Die wintersonnetjie skyn yl tussen die wolke deur. Dit slaag nie heeltemal daarin om die koue te verdryf nie. Die son is nog te laag op die horison daarvoor. Die reën het laas nag uitgewoed en die koue is tasbaar in die lig. Die see is stil en geen wind waai nie. Die water regoor die gewilde vakansiedorpie van Hartenbos is stil en glad soos 'n dam. Dit dra ook by tot die atmosfeer van koue. Die koue sny deur murg en been.
Die vyf minute is te vinnig na haar sin om en sy staan traag op en trek haar kamerjas en pantoffels aan. Haar woonstelletjie se kombuis is netjies uitgerus. Sy sit die koffiemaker aan en ook die ketel. Sy neem vinnig 'n vuurwarm stort en klee haarself in haar gebruiklike langbroek pakkie en hoëhak skoene. Sy wend haar grimering smaakvol aan. Sy borsel haar hare, wat sy los dra. Haar donker hare en haar liggaam is haar trots. Vir 'n vrou van veertig het sy die lyf van 'n vrou in haar twintigs. Ure se oefen en korrek eet, het die gewenste uitwerking. Haar vel is pragtig glad. Sy kan sien aan die teenoorgestelde geslag se belangstelling dat sy deur menige begeer word. Dit is 'n lekker gevoel, maar dit dryf nie haar eensaamheid weg nie.
Haar woonstel, in die agterplaas van tannie Grové, het sy eie motorhuis, en alhoewel dit net 'n tydelike verblyf is, is die woonstel gesog. Haar balkon kyk uit oor die see. Tannie Alta Grové is vir Mariëtte soos 'n tweede ma. Haar huis is teen die bult van die luukse woonbuurt. Sy het die huis behou na haar man se ontydige dood.
Die verkeer is effens besig vir die klein kusdorpie, maar Mariëtte is betyds by die hotel, die Winter Hotel, voorheen Hartenbos Hotel, voor Bart Winterbach dit uitgekoop het. Bart en sy suster besit saam agt-en-sestig present van die Winter Hotel Groep. Mariëtte werk onder Ilse as 'n adjunk direkteur in personeelbestuur, waarvoor sy 'n toepaslike graad beklee.
Stiptelik om half nege kom die senior personeel en komponentshoofde in Ilse se kantoor bymekaar. Ilse is Bart se vrou en sy is 'n hoofdirekteur in die hotelgroep. Sy is die mooiste vrou wat Mariëtte nog ooit gesien het en sy weet Bart aanbid die grond waarop sy loop.
Mariëtte verdien 'n goeie salaris en sy is gelukkig. Haar droom is egter om met wild te kan werk en sy het vier jaar gelede al begin studeer in wildbestuur. Vandag is die dag wat sy gaan hoor of sy haar graad verwerf het, en of sy nog verder moet studeer. Sy moes buitendien twee vakke herskryf, omdat sy dit gepluk het met die vorige eksamen. Sy het egter nie moed opgegee nie en nou is dit 'n werklikheid.
Terug in haar kantoor drink sy eers koffie voor sy gaan inskakel op die rekenaarstelsel. Sy besef meteens haar blaas is vol en sy stap eers vinnig kleedkamer toe. Die spanning is net eenvoudig te veel om te kan uithou. Haar verligting is groot. Sy weet die spanning is die oorsaak. Sy skink weer 'n beker koffie en skakel in na UNISA. Sy sien by die openingsbladsy dat die kennisgewing geplaas is dat die resultate van hul studierigting geplaas is.
Mariëtte, vat dit rustig. Skakel jou nuwe base en tref al jou reëlings. As daar enige iets is waarmee jy hulp nodig het, moet jy net praat.
Na Ilse uit is druk sy eers die bewys uit van haar uitslae en rugsteun dit as 'n pdf op haar hardeskyf en ook op haar geheue stokkie. Sy skakel opgewonde die Dieretuin van Pretoria. Sy skakel die bestuurder direk. Sally Maluleke is die uitvoerende Dieretuinbestuurder en sy praat Afrikaans vlot. Sy en Mariëtte is al geruime tyd in onderhandeling oor die pos as adjunkbestuurder by die wildtuin. Die personeel sal onder haar val. Sy sal Sally ondersteun. Dit gee haar 'n direkte trapplekkie in die wildbedryf.
Goeie môre Mariëtte, ek kan sommer op my telefoon sien dat dit jy is wat skakel. Het jy al nuus vir my?
Baie geluk Mariëtte. Ek gaan nou dadelik die rekords verander dat die pos gevul is. Sal jy vandag oor twee weke kan begin?
Sodra ek dit het en geverifieer het, sal ek jou bewys van aanstelling stuur en dan kan jy met 'n geruste hart bedank. Dit is standaard prosedure.
Vrydagoggend is die afskeid 'n tranedal. Ilse het 'n afskeid gereël en sy oorhandig 'n geskenkie aan Mariëtte.
Mariëtte, ons het vir jou 'n klein geskenkie gekoop wat ons weet jy sal in jou beroep nodig mag kry. Jy moet ons onthou as jy dit gebruik.
Die geskenkie is in kamoefleer papier toegedraai en weeg nogal swaar vir die grootte. Mariëtte is nuuskierig en maak dit voor almal oop. Haar hand gaan spontaan na haar mond toe, toe sy sien wat dit is. Daar vorm trane in haar oë. Dit is 'n ongelooflike duur geskenk. Sy weet dit is met liefde en respek vir haar gekoop.
Dit is die nuutste Bushnell 10x42mm vêrkyker. Die afwerking is in swart en daar is 'n duursame leer houer waarmee sy dit oor haar skouer kan hang. Mariëtte het al voorheen hierna gekyk om vir haar nuwe beroep aan te skaf, maar sy kon dit nie oor haar hart kry om so duur te betaal nie. Dit was net eenvoudig te duur, alhoewel sy bewus is daarvan dat dit die beste gehalte is wat geld kan koop.
Julle ek het nie woorde nie. Ek is deeglik bewus hoe 'n duur geskenk julle vandag vir my koop. Ek gaan beslis aan julle dink as ek dit gebruik. Ek wou so graag nog vir my 'n behoorlike vêrkyker koop en nou het julle vir my die heel beste een gekoop wat geld kan kry. Baie dankie.
Sy staan vroeg op en nuttig 'n stewige ontbyt in die hotel se luukse eetkamer. Sy geniet die behandeling en is Ilse baie dankbaar dat sy nie hoef te betaal nie.
Sy kry verblyf in die Sheratan Hotel op onkoste van die nuwe werkgewer. Dit was baie bedagsaam van Sally gewees om haar tegemoet te kom. Sy boek in na sy by ontvangs die dokumentasie voltooi het. Haar kamer is op die eerste vloer.
Sy sit haar tasse op die dubbelbed neer en kyk rond. In die groot slaapkamer is haar dubbelbed, 'n klein kroegie, lessenaar, televisie en ook 'n keteltjie en koffiemasjien wat met die klein bommetjies werk. Sy begin dadelik koffie maak. Terwyl sy wag kyk sy na die badkamer. Daar is 'n stort en bad. Die handdoeke is wit en lekker sag. Sy sal hier kan leef, want alles is skoon.
Mariëtte drink haar koffie en pak haar klere in die kas. Sy skakel die televisie stel aan en kyk wat wys. Sy kyk na die kroegie en besluit dit is goedkoper om 'n nuwe motor te koop as om hier te drink. Sjoe, dit is vrek duur.
Sy is betyds vir 'n heerlike aandete voor hulle toemaak. Na ete neem sy 'n warm bad en versorg haarself soos sy altyd doen. Die lakens is sag en ruik vars. Mariëtte neem haar boek en lees tot sy vaak word. Sy kruip snoesig onder die lakens in en sit die lig af.
Agt maande gelede sou hy in die huwelik tree met Catherine Robyn, twee jaar jonger as hy. Hulle was vier jaar bymekaar en sy het sy huweliksaanbod aanvaar voor hulle intiem geword het. Sy was die vrou van sy drome, alhoewel sy nog baie soos 'n veel jonger vrou opgetree het. Alles was gereël. Vier aande voor hul huwelik het sy hom meegedeel sy kies iemand anders. Hy, Fritz, kan haar nie bied wat Robert doen nie. Sy is ook al lankal intiem met Robert.
Fritz se asem jaag waar hy met die teerpad deur die Madison Vallei langs hardloop. Hy wil vandag twaalf kilometer hardloop, nie draf nie. Die son het pas opgekom. Die fisiese inspanning is lafenis vir sy siel. Dit neem die seer weg. Dit is al draaglik, maar tog maak dit steeds seer. Hy weet sy geniet haar gate uit om in weelde te leef met die miljoenêr. Hy wat Fritz is, het ook beleggings wat sy pa vir hom nagelaat het, maar hy wil dit nie op 'n losbandige vrou uitmors nie.
Nog net een kilometer en dan is hy by sy huisie. Hy begin met sy eindpoging en versnel sy pas. Hy sien die einde verder voor hom. Sy hout huis is een van nege. Hy bereik die huis en hy rus eers voor hy 'n koue stort neem en hom netjies klee in sy groen wildbewaarder drag.
Fritz is heel eerste daar, soos hy maar gewoonlik doen en Rozelle kan tyd afstaan om met hom te gesels. Sy het hierdie jong man lief asof hy haar eie seun is.
Ja, asseblief Tannie. Ek is nou rasend van die honger. Ek het lekker gehardloop en is nou sommer weer lus vir die dag.
Sy skep 'n tradisionele ontbyt in soos sy weet die jong man verkies, twee snye roosterbrood met konfyt op, twee sagte eiers, ses repe spek, twee lang stukke wors, gekookte boontjies en slap aartappel skyfies op 'n klein bordjie. Sy sit sy bord voor hom neer en bring twee bekers koffie vir haar en hom en kom sit by hom.
Fritz, jy moet vir jou 'n ander vrou kry dat jy oor daardie merrie kan kom. Sy het jou hart gebreek en dit is nie goed dat jy so ly nie.
Tannie, ek weet nie so mooi nie. Ek is nog nie gereed nie. Ek weet ook nie of ek 'n jong vrou wil hê nie. Catherine het my baie seer gemaak. Ek kan dit vir jou vertel, want ek beskou jou as my ma. Tannie weet dit ook, ons het al baie daaroor gepraat en ek weet jy sal nie uit praat nie. Ek dink ek sal eerder 'n ouer vrou kies. Ek wil eers baie seker wees sy kies my nie oor geld nie.
Volg jou hart my kind. Tog is daar heelwat belangstelling. Ek weet, ek kan mos sien hoe die vroue jou agternakyk.
Tannie, ek oorweeg nog steeds om maar terug te keer na my eie land. Ek wil weer my eie taal praat. Ek dink ook al in Engels. Ek twyfel baie Tannie. Ek weet nie meer wat om te doen nie. Wat dink Tannie moet ek doen?
Hoekom doen jy nie aansoek vir 'n pos en gaan vir 'n onderhoud nie? Jy kan mos besluit as jy daar is. Dan moet jy op jou hart vertrou. Jy sal dan weet of dit die regte ding is om te doen.
Tannie, jy weet ek het jou lief soos my eie ma. Ek weet ook jy het my lief. Ek weet jy wil nie regtig hê ek moet weg gaan nie. Ek weet jy dink nie aan jouself nie. Ek weet jy gee my die regte raad. Gee my jou eerlike raad, moenie vir my jok om my tevrede te stel nie. Ek weet Tannie is nie meer so jonk nie. Sal jy my jou eerlike antwoord gee?
Die man wat ingekom het, het 'n donker vel. Hy is van Indiaanse afkoms en hy en Fritz is groot vriende. Johnty Wilder is agt-en-dertig en hy het Fritz alles van veldkuns geleer. Op sy beurt het Fritz hom geleer om hom tydens operasies in die veld by te staan en Johnty is uitstekend in sy taak. Die twee mans het groot respek vir mekaar.
Tannie Rozelle, hierdie Afrikaner is seker maar 'n vermomde Indiaan. Hy is sowaar 'n man wat hier in die veld tuishoort.