August | 2011 | Lewies Mymer
'n Strontstorm trek verby
August 4, 2011 Lewies Mymer	30 Comments
Na gister se gemors was ek nogal benoud toe ek vanoggend die voordeur daar by die werk oopsluit. Die stank hang nog daar, maar baie verlep teen gister. Die vertrek waar die storm losgebars het is redelik opgeruim, maar daar sit nog talle verdagte bruin vlekke teen die muur. Gelukkig is daar nie veel meubels in nie, en die wat in die slag gebly het is plastiek stoele en tafels, ook net so een of twee. Die hyser is langs hierdie vetrek, en daar pong dit nog lelik. Ons het twee manlike skoonmakers by die werk, en hoewel die twee bedrewe loodswaaiers is, takel hulle daai vetrek uit eie beweging, so in die stank, darem met neusmaskers. Daniël en Oom John skrop die mure en was die vloer met Jik, hulle was die meubels en die plafonplate wat deurgeloop het. Hulle was ook die hyser behoorlik met hul mix van Jik en Germotol. Ek vergeet skoon van die kere wat ek die vieste in geraak vir die twee, en gee vir hulle elkeen honderd Rand en 'n belofte van 'n dag af. Die bron van onheil was daar waar die kak gespat het, en na hul deeglike opruiming daar is die saak so negentig persent beredder. More kom Cleaning Specialists met 'n spesiale reukverdrywer, hulle sal ook die mat in die aangerensende vetrek was. Daarna hoop ek alles is honkie -dorie.
Wat 'n kakspul!
August 3, 2011 Lewies Mymer	34 Comments
Daar is geen ander manier om die kakkastrofe te beskryf nie, geen eufemisme wat gepas is nie, kakkaklisme, kakkalêmitie ampers, maar sê kakspul, dan sien jy die ramp voor jou oë, ruik jy daardie stank van gefermenteerde riool wat vrygelaat word. Die gebou waarin ek werk, bestaan uit 4 vlakke, drie daarvan behorende tot die gedeelte waar ek my brood verdien. Ons is nou vanjaar 20 jaar in die gebou, paslik gevier ook nogal, en half trots dat dit so goed behoue gebly het, al is dit 'n openbare gebou wat prooi is vir die vandalisme en ongeletterde grafitti van kwaaddoeners. Tot vandag toe. Toe tref die popo die fên, goed en behoorlik. Net jammer daai popo is al lankal geëet. Die rioolstelsel van die gebou bestaan uit 'n struktuur pype wat van bo af by elke toilet aansluit, en dan deur die plafon op ons eerste vloer amper horisontaal loop om aan te sluit by die stelsel van die vloer onder ons. In daardie horisontale gedeelte is daar 'n inspeksiegat. Erens deur die jare het die pyp aangepak, soos cholestrol in die are, en 'n blokkasie veroorsaak. Na vele gesukkel om die probleem self op te los het ons ingenieursdepartement 'n professionele plumber ingekry, daai soort wat sê "Jou kak is my brood en botter." Maar waar anders moet daar oopgemaak word as juis by daai inspeksiegat, wat binne in 'n vertrek is wat ons as vergaderingslokaal gebruik. En met al die gekarring in die pype spring daai prop met mening los, en 'n stroom suiwer riool spuit by die inspeksiegat uit. Emmers vol. En die stank dring die hele gebou binne, elke vertrek, elke kantoor, tot die waar die uwe skuil. Dis nie 'n stank van riool nie, g'n swaelreuk nie, eerder iets soos bobbejaanmis nadat die ou hom barstens gevreet het aan vrot grondboontjies en so drie dae later die lyf open. Daar was geen ander uitweg as om die gebou te ontruim en te sluit tot more nie, wanneer die loodgieters hopelik klaar sal wees, doeltreffend opgeruim het en die doodse stank verdamp het. Die een troos daarvan is ek dat ek nou by die huis sit en julle hierdie ongure storie vertel.