Daar is werk om te doen in die onderwys. Wêreldwyd begin die oordrewe sosialistiese rol van die staat en die klem op eksamenuitslae pleks van leer en ervaring hom wreek, met ’n samelewing waarvan vermoëns verswak.
In Suid-Afrika beleef ons ’n nog hewiger problematiek met die politieke oorheersing wat standaarde afbreek, en die Afrikanervolk wat die leiding moes neem in Suid-Afrika wat tans in ’n identiteitskrisis is en met ’n selfvertroue-probleem worstel.
Dis goed om ’n mens se eie instellings te steun en positief daaroor te praat. Dit baat egter niemand nie, ook nie die huidige geslag leerders nie, om prestasies bewustelik of onbewustelik op te blaas. Sodoende ontstaan daar ’n gerustheid wat verband hou met ’n gemeenskapsverskynsel wat steeds in Suid-Afrika waargeneem word, naamlik: As ek Afrikaner is, is ek deel van ’n heldevolk wat prestasies lewer en hoef dus nie veel verder te dink of te doen nie. Die gedagte dat “solank dit Afrikaans is, is dit goed” werk nie.
’n Voorbeeld van grondvlakdenke uit die reaksie op die BCVO-matrieks van 2015 se uitslae: Op Facebook sê ene Estelle Kruger van Wyk in reaksie op die uitslae: “Die syllabus (sic) van die staatsskole (sic) is ’n mislukking!! Die standaard word aangepas by die anderskleuriges. Uiters lae standaard. Die BCVO gee die staatskole ’n groot pak slae.”
Die IEB-eksamen se standaard word deur waarnemers van ’n hoër standaard as die staatseksamens geag, maar of dit werklik beteken moeiliker vraestelle of net beter aanbieding van die onderwys is nie bewys nie, gegewe dat Umalusi ook die IEB se vraestelle reguleer en die IEB akkrediteer. Die IEB voldoen aan die KABV-struktuur en nasionale kurrikulumverklaring.
Oor die lae slaagsyfer in die tuisonderwys-omgewing trek ons liewer ’n sluier. Die positiewe ligpuntjie is dat daar geleentheid gebied word vir tuisonderwysleerders om ’n matrieksertifikaat te bekom en daar natuurlik individuele presteerders ook is.
Net omdat iets Afrikaans is, en vanuit ’n deel van die gemeenskap self opgebou is, maak dit nie vanself presterend en voldoende nie. Dit geld vir organisasies soos die BCVO sowel as die valse gerustheid in Pretoria waar Affies (die openbare Afrikaans Hoër Seun- en Meisieskool onderskeidelik) as “nog goed” gesien word en dan stop die bydrae vir onderwys en die toekoms daar. Daar is verwarring tussen die stryd vir Afrikaans en die verbintenis van Afrikaans met goeie onderwys, wat goeie en relevante onderwys moet wees en waarheen dit bestuur moet word. Die Afrikaner loop gevaar om ekonomies te versink weens besoedeling deur swak onderwys en om binne die swak onderwysstelsel ’n valse gevoel van prestasie te hê, wat noodwendig ’n verswakking in werkvermoë, intelligensie en inisiatief tot gevolg het.
Leonard is die besturende direkteur van Indicato Inligting. Indicato is aktief in vrye onderwys en beskik oor ’n onafhanklike moderne voorskoolse en laerskoolse kurrikulum en leermateriaal. Sy volfiliaal, Raslouw Onderwys, bedryf ’n skool in drie afdelings (Raslouw Preprimêr, Laerskool Raslouw en Hoërskool Raslouw). Die hoërskool bied CIE aan, en ontsluit die potensiaal van ’n internasionale kurrikulum met diepte, wydte en dit wat veral relevant en eerstewêrelds is vir Afrikanerkinders. Rig navrae aan 082 573 2732 of [email protected].
Ek stem saam met die inhoud van hierdie skrywe, maar verskil met die klem op die klaskamer as die plek waar dinge moet gebeur. My eie navorsing oor jare wys vir my baie duidelik oor en oor dat uitnemendheid ontstaan en onderhou word in die ouerhuis. Elke jaar probeer ek die skraps inligting wat in koerante beskikbaar is oor hoë presteerders ontleed en dis opvallend dat die inspirasie vir daardie presteerders die gesinslede is – nie die onderwysers nie.
Die hegte gesin en familiekring is die plek waar geestelike kwaliteite gekweek word soos standvastigheid, deursettingsvermoë, lojaliteit, verantwoordelikheid en noem nog so veel as jy wil. Maar hierdie dinge gaan nie tot stand kom as ouers die indruk het dat die skool die plek is waar dit gekweek word nie. Ouers kan nie sit en TV kyk terwyl hulle aandete geniet en dink die skool sal sorg nie. Heel eerste sal ouers die onbeperkte waarde moet besef van die etenstafel waar almal saam is een keer per dag en waar elke gesinslid aangehoor word, bemoedig word en inspirasie kan kry. Dit is ook die plek waar die ouers se voorbeeld duidelike rigting gee aan die kinders, die geleentheid vir ouers om agter te kom hoe en wat die kinders dink, die geleentheid vir regstelling en aanpassing, inderdaad die geleentheid vir ware opvoeding.
Dis maar een van die skades wat dienstigheid aan die regering in die onderwys vir ons gebring het. Met die nodige moed en ywer om ons onderwys self te regeer, kan dinge soos hierdie weer reggestel word.
7. Spandeer baie baie baie meer tyd aan dissipline en Godsdiens. Ek meen waar die Ministers in voorbeeld faal moet iewers vir kinders geleer word.
“Die minister se optrede meng in met die voortdurende ondersoeke by Prasa en is moontlik ŉ poging om die suksesvolle uitkoms van die ondersoeke te belemmer. Die verwydering van relevante direkteure bedreig die grondwetlike beginsel van wetlikheid, die bedrywighede in Prasa, die waardes van deursigtigheid en die voortgesette lewensvatbaarheid en finalisering van die Prasa-ondersoek.”
Ek hoop vir ‘n voordelige uitkoms vir jou Mnr Molefe en dat dié wat korrup is met die binnekant van ‘n tronk kennis gaan maak.