Worshond herstel goed ná poot afgesit wordLuna, ‘n skimmelworshond, is op die herstelpad. (Foto: Christiaan Smit) Luna, ŉ skimmelworshond waarvan die een poot vroeër afgesit moes word nadat sy volgens haar eienaar gebrekkige behandeling by ŉ Pretoriase veearts gekry het, is op die herstelpad. Soortgelyke klagtes oor behandeling wat troeteldiere glo by Doornpoort Dierekliniek sou gekry het, stroom intussen in. Maroela Media het vroeër berig Luna se eienaar, Christiaan Smit, het dr. James Davies van die Doornpoort-dierekliniek by die Suid-Afrikaanse Veeartsenykunderaad verkla oor die behandeling wat sy hond ontvang het. Smit het vroeër gesê dat hy dae lank nie toegelaat is nie om Luna te besoek terwyl sy by Davies se praktyk behandel is. Hy het haar later na die Onderstepoort-dierehospitaal geneem, waar haar voorpoot noodgedwonge afgesit is. Luna moet Donderdag weer ŉ dokter besoek vir ŉ opvolgondersoek en om haar wond te versorg, maar leer reeds fluks om op drie bene oor die weg te kom. “Sy eet goed, al is sy nog ŉ bietjie maer. Sy begin weer lewe kry en mik-mik om te begin speel. Dit sukkel maar, want soms val sy nog om. “As sy stap, dan huppel-trippel sy, maar as sy hardloop, is dit asof sy nie besef sy kort ŉ been nie,” sê Smit. Volgens hom het talle mense hom na aanleiding van die berig gekontak en hul eie ervarings met hom gedeel. “My foon hou nie op met lui nie,” sê hy. Benewens Smit se klagte, is minstens nog een klagte teen Davies by die veeartsenykundige raad ingedien. Maroela Media het ook talle e-posse van lesers ontvang wat ontevrede was met die diens wat hulle van Davies ontvang het. Nie al dié mense het hom egter formeel by die veeartsenyraad verkla nie. Jeanne-Marie Erasmus sê sy het wel vroeër vandeesmaand ŉ klagte by die raad ingedien ná die dood van haar yorkshireterriër, Mia. Mia het ophou eet en Erasmus het haar op ŉ Sondagmiddag na Davies vir behandeling gehaas. Volgens haar is sy meegedeel dat Mia ŉ maagaandoening het en ŉ drup met medikasie vir behandeling moes ontvang. Sy het ŉ dag later navraag oor Mia se toestand gedoen, maar die hond was steeds uiters siek. Teen Woensdag het sy na die praktyk gery, waar Erasmus sê sy nie toegelaat is om haar hond te sien nie. Davies het glo gesê dat Mia nog minstens twee dae lank behandeling moet ontvang. Erasmus sê sy het spesifiek gevra of Mia enigsins ly, maar is meegedeel dat dit nie die geval is nie. Teen Sondag het die praktyk laat weet dat Erasmus vir Mia kan kom haal en dat sy die hond moet terugbring indien sy steeds geen eetlus het nie. “Toe ek haar gaan haal, was sy vuil en maer. Sy het gestink. Haar ogies het aanmekaar vasgeplak, asof daar infeksie in haar oë was. By haar beentjie, waar die drup was, het daar etter uitgeloop,” sê Erasmus. “Sy was so swak dat sy omtrent die heeltyd omgeval het.” Teen 02:00 die volgende oggend het Erasmus vir Mia weens haar verswakkende toestand na ŉ ander veearts gehaas, waar sy uitgesit is. Erasmus sê die 11-jarige Mia was soos haar kind. “Ek is kwaad en hartseer, want dit voel of ek haar in die steek gelaat het. “ŉ Dier kan nie vir homself opstaan nie.” Jeanne-Marie Erasmus se yorkshireterriër, Mia. (Foto: Jeanne-Marie Erasmus) Renette Cloete beoog ook om ŉ klagte teen Davies aanhangig te maak ná die dood van haar hond, Mollie. Mollie, ŉ 16-jarige worshond wat aan diabetes gely het, is op 1 April vanjaar dood nadat sy op 30 Maart by die praktyk opgeneem is. Cloete beweer haar besorgdheid oor haar hond is afgemaak en sy is nie toegelaat om haar hond te besoek nie. Cloete sê sy is ook meegedeel dat sy nie vir Mollie by die praktyk mag wegneem terwyl sy nog behandeling ontvang nie, hoewel sy uiters onrustig was oor die toestand van haar hond. Mollie is glo weens ŉ maagseer dood, hoewel Cloete glo dat haar suikervlak nie behoorlik gemonitor is nie en dit tot haar dood gelei het. Sy sê nadat sy die oproep gekry het dat Mollie dood is, wou sy die hondjie se oorskot oplaai om self te begrawe. Die hond se liggaam was in daardie stadium reeds yskoud en sy het volgens Cloete glukose aan haar bek gehad. Dit was vir haar ŉ aanduiding dat daar ŉ probleem met die beheer van die hond se suikervlak was. “Dit is soos om iemand te verloor en jy kon nie eers totsiens sê, of vir haar ŉ drukkie gee nie. Ek sou enigiets vir haar doen,” sê Cloete. “Wat het agter daardie deur aangegaan dat ek nie my hond mag gesien het nie? Daardie seer is onmenslik en iemand wat lief is vir diere, sal dit verstaan. “My reg as eienaar, as mamma van daardie hondjie, is weggevat.” Cloete sê weens Mollie se diabetes het die hond oral saam met haar gegaan. “As sy nie kon saamgaan nie, het ek nie gegaan nie.” Só werk ondersoekproses Volgens die veeartsenykundige raad word klagtes wat teen ŉ praktisyn by die raad aanhangig gemaak word, deur ŉ ondersoekkomitee oorweeg. Indien daar meriete in ŉ saak is, kan ŉ veearts amptelik verhoor word. In so ŉ geval word ŉ klagstaat opgestel en ŉ onafhanklike groep kenners, wat nie betrokke was by die aanvanklike ondersoek nie, word aangewys om die getuienis aan te hoor en ŉ bevinding te maak. Indien die saak op ŉ skuldigbevinding uitloop, besluit die ondersoekkomitee op ŉ gepaste straf. Volgens die raad moet klagtes wat ingedien word, egter behoorlik gestaaf word. Dit behels die indiening van verskeie dokumente en ŉ spesifieke proses wat gevolg moet word sodat bepaal kan word of die saak verder gevoer moet word. Die proses, sowel as die dokumente wat benodig word om ŉ klagte in te dien, is op die raad se webwerf beskikbaar. Davies het nie op ŉ versoek om kommentaar gereageer nie.