Hoe die strafregstelsel werk - Volke, nasies, gebeure - 2021
Hoe die strafregstelsel werk
Hoe werk die strafregstelsel? Die Strafregstelsel word in drie nasionale afdelings verdeel: die Ministerie van Justisie, wat toesig hou oor die landdroshowe, die Kroonhof, die Appèlhowe, die Kommissie vir Regsdienste en die Nasionale Diensdiens vir Oortreders (insluitend gevangenisse en proeftydperk); die binnekantoor, wat toesig hou oor die polisie en die kantoor van die prokureur-generaal, wat toesig hou oor die kroonvervolging, die kantoor vir ernstige bedrog en die kantoor van die inkomste en doeanevervolging.
Die polisie ondersoek sake wat bewyse versamel wat hulle dan aan die Crown Prosecution Service voorlê, wat dan besluit of hulle met die saak moet voortgaan of nie. As 'n saak voortgesit word, sal dit na die verskillende howe in die land oorgedra word, hetsy op landdrosvlak of in die Kroonhof. In sekere gevalle het die polisie die mag om 'n waarskuwing of 'n waarskuwing aan 'n oortreder uit te reik, en as dit gebeur, sal die oortreder nie voor 'n hof gaan nie.
Die doel van die Strafregstelsel (CJS) is om geregtigheid vir almal te lewer, deur skuldiges te skuldig bevind en te straf en hulle te help om aanstoot te gee, terwyl die onskuldiges beskerm word. Dit is verantwoordelik vir die opsporing van misdaad en voor die gereg; en die uitvoering van die bevele van die hof, soos die invordering van boetes, en toesig oor die gemeenskaplike en gevangenisstraf.
Die CJS meet sy prestasie aan die hand van vyf kategorieë of 'aanwysers':
• Aanwyser 5: Die herstel van bates
Die oortreding van misdrywe is 'n belangrike maatstaf vir die doeltreffendheid van die CJS.
Daar word beweer dat 'n misdryf tereggestel is as 'n aangetekende misdaad daartoe lei dat 'n oortreder skuldig bevind word, gewaarsku word, 'n strafkennisgewing vir wanorde (PND), 'n waarskuwing of 'n oortreding in ag neem (TIC).
Aanwyser 1 ondersteun verbeterde prestasies om ernstige gewelddadige, seksuele en verkrygingsoortredings voor die gereg te bring. Daar is gegewens gepubliseer oor die omvang van sulke misdrywe wat voor die gereg gebring is, sowel as die omvang van die aangetekende misdaad.
Die verbetering van openbare vertroue is belangrik omdat die CJS staatmaak op openbare samewerking en betrokkenheid om doeltreffend te funksioneer. Die vlak van openbare vertroue in die CJS word gemeet aan 'n reeks vrae in die British Crime Survey (BCS). Die BCS is 'n deurlopende opname van volwassenes van 16 jaar en ouer wat in private huishoudings in Engeland en Wallis woon.
Twee vrae dien as sleutelprestasiemaatreëls:
• Hoe vertrou is u dat die CJS as geheel effektief is?
• Hoe vertrou is u dat die CJS as geheel billik is?
Die vlak van vertroue in die publiek vir elk van hierdie maatreëls word gedefinieer as die verhouding wat sê dat hulle 'baie' of 'redelik' vertroue het.
Aanwyser nr. 3 meet hoe tevrede slagoffers en getuies is met die ondersteuning wat hulle van die polisie en ander agentskappe vir strafregspleging ontvang het. Die aanwyser het twee gekoppelde maatreëls:
• Slagoffertevredenheid by die polisie: dit beoordeel die ervaring van die slagoffers van die aanmelding van 'n misdaad en die aanvanklike polisie-reaksie. Dit word gemeet aan opnames met slagoffers wat deur die polisiemagte uitgevoer is.
• Slagoffer- en getuietevredenheid met die CJS: dit beoordeel die ervaring van slagoffers en getuies in gevalle waar 'n klag ingedien word of wat hof toe gaan. Dit word gemeet deur die Getuienis en die slagofferervaring (WAVES).
Aanwyser nr. 4 word gemeet deur die implementering van die Minimum Data Set (MDS) -program. Die doel daarvan is om LCJB's toe te rus met 'n robuuste etniese datastel op ervarings van verdagtes, verweerders en oortreders, met gepaardgaande leiding oor datagebruik en -analise.
Die MDS het ten doel om Plaaslike Raad vir Strafregspleging (LCJB's) te bemagtig om plaaslike onpartydigheidskwessies te identifiseer en effektiewe oplossings aan te pas wat daarvoor sal werk. Benewens die MDS, help 'n reeks diagnostiese instrumente LCJB's om die oorsake van onevenredigheid te identifiseer en aan te spreek in die gebiede wat nie deur die MDS gedek word nie, of wat veral uitdagend is:
• Indiensneming (werwing, behoud en vordering)
• Vervolging van haatmisdade
• Slagoffer en getuienis tevredenheid
• Vonnisoplegging van besluite
Die doel van aanwyser nr. 5 is om die publiek te verseker dat misdaad nie betaal nie; openbare vertroue verhoog; verminder skade; misdadigers afskrik, ontwrig en opspoor; verwyder kriminele rolmodelle en verseker vergoeding vir slagoffers van misdaad.
Die herstel van bates bestaan ​​uit:
• Burgerlike invordering en belastingverhaling
• Internasionale herstel
LCJB's het teikens vir die beslagleggingselement.
Beslagleggingsbevele: beslagleggingsbevele word verkry en afgedwing deur verskillende agentskappe op plaaslike, streeks- en nasionale vlak. Op plaaslike vlak het LCJB's teikens gestel vir die waarde wat ingesamel word uit die handhawing van beslagleggingsbevele en ook vir die omvang en waarde van nuwe beslagleggings- en beperkingsbevele wat by die hof verkry is. Slegs haar Majesty's Courts Service (HMCS) en Crown Prosecution Service (CPS) tak is verantwoordelik om die LCJB 2009/10-teiken te bereik.
Langs aanwysers 1 tot 5 word sleutelareas van die handhawingsaktiwiteit gemeet om lewering op operasionele vlak te monitor om te verseker dat oortreders aan die vonnisse en bevele van die hof voldoen. Om dit te bereik, het LCJB's hulself teikens gestel oor maatreëls om die spoed en doeltreffendheid waarmee gemeenskapsstrafoortredings opgelos word, te verbeter en om die bywoning van die verweerder te verbeter.
Finansiële boetes: LCJB's het in vorige jare ook teikens gehad vir fyn handhawing. Vanaf 2009/10 word hierdie teikens uitsluitlik deur Haar Majesteitse Geregshof (HMCS) besit.