Psalm 38 en die vraag oor lyding - 'N GEMEENTE IN AFRIKA VIR DIE HELE WÊRELD
Psalm 38 en die vraag oor lyding
Psalm 38 bevat 'n indrukwekkende en ontroerende beskrywing van lyding wat deur die lewe in gevaar gestel is. 'n Uitbeelding van omvattende en ernstige nood ontvou waar die aanbidder bedreig word deur siekte, skuld gevoel, vyandskap van naasbestaandes, vriende, bure en kwaadwillige vyande. ​
Lees die Psalm
Hierdie situasie laat die outeur verlate voor God, wie hy dan aanroep om hulp en genesing.
Met elemente van gebed, klaaglied, uitdrukking van vertroue, belydenis van sonde en soeke na hulp, het 'n verskeidenheid literêre genres na vore gebring om die literêre genre van hierdie psalm te beskryf. Voorstelle sluit die moontlikhede van 'n klaaglied, gebed en psalm van siekte in. 'n Aantal geleerdes verkies die uitbeelding van Psalm 38 as 'n klaaglied van 'n individu.
Die eerste versoek aan die begin en finale pleidooie vir hulp bou 'n insluiting rondom die outeur se aaklige ervarings van lewensgevaarlike bedreigings. Die outeur smeek, kla en dring daarop aan dat Yahweh sy woede moet op hef en hom nie verlaat nie, dat Yahweh nie van hom af wegbly nie, maar dat Yahweh vinnig moet ingryp en hulp en verlossing bied. Hierdie pleidooie vorm die basis van die tema van die psalm, naamlik om aan te dring dat God die heelheid van gebroke en beseerde liggame sal herstel deur Sy teenwoordigheid en aktiewe ingryping.
In Psalm 38 ervaar die skrywer feitlik totale verwerping en wanhoop. Die kwessie van ernstige sonde (verse 3 en 18), wat nou 'n las is wat te swaar is om te dra. Gevolglik voel die psalmis God se woede. Sy liggaam val ook in liggaamlike pyn. Boonop verswak sy gees in diepe depressie. Nou staan sy vriende op sy hoede en sy vyande teen hom, maar hy is te siek om te reageer. Hy kan net in sy pyn na God uitroep.
Hierdie gebed is nie 'n oorwinningsgebed nie, maar dit is, soos ons gesien het, die weg na genesing.
Dit bevat 'n eerlike beskrywing van die morele, emosionele en fisieke siekte van die outeur en die gevolge daarvan. Dit handel direk met die verwerping wat hy van God, familie en sy vyande voel. In sy wanhoop roep die outeur tot die Here. Die feit dat hierdie psalm neergeskryf en gekoester is, is 'n welsprekende getuie dat sy gebed verhoor is.
Die Psalmdigter kyk egter nie net na sy situasie nie. Hy praat nie net ook sy siektetoestand en wat dit aan hom doen nie. Hy praat ook oor sy verhouding met die Here, sy God. Hierdie dieptepunt waarin hy verkeer, bring nie verwydering nie, maar verdieping. Hy is platgeslaan. Hy lê plat op die grond voor die Here, maar hy het nie verwyt nie. Hy plaas nie die blaam op God nie.
Hy bely dat die Here kwaad is vir hom. Dat die Here in sy toorn hom straf. Hy sê: U pyle het my getref; U hand lê swaar op my. Hy erken die hand van die Here in sy situasie. Maar dis geen verwyt nie. Dis 'n erkenning op grond van wat hy gedoen het. Omdat hy verkeerd opgetree het, kon die here eintlik nie anders nie. Ja, U het dit gedoen, omdat ek U daartoe gedring het.
Is sonde dan die oorsaak van lyding?
Vir eeue word die hele idee van lyding al ondersoek en daar bestaan vandag baie verskillende interpretasies van lyding en hoe dit gesien kan word in terme van die lyding vraagstuk. Die probleem met lyding kom in wanneer God tot die raamwerk gevoeg word en die probleem tree in wanneer God se natuur van goed en almagtig met die realiteit van lyding versoen probeer word. Is dit moontlik dat God goed en almagtig kan wees in die lig van die realiteit van lyding?
Hierdie raak die kern van ons menslike verstaan en dit kan beskryf word as die verhouding wat daar tussen God en mens bestaan. ​
Die wêreld is dus geskape so goed as moontlik, maar dit is steeds nie heeltemal volmaak nie. Dit is nie God se wil dat daar lyding en sonde in die wêreld is nie, maar dit is juis afkomstig van die feit dat die wêreld waarin ons leef nie heeltemal volmaak is nie en juis plek maak vir lyding en sonde. Lyding en sonde sal nooit God uit die wêreld kan neem nie, maar tog is daar steeds die vraag of dit God se posisie in die wêreld in gedrang kan bring.
Sonde is nie die oorsaak van lyding nie al kan dit soms vir ons so voel. Sonde is die dinge wat ons weghou van God af, wat keer dat ons 'n verhouding met God het, of dat ons verhouding met God sal groei. Wanneer ons dan deur lyding gaan of dit ervaar dan wil ons weet maar waar is God of wat het ek verkeerd gedoen dat God my straf. Dit is menslik dat ons so kan dink en voel. Wanneer mens dinge doen wat mens weerhou van 'n verhouding met God kan dit ook voel dat God wegdraai van ons af, dat hy nie teenwoordig is in ons lewens nie en dan maak ons ook maklik die konklusie dat God die pyn en seer wat ons ervaar veroorsaak.
Sonde veroorsaak nie lyding nie en God veroorsaak nie lyding nie. In tye van wanhoop, onsekerheid en lyding is dit juis wanneer ons besef hoe afhanklik ons van God is. Dit is juis wanneer ons vashou aan God se belofte van 'n lewe na die dood. Dat God ons hoop is te midde van die aardse lyding en pyn wat ons ervaar.