Augustus 29, 2010 in Sonder kategorie
… word ek wakker en daar is niks fout met my nie. Dan word ek wakker.
Partykeer kyk ek na myself in die spieël en ek dink nie aan doodgaan nie. My oë is wakker en die grys sakke onder die oë is weg.
Gister sit en verkoop ek weer juwele op die mark. Die mense is toe met die geldhand, maar jy kan hulle nie kwalik neem nie. Dit lyk of die resessie uiteindelik vir Oos-Londen getref het. 'n Vrou staan en gesels met my – mense weet mos nie wie of wat jy is nie. Vir hulle is jy net die vrou wat op die mark sit en juwele verkoop. Sy wil weet wanneer ek weer op die mark gaan wees. Ek sê maar ek is gewoonlik hier, maar op die oomblik het ek 'n gesondheidsprobleem waarvoor ek behandel word en dus kan ek nie elke Saterdag waarborg nie. Nou kyk sy my skeef aan. Ek sien sommer wat deur die kop gaan: Vigs, of iets soortgelyks. Toe sê ek maar ek kry chemo.
Toe kyk sy my diep aan en sê: die Heilige Gees in my sê vir my dat jy gesond sal wees.
Nou is dit nou nie 'n goeie boodskap nie???
Ag, mense, ek wil huppel en spring en dans, al kan ek nie dans nie en het, soos my pa, hallelujavoete wat hul eie rigting inslaan. Ten spyte van my musikaliteit… Dans was mos sonde in my grootwordjare. Chemo sewe het besonder goed afgeloop en was binne drie en 'n halwe ure verby. Bloot omdat ek eers die onkoloog gesien het en toe die gelukbringertjies aan al die ander pasiënte uitgedeel het. Dit het nogal lank geduur, want daar was baie mense vandag. Ek het dit net-net gemaak vir die laaste stoel. En hulle het die aar gebruik wat die vorige keer tweede keuse was, en dit het steeds perfek gewerk, sodat al die produkte binne twee ure deurgeloop het en ek klaar was!
Plus, ek het vir die hoofsuster – die ene met die dun lippies – 'n Minnie Muis gekies wat vlerkies het en 'n sterretjie vashou en vir haar gesê sy moet ene kies, maar ek dink die ene is goed vir haar, want sy is 'n engel en 'n ster! Sy het tot geglimlag en gesê sy sal daardie enetjie neem. Die ander verpleegster het ewe gelukkig vir my gewys dat sy haar Garfield (ja, ek weet dis nie Disney nie, maar ek het gedink die manne sal meer neutrale gelukbringertjies kies, maar toe kies hulle vir Mickey en Minnie) aan haar selfoon gehaak het. Ek het eers vir my chemoverpleegster gevra of sy dink die hoofsuster sal iets wil hê. Sy't self haar lippies dun gemaak en haar kop nee geskud… Maar ek het tog probeer! Ons was in elk geval vandag so baie mense, dat sy niemand kon keer nie!
Eeeeeeen…. ek verbeel my die Shhhh, chemo in progress-plakkate is verwyder…
Ag, en dan wil ek net sê: dankie, Liewe Here! Volgende keer laat ek ALMAL weer vir die chemosusters bid, en nie vir my nie! Dit werk!
EK'S BIETJIE BEKOMMERD….
… oor môre. Dis chemo SEWE (Halleluja!) en daai hoofchemosuster se lippies word baaaaaie dun as ek daar instap. En ek's mos 'n sensitiewe sielietjie – altyd ingestel op ander. Maar môre is ek Minnie Mouse (al 1,8 meter van my!) en ek gaan Disney gelukbringertjies aan die ander pasiënte uitdeel. So ek weet nie wat die reaksie gaan wees nie. Maar sy moet nou maar haar lippies dun maak. Dis my manier van sê: kyk na my! Ek lewe!
BELYDENIS IN DIE NAMIDDAG
Ter verdediging van my vorige pos (hiehiehie) moet ek darem net die volgende bieg:
1. Ek het 'n doktorsgraad in Afrikaans. Ja, nogal. As Afrikaans nie meer gelees/geleer word nie, is my navorsing in sy jy-weet-wat.
2. Ek gee klas in Engels. Besigheidskommunikasie. M.a.w. ek leer (meestal) Xhosabloedjies hoe om op Engels in die besigheidswêreld te kommunikeer. 'n Taak wat doodgebore is voor dit begin het, want hulle kan dikwels nie eens is of are baasraak nie.
3. My gunstelingliteratuur is Engelse chick lit. Daar is doodeenvoudig net nie genoeg sulke literatuur in Afrikaans beskikbaar nie. Ek lees ten minste twee boeke per week, al beteken dit dat ek min moet slaap!
4. My grootste ambisie is om 'n hygroman te skryf. Lekker Afrikaanse chick lit. In die styl van Eleanor Baker. Dis ook een van die redes waarom ek probeer om so ver as moontlik netjiese Afrikaans op litnet te gebruik. Let wel, nie die Standaard Afrikaans waaroor die meeste van ons geleer het nie, maar Afrikaans wat die situasie pas. Dit help my oefen.
5. O, en ek het twee romantiese verhale geskryf terwyl ek op skool was. In die Wisku ndeklas. Natuurlik nooit gepubliseer nie, want wat weet 'n 16-jarige nou van hyg? (OK, 'n 16-jarige van die tagtigers…) My Wiskunde, moet ek bysê, het ek net-net op die Hoër Graad deurgekom. Waaroor ek vandag spyt is. Maar ai, daai stories van my was baaaaaie interessanter as die Wiskunde onderwyser.
Nou weet julle heeltemal te veel. Dalk sal ek elke litnetblogger wat hier lees, moet delete. Julle weet wat ek bedoel.
Ek's nou so opgewonde en vrolik! My smaail raak eintlik die agterkant van my kop. Ek't vandag, na djaaaaarre se gesukkel met my ou skootrekenaar, uiteindelik vir my 'n ander een gaan koop. En ek tik hom net so effentjies, dan reageer hy al. My oue – ag jaar oud om presies te wees – is deur my werk aan my verskaf, en ek moes nou so met 'n ompad langs die ene vir myself kry. Hulle sal vir my die software laai, want die een is nou met my navorsingsgeld (wat ek nog nie gekry het nie!) verkry. Ha! So ek kan internet, maar ek kan nie werk nie… Maar ek is stadig maar seker besig om die dingetjie te verken, en hy het so 'n oulike ogie daar bo in die middel, en ek kan Skype en hoef nie te sukkel met 'n los kameratjie en sulke goed nie. Nou moet paranoïese ek net die ogie toeplak wanneer ek dit nie gebruik nie (ja, ek kyk dr phil!). Ag, te wonderlik. Ek is net bevrees ek weet nie hoe ek die rekenaar vir so drie dae by ICT Services gaan los dat hul die universiteit se programmatuur kan laai nie… Vir daardie drie dae sal ek die ou rekenaar moet gebruik. Diè het hul darem vandag ekstra ram gegee. Ek hoop dit beteken ekstra skop soos 'n jong ram, en nie net ekstra moeilikheid, soos met 'n ou bok nie.
Og, en al die gesmaail en vrolikheid vind plaas dwarsdeur 'n baie seer mond en seer kakebeen en lae witbloedtelling en inspuitings… Maar vandag se dag gaat dit my nie onderkry nie!