Glomerulêre siekte by honde | Troeteldiere Huishouding
Glomerulêre siekte (chroniese niersiekte) kom algemeen voor in honde. Dit raak rasses en gemengde rasse gelyk, en kan 'n geërfde wanorde in sekere rasse wees. Volgens dvm360.com sluit die rasse in:
Sagte Coated Wheaten Terrier
Veeartse gebruik 'n aantal verskillende terme verwisselbaar wanneer 'glomerulêre siekte' beskryf word. Ek sal jou vooraf oplet dat geen van hulle maklik is om uit te spreek nie:
Proteïen wat nefropatie verloor
Om glomerulêre siekte te verstaan, is dit belangrik om glomeruli eers te verstaan. Elke nier bevat miljoene glomeruli; mikroskopiese filtrasie-eenhede wat koppel aan die bloedvate wat die niere verskaf. Ek dink graag aan glomeruli as 'n klein sif of kolander omdat die grootte van glomerulêre porieë dikteer watter stowwe in die bloed toegelaat word om in die vloeistof wat uiteindelik urine word, te betree. Normale glomeruli laat nie groter proteïenmolekules soos albumien toe om in die urine te slaag nie.
Glomerulêre skade is wat lei tot glomerulêre siekte. Die mees algemene manier waarop glomeruli beskadig word, sluit in:
Inflammasie, veral wat immuunmedia (autoimmunaal) in die natuur is
'N vorm van littekens verwys na as glomerulosklerose
Aanhoudende hoë druk bloedvloei na die niere (verhoogde bloeddruk)
'N Proteïenprobleem genaamd amyloïdose
Glomerulêre skade kan teenwoordig wees by die vroegste aanvang van niersiekte, voordat daar ander meetbare laboratoriumveranderings of simptome is wat tipies verband hou met niersiekte. Verder, honde met glomerulêre skade is baie meer geneig om beduidende siekte en / of dood as gevolg van hul nierversteurings te ontwikkel1. Met ander woorde, glomerulêre siekte, veral wanneer dit onbehandeld gelaat word, versnel die progressie van chroniese niersiekte.
Glomerulêre skade kan ontstaan ​​as 'n primêre siekte proses, of dit kan voorkom as gevolg van 'n ander onderliggende siekte. Siektes wat algemeen geassosieer word, sluit in:
Infeksiesiektes (Lyme-siekte, Ehrlichiosis, Leishmaniasis)
Immuniteitsgemedieerde (outo-immuun) siektes
Wanneer glomeruli beskadig word, word hulle "lekker", waardeur groot proteïenmolekules in die urine kan filter (proteïenurie).
Aanhoudende proteïenurie (verhoogde proteïen in die urine) is 'n kenmerkende kenmerk van glomerulêre siekte.
In en vanself veroorsaak proteïenverlies in die urine geen simptome nie. Dit is hoekom baie honde met glomerulêre siektes, veral vroeg op, heeltemal normaal voorkom. Wanneer simptome voorkom, is dit gewoonlik verwant aan een of meer van die volgende:
Die onderliggende siekteproses wat die glomerulêre skade veroorsaak (sien die lys hierbo)
Komplikasies wat verband hou met glomerulêre skade (hoë bloeddruk, verminderde proteïen in die bloedstroom, bloedklontvorming)
Sommige algemene simptome waargeneem by honde met chroniese niersiekte siekte sluit in:
Verhoogde dors en urine uitset
Halitose (slegte asem)
Daar is verskeie laboratoriumtoetse wat gebruik kan word om proteïene in die urine te assesseer. Die eerste toets sal waarskynlik 'n urinale ondersoek wees.
Urine-dipsticks bied "semi-kwantitatiewe resultate." Dit beteken dat 'n positiewe toetsresultaat slegs 'n rowwe idee gee van hoeveel proteïene in die urine is. Dit is van kritieke belang om altyd met 'n volledige urinale ondersoek te begin omdat die urinekwaliteit en teenwoordigheid van enige inflammatoriese selle of bloed proteïenvlakke kan beïnvloed.
Die urinale analise kan vals positief wees vir proteïene. Daarbenewens is dit nie altyd sensitief genoeg om die vroegste stadiums van glomerulêre skade op te spoor nie. Om hierdie redes kan u veearts addisionele toetse bespreek.
As 'n hond volgehoue ​​proteïenurie toon (herhaalbaar oor verskeie toetse oor die loop van 'n paar weke), word 'n battery toetse gewoonlik aanbeveel om nie-glomerulêre oorsake van oortollige proteïen in die urine uit te sluit, soos urinweginfeksie, klippe of bloeding. . Hierdie toets sluit tipies die volgende in:
Voltooi bloed sel telling (CBC)
Abdominale ultraklank of x-strale
Ander toetse kan aanbeveel word vir die uitreiking van hartwurmsiekte, aansteeklike prosesse, kanker en ander siektes wat glomerulêre skade kan veroorsaak.
Diagnostiek kan die volgende insluit:
Spesifieke toetse vir bosluisgebonde infeksies
'N duidelike diagnose van glomerulêre siekte vereis 'n nierbiopsie. Dit kan bereik word deur middel van chirurgie, laparoskopie, of met ultraklank leiding. Watter metode ook al gebruik word, het die insameling van nierbiopsie die potensiaal om aansienlike komplikasies te veroorsaak. Nadenkende gesprek met 'n veearts oor risiko's en voordele moet altyd 'n nierbiopsie voorafgaan.
Asof glomerulêre siekte nie genoeg is om bekommerd te wees nie, kan dit 'n aantal ernstige sekondêre probleme veroorsaak, insluitende:
Hipertensie (hoë bloeddruk): Dit kan skade in die hart, niere, brein en / of retinas veroorsaak; hipertensie bevorder proteïenie
Hiperkoagbaarheid ('n verhoogde geneigdheid om bloedklonte te vorm): embolie (bloedklont) vorming kan binne enige orgaan voorkom
Chroniese niersiekte (selde, akute nierbesering)
Daar is vier primêre doelwitte by die behandeling van hond glomerulêre siekte.Hoe dit geïmplementeer word, sal gedeeltelik afhang van die hond se nierfunksie en graad van proteïenie.
1. Identifiseer en elimineer die onderliggende oorsaak van glomerulêre skade
As jy dit doen, kan die proteïenurie heeltemal oplos (die beste moontlike uitkoms). Byvoorbeeld, suksesvolle behandeling van hartwurmsiekte elimineer dikwels die geassosieerde glomerulêre skade. Ongelukkig kan die onderliggende oorsaak van die glomerulêre siekte in baie gevalle nie geïdentifiseer of suksesvol uitgeskakel word nie.
2. Probeer om die graad van proteïurie te verminder
Dit is die beste weddenskap om die vordering van nierbeschadiging en ander komplikasies wat verband hou met glomerulêre siekte te vertraag. Die hoofpunte van sulke terapie sluit in:
Voeding van 'n dieet wat laag is in proteïen hoeveelheid; dit verminder die hoeveelheid proteïen wat deur die niere gefiltreer word.
Aanvulling met omega-3 vetsure; hulle anti-inflammatoriese effekte word gedink om verantwoordelik te wees vir die afname in proteïenurie.
Administrasie van 'n angiotensien-omskakel-ensiem inhibeermiddel (enalapril, benasepril); Dit verander mikroskopiese bloedvloei op die vlak van die niere.
3. Behandeling van glomerulêre siekte komplikasies
Voorbeelde van sulke behandelings sluit in die toediening van medikasie om hoë bloeddruk te beheer, antikoagulante terapie om bloedklontvorming te voorkom, en daaglikse subkutane vloeistowwe om dehidrasie wat verband hou met chroniese niersiekte te beheer.
4. Opvolg moniteringSodra die diagnose van glomerulêre siekte gemaak is en behandeling ingestel word, sal daar 'n behoefte aan deurlopende monitering wees. Die resultate van sodanige monitering sal bepaal hoe die hond se terapie aangepas moet word.
Die behandeling van glomerulêre siekte kan uitdagend wees, en hoe meer ervaring 'n veearts met hierdie siekte het, hoe beter. Om hierdie rede, wanneer glomerulêre afwyking vermoed word of gediagnoseer is, beveel ek sterk aan om met 'n veearts te konsulteer wat spesialiseer in klein diere interne medisyne (raadpleeg u veearts). Om meer te leer oor die behandeling van glomerulêre siekte, nooi ek jou uit om te lees, "Konsensus Aanbevelings vir Standaardterapie van Glomerulêre Siekte by Honde" wat deur veeartse wat lid is van die Internasionale Renale Belang Vereniging (IRIS).
Die vroeëre glomerulêre siekte word opgespoor en bestuur, hoe groter is die kans om 'n negatiewe uitkoms te voorkom. Links ongemerk, glomerulêre siekte is bekend om die erns en progressie van niersiekte te verhoog.
Hondsglomerulêre siekte word dikwels geassosieer met chroniese niersiekte wat baie stadig, baie vinnig, of enigiets tussenin kan vorder. Sommige honde leef vir 'n paar jaar met glomerulêre siekte. Die waarskynlikheid van so 'n uitkoms is veel groter met toepaslike behandeling en monitering.
Honde met ernstige glomerulêre siektes kan vorder tot 'n toestand wat na verwys word as nefrotiese sindroom. Dit word gekenmerk deur die volgende vier abnormaliteite:
Oortollige proteïenverlies in die urine
Verminderde proteïen (spesifiek albumien) binne die bloedstroom
Aanwesigheid van edeem (ophoping van waterige vloeistof onder die vel of binne die liggaamsholtes)
Nefrotiese sindroom verteenwoordig 'n gevorderde stadium van glomerulêre siekte met 'n swak prognose. Benewens die bogenoemde behandelingsopsies, kan maatreëls om die edeem te beheer (vloeistof dreinering, spesifieke medisyne) geregverdig word.
Kliek hier vir meer inligting oor chroniese niersiekte by honde.
Vrae vir jou veearts
Is oorsake van proteïnurie anders as glomerulêre siekte uitgesluit?
Hoe ernstig is die proteïenverlies?
Het my hond gevorderde chroniese niersiekte?
Is toetse uitgevoer om 'n onderliggende oorsaak van die glomerulêre siekte uit te sluit?
Wat is die risiko's en voordele van nierbiopsie?
Wat is die behandelingsopsies?
Moet my hond se dieet verander word?
Hoe gereeld moet my hond herwaardeer word?
Jacob, F., DJ Polzin, en CA Osborne. "Evaluering van die Vereniging tussen Aanvanklike Proteinurie en Morbiditeitskoers of Dood in Honde, met natuurlike voorkoms van chroniese nierversaking." PubMed.gov. VSA Nasionale Biblioteek van Geneeskunde, Web.
10 Gewone oorsake van niersiekte by honde Verwante simptome: BrakingAptiet VeranderingeLatergieWeight VerliesBad BreathDrinking 'n baie moeilike asemhaling
Kyk die video: The Great Gildersleeve: Verkoop van die Dwelmwinkel / Die Fortune Teller / Ten Best Dressed