Daar was groot getalle mense regoor die wêreld gedwing tot alleenheid as gevolg van die coronavirus-pandemie. Sosiale distansie is egter heeltemal onwaar met ons strewe na sosiale verbinding, die hoeksteen van menslike evolusie.
Baie van ons ervaar skielik 'n gebrek aan sosiale interaksies met meer eensaamheid. Ons ontbreek die gerusstellende knuffel of skouerlap van 'n ander mens - dinge wat ons gewoonlik in tye van teenspoed kan verwag. Om dit die hoof te bied, probeer ons die leemte te vul met aanlyn sosiale aktiwiteite, soos gesinchroniseerde Netflix-kyke, speletjies en video-gesels-danspartytjies. Maar help dit?
Die eensame brein
As ons kwaliteit tyd met 'n ander persoon deurbring, ervaar ons intrinsieke vreugde. Studie van breinskandering toon dat subkortikale breinstreke, soos die ventrale striatum, wat 'n belangrike rol in motivering speel, word geaktiveer wanneer u geldelike en sosiale belonings ontvang.
Eensaamheid kan in die brein gesien word. SpeedKingz / Shutter
As ons eensaam en verwerp voel, word breinstreke geassosieer met nood en herkou word eerder geaktiveer. Dit kan wees as gevolg van evolusie wat ons daartoe lei om sosiale verbande te bewerkstellig en te handhaaf om oorlewing te verseker. Eensame mense het ook 'n meer negatiewe fokus en ondersoek mense se voornemens angstig. Soms kan dit so sterk word dat dit ons nog meer eensaam laat voel - wat 'n bose kringloop skep.
Nie almal hou egter van dieselfde sosiale kontak nie. Mense met 'n meer ekstroverte persoonlikheidstipe soek meer sosiale aktiwiteite, het toegang tot groter sosiale netwerke en meld laer waargenome eensaamheid. Mense wat baie waarde aan neurotisisme het, is geneig om meer waargenome sosiale isolasie te rapporteer.
Eensaamheid word al geruime tyd erken as 'n beduidende bedreiging vir liggaamlike en geestelike gesondheid, en dit is gevind dat dit 'n bedreiging is voorspelend vir sterftes.
Hoe kan u die eensaamheid en isolasie die beste hanteer? Analise het voorgestel dat die suksesvolste intervensies maniere vind om die verwronge denke wat eensaamheid skep, aan te spreek. As u dus eensaam voel, probeer om outomatiese negatiewe gedagtes te identifiseer - soos om aan te neem dat mense nie van u wil hoor nie - en om dit as hipoteses eerder as feite te formuleer.
Nog 'n onlangse literatuuroorsig gevind dat die hantering van hanteringstrategieë ook voordelig kan wees. Dit het ontdek dat benaderings soos om by 'n ondersteuningsgroep aan te sluit om gevoelens van eensaamheid te verwyder, veral goed werk. Emosie-gebaseerde hanteringstrategieë, soos om verwagtinge oor verhoudings te verlaag, was nie so effektief nie.
Sosiale media word dikwels in die openbare diskoers verwoes. Maar baie mense wat hulself isoleer, vertrou nou op aanlyn sosiale instrumente. 'N Belangrike aspek wat by kitsboodskappe en sosiale media-platforms soos Facebook, Instagram en Twitter ontbreek, is egter die nie-verbale teken - soos 'n glimlag, gebaar of blik. Dit stel ons in staat om die toon en konteks van 'n sosiale ontmoeting te meet. As hierdie inligting ontbreek, sal ons ervaar minder vriendelike leidrade van ander.
Alhoewel aanlynhulpmiddels nuttig kan wees gedurende isolasies, ontbreek dit egter en is daar 'n sosiale teenwoordigheid. Maar daar is maniere om die voordele van aanlynkommunikasie te verhoog. Een studie het 'n vergrote werklikheid gebruik om twee mense in staat te stel om met mekaar se videokletsbeelde te kommunikeer en gevind dat hulle berig 'n hoër gevoel van sosiale teenwoordigheid en 'n meer innemende ervaring. Op dieselfde manier bevoordeel die deelname aan gedeelde aktiwiteite die vorming van hegte verhoudings met ander. Of dit nou 'n virtuele kroegvasvra of 'n danspartytjie is, dit kan veral waardevol wees tydens toesluit.
Robotte wat ontwerp is om ons op sosiale vlak te betrek dit kan ook help om geïsoleerde mense minder eensaam te voel, aangesien dit die voordeel van beliggaming is. In 'n ewekansige kontrole-verhoor met Paro, 'n snoesige baba seëlrobot, het inwoners in 'n versorgingshuis wat daarmee omgekom het het verminderde gevoelens van eensaamheid gerapporteer.
Navorsing uit ons eie laboratorium wil identifiseer hoe robotiese kenmerke of gedrag beïnvloed ons vermoë om sosiaal verbonde aan hierdie masjiene te voel. Byvoorbeeld, 'n nuwe studie beklemtoon dat mense in dieselfde mate as 'n ander persoon met 'n humanoïde robot in gesprek tree, en meer as met 'n stemassistent soos Alexa of Siri.
Nuwe vooruitgang in mobiele breinbeeldtegnologieë, tesame met die toenemende sosiale sofistikasie van sommige robotte, bied geleenthede om te ondersoek hoe mense sosiale verbindings met robotte intyds kan oprig en onderhou.
Terwyl die opkoms van sosiale robotte futuristies lyk, beweeg hulle reeds uit fabrieke en na ons huise, supermarkte en hospitale. Hulle het selfs nuwe sosiale rolle in die koronaviruskrisis - byvoorbeeld supermarkassistenteherinner kopers aan nuwe gesondheids- en veiligheidsreëls.
Totdat ons almal 'n gesofistikeerde sosiale robot het om ons geselskap te hou, is die beste oplossing miskien om kontak met ons geliefdes aanlyn te hou, veral deur gedeelde aktiwiteite. En laat ons fokus op die feit dat noue kontak met mense binnekort weer veilig sal wees.
Emily S. Cross, professor in sosiale robotika, Macquarie Universiteit en Anna Henschel, PhD-kandidaat in sielkunde en neurowetenskap, Universiteit van Glasgow
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Die neurowetenskap van eensaamheid en hoe tegnologie ons help