Kenmerke van die verbouing en versorging van die Viking-appelkoosvariëteit
Appelkoos is 'n gewilde vrugtegewas onder tuiniers. Die plant is egter veeleisend vir groeitoestande en verdra nie koue nie. Daarom het die telers geweldige werk aan die verbouing van rypbestande en siektebestande variëteite gedoen. Een van die beste is die Viking-appelkoos. Wat is die belangrikste voordele daarvan, en wat is die kenmerke van verbouing - later in die artikel.
Algemene kenmerke van die variëteit
Appelkoos Viking is die resultaat van teelwerk van die Al-Russiese navorsingsinstituut vir genetika en seleksie van vrugteplante wat vernoem is Michurina. Die skrywers van die verskeidenheid was wetenskaplikes An. V. Kruzhkov en Al. Bekers wat deur baie jare se navorsing 'n nuwe kultuursoort kon skep wat 'n hoë weerstand teen ryp en sterk immuniteit het.
Het jy geweet? Dit is nog nie bekend waar die appelkose vandaan kom nie. Sommige argumenteer dat hul vaderland Armenië is, ander - een van die provinsies van China. Dit is vir seker bekend dat die eerste vermelding van die vrugte 4000 jaar vC gemaak is. e.
Groeiende streke en rypwordingstydperk
Appelkoos Viking is spesiaal gemaak vir verbouing in die sentrale en middelste streke van die Russiese Federasie, veral in die voorstede. Dit behoort tot die kategorie plante wat laat ryp geword het, waarin die gewas in die tweede dekade van Augustus begin oes. Die blom van die gewas begin in die eerste weke van Mei, terwyl klein wit blomme met 'n aangename, uitgesproke aroma op die boom gevorm word.
Biologiese beskrywing van 'n boom
Viking leef volgens sy naam. Die boom is lank, uitgestrek, groei tot 5-6 m, word gekenmerk deur 'n goeie groeintensiteit, het 'n kragtige ronde vormige kroon. Die groen massa van die plant word voorgestel deur talle langwerpige ovale vorms, met 'n effense hoogtepunt aan die einde, met blare van 'n tradisionele groen kleur.
Karakterisering van vrugte en die doel daarvan
Na blom, wat in die eerste dekade van Mei voorkom, word groot, eendimensionele, esteties aantreklike vrugte op die appelkoos gevorm. In die rypwordingsfase het appelkose 'n heldergeel kleur en gewig binne 30-34 g. Die skil van die vrugte is dig, glad met 'n kenmerkende ruwe oppervlak.
Belangrik! As hulle oorryp is, is Viking-appelkose geneig tot beurtkrag, daarom moet die oes vroegtydig gedoen word.
Vikingvrugte het 'n aangename, delikate, soet smaak met 'n effense suurgehalte. Die pulp is dig, vlesig en bevat baie sap. Vrugte word gekenmerk deur 'n hoë voedingswaarde. Hul samestelling per 100 g bevat 7,5% suikers, 14,5 g vitamien C en 13,3% vaste stowwe. Volgens kenners se proe-assessering verdien Viking-appelkose 4,2 punte uit 'n moontlike 5.
Vanweë die hoë smaaklikheid en die ryk chemiese samestelling, is die vrugte van die beskrewe variëteit geskik vir vars verbruik, vir die bereiding van konfyt, souse, konserveer, marmelade, malvalekkers, malvalekkers, sowel as vir die voorbereiding vir die winter.
Bestuiwers en produktiwiteit
Die Viking-verskeidenheid word gekenmerk deur hoë produktiwiteit. Onder gunstige klimaatstoestande en behoorlike versorging, vanaf 1 ha plant, kan u 12-13 ton vrugte versamel. In hierdie geval kom die eerste vrugte van die gewas 4 jaar na die plant van 'n saailing voor. Die plant behoort tot die kategorie van selfbestuiwing, wat nie die bure vir bestuiwing hoef te bestuif nie.
Om 'n oorvloedige opbrengsaanwyser te behaal, verkies tuiniers egter om stuifmeelskenkers op die terrein te plant, wat aan die volgende eienskappe moet voldoen:
ooreenstem met die rypwording en blomtyd;
behandel die plante van standaard- en belowende soorte wat aangepas is om in spesifieke klimaat- en grondtoestande te groei;
het uitstekende bestuiwingsyfers.
Appelkoos Viking word al hoe meer gewild onder tuiniers, aangesien dit 'n wye verskeidenheid positiewe eienskappe het:
hoë rypweerstand en droogtetoleransie, wat dit moontlik maak om die plant in die middelste baan te verbou;
uitstekende opbrengste aanwysers;
hoë smaak en bemarkbaarheid van die vrugte;
Diegene wat betrokke is by die verbouing van die variëteit, let op die nadele daarvan:
werp van vrugte as hulle oorryp is;
groot boomgrootte, wat gereelde snoei benodig;
lae immuniteit teen kanker, spotting en vertikaal verwelk;
akkuraatheid aan beligting.
Ten einde 'n vroeë en stabiele vrugtigheid van die appelkoos te bewerkstellig en om goeie gesondheid te gee, moet 'n paar reëls in ag geneem word wanneer 'n saailing geplant word.
Die Viking-variëteit is een van die vruggewasse wat nie vir die herfsaanplanting aanbeveel word nie, want dit is beter om wortel te skiet onder warmer klimaat.
Spesialiste adviseer die lente-aanplanting in die noordelike breedtegrade van die staat in die tweede helfte van April, wanneer die aarde 'n bietjie opwarm, en die waarskynlikheid dat die nag ryp terugkeer, verdwyn. In warm, suidelike streke, word saailinge eers vroeër in Maart laat plant.
Ligging en uitleg
Viking is 'n ligte liefdevolle kultuur wat verkies om in sonnige, goed verligte gebiede te groei, met 'n betroubare beskerming teen trek en koue wind. Dit is beter om 'n plek op 'n heuwel te kies, met 'n grondwatertafel van ten minste 2,5 m, anders kan die wortelstelsel te veel vog hê.
Appelkoos reageer goed op sod-podzolic, leemagtige grond en chernozem, terwyl dit nie van suurgronde hou nie, wat aanbeveel word om te kalk voor die plant. Die grootte van die plantkuil moet minstens 80 × 80 × 80 cm wees, maar die finale afmetings word bepaal deur die grootte van die wortelstelsel van die saailing. Wanneer u verskeie bome plant, moet 'n interval van ten minste 5 m tussen hulle gelaat word.
Appelkoosplanttegnologie is tradisioneel en bestaan ​​uit verskillende fases:
Grawe 'n fondamentput van die verlangde grootte.
Die grond wat uit die put verwyder word, word met humus of turf gemeng in 'n verhouding van 2: 1, 2 kg houtas en 0,5 kg superfosfaat word bygevoeg.
Onder in die kuil lê 'n dreineringslaag van gekneusde klip of uitgebreide klei.
'N Laer van die voedingsmengsel word bo-op die dreineringslaag gevoer en daar is 'n klein skuifie gemaak.
'N Houtpen word in die middel van die glybaan gedryf, wat sal dien as ondersteuning vir die saailing.
'N Boom word op 'n erdklomp geplaas, wortelprosesse word versigtig versprei.
Die saailing is so bedek dat die wortelnek 3-4 cm op die oppervlak bly.
Die grond rondom die plant is gekompakteer, 'n klein sloot word rondom die omtrek gemaak, waarin water gestort word. Een plant benodig ongeveer 2-3 emmers water.
Die grond van die stamkringloop word natgemaak deur turf of humus nadat dit natgemaak is.
Die saailing word met elastiese drade of sagte materiaal aan 'n pen vasgemaak.
Belangrik! Dit is belangrik om die kouseband na die steun te dra, aangesien dit in die eerste jaar van die plant se lewe as betroubare beskerming teen sterk wind en swaar reën sal dien.
Die behoorlike versorging van die appelkoos waarborg die goeie oorlewing, ordentlike vrugtigheid, hoë weerstand teen peste en kwale. Gewasversorgingstegnologie bevat 'n aantal tradisionele aktiwiteite: natmaak, bemesting, snoei en verwerking van parasiete.
In die eerste jaar van groei het die saailing genoeg vog nodig. Gereelde, oorvloedige hidrasie bevorder die groei van die wortelstelsel en 'n beter oorlewing van die kultuur. Besproeiingsmaatreëls moet 1-2 keer per week uitgevoer word, met die klem op die droog van die bogrond. Vanaf Augustus moet die aantal besproeiings verminder word tot nul om die plant voor te berei vir die komende oorwintering.
Dit is veral belangrik om die kultuur vogtig te maak tydens blom en vrugvorming, asook na oes. Dit word aanbeveel dat die grond van die stamkring voor besproeiing van onkruid skoongemaak word en tot 'n diepte van 8 cm losgemaak word.
Aangesien die Viking-verskeidenheid gekenmerk word deur 'n hoë groeitempo, is dit nodig om gereeld te snoei, wat aanbeveel word dat dit in die lente en herfs uitgevoer moet word. As die saailing 'n bietjie groei, is dit nodig om snoeivorming uit te voer. Tydens die prosedure moet u van takke ontslae raak waarop lemoenvrugte nie groei nie.
In die tweede jaar van plantgroei is dit nodig om alle lote met 1/3 van hul lengte te verkort, terwyl die sentrale geleier 30 cm hoër moet wees as die naaste skelettakke. Tuiniers beveel nie aan om 'n paar lote op 'n boom te laat nie, waarvan die groei vanaf een punt begin.
In die herfs is dit nodig om takke sanitêr te snoei, waartydens droë, beskadigde, gebreekte, vrot of te swak lote verwyder word. Al die snyplekke na die byeenkoms moet versigtig met tuinvariëteite behandel word om sodoende die kultuur met verskillende kwale te voorkom.
Appelkoosversorging sluit noodwendig die prosedure in om dit te voed. Kunsmisstowwe moet jaarliks ​​met minerale of organiese produkte toegedien word. In die lente, 'n paar weke nadat die saailing geplant is, moet die grond verryk word met stikstofbevattende preparate, byvoorbeeld ureum, waarvan die werking daarop gemik is om die groei van groenmassa te bevorder.
Om 'n ouer plant te voed, kan u grond naby die stam met 'n oplossing van ammoniumnitraat en 'n stikstofmiddel besprinkel. Organiese stowwe moet elke 3-4 jaar met die humus, mis, voëldruppels of kompos op die grond gevoeg word.
Spesialiste beveel aan om die tweede porsie voedingsbestanddele na die aanvang van die vrugte te gebruik. Gedurende hierdie periode het 'n mengsel van ammoniumnitraat, kaliumsout en superfosfaat gemeng in 'n verhouding van 4: 3: 1 'n hoë doeltreffendheid.
Belangrik! Wanneer appelkoos op gronde met 'n hoë suurgehalte verbou word, word die aarde periodiek met kalsium of kalk behandel.
Ondanks die feit dat die Viking-variëteit tot die kategorie rypbestand hoort en in staat is om lae-temperatuuraanwysers te verdra, tot –37 ° C, moet u sorg dat die boom vir die winter beskerm word. Om dit te kan doen, moet u eers witwas produseer in die herfs, wat die kultuur teen parasiete en swamsiektes sal beskerm.
'N Paar weke voor die verwagte ryp word aanbeveel:
grawe die grond van die stam;
dek die aarde om die boom met hooi, saagsels of strooi;
wikkel die vat met jute of enige ander asemhalingsmateriaal of spesiale isolasie.
As u appelkoos in die suidelike streke verbou, kan u die plant nie so deeglik toedraai nie.
Appelkoos Viking het 'n goeie immuniteit teen siektes en parasiete, maar onder ongunstige klimaatstoestande en 'n oortreding van die basiese agrotegniese metodes om dit te versorg, kan dit egter blootgestel word aan:
Bakteriële kanker. Die siekte beïnvloed alle kultuurareas - vrugte, bas, blare. Vlekke vorm in die vorm van brandwonde op die weefsel, wat geleidelik in maagsere verander. As die eerste tekens van die siekte verskyn, moet alle aangetaste gebiede verwyder word en die gedeeltes behandel word met 'n oplossing van kopersulfaat. Om kanker te voorkom, moet die boom dwarsdeur die seisoen met Bordeaux-vloeistof gespuit word.
Moniliosis (vrugtevrot).Tekens van skade is verdonkering en geleidelike droging van blare en jong lote, asook die vorming van kenmerkende donker kolle op die vrugte. Die behandeling van 'n plant met 'n 3% -oplossing Bordeaux-vloeistof, voorkomende maatreëls teen die kwaal. As die siekte al verskyn het, is dit nodig om die lote en blare met swamdoderoplossings te spuit, byvoorbeeld, "Topaz", "Strobe".
Blaarvlek. Die belangrikste simptome van die siekte is die vorming van bruin kolle op die blare, wat mettertyd tot droging en volledige verval van die blare lei. Om die kultuur teen die siekte te beskerm, moet dit met Bordeaux-vloeistof gespuit word voor die botperiode.
Die grootste gevaar vir appelkoos is onder die plae:
plantluis - parasiteer aan die onderkant van die blare, suig die sap daaruit uit, waardeur die blare geel word en uitdroog;
kodlingmota - eet appelkoosvrugte;
pamflet - ruspes voed op knoppe en blare.
In die stryd teen plae het moderne breë-spektrum insekdoders hoë doeltreffendheid, byvoorbeeld Chlorofos, Fitoverm, Aktara, Inta-Vir.
Eenvoudige voorkomingsreëls sal help om plae te voorkom en kwale te voorkom:
nakoming van voedingskemas;
gereelde onkruid en losmaak van die grond;
voorkomende behandeling van hout teen parasiete en siektes.
Het jy geweet? Vars appelkoos word gekenmerk deur 'n lae kalorie-inhoud, wat per 100 g pulp slegs 41 kcal is. Verbasend genoeg, nadat die vrugte gedroog het, neem hul kalorie-inhoud byna 6 keer toe en beloop dit 240 kcal.
Die rypwording van die appelkoos van die Viking begin in die tweede helfte van Augustus, en dit is op hierdie tydstip dat kenners raai om vrugte te neem. Oorryp appelkose verloor vinnig hul aanbieding en verkrummel. Die oes moet met die hand gedoen word, aangesien die vrugte broos en delikaat is.
Geskeurde appelkose moet in plastiekdoosies geplaas word, dan moet dit uitgesorteer, weggegooi of beskadig word. Harde vrugte sonder tekens van skade en verrotting moet in dun papier toegedraai word en in houers geplaas word, verkieslik in een laag. Appelkose, soos alle verteenwoordigers van steenvrugte, leen hulself nie goed tot langtermynopberging as gevolg van vinnige vogverlies nie.
Dit is egter moontlik om gedurende 1-1,5 maande vrugte te bêre as die gewas onder sekere omstandighede gestoor word:
optimale temperatuurwaardes is ongeveer 0 ° C;
relatiewe humiditeit van 90–95%;
koel, droë, goed geventileerde area.
Berging van appelkose in die yskas word toegelaat. By 'n temperatuur van ongeveer 0 ° C kan dit vir vier weke in die kamer geberg word sonder om smaak en bemarkbaarheid te verloor. Met langer opberging word die vrugte los, sag en begin dit verrot.
Abrikoos Viking is 'n winterharde variëteit wat geskik is vir verbouing in Sentraal-Rusland. Die kultuur hou 'n aantal belangrike voordele in, waaronder tuiniers 'n hoë produktiwiteit, onpretensieusheid teenoor klimaatstoestande en uitstekende gehalte van vrugte opmerk. Appelkose het 'n uitstekende smaak en is geskik vir vars verbruik en vir die voorbereiding van preservering.