Sedert 1982 het die gevolge van 'n wêreldekonomiese krisis ook Suid-Afrika geraak, en die prys van goud het ook in 1985 gedaal. Die resultaat van hierdie neigings en ander ekonomiese probleme het groot werkloosheid veroorsaak, veral onder jong swart Suid-Afrikaners.
Die regering het in 1983 'n nuwe grondwet opgestel "in 'n poging om kritiek teen apartheid te beëindig en 'n nuwe koers" in te slaan. Die nuwe bedeling het 'n driekamerparlement voorgestel waarin die Suid-Afrikaanse bruin mense en Asiate "nominale verteenwoordiging" sou geniet. Swart mense mag steeds nie aan die regering deelgeneem het nie.
Tydens 'n betoging in Langa in 1984 het die polisie op die deelnemers geskiet en dit het tot verdere opstande gelei, onder meer 'n "swart jeugopstand" teen 1985 in Suid-Afrika.
In 1989 het die UDF afgevaardigdes na die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk gestuur om te bespreek wat die buiteland kan doen om apartheid te beëindig. Vroue in die afvaardiging "was die mense die gesprek dikteer het", met Albertina Sisulu wat 'n sterk boodskap van niegeweld en deernis oorgedra het.
Toe die ANC, die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP), die Pan Africanist Congress (PAC) en ander organisasies in Februarie 1990 ontban is, het die UDF 'n verandering in die gesig gestaar en "het dit duidelik geword dat die behoefte aan die UDF nie meer bestaan nie". In Maart 1991 is die besluit geneem om dit te ontbind en die UDF het sy laaste vergadering op 14 Augustus 1991 in Johannesburg gehou.