29. Borsvoeding…onnatuurlik natuurlik! | lisa28weekliefie
Uiteindelik het die dag aangebreek…Lisa drink direk uit my bors!! Weereens, soos elke GROOT dag in Lisa se lewe, het hierdie dag ook net gebeur. Ek wou altyd voor die tyd weet wanneer hierdie “groot” oomblikke gaan gebeur. Wanneer gaan Lisa uit die incubator kom? Hoe lank bly die geelsug? Hoe lank vat dit vir premies om gewig op te tel? Wanneer gaan sy self begin drink? Wanneer kan ons haar ordentlik bad? Wanneer gaan ons huis toe?
En die antwoord op al my vrae was altyd net: “Wanneer Lisa reg is.”
Dit is wonderlik hoe daardie eenvoudige antwoord my so mooi voorberei het vir nou…wanneer die vrae net verander het: Wanneer kry sy haar eerste tand? Wanneer gaan sy deur slaap? Wanneer begin sy loop? Wanneer gaan ek ophou borsvoed? Wanneer gaan sy praat? Dis nou so maklik om nogsteeds net te antwoord: “Wanneer Lisa reg is.”
Wel, soos alles anders in Lisa se eerste paar maande, het hierdie “groot” oomblik nie sommer net natuurlik gebeur nie. Ek het altyd hierdie idiliese prentjie gehad van hoe dit gaan wees as my babatjie eendag net na geboorte (wat mos natuurlik was in my droomwêreld) op my bors gaan lê en natuurlik net na my borste soek en natuurlik net begin suig. Ek het altyd gedink dit gaan hierdie perfekte oomblik wees waar God se skepping net perfek saamwerk en ma en baba net ongelooflik en wonderbaarlik saamkom. ‘n Oomblik waar daar nie oordink word nie…waar niemand jou moet wys hoe nie…waar natuur net natuurlik gebeur.
Seker nie nodig om te sê dat hierdie oomblik GLAD nie so gebeur het nie. Inteendeel, dit was vreeslik ONnatuurlik. Na so week van cupfeeding was Lisa 33 weke. Sy het 1.36kg geweeg en die susters het elke middag vir so 4 dae belowe hulle gaan my kom help borsvoed net voor hulle skofte oorhandig. Elke aand het daar iets anders gebeur en die oomblik is weereens uitgestel na die volgende dag. Ek onthou hoe ek gewonder het wat hulle bedoel met “help” borsvoed. Hoe gaan hulle juis “help” het ek gedink. Ek onthou ook hoe my koeimelk-episode uitgedraai het en ek was skielik vreeslik senuweeagtig, maar tog opgewonde oor borsvoed.
Ek was so dankbaar vir die suster wat my uiteindelik kom “help” het. Sy was een van my gunsteling susters en sy was baie “real” (soos ek) oor die lewe en oor hoe dinge werk. Sy vat nie nonsens nie en sê dinge soos dit is. Sy het ingestap en gesê: “Ok…koekie…let’s go!” Sy het vir my verduidelik dat die moeilikste ding met so klein babatjie, is hulle Latch. Hulle mondjies is fisies te klein om oor die hele tepel gedeelte van jou bors te gaan. Dus sukkel hulle om ordentlik te suig. Sy het Lisa op my bors gesit en nogal hardhandig gewerk. Sy het, wat vir my gevoel het, soos my HELE bors in Lisa se klein mondjie ingedruk. Lisa het selfs bietjie naar geraak van die groot bors in haar klein mondjie. Dit het vreeslik onnatuurlik gevoel en ek het gevoel asof ons moet stop.
Die suster het gesê sy is nou nou terug en sy is daar uit. Sy het so tydjie weggebly en het toe teruggekom met ‘n iets in haar hand. Sy het gesê hulle mag nie eintlik vir ons hierdie aanbied nie, maar sy dink eerlikwaar dit gaan haar help en sy dink ons moet dit probeer. In haar hand was ‘n Nipple Shield. Ek het nie eens geweet wat dit was nie, maar dit was my lewensredder! Dit het dit net vir Lisa makliker gemaak om te Latch. Die Nipple Shield het my tepel langer en dunner gemaak en sy kon soveel makliker suig.
Soos alles was hierdie proses ook maar stadig. Aan die begin het sy net so 2 of 3 suigies gevat. En dan het sy aan die slaap geraak van moegheid. Elke dag het beter geraak en ek was so opgewonde, want as ons kan borsvoed is dit een stappie nader aan huis toe gaan.
Dit was vreemd hoe my onnatuurlike oomblik tog ook spesiaal was. Anders as in my drome, maar nogtans spesiaal. Ek het my trane weggesluk, want ek was so dankbaar vir waar ons nou al was. Dat ons al so ver gekom het. Dat ons kan borsvoed…iets wat ek nie seker was of ons ooit kon doen nie. En ek was onsaglik trots op Lisa, ons wonderwerk fightertjie. Ek was dankbaar en oorweldig. En toe die suster uit die kamer is… en ek met Lisa (vas aan die slaap) op my bors sit…het ek weereens gehuil.
« 28. “Newborn”-fotosessie
30. 6 weke post op »
One thought on “29. Borsvoeding…onnatuurlik natuurlik!”
Julie 6, 2015 at 12:26 nm
Maak my van voor af dankbaar vir alles wat ek so as vanselfsprekend aanvaar. Mens se kop maak sulke mooi idilliese stories op oor kraam en kinders grootmaak (dalk ook maar die samelewing se skuld), maar dit is amper nooit so maklik nie. Jy is ‘n goeie mamma, hou so aan xx