ouers van volwasse kinders -ouerleiding – toortsie.com
Kategorie: ouers van volwasse kinders -ouerleiding
Maart 9, 2018 Maart 9, 2018 ~ Toortsie	~ 16 Kommentaar
Pa, jy is die een wat jou dogter leer hoe ‘n man eendag teenoor haar sal moet optree. Jy leer haar wat liefde en respek is en as jy liefdevol en respekvol teenoor die vrouens in jou huis optree, leer sy weer hoe om in liefde te reageer. Daardeur leer sy om vir jou te eer en respekteer en lief te hê soos ‘n dogter haar pa moet liefhê, maar ook later ‘n vrou haar man moet respekteer.
As jy jou rol as pa uitoefen, soos wat God dit wil hê, as daar ‘n goeie en gesonde verhouding tussen julle is, baan jy die weg dat sy dalk eendag haar man ook sal respekteer en liefhê en dien.
Maar pa, as jy jou dogter op een of ander manier misbruik, verloor sy haar respek vir alle mans. As jy as pa nie gesonde verhoudings handhaaf nie, veroorsaak jy dat sy ook in haar volwasse lewe mans nie kan vertrou nie.
As jy ‘n afwesige pa is, veroorsaak jy dalk so ‘n honger na ‘n vaderfiguur, dat sy op ‘n té vroeë ouderdom uitreik na ander mans op ‘n verkeerde manier.
En pa, weet ook dat jou dogter een dag ‘n geliefde huis toe gaan bring. Ja, dis moeilik, jy wil jou kind beskerm. Ook dít is die normale verloop van die lewe en as jy dit gaan toelaat en haar goeie keuse van man gaan goedkeur, as jy haar laat gaan, help dit haar in haar eie huwelik. Moenie dat sy skuldig voel omdat sy jou verlaat het nie. Moenie dat sy voel sy moet kies tussen jou en hom nie. Sy is mos regtig lief vir jou!
Beskerm jou dogter, maar waak teen oorbeskerming. Gee haar soms ook die geleentheid om haar vlerkies te sprei.
Pa’s, die grootste geskenk wat jy jou dogter kan gee, is, om haar mamma baie lief te hê.
Grense in die volwasse, uitgebreide gesin
Oktober 2, 2015 Oktober 2, 2015 ~ Toortsie	~ 13 Kommentaar
Ek is steeds besig met die boek, Boundaries, en sal seker nog ‘n hele ruk besig wees. Elke woord word oordink.
Hoe werk grense tussen ouers en volwasse kinders?
Dis nie net die ouer wat moet terugstaan nie, ook die jongmens wat trou moet besef dat daar nuwe grense is, dat julle as nuwe paartjie julle eie “huisie” gaan begin bou. ‘n Te sterk afhanklikheid/aanhanklikheid met die ouers kan selfs die nuwe verhouding skaad.
Die boek noem ook die probleem waar ‘n nuut getroude man tweede viool speel teenoor sy vrou se pa. Ja, daar ís ‘n besonderse band tussen ‘n pa en sy dogter, maar dit kan soms gevaarlik wees as dit nie reg hanteer word nie.
‘n Regtig groot gevaar is waar volwasse kinders steeds uit hul ouers se sakke leef en nie daarvan los kan kom nie. Ek praat nie van studente nie, maar van jong volwassenes wat al werk, of veronderstel is om te werk. Ja, ek besef werk is skaars, maar ons moet oppas om nie ons kinders se ontwikkeling te strem deur hul afhanklik van ons te hou nie. Netso, jongmens, moet jy keer dat jou ouers hierdeur ‘n tipe houvas op jou kry. Doen jou eie ding, selfs al moet jy met minder klaarkom, en hou die verhouding met jou ouers gesond.
Dan die ding van kinders wat al jare werk, lankal uit die nes geskop moes wees, maar steeds te lekker in ma se hotel bly… die gevaar van verlengde adolessensie is daar… dit kan selfs jou kind se verhouding met ander jongmense kniehalter.
Hy spreek nog baie probleempies aan, alledaagse dingetjies, goed wat dalk op die oog af nie so erg lyk nie…
Ons verhouding met ons volwasse kinders is belangrik, uiters belangrik. Juis daarom moet ons sorg dat ons gesonde grense daar stel, dat ons hul gun om die volwassenes te wees wat hul is, dat ons nie hul huwelike deur ons optrede vertroebel nie. Die belangrikste nóg, ons moet ook HUL grense respekteer, hulle is nou ook volwassenes, wie dinge dalk op ‘n effens ander manier doen as ons. Kom ons gun hul hul lewe, maar hou ons huise en harte wawyd oop, sodat ons liefdevol vir hulle raad kan gee AS HUL DAAROM VRA.
Skakels na die BOEKBESPREKINGS wat ek doen.
My kind word groot…
Julie 31, 2015 Julie 28, 2015 ~ Toortsie	~ 18 Kommentaar
Die oorgee, aangee van jou kinders bly maar ‘n groot ding. Veral vir die mammas. Veral ook vir my.
Ek dink soms mense is so uitermate behep met hulle kinders, hoekom kan hulle nie aanvaar hulle kinders word groot nie… tot ek besef, ek is maar net so! Ek is NET SO behep met my kinders, indien nie meer nie! En nee, dit IS NIE maklik om te laat gaan nie.
Dit het ek maar net weer eens besef toe my dogter oorsee wou gaan saam met ‘n vriendin. Eers skop ek hande viervoet vas. NEE! Nee, nee, nee! Beslis nie! Dis my allerlaaste laatlam!
Maar met tyd besef ek: My kind word groot. “Practise what you preach.” Vertrou jou opvoeding.
MAAR EK VERTROU MY OPVOEDING!
Nou hoekom dan die weerstand?
Want ek gaan nie saam om haar te beskerm nie. (Asof ek haar nog kan beskerm.)
Ja, ek kan haar nie beskerm nie, maar ek kan haar darem help dink in ‘n krisissituasie.
Die stemmetjie fluister…
… Toe ek so oud was soos sy nou is, was ek al besig met trouplanne…
… Sy kom al hóé lank op haar eie reg hier in ons land…
… Jy sal MOET laat gaan, sy het haar eie lewe wat syself moet lei…
… Jy het mos ‘n selfstandige kind grootgemaak…
Ek gee my toestemming, en keer op keer as die angs wil kom, word dit maar weggewerk…
Met ‘n traan in die oog waai ek totsiens op die lughawe. Die moedige kind stap alleen deur die hekke… Ek bid konstant. Beskerm my kind, bring haar veilig terug…
… My maag is skielik op ‘n knop. Die kos wat ek bestel het, kry ek om de dood nie in nie…
Getrou stuur sy boodskappe om te laat weet dit gaan goed… Op die foto’s sien ek net vreugde en opwinding…
… en my maag begin ontspan.
“Laat jou hart nie ontsteld raak nie, glo in God, glo ook in My.”
Ek glo mos!
Om te laat gaan is NIE maklik nie, maar ter wille van ons kinders MOET ons dit doen… Soms oorreageer ons, dis menslik, maar ons móét laat gaan.
Maar MAKLIK IS DIT NIE!
Sy het veilig teruggekom. Vreugdevol, verruk, opgewonde, met skitter-ogies… en die má het dit ook oorleef… net-net, maar darem. Hoe hou die ma’s dit wie se kinders in ander lande woon?
April 22, 2015 April 16, 2015 ~ Toortsie	~ 10 Kommentaar
Die term, skoonfamilie, word soveel keer in ‘n minder mooi konteks gebruik. Die skoonma word altyd in lelike grappies gebruik. Ek het nooit van bytende skoonma grappies gehou nie omdat ek ‘n dierbare, liewe skoonma het, en nou is ekself ‘n skoonma en hoop regtig nie daardie grappies is op my van toepassing nie.
Ja, jou skoonfamilie doen beslis nie alles soos wat dit in jou ouerhuis gedoen is nie, maar dis nie noodwendig sleg nie. Ons kan mos by mekaar leer!
Wanneer ons kinders trou, sê ons so graag dat ons ‘n kind bygekry het, en dit is so waar. Ons hét ‘n kind bygekry en daardie nuwe kind word ons eie kind… Maar ons moet nooit vergeet dat die ander ouerpaar, die skoonouers van ons kind, óók ‘n kind bygekry het nie. Ons moet dit vir hulle gun om ook tyd met die paartjie deur te bring. Lekker tyd, sonder om jaloers te wees, sonder om besitlik te wees.
Die verhouding tussen die twee ouerpare is só belangrik. Jul moenie mekaar as ‘n bedreiging of vyand sien nie. Jul deel nou hierdie kinders en as jul vriende kan wees, maak dit dit vir die kinders soveel makliker. Jul hoef nie heel dag in mekaar se geselskap te wees nie, maar ‘n gemoedelike atmosfeer maak dinge soveel makliker. Onthou, net so verskriklik lief wat jy jou kind het, net so verskriklik lief het hulle ook hul kind.
Wanneer ons kind trou moet ons ook nie die nuwe huweliksmaat van ons kind as ‘n bedreiging sien nie. Ontvang hom/haar met ope arms. Hierdie nuwe persoon is vir jou kind baie belangrik, dis die persoon wat jou kind gelukkig maak, die een vir wie jou kind baie lief het. Deur hulle voluit lief te hê, geluk te gun, hulp te gee indien hul dit verlang, gaan jy hul nader aan jou trek, in plaas van afstoot en glo ek, kan julle wonderlike tye saam hê.
Die gesonde huwelik van ons kinders is ook vir ons belangrik, dis uiters belangrik om dit te laat werk en ons moet ons ore spits dat ons nie nog laste op hul skouers lê nie. Oppas dat ons nie óns wil, óns manier van doen op hulle afdwing nie. In hierdie nuwe huwelik sal hulleself hulle dinge uitwerk. Sommige goed gaan hul doen soos dit vir die man bekend is, ander dinge gaan weer gedoen word soos dit vir die vrou bekend is, maar daar gaan ook baie dinge gedoen word soos húlle dit vir hulself uitgewerk het, en al stem ons nie daarmee saam nie, is dit nie ons plek om ons neus by in te steek nie. Behalwe natuurlik as hul regtig op pad is om op ‘n afgrond af te stuur. Dán móét ons ingryp.
Vir die jong getroude paartjie wil ek sê: Verdra maar asseblief julle skoonuers, met al hul vreemde maniertjies en al. Luister maar as hul raad gee, en doen dit op dié manier wat vir julle die beste werk. Onthou, hul bedoel dit regtig goed al voel dit vir julle soms erg. Maak van die twee ouerpare jul vriende, dit sal julle beloon. Tog, as hul regtig inmeng, is dit nodig dat die kind met sy/haar ouers gaan praat daaroor. Onthou ook, liewe jong getroude, dat dit selfs soms nodig mag wees om jou huweliksmaat teen jou ouers te beskerm.
Onthou, dis maar vir almal iets nuuts as ons kinders trou, dis vir almal ‘n aanpassing waar ons almal nuwe rolle kry om te vervul.
So ‘n uitgebreide familie kan wonderlik wees. Koester dit. Tot almal se voordeel. En as jy dalk die skoonouer is, maak dit vir jou skoonkind ‘n vreugde om jou as skoonouer te hê.
555 078 ste persoon wat hier inloer! Baie dankie en welkom! Hoop jy loer weer in.