Nieuwe gassleutel.jpg (3.66 KiB) 5263 keer bekeken
Renault Clio Estate 1.5DCI 2015 en Chateau La Car Trophee 350 1993
duomatic.jpg (1.5 KiB) 4995 keer bekeken Philip sê hy sal hard baklei vir doofblindes se regte - Breede River Buzz
Home Community Philip sê hy sal hard baklei vir doofblindes se regte
Home » Articles » Community » Philip sê hy sal hard baklei vir doofblindes se regte
Die werkgewers van ’n dowe man wat besig is om sy sig te verloor, wil hom so graag in diens hou dat hulle hulp ingeroep het. Hulle wil hê iemand moet hulle raad gee oor hoe hulle hom steeds kan akkommodeer en Philip Dobson , nasionale ontwikkelingsadministrateur van Deafblind SA, sal in Kaapstad wees om hulle te help.
En dít, sê Philip, is presies die soort werk wat Deafblind SA vir mense met doofblindheid in Suid-Afrika moet doen.
Deafblind SA het vandeesmaand sy Wes-Kaapse kantoor bekend gestel ná ’n paar jaar van onderhandelinge met die Wes-Kaapse regering.
Philip, self doofblind, het Woensdagoggend 5 Oktober aan gaste gesê dat hy eenvoudig nie kan stilsit terwyl doofblinde Suid-Afrikaners se regte misken word nie. Hy was voorheen op die bestuur van Deafblind SA, wat aanvanklik in 1996 gestig is, en voel ’n dringendheid om die organisasie uit te bou.
“Ek het ’n droom. Ek kan nie stilbly as ek sien mense se regte word nie gerespekteer nie. Baie doofblinde mense word eenkant toe gestoot, maar ek sien onder hulle ’n verskriklike passie om iets te wíl doen. Ek besef die Here het my geroep.”
Hy sê die organisasie se mandaat is om bewusmaking te doen en ’n aktivis te wees vir die regte van doofblindes. Dit is nodig omdat hul behoeftes anders is as dié van mense wat net blind is of net doof is. Mense verstaan ook nie altyd doofblindheid nie, en besef nie dat baie doofblinde mense eers later in hul lewe hul sig en/of gehoor verloor het nie.
Deafblind SA moet ook families, vriende en kollegas bystaan om doofblinde mense optimaal in hul daaglikse doen en late te kan insluit. Die einddoel is om mense met hierdie gestremdheid deel te maak van die gewone aktiwiteite van die samelewing eerder as om hulle te isoleer, sê Philip. “Doofblinde mense het baie om te bied. Hulle moet die vaardighede wat hulle wel het, kan aanwend en ’n bydrae kan lewer. Ons wil ook nie namens doofblinde mense praat nie; ons wil hulle bemagtig om vir hulleself te praat.
“Dit gaan harde werk en baie tyd neem, maar deur bewusmaking en doelgerigtheid wil ons mense se menings verander en doofblindes só bemagtig.”
Dr. Johan Pretorius, ook doofblind en Wes-Kaapse provinsiale takvoorsitter van Deafblind SA, het gesê hulle het reeds met hul bewusmakings- en kapasiteitsontwikkelingswerk begin, en is in die proses besig om ’n databasis van doofblinde mense op te bou. Die Wes-Kaapse tak het die afgelope jaar reeds inligting- en ontwikkelingsessies met 115 mense in Kaapstad, die Boland en die Overberg gehou.
Dr. Pretorius het verder gesê Deafblind SA wil in die toekoms die aandag vestig op die gebrekkige onderwysstelsel waar kinders met gestremdhede skole verlaat met die minimum vaardighede.
Philip se droom is uiteindelik ’n ontwikkelingsentrum op Worcester waar mense wat deur doofblindheid geraak word, toegerus kan word om vervulde lewens te lei waar hulle ookal woon. Dit is eenvoudig nie moontlik óf wenslik om almal te akkommodeer by instellings soos Kaleidoskoop nie. (Kaleidoskoop huisves reeds meer as 50 doofblinde mense.) Hy sê volgens Statistieke Suid-Afrika is daar meer as 900 000 mense landwyd wat ’n mate van sig én ’n mate van gehoor verloor het en as doofblind geklassifiseer kan word.
Philip sal ook aktiewe provinsiale takke in al nege provinsies wil sien, waar kliënte-evaluerings ook gedoen kan word, sodat praktiese bystand nie net in die Wes-Kaap beskikbaar is nie.
’n Simboliese sleutel-oorhandiging is by die bekendstelling gedoen, terwyl Deafblind SA ook ’n sertifikaat aan die provinsiale departement van maatskaplike ontwikkeling oorhandig het om hulle te bedank vir hul subsidie en deurlopende ondersteuning.
Verteenwoordigers van die Wes-Kaapse departement van maatskaplike ontwikkeling saam met dr. Johan Pretorius, Wes-Kaapse voorsitter van Deafblind SA. Die departement het ’n simboliese sleutel-oorhandiging gedoen en Deafblind SA het ’n sertifikaat van waardering aan die departement oorhandig. Van links is André Galant (streekskoördineerder van spesiale programme, middelmisbruik, ouer persone en gestremdes in die Kaapse Wynland/Overberg), Nina Klein (van die Wes-Kaapse hoofdirektoraat van maatskaplike welsyn), dr. Pretorius en Sutezza Layman (maatskaplike werker: monitering en evaluering in die Kaapse Wynland). Foto: Elana van der Watt
Philip sê hy kan nie stilsit as hy kan veg vir die regte van mense met doofblindheid nie. Foto’s verskaf
Meer oor Philip
Philip se ondervinding met doofblindheid het al op 15-jarige ouderdom begin toe hy doof geword het weens breinvliesontsteking. By ’n skool vir dowes in Pretoria het hy matriek geskryf (die enigste van sy pa se kinders met matriek agter sy naam) en daarna by ’n bankgroep werk gekry.
“Ek het altyd gevoel ek wil myself ontwikkel; ek wil soos enigiemand anders my plek vul.” Hy het selfs ’n verplasing na die bankgroep se Silverton-tak gekry as afdelingskontroleur, waar hy opleiding aan ander werknemers gegee het.
In 1993 het hy blind geword in die een oog en die bank het besluit om sy loopbaan te beëindig. In dieselfde tyd het sy oudste dogter by die skool ’n besering opgedoen wat haar blind in haar regteroog gelaat het. Sy was nie baie gelukkig in Prinshofskool waarheen sy toe gegaan het nie, wat die gesin na Worcester laat kom het.
Philip het betrokke geraak by die Nasionale Instituut vir Dowes (NID) en in 2004 ondervoorsitter geraak van Deafblind SA Wes-Kaap. Hy het sy betrokkenheid by die organisasie voortgesit totdat projekbefondsing van ’n Sweedse donateur uitefaseer het, aldus Philip.
“Toe ek voorsitter word (in 2008) het ek by ’n kruispad gestaan: ek kan alles in die bokse net so los en dit weggooi; vergeet van alles. Of ek kan fokus om die probleme uit te sorteer en die organisasie weer op koers te kry.”
Hy het gekies om – met die hulp van die Here – die tweede opsie te neem. Hy het probleme so ver uitsorteer dat die organisasie vir die eerste keer in ’n aantal jare geoudit kon word, en dit is in 2011 weer by die departement van maatskaplike ontwikkeling geregistreer. Met geen inkomste nie, het hy deeltyds by die NID gewerk en die res van sy tyd aan Deafblind SA bestee. Toe hy aangestel is as ontwikkelingsbeampte, moes hy as voorsitter bedank.
Philip glo juis die geskiedenis van doofblindheid; die feit dat daar bitter, bitter min ontwikkelingsgeleenthede vir doofblindes in Suid-Afrika was, het ’n groot impak gehad op Deafblind SA se werksaamhede wat tot stilstand gekom het. “Hoe kan jy verwag ’n doofblinde moet die organisasie self bestuur sonder enige bystand? Mense verstaan nie die impak van doofblindheid nie. My agtergrond is anders, maar ook ék het ondersteuning nodig!”
Hy glo verder mense plaas graag beperkings op mense met gestremdhede: as hulle sekere vaardighede het, wil mense nie glo dat hulle werklik ’n gestremdheid het nie, óf hulle voel die gestremde mag nie doen wat hy doen nie. Juis daarom is die bewusmaking vir hom so belangrik. “Ons voel ‘moenie dinge vir my doen wat ek self kan doen nie; doen dinge saam met my waarmee ek hulp nodig het en bemagtig my so.”
Philip werk sedertdien onverpoosd vir die verbetering van doofblindes se lewensgehalte sodat hulle oor hul eie lewe besluite kan neem. Hy haal verskeie voorbeelde aan van doofblinde mense wat akademies en selfs op sportgebied uitblink, maar beklemtoon deurentyd dat hulle dit nie sou kon doen sonder die mense om hulle se deurlopende bystand nie. Sy groot hoop is dat geen doofblinde in die toekoms verhoed word om hul volle potensiaal te ontwikkel nie. “Jou oë en jou ore is nie die keerpunt in jou toekoms nie. Ons moet ander dinge ontsluit.”
Philip Dobson by die heropening van Deafblind SA in 2011.
Die voormalige uitvoerende burgemeester van die Breedevallei Munisipaliteit, Basil Kivedo, knip die lint by die vorige Deafblind SA-kantoor. Die kantoor is nou op die perseel van die Langerugskool in Distilleryweg.
’n Funksie om sosialisering onder mense met doofblindheid aan te moedig is vroeër vanjaar gehou.
← Who knew stroopwafels could be such a powerful tool?
Worcester sauce from Worcester. And it’s exquisite! →
Twee jong manne van Worcester het Sondagaand 9 Oktober deurgedring na die halfeindronde van SA’s Got Talent. Two O’Bodix, oftewel...