Die Poort: Helers deur Nelia Engelbrecht: ’n resensie | LitNet
Die Poort: Helers deur Nelia Engelbrecht: ’n resensie
Yolanda Wessels Resensies 2017-05-09
Die Poort: Helers
As skrywer wat vanaf 1994 haar hand aan fiksie slaan, het dit Nelia Engelbrecht ’n wyle geneem om nog groter sukses te behaal met kinder- en jeugverhale. Haar heel eerste kinderboek heet Alicia en die Zitstappers en het in 2007 by Human & Rousseau verskyn. Kort daarna is Die seun met die blou hare by Lapa uitgegee. Daarna volg Dieter en Madame Zenobia (Human & Rousseau). Haar eerste jeugverhaal, Pandora se boks, uitgegee deur Tafelberg, het in 2010 die Scheepersprys en ATKV Kinderboektoekennig ontvang. Van kortverhale tot liefdesromans en wenner van verskeie skryfkompetisies, word Die Poort: Helers, die derde in dié reeks deur Tafelberg vrygestel.
Nelia vertel: “Dit is vir my lekker om te skryf, die karakters kom klop soms aan my deur en vra om geskryf te word.” So het Boek 1, Die Poort: Bewakers, lesers bekendgestel aan die nuwelinge Tara, Nomsa, Leonardo en Kali. Na Tara se ma se ontvoering oorreed sy hulle om deur die Poort te gaan om haar ma te soek, al is dit teen die Raad van Bewakers se wense. In die tweede aflewering, Die Poort: Reisigers, reis die viermanskap deur die onderwaterpoort. Die Ander se planeet is ’n vreemde mengsel van bekend en onbekend en die vier jongmense moet al die magte tot hul beskikking gebruik om ongesiens daar te beweeg. Met hul terugkoms reis daar per ongeluk twee van die Ander saam deur die Poort. In die derde aflewering van dié fantasiereeks, Die Poort: Helers, vind meer legkaartstukke vir die vier Nuweling-bewakers hulle plek.
Die viermanskap reis terug in die tyd en Kali ontmoet haar Hugenoot-voorouers op die skip Oosterland. Met die naderende skoolvakansie moet Kali saam met Leonardo, Tara en Nomsa Italië toe reis terwyl Zak alleen agterbly. Die verhaal neem die leser op avonture wat strek van ’n 1688-houtskip wat dobberend rondgeslinger word in ’n storm op see tot ’n reis op soek na Die Poort in Venesië. Die verhouding tussen Kali en Zak word tot die uiterste beproef met haar reis daarheen en Leonardo se belofte dat hy mooi na haar sal kyk.
In Helers voer Nelia jou weg op ’n reis wat jou asem wegslaan en jou laat uitsien na wat volgende gebeur. Jy leef jou in in die superreise en ervarings, beleef die angs, voel die spanning, die emosies. Nelia kwyt haar goed van haar taak om die leser vas te vang, byna soos in ’n surrealistiese borrel vol avontuur en bonatuurlike gebeure. Die opbou is soos ’n orkes wat rustig speel en opbou en werk na ’n klimaks. Wanneer die klimaks bereik word, is dit ’n hoogtepunt in haar skryfwerk en kan jy voorwaar nie wag vir die volgende aflewering nie. Dis ’n boeiende tienerverhaal en Nelia slaag beslis daarin om haar teikenmark geïnteresseerd te hou in die derde boek in die reeks. Jong lesers behoort uit te sien na die volgende aflewering in die avonture van Kali en haar vriende en die vreemde, maar uiters opwindende reise wat voorlê.