Mononatriumglutamaat, of MNG (oftewel MSG in Engels), is dekades lank kwaadgepraat en beswadder. Vir lank was dit net nóg 'n bose sintetiese kosbymiddel, gehul in 'n waas van giftige assosiërings. Maar MNG maak nou 'n luide terugkeer. ANNELIESE BURGESS vertel die storie agter die trend, en hoe dit gekom het dat top-sjefs nou (veral in Amerika) die 'gifkorreltjies' gebruik om 'n umami-oemf in kos te sit (en hoekom dit oukei is om daai Aromat te gooi).
SATERDAE by die Wavecrest-hotel aan die Wildekus maak die sjef braaivleis. Dis 'n redelike wilde gedoente met opkapte tamatiekissies en allerhande deurmekaar hout, maar die brosgebraaide tjops en dungesnyde borsvleis wat sommer plek-plek in die dansende vlamme gaargemaak word, is lekkerder as enige braaivleis wat ek al op enige ander plek geëet het. Elke keer as ons daar kom, is ons van voor af verbyster oor hoekom dit so lekker proe. Ek het maar aanvaar dit is die vakansie-atmosfeer en die seelug wat die vleis so lekker laat smaak, totdat die sjef vir ons sê sy geheim lê in "vleisversagmiddel en hoenderspeserye".
Die "vleisversagmiddel" is toe al die tyd 100% mononatriumglutamaat. MNG.
En MNG is mos basies gif (het ek en die res van die Westerse wêreld tot baie onlangs vas geglo). Ons eie Woolworths is al jare op die geen-MNG-in-ons-kos-reklamewa, waar hulle dit op dieselfde vlak as tartrasien en azo-kleurstowwe plaas – kunsmatige bymiddels wat nadelig vir mense se gesondheid is...