30 Junie 1878, 'n 'waarlik nasionale' vakansiedag - Die versamelings
Titel: Die rue Montorgueil.
Datum getoon: 30 Junie 1878
Afmetings: Hoogte 81 - Breedte 50,5
Tegniek en ander aanduidings: in Parys. 30 Junie 1878 Olie op doek
Prentverwysing: 95DE10178 / RF 1982-71
Parys word op 1 Mei 1878, onder die presidentskap van Mac Mahon, ingewy, sy derde Universele Tentoonstelling (na die van 1855 en 1867), die eerste van die republikeinse era. Die skouspel, uniek en grandioos, was om die geweldige skare te merk wat van dagbreek tot laat in die nag die pleine, tuine, boulevards en selfs die kleinste straatjies binnegeval het, wat soveel plekke geword het om met sang te vier, poësie, teken of skilder.
Claude Monet was 'n paar maande in Parys in 1878, waar hy gewoon het. Alhoewel arm en uit besorgdheid omdat hy nie in sy gesin se behoeftes kon voorsien nie (Michel is op 17 Maart gebore), raak die skilder dronk van die skouspel van die stad en sy moderniteit; om tuine 'n rukkie te vergeet, ontdek hy op 30 Mei die inspirasie wat hom vyf jaar vantevore die Boulevard des Capucines en sy kleurryke skare laat verf het. "Ek het van die vlae gehou," sal hy sê, "op die eerste nasionale vakansiedag van 30 Junie, stap ek [...] rue Montorgueil; die straat was baie versier en 'n dol skare, ek waarsku 'n balkon, ek gaan op ... 'Monet vernuwe die ervaring van die duikende uitsig so lief vir die Impressioniste, soos Caillebotte of Pissarro; die straat is smal en die perspektief word beklemtoon deur die hoogte van die doek. Veral die hoofrol is gereserveer vir die vlae wat in die wind wapper en die skare, geverf in klein, gefragmenteerde en vinnige hale. Daardie dag het Monet nog 'n doek geskilder, 'n tweeling van hierdie, Rue Saint-Denis. 30 Junie 1878 (Rouen, Museum of Fine Arts). Albei is in 1879 op die vierde impressionistiese tentoonstelling uitgestal.
Hierdie skildery van Monet is bekend onder kunshistorici omdat dit 'n meesterstuk van die impressionisme is, en word verkeerdelik beskou as 'n voorstelling van '14 Julie'. As dit inderdaad 'n fout is, aangesien 14 Julie eers tot 1880 tot nasionale vakansiedag verklaar sal word, is hierdie fout egter nie te verstane nie? Die menigte kleurvolle kwasstroke, langs mekaar geplaas, verhef inderdaad die driekleurpalet en dui op 'n argetipe van republikeinse en volksvreugde - en dus eerste 14 Julie - eerder as 'n spesifieke gebeurtenis. Monet se doek bied ook, altyd buite die gebeurtenis, 'n sterk suggestiewe voorstelling van die straat, die skare, die stad, drie nuwe onderwerpe vir die 19de eeu, wat Verhaeren byvoorbeeld ook geïnspireer het ('Hierdie skares en hierdie skares ... "), digter van uitgestrekte stede.
Sylvie PATIN Monet: Een oog, maar goeie God, wat 'n oog! Parys, Gallimard, coll. "Ontdekkings", 1993. Chantal GEORGEL Die straat Parys, Hazan, 1986. Christian AMALVI "Le 14-Juillet" in Pierre NORA (onder leiding van) Gedenkplek , tome I "La République" Parys, Gallimard, 1984, riet. "Quarto" versameling, 1997.