Toneelspelers van die Natuur | Spokie sny Spoor
Toneelspelers van die Natuur
November 5, 2015 VerrassendNuut	37 Comments
Daar is geen bloed om te wys, maar van hierdie oomblik af behoort Piggy aan Tilo.
Alhoewel my hart brand, sal ek dit nie waag om haar by hom af te vat nie. Vlymskerp naels mag my lewe kos.
(Sien Scrapydo2 se uitdaging oor Toneelspelers)
Die wildernis se toneelspelers is gehard. Genadeloos. Hulle glo nie aan fiksie nie en kan die rol in 'n oogwink ruil van jagter na gejagte. Die spel wat afspeel is nie vir sensitiewe gehore en sal slegs die vinnigste of slinkste speler die oorwinning smaak.
Ontmoet Tilo – die kollekat wat se gluur koue rillings teen jou ruggraat laat afgly as jy skielik op hom moet afkom. Die hoofkarakter met 'n kenmerkende swart spikkel in die oog.
Op die toneel hang die reuk van olifantmis terwyl Piggy roerloos voor Tilo se kloue lê. Die dowwe gordyn van die dood alreeds besig om die sluier oor haar blink te trek. Ek ril: "Maggies – wat soek ek hier!"
In die volgende toneel vlei Tilo homself neer onder 'n groot koelteboom. Die hitte is salig. 'n Rukkie later spring hy weer op. Is dit sy verbeelding of is daar vlokkies wat vanuit die hemel op hom neerdaal? Dalk Piggy se gees?
Sy oë soek na bo …
Dis Maggie. Die blouaap wat hierdie omgewing soos die lengte van haar stert ken.
Ongemerk laat sy stukkies boombas deur die ruig blare val om kollekat se rus te steur. Sou sy dit aspris doen?
Ek frons – waarom die verwildering? Tilo is tog dik gevreet en geen gevaar? Die roofdier het egter genoeg gehad en sluip weg om 'n vredevolle koelte te gaan opsoek.
Voor my rol 'n wit bolletjie wol onder die donker bos uit. Ek glimlag. Natuurlik! – Maggie se albino-kind. Hy is vir nog 'n dag gespaar.
Terwyl ons aanstoot boskamp toe, wonder ek of ons die spook-apie weer sou sien. In hierdie woeste bos is dit gevaarlik vir 'n toneelspeler om 'n sneeuvlokkie pakkie te dra.
In hierdie reeks vertolk Tilo die karakter van 'n intelligente dog aantreklike luiperd. Maar is sy goudkleurige rosette wat oor sy vaartbelynde lyf blink, geen aangetrekte pakkie nie.
Terwyl ons die laaste toneel inbeweeg, voel ek hoe die son sy krag verloor. Hoe bosgeluide terugkeer: die deurdringende roep van die visarend hoog teen die blou lug. Die gehuil van die jakkals wat smag na 'n happie vir die nag.
Terwyl Tilo plat word saam die aarde, weet ons almal dat vrede net sal terugkeer …
TILO – Kollekat van Karongwe reservaat.
PIGGY – Vlakvarkie van Karongwe reservaat.
MAGGIE – Blouaap vanuit die Kruger Wildtuin.
ALBINO-KIND – Uitsonderlike inwoner van die Kruger Wildtuin.
(Dankie aan Blommie wat al die pragfotos geneem het – http://bosveldnimf.wordpress.com/ )
Previous PostWater wat winkNext PostDanie kuier by Mafunyane
37 thoughts on "Toneelspelers van die Natuur"
Pragtig geskryf Spokie en pragfoto's van Blommie. Jy weet darem hoe om met jou woorde te speel hoor! Dit het gevoel asof ek na een van my TV series kyk. 😆
Die natuur is niks wreder as die mensdom nie en die empatie wat ons met die natuurkinders het, maak dat ons hartseer voel as een moet doodgaan om 'n ander te voer. Dis maar menslik. Ons voel darem nog iets vir hulle. Daar is mense wat dit net vir pret en plesier doen en ander wat dit toelaat net om geld te maak. Nou dis wreed.
Dankie vir die lekker deel. ♥
Ag, en ek wou nog sê die wit aapkindjie is tog te dierbaar vir woorde! 😀
November 27, 2015 at 7:19 am
Dankie jou inloer Sonel. Ja, die wit aapkindjie glo ek sal 'n sagte plekkie in jou hart kry. Net jammer hy kon nie groot word in 'n veiliger omgewing soos jou aapkinders nie.
Hy het beslis. Ek sal hom sommer vir my vat en grootmaak. 😆
Dit is 'n jammerte ja en alhoewel ons aapkinders nie so veilig is nie, het hulle dit darem beter af as die ou klein dingetjie.
November 24, 2015 at 8:50 am
Die natuur op sy beste.
Dankie jou inloer hier by my blog, Toorts. Word waardeer.
November 27, 2015 at 7:46 am
Jy loer mos darem by my ook in, en ek hou net so baie daarvan! 🙂 Wen-wen situasie
November 17, 2015 at 8:34 pm
Pragtige foto's. Ai, dis net so sad dat die een se dood die ander se "brood"moet wees. Maar mamma aap het darem vir haar kind tyd gekoop,
November 27, 2015 at 7:21 am
Dankie Olgakie, vir jou inloer by my blog oor die stukkie van die wit apie. Waardeer baie!
November 15, 2015 at 12:01 am
Goeie fotos Blommie.
November 27, 2015 at 7:22 am
Dankie Tokeloshe vir jou laaste invloer by my blog! Waardeer.
Pragtig geskryf Spokie!Blommie se foto's is besonders.Die wit apie het my hart gesteel!
Skuus perdebytjie dat ek nou eers dankie sê vir jou inloer oor die wit apie, gaan rof hier by die werk. Ek waardeer jou baie.
Ouderdomsbeperking….. en beslis nie vir sensitiewe kykers 🙂 Pragtig gedoen Spokie…. maar ai, die natuur bly maar vir my wreed. Soos jy sê, eers wanneer die gordyn sak.
Die natuur se toneelspelers is die beste en jou vertolking is pragtig.
November 6, 2015 at 6:07 am
Baie dankie vir jou besoekie Christina, ja die dier-toneelspelers is voorwaar interessant.
November 6, 2015 at 1:40 am
Wonderlike storie en pragtige fotos!
Ek en Joubert, saam met my broer, was ook gelukkig om verlede jaar die albino apie by Timbavati te sien. Sal my altyd bybly!
Dis reg Dries, einste albino apie, ek het jou fotos ook omtrent hom gesien. Ek glo nie hy lewe meer nie … dit sal 'n wonderwerk wees.
Dankie die besoekie.
Sjoe, watter pragtige dier is daardie luiperd! Kry jy tyd om te lees? Annelie Botes het 'n wonderlike boek geskryf waarin 'n luiperd figureer: "Klawervier".
Ja Frannie, die luiperd is pragtig! Ek gaan bietjie loer oor "Klawervier". Dalk kan dit my help met die volgende uitdaging oor "Kinderstories" Miskien kan ek dit "match". Baie dankie.
Wat een fraaie foto,s. En hoe je er op komt om daar een voorstelling van te maken😄. Heel mooi.
Dankie die besoek Eveline. Waardeer baie.
Mmmm jy mag maar Ek lees altyd te lekker hier
Dankie vir die inloer hier, Tina. Soek jy ook deur so baie fotos wanneer jy jou Vrydag byskrifte saamstel? Mens moet dit self geniet, anders sal jy dit nooit doen nie. (Vat nogals baie tyd.)
Maar ja, ek geniet dit baie!
Ek het mos vir jare lank fluks gestumble … so maak ek deur die week bymekaar vir die Vrydag.
Magnificent captures! It's part of nature, but still so stunning…
November 6, 2015 at 6:16 am
Yes, thanks Amy for your visit. Preciate.
So hartseer en so mooi.
November 5, 2015 at 2:41 pm
Ja Hester, dis al wat my afsit van die wilde diere. Kry swaar met die "vangs". Emosies is seker te veel voorop … Dankie die besoek.
Dat is nu de echte natuur met zijn figuranten.Leiders en volgers.Erg mooi verhaal en foto's.
Baie dankie die besoek. Waardeer.
Pingback: Toeka-Tokkel no 46 : Kinderstories | I scrap 2
November 5, 2015 at 8:39 am
Dis nou uitsonderlike voorstelling die. Baie, baie dankie vir die mooi beskrywing van die toneelspelers. Jy kan dit beslis instuur as n ware verhaal vir n tydskrif!
Dankie jou bemoedigende woorde oor die toneelspelers., Toemaar, ons leer mooi by jou hoe om stories te skryf … Waardeer jou moeite ook.