Senesthopathy - simptome en behandeling, wat is dit, veroorsaak - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
senestopatii - Dit is 'n depressiewe, ongemaklike sensasie in die liggaam, wat in die interne organe of op die oppervlak van die liggaam gelokaliseer kan word. Sensasies van sisthopathy is sonder objektiwiteit. Dit is waar hul sleutelverskil van viscerale hallusinasies lê. Senesthopathy word gekenmerk deur die afwesigheid van 'n objektiewe patologiese proses in die plek van sy konsentrasie.
Senesthopathy, wat is dit? Dit is 'n oortreding van die geestelike aktiwiteit, wat deur verskeie ongewone liggaamlike sensasies en gepaardgaande hipochondriese wanpersings, depressiewe toestand, geestelike automatisme sindroom manifesteer. Die term "sisthopathy" is die eerste keer bekendgestel deur E. Dupré - 'n psigiater uit Frankryk. Uit die Grieks vertaal, beteken dit die lyding.
Oorsake van sisthopathy
Gewoonlik ontstaan ​​sistopatiese organismes op die agtergrond van geestesversteurings.
Senesthopathy, wat is dit? Verskeie onaangename, onderdrukkende sensasies word genoem latopatiese, sowel binne-in die liggaam as op die oppervlak. Hulle kan soos draai, knyp, stram, bars, brand, pulsasie, ens. Onderskeidende kenmerke van die beskrewe skending word beskou as 'n gebrek aan objektiwiteit, 'n gevoel van onnatuurlikheid en die afwesigheid van 'n werklik bestaande siekteproses wat die vakke se sensasies verduidelik.
Senestopathies is sensasies van 'n sielkundige aard wat die pasiënt in die beeld van sy liggaam projekteer. Vandag word die beskadigde kwaal nie goed verstaan ​​nie, waardeur dit onmoontlik is om 'n duidelike antwoord oor sy etiologie te kry, aangesien daar geglo word dat die oorsprong van hierdie patologie slegs sielkundige redes is. Daarbenewens wys die praktyk dat hierdie siekte vaker voorkom as 'n satelliet van verskeie geestesprobleme. Dit word dikwels waargeneem in oneiroid neurose van verskillende etiologieë, in die depressiewe fase van maniese depressiewe sindroom, psigoorganiese sindroom, affektiewe delusionale toestande, paranoia, parafrenie, sisthopathiasis en 'n aantal ander afwykings van geestelike aktiwiteit.
Ten spyte van die feit dat talle studies uitgevoer is wat daarop gemik was om die meganisme van inisiasie van die beskrewe skending te verstaan, het tot dusver nie duidelike oorsake van die wanorde geïdentifiseer nie, het hulle sekere patrone toegelaat. Byvoorbeeld, daar is 'n aantal siektes wat die voorkoms van hierdie siekte veroorsaak, waaronder daar:
- organiese patologie van die senuweestelsel;
- toksiese letsels, insluitend alkohol of giftige vergiftiging, dwelmverslawing;
- Senesthopathy met neurose.
Daar word onaangename sensasies in verskillende dele van die liggaam beskryf. Daarbenewens pas lokalisering van sistopatie nie ooreen met spesifieke anatomiese strukture nie en is dit gewoonlik die basis vir hipochondriese of waanidees. Gereelde en nagte laasteopatiya.
Ook beskryf beskrywing kan moeilik wees (kwalitatief) en eenvoudig (kwantitatief). Die eerste sluit in beduidende veranderinge in liggaamsbou, metamorfose, in sommige gevalle illusies en hallusinasies, die tweede - hiperestesie.
Hierdie siekte word selde gekenmerk deur 'n onafhanklike kursus, nie ingewikkeld deur senuweestoornisse en geestesversteurings nie. Soms is daar organiese of funksionele letsels wat bydra tot die motivering van klagtes wat deur pasiënte aangebied word. Hulle kan bydra tot die vind van die inflammatoriese proses, vaskulêre spasma of krampe.
Daar moet op gelet word dat ware laasteopats nie reaksies van die psige het nie, veral met betrekking tot reaksies van 'n sensitiewe orde. Die pasiënt kla oor die pyn, maar dit absorbeer dit nie heeltemal nie en is nie 'n oplossing nie. 'N Individu wat aan hierdie siekte ly, is 'n organies siek onderwerp wat nie sy eie pyn duidelik verantwoord het nie. In sommige gevalle word sisthopathy buite die grense van sy nosologiese identifikasie gevind.
Simptome van sisthopathy
Die volgende variasies van sisthopathy kan onderskei word afhangende van hul inhoud:
- termiese sensasies in die vorm van brandende sensasie, koue of hitte;
gevoelens van beweging of beweging, byvoorbeeld die gevoel van draai, skuif, draai;
- gevoelens van beweging van vloeistowwe in die vorm van transfusies, blokkasies, pulsasies;
- omskrywende sensasies in die vorm van brandende pyn of boor;
- 'n gevoel van spanning.
Afhangende van die kliniese simptome, word hallusinatoriese, interpretatiewe, elementêre, eenvoudige en psigosensoriese sisthopathies onderskei.
Die subjektiewe simptome van die omskrewe siekte kan uiteenlopend wees. Sommige individue wat aan hierdie siekte ly, mag kla oor die opkoms van 'n brandende sensasie in 'n bepaalde area van die liggaam. Dikwels ontwikkel pasiënte gevoelens van strek of aanhaling op die terrein van die voorkoms van die siekte. Ook, pasiënte kan kla van koue op die oppervlak van die vel. 'N algemene simptoom van hierdie siekte is 'n gevoel van knyp in die gebied van die betrokke gebied.
Pasiënte met latere pasiënte in die aangetaste gebied het 'n gevoel van ruptuur of 'n gevoel van pulsasie. Ook beskryf skending gekenmerk deur die volgende kliniese manifestasies:
- gevoelens van inversie van interne organe;
- 'n gevoel van gom, bymekaar hou in die area van die lokaliseringsplek.
Dikwels het individue gevoelens wat nie beskryf word nie, maar ongemak bring, lyding tydens aanvalle. In hierdie geval voel die individu nie pyn nie.
Senestopathieë word meestal in die kopstreek gelokaliseer, maar kan ook in die bors voorkom, en minder dikwels die ledemate. Hierdie oortreding word gekenmerk deur die vermoë om te "migreer", wat lei tot die verplasing van die lokaliseringsterrein.
Afhangende van die spesifisiteit van die aanvalle, word die beskrywende siekte onderverdeel in permanente, sisthopathy en episodiese sisthopathy.
Baie wanorde word hierdie wanorde bespeur deur onverwagte en akute aanvalle, wat die laaste kromatiese krisisse genoem word. Daarbenewens word aanvalle van sisthopathy gekenmerk deur die voorkoms van paniekreaksies, outonome afwykings, aanvalle, vrees vir waansin, duidelike gebare en posture.
Afsonderlike sisthopathy word vergesel deur verskeie somatiese siektes wat deur die pasiënt self ontwikkel is (byvoorbeeld kanker). Sommige pasiënte kan nie die regte woorde kies om hul eie ongemak te beskryf nie.
Hierdie patologie kan die karakter van waanwyses, hallusinasies, meedoënloosheid, depersonalisering en invloed hê.
By 'n onthaal met 'n algemene praktisyn beskryf pasiënte ongemaklike liggaams sensasies wat inmeng met normale funksionering, aangesien pasiënte hulle eie aandag daarop konsentreer. Lokalisering van kliniese manifestasies is nie tipies vir individuele stelsels of organe nie. Byvoorbeeld, sommige pasiënte mag kla oor 'n brandende sensasie of 'n gevoel van verkoue in die kop, terwyl ander geweldsgevalle kan ervaar. Sulke pasiënte het klagtes van sensasies, asof hulle die brein suig of hul interne organe ontbind word. Dit dui op die deelname aan die laaste hipotese van verskillende verstandelike prosesse, aangesien die manifestasies ver buite die grense van die normale oortreding van sensitiwiteit gaan. Die verskeidenheid kliniese simptome in hierdie wanorde word opgespoor deur die volgende manifestasies: brand, allerhande pyn, gevoel van swaarkry, volheid, beweging, elektrolise. Sommige pasiënte wat in 'n depressiewe toestand is, gee hul eie sensasies die volgende kleur, byvoorbeeld: "Ek het ondraaglik wilde, gekke pyne, skeur in die natuur."
Dit lyk vir sommige pasiënte dat fisiese pyn makliker verdra word as laterhopathy self.
Die beskryf wanorde word gekenmerk deur ongewone en fantasievolle sensasies. Lokaliseringsgebiede van die laaste tyd kan gereeld verander en 'n diffuse opset hê. Ook nie ongewoon is die nag nie.
Aan die begin van die ontwikkeling van hierdie kwaal ontstaan ​​eenvoudige, latere latere, wat klagtes oor somatiese patologie is. Met verloop van tyd word sensasies geleidelik meer ingewikkeld en ingewikkeld van aard, met onnatuurlike lokalisering.
Die eerste manifestasies van sisthopathy word gekenmerk deur eenvoud en statiese, maar as die siekte groei, kry hulle 'n meer ingewikkelde struktuur, word hulle migrerend en manoeuvreerbaar, maar hulle projeksie word nie versteur nie.
Elementêre ongemak sensasies lokalisering het nie. Pasiënte wat ly aan maniese depressiewe sindroom beskryf hul eie gevoelens as "volgehoue ​​interne stres."
Eenvoudige sisthopathy word gekenmerk deur sensoriese variëteite (pyn, brand, parasthesies) en word geprojekteer op die sone van die pasiënt se onderskeie sensitiwiteitstreek. Ongemak in 'n persoon wat lastopathie ly, kan oral op die liggaam voorkom. Duidelike lokalisering is nie tipies vir hulle nie.
Senesthopathy kan selde geïsoleer word, dikwels vergesel van geestelike afwykings of senuweestoornisse. In sommige gevalle ontbreek die individu vergelykende assesserings en definisies in die beskrywing van sy eie ongewone sensasies; dit is gedurende sulke tydperke dat waanstrywe lasthopathy verskyn. Dit dui op die vervanging van geestesaktiwiteit met wanorde. Die aanhoudende en indringende aard van die manifestasies van hierdie siekte gee nie die pasiënt 'n rus nie. Hulle inmeng met sy gewone lewensaktiwiteit, laat hom nie toe om sy amptelike pligte of huishoudelike sake te verrig nie.
Psigosensoriese sistopathies is sensasies van veranderinge in volume, grootte en rigting. Byvoorbeeld, die sensasie om die maag in 'n knoop te bind, in die bors te bars, druk in die kop, asof die brein swel, die gewrigte verdraai, omdraai asof die bene met knieë vorentoe beweeg. Sensasies om die plasing van 'n aparte deel van die liggaam of grootte transformasie te verander, kan kortstondig wees met werklike oortredings van die struktuur van die liggaam.
Interpretatiewe sisthopathies is sensasies versadig met 'n verskeidenheid interpretasies wat ongewoon kan wees. Byvoorbeeld, die pasiënt kla dat sy brein "koud" is, die riboppervlak is seer of die milt is jeuk. Organotopiese, geassosieerde en delusionale senastopate kan onderskei word. Organotopiese sensasies word gekenmerk deur 'n duidelike lokalisering, die geassosieerdes verteenwoordig 'n kombinasie van 'n verskeidenheid van sensasies in verskillende dele van die liggaam in 'n enkele prent, wanpraktyke word later opgedateer deur 'n doelbewuste vals weergawe van die rede vir die voorkoms, byvoorbeeld: "bloed kom nie in die lewer nie."
Hallucinatory lastopathies is hallusinasies-agtige sensasies. Hulle kan wees: meetkundige (byvoorbeeld, 'n sirkel seer aan die maag, waarvan die pyn deur die liggaam versprei), met 'n projeksie in die liggaam (klere in die bors), wat lyk soos taktiele hallusinasies (asof hulle die been met hul vuis tref of asof hulle hul hare trek) , kinestetiese hallusinasies (kop swaai links en regs) of transformasie hallusinasies (die brein exfoliates van die skedel).
Vloeiende, visuele, olfaktoriese, akoestiese sensasies kan hierdie tipe van 'n kortstondige weergawe vergesel (byvoorbeeld, daar is 'n vuur in die kop, iets brand en ruik soos gesing). Die konstante teken wat hallucinatoriese sensasies tydens latere opwinding van egte hallusinasies onderskei, word beskou as die woorde "soos", "soortgelyk", "hoe", dit is uitdrukkings wat die relatiewe aard van die beskrywings aandui.
Behandeling van sisthopathy
Voordat jy begin met die behandeling van sisthopathy, is dit nodig om die akkuraatheid van die diagnose te verifieer. Diagnose van die beskryf wanorde vind plaas deur die insameling van anamnese, analise van pasiëntklachten, eksamenuitslae en inligting verkry uit laboratoriumtoetse.
Hoe om te behandel sisthopathy? In die eerste beurt word hulle onderskei van pynlike of ongemaklike sensasies wat veroorsaak word deur somatiese kwale en van parestesieë. Vir die manifestasies wat veroorsaak word deur die patologie van die interne organe, is daar 'n konstante duidelike lokalisering, verband met die ligging van die siek orgaan en monotonie. Hipersensitiwiteit kan dikwels op die sogenaamde Zakharyin-Ged-terreine aangetoon word (beperkte areas van die vel waarin pynlike sensasies, temperatuurhiperestes, wanneer daar patologieë of versteurings in die funksionering van die interne organe is) weerspieël word. Instrumentale eksamens soos: ultraklank, radiografie, berekende of magnetiese resonansie-beelding, help om tekens van die teenwoordigheid van somatiese patologie te identifiseer.
Parestesie, in teenstelling met die ongemak met sisthopathy, is die gevolg van 'n neurologiese patologie of vaskulêre disfunksie. Parestesieë wat veroorsaak word deur neurologiese afwykings, is op die oppervlak van die dermis, ooreenstem met 'n spesifieke area van innervasie, en word gekombineer met ander neurologiese simptome.
Parestesieë wat veroorsaak word deur sirkulatoriese afwykings, is as gevolg van eksterne invloede, soos: koue, verhoogde spanning op die ledemate. Hulle word vergesel deur 'n verandering in die kleur en temperatuur van die ledemate, trofiese steurnisse, verswakking of volledige verdwyning van die pols op perifere vate.
In die verskillende literatuur is daar baie menings oor hoe om sistopatie te behandel. Ontwikkel baie aanbevelings oor die keuse van spesifieke aktiwiteite en terapieë. Die mediese gemeenskap het egter nie tot 'n algemene mening gekom nie. Byvoorbeeld, 'n aantal spesialiste oorweeg die beskrywing wat beskryf word sonder om die nosologiese identiteit en strukturele kenmerke van die kwaal in ag te neem. Daarom is dit dikwels moontlik om teenoorgestelde standpunte oor die behandeling van sisthopathy te ontmoet. Sommige wetenskaplikes is daarvan oortuig dat geen dwelmterapie kan help nie, en ander is teoreties optimisties dat die ongemak wat veroorsaak word deur sistopatie maklik behandel en uitgeskakel kan word.
Ongeag die heersende standpunte oor die behandeling van die siekte wat beskryf word, moet behandeling voorgeskryf word ooreenkomstig die oorsaak van die siekte. Die beste manier om psigo-middels te behandel, is om antipsigotika (haloperidol), klein kalmeringsmiddels (Elenium) en antidepressante (Amitriptyline) in verskillende kombinasies voor te skryf. Wanneer hierdie dosis altyd minimaal moet wees. Terapie met behulp van die beskikbare remedies blyk veral effektief te wees in gevalle waar die ongemak by siek mense waargeneem word teen die agtergrond van 'n slegte bui.
Byvoorbeeld, die populêre behandeling van sistopatie in geval van neurose of depressiewe toestande behels die toediening van antidepressante, kalmeringsmiddels, en in psigose, neuroleptika.
Daar word geglo dat indien die beskadigde siekte in 'n chroniese vorm verander het, waarskynlik die veranderinge in die brein van 'n onomkeerbare aard plaasgevind het, is die behandeling van sisthopathy met psigotropiese middels absoluut sonder effektiwiteit. In die reël het tydige en voldoende behandeling egter 'n positiewe uitwerking, wat meestal tot volle herstel lei.
F. Berezin voer aan dat dwelms effektief in 'n vroeë stadium van die siekte effektief is, wat die sogenaamde "vinnige" uitslag gee - kalmeermiddels en antipsigotika. Daarbenewens verminder hierdie instrumente die aktiwiteit van pasiënte. Apatie, depressie en lusteloosheid beveel hy aan om met antidepressante soos monoamienoksidase-inhibeerders te stop.
In pasiënte wat aan hierdie siekte ly tydens die aanvanklike stadium en diencephalic laesies, is die beste effek gegee deur die gebruik van kousale terapie, naamlik die gebruik van anti-infektiewe middels, vitamienterapie en hormoonterapie.
M. Caune vir die behandeling van sistopatie op die agtergrond van vegetatiewe depressies beveel aan dat 'n kombinasie van frenolone, tryptizool en triftazina gebruik word.
Fournie het geglo dat die mees gunstige terapeutiese effek op pasiënte wie se vrees 'n metgesel is van lasthopathy is elektrokonvulsiewe terapie.
Die meeste gewone mense glo verkeerdelik dat hulle hulself met hulself kan hanteer, sonder om professionele hulp te soek. So 'n houding teenoor die siekte is foutief en kan lei tot die oorgang van die siekte tot chroniese behandeling.
Dikwels kan baie van die probleme wat veroorsaak word deur hierdie kwaal slegs opgelos word met die gesamentlike pogings van spesialiste uit verwante velde.
As jy die kliniese manifestasies wat kenmerkend is van sisthopathy opspoor, moet jy nie dadelik wanhoop nie. Любой дипломированный специалист подтвердит, что в независимости от интенсивности болевых ощущений, вызванных описываемым недугом, и их локализации они не несут никакой угрозы здоровью пациента.
Hierdie siekte kan die enigste komplikasie veroorsaak - die pasiënt se aggressiewe gedrag as gevolg van uitputting van die senuweestelsel met 'n konstante gevoel van pyn. 'N Persoon wat deur pyn gepynig word, kan 'n bedreiging vir sy eie gesondheid en lewe wees (selfmoordpogings in hierdie toestand is nie ongewoon nie). Daarom, selfmedikasie is nie net nie nuttig nie, maar kan lei tot fatale resultate.
Ook, om die besluit te neem om professionele hulp te soek vir die behandeling van sisthopathy of nie, moet daar in gedagte gehou word dat hierdie wanorde nie onafhanklik is nie, dit dui altyd op die behoefte aan mediese sorg aan die liggaam.