Woodstock - Inligting
Woodstock 15-19 Augustus 1969
Die Woodstock -musiek- en kunsfees is gehou by Max Yasgur se melkplaas in Bethel, New York, naby Woodstock. Alhoewel 10 000 of 20 000 mense verwag word, het meer as 400 000 dit bygewoon. Onder die vele kunstenaars wat opgetree het, was Jimi Hendrix, Joan Baez, Joe Crocker, The Who en die Grateful Dead. Die naweek was reënerig, die geriewe was oorvol en die deelnemers het kos, alkohol en dwelms gedeel, hoewel geen geweld aangemeld is nie. die Woodstock -fees was die hoogtepunt van die teenkultuur van die 1960's en die hoogtepunt van die "hippie -era".
Vintage foto's wat die towerkuns van Woodstock vasvang
Die mees ikoniese musiekfees ooit was bedoel om 'n naweek in die land te wees vir ongeveer 100,000 gelukkige feesgangers. Maar toe die lokaal op die laaste sekonde verskuif word, kon niemand dink dat 'n halfmiljoen mense sou opdaag tydens die konsert van die eeue nie. Die gevoelens van liefde en vrede wat tydens die spesiale naweek in 1969 gevoel is, was vir hulle moeilik om te beskryf, maar met foto's van die gebeurtenis kan ons net 'n bietjie van die magiese tyd en plek in die geskiedenis ervaar.
'N Kort geskiedenis van die Woodstock -musiekfees
Toe twee advokate uit New York twee finansiers in New York nader met die idee om 'n 'ateljee-in-die-bos' te bou in 'n klein dorpie in Ulster County met die naam Woodstock, was hulle nie oortuig nie. Roberts en Rosenman stel eerder 'n konsert voor met musikante wat die omgewing besoek. Dit was 'n eenvoudige idee, maar die eindresultaat sou die pilare van Rock 'n Roll -musiek skud en 'n generasie definieer. Ons kyk van naderby na die Woodstock -musiekfees van 1969.
'N Nuuskierige advertensie wat deur finansiers John Roberts en Joel Rosenman in die New York Times lees: "Jongmanne met onbeperkte kapitaal op soek na interessante wettige beleggingsgeleenthede en sakevoorstelle" het 'n niksvermoedende springplank geword vir een van die bekendste musiekfeeste ter wêreld. Die twee entrepreneurs het pas die bou van Media Sound - 'n ateljeekompleks in Manhattan - voltooi en soek 'n nuwe onderneming. Hierdie onduidelike advertensie het die aandag van advokate Michael Lang en Artie Kornfeld getrek, en 'n jaar later sou hierdie vier mans saamwerk om Woodstock Ventures te stig. Hul kantoor, 'n omgewing ver verwyderd van die rustieke agtergrond waar die konsert uiteindelik sou begin, was in Midtown Manhattan in West 57th Street 47, geleë.
Selfs in die begin het Woodstock meer as net 'n konsert gehad. Dit was 'n kans vir 'n generasie, in 'n tyd van burgerlike omwenteling en onrus in Amerika, om hul saak vir vrede en liefde deur musiek op die voorgrond te bring. Dit was 'n geleentheid vir 'n generasie jeugdiges wat 'n groter wordende kloof tussen hulself en hul regering voel om hul stem te laat hoor.
Woodstock was oorspronklik die naam 'An Aquarian Exposition: Three Days of Peace and Music', en daar was geen beter titel vir so 'n geleentheid nie. Die drie dae sou gevolglik vier word, en wat aanvanklik na verwagting 50 000 besoekers sou lok, het vinnig tot 200 000 gebalanseer, nog voordat 'n finale plek vir die byeenkoms verseker kon word. Kaartjieverkopers skarrel om aan die vraag te voldoen. Die oorspronklike ligging was Wallkill, New York, en die inwoners het onmiddellik 'n hewige weerstand teen die voorstel gekry. Hulle het heftig gekant teen enige konsep wat tienduisende 'hippies' na hul klein gemeenskap sou bring.
Inwoners van Wallkill kon die slinger in hul guns swaai deur te noem dat die draagbare toilette wat gebruik word nie aan die stadskodes voldoen nie. Die konsert, wat 32 van die gewildste musikale groepe sou bevat, het amper nooit tot stand gekom nie. As dit so was, sou al vier die beplanners daarvan in finansiële ondergang beland het. Gelukkig het hulle eendag 'n oproep ontvang van Max Yasur, eienaar van 'n suiwelplaas van 600 hektaar in Bethel, New York, wat bereid was om sy grond aan te bied as 'n moontlike terrein vir die geleentheid.
Inwoners van Bethel was ewe ontsteld - hulle het selfs probeer om 'n boikot te reël deur te weier om melk van Yasur se plaas te koop. Hierdie keer sou Woodstock Ventures nie ontken word nie. Die opgemaakte melkplaas is uiteindelik goedgekeur deur die goewerneur van New York, Nelson Rockefeller, wat aanvanklik die National Guard vir skare- en verkeersbeheer wou gebruik. John Roberts het die goewerneur oortuig teen hierdie idee. Met die verwagte raster in die New York State Thruway, bied Rockefeller egter personeel van die Stewart Air Force Base aan kunstenaars wat die hysbak in en uit die konsertarea vervoer.
Die bespreking van Creedence Clearwater Revival het ander soos die uiteindelike rocklegendes The Who, The Band, Jefferson Airplane en Janis Joplin saam met die Kozmic Blues Band aangetrek om maar 'n paar te noem. Die konsert bereik 'n hoogtepunt toe Jimi Hendrix op die verhoog kom en sy ikoniese weergawe van "The Star-Spangled Banner" speel.
Die konsert wat amper nooit gebeur het nie, sal uiteindelik in die lys verskyn Rolling Stone Magazine as een van die 50 grootste oomblikke in die geskiedenis van Rock 'n Roll. Alhoewel Woodstock Ventures ná talle regsgedinge meer as $ 100 000 se skuld beland het, het hulle die idee oorspronklik voorgestel as 'n geleentheid om geld te verdien, wat dit meer in ruil vir 'n groeiende beweging gegee het. Want tydens een van die mees onstuimige tye in die geskiedenis van die land was 'n generasie en sy musiek ewe uitgesproke en omskryf.
Behalwe dat dit die grootste gebeurtenis in die musiekgeskiedenis is, is Woodstock ook die bron van 'n hele paar wonderlike verhale en volksverhale wat sedert 1969 deur generasies oorgedra is. Hoewel daar 'n paar gerugte is wat ons nie kan verifieer nie, het Woodstock wel sy reg deel van die lekker feite. Hier is 50 van ons gunstelinge:
Die ramings vir bywoning wissel, maar daar word geglo dat minstens 400 000 musiekliefhebbers Woodstock bygewoon het.
Woodstock het eintlik nie in Woodstock gebeur nie, maar op 'n plaas in Bethel, New York, ongeveer 'n uur buite die stad Woodstock.
Byna drie uur lank sing die eerste kunstenaar van die fees, Richie Havens, verskeie voorblaaie van liedjies van The Beatles nadat hy vinnig deur sy eie liedjies gegaan het omdat die bedoelde eerste bedryf, Sweetwater, in die verkeer vasgesteek het.
Die fees is halfpad deur die geleentheid byna gekanselleer weens finansiële redes, aangesien feesorganiseerders die koste van die verskaffing van kos en water vir soveel gaste ernstig onderskat het.
Feesorganiseerders het helikopters gehuur om kos en water in te vlieg om die honderdduisende besoekers te bereik.
Baie kunstenaars het gevra om kontant betaal te word voordat hulle op die verhoog gaan, wat daartoe bygedra het dat daar nie genoeg geld beskikbaar is nie.
Jimi Hendrix het op 'n Maandag om 09:00 opgetree nadat die fees beëindig is omdat sy kontrak 'n klousule bevat wat geen kunstenaar ná hom kon speel nie.
As gevolg van massaverwarring en chaos rondom die aantal mense, is die oorspronklike setlist nooit gevolg nie.
Baie kunstenaars het ure of dae daarna verskyn.
Drie mense is tydens die fees dood. Twee mense sterf weens oordosis dwelms en een deur omgery te word deur die bestuurder van 'n trekker wat nie opgemerk het hoe die man onder 'n slaapsak slaap nie.
Sommige mense hoef nie te betaal om dit by te woon nie. Hoewel kaartjies oorspronklik vir $ 6 per dag te koop was, het dit vinnig geblyk dat daar geen manier was om te weet wie betaal het en wie nie met honderdduisende besoekers nie, maar soveel kon dit gratis bywoon.
Meer as 5 000 mediese voorvalle is by amptenare aangemeld, waarvan 800 dwelmverwant was.
Ondanks gerugte oor veelvuldige geboortes in Woodstock, kan geen bewyse die bewering ondersteun dat kinders tydens die fees gebore is nie.
Woodstock het na raming $ 3 miljoen gekos om te finansier, maar het slegs $ 1,8 miljoen wins gemaak.
Dit het feesorganiseerders jare geneem om skuld wat tydens die fees aangegaan is, af te betaal.
Woodstock was glad nie bedoel om 'n musiekfees te wees nie, maar 'n opnamestudio. Organiseerders het oorspronklik probeer om 'n plek vir 'n opnamestudio te vind, maar hierdie idee het verander in die skepping van die musiekfees van die eeu.
Woodstock was voor die beroemde fees van 1969 bekend as 'n bestemming vir kunstenaars en musiekliefhebbers.
Volgens diegene wat weet, het Bob Dylan, wat naby die stad Woodstock gewoon het, beweer dat hy weens 'n siek kind nie kon bywoon nie, maar eintlik geweier het om by die fees op te tree omdat hy nie van hippies gehou het nie. Hulle teorie kan 'n mate van waarheid wees, aangesien hy later beweer het dat hy na die fees moes verhuis omdat sy huis voortdurend omring was deur toeriste, dwelmverslaafdes en aanhangers met 'n ster.
Joni Mitchell het nooit in Woodstock bygewoon of opgetree nie. Haar beroemde treffer "Woodstock" was gebaseer op die rekening van haar kêrel Graham Nash van die band Crosby Stills and Nash.
Gerugte lui dat Jethro Tull geweier het om op te tree weens sy vrees vir "naakte dames".
Iron Butterfly is uitgenooi om op te tree, maar hulle is uit die reeks gehaal toe die persoonlike helikopter wat hulle gedurende die hele fees aangevra het, nooit op die lughawe aangekom het nie.
John Lennon en The Beatles het geweier om by Woodstock op te tree toe hul versoek om Yoko Ono saam met hulle te laat optree, van die hand gewys is.
Boer Max Yasgur is 'n aansienlike bedrag betaal vir die gebruik van sy melkboerdery van 600 hektaar om die fees aan te bied. Sommige sê dat die bedrag $ 50,000 was, terwyl ander beweer dat Yasgur 'n goeie $ 75,000 vir sy samewerking betaal is.
Daar word gesê dat Yasgur se toespraak wat deelnemers verwelkom het, 'n staande toejuiging ontvang het.
Die Kanadese orkes Lighthouse het die fees verlaat weens kommer oor veiligheid en ... ahem… toiletruimte.
Die fees is die hele naweek herhaaldelik gestaak weens reën en die risiko van elektrisiteit.
Sommige deelnemers beweer dat hulle ure lank in die ry gewag het om toiletgeriewe te gebruik. Iets sê vir ons dat sommige van hulle dit nie so lank kon hou nie.
Volgens gerugte is kanne tuisgemaakte wyn vryelik deurgegee.
Baie mense wat die fees bygewoon het, beweer dat hulle nie besef het hoeveel mense daar was nie. Baie aanhalings uit persoonlike onderhoude tydens die fees wat nog steeds aanlyn gevind kan word, skat tienduisende, nie honderde duisende nie.
Tienduisende voertuie gaste het tot 20 kilometer van die plek van die fees geparkeer gestaan.
In 2007 is Max Yasgur se suiwelplaas van 600 hektaar te koop teen 'n lae, lae prys van $ 8 miljoen.
Die kunstenaar Melanie Safka was 'n betreklik onbekende 19-jarige volksanger wat nooit 'n VIP-pas gekry het nie en vir veiligheidswagte moes sing om hulle te oortuig dat sy op die verhoog sou optree.
Gesange van "Geen reën! Geen reën nie! Geen reën nie! " het ure lank aangehou terwyl Joan Baez in die middel van 'n donderstorm opgetree het.
Die sanger Alvin Lee van die band Ten Years After het gekies om in die reën te sing nadat hy na bewering waarskuwings geïgnoreer het dat hy kan elektrokutiseer. Daar word gerugte dat hy gesê het: "As ek by Woodstock 'n elektrisiteit kry, sal ons baie plate verkoop."
Die heel laaste liedjie van die fees was "The Star Spangled Banner", uitgevoer deur Jimi Hendrix.
Terwyl Woodstock plaasgevind het, was die Vietnam -oorlog ook. Tientalle deelnemers het plakkate gedra en klere gedra wat die oorlog uitspreek en vrede vra.
Die beroemde verkeersknoop van nege myl het werklik plaasgevind, en volgens getuies was dit regtig so erg soos dit klink.
'N Man met 'n Smokey-the-Bear-uitrusting onder die naam "Wavy Gravy" was verantwoordelik vir die veiligheid. Na wat verneem word, het hy gaste wat 'n skouspelagtig is, gedreig met 'gaskoeldrank en vla -pasteie'.
Wavy Gravy se "Please Force" bestaan ​​uit motorfietsryers en lede van 'n New Mexico -gemeente wat deur niemand gehuur is nie.
'N Plaaslike groep vrywilligers van 'n nabygeleë Joodse gemeenskapsentrum het probeer om kommer oor voedsel te verlig deur duisende toebroodjies te maak en te versprei.
Na berig word, het 'n vergunningsbank probeer om voordeel te trek uit die voedseltekort, hul pryse van 0,25 tot $ 1 vir 'n hamburger. Dit is deur feesgangers afgebrand.
Die Amerikaanse weermag het gedurende die hele fees duisende pond kos, water en mediese voorraad aan die skare teen die Viëtnam-oorlog afgelê.
Sommige gaste het besluit om die ikoniese vertonings sonder klere te geniet.
Goewerneur Nelson Rockefeller het die gebied as 'n noodtoestand verklaar om die aflewering van voorrade aan die honderdduisende besoekers te vergemaklik.
Verskeie pogings is aangewend om gedenkfeeste in 1979, 1989, 1994, 1999 en in 2019 te beplan.
In 1994 is deur die New York Times berig dat honderde pond vullis in die omgewing van die melkplaas van Max Yasgur oorgebly het, alhoewel feesorganiseerders vermoedelik tienduisende bestee het aan skoonmaakpersoneel wat die terrein sou opruim.
Die terrein van die fees is nou die tuiste van die Bethel Woods Center for the Arts -sentrum vir uitvoerende kunste wat gemaklik 5 000 sitplekke het, nie 500 000 nie.
Jimi Hendrix was die bes betaalde kunstenaars. Na wat verneem word, het hy $ 18,000, of twee keer sy normale prestasiekoers, huis toe geneem.
In 2018 het 'n groep argeoloë 'n vyf dae lange opgrawing van die terrein voltooi en stukkies gebreekte glasbottels bymekaargemaak, tabs uit aluminiumblikke. Hulle doel was om die presiese ligging van die verhoog te beskryf waarin tientalle ikoniese kunstenaars vier dae lank in Augustus 1969 hul teenwoordigheid bygewoon het.
Baie koeie was daar. Dit was immers 'n melkplaas.
Wat is die wildste Woodstock -verhaal wat jy gehoor het? Was jy by Woodstock? Ons hoor graag u verhale! Deel met ons op sosiale media met die hutsmerk #MHOFWoodstock50.
1984 Woodstock -monument, kyk suidoos oor die hoofkonsertveld
Foto deur Wade Lawrence, met vergunning van die New York State Historic Preservation Office
Die National Register Woodstock Music Festival -webwerf herdenk 'n driedaagse musiekfees wat op 15 Augustus 1969 - 18 Augustus 1969 plaasgevind het op byna 300 hektaar golwende landbougrond in die platteland van Sullivan County, NY.
Woodstock, wat op 28 Februarie 2017 gelys is, is nasionaal belangrik onder sosiale geskiedenis en uitvoerende kunste/musiek as een van die belangrikste kulturele en sosiale geleenthede in die tweede helfte van die twintigste eeu. Die fees was die definitiewe uitdrukking van die musikale, kulturele en politieke idealisme van die 1960's en is byna onmiddellik erken as 'n waterskeidingsgebeurtenis in die transformasie van die Amerikaanse kultuur.
Die somer van 1969 is gekenmerk deur drie buitengewone kulturele gebeurtenisse: in Junie was die Stonewall -onluste die begin van die stryd om burgerregte deur lesbiese en gay Amerikaners in Julie, die Apollo -maanlanding het Amerikaners ontstel en die hele land 'n dosis optimisme en in Augustus die Woodstock -musiekfees, waar 'n byeenkoms van ongeveer 450 000 mense op die melkplaas van Max Yasgur 'n simbool geword het van gemeenskap en geloof van 'n generasie.
Die 1960's was die dekade waarin die baba -boom -generasie formeel met die verlede gebreek het en sy eie kulturele verwysings gevestig het. Hierdie generasie, gebore na die Tweede Wêreldoorlog, is gevorm deur die hooftemas van Amerika se naoorlogse geskiedenis: welvaart, welvaart, desentralisering van stede en die verskuiwing na voorstedelike lewens, die belofte van hoër onderwys en die veiligheid van 'n wêreld in vrede. Wat hierdie lewenstyl bevorder het, het hierdie geslag egter ook in staat gestel om die skerp kontras van hul lewens te sien met die lewens van diegene wat nie dieselfde voordele geniet nie en 'n sterk verantwoordelikheidsin by sy lede ingeboesem het. Gevolglik het hulle probleme ondervind met armoede en onreg en wou hulle hulself beywer vir burgerregte, lesbiese en gay -regte, die uitskakeling van armoede, die beëindiging van die Viëtnam -oorlog, vroueregte en universele stemreg. Teen die laat 1960's het 'n sterk teenkultuur ontstaan ​​wat sommige van die morele en politieke grondslae van die onderneming uitgedaag het.
Oor drie dae het die fees twee en dertig individuele kunstenaars, volksangers, blues en rock and roll-orkeste aangebied wat gespeel het vir 'n gehoor wat op meer as 450,000 geraam is. Kaartjies vir die geleentheid was $ 6,00 per dag. Enkele van die bekendste en gewildste kunstenaars van die era was die Afro-Amerikaanse volksanger, Richie Havens, wat die konsert geopen het en gespeel het totdat hy geen materiaal meer gehad het nie. Daarna improviseer hy die liedjie "Freedom", wat een van die fees se kenmerkende geleenthede geword het. Ander kunstenaars was Joan Baez, The Grateful Dead, Country Joe McDonald, Janis Joplin, Jefferson Airplane, Santana, the Who en Crosby, Stills, Nash en Young. Een opvallende kunstenaar en Woodstock se laaste kunstenaar, was Jimi Hendrix, wat 'n nou epiese weergawe van die "Star Spangled Banner" gespeel het.
Woodstock was die grootste en onvergeetlikste van tientalle buitemusiekfeeste wat tussen 1967 en 1969 plaasgevind het, 'n era wat begin het met die wyd gepubliseerde Monterey Pops-konsert, Monterey, Kalifornië, op 16-18 Junie 1967, en tragies geëindig het, met 'n konsert op die Altamont -renbaan, Altamont, Kalifornië, op 6 Desember 1969, net drie maande na Woodstock.
Woodstock bly 'n simbool van wat moontlik gedink is. Die langdurige impak van die fees op die Amerikaanse lewe word bewys deur die feit dat die Woodstock en die nagevolge daarvan gehelp het om die wêreldbeskouing, sosiale gewete en musikale smaak van duisende mense wat nou in leiersrolle in elke segment van die Amerikaanse rol speel, te vorm. lewe.
Wel, ek het op 'n kind van God afgekom
Hy loop langs die pad
En ek vra hom, vertel waarheen gaan jy?
Dit het hy vir my gesê
Gesê, ek gaan af na Yasgur's Farm
Gaan saam met 'n rock and roll band
Ek gaan kamp op die land uit
Ek gaan probeer om my siel vry te maak
- Lirieke uit die liedjie, "Woodstock" deur Joni Mitchell
Die oorspronklike Woodstock -musiek- en kunstefees het plaasgevind in 'n dorp met die naam White Lake, New York, in 1969. White Lake is net suid van die stad Woodstock, New York. Die stad waar volks- en bluegrass -musiekkunstenaar, Bob Dylan, gewoon het. Dylan is genooi om by die konsert te speel, maar hy het die uitnodiging van die hand gewys en het dieselfde naweek op 'n musiekfees in Engeland gespeel.
Die promotors het probleme ondervind om 'n plek te vind om die konsert te hou. Niemand wou meer as 100 000 hippies in die strate van hul stad laat rondloop nie, en ook nie die nabygeleë dorpe nie. Hulle was oorspronklik veronderstel om in die stad Woodstock te speel, maar die inwoners was daarteen en dit is daar gekanselleer. 'N Paar ander dorpe het ook geweier om die konsert te hou.
Die promotors is toe voorgestel aan 'n plaaslike melkboer met die naam Max Yasgur en hy het hulle toegelaat om die musiekfees op sy melkboerdery van 600 hektaar te hou. Die melkplaas was die perfekte ligging, want 'n deel van die grond was aan die onderkant van 'n heuwel en vorm 'n bakvorm en daar was 'n varswaterdam aan die einde daarvan. Die promotors het besluit om die verhoog aan die onderkant van die heuwel te bou met die dam as agtergrond.
Die konsert, genaamd "An Aquarian Exposition: 3 Days of Peace and Music", is uiteindelik opgestel. Die promotors het tussen 150 000 en 200 000 mense verwag. Meer as 400 000 mense het opgedaag. Die meeste van hulle het die naweek gratis by die konsert beland, terwyl die heining uiteindelik omvergegooi is deur die menigte mense wat opdaag.
Die Woodstock -musiekfees het ook geboorte geskenk aan 'n musieklegende. Jimmy Hendrix het laas op die konsert gespeel vir 'n aantal mense wat erg afgeneem het teen die tyd dat Hendrix gespeel het. Swaar reën gedurende die naweek het vertragings met die konsert veroorsaak en Hendrix kon eers Maandagoggend speel. Die musiekfees moes Sondag eindig. Bietjie meer as halfpad in sy eerste van twee stelle, stel hy almal wat nog daar is, bekend aan sy swaar, elektriese kitaarbelaaide weergawe van die "Star Spangled Banner" en word verewig in die videodokumentêr van die musiekfees.
Die musiek- en kunsfees was 'n belangrike oomblik in die hippie -teenkultuur en 'n belangrike oomblik in musiek. Dit sou twee dekades se musiek bymekaar bring. Een einde en een net begin.
Kopiereg op inhoud en kopie 2021 deur Vance Rowe. Alle regte voorbehou.
Hierdie inhoud is geskryf deur Vance Rowe. As u hierdie inhoud op enige manier wil gebruik, benodig u skriftelike toestemming. Kontak Clare Stubbs vir meer inligting.
Woodstock Musiekfees: Sing en skree! 2013
Die Woodstock Music and Art Fair, ook bekend as die Woodstock Festival, of net "Woodstock", was 'n musiekfees van 3 nagte wat strek van 15 tot 18 Augustus 1969. Dit is gehou op die terrein van 'n melkboerdery van 600 hektaar in die gehuggie White Lake in die Catskillberge in die stad Bethel, New York. Die fees is gepromoot as '' A Aquarian Exposition: 3 Days of Peace and Music '.
Die plakkaat vir die fees
In die loop van die naweek het die fees 'n skare van 500 000 getrek om die 32 verskillende optredes te sien. Rolling Stone Magazine noem Woodstock as een van die 50 belangrikste oomblikke wat die geskiedenis van Rock and Roll verander het, en daar was vyf "reünie" -feeste onder dieselfde naam in 1979, 1989, 1994, 1999 en 2009.
Die geld wat nodig was vir die ontwikkeling, is verskaf deur twee mans met die naam John Roberts en Joel Rosenman, wat 'n advertensie in die Wall Street Journal en The New York Times geplaas het wat lui: " Jong mans met onbeperkte kapitaal wat op soek is na interessante, wettige beleggingsgeleenthede en besigheidsvoorstelle. " Toe hulle die advertensie sien, ontmoet twee ander mans met die naam Michael Lang en Artie Kornfeld Roberts en Rosenman om hul idee te bespreek wat uiteindelik ontwikkel het tot 'n visie vir 'n buitelugmusiek- en kunstefees. Lang het reeds ervaring op hierdie gebied, want hy was reeds 'n promotor vir 'n ander relatief groot fees genaamd die Miami Pop Festival. Die span van vier het tydens die beplanningsproses twyfel ondervind, en het teëgekom met struikelblokke, soos om probleme te ondervind om 'n groter naam te kry om op die fees te speel. Die keerpunt kom toe die band Creedence Clearwater Revival in April 1969 by die Woodstock -reeks aangesluit het vir die prys van $ 10 000, en toe kom die ander musikantkontrakte in.
Creedence Clearwater Revival speel by Woodstock
Die fees was oorspronklik beplan om op 'n industriële park van 300 hektaar in Wallkill, New York, gehou te word, en die stad Wallkill is verseker dat nie meer as 50 000 mense dit sal bywoon nie. Daar was egter hewige terugslag en teenkanting van die stad, wat in reaksie daarop 'n wet opgestel het wat 'n vergunning sou vereis vir enige byeenkoms van meer as 5000 mense. Op 15 Julie 1969, slegs 'n maand weg van die begin van die konsert, het die Wallkill Zoning Board of Appeals verklaar dat die draagbare toilette wat in die plan was, nie aan die kode voldoen nie, en verbied die hele vertoning uit hul stad. Op kort kennisgewing kon hulle nog steeds 'n geskikte lokaal op Max Yagsur se melkplaas in die stad White Lake vind. Aangesien die terrein op sy land soos 'n bakvorm gevorm was, met die verhoog aan die onderkant, het die heuwels 'n natuurlike sitplek op die omliggende heuwel gebied.
Die uitsig vanuit die skare en die uitsig vanaf die verhoog
Hulle het weer aan die stad van hul nuwe ligging gesê dat hulle slegs 50 000 mense verwag, alhoewel hulle eintlik nog baie meer verwag het, maar hierdie keer is hul permitte goedgekeur.
Die organiseerders beraam dat ongeveer 200 000 konsertgangers na die fees sou opdaag, aangesien ongeveer 186 000 kaartjies vooraf verkoop is en mense ook kaartjies by die hek kon koop. Woodstock het egter honderde duisende meer besoekers getrek as wat verwag is, en word as 'n 'gratis konsert' beskou as dit ontdek is dat hulle nie kaartjieverkope vir al die mense wat opdaag, kan akkommodeer nie.
Met slegs drie dae oor voor die aanvang van die fees, moes die organiseerders kies tussen toenemende omheining en sekuriteit, wat geweld kon veroorsaak het, of om al hul geld te gebruik om die verhoog te voltooi, wat 'n geweldige knou op hul wins sou veroorsaak. Die oorweldigende getalle wat na die plattelandse stad Bethel, New York, stroom, het die organiseerders gedwing om op te hou met die veiligheid omdat die skare, wat groter was as wat verwag is, ook vroeër opdaag as wat verwag is. Mense wat na Woodstock gereis het, het selfs op pad na die lokaal enorme verkeersknope veroorsaak en groot paaie gesluit.
Groot skare vir die groot vertoning
Gegewe die groot aantal aanwesiges, was die fasiliteite ook nie bereid om voldoende sanitasie of noodhulp te verskaf nie. Die weer tydens die fees was ook minder as ongerep, en periodes van reënval het die velde en paaie modderig gemaak. Vanweë die reënvertraging Sondagaand het die laaste toneelstuk, Jimi Hendrix, eers Maandagoggend om 8:30 sy stel begin, wat sy beroemde, tydlose en psigedeliese kitaarweergawe van die Amerikaanse volkslied insluit.
Die fees het sy slagspreuk gestand gedoen en bewys dat dit werklik '3 dae van vrede en musiek' is. Alhoewel organiseerders, kunstenaars en konsertgangers struikelblokke ondervind het, was Woodstock oor die algemeen 'n harmonieuse gebeurtenis in alle sin van die woord, musikaal en sosiaal, en het die musiekkultuur van Amerika vir ewig verander.
(Jimi Hendrix – Star Spangled Banner)
"Staat ondersoek die hantering van kaartjies by Woodstock Fair ". New York Times. 27 Augustus 1969. p. 45.
"Woodstock in 1969 ". Rollende klip. 2004-06-24.
Tiber, Elliot. "Hoe Woodstock gebeur het … Deel 1, Discoverynet, herdruk uit The Times Herald-Record, Woodstock Commemorative Edition (1994)
Robert Stephen Spitz (1979). Kaalvoet in Babilon. The Viking Press, New York.ISBN 0-670-14801-6
Collier, Barnard L. (16 Augustus 1969). �,000 Thronging To Rock Festival Jam Roads Upstate ". New York Times. pp. 1, 31.
"Hoe Woodstock gebeur het … Deel 3 " (geargiveer 2009)
Tiber, Elliot. "Hoe Woodstock gebeur het … Deel 2, Discoverynet, herdruk uit The Times Herald-Record, Woodstock Commemorative Edition (1994)
Verklaring oor die historiese en kulturele betekenis van die Woodstock -feesterrein in 1969 ". Ontvang 2008-04-17.
Andy Bennett Simon Warner (Mei 2004). Onthou Woodstock. Ashgate Publishing. ISBN 0-7546-0714-3.
Michael Pettersen is gefassineer deur musiek, klank en klanktegnologie sedert hy as kind 'n kristalradiostel gebou het, en is die direkteur van korporatiewe geskiedenis. Hy is sedert 1976 werksaam by Shure Incorporated, en is 'n bydraende outeur tot die verwysingsboek van 1,550 bladsye, "Handbook for Sound Engineers", sowel as die enigste outeur van talle pro -klanktegnieke. In sy persoonlike lewe is Michael 'n professionele musikant, gepubliseerde komponis van koorverwerkings, mede-outeur van 'n biografie oor die jazz-kitaarspeler Freddie Green en 'n berugte renoster.
Die naweek van 15 tot 18 Augustus 1969 het ongeveer 400 000 feesgangers van naby en ver gereis om die golwende velde van Max Yasgur se melkplaas naby Bethel, New York, te bewoon. Daar het 'n paar van die land se grootste musiekoptrede saam met stygende sterre op die Woodstock Music and Art Fair opgetree.
Een van die kunstenaars op die tweede dag van Woodstock. Foto deur Lisa Law.
Woodstock was die grootste van die 1960's teenkulturele musiekfeeste in die Verenigde State. Dit het 'n onuitwisbare indruk gelaat op nie net die kunstenaars en besoekers nie, maar ook op die gedagtes van miljoene jong Amerikaners wat Woodstock tweedehands beleef het - deur middel van nuusmedia, 'n wydverspreide dokumentêre film en die verbruikersprodukte wat spoedig daarna gevolg het.
Sommige voorwerpe in ons versameling vertel 'n geskiedenis van Woodstock - een wat veel verder strek as die plaas in New York.
Woodstock was altyd bedoel om wins te maak. Organiseerders het vooraf kaartjies verkoop en dit by die hekke begin slaan. Kaartjieversameling word egter vinnig laat vaar nadat menigtes besoekers ingange oorweldig het en deur nabygeleë gapings in heinings begin kom het. Die organiseerders het ontnugter en opgehou om kaartjies te versamel.
Die kaartjies in die museum se versameling is by die hekke geslaan.
'N Groot skare het byeengekom, en die kaartjie is laat vaar. Volgens sommige berigte was die fees chaoties en deur ander ekstaties.
Feesgangers was verbaas oor die groot skare, wat hulle dikwels vir die eerste keer aan die lig gebring het dat die aantal eendersdenkende siele in die land baie groter was as wat hulle voorheen gedink het. Foto deur Lisa Law.
Fotograaf Lisa Law het dit alles vasgelê-van deurdringende reën en kwynende voorraad, tot ontsagwekkende musikale optredes en uitdrukkings van die gemeenskap. Die wet het selfs ritte op helikopters wat kos en mediese toerusting vervoer het, afgelê toe die paaie onbegaanbaar geraak het. Vandaar het sy die enorme omvang van die fees vasgevang.
Mediese noodgevalle en voedselvoorrade moes per helikopter ingevlieg word toe verkeer en verlate motors die paaie onbegaanbaar maak. Foto deur Lisa Law. Lisa Law het die voorbereiding van 'n maaltyd in die gratis kombuis van die fees aangebied. The Hog Farm, 'n jarelange gemeente, het vrywillig die kombuis gebou vir gebruik deur die feesgangers. Foto deur Lisa Law.
Organiseerders van vandag se musiekfeeste verdien baie van hul wins uit die verkoop van 'n wye verskeidenheid verbruikersgoedere ter plaatse en aanlyn, insluitend die immergewilde konsert-T-hemp. Organiseerders van die Woodstock-fees het T-hemde aan die personeel verskaf en hulle het dit nie tydens die fees verkoop nie. Verkopers van derdepartye vul egter vinnig die leemte deur klere, plakkate en ander aandenkings te verkoop.
'N Pers T-hemp wat aan 'n feespersoneel verskaf word. Hierdie T-hemp is tydens die fees deur 'n onafhanklike verkoper verkoop.
Alhoewel etlike honderdduisende mense die Woodstock -fees eerstehands beleef het, het die idee van Woodstock die lewens van miljoene ander baie beïnvloed. Baie Amerikaners het die fees leer ken deur nuusdekking, verhale van vriende wat die trek gemaak het, en deur Woodstock, die fees se baie suksesvolle, drie uur lange dokumentêre film, wat eers sewe maande later in teaters verskyn het. Die kulturele impak van die fees het steeds toegeneem. Baie jong Amerikaners het hul affiniteit uitgespreek vir die waardes wat hulle met Woodstock verbind het deur plate en film- en konsertkaartjies te koop met T-hemde en plakkate aan hul mure te hang.
'N Vroeë Woodstock -plakkaat.
Irene Clurman was verbaas om in 1970 te ontdek dat die plaaslike J.C. Penney in Gallup, New Mexico, stof verkoop met 'n foto van honderde Woodstock -deelnemers in die gras. Clurman het grootgeword in die distrik Haight-Ashbury in San Francisco, waar sy aan politieke protesoptredes deelgeneem het en 'n affiniteit met die teenkulturele waardes van die omgewing verkry het. Terwyl sy nie die land kon oorsteek om Woodstock by te woon nie, herken sy die foto, koop die stof en maak van dit 'n mini -jurk. Sy het dit gedra "as 'n tong-in-die-kies viering van liefde, vrede en opstand", het sy verduidelik. 'Mense het eers die veld van hippies opgemerk toe ek daarop gewys het. As ek nie aandag gee aan die beroemde foto nie, bly die boodskap van die rok my geheim. "