Dalk is dit ook hoe ons gedigte lees, tussen die fynrym, die slotsom, die konsonansie en repetisie laat val die digter die belangrike boodskap en ons tel dit op met intuisie, ens. en maak daarvan ‘n grein in ons gedagtes wat geredelik saamvloei met die res van ons werklikheid. Toe sê die hele vergadering: Amen! en hulle het die HERE geprys. In parke en op dorpspleine in stede en gehuggies het hulle opgetree; Uys Krige beskryf ‘n opvoering van ‘n Lope de Vega-drama deur La Barraca in ‘n park in Madrid in Augustus 1935 as een van die drie groot toneelondervindings van sy lewe. JC Kannemeyer noem in sy biografie van Krige dat hy by daardie geleentheid ‘n afspraak gehad het om die digter-dramaturg te ontmoet, maar dat Krige laat was. 1870 in Kaapl. en die O.V.S. voorgekom het, wat van die kop tot ‘n entjie agter die skouers vertikaal gestreep was, met die res van die lyf donker- tot vosbruin en met die pens en bene wit; wildeperd (verouderd), aldus die WAT) van Afrika!