Die West India Docks is 'n reeks van drie skeepsdokke op die Teems-eiland Isle of Dogs in Londen waarvan die eerste in 1802 geopen is. Die dokke is in 1980 vir kommersiële vervoer gesluit en herontwikkel tot die Canary Wharf-sakedistrik.
'n Skildery van 1802 toon die voltooide dokke. Die kanaal aan die linkerkant is later gesluit en toegegooi om tot 'n derde dok omgeskep te word. Die skildery bied uitsig in 'n westelike rigting, met die Londense middestad in die agtergrond
Die West India Docks. Hierdie gravure het in Rudolph Ackermann se Microcosm of London, or, London in Miniature (1808–11) verskyn
Die West India Docks het danksy die inisiatief van Robert Milligan (omstreeks 1746–1809), 'n welvarende Engelse sakeman en reder met belange in die suikerhandel met Wes-Indië, ontstaan. Milligan was ontsteld oor die verliese wat hy as gevolg van diefstal en vertragings in Londen se rivierdokke gely het. As leier van 'n groep invloedryke sakemanne, onder wie die voorsitter van die Londense Wes-Indië-handelaars, George Hibbert, het Milligan hom vir die bou van 'n natdok beywer wat deur 'n hoë muur omsluit sou wees.
Die groep het uiteindelik die West India Docks beplan en gebou nadat die Engelse parlement die stigting van 'n Wes-Indië-dok-kompanjie in die West India Docks-wet van 1799 goedgekeur het. Dit was die eerste keer dat die bou van 'n skeepsdok deur die parlement en nie deur die stadsraad besluit is. Milligan het as adjunk-voorsitter en voorsitter van hierdie kompanjie gefungeer.
Die dokke is in twee fases opgerig. Die twee noordelike dokke het volgens 'n ontwerp van William Jessop, een van die leidende siviele ingenieurs van sy tyd, in samewerking met John Rennie (as konsultant) en Thomas Morris, Liverpool se derde dokingenieur, tussen 1800 en 1802 in opdrag van die Wes-Indië-dok-kompanjie ontstaan en is op 27 Augustus 1802 as eerste kommersiële natdokke in Londen amptelik ingewy. Die hoeksteen is op 12 Julie 1800 deur die Britse eerste minister, William Pitt die Jongere, en lord-kanselier Lord Loughborough saam met Milligan en Hibbert gelê.
Die formele opening het op 27 Augustus 1802 plaasgevind toe die nuutgeboude en nog leë vragskip Henry Addington met toue na die dokke gesleep is. Dit is gevolg deur die Echo wat met 'n vrag uit Wes-Indië belaai was. 'n Klousule in die parlementswet oor die West India Docks het bepaal dat in die volgende 21 jaar alle skepe, wat by die handel met Wes-Indië betrokke was en in die Londense hawe angedoen het, die West India Docks moes gebruik.
Die mees suidelike dok, die South West India Dock wat later as South Dock sou bekend staan, is in die 1860's gebou om 'n nie-winsgewende stadskanaal van 1805, die City Canal wat in opdrag van die City of London Corporation ontstaan het en deur die Wes-Indië-dok-kompanjie in 1829 gekoop is, te vervang. Die West India Docks is in 1909 deur die Port of London Authority (PLA) oorgeneem, saam met die ander ingeslote dokke van St. Katharines tot by Tilbury-hawe.