Ek wou so graag (soos alle mammas) Lisa aan my vriendinne voorstel. Ek was so trots op hierdie klein babatjie en wou haar met die wêreld deel. Ek het egter ook geweet dat haar immuunstelsel bitter laag is en dat besoekers maar liefs vermy moet word. So ek het verstaan dat ons maar moes wag en dat dit, soos alles anders, op sy tyd sal gebeur.
Vir my man was sy van die begin af mooi. My ma vertel my dat hy die aand toe sy gebore was uit die hysbak in die hospitaal geklim het. Toe hy sy ma en al die ander familie daar in die voorportaal sien het hy glo aan die huil geraak en net gesê: “She is so beautiful”. Vir my was sy nie mooi nie. Vir my het dit nogal lank gevat voordat ek eerlikwaar gedink het sy is mooi. Omtrent 3 maande. Ek het vir lank gedink daar is iets fout met my. Hoe kan my eie dogtertjie nie vir my mooi wees nie. Ek het die bybelversie onthou wat sê “you are beautiful for you are fearfully and wonderfully made.” En toe, net randomly op ‘n dag…het sy vir my mooi geraak. En nou is sy vir my die mooiste klein dingetjie op aarde.
Ek het vandag gehuil toe ek jou storie lees. Met God se genade is als pragtig in Sy oe. Dankie vir jou pragtige woorde Charme
Ahem, en jy het besoekers gehad wat vir jou blomme gevat het! jy was moeg though so ek sal jou vergewe 😉