Gesondheidsorg in Kambodja - Diverse
Gesondheidsorg in Kambodja
A Where There Be Dragons-student ondersoek gesondheidsorg in Kambodja en vind meer vrae as antwoorde.
Hier in Kambodja, sal die gastehuiseienaar, 'n onlangse kennis, openlik vra of u diarree het. Vroue ontvang roetine-inspuitings in hul boude met familielede, vriende en bure wat daarna kyk.
In Amerika is die hospitaal 'n ruimte wat geheel en al gewy is aan die verbetering van gesondheid, amper heilig in sy gesteriliseerde eenvoud.
In Kambodja word IV's onder gestileerde huise opgerig met koeie in die agtergrond en babas word op strooimatte in die gesinshuis afgelewer. Persoonlike gesondheid word diep in die daaglikse lewe geïntegreer.
Van wat ek kon waarneem, is medisyne hier 'n saaklike saak wat in my Westerse oë ontblote is van emosie.
Meer as iets het my navorsing oor gesondheidsorg in Kambodja net meer vrae vir my geopen.
Ek het begin met 'n lys vrae wat ek wou beantwoord. Van hulle het ek antwoorde gevind; sommige van hulle het ek nie.
Pasgebore en moeder.
Oorspronklik wou ek die gemiddelde aantal geboortes per Kambodjaanse vrou uitvind, die koste en beskikbaarheid van voorgeboortesorg en die verhouding vroulike tot manlike gesondheidsorgwerkers in Kambodja.
Wat ek uitgevind het, was soveel meer waardevol. Ek het gesien dat my navorsing die een pad sou volg, maar dit het 'n ander een geneem en ek is bly dat dit wel gedoen het.
My hele ervaring met die Amerikaanse gesondheidsorgstelsel is gedokumenteer, ontsmet en gemonitor. Ons omring ons persoonlike gesondheid met sulke privaatheid, amper asof dit heilig is.
In Amerika hou persoonlike gesondheid 'n hele aantal emosies in: vrees, vrees, hartseer, verligting, vreugde. Nie so in Kambodja nie.
Dit was nie aanvaarbaar dat 'n sesjarige meisie gehuil het nie, want haar wond is skoongemaak, maak nie saak hoeveel pyn sy gehad het nie. 'N Nuwe moeder het nie geglimlag toe sy haar kind die eerste keer gesien het nie.
Die skrywer in Kambodja.
My navorsing het my daartoe gelei om emosies op 'n nuwe manier te beskou, minder as natuurlike impulse en meer as voorregte. Deur onsself toe te laat om emosies te voel, geniet ons onsself. Dit is 'n luukse wat nie almal kan bekostig nie.
Amerikaners kan dit bekostig om egosentries te wees. Ons verwag 'n sekere mate van gemak in ons hospitale. Mense hier dink ek nie. Dit is 'n kulturele noodsaaklikheid.
Stel u 'n student belang om na Kambodja te reis? Kyk na die Where There Be Dragons-somerprogram Kambodja: Studies in Development and Peace.