Transkgalagadi-stories 5 – Perdebytjie se nes
Posted on Julie 28, 2017 Julie 28, 2017 deur perdebytjie
Douvoordag geniet ons ‘n vinnige koppie koffie met beskuit en groet ons vriendin.Die laaste skof het aangebreek.Dis so negentig kilometer na Mamunogrenspos, aan Botswana se kant. Dit maak eers sewe-uur soggens (agtuur in die winter) oop en as jy te vroeg daar is,staan daar reeds ‘n lang ry voertuie,veral vragmotors, wat sommer die nag daar oorgestaan het. So in die halfskemer moet mens weereens versigtig wees vir diere op en langs die pad.
Die pad gaan verby plekkies met name soos Karakobis, Xanagas en Charles Hills. Die grenspos is nie te sleg nie en dit gaan redelik vinnig, nadat jy weer papiertjies in duplikaat ingevul het.Die honde hoef nie hier verklaar te word nie, net met die terugkomslag,wanneer hulle Botswana inkom.Dis gewoonlik dán ‘n gesukkel om die staatsveearts op te spoor. Dié se kantoortjie is ‘n lendelam houtgeboutjie en die ou sit soms in sy kar onder ‘n doringboom om die hitte te ontsnap, of al kletsende iewers tussen die ander amptenare in die hoofgebou, waar daar darem bietjie lugverkoeling is.
Nou is dit deur die Namibiese grenspos, Buitepos. Ook nie te sleg nie, maar weereens vorms invul voor jy ‘n tjap in jou paspoort kan kry. Deur die jare het ek reeds ‘n dik stapel vorms versamel en vul dit voor die tyd in. Terwyl ander mense spook om alles neer te pen, seil ons vinnig deur met ons klaar papiere!
Weereens moet ‘n motorpermit gekoop word en die Schnauzers moet verklaar word. Manlief doen die voertuig en ek die honde in ‘n aparte mobiele geboutjie.Die papiere en boekies word intens bestudeer, veral die inspuitings teen hondsdolheid.Gewoonlik is dit ‘n baie vriendelike amptenaar en ons gesels heerlik oor die weer en die voorkoms van die honde. Baie keer wil van die omstanders weet hoeveel so ‘n hond kos en hoekom het die wyfiehond ‘n baard en hoekom lyk die swart ene soos ‘n bobbejaan! Ek lag maar net en kan uit die onverstaanbare gebabbel hoor, dat ek en my brakke goed bespreek en beskinder word, veral as hulle teen alles wil beenlig en ek my morsdood skaam.
Nou is ons in Namibië en die landskap is steeds plat, bosryk en uitgestrek.Op Gobabis word brandstof ingegooi en ek verkyk my aan die Hererovrouens met hul pragtige gekleurde uitrustings. Veral die ouer geslag dra nog hierdie tradisionele klere wat dateer uit die ou Duitse koloniale tydperk.
Nou is dit aanstryk na ons volgende brekfisboom. Namibië se piekniekplekke is silwerskoon. Dis gewoonlik ‘n netjiese betonblad met ‘n tafeltjie en twee bankies en ‘n behoorlike asdrom digby. Daar lê selde papiere rond, behalwe wanneer ‘n troppie bobbejane daardeur is. Dis altyd netjies gehark en dit lyk of iemand daagliks kom opruim…wat ‘n plesier!
Uitgestrektheid is die enigste woord om hierdie landskap te beskryf. Na die piepklein dorpie, Kalkvlei, raak die landskap meer bergagtig en soos Windhoek naderkom, begin die pad op en af kronkel. Windhoek is geleë tussen en op verskeie rante. Ons saag maar vinnig daardeur en nou is dit dorpies met mooi name soos, Okahandja, Karibib, Usakos en uiteindelik Swakopmund, die eindpunt van ons reis!
‘n Volle 3600 km heen en terug…TWEE keer ‘n jaar, die laaste nege jaar. As ek so rofweg ‘n sommetjie maak kom dit neer op ongeveer 34,200 km….ons is eintlik nie lekker in die kop nie!!
45 Replies to “Transkgalagadi-stories 5”
Julie 28, 2017 om 2:29 nm
Dat is bijna de wereld rond, die kilometers.
Julie 28, 2017 om 2:44 nm
Tussenin het ons ook die hele Namibië en Suid-Afrika ook platgery, Anna…dus seker amper eenmaal om die wêreld.😄
Julie 28, 2017 om 2:46 nm
Julie 28, 2017 om 3:50 nm
Namibië is nog zo’n land dat we zeker ooit willen bezoeken. Waarom mogen we geen 150 jaar oud worden en gezond blijven?
Julie 28, 2017 om 6:45 nm
Hopelik verbeter mediese wetenskap sodanig dat mense wel so oud gaan word.Namibië is ‘n anderster fantastiese plek,Paul.
Julie 29, 2017 om 5:24 vm
We reisden nog niet vaak in Afrika. Noord-Afrika wel – de klassiekers Egypte-Tunesië-Marokko. Later zakten we af naar Senegal en Gambia…
Julie 29, 2017 om 5:32 vm
Suidelike Afrika soos Namibië,Botswana,Swaziland en SA is heel goeie lande om te besoek
Julie 29, 2017 om 5:33 vm
Ik spring op mijn fiets en kom af!
Julie 29, 2017 om 12:12 nm
Bietjie moeilik om hier fiets te ry,want ons paaie is nie gemaak daarvoor nie…maar ek bied aan om jou fiets aan ‘n tou agter my my voertuig aan te trek.Jy sal net stweig moet vasklou en sorg vir goeie dik rubberbande,want soms slaan ‘n gat in die pad,jou wiele stukkend…😂
Julie 29, 2017 om 3:44 nm
Dank voor het aanbod. Ik zal het onthouden voor maart van volgend jaar 🙂 !
Julie 28, 2017 om 4:21 nm
Wat vir my so lekker van Namibia is, is die Afrikaans
Julie 28, 2017 om 6:42 nm
Ja ek geniet dit ook.Soms is dit nog sulke outydse en baie suiwer Afrikaans.
Julie 29, 2017 om 4:39 nm
EN ‘n Afrikaanse sin vir humor!
Julie 29, 2017 om 6:48 nm
Ja te heerlik!
Julie 28, 2017 om 4:32 nm
Nou het ek lekker saamgery en as dit 50 jaar terug was, sou ons paaie gekruis het by Okahandja, maar daarvandaan sou ek aangehou het deur Otjiwarongo tot in Tsumeb, waar een van my susters destyds gewoon het. Ons het die Oranjerivier oorgesteek by Vioolsdrift – Keetmanshoop – Mariental – Rehoboth – Windhoek.
Julie 28, 2017 om 6:41 nm
Julie 28, 2017 om 6:18 nm
Ik heb even gegoogeld op Bobbejaan. Ik ken het als een liedje maar verder heb ik geen idee. Helaas kan ik de betekenis niet vinden.
Julie 28, 2017 om 6:40 nm
Dis ‘n kees oftewel “baboon” in Engels. In Namibië loop verskeie troppe vry in die natuur rond en soms krap hulle in die piekniekplekke se vullisdromme vir stukkies kos.
Julie 29, 2017 om 7:58 vm
Ah…nu begrijp ik het. Dank je wel Dina.
Julie 28, 2017 om 6:54 nm
Dis aapagtige primate,Eveline.
Julie 28, 2017 om 11:19 nm
Dit is werkelijk indrukwekkend.
Julie 29, 2017 om 5:23 vm
Dankie vir saamlees,Marylou.
Julie 29, 2017 om 4:53 vm
Hoop julle het sommer nog baie jare se lekker ervarings langs hierdie roete, Dina!
Julie 29, 2017 om 5:22 vm
Dankie vir kom lees,Dries!
Stef Den Flater sê:
Zo reis je een paar keer de wereld rond terwijl je eigenlijk naar de ‘buren’ gaat. Sterk. Ik vind het al ver als ik eens naar Rijsel (Frankrijk) ga … zo’n 100 km van thuis. In een klein landje leven zorgt blijkbaar voor dat een mens alles wat kleiner ervaart. Tja, voor mij is Nederland slechts 20 km ver. 😉
Augustus 2, 2017 om 5:34 vm
Dis waar Stef…dis waaraan mens gewoond raak.Afstande van 200 tot 300 km tussen dorpe,is naderhand niks snaaks nie.
Julie 30, 2017 om 9:01 nm
Julle is juis lekker Dina.
Augustus 2, 2017 om 5:27 vm
Ons voete jeuk heeltyd, Abrie!Dankie vir inloer.
Julie 31, 2017 om 7:43 vm
Pet af voor jullie. Wat een lange reizen . Wat grappig dat de schnauzers zo bekeken worden. Veel fotografen gaat naar Namibië om verlaten dorpen te fotograferen. Dat lijkt me een heel mooi avontuur maar de bewoners portretteren zou ik het liefste doen.
Op naar een volgende reis Dina ?
Augustus 2, 2017 om 5:39 vm
Jy sal Namibië se bewoners heerlik kan fotografeer.Daar is soveel verskillende bevolkingsgroepe,met hul eie gelaatstrekke en natuurlik twee groepe wat steeds tradisionele drag dra…die Himbas en Hereros…waarvan ek al foto’s geplaas het.
Augustus 2, 2017 om 5:40 vm
Augustus 1, 2017 om 7:19 nm
Ek is gek oor jou reisstories; dit laat my droom.
Augustus 2, 2017 om 5:41 vm
Dankie,ek is bly jy geniet dit…dankie vir kom lees!
Ons is eintlik nie lekker in die kop nie…. glimlag ek nou vir jou. Na die tour de france waar hulle in drie weke 3540 km op fietse gery het…. dink ek julle koppe is mooi aangeskroef.
Augustus 2, 2017 om 1:38 nm
Met ‘n voertuig is dit dan seker nie té mal nie😜Dankie vir kom lees,Kameel.
Augustus 2, 2017 om 1:39 nm
Besig om jou storie van julle eindpunt to beginpunt te lees. Dus trurat ons die hele tyd 🙂
Augustus 2, 2017 om 2:04 nm
Haha…dit sal ook werk!
Augustus 2, 2017 om 2:46 nm
Augustus 7, 2017 om 6:25 nm
Ek geniet jou huidige reis reeks so baie. Dankie vir die deel, dis lekkerder as om na Voetspore te kyk (en ek is mal oor Voetspore)
Augustus 10, 2017 om 11:01 vm
Hehe,dankie vir die kompliment,Wolfie!
Augustus 15, 2017 om 9:09 nm
Altyd. Jy verdien dit!
Augustus 10, 2017 om 12:52 nm
Waarom zou je niet goed in je hoofd zijn? Reizen is toch het leukste wat er is! En je leert er zoveel bij … Nog heel veel reisplezier!!!
Augustus 10, 2017 om 12:56 nm
Seker maar omdat ons dit oor en oor doen en die afstande so reusagtig is😄
September 2, 2017 om 8:00 vm
September 12, 2017 om 5:11 vm
Ons vlieg soms,maar met die honde is dit onmoontlik.
Vorige bydraeVorige Transkgalagadi-stories 4
Volgende bydraeVolgende Perdeby is…