Wonderland Rehab: 2011
of, Elizabeth Sioux se blog
"Can anybody...?" Musings on the body by somebody with a bigger body.
My creative writing lecturer mentioned to me, concerning my short story about a mortician who transforms into a cat, that the body in which we find ourselves has a major impact on the way in which we operate and the way we are. It sounds simple enough, but the more I think about it the more interesting it gets. Wikipedia's definition of Body image says:
Body image refers to a person's perception of the aesthetics and sexual attractiveness of their own body. [...] Human society has at all times placed great value on beauty of the human body, but a person's perception of their own body may not correspond to society's standards.
Okay, so most importantly, I conclude from this that it does not make me super superficial for placing so much value on my appearance, as other people do this too. I see the way we look as the only physical projection of ourselves into the world and you can not picture someone or think of someone you know without thinking of their face and along with that the way you experience them. Then, your own perception of your body is very important as it affects the way you navigate through life, what you decide you can and can't do (for example, I don't feel good in sportswear and this was the main factor I detested doing sports in school) and who you think you can or can't be with (the sexual attractiveness factor). It is my competitive nature to compare myself with others, I assume we all do it, and this is the mental framework of "normal", "attractive" and other catagories of seeing the body (or body parts) everyone creates for themselves. Through this framework we then, for the most part, unconsciously assess (judge is such a harsh word) ourselves and others' appearance and bodies. Appearance goes far beyond the body, but for this blog I just want to reflect on my idea of our perceptions of our own bodies.
As we evaluate everything we see and experience, then the way we evaluate our bodies is amplified because here our consciousness is rooted in a physical being that we see everyday and we are (hyper) aware of the way in which others see our bodies. It is unfair as we do not choose the body we got, we can only change it, and the deterioration of the body is inevitable. Scars happen. Accidents happen. Some sicknesses' affects on the appearance of the body will stay with you till you die. Emotional experiences, especially traumatic ones, can also affect body image. It really is a rather unfair situation to be in a body.
This brings me to the much more optimistic goal of these musings: "a person's perception of their own body may not correspond to society's standards". This means you can be the model-looking type and still be miserable about the way you look or you can decide to take control of your thoughts. I say this like it is easy, but it is something you learn as you mature: others do not care as much about you as you think and all the negative thoughts about your body have no purpose or value. Quite the opposite.
So...I have decided to enjoy my body as it is fully functional, healthy and I will accept it and love it. Yes, it is bigger than most girls', but I will not let this shape (erm...) the way I think about myself anymore. And, here it might get a bit extreme for sensitive minds, I will not groom myself if I don't feel like it just because society expects me to look a certain way. I simply do not share this fear of body hair. Or girls with big hips. Or bad tattoos. Or crazy hair. Or girly men.
Posted by Elizabeth Sioux at 04:52
Labels: accepting body hair, accepting your body, big hips, body acceptance, body image, society's standards, thoughts about body
Die naaste aan 'n witch's broth wat ek by 'n apteek kan kry
Wanneer mens siek is kry jy jouself so jammer. En as jy dan nog moet werk ook...ek het soos 'n slegte mens begin voel oor ek die hele tyd gekla het oor hoe seer my lyf is en hoe droog my keel is en hoe moeg ek voel. Geen wonder ek het gisteraand gedroom ek is 'n terrible, irriterende mens nie! In hierdie droom het ek my baadjie verloor by 'n house party en toe gaan ek terug die volgende dag om my geliefde faux leer baadjie terug te kry, maar dit was natuurlik nerens te vinde nie. Toe betaal die mense my vir die baadjie. Net om stil te bly! Toe volg 'n risque encounter met die ma... As ek ooit weer sleg voel oor iets gaan ek myself net herinner dat ek ten minste nie so is nie (of van ma's hou nie).
Hier is my kit om griep/verkoue/sinusitis of watookal ek nou alles gelyk het te beat. Ek glo dat natuurlike medisyne die beste is. Dit bevat die nodige vitamiene wat jou liggaam nodig het om self te herstel en droog nie my oe uit soos gewone sinusmedisyne nie:
Viral Choice, 2 pille 3 keer 'n dag.
Olive Leaf , 2 tablette 3 keer 'n dag (dit is 'n natuurlike tablet vir die sinusse, aangesien my liggaam sinusmedisyne haat en erger ander kant uitkom).
Hoe Hin White Flower Embrocation, drie druppels, twee op jou voorkop (een bo elke oog) en een op jou keel.
Baie rus, maar as jy nie kan rus nie, Bio plus het hierdie vitamin-packed energy drinks wat my baie gehelp het gisteraand by die werk. Ek was nie meer suicidal na ek dit gehad het nie, yay.
Posted by Elizabeth Sioux at 07:27
Pan was die god van die wildernis en hippy musiek
My opgesomde, ewig-ontwikkelende, Pantheistiese antwoord op die "Why are we here?" vraag.
Prove you're alive. If you don't prove your humanity you will become a statistic. You have been warned.
Ek vind Palahniuk inspiring. Miskien nie die anarchy wat sterk ondersteun word in Fight Club nie, maar die manier wat hy die lewe kan opsom. Sterk ondertone van "skrik die fok wakker". Jy het net een lewe en jy moet die meeste daarvan maak of dit gaan verby wees voor jy jou oe kon uitvee en dan was jy net nog een van die massas. Alles wat in jou lewe gebeur het gaan saam smelt en die mees memorable moments gaan jou trou dag, jou kinders se geboortes ens. wees. Nie dat daar iets fout is met hierdie dinge nie, maar dit is al soveel keer gedoen dat jy rerig nie gaan onthou word daarvoor nie en dan net 'n nommer gaan wees. Wat maak jou anders van die volgende persoon? Wat maak jou die moeite werd vir die wereld om te onthou? Te onderhou, for that matter. Wil jy onthou word? En as jy geen impak op die mense om jou of die wereld gehad het nie, wat was jou doel?
En dan wonder my ma hoekom ek nie omgee wat ander mense dink nie.
As jy te besig is om jouself te wees gee jy later aan nie meer om wat ander se persepsies van jou is nie. Ek werk nog daaraan. Daar gaan altyd mense wees wat van jou hou en mense wat nie van jou hou nie. My ma het dit self gese. Die mense wat vir jou gaan saak maak gaan nie afgeskrik wees deur wie jy is nie. So maklik soos dit.
Nou, deel van jouself wees is om op te staan vir waarin jy glo. Ek het vanoggend rillings gekry toe ek weer dink aan hierdie chick wat op een van my Facebook friends se status (oor haar pledge om vegan te word) gecomment het dat sy nie vegans verstaan nie. Syt wou weet of sy nou al haar boots gaan uitgooi en of sy nou gaan ophou chocolate eet. "Cause drinking milk is stealing milk from a hungry calf." Dit is die mees oningeligte stelling wat 'n ingeligte mens (of ten miste, iemand met toegang tot Google) kan maak. Weet mense dan nie waardeur diere gaan om vir hulle produkte in pakkies op rakke te sit nie? Hoekom moes ek self van die werklike horrors uitvind toe ek navorsing doen vir 'n essay in Animal Studies? Want, in my opinie en baie ander (Elizabeth Costello, byvoorbeeld), kan die mens nie meer die vleis van diere oor hulle lippe kry as daardie muur eers afgebreek is nie. As jy die koei met haar groot oe en moerderlike instink (nie op so sarkastiese wyse soos die anti-vegan chick nie) kan picture as jy die vleis eet en besef hoe naby die sentience (diere se vermoe om te voel, ervaar en sintuie te gebruik) aan die mens s'n is, is jy screwed. Dan gaan jy maar net vir die res van jou lewe moet aanhoor "mis jy nie steak nie?" Nee ek mis nie steak nie. As ek steak gemis het sou ek nie opgehou het nie, sou ek? Dit is 'n keuse. Maar, en dit is nou maar net so en ek is ook hieraan skuldig, mens kan nie jouself in ander se skoene sit as jy nie gevoel en ervaar het wat hulle ervaar het nie. My beste vriend het al 'n paar keer vir my gese dat ek rerig omgee vir mense. Ek is nou nie so seker van alle mense nie. Mense kan eintlik down right stupid en wreed wees. Ek gee om omdat ek my vriende wil help waar hulle kan, dit is hoekom ons kommunikasie ontwerp het (probably), maar ek gee ook om oor die ervarings van ander sentient beings wat die aarde met ons deel. Ek wil nie geld spandeer op 'n industrie wat diere uitbuit nie. En ek sukkel nogsteeds met skuld gevoelens oor die melk en sushi ding. Ek is ver van 'n vegan af, maar ek is nou 13 maande sonder enige koei, vark, skaap of hoender se vleis in my maag. En dit voel goed :) Ek het nog nooit my besluite in ander mense se keel afgedruk nie, maar ek wens tog dat almal soveel omgee vir diere dat hulle die misbruik kan raaksien en iets daaraan doen, al is dit net in hulle eie lewens.
Nou, hier kom geloof in, of eerder, my gebrek daaraan. Ek het nie geweet hoe om die vraag "is jy gelowig?" aan myself te beantwoord nie. Atheiste is dikwels baie afbrekend teenoor geloof en alhoewel ek nie gelowig is nie, wil ek ander mense se keuses respekteer (as dit niemand of niks seer maak nie, ten minste). Toe lees ek oor Pantheisme. Dit is nie 'n geloof nie, dit is die lewensfilosofie dat daar nie 'n god is nie, maar dat daar 'n higher power gevoel kan word deur die universe (dit klink erg hippy en "heelal" klink te Sondagskool, maar is daar ooit iets tussen in?) en die natuur. Vir my is dit 'n bewustheid van die krag van die natuur om mens se gesindheid te verander as jy dit toelaat.
So, eintlik, weet ek nie hoekom ek hier is nie, maar ek weet hoe ek wil lewe en dat ek 'n verskil wil maak en dapper wil wees. Ek is nou maar een maal nie die hardwerkendste persoon nie, maar ek werk daaraan. Nee ek doen nie dis 'n contradiction :P. Okay, ek dink net baie aan hoe ek myself kan verander om my gesindheid uit te leef. Ek dink aan wat ander mense en diere ervaar en ek probeer om die mooi en interessante goed in die lewe te absorb deur my open mind. Nou kry ek hierdie mental image van hoe ek met 'n oopgesnyde kop op my arms loop en met 'n sponsbrein goed opsuig. Gah! Nee, ek is nie op drugs nie.
PS: Buy cruelty free cosmetics. Dis die minste wat mens kan doen en is rerig nie veel van 'n opoffering om 'n klein verskil te maak nie :)
Oh man, ek het nou net besef, as iemand my ooit vra wat my geloof is en ek se "Pantheis" gaan dit net soos panties klink. So awesome.
Posted by Elizabeth Sioux at 14:45
Labels: Pantheisme Pantheis
Ek voel soos Doctor Frankenfurter
Want ek dra vandag (nee vanaand, ek gaan nie meer maak asof ek wakker is in die dag nie) baie make up en ek het 'n Rocky gemaak. Behalwe dat Rocky 'n kat is en wat ek gemaak het is 'n clone van haar vir my vriendin (Rocky se ma) se kat-themed cardigan.
Eerste, die make up. Gewoonlik weet ek waar ek die inspirasie vir iets gekry het. Nie in die geval nie. Dalk 'n reenboog? Cupcakes? Ponies? Alternative models? All of the above? In elk geval, dit het begin met hierdie hotpink kleur op (nee, meer soos om) my oe en toe groen hartjies op dit.
Obviously is die gepose want ek het sommer 'n bril aan terwyl ek "make up opsit". Ek wou net my pink make up brush in 'n foto kry. Die hartjies lyk nie mooi groen op 'n foto nie. Die pers eyebrows lyk darem pers :)
En hier probeer ek die signature Rocky horror lippe afpull (met die editing, in elk geval. Ek het Rocky Horror Picture Show-rooi op my lippe gesit toe lyk dit nie reg by die pink eyeshadow nie.) Ek maak asof ek gedink het aan die movie toe ek die make up gedoen het, maar ek het nie. My brein was in candy land.
Dit is nou die end result. Check die pose. Ek kan nie pose nie.
Om daardie wanna-be hot pose uit te balanseer, hier is 'n kwaai pose.
So, toe ek moeg is vir "pose" het ek vir Rocky gemaak. 'n Evil kat se clone uit vilt.
Die idee is dat dit moet lyk asof jy dit in 10 minute gemaak het; dit moet so shabby afgewerk lyk. Hier is Rocky en nog 'n kat, 'n seekat. Kyk die roomys. Dit maak my nie honger nie.
Maar dit is cute. Hy't selfs so punt bo wat na die kant toe gaan wat mens nie in die foto kan sien nie. Dit klink nou asof ek my eie beul blaas (die klomp foto's van my gesig help ook nie). Ek het step-by-step instruksies vir hoe om jou eie Rocky te maak wat volg:
Eerste moet jy die volgende kry:
Die vilt, garing, 'n sker, 'n naald, iets om jou vorm mee te teken soos wit eye liner, spelde, geduld en dan watookal jy aan die agterkant van jou creation gaan werk om dit in 'n knippie of borsspelt of real boy te verander.
Teken dan die vorm en knip twee van dit uit.
Dis 'n goeie idee om dit met spelde aan mekaar vas te steek terwyl jy knip. Maak dit los van mekaar en draai dit om dat die wit merke aan die binnekant is en kies watse kant die beste lyk. Dit is nou jou voorkant waarop jy die detail gaan werk.
Om die garing so dik te kry vou ek dit so twee keer dubbeld voor ek dit deur die naald sit sodat jy eintlik 8 garings het in plaas van twee.
Toe maak ek pupils van hierdie fluffy bolletjie (soos op die roomys) wat ek in twee geknip het. Dit het uitmekaar uit geval en ek moes dit so bewimpel dat dit weer twee bolletjies is en toe werk ek dit vas sodat Rocky na die regter kant toe loer, die kant waarvan haar enemies altyd approach.
Ek het vir haar 'n neus gemaak van rooi garing wat ek net so in 'n driehoek gewerk het en die pink vir die ore is klein stukkies vilt. Ek het by die oor begin en so met die omgaan die pink vasgewerk tot my garing opgeraak het. Dan moet jy jou clone stop met klein repies vilt. Ek het die Rocky prototypes wat nie suksesvol was nie in stukkies geknip en dit gebruik. Scientists make mistakes too.
Rocky se brains is swart en bestaan uit ander kitties.
Druk dit lekker in die ore en enige klein spasies in. Ek gebruik die agterkant van 'n naald. Die kitty stopsel is mos in repies so dit behoort te werk.
Las die garing en gaan aan met die steke tot jy (hopelik nie eers oor sewe dae soos Frankenfurter se Rocky nie) klaar is.
Posted by Elizabeth Sioux at 17:31
'n Vinnige chocolate pudding in twee koppies
So lyk my almal is nou in full-on relationship mode as gevolg van die winterweer. Puddingresepte hou langer as lovers, so hier is 'n baie awesome ene wat jy in letterlik 10 minute of minder kan maak. Al wat jy nodig het is twee groterige koppies, 'n 15ml maatlepel en nog 'n koppie om die eier in te klits. As jy dit vir gaste maak moet jy mooi koppies gebruik. Dit is veronderstel om daardie Alice in Wonderland feel te hê, nie 'n "die bakkies was op toe gebruik ek maar koppies" vibe nie.
Die volgende is nodig vir jou road to Chocolate Mountain:
60ml (4e) koekmeel
60ml (4e) suiker
30ml (2e) cocoa
45ml (3e) melk
35ml (3e) olie
45ml (3e) sjokoladesplinters (ek dink normale mense noem dit Flake)
Vir gaste en as jy wil fancy wees:
Roomys en gesifte cocoa
Die resep kom uit die Huisgenoot (bron van onbetwyfelbare inligting en soetkoek wat almal kan opeet) en ek het dit al baie gemaak so jy hoef nie eers te twyfel dat dit gaan goed wees nie. Oh, en hoe jy dit maak:
1) Skep die helfte van al die droeë bestandele in elk van die twee teekoppies en geniet jou Bree Van de Kamp oomblik. Voeg die helfte van die geklitste eier by elk en meng goed.
2) Gooi die helfte van die melk en olie by elke koppie en meng goed. Deel die Flake en vanilla essence ook en meng weer.
3) Sit die koppies in die mikrogolf vir 3 minute (maar as dit 'n potent mikrogolf is, is 2.5 min genoeg) teen 100%.
4) Wanneer dit klaar is kan jy die roomys en gesifte cocoa daarop sit.
Indien daar nie iemand is om die tweede koppie te eet nie, eet dit self en wees bly jy hoef nie jou kos te deel as jy nie wil nie. Ha!
Posted by Elizabeth Sioux at 08:37
Labels: pudding in koppies, vinnige chocolate pudding, Wonderlandrehab
I came to tame your lion with my curves and shiny old clothes
'n Semiandrogynous Ringmaster vintage-inspired outfit. Nie dat mens hierdie goed kan sien nie, maar ek lewe mos in my eie droomwêreld :P Die handsak feature in 'n vroeër inskrywing en die baadjie en strikdas wat ek as 'n alice bad dra is charity shop chic.
Posted by Elizabeth Sioux at 16:19
Labels: vintage velour
Ek het geëksperimenteer met Jik vandag om 'n fyngebreide trui/t-shirt inbred son in 'n skeleton hemp te verander. Dit laat my dink aan tie dye, net cooler. Ek kan nie wag om dit te dra nie. Hier is wat ek gedoen het, indien jy eendag verveeld en adventurous voel.
Jy gaan die volgende moet uitkrap:
'n Hemp van 'n natuurlike stof soos wol of katoen. Sinteties kan ook werk, maar ek dink dit sal langer vat. Ek hou nie van wag nie. Dit gaan 'n ligbruin kleur bleik op swart, wat ook nice lyk.
So 25ml Jik
'n Inspuiting om die Jik mee op te suig en 'n koppie om die Jik in te sit. Moenie fast acting gebruik nie, want dan gaan die kleure te veel verskil van waar jy begin teken het teen die tyd wat jy eindig.
So een of twee plastieksakke
Dink solank waar jy dit gaan was wanneer jy klaar is, want dit bleik nogal gou en jy wil dit nie oordoen nie.
1) Maak merkies terwyl jy die top aanhet om min of meer te sien waar jou ribs gaan eindig en jou heupe begin en dat jy die middel in die middel het (party hemde se middel is nie in die middel as jy dit aanhet nie - baie irriterend as jy dit wil customize). Die ribs moet met 'n boog draai. Ek kon dit beter gedoen het op my hemp, maar nou weet jy.
2) Sit die plastieksakke in die hemp dat jy nie die agterkant ook bleik nie. Jy kan die agterkant doen as jy klaar is met die voorkant, maar doen dit eerder buite dat jy nie Jik op die vloer wil kry en alles vir die volgende week bleik nie. Oh en moenie soos ek in 'n toe kombuis sit nie die: Jik-reuk maak mens vir ± 'n uur naar :o
3) Begin in die middel en trek van die Jik in die koppie op met jou inspuiting en drup 'n lyn op die hemp. Die Jik loop so kyk eers hoe breed dit vanself intrek voor jy te veel opsit. As jy perongeluk te veel opsit kan jy met handoekrol dit opsuig voor dit oor die hele hemp loop. Of as jy dit nou rêrig opgevoes het, was dit gou af en begin oor wanneer die hemp weer droog is. Die idee is nie dat dit perfek lyk nie. Ek het na die tyd druppeltjies hier en daar gesit dat dit net lyk of die tie dye toevallig so awesome uitgekom het. Ha!
4) Werk nou uitwaarts van die lang blerts in die middel en maak nog lyne waar jy jou heupe gemerk het. Gaan kyk na 'n geraamte as jy onseker is van wat jy moet aanvang.
5) Dan kan jy bietjie wag tot jy die rugstring insit. dat alles nie dieselfde uitkom nie. Ek het goed wat sleutelbene moet voorstel ook ingesit en dotjies om hulle gedrup.
5) Was dit. Tada! Walking dead tie dye! As dit jou hare match is dit 'n bonus.
Posted by Elizabeth Sioux at 08:57
Labels: DIY Skeleton t shirt, Elizabeth Sioux, Wonderlandrehab
Ek hou nie van dooie diere nie, maar ek hou van taxi.
Ek weet nie wat dit van taxidermy is nie, maar dit het my nog altyd gefassineer. Ek sal nie (wetend- ja ek praat van julle, King Pie, wat die steak as spinasie verkoop) 'n dier eet nie en ook nie fur dra nie so ek sal nou nie na 'n taxi shop toe gaan nie, maar dis mos anders as dit tweedehands is, right?
Posted by Elizabeth Sioux at 06:21
Ponies en my nonsexrelationship
Ponies is een van my vele obsessies. Ek probeer dit in toom hou dat dit nie soos my Hello Kitty versameling handuit ruk nie. Toe gaan kry ek 'n massiewe perd tattoo, so dit is veilig om te se dat ek misluk as dit by die wegbly van ponies kom. Kyk net hierdie ring:
Ek wil dit hê! En as jy van vreemde goed oor die algemeen hou, kyk sommer na die archive van hierdie girl van Adelaide se tumblr. Dit is 'n reis in die wacky en random. Ek is versot op haar tumblr! Unicorns tel ook as 'n pony, maar ek verkies my ponies sonder vlerke. (Dit is waarvoor voëls daar is, veral duiwe. Ek hou van duiwe, maar duiwe hou nie van my nie. Ek het al ophou tel hoeveel duiwe weggevlieg het. Ek wil so graag ene as 'n troedeldier hê!) My vriende dink seker ek is mal, want ek moes net vir almal vertel het van die outydse My Little Pony kussingsloop wat ek gekry het, en boonop in 'n goeie toestand! (Nou kan ek nog aangaan oor hoe hulle nie meer kussingslope met valle maak waarin jy twee kussings kan sit nie, hoe die kleure by my lakens pas, en dan dink, hel, ek is seker maar meestal 'n goeie vriend as hulle niks sê oor hierdie kussingsloop relaas nie!)
Een persoon wat altyd uithou met my mallighede is Renier. Ek het nou die dag besef dat ons soos 'n couple lyk op Facebook. Hy feature nou al tot in my profile pic. Ons skryf elke dag op mekaar se walls, hy dedicate statusses aan my. Aaah, the bliss!! Nou die aand toe ons by een van ons vriendinne se verjaardagpartytjie was, het haar ander vriendin gevra of ek en Renier uitgaan. Dit was onverwags. Toe gaan kyk ek na die evidence en dit is, wel, seker maar confusing. Ons huil saam, ons lag saam, ons skinder en bitch saam. Dit is coupledom sonder die drama, die wie-gaan-eerste-ek-is-lief-vir-jou-sê, al daardie dinge, want dit is natuurlik. Flieks beeld verhoudings tussen couples uit as die mekka van vriendskap en vervulling, asof jy werklik gelukkig sal wees as jy daardie een persoon kan kry wat jou so goed verstaan dat woorde nie nodig is nie en julle liefde alles sal oorkom. Dit werk rêrig nie so nie. Verhoudings is werk! Baie werk. Mens raak kwaad en voel afgeskeep. Wil die persoon vermoor die een dag en die volgende dag mis jy hulle so baie jy kan iets oorkom. Of dalk is dit net ek wat so is, maar hierdie nonsexrelationship is die meeste ondersteuning en onvoorwaardelike liefde wat ek nog ooit van iemand (behalwe nou my ouers) gehad het. So, ek dink ons moet ophou soveel fokus plaas op romantiese, seksuele verhoudings, want ek kan mense net so naar maak op facebook met 'n nonsexrelationship! HA! Nie dat ek wil nie, ek is net op 'n power trip :P
Posted by Elizabeth Sioux at 02:32
Vandag se vintage find
Ek het hierdie seegroen bad boy by die hospice opgetel vir R50. Ek kan nie verstaan hoekom iemand hom nie sal wil he nie! Nou dat ek daaraan dink, dit is dieselfde met altwee my honde :o wat Welfare pups is. Hulle is awesome, en al is die ene neuroties, maak sy daarvoor op met haar ongoddelike cute gesiggie.
Posted by Elizabeth Sioux at 14:06
To be of om nie te be nie
I want a blog and I want it now! Tien minute later het ek ene met 'n Engelse naam en 'n Engelse description en ek wil in Afrikaans skryf, of moet ek in Afrikaans skryf? Engels is baie meer universeel. Almal moet my blog kan lees! Maar tot dan, gaan ek my kop se hoeke uitspoel in Afrikaans.
Posted by Elizabeth Sioux at 13:08
"Can anybody...?" Musings on the body by somebody ...
Die naaste aan 'n witch's broth wat ek by 'n aptee...
I came to tame your lion with my curves and shiny ...
Ek hou nie van dooie diere nie, maar ek hou van ta...
Hierdie blog gaan oor klere en DIY stuff wat ek aanvang. Soms gaan dit oor Hello Kitty en my vriende gaan. Maar meestal net mode-related goed wat ek inspiring vind.