NIEUW: ABORTUS IN HET LICHT VAN DE SCHRIFT - ABORTUS IN DIE LIG VAN DIE SKRIF
Het valt me op dat er eigenlijk niet veel concreet over zaken als abortus wordt geschreven en gesproken. Het lijkt me belangrijk dat we van generatie op generatie blijven vragen hoe we tegenover dit soort dingen hebben te staan. Juist als het ons leven raakt. Hieronder vind je een deel van een artikel dat ik eerder geschreven heb. Het is ook opgenomen in de verzamelbundel: Een is ons Meester. Die bundel is in 2007 in Zuid Afrika verschenen. Dat merk je ook want het onderstaande artikel is in het Afrikaans geschreven. Dit moet voor een Nederlander die rustig leest geen probleem zijn.
In ons samelewing word ook deur voorstanders van aborsie 'n sekere verband tussen die christelike geloof en afkeuring van aborsie gesien. Veral die calvinisme sou daarop groot invloed uitgeoefen het. Die calvinisme sou die mense in 'n tronk gebring het wat die lewe benoud gemaak het. 'n Voorbeeld van hierdie gedagte vind ons in die boek Griet skryf 'n sprokie. Hierdie boek is deur Marita van der Vyver geskryf. Hierdie boek was in 1993 regtig 'n blitsverkoper. Nog altyd is hierdie boek baie popul�r en word dit as 'n wonderlike boek aangeprys. Met hierdie oordeel stem ek nie saam nie maar dit gaan nou daarom watter gedagtes in ons Afrikaanse samelewing leef.
In hierdie boek lees ons dat die hoofpersoon 4 keer swanger was sonder dat een keer 'n kind lewendig gebore is. Die eerste keer dat sy swanger was was sy 20. Wanneer sy daaraan terugdink lees ons: "Sy is nie spyt oor die aborsie nie, dink sy dikwels. Sy het nie aan die fetus gedink as 'n mens nie. Sy het dit nie eens 'n naam gegee nie. maar sy wonder, vandat sy die ander verloor het. Sy wonder of sy gestraf word omdat sy daardie een nie wou h� nie. En sy word kwaad vir haarself omdat sy nie haar Calvinistiese kettings kan losskud nie.
Here, sy was twintig jaar oud, wat kon sy doen? Die arme medepligtige was skaars 'n jaar ouer, die eerste man met wie sy ooit geslaap het, verbeel jou! 'n Bruingebrande, blonde seun op 'n surfboard. Dit was 'n ramp wat haar skitterende studentejare, haar briljante loopbaan, haar hele blink toekoms sou bederf.
Sy het hom nooit eens ges� sy is swanger nie. Sy sien hom soms in die stad, 'n suksesvolle sakeman in 'n silwerblou BMW, getroud, met twee kinders, en wonder wat hy sou gedoen het as hy geweet het. Sy wonder hoeveel mans w�reldwyd nooit sal weet dat hulle minaresse aborsies gehad het nie. ..... Daar is nie so iets soos 'n suksesvolle aborsie nie. Iets bly altyd in die slag." (bls 32)
ges�. Wat God s� ontstaan ook dadelik. Ons lees dit ook baie duidelik in Psalm 33: "Deur die Woord van die HERE is die hemele gemaak en deur die Gees van sy mond hulle hele leer. ...... Laat die hele aarde vir die HERE vrees; laat al die inwoners van die wereld vir Hom gedug wees; want Hy het gespreek, en dit was; Hy het gebied en dit staan." (vers 6,8,9)
Dit is baie duidelik dat die mens nie vir sy eie ontstaan gesorg het nie. Dat hy nie stadig maar seker homself so by die omstandighede aangepas het dat hy tot 'n mens ge�volueer het, homself tot 'n mens ontwikkel het nie. Die mens is 'n maaksel. Hy is vir sy ontstaan, sy bestaan en sy voortbestaan van God afhanklik. Ons lees oor die afhanklikheid van elke skepsel in Psalm 104: "Hulle almal wag op U, dat U hulle voedsel kan gee op die regte tyd. U gee dit aan hulle, hulle tel dit op; U maak u hand oop, hulle word versadig met die goeie. U verberg u aangesig, hulle word verskrik; U neem hulle asem weg, hulle sterwe en keer terug tot hul stof. U stuur u Gees uit, hulle word geskape; en U maak die gelaat van die aarde nuut." (vers 27-30)
Uit dit alles is meer as duidelik dat die Skepper, dat die HERE bo Sy skepsels, ook bo Sy hoogste skepsel, die mens, staan. Die mens is as skepsel volledig van God afhanklik. Die mens kan nie vir homself sorg nie. Hy kan nie oor sy eie lewe beskik nie. Tog is hiermee nog nie alles ges� nie. Dit sou so kon wees dat die HERE die mens na die skepping die reg gegee het om self oor sy eie lewe te besluit. Om te sien of dit so is moet ons let op wat dit beteken dat God die mens na sy beeld geskep het.
Alles wat ons op aarde sien is deur God geskep. Nogtans is elke skepsel nie gelyk nie. Daar is 'n belangrike verskil tussen die mens en al die ander skepsels. 'n Verskil wat aantoon dat die mens die hoogste skepsel is. Die HERE het die mens as die hoogste skepsel gemaak want net die mens is na God se beeld gemaak. Daarvan lees ons in Genesis 1:26,27: "En God het ges�: Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenis, en laat hulle heers oor die visse van die see en die vo�ls van die hemel en die vee en oor al die diere wat op die aarde kruip. En God het die mens geskep na sy beeld; na die beeld van God het Hy hom geskep; man en vrou het Hy hulle geskep."
Ons sien ook dat die beeld van God beteken dat die mens bo die ander skepsels op aarde staan. Die mens moet oor hulle regeer. In Psalm 8 word dit ook duidelik dat die mens 'n baie ho� posisie in God se skepping ontvang het. Daar lees ons oor die skepping en van die mens word dan in hierdie Psalm geskryf : "wat is die mens dat U aan hom dink, en die mensekind dat U hom besoek? U het hom 'n weinig minder gemaak as 'n goddelike wese en hom met eer en heerlikheid gekroon. U laat hom heers oor die werke van U hande, U het alles onder sy voete gestel." (vers 5-7)
Die HERE het die mens as Sy kind so gemaak dat Hy altyd en oral die verteenwoordiger van sy Skepper en van sy Vader kon wees. Uit die manier waarop die mens op aarde sou optree was dit vir hom altyd moontlik om God te verteenwoordig. Die HERE het die mens so gemaak dat hy dit kan doen en het hom ook die opdrag gegee om dit te doen. Ons lees in Efesi�rs 4 dat God die mens in ware geregtigheid en heiligheid geskep het. Dit wil s� dat die HERE die mens as sy kind so gemaak het dat hy in die goeie verhouding tot God staan. Dat alles tussen Vader en kind goed is. Dat Vader sy kind altyd alles sal gee wat hy nodig het om Sy beeld te vertoon.
Beeld van God wees het alles met gehoorsaamheid en liefde tot God te doen. Na die skepping het God Hom nie teruggetrek nie. Dit word ook baie duidelik in die vervolg van die geskiedenis. Wanneer die mens gesondig het, reageer die HERE daarop. Hy maak dit dan ook duidelik dat Hy Hom met die geskiedenis van die w�reld sal bly bemoei. Hy maak duidelik dat as God se volk na Hom luister, hulle die se�n mag
verwag en as hulle dit nie doen nie, hulle gestraf sal word. Die mens mag juis nooit God se plek inneem nie. Dit is hoogmoedswaansin. Dit het nou juis by die sondeval gebeur. Die HERE het duidelik gemaak dat Hy weet wat goed en kwaad is. Die mens moet steeds die goeie doen. Die mens wil nie aanvaar dat net die HERE weet wat goed is nie. Die mens wil self besluit oor wat goed en kwaad is. Dit het gebeur toe Eva en daarna Adam van die boom van kennis van goed en kwaad ge�et het. Dan wil die mens God se plek inneem. Dit is nou juis die mens se sonde. Op hierdie manier verloor die mens dat hy beeld van God is.
�n Mens kan in en deur Christus weer God se beeld begin vertoon. Dat die beeld van God wees nie beteken dat 'n mens los van God oor sy lewe mag besluit nie word juis in Christus se lewe op aarde duidelik. Christus, wat die beeld van God is, wil nie sy eie wil volg nie. Hy wil juis leerling van Sy Vader in die hemel wees. So vertoon Hy, as die Verlosser juis die beeld van God. Dat die Here Jesus leerling wil wees lees ons steeds weer in die Bybel. Ek gee 2 voorbeelde:
b. Johannes 8: 26,28: "Ek het baie dinge om van julle te s� en te oordeel; maar Hy wat My gestuur het, is waaragtig; en Ek, wat Ek van Hom gehoor het, dit spreek Ek tot die w�reld. ..... En Jesus s� vir hulle: Wanneer julle die Seun van die mens verhoog het, dan sal julle weet dat dit Ek is; en uit Myself doen Ek niks nie; maar net wat my Vader My geleer het, dit spreek Ek."
Die mens is as kind van God geskep. Met sy kind het die HERE Sy verbond gesluit. Dat dit nie beteken dat die HERE die mens 'n totale en absolute vryheid gegee het nie sien ons o.a. in Genesis 2:16,17: "En die HERE God het aan die mens bevel gegee en ges�: Van al die bome van die tuin mag jy vry eet, maar van die boom van kennis van goed en kwaad, daarvan mag jy nie eet nie; want die dag as jy daarvan eet, sal jy sekerlik sterwe."
Die vryheid wat die mens binne die verbond gekry het is geen onbeperkte vryheid nie. Werklik vry is die mens as hy in 'n goeie verhouding met die HERE leef. As hy steeds weer vra: HERE wat is U wil? As jy Christus volg het jy na die sondeval weer 'n vrye mens geword. Dan is die hoogste wat jy kan bereik nie dat jy oor jouself beskik nie maar dat jy Jesus Christus in alles volg. Christus self s�: "As julle in my woord bly, is julle waarlik my dissipels. En julle sal die waarheid ken, en die waarheid sal julle vrymaak. ..... Voorwaar, voorwaar Ek s� vir julle dat elkeen wat die sonde doen, 'n dienskneg van die sonde is. En die dienskneg bly nie vir altyd in die huis nie; die seun bly vir altyd. As die Seun julle dan vrygemaak het, sal julle waarlik vry wees." (Joh 8: 31,32,34-36) 'n Mens leef as 'n verbondskind wanneer hy of sy die wil van Vader in die hemel doen. Dit is egte vryheid. Jy is vry as jy in liefde na Christus luister en Sy wil wil doen.
Wanneer ons oor die verhouding van die mens tot God praat kan ons nie s� dat ons oor ons eie lewe mag besluit nie. Ons bly in alles van die HERE afhanklik. Altyd bly dit die mens se plig om na God se wil te vra. Altyd bly dit ons plig om ons lewe in gehoorsaamheid en liefde tot God in te rig.
In bepaalde omstandighede sou dit moontlik wees om oor selfbeskikkingsreg te praat wanneer dit om jou verhouding tot ander mense gaan. Nogtans is dit beter om die woord verantwoordelikheid te gebruik. Want ook in ons verhouding tot ander mense word ons reg om oor ons eie of oor 'n ander se lewe te beskik deur God se wet begrens. Daarby moet ons ook altyd weer die tweede deel van die groot gebod in rekening bring: "Jy moet jou naaste liefh� soos jouself." (Mat 22:39)
Jy moet mooi daarop let dat Job bely dat die HERE hom as melk uitgegiet het en soos kaas laat dikword het. Die uitgieting van die melk is die beeld van manlike saad, van die sperma wat die man verlaat en in die vrou inkom. Die kaas wat die HERE laat dikword het is die beeld dat die HERE daarvoor gesorg het dat die bevrugting plaasgevind het en daardeur 'n mens ontstaan het wat nou verder sal groei. Dit is die HERE wat dit gedoen het. Hy het so 'n mens laat onstaan. In Psalm 139 word oor hierdie werk van die HERE gejubel. Dat Hy dit is wat vir die wonder van die lewe gesorg het. Dat Dawid mag bely dat hy vanaf die bevrugting 'n mens was wat deur die HERE gemaak is en onder Sy beskerming gestaan het. Dawid is daaroor verruk. Hy skryf onder leiding van die Heilige Gees: "My gebeente was vir U nie verborge toe ek in die geheim gemaak is nie, kunstig geweef in die dieptes van die aarde. U o� het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe; dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie. Hoe kosbaar is dan vir my u gedagtes, o God! Hoe geweldig is hulle volle som nie!" (vers 15-18)
Dit is nodig dat die ongebore lewe deur die wet en die owerheid beskerm word. Dat aborsie verbied word behalwe wanneer die lewe van die moeder ernstige gevaar loop. Dit sou nie reg wees wanneer ek nou nie meer sou s� nie.