Junie | 2009 | Op reis deur die lewe
Dis oor ek daai fliek loop kyk het! Die fliek oor die Jongman en die Raaiselvrou. Oor Genaakbaarheid-en-oopheid wat Ontoeganklikheid-en-geheimhouding liefgekry het – en gedink het die verhouding sal vir ewig duur.
Dis oor die ontnugtering …! Want op ‘n dag draai Sinisme dan, koud, haar rug op die jong Dromer en stap eenvoudig net uit.
Heelpad, soos ek terugry van die fliek af, het ek dit bedink: Hoe hy, ten spyte van haar weggaan, nooit ophou om haar lief te hê nie. Selfs toe hy uitvind van haar verlede en haar wegsteekgoed, van haar vrese en haar onvermoë om fyn gevoelens in haarself te verwelkom of selfs net te erken, het hy aangehou, het hy vir haar lief gebly – van ‘n afstand af, op maniere wat hy gedink het, gehoop het, haar sou help, haar sou heel.
En toe, na jare en jare, kom die oomblik van in-die-oë-kyk: Hy, ryper, sterker, minder weerloos, meer wys; sy, nog ouer en gryser, en effens sagter, maar nog nie sag genoeg nie. Die oomblik van waarheid, toe hy vra: Wat het jy deur al hierdie jare geleer?
En sy antwoord: Niks.
Re-laas: As jy my sou vra wat by my gebeur het sedert ek laas geskryf het, sal ek beslis nie kan sê “niks” nie. Mei was mos ietwat van ‘n malligheid met vreeslik baie optredes. Almal van hulle besonders, maar as ek moet uitsonder, die pinkster in Klerksdorp-Oos – want ek was lank genoeg daar om ‘n bietjie meer van die mense in die gemeente te beleef. en die ineenvleg van hulle stories en die Bybelstories het vir my baie sinvol gevoel.
Nou is Junie weer ‘n stil maand. Meesal tuis en aan’t skeppe. Net die naweek van 20 Junie in PE vir ‘n fondsinsameling vir Huis Louisa Meyburgh. En dan vat die vakansie ons weer …
Ek wil darem net ‘n slag dankie sê vir almal wat so gereeld vra hoe dit nou met ons Vergeet-my-nietjie-kind gaan. Dis goed om te kan sê “beter” – hoewel ons almal weet ‘n ontnugtering soos verkragting word nie sommer oornag uit ‘n mens se geheue uitgevee nie. Dit was ook vir my baie hartseer om te hoor dat Ceres se burgemeester skielik aan ‘n hartaanval dood is. Ek het nogal gedink hy’s die kaliber man wat dalk iets baie positief in die dorp kon regkry. Mag ander dan nou die aflosstokkie by hom aanvat en ‘n ervaarbare verskil daar maak …!!
Dis oor ek daai fliek loop kyk het dat ek in die ou voor my se kar vasgery het.
Dis oor die ontnugtering.
Dit maak ‘n mens, soos die liefde, soms ‘n bietjie blind.
Kyk mooi … 🙂
You are currently browsing the Op reis deur die lewe blog archives for Junie, 2009.