Gister is Heilna du Plooy se resensie van T.T. Cloete se nuutste bundel, Onversagdig, geplaas. Meestal is dit ‘n bejaarde tannie met ‘n heup of polsgewrig fraktuur, maar selfs tieners val soms en breek ‘n elmboog of ‘n skouer (gelukkig darem selde ‘n heup – hulle het nog die ouderdom aan hulle kant). ‘n Mens leer gou die “newfie shuffle” aan (genoem na Newfoundland waar dit nog meer sneeu as hier): jy loop met sulke kort pikkewyntreetjies, sit nooit jou hande in jou sakke nie en kyk die heeltyd na waar jy jou voete volgende gaan sit. En, jy sien, is dikwels nie `n blom kan oor die algemeen gevind word in ons breedtegrade. : [GJE 4.9.10] Ek sê: "Nie dood nie, maar wel gevange neem!" - Dit word dadelik ten uitvoer gebring. Die gedurige beweging van die see verseker dat die skeepswrakke nuwe fondse soos ou munte, breekware ens. gereeld beskikbaar maak vir duikers wat hulle verken.