Die menslike skedel wat die Out of Africa -teorie uitdaag - Inligting
Die menslike skedel wat die Out of Africa -teorie uitdaag
Dit is die verslag van die ontdekking van 'n skedel wat die potensiaal het om te verander wat ons weet oor menslike evolusie, en 'n onderdrukking en bedekking wat gevolg het.
In 1959, in 'n gebied genaamd Chalkidiki in Petralona, ​​Noord -Griekeland, kom 'n herder op 'n klein opening na 'n grot af, wat sigbaar word toe 'n dik sneeubedekking uiteindelik smelt. Hy het 'n groep dorpenaars bymekaargemaak om hom te help om die ingang skoon te maak sodat hulle kon ingaan en verken. Hulle het 'n grot gevind wat ryk is aan stalaktiete en stalagmiete. Maar hulle het ook iets verrassends gevind-'n menslike skedel wat in die muur ingebed is (latere navorsing het ook 'n groot aantal fossiele ontdek, waaronder voormenslike spesies, dierehare, versteende hout en klip- en beenwerktuie).
Die skedel is deur die president van die Petralona -gemeenskap aan die Universiteit van Thessaloniki in Griekeland gegee. Die ooreenkoms was dat sodra die navorsing gedoen is, 'n museum geopen sou word met die bevindinge uit die Petralona -grot, en die skedel teruggestuur sou word om dit in die museum te vertoon - iets wat nooit gebeur het nie.
Dr Aris Poulianos, lid van die UNESCO se IUAES (International Union of Anthropological and Ethnological Sciences), later stigter van die Anthropological Association of Greece, en 'n deskundige antropoloog wat destyds aan die Universiteit van Moskou werksaam was, is deur die premier uitgenooi van Griekeland terug te keer na Griekeland om 'n pos van universiteitsleerstoel in Athene te beklee. Dit was te danke aan die publikasie van sy boek, 'The Origins of the Greeks', wat uitstekende navorsing lewer wat toon dat die Griekse mense nie van die Slawiese nasies afkomstig was nie, maar inheems was in Griekeland. By sy terugkeer na Griekeland is dr Poulianos bewus gemaak van die ontdekking van die skedel in Petralona en het hy dadelik begin om die grot en skedel van Petralona te bestudeer.
Daar is gevind dat die 'Petralona -man', of Archanthropus van Petralona, ​​soos dit sedertdien genoem is, 700 000 jaar oud is, wat dit die oudste menslike europoid (met Europese eienskappe) van die ouderdom maak wat ooit in Europa ontdek is. Dr Poulianos se navorsing het getoon dat die Petralona -man afsonderlik in Europa ontwikkel het en nie 'n voorouer was van 'n spesie wat uit Afrika gekom het nie.
In 1964 het onafhanklike Duitse navorsers, Breitinger en Sickenberg, probeer om die bevindings van dr Poulianos af te wys, met die argument dat die skedel slegs 50 000 jaar oud was en inderdaad 'n voorouer was wat uit Afrika gekom het. Navorsing wat in die VSA in 1971 in die gesogte tydskrif Archaeology gepubliseer is, het egter bevind dat die skedel inderdaad 700 000 jaar oud was. Dit is gebaseer op 'n ontleding van die grot se stratigrafie en die sediment waarin die skedel ingebed is. Verdere navorsing in die grot het geïsoleerde tande en twee voor-menslike geraamtes ontdek wat 800 000 jaar terug dateer, asook ander fossiele van verskillende spesies.
Deesdae sê die meeste akademici wat die Petralona -oorblyfsels ontleed het, dat die skedel van die Archanthropus van Petralona behoort aan 'n argaïese hominied wat onderskei word van Homo erectus, sowel as van die klassieke Neanderthalers en anatomies moderne mense, maar wat karakteristieke van al die spesies toon en sterk is. Europese eienskappe. 'N Skedel wat 700 000 dateer, wat Homo sapien of gedeeltelik Homo sapien is, is in direkte konflik met die Out of Africa -teorie van menslike evolusie.
Verdere opgrawings is voortgegaan in die grot van Petralona met die deelname van internasionale navorsers (46 spesialiste uit 12 afsonderlike lande), wat verdere bewys lewer van dr Poulianos se bewerings, insluitend merkwaardige bevindings soos versteende stukke hout, 'n eikeblad, dierehare en koproliete , wat akkurate datering moontlik gemaak het, asook die byna deurlopende teenwoordigheid van klip- en beenwerktuie van die Archanthropus -evolusionêre stadium, van die onderste (750 000 jaar) tot die boonste (550 000 jaar) sedimentlae in die grot.
Die navorsing, na 'n onderbreking as gevolg van die diktatuur in Griekeland, het tot 1983 voortgegaan. Die regering het toe beveel dat alle opgrawings op die terrein verbied is vir enigiemand, insluitend die oorspronklike argeologiese span, en dat daar vir 15 jaar niemand toegang tot die webwerf of die bevindings - die regering het geen rede verskaf nie. Was hierdie toegangsweiering om te verhoed dat die onttrekking van die nuwe wetenskaplike gevolgtrekkings verborge bly in die ongelooflike fossiele wat in die lae van die grotte geleë was?
Nadat die Antropologiese Vereniging van Griekeland die saak na die howe geneem het, het hulle 15 jaar later weer toegang tot die grot gekry. Sedertdien probeer die Ministerie van Kultuur op enige manier om die beslissing van die howe te oorkom en sal verdere verhore voortgaan.
Dr Poulianos se bevindings weerspreek konvensionele opvattings oor menslike evolusie en sy navorsing is onderdruk. Dr Poulianos en sy vrou is in 2012 fisies in hul huis aangeval en beseer en die skuldiges is nooit gevind nie. Hy en sy span is verdere toegang geweier om hul navorsing en studie te voltooi, en die plek van die skedel is nou onbekend.
Vandag sit 'n bord buite die grot van Petralona waarin staan ​​dat die skedel wat in die grot gevind is, 300 000 jaar oud was, en vandag op Wikipedia sal u verwysings sien wat die getuienis afmaak en probeer om die Petralona -skedel te dateer binne aanvaarbare parameters - tussen 160,000 en 240,000 jaar oud .
Onlangs het professor C.G. Nicholas Mascie-Taylor van die Universiteit van Cambridge het 'n brief aan die Ministerie van Kultuur in Griekeland gestuur waarin gesê word dat die korrekte datum van die skedel 700 000 jaar oud is en nie 300 000 nie. Hy het ook die regering se onderdrukking van inligting aangaande hierdie ongelooflike ontdekking uitgedaag.
Die Griekse ministerie van onderwys, godsdiens, kultuur en sport,
Athene 106 82,
Ek skryf namens die Europese Antropologiese Vereniging, wat die professionele en akademiese vereniging is wat al die nasionale Europese biologiese antropologie- en menslike biologie -samelewings verbind, om ons kommer uit te spreek oor die bewaring van die Petralona -grot en -skedel, die verkeerde inligting van die datering van die skedel, sowel as die behandeling van personeel wat verband hou met die bewaring van die grot.
Die grondslag van ons kommer is dat die skedel deur baie skrape beskadig is en dat die kroon van 'n tand (1ste molêre) afgesny is. Soos vereis deur die Antropologiese Vereniging van Griekeland, is 'n gedetailleerde beskrywing van die huidige status van die skedel nodig, sodat niemand dit voortaan willekeurig verder kan beskadig nie. Daar is ook 'n probleem met dating, wat ongeveer 700 000 jaar gelede wetenskaplik gedateer is, nie 300 000 nie, soos by die inligtingstoonbank gegee word. Daar is 'n baie gedetailleerde verslag van die opgrawings en bevindings wat 'n verdere openbare aanbieding moet ontvang, maar wat nog nooit gekatalogiseer is om te voorkom dat monsters ontbreek nie.
Dit is baie jammer dat die Griekse argeologiese departement dr Aris Poulianos sonder verdere verduideliking van verdere werk in die grot gestop het. Dit is ook baie kommerwekkend dat dr Poulianos en sy vrou vroeër vanjaar fisies aangeval en beseer is in hul huis en dat die skuldiges nie gevind is nie. Hy is ook verbaal mishandel toe hy 'n genooide voorlegging aan onderwysers en skoolkinders wou gee.
Senior antropoloë en geoloë is ook toegang tot die grot en die eksemplare geweier vir 'n aantal kere sonder verdere redes. Vroeër vanjaar is daar ook verkeerde inligting aan die Griekse parlement gegee oor die finansiële aspekte van die grot.
Ek sien uit daarna om antwoorde op hierdie vrae te ontvang.
Die uwe getrou
Professor C G N Mascie-Taylor MA, PhD, ScD (alle Cambridge), FSB, FNAS (Hongarye)
Professor in menslike bevolkingsbiologie en gesondheid en president van die European Anthropological Association
Die belangrikste gevolgtrekking van dr Poulianos se navorsing het betrekking op die naasbestaan ​​van alle belangrikste antropologiese tipes (Afrikaans-Kobi, Asiër-Beijing en Europees-Petralona) in dieselfde tydperk (onderskeidelik 700,000, 500,000 en 750,000). Dit beteken: die voorkoms van die huidige menslike hoofpopulasies (rasse of selfs beter phyllae - uit die Griekse taal en daarom polifileeties ens) neig tot byna 1.000.000 m.y.a. en nie slegs 10 000 of 30 000 jaar soos tans wêreldwyd beskou nie.
Onafhanklik, as daar 'n wetenskaplike geskil oor bogenoemde is, is dit egter net jammer om daarvan bewus te word dat navorsing nie toegelaat word vir diegene wat nie gekoördineer is na die 'standaard' kennis nie, wat selfs hul lewens in gevaar stel voor skieters.
Is dit 'n bedekking van 'n ongelooflike ontdekking waartoe die toekomstige magte nie wil hê dat ons toegang moet hê nie? U is die regter.
Opdatering van redakteur 31 Desember 2018: Dr Poulianos het aan Ancient Origins geskryf om te sê dat die onderdrukking van inligting rakende die Petralona -skedel ongelukkig voortduur:
'Deur die bogenoemde te ervaar, beweer ek dat die verbod op navorsing rakende die geskiedenis van die mensdom te wyte is aan die volgende (mees voor die hand liggende, d.w.s. nie blootlegging van politieke) redes:
Verskeie (wêreldwyd) universiteite en hul geallieerde forums het die mag om al die nasionale instellings van klein omvang te beïnvloed om bogenoemde verbod te bereik. Dit is op sy beurt waarskynlik te wyte aan die feit dat sulke navorsing slegs vir sommige "vertroulike" persone toegelaat word. Herstel van hoofstukke uit die geskiedenis van die mensdom is dus slegs hul 'reg'. Wie nie aan sulke klubs en / of forums behoort nie, moet op alle bestaande maniere gestuit word, selfs deur die waarheid te vervals teen goed gedokumenteerde bewyse (dit wil sê sonder om enige wetenskaplike teenstrydige argumente aan te voer). Uiteraard beweer ek dat kennis onder beheer is, veral wat die menslike geskiedenis betref. Daarom stem ek saam met Lenie Reedijk se beskrywing rakende die "Cover Up", asook die volgende opmerkings by haar artikel. "
Moderne mense het uit Afrika gekom, sê 'definitiewe' studie
Ons is uitsluitlik kinders van Afrika-sonder 'n Neandertals of 'hobbits' in ons stamboom, volgens 'n nuwe studie.
Wetenskaplikes wat die skedels en DNA van menslike oorskot van regoor die wêreld vergelyk het, sê hul resultate dui op moderne mense (Homo sapiens) met 'n enkele oorsprong in Afrika.
Die studie het geen bewyse gevind dat mensespesies wat elders in die wêreld woon, bygedra het tot ons direkte voorouers se samestelling nie.
'N Span onder leiding van Andrea Manica aan die Universiteit van Cambridge, Engeland, het ontleding van globale genetiese variasies gekombineer met vergelykings van meer as 6 000 skedels uit meer as honderd antieke menslike bevolkings.
Die span het bevind dat die verlies aan genetiese diversiteit baie weerspieël word deur verminderde fisiese variasie hoe verder mense van Afrika af woon.
Chance bevoordeel die Slender Caver
Twee jaar gelede het 'n paar ontspanningsgrotte 'n grot met die naam Rising Star, ongeveer 30 kilometer noordwes van Johannesburg, binnegekom. Rising Star is sedert die 1960's 'n gewilde trekpleister vir grotte, en die filigraan van kanale en grotte is goed in kaart gebring. Steven Tucker en Rick Hunter het gehoop om 'n bietjie minder vertrapte gang te vind.
In hul agterkop was nog 'n missie. In die eerste helfte van die 20ste eeu het hierdie streek van Suid -Afrika soveel fossiele van ons vroeë voorouers opgelewer dat dit later bekend geword het as die Wieg van die Mensdom. Hoewel die bloeitydperk van fossieljag daar verby was, het die grotte geweet dat 'n wetenskaplike in Johannesburg na bene soek. Die kans om op iets te gebeur, was groot. Maar jy weet nooit.
Diep in die grot het Tucker en Hunter hulself deur 'n vernouing genaamd Superman's Crawl gewerk - omdat die meeste mense slegs daardeur kan pas deur die een arm styf teen die liggaam te hou en die ander bokant die kop uit te steek, soos die man van staal in vlug. Deur 'n groot kamer klim hulle op 'n kronkelende rotswand wat die Dragon's Back genoem word. Bo -op bevind hulle hulself in 'n mooi holte versier met stalaktiete. Hunter het sy videokamera uitgekry en om homself uit die raam te verwyder, het Tucker hom in 'n spleet in die grotvloer laat sak. Sy voet vind 'n rotsvinger, dan nog een daaronder, dan - leë ruimte. Hy val neer en bevind hom in 'n smal, vertikale geut, op sommige plekke minder as 8 sentimeter breed. Hy het na Hunter geroep om hom te volg. Beide mans het hiper-skraal rame, almal been- en draadspiere. As hulle bolyf net 'n bietjie groter was, sou hulle nie in die geut gepas het nie, en wat waarskynlik die verstommendste menslike fossielontdekking in 'n halwe eeu was - en ongetwyfeld die mees verwarrende - sou nie plaasgevind het nie.
'Dali skull' is soortgelyk aan die vroegste fossiel van ons spesie wat in Marokko gevind is
Dit dui daarop dat moderne mense nie uitsluitlik afkomstig is van Afrikaanse voorouers nie
Sommige vroeë mense het eerder na Eurasië gemigreer voordat Homo sapiens bestaan ​​het
Hier het hulle 'n paar moderne menslike eienskappe ontwikkel, en daarna teruggetrek na Afrika
In Afrika kruis die Asiatiese vroeë mense met inheemse bevolkings
Die vermenging het uiteindelik gelei tot Homo sapiens, wat oor die hele wêreld versprei het
Moderne menslike DNA kom dus van beide afrikaanse en Eurasiese voorouers
Gepubliseer: 10:15 BST, 16 November 2017 | Opgedateer: 12:00 BST, 16 November 2017
'N 260 000 jaar oue skedel uit China kan die geskiedenis van menslike evolusie herskryf.
'N Nuwe ontleding het gevind dat die skedel opvallend soortgelyk is aan die vroegste bekende fossiel van ons spesie, wat in Junie 10 000 km ver in Marokko gevind is.
Dit dui daarop dat moderne mense nie slegs afstammelinge van Afrikaners is soos wetenskaplikes voorheen gedink het nie.
In plaas daarvan migreer klein groepies vroeë menslike voorouers eers 200 000 jaar gelede na Eurasië, waar hulle moderne eienskappe in Oos -Asië ontwikkel het.
Van hier af trek sommige van die vroeë Asiatiese mense terug na Afrika, waar hulle met inheemse bevolkings gemeng het.
Homo sapiens het uit hierdie interrasgroepe ontwikkel en oor die hele wêreld versprei, wat beteken dat moderne menslike DNA afkomstig is van beide Afrika en Asiatiese voorouers.
'N 260 000 jaar oue skedel uit China (regs) is merkwaardig soortgelyk aan moderne menslike oorskot in Marokko (links). Die vonds het 'n nuwe teorie (in pers) tot gevolg gehad wat daarop dui dat ons DNA nie net van voorvaders van Afrika afkomstig is nie, soos navorsers voorheen voorgestel het (groen)
WAS DIE OORSPRONG VAN DIE MENS MULTI-STREEKLIK?
Een teorie oor die oorsprong van die mens dui daarop dat moderne mense in verskeie streke regoor die wêreld ontwikkel het.
Die teorie beweer dat groepe van voormenslike voorouers uit Afrika gekom het en oor dele van Europa en die Midde-Ooste versprei het.
Van hier af het die spesie op verskeie plekke tegelyk ontwikkel tot moderne mense.
Volgens die multiregionale teorie het verskillende rasse in verskillende streke ontstaan ​​as gevolg van natuurlike seleksie, aangesien hierdie bevolkings tot moderne mense ontwikkel het.
Die argument word ondersteun deur fossielbewyse van vroeë en voor-menslike voorouers wat die afgelope 100 jaar in Europa en die Midde-Ooste gevind is.
Dit word ook ondersteun deur 'n nuwe ontleding van 'n 260 000 jaar oue skedel wat in die Dali-provinsie in die Shaanxi-provinsie in China gevind is.
Die skedel dui daarop dat vroeë mense na Asië gemigreer het, waar hulle moderne menslike eienskappe ontwikkel het en daarna na Afrika verhuis het.
Die meeste kenners meen dat ons spesie ongeveer 200 000 jaar gelede in Afrika ontstaan ​​het op grond van fossielbewyse van die vasteland.
DNA -analise van moderne mense dui daarop dat ons almal afstammelinge is van 'n enkele groep wat Afrika binne die afgelope 120 000 jaar gelede verlaat het en oor die hele wêreld getrek het.
Dit beteken dat al ons gene afkomstig is van vroeë mense uit Afrika, behalwe 'n paar wat verkry word deur kruising met menslike voorouers soos Neanderthalers.
Maar 'n 260 000 jaar oue skedel wat in die Dali-provinsie in die Shaanxi-provinsie in China aangetref word, kan hierdie teorie wat reeds lank bestaan, herskryf.
Die 'Dali -skedel', wat in 1978 ontbloot is, is merkwaardig volledig, met sy gesig en breinkas nog steeds in takt.
Navorsers wat die skedel in 1979 beskryf het, het gedink dit behoort aan die vroeë menslike spesie Homo erectus.
Maar 'n nuwe ontleding, van kenners van die Texas A & ampM University in College Station en die Chinese Akademie vir Wetenskappe in Beijing, vind dat dit baie eienskappe met moderne mense deel.
Die span sê die oorblyfsels is opvallend soortgelyk aan Homo sapiens -skedels wat in die 1960's by die Jebel Irhoud -grot in Marokko gevind is.
Hulle glo dat die Dali-skedel 'n Homo sapiens-agtige gesig gehad het, maar met 'n meer primitiewe breinkas.
Die menslike skedel wat die Out of Africa -teorie uitdaag - Geskiedenis
Met 'n nuwe dateringsmetode het wetenskaplikes vasgestel dat Liujiang Hominid ongeveer 70 000 tot 130 000 jaar gelede in Suid -China rondgedwaal het, eerder as 30 000 jaar gelede of minder, soos vroeër geglo is. Hierdie nuwe bevinding ondersteun die teorie dat die moderne Chineseman sy oorsprong het in die huidige Chinese gebied eerder as die hoofstroom "uit Afrika" -hipotese, wat beweer dat moderne mense alleen uit Afrika-voorouers ontstaan ​​het.
Hierdie "out of Africa" ​​-teorie, wat in 1987 ontwikkel is, is gebaseer op mitochondria -DNA - stukkies genetiese weefsel wat uitsluitlik van die moederskant af geërf is - wat in antieke fossiele gevind is.
DNA is 'n soort genetiese vingerafdruk wat uniek is aan elke individu wat oorerflike eienskappe oordra, en mitochondria kan beskryf word as 'energiepakke' in selle.
Die out-of-Africa-teorie beweer dat die anatomies moderne mens die eerste keer ongeveer 150 000 jaar gelede in Oos-Afrika ontstaan ​​het, en daarna op 'n meedoënlose wyse beweeg het waarin die spesie uiteindelik die planeet verower het.
Dit dui daarop dat golwe van Afrika -swerwers die mens gehelp het om op 'n enkele pad glad te ontwikkel, eerder as om na verskillende genetiese lyne te vertak, en daarom is Homo erectus in Asië ongeveer 100 000 tot 200 000 jaar gelede deur Homo sapiens uit Afrika vervang.
Hierdie teorie staan ​​nou voor 'n ernstige uitdaging.
Die Liujiang Hominid -fossiele is in 1958 in 'n grot in die Liujiang -provinsie in die outonome gebied Guangxi Zhuang in die suide van China ontdek. Die versteende bene, wat die skedel en gedeeltelike liggaam en ledemate insluit, bestaan ​​uit een van die mees volledige en ongeskonde geraamtes vir 'n enkele moderne man van hierdie aard wat ooit in Oos -Asië ontdek is.
Die akkurate datering van die fossiele sal bydra tot die verstaan ​​van die mens se herkoms of herkoms, 'n heftige debat onder die internasionale akademiese gemeenskap.
Daar is wetenskaplike konsensus ten opsigte van die teorie dat die oudste menslike genus minstens 5 miljoen jaar gelede op die aarde verskyn het, dan ongeveer 100 000 jaar gelede tot Homo habilitus, Homo erectus en vroeë Homo sapien ontwikkel het, en uiteindelik tot Homo sapien, tot wat ons, of anatomies moderne mens, behoort.Alhoewel daar min geskille bestaan ​​oor die oorsprong van die mensdom in Afrika, wek die ontstaan ​​van die moderne mens steeds intense debat.
Paleontoloog Wang Wei het gesê: 'Die sediment van 8 meter dik op die plek waar die fossiele gevind is, kan in drie lae verdeel word. Ons het onderskeidelik monsters uit die drie lae geneem en vir U-reeks-toetse gestuur in die twee voorste laboratoriums ter wêreld, Australian Queensland University en Nanjing Normal University. "
"Die resultaat toon die middelste laag waarin die skedel ingebed is, dateer uit tussen 70 000 en 130 000 jaar gelede of selfs vroeër," het Wang bygevoeg.
Die beperkte kapasiteit van die algemeen gebruikte radiokoolstof- of koolstof-14-metode, wat nie meer as 50 000 jaar terug kon strek nie, het dit voorheen onmoontlik gemaak om die menslike fossiele akkuraat te dateer.
Deur die gebruik van die nuwe termiese ionisasie massaspektrometer, wat die tempo van verval in radioaktiewe uraan meet (TIMS U-reeks datering), kan 'n meer akkurate en groter dateringsbereik bereik word, sê Wang, wat ook 'n senior navorser is by die Guangxi Natuurmuseum.
Die wetenskaplikes het 'Liujiang Man' gedateer deur die tempo van verval van uraan te meet deur die aantal toriumatome te tel, maar in plaas daarvan om die fossiele, wat poreus is, te dateer, dateer hulle die sedimente, wat uraan beter behou, bo en onder die fossiele.
"Met verwysing na die opgrawingsrekord in 1958, het ons bevestig dat die Liujiang Hominid in sedimentêre breccia -fragmente in die middelste laag gevind is, waarvan die ouderdom dieselfde is as die van die fossiele," het Wang gesê.
Die geskatte ouderdom van die "Liujiang Man" daag die 15-jarige "uit Afrika" -teorie uit wat meen dat moderne mense ongeveer 150 000 jaar gelede die eerste keer in Oos-Afrika verskyn het, tussen 35 000 en 89 000 jaar gelede uit die kontinent getrek het en verhuis het. oor die hele wêreld om bevolkings eenkant toe te vee, sonder interteling.
Daar is nog steeds dissidente wat wetenskaplikes aandring op die multiregionale evolusiemodel wat meen dat die moderne mens afstam van verskeie inheemse argaïese menslike bevolkings in die Ou Wêreld, soos die Neanderthalers wat in Europa of van die sogenaamde Java-mens of van die Peking -man in Asië.
Hierdie alternatiewe teorie, wat multiregionalisme genoem word, is ook van mening dat ons voorouers 1,5 miljoen jaar gelede uit Afrika geëmigreer het, maar verskil daarin dat dit verskillende takke in verskillende streke het -wat nou Afrika, Europa, Oos -Asië en Wes -Asië is - - het gelyktydig tot moderne mense ontwikkel deur kruising tussen die streke.
Die teorie buite Afrika het blykbaar genetiese ondersteuning, het Wang gesê, met verwysing na genetiese navorsing wat deur 'n Sino-Amerikaanse span uitgevoer is.
Die genetici het meer as 12 000 genetiese monsters (bloed) van mans in 163 bevolkings uit verskillende streke in Asië -op plekke soos Iran, China, Nieu -Guinee en Siberië -ondersoek vir drie spesifieke Y -chromosoom mutasies wat afkomstig is van 'n enkele vroeëre mutasie gesien in Afrikaanse bevolkings.
Die mutasies is kenmerkende DNA -rye wat allele genoem word, of genetiese merkers in die Y -chromosoom (die manlike chromosoom), een van die twee geslagschromosome (X en Y) wat slegs mans dra (vroue dra twee X -chromosome).
Die Y -chromosoom word beskou as een van die kragtigste molekulêre instrumente om die evolusionêre geskiedenis van die mens op te spoor, omdat dit oor eeue onveranderd bly wanneer dit van vader na seun oorgedra word.
Die toets het getoon dat hulle almal een van die drie mutasies gedra het, wat daarop dui dat elkeen van die mans sy afkoms kan herlei na voorvaders wat in Afrika gewoon het. Hulle het dus tot die gevolgtrekking gekom dat moderne mense in Oos -Asië hul wortels kan herlei na 'n gemeenskaplike voorouer wat 100 000 jaar gelede in Afrika gewoon het en ongeveer 35 000 tot 89 000 jaar gelede na Asië getrek het.
Die bevindings verskyn in die uitgawe van Mei 2001 van die gerespekteerde US Journal Wetenskap, het ook beweer dat daar geen genetiese bewyse was dat moderne mense (Homo sapiens) gepaar het met argaïese mense (Homo erectus) wat reeds Oos -Asië bewoon het, wat ongeveer 1 miljoen jaar gelede uit Afrika getrek het. Homo erectus en Homo sapiens -fossiele is in oorvloed in Oos -Asië aangetref.
"Genetiese toetsing is 'n indirekte metode om die evolusionêre proses van die mens te bepaal, terwyl die datering van fossiele direkte bewys is. Die datering van die Liujiang Hominid het bewys dat Hy 70 000 tot 130 000 jaar gelede of selfs vroeër in die suide van China gewoon het. van migrasie uit Afrika, "het Wang Wei gesê.
Die oudste antieke menslike fossiele wat in China gevind is, is dié van die 1,7 miljoen jaar oue Yuanmou Hominid. En alle antieke menslike fossiele wat in China opgegrawe is, deel 'n algemene morfologie: graafvormige voortande, 'n reghoekige oogput en 'n plat gesig, wat daarop dui dat die ou mens wat in China woon, vir 1,7 miljoen jaar aanhoudend langs 'n ononderbroke evolusionêre ketting ontwikkel het, Wang opgemerk.
Die afwesigheid van fossiele wat tussen 50 000 en 100 000 jaar gelede dateer, het hierdie kontinuïteit egter in twyfel getrek, en genetici het dus aangeneem dat aborigines in Oos -Asië uitgesterf het en Home sapien, of die moderne mens, uit Afrika opgestyg en na die streek getrek het.
"Ons vondste het die kontinuïteit van die evolusionêre ketting bekragtig. Verdere omvattende navorsing, insluitend byvoorbeeld chronologie, oor argaïese menslike oorblyfsels in Suid -China, sal hopelik die tyd onthul toe die moderne mens die eerste keer in Oos -Asië verskyn het, sowel as om die evolusionêre lig te werp. model, "het Wang gesê.
Vroeë verlede jaar het Australiese wetenskaplikes DNA ontleed wat uit oorblyfsels ontdek is wat in 1974 by die Mungo -meer in die staat Nieu -Suid -Wallis opgegrawe is.
Die ontleding het verbasend aan die lig gebring dat nie 'n volledig moderne skelet van die "Mungo Man" of sy DNA 'n verband met moderne menslike voorouers uit Afrika in ander dele van die wêreld gevind het nie.
Die Australiese navorsers het gesê dat omdat Mungo Man anatomies modern is, maar tog 'n verdwynde DNA -lyn het, dit beteken dat ten minste een groep van Homo erectus se afstammelinge buite Afrika ontwikkel het.
Die datering in Mei 1999 het die ouderdom van die skeletale oorskot tussen 56,000 en 68,000 jaar gelê.
Na die bevinding van Mungo Man in Januarie 2001, die volgende maand Wetenskap Die kwessie het gesê dat Australiese en Chinese wetenskaplikes nog 'n belangrike deurbraak gemaak het.
Die wetenskaplikes dateer die China se "Nanjing Man" as 580,000 tot 620,000 jaar oud, wat 'n multi-streeks teorie verder ondersteun. 'Hierdie ouderdomme, tesame met dié van ander webwerwe in China, impliseer dat die meeste Homo erectus -eksemplare daar ouer is as wat voorheen gedink is en moontlik nie beduidend oorvleuel met jonger Homo sapiens nie,' het Science gesê. Homo erectus "Nanjing Man", 'n skedel wat in 1993 in die Tangshan -grot naby Sjanghai ontdek is, het getoon dat mense in isolasie in China ontwikkel het en baie vroeër as wat voorheen gedink is.
Die wetenskaplikes het geglo dat "Nanjing Man" en die meer bekende "Peking Man" -familie, wat na raming 230 000 jaar oud was, ontwikkel het in klein gemeenskappe in Oos -Asië. Onder die multiregionale evolusionêre model het hierdie klein gemeenskappe van Homo erectus waarskynlik op baie afsonderlike plekke ontwikkel, maar het 'n mate van kommunikasie, wat die DNS-ooreenkomste wat ontwikkel het, verduidelik.
Afgesien van die fossielgetuienis, ondersteun paleolitiese gereedskap wat in China opgegrawe is, volgens voorvaderlike tegnieke, ook die teorie dat die moderne Chinese mens meer geneig is om sy oorsprong in China te hê, sê Huang Weiwen, 'n senior navorsingsgenoot by die Institute of Vertebrate Paleontology en Bleek antropologie (IVPP) van die Chinese Akademie vir Wetenskappe.
Volgens Hou Yamei, ook 'n IVPP-kenner, het die gebrek aan fossiele van die moderne mens in Oos-Asië tot onlangs gelei dat kenners aangeneem het dat die teorie buite Afrika korrek is, maar die onlangse datering van die Liujiang Hominid-fossiele veroorsaak dat die internasionale akademiese gemeenskap om weer sy aandag op Oos -Asië te vestig.
In hul voetspore: menslike migrasie uit Afrika
Paul Salopek is 'n bekroonde joernalis en National Geographic Explorer, wat die voetspore van ons voorouers uit Afrika volg. Terwyl hy loop, dokumenteer Salopek die plekke waarheen hy reis, die mense wat hy ontmoet en vertel die verhale van ons menslike geskiedenis, van die vroegste mense tot ons meer onlangse verlede.
Antropologie, argeologie, aardrykskunde, menslike geografie, sosiale studies, wêreldgeskiedenis
Salopek en Hessan
Paul Salopek en sy Ethiopiese gids, Ahmed Alema Hessan, verlaat die dorpie Bouri in die Afar -streek in die noordweste van Ethiopië.
Foto deur John Stanmeyer/National Geographic
Paul Salopek is 'n bekroonde joernalis en National Geographic Explorer. Hy is ook 'n stapper. En hy loop baie lank. Een wat ten minste 10 jaar sal duur. Volgens sommige ramings het een van ons menslike voorouers ongeveer 60 000 jaar gelede geneem.
In 2013 wou Paul Salopek die pad loop wat sommige van ons voorouers gestap het toe hulle uit Afrika getrek het. Hy het sy ekspedisie die Out of Eden Walk genoem. Sy roete neem hom van Ethiopië na die Midde -Ooste, deur Sentraal- en Suidoos -Asië en oor China. Die landbrug wat ons voorouers van Asië na Noord -Amerika oorgesteek het, het lankal verdwyn. Salopek sal dus 'n skip oor die Stille Oseaan neem. Hy sal dan deur die Weskus van die Verenigde State en Mexiko loop. Hy sal Sentraal -Amerika na Suid -Amerika oorsteek en langs die westelike kus stap na Tierra del Fuego en die mees suidelike punt van die kontinent. Net soos sommige van ons voorouers gedoen het, sal Salopek meestal langs die buitekante van die vastelande, naby oseane en seë reis.
Terwyl hy loop, dokumenteer Salopek die plekke waarheen hy reis en die mense wat hy ontmoet. Salopek vertel ook die verhale van ons menslike geskiedenis, van die vroegste mense tot ons meer onlangse verlede. Sommige van die plekke waarheen hy geloop het, het leidrade wat ons kan help om vroeë mense en ons nog vroeër hominin-voorouers te verstaan.
Salopek het Herto Bouri, Ethiopië, gekies vir die beginpunt van die Out of Eden Walk. Hierdie woestyngebied is 'n goeie plek om die trappe van vroeë mense te begin opspoor. Dit is die plek van die 160 000 jaar oue Herto-manfossiel. Volgens baie wetenskaplikes is die Herto -mens die oudste, volledig herkenbare, moderne mens wat ooit gevind is. Dit is een van die paaie wat sommige van ons vroeë voorouers van Afrika na Europa en Asië geneem het. Fossiele bewyse toon dat hierdie vroeë mense ruwe klipgereedskap gemaak het. Hulle het moontlik ook rituele vir hul dooies gehad.
Herto -mens is 'n bewys dat moderne mense (Homo sapiens) het minstens 160 000 jaar gelede in Afrika gewoon. En dit lyk asof hulle lank daar gebly het. Alhoewel dit onduidelik is wanneer sommige moderne mense Afrika die eerste keer verlaat het, toon bewyse dat hierdie moderne mense Afrika eers tussen 60 000 en 90 000 jaar gelede verlaat het. Waarskynlik het 'n verandering in die klimaat daartoe bygedra om hulle uit die weg te ruim. Kenners stel voor dat droogtes in Afrika tot hongersnood gelei het, en dat mense tot uitsterwing gedryf het voordat hulle ooit 'n kans gehad het om die wêreld te verken. 'N Klimaatsverskuiwing en vergroening in die Midde -Ooste het waarskynlik gehelp om die eerste mense uit Afrika te trek.
Die vind en verwerking van voedsel was baie belangrik vir ons menslike voorouers. Dit is nie verbasend dat hulle gereedskap gemaak het om hulle met hierdie taak te help nie. Gona, in die Great Rift Valley van Ethiopië, is die vroegste bekende steengereedskapsterrein. Dit is besaai met artefakte van 2,6 miljoen jaar oue gereedskap.
Die gereedskap wat by Gona gevind is, was growwe, skerp voorwerpe. Dit is gemaak deur die moderne mense, soos die Herto -mens. In plaas daarvan is dit geskep deur vroeër hominiene. En hulle is ook gebruik om die bokke te jag waarvan die fossiele in die omgewing versprei is. Wetenskaplikes dink nie dat hierdie vroeë hominiene dapper jagters was nie. In plaas daarvan was hulle waarskynlik aasdiere. Hulle het hul gereedskap gebruik om karkasse op te sny en bene te breek om by die voedsame beenmurg te kom. Wetenskaplikes weet nie seker hoeveel vleis hierdie vroeë gereedskapsmakers geëet het of as hulle dit gaargemaak het nie. Maar die meeste van hul voedsel was waarskynlik plante.
Vroeë mense was beweeglik. Hulle was jagter-versamelaars. Maar ongeveer 10 000 tot 13 000 jaar gelede het iets verander. In 'n vallei met die naam Wadi Natuf in die huidige Wes -oewer, in die Palestynse gebiede, het sommige mense hul swerwing gestaak en hulle op een plek gaan vestig. Hulle het gereedskap ontwikkel om die oorvloedige plaaslike korrels te oes. Uiteindelik het hierdie Natufiërs begin kos verbou in plaas daarvan om dit net bymekaar te maak. Die konsep om grond op te eis is gebore.
Die verandering van jag en versameling na boerdery het voordele vir vroeë mense inhou. Met 'n groter beskikbaarheid van voedsel, kon sommige mense tyd toespits op ander aktiwiteite as om kos te soek. Dit het ook die vestiging van groter groepe mense moontlik gemaak. Maar daar was ook afwykings. Massa-uitbrake van aansteeklike siektes, soos vandag en griep, was een van die newe-produkte van menslike vestiging. Groot groepe mense wat op een plek vergader het, het dit makliker gemaak om siektes te versprei.
As u belangstel in menslike migrasie, soos Paul Salopek is, is Dmanisi, Georgia, 'n interessante plek om te wees. Die terrein, 'n brug tussen Europa en Asië, is al byna twee miljoen jaar 'n gewilde kruispad. Die bewyse is in lae argeologiese oorblyfsels. Die 1400 jaar oue oorblyfsels van die middeleeuse stad Dmanisi word in die boonste laag aangetref. Hieronder is die oorblyfsels van 'n 5,000-jarige nedersetting van die Bronstydperk. En daaronder? Die 1,8 miljoen jaar oue fossieloorblyfsels van een van ons vroeë voorouers. Dit is een van die vroegste hominien -oorskot wat buite Afrika gevind is.
Hierdie fossieloorblyfsels het die belangstelling van Salopek en rsquos werklik aangegryp, en hy het die nabygeleë nasionale museum besoek om dit self te sien. Die skedels wat by Dmanisi gevind word, is belangrik. Deur hulle te vind, het wetenskaplikes die begrip van menslike evolusie verander. Die fossiele het 'n mengsel van eienskappe van drie verskillende hominin -spesies getoon. Dit het wetenskaplikes gehelp om beter te verstaan ​​hoe hierdie spesies met mekaar verband hou.
Nog belangriker, een van die skedels het die vroegste bewyse van medelydende gedrag getoon. Die skedel behoort aan 'n ouer man. Sy kakebeen het getoon dat hy slegs een tand gehad het terwyl hy gelewe het. Byna twee miljoen jaar gelede sou hy nie op sy eie sonder tande kon oorleef nie. Tog toon sy bene dat hy jare lank gelewe het nadat hy dit verloor het. Dit vertel wetenskaplikes dat iemand en 'n ander hominin en mdashhad die moeite gedoen het om vir hom te sorg.
Die Out of Eden Walk sal Salopek minstens 10 jaar en 33,796 kilometer (21 000 myl) neem. Hy sal vyf kontinente en meer as 30 lande oorsteek. Onderweg sal hy baie verskillende tale, etnisiteite en kulture teëkom. Hy sal verhale van duisende mense hoor. Maar almal met wie hy praat, van die nomadiese Afar -herders in Ethiopië, die vlugtelinge in Turkye en die polisieman in Pakistan, het almal iets gemeen. Hulle deel 'n paar van dieselfde voorouers. Salopek stap die roete wat vroeë mense geneem het toe hulle uit Afrika migreer. En elke persoon wat hy langs die pad ontmoet, kan hul eie vaderlike pad daarheen volg.
HERINNER & quotOUT OF AFRICA & quot
Ek dink baie oor spesiebegrippe wat op mense toegepas word, oor die 'Out of Africa' -model, en kyk ook terug na Afrika self. Ek dink die idee dat moderne mense in Afrika ontstaan ​​het, is nog steeds 'n gesonde konsep. Gedrags- en fisies het ons ons verhaal daar begin, maar ek het gedink dat dit nie 'n eenvoudige oorsprong was nie. Twintig jaar gelede sou ek aangevoer het dat ons spesie op een plek ontwikkel het, miskien in Oos -Afrika of Suid -Afrika. Daar was 'n tydperk op net een plek waar 'n klein bevolking mense modern, fisies en gedragsmatig geword het. Geïsoleer en miskien beklemtoon deur klimaatsverandering, het dit 'n vinnige en leestekende oorsprong vir ons spesie veroorsaak. Nou dink ek nie dit was so eenvoudig nie, hetsy binne of buite Afrika.
CHRISTOPHER STRINGER is een van die wêreld se voorste paleoantropoloë. Hy is 'n stigter en sterkste voorstander van die leidende teorie rakende ons evolusie: Onlangse Afrikaanse herkoms of 'Out of Africa'. Hy werk sedert 1973 by The Natural History Museum, Londen, is 'n genoot van die Royal Society en lei tans die groot en suksesvolle Ancient Human Occupation of Britain -projek (AHOB). Sy mees onlangse boek is Die Oorsprong van ons spesies (getiteld Lone Survivors in die VSA).
[CHRISTOPHER STRINGER:] Op die oomblik kyk ek weer na die hele vraag na 'n onlangse Afrikaanse oorsprong vir moderne mense - die leidende idee oor die afgelope 20 jaar. Dit beweer dat ons 'n onlangse Afrika -oorsprong gehad het, dat ons uit Afrika gekom het en dat ons al die ander menslike vorms wat buite Afrika was, vervang het. Maar ons moet dit nou heroorweeg, want genetiese gegewens dui daarop dat die moderne mense wat ongeveer 60 000 jaar gelede uit Afrika gekom het, waarskynlik eers met Neanderthalers gekruis het, en later sommige van hulle later met 'n ander groep mense gekruis het. die Denisovans genoem, in Suidoos -Asië.
As dit so is, is ons nie slegs van onlangse Afrika -oorsprong nie. Ons is meestal van onlangse Afrika-oorsprong, maar daar was kontak met hierdie ander sogenaamde spesies. Ons moet die Out-of-Africa-teorie her-evalueer, en ons moet die spesiekonsepte wat ons toepas, herevalueer, want in een denkbeeld behoort spesies selfstandige eenhede te wees. Hulle kruis nie met ander spesies nie. Vir my is die hele idee van Neanderthalers as 'n ander spesie egter werklik 'n erkenning van hul afsonderlike evolusionêre geskiedenis - die feit dat ons kan aantoon dat hulle deur die tyd ontwikkel het in 'n spesifieke rigting, anders as die moderne mens, en dat hulle miskien 400,000 geskei het jaar gelede uit ons geslag. En morfologies kan ons 'n relatief volledige Neanderthaler -fossiel van enige onlangse mens onderskei.
U kan redeneer dat dit 'n uiterste variant is Homo sapiens, maar 'n heel ander 'ras' as enigiemand wat vandag lewe, of, soos ek verkies om aan te voer, hulle is 'n aparte spesie, met 'n aparte evolusionêre geskiedenis. Maar ek het nog nooit gesê dat dit beteken dat hulle heeltemal reproduktief van ons afgesonder was nie. Ons weet dat baie naverwante spesies in primate byvoorbeeld kan kruis. Verskeie apsoorte kan kruis en vrugbare nageslag hê, en so ook ons ​​naaste lewende familielede, Bonobos en gewone sjimpansees.
Na my mening was die Neanderthalers nou verwant en kon hulle moontlik met moderne mense kruis, maar tot onlangs het ek gedink dat daar wel veertig of vyftigduisend jaar gelede kon kruis, maar op so 'n klein skaal dat alle spore daarvan verdwyn het in die tussenliggende jare.Maar dit blyk nou uit Neanderthal -genoomstudies dat dit nie so was nie. Ek en jy het 'n bietjie Neanderthaler, dit is 'n klein hoeveelheid, maar beslis nie weglaatbaar nie.
Beteken dit dat Neanderthalers 'n ander spesie is, of beteken dit dat ons dit moet insluit? Homo sapiens? Nou ja, hulle is nou nog maar 'n klein deel van ons samestelling, wat weerspieël iets soos 'n inset van 2,5% van hul DNA. Fisies het hulle egter ongeveer 30 000 jaar gelede uitgesterf. Hulle het 'n duidelike gedrag en hulle het onder verskillende omstandighede as ons ontwikkel, so ek dink nog steeds dat dit nuttig is om hulle as 'n aparte spesie te hou, selfs as ons onthou dat dit nie noodwendig kruising voorkom nie.
Dan is daar die raaiselagtige mense genaamd Denisovans, waarvan ons slegs weet as gevolg van DNA -werk wat op die terrein van die Denisova -grot in Siberië plaasgevind het. Die webwerf is al lank bekend. Daar was 'n paar fragmentariese menslike fossiele daarvandaan, 'n vingerbeen, 'n paar tande, 'n voetbeen, en elkeen het aansienlike DNA opgelewer. Die verrassing was dat terwyl die voetbeen -DNA blykbaar Neanderthaler was, aan die oostelike grens van hul bekende omvang, die ander fossiele DNA het wat baie duidelik was: dit was nie duidelik Neanderthaler nie, dit was nie 'n moderne mens nie. Dit was iets anders.
Svante Pääbo en sy kollegas het hierdie mense die Denisovans genoem. Ons het dus hierdie werf in Siberië met Denisovans, en dit lyk asof dit binne 'n kort tydjie deur die Denisovans, Neanderthalers en uiteindelik deur moderne mense beset is. Dit is 'n merkwaardige plek met drie verskillende soorte mense wat daar naby woon in tyd en ruimte. Die presiese datering van hierdie verskillende beroepe is egter nog onduidelik.
Die Denisovans is dus slegs geneties van hierdie een plek af bekend. Die fossiele is te onvolledig om ons te vertel hoe hierdie mense werklik was, behalwe dat hulle groot tande het. Daar is egter baie ou fossiele uit China en een uit Indië. Ons weet al lank oor die mense in China, mense wat nie die Neanderthaler gelyk het nie en ook nie 'n moderne mens was nie. Fossiele soos van die van Dali, Jinniushan, Maba is moontlik Denisovans, maar ons het ongelukkig nie tans DNA van hulle nie, en ons moet hoop dat die DNA -werk sal voortgaan, en uiteindelik kan ons die Denisovan verenig DNA met meer volledige fossiele, en sê fisies hoe hierdie mense gelyk het.
'N Verdere groot verrassing was dat daar nie net 50 000 jaar gelede afsonderlike mense in Siberië was nie, maar toe hele genoomskanderings teen moderne mense gedoen is, het dit geblyk dat daar 'n groep lewende mense was wat verband hou met die Denisovane, met Denisovan -DNA, en hierdie mense is in Australasië. Hulle is in Nieu -Guinee, Australië en 'n paar naburige eilande, so dit is ook baie onverwags.
Die Denisovans is slegs bekend uit hul DNA in Siberië. Onder in Nieu -Guinee en Australië is daar Denisovaanse DNA by lewende mense. Die beste manier om dit op die oomblik te verduidelik, is dat moderne mense deur Suid -Asië versprei het na Australië en Nieu -Guinee, en Denisovans moes ook in daardie streek gewoon het. Hulle was dus nie net in Siberië nie, hulle was eintlik regoor Oos -Asië en tot in Suidoos -Asië, waar daar weer 'n kruising was met mense wie se afstammelinge in Nieu -Guinee en Australië beland het. Die mense het dus 'n dubbele argaïese dosis, as u wil: hulle het 'n bietjie Neanderdal -DNA wat hul voorouers miskien in Wes -Asië opgetel het uit ontmoetings met 'n paar Neanderthalers, en dan deur Suidoos -Asië kom, haal hulle 'n paar Denisovan DNA, en dit word by die mengsel gevoeg.
Ons eindig met 'n redelik ingewikkelde verhaal oor die verweefdheid van hierdie afstammelinge, wat honderde duisende jare lank afsonderlik was, maar toe hulle mekaar oorvleuel, het hulle gene uitgeruil. Ons ken nie die omstandighede van die kruisteling nie - ons weet nie of dit groepe was wat vreedsaam bymekaargekom het nie, of dat sommige moderne mense nie vriende was nie en besluit het om 'n groep uit 'n buurgroep te vang. Dit kan nie so 'n algemene gedrag gewees het nie, of daar is baie meer DNA van hierdie argaïese mense. En dit kan nie eens 'n algemene gedrag by die Neanderthalers gewees het nie, want natuurlik, as moderne mense uit Afrika kom en geleidelik oor Europa versprei, sou ons verwag dat as daar voortdurend gekruis word met Neanderthalers, dan sou die Europeërs eintlik baie hê meer Neanderdal -DNA as iemand in China of iemand in Nieu -Guinee.
Die buitengewone ding is dat die DNA -vlak ongeveer dieselfde is in 'n moderne Europeër, 'n moderne Chinese en 'n moderne Nieu -Guinee. Een moontlikheid is dat 'n kruisteling vroeg in Suidwes -Asië plaasgevind het. Toe moderne mense die eerste keer uit Afrika kom, ontmoet hulle 'n paar Neanderthalers - miskien net 25 Neanderthalers en 1 000 moderne mense. Dit sou genoeg wees. En dan word daardie DNA meegevoer met die moderne mense terwyl hulle uit die gebied versprei en diversifiseer.
'N Ander moontlikheid, wat Mathias Currat en Laurent Excoffier onlangs aangevoer het, is dat die lae vlak van kruisteling tussen Neanderthalers en modernes eintlik te wyte was aan die onsuksesvolle aard van die meeste interrasgebeurtenisse. Dat die vlak van kruising in afsonderlike gebeurtenisse eintlik 'n maatstaf was vir die lae lewensvatbaarheid van die kruisteeltgebeurtenisse - daarom is daar nie meer Neanderdal -DNA in mense buite Afrika nie.
Ons kan die fokus, die middelpunt van evolusie, sien vir moderne mense in Afrika wat blykbaar van die een plek na die ander beweeg, gedryf deur klimaatsveranderinge. 110 000 jaar gelede was die Sahara nie woestyn nie, dit was goed natgemaak, met uitgebreide mere en riviere. En ons sien bewyse van menslike beroep in die vorm van klipgereedskap regoor die streek. Op ander tye het hierdie bevolkings heeltemal verdwyn, en ons neem die bewyse op van ontwikkelende moderne mense in Oos -Afrika, of eerder in die suide. En ons moet onthou dat daar groot dele van Afrika is waar ons klipgereedskap het, maar geen fossielrekord om ons te wys wie die gereedskap gemaak het nie. Ons het geen antieke menslike fossiele uit Sentraal -Afrika of Wes -Afrika nie, glad nie. Ons moet dus in gedagte hou dat ons prentjie steeds beperk is ten opsigte van die gegrawe terreine en die inligting wat ons daarvan gekry het.
Vir my is die presiese prosesse wat by ons Afrikaanse oorsprong betrokke is, nog onduidelik. Ons weet nie presies wanneer dit gebeur het nie, ons weet nie presies waar dit gebeur het nie. Ons het moderne menslike fossiele uit Ethiopië op 160,000 jaar by Herto en 195,000 jaar vanaf Omo Kibish. Dit lyk vandag fisies na 'n meer robuuste weergawe van mense, maar ek dink ons ​​leer ook dat daar langs die mense wat nuut lyk, vorms van meer argaïese mense oorleef het op plekke soos Omo Kibish, Ngaloba, Singa en Eyasi.
En daar was nog meer verrassings uit 'n eksemplaar waarop ek en medewerkers 'n paar maande gelede gepubliseer het. Dit is die oudste fossiel uit Nigerië, van 'n webwerf genaamd Iwo Eleru. Dit is ongeveer 13 000 jaar oud, maar as jy daarna kyk, sou jy uit sy vorm sê dat dit meer as 100 000 jaar oud is. Dit herinner ons daaraan dat ons 'n baie bevooroordeelde beeld het van die evolusie van Afrika, met baie onbekende gebiede, en dat daar oorblyfsels van menslike evolusie kan bly hang, nie net buite Afrika in die vorm van die Neanderthalers en Denisovans nie, maar ook in Flores. vreemde wese wat die 'Hobbit' genoem word. In Afrika self kon argaïese mense ook in dele van die vasteland vertoef het. Uit 'n paar onlangse genetiese ontledings is daar bewyse van 'n inset van argaïese DNA in sommige moderne Afrika -bevolkings so onlangs as 35 000 jaar gelede. Dus, selfs in Afrika, was die proses ingewikkelder as wat ons gedink het.
Wat moderne mense betref, beteken dit dat sommige moderne mense in 'n sekere sin meer argaïese gene het as ander. Dit blyk wel so te wees. Dit laat ons dus weer vra: wat is 'n moderne mens? Sommige van die mees fassinerende navorsingsonderwerpe in die komende jaar of twee gaan na die DNS kyk wat sommige van ons van Neanderthalers verkry het, wat sommige mense van die Denisovans verkry het, en wat sommige Afrika -mense verkry het, miskien selfs van Homo heidelbergensis.
Wetenskaplikes sal na die DNA kyk en vra: is dit funksioneel? Doen dit eintlik iets in die liggame van daardie mense? Beïnvloed dit brein, anatomie, fisiologie, ensovoorts? Dit sal vir die komende jare 'n groot fokuspunt van navorsing wees, want aan die een kant sal hierdie gene help om ons werklik te vertel wat 'n Neanderthaler 'n Neanderthaler maak, wat van 'n moderne mens 'n moderne mens maak, wat 'n Denisovan maak 'n Denisovan. Maar dit kan moontlik ook toon dat, soos multiregionaliste in die verlede aangevoer het, robuuste fossiele in streke soos Australië 'n weerspieëling kan wees van die argaïese geenvloei.
Ons kan sê dat die gedeelde (spesifieke) kenmerke van Homo sapiens (bv. bolvormige breinkas, klein wenkbroue, ken) het eers in Afrika ontwikkel, terwyl die meeste van ons streeks ('rasse') eienskappe bygevoeg is tot die moderne sjabloon deur die werking van natuurlike seleksie, seksuele seleksie, stigtereffek en drift, soos moderne mense versprei na die streke waar hulle vandag voorkom. Maar kan argaïese gene ten minste vir sommige daarvan verantwoordelik wees?
Darwin was natuurlik verbaas oor die ontwikkeling van hierdie eienskappe. As ons lees Die afkoms van die mens, sy gunsteling siening vir die evolusie van baie van die streekskenmerke was dat dit seksueel gekies of, sou ons kan sê, kultureel gekies is. Ek dink hy was waarskynlik reg, in sommige gevalle ten minste. Ons kan sien dat velkleur oor die algemeen verband hou met ultravioletlig, 'n balans tussen genoeg UV -straling in u vel om vitamien D te produseer, maar nie te veel daarvan dat dit die vel sal beskadig of foliensuur kan vernietig nie. Daar is dus 'n balans in die hoeveelheid velpigmentasie, en daar is geen twyfel dat natuurlike seleksie hieraan werk nie. Maar selfs hier kan seksuele seleksie in terme van paringsvoorkeure vir 'n ligter of donkerder vel 'n rol speel. En as ons na ander kenmerke kyk, byvoorbeeld oosterse oë of die soort hare wat ons het, is dit moontlik dat Darwin reg was, en seksuele seleksie werk daar. Aangesien bevolkings in klein getalle versprei het, kon kulturele voorkeure vir aantreklikheid sommige van die verskille veroorsaak het. Daar is nie veel DNA betrokke nie, en 'n paar opvallende verskille tussen bevolkings kon redelik vinnig ontwikkel het.
Daar was 'n paar merkwaardige vooruitgang in die tyd dat ek die menslike evolusie ondersoek het, wat nou 40-jaar is. Toe ek in 1970 met my PhD begin en in 1971 op my doktorale navorsingsreis reis, was die tegnologie baie primitief. Eintlik het ek in Europa rondgegaan met 'n tas vol meetinstrumente: remklappe, bande, gradeboë. Ek het dit op die fossielskedels van Neanderthalers en moderne mense wat ek bestudeer het, toegepas en vier maande daaraan bestee. Dit het 'n halwe dag geneem om 'n enkele skedel te bestudeer en die data te versamel, alles met die hand neergesit op 'n papiervel wat nie gestoor kan word nie. Daar was nie eens fotostaatmasjiene nie, so ek kon al my data redelik maklik verloor het. Daar was geen sakrekenaars nie, daar was geen fotostaatmasjiene nie-dit was heeltemal nie-digitale opname.
Toe ek terugkeer na Bristol, moes ek al die metings met die hand op ponskaartjies skryf, wat dan in die massiewe hoofraamrekenaar vir die hele Universiteit van Bristol ingevoer is. Dit was waarskynlik ongeveer vier keer die grootte van hierdie kamer, maar met minder verwerkingskrag as die digitale horlosie wat ek nou dra. 'N Dag later sou ek terugkom en die resultate van die spesifieke analise kry. Of as dit nie werk nie as gevolg van 'n klein foutjie in een van die kaarte, moet ek dit alles weer inbring, wat gereeld gebeur het.
Dinge was moeisaam stadig. Dit het my vier maande geneem om die data te versamel. Dit het my nog 18 maande geneem om die data te ontleed, om die resultate vir my PhD te kry. Maar my gevolgtrekkings was duidelik genoeg. Ek het kraniale monsters van moderne mense uit verskillende streke gehad, en hulle het in kraniale vorm met mekaar gegroepeer, eerder as met hul plaaslike voorgangers. En die Neanderthalers val selde in 'n tussenposisie tussen antieke fossiele en onlangse mense - dit lyk asof hulle mettertyd in hul eie evolusionêre rigting op pad was, eerder as om geleidelik 'n moderne kraniale vorm te nader.
Nou, natuurlik, met die koms van skandering en digitale tegnologie, kan 'n goeie gegradueerde by 'n rekenaarkonsole hier of in Europa of die VSA 'n gelyke hoeveelheid data opdok wat ek versamel het, eintlik meer data as wat ek versamel het , op 'n reeks skedels in 'n week of twee, en hulle kon 'n meer deeglike berekening van die data doen as wat ek reggekry het, in 'n paar weke meer. Wat my dus amper vier jaar geneem het, kan deur 'n goeie student binne 'n paar weke bereik word!
Vooruitgang soos CT -tegnologie gee u toegang tot baie meer en baie ryker data. Ek was beperk tot die kraniometriese punte op skedels waar ek my meetinstrumente kon sit. Maar met CT kan u natuurlik die hele vorm van 'n monster vaslê. U kan kyk na die interne kraniale morfologie, die sinusse, die binne -oorbene van Neanderthalers, wat ons nou ken, anders as ons eie gevorm het. Ons het dit net deur middel van CT -tegnologie geleer, en dit alles het 'n groot verskil gemaak aan wat ons uit ons fossiele kan kry.
Op een manier is ek jaloers op die nuwe generasie wat alles in so 'n kort tydjie kan doen. Aan die ander kant, deur vier maande lank deur Europa te gaan, het ek eintlik die Neanderdal-skedel uit Duitsland en die Cro-Magnon-skedels uit Frankryk in my hande gehou, en dit was wonderlik om 'n praktiese benadering tot hierdie belangrike oorblyfsels te hê. Met slegs virtuele toegang tot die fossiele, dink ek dat die mense wat die digitale dinge op hul konsoles doen, die spesiale en selfs emosionele kontak met die werklike fossiele mis.
Toe ek in 1970 met my werk begin, is dit eerlik om te sê dat mense wat geglo het in evolusionêre kontinuïteit tussen Neanderthalers en moderne mense, die veld oorheers het. Daar was Loring Brace in Michigan, wat my beslis in my vroeë studies beïnvloed het. Loring het vas geglo dat die menslike evolusie regdeur die wêreld deur 'n Neanderthaler -fase gegaan het. Oral waar ons in die middelste Pleistoseen gekyk het, was daar 'Neanderthaloïde' mense, en dit was die voorvaders van die moderne mens in elke streek. As ons dus 'n volledige fossielrekord sou hê, sou ons 'n geleidelike oorgang in elke streek sien deur Neanderthaler-agtige vorms na moderne mense. Rond 1970 was dit waarskynlik die dominante siening.
Milford Wolpoff was een van die studente van Loring Brace en hy het uit die tradisie gekom, maar saam met medewerkers ontwikkel hy sy eie variant deur terug te gaan na die sienings van Franz Weidenreich, die Duitse anatomis. Weidenreich het 'n teorie ontwikkel wat nou bekend staan ​​as multiregionale evolusie. In 1984 publiseer Milford, Alan Thorne en Wu Xinzhi 'n referaat wat argumenteer vir multiregionale evolusie uit fossiele, argeologiese en genetiese gegewens. Homo erectus, toe dit oor die Ou Wêreld versprei het, het dit begin ontwikkel na moderne mense in elke streek. Maar hierdie lyne het nie verskil nie - hulle is aan mekaar vasgeplak deur geenvloei. Die bevolkings het destyds met mekaar gegroei oor die hele reeks mense, en daar was dus geen enkele plek waar moderne mense ontwikkel het nie. Moderne mense het basies oral ontwikkel waar ou mense gewoon het. Elke fossiel kan dus moontlik in 'n afstamming geplaas word wat na die moderne mens lei. En in een van die duidelikste onderskeidings van 'n Recent African Origin -model, sou die vestiging van streekskenmerke dikwels die voorkoms van gedeelde moderne voorgekom het, eerder as geslaagd.
Daar was egter ook mense wat nie deel was van die raamwerk van plaaslike kontinuïteit nie. Byvoorbeeld, daar was William Howells van Harvard, saam met wie ek in die sewentigerjare baie tyd deurgebring het. Bill was iemand wat nie gedink het die Neanderthalers is ons voorouers nie, en hy het 'n toenemende invloed op my denke uitgeoefen. Ons het nie geweet waar die moderne mens ontwikkel het nie, maar ons het albei gevoel dat dit nie van die Neanderthalers kom nie. Maar indien nie die Neanderthalers nie, waar was die voorouers? Was hulle in die Verre Ooste? Was hulle in Afrika? In die sewentigerjare kon ons nie sê nie. Ek het Bill egter gevolg deur te argumenteer dat daar waarskynlik 'n enkele sentrum vir moderne menslike oorsprong is, gegewe die ooreenkomste tussen mense oor die hele wêreld, fisies en geneties.
Gedurende die tagtigerjare het data begin opbou dat die Afrika -rekord beduidend was. Wat morfologie en argeologie betref, was Afrika nie die eerder agterlike plek waar dit dikwels gedink word nie. Eerstens is getoon dat moderne mense en gevorderde gereedskap so vroeg as elders in die wêreld daar is. Toe die gegewens toeneem, het dit gelyk asof moderne mense inderdaad daar was vroeër as wat hulle op enige ander plek was. Dit was die begin, in die 1980's, van wat ons 'Out of Africa' noem.
Aan die argeologiese kant was Desmond Clark ook baie sterk in die siening. Hy het bande met Tim White gehad, en Desmond en Tim was mense wat in die veld uitgegaan het om die fossiele te soek wat ons nodig gehad het om ons modelle te toets. Ek was nie so gelukkig met die opgrawings wat ek op plekke soos Gibraltar onderneem het nie, maar ek het baie argeologie en fauna gevind, maar nie die menslike fossiele nie. Maar mense soos Desmond, Tim, Ofer Bar Yosef en Bernard Vandermeersch het baie jare in veldwerk belê en is beloon om die fossiele te vind. Clark Howell was nog 'n groot invloed op my, nadat hy in die 1950's en 1960's invloedryke artikels oor Neanderthalers geskryf het, en hy was 'n pionier van veldwerk in baie streke. Hy was iemand wat nougeset was in die anatomiese besonderhede waarna hy in fossiele gekyk het, en hy het my baie geleer hoe om na die morfologie van fossiele te kyk. En nader aan die huis het ek baie geleer van my museumkollega Peter Andrews, wat gehelp het om my gedagtes oor 'n Afrikaanse oorsprong vir moderne mense op te skerp, en ons mede-outeur was van ons invloedryke artikel uit 1988 in Wetenskap.
Die voorafgaande jaar van 1987 was 'n ware waterskeiding, met die publikasie van die 'Mitochondrial Eve' koerant in Natuur deur Rebecca Cann, Mark Stoneking en Allan Wilson. 'N Paar van ons het voorheen 'n onlangse Afrikaanse oorsprong vir moderne mense bepleit, maar dit was eers in 87' dat hierdie onderwerp skielik die voorblaaie van tydskrifte en koerante haal. Skielik het moderne menslike oorsprong baie sexy geword, en meer geld is beskikbaar vir navorsing en veldwerk oor onlangse menslike evolusie.
Voorheen was die sexy gebiede vir menslike evolusie in die veel ouer Afrikaanse rekord. Mense wat in die Skeurvallei en in Suid -Afrika werk, was die fokus van aandag en finansiering. Maar na 1987 het mense die evolusie van moderne mense as 'n belangrike onderwerp begin insien, en ons het meer konferensies, meer veldwerk en meer openbare belangstelling in ons eie evolusie begin kry. Natuurlik was ek verheug om op die golf van toenemende openbare belangstelling in moderne menslike oorsprong te ry.
Tot 2004 het ons gedink dat slegs moderne mense oor die Wallace -lyn gekom het. Die Wallace -lyn is vernoem na die dierkundige Alfred Russel Wallace, wat beduidende veranderinge in die fauna en flora in Suidoos -Asië herken het toe ons van plekke soos Java oorbeweeg na die eilande wat na Nieu -Guinee en Australië lei. Die siening was dat ou mense daarvan hou Homo erectus tot by Java gekom, maar hulle het nie verder gekom nie - die aanname was dat slegs moderne mense met bote op die eilande kon kom wat na Nieu -Guinee en Australië lei.
Dan word die vonds bekend as Homo floresiensis is gemaak in Liang Bua -grot op die eiland Flores, en het vinnig die bynaam "The Hobbit" gekry, omdat die Heer van die ringe films was destyds gewild. Die graafmachines wat hierdie materiaal beskryf het, het aangevoer dat hulle 'n nuwe mensesoort gevind het, klein van ongeveer 'n meter lank, met primitiewe kenmerke in die geraamte en 'n brein so groot soos dié van 'n sjimpansee. En hierdie dier woon op die eiland Flores, ver oor die Wallace Line, vyfhonderd kilometer anderkant Java. Nie net dit nie, dit was nog steeds ongeveer 17 000 jaar gelede, lank nadat die Neanderthalers gesterf het. Dit was 'n buitengewone bewering van 'n gedeeltelike geraamte en nog meer fragmentariese materiaal wat uit hierdie een plek op Flores opgegrawe is.
Ek was by die Natuur perskonferensie waar hierdie bevindings bekend gemaak is, en kommentaar gelewer oor die ontdekking, wat my wel beïndruk het. Ek het dit ernstig opgeneem as 'n duidelike menslike spesie, wat op een of ander manier by Flores gekom het en vir 'n lang tyd afsonderlik afsonderlik ontwikkel het. Die leidende siening in 2004 was dat hierdie dier 'n dwergvorm verteenwoordig Homo erectus. Homo erectus het op die een of ander manier ooswaarts aangekom, op Flores aangekom, en onder die toestande van hierdie relatief klein eiland het die spesie in grootte afgeneem ('n proses wat insulêre dwerggroei genoem word, wat met medium tot groot soogdiere gebeur op eilande met minder hulpbronne, wanneer evolusie 'n verminderde liggaamsgrootte bevoordeel). Die argument was dat dit 'n dwerg was Homo erectus, verduidelik die kleiner liggaam en breingrootte.
Sommige navorsers het egter geweier om dit te aanvaar. Hulle was van mening dat dit in bisarre omstandighede so 'n bisarre vonds was, en hulle was eintlik bevoordeel dat hulle 'n patologiese moderne mens was, wat miskien aan kretinisme, mikrocefalie of iets wat Laron -sindroom genoem word, gely het. Hierdie toestande kan klein brein en klein liggame by moderne mense produseer, so sommige mense het aangevoer dat hierdie bevindings glad nie 'n duidelike spesie is nie.
Die siening is 'n minderheidsbeskouing, maar dit bly tot vandag toe. Ek is egter nie oortuig van hierdie teenargumente nie. Ons het nou meer as 100 fossiele van Liang Bua, nie net die een skelet nie - daar is 'n aantal ander individue. Daar is 'n tweede kakebeen wat vir my net so primitief en argaïes lyk soos die eerste kakebeen wat by die skelet is. En daar is twee stelle primitiewe polsbene. Hierdie vondste is gemaak in vlakke van ongeveer 17,000 tot ongeveer 90,000 jaar in die grot, en daar is argeologie regdeur die vlakke, argeologie wat in sommige opsigte baie ouer klipgereedskap lyk wat elders op die eiland gevind word.
Vir my bly dit egter 'n oortuigende, duidelike menslike vorm, en selfs nog primitiewer as wat oorspronklik oorweeg is, omdat onlangse navorsing oor die materiaal, meer gedetailleerde navorsing, 'n aantal kenmerke gevind het wat meer primitief lyk as selfs die wat ons vind Homo erectus. Die suggestie is nou dat dit 'n nog vroeër stadium van menslike evolusie kan verteenwoordig, wat nader aan is Homo habilis of selfs om Australopithecus, wesens wat twee miljoen jaar gelede of meer in Afrika geleef het. Alhoewel ons nog geen bewyse het dat dit gebeur nie, is die argument dat een van die meer primitiewe vorms meer as twee miljoen jaar gelede uit Afrika gekom het, op een of ander manier sy weg na Suidoos -Asië gevind het en in isolasie op die eiland oorleef het. Flore tot 17 000 jaar gelede, toe dit uitgesterf het. Dit sou 'n nog meer buitengewone verhaal wees as 'n Homo erectus om daar te kom en te verdwerg, dat jy eintlik 'n oorblyfsel het van 'n vroeëre stadium van menslike evolusie wat tot dusver gekom het.
Baie vrae ontstaan ​​uit hierdie baie uitdagende vind om te verduidelik waar dit vandaan kom en wat daarmee gebeur het. Is dit dood as gevolg van die impak van moderne mense, wat 'n argument is wat gebruik is vir die uitwissing van Neanderthalers? Volgens die graafmachines op Flores is daar 17 000 jaar gelede geen bewyse van moderne mense daar nie. Die moderne mense het vermoedelik later gekom. Maar daar is bewyse van 'n massiewe vulkaniese uitbarsting ongeveer 17 000 jaar gelede, wat baie dik as in die Liang Bua -grot en elders op die eiland geproduseer het. Dit kan wees dat hierdie uitbarsting so enorm was dat dit die plantegroei op die eiland verwoes het en gelei het tot die uitsterwing van die hobbit, wat 'n baie hartseer einde sou wees na miskien twee miljoen jaar se evolusie in 'n afgeleë gebied, aan die rand van die bewoonde wêreld op daardie tydstip.
Waar kom dit vandaan? Wel, dit is ook nog steeds 'n raaisel. Aan die een kant was dit van Homo erectus? Mike Morwood het onlangs aangevoer dat dit meer waarskynlik is dat die voorouers van die Hobbits uit die noorde gekom het, omdat die waterstrome in daardie streek eintlik van Sulawesi suidwaarts loop, af na plekke soos Timor, en dan weswaarts. Dit is die teenoorgestelde rigting van 'n transito van Java na Flores. Morwood voer dus aan dat die voorouers van die Hobbit verder noord gevind sal word. Dit is opmerklik dat hy en sy kollegas klipgereedskap op Flores gevind het wat 'n miljoen jaar oud is, wat moontlik deur die voorouers van die Hobbit gemaak is. Na berig word, het hy selfs gereedskap gevind wat 'n miljoen jaar oud is op die eiland Sulawesi, en die eiland is ook oor die Wallace Line. Daar kan dus baie meer bevolkings wees wat verband hou met die hobbit wat op die eilande van die streek gevind kan word.
Ons het 'n hele onbekende geskiedenis daar vir die hobbit, net soos ons 'n onbekende geskiedenis vir die Denisovans in Oos -Asië het.
Onderwerpe verander, en ek dink een van die merkwaardigste onlangse vondste is die materiaal van die terrein van Malapa in Suid -Afrika. Dit is materiaal wat die afgelope paar jaar gevind is, en ons het 'n reeks artikels gesien publiseer in Wetenskap in die afgelope paar maande. Dit is 'n spesie van Australopithecus gebel Australopithecus sediba, en dit is duidelik verwant aan die voorheen bekende en moontlik voorvaderlike spesies Australopithecus africanus. Die Taung -eksemplaar en die 'mevrou Ples' -fossiel is twee bekende voorbeelde van Australopithecus africanus, 'n spesie wat meer as twee miljoen jaar gelede in Suid -Afrika geleef het.
Dit is waar om te sê dat die Suid-Afrikaanse australopithecines vir die meeste kenners langs die hoofstroom van die menslike evolusie is. Die algemene siening was dat Oos -Afrika was waar die eerste mense ontwikkel het Homo habilis kom uit 'n spesie soos die van Lucy, Australopithecus afarensis. Van daar af, op sy beurt, die spesie Homo erectus vermoedelik ongeveer 1,8 miljoen jaar gelede ontwikkel het.
Wat nuut is, is dit sediba is byna twee miljoen jaar oud en het baie meer menslike kenmerke as Australopithecus africanus. So ons het hierdie vreemde fossiel geraamtes van sediba in Suid -Afrika aan die een kant lyk Australopithecus africanus, maar met meer menslike eienskappe in die tande, bekken, bene en hande. Dit dui op mense soos Lee Berger (die ontdekker van sediba), wat die oorgang na Homo het in Suid -Afrika plaasgevind, nie in Oos -Afrika nie. U kan dan dinge omdraai en al die fossiele in Oos -Afrika langs die kantlyn sit.
Ek is geneig om te dink dat dit meer kompleks is as dit. Ons weet dat daar ongeveer 2,5 miljoen jaar gelede in Australië, in Ethiopië, Kenia, Tanzanië en Malawi, australopithese geleef het. As ons dan op 'n aantal gebiede parallelle evolusie kry in die aanpassing by omgewingsverandering, begin hierdie verskillende spesies in toenemende mate gereedskap gebruik, begin hulle in toenemende mate vleis eet, begin hulle langer afstande op twee bene aflê hul voedsel, dit kon parallelle menslike veranderinge in die liggaam, die hande, die brein, selfs veroorsaak het. Dit is miskien wat ons in Oos -Afrika en Suid -Afrika sien. En 'n nog meer radikale moontlikheid is dat hibridisasiegebeurtenisse wat ons nou uit ou en moderne DNA kan karteer, twee miljoen jaar gelede ook in Afrika plaasgevind het en moontlik 'n paar van die mosaïekmorfologieë wat ons daar waarneem, veroorsaak het. So watter gebied sal uiteindelik die plek van oorsprong van die genus wees Homo is nog steeds 'n ope vraag, maar sediba herinner ons daaraan dat Suid -Afrika deel van die verhaal kan wees, en dit miskien Australopithecus africanus het nie uitgesterf nie. Miskien het dit voortgegaan om te ontwikkel en selfs 'n paar menslike kenmerke begin ontwikkel. Hierdie materiaal is dus in evolusionêre terme belangrik, maar ook belangrik vanweë die volledigheid van die verskillende geraamtes wat tot dusver ontdek is.
Tot dusver is twee redelik volledige geraamtes van wat waarskynlik 'n seuntjie is, miskien nege of tien toe hy gesterf het, en 'n volwasse wyfie. Minstens nog drie individue, almal van hierdie een webwerf, is nog ongepubliseer. Dit lyk asof hierdie individue die een na die ander in 'n valstrik geval het. Hulle het moontlik in anoksiese water geval, waar die weefsel baie stadig verval het, en hulle is gemummifiseer voordat dit gefossiliseer is, volgens Lee Berger selfs die moontlikheid om sagteweefsel te bewaar. Tussen die bene en die sedimente rondom kan daar lae versteende vel wees wat vel, porieë, hare en selfs pigmente kan behou. Nog meer buitengewoon as dit waar is. Maar net vir hul volledigheid, is dit regtig belangrike eksemplare.
Die impak van genetiese werk op ons veld is enorm en neem toe. As u terugdink aan 1997, is 'n klein bietjie mitochondriale DNA teruggevind uit die oorspronklike Neanderthaler -skelet wat in Duitsland gevind is. Ek was op die perskonferensie saam met Svante Pääbo, en dit was ongetwyfeld 'n baanbrekerswerk en 'n deurbraak. Maar niemand sou kon glo dat ons tien jaar later sou praat oor die grootste deel van 'n genoom van 'n Neanderthaler wat gerekonstrueer word nie. Die tegniese en rekenkundige vooruitgang was dus groot.
Die vermoë om die DNA te herstel, massiewe rekenaarkrag, groot databasisse van vergelykende DNA -monsters het ons in staat gestel om die grootste deel van die genoom van 'n Neanderthaler, in werklikheid verskeie Neanderthalers, in kaart te bring en ook die DNA te herstel van hierdie raaiselagtige mense wat Denisovans genoem word. Ek dink dat waar goeie koud toestande is, en net so belangrik, waar dit in die verlede oorwegend koud was, daar goeie DNA -bewaring moet wees. Dus, in Noord -Asië en Europa en op plekke op groot hoogte buite die gebiede, behoort daar meer DNA uit die fossiele te kom, en ons sal ook toenemende hoeveelhede sien van moderne menslike fossiele, wat as gevolg daarvan traag is om te kom die besmettingsprobleme. Ons vind moontlik dat daar ander mense as die Denisovane en die Neanderthalers uit hul DNA in hierdie streke herken kan word - daar kan baie meer verrassings kom. Daar is byvoorbeeld bewyse uit fossiele en onlangse DNA dat selfs Afrika 'n oorvleueling van moderne en argaïese mense het, met die moontlikheid op 'n kontinent so groot dat daar ander afstammelinge was heidelbergensis woon daar langsaan Homo sapiens. Hierdie bevolkings kon ook DNA uitgeruil het, waarvan bewyse gevind kan word in die genome van lewende Afrikane. Ons sal ook die eerste keer kyk na funksionele DNA in die genome van ou individue. Vir die eerste keer kan ons 'n vergelyking tref, nie net tussen die sjimpansee -genoom en die moderne menslike genoom nie, maar ons kan nou die Neanderdal -genoom en die Denisovan -genoom byvoeg. Ons kan begin sien wat die drie menslike genome verenig in vergelyking met die sjimpansees. Wat het langs die moderne menslike lyn ontwikkel om ons te maak wat ons is? En dan afsonderlik, wat het die Neandertalers gemaak wat hulle was? Wat het die Denisovane gemaak wat hulle was? Dit sal natuurlik 'n impak hê op ons eie natuur, wat van 'n moderne mens 'n moderne mens maak. Daar is reeds 'n aantal stukkies DNA geïdentifiseer wat onder mense verskil, waar die Neanderthalers soos sjimpansees lyk. Sommige hiervan handel oor die brein, sommige oor die vel en fisiologie, sommige oor hoe die skelet groei, en sommige oor dinge soos die beweeglikheid van sperms. Hierdie dinge gaan ons regtig help om te vertel wat 'n Neanderthaler maak, wat 'n Denisovan maak en wat 'n moderne mens maak. Net so sal ons studies sien oor die funksie van Neanderthaler-afgeleide en Denisovan-afgeleide DNA in die moderne bevolkings wat dit uit vorige kruisteling toon. Ons sal dus uitvind of ons voordele op kort of langer termyn uit die kruistoestande behaal het in terme van plaaslike aanpassing, weerstand teen nuwe patogene, ens.
Hier is 'n ietwat eenvoudige voorstelling van my huidige denke oor menslike evolusie die afgelope twee miljoen jaar:
Ons het die afstammeling van die hobbit, 'Homo floresiensis ' (in aanhalingstekens omdat die menslike status nog nie duidelik is nie), miskien meer as twee miljoen jaar gelede uiteenlopend, wat afsonderlik in Suidoos -Asië ontwikkel het en blykbaar ongeveer 17 000 jaar gelede uitsterf.
Ons het Homo erectus, waarskynlik uit Afrika, wat aanleiding gee tot afstammelinge wat voortduur in die Verre Ooste in China en Java, maar wat uiteindelik uitsterf. In Europa het dit moontlik aanleiding gegee tot die spesie Homo voorganger, 'Pioneer Man', bekend vanaf die webwerf Atapuerca in Spanje. Weer uitsterf.
In die westelike deel van die ou wêreld kry ons die ontwikkeling van 'n nuwe spesie, Homo heidelbergensis, teenwoordig in Europa, Asië en Afrika. Ons het geweet heidelbergensis het twee maniere gegaan, na die moderne mens en die Neanderthalers. Maar ons weet dit nou eintlik as gevolg van die Denisovans heidelbergensis het drie maniere gegaan-in werklikheid blyk dit dat die Denisovane 'n off-shoot van die Neanderthaler-geslag verteenwoordig.
Noord van die Middellandse See, heidelbergensis aanleiding gegee het tot die Neanderthalers, in die Verre Ooste, het dit aanleiding gegee tot die Denisovans. In Afrika heidelbergensis ontwikkel tot moderne mense, wat uiteindelik ongeveer 60 000 jaar gelede uit Afrika versprei het, maar soos ek genoem het, is daar bewyse daarvoor heidelbergensis bevolkings wat vir 'n tydperk in Afrika voortgeduur het. Maar ons weet nou dat die Neanderthalers en die Denisovane nie geneties uitgesterf het nie. Hulle het fisies uitgesterf, maar hul gene is ingevoer in moderne mense, miskien in die weste van Asië in die geval van die Neanderthalers. En toe haal 'n kleiner groep moderne mense DNA van die Denisovans in Suidoos -Asië.
Ons eindig met 'n taamlik ingewikkelde verhaal, met selfs sommige van hierdie ou DNA wat terugkom na moderne mense in Afrika. Ons evolusionêre verhaal is dus meestal 'n onlangse Afrikaanse oorsprong, maar nie absoluut nie.
Uit Afrika: Prehistoriese mense het Afrika 60 000 jaar vroeër verlaat as wat ons gedink het
Nuwe argeologiese bewyse het elemente van die sogenaamde "Out of Africa" ​​-teorie ondermyn, die algemeen ondersteunde model wat die migrasie van die vroegste mense uit Afrika in kaart bring. Wetenskaplikes glo nou dat mense reeds 120 000 jaar gelede uit Afrika vertrek het en 60 000 jaar vroeër as wat voorheen gedink is.
Navorsers van die Max Planck Institute for the Science of Human History, in Jena, Duitsland, en die Universiteit van Hawaii in Manoa, het van die nuutste DNS-analise gebruik gemaak om antieke menslike bene wat in Asië gevind is, te dateer. In 'n verslag wat in die tydskrif gepubliseer is Wetenskap Donderdag onthul die navorsers dat die bene uit Suid- en Sentraal -China tussen 70 000 en 120 000 jaar gelede dateer.
Bewyse herskryf menslike oorsprong
Ander onlangse studies koppel DNA van alle hedendaagse nie-Afrikaanse bevolkings aan die migrasiegebeurtenis "Out of Africa". Wetenskaplikes glo dat 'n groot aantal prehistoriese mense die kontinent in 'n enorme vertrek 60 000 jaar gelede verlaat het.
Die nuwe navorsing stel 'n nuwe model voor vir vroeë menslike migrasie, wat voortbou op die bestaande teorie. Lank voor die reuse -migrasie het klein sakke ontdekkingsreisigers die wêreld vol gereis.
In 'n persverklaring het die antropoloog Michael Petraglia, van die navorsingspan, gesê: "Die aanvanklike verspreiding uit Afrika voor 60 000 jaar gelede is waarskynlik deur klein groepies voerders, en ten minste sommige van hierdie vroeë verspreidings het genetiese spore op lae vlak gelaat in die moderne menslike bevolking. "
Hierdie pioniers het die eerste keer hul voete op hedendaagse Asiatiese grond gesit en tot in Australië gereis. Hulle het nie net baie van die hedendaagse wêreld ontdek nie, maar het ook vriendelik geword met ons nie-menslike neefs.
As u buite Afrika woon, kan tot 4 persent van u vroeë stamboom bestaan ​​uit neefs van Neanderthaler. Inwoners van die Stille Oseaan -eilande soos Fidji het gemiddeld 5 % Denisovaanse erfenis. Denisovans is 'n hominin -spesie wat slegs nege jaar gelede ontdek is in navorsing wat in Natuur.
'N Nuwe oorsprongverhaal is nodig
Dit is nie die eerste keer dat nuwe bewyse die tradisionele 'Out of Africa' -verhaal betwis nie. Verlede maand het wetenskaplikes merkbare ooreenkomste gevind tussen 'n 260 000-jarige Homo erectus skedel en dié van die moderne Homo sapien. Die skedel, wat in China gevind word, kan beteken dat vroeë menslike evolusie buite Afrika plaasgevind het.
Die onlangse ontdekking van 9 miljoen jaar oue tande deur Duitse argeoloë kan 'n Europese oorsprong vir die mensdom aandui.
Die skrywers van die nuwe verslag beweer dat die sleutel tot die ontplooiing van die verhaal van menslike oorsprong ondersoek is wat nie net pure argeologie is nie.
'Wat ons in die gedragsrekord sien, is dat die verspreiding van sogenaamde moderne menslike gedrag nie plaasgevind het in 'n eenvoudige tydsoorskrydende proses van wes na oos nie,' skryf 'n ander van die skrywers van die verslag, antropoloog Christopher Bae. "Ekologiese variasie moet in ag geneem word in ooreenstemming met gedragsvariasie tussen die verskillende homininpopulasies."
Katerina Douka, 'n navorser in argeologiese wetenskap, en nog een van die skrywers van die verslag, voeg by: "Daar is die afgelope paar dekades 'n toenemende aantal multidissiplinêre navorsingsprogramme in Asië bekendgestel. Die inligting wat gerapporteer word, help om die gapings in die evolusionêre rekords. "
13 Aug. 2015 #41 2015-08-13T17: 24
Dit lyk asof u teorieë nuut is, niks is nuut nie. Ek hoop dat u nie te veel tyd mors om iets te ondersoek nie, wat nie bewys kan word nie. Alhoewel u die reg het om te glo wat u wil, moet u net in gedagte hou dat u moet glo, nie iets om van ander te verwag nie.
Dit maak jou nogal godsdienstig ^_ ^
Wie hou nie van 'n goeie teorie nie? Skiet my een, ek is oop om vandag te lees: D
13 Aug. 2015 #42 2015-08-13T17: 33
reddgirl64 het geskryf: Dit maak jou nogal godsdienstig ^_ ^
En ek gee glad nie om vir teorieë nie.
13 Aug. 2015 #43 2015-08-13T20: 26
verslap jou familie
13 Aug. 2015 #44 2015-08-13T20: 28
Lees dit en huil, u blanke fossiel:
het geskryf: Homo erectus is die variëteit van mense wat uit die vasteland van Afrika beweeg, om deur 'n groot deel van Asië en Europa te versprei. Hierdie skuif uit Afrika dateer gewoonlik uit ongeveer 'n miljoen jaar gelede, maar dit kan te onlangs wees. Die eerste berigte van twee skedels wat in 1999 by Dmanisi, in Suid -Georgië gevind is, beskryf hulle as 1,8 miljoen jaar oud.
Soort fossieloorblyfsels is gevind tot by Java in Suidoos -Asië (die eerste wat in 1891 ontdek is), Beijing in die noorde van China en in Europa in Griekeland, Duitsland en Engeland - benewens talle plekke in Afrika. Die Europese skedels verskil op verskillende maniere van die Asiatiese (groter brein, kleiner tande), wat veroorsaak dat sommige antropoloë dit nie as Homo erectus klassifiseer nie, maar as 'n argaïese weergawe van ons eie spesie, Homo sapiens.
13 Aug. 2015 #45 2015-08-13T20: 30
Truthie, reddgirl, kennyinbmore.
moet ophou om pro-swart webwerwe te saboteer en op te hou om op swartgekleurde swartes te haat. dan sal ek ophou brand en ek sal ophou om jou te skroei en ek sal ophou om jou bloot te stel. Regtig eenvoudig, regtig eenvoudig. Jou gekerm en BooHooHoo'ing in hierdie draad, is vir my betekenisloos.
Vra maar vir dok Saul, as jy my nie glo nie.
Hy het die toorn beleef toe hy geweier het om op te hou om swartgallige swartmense en ander lede wat aanhou om swart mense lief te hê, te haat.
Nuwe fossiele en ontdekkings herskryf voortdurend die geskiedenis van moderne mense se bewegings buite Afrika. Slegs onlangs het wetenskaplikes bewyse gevind dat moderne mense meer as 300 000 jaar gelede ontwikkel het.
Dit druk ou skattings met meer as honderdduisend jaar terug. Nuut gevind oorblyfsels dui ook daarop dat die eerste migrasiegolf moontlik vroeër as 50 000 jaar plaasgevind het as wat ons aanvanklik geglo het.
Multiregionale evolusie kan 'n hernuwing in gewildheid ervaar namate nuwe stukke van die legkaart bygevoeg word. Ten minste verander die O uit die Afrika -teorie vind nou plaas.
Ons begrip van die redes vir die uittrede uit die vasteland sal net verdiep namate ons duidelikheid oor die tydlyne toeneem. Dit sal slegs gebeur namate meer en meer fossiele regoor die wêreld opgegrawe word.