Winburg was altyd net ‘n stofspikkel langs die hoofpad. Wat mens van die dorpie so in die vinnige verbygaan kan sien, laat mens nie juis jubelend nie. Oppad terug van Harrismith ná ‘n onlangse familiefees, moes ons noodgedwonge die dorp inry vir petrol en ander proviand. Soos hierbo blyk, het jy 'n paar gruwelik misdadige goed op jou kerfstok wat nog vir jou lê en wag, en wat my situasie wel in vergelyking laat lyk asof ek net parkeergeld vergeet het! 'n Ander skrywer het gevra of jy ooit vervolg is vir jou misdade en indien nie, waarom nie? ’n Mens sou nog kon redeneer dat vroue van my generasie dalk bloot moet besef ons leef in ’n nuwe eeu, en dat skuldgevoelens oor nie-perfek versorgde huise en spruite maar na hul graf neffens gepermde en gespuite haarkapsels gestuur moet word. (Of is ons in dermate ingeperk, geprogrammeer deur die voorskrifte en modelle van ons jeug dat ons as amper-middeljariges steeds probeer gehoor gee aan die eise van ’n nou minder sigbare sisteem?)