Ouers hoor twee keer: ‘Jou seuntjie het breinskade’Die Liebenberg-gesin. (Foto: Verskaf) Deur Johanni Meiring Dikwels kom ŉ mens gesinne wat met ŉ gestremdheid saamleef, teë. In hierdie situasies kan dit moeilik wees om regtig te weet wat om te doen of te sê. “Empatie is die vermoë om ŉ ander persoon se emosies te herken en te deel.” – Edward Titchener. Nico en Ronell Liebenberg van Pretoria is getroud as jong paartjie, met toekomsdrome van ŉ gesin en om ŉ lewe saam te bou. Hulle wou nog altyd ŉ groot gesin gehad het. Hul eerste dogter, Nicole, is in 1995 gebore. Hulle het ouerskap, en alles wat daarmee gepaardgaan, baie geniet, en hul gesin het spoedig begin groei. Hul tweede kind, Dillon, is twee weke te vroeg in 1996 gebore. Met sy geboorte het hulle opgemerk dat sy geslagsdele onderontwikkel was. Die dokters het toetse gedoen, maar kon geen chromosoomafwykings kry nie, en sy Apgar-telling was ook normaal. Hulle is toe huis toe gestuur. By die huis het Ronell opgemerk dat Dillon se nekbalansering nie goed is nie, en dat hy sukkel om te suig. Een dag, terwyl Ronell met borsvoeding besig was, het sy skielik opgemerk dat haar seuntjie se ogies nie pupille het nie. Sy was vreeslik geskok en het besef dat daar gróót fout is. Dit was die begin van ŉ ouerskaplewe met baie onverwagte werklikhede. Ná anderhalf jaar van toetse, ondersoeke en doktersterugvoer kon niemand ŉ spesifieke sindroom by Dillon diagnoseer nie. Daar is net tot die gevolgtrekking gekom dat iets in die baarmoeder moes gebeur het, wat veroorsaak het dat sy brein nie ten volle ontwikkel het nie. Hy is met onder meer blindheid, ernstige breinskade, minimale beweging en ŉ algehele gebrek aan spraakvermoë gediagnoseer. Ná Dillon is Luke en Daniel-David met geen probleme gebore nie. Toe gebeur dit weer … Ronell het ná Daniel-David weer swanger geraak. Dit was ŉ normale swangerskap, maar toe Matthew in 2005 gebore is, kon sy onmiddellik sien daar is fout. Sy geslagsdele was ook onderontwikkel. Hulle is vir ŉ tweede keer deur al die pyn wat met die skok van diagnose gepaardgaan. Dieselfde breinskade wat Dillon gehad het, is by Matthew gevind. Dillon en Matthew het nog altyd voltydse sorg nodig gehad. Hul gesin leef met voortdurende uitdagings wat baie keer moeilik is om te verduidelik. Ondanks hul pyn en uitdagings leef Nico, Ronell en hul kinders lewens wat Jesus eer en waarin hulle die mense om hulle liefhet en dien – ware simbole van goud wat deur vuur gevorm is. Luister hier na die podsending van ŉ onderhoud met Nico en Ronell Liebenberg. Johanni Meiring (Foto: Verskaf) Hierdie rubriek is deel van ŉ reeks rubrieke deur Johanni Meiring in samewerking met Solidariteit Helpende Hand se Ere-ondersteunersnetwerk om bewusmaking te skep van ouers van kinders met spesiale behoeftes en om dié ouers te bemagtig en by te staan. Klik hier om ŉ ere-ondersteuner van Helpende Hand te word of om ŉ bydrae te maak om dié ouers deur die Spesialebehoefte-ouerfonds te help.