Nuuskommentaar: Die oorlog van en teen die mediaFoto: Pixabay Trump het dit metafories gebruik maar hy beskuldig daardie vyandige media ook daarvan dat hulle bloot in die publikasie van vals nuus spesialiseer. Hy skroom nie om die media vir wie hy dikbek is, by die naam te noem nie. Onder die bekendstes tel die New York Times, NBC, ABC, CBS en CNN. Boonop deel hy die lakens uit terwyl peilings toon die geloofwaardigheid van die media is op ŉ laagtepunt. Maar sedert die begin van Trump se bewind het die New York Times se intekenare op sy kuberweergawe skerp gestyg. Ook ander media beleef ŉ oplewing en media sonder winsbejag ervaar ŉ toename in skenkings. Het Trump die media ŉ guns bewys? Dis heeltemal te vroeg om werklik ŉ tendens te bepaal, maar die media word as die vierde been, weliswaar nie-amptelik, van die demokrasie beskou. Boekdele is al hieroor geskryf. Slegs ŉ goed-ingeligte publiek kan sinvol hul kruisies trek. Daar is die waghondfunksie en vele meer. Om ŉ eenvoudige voorbeeld te gee: presies hoeveel het die gewone kyker wys geword deur na pres. Jacob Zuma se onlangse staatsrede te luister? Eers na mens die ontledings van kundiges agterna te lese gekry het, kan jy ŉ idee vorm van wat te wagte is en wat realisties haalbaar is. Die ontledings deur voorste kundiges agterna werp ook aansienlik lig op die begrotingsrede wat minister Pravin Gordhan later vandag lewer. Heel moontlik sal die leser so ook kan bepaal hoeveel harder Jan Taks hom nou gaan slaan. Dit behoort nie as skok te kom nie, want die media het dit vooraf reeds duidelik gemaak dat die minister se speelruimte opgeraak het. Die lesers hou ook met kommer politieke verwikkelinge dop, soos die aanduidings dat Zuma vir Gordhan eersdaags met ŉ erg gediskrediteerde persoon kan vervang. En gaan die ekonomie dan weer ŉ Nenegate op die lyf loop? Moderne tegnologie en lewenstyl veroorsaak moontlik dat die media sy formaat moet aanpas en daar sal ŉ groot verskuiwing na digitaal wees. Maar die behoefte aan nuus en nuusontledings kan nie en behoort nie te verdwyn nie. Min mense besef in watter leeuwêreld die media hulle bevind. Aan die een kant is daar die pogings van die staat om die media in sy eie propagandamondstukke te omskep. Onlangs is weer berig oor hoe die Gupta-media ruim bo ander media bevoordeel word met die uitdeel van staatsadvertensies. Seker een van die beste Afrikaanse joernalistieke werke in die onlangse verlede was ŉ ondersoekende artikel deur Elise Tempelhoff, getiteld Mokonyane, Molewa, moet hulle skaam. Dit is waghondwerk op sy beste. Ook Max du Preez, wat gewoonlik baie lesers se bloed sal laat kook, het met ŉ puik waghondrubriek vorendag gekom toe hy pas die vragte leuens wat Zuma en sy kornuite oor grondbesit kwytraak, verkeerd bewys het. Nou draai die media-oog skerp na die begroting en die nuusverbruiker sal ŉ dag of wat kan baai in die oorvloed feitelike berigte, kundige ontledings en uiteensettings. Die nuuswêreld gaan staan egter nie stil nie en daar moet gesorg word dat die publiek weet van belangrike verwikkelinge in konflikgeteisterde gebiede soos Sirië, Somalië, Suid-Soedan, Nigerië en die gebied om die Tsjaadmeer. Daar is ook ŉ groot volume nuus in Suid-Afrika – op die oomblik ongelukkig weer ŉ vlaag plaasaanvalle met soms die grusaamste afloop. Natuurlik is dit goed as die media onderling meeding. So kan die een die ander met suiwer taalgebruik, minder spelfoute en meer korrekte feite en afleidings op die tone hou. Wat die een weens ŉ bepaalde politieke houding dalk nie wou aanraak nie, is deel van ŉ ander se nuusaanbieding en lesers vloei na waar niks van belang weerhou word nie. Maar nou is dit eers die begroting.