Dit was niks anders as dat ek vir die Potchefstrooms gewen moes word en dus deur die heer Koomans 'op hoogte gebring moes word.' Ek het my egter dadelik onomwonde uitgespreek dat ek nie 'n voorstander is om onse opleiding van Pretoria na Potchefstroom te verplaas nie, en sodoende te maak dat die Hervormde Kerk 'n bywoner van die Gereformeerde Kerk sou word. Maar dit het my die vyandskap van die heer Koomans op die hals gehaal, want hy was bitter teleurgesteld dat ek hom nie wou steun nie. Dit het ook 'n verwydering tussen ds Vermooten en my gebring.
Blykens die briewe waarna Engelbrecht verwys, was daar aanvanklik 'n hartlike verhouding tussen hom en sowel Koomans as Vermooten. Koomans skryf op 13 Desember 1920 aan 'Waarde Fanie', en Vermooten begin sy briewe met 'Amice'. Die hartlike verhouding met Vermooten wat in die studiejare in Holland beslag gekry het, het egter nie die storms van die kerklike gang weerstaan nie.
Die Kommissie van die Algemene Kerkvergadering weier 'n versoek van die kerkraad van Pretoria wat dispensasie vra vir die verkiesing van S.P. Engelbrecht as ouderling, terwyl hy nog nie 35 jaar oud is soos die Kerkwet vereis nie.
Dominee S. Vermooten as voorsitter van die hoofbestuur en F. Postma as organiseerder skryf in De Hervormer namens die Vereniging van Christelike Hoër Onderwys oor die voorstel wat sal dien op die sinode van die Nederduitsch Hervormende of Gereformeerde Kerk oor die stiging van 'n Christelike Nasionale Universiteit en oor die gewetensklousule.