Geskryf deur Lisa Cohen
Baie van die take wat werknemers nou doen, is selfs weke gelede nie verbeel nie. Mense word krisisbestuurders, sanitasie-monitors en koördineerders van die huis af. (Unsplash) Lisa Cohen, McGill Universiteit
Bykans 'n miljoen mense in Kanada het reeds aansoek gedoen vir werkversekering, en ontleders voorspel dat koronavirusverwant is werklose eise in die Verenigde State kan meer as drie miljoen wees. Werksverlies is slegs een van die vele gevolge van COVID-19 op werk en werkers.
Hierdie gevolge strek verder as om die aanhoudende te bespoedig werk-van-die-huis-beweging. Sommige van hierdie veranderinge kan baie verder as die pandemie self voortduur. Te midde van COVID-19 en maatreëls wat getref word om die impak daarvan te bevat, doen baie werknemers nie net hul werk nie, maar hul werkroetines verander.
Coronavirus skakel die take uit wat sommige werknemers gewoonlik doen. Daar is geen kliënte om te raadpleeg nie, geen boeke om te bespreek nie, geen studente om te onderrig nie, geen konserte om op te tree en te organiseer nie, geen produkte om af te lewer nie, geen nuwe inligting om in te voer nie.
Die uitskakeling van posisies is een moontlike reaksie op hierdie verskuiwing. Die ander is vir werknemers om saam met hul bestuurders en kollegas werk te herrangskik en verskillende verantwoordelikhede te aanvaar.
Baie van die take wat werknemers nou doen, is selfs weke gelede nie verbeel nie. Mense word krisisbestuurders, sanitasie-monitors en koördineerders van die huis af.
'N Spaanse straat word ontsmet weens die koronavirus-uitbraak. (Unsplash)
Intussen moet werkers wat regeringskantore, hospitale, kruidenierswinkels en werknemers in die verskaffingskettings buite die publiek oorkom, nuwe maniere vind om te werk wat hulle in staat stel om die professionele verantwoordelikhede wat hulle nou in die gesig staar, te bestuur.
Opstartings sal dieper effekte sien
Alhoewel hierdie gevolge wydverspreid is, sal dit waarskynlik meer ekstreme wees vir mense wat in klein ondernemings werk, en veral ook by nuwe ondernemings. Na die daling in die finansiële markte wat deur die coronavirus gevoed word, ondervind beleggingsondernemings nuwe druk en gee dit aan die ondernemers wat hulle finansier.
Die uitvoerende hoof van een begin ek was besig om te studeer is deur sy hoofbelegger opdrag gegee om koste met 50 persent te verlaag. Hy sluit ook 'n fisieke kantoor, neem die eienaarskap van produkte oor, werk om mense in sleutelposisies te motiveer en te behou en skep 'n mate van sosiale samehorigheid, terwyl hy 'n verkoopstrategie uitbeeld vir 'n voortdurende markplek.
Hy doen dit alles van die huis af terwyl hy twee jong kinders by die skool help. Sy dae het nog nooit voor die pandemie 'n voorspelbare patroon gehad nie, maar dit verteenwoordig 'n nuwe uiterste.
Sommige werkers is besig om hul kinders tuis te gee terwyl hulle tydens die pandemie werk doen. (Annie Spratt / Unsplash)
Hierdie opstart se operasionele verskuiwings weens COVID-19 eindig nie met die pos van die CEO nie. Die werkers by sy aanvang was op baie maniere voorbereid. Met drie kantore wat wêreldwyd versprei is en 'n bestaande beleid wat af en toe werk tuis aangemoedig het, was videokonferensies en afstandwerk niks nuuts nie.
Maar nou is al sy werknemers wat oorbly, besig om hul werkgewoontes te verander terwyl hulle uitvind hoe om praktyke soos aangesig-tot-aangesig-werksonderhoude en informele kontak te repliseer.
Net so verander werknemers in meer gevestigde organisasies ook hul werkroetines. Ek ken 'n artistieke koördineerder van 'n orkes, van die verwagting dat hy 90-uur weke die bestuur van logistiek vir 'n konsertreeks na 'n byna leë leiklip sou plaas, met min sekerheid oor watter werk sy nou moet doen.
Sy het begin om reëlings vir die week se konserte te ontrafel en dan weer saam te gaan groepeer. Sy het na die volgende golf konserte gewerk, maar dit is gou gekanselleer. Sy het toe beplan vir die programmering van volgende jaar, maar dit was nog steeds nie genoeg om haar ure te vul nie.
Uiteindelik bied sy haar dienste aan om die bemarkingsafdeling te help met kort vertalings en redigering, en verdubbel die pogings om 'n simfoniese komposisie-kompetisie van stapel te stuur wat kunstenaars sal help wie se lewensonderhoud deur die coronavirus seergemaak is.
Binne my eie universiteit, dieselfde as by ander skole, het die onderrig oorgedra van klaskamers na 'n afgeleë formaat. Die rimpeleffekte is verreikend.
Instrukteurs is besig om materiaal te omskep, leerspesialiste is leidende taakmagte en werkswinkels om die oorgang te vergemaklik, en instrukteurs met meer ondervinding in die onderwys onderrig diegene wat geen het nie.
Intussen werk navorsers maniere om hul tuisnavorsing te doen.
navorsing dui daarop dat die skep van werkstrukture nie ongewoon is nie. Verskeie onverwagte gebeure - nuwe tegnologieë, regulasies, arbeidsgeskille - en meer verrassings en probleme in die kwota bied geleenthede vir die herstrukturering van werk. Maar hierdie gebeure bevat nie duidelike riglyne oor hoe die werk gestruktureer moet word nie.
Na aanleiding van hierdie skokke, sal diegene op die winkelvloer, op die laboratoriumbank of in die C-suite geskarrel om werk te herrangskik, en soms word die herrangskikkings permanent.
Byvoorbeeld, in my navorsing Ek toon aan dat werk, na die bekendstelling van nuwe outomatiese DNA-opeenvolgingstegnologie, in verskillende patrone in 'n reeks laboratoriums opgeskort is, aangesien dié wat die nuwe toerusting gebruik het, daagliks modelle vir werkreëlings geskep het.
Coronavirus voorsien nog 'n vereiste om die manier waarop ons werk te herstruktureer. Daar moet nog gesien word wanneer en hoe take gaan regkom, en of hierdie veranderinge werkers sal beseer of sal help.
Lisa Cohen, medeprofessor, bedryfsadministrasie, McGill Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > ekonomie > Hoe die krisis in Coronavirus kan verander hoe ons moontlik permanent werk