Geskryf deur Gulcin Ozkan et al
Shutter / Lightspring
Twee belangrike faktore onderskei die ekonomiese gevolge van koronavirus van die vorige krisisse. Een daarvan is die katastrofiese afname in indiensneming in so 'n kort tydjie. Die ander is die ongelooflike vinnige digitale transformasie wat die manier waarop die samelewing werk en verbruik, verander het.
In hierdie nuwe digitale landskap, sowel as 'n wydverspreide skuif na tuiswerk, die herlewing van e-handel en selfs die eksterne voorsiening van gesondheidsorg het feite geword van die alledaagse lewe. In werklikheid is die krediet vir die vinnige digitalisering van die meeste ondernemings hoort nie met sakeleiers - maar tot die koms van Covid-19.
Enige uitgang uit die huidige sluiting sal waarskynlik hierdie digitale transformasie omkeer, maar nie alles nie. En die ongekende skaal van wat gebeur het, sal 'n lang tyd 'n beduidende impak hê op indiensnemingsvlakke - selfs as die ekonomieë weer opbou.
In werklikheid was swak groei in indiensneming 'n belangrike kenmerk van vorige ekonomiese herstel - 'n verskynsel wat ekonome 'werklose herstel' noem. Na die wêreldwye finansiële krisis van 2008 het dit in die VSA ses jaar geneem vir indiensneming terug na sy hoogtepunt voor die resessie. Die resessies van 1991 (na die Golfoorlog) en 2001 (die dot com-borrelongeluk) het ook 'n langdurige werkloosheidsvlak gehad, met geweldige ekonomiese en sosiale gevolge.
In Europa was die uitwerking op indiensneming na 2008 nog meer dramaties. Dit het die EU 11 jaar geneem om terug te keer voor-krisis werkloosheidsyfer van 6.7%.
Herstel sonder werk
Eenvoudig gestel, hierdie werklose invorderings is veroorsaak deur 'n mengsel van globalisering en digitalisering. In wese beweeg vervaardigingsgeleenthede uiteindelik van gevorderde ekonomieë na bestemmings wat goedkoop arbeid bied, terwyl die vooruitgang in tegnologie vervang arbeid.
Die groot omvang van die digitale transformasie wat deur koronavirus veroorsaak word, sal waarskynlik enige herstel nog meer werkloos maak as in die verlede.
Dit laat politici die moeilike taak hê om beleid te formuleer wat hierdie ongunstige gevolge sal teenwerk. Hulle sal 'n plan moet opstel wat die inkrimping in ekonomiese aktiwiteit sal keer, die ongelykheid van inkomste verminder (of dit ten minste nie vererger nie) en die impak op staatskuld tot die minimum beperk.
Wat die laaste punt betref, is dit die moeite werd om te noem dat die nasionale skuld as 'n persentasie van die inkomste in die Verenigde Koninkryk na 100% sal styg - hoewel sommige glo dit moet selfs hoër wees. Hierdie syfer was in 75 2010% - en word algemeen beskou as onvolhoubaar.
Ons onlangse navorsing het getoon dat daar is afleggings een van hierdie drie doelstellings. Beleid wat die ekonomie stimuleer en staatskuld verminder, bevoordeel byvoorbeeld sake-eienaars ten koste van werkers (relatiewe). Maar beleide wat die armes in die samelewing help, het minder invloed op staatskuld, aangesien hierdie huishoudings minder belasting bydra.
Ons het ook gevind dat hoër besteding en laer belasting is veral effektief in ekonomiese afswaai. Dit is omdat huishoudings geneig is om enige ekstra inkomste uit te gee, wat die ekonomie help om vinniger terug te keer.
As rentekoerse op rekordlaagte vlakke is, is daar 'n potensiaal vir wat ons noem “fiskale gratis middagetes". Dit wil sê, belastingverlagings kan inkomste in so 'n mate verhoog dat die bykomende belastinginkomste meer gegenereer word as wat betaalbaar is vir enige aanvanklike styging in owerheidsbesteding.
Die tyd vir die Britse kanselier om groot veranderinge aan te bring. Shutter / Cubankite
Daarom wil die beleid wat die potensiaal vir werklose herstel verminder, die produksie in die ekonomie verhoog en die marginale opbrengste uit die huur van arbeid verhoog.
Byvoorbeeld, die verlaging van belastingkoerse vir ondernemings kan help deur die wins van die onderneming te verbeter, hoewel die verlaging van die werkverskaffers se nasionale versekeringsbydraes 'n meer effektiewe benadering sou wees om die werkvlak direk aan te spreek.
Hoewel die vermindering van belasting op ondernemingsbelasting moontlik die inkomstegelykheid sal verhoog (deur dividende aan aandeelhouers te vergroot), sal die vermindering van die nasionale versekeringsbydraes die vraag na arbeid verhoog, en dit verhoog sowel die indiensneming as die lone. Die regering kan ook daarna kyk om die besteding aan infrastruktuur te versnel, die produktiwiteit van die ekonomie te verbeter en 'n bestedingsstimulus te bied wat op langtermynresultate teiken.
In die algemeen sou die belangrikste impak op die ekonomie en indiensneming voortvloei uit 'n volledige strukturele hervorming tot belasting- en bestedingsbeleid. In 2011 het a omvattende oorsig van die Britse belastingstruktuur het baie teenstrydighede en ondoeltreffendhede die lig gebring, en die gevolgtrekking gekom dat die stelsel “ondoeltreffend, te ingewikkeld en dikwels onbillik was”.
Sedertdien is 'n paar klein veranderinge aangebring, maar hierdie ondoeltreffendhede en kompleksiteite bly voortbestaan. As daar ooit 'n goeie tyd was om werklik gewaagde hervormings in te stel, is dit nou.
Gulcin Ozkan, professor in finansies, King's College London; Dawid Trzeciakiewicz, lektor in ekonomie, Loughborough University, en Richard McManus, direkteur van navorsingsontwikkeling, senior lektor in ekonomie, Canterbury Christ Church University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ekonomiese herstel sal met hoë werkloosheidsvlakke gepaard gaan: hoe moet regerings reageer?