Nova Cana - WRSP
NOVA CANA TYLINE
1947 (Mei 2): Ses jaar oue Angela Volpini het haar eerste Heilige Nagmaal in die dorp Casanova Staffora, Lombardy, Italië, in die Apennine-bergreeks ontvang.
1947 (June4): Angela, wat sewe geword het op die Junie 2, het haar eerste verskyning van die Maagd Maria op 'n plek genaamd Bocco op die heuwel met uitsig oor Casanova Staffora beleef.
1947 (4 Julie): Die tweede verskyning het plaasgevind waarin die visioen bevestig dat sy Maria is. Dit het 'n reeks verskynings op die vierde van die maand oor nege jaar gevestig.
1947 (Oktober 4): Sonondergangers, wat herinner word aan ander verskynings, veral Fátima, is tydens die verskynings gerapporteer.
1947 (November of Desember): Die bisdom van Tortona, wat die groot skare by Casanova Staffora opgemerk het, het 'n ondersoek begin.
1948 (April 18): Die belangrike Italiaanse algemene verkiesing van 1948 het plaasgevind. Christen-sosialiste het mag gekry teen die linkse koalisie van sosialiste en kommuniste.
1950 (November 4): Sonondergangers, wat herinner word aan ander verskynings, veral Fátima, is tydens die verskynings gerapporteer.
1950: Die gebou van die cappellina (Engels: "klein kapel") het op die terrein van die verskynings begin; die huidige standbeeld is in 1960 geïnstalleer.
1952 (Junie 6): Die eerste aanduidings van die beslissing van die bisdomskommissie van ondersoek het bekend geword. Angela se karakter is geprys en sy is geestelik gesond verklaar, maar die Kerk het die standpunt ingeneem dat daar geen bewyse was om haar verskynings as bonatuurlik te beoordeel nie.
1955 (4 November): Die laaste verskyning in die gewone reeks het plaasgevind, maar die Maagd het belowe dat sy weer sou terugkeer.
1956 (4 Junie): Die finale verskyning het plaasgevind waarin die Maagd 'n groot geestelike herlewing voorspel het na 'n tydperk van onstabiliteit onder die nasies. Sy het gesê dat God barmhartig is en die volk straf sal spaar.
1957 (15 Augustus): Die bisdom Tortona het ooreengekom dat 'n kerk in Bocco as 'n Mariene heiligdom kon gebou word.
1958 (9 April): Angela het 'n lêer van haar boodskappe aan Pous Pius XII in St Peter's in Rome aangebied.
1958 (22 Junie): Die eerste klip van die nuwe kerk is geseën deur senior priester Monsignor Ferreri, met baie pelgrims aanwesig.
1958: Die vereniging Nova Cana is op die ouderdom van agtien deur Angela gestig.
1959 (4 November): Die klok van die nuwe kerk is geseën deur Canon Caldi, afgevaardigde van biskop Melchiori van Tortona.
1962 (4 Junie): Monsignor Rossi, ook 'n afgevaardigde van die biskop van Tortona, het die mis gevier waarop die nuwe kerk geseën en ingehuldig is.
Die verskynings van Casanova Staffora het plaasgevind in die konteks van na-oorlogse Italië, te midde van 'n baie onstabiele politieke situasie. In 1947 was Italië ná die oorlog in 'n tydperk van intense onsekerheid oor die vraag of die toekomstige regering Christen-demokratiese sou wees, en dus ondersteunend van die Kerk of Sosialistiese / Kommunistiese, met die bedreiging vir die Katolieke lewenswyse wat dit sou hê voorgestel in die eerste helfte van die twintigste eeu en in die Koue Oorlog tydperk. Die Christen-Demokrate het die belangrike verkiesing in April 1948 gewen en vir 'n paar dekades lank in krag gebly (onder andere, sien Ginsborg 1990).
Gelowiges in Casanova Staffora stem saam dat die nasionale konteks relevant was vir die begin van die heiligdom; gedurende die dekade 1944-1954 was daar meer Marian verskynings in Italië as in enige ander moderne tydperk. Angela het die eerste keer gesien dat sy die Maagd Maria op 4 Junie 1947 gesien het nadat sy twee dae vantevore haar sewende verjaardag geslaag het. Die eerste boodskap van die Maagd Maria was: 'Ek het die weg na geluk op hierdie aarde geleer ... Wees goed, bid en ek sal die redding van u volk wees' (Angela Volpini se webwerf 2016). Die eerste deel van hierdie boodskap word op 'n bord geskryf op die terrein van die verskyning, die cappellina ('n klein gebou met 'n standbeeld en afgemerk deur 'n heining). Vir Angela het hierdie eerste verskyning alles wat sy sedertdien van God, Maria en die mensdom geglo het, gevestig:
Dit was die doel van die menslike lewe, dit was alle menslike moontlikhede, dit het betekenis gegee aan elke menslike lewe. Dit was die vreugde van die Skepper. Met groot benadering kan ek sê dat ek die universele wêreld oorweeg het, deur die oë van die Madonna het ek die hele mensdom gesien ... ek het die hele verhaal van mense gesien (Angela Volpini se webwerf 2016).
Teen die tyd van hierdie eerste visie was Angela [Image aan die regterkant] 'n jong meisie in 'n boerderypamilie, wat die koeie met ander kinders in 'n helling gebied bekend as Bocco, 'n paar honderd meter buite die hoofdorp. Omstreeks vieruur die middag onthou sy dat sy op die gras sit en blomme in trosse plaas. Sy voel hoe iemand haar ophef en, dink sy is haar tante, draai om na 'n onbekende vrou met 'n pragtige gesig. Angela was 'n enigste visioenêr, aangesien die ander kinders nie hierdie ervaring gedeel het nie (een van die kenmerke van 'n suksesvolle en langtermyn verskyningsbeweging is duidelikheid oor wie die Madonna praat; 'n veelheid van stemme kan die reputasie van die saak benadeel. ). Angela het haar visie dadelik as die Maagd Maria geïdentifiseer, en dit is bevestig in die tweede verskyning een maand later op 4 Julie 1947, toe die visioen haar tot Maria verklaar het. Dit is verder op 4 Augustus duidelik gemaak toe sy na haarself verwys het as 'Maria, hulp van Christene, toevlugsoord vir sondaars'. Dit is tradisionele titels van Maria.
Pelgrims het binnekort in hul duisende na Casanova Staffora gekom. Teen die herfs van 1947 was dit nasionale nuus; koerante soos The Press en Vandag het die storie gedek. Die skares het deelgeneem aan die dramatiese gebeure: die titel van Ferdinando Sudati se boek (2004) wat die verskyning bevorder, Dove posarano i suoi piedi ("Waar haar voete rus"), verwys na die feit dat pelgrims beweer dat hulle die onsigbare Maria se voete sien afdruk op die blomme wat geplaas is om haar te vereer. Angela se gebare en charismatiese glimlag verseker hulle dat Mary teenwoordig is; sy het vir die Maagd en kinders blomme gegee om te soen en te seën, en sy het die onsigbare Christus-kind in haar arms gedra. Die heiligdom kyk uit oor die skoonheid van die Apennine-riviervallei hieronder en bied 'n onvergeetlike agtergrond vir die toneel. In die laat veertigerjare was die helling letterlik bedek met mense. Soos baie Katolieke visioenarisse, het Angela as kindersienaar baie aandag getrek. Baie priesters het ook besoek afgelê, en die bisdomsowerhede in Tortona het met 'n ondersoek begin. Angela beskryf hoe intens sy onderhoude ondergaan het deur priesters, joernaliste en dokters: sy onthou dat sy ongeveer veertig dae van haar huis geneem is en in 'n kamer sonder vensters bewaar is. Hierdie druk is toegepas om te kyk of Angela sou erken dat sy die visioene vervals het, maar sy het nie.
Angela se verskynings is in hierdie reeks, soos ander verskynings, in elke vierde van die maand tot Junie 1956 ervaar, met 'n paar onderbrekings deur die jare. 'N Reeks help om 'n patroon van pelgrimstog te skep. Die boodskappe was nie onbekend in die tradisie van die Mariaanse verskyning nie: die Maagd het gebed, boete, 'n kapel en uiteindelik 'n groter heiligdom gevra. Die Casanova Staffora-verskynings weerspieël ook die beroemde verskynings van Fátima in 1917, wat in die laat 1940's toenemend bekend was in Europa, met die afwagting op 'n groot wonderwerk, waarskuwings van goddelike straf en sensasionele berigte oor bewegings van die son, vir die eerste keer tyd op 4 Oktober 1947 en daarna op 4 November 1950, drie dae na die definisie van die leerstelling van die Maria-aanname deur pous Pius XII.
Angela se verskynings is op 4 Junie 1956 afgesluit en sy sê dat sy nog geen verdere ervarings van hierdie soort gehad het nie. Die boodskap van hierdie finale visie was belangrik om toekomstige rigtings te bepaal. Volgens Angela het Mary gesê:
Die groot wonderwerk het reeds begin, en weer het die genadige God die aarde sy straf gespaar. Baie mense sal terugkom na die kerk en die wêreld sal uiteindelik vrede hê. Maar voor dit gebeur, sal baie nasies geskud en hernu word. Onthou altyd my laaste woorde: wees lief vir God, liefde jou hemelse ma, wees lief vir mekaar. Ek sal nie terugkom nie, maar ek sal die tekens en genade belowe, sodat julle kan weet dat ek altyd by julle sal wees (Sudati 2004: 174, my vertaling).
Daarom kondig die sestienjarige Angela onmiddellik na die finale verskyning aan dat die wonder 'n geestelike vernuwing sou wees wat reeds begin het. Dit, en die verwydering van die dreigemente van goddelike tugtiging, het Casanova Staffora onderskei van ander verskynings in die tweede helfte van die twintigste eeu wat apokaliptiese wonderwerke en strawwe beklemtoon het. Angela se missie was om meer gegrond en optimisties te wees oor die rigting van die menslike samelewing. Angela onthou dat:
Maria het my vertel dat die wonderwerk 'n toename van openbare gewete en bewustheid sou wees. In 1958 het ek die organisasie gestig Nova Cana om hierdie proses te help. Nova Cana poog om mense se aandag te vestig op die koms van die Koninkryk van God, net soos die bruilof in Kana die manifestasie van die goddelikheid in Jesus was. Dit is 'n sentrum vir dialoog. Ek het besef die behoefte aan 'n ruimte waarin mense kan besin oor hul begeerte na vervulling en kan besef dat dit kan realiseer (Onderhoude, 28-31 Oktober 2015, word ook verder aangehaal).
Ten spyte van die priesterlike steun vir Angela, het twee bisdomsbiskoppe van Tortona, Egisto Melchiori en Francesco Rossi, aangekondig dat hulle die verskynings nie in 1952 en 1965 kon bevestig nie. Hulle het hul waardering uitgespreek oor Angela se karakter en die ortodoksie van haar boodskap, en kon nie die moontlikheid van 'n bonatuurlike oorsprong uitsluit nie. Hulle het egter gemeen dat die verskyning meer waarskynlik veroorsaak is deur die ervaring van haar eerste nagmaal en dat sy met die verhaal van Fátima in aanraking gekom het. Nietemin het die bisdom wel toestemming verleen vir die bou van 'n heiligdomskerk in Bocco, die eerste klip is in 1958 gelê en die gebou is formeel geseën deur 'n biskoplike afgevaardigde in 1962. Die verhouding met die kerk was nie altyd soepel nie, maar die bisdom ondersteun steeds deur 'n priester aan te stel om een ​​keer per maand die mis in Bocco te vier. Verder het Angela sterk vriendskappe met baie priesters en monnike geniet, veral die priester en politikus Don Gianni Baget Bozzo (1925-2009) en die monnik Frate Ave Maria (1900-1964) van die kluisenaar van Sant 'Alberto di Butrio.
Angela se boodskappe van Mary is optimisties oor die menslike potensiaal op 'n manier wat later op Katolieke bewegings, soos Skepping Spiritualiteit en Volledig Menslik, Volle Lewe. Hulle het ook nie-Katolieke parallelle in die Human Potential Movement in die Verenigde State wat in die 1960's ontstaan ​​het. Vir Angela was hierdie visie egter reeds volledig aanwesig in die aanvanklike verskyning op 4 Junie 1947, toe Mary gesê het: 'Ek het die weg na geluk op hierdie aarde kom leer.' Angela sê dat:
Maria is 'n ikoon van die geskiedenis van die mensdom. Alle mense het die geleentheid vir vervulling en toegang tot die domein van die goddelike, en Maria is die een in wie dit ten volle verwesenlik word.
Terwyl Angela verwys na die belangrikheid van menslike bevryding, assosieer sy haar nie met bevrydingsteologie nie vir sien, ook nie met die feministiese teologie nie. Nietemin stem sy saam dat 'n vrou dit moeiliker maak vir haar stem om in die Kerk gehoor te word.
Angela beskou Maria as die mensdom vervul: sy is die eerste mens om vervulling te bereik en dus 'n voorbeeld vir alle ander. Maria het 'n sterk gemeenskapsverhouding met God, en Angela (bewus van moontlike interpretasies van haar boodskap) maak duidelik dat God en Maria heeltemal afsonderlik is en nie verwar word nie. Die doel van elke mens is Maria, maar ook vir elke persoon om uniek te wees. Om Angela aan te haal:
Vervulling is die ontwikkeling van ons eie uniekheid waardeur ons in gemeenskap met God is. Die konsep van die goddelike is gebaseer op die persoonlike; dit is die oorspronklike bron van jouself. Wanneer die mensdom vervul word, kan ons die domein van die goddelike binnedring. Daar is 'n keuse, 'n keuse om lief te hê.
God se projek was inkarnasie en God het Maria gekies. Dit was omdat sy die mens was wat haar potensiaal erken en verwesenlik het. Sy het haar verbind tot haar eie begeerte om lief te hê en was nie gebonde aan die kultuur rondom haar nie. Sy het ontdek dat die geheim van God was dat dit gedoen kon word.
Angela sê ook dat:
Dit is 'n visie van potensiaal, maar dit hang van ons af. Die taak om die boodskap te ontvang is ons verantwoordelikheid. Tradisionele gelowiges van alle godsdienste verkies om dit aan God te delegeer. Maria het op haarself staatgemaak. Maria was onafhanklik van God om hom in liefde te ontmoet. Dit is die projek van alle mense: 1) Om jouself te wees, wat die doel van skepping is, en 2) om lief te hê, wat die menslike gehalte moet begryp. Ander dinge volg.
Die heiligdom by Bocco, Casanova Staffora, [Image regs] is deel van die Rooms-Katolieke bisdom van Tortona. Daarom volg godsdienstige rituele die Katolieke sakramente wat deur die priesters van die bisdom geadministreer word. Angela Volpini en praktiserende lede van Nova Cana bly binne die Katolieke Kerk.
Angela het haar deel in die boodskap van vernuwing gespeel deur 'n nuwe vereniging vir gebed te stig, Nova Cana, in 1958. Die doelwit lidmaatskap was jonk, sy beginsels respek en liefde vir die mensdom, en die eenheid van politieke denke en godsdienstige lewe. Anders as ander 20-eeuse Katolieke bewegings soos OPUS DEI, die Nova Cana Beweging het geneig om aan die linkerkant van die politieke spektrum eerder as die reg te sit. Dit word getuig deur sy bande met die Latyns-Amerikaanse kerke, en kontak met biskoppe met bevrydings teologie geloofsbriewe soos Helder Camara en Oscar Romero. Angela sê dat sy deur die Latyns-Amerikaanse biskoppe genooi is om die temas van die Tweede Vatikaanse Raad te bespreek waaraan haar eie visie van menslike potensiaal ooreenstem. In die 1960s en 1970s, Nova Cana studente en linkse werkers gelok, en is deur kerklede daarvan beskuldig dat hulle kommunisties was. Terwyl Angela dit aanvaar Nova Cana en sy humanitêre projek het grootliks met die politieke linkerhand gestaan, en verklaar ook dat dit nooit kommunisties was nie (sosialisme en kommunisme kan duidelik in die Italiaanse politieke geskiedenis onderskei word). Na die probleme met die kerk wat dit veroorsaak het, was Angela versoen met die gemeente in die 1980s en het haarself as 'n invloedryke Katolieke onderwyser en spreker gevestig. verskeie boeke en talle artikels is oor haar geskryf en sy het verskeie kere op televisie verskyn. In onlangse jare het biskoppe van Tortona die heiligdom by Bocco besoek en dit bly steeds pelgrims.
Angela beskryf Nova Cana op die volgende manier:
Nova Cana het die impuls gegee tot die ontstaan ​​van inisiatiewe waarvan die doel was om die ekonomiese vakke wat in die plaaslike omgewing bedryf word onder die voorwaardes van langtermyn marginalisering te waardeer. Danksy die selfbeeld-hupstoot wat Nova Cana in staat was om aan die betrokke vakke te spuit, is eensame boere omskep in moderne sosiale entrepreneurs. Byvoorbeeld, vee en boerdery koöperasies is geskep (Angela Volpini webwerf 2016).
Nova Cana bied suksesvolle konferensies, seminare en kursusse aan, en dit stel Angela in staat om verskeie boeke te publiseer, met duisende verspreiding. Angela se man, Giovanni Prestini, 'n sosioloog, het bygedra tot die oprigting van koöperasies in die landbougebiede rondom Casanova Staffora. Nova Cana werk om selfbeeld in arm gemeenskappe te bevorder en sodoende mense te help om hul potensiaal vir ekonomiese, sosiale en politieke ontwikkeling te besef. Nova Cana Projekte is ook in Peru, Brasilië, Turkye en Suid-Afrika bekendgestel.
Nova Cana bestaan ​​nog altyd op 'n afstand van die amptelike Katolieke Kerk, ondanks die ondersteuning van baie priesters en die besoeke van biskoppe aan die heiligdom in Bocco. Vroeg, terwyl Angela 'n kind was, was die kerk nie oortuig om die verskynings te staaf nie, 'n beslissing wat nog steeds bestaan. Later het die volwasse Angela se interpretasie van haar visioene in sommige opsigte verskil van die Katolieke leerstellings soos vasgestel deur die Vatikaan. Dit maak Nova Cana egter nie 'n sekte nie, aangesien die gemeenskap nog nooit 'n volledige breuk van die kerk gemaak het nie. Al die leerstellings van Angela weerspieël die Katolieke kultuur waarin sy gebore is.
Een groot kontras tussen Angela se visie en die amptelike leer van die Kerk bestaan ​​daarin dat sy glo dat ons almal onberispelik is. Dit strook nie met die leerstelling van die Kerk waarin Maria die enigste voorbeeld van onberispelike bevrugting is nie. Angela kontrasteer haar eie visie met die kerkleer deur te sê dat die Kerk God se inisiatief en Jesus se verlossing beklemtoon, terwyl sy veel meer gewig lê op die vervulling en geloof van die mens as definitief in die bevryding van die mensdom. Vir haar was Jesus meer 'n openbarer van ons potensiaal as 'n verlosser; sy is teen passiewe sienings van menslike betrokkenheid by redding. Sy sê:
Dit was my roeping om mense te help bemagtig ten opsigte van hulself en die wêreld, en leef hul begeertes wat die beginpunt is. Die projekte van Nova Cana is gedeeltelike voorbeelde van hierdie bemagtiging. Die goddelike in die mens is 'n potensiaal en 'n keuse. 'N Mens moet hierdie potensiaal in die mensdom sien. Die boodskap was meer oor die mensdom as oor God. Om getrou te wees aan jouself is die kern van die verhouding met God. Sonder dit kan jy nie aan ander getrou wees nie. Die Kerk beklemtoon nie hierdie boodskap nie; Inteendeel, soos die Kerk leer dat die mens 'n sondaar is en 'n Verlosser benodig, maar in werklikheid is die potensiaal vir verlossing intern. Jesus, deur sy woorde, optrede, lewe, dood en opstanding, het die potensiaal vir bevryding aan ons geopenbaar. Redding is ons vervulling en ons waarde.
Angela beskou hierdie idees as sentraal in die visie van die Tweede Vatikaanse Raad. Soos ander wat radikale interpretasies van die Raad gevolg het, soos Katolieke bevryding en feministiese teoloë en sommige progressiewe morele teoloë, beskou Angela haarself as 'n Katoliek, maar nie een wat die siening van die Magisterium ongetwyfeld sou aanvaar nie. Sy sê: "Eenheid is baie belangrik, maar nie ten koste van die gewete nie. Eenheid is nie ooreenstemming nie, maar eenheid in diversiteit. "
Afwyking tussen die hiërargie van die Kerk en visioenarisse wat dikwels vroulik is as alternatiewe bronne van gesaghebbende onderrig, is meer algemeen as wat die geval beskou word (sien Maunder 2016). Die aanname dat visioenarisse die kerkleer net weer aanpas en daardeur slegs bestaan ​​om die status van die Vatikaan te versterk, is nie geregverdig nie. Hierdie standpunt kan miskien afgelei word van Bernadette Soubirous, beroemd in die kerk as die modelvisioenêr wat gesê het dat Maria na haarself as "die onbevlekte bevrugting" verwys het, net vier jaar nadat Pius IX dit as dogma verklaar het. Sy is miskien die bekendste siener, maar nie die normale geval nie.
Die kerk-goedgekeurde visie, hoewel verlang deur toegewyde van verskynings, is die uitsondering eerder as die reël. In die twintigste eeuse Europa is slegs vier verskynings (in Fátima [Portugal, visioene in 1917], Beauraing, Banneux [beide België, 1932-1933] en Amsterdam [1945-1949]) volle goedkeuring verleen deur die bisdomse biskop . Ander het die status van amptelike bisdomse heiligdomme behaal, maar sonder erkenning van die visioene self: voorbeelde sluit in die Duitse heiligdomme Heede (1937-1940), Marienfried (1946) en Heroldsbach (1949-1952). Baie meer het 'n kompromie gekry waarvolgens die Kerk die bestaan ​​van die heiligdom aanvaar het en 'n mate van ondersteuning gegee het, soos die seën van die heiligdomgeboue en die voorsiening van priesters om Massa te vier. Dit is die geval by Casanova Staffora. Ander bekende voorbeelde van kompromie sluit in San Sebastian de Garabandal (Spanje, 1961-1965), San Damiano (Italië, 1964-1981) en Medjugorje (Bosnie-Hercegovina, 1981-datum).
Ten slotte, toe Angela Volpini verskonings ervaar het wat deur duisende pelgrims in die 1940s en 1950s gekyk is, was dit volkome natuurlik en normaal in die konteks van die tyd. Die kind siener is in die Katolisisme verstaan ​​as spesiale goddelike guns omdat van hul onskuld, 'n uitsig wat herhaal word deur kardinaal Ratzinger, later Pous Benedictus XVI, in Die boodskap van Fatima (Bertone en Ratzinger 2000). Maar my onlangse boek, Ons Vrouwe van die Nasies: Verskynsels van Maria in 20th Century Catholic Europe vra of kinders seers onder die aandag van openbare aandag beskou word as aanvaarbaar, aangesien die ontwikkelende kommer oor kindersorg welgevallig is. Gilles Bouhours van Espis in Frankryk (waar gesigte plaasgevind het tussen 'n groep kinders tussen 1946 en 1950) was slegs twee jaar oud toe hy as 'n visioen erken word. Onverrassend, dan is die meeste prominente visioenare na die vroeë 1980s (toe die Medjugorje-kinders visioene begin het) volwassenes. Die herlewing van die Katolieke toewyding as gevolg van verskynings aan landelike kinders terwyl die diere beslag lê [Image right] is in die eeue 'n standaardmotief in Europa, maar hierdie verskynsel verdwyn nou.
Beeld #1: Foto van Angela Volpini wat aanbid as 'n jong kind.
Beeld #2: Foto van die kerk by Bocco.
Beeld #3: Foto van Angela Volpini wat beeste as 'n jong vrou kap.
* Aanhalings in die teks van Angela Volpini wat nie gereflekteer word nie, is van onderhoude tydens my veldwerk in Casanova Staffora, Oktober 28 - 31 2015.
Angela Volpini se webwerf. 2016. Toegang verkry vanaf http://www.angelavolpini.it op 5 November 2016. Vertalings deur Laura Casimo.
Bertone, Tarcisio en Ratzinger, Joseph. 2000. Die boodskap van Fatima. Vatikaanstad: Gemeente vir die Geloofsleer. Toegang verkry vanaf http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_20000626_message-fatima_en.html op 5 November 2016.
Ginsborg, Paul. 1990. 'N Geskiedenis van hedendaagse Italië: samelewing en politiek 1943-1988. Londen: Pikkewyn.
Maunder, Chris. 2016. Ons Vrouwe van die Nasies: Verskynsels van Maria in die 20-eeuse Katolieke Europa. Oxford en New York: Oxford University Press.
Nova Cana se webwerf. 2016. Toegang verkry vanaf http://www.novacana.it/index.htm op 5 November 2016.
Sudati, Ferdinando. 2004. Duif Posarono i suoi Piedi: Le Apparizioni Mariane di Casanove Staffora (1947-1956). Derde uitgawe. Barzago: Marna Spiritualità.
Volpini, Angela. 2003. La Madonna Accanto a Noi. Trento: Reverdito Edizioni.
Boss, Sarah J., ed. 2007. Mary: Die volledige hulpbron. Londen en New York: Kontinuum.
Graef, Hilda en Thompson, Thomas A. 2009. Maria: 'n Geskiedenis van Leer en Toewyding, Nuwe uitgawe. Notre Dame, IN: Ave Maria.
Rahner, Karl. 1974. Maria, Moeder van die Here. Wheathampstead: Anthony Clarke.
Dankie aan Angela Volpini vir die ondervraging van die skrywer by Casanova Staffora in Oktober 2015, aan Maria Grazia Prestini vir die interpretasie by hierdie onderhoude en na die Nova Cana gemeenskap vir uitstekende gasvryheid. Baie dankie ook aan Laura Casimo vir die vertaling van gedeeltes van Angela Volpini se webwerf.