Alles wat u moet weet oor die Mioseense fauna | Netwerk meteorologie
El Mioseen was een van die twee tydperke wat die Neogene periode binne die Senosoïese era. Dit is 'n tyd toe groot veranderinge op klimaat-, biologiese en orogeenvlak plaasgevind het. Die klimaat het verskillende temperatuurskommelings gehad en dit het die suksesvolle ontwikkeling van sekere soorte diere en plante veroorsaak wat kan versprei en oor wye gebiede versprei. Die Mioseenfauna dit word gekenmerk deur diere wat in dieselfde ekosisteme bestaan, en ander wat wyd kan ontwikkel.
In hierdie artikel gaan ons u vertel van al die kenmerke, evolusie en spesies van die fauna van die Mioseen.
Gedurende hierdie tyd was daar sekere skommelinge in die wêreldtemperature. Aan die begin van die Mioseen het ons redelike lae temperature gevind wat mettertyd stadig gestyg het. Ongeveer halfpad deur die seisoen is optimale warm temperature bereik vir groot aantal plante en diersoorte om suksesvol te ontwikkel.
Die geval van soogdiere, voëls en reptiele en amfibieë was diegene wat die meeste gedurende hierdie periode kon diversifiseer. Dit is bekend danksy 'n belangrike fossielverslag dat daar monsters was wat op daardie tydstip ons planeet bewoon het.
Die Mioseen was 'n tydperk wat ongeveer geduur het ongeveer 8 miljoen jaar gelede en ongeveer 23 miljoen jaar gelede begin. Gedurende hierdie periode was die orogene aktiwiteit baie intens, wat verskillende bergreekse laat groei het. Op sommige spesifieke plekke op die planeet het hierdie orogene groei belangrike gevolge gehad. Een van hulle was die Messiaanse soutkrisis.
Danksy hierdie orogeniese veranderinge en die warmste optimale temperature op die hele planeet 'n groot deel van die soogdiere, voëls, reptiele en amfibieë kon gediversifiseer word. Daar is fossielrekords dat daar tans 'n groot aantal soorte soogdiere bestaan ​​het. Alle fossiele is van verskillende groottes en voedselvoorliefde. Dit is bekend dat soogdiere die groep diere was wat die grootste ontwikkeling en diversifikasie beleef het.
Voordat ons die fauna van die Mioseen gaan analiseer, moet ons ook die flora in ag neem. Dit is te wyte aan die feit dat 'n groot deel van die diere wat in die Mioseen aanwesig was, herbivore was. 'N Groot deel van hierdie diere en plante word vandag bewaar en vorm 'n belangrike deel van die groot verskeidenheid ekosisteme.
Tydens die Mioseen is dit waargeneem 'n beduidende afname in die omvang van woude en oerwoude. Dit is as gevolg van die daling in die temperatuur wat aanvanklik aan die begin van die tyd plaasgevind het. Een van die belangrikste redes waarom plantruimtes verminder is, was die afname in reënval wêreldwyd. As gevolg hiervan moes baie plantspesies aanpas by hierdie lae reënvaltoestande.
Daarom is kruidagtige plante en plante wat klein is die plante wat die planeet begin oorheers het. Dit is plante met 'n groot vermoë om lang periodes van droogte en ryp te weerstaan. Gedurende hierdie tyd het angiosperme gefloreer. Dit is die plante met bedekte sade.
Kruidagtige plante is die plante waarvan die stamme nie houtagtig is nie. Dit is buigsame stingels met 'n groen kleur en groen blare. Hulle kom in groepe voor en is baie bestand teen droogtes en lae temperature. Aan die ander kant vind ons die chaparral. Die chaparral is 'n soort bioom waarin 'n spesifieke soort plantegroei, bekend as chaparros, ontwikkel. Hierdie kort bome is klein houtagtige struike wat kan oorleef in uiterste omgewingstoestande. Kaktusse en bossies het ook grootliks ontwikkel.
Gedurende hierdie tyd is dit onbetwisbaar dat soogdiere die groep diere wat tot die Mioseenfauna behoort, die meeste ontwikkel het. Beide klein soogdiere soos die knaagdiere-groep het daarin geslaag om te ontwikkel, tot groot soogdiere soos sommige mariene. Die groep voëls het ook 'n groot uitbreiding in omvang en oorvloed ervaar. Dit is alles bekend danksy die fossiele van monsters wat regoor die planeet gevind is.
Die landsoogdiere wat volop was tydens die Mioseense fauna is die volgende:
Gomphotherium (uitgesterf): dit is 'n groot soogdier wat sy habitat in die gebiede van Eurasië gehad het. Dit het 3 meter groot geword en een van die belangrikste kenmerke daarvan is dat hulle twee paar redelik lang en weerstandbiedende slagtande gehad het.
Amphicyon: is 'n ander spesie wat vandag uitgesterf het. Sy voorkoms was die van 'n dier tussen hond en beer. Met 'n redelike kompakte lyf het dit 4 dik ledemate en 'n lang stert gehad. Hulle kon 'n meter lank en twee meter lank word en meer as 200 kilo weeg.
merychippus: vandag is hierdie dier uitgesterf. Dit was 'n klein diertjie en word gekenmerk deur drie vingers op elke ledemaat. Die spesialis in die vervoer van terreine wat in kuddes gegroepeer is om te wei. Dit lyk asof dit gelyk het aan perde en sebras van vandag.
Astrapotherium: nog 'n dier wat vandag uitgesterf het. Dit was een van die grootste soogdiere, wat tot 'n ton geweeg het en 3 meter lank was. Die belangrikste kenmerke daarvan was die tande wat daarop dui dat dit plantetend is. Danksy groot ledemate kon hulle deur moerasagtige en droë terrein beweeg.
Megapagina: 'n ander spesie wat tot die orde van knaagdiere behoort. Sy grootte was baie klein, hoewel dit 3 kilo bereik het. Die liggaam was soortgelyk aan dié van 'n haas en het 'n redelike kragtige en ontwikkelde agterste ledemaat. Aan die ander kant was die voorste ledemate redelik kort.
Soos ons vroeër genoem het, het die soogdiere in die water gedurende hierdie tyd ook nogal gediversifiseer. In die groep voëls was daar groot monsters en ander wat hul oorlewingsinstink nogal ontwikkel het. Wat roofdiere en amfibieë betref, die roofsugtige vleiseters het die oorhand gehad.