“Daarop vra hy: Laat my tog u heerlikheid sien. Maar Hy antwoord: Ek sal al my majesteit by jou laat verbygaan en voor jou die Naam van die HERE uitroep; maar Ek sal genadig wees vir wie Ek genadig wil wees, en My ontferm oor wie Ek My wil ontferm. Verder het Hy gesê: Jy kan my aangesig nie sien nie, want geen mens kan My sien en bly lewe nie. Ook het die HERE gesê: Kyk, hier is ’n plek by My waar jy op die rots kan gaan staan. En as my heerlikheid verbygaan, sal Ek jou in die skeur van die rots stel en jou met my hand oordek totdat Ek verbygegaan het. En as Ek my hand wegneem, sal jy My van agter sien; maar my aangesig kan nie gesien word nie.” – Gen 33:18-23
Hierdie ervaring wat Moses met die Here gehad het spreek boekdele oor die wese n die karakter van God. Geen mens, met die sondige toestand waarin hulle verkeer kan God se aangesig sien en lewe nie. So heilig, rein, suiwer, verhewe en heerlik is Hy. Tog buig hierdie verhewe God hom neer tot die mens en openbaar van Homself aan die mens genoeg om te kan glo.
In die Bybel openbaar God nie alles van Homself aan die mens nie, maar Hy openbaar genoeg vir die mens om te kan glo. Hy openbaar hoe Hy wat ver bo die mens verhewe is sy Seun geoffer het. Dat Hy wat self God is, menslike vlees aangeneem het en gesterf het sodat sondaars met God in verhouding kan leef!