The Atheist Martyr: Rebellious 'Knight' het die Franse rewolusie geïnspireer - Artikels - 2022
Gedurende die eerste helfte van die 18de eeu het die gesag en godsdiensonverdraagsaamheid van die Katolieke Kerk nuwe hoogtes in Frankryk bereik, wat in baie gevalle tot irrasioneel strawwe straf gelei het vir diegene wat nie die gebooie wou gehoorsaam nie en hulle nie aan godsdienstige dogma hou nie. Een so 'n geval was die hartverskeurende verhaal van Jean-François de la Barre, ook bekend as Chevalier ("ridder") de la Barre.
De la Barre en Voltaire
De la Barre was 'n jong Franse edelman en afstammeling van Joseph-Antoine de la Barre, 'n goewerneur van die Franse Antille en Nieu-Frankryk. Bekend om sy mooi voorkoms en ondraaglike en opstandige karakter, het Chevalier de la Barre dikwels probleme ondervind met die plaaslike godsdienstige owerhede van Abbeville, wat hom uiteindelik sy lewe gekos het.
'N Standbeeld van Chevalier de la Barre ( CC BY-SA 2.0 )
Dit was die filosoof Voltaire, beroemd om sy radikale standpunte teen die godsdienstige owerhede van sy tyd en een van die bekendste ateïste ooit, wat die verhaal van de la Barre gewild gemaak het en van hom 'n simbool gemaak het vir diegene wat veg teen godsdienstige vervolging. Voltaire het hom ook die status van rebel in sy werke aangebring Relation de la mort du chevalier de la Barre, deur M. Cassen, avocat au conseil du roi, à M. le marquis de Beccaria, en Le Cri du sing onskuldig wat egter blykbaar baie feitelike onjuisthede het, weerspreek mekaar op baie punte en kan op geen manier as historiese bronne beskou word nie. In plaas daarvan blyk dit polemiek te wees teen die sosiale, politieke en godsdienstige owerhede van sy tyd.
Afgebeelde persoon: François-Marie Arouet (1694–1778), bekend as Voltaire, Franse Verligtingsskrywer en filosoof.
Jong de la Barre was egter inderdaad een van die vele slagoffers van godsdienstige onverdraagsaamheid en is om dwase redes doodgemartel, ten minste volgens moderne standaarde. Daar word geglo dat hy tereggestel is omdat hy nie sy hoed afgehaal het toe 'n Corpus Christi -optog by hom en sy vriende verbystap nie, maar die waarheid is dat die jong edelman die magte wat dit al 'n geruime tyd in Abbeville het, irriteer. die voorval het sy afsterwe veroorsaak.
'N DNS -toets op bloedpomp toon dat dit nie van die onthoofde koning Lodewyk XVI kom nie
Middeleeuse Mont St-Michel: die heilige kasteel in die see
Die Chartres -katedraal - 'n heilige plek vir antieke druïde en Christene
Die oorsaak van De la Barre se teregstelling
Op 9 Augustus 1765 is die houtkruisbeeld op 'n brug in Abbeville gevandaliseer. De la Barre, saam met sy vriende Gaillard d'Etallonde en Moisnel, was volgens die plaaslike owerhede die voor die hand liggende verdagtes, aangesien 'n aantal ander godslastering dit voorafgegaan het, soos ontlasting op 'n ander kruisbeeld, vuil liedere in die openbaar gesing het, en op godsdienstige gespoeg het beelde, en weier natuurlik om hul hoede voor die godsdienstige optog af te haal. Volgens Voltaire en ander historici van die tyd word hierdie finale daad beskou as die hoofrede waarom de la Barre ter dood veroordeel is.
Kleurgetinte Franse poskaart omstreeks 1906. Monument vir Chevalier De la Barre - Parys.
Kort nadat die drie vriende weens die kriminele daad vervolg is, is nog twee jong mans as verdagtes betrek: Douville de Maillefeu, die seun van 'n voormalige burgemeester, en Belleval, die seun van 'n plaaslike regter wat 'n paar keer met mekaar gestry het de la Barre. Dieselfde regter het die hele ondersoek uitgevoer met 'n blinde, passievolle haat vir die jong edelman, sonder om te besef dat sy seun een van die mans is wat ook van die vandalisme beskuldig is. Soos gewoonlik in sulke gevalle gebeur dit egter dat hierdie twee jong mans, saam met Gaillard d'Etallonde, seun van 'n ander voormalige burgemeester van Abbeville, daarin geslaag het om te vlug, alhoewel d'Etallonde volgens die getuienis blykbaar die leier was van die groep en die aanstigter van die misdade.
De la Barre - die perfekte sondebok
Slegs twee van die mans het dus in aanhouding beland - Moisnel en de la Barre, wat beide weeskinders was en nie inboorlinge van Abbeville nie, iets wat die massas en teëstanders van die arbitrêre uitsprake van die politieke en godsdienstige owerhede woedend gemaak het. Om hierdie rede het die plaaslike owerhede alles in hul vermoë gebruik om hul kritici te stil.
Tydens 'n daaropvolgende ondersoek het hulle pornografiese beelde gevind (redelik normaal vir 'n 20-jarige man) in de la Barre se slaapkamer en 'n afskrif van Voltaire's Philosophical Dictionary, wat die Kerk 'n goeie kans gegee het om die filosoof daarvan te beskuldig dat hy manipuleer en korrupteer Franse jeug - dieselfde beskuldiging as wat die Atheense regering beweer het dat Sokrates ook gedoen het.
Voltaire; 'N Filosofiese woordeboek. 2de uitg., Londen: Gedruk vir J. en H.L. Hunt, 1824.
Op 20 Februarie 1766 het die Abbeville -beoordelaars een van die hardste en onmenslikste vonnisse in die moderne Westerse geskiedenis voorgelê, wat terloops niks noem oor die vandalisering van 'n kruis nie (iets wat de la Barre tog nooit gedoen het nie) - die aksie wat het die ondersoek aan die gang gesit en was die primêre misdaad waarvan hy beskuldig is, 'n feit wat die onreg van hierdie saak nog meer skandalig maak:
"Met betrekking tot Jean-Francois Lefebvre, chevalier de La Barre, verklaar ons hom skuldig daaraan dat hy geleer het om goddelose, onbetwisbare en godslasterlike liedere teen God te sing en sing; dat hy die teken van die kruis ontheilig het deur seëninge te maak, vergesel van vuil woorde wat beskeidenheid nie herhaal nie; dat hy die tekens van respek vir die Heilige Sakrament bewustelik geweier het in die optog van die priory van Saint-Pierre; dat hy hierdie tekens van aanbidding getoon het aan vuil en gruwelike boeke wat hy in sy kamer gehad het; dat hy die raaisel van die toewyding van wyn ontheilig het, dit bespot het deur die onrein terme wat in die verhoorrekord genoem word, uit te spreek oor 'n glas wyn wat hy in sy hand gehou het en daarna die wyn gedrink het; dat hy uiteindelik aan Petignat, wat saam met hom diens gedoen het, voorgestel het om die wrede seën te seën terwyl hy die onrein woorde in die verhoorrekord uitspreek.
Ter vergoeding hiervan veroordel ons hom om eervolle wysiging aan te bring, in kous, kaal en 'n tou om sy nek, met 'n brandende kers van twee pond voor sy hoofdeur van die koninklike kerk ... van Saint-Wulfram in sy hande , waar hy in 'n tuimel geneem sal word deur die laksman wat voor en agter hom 'n bord sal aanbring waarop dit met groot letters 'n goddelose een sal wees; en daar, op sy knieë, sal hy sy misdade bely ...; as dit gedoen word, sal die tong uitgesny word en dan in die genoemde tuimel na die openbare mark van hierdie stad geneem word om sy kop op 'n steier af te sny; sy liggaam en sy kop sal dan op 'n brandstapel gegooi word om vernietig te word, verbrand, tot as gereduseer en dit vir die wind gegooi. Ons beveel dat voor die teregstelling van die genoemde Lefebvre de La Barre die gewone en buitengewone vraag [dit wil sê marteling] toegepas word om die waarheid van verskeie feite van die verhoor en openbaring oor sy medepligtiges uit sy mond te kry ... Ons beveel dat die Filosofiese Woordeboek ... deur die laksman op dieselfde brandstapel gegooi word as die liggaam van die genoemde Lefebvre de La Barre. "
Monument vir La Barre in Abbeville. ( CC BY-SA 3.0 )
Op 1 Julie het Chevalier de la Barre sy naam gevoeg by die lang lys van groot martelare regoor die wêreld wat gemartel en vermoor is weens hul oortuigings en radikale ideologie en lewenswyse. Ondanks die feit dat hy 'n paar van die geringere dade in sy vonnis gepleeg het, het hy geweier om die manne te noem wat die kruis vandaliseer het, selfs onder marteling. Nadat hy ure gemartel is, is hy onthoof en sy liggaam verbrand saam met Voltaire's Philosophical Dictionary. Hy was slegs 20 jaar oud en sy enigste misdaad was om 'n jong wees wees met 'n ongetemde aard.
Die grillerige maskers wat die geskiedenis bewaar en die dooies lewe blaas
Die verhaal van die dapper Horatius Cocles, eenoogheld
Le Chene Chapelle: Die ou eikeboomkapel so oud soos Frankryk self
Die oorspronklike vonnis is tydens die Franse Revolusie in 1794 deur die Nasionale Konvensie omgekeer - Chevalier de la Barre is onskuldig bevind.
Verrassend genoeg kan een van die latere verwysings na marteling en teregstelling van de la Barre gevind word in Charles Dickens se 'N Verhaal van twee stede , wat in 1859 gepubliseer is, byna 'n eeu na sy dood.
In 1897 is die standbeeld van Chevalier de la Barre in Montmartre, in Parys, opgerig deur die Vrymesselaars van die Grand Orient of France en ander georganiseerde groepe Freethinkers. In 1941 is dit deur die Vichy France -regime met ander nie -godsdienstige standbeelde gesmelt.
Monument vir die Chevalier de la Barre - Parys.
In 2001 besluit die stadsraad van Parys om 'n nuwe standbeeld van die chevalier aan die Square Nadar te ontwerp en te verhef. Dit staan ​​nog steeds op datum.
Volgens die Franse ministerie van kultuur is daar meer as sestig strate in baie verskillende Franse stede ter nagedagtenis aan Chevalier de la Barre.
Op 22 Junie 2013 is die Abbeville -monument vir die chevalier gevandaliseer deur ondersteuners van die Civitas Institute, wat duidelik toon dat godsdienstige fanatisme steeds gewelddadige, kriminele dade tot gevolg kan hê.
Gebore in 1755 in Wene, Oostenryk, trou Marie Antoinette met die toekomstige Franse koning Louis XVI toe sy net 15 was. Die jong paartjie het spoedig al die buitensporighede van die verwronge Franse monargie simboliseer, en Marie Antoinette het self die teiken geword van baie kwaai skinder. Na die uitbreek van die Franse Revolusie in 1789, moes die koninklike familie onder toesig van revolusionêre owerhede woon. In 1793 is die koning toe tereggestel, Marie Antoinette is gearresteer en verhoor weens misdaad teen die Franse republiek. Sy is skuldig bevind en op 16 Oktober 1793 na die guillotine gestuur.
Benjamin Franklin se vrymesselaarsverbinding en Jacobin Terreurregering
Benjamin Franklin met vrymesselaarsverbindings het tussen 1776 en 1785 in Frankryk geld ingesamel vir die Amerikaanse Revolusie. (Beeld: Everett Historical/Shutterstock)
Die ware Benjamin Franklin
Die ware Franklin was 'n filosoof, wetenskaplike, staatsman, samesweerder en lewenslange bedrewe geheime samelewing. Franklin was van 1776 tot 1785 aktief in Frankryk en het geld ingesamel vir die Amerikaanse rewolusie. Hy het die vrymesselaars se militêre kenners ' Lafayette en von Steuben gewerf. Alhoewel Franklin se vrymesselaarsverbindings nie al sy sukses verklaar het nie, het dit ongetwyfeld gehelp. Toe hy in die belangrike Nine Sisters Lodge in Parys ingelui is, het hy ook deelgeneem aan die inleiding van Nine Sisters van sy vriend, die kerkhaatfilosoof en die toekomstige Jakobyne, Voltaire.
Dr Joseph-Ignace Guillotin, 'n Vrymesselaar, was ook 'n Jacobien wat sy wortels in Bretagne gehad het. (Beeld: ongeïdentifiseerde skilder/openbare domein)
Die Jakobynse terreurregering het in baie mense se gedagtes die Franse rewolusie gesimboliseer. Die uitvinder van die guillotine, dr. Joseph-Ignace Guillotin, was 'n Vrymesselaar en lid van die Nine Sisters Lodge, en 'n Jacobin.
Die Jacobin het hul wortels gehad in 'n geheime vereniging van politici uit Bretagne. Daardie mans het lidmaatskap en ideologie gedeel met ander kwasi-geheime samelewings wat soos sampioene in die revolusionêre fermentasie ontstaan ​​het, waaronder die sogenaamde Society of Thirty, wat Lafayette as 'n lid beskou het, en die ultra-radikale Club des Cordeliers waartoe Camille Desmoulins behoort het.
Erkenning van Jakobyne
Die Jakobyne het uiteindelik hul naam gekry toe hulle 'n winkel in 'n ou Dominikaanse klooster in Parys opgerig het. Die Dominikaanse monnike het Jakobyne genoem omdat hulle met die Kerk van St. Jacques verbind was. Die naam Jacques behoort ook aan die laaste Grootmeester van die berugte Tempeliers, Jacques de Molay. De Molay is in die 14de eeu doodgemaak deur 'n sameswering van die Franse kroon en die Katolieke Kerk. Later is De Molay en die Tempeliers deur baie Vrymesselaars as martelare aangeneem. Sommige het vermoed dat die Jakobyne se vyandigheid teenoor die koning en die kerk deel was van 'n geheime wraakplan wat lank gekoester is. Een daarvan was die uitgewer Nicolas Bonneville, wat self 'n Jacobien was. Radikale Jakobyne was versot op die demokratisering van die Franse samelewing en die vervanging van die Katolieke Kerk met 'n Cult of Reason, of Cult of the Supreme Being.
Jacobins ook bekend as Vrymesselaars
Baie Jakobyne was vrymesselaars, die hertog van Orleans, Desmoulins, graaf Mirabeau en Jean-Paul Marat om maar 'n paar te noem. Die bloedigste van die lot, Maximilien Robespierre, 'n kampioen van die Cult of the Supreme Being wat die terreur voorgesit het, was miskien 'n vrymesselaarsbroer. Jakobyne is verdeel deur bittere ideologiese en persoonlike wedywerings. Die twee belangrikste faksies was die relatief gematigde Girondins, en die meer radikale Montagnards. Hulle verhouding was soortgelyk aan dié van die Russiese Mensjewiste en Bolsjewiste. Robespierre was 'n Montagnard, 'n radikale. Toe hy en sy faksie in 1793 die beheer oorneem, het hulle 'n opruiming van die Girondins geloods. Louis-Philippe, hertog van Orleans, die voormalige vrymesselaarse monarg het kop verloor. So het Desmoulins saam met vele ander ook gedoen.
Boeke oor vrymesselaar -sameswering
Twee boeke verskyn, waarin beweer word dat die Franse rewolusie niks anders as 'n vrymesselaarsgesind was nie. Maar daaragter skuil 'n verraderlike geheime genootskap, die Beierse Illuminati. Die eerste boek is geskryf deur 'n Franse vlugteling, 'n Jesuïet, die Abbé Augustin Barruel. In sy Memoir Illustrating the History of Jacobinism het Barruel aangevoer dat die Franse Revolusie die eindresultaat was van ondergrondse oorlogvoering deur geheime genootskappe om die kerk en die monargie te vernietig. Barruel het die vrymesselaarsfilosof Voltaire die skuld gegee vir die aanhitsing van die haat teenoor die Christendom, en die stigter van Illuminati, Adam Weishaupt, vir die aanmoediging van ateïsme.
Bewyse van 'n sameswering
Die Skotse wetenskaplike, John Robison, vervaardig die tweede werk, getiteld Proofs of a Conspiracy ', wat beweer dat die Illuminati die grondslag gelê het vir die Franse Revolusie deur die vrymesselaarslosies en leesgenootskappe te infiltreer en te manipuleer.
Robison en Barruel het afsonderlik tot hul gevolgtrekkings gekom. Robison het egter baie van sy inligting gekry van 'n Katolieke monnik en Britse geheime agent met die naam Alexander Horn. Dit het sommige gelei tot die vermoede dat beide boeke deel was van 'n Vatikaan-geïnspireerde komplot om die Franse Revolusie in diskrediet te bring. Ander het die verborge hand van die Britse regering gesien, toe in oorlog met die revolusionêre Frankryk.
Graaf Alessandro Cagliostro
In 1785 verskyn 'n Italiaanse avonturier, graaf Alessandro Cagliostro in Parys. Die graaf het 'n reputasie gekry as 'n esoteriese Vrymesselaar en wonderwerker wat uit Engeland en Rusland geskors is weens bedrog. Cagliostro besoek Duitsland in 1777, direk na die stigting van die Illuminati.
Cagliostro het Weishaupt ontmoet, en net soos Weishaupt het hy begin met iets wat die Strict Observance Masonic Rite genoem word. By sy latere verhoor in Rome het Cagliostro beweer dat hy 'n Illuminati en 'n Tempelier was. In Parys het Cagliostro 'n nuwe vrymesselaarsritueel, die Egiptenaar, geskep, wat hy as 'n vrymesselary beskou het. Dit het later die Rite of Memphis-Misraim geword wat radikale en nie-konformiste in Europa aangetrek het. Cagliostro en sy Egiptiese ritueel het alle woede geword en selfs vroue toegelaat. Hy het ook vriende geword met die hertog van Orleans en ander prominente Vrymesselaars.
Dit is 'n transkripsie van die video -reeks Geheime genootskappe. Kyk dit nou, op Wondrium.
'N Voorwoord vir die Franse Revolusie
Italiaanse avonturier, graaf Alessandro Cagliostro, het 'n reputasie as vrymesselaar gekry, maar is onregverdig geïmpliseer in die saak van die diamanthalsband, genaamd 'a voorwoord van die Franse revolusie. ' (Image: Élisabeth Louise Vigée Le Brun/Public domain)
Cagliostro het ook vyande gemaak. Hy raak onregverdig betrokke by die Affair of the Diamond Necklace, genaamd 'a voorwoord van die Franse Revolusie ', wat 'n bedrieglike spel was wat die Franse koningin Marie Antoinette geteiken het. Sy was onskuldig aan enige oortreding, maar die skandaal het slegte pers vir die reeds wankelrige monargie veroorsaak.
In 1786 beland Cagliostro in die Bastille. Demonstrasies wat deur sy vrymesselaars -ondersteuners gereël is, het uiteindelik sy vrylating verseker. Cagliostro het later 'n ope brief aan die Franse volk geskryf en hulle aangespoor om 'n vreedsame revolusie te begin en die Bastille te vernietig. Hertog van Orleans en Desmoulins het die opdrag van Cagliostro gevolg toe hulle die ou vesting in 1789 geteiken het. Die fatale fout van Cagliostro was om terug te keer na Italië en 'n vrymesselaarslosie in Rome te probeer oprig. Die Vatikaan het hom gevang en hy het sy laaste jare in die gevangenis uitgeleef.
Ander Illuminati -skakels
In 1787, twee jaar voor die rewolusie ontplof het, het Weishaupt se nominale plaasvervanger as die hoof van die Beierse Illuminati, Johann Bode, twee reise na Parys onderneem. In Parys het Bode 'n noue verhouding gesmee met die radikale uitgewer en toekomstige Jacobin, Nicolas Bonneville wat 'n 'Illuminati -manifes oor die wêreldrevolusie geskryf het. ' Bonneville was 'n Vrymesselaar en bevriend met beide die hertog van Orleans en die rewolusionêre vuurwapen Camille Desmoulins. Bonneville en Desmoulins het tot nog 'n geheime organisasie behoort, die 'Society of the Friends of Truth '. Dit is beskryf as 'n kombinasie van 'n politieke klub, 'n vrymesselaarslodge en 'n salon.
Die invloed van Illuminati op Amerika
In 1798 het die minister G. W. Snyder vir George Washington gevra of Illuminati -invloed daar in Amerika is. In sy antwoord het Washington nie getwyfel dat die " -doktrines van illuminisme en die beginsels van die Jacobinisme " hul weg na Amerika gevind het nie. Maar Washington het gesê dat hy "nie geglo het dat die losies van vrymesselaars in hierdie land, as samelewings, probeer het om sulke idees te versprei nie. Maar hy was bang dat sommige individuele Vrymesselaars daaraan skuldig was, en hy het die sogenaamde demokraties-republikeinse samelewings uitgesonder. Washington beskou ook die radikale pamfletter, Tom Paine, as een van die verderflike individue.
Algemene vrae oor geheime samelewings
Benjamin Franklin was 'n filosoof, wetenskaplike, staatsman, samesweerder en 'n geheime genootskap. Hy was aktief in Frankryk van 1776 tot 1785 en het geld ingesamel vir die Amerikaanse rewolusie.
Jacobins, lid van 'n radikale samelewing, het sy oorsprong in 'n geheime vereniging van politici uit Bretagne. Daardie mans het lidmaatskap en ideologie gedeel met ander kwasi-geheime samelewings wat soos sampioene in die revolusionêre gisting ontstaan ​​het.
Die Jakobynse skrikbewind simboliseer die Franse Revolusie. Radikale Jakobyne was versot op die demokratisering van die Franse samelewing en die vervanging van die Katolieke Kerk met 'n Cult of Reason, of Cult of the Supreme Being.
Die opstand van die slawe in 1791 van Saint-Domingue was die grootste en suksesvolste slaweopstand in die moderne geskiedenis. Dit het een van die rykste kolonies ter wêreld verander in 'n nuwe nasie onder leiding van die swart leiers van die Revolusie. Omdat Saint-Domingue 'n Franse kolonie was, was die Franse rewolusie onlosmaaklik verbind met die rewolusie in Saint-Domingue, maar die twee revolusies het in groot mate op verskillende gebiede gefunksioneer, veral vanweë die see wat hulle geskei het. Die stryd om bevryding het 'n besonder bloedige en wrede gestalte gekry op die eiland Saint-Domingue. Saam met ander Franse Karibiese kolonies (soos Martinique en Guadeloupe) het dit die weg gebaan vir 'n eeue lange stryd vir 'seshoekige' Frankryk (wat dikwels kontinentale of metropolitaanse Frankryk genoem word) om hul oorsese kolonies te regverdig, te verwerp, op te neem en uiteindelik te versoen, en later hul gebiede. Swart vroue in die Franssprekende wêreld is deur die geskiedenis heen gemarginaliseer, en selfs as hulle nie outonomie in die gesinseenheid gehad het nie (wat hulle dikwels gedoen het), het hulle beslis gely as gevolg van hul koloniale status. Dit het dikwels 'n dubbele onderdrukking veroorsaak. Die dringendheid van nasionalistiese doelwitte oorskadu dikwels die oënskynlik sekondêre stryd om gelykheid tussen geslagte. Die afwesigheid van dokumentasie oor hul lewens wis nie die rolle wat hulle as politieke protagoniste gespeel het in die stryd teen kolonialisme uit nie, maar dit kos 'n prys. Dit het hulle nie net destyds sosiale geregtigheid en gelykheid ontken nie, maar het 'n erfenis gelaat in geleerdheid wat hul betekenis benadeel. Alhoewel slawerny tydens die Franse Rewolusie deur Frankryk afgeskaf is, is baie van die winste uitgeskakel toe Napoleon as eerste konsul (1799-1804), en daarna keiser (1804-1814) oorgeneem het. Selfs nadat Haïti in 1804 onafhanklikheid van Frankryk verkry het, sou dit byna 'n eeu lank nie deur die groot Europese moondhede as 'n land erken word nie, en nie deur die Verenigde State tot in 1862 nie. na Frankryk oor die volgende dekades, wat die vermoë van Haiti om 'n bloeiende ekonomie te hê, skynbaar sou uitwis. Frankryk sou eers in die Tweede Wêreldoorlog gedwing word om die Franse burgerskap amptelik te herdefinieer. Besluit wie in aanmerking kom, en die voorwaardes vir die aanvaarding van hierdie burgerskap, is 'n debat wat tans voortduur. Die gelaaide en ingewikkelde vrae oor individuele identiteit wat verband hou met die ras, geslag of godsdiens en oor wat dit beteken om te behoort, sal nie opgelos word sonder diepgaande besinning aan alle kante nie. Daar is nuwe belangstelling om die ontbrekende geskiedenis van die verslaafde, inheemse en kreoolse bevolking deur historici en die kulture en nasionaliteite wat deur koloniale oorheersing geraak is, in te vul. En hoewel baie boeke fokus op die manlike leiers van die Revolusie, soos Toussaint Louverture en Jean-Jacques Dessalines, vorm die geskreeu om meer kleurlinge te sien die huidige geleerdheid stadig aan die gang, en publikasies maak vroue van kleur nie net meer sigbaar nie ervarings, maar vir hul bydraes.
Vir meer werke van of oor Women in the Haitian Revolution: Haiti-History-Revolution, 1791-1804
Meer inligting oor Latyns -Amerika kan gevind word in die Handbook of Latin American Studies. HLAS bevat geannoteerde aanhalings vir boeke, tydskrifartikels, boekhoofstukke, konferensiepapiere, kaarte en atlasse en e-bronne.
Legendariese vroue in die Haïtiaanse rewolusie en in die stigting van die nuwe land sluit in:
Kan Marxistiese Black Lives Matter, met hulp van Demokrate, ons Christelik-geïnspireerde republiek omverwerp?
'N Belangrike nuwe boek van die historikus Paul Kengor werp aansienlike lig op Karl Marx en by implikasie die waansin en skaregeweld wat op die land neergedaal het.
Die menigtes wat polisiekantore aan die brand steek, winkels plunder en die kulturele geskiedenis van Amerika afbreek, tree op in die naam van Black Lives Matter, 'n Marxistiese groep wat ons regerende elites in die lug geborsel en in 'n totem van aanbidding verander het.
Die huidige konflik is nie bloot 'n politieke meningsverskil oor die regstelling van rasseverskille nie; dit is 'n botsing van godsdienste - ateïstiese marxisme teenoor Christendom en Judaïsme.
Die vraag is of die skare, verbonde aan die Demokratiese Party en linkse groepe, die Christelik-geïnspireerde selfregerende republiek van Amerika kan omverwerp, waar ons regte van ons Skepper afkomstig is, nie wispelturige manne aan bewind nie.
In "The Devil en Karl Marx, ", ondersoek meneer Kengor nie net die godsdienstige sienings van die kommunistiese ikoon nie, maar ook hoe hulle soveel ander in byna twee eeue bederf het.
Marx haat God en die Christendom met 'n witwarm passie. Sy prosa is propvol aanvalle op geloof, en sy jeugdige poësie borsel van kwaadwilligheid:
Kyk nou, my bloeddonker swaard sal steek
Ongetwyfeld in jou siel.
God ken en eer nie kuns nie.
Die helse dampe styg op en vul die brein
Tot ek mal word en my hart heeltemal verander het.
Sien die swaard - die Prins van die duisternis het dit aan my verkoop.
Want hy klop die tyd en gee die tekens.
Meer en meer vrymoedig speel ek die dans van die dood. "
Met verwysing na talle biografieë en Marx se eie geskrifte, onthul mnr Kengor 'n man wie se eie familie en vriende bang was vir sy duiwelse woede en donker gebabbel oor geweld. Sy eie pa het gesê dat hy deur 'n demoon bestuur word. 'N Belangrike biograaf, Robert Payne, beskryf Marx as 'n siening van die duiwel en die kwaad van die duiwel. "
In 1849 skryf Marx: 'As ons aan die beurt kom, maak ons ​​geen verskonings vir die terreur nie. Daar is slegs een manier waarop die moordende doodskwale van die ou samelewing en die bloedige geboortepyne van die nuwe samelewing verkort, vereenvoudig en gekonsentreer kan word, en op hierdie manier is revolusionêre terreur. "
'N Direkte lyn kan van Marx tot Adolf Hitler, Vladimir Lenin, Joseph Stalin en Mao Zedong getrek word, wat almal die Christendom verag en moordende vorme van sosialisme omhels het.
Voor Marx is gewelddadige sosialisme in 1789 ontketen, met die guillotining van 40 000 aristokrate en ander. Die Franse Revolusie was uiteindelik 'n ateïstiese opstand teen die kerk en die oppergesag van die reg. Die Jakobyne in die revolusionêre Frankryk wou die geskiedenis uitwis om 'n goddelose utopie te skep. 'N Wenk van hul fanatiese ateïsme kan vandag gesien word in die onthoofdings in Amerika van standbeelde van Jesus en Maria en die fakkel van kerke.
Kommunistiese rewolusies, wat in 1917 in Rusland begin het, het minstens 140 miljoen lewens geëis, letterlik miljarde mense tot slawe gemaak en onuitspreeklike afgryse versprei oral waar Marxisme wortel geskiet het, sê mnr. Kengor.
Toe die medestigter van Black Lives Matter, Patrisse Cullors, in 2015 daarop roem dat ek " myself " en mede-stigter van BLM, Alicia Garza " opgeleide marxiste was, ", was sy bewus van die giftige stamboom van haar verklaarde wêreldbeskouing? Miskien het dit nie saak gemaak nie.
Die webwerf van BLM is propvol marxistiese retoriek en leuens soos volg: In 2014 is Mike Brown deur die Ferguson-polisiebeampte, Darren Wilson, vermoor. tydens die Obama -administrasie. Moet nooit 'n nuttige verhaal in die pad staan ​​nie.
BLM gebruik onder meer die LGBTQ -beweging as 'n stomp instrument:
Ons ontwrig die Wes-voorgeskrewe kernfamiliestruktuur en bevorder 'n merkwaardige netwerk. As ons bymekaarkom, doen ons dit met die bedoeling om ons te bevry van die stywe greep van heteronormatiewe denke. " Gesinne produseer onafhanklike mense, daarom bevorder sosialiste seksuele anargie. Marx en sy medeskrywer, Friedrich Engels, het gesinne veroordeel en gesê die staat moet kinders gryp en grootmaak.
Die snelheid waarmee feitlik elke aansienlike instelling in Amerika sy knie tot BLM gebuig het, is verstommend. Om eerlik te wees, dink jy waarskynlik dat dit net gaan oor rassebetoning en hervorming van die polisieprosedure, en selfs liefde vir die naaste en gelykheid voor God.
Maar die oproep om op hierdie knieë op hierdie knieë te gaan en hul marxistiese slagspreuke te papegaai, is allesbehalwe heilig. Hoe regverdig veral Christene dat hulle voor niks anders as die Almagtige God en sy Seun Jesus Christus gekniel het nie? 'N Paar moedige atlete het geweier om saam te gaan.
Vir baie het die mensevrees seëvier oor toewyding aan God. Ondersteun deur 'n meedoënlose media, het die Demokrate Marxistiese heerskappyheersing aangeneem terwyl min Republikeine behalwe president Trump die moed gevind het om dit te noem: on-Amerikaans en boos.
'N Laaste woord oor Marx. As hy 'n blik op die moordende ellende gehad het, sou sy filosofie ontketen het, sou hy sy boeke opgehou het en die wêreld gespaar het?
Amper waarskynlik. Kengor deel 'n reël van die heldin in een van Marx se gedigte:
So het die hemel ek verbeur, ek weet dit goed. My siel, eenmaal getrou aan God, is gekies vir die hel. "
4. Die Dertigjarige Oorlog (1618-1648)
Hierdie oorlog, of reeks oorloë, word soms onthou as die laaste van die godsdiensoorloë. Sommige van die oorsprong daarvan lê in spanning oor die godsdienstige nedersetting wat aangebied is in die Vrede van Augsburg (1555), wat Lutherse en Katolieke gebiede binne die Heilige Romeinse Ryk moontlik gemaak het. 'N Protestantse opstand teen die Katolieke Habsburgse bewind in Bohemen het gelei tot 'n konflik waarin al die groot moondhede van Europa betrokke geraak het.
Een van die etse uit 'n reeks genaamd Les Grandes Misères, wat die verwoesting tydens die Dertigjarige Oorlog uitgebeeld het. Die hang deur Jacques Callot
Dele van die Duitssprekende lande is heeltemal verwoes-sommige gebiede het tussen 'n kwart en 'n half van hul bevolking verloor. Die episodes van geweld wat met beide Protestantse en Katolieke troepe in die oorlog gepaard gegaan het, was legendaries en stories het oor Europa versprei.
6. Van 1434 tot 1440 het die broers Joan ' 'n bedrieër as hul suster afgeweer en beweer dat sy die teregstelling vrygespring het.
Een van die vele vroue wat hulself as Joan in die jare na haar dood voorgedoen het, het Claude des Armoises gelyk aan die bekende ketter en het vermoedelik aan militêre veldtogte deelgeneem terwyl hulle geklee was in mansklere. Sy en twee van Joan ' se broers, Jean en Pierre, het 'n skema opgestel waarin Claude haar voorgestel het aan die mense van Orl ບns, en voorgegee het dat sy uit haar gevangenes gevlug het en met 'n ridder getrou het terwyl sy in die duisternis leef. Die drietal het weelderige geskenke ontvang en van die een feestelike onthaal na die volgende gereis totdat Claude uiteindelik hul onderdanigheid toegelaat het aan Charles VII, wie se hemelvaart Joan in 1429 gemaak het. Ondanks hul betrokkenheid by die misleiding, speel Jean en Pierre 'n belangrike rol in die suksesvolle petisie van Pous Callixtus III vir die herverhoor van Joan, nadat sy die charade van haar oorlewing teen die 1450's vermoedelik opgegee het.
Revolusie 10: musiek oor revolusie en protes
Die mense het gepraat! Hier is tien stukke geïnspireer deur revolusie en protes.
'N Skildery wat Bloody Sunday uitbeeld: 22 Januarie 1905. Publieke domein.
Tien musiekstukke oor revolusie
Binne die tydlyn van enige groot regime blyk revolusie en burgerlike onrus op 'n stadium deel te wees van die natuurlike verloop van die gebeure. Die idee om 'n onregverdige regering of stelsel omver te werp, is 'n romantiese idee wat talle kunstenaars inspireer, of dit nou in historiese feite gebaseer is of nie. Terwyl ons die Amerikaanse onafhanklikheidsdag vier
10. & ldquoTout change et grandit en ces lieux & rdquo from Guillaume Tell & ndash Gioachino Rossini
Rossini & rsquos-verhaal oor die legendariese vyftiende-eeuse Switserse boogskutter kan sy bekendste werk wees, al was dit net vir die ouverture. Beide die Ranz de Vaches en die galop aan die einde het popkultuur deurdring as ikoniese temas, eersgenoemde verteenwoordig sonsopkoms en laasgenoemde is die bekendste as tema vir Die eensame ruiter. Die verhaal van die opera self handel oor die Switserse pogings om hul heersers uit Hapsburg te verdryf, en dit eindig met die oorwinnende uitroepe van & ldquoLibert & eacute, redescends des cieux (Liberty, daal weer uit die hemel), en rdquo terwyl hulle triomfeer oor hul Oostenrykse onderdrukkers.
Soos die geval is met 'n aantal stukke deur bekende komponiste in die geskiedenis, is die nommering van hierdie simfonie 'n bietjie misleidend, aangesien dit eintlik die tweede simfonie was wat die komponis geskryf het. Mendelsson composed this piece in 1830, in honor of the 300 th anniversary of the Augsburg Confession, one of the most important documents of the Protestant Reformation that made way for the recognition and acceptance of Christian denominations outside of Catholicism. The fourth movement is notable for its use of the Lutheran hymn &ldquoEin feste Burg ist unser Gott (A Mighty Fortress is Our God).&rdquo Certainly not a traditional revolution akin to those in France, Russia, or the United States, but it created an entirely new landscape for religious expression in the world.
The execution of Maximilian Robespierre in 1794, considered the end of the Reign of Terror. Publieke domein.
An 1870 wood engraving by Beval imagining the 1832 insurrection in Paris. Publieke domein.
A few years before the aforementioned eleventh symphony, Shostakovich was asked to compose a work to celebrate the thirty-seventh anniversary of the October Revolution of 1917, which het gedoen successfully remove the Tsar from power and establish the new Russian Soviet Federative Socialist Republic months later. With only a few days to compose the piece, Shostakovich churned out one of his most famous works, and though the twelfth symphony, subtitled &ldquoThe Year 1917,&rdquo was also dedicated to the revolution, this seems to be the more successful of the two pieces.
Op die U.S. and World History side, Year Three covers England side-by-side with England's colonies in the New World. For example, our weeks on Jamestown start with the king for whom it was named: King James I of England, who was also King James VI of Scotland. We do the same for Plymouth colony, the Massachusetts Bay colony, and every one of the Thirteen Colonies. Since the English planted the colonies, we study English history to understand colonial history.
Die Kerkgeskiedenis side of Year Three covers a lot of ground. The trouble between Protestants and Catholics was never worse than it was in the early 1600s, when it touched off the awful Thirty Years' War. The same trouble led to the Gunpowder Plot, which came close to killing King James VI & I—plus his whole Parliament.