andries! dat ek nou die woord digter so ontoeganklik gemaak het vir jou in my jeug – maar ja, daar was vir my ‘n kanón van ‘n kanon daardie jare, met breyten heelbo (net onder dante en die lieweheer self, en ook nie altyd in daardie volgorde nie) … (en natuurlik was ek ook een van daardie boheme – spieëtjie spieëtjie). 10 En daar was 'n man met 'n verdorde hand, en hulle het Hom gevra en gesê: Is dit geoorloof om op die sabbat gesond te maak? -- sodat hulle Hom sou kan aanklae. 23 Is hulle dienaars van Christus? --ek praat in uitsinnigheid--ek nog meer:in arbeid oorvloediger, in slae bo die maat, in gevangenskappe baie meer, in doodsgevare dikwels. Die arbeiders het geen vaderland nie. r n Mens kan nie van hulle afneem wat hulle nie het nie. Dit bring my terug na die teiken-mark se posisie. ‘n Mark beweeg of ontwikkel en die digter of skrywer wat stilstaan, verloor miskien die konteks waarin die teiken-gehoor beweeg.