Work with bitmaps faster in C# - CodeProject 11,190,692 members (71,824 online)
Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 30-Jan-15 20:27Refresh12 Next » Wie was die ‘seuns van God’ in Gen. 6:2, 4? – NGVishoek
Home / Wie was die ‘seuns van God’ in Gen. 6:2, 4?
Vir hierdie sonde word hulle vir ‘die oordeel in bewaring gehou,’ [2 Pet 2:4] en is hulle in ‘die gevangenis’ [1 Pet 3:19]. Hulle nakomelinge [die voortspruitsels van hulle sondige daad], genoem Nephilim [vertaal ‘reuse’], wat gevallenes [uit naphal, om te val] beteken, was monsters van ongeregtigheid en moes verdelg word.” Dink u werklik dat God na hierdie gevalle engele as “seuns van God” sal verwys? In die Bybel word nie na die engele as “My kinders / seuns” verwys nie.
In hierdie antwoord is daar aannames wat gemaak word en dit is nie goed genoeg om enige Bybelverklaring op te vestig nie. Dus wat sê die Bybel: wie is die seuns van God?
Jesaja 43:6 “Ek sal sê aan die noorde: Gee! En aan die suide: Hou nie terug nie! Bring my seuns van ver, en my dogters van die eindes van die aarde af.” Gaan lees vers 1 en kyk self dat die Here hier aan die woord is dus is “My” God.
“My seuns” is God se seuns. “Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo” (Joh. 1:12).
Die enigste ander twee plekke waar ons lees van die “seuns van God” is in Job 1:6 en 2:1 waar nie voldoende inligting is oor wie hulle was nie.
Wanneer ons Gen. 6:4 lees, merk ons dat daar reeds reuse was en dus nie die gevolge van die dade in vers 2 was nie. Die reuse is afkomstig van Enak (Num. 13:33). Die Bybel sê nie vir ons waar en wanneer die reuse ontstaan het nie, dus sal dit spekulasie van ons kant af wees om dit te probeer doen.
Kom ons kyk net vlugtig na die engele: “Want in die opstanding trou hulle nie en word ook nie in die huwelik uitgegee nie, maar is soos engele van God in die hemel” (Matt. 22:30). Hieruit blyk dit dat engele nie seksuele wesens is nie. Hulle is almal gelyktydig geskape en hulle sterf nie, dus bly hulle getalle dieselfde.
Die teks in sy konteks
Gaan lees gerus die konteks van Gen. 6:1-4 en kyk of daar enigsins van engele sprake is of selfs net iets daarvan impliseer word. Die antwoord is nee. Die hele konteks praat net VAN MENSE. Selfs ook die onmiddellike konteks. Gen. 6:3 sê: “Toe sê die Here: My Gees sal nie vir ewig in die mens Heers nie, omdat hy ook vlees is” Waaroor gaan dit dus hier? Oor die sonde van engele of oor die sonde van mense? Baie duidelik. Dit gaan oor die sonde van MENSE en mense alleen.
Kom ons kyk ook na die wyer verband. Onthou, die teks praat van “die seuns van God en die dogters van die mense”. Laat die wyer konteks ons nou leer wat daarmee bedoel word: Gen. 3 beskryf die sondeval van DIE MENS nie van die engele nie. Gen. 6 is ‘n verdere uitbreiding op die deurwerking van sonde IN DIE MENS.
Genesis 4 gaan voort om die vreeslike deurwerking van sonde IN DIE MENS te beskryf. Kain slaan sy broer Abel dood. En na hy sy straf aangehoor het, staan daar: “Toe gaan Kain weg van die aangesig van die Here” (Gen. 4:6). Is dit nie tragies en baie betekenisvol nie? Toe woeker die kwaad nog erger voort in die lewe van Lameg, sy seun. Lameg sê vir sy vroue (let wel, meervoud vroue – God het vir Adam een vrou gegee maar Lameg is al klaar ‘n veelwywer): “Kain sal sewe maal gewreek word, maar Lameg sewe-en-sewentig maal”. Kain se sondige daad van wraak word sewentig maal erger in sy seun Lameg. Herinner dit dalk aan mense wat Christus navolg wat sewentig maal moet vergewe? Lameg is dus die direkte teenstelling van Christus en die eerste duidelike Antichris in die Bybel.
Gen. 4 teken dus die geslagslinie van haat en verwoesting. Dit is die geslag van Lameg. In dieselfde hoofstuk lees ons ook van ‘n ander geslagslyn, die van Set. Hierin het die suiwer godsdiens deur die genade van God bewaar gebly. Van hom en sy nasate lees ons: “Toe het hulle die Naam van die Here begin aanroep” (Gen. 4:26).
In Gen. 5 word die verhaal nie verder vertel nie. Daar word net ‘n geslagsregister VAN MENSE aangegee. Die verhaal gaan voort in Gen. 6. En hoe begin Gen. 6? Hy praat van “die seuns van God en die dogters van die mense” Waar kom verklaarders nou daaraan om skielik, totaal buite die konteks van die Bybel, hier te sê dat die seuns van God engele is? Dit maak nie sin in die minste nie. Die konteks leer ons van twee groepe: Die ongelowige geslag van Kain en Lameg en die godvresende geslag van Set. Van wie praat Gen. 6 dus? Die seuns van God was die godvresendes en die dogters van die mense die goddelose geslag van Lameg.
Ondertrouery met goddelose
Maar nou woeker die verval en die sonde onder DIE MENSE wat reeds van Gen. 3 af beskryf word, nog verder voort. Ook die godvresende geslag word nou besoedel deur ondertrouery met die goddelose. Die Bybel verbied ‘n huwelik tussen ‘n gelowige en ongelowige (2 Kor. 6:14-7:1). Hulle het “gesien” dat die dogters van die mense mooi was. Wel, mens kan nie veel daaraan doen as jy sien dat ‘n dogter mooi is nie, maar hulle het hierdie begeerte in die hart gekoester en toegelaat dat dit soos ‘n kanker deur hulle liggaam trek. Daarna het hulle voort gegaan en vir hulle vroue geneem “almal” wat hulle verkies het. Die eerste verse van Gen. 6 teken baie beslis nie die sonde van engele nie, maar die grootskaalse sedelike en morele verval onder die geslag van gelowige mense.
Die duiwel het dit reg gekry om die goddelose geslagslinie van Kain te gebruik om met mooi vroue die geslag van vromes te verlei tot sedeloosheid en seksuele losbandigheid. Dit is wat die Bybel hier beskryf. Ons groot vyand: Satan en sy groot handlanger deur die eeue: ‘n mooi losbandige vrou. Heel vroeg in die Bybel openbaar Satan sy strategie. Tot vandag toe verslaan hy nog tienduisende op hierdie selfde manier.
Die gevolg van hierdie sonde was dat geweld hand oor hand toegeneem het. Daar was in die dae reuse op die aarde. Waarskynlik groot in statuur, maar veral gewelddadig en moorddadig in optrede. “Dit is die geweldiges van die ou tyd, die manne van naam” (Gen. 6:4). Wanneer gelowiges en ongelowiges vermeng, dan is die nageslag ook ongelowig en gewelddadig. Lameg se seun was Tubal-Kain. Hy was die eerste grofsmit en het wapens vervaardig. Vader en seun kon nou na hartelus geweld pleeg en die wêreld terroriseer. Die twee vernaamste kenmerke van die wêreld van daardie tyd en wat ‘n gevolg was van vermenging tussen gelowiges en ongelowiges, was sedeloosheid en geweld. Wat is ons land se twee grootste probleme op die oomblik? Aids en misdaad. Klink dit bekend?
Toe het dit die Here berou dat Hy die mens gemaak het. Dit is waaroor dit gaan. Die mense wat sê dat Gen. 6:1-4 praat van engele, sê ook dat dit as gevolg van die engele se bose dade is dat reuse gebore is en dat dit die rede is waarom die sondvloed gestuur is. Nee mense, met so ‘n verklaring word die hele boodskap van die Bybel hier verdraai. Die gaan oor die sedeloosheid en geweld van DIE MENSE. Die sondvloed het gekom as gevolg van die sonde van die mens op aarde. Laat ons die Bybel reg lees wat dit betref en ons begrip van SONDE en die aakligheid daarvan reguit lees in die Bybel.
Die hele doel van die Bybel is om die geestelike probleem VAN DIE MENS reg van die begin af duidelik te leer. Dit gaan oor die sondeval en daarna ook oor die bedorwe en verlore en onbetroubare natuur wat in elke mens aanwesig is. Ja, selfs ook die vrome en godvresende geslag van daardie tyd is deur die duiwel om die bos gelei. As ons sê dat Gen. 6:1-4 engele is, dan is hier ‘n baie groot onopgeloste vraag in hierdie deel van die Bybel. Hoe is dit dan moontlik dat Gen. 4 praat van die gehoorsame en godvresende geslag van Set en skielik is daar in Gen. 6 niks meer van hulle oor nie. Hulle is weg. Almal moet nou verdrink in die sondvloed. Nee, dit werk nie so nie. Die Bybel sê wel duidelik vir ons wat van die “seuns van God” geword het. Hulle is verlei deur die dogters van die mense. Dit is al.
Maar gelukkig is dit nie die einde van die verhaal nie. Jesus Christus sou kom. Hy is sterker as die duiwel. Deur sy dood en opstanding sou die duiwel se mag en houvas oor die mens wat glo verbreek word (Heb. 2:14; 1 Kor. 15:54-57; Ef. 1:7).