Boerekos met 'n Twist: Visarende, riviere, perde en kinders, maak alles in die lewe die moeite werd!
Maar terug nou by die Visarend en die rivier. Ek het my kinders leer perdry op my manier van natuurlike “horsemanship”. Dit beteken hulle het nie in ‘n ring al in die rondte geploeter nie. Nee, ek het hulle met die perde uitgevat in die bebosde rivier in. Daar het ons in die digte rietbos met sy tonnels gery...daar het ons op en af teen groot en lang walle gehardloop, gallop en geloop om hulle balans te leer. So het ek hulle op ‘n natuurlike manier leer spring met hul perde. Die waarde van die kinders uitneem met hulle perde was ongekend in hulle fisiese asook kognetiewe ontwikkelling. Op die pad moes die seuns (Hardus toe 4 en Peet 8) geleer het om probleem situasies vanuit die saal te identifiseer en die perd op sy gemak te stel. Te leer om in ‘n span te werk, jy en jou perd, wat vertroue is en die rotine van versorging...dit alles kweek dissipline by ons toekomstige volwassenes. Dit was goeters soos ‘n hoop bale of ‘n klomp kunsmis sakke wat eenkant lê wat verdag lyk, die kinders het dan geleer om die perd vooraf die ding te wys, die kop effens te draai na die “kamstige vyand” en ook dan so verby die sakke te gaan met die perd wat bewus is van die ding is nie ‘n gevaar. Ja, probleem oplossing skills was hier geoefen op ‘n daaglikse basis.
Wat vir my opvallend was, was my rooikop knapie van 4 jaar oud, wat sy perd die beste hanteer het. Hy het net daardie rooikop willetjie gehad en kon sy weghol perd self onder beheer kry as ons huistoe gedraai het. Kinders verbaas mens...maar perd se kind nog meer! So het die seuns ouer geword en die perde ook. Toe ons na 12 jaar uitvind ek is al 3 maande swanger moes ek ophou perd ry, en dit was vir die seuns en vir myself baie erg gewees. Maar ons het aangepas en toe ‘n arena ingerig vir hulle om in te speel asook ‘n ring om die nuwe perde wat kom te werk. Ons ou perd Kloppe was die wildste, maar net ek kon hom ry, hy het maar ‘n moeilike tyd gehad voor hy na ons gekom het. Ek het baie lank met hom gewerk om sy vertroue te wen, my man sou hom lankal slagpale toe gestuur het as hy hom moes werk. Maar Kloppe het soos ‘n skip gery, pragtige lang treë, egalig en gebalanseer. Bene vas op die aarde en die mooiste houding! Tigger was Peet se perd, hy het boerperd en polamino bloed in hom gehad...hy was die rustigheid vanself. Ek het hom kleintyd “gedesensitize” en was bomproof. Eendag het die reën die seuns in die boord oorval en hulle het onder sy vet pens weg gekruip en hy het mooi sy basies opgepas. Dan was daar ou Boesman...wat ‘n meneer. Dit was my man se perd! Sterk en fors, regop en dapper! Was ook ‘n boerperd met die mooiste gesig en ‘n vette boud aan hom. Slim en altyd die hekke vir al die diere op die plaas oop gemaak. Ek het my perdry tye geniet...nou is Kloppe op die ouderdom van 40 in vrede heen, Boesman is verlede jaar gesteel...ja wie steel ‘n perd? Mmmmh mense wat weet hy is van ‘n goeie bloedlyn! Die storie van Tigger is vir ‘n volgende keer....’n Hartseer storie...met ‘n goeie einde!
Posted by Annelien Pienaar at 18:57:00