Calypso AG-36 - Inligting
Calypso AG -36 - Geskiedenis
Die tweede Calypso (nr. 632), 'n motorboot, het gedurende 1917 1919 in die vloot gedien.
(AG-36: dp. 357: 1 166 '; b. 25'3 "; dr. 13'2"; B. 16 k .;
Die derde Calypso (AG-35) is op 6 Januarie 1932 van stapel gestuur vir die kuswag deur Bath Iron Works Corp. Bath, Maine; oorgeplaas van die kuswag na die vloot op 17 Mei 1941, op dieselfde dag in opdrag, hoofbootman J. H. Keevers in bevel.
Calypso was by die Washington Navy Yard gebaseer as tender vir haar susterskip, die presidensiële seiljag Potomac (AG 25). In hierdie hoedanigheid was haar bedrywighede grootliks beperk tot die Potomacrivier en Chesapeakebaai tot 22 Julie 1941, toe sy 'n vaart na Nova Scotia onderneem het. Tydens 'n gedeelte van hierdie vaart het sy aan boord van president Franklin D Roosevelt saam met premier Winston Churchill van Groot -Brittanje na die beroemde Atlantiese konferensie in Argentiabaai, Newfoundland, gegaan. Haar ander bewegings sou dekking bied vir die president se reise. By terugkeer na Washington op 23 Augustus, is Calypso op 20 Januarie 1942 uit diens gestel en teruggestuur na die kuswag.
DIE GEVAARLIKSTE DRUGWANGE
DRUGROETE EN MULE
WORRELDE DIE GEVAARLIKSTE DWELMWANGE
Soca, Trinidad -populêre musiek wat in die sewentigerjare ontwikkel is en nou verwant is aan calypso. Soca, wat gebruik word om te dans by Carnival en by fetes, beklemtoon ritmiese energie en ateljeeproduksie - insluitend gesintetiseerde klanke en elektronies gemengde ensemble -effekte - oor storievertelling, 'n kwaliteit wat meer kenmerkend is van calypso -liedjies, wat opgevoer word vir sitende gehore.
Die term soca (aanvanklik gespel sokah) is in die sewentigerjare geskep deur die Trinidadiese musikant Lord Shorty (Garfield Blackman), wat calypso gesing het, 'n tipe Afro-Trinidadiese sangstyl wat gekenmerk word deur storievertelling en verbale verstandhouding. Volgens Lord Shorty was die nuwe musiek bedoel om 'n samesmelting van calypso met Oos -Indiese musiek te wees, 'n weerspieëling van die twee dominante etniese groepe van Trinidad. Ander het egter die term verduidelik soca as 'n inkrimping van 'soul calypso', wat die musiek se verband met Afro -Amerikaanse en Trinidad -tradisies beklemtoon.
Alhoewel soca soms as 'n subgenre van calypso beskou word - vanweë die historiese verhouding tussen die musiek en hul gemeenskaplike assosiasie met karnaval - verskil die twee tradisies in 'n aantal noemenswaardige opsigte. Prakties funksioneer soca hoofsaaklik as musiek vir deelnemende sang en karnaval -dans, terwyl calypso nouer verband hou met optredes vir sitende gehore in "tente" (binneteaters). Inderdaad, die genre name calypso en soca formaliseer 'n onderskeid tussen tent en pad (waar karnaval -dansers optrek) wat dateer uit die 1910's, toe sangers vir die eerste keer begin optree het vir betalende gehore gedurende die weke voor Carnival.
Lord Shorty se liedjie "Indrani" uit 1973 was een van die eerste liedjies wat kommentaar gelewer het oor die nuwe soca -genre, kommentaar wat nie net op musikale styl gefokus was nie, maar ook op die uitbeelding van 'n lied van 'n interras -liefdesbelangstelling. 'Indrani' gebruik melodieë wat Indies klink, Hindi-woorde en Indiese instrumente, insluitend die dholak trom. Lord Shorty's Eindelose trillings album in 1974, daarenteen, het duidelik siel (of ritme-en-blues) musiek uit die Verenigde State getrek. Teen 1978, toe die veteraan-kalifsoniese Lord Kitchener (Aldwyn Roberts) met 'Sugar Bum Bum' in die nuwe genre spring, was dit duidelik dat soca nie 'n eenmanstyl of 'n verbygaande mode was nie.
Soca se innovasies, hoewel dit op een vlak 'n uitdrukking was van Trinidad -moderniteit, was op 'n ander vlak 'n reaksie op die internasionale sukses van reggae in die sewentigerjare. Gegewe die internasionale oriëntasie van soca, is dit nie verbasend dat sangers van nie-Trinidad ook by die musiek betrokke geraak het nie. In 1983 het die sanger Arrow (Alphonsus Cassell), van die Montserrat -eiland in die Klein Antille, 'n groot soca -treffer met die liedjie "Hot Hot Hot", alhoewel hy as vreemdeling nie in aanmerking kom om aan Trinidad se karnavalkompetisies deel te neem nie. In die negentigerjare het die sangeres Alison Hinds, van Barbados, en haar orkes Square One tot internasionale soca -sterre gestyg, en hulle bly meerjarige kunstenaars by Carnival in Trinidad totdat hulle in 2004 uitmekaar is.
Ook in die negentigerjare het Trinidadian Super Blue (Austin Lyons) drie jaar agtereenvolgens die gewildste padmars (liedjie vir karnaval dans in die straat) gesing, begin met "Get Something and Wave" in 1991. Met hierdie liedjie, Super Blue 'n nuwe model vir karnavalmusiek opgestel wat 'n vinniger tempo, energieke ritmiese vokalisasies en lirieke bevat wat instruksies aan die dansers gegee het, soos 'kry iets en waai', 'spring op', 'breek weg' en 'hande in die lug. " Sulke lirieke was een van die duidelikste verskille tussen calypso en soca. Calypso -liedjies vir die tentvoorreg woordspel en boodskap oor dansbaarheid, en dit het narratiewe tekste waarin 'n verhaal oor verskeie verse afspeel. Daarteenoor is soca-liedjies net so belangrik vir hul ritmiese dryfkrag, opgewondenheid en fisiese impuls as vir hul verbale betekenis, en dit is gewoonlik opgebou in kort frases, wat dikwels in oproep-en-reaksie-vorm aangebied word.
Benewens die lirieke, onderskei soca van calypso die klem op gesintetiseerde klank en op studio -produksietegnieke. Baie van die elektroniese tromgeluide, gesintetiseerde melodieë en studio -effekte wat soca -opnames onderskei, kan nie in die calypso -tent weergegee word nie, waar al die sangers deur dieselfde huisorkes begelei word. Selfs onderweg kan top -soca -sangers soos Super Blue, wat saam met hul eie bands optree, nie altyd presies ooreenstem met die elektroniese klanke en studio -effekte wat in hul opnames gebruik word nie. Soca -liedjies word die meeste tydens karnaval gehoor in hul opgeneemde weergawes, gespeel op klankstelsels met groot luidsprekers, dikwels gemonteer op bewegende platbeddens of "DJ -vragmotors." Die krag van lae frekwensies is veral belangrik vir die estetika van soca, wat bonsende baslyne bevat wat soveel gevoel word as wat dit gehoor word. (Hierdie tegnologiese en stilistiese kenmerk het sekere parallelle in Amerikaanse funk -musiek en Jamaikaanse dancehall.)
Soms word spesifieke ritmes ook aangedui as tekens van soca -styl. Byvoorbeeld, in 'n vierslaggroepering is die skoptrommel (basdrom gespeel met 'n voetbedreefde klop) en bas in soca geneig om 'n dubbelslag te speel op die tweede en vierde maat van 'n vierslaggroepering (indien getel: een, twee-en, drie, vier-en ...), vermy die on-beat bas van ouer calypso, wat beklemtoon slae een en drie. Baie kontemporêre calypso -liedjies gebruik egter ook hierdie ritme, wat die stilistiese definisie van soca bemoeilik.
Soca toon sedert sy ontstaan ​​'n buitengewone openheid vir stilistiese innovasie. Hierdie openheid word weerspieël in basters soos chutney soca (chutney wat 'n Indo-Trinidadaanse populêre musiek is) en ragga soca (soca versmelt met die dancehall in Jamaika), wat in die 1990's ontwikkel het. Hoofstroom soca -kunstenaars soos Machel Montano het ook aggressief vernuwing, veral in hul ateljeeproduksie, wat die opname -industrie in Trinidad 'n hupstoot gegee het.
Sommige soca -musikante en aanhangers het gehoop dat die integrasie van soca van nuwe idees en style die Trinidad -musiek sou help om internasionale markte te bereik op die manier wat Jamaikaanse reggae gedoen het. In die vroeë 21ste eeu het soca egter 'n nadeel gebly, omdat die styl en bemarking daarvan, in teenstelling met reggae en baie ander kommersiële musiek, nou gekoppel was aan die seisoenale viering van Carnival. Gevolglik is die internasionale verspreiding van soca gekoppel aan 'n groter poging van die regering en sakebelange van Trinidad om die Carnival -konsep te bemark en sodoende werk te genereer vir Trinidad -sangers, kostuumontwerpers en musikante tydens groot Carnaval -vieringe in die Karibiese Eilande, Europa en Noord -Amerika.
Die calypso in Trinidad en Tobago is hoofsaaklik van Afrika -oorsprong en kan herlei word na die tradisies van Wes -Afrika. Die Afrika -tradisies van oproep en reaksie en luidrugting is duidelik in calypso aanwesig. Calypso (wat 'n arm man se koerant genoem is in tye waarin geletterdheid nie wyd versprei was nie), het sy oorsprong in Afrikaanse tradisies van geïmproviseerde liedjies en storievertelling. Die slawe wat op suikerplantasies geswoeg is, is van alle verbintenisse met hul vaderland, kultuur en familie ontneem en mag nie met mekaar praat nie. Hulle het calypso gebruik om met mekaar te kommunikeer en om die slawe -meesters te bespot. Calypso het uiteindelik ontwikkel tot 'n dans- en kulturele rekord van gebeure. Vroeë vorme van calypso is ook sterk beïnvloed deur jazzmelodieë soos "Sans Humanite", die ekstempo -melodie waarin kalipsoniste spontaan liriek lewer, kommentaar lewer op sosiale kwessies of mekaar beledig.
Die eerste calypso -opnames het in 1914 gekom en die Goue Eeu van Calypso ingewy. Teen die twintigerjare is calypso -tente op karnavalle opgerig sodat kalipsoniste kon oefen voordat kompetisies nou 'n vertoonvenster vir nuwe musiek geword het. Die eerste groot sterre van calypso het aan die einde van die dertigerjare wêreldwyd begin kyk na nuwe gehore. Attila the Hun, Roaring Lion en Lord Invader was eerste, gevolg deur die groot Lord Kitchener, een van die langste calypso-sterre in die geskiedenis.
Calypso -musiek is deur kalipsoniste gebruik om sosiopolitieke kommentaar te lewer. Voor die onafhanklikheid van Trinidad en Tobago sou kalipsoniërs hul musiek gebruik om die daaglikse stryd van die lewe in Trinidad uit te druk. 1 Tydens die onafhanklikheidsbewegings van Trinidad en Tobago vanaf die vroeë 1950's tot 1962 het calypso -lirieke kritiek op die Britse koloniale bewind geplaas. Daar is lirieke gemaak om die algemene oortuiging uit te druk dat kolonialisme immoreel en onderdrukkend is vir mense uit die Karibiese Eilande. Calypso-musiek bevat algemene boodskappe van vryheid, anti-kolonialisme en bemagtiging van afstammelinge van Afrika. 2
Lord Kitchener, veral, het bekend geword vir die polities kritiese lirieke in sy musiek. Kitchener het calypso gebruik om lig te werp op die griewe van 'n generasie Karibiese gesinne wat van die eilande na Engeland migreer in reaksie op die groter arbeidsbehoefte na die Tweede Wêreldoorlog. 3
1944 se "Rum and Coca-Cola" deur die Andrews Sisters, 'n voorblad van 'n Lord Invader-lied, het 'n Amerikaanse treffer geword. Calypso het 'n wêreldwye gier geword met die vrystelling van die 'Banana Boat Song', 'n tradisionele Jamaikaanse volksliedjie, waarvan die bekendste vertolking deur Harry Belafonte op sy album Calypso uit 1956 gemaak is-die eerste vollengte plaat wat meer as 'n miljoen verkoop het afskrifte. 1956 was ook die massiewe internasionale treffer Jean and Dinah deur Mighty Sparrow.
Groot calypso-kunstenaars sluit in David Rudder, die Mighty Sparrow, Lord Kitchener, die Mighty Gabby, Calypso Rose, Grynner, Explainer, Ras Shorty-I, Arrow en Andre Tanker.
Ons standaarde Is die verskil
Die Calypso -span gee tydens elke stap van die proses noukeurige aandag om te verseker dat ons produkte die verwagtinge van die bedryf oortref. Elke plant word met die hand versorg en sorg vir beter produkte.
Ons neem ons tyd met 'n uitgebreide droogproses, en monitor ons plante om 'n uitstekende produk te lewer.
Ons erken en erken ons verantwoordelikheid teenoor ons gemeenskap, werknemers en kliënte. Daarom bou ons voort met ons Calypso Cares -program deur gemeenskapsdiens, volhoubare prosesse en die bevordering van gelykheid op alle vlakke van ons onderneming.
Departement van voedsel en landbou in Kalifornië: 97 jaar wat die landbou in die Golden State beskerm en bevorder
Landbou is 'n belangrike nywerheid vir die Golden State. Met 76 400 plase en boerderye is die landbou in Kalifornië 'n bedryf van $ 54 miljard dollar wat ten minste $ 100 miljard aan verwante ekonomiese aktiwiteite genereer. [Die missie van CDFA]
Hierdie enorme prestasie is moontlik deur 'n kombinasie van tradisie en innovasie wat Kalifornië se status as die produktiefste landboustaat vir meer as 50 jaar verseker het. Boere en boere kombineer outydse idees van geduld en deursettingsvermoë met die nuutste tegnologie en gevorderde landboupraktyke. Die resultaat is 'n hoogs aanpasbare en uiteenlopende bedryf wat meer as 350 plant- en dierlike produkte beslaan.
In 1919 het die Kaliforniese wetgewer 'n enkele departement gestig wat verantwoordelik was vir die beskerming en bevordering van landbou. Die departement van voedsel en landbou in Kalifornië is nou in vyf afdelings verdeel. Die departement werk op meer as 100 plekke regoor die staat. Hierdie afdelings lewer waardevolle dienste aan produsente, handelaars en die publiek. Baie van die funksies word uitgevoer in samewerking met die plaaslike landskantore van die landboukommissarisse en seëlers.
Die landbou -oorvloed in Kalifornië weerspieël die mense wat die Golden State hul tuiste gemaak het. In die proses het hulle hul landbou -erfenis saamgebring. Vroeë Kalifornië -boere en -boere was die Spaanse sendelinge, gevolg deur Mexikane, Japannese, Chinese en Russe. Vandag word byna elke nasionaliteit verteenwoordig in die landbou in Kalifornië.
Die departement van voedsel en landbou in Kalifornië streef daarna om hierdie tradisie van innovasie en landbouverskeidenheid te ondersteun deur saam te werk met die privaat nywerheid, die akademie en die openbare sektor. Met hierdie vennootskappe kan die departement die openbare beleid aanpas by 'n vinnig veranderende bedryf - die landbou in Kalifornië.
Wat is Calypso Music? Geskiedenis, invloed, gewilde kunstenaars en meer!
Elke tipe musiek het sy oorsprong in die een of ander land. Calypso -musiek is 'n soort tradisionele musiek waarvan die wortels op die Karibiese eilande Trinidad en Tobago gevind word.
Dit is 'n tipe musiek met tropiese ritmes, maatreëls en lirieke, wat verband hou met kwessies soos sosiale onreg, slawerny en politiek.
Sedert dit ontwikkel en versprei het in ander lande, het dit ander musikale genres beïnvloed, soos reggae, soul calypso (soca) en jazz.
Die woord "calypso" verwys onmiddellik na Kalypso, 'n seennimf uit die Griekse mitologie wat op die eiland Ogygia gewoon het, en Odysseus probeer het om haar man oor 'n tydperk van 7 jaar te maak. 'Calypso' verwys ook na die Calypso Bulbosa -blom, ook die Venus -pantoffel genoem.
Wat die musiek self betref, dink sommige dat 'calypso' gebruik is om 'n dans te beskryf wat in die 1800's gesien is.
Ongeag die oorsprong van die woord, calypso -musiek is 'n feestelike musiekgenre wat baie vreugde uitspreek, ondanks die donkerder oorsprong daarvan.
Luister na hierdie partytjieklassieke van een van die musikale konings van Calypso, Might Sparrow, om 'n idee te kry van die musikale styl as u dit nog nie ken nie. Of, as u weet, weet u dat Mighty Sparrow altyd iets goeds is om op die platenspeler te gooi!
Calypso -musiek het die eerste keer in Trinidad en Tobago ontstaan ​​as gevolg van massale migrasie van mense uit verskillende dele van die wêreld.
Aan die einde van die 19de en 20ste eeu was daar 'n groot aantal mense wat na streke soos Indië, Afrika en ander dele van Asië na Trinidad en Tobago gekom het. Hierdie mense is toe deur die Franse, Spaanse en Britse immigrante in die slawehandel gebruik.
Aangesien die slawe verskillende streke, kulture en verskillende tale was, kon hulle nie altyd met mekaar kommunikeer nie, terwyl hulle terselfdertyd hul slawe -meesters bespot. Daar word selfs geglo dat hierdie slawe nie toegelaat is om te kommunikeer nie.
As gevolg hiervan gebruik hulle musiek om meer gereeld as woorde te kommunikeer, wat uiteindelik verander in die styl wat bekend staan ​​as calypso.
Met die verandering van verskillende meesters en slawe oor tyd, is tradisionele musiekinstrumente uit Brittanje en Afrika gespeel op liedjies uit Frankryk en Spanje. Dit het ook bygedra tot die ontwikkeling van calypso -musiek.
Dit is duidelik dat hierdie mengsel van kulture en sommige van die haglike omstandighede rondom die ontstaan ​​daarvan bygedra het tot die hoë energie wat deur die musiek vloei, en dit nog steeds doen. Op 'n manier is dit rebelse musiek, wat die ontembare gees van hierdie mense verteenwoordig.
Evolusie en popularisering
In die 1930's het hierdie musiek bekend geword in ander streke van Amerikaanse en Europese kolonies. Daar word geglo dat die eerste Calypso -musiek ooit in 1912 deur Lovey 's String Band opgeneem is.
Gelukkig het die opname -industrievereniging van Trinidad en Tobago 'Mango Vert ', die eerste opname deur hierdie ongelooflike baanbreker -calypso -band uit 1912, onthul.
Calypso -musiek bevat tipies klanke van tradisionele instrumente. Baie moderne instrumente met tradisionele klanke word egter deesdae dikwels gebruik met rekenaars wat die vermoë het om sommige van hierdie klanke te herhaal.
In die verlede het slawe hierdie musiek vervaardig uit staaltrommels wat gemaak is uit olietromme wat in die Tweede Wêreldoorlog gebruik is. Staaltromme van vandag word gespeel met rubbermalets. Hulle word gebruik vir die hoofritme van die musiek.
Die ritme -afdeling bestaan ​​ook uit instrumente soos tamboeryne, kongas en bongo's. Die aantal spelers van hierdie instrumente word gekies volgens die musikale opset.
Met die verspreiding en popularisering van die genre, kan calypso -invloede nou byna oral in die wêreld gevind word. Selfs op plekke wat u nie sou verwag nie, soos Kanada.
Vir die 150ste verjaardagpartytjie van Kanada in 2017, het ons hier 'n volledige staaltrommel as deel van die vieringsparade. Dit behoort u iets van die bereik van calypso te vertel. Staalpanele soos hierdie, Panwaves, is nie streng calypso nie, maar hulle is basies sterk gekoppel aan die genre, aangesien hulle die steelpan, 'n prominente instrument van die genre, gebruik.
Staaltromorkeste van die 21ste eeu gebruik moderne toerusting en instrumente in calypso -musiek. Die kopergedeelte bestaan ​​gewoonlik uit 'n trompet, trombone, saksofoon, fluit en ander instrumente.
Die lirieke van tradisionele calypso -musiek fokus grootliks op die slawerny en wreedheid van meesters. Mense wil egter deesdae net partytjie hou, soos die tye drasties ten goede is.
Variasies van die genre
Daar is ander musiekgenres wat goed pas by die aspekte van calypso. Sulke musiektipes sluit in reggae en soca. Tans luister ons meestal na soca, 'n moderne variasie van tradisionele calypso. Dit bevat 'n uptempo -ritme met eenvoudige lirieke.
Die Jolly Boys
Die magtige mossie
Die magtige hertog
Die magtige skaduwee
As u na die liedjies van hierdie kunstenaars luister, sal u 'n idee kry van waaroor calypso -musiek gaan. Die historiese betekenis daarvan kan ook nie misgekyk word nie.
Daar is 'n paar aanlyn -radiokanale van Calypso -musiek waarop u kan skakel om na 'n paar wonderlike Calypso -liedjies te luister.
In die dae van mite en legende het die pragtige Calypso, dogter van Atlas, oor die wyndonker seë geheers, en alle matrose het haar oral liefgehad en gevrees.
Maar omdat sy ook sterflike bloed gehad het, het Calypso verlief geraak op 'n jong matroos, genaamd Davy Jones. En sy het daardie liefde beloon deur aan Davy Jones die heilige taak te gee om al die arme siele wat op see gesterf het, te versamel en na die wêrelde daarbuite te vervoer.
Vanweë daardie liefde het Davy Jones ingestem om elke tien jaar sy voete op droë grond te sit. En as hierdie liefde hom getrou was, sou sy taak voltooi wees en 'n nuwe kaptein van die Nederlander gevind sou word.
Maar telkens wanneer Davy Jones aan wal gekom het, was Calypso nêrens te vinde nie, want die see is wispelturig en onvoorspelbaar, net soos die magtige godin wat daardie gebied regeer het.
Toe die manne van die see - die Pirate Brethren - 'n groot Conclave byeenroep, het Davy Jones saam met hulle beplan om die heerskappy van die see van Calypso af te skeur. Met sy hulp het die broeders die godin bedrieg en haar in die liggaam van 'n sterflike vrou opgesluit.
Gou het die hartseer en skuld van Davy Jones oor wat hy gedoen het, so groot geword dat hy sy eie hart - 'n hart wat hom verraai het - uit sy bors geruk het en dit weggesluit het. Daarna het hy na die sewe seë teruggekeer, maar nou sou matrose oral vir hom tot die dood toe vrees, want Davy Jones het kwaai en wreed geword met 'n onversadigbare smaak vir alles wat wreed was.
Maar toe kom 'n ambisieuse sterfling, wat self die see wou regeer, in besit van die verborge kloppende hart van Davy Jones. En hierdie sterflike het geweet dat hy daardie hart kon gebruik om Davy Jones te laat doen wat hy wou.
Binnekort verskyn 'n ou en aaklige wese van die donkerste diepte - bekend as die Kraken - op die seë. En hierdie verskriklike dier het die meester van die Vlieënde Nederlander steeds meer siele op sy vervloekte skip, dooie matrose het vir ewig tot diensbaarheid onder die indruk gekom.
Nou word die Pirate Lords al hoe angstiger. Maar toe hulle weer byeenkom, het hulle net onder mekaar gestry en baklei, so bang was hulle vir Calypso se woede oor hul verraad.
Maar een van die broers het nie op ooreenkoms gewag nie. Deur die godin self bedrieg, het hy al die tekens van hul verraad geneem, die kragtige voorwerpe wat Calypso in die gevangenis gehad het. en hy het die towerkuns wat haar tot sterflike vlees gebind het, ongedaan gemaak. Nou was die godin vry - en haar toorn het inderdaad aaklig geword om te aanskou, en nog erger om te ervaar.
Die woedende godin Calypso versamel die waters van die see om haarself in 'n reuse -maalkolk - 'n massiewe maalstroom - en 'n geveg woed in die middel daarvan. En dit was in daardie einste geveg dat Davy Jones se hart deurboor is en hy sterf, uiteindelik vir ewig vry.
Met sy dood is Davy Jones terug verwelkom in die donker omhelsing van die see, want Calypso was op haar manier nog steeds lief vir hom. En sy skip, die Vlieënde Nederlander, 'n nuwe kaptein ontvang, en alles was soos dit bedoel was. Ώ]
In 1974 is John Denver genooi om saam met Jacques Cousteau aan boord van die beroemde oseanograaf se boot te vaar Calypso. Denver het gesê: 'Die eerste paar oomblikke wat ek alleen was, het ek op die dek van die skip geloop en in die tyd wat dit nodig het om dit te sing - ja, Calypso, die plekke waarheen u was, die dinge wat u' het ons die verhale wat jy vertel gewys - ek het die koor van die liedjie gehad. "
Terwyl die koor maklik kom, het Denver maande lank gesukkel om die verse vir die liedjie te vind. Op 'n dag het hy gefrustreerd moed opgegee en gaan ski. Na drie lopies teen die berg voel hy hoe 'n kreatiewe spanning opbou en jaag huis toe. In nog 'n uitbarsting van kreatiwiteit stort die verse in 'n vloed uit.
"Calypso", opgeneem met 'n vol orkes, is 'n opwindende ballade in 'n see-shanty-styl met spatsels jodeling en filmflore. Oorspronklik vrygestel as 'n B-kant van Denver se enkelsnit "I'm Sorry", het dit gou sy eie momentum op die radio gekry en uiteindelik 'n nommer 2-treffer geword.
Hier praat Denver oor die liedjie, saam met 'n video wat onderzeese beeldmateriaal van Cousteau bevat:
Gebore in 1941, die vaartuig wat geword het Calypso was oorspronklik BYMS-26 genoem, 'n mynveër van hout vir die Britse Royal Navy. Sy is in 1942 van stapel gestuur en het tydens die Tweede Wêreldoorlog aktiewe diens in die Middellandse See gesien, voordat sy in 1947 uit die vlootregister geslaan is.
Na die oorlog is sy herdoop Calypso, vir 'n seennimf uit Homeros Odyssee. Vir die volgende drie jaar het sy toeriste en inwoners tussen Malta en die eiland Gozo gebring. In 1950, Calypso is gekoop deur 'n Ierse miljoenêr genaamd Thomas Guinness, wat dit op sy beurt aan Jacques Cousteau verhuur het vir 'n simboliese bedrag van een frank per jaar. Guinness wou die boot sien gebruik vir oseanografiese navorsing en bewaring. En as voorwaarde vir die ooreenkoms het hy gevra dat Cousteau nooit sy identiteit bekend maak nie. Dit was eers na Cousteau se dood in 1997 dat Guinness se naam uitgekom het.
Terwyl die boot wat geword het Calypso tydens die oorlog na myne gesoek het, het die lewenslange seeliefhebber en die voormalige Franse vlootman Jacques-Yves Cousteau sy loopbaan gesmee as die bekendste vaartuig van die eeu. In 1943 verower hy die Congress of Documentary Film -topprys vir die eerste Franse onderwaterfilm,18 meter diep. Dieselfde jaar het hy nog 'n fliek gemaak, Skeepswrakke, waarin hy gehelp het met die ontwerp en toets van die eerste Aqua-Lung, die prototipe van die SCUBA-tenk (selfstandige onderwater-asemhalingsapparaat) wat die standaard geword het vir alle diepseeduikers. Cousteau het ook innovasies ontwikkel soos die onderwater -bromponie, die duikskottel en "Conshelf", 'n onderwater -navorsingsbasis. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy saam met die Franse vloot gewerk, beide as 'n onderdakagent wat kommandomissies teen die asmagte bymekaarmaak en gehelp het om gesinkte vaartuie te red.
Die onderzeese wêreld
In 1950, na die verhuring van die Calypso Uit Guinness het Cousteau die boot weer as 'n mobiele laboratorium opgeknap, en dit het die tuiste geword van sy diepsee -avonture oor die volgende dertig jaar.
Terwyl hy die verbeelding van miljoene aangegryp het met sy boeke, kortfilms, 'n Oscar-bekroonde dokumentêr en 'n klassieke TV-reeks (wat van 1966 tot 1976 uitgesaai is), het Cousteau se prestasies nog dieper geloop. Hy het 'n groot rol gespeel in die stop van die storting van radioaktiewe afval in die see, gehelp om idees oor bruinvisse en hul echolokasie sonar -vermoëns te verfyn, en was een van die eerstes wat die waters van Antarktika verken het. Maar sy blywendste bydrae was om die glans van die onderzeese wêreld met 'n groot oë te openbaar, terwyl hy bewus is van die ekologie en bewaring van die see. Lank voordat dit 'n modieuse oorsaak was, het Cousteau ons ingelig oor die onderlinge verbinding van spesies en omgewingskwessies.
In 1996, Calypso is per ongeluk deur 'n skuit gestamp en in die hawe van Singapoer gesink. Die boot is opgelig en na Marseille, Frankryk, gesleep. Na Cousteau se dood in 1997 was daar jare lange regsgevegte oor die eienaarskap van die boot tussen sy gesin en lede van die Guinness -gesin.
Uiteindelik, in 2010, 'n nuwe Calypso is deur die Cousteau Society herbekendgestel as 'n toer -opvoedkundige uitstalling.
Trinidad Society In die 1930's en 8217's en 1940's
Dit kan 'n uitdaging wees vir 'n jong Trinbagoniër om die Trinidad -samelewing in die vroeë deel van die vorige eeu werklik voor te stel, om nie eers te praat van die vermaaklikheidskant nie. Vandag se hoëtegnologie -internet, iPhones, rekenaars, sagteware, elektriese kitare, vliegtuie, motors, treine en selfs ruimtetegnologie het die gesig van die planeet verander en Trinidad is geen uitsondering nie.
Maar destyds was daar geen televisie of internet nie, daar was geen opnamefasiliteite of plaaslike radiostasies nie. Trouens, as ek my nie vergis nie, het Trinidad sy eerste plaaslike radiostasie gekry met die massale aankoms van Amerikaanse soldate tydens die Tweede Wêreldoorlog. Voorheen kon diegene wat 'n kragtige radioapparaat gehad het, inskakel op internasionale uitsendings uit Engeland, die VSA en Suid -Amerika, ens. 'N Grammofoon (foto hieronder) was 'n luukse vir diegene wat dit kon bekostig, en u moes nog u plate koop, wat hoofsaaklik in Europa, die Verenigde State en Suid -Amerika vervaardig is.
Openbare aankondiging luidsprekers, is op strategiese plekke gehang, hoofsaaklik in bevolkte gebiede, sodat die koloniale regering met sy onderdane kon kommunikeer. Stil films met ondertitels het net uit die mode geraak en 'n donkiekar was 'n normale vervoermiddel vir goedere en mense. Raleigh -fietse was statussimbole, en jy kon baie aandag van dames getrek het as jy 'n agterste sitplek gehad het waar sy kon sit. Openbare vervoer soos tram, treine, busse of motors was natuurlik dinge wat tot die groter meer verstedelikte gebiede behoort, en of 'n mens die fooi kon bekostig, was 'n ander vraag. Lord Beginner en Atilla sing oor die stedelike ontwikkeling van Trinidad in hul lied uit die 1930's: "Ek is nou en lank gelede "
In 1930 was Trinidad nog steeds in 'n groot mate 'n plantasie-gebaseerde samelewing.
In die dorpe regoor die eiland was Frans Patois wyd gepraat en in sommige gevalle slegs Patois. Alhoewel Engels die amptelike taal was, het almal dit nie vlot gepraat nie. Daar was ook Oos -Indiese enklawe waar Hindi nog steeds 'n dominante invloed was. Tot 1900 is die meeste calypsos in Frans Patois gesing, maar teen 1930 was Engels die gekose taal van die kunstenaar. Hier is 'n calypso wat in patois gesing is:
Sosiale verwerping van Calypso
Calypsoniërs het 'n lang geskiedenis van verwerping deur die samelewing in baie vorme en modes. Ten spyte van hierdie gesindhede, is dit nog steeds regverdig om te sê dat daar teen 1930 toenemende steun was van 'n dwarssnit van die samelewing, veral die sakegemeenskap. Hierdie besigheidsbelangstelling, tesame met 'n nuwe oes baie talentvolle kalipsoniste, was sleutelfaktore in die ontwikkeling en sukses van die calypso gedurende die periode tussen 1934 en 1950. Hierdie tydperk staan ​​bekend as die "Goue Eeu Van Calypso" en word gekenmerk deur die ontwikkeling van fasiliteite soos die "Calypso -tent ", professionalisering van kalipsoniste, toegang tot opnamefasiliteite en besigheidsborgskap vir plaaslike en internasionale bevordering van die kunsvorm. Die Tweede Wêreldoorlog en die enorme Amerikaanse GI ' -geskenke in Trinidad was ook belangrike faktore in die ontwikkeling van die bedryf.
Laat ons hoor wat Lion self te sê het oor hierdie saak van sosiale verwerping: Tussen 1840 en 1930 was beide die calypsonian en calypso heeltemal ontsteld oor almal. Calypsoniërs is uit elke klas van die samelewing, veral uit die laer en hoër middelklas, uitgesluit en uit die gemeenskap gekommunikeer. Dit was diegene wat die kuns en die kunstenaar gegrief, gehaat en geminag het. Die elite was 'n bietjie meer verdraagsaam. Eintlik was dit hulle wat tot die redding van die calypso gekom het.
Maar die ander twee klasse was vasberade. Hulle het hul kinders gewaarsku dat hulle met 'n kalipson sou praat asof hy 'n misdadiger was. Hulle wou nie eens naby hom woon nie. Hulle het hul kinders geslaan omdat hulle calypsos gesing het of selfs die melodie neurie. Ja, dit was so erg soos dit.
Die enigste twee groepe mense wat simpatie gehad het met die beweging was dus diegene wat in groot armoede geleef het, of die welgesteldes (wat calypso geniet het) op 'n afwykende manier, om te voorkom dat hulle as 'n dissipel van die kultus bestempel word.
Ten spyte van hierdie stigma, het die elite egter van tyd tot tyd die kalipsone begin uitnooi na hul huise as entertainers. Teen 1934 het dit algemeen geword dat kalipsoniste met die aristokrate gesels, alhoewel hulle as entertainers genooi is." (Lion 's manuskrip )
In Maart 1934 stuur Eduardo Sa Gomes, die Trinidad -agent vir Brunswick Records, Lion en Atilla the Hun om in New York op te neem. Hierdie gebeurtenis was een van die bepalende oomblikke in die geskiedenis van Calypso. Terwyl Belasco en Houdini en ander calypsos voorheen in die VSA aangeteken het, was dit die eerste reis vir kalipsoniste in Trinidad om na New York te reis op kontrak om op te teken, en hul sukses was die begin van 'n reeks jaarlikse reise deur geselekteerde kalipse. Binne die volgende tien jaar het kunstenaars soos Executor, Tiger, Caresser, Invader, Growler, Beginner, Destroyer en ander saam met Decca in New York opgeneem. (Decca even sent recording facilities to Trinidad between 1938 and 1940. Hundreds of calypsos were recorded during this period.) Here is a link to Atilla & Lion describing their trip to the US in 1934. https://www.youtube.com/watch?v=shGJOUc_H58
The "Groot depressie" of the 1930's brought adverse times to Trinidad and Tobago. Phenomenally high levels of unemployment, poverty, anti-colonial sentiment, civil and labour unrest, and the overhanging threat of war were all insensitive to encourage the colonial government to introduce Sedition Laws. These laws gave the authorities the right to censor and ban calypsos and the law was enforced.
It is with this 1930's social, political, economic and technical backdrop, that one must analyze the amazing achievements of the Golden Age calypsonians. To conclude, it should be fitting with a couple lines from the 1998 Calypso Monarch winning song "Beneath the Surface"deur Mystic Prowler.