Virtuele reis: niks soos die regte ding nie? - Diverse
Virtuele reis: niks soos die regte ding nie?
Sedert Halo 3's langverwagte debuut Ek leef in 'n virtuele werklikheid.
Ek het my kêrel vergesel na die middernag-vrystelling van die speletjie, en sy passie vir videospeletjies met my passie vir reis vergelyk, het ek die volgende vraag oorweeg:
'Waarom sou u $ 1000 dollar spandeer om 12 uur op 'n vliegtuig te gaan sit as u $ 50 vir 'n videospeletjie kan spandeer en op 'n oomblik na 'n ander wêreld vervoer kan word?'
Ek praat van 'n digitale wêreld.
Ek sit op die leerbank van my kêrel met 'n draadlose beheerder in die hand, en met 'n paar druk op die knoppie terwyl hy ons by X Box Live aanmeld, is ek in die nuwe wêreld. 50.000 ander spelers is saam met ons in hierdie virtuele werklikheid - van alle uithoeke van die wêreld.
Ek hou 'n geweer in my regterhand terwyl ek in 'n klipgang in 'n soort beboste tempel stap. Dit is my virtuele werklikheid, maar ek koop dit heeltemal tydelik in - al is dit tydelik.
Gewere en vyande eenkant, ek voel asof ek hierdie plek ken. Ek was al voorheen hier: die Ta Prom-tempel van Angkor, waar die Tomb Raider-film (geïnspireer deur 'n ander videospeletjie) verfilm is. Hierdie virtuele werklikheid laat my dink aan Ta Prom, dit is 'n bietjie angswekkend.
Miskien is wêreldreis- en virtual reality-videospeletjies nie so uiteenlopend nie. Daar is verskillende speletjies - oud en nuut - wat ons vra om ingelig te word oor die wêreld.
Niks soos die regte ding nie?
Ek kan nie anders as om my aan Crazy Taxi (Sega) te herinner as ek in die strate van 'n groot stad in Suidoos-Asië stap nie. SimCity laat gebruikers toe om antieke beskawings te herskep. Prince of Persia (X Box) en Discovering Babylon (Kalifornië se leerfederasie) vorm hulself as vermaaklike en opvoedkundige instrumente om ons oor die wêreld en historiese oomblikke in die tyd te leer.
In 'n artikel in die Washington Post word berig dat die opskietvideospeletjies regte soldate voorberei op die oorlog in Irak.
Ander vorme van virtuele media soos die Travel Channel en GlobeTrekker TV (PBS) wys kykers hoe dit is om êrens anders te wees as hulle regtig in die gemak van hul eie huis is.
Daar is geen maklike antwoord of virtuele media genees of depressie veroorsaak nie. Daar is bewyse om albei eise te staaf.
Waarom die tyd en geld spandeer om die wêreld te reis? Vir sommige kan die keuse tussen werklike en virtuele reis moeilik wees. Vir my is die keuse egter baie eenvoudig.
Virtuele werklikheid is uiteindelik 'n swak vervanging van die regte ding.
Virtuele werklikheid is uiteindelik 'n swak vervanging van die regte ding. Niks kan waarlik vergelyk met die werklike gevoel van 'n plek nie.
Om die sonsondergang van bo na Angkor Wat te sien, is 'n ervaring wat nie vergelyk kan word met die sien van dit op 'n TV-skerm nie. Om te sukkel vir woorde in 'n vreemde taal op 'n plek wat nie u eie is nie, is 'n werklike uitdaging.
Maak die meeste van die dag!
In 'n videospeletjie het u oneindig baie kanse om dit reg te kry - u kan duisend keer oorlede en nie dood wees nie. Hier, op die oomblik, het ons elkeen net een kans om goed te leef.
Die middag kort na die vrylating van Halo 3, het ek en my kêrel beplan om te gaan surf. In plaas daarvan het ons drie uur op die rusbank gesit en sy vriend in Kalifornië deur X Box Live doodgemaak.
'Nog 'n wedstryd,' sê hy en tel weer die beheerder op. Ek het hom 'n koue, harde staar gegee en hy het die probleem verstaan. Ons het verdwaal in 'n virtuele werklikheid.