“Vereer die HERE uit jou goed en uit die eerstelinge van al jou inkomste;dan sal jou skure vol word van oorvloed en jou parskuipe oorloop van mos.” (:9&10).
Ons hoor gedurig van moeilike ekonomiese tye. Ons hoor heeldag en aldag hoedat mense kla dat hulle nie met hulle geldjies uitkom nie. Ons hoor gereeld dat mense murmureer oor die regering wat ons almal beroof met hoë belastings terwyl daar bykans geen sinvolle aanwending van hierdie belastingfondse te bespeur is nie. ‘n Regering wat soos ‘n sprinkaanplaag alles opeet wat hy kan opspoor. Dink maar hoedat hierdie heidense regering ‘n eens florerende Evkom tot bankrotskap opgeëet het. En die tyd sal my ontbreek as ons moet praat oor die talle ander organisasies wat op ‘n stadium nie eens aan ekonomiese swaarkry kon dink nie en vandag bankrotskap in die gesig staar.
Daar is baie van ons volksgenote wat aanvoer dat hulle nie ‘n tiende van hul inkomste aan God kan afstaan nie, omdat hulle alreeds nie met hulle geldjies uitkom soos dinge tans staan nie. Ek bedoel, nadat die kinders se sporttoere, ons DSTV vir die maand en al die kos en drankies vir ons partytjies betaal is, mis ons alreeds een of twee debietopdragte by die bank wat onbetaald terugkom. En as ek darem ‘n R100 of R 200 in die kollekte bordjie gooi, kan ek myself troos dat ek soos die arm weduwee aan God gegee het dit wat ek gehad het om te gee.
Ons besef dit dalk nie, maar om ‘n tiende van ons inkomste aan God af te staan, is ‘n geweldige voorreg. En dit versterk ons verhouding met Hom tot ‘n baie groot mate, omdat dit ons afhanklikheid van sy troue sorg in ons diepste wese verstewig. Wanneer ek met ‘n opregte en dankbare hart my tiende aan God afstaan en vertrou dat Hy altyd in die toekoms vir my sal voorsien (soos wat die arm weduwee gedoen het) bewys ek eer aan Hom. Ek eer Hom met dankbaarheid en ek eer Hom omdat ek my vertroue op Hom stel en nie op my eie vermoë nie.
Ek waarborg u vandag dat God diegene eer wat Hom eer. Hy sal in der ewigheid, nooit as te nimmer nie,‘n persoon wat Hom eer en liefhet in die steek laat nie. U kan verseker weet dat selfs wanneer u in tye waar dit noustrop gaan dit wat reg is aan God afstaan, Hy ongetwyfeld vir u in u behoeftes sal voorsien. God stel voormelde belofte self in die woorde van Mal. 3:10:”Bring die hele tiende na die skathuis, sodat daar spys in my huis kan wees; en beproef My tog hierin, sê die HERE van die leërskare, of Ek vir julle nie die vensters van die hemel sal oopmaak en op julle ’n oorvloedige seën sal uitstort nie.” God nooi die mens uit om Hom op die proef te stel – probeer dit en kyk of Ek ‘n God is wat My Woord gestand doen!
Die Here spreek ook in Maleàgi 3 sy weersin uit dat sy volk se kinders Hom van die tiendes van hul inkomste beroof. Let mooi op die woorde wat die belofte in vers 10 voorafgaan – bring die HELE TIENDE na die skathuis. “Mag ’n mens God beroof? Want julle beroof My, en julle sê: Waarin het ons U beroof? In die tiendes en die offergawe.Met die vloek is julle belaai, en tog beroof julle My, julle, die hele nasie!” (:8&9). Ons versuim om ons tiende aan God af te staan, is in sy oë dieselfde as wanneer iemand iets van ons steel – Hy stel dat ons Hom beroof deur nie dit wat reg is aan Hom af te staan nie. En ons weet self hoe ongelukkig ons voel en onstuimig ons gees is wanneer iemand van ons steel. Kan ons dan nog steeds nie verstaan dat ‘n God van liefde toelaat dat ons land in so ‘n chaotiese toestand verval nie? Waarom ywer Hy nie vir ons nie? Ek wonder met hoeveel ywer ek en u sal optree en hoeveel guns ek en u sal bewys aan ‘n persoon wat ons beroof...
Daar is baie mense wat die gawe van die arm weduwee gerieflikheidshalwe verdraai om te probeer voorhou dat God nie werklik ‘n tiende van ons inkomste eis nie, maar net dit wat ons aan Hom wil afstaan. Hierdie is ‘n uiters onkundige en oppervlakkige vertolking van God se Woord. ‘n Deeglike ondersoek na God se Woord sal u goed laat verstaan hoe kosbaar hierdie insetting in God se oë is. Hierdie arm weduwee het eintlik baie meer as net ‘n tiende afgestaan – sy het alles wat sy op daardie stadium gehad het aan God afgestaan in die vertroue dat Hy vir haar sal voorsien. Sy het dit nie met ‘n swaarmoedige hart, uit dwang of met diepe bekommernis gedoen nie, maar met dankbare en opregte geloofsvertroue. En só kosbaar was dit in Christus se oë dat Hy sy dissipels geroep en haar as voorbeeld vir hulle gestel het –‘n verdere bewys dat Hy beïndruk was met die weduwee se nakoming van hierdie insetting van God en dit boonop met die regte gesindheid. “Laat elkeen gee soos hy hom in sy hart voorneem, nie met droefheid of uit dwang nie, want God het ’n blymoedige gewer lief.” (2 Kor. 9:7). God het ‘n blymoedige gewer lief – of ons aan God of aan ons naaste gee – ons gesindheid moet reg wees!
Onthou hoedat ook ons Here Jesus Christus self tydens sy lewe op aarde gemaan het dat ons aan God sy regmatige deel moet afstaan. “Toe antwoord Jesus en sê vir hulle: Betaal aan die keiser wat die keiser toekom, en aan God wat God toekom. ...” (Mark. 12:17).