Suid-Afrika en die immer kwynende trots van haar burgers - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › Nuuskantoor › Suid-Afrika en die immer kwynende trots van haar burgers
Suid-Afrika en die immer kwynende trots van haar burgers
Donderdag | 06 Februarie | 2020
Suid-Afrika is nie 'n land wat met vele oorwinnings kan spog nie. Trouens, ons is in baie opsigte presies die tipe "verloorland" wat Donald Trump ingedagte gehad het toe hy so 'n ruk terug sommige lande met sekere badkamerfasiliteite vergelyk het.
Ek het nie eens nodig om na bronne soos die Internasionale Monetêre Fonds, die Wêreldbank, of die wêreld- ekonomiese forum ("World Economic Forum") te verwys om hierdie punt te staaf nie. Die werklikheid beeld dit veel beter uit as wat enige statistiek kan. Misdaad, 'n krimpende ekonomie, armoede en beurtkrag (onder andere) konfronteer ons daagliks met 'n aangrypende tasbaarheid wat geen grafiek of diagram ten volle kan saamvat nie. Maak dit van ons 'n mislukte staat? Nee, ek dink nog nie so nie. Ons het egter beslis 'n mislukte regering – een wat skynbaar nie bereid is om te val tensy die hele land saam met hom val nie.
Die ANC kry dit elke dag reg om vir arme Paulus op sy kop te draai. Waar Paulus aan die gemeente in Tessalonisense skryf: "beproef alle dinge en behou die goeie," probeer die ANC alles wat goed is vernietig. Sodra enigiets in hierdie land werk, sodra ons êrens begin "wen" probeer die regering daardie sfeer ook insluk. Nasionalisering is die straf wat gepaardgaan met sukses in Suid-Afrika. Ongelukkig, staan sport nou tereg op aanklagte van suksesvol wees en die voorgestelde vonnis is doodstraf. Vra vir jouself, watter bedryf het al ooit beter begin doen nadat die regering dit oorgeneem het?
Terwyl daar min oorwinnings binne Suid-Afrika is om te vier, was sport daarom nog altyd 'n uitsondering. Ons kompeteer ver bo ons gewigsklas wanneer dit kom by sport. Ons is immers die wêreldkampioene met rugby, kompeteer nog altyd goed met krieket sowel as vele ander kleiner sportsoorte waarvan mens voorheen nie geweet het nie, maar skielik uitvind dat ons daar ook presteer. Sport is vir ons almal 'n wegbreek, 'n bietjie genot en 'n geleentheid om te ontsnap van ons land se soms droewige werklikheid.
Die regering wil by wyse van die nuwe Sportwet nou selfs van hierdie aspek van skamele trots in ons land ontslae raak. Hierdie Wet sal die minister van sport en ontspanning verreikende magte gee om alle sport of enigiets wat lyk soos 'n gimnasium of aktiwiteite wat bydra tot fiksheid te reguleer en oor te neem op nasionaal, provinsiaal en selfs plaaslike (ja, plaaslik ook) vlak. Dit gee staatsamptenare direkte beheer oor sport binne Suid-Afrika. Een van die min groen lote in ons andersins donkerrooi land word nou ook bedreig. Selfs daardie vlugtige oomblikke waar ons darem effens kon ontsnap van die regering se bykans alomteenwoordigheid, se kop is ook nou op die kapblok.
Op nasionale vlak sal selfs spankeuses en administrasie van spanne soos die Proteas onder die minister val. Sportfederasies word effektief gestroop van enige mag. Op plaaslike vlak lyk dit ewe sleg. Al ooit gewonder of daardie Parkrun wat jy die naweek wou doen werklik bydra tot "sosiale kohesie" binne Suid-Afrika? Die minister sal vir jou sê.
Die Sportwet kan egter nog gestuit word. Daar is tyd tot 28 Februarie om kommentaar in te dien en die Solidariteit Beroepsgilde vir Sportlui gaan deelneem aan dié proses. Internasionale organisasies soos die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) en Fifa het bitter streng reëls oor politieke inmenging. Ons moet selfs nog strenger wees. Gee hierdie Wet 'n rooikaart en bewaar een van die min eilande van uitnemendheid in ons land.