Kabous Meiring het die skrywer gepols oor hierdie boek wat ondersoek instel na huiswerkers as die belangrikste tolke en vertalers in die Suid-Afrikaanse samelewing.
Op Meiring se vraag of dit steeds moeilik is om vir die huiswerker ‘n stem te gee, sê Jansen dat sy versigtig is vir die sticky web of representation: “Die punt is dit lê nie eintlik aan ons nie.” Sy gaan voort en verwys na Eva Krotoa, Jan van Riebeeck se kinderoppasser oor wie hy baie geskryf het. “As ‘n mens na sy dagboek kyk dan sien jy dat hy haar ‘n paar keer direk aanhaal, maar ‘n mens hoef nie namens almal in die land te praat nie, daar is meer as genoeg mense wat self kan praat.”
‘Is daar nog van daai potbrood van jou oor, Nobert?” vra ­Johan Badenhorst hoopvol terwyl hy die bakkie agter oopklap, die stofie uittrek en die swart Voetspore-ketel aan die prut kry vir ’n koppie koffie.
Ons is iewers langs ’n pad in die hart van Ethiopië. Soos altyd in dié land verskyn daar in ’n oogwink 50 mense wat jou nuuskierig aanstaar terwyl jy grondboontjiebotter en stroop op Nobert ­Coetzee se brood smeer.