Frederick I van Brandenburg - Verloop van Geskiedenis - 2021
Frederick I was die derde seun van Frederick William, die Groot Verkieser van Brandenburg-Pruise. Frederick word verkieser van Brandenburg met die dood van sy vader in 1688 en koning van Pruise vanaf 1701 tot sy dood in 1713.
Anders as Frederick William, verkies Frederick om die dag-tot-dag bestuur van sy regering aan sy hoofministers oor te laat. Van 1688 tot 1697 was sy hoofminister sy tutor, Eberhard von Danckelmann. hy was 'n man met groot bekwaamheid en het voortgegaan met die beleid van die Groot Verkiesers - wat die regering gesentraliseer en die mag van die kroon uitgebrei het. Van 1697 tot 1711 was die hoofminister graaf Kolbe von Wartenburg. Sy beleid was om die koning te vlei terwyl hy sy staatssekretaris verlaat om al die werk te verrig. Wartenburg was ook korrup.
Hoeveel dit die mag en gesag van die kroon verminder het, is moeilik om te beoordeel, want teen die tyd toe Wartenburg aangestel is, het Brandenburg-Pruise gewoond geraak aan gesentraliseerde monargiese mag - en die hele bevolking het gesien wat met die uiters versterkte Europese status gebeur het van Brandenburg-Pruise sedert 1640.
Tydens die bewind van Frederick het die bevolking van Brandenburg-Pruise baie uitgebrei. Dit was 'n direkte gevolg van die beleid van die Groot Kiesers om vlugtelinge na sy staat toe te laat. Teen die tyd van Frederick is Brandenburg-Pruise gesien as die kampioen van die Protestantisme.
Frederick I het beslis voordeel getrek uit die ekonomiese beleid van Frederick William. Koninklike inkomste vir Frederick verdubbel. Die amptenaar wat gedurende die bewind van Frederick William opgerig is, het teen die tyd van Frederick I met groot doeltreffendheid gewerk en sy leër het in grootte tot 50.000 toegeneem van 30.000 - 'n toename van 40%.
Om die mag van Frederick I verder uit te brei, is daar in 1702 'n hoogste appèlhof in Berlyn opgerig, vanwaar daar nie meer appèlreg op die Heilige Romeinse keiser was nie. Dit het die testament van Frederick in sy state gemaak - en daar was niks wat die keiser hieraan kon doen nie. Die impak van die Verligting is in Brandenburg-Pruise verwelkom, aangesien Frederick geweet het dat sy staat net daarby kan baat. Hy wou hê dat sy land 'n nasie van denkers sou wees, gebaseer op die logika dat Brandenburg-Pruise sou ontwikkel as gevolg hiervan.
Frederick se mag tuis was sodanig dat Brandenburg-Pruise 'n aantreklike staat gebly het om aan geallieerd te wees. Sy reputasie het Frederick ook toegelaat om iets te doen wat hy nog altyd wou doen - homself koning noem. Teen die bewind van Frederick I het die titel 'Verkieser' in belang en status afgeneem. Tradisioneel is konings tydens staatsmaaltye toegelaat om in leunstoele te sit. Verkiesers is nie toegelaat om dit te doen nie, en dit was die afname in hul waargenome status wat daartoe gelei het dat Frederick besluit het dat hy koning van Pruise wil word. Hy kon nie koning van Brandenburg word nie, want dit was 'n verkiesingstitel en sou so bly.
Gedurende die oorlog van Spaanse erfopvolging het die Heilige Romeinse keiser, Leopold, die steun van Frederick nodig. Leopold het die Kroonverdrag in November 1700 onderteken. Frederick het wettige toestemming gekry om homself koning van Pruise te noem, en in ruil daarvoor moes hy 8 000 soldate en sy morele steun aan Leopold gee. Frederick was beslis magtig genoeg om homself koning van Pruise te noem sonder Leopold se instemming. Maar vir sommige sou dit onaanvaarbaar gewees het en aan legitimiteit ontbreek. Deur Leopold hom hierdie reg toe te ken (soos die keiser kon doen), is so 'n probleem verwyder.
As koning het Frederick begin met 'n bouveldtog wat geskik is vir 'n koning. Sy Versailles-styl het 'n kasteelbou en die versameling van kunswerke ingesluit.
Frederick was egter nie net verblind deur 'n begeerte om sy eie ego 'n hupstoot te gee nie. In die 1690's het hy 'n aantal onderwysinstellings opgerig wat die opkoms van Brandenburg-Pruise se status in Europa aangedui het. In 1694 is 'n universiteit in Halle gestig. Dit was 'n Lutherse universiteit, maar was nie uitsluitlik vir Lutherane nie. Die professor in teologie was August Hermann Francke - 'n bekende intellektueel. Francke se preke het groot skares gelok en hy moes 'n uitgewery, 'n weeshuis en 'n skool stig - wat almal die status van Brandenburg-Pruise in Europa grootliks verhoog het.
Geen universiteit het op hierdie tydstip 'n groter bydrae gelewer tot die bevordering van die Duitse kultuur as Frederick's University of Halle nie. "(Lockyer)
Hy het ook 'n Akademie vir Kuns in 1696 en 'n Akademie vir Wetenskap in 1700 opgerig. In 'n groot deel van hierdie poging om die opvoedkundige status van Brandenburg-Pruise in Europa te bevorder, is Frederick gehelp deur sy tweede vrou, Sophie Charlotte, wat gedryf is om vorentoe te stoot Brandenburg-Pruise se kultuur. Sy wou nie hê dat die staat slegs bekend sou wees vir 'n militêre staat nie.
Frederick I het voortgegaan met die beleid van sy vader om die infrastruktuur van Brandenburg-Pruise te moderniseer. Meer paaie en kanale is gebou om vervoer te vergemaklik en afvalgrond is bewerk om die landboubasis van Brandenburg uit te brei.
In die buitelandse beleid het Frederick hom verbind tot die Europese koalisie wat Louis XIV van Frankryk beveg. Sy troepe het vir William III van die Verenigde Provinsies geveg en hy het uiteindelik die keiser Leopold van 50.000 troepe voorsien. Hierdie mans het goed geveg en die legende in die buiteland verder gevestig wat die soldate van Brandenburg-Pruise besig was om te verkry. Hierdie reputasie vir militêre mag het Brandenburg-Pruise 'n wenslike bondgenoot gemaak en die subsidies wat vir hierdie troepe ontvang is, het haar 'n welgestelde staat gemaak.
Brandenburg-Pruise het 'n klein rol gespeel in die Groot Noordelike Oorlog waar Frederick I tussen die ondersteuning van Swede of Denemarke / Pole gedraai het. Die verwoesting van dele van Noord-Duitsland tydens hierdie oorlog het slegs daartoe bygedra om die mag en oorheersing van Brandenburg-Pruise binne Noord-Duitsland te verhoog.
Teen 1713, die jaar dat Frederick I dood is, word Brandenburg-Pruise as die grootste mag van Europa beskou. Frankryk het swaargekry gedurende die bewind van Lodewyk XIV; Spanje was 'n derde klas mag; geen Duitse staat kon ooreenstem met Brandenburg-Pruise nie en die Ryk was 'n blote skaduwee van sy eertydse self. Rusland onder Peter die Grote het groot vordering gemaak, maar die ekonomie van Rusland was gebaseer op die landbou en dit sou in die C20ste agteruit bly. Swede was nie meer 'n bedreiging nie - daarom was daar op die vasteland van Europa geen enkele land wat Brandenburg-Pruise kon bedreig nie.