UTERIENE HIPOPLASIE EN SWANGERSKAP: VERENIGBAAR OF NIE? - GINEKOLOGIE - 2019
Hoe om die vetinhoud en kwaliteit van borsmelk te verhoog
Studie van semenanalise
Hoe hou die decolleté jeug?
Die betekenis van die naam Agafya
Sorrel tydens swangerskap - die voordele en skade
Een van die mees verwagte gebeure in die lewens van die meeste vroue is 'n veilige swangerskap en die geboorte van kinders. Maar die uitspraak van die ginekoloog, wat na 'n roetine-ondersoek gelewer word, kan die verwesenliking van die doelwitte verhoed. Onder die patologieë wat die bevrugting en swangerskap van die fetus belemmer, word dikwels die hipoplasie van die baarmoeder aangetref. Oor die aard van die ontwikkeling van die siekte hang af of 'n vrou in die toekoms die vreugde van moederskap moet ken. Die statistieke is egter taamlik teenstrydig - hipertensie van die baarmoeder en swangerskap is nie altyd versoenbare konsepte nie.
Aktiewe groei van die baarmoeder by vroue vind plaas tussen die ouderdomme van 10 en 15, wanneer die liggaam voorberei vir die eerste menstruasie. Dit was gedurende hierdie tydperk dat die taak van alle ouers was om vir 'n jong meisie die nodige toestande te skep wat impliseer:
voldoende fisiese inspanning
gebrek aan spanning en spanning.
'N Gesonde lewenstyl dra by tot die normale vorming van die liggaam, veral die baarmoeder, en die gereedheid van die meisie vir die geboorte van kinders. As hierdie reëls nie gevolg word nie, word die risiko van menstruasie nie-voorkoms en verkryging van hipoplasia baie hoog.
In gevalle waar die patologie aangebore is, word bevrugting en voortplanting selfs moeiliker om te bereik. Maar of 'n swangerskap moontlik is hang af van die mate van vertraging in die ontwikkeling van die baarmoeder.
Hypoplasia van die baarmoeder van 1 graad word gekenmerk deur die lengte van die liggaam, wat slegs 3-3,5 cm bereik in plaas van die 7 cm-stel by die norm. As gevolg van die minimale grootte word dit kieminale, rudimentêre of fetale genoem. Swangerskap met hierdie diagnose word slegs bereik met die betrokkenheid van in vitro bevrugting (hierna IVF) en surrogaat moederskap. Hierdie terapieë mag egter nie effektief wees vir vroue met graad 1 hipoplasie en eierstowwe wat die veroudering van die eiers verhoed nie.
Die lengte van die baarmoeder in hipoplasie 2 grade wissel tussen 3,5 en 5,5 cm. In mediese kringe word hierdie patologie gedifferensieer as 'n kinder- of baba-baarmoeder. Dit word gekenmerk deur kronkelende, verlengde buise en hoë ligging van die eierstokke. Die eerste menstruasie by meisies kom nader aan 18 jaar, die daaropvolgende siklusse is onreëlmatig en pynlik. 'N Natuurlike swangerskap met hierdie graad word moontlik, maar die risiko van spontane aborsies is uiters hoog.
Die baarmoederholte met hipoplasie van graad 3 groei tot 5-7 cm, daarom word 'n geringe afwyking gediagnoseer. In hierdie stadium word 'n gunstige voorspelling oor die toekomstige swangerskap vir die pasiënt uitgespreek. Hormoonterapie vir 'n kort tydjie laat jou toe om die toestand en grootte van die uterus normaal te bring.
Daar is kliniese gevalle waar hipoplasie graad 3 uitgeskakel word met die aanvang van seksuele aktiwiteit van 'n vrou of met die eerste swangerskap.
Die vlak van moderne medisyne kan die probleem van onvrugbaarheid oplos deur gebruik te maak van die metode om IVF-hulpmiddels te gebruik. Bevrugting van die eier word in die laboratorium gerealiseer. Die eerste 2-5 dae ontwikkel die embrio in 'n proefbuis, waarna dit in die baarmoeder van die toekomstige moeder ingeplant word. Om 'n suksesvolle uitkoms te bereik, kan pasiënte verskeie pogings benodig. Hypoplasia van die baarmoeder 1 graad behels die oordrag van die embrio na die skenker (surrogaatmoeder).
Is dit moontlik om met hipoplasie geboorte te gee?
Daar is 'n positiewe statistiek wat saamstem dat selfs die pasiënte met aangebore hipoplasie swanger geword het en natuurlik geboorte kry. Baie van hulle het nie eers die teenwoordigheid van so 'n komplekse patologie in die liggaam vermoed nie. Maar sulke gevalle is meer waarskynlik uitsonderings op die reëls as reëlmatighede. Om miskrame te voorkom, moet elke vrou op die vooraand van swangerskapsbeplanning 'n gesondheidstoets bywoon.
Hipoplasie van enige graad vereis onmiddellike behandeling. Slegs die vermoë om die lewe van toekomstige kinders te begryp, en selfs die lewe daarvan, hang af van die toestand van die organisme van die toekomstige moeder. As bevrugting en inplanting van die embrio plaasgevind het, dan moet u tydens swangerskap verwag:
die risiko van voortydige arbeid en bevalling
onvoldoende vlak van servikale dilatasie,
swakheid van arbeid.
Aflewering tydens hipoplasie moet onder spesiale mediese toesig wees. Om die veiligheid vir die gesondheid van vroue en kinders te verhoog, kan 'n keisersnit aanbeveel word.
Deur die swangerskap neem die baarmoedergrootte toe as gevolg van die elastisiteit van die weefsel en die groei van die fetus. Na die geboorte, die baarmoeder terug na sy oorspronklike vorm, wat gemiddeld ongeveer 1-1,5 maande neem. Maar die anatomiese defekte tipies van hipoplasie 2 en 3 grade is nie altyd aangebore nie. Dit beteken dat dit onmoontlik is om die risiko van die voorkoms van die siekte by vroue wat voorheen geboorte het, uit te sluit.
Hoe om te reageer op die diagnose?
Uteriene hipoplasia en swangerskap is feitlik onderling uitsluitende terme. Maar korrek geselekteerde hormoonterapie kan die toestand van die geslagsorgane positief beïnvloed. Om die effek van medikasie vir pasiënte te verbeter, word gesondheidsprogramme ontwikkel deur gebruik te maak van:
Lees meer inligting oor die metodes van behandeling van baarmoederhypoplasie in hierdie artikel.
So oor die simptome van hipoplasie en die moontlikheid om swanger te word, sê Berezovskaya EP, 'n wêreldbekende dokter en deeltydse waarnemende direkteur van die Internasionale Akademie vir Gesonde Lewe (Toronto, Kanada):
Uteriene hipoplasie is 'n toestand waarin die grootte van die baarmoeder aansienlik minder is as die norm as gevolg van die onderontwikkeling van hierdie orgaan in die tydperk vanaf geboorte tot aanvang van puberteit. Ander name wat gevind kan word, is die baba se baarmoeder, die tienerbaarmoeder. In sommige gevalle is hipoplasie van die baarmoeder 'n teken van seksuele genitale infantilisme.
Dikwels word hierdie toestand veroorsaak deur verstorings in die hormonale agtergrond - by kinders, adolessente of by puberteit weens hormonale ontwrigting in die liggaam of na hormonale middels.
In adolessensie kan 'n meisie die groei van die baarmoeder vertraag, menstruasie in hierdie geval kom baie later as dié van gemiddelde meisies, op die ouderdom van 14-16.
Die algemeenste oorsake van hipoplasia van die baarmoeder - anorexia, gewigsverlies of oormaat, oortredings van die endokriene stelsel.
Uteriene grootte standaarde
Moenie haastig wees om paniekerig te wees as die grootte van die baarmoeder aan die onderkant van die norm lê nie en die dokter het emosioneel in kleure begin om jou te vertel van genitale infantilisme en die onvermoë om onafhanklik, sonder behandeling, die gewenste kind te gee.
Aan die begin van die siklus en nadat hormonale voorbehoedmiddels geneem is, word die endometrium dunner en gevolglik verander die grootte van die baarmoeder aan die onderkant. Na ovulasie word die baarmoeder, teendeel, effens groter as gevolg van 'n verhoogde endometrium. Die akkuraatheid van die meting beïnvloed die ultraklankmasjien, die dokters se kwalifikasies.
Met die transvaginale ultraklank metode, kan die baarmoeder groot wees as gevolg van die opkomende baarmoeder toon, terwyl die transabdominale metode kleiner is as gevolg van druk op die baarmoeder van die gevulde blaas.
Dus, gebaseer op die gemiddelde data, 3,8 cm - 2,7 cm - 3,7 cm - dit is die minimum afmetings van die baarmoeder wat in die norm ingesluit word. Dikwels vergeet dokters dat 'n afwyking van die gemiddelde syfers van 4,4 cm - 3,2 cm - 4,3 cm nie net groter is nie, maar ook kleiner, en sodoende die uteriene hipoplasie kan diagnoseer by al die pasiënte met effens laer waardes. dit beteken
Simptome van genitale infantilisme
Die eerste ding wat ginekoloë aanteken, is die vertraagde seksuele ontwikkeling in adolessensie. Die koms van die eerste menstruasie word vertraag, die aanvang van menstruasie kan baie skraal wees of, omgekeerd, volop, algodicmenorrhea (pynlike periodes) word dikwels waargeneem, die grootte van die eksterne bekken is baie minder as die gemiddelde.
Terselfdertyd kan die grootte van die baarmoeder ondermaat groot en klein labia, vagina, eierstokke en buise wees. By vroue met baarmoederhormonie oorheers die anovulatoriese siklusse, en die sensitiwiteit van die eierstokke aan gonadotropiene kan verminder word, wat die moeilikheid in die beplanning van 'n swangerskap bevorder. Daar is verminderde libido.
Behandeling van uteriene hipoplasie
As die "toevallige vind" plaasgevind het aan die begin van u reis na die baba, moenie moed verloor nie en haal nie die waarskynlikheid van veranderinge in die grootte van die baarmoeder gedurende die siklus nie, volg die teenwoordigheid van ovulasie, die grootte van die endometrium en die toestand van die siklusfase. Dit is moontlik dat 'n metingsfout plaasgevind het, of die klein grootte van die baarmoeder is u individuele anatomiese kenmerk.
As u voorheen met genitale genitale infantilisme of die grootte van die baarmoeder gediagnoseer is en die toestand van die endometrium nie aan die standaarde voldoen nie, selfs met herhaalde navorsing, kan die dokter hormoonterapie met estrogeen en progesteroon voorskryf. Die doel van hierdie behandeling is om die baarmoeder tot normale grootte te verhoog en ovulatoriese siklusse te herstel, normale sikliese veranderinge in die endometrium.
Met 'n bevestigde diagnose moet u nie behandeling weier nie. Met uteriene hipoplasie, verhoog die risiko van ektopiese swangerskap, vroeë miskraam, swak arbeid en atoniese postpartum bloeding.
Uteriene hipoplasie: wat beteken dit 'n klein (pediatriese, infantiele) baarmoeder, is dit moontlik om swanger te raak met 1 graad van hipoplasie, behandeling
Klein, kinderagtig, kinderloos - al hierdie is die benamings van dieselfde strukturele eienskappe van 'n belangrike vroulike orrel.
Uteriene hipoplasie is 'n patologiese toestand gekenmerk deur sy buitengewoon klein grootte. Daar word geglo dat die kanse van swangerskap en veilige aflewering in hierdie toestand verminder word.
Desondanks is dit moontlik om met hipoplasie swanger te word, en die waarskynlikheid van bevrugting word bepaal deur die individuele eienskappe van die pasiënt.
Nadat u die diagnose van "infantiele uterus" gehoor het, hoef u nie op te gee nie. Moderne behandelingsmetodes en bykomende reproduktiewe tegnologieë voer die hoofdoel van die pasiënt uit - die geboorte van 'n kind.
Klein baarmoeder - wat beteken dit?
Die diagnose van 'n kind se baarmoeder is dikwels die eerste keer dat vroue 'n ginekoloog se afspraak hoor. Die siekte is vatbaar vir die bevalling van meisies met gelyktydige ginekologiese afwykings. As die dokter sê dat die pasiënt 'n klein baarmoeder het - hierdie woorde moet nie as 'n sin geneem word nie.
Dit moet verstaan ​​word dat die anatomiese struktuur van die bekken soortgelyk is in alle vroue, maar dit kan nie heeltemal perfek wees nie. Ten einde die erns van die diagnose te bepaal, moet u presies weet hoe hipoplasie van die baarmoeder uitgespreek word en of daar gepaardgaande abnormaliteite in die ontwikkeling van die organe van die voortplantingsstelsel is.
Dit is belangrik om die vlak van hormone, die maandelikse siklus, te assesseer. Selfs die liggaam en gewig van die pasiënt saak.
In 'n gesonde vrou het die voortplantingsorgaan die grootte en vorm van 'n klein peer: 4-5 / 7-8 cm. Afhangende van die dag van die menstruele siklus, kan hulle effens verskil in een of ander rigting. Abnormale ontwikkeling van die baarmoeder kan die volgende vorms hê:
hipoplasie - word gekenmerk deur 'n afwyking van die norm met meer as 1 cm en lyk soos die baarmoeder van 'n tiener,
infantilisme - vergesel van 'n verandering in grootte, kenmerkend van die kind en nie meer as 5,5 cm lank nie,
aplasie - die holte van die vroulike voortplantingsorgaan stem ooreen met die grootte van die baarmoeder van 'n pasgebore meisie en nie meer as 3 cm nie.
Hipoplasie, die oorsake van wat beserings kan wees, infeksies, fetale patologieë en fisiologiese eienskappe, kan skielik opduik tydens die eerste ondersoek van 'n meisie.
Statistieke toon dat patologie in 5% vroue regdeur die wêreld teenwoordig is. Om 'n normale lewe te lewe en liefde te maak, steur dit nie in nie.
Maar of die baarmoederhypoplasie en swangerskap verenigbaar is, word bepaal deur die erns van die siekte.
Volgens die bekende dokter Elena Berezovskaya word so 'n diagnose aan vroue te dikwels en verkeerd gemaak. Volgens haar is dit dikwels 'n "kommersiële" diagnose. In die besonder, hierdie mediese term is verkeerd vir jong meisies. Kyk na die video.
Die feit dat 'n vrou 'n klein baarmoeder het, mag glad nie vermoed nie. Simptome van 'n patologiese toestand is nie altyd teenwoordig nie.
As die verminderde grootte van die voortplantingsorgaan onbeduidend is en veroorsaak word deur die fisiologiese struktuur van die liggaam, wat dikwels die geval is vir slanke miniature vroue, is die kliniese prentjie afwesig.
In ander gevalle kan mens die sindroom van die baarmoeder in adolessensie vermoed, wat gepaard gaan met:
amenorrhea (langdurige afwesigheid van die eerste menstruasie of 'n lang vertraging na menarche)
sterk pyn tydens menstruasie,
die eerste menstruele bloeding na 16 jaar,
fisiese en visuele infantilisme (plat lyf, oormatige maerheid, onderontwikkeling van die melkkliere),
die afwesigheid of swak manifestasie van sekondêre seksuele eienskappe.
Tekens van genitale infantilisme in diagnose veroorsaak gewoonlik nie probleme nie. Tydens 'n ginekologiese ondersoek kan die dokter vind dat die voortplantingsorgaan onnatuurlike afmetings het. Om die aanname te bevestig, sal help om tekens van uteriene hipoplasie tydens ultraklank te echo.
Dikwels word patologie vergesel van afwykings in die struktuur van die byvoegsels: die eileuse is geboë, die eierstokke word in grootte verminder en die serviks het 'n abnormale struktuur. Bykomende navorsingstegnieke om meer oor die siekte te leer, sluit in: die holte van die voortplantingsorgaan ondersoek, die beenderdom, X-straal van die Turkse saal, MRI, histeroskopie vestig.
As die klein grootte van die baarmoeder nie op die stadium van puberteit van 'n meisie onthul word nie, dan later in 'n volwasse vrou, kan dit simptome soos:
chroniese herhalende cervicitis, endometritis,
Is dit moontlik om swanger te word met baarmoederhypoplasie
Die baarmoeder en swangerskap is nie onderling uitsluitend nie. Die kanse op 'n vinnige en suksesvolle bevrugting is egter klein. Die waarskynlikheid van swangerskap word bepaal deur die mate van onderontwikkeling van die voortplantingsorgaan wat tydens ultraklankskandering of met behulp van tomografie bepaal kan word.
Hipoplasie van die baarmoeder van 1 graad (embrioniese vorm, aplasie) laat geen kans vir suksesvolle bevrugting en swangerskap nie. In hierdie toestand is die holte van die voortplantingsorgaan feitlik afwesig, die nek is buite verhouding.
Hypoplasia van die baarmoeder 2 grade (infantilisme) het die waarskynlikheid om voortplantingsfunksie na behandeling te verrig. Die prognose van terapie is individueel, asook die moontlikheid van bevrugting.
Graad 3 hipoplasie (adolessente uterus) is die mees gunstige vorm van die patologiese proses vir bevrugting. Hoe minder uitgesproke die verdraaiing van die grootte van die voortplantingsorgaan, hoe hoër is die kans op swangerskap sonder voorafgaande behandeling. By die gebruik van moderne korrektiewe metodes, waarvan die behoefte deur die dokter bepaal word, het goeie voorspellings.
Met 'n kind se baarmoeder, as dit nie 1 graad van patologie is nie, kan jy swanger raak. Maar na die inplanting van die ovum kan probleme begin. Die eerste ding wat vroue in die gesig staar, is 'n gebrek aan geel lyf.
Ektopiese swangerskap kan in enige vrou gebeur, en as die baarmoeder klein is, verhoog die waarskynlikheid van hierdie siekte.
Daarom, voor beplanning, is dit nodig om ondersoek te word en die dokter se aanbevelings te volg, en wanneer swangerskap voorkom, moet dit onder die toesig van 'n ginekoloog wees.
Hoe gaan die swangerskap
Swangerskap met baarmoederhormonie kan vergesel word deur verskeie afwykings. Die eerste probleem is miskraam. Dit kom gewoonlik voor as gevolg van 'n wanbalans van hormone.
Verskeie ontwrigting van die eierstokke veroorsaak onvoldoende progesteroon vrystelling in die tweede fase, en dit is hierdie hormoon wat verantwoordelik is vir die instandhouding van die swangerskap en die spierlaag in 'n ontspanne toestand te hou. Onderbreking vind reeds in die tweede week plaas.
Met tydige geïnisieerde hormoonterapie verminder egter die waarskynlikheid van 'n bedreiging tydens die swangerskap.
Nog 'n probleem wat 'n baarmoeder tydens swangerskap kan veroorsaak, sal servikale onvoldoende wees. Voorlopige uitbreiding van die servikale kanaal dreig om vroeg in die vroeë stadiums of vroegtydig in die vroeë stadium te miskraap. Al hierdie probleme met tydige diagnose kan reggestel word deur moderne veilige metodes.
Patologie van die uterus kan veroorsaak dat die fallopiese buise sleg word. In hierdie geval mag die bevrugte eier nie die tyd hê om in die holte van die voortplantingsorgaan op die regte oomblik af te daal nie. As gevolg hiervan, 'n ektopiese swangerskap bedreig die pasiënt se lewe. As hierdie toestand gevind word, benodig die vrou nood mediese sorg.
Tydens die bevalling kan die baarmoeder van die baba hom ook nie op die beste manier manifesteer nie. Ginekoloë maak dus die moontlikheid van natuurlike lewering sinvol en evalueer, indien nodig, 'n keisersnee. Die mees algemene probleme wat voortspruit uit die natuurlike geboorte van 'n kind is die afwesigheid of swakheid van arbeidsaktiwiteite, probleme met die opening van die nek, onproduktiewe kontraksies.
Vir 'n kind lê die gevaar in die voorkoms van hipoksie, gebrek aan water en bekkenpresentasie.
Maniere om hipoplasie te behandel
Behandeling van die baarmoederhormonie word slegs aanvaar met 2 of 3 grade van die patologiese proses. As 1 graad gevestig word, word vitamienkomplekse aan die pasiënt toegewys, en bevrugting kan al die kanse hê om onafhanklik te voorkom. Dit is belangrik om comorbiditeite te ondersoek en uit te sluit: ovariale disfunksie, obstruksie en buiging van die fallopiese buise.
Hormonale behandeling van seksuele infantilisme is die basis van konserwatiewe terapie. Voorbereidings en dosisse word individueel bepaal, en die beginpunt vir die aanstelling word 'n voorlopige ondersoek. Dit is veral belangrik om die getal en verhouding van sekshormone te bepaal.
Baie dokters voorskryf 'n ginekologiese massage wat van twee kante uitgevoer word: in die vagina en deur die baarmoeder. Egter nie alle ginekoloë keur hierdie metode goed nie, maar baie beskou dit as pynlik, traumaties en nutteloos.
Laserterapie, diatermie, magnetiese terapie en fisioterapie word individueel voorgeskryf. 'N Voordelige uitwerking op hormone en al die funksies van die voortplantingstelsel het 'n spa- en modderterapie, sowel as oefenterapie.
Alternatiewe medisyne word aktief deur vroue gebruik vir tuisbehandeling. Die mening van dokters oor hierdie onderwerp is dubbelsinnig: sommige dokters sê dat hulle nie erger sal word van die aksies wat geneem word nie, terwyl ander opreg twyfel aan selfs 'n klein fraksie van die effektiwiteit van die prosedures. Tradisionele medisyne behels die volgende metodes vir die behandeling van hipoplasia:
ontvangs van plantkruie wat hormone reguleer (boronbaarmoeder, rooi kwas, linde, brandnetel, salie),
die gebruik van strelende presiese afkokings gebaseer op valeriaanse, moeraswortel, suurlemoenbalsem en ander plante,
wikkel en paraffien.
Die meeste vroue wat oor hul diagnose geleer het, stel belang in watter voorspelling hulle verwag. Baie pasiënte vrees hormoonterapie en minimaal indringende metodes van regstelling.
Hulle hoop op folk remedies.
Mediese praktyk toon dat daar niks meer effektief is in hipoplasie as 'n kursus van komplekse behandeling nie, wat verskeie effektiewe moderne tegnieke insluit.
As dit as gevolg van die regstelling nie moontlik is om positiewe resultate te behaal nie, is daar altyd die kans dat bykomende voortplantingstegnologieë voorsien word. Selfs 'n vrou met 1 graad van hipoplasie en 'n volledige afwesigheid van die voortplantingsorgaan kan 'n ma word as sy die eierstokke gered het. Dit sal die surrogaatmoeder help.
Tipes uteriene hipoplasie
Dokters klassifiseer uteriene hipoplasie in verskeie variëteite:
Hipoplasie van die voortplantingsorgaan met onbehoorlike eierstokkunksie.
Uteriene patologie waarin ovariale disfunksie nie ontwikkel nie.
Uteriene hipoplasie en swangerskap beplanning is onlosmaaklik gekoppel. Die diagnose van 'n spesifieke tipe siekte speel 'n belangrike rol wanneer 'n vrou swanger wil raak. Met die siekte van die eerste tipe swangerskap is moontlik, maar eers na behoorlike behandeling. In die tweede tipe oortreding is dit onmoontlik om 'n kind op 'n natuurlike manier te swanger, maar dit is moontlik deur middel van in vitro-bevrugting.
Dikwels is daar situasies waar hipoplasie gekombineer word met verlenging van die fallopiese buise, dus swangerskap kom nie alleen nie. Daarbenewens ontwikkel vroue met hierdie diagnose byna altyd polisistiese eierstokkanker.
Hipoplasia ontwikkel onder die invloed van verskeie etiologiese faktore. Hulle is aangebore of verwerf. Die basis van die siekte is die onbehoorlike werking van die stelsel in die liggaam se hipotalamus-uterus. Dit word hoofsaaklik in die kinderjare of adolessensie geskend. In hierdie geval stop die voortplantingsorgaan sy ontwikkeling.
Onder die invloed van die volgende nadelige faktore is die risiko van uteriene hipoplasia aansienlik verhoog:
Die vordering van ernstige infeksies wat in die vroeë kinderjare of in adolessente voorkom.
Oortreding van die hormoonverhouding, wat aangevul word deur die aktiewe ontwikkeling van verskeie patologiese toestande van die endokriene stelsel.
Verkeerde en onvoldoende voeding, gebrek aan vitamiene.
Die teenwoordigheid van fokale aansteeklike inflammasie.
Die progressie van somatiese patologieë in ernstige vorm.
Die gevolge van chirurgie op die buikholte.
Daarbenewens ontwikkel hipoplasie by pasiënte wat aan swak seksuele ontwikkeling ly.
Die praktyk van dokters in hierdie area dui daarop dat die baarmoeder sy ontwikkeling op enige tydstip kan stop. Maar hoe gouer dit gebeur, hoe moeiliker sal die gevolge vir die liggaam wees. 'N vroeë arrestasie van die groei van die voortplantingsorgaan dui op 'n minimale kans op 'n onafhanklike swangerskap.
Vroue met 'n diagnose van baarmoederhypoplasie moet voorsien word van beplande sorg, wat in die geval van matige of matige inkorting van die baarmoederontwikkeling, swanger wil raak en 'n baba moet hê. Behandelingsopsies is soos volg:
Met 'n geringe oortreding van die norm, wanneer slegs funksionele probleme inmeng met die behoud en uitvoering van die kind, verkies die dokter hormonale behandeling. 'N lang verloop van die neem van estrogeen-progestien middel van die gekombineerde aksie help om die sikliese werk van die eierstokke te herstel. Behoorlike ondersteuning van die liggaam met medikasie om 'n kind te dra, help om miskrame te voorkom.
In die geval van 'n organiese letsel van die fallopiese buise, wanneer die baarmoeder self saam met die eierstokke behoorlik bewaar word, stop die keuse van 'n geneesheer in die behandeling in vitro-bevrugting - IVF. Vir die aanvang van swangerskap word die vrou se eiersel na bevrugting kunsmatig in die baarmoederholte geplaas, waar die daaropvolgende ontwikkeling plaasvind.
Wanneer die baarmoeder en fallopiese buise onvolwasse morfologies is, maar die eierstokke gewoonlik werk, kies die dokter 'n metode van behandeling - surrogaat moederskap. Die pasiënt neem 'n skenkersel en bemes dit. Dan word dit in die skoot van 'n ander vrou geplaas, en sy dra 'n fetus.
As gevolg van die feit dat anatomiese afwykings onomkeerbaar is in die ontwikkeling van baarmoederhypoplasie, kan dit nie deur konserwatiewe of chirurgiese metodes gekorrigeer word nie. Met die minderwaardigheid van alle komponente van die vroulike voortplantingstelsel - die baarmoeder, buise en eierstokke - word die aanvang van swangerskap onmoontlik.
Uteriene hipoplasie 1,2,3 grade: is dit moontlik om swanger te raak? behandeling
Die term "hipoplasie" in die mediese praktyk word 'n aangebore misvorming genoem, waarin organe (of weefsels) nie die normale grootte of graad van ontwikkeling bereik nie.
In hierdie geval word die fisiologie van hul werk onvermydelik versteur, wat enige funksie van die liggaam beïnvloed.
Sulke oortredings lei selde tot noodlottige gevolge, so 'n siek persoon kan lank met 'n bestaande anomalie lewe.
Hierdie groep siektes sluit in onderontwikkeling van die uterus, waarin die orgaan en sy byvoegings nie tot normale grootte groei nie.
En tot en met puberteit kan die siekte hom nie manifesteer nie, met 'n versteekte kursus. Probleme ontstaan ​​gewoonlik wanneer 'n meisie besluit om vir die eerste keer swanger te raak.
Vir hipoplasie van die baarmoeder word gekenmerk deur die onmoontlikheid van swanger of langtermyn geboorte - primêre onvrugbaarheid.
Dit is met hierdie probleem dat die vrou na die dokter draai om die oorsake van die probleme wat ontstaan ​​het, uit te vind.
Wanneer die siekte nog steeds gediagnoseer word, ontstaan ​​'n natuurlike vraag dadelik - is patologie geneesbaar? Aangesien die siekte aangebore is, is dit uiters selde moontlik om bestaande afwykings radikaal op te los.
Daarom kan slegs ondersteunende voortplantingstegnieke die meeste pasiënte help, maar slegs as hulle normale eierstokke ontwikkel.
Waarom ontstaan ​​'n soortgelyke siekte? In geen geval kan dit verkry word nie, aangesien dit aan die groep ontwikkelingsafwykings behoort. Daarom is die hoofredes vir die vorming daarvan verskeie patologiese faktore, waarvan die aksie selfs in die prenatale tydperk plaasgevind het.
Die grootste deel van die hele groep word beoefen deur die intrauteriene groeivertragingsindroom. Hierdie verloskundige diagnose is redelik wyd en verklaar in die praktyk slegs die feit dat die lengte en massa agter die standaardnorme bly. Maar 'n verskeidenheid redes lei tot dit:
Leiersposisie neem altyd endokriene patologie in, wat onvermydelik die swangerskap beïnvloed. Die risiko van moontlike ontwikkeling van baarmoederhypoplasie in 'n kind word verhoog deur moederlike skildklier siektes, funksionele afwykings van die menstruele siklus, en selfs diabetes mellitus (insluitend swangerskap diabetes).
Vetsug in die ma word nou ook as 'n ongunstige faktor beskou - op sigself is dit 'n variant van endokriene ontwrigting.
Chroniese dronkenskap tydens swangerskap - rook en sistemiese gebruik van alkohol. Hierdie rede is die mees veranderlike, en terselfdertyd die ernstigste in terme van moontlike gevolge.
Infeksiesiektes wat tydens swangerskap gedra word, verhoog die risiko van die ontwikkeling van enige ontwikkelingsafwykings in die fetus, met inbegrip van die voortplantingsstelsel, aansienlik.
'N Spesiale plek word beoefen deur 'n aantal oorerflike en aangebore genetiese sindrome, waarin anomalieë van die geslagsorgane byna altyd waargeneem word. Daarom is dit belangrik om 'n omvattende ondersoek van die pasiënt uit te voer, wat die een toelaat om die aard van die gevolglike versteurings akkuraat te bepaal en te verduidelik.
Manifestasies van die siekte is redelik nie-spesifiek, wat dikwels probleme veroorsaak tydens die diagnose. Soms is tipiese simptome heeltemal afwesig, en die enigste klagte is die onmoontlikheid om swangerskap te swanger of swanger te raak. In elk geval word 'n deeglike benadering deur die dokter benodig, wat hom in staat stel om die data van sy opname en ondersoek van die vrou bymekaar te maak.
Kliniese verdaging van uteriene hipoplasia vereis die gelyktydige assessering van algemene en plaaslike abnormaliteite. In hierdie geval sal die uitslae van ultraklank of computertomografie slegs die dokter se mening bevestig:
Die idee van die bestaande patologie moet 'n spesifieke liggaam van 'n meisie, kinderloos genoem, stoot. Dit word gekenmerk deur klein hoogte en liggaamsgewig, algemene "broosheid", klein of onopspoorbare mammokliere, en die afwesigheid of skaarsheid van hare op die pubis.
Wanneer ginekologiese ondersoek aandag skenk aan die verandering in die struktuur van die eksterne geslagsorgane. Die labia majora is swak ontwikkel, en as gevolg hiervan steek die klein lippe onder hul marge uit. Die vagina is klein, kan vervorm word. Die serviks word ook verander - die verlenging word gewoonlik waargeneem.
Saam met die algemene data van inspeksie kan verskillende versteurings van 'n menstruele siklus gekombineer word. Algodysmenorrhea is meer algemeen - pynlike en skraal periodes. Ook kom dikwels oligomenorrhea-menstruasie voor, wat voorkom met 'n interval van meer as 35 dae, en amenorrhea - hulle volledige afwesigheid binne 6 maande.
En uiteindelik is die mees kenmerkende kenmerk die onmoontlikheid van bevrugting. Primêre onvrugbaarheid word gevestig in die geval dat 'n vrou glad nie swanger was nie. Vir matige en ligte hipoplasie is 'n ander simptome kenmerkend - die onmoontlikheid om 'n kind te dra, wat deur vroeë miskrame gemanifesteer word.
Die definisie van verdere taktiek word bepaal na die uitvoer van 'n addisionele opname. Visualiseringstegnieke stel ons in staat om die ware grootte van die baarmoeder te skat en die verdere hoeveelheid hulp te bepaal.
Die omvang van die siekte word slegs bepaal deur gebruik te maak van spesiale metodes wat die geleentheid bied om die grootte van die geaffekteerde orgaan te bepaal. Nou is daar geen probleme met hul implementering nie - die nodige toerusting en spesialiste is selfs in die gewone vroulike konsultasie. Daarom is daar in die nabye toekoms 'n gerieflike geleentheid om die voorlopige diagnose te bevestig of weer te gee:
Ultraklankondersoek (ultraklank) is die mees algemene en bekostigbare opsie vir die diagnose van uteriene hipoplasie. Dit kan in 'n gekombineerde vorm uitgevoer word, met behulp van agtereenvolgende standaard abdominale en transvaginale sensors. Met behulp van hulle word die eksterne dimensies, sowel as die interne strukture van die baarmoeder en byvoegings, akkuraat beskryf.
Berekende tomografie (CT) word selde vir diagnose gebruik, maar dit kan 'n alternatief wees in die afwesigheid van ultraklank. Daarmee kan 'n direkte beoordeling van die grootte en struktuur van die uterus op driedimensionele beelde plaasvind. Maar die hoë bestralingslading van die metode beperk sy roetine gebruik.
Magnetiese resonansie beelding (MRI) is redelik duur, maar effektiewe metode om die struktuur van interne organe te assesseer. Foto's wat daarmee geneem word, bied die moontlikheid om 'n gedetailleerde beskrywing van die afwykings wat gesien word en afwykings te sien.
Die bepaling van die erns van die siekte word bepaal op grond van die grootte van die uterus, sowel as betrokkenheid by die patologiese proses van die byvoegsels - buise en eierstokke.
Ten spyte van die aanvanklike posisie in die lys, word hierdie opsie as die moeilikste beskou. Dit word gekenmerk deur beduidende of totale onderontwikkeling van die baarmoeder, vergesel van primêre onvrugbaarheid en amenorree. Ook, hipoplasie van die baarmoeder van 1 graad word gekenmerk deur die volgende kenmerke:
Die grootte van die liggaam in die diagnose is nie meer as 3 sentimeter nie, wat dui op 'n vertraging in ontwikkeling op die vlak van boekmerk en vorming.
Die baarmoeder se liggaam is effens ontwikkel, of is glad nie gedefinieer nie - die holte daarin is in elk geval afwesig.
Meer as die helfte van die massa en grootte van die liggaam is die nek, wat ook gekenmerk word deur 'n abnormale struktuur. Dit is dun, lank en kan ook voor of agter gebuig word.
Die bene van die baarmoeder ondergaan ook patologiese veranderinge. Die fallopiese buise is dun en gekrimp, en hulle is gewoonlik onbegaanbaar - die kanale binne hulle ontbreek of is intermitterend.
Die eierstokke ondergaan ook hipoplasia, wat die primêre hormonale afwykings van die pasiënt veroorsaak. Die verouderingsprosesse van die eiers kom nie in hulle voor nie.
Met so 'n kombinasie van afwykings word die reproduktiewe funksie van die vroulike liggaam nie besef nie, wat verband hou met die nederlaag van al die strukture wat nodig is om 'n kind te bevrug en te dra.
In hierdie geval is ontwikkelingsafwyking gematig, wat gepaard gaan met die voorkoms van klinies beduidende simptome. In teenstelling met ernstige hipoplasie, waar tipiese manifestasies feitlik afwesig is, word die meeste van die simptome hierbo beskryf reeds waargeneem. Oor die algemeen word die tweede graad van patologie gekenmerk deur die volgende punte:
Liggaamsdimensies (lengte), wat deur ultraklank of tomografie bepaal word, is tussen 3 en 5,5 sentimeter. Daarom is die nie-amptelike naam vir hierdie graad die baba se baarmoeder.
Daar is 'n meer uitgesproke en tipiese liggaamsbou, waarin daar tekens is van 'n spleetagtige of gefragmenteerde holte.
Die nek het gewoonlik 'n relatief normale vorm, in die vagina is dit amper dieselfde as die natuurlike struktuur. Hul verhouding met die liggaam bereik ongeveer die helfte - die groottes van albei strukture is in gelyke verhoudings.
Die fallopiese buise word steeds gekenmerk deur 'n abnormale struktuur - hulle patologiese krimpigheid word opgemerk. Die kanaal in hulle is gevorm, of het tekens van fragmentasie.
Die eierstokke word gewoonlik genoeg ontwikkel om ten minste gedeeltelik hul funksie te vervul. Alhoewel die vrou se hormone laag is, is daar nog seldsame of gereelde skurftye.
In die tweede stadium van baarmoederhypoplasie is die behandeling nog nie voldoende effektief nie - ten spyte van die beskikbare tydperke word 'n volwaardige eiervervolgingsproses selde in die eierstokke waargeneem.
'N Geringe erns van hipoplasie kan dikwels saamval met die variërende struktuur van die uterus. In die nie-draende jong meisies kan die baarmoeder klein wees. Daarom word die diagnose van hierdie toestand slegs in kombinasie met ander tekens uitgevoer:
Die grootte van die liggaam is in die reeks van 5,5 tot 7 sentimeter, wat aansienlik verder gaan as die onderste limiet van die norm.
Die baarmoederholte kan relatief korrek gevorm word, sonder duidelike kenmerke. Selde word enige afwykings of matige onderontwikkeling van sy individuele dele opgespoor.
Die liggaam van die baarmoeder in verhouding tot die serviks is twee-derdes tot driekwart, wat weer die aanwysers effens laer as die normale perk maak.
Die fallopiese buise word korrek gevorm, alhoewel soms sekere areas van tortuositeit of vernouing aangeteken word. Hulle kan dien as 'n meganiese versperring vir die beweging van die eier.
Die eierstokke bereik gewoonlik normale grootte, hoewel hulle nie altyd interne volwassenheid bereik nie. Поэтому такие нарушения менструального цикла, как альгодисменорея, являются одним из проявлений.
Kan ek swanger word met baarmoederhypoplasie? Vroue met 'n bevestigde diagnose vereis roetine-sorg, wat die maklike en matige onderontwikkeling van die geslagsdele moontlik maak om die gewenste kind te bevredig. Die volgende behandelingsopsies is moontlik:
As die afwyking van die norm slegs 'n geringe karakter het, en slegs funksionele abnormaliteite inmeng met die behoud en uitvoering van swangerskap, is die metode van keuse hormoonterapie. 'N lang verloop van gekombineerde estrogeen-progestien dwelms sal help om die sikliese werk van die eierstokke te normaliseer. En die ondersteuning van progesteroon tydens swangerskap sal spontane miskraam voorkom.
As daar 'n organiese letsel van die fallopiese buise is, en die baarmoeder en eierstokke voldoende bewaar word, word in vitro-bevrugting (IVF) 'n opsie. Om dit te doen, word die bevrugte eier van die vrou kunsmatig in die baarmoeder geplaas, waar die verdere ontwikkeling van swangerskap plaasvind.
As die baarmoeder en die buise nie morfologies volwasse is nie, maar die eierstokke nog steeds funksioneer, word surrogaat moederskap 'n opsie vir hulp. Om dit te doen, word 'n skenker eiersel van 'n siek vrou geneem en kunsmatig bevrug. Daarna beweeg sy in die skoot van 'n ander vrou - 'n surrogaatmoeder wat swanger is.
Aangesien anatomiese veranderinge in die baarmoederhypoplasie onomkeerbaar is, kan dit nie konserwatief en chirurgies reggestel word nie. Dus, met die nederlaag van alle elemente van die voortplantingstelsel (baarmoeder, buise en eierstokke), word die aanvang van swangerskap onmoontlik.
Uterus hipoplasie: wat dit is, oorsake en tekens van patologie, omvang, behandeling en of dit moontlik is om swanger te raak
Die diagnose is nie altyd moontlik om betyds vas te stel nie. Onderontwikkeling van die baarmoeder is vatbaar vir konserwatiewe behandeling, waarna die vrugbaarheidsfunksie herstel kan word. In sommige gevalle word vroue met hipoplasia swanger, geboorte gee en geen ginekologiese probleme. Volgens ICD-10, gaan die patologie onder die gradering Q51.
Oorsake van hipoplasie
Baie suggereer dat hipoplasie van die baarmoeder eksklusief aangebore afwykings mag wees, maar dit is ver van die geval. Hierdie afwyking kan in die proses van die lewe gekoop word.
Uteriene hipoplasie is 'n siekte wat gekenmerk word deur onvoldoende ontwikkeling van die baarmoeder.
Die hoofoorsake van uteriene hipoplasie in die vroulike liggaam is:
tekort aan die liggaam van mikrovoedingstowwe en vitamiene,
werk van 'n swanger vrou in gevaarlike werk,
medikasie tydens bevalling,
dwelms, alkohol of rook,
plasenta insufficiëntie wat lei tot 'n vertraging in fetale ontwikkeling,
swak voeding en gereelde dieet,
vertraagde ovariale ontwikkeling,
verskeie aansteeklike siektes,
chroniese lewer-, long-, nier- of lewersiekte.
Om so 'n patologiese afwyking in die liggaam van 'n vrou te identifiseer, is redelik problematies, aangesien die manifestasies wat daaraan getuig, nie-spesifiek is nie. Baie dikwels, die enigste klagte van pasiënte is die onvermoë van die egpaar om 'n kind te swanger of te dra.
In enige situasie moet hierdie proses uitsluitlik vanuit 'n professionele oogpunt benader word en die hele proses deeglik bestudeer. Dit is heeltemal nutteloos om selfbehandeling van so 'n afwyking aan te pak. Slegs 'n dokter, 'n hoogs gekwalifiseerde dokter, sal die vraag kan beantwoord oor die behandeling van baarmoederhypoplasie, en of 'n vrou se swangerskap moontlik is, wat tot die geboorte van 'n kind in hierdie geval sal lei.
Ten einde baarmoederhypoplasie te vermoed, is dit nodig om nie net die algemene, maar ook plaaslike tekens, wat insluit:
veranderinge in die struktuur van die eksterne genitale organe, wat hoofsaaklik gemanifesteer word deur die onvoldoende ontwikkeling van die labia minora, die vervorming van die vagina of die verlengde serviks,
Liggaamskenmerke van die meisie, wat as infantiel geklassifiseer kan word en manifesteer in oormatige broosheid, kort statuur en ondergewig, swak kroeghare, klein mammokliere,
skending van die menstruele siklus, wat hom manifesteer in pynlike en baie skraal ontslag,
onmoontlikheid van konsepsie - hierdie kenmerk word beskou as een van die mees kenmerkende,
Die onmoontlikheid om 'n kind te dra, wat deur vroeë miskrame gemanifesteer word.
Onmoontlikheid van konsepsie is een van die hooftekens
Wanneer tekens van baarmoederhypoplasia verskyn, kan verdere behandelingstaktiek eers bepaal word na 'n deeglike diagnose en 'n korrekte en akkurate diagnose. Dit verg 'n deeglike ondersoek van die ginekoloog, hormonale ondersoek en ultraklank.
Vorming en groei van die baarmoeder in die vroulike liggaam vind plaas tot ongeveer vyftien jaar. Dit word verklaar in die eerste plek deur die feit dat daar voor die tydperk groot veranderinge in die liggaam plaasvind en dit is aan die voorbereiding vir die begin van die menstruele siklus. Hierdie tydperk word as baie verantwoordelik beskou, want in hierdie tyd kan selfs die geringste afwykings onherstelbare veranderinge in die menslike liggaam veroorsaak. Daarom moet die toekomstige vrou 'n gebalanseerde dieet verskaf, afwesigheid van stresvolle situasies en verskillende soorte oordrywing, asook voldoende fisiese inspanning voltooi.
Dit is 'n gesonde lewenstyl wat in staat is om die normale vorming van die hele organisme, insluitende die uterus, te verseker. As jy nie al hierdie aanbevelings volg nie, kan die meisie begin om 'n siekte soos hipoplasie te ontwikkel.
In die meeste gevalle is hipoplasie 'n aangebore siekte wat ernstige probleme veroorsaak om 'n kind te bevrug en te dra. Maar soos die praktyk toon, kan slegs die behandelende dokter die vraag beantwoord oor die bevalling in hipoplasie, afhangende van die mate waarin die baarmoeder agter in ontwikkeling bly.
Dikwels is die siekte aangebore en skep dit ernstige probleme met die opvatting en dra van die kind.
Wat die baarmoederhypoplasie van die 1 ste graad betref, word hierdie toestand gekenmerk deur die feit dat die lengte van die orgaan slegs drie sentimeter bereik. Wanneer 'n gesonde vrou sewe sentimeter lank is, lei dit tot die feit dat jy slegs met IVF of in die geval van surrogaat moederskap kan swanger word.
Met hipotlasie van die baarmoeder 2 grade, die lengte van die liggaam is tussen drie en vyf sentimeter, mediese werkers sê dat so 'n afwyking nie lei tot onvrugbaarheid nie, 'n vrou kan swanger raak, maar dit eindig dikwels in 'n spontane aborsie.
Graad 3 hipoplasia van die baarmoeder word gekenmerk deur die feit dat die liggaam van vyf tot sewe sentimeter groei. Met so 'n diagnose is die voorspelling om swanger te word en die kind uit te voer baie gunstig. Daarbenewens, met professionele behandeling met hormonale preparate, kan die toestand en grootte van die orgaan weer normaalweg teruggebring word.
Met 3 grade van hipoplasie is die prognose vir swangerskap en die dra van die kind baie gunstig.
Gee aandag! In die mediese praktyk is daar baie gevalle gevalle waar die hipoplasia van die baarmoeder graad 3 spontaan uitgeskakel is met die aanvang van seksuele omgang of met die eerste swangerskap.
Met betrekking tot aangebore hipoplasie, selfs met so 'n diagnose, het sommige vroue ten spyte van alles daarin geslaag om nie net swanger te word nie, maar ook om natuurlik 'n gesonde kind te gee, en sommige van hulle het selfs geen idee gehad van so 'n patologiese abnormaliteit in hul liggaam nie. Maar ongelukkig is dit waarskynlik 'n uitsondering op die reël, eerder as 'n patroon.
In die proses van langtermynstudie en waarneming van so 'n patologiese proses in 'n vrou se liggaam soos baarmoederhypoplasie, het wetenskaplikes tot die gevolgtrekking gekom dat so 'n afwyking en swangerskap slegs moontlik is as die siekte in 'n sagte mate is, dit wil sê in die derde. In die tweede graad is bevrugting ook moontlik, maar daar is 'n moontlikheid dat daar tydens die uitvoering van 'n kind verskeie komplikasies sal wees wat uiteindelik tot spontane aborsie kan lei.
Selfs al het 'n vrou baarmoederhormonie in die derde graad gediagnoseer, moet sy tydens die hele swangerskap onder die direkte toesig van 'n ginekoloog wees, en selfs met die geringste afwyking, onmiddellik in die hospitaal opgeneem word. Slegs op hierdie manier kan jy swangerskap red en 'n gesonde baba baar.
As u nie die behandeling van baarmoederhypoplasie betyds begin nie, lei dit so dikwels tot so 'n patologiese afwyking tot die volgende komplikasies:
primêre of sekondêre onvrugbaarheid
vroeë postpartum bloeding,
nie 'n kind dra nie
tot erge ernstige toksie
ontsteking van die baarmoeder en serviks,
Hipoplasie kan miskraam en ander komplikasies veroorsaak.
Dit is baie belangrik om sulke veranderinge in 'n vrou se liggaam te identifiseer om nie self van die siekte ontslae te raak nie, aangesien dit net die situasie kan vererger en tot onherstelbare gevolge kan lei.
Die voorspelling vir herstel hang geheel en al af van die mate waarin die siekte gediagnoseer word, die professionaliteit van die dokter wat die behandeling voorskryf en die mate waarin die vrou al die aanbevelings van haar dokter sal volg. By die maak van so 'n diagnose is die eerste vraag of swangerskap moontlik is. Die antwoord kan slegs positief wees as die afwyking in die liggaam van 'n vrou in die tweede of derde graad is.
Met betrekking tot die derde graad van hipoplasie, dan met so 'n diagnose, is daar 'n groot kans om heeltemal ontslae te raak van patologiese veranderinge, selfs sonder die gebruik van dwelms. In die tweede graad moet die pasiënt 'n langterapeutiese kursus ondergaan, maar ongelukkig eindig hierdie behandeling nie altyd met 'n positiewe uitslag nie, dus moet die pasiënt gereed wees vir so 'n uitkoms van die gebeure. Basies word ontslae van so 'n afwyking nie net op grond van die gebruik van hormonale middels nie, maar ook op die volgende fisiese prosedures:
elektrostimulasie van eksocervix reseptore,
Die vrou beveel onder andere aan 'n spa-behandeling, sowel as balneoterapie, wat insluit modderterapie, seebad en bad met seesout. Ook aangestel fisiese terapie en ginekologiese massage. Die laaste twee prosedures word slegs vir vroue aanbeveel, en adolessente is streng verbode.
As 'n vrou met 'n rudimentêre baarmoeder gediagnoseer word, is swangerskap absoluut onmoontlik, en geen behandeling sal die situasie verander nie. Dit is hoofsaaklik te danke aan die feit dat die baarmoeder met so 'n patologiese afwyking anatomiese veranderinge het wat onomkeerbaar van aard is, wat nie reggestel kan word nie, selfs in die proses van chirurgiese ingryping.
Dit gebeur dat 'n vrou met baarmoederhiperplasie gediagnoseer word, en daarom vind swangerskap nie plaas nie. Maar dit is een van die belangrikste en lang verwagte gebeure in die lewe van elke vrou. Dikwels is die oorsaak van onvrugbaarheid en miskraam verskeie ginekologiese patologieë van die voortplantingsorgaan, wat aangebore en verworwe kan wees. Uteriene hipoplasie is een van hierdie siektes, wat gekenmerk word deur 'n onderontwikkeling van die voortplantingsorgaan. Daar is verskeie grade van patologie, wat elkeen gepaard gaan met sekere veranderinge. Dit gaan oor die aard van hierdie veranderinge en dit hang af of die vrou swanger word of sy sal onvrugbaar bly.
Kenmerkend van die siekte
Uteriene hipoplasie word gekenmerk deur die patologiese toestand van die voortplantingsorgane van die vroulike liggaam, en veral die baarmoeder. Dikwels het pasiënte geen idee van hul siekte nie en leer hulle eers wanneer hulle swangerskap beplan.
Dikwels is dit hierdie patologie wat onvrugbaarheid en permanente miskrame veroorsaak. Met so 'n siekte word die nie-tipiese grootte van die voortplantingsorgaan waargeneem, dit is baie kleiner in vergelyking met die fisiologiese en ouderdomverwante norme.
Ten spyte van sulke veranderinge in die baarmoeder het sy struktuur geen afwykings nie. In die mediese literatuur is daar so 'n term as "genitale infantilisme", wat beteken dat die voortplantingsorgaan ontwikkelingsgestremdhede het. Gewoonlik word so 'n diagnose by meisies nie vroeër as 15-16 jaar gemaak nie.
Om te verstaan ​​of die baarmoeder abnormaliteite het in sy ontwikkeling, is dit nodig om 'n idee van sy normale grootte te hê. As 'n vrou nog nie geboorte het nie, is die grootte van haar genitale orgaan gewoonlik 7 cm. Na die generiese aktiwiteit neem die baarmoedergrootte effens toe en bereik dit 8 cm.
Kenners identifiseer verskeie tipes patologie:
Hipoplasie van die voortplantingsorgaan, wat gepaard gaan met disfunksie van die eierstokke,
Uteriene siekte wat nie ovariale disfunksie veroorsaak nie.
Blootstelling van 'n spesifieke tipe siekte speel 'n belangrike rol as 'n vrou 'n swangerskap beplan. In die geval van die patologie van die eerste tipe, kan die pasiënt eers swanger word nadat die effektiewe behandeling uitgevoer is. In die geval dat 'n vrou 'n tweede tipe baarmoederhypoplasie het, kan die kind slegs in vitro bevrugting bekom word.
Dikwels word hierdie patologie in die vroulike liggaam gekombineer met die verlenging van die fallopiese buise, dus swangerskap kom selde voor. Daarbenewens word polisistiese ovarium sindroom dikwels gediagnoseer by pasiënte met hierdie baarmoeder onderontwikkeling.
Simptome en oorsake van patologie
Uteriene hipoplasia kan om verskeie redes in die vroulike liggaam ontwikkel, wat aangebore of verworwe kan wees. Die basis vir die ontwikkeling van so 'n vroulike siekte is die ontwrigting van die normale werking van so 'n eienaardige stelsel as die hipotalamus baarmoeder, wat hoofsaaklik in die kinderjare of adolessensie voorkom. As gevolg van so 'n oortreding stop 'n behoorlik gevormde geslagsorgaan sy ontwikkeling.
Daar is 'n paar ongunstige faktore, waarvan die uitwerking op die vrou se liggaam die ontwikkeling van die siekte kan veroorsaak:
Progressie in die liggaam van ernstige aansteeklike siektes wat voorkom in die vroeë kinderjare of tydens adolessensie,
Veranderinge in die hormonale agtergrond van die vroulike liggaam, wat gekombineer word met die ontwikkeling van verskeie siektes van die endokriene stelsel,
Onbehoorlike en onvoldoende voeding, sowel as nie genoeg vitamiene in die liggaam kry nie,
Intoxikasie van die vroulike liggaam van 'n chroniese aard,
Die teenwoordigheid in die liggaam van chroniese infeksie,
Die progressie van somatiese siektes van ernstige aard,
Uitvoering van operasies op die abdominale organe.
Daarbenewens kan die ontwikkeling van baarmoederhypoplasia waargeneem word by daardie pasiënte wat aan swak seksuele ontwikkeling ly.
Daarbenewens beteken die vroeëre oortreding van die ontwikkeling van die voortplantingsorgaan dat die kanse op 'n onafhanklike swangerskap baie klein is.
Gegewe die tyd om die ontwikkeling van die geslagsorgaan te stop, word die volgende grade van die siekte onderskei:
Tiener uteriene hipoplasie.
Met die embrio-baarmoeder is die orgaan se lengte nie 3 cm nie, en die holte van die genitale orgaan self is feitlik nie gevorm nie. In die geval word 'n infantiele baarmoeder gediagnoseer, dan is die afmetings 5 ​​cm. Die tienerbaarmoeder met hierdie kwaal word gekenmerk deur 'n lengte van 5-7 cm en daar is minder superioriteit van die serviks oor die geslagsorgaan.
Dikwels voorkom baarmoederhypoplasie sonder enige ernstige simptome, en die vrou kom per ongeluk per ongeluk oor haar siekte uit. Ten spyte hiervan, met sorgvuldige aandag aan haar liggaam, kan die pasiënt tekens sien wat die ontwikkeling van die siekte kan aandui.
Die volgende simptome moet die meisie waarsku:
Gereelde diagnose van inflammatoriese siektes,
Geen orgasme tydens omgang nie,
Aanvalle van giftose tydens bevalling,
Swangerskap kom nie vir vroue voor lank voor nie,
Begin van menstruasie na 16-17 jaar
Menstruasie is te pynlik en onreëlmatig en manifesteer hom as 'n bloed smeer,
Fisiese en seksuele onderontwikkeling van die vroulike liggaam,
Oortreding van seksuele begeerte,
Konstante miskrame, dit is, miskraam word gewoonte,
Na geboorte word atoniese bloeding waargeneem.
In sommige gevalle is aangebore baarmoederhypoplasia geneties van aard, dit wil sê, dit ontwikkel as gevolg van die invloed van negatiewe eksterne faktore op die liggaam van 'n swanger vrou.
Stresvolle situasies en depressie,
Intoxikasie van die liggaam van 'n ander aard,
Veral gevaarlik is die ouderdom van 11-15 jaar, want dit is op hierdie ouderdom dat die intensiewe ontwikkeling van die voortplantingsorgaan plaasvind en die menstruasie begin.
Hipoplasie van die voortplantingsorgaan word beskou as een van die mees komplekse siektes en die progressie daarvan in die vroulike liggaam kan die ontwikkeling van komplikasies van verskillende soorte veroorsaak.
Onvrugbaarheid, wat ontwikkel as gevolg van:
Onvoldoende produksie van vroulike hormone deur die vroulike liggaam,
Ontwrigting van die ovulasieproses,
In die geval dat 'n vrou nog eis en swanger word, is die oorsaak van onvrugbaarheid patologiese veranderinge in die struktuur van die endometriotiese weefsel. Sekshormone is nie in staat om transformasie van die endometrium te veroorsaak nie, en die gevolg is dat die embrio nie by die slymvlies van die geslagsorgaan kan heg nie.
Dikwels het vroue aanhoudende miskrame en voortydige aanvang van arbeid. In die geval dat vroue aan seksuele infantilisme ly, moet hulle deur 'n spesialis konstant beheer word.
Soms by pasiënte met hipoplasie van die voortplantingsorgaan kom 'n ektopiese swangerskap voor, wat 'n beduidende bedreiging vir die gesondheid van die vrou veroorsaak. Dit is te danke aan die feit dat die fallopiese buise in hierdie patologie gekrimp en lank is, wat ernstige obstruksies vir die beweging van die eier tot die holte van die geslagsorgaan skep.
Baie vroue is bekommerd oor die vraag, wat is die kanse van swangerskap kan met hipoplasie van verskillende grade wees. Resensies van baie pasiënte sê dat hul swangerskap nogtans na die uitvoering van 'n effektiewe behandeling plaasgevind het en geëindig het met die geboorte van 'n gesonde kind.
Lena, 25 jaar oud, Moskou
Ek is gediagnoseer met baarmoederhypoplasie van 1 graad. Twee swangerskappe het in miskrame geëindig, en 'n afname in die grootte van die voortplantingsorgaan is gevind. Die dokter het gesê die oorsake van miskrame lê in hormonale versaking. Na die behandeling het ek weer swanger geword en terwyl ek 'n baba dra, het my toon my nie meer gepla nie. My derde swangerskap het veilig afgeloop, en ek het betyds die baba geboorte gegee.
Irina, 21 jaar oud, Samara
Ek is op 18-jarige ouderdom met baarmoederhypoplasie gediagnoseer, en ek was baie bekommerd as ek swanger kon raak. Ek lees die resensies van vroue dat dit 'n probleem kan wees. Maar die dokter het my gerusgestel en gesê dat wanneer ek besluit om 'n baba te swanger raak, sal sy my beslis daarmee help. Na 5 jaar het ek selfstandig swanger geword, en daar was geen probleme met fetusdraende nie. Nou wag ek op die tweede kind en geen patologieë is geïdentifiseer nie.
Katerina, 28 jaar oud, Ivanovo
Die spesialis het aan my verduidelik dat die baarmoederhypoplasie nie so gevaarlik is as die menstruele siklus nie versteur word nie. Hierdie patologie is nie vreeslik tydens normale ovulasie en 'n voldoende hoeveelheid hormone in die liggaam nie. In die geval dat geen afwykings waargeneem word nie, het die spesialis my verseker dat daar geen probleme met swangerskap en swangerskap is nie.
Lilia, 32, Moskou
Ek het baie jare gelede hipoplasie van die baarmoeder gehad, maar ek sal nie eers die graad onthou nie. Ek lees die resensies van vroue oor so 'n diagnose en was ontsteld omdat ek besef het dat daar probleme met swangerskap sou wees. Sy is behandel met hormonale middels, en die ondersoek het getoon dat die grootte van die baarmoeder toegeneem het. Die dokter het gesê dat daar geen probleme met bevrugting en uitvoering sou wees nie.
Irina, 27 jaar oud, St Petersburg
My eerste swangerskap het op 8 weke met miskraam geëindig as gevolg van baarmoederhypoplasie. Die spesialis het gesê dat die hele ding is om die hormonale agtergrond van die vroulike liggaam te verander. Nou is ek voorgeskryf behandeling om die vlak van progesteroon te verhoog, so ek hoop dat 'n lang verwagte swangerskap binnekort sal kom.
U kan verskeie resensies oor sulke patologieë vind as uteriene hipoplasie en voorspellings van die aanvang van swangerskap is redelik uiteenlopend. Dit is belangrik om so 'n patologie so vroeg as moontlik te identifiseer, wat die kanse op sukses aansienlik verhoog.