Persepsie - effekte en meganismes van sosiale persepsie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
persepsie - dit is die kognitiewe funksie van die psige, wat die individuele persepsie van die wêreld vorm. Hierdie funksie is 'n weerspieëling van 'n verskynsel of 'n voorwerp heeltemal, met sy direkte effek op die reseptoroppervlakte van die sintuie. Een van die kernbiologiese prosesse van die psige wat die mees komplekse operasie bepaal van die ontvangs en transformasie van inligting wat deur die sintuie verkry word, wat 'n persoonlike holistiese beeld vorm van die voorwerp wat die ontleders beïnvloed deur 'n kompleks van sensasies wat deur hierdie voorwerp veroorsaak word, word beskou as 'n funksie van persepsie of persepsie.
Persepsie in sielkunde is die proses van direkte aktiewe kartering van die vak se kognitiewe sfeer van interne voorwerpe en eksterne voorwerpe of verskynsels. In die vorm van 'n sensuele vertoning van 'n voorwerp verenig persepsie op sigself die identifikasie van 'n voorwerp as onafskeidbaar, die onderskeid daarin met individuele eienskappe, die ontdekking van insiggewende inhoud daarin, die ooreenstemmende doel van die aksie, die ontwikkeling van 'n sensoriese beeld. Persepsie is die proses van bewustheid van sensoriese reseptor stimulasie.
Die ontstaan ​​en verdere suksesvolle ontwikkeling van interpersoonlike kommunikatiewe interaksie is slegs moontlik op voorwaarde dat daar wedersydse begrip tussen die partye betrokke by hierdie proses is. Die mate waarin die vakke die gevoelens en eienskappe van mekaar weerspieël, ander verstaan ​​en waarneem, en met behulp van hulle hul eie persoonlikheid, bepaal die kommunikasieproses, die verhoudings wat tussen die deelnemers gevorm word, en die metodes waarmee hulle gesamentlike aktiwiteite besef. Daarom dien die proses van kognisie en begrip deur een vak van die ander as 'n onontbeerlike komponent van kommunikasie. Hierdie komponent kan die perseptuele aspek van kommunikasie genoem word.
Sosiale persepsie is een van die ernstigste en belangrikste verskynsels van sosiale sielkunde. Die definisie van sosiale perceptie deur D. Bruner is vir die eerste keer bekendgestel na die vorming van 'n kwalitatief verskillende siening van die vak se persepsie van die vak.
Persepsie in sielkunde is 'n aksie wat ontstaan ​​in die loop van die interaksie van individue met mekaar en verenig op sigself die persepsie, oordrag, verligting en evaluering van sosiale voorwerpe deur individue.
Die konsep van persepsie kombineer:
individuele proses van persepsie van die waargenome aksies;
interpretasie van waargenome oorsaak van aksie en verwagte gevolge;
die bou van 'n persoonlike gedragstrategie;
Sosiale persepsie van persepsie is die proses van persepsie in 'n sosiale sin van sosiale voorwerpe. Dit is 'n proses wat voortspruit uit persoonlike interaksie, gebaseer op natuurlike kommunikasie en in die vorm van persepsie en begrip van 'n individu deur 'n individu.
Interpersoonlike persepsie word gekenmerk deur afhanklikheid van emosionele reaksies, houdings, houdings, idees, stokperdjies en vooroordele. Die aard van interpersoonlike verhoudings verskil aansienlik van die wese van sosiale verhoudings. Aangesien 'n spesifieke kenmerk van interpersoonlike interaksie die teenwoordigheid van 'n emosionele basis is. Daarom moet die interpersoonlike interaksie beskou word as die oorsaak van die sielkundige "mikroklimaat" van die kollektiewe. Die emosionele grondslag van interpersoonlike verhoudings kombineer alle soorte emosionele reaksies van die individu, soos gevoelens, invloed, emosies.
Daar is sekere meganismes van sosiale persepsie. Eerstens moet hulle identifikasie, aantrekkingskrag en empatie insluit.
Die prosesse van sosiale persepsie het 'n beduidende verskil in die persepsie van nie-sosiale voorwerpe. Hierdie verskil lê in die feit dat sosiale voorwerpe nie passiewe en onverskillige eienskappe het met betrekking tot die persoon van persepsie nie. Daarbenewens word sosiale modelle altyd gekenmerk deur die teenwoordigheid van evaluatiewe interpretasies en semantiese oordele. In 'n sekere sin is persepsie 'n interpretasie. Die interpretasie van 'n ander persoon of groep persone hang egter altyd af van die vorige sosiale ervaring van die waarnemende vak, die gedragsreaksies van die objek van persepsie op 'n bepaalde oomblik, die stelsel van waardes van verwysingswaardes van die waarnemende persoon en ander faktore.
Daar is fundamentele funksies van persepsie, wat insluit: selfkennis, 'n kommunikasievennoot, organisasie van kollektiewe aktiwiteite gebaseer op wedersydse begrip en die vestiging van die nodige emosionele verhouding.
Persepsiefunksies is nodig vir 'n beter begrip van die essensie van persepsie. In die loop van kommunikatiewe aksies is dit nodig om wedersydse begrip te hê om inligting effektief te kan assimileer. Die persepsie van die deelnemende kommunikasie word die perseptuele kant van die kommunikatiewe interaksie genoem. Hierdie proses kan voorgestel word as 'n interne grondslag van die kommunikasieproses wat 'n redelik hoë vlak van ontwikkeling bereik het.
Die verskynsel van sosiale persepsie is gebaseer op die onderlinge begrip van vakke. Daarom moet daarop gelet word dat daar verskillende vlakke van begrip is. Die eerste vlak vind plaas wanneer die stelsel van sosiale betekenisse en individuele betekenisse saamval tussen individue wat kommunikeer, en daar is geen toevallighede in die mate van wedersydse evaluering van persoonlike eienskappe nie.
'N voorbeeld van hierdie vlak van persepsie is professionele kommunikasie. Die volgende vlak word waargeneem wanneer nie net die semantiese stelsels saamval nie, maar ook die mate van onderlinge evaluering van persoonlike eienskappe. Dit word waargeneem met die wedersydse bevrediging van vakke met hul eie emosies wat ontstaan ​​in verhouding tot een persoon teenoor die ander. Die derde vlak is wanneer daar 'n hoë mate van wedersyds gerigte vertroue van individue en hul openheid is. Kommunikasie op hierdie vlak impliseer die afwesigheid van geheime van mekaar, wat grootliks deur die belange van die vennoot geraak word.
Soos enige ander verstandelike proses word persepsie gekenmerk deur sy eienskappe.
Eienskappe van persepsie sluit in objektiwiteit (persepsie van voorwerpe nie as 'n samehangende stel sensasies nie, maar as beelde wat sekere voorwerpe uitmaak), strukturele (die voorwerp word beskou deur bewussyn as 'n gemodelleerde struktuur wat uit sensasies opgetrek word), apperepsie (geestelike inhoudseffekte), konstantheid (onveranderlike persepsie onderwerp wanneer die stimulus verander), sinvolheid (die voorwerp word deur bewussyn waargeneem, dan geestelik genoem en behoort aan die klas) en selektiwiteit (deur sommige voorwerpe bo ander). Die eienskappe van persepsie ontwikkel, afhangende van die ouderdom van die persoon.
Meganismes van sosiale persepsie
'N Persoon betree altyd kommunikatiewe interaksie as 'n persoon, en daarmee word hy deur sy mede-kommunikator as 'n persoon beskou.
Kommunikasie as persepsie veronderstel die teenwoordigheid van interpersoonlike persepsie - die ontwikkeling van 'n eerste indruk en interpersoonlike persepsie as geheel. Daarom is dit moontlik om die meganismes van sosiale persepsie te identifiseer, wat spesifieke maniere is wat die individu se interpretasie, begrip en evaluering van 'n vennoot in kommunikatiewe interaksie bepaal. Oorsaaklike toeskrywing, identifikasie, empatie, aantrekkingskrag, sosiale refleksie word beskou as die mees algemene meganismes. Hier volg 'n meer gedetailleerde beskrywing van hierdie meganismes.
Oorsaaklike toeskrywing is die toeskrywing van 'n gedragsreaksie op 'n vak. Elke individu bou per ongeluk sy eie aannames oor die redes vir die optrede van die waargenome individu, hoekom hy so optree. Deur aan 'n vennoot verskillende oorsake van gedrag toe te skryf, maak die waarnemer dit op grond van die gelykvormigheid van sy gedragsreaksies óf aan enige persoon wat aan hom bekend is of aan 'n bekende beeld van die persoon óf op grond van 'n analise van sy eie motiewe wat in so 'n situasie in 'n individu voorkom.
Toevallige erkenning handel volgens die beginsel van analogie en hang af van sekere aspekte van die selfpersepsie van die individu, wat die ander waarneem en evalueer.
Die manier om die ander te verstaan, waarin die hipotese oor sy gemoedstoestand opgebou word, gebaseer op pogings om homself in die kommunikasievennoot te plaas, word identifikasie genoem. Met ander woorde, daar is 'n vergelyking van die self met die tweede individu. In die loop van identifikasie word die norme van die maat, sy waardes, gedragsreaksies, gewoontes en smaak geassimileer. Identifikasie het 'n spesiale persoonlikheid-betekenisvolle betekenis op 'n spesifieke ouderdomstadium, ongeveer in 'n oorgangsperiode en adolessensie. Aangesien identifikasie in hierdie stadium grootliks die aard van die verhouding tussen die jongman en die beduidende omgewing bepaal.
Kommunikasie as persepsie behels die begrip van mekaar deur persone te kommunikeer en word nie net bemiddel deur die teenwoordigheid van 'n gemeenskaplike stelsel van enkripsie of dekripsie van inligting en gesamentlike gerigte aksie nie, maar ook deur spesifieke eienskappe van 'n individu se persepsie van die individu.
Empatie is 'n empatie vir die emosionele oriëntasie van 'n ander individu. Deur emosionele reaksies verstaan ​​die individu die innerlike toestand van die maat. Empatie is gebaseer op die vaardighede om getrou te verteenwoordig en te verstaan ​​wat met 'n ander individu gebeur, hoe hy die omgewing assesseer, wat hy ervaar. Empatie in interaksie met die tweede deelnemer van kommunikasie word dikwels beskou as een van die mees noodsaaklike professionele eienskappe van 'n sielkundige, maatskaplike werker en onderwyser.
Aantrekkingskrag word as aantrekkingskrag vertaal, en kan uitgedruk word as 'n spesiale vorm van begrip van 'n ander vak, gebaseer op uitwerking met betrekking tot sy stabiele positiewe gevoel. In hierdie geval ontstaan ​​die metgesel se begrip van interaksie deur die vorming van 'n aanhangsel aan hom, 'n vriend of 'n dieper intieme-persoonlike verhouding.
Deur persepsie en opvolgende interpretasie van die omgewing en die sosiale omgewing beskou die vak ook sy eie persoonlikheid, handelinge en motiewe.
Sosiale refleksie verwys na die proses en gevolg van selfpersepsie van die individu in 'n sosiale konteks. Sosiale refleksie as 'n instrument van sosiale persepsie verwys na die individu se begrip van sy eie individuele eienskappe en die wyse waarop hulle uitgedruk word in eksterne respons, sowel as om te verstaan ​​hoe dit deur die omgewing waargeneem word.
Interpersoonlike persepsie van persepsie, as 'n reël, word beheer deur al die bogenoemde meganismes.
Die gevolge van sosiale persepsie
Sekere eienskappe wat die voldoende persepsie van mekaar beïnvloed deur wisselwerking tussen vennote, word die gevolge van sosiale persepsie genoem. Dit sluit in: halo-effek, projeksie, voorrang, nuwigheid, gemiddelde fout.
Interpersoonlike persepsie impliseer wedersydse evaluering deur deelnemers van kommunikatiewe interaksie, maar soos die tyd verbygaan, is daar geen verandering in die beoordelings van vennote nie. Dit is as gevolg van natuurlike oorsake en word die halo-effek genoem. Met ander woorde, die oordeel van een deelnemer oor 'n ander verander nie, ondanks die feit dat nuwe inligting oor die onderwerp van kommunikasie opgehoop word en 'n nuwe ervaring ontstaan.
Die effek van sosiale persepsie kan waargeneem word tydens die vorming van 'n eerste indruk op 'n individu, wanneer 'n algemene goeie indruk oor die algemeen lei tot 'n positiewe assessering en omgekeerd, veroorsaak 'n ongunstige indruk die oorheersing van negatiewe evaluasies.
Sulke gevolge soos voorrang en nuwigheid is nou verwant aan hierdie sosiale effek. Tydens die persepsie van 'n onbekende individu, oorheers die effek van voorrang. Die teenoorgestelde van hierdie effek is die effek van nuwigheid, wat bestaan ​​uit die feit dat die inligting wat die laaste ontvang het, meer betekenisvol is. Die effek van nuwigheid werk met die persepsie van 'n bekende persoon.
Hulle onderskei ook die effek van die projeksie, wat die toeskrywing van 'n aangename gesprekspartner van hul eie meriete is, en die onaangename - hul eie tekortkominge, dit wil sê om die eienskappe wat duidelik uitgedruk word in die waarnemende individu, duidelik te identifiseer met die gesprekke. Die effek van die gemiddelde fout word uitgedruk in die neiging om die assessering van die mees uitgesproke eienskappe van die vennoot na die middel te versag.
Hierdie gevolge moet beskou word as 'n uitdrukking van 'n spesiale proses wat die individu se persepsie van 'n individu vergesel. Hierdie proses word stereotipering genoem.
Die begrip persepsie is dus 'n weerspieëling van dinge en situasies van die werklikheid tydens hul impak op mense se sintuie. 'N Belangrike rol word gespeel deur die ouderdom waarin die waarnemende individu geleë is.