"The Elves and the Shoemaker" is 'n storie deur die Brothers Grimm. Kyk na hierdie verhaal vir die vakansie.
Die Elwe en die Skoenmaker
Eendag was daar 'n arm skoenmaker. Hy het uitstekende skoene geskep en baie ywerig gewerk, maar tog kon hy nie genoeg verdien om homself en sy gesin te ondersteun nie. Hy het so arm geword dat hy nie eens kon bekostig om die leer te koop wat hy nodig gehad het om skoene te maak nie; Uiteindelik het hy net genoeg gehad om een ​​laaste paar te maak.
Hy het hulle met groot omsigtigheid uitgeknip en die stukkies op sy werkbank gesit, sodat hy die volgende oggend saam kon werk. Nou wonder ek, "sug hy," sal ek ooit nog 'n paar skoene maak? Sodra ek hierdie paar verkoop het, sal ek al die geld nodig hê om kos vir my familie te koop. Ek sal nie nuwe leer kan koop nie.
Daardie aand het die skoenmaker 'n hartseer en verontwaardigde man gegaan.
Die volgende oggend het hy vroeg wakker geword en na sy werkswinkel gegaan. Op sy bank het hy 'n pragtige paar skoene gekry! Hulle het klein en ewe steke gehad, so perfek gevorm dat hy geweet het dat hy nie 'n beter paar self kon vervaardig nie. By nadere ondersoek het die skoene blykbaar uit die leerstukke bestaan ​​wat hy die vorige aand uitgestal het. Hy sit dadelik die fyn paar skoene in die venster van sy winkel en trek die blindings terug.
Wie in die wêreld kon hierdie goeie diens vir my gedoen het? "Het hy homself gevra. Selfs voordat hy 'n antwoord kon maak, het 'n ryk man in sy winkel gegaan en die skoene gekoop - en vir 'n fyn prys.
Die skoenmaker was ekstaties; Hy het dadelik uitgegaan en baie kos vir sy gesin gekoop - en nog meer leer. Daardie middag het hy twee pare skoene uitgehaal en, net soos voorheen, al die stukkies op die bank gesit sodat hy die volgende dag kon naai. Toe het hy opgegaan om die goeie maaltyd saam met sy familie te geniet.
My goed! "Hy het die volgende oggend geskree toe hy twee pare skoongemaakte skoene op sy werkbank gekry het." Wie kan so fyn skoene maak - en so vinnig? "Hy het hulle in sy winkelvenster geplaas, en voor lank is daar ryk mense het ingekom en baie geld vir hulle betaal. Die gelukkige skoenmaker het reguit uitgegaan en nog meer leer gekoop.
Vir weke, en dan maande, het dit voortgeduur. Of die skoenmaker twee pare of vier pare gesny het, die fyn nuwe skoene was altyd die oggend reg. Binnekort was sy klein winkel vol kliënte. Hy het baie soorte skoene uitgesny: stewige skoene wat met bont gevoer is, delikate pantoffels vir dansers, loopskoene vir dames, klein skoene vir kinders. Binnekort het sy skoene boë en veters en gespes van fyn silwer gehad. Die klein winkel het voorspoedig soos nooit tevore nie, en die eienaar was gou 'n ryk man self. Sy familie wou niks hê nie.
Soos die skoenmaker en sy vrou een aand by die vuur gesit het, het hy gesê: "Een van die dae, ek sal moet leer wat ons gehelp het."
Ons kon agter die kas in u werkkamer wegsteek, "het sy gesê." Op dié manier kan ons uitvind net wie jou helpers is. "En dit was net wat hulle gedoen het. Die aand, toe die klok twaalf getref het, het die skoenmaker en sy vrou het 'n geraas gehoor.
Twee klein mans, elk met 'n sak gereedskap, het onder 'n kraak onder die deur geknip. Die vreemdste van al die twee elwe was skerp naak!
Die twee mans het op die werkbank geklim en begin werk. Hul klein hande het gestik en hul klein hamers het die hele nag onophoudelik getap.
Hulle is so klein! En hulle maak sulke pragtige skoene in geen tyd nie! "Het die skoenmaker aan sy vrou gefluister toe die dageraad opgestaan ​​het. (Inderdaad, die elwe was omtrent die grootte van sy eie naalde.)
Stil! "Het sy vrou geantwoord." Sien hoe hulle nou skoonmaak. "En in 'n oomblik het die twee elwe onder die deur verdwyn.
Die volgende dag het die skoenmaker se vrou gesê, "Die klein elwe het soveel goed vir ons gedoen. Aangesien dit amper Kersfees is, moet ons vir hulle geskenke maak."
"Ja!" huil die skoenmaker. "Ek sal stewels maak wat hulle sal pas, en jy maak klere." Hulle het tot aanbreek gewerk.
Op Kersaand is die geskenke op die werkbank gelê: twee klein baadjies, twee pare broeke en twee klein wolpetjies. Hulle het ook 'n bord van goeie dinge uitgelaat om te eet en te drink. Toe het hulle weer agter die kas gesteek en gewag om te sien wat sou gebeur.
Net soos voorheen het die elwe voor middernag verskyn. Hulle het op die bank gespring om hul werk te begin, maar toe hulle al die geskenke sien, het hulle met vreugde begin lag en skree. Hulle het op al die klere geprobeer en hulself gehelp om te eet en te drink. Toe spring hulle af en dans opgewonde om die werkkamer en verdwyn onder die deur.
Na Kersfees het die skoenmaker sy leer uitgesny soos hy altyd gehad het - maar die twee elwe het nooit teruggekeer nie. "Ek glo hulle het ons hoor fluister," het sy vrou gesê. "Elwe is so skaam wanneer dit by mense kom, weet jy."
"Ek weet ek sal hul hulp mis," het die skoenmaker gesê, "maar ons sal bestuur. Die winkel is altyd so besig, maar my steke sal nooit so krap en klein wees as hulle nie!"
Die skoenmaker het wel voorspoedig geloop, maar hy en sy familie het altyd die goeie elwe onthou wat hulle gedurende die moeilike tye gehelp het. En elke Kersaand van daardie jaar af het hulle om die vuur gesit om 'n roosterbrood vir hul klein vriende te drink.