Die saak van die HERE
(Kort reeks uit Jesaja, nr 1)
"Die gesig van Jesaja, die seun van Amos, wat hy gesien het met betrekking tot Juda en Jerusalem, in die dae van Ussía, Jotam, Agas en Hiskía, die konings van Juda." - Jesaja 1:1 (53-vertaling).
"Kom nou en laat ons die saak uitmaak, sê die HERE: al was julle sondes soos skarlaken, dit sal wit word soos sneeu; al was dit rooi soos purper, dit sal word soos wol." - Jesaja 1:18 (53-vertaling).
Wat het Jesaja, die seun van Amos gesien?
Hy sien kinders wat grootgemaak is met al die sorg wat 'n Iiefhebbende vader aan hulle kon bestee. Maar terwyl hulle al die liefde geniet, keer hulle hul vader die rug toe en bekommer hul nie in die minste meer oor hul vader of sy raadgewings nie.
En Jesaja sien mense wat redeloser is as osse en esels. 'n Os sal tog nie agter enigeen aanloop en na die stem van 'n vreemde luister nie, en 'n esel sal tog nie, as daar geen voedsel meer op die veld is, vergeet waar die krip is waar hy sy honger so menigmaal gestil het nie. Maar die volk wat Jesaja sien, hardloop nóú agter hierdie en dán agter daardie sogenaamde leier aan. Hulle gaan soek die voedsel vir hulle verstand en hulle gemoed by allerlei dwase en nuttelose prediking en teorieë, terwyl hulle rondloop met verhongerende siele.
Jesaja sien sy land; maar dis nie meer die welvarende land wat vloei van melk en heuning, en waar elkeen ná sy dagtaak onder sy wingerdstok of sy vyeboom sit sonder dat iemand hom skrikmaak nie. Plase, dorpe en stede, wingerde, lande en tuine is verwoes, platgetrap en swart gebrand deur die vyand. Net een stad staan nog regop. Hoe vreemd lyk daardie een stad op die heuwel, die enigste toevlugsoord wat nog oor is in die hele land: een skuilplekkie nog. Maar sal die één stad kan standhou teen die leërs van die vyande oral in die land en rondom sy mure? Dit staan soos 'n skermpie in 'n wingerd, soos 'n slaapplekkie in 'n komkommertuin: baie skuiling bied dit nie, 'n sterk toevlug is dit nie, want een storm en die toevlug is daarmee heen.
En Jesaja sien die Huis van die Gebed oorvol van mense; die psalms klink luid, die gebede is vurig, die offerandes vloei ryk - maar God tot wie hulle roep, is nie in hulle midde nie. Met walging het Hy Hom afgekeer en Hom na sy plek teruggetrek. Die bedehuis is vol, maar daar ontbreek wat alleen waarde gee aan die Godsverering: daar ontbreek God self in sy heilige en troosryke teenwoordigheid.
Dit alles het Jesaja gesien "met betrekking tot Juda en Jerusalem". Sou 'n siener soos Jesaja oor ons miskien dieselfde dinge sien,.oor ons volk, ons Kerk, ons private lewe? Jesaja was nie 'n swartgallige mens nie. Hy het maar net die waarheid gesien en gesien dat daar net een uitkoms is: "Kom nou en laat ons die saak uitmaak, sê die Here!"
Prof dr B Gemser in: Bybelse Dagboek onder redaksie van ds JGM Dreyer, dr B Gemser, dr JH Greyvenstein en dr HP Wolmarans.