JY LEES NOU Toustaan
Een van die onsinnige, krapperige wette is dat ’n mens elke vyf jaar jou rybewys moet laat hernu. Ek moes gaan toustaan met my vier foto’tjies, waarop ek lyk soos die lakenspook wat om twaalfuur in die begraafplaas onder die volmaan dans.
Maar by die munisipale kantore was geen matte en Turkse koffie nie. Tog het ’n vriendelike, fyn vrou ons aanwysings gegee. Terwyl sy beduie, het ’n paar ander voor my probeer indruk met hul eie vrae. “Vriendelike vrou” het gesê sy sou ons gou die kantoor gaan wys. Toe ons groet en dankie sê, voeg sy by: “Sterkte, met daardie toue ...”
Ook nie altyd so maklik om om te draai nie. Vanweë die bou van die Gautrein waaroor party so hoog opgee (een begeesterde vrou skryf in ’n klein pamfletjie almal sal glo lekker ry, eiendomspryse in die buurt van stasies sal verdubbel, dis net woeps na Pretoria ... Ons kan al selfs soos ape na die reuse-gate in die grond gaan kyk!), moes ons ná die rybewys-gedoente weens die padverleggings in ’n verkeersknoop toustaan. Behoorlik aan alle kante vasgetrek.