Marianela, die duidelike lyne van 'n onmeetbare literêre nalatenskap | Huidige literatuur
John Ortiz | | skrywers, Geskiedenis van die literatuur, Novela
Marianela (1878) is een van die belangrikste werke van die Spaanse skrywer Benito Pérez Galdós (1843 - 1920). Die stuk staan ​​uit op die vermoë van hierdie skrywer om vrouekarakters te skep, 'n eienskap wat geprys word deur historici en akademici wat hulle daarop toegelê het om hom te bestudeer. Die sielkundige diepte van die protagonis van die boek skree hierdie eienskap van die skrywer. Hierdie titel was een van sy laaste tesisromans, voorgangers van die hedendaagse siklus van die Spaanse skrywer.
Altyd direk, realisties, ironies, bedagsaam en met klassiek geïnspireerde dialoë, Marianela dit weerspieël al die kenmerkende lyne van 'n man met letters met 'n onmeetbare nalatenskap. Nie tevergeefs nie, Galdós was sedert 1898 'n lid van die Royal Academy en kandidaat vir die Nobelprys vir letterkunde in 1912. Tans word hy naas Cervantes as die grootste skrywer in die Spaanse taal erken.
1.1 Kinderjare en adolessensie
1.2 Literêre invloede, eerste publikasies
1.2.1 Joernalistieke werke, reise na die buiteland en eerste publikasies
2 Galdós se werk
2.1.1 Marianela en die diepte van die karakters
3 Marianela se ontleding
3.1.2 Nela se hartseer
Gedoop onder die naam Benito María de los Dolores Pérez Galdós, word hy op 10 Mei 1843 in Las Palmas de Gran Canaria, Spanje, gebore. Alhoewel hy op verskillende stadiums van sy lewe uitgestaan ​​het as politikus, dramaturg en kroniekskrywer, was skryfwerk die faset waarin hy regtig betekenis gehad het. Want sy werk word 'n embleem van die XNUMXde-eeuse Spaanse realistiese roman.
Benito was deel van 'n baie groot gesin. Hy was die tiende kind van die huwelik tussen kolonel Sebastián Pérez Macías en Dolores Galdós Medina. Van jongs af het sy vader hom liefgehad vir historiese verhale en hy vertel eindelose militêre staaltjies waarin hy self geveg het.
Hy studeer basiese studies aan die Colegio San Agustín in sy tuisdorp, 'n instelling met 'n baanbrekende pedagogiek in sy tyd. Gedurende sy adolessensie werk hy saam (deur opstelle, satiriese gedigte en verhale) met die plaaslike koerant, Die bus. In 1862 studeer hy af aan 'n Bachelor of Arts aan die La Laguna Instituut, op Tenerife.
Literêre invloede, eerste publikasies
In September 1862 verhuis hy na Madrid en skryf aan die universiteit in om regte te studeer. Alhoewel, in die woorde van Galdós self in Herinneringe van 'n vergeetagtige (1915), was 'n verspreide student, geneig tot afwesigheid. In die hoofstad Hy was gereeld by die "Kanariese byeenkoms" en by die lesings in die Athenaeum, waar hy sy jarelange vriend, Leopoldo Alas, Clarín, ontmoet het.
ook in die Fornos en Suizo kafees die jong Galdós hy het idees uitgeruil met intellektuele en kunstenaars van destyds. Onder hulle is Francisco Giner de los Ríos —Stigter van die Institución de Libre Enseñanza — het hom aangemoedig om te skryf en hom voorgestel aan Krausisme, 'n tendens wat in sy daaropvolgende publikasies voorkom.
Joernalistieke werke, reise na die buiteland en eerste publikasies
Vanaf 1865 het hy begin skryf vir media soos La Nación, El Debat y Die Tydskrif vir die Europese Intellektuele Beweging. Twee jaar later het hy sy eerste reis na Parys onderneem as korrespondent op die Wêreldtentoonstelling. Met sy terugkeer verken hy werke van Balzac en Dickens, uit laasgenoemde wat hy vertaal het The Posthumous Papers of the Pinwick Club (gepubliseer in La Nación).
By sy terugkeer na sy tweede buitelandse reis in 1868, werk hy aan insiggewende kronieke oor die totstandkoming van die nuwe Grondwet na die omverwerping van Elizabeth II. Sy eerste roman, Die goue fontein (1870), sou die aanhef wees tot Trafalgar (1873) die eerste boek van Nasionale episodes. Met hierdie reeks het hy in die geskiedenis van Spaanse briewe opgegaan as 'die kroniekskrywer van Spanje'.
Waar is Benito Pérez Galdós?
Galdós se werk
Galdós is een van die mees produktiewe skrywers in die geskiedenis in die Spaanse taal. Slegs die Nasionale episodes (1873 - 1912) dek 46 aflewerings, gepubliseer in vyf reekse van tien volumes elk. In totaal het die Kanariese intellektueel byna honderd romans voltooi, twintig teaterwerke oorskry, sowel as opstelle, verhale en verskillende werke.
Gedurende sy hele trajek het dit deur verskillende siklusse of literêre subgenres ontwikkel (in elk van hulle het dit groot titels agtergelaat), dit gaan oor:
Proefskrifromans (1870 - 1878). 7 romans; van die bekendste is Perfekte dame (1876) y Marianela.
Hedendaagse romans - siklus van materie (1881 - 1889). 11 romans; onder hulle uitstaan Dokter Centeno y Fortunata en Jacinta (1886-87).
Hedendaagse romans - spiritualistiese siklus (1890 - 1905). 11 romans; wees Genade (1987) die gewildste onder diegene.
Mitologiese romans (1909 en 1915). 2 romans.
In Galdós se werk is die realistiese estetiese postulate afgelei van 'n direkte en natuurlike styl duidelik, hoofsaaklik in die dialoë van klassieke inspirasie. Net so, sy (meestal) omgangstaal gee enkele gedeeltes met gekultiveerde frases toe, te midde van vertellings wat ruimte laat vir humor en ironie.
Verder, die vaste posisie teen die geestelikes verskyn in 'n mindere of meerdere mate binne die geskrifte van Galdós. In werklikheid het hierdie gedagtegang hom die vyandigheid besorg van konserwatiewe Katolieke sektore, wat daarin geslaag het om sy nominasie vir die Nobelprys suksesvol te saboteer.
Marianela en die diepte van die karakters
Die derdepersoonsverteller beklemtoon die sielkundige belangstelling rondom elkeen van die lede van die werk. In die besonder, Galdós se vroue weerspieël die skoonheid en kompleksiteit van die wêreld, in kontekste wat altyd die integriteit en eerlikheid van elke persoon op die proef stel. In hierdie verband het die protagonis van Marianela bevat liefde en naturalisme (in 'n onaantreklike, maar groothartige meisie).
Daarbenewens, die objektiewe rapporteur is ideaal om die skrywer se denke oor die verskille tussen sosiale klasse oor te dra en die aanvaarde gedrag van destyds. Op dieselfde manier is daar 'n perfekte aanvulling tussen die eienskappe van sy karakters met 'n noukeurige voorstelling van omgewings en landskappe.
Ontleding van Marianela
U kan die roman hier koop: Marianela
Die roman bestaan ​​uit 22 hoofstukke, waarvan die titels Galdós se pikareske styl aandui (wat sy verhale baie gewild gemaak het). Byvoorbeeld, "VII: Meer onsin"; "VII: die onsin hou aan" ... Saam is die algemene struktuur van die teks verdeel in inleiding, middel, resolusie en epiloog.
Die roman begin met 'n beskrywing van die landskappe op pad na Socrates se opgrawings, naby Aldercoba, in die noorde van Spanje. Daar, Teodoro Golfín - 'n dokter wat spesialiseer in oë - het deur die plek getoer op soek na sy broer Carlos, wat in beheer is van die myne. Hy het daar aangekom sonder om verdwaal te word, danksy Pablo, 'n gids wat, hoewel hy blind was, die landskap breedvoerig beskryf het.
Pablo het die plek so goed geken danksy sy gids, Nela, 'n 16-jarige weeskind Met kinderagtige voorkoms van baie vriendelike karakter. Sy het 'n baie ellendige lewe gehad en was in die verlede sleg gevoed. Op daardie stadium is sy deur die Centeno-familie opgeneem. Nietemin was sy die afgelope maande baie gelukkig met haar geliefde Pablo, met wie sy elke middag deur die veld getoer het.
Don Francisco Penaguilas, Pablo se vader het nog altyd gesoek na die gerief en die beste opleiding vir sy seun, wat wederkerig was met die gevoelens van Marianela (Nela). Ten spyte hiervan was sy bang toe sy verneem van die (verre) hoop dat Pablo se oë kon genees na 'n ingryping deur dr. Golfín. Toe vertel Francisco hom die nuus oor sy broer Don Manuel Penáguilas.
Laasgenoemde het belowe dat as hy die operasie sou slaag, hy sy dogter Florentina met haar broerskind sou trou. Op dieselfde tyd, Pablo se intellektuele nuuskierigheid het hom versot op die skoonheidskonsep. Hy was oortuig daarvan dat Nela die beliggaming van skoonheid was, in teenstelling met die persepsie van die res. Niemand betwyfel Nela se goeie hart nie, maar hulle twyfel wel aan haar swak en ondeunde voorkoms.
Nela se hartseer
Kort voor die operasie het Don Manuel en sy dogter Florentina, 'n baie mooi en vriendelike meisie, in die stad aangekom. In elk geval, Pablo het daarop aangedring om met Nela te wil trou. Die afstand tussen hulle was egter onvermydelik want na die operasie was die familie van Don Francisco verantwoordelik vir die versorging van Pablo.
Dae het verbygegaan, almal in die stad het gesels oor die sukses van die operasie. Pablo kon sien en sy grootste obsessie was om Nela se skoonheid te onderskei. Maar die arme meisie was bang om verwerp te word en het saam met Celipín, die jongste seun van die Centeno-gesin, die stad verlaat. Florentina het Nela egter 'n regte huis aangebied by die Penánguilas-familie en haar die wense van Pablo meegedeel.
Nela het die soort Florentyna-aanbod van die hand gewys. Depressief begin die jong vrou haar dae in die bos deurbring totdat Teodoro haar in 'n baie slegte toestand gevind het en haar gedwing het om haar die hele verhaal te vertel. Na 'n paar dae sorg Florentina vir 'n verswakte en verwarde Nela by die Penánguilas-huis.
'N middag, Pablo het onverwags kom kuier terwyl Florentina vir Nela 'n rok naaldwerk. Die jong man was verbaas oor die skoonheid van sy neef en het haar begin prys. Selfs Pablo, wat die teenwoordigheid van die dokter en 'n 'ander meisie' in die kamer geïgnoreer het, het gesê dat hy sy gevoelens van liefde teenoor Nela bedank het en nou opgewonde is oor 'n toekomstige troue met Florentina.
Verbreek deur pyn, onseker lewe en ontnugtering, het Nela binne enkele minute verdwyn totdat sy dood is. Net voorheen kon Pablo haar uitken toe hy haar aan die hand kon vat en in haar oë kon kyk. 'Hy het aan liefde gesterf,' sê die dokter. Uiteindelik het Florentina besluit om haar die mooiste begrafnis te gee om haar ewige dank aan Nela te betuig.
Sommige dorpenaars het selfs gesê: "sy lyk nou mooier" (dat sy dood is). Hoe dit ook al sy, 'n paar maande later het almal in die plek van Marianela vergeet. Slegs 'n ouer buitelandse egpaar het die graf van 'n edele en pragtige vrou, Doña Mariquita Manuela Téllez (Nela) kom vra.