In die nasleep van COVID-19 kan die 2020's 'n tyd wees waarin ons heroorweeg hoe ons werk, regerings bestuur en pret het, net soos die 1920's. Hierdie illustrasie van 'n flapper-meisie, geskep deur kunstenaar Russell Patterson in die 1920's, teken die styl van daardie era vas. (Biblioteek van Kongres)
Terwyl sommige plekke oorbly vasgevang in die derde golf van die pandemie, neem ander hul eerste voorlopige stappe in die rigting van normaliteit. Sedert 21 April Denemarke het binnenshuise diens toegelaat by restaurante en kafees, en sokkerondersteuners keer terug na die stalletjies. In lande wat vooruit met die ontplooiing van entstowwe, daar is 'n voelbare gevoel van optimisme.
En tog, met al hierdie uitsien, is daar baie onsekerheid oor wat die toekoms inhou. Artikels oor hoe die wêreld gaan lyk post-pandemie het toegeneem en lande wêreldwyd oorweeg om finansieel te herstel van hierdie jaarlange ekonomiese ramp.
Byna presies honderd jaar gelede het soortgelyke gesprekke en voorbereidings plaasgevind. In 1918 het 'n grieppandemie die aardbol gevee. Dit het na raming besmet 500 miljoen mense - ongeveer 'n derde van die destydse bevolking - in vier opeenvolgende golwe. Terwyl die einde van die pandemie was uitgerek en ongelyk, is dit uiteindelik gevolg deur 'n tydperk van dramatiese sosiale en ekonomiese verandering.
Die Brullende 20's - of "années folles" ("mal jare") in Frankryk - was 'n tydperk van ekonomiese welvaart, kulturele bloei en sosiale verandering in Noord-Amerika en Europa. In die dekade was daar 'n vinnige versnelling in die ontwikkeling en gebruik van motors, vliegtuie, telefone en films. In baie demokratiese lande het sommige vroue die reg om te stem en hul vermoë om aan die openbare sfeer en arbeidsmark deel te neem, het uitgebrei.
Parallelle en verskille
As 'n historikus van gesondheidsorg sien ek 'n paar opvallende ooreenkomste tussen toe en nou, en as ons in ons eie 20's gaan, is dit aanloklik om hierdie geskiedenis te gebruik as 'n manier om die toekoms te voorspel.
Ontploffing deur entstowwe het die hoop laat ontstaan ​​vir die einde van die COVID-19-pandemie. Maar hulle het ook vrae laat ontstaan ​​oor hoe die wêreld kan terugspring en of hierdie tragiese tydperk die begin van iets nuuts en opwindends kan wees. Net soos in die 1920's, kan hierdie siekte ons heroorweeg hoe ons werk, regerings bestuur en pret hê.
Daar is egter 'n paar belangrike verskille tussen die twee pandemies wat die trajek van die komende dekade kan verander. Die ouderdomsprofiel van die slagoffers van die grieppandemie was anders as die van COVID-19. Die griep van 1918 - ook Spaanse griep genoem - is hoofsaaklik die jongmense geraak, terwyl COVID-19 meestal dood is ouer mense. Gevolglik het vrees waarskynlik op verskillende maniere deur die twee samelewings gebreek.
Jongmense is beslis geraak deur die COVID-19-pandemie: die virus het 'n bedreiging vir diegene met onderliggende gesondheidstoestande of gestremdhede van alle ouderdomme ingehou, en sommige van die variante was meer geneig om jonger mense te beïnvloed. 'N Jaar van toesluit- en skuilingbestellings het 'n nadelige uitwerking op die geestelike en emosionele gesondheid gehad, en jongmense het toenemende angs ervaar.
Die verligting om die COVID-19-pandemie te oorleef, voel egter miskien nie heeltemal dieselfde as diegene wat die 1918-grieppandemie deurgemaak het nie, wat 'n onmiddellike doodsrisiko vir diegene in hul twintigs en dertigs inhou.
1918 teen 2020
Dit is belangrik dat die griep van 1918 onmiddellik na die Eerste Wêreldoorlog gekom het, wat sy eie radikale hersamestelling van die sosiale orde opgelewer het. Ondanks die drama en tragedie van 2020, kan die veranderinge wat ons nou beleef, onvoldoende wees om die soort sosiale transformasie wat in die 1920's gesien is, te bewerkstellig. Een van die belangrikste kenmerke van die Brullende 20's was die toename in tradisionele waardes, 'n verskuiwing in geslagsdinamika en die bloei van gay kultuur.
Josephine Baker se verve, uitvoeringstyl en waaghalsige uitrustings het haar 'n ster in Parys van die twintigerjare gemaak. (National Portrait Gallery, Smithsonian Institution 1926), CC BY
Alhoewel die vooruitsig dat soortgelyke dinge in die 2020's kan plaasvind, belowend lyk, het die pandemie tradisionele geslagsrolle versterk, eerder as uitgedaag. Daar is bewyse hiervoor regoor die wêreld, maar in die Verenigde State navorsing dui daarop dat die risiko dat moeders die arbeidsmag verlaat om hul verantwoordelikhede tuis op te neem, ongeveer US $ 64.5 miljard per jaar aan verlore lone en ekonomiese aktiwiteit beloop.
As die meeste mense aan die brullende 20's dink, dink hulle waarskynlik aan beelde van nagklubs, jazzkunstenaars en flappers - mense wat pret het. Maar pret kos geld. Daar sal ongetwyfeld genoeg viering en verligting wees wanneer dinge weer normaal is, maar hedonisme sal waarskynlik buite die bereik van die meeste wees.
Veral jongmense is swaar getref deur die finansiële druk van COVID-19. Werkers van 16-24 jaar hoë werkloosheid en 'n onsekere toekoms in die gesig staar. Terwyl sommige die ekonomiese storm van die afgelope jaar kon deurstaan, het die gaping tussen ryk en arm groter geword.
Ongelykheid en isolasie
Natuurlik was die 1920's nie vir almal 'n tydperk van onvervalste vreugde nie. Ekonomiese ongelykheid was 'n probleem toe, net soos nou. En hoewel die samelewing op sommige maniere liberaler geword het, het regerings ook strenger en meer strafbeleid ingestel, veral wat immigrasie betref - spesifiek uit Asiatiese lande.
Die Immigrasiewet van 1924 beperkte immigrasie na die VSA en geteikende Asiërs. Australië en Nieu-Seeland ook Asiatiese immigrasie beperk of beëindig en in Kanada, die Chinese immigrasiewet van 1923 soortgelyke beperkings opgelê.
Daar is kommerwekkende tekens dat dit die belangrikste punt van ooreenkoms tussen toe en nou kan wees. Anti-Asiatiese sentiment toegeneem het en baie lande gebruik COVID-19 as 'n manier om te regverdig harde grensbeperkings en isolasie beleid.
In ons optimisme vir die toekoms moet ons waaksaam bly vir al die verskillende soorte skade wat die pandemie kan veroorsaak. Net soos siektes 'n meganisme vir positiewe sosiale verandering kan wees, kan dit ongelykhede verskans en nasies en gemeenskappe verder verdeel.