aankondigings insake Nuwe Mens
Alternatief: So twee jaar nadat ek EK VRA NA GOD geskryf het, het dit een aand tot my gekom dat die maklik is om te kritiseer,
"maar kom jy met iets anders...iets weg van die gode en God, wat jy bevind het voete had en het van klei."
Wat? Hoe sou dit moontlik wees om met 'n alternatief tot sê die Christendom te kom? Dit sit beslis nie in mý broek nie.
Toe, een aand baie laat, sit ek voor my rekenaar toe "iets" vir my sê: "Begin nou die boek!"
Ek was verstom, maar het tog 'n nuwe blad op my Word geopen...sonder naam.
'Wat sal ek dit noem?'
Ek het nie geweet nie. Nie 'n idee gehad nie.
Na so 'n uur se gedink en gestaar na die leë bladsy op my skerm het 'n naam vir die boek tot my gekom: "Die ALTERNATIEF". Ek het dit getik. En dis hoe vêr ek daardie eerste nag gevorder het.
Anders: Dis Julie 2009. Ek droom ek kom by ‘n plaas aan met drie dele, elkeen met ruim opstalle, iets soos ‘n vakansieplaas. Ek gaan by die eerste in, maar word aangesê my plek is by die derde en laaste een bespreek. Ek stap soheentoe.
Langs die pad merk ek mense wat wreedaardig op mekaar jag maak..soos 2de Dimensie diere: die jagters kies een uit en jag en vang hom/haar..nes 'n jagdier: ek kry die idee dis omdat die gejagte anders dink en glo...dan verniel hulle die gevange een. Dis vreeslik. En alles sonder gevoel.
Eenkant sit drie persone dit en gadeslaan, onbetrokke, drink bier, bekyk alles asof van vêr af, asof dit hulle geensins raak of aangaan nie.
Ek kan nie glo wat ek sien nie.
Dan trek die diamantblink son my aandag, dis vêr, baie vêr, tien lae vêr verwyder, sien en merk ek.
“Alles sal skoongemaak moet word, uitgewis móét word.”
In die vêrte sien ek ‘n massiewe ontploffing, soos ‘n atoombom wat ontplof. Dit kom geluidloos in ons rigting aangedryf. Dan hoor ek die geruis van groot waters en sien hoe dat ‘n massiewe tsunami tipe golf water op ons afgespoel kom.
Ark...rond: Die Plat ronde boottipe
Ek het myself en my vrou op ‘n groot, plat, ronde houtstuk bevind, op see. Sy het in afwagting voor op haar knieë gestaan en reikhalsend gekyk wat vorentoe lê. In di verte het ek ‘n kop of berg gesien. Aan die seekant is daar ‘n kom, en dit is gevul met diep pers blomme...geweldig baie.
Nota: Reg aan di begin van my spirituele kontakervaringe het Gabriël, wat my kom “open”/opereer het, ook pers as deel van dit se toerusting gehad. Later het oom Boeddha aan my gesê ek is die pers amarilla; en later, die pers lotus. Gereeld pers. En nou lê daar ‘n persbedekte kom voor ons/my.
Voor my het die Groot, donnker Kloof in beeld gekom.
Asemhaal: Haal asem!
Stil word het deel van my meditasieproses geword, lankal al.
Ek haal asem, diep in en uit, net gemaklik.
Die Son kom groot in my visie: Dit is vanoggend rooi...die vuurrooi tref my as die hoof-idee vanoggend.
Dan verskyn daar ‘n berghang in mistige toestande voor my. Daar is sneeu plek-plek oor die hang. Dan verskyn ‘n beeltenis van ‘n grot so ‘n entjie van my af, teen die hang van die berg.
In die half-mis, en met die sneeu plek-plek, lyk die rotse swart. Dit is deels met sneeu bedek.
Ek gaan nader. Dis ‘n klipgrot. Ek gaan in.
Binne sien ek eerste en nét die Aarde. Verstom gaan ek staan.
Die Aarde...? Trane rol van haar af...en baie.
Dan verskyn ‘n vuurrooi son in my visie. “Waar is my Goue Son?” vra ek.
“Jy kan kies, ‘n Goue Son of die Vuurrooi son.”
EK wil so graag die Goue Son kies...maar...My Mense wil en sal nie hoor nie: ‘n skoonmaakproses is nodig, wat tot oorgang tot die Nuwe sal lei...‘n deeglike wasproses, hoe swaar ook al."
‘n Ou beeltenis kom weer in my gemoed:
Ek het my op my wit perd bevind, wat nou by hierdie geleentheid baie groot was. Die massiewe perd het in water gestaan, wat tot sy onderlyf hoog was. Agter my het mense in vrees en nood gegil. Verbaas en onseker het ek omgekyk. Mense het byna skouerhoogte in vuil modderwater gestaan, in vrees gegil, mekaar probeer help; maar dit was een groot warboel, wat vir my nutteloos voorgekom het.
Ek het onwillekeurig hulle te hulp gesnel, van hulle op die perd dwars laat lê. Ek vind toe ek kon heelwat mense so oplaai.
Toe kyk ek op en sien aan my regterkant ‘n hoë kop, waarheen ek onwillekeurig heen koers gekry het.
Die onderdeel van die kop was met digte mis bedek. Ek vind toe dat die perd sy pad in die mis kon vind. Was ek bly!
Uit die mis gekom merk ek mense het hul begin tuis maak op die kop, wasgoed hang aan saamgeflansde hanggoed; mense sit en staan rond, kook, praat...die lewe gaan aan.
Ek het my vragte mense een na die ander daar by hulle afgelaai. Die werk was uitputtend. Ek kon nie verstaan dat daar nie meer helpendes was nie, maar daar was min tyd vir dink.”
Die Aarde huil nou hard. Voor haar het ‘n poel van trane opgehoop. Dit ontroer my . EK probeer my arm om haar slaan.
Dan kom dit: “Haal asem... haal diep asem, laat die Energie van Ewigheid deur jou in krag en vertroosting deur en oor die Aarde sprei...versterk haar in haar weeklaag. Haal diep asem, don, aanmekaar, en gelei so die Ewige Energie tot ons aarde.”
Ek doen dit, voel hoe dat die prana (adamantiese kragpartikels) in en deur my vloei.
“Haal asem... bly asemhaal!”
Ek doen dit. Ek beleef ‘n spruit van kragvloeiing. Ek konsentreer om diep en rustig asem te haal, terwyl ek deurentyd fokus om die Krag na Moeder Aarde te gelei. Ek voel hoe die spruit ‘n sterk stroom word: ek verheug my daarin. Dan is dit asof ‘n berg water skielik na ons spoel, en die spruit word ‘n wye rivier: die Krag omsirkel ons, lig ons op, uit die water uit, op...baie op...en vêr, na die Son...Vader Son.
Ons land op die polsende, ontploffende rooi oppervlakte van die Son. Toe, die kokende kooks verswelg ons nie, nee, ons sweef daaroor...ons heers daaroor...ons word deel van die Rooi Son, wat nou die aarde sal begin was.
Berg: ou, in hf 4 van Neutraliteitsboodskap: "Voor jou lê ‘n baie hoë berg
Die Bergklimmer: Daar is daarna herhaaldelik aan my 'n man in 'n geel anorak gewys, wat vir my na 'n bergklimmersbaadjie gelyk het. Dit het vir my gelyk of hy berg klim. Dit het baie lank aangehou. Ek het die gevoel gekry hy bestyg 'n baie hoë berg.
Drie manne ++ ea++++: Ek dink hier aan die eerste keer dat die drie manne in Oosterse godsdiensdrag my op my plato besoek het; toe het Mitch, die leier van die drie, gesê: “Die mense verlang na jou, hulle kan nie wag dat jy kom nie.” Ek sê toe ek is moeg, die aarde is nog in my, waarop hulle my teen ‘n saalsak laat lê het en my bedien het met koffie, en toe later ‘n heerlike pangerêg. Toe slaap ek...
"don, Julle, daar is nie net een pad tot ervaring van die lewe, berusting en geluksaligheid nie. Die pad van die lewe is 'n baie groot, breë hoofweg (highway), met baie lane. Daar is beslis nie net een laan nie. Elkeen kan in vryheid kies in watter laan hy/sy wil ry. Geen voorskriftelikheid daartoe nie. Jy ry dalk nou in laan 7 (daar is baie lane!), en ek in laan 77; die volgende persoon kies dalk laan 349, ensovoorts. Alle lane is dieselfde, gelyk, loop tog in dieselfde rigting en na dieselfde eindpunt toe. Want, ja, ons...julle...jy...ek...het almal dieselfde eindpunt: dit is net die tyd van ons aankoms by die 'eindpunt' wat verskil. Ons sê weer: alle paaie is dieselfde, 'gelyk', as ons dan hierdie woord/begrip moet gebruik...en loop na een eindpunt!
Soos jy al beleef/’gesien’ het, is dit ‘n ryke pad, met ook maar aanpassende beginsels – ja, want ook óns dinge is nie finaal nie. Nog lank nie. Alles bly steeds potensiale. Ook is die mens op aarde, in 3-D, te alle tye en in alles deel van alles, en ook in en ten opsigte van enige of alle veranderinge...ja, van ons kant af, hier aan die Ander Kant, het ons sekere besluite tov die Nuwe Dispensasie geneem...móés neem...maar nou is dit vir die mense in 3-D, 'op aarde', om van die veranderinge tot die Nuwe Aarde te verneem, dit te oorweeg, dan te aanvaar en te implementeer. Ja, ons gaan die veranderinge tot die Nuwe Aarde nie op die mens in 3-D afdwing nie. Dit is nou in júlle hande.
Laat elkeen wat in die rigting van die aanvaarding van die Ewige ry/beweeg/kies, sy/haar eie ervaringe hê, hul eie belewenisse, eie sien, eie groei en eie laan op die ewigheidspad kies…want dit is wat dit is, te wete, elkeen se afsonderlike laan/keuse op die ewigheidspad."
"don, daar is nie net een pad van lewensverkenning nie!
Ons is daarop gewys dat ons erkenning hier in 4-D aan meerdere paaie en keuses ons as verstandiges dan behoort te bring by LAAT ELKEEN TOE OM SY/HAAR ANDER/EIE-ROETE PAD TE NEEM, GUN elkeen sy/haar pad, wens haar/hom alle seën toe daarop.
Waaroor oor my pad stry as jy dit nie verstaan of gekies het nie, en andersom?
Ons aan Ander Kant respekteer en ondersteun geloof, maar nie in uitgang van DAAR-IS-NET-EEN-WEG nie.
Die ‘daar-is-net-een’ is vir mense wat die Christelike uitgang en ander geloofsuitgange kies: diegene wat hierdie net-een-weg/uitgang kies, kan dit tog nie aan die res opdwing nie, of in bangmaak/vrees af-forseer nie: ons/Mens is mos al lankal verby daardie skaam periode van menswees."
don: Ons almal het 'n Geesteskomponent, wat vanuit ons 4-D spruit en opereer. So het Yeshua ben Josep...die fisies-historiese "Jesus"-persona...uit die brongees van Jeshua (en/of Sananda) van Ander Kant ontstaan. Die Jesus-METAFORIESE verhaal is eers in 325 nC as eenheid saamgestel, te Nicaea. Ek verstoud my om te sê dat die metaforiese Jesus vir alle mense beskikbaar is, in en as HULP en GENADE!
Dwang, vreesaanjaging of afdreiging is nie deel van LIEFDE en VERDAAGSAAMHEID nie!
Kom ons hou op fout soek by en met mekaar: dit is tog maar eksklusiwiteit soek vir self.
Hierdie ek/ons-alleen-is-‘reg’, eksklusiewe uitgange/uitlewings/eise is maar ‘n ek-is-koning houding, ék-alleen-is-‘reg’, ék-alleen-hou-die-waarheid, en allerhande verneukingkies van God wees/speel, in verleiding van die God-verleiding van ons erfenis.
“don-Julle, Onthou gerus, as daar een kortpad tot vrede is, dan is dit gun-mekaar-en-alle-mense ruimte in verdra. Kies gerus kortpad tot saam leef in arms oopmaak vir mekaar.
Weet julle dat so ‘n gun-mekaar optrede tog maar die Kruis-verwesenliking is, waarin julle die grootse Lig, wat vertikaal vir ons ruimskoots beskikbaar is, in arms oopmaak horisontaal op aarde versprei?
daarin lê julle gena!”
Later, na lange stilte:
is mens in verdra!”
En nog later: “Onthou gerus dat daar verskillende seë is, maar almal is uiteindelik een see: uiteindelik loop al die seë bymekaar, om so een see te word, wat dit nog altyd was; en so is die Mens, en, tewens, alle lewe in die Heelal.
So ook vra ‘ons’: Is alle bome, bome?
Maar natuurlik is alle bome, bome. Wel in verskeie vorme en voorkomste, maar bóme.
Dan is mense maar in verleiding geneig om dinge hiërargies te verdeel, via skyn polarisasiewaardes daaraan toe te ken, en om dan te glo dat die een ‘beter’ is as die ander...soos ‘n tydmorsgedagte in ‘n woestynsandstorm.
Is alle mense dan ook gelyk? Of is daar hiërargie op mens van toepassing? Is christene of godsdienstiges ‘hoër’ of ‘beter’ as ander mense? Is wit mense ‘hoër’ of ‘beter’ as anderskleurige mense? Is christene ‘hoër’ of ‘beter’ as byvoorbeeld Islamiete? Is een mens ‘hoër’ of ‘beter’ as ‘n ander, om watter rede/verskoning/uitdinking/bewering ook al? Weet julle dan nog nie dat hierdie maar net ‘n truuk is ten einde mense te kry om self in verdeeldheid te sien, te bring en te hou?
Waarom julself en jul sieninge, denke en geloof in ‘n woestynverlatenheid van verwydering van mekaar indwing? Waarom alleen en in verwydering...in groepsdenkevereistes...die woestyn van skoorsoekendes invaar?
Ag, ons Liewe Broeders en Susters, verdra, asseblief!”
: hiërargies: om dinge na mesesiening in 'n rangorde van onder na bo te plaas, tw die een is bewewerdelik "hoër"/"beter" as die ander.
Eers Gabriël Aartsengel Gabriël het my onverwags op ‘n dag kom open tot spirituele kontak…’n hele klompie jare gelede. Dit was beslis nie vooraf aangekondig of van my kant af beplan nie. Nooit.
My vrou en ek was by die Drakensberge: Little Switzerland, tussen Harrismith en Bergville. Ek het ‘n boek oor kanalisering (boodskappe van Ander Kant af oorbring) gelees/bestudeer. Dit was laat oggend. Ons het op die stoep gesit en uit gekyk oor die pragtige Drakensberg. Ek het halfpad die boek gelees toe “iets” vir my in my bewussyn sê ek het nou genoeg van die onderwerp gelees. Ek het die boek neergesit. My vrou het vir my koeldrank gaan haal en gesê sy gaan vir ons brunch maak. My kop het swaar geword, ek het agteroor geleun en my kop op die stoel se leuning laat rus. Voor my gesig/geslote-oë het ‘n figuur in ‘n pers kleed verskyn, met ‘n groot robotgesig, met soort van goue pypstrale lig (goue lig van verskillende dikte), wat warm na my kop geskyn het, en in my kop in. Geluidloos het die vreemde gebeurtenis plaasgevind. Hoe lank dit geduur het, weet ek nie. Na ‘n tyd het ek bygekom, uiters verbaas, maar baie kalm. Ek het nie kon verklaar wat nou met my gebeur het nie. Ek het opgestaan en aan my vrou, in die oopplan kombuis, gesê ek kort nou ‘n stort. Terwyl ek stort, het my oorgegane suster (al jare oor) se gesig uit/in die stortkop verskyn en ‘n belangrike, persoonlike familiale boodskap aan my oorgedra: dit het later feit geblyk te wees. Ek was verbaas, ook hartseer daaroor.
Goue, Ewige Mens!
“Gaan die Goue binne, don, die Goud waar jy altyd welkom is – julle altyd welkom is.
Voor julle lê Goue tye, maar ook stormagtige oorgangsgebeure. Dis maar hoe dit is, veranderinge gaan maar altyd gepaard met onstuimighede – kyk hoe waai die wind voor ‘n storm, of voor groot koue, edm. Die mikpunt is dat ‘n mens – jy/julle - die Goud sal bly soek en sien, te midde van die storms of omkeergebeure...bly jou/jul visie op die Goue Eindstreep hou, en wees bly en dankbaar daaroor/daarvoor. So sal die oorgangsgebeure vir julle draagliker wees.”
“Hou denke terug, don. Hou jou flinke rede in neutraal, en gaan in die onderbewussyn in, waar die kontak met ons gehou kan word.
Ons staan gereed om elkeen van julle by te staan in hierdie dae en gedurende die komende gebeure. Wend jou dus te alle tye tot ons en gee self nie oor aan vrees, verwyt, toorn of ongeduld nie. Onthou, vrees spruit voort uit onkunde, en het ons jou/julle met baie kunde/kennis voorberei oor die jare – jou/julle as’t ware voorberei vir hierdie oorgangsgebeure, jou/julle toegerus met inligting en, hopelik, ook laat uitsien daarna.
Wel, die oorgangsjaar is nou betree tw gedurende die komende jaar sal onverwagte gebeure julle oorval. Word dan stil, en wees dankbaar dat jy deel daarvan mag wees, deel van hierdie grootse gebeurtenis, die grootste van die geskiedenis van die Mens...liewer, ‘n grootse gebeurtenis van die geskiedenis uit die Heelal.
In hierdie dae roep ons jou nie meer nie; eerder kom ons nader aan jou, ten einde een met jou te word, want jy en andere is ‘ons’ daar by julle. Deur jou en van julle sal ons dit eerstehands beleef, sal ons deel daarvan wees. Ja, ons sal nie een word met jou/julle net vir kyk nie, nee, ons sal saam met jou die storms binnegaan; ons wil saam met jou die sidderende gebeure beleef en verwerk; ons wil die oorgangsaksie in elke gebeure sien, raak sien, ervaar inneem en tot Ewigheidsgebeure verwerk; dit as dierbaar in ons diepe bewus-wees grafeer, sodat ons dit vir altyd kan onthou.
O, don, julle weet dan dat voor jou/julle /ons lê daar oujaarsomstuimighede, maar weet te alle tye dat nuwejaarsvreugde daaragter lê. Ja, agter elke donker wolk lê beslis ‘n goue anderkant.
Dit sal ook deel van die oorgangsproses wees, maar ons, julle en jy sal die dood oorwin – die dood soos dit nou julle tot willose slaaf verneder. Weet dan dat agter die bult lê ‘n Goue, Nuwe Lewe, waarin die dood julle nie meer sal laat sidder nie. Die Goue Mens sal oor die dood heers in die Goue voorlêtye. Die gepaardgaande vrees sal nie langer deel van julle wees nie, want, voorwaar, ‘die dood se angel sal dit ontneem word’.
Weet jy/julle dat die dood ‘n kernpilaar in jul denke en geloof is? Weet jy/julle dat die nie so hoort nie? Weet jy/julle dat dit kontra-produktief is, dat daar langs die pad ook die dood ingespan is om julle te manipuleer en tot geloofsslawe te dwing? Weet jy/julle dat dit ons steeds bly verbaas dat die dood so ‘n baie belangrike plek in die Mens se geloofssieninge verkry het? Weet jy/julle dat sodra die dood se angel getrek word, die kern van julle geloof sal verval – die boom uit jul geloofssieninge sal val?
Weet jy/julle dat ons geen sin in die dood het nie? Dat die dood -- soos dit tot nou toe was -- geen meer doel dien nie? Dat in die verlossing van die dood julle vryheidsmense sal word? Meer nog: ons sal almal vryheidsmense word, want julle in 3-D gedurende hierdie oorgangstydperk sal almal verlos word van die fisiese dood; julle sal soos tandetrekkers optree en een-een en saam die dood se vrot tande een-een en almal trek.
Julle sal ook een-een en saam die Goue Piek van Ewigheid betree. Jy sien, don, die lewe van Mens sal nie meer ‘n een-een gebeure wees nie...nee, dit sal ‘n mens-sáám gebeure wees; en wat een vermag, bereik of gedane kry, sal almal daar bring. Tot nou toe, as voorbeeld, het jy alleen, alenig en as enkeling ons boodskappe oorgebring. Nou sal jy dit vir almal doen; jy sal namens almal multi-dimensionaliteit opneem en ervaar; jy sal die Wit Perd nog ‘n tyd lank ry/inspan/nodig hê, waarna jy tot onmiddellike aanraking/doen/vermagting sal oorgaan, wat in werklikheid rigterswerk is – nie meer ‘n rigter tot oorlog nie, maar nou ‘n rigter tot skepping van die Nuwe, van ‘Hemelswese’ wees...die ganse Mensdom!...wat aldag en maklik jul kennis-en-vermagtingstenk vul met die leidende ervaringskennis van hulle wat lank voor julle die lewe in die Kosmos kom rig het tot diensbaarheid aan die lewende Ewigheid---in julle geval die fisiese Ewigheid.
Weet dan nou dat dit nooit die doel/Doel was dat die Mens--ons mense--so deur die Dood verniel moes word nie, so deur die Dood afbrekend gerig moes word nie, edm. Weet vandag dat julle/ons lewes bedoel was om Ewig te wees. Hulle wat julle/ons in eie belang in lewe en vermoëns kom beperk het, se tyd is nou verby, en is dit een van die hoof redes hoekom die Mens se fisiese-, geestelike- en geloofslewe nou drasties sal verander: het al. Om die ter sake, grootse verandering te bewerkstellig – in die praktyk toegepas te kry – verg meer as wat julle ooit kan bedink.
Eintlik kan hierdie oorgangstyd van die Mens gesien word eerstens as ‘n sterfte, en sal daar daarna en hieruit ‘n opstanding wees, beide geestelik en fisies. Ja, dit kan dus emfaties gestel word dat die Mens nou fisies uit die geboeide dood van die verlede sal opstaan en na ‘n nuwe woon-hemel sal vorder/gaan/geneem word, waar die Mens as een en in grootse en ongekende eenheid, vrede, verdraagsaamheid en liefde sal leef.
Dis groots, Mense, dis baie groots; dis massief, dit is die oorgaan tot ‘n tweeduisendjarige vrederyk van Goud, van Ewige Mens, van Ewigheid, van Goue Ewigheid.
Wees jy/julle dan nou die Goud, waartoe julle voorberei is!"
Die Goue Eier
Sondag 27 Mrt 2011; Hentiesbaai, Namibië
Hier skyn die son hemels op, oor, in en deur my…veral in en deur my.
Hoe kan dit gebeur…bewerk word…gerig word om te gebeur…werklikheid vir my en my mense te word…hierdie verbreking van die ou, gevestigde boeiebande en die nuwe energie deur my en my mense opgeneem word…kan word?
Gisteraand al het dit tot my gekom dat dit met skepping te make het, daar word geroep dat ek/ons sal skep tot ons vryheid en totale nuwigheid. “Skep, don, gaan oor tot skepping…skep vrylik!”
Ek het al baie verneem dat ons uitdaging as Ewigheidsentiteite is om in ons lewes alhier te skep…deel van skepping te word en te wees, as deel van Ewigheid in skepping in lewe te deel. Dit het nog altyd vir my na veridealiseerde denke geklink, waaraan weinig of geeneen deelneem…nie kán nie? En tog…tog klink die wekroep tot skepping wat nóú na my kom redelik, aanvaarbaar en ook haalbaar…ja, dit kán vermag word…is wel moontlik. Hoe? Sou ek nog altyd vra: nou klink die hele IDEE van skep nie so vergesog en onmoontlik nie…heel aandurfbaar. Tog moontlik, en kom loer ‘n uitdaging en uitnodiging by my in…
Kom ons aanvaar dat dit tog wel vir ons moontlik is om deel van Skeppingsmag te word…te wees: hoe sou dit dan vermag word? uitgevoer word? Gerealiseer word?
Hier kom lei my spitituele begeleiers my met ‘n ingreep nl dat ek en andere dit al menigvuldige kere vermag het:
“Dit is nie net fisiese skepping wat jul ‘werlikheid’ is of so gerealiseer word nie, nee, skeppinge van en via jul bewussyn (mind) is net so deel van realiseringsskepping as skeppinge van fisiese aard; tewens, sonder hierdie basis van skepping sou die/jul bestaan nie so wees soos dit tans is nie. Bedink gerus hier wat jy/julle twee dae gelede via ons en ons oorbringer geleer is insake die/jul heelal, nl dat alle bestaan dualisties van aard gegrondves is tw ‘n nie-stoflike en stoflike basis…fondering. Om hierin in toepassing meer spesifiek te wees, skepping vind via/uit/in maaind plaas (ons kan maar sê dis waaruit dit voortkom) en word dan in stoflikheid (en ook nie-stoflikheid) gerealiseer. Wat julle/jy dus bedink (ook in samewerking met óns…sien don se uiters aktiewe alkante-toe goue suil-van-verbinding) is skepping, en word hierdie skepping(s) daaropvolgende gerealiseer (tot uitvoering gebring)…en daarvoor is uitvoerders, die in-lewe-bring van skeppinge, die realisering daarvan. Ja, don het afgelei dat wat julle tans nog ‘Aartsengele’ noem, deel van hierdie skeppingsuitvoerders is, maw die ‘boukontrakteurs’/implementeerders-van-skepping van die Heelal. Júlle, en ook óns, is skeppers...skeppers van julle/ons nuwe dimensiebewoning, realiseerders van die Nuwe Mens en Nuwe Aarde. Júlle! Ja, júlle. Verby vir ewig is die dae, tyd en era dat julle op jul knieë gaan en toeoog soebat vir ‘n ander, of vir ‘n uitgedinkte IDEE, om jul skeppingswerk vir julle te doen: staan nou op en skep júlle jul nuwe wêreld: met oop oë, met oop gemoed, wetende dat júlle skeppers is van jul Nuwe Aarde en Nuwe Mens!”
En langs die pad van voorgaande het dit vir my sin begin maak. Die skeppinge in my maaind het my nie meer skaam laat voel nie, nie meer laat terugdeins nie.
Goed, ek sien, bedink en poog al lankal te lei tot die bevryding van my mense tov die God, gode en godsdiensboeie van my hardhorende, wil-nie-hoor-nie mense, en tog…tog…hier kom ‘n ander, nuwe en heel moontlike manier tot vrykom na my:
“Bedink jou skeppinge vrylik, baldadiglik, na wense, of soos dit ontstaan; laat die spontaniteit daarvan en daarin nie agterweë nie, laat dit realiseer, en so sal dit werklikheid word.”
‘Hoe?’ vra menigeen van julle seker nou. En daarop antwoord ons vrymoediglik dat ‘Die Gees’ jul maaindskeppinge ten uitvoer sal laat bring; sommige sal nou al dit ervaar, deel van die noodsaaklike skepping van die nuwe word, aantree tot oorgangers tot die nuwe. Skep dan nou: julle wat wil hoor en aanpas, word deel van jul erfenis om skepper(s) te wees.
Ons vra julle om nie bang wees nie, nie terug te sit in niks doen nie, agv vertwyfeling. Staan op, neem die swaard van bevryding op en word skeppers van die Nuwe Aarde en nuwe Mens…ja, trek die swaard uit dit se skede uit.
Nou is dit te verwagte dat deelnemers aan hierdie bevrydingsboodskap en vermagtingsskepping almal en alles sal wil bykom en omkeer met hul nuwe oortuiging en vermagting, maar dit is nie nodig nie. Neem gerus so kennis: die Gees sal dit verder voer. Ja, skep jý net, bring die Nuwe voort via jou skeppinge; word deel van Skeppers-Ewigheid, en 'Gees' sal dit verder voer. Wees jy die Saaier van Ewige Skeppinge, en die Ewige Landbouer sal die saad laat ontkiem.
Julle weet, julle kon nog altyd in jul lande saad saai, maar dis nie júlle wat dit laat ontkiem het nie, nee, daarvoor moes jul wag vir Ewigheid om die wonderwerk van lewe voortdra in ontkieming te laat gebeur. Dit kan só in metaforiese beeld gesien word: Uit jou/jul skeppinge ontstaan ‘n Goue Eier, en is Dit, die Ewige Landbouer/Son/Lewe, wat die potensiaal tot lewe in en uit die eier laat ontkiem en ontstaan: die eier bring dus die/jul skeppinge voort en nie julle nie: julle is die skeppers, en nie die lewegewers nie, die nie-stoflike voortbrengers, en 'die Een', of die Goue Eier, laat jou/jul skepping(e) ontkiem en tot lewe op aarde kom.
Noteer hier gerus dat, weer eens, merk ons…en hopenlik julle ook…die nie-stoflike skepping (deur jou/julle) en die geboorte van stoflike skeppingsvoortbrenging via die Goue Eier/Baarmoeder van Ewige.”
Laatmiddag se son is in hierdie vroegherfstyd ‘n idilliese belewenis hier by die Namibisiese kus.
"Hoe wil jy jou lewe in Namibië hê?"
Na 'n ruk: “don, die tyd het gekom om die swaard van spirituele bevryding van jou mense ter hand te neem en DIE GOUE SWAARD op te neem.”
Die Goue Swaard
Vrydag 25 Maart 2011; oggend
Ek het eergister met ‘n swaar kop opgestaan. Dit kon na-simptome van my beroerte/ineenstorting van so twee jaar gelede wees, maar dit kon ook wees dat daar ‘n groot oordraging/boodskap in my ‘geplaas’ word: ek is vertroud met dié swaar-kop gevoel/ervaring.
Ek het Woensdag meesal geslaap, maar besluit om geen medikasie te gebruik nie.
Vanoggend, toe ek vroegoggend wakker word, het die berg in my oopgebars:
dit is nie toevallig dat ek in die jongste tyd elliptiese vorm dinge ‘sien’ nie: daar is rede daarvoor. Die ovaal (soortgelyk as ellipties) atletiekbaan...in beeltenis...was om my tot aantrede daartoe te roep…ook om by die elliptiese aard van die te stane openbaringe aan te pas…daarvoor oop te maak: ovaal is amper soos ellipties.
27/4/2011...NOTA: By die herlees vanoggend tref dit my dat die elliptiese met die gang van die Annunki/Nibiruane se planeet te doene het tw hul planeet het 'n elliptiese, 3,600-jaar draaisirkel, wat ons sonnestelsel as een punt (oog) insluit. Kom daar via hierdie elliptiese visioene via my 'n vooraf kennisgewing dat ons binnekort staan van Nibiru en dit se God, God-die-Vader en gode ingelig te word...kennis van hul oogmerke en weldeurdagte God, gode en godsdienstruuks te sien, en dat die lande om ons groen sal word in vryheid?
"Ja, don, daardie visioen van die wuiwende, groen woestynlande sal nie net op jou van toepassing wees nie, maar op die mens in die algemeen!"
Ek is weer eens die idilliese oase gewys, nadat die woestynsand my in ‘n visioen toegewaai het. Nou word ek gewys dit is ene Hentie se oase, lank tyd gelede se uitspanplek, in die waterloop te Hentiesbaai…die dorp na hierdie Hentie vernoem. Ek sal daarna moet gaan kyk.
Ek word gesê dat ‘n na-die-woestyn-gaan ervaring deel van heelwat spirituele meesters was, nou ook myne. My koms na Hentiesbaai en die woestyn is so ‘n spirituele ekskursie: hiervandaan sal ek oor die Woestyn staar...innig kyk...en help om dit groen te laat word.
Voor my sien ek ‘n kopperigheid, ‘n lae, koppie, wat rotsagtig voorkom…ek dink egter dis net sand wat na rotse lyk. Ek stap nader: aan die spits van die klein, lae koppie is ‘n rotsagtige formasie, swarterig, en uit dit steek iets langerig en punterig uit. Ek stap geïnteresseerd nader daaraan. Dit lyk soos ‘n goudblink punterigheid, wat se handvatsel uit die rotse steek.
Die fabel van koning Arthur en die/sy “wonderswaard” kom onwillekeurig in my gemoed; ek word genooi om die swaard uit die rotsskede uit te lig…net soos die destydse Arthur, wat ook maar Jeshua (“Jesus”-tipe) of ‘n verlosserstipe was, word ek op gewys. Ek is egter versigtig, bly staan en beskou die vasgehoue wapenagtige formasie, wat nou ‘n duidelike goue skynsel in het. “Trek die swaard uit, don, en bemagtig nou só jouself!”
Ek het opgestaan. Die hele ‘belewenis’ het heel lank geduur, ook met persoonlike ervaringe en verwysings deurspek: dinge te privaat om hier weer te gee, of te deel met lesers.
Wat hou dit vir my in? Wat beteken dit?
Met tyd…deur die dag…word dit vir my duidelik dat ek nie via die swaard-van-oorlog-en-venyn tot oorwinning gelei sal word nie, ook nie tot reaksionêre optrede en oorlog nie, wat ek lank gelede al verwerp het as moontlikheid tot verandering…alhoewel ek drastiese verandering voorstaan tov ons tanse paradigma, kulturele voorkeure en afdwingenheid/verpligtingseise: hierdie swaard sal my tot krag kry om my ‘roeping’ uit te voer, my inspirasie wees, versekering dat ‘spirituele Mag/Krag’ my in hierdie uitdagende omkeertye sal bystaan, my sal lei en help: die swaard is dus ‘n metafoor (beeld) van Nie-Stoflike bystand in my roepingstaak. En hier het die elliptiese aard van onlangse visioene/beeltenisse weer sterk na vore getree in my bewus wees.
Ek is nog baie versigtig om bek hieromtrent te rek, tog gaan ek die swaar, pik swart gordyn daaromtrent effe opsy probeer skuif.
Lank het ek getob hoekom die elliptiese nou so skielik in visioene herhaaldelik by my opduik: wat sou dit beteken…inhou?
Toe, so ‘n paar dae gelede, het die elliptiesheid van die planeet Nibiru in my onthou kom inloer: die planeet Nibiru (die sg 12de Planeet…wat nie meer ons 12de is nie) het ‘n elliptiese gang, anders as die aarde se ronde gang om ons son. Daar word gesê Nibiru se ellipsisme word verkry van dat die planeet om twee sonne wentel, ons son en nog ‘n son, met ‘n draaisirkel van 3,600 van ons jare: hulle tel nie in ons tydsone, jare en dinge nie. Hulle tel en bereken heel anders. Baie anders, nog al gebaseer op die 12-getal, die voetbasis van die Heelal.
Ek sien dit nou weer in my geheue, soos aan my ‘gewys’, die ‘groot oog’ (wat Nibiru se simbool in ons heelalsdeel is) aan die bo-kant, en ons son as tweede, kleiner oog aan die onderkant…van die ellips.
Het hierdie ellipsoë van my tanse visioene met Nibiru te doene? dus ook met God, God-die-Vader, godsdiens en soortgelyke onderwerpe? Het die Goue Swaard met bevryding hiervan te doene? met ET’s? met bevryding van die boeie van die Nibiruaanse ET’s? En dan kom dit sterk tot my na vore dat ook die tanse, Nibiruaanse leierskorps nie meer die ou oorheersings-IDEES via die gebruikmaking van God, God-die-Vader en godsdiens aanvaar nie, en dat ook húlle ons tot bevryding hiervan wil en sal bystaan: die Goue Swaard wat ek gevra word om uit die klipskede te trek, hoef dus nie tot veroordeling nie (van oa die Nibiruane oor hul God&gode en godsdiensfoefies), ook nie tot oorlog, vyandskap en verwydering nie, maar kan die Goue Swaard, met hul samewerking, tot bevryding van die mens van die ou IDEË-slaweboeie ingespan word.
En dit sál: ek sal die Goue Swaard uit die rotsskede gaan trek, en die bevrydingssege aan die gang sit.
Sat oggend, 26/3/11: Ek is nou gereed om die swaard te aanvaar…om die bemagtigingsswaard uit die rotsskede te trek; het so pas dit aan my spirituele begeleiers gesê.
Nou: meer van die vrymaking van die ellipsoë, die boeie van die Nibiruaanse Annunaki.
Die tyd het nou aangebreek vir die oud en gevestigde boeie van die God en gode en die Annunki van ons los te maak…te verwyder, die boeie te ontsluit...met die samewerking van die Nibiruane.
Teen hierdie tyd behoort lesers te weet dat die hoof boei tot ons tot-slawe-maak van die Annunaki ‘n spelbord, dambord godsdiens was, met hul geskepte en deeglik beplande God en God-die-Vader, asook gode/God-de; en die hoofspelers van die spel, hul uitgedinkte reëls, asook wette, gebooie, afdreiginge, verdelingstegnieke en lewensmismakinge, wat as BEHEER-meganismes saamgevat kan word as godsdiens. Die ET god en gode kan saamgevat word as die swart, skuiwende stukke, en die mens as die wit skuifpionne: ja, ek weet tot nou toe was die ET-Annunkai baas-gode die 'wit' pionstukke, en ons die 'swart' pionne, maar onlangs en intussen het die spelopset verander, en is mens op pad om tot wit stukke verander/omgeskakel te word..eintlik neutraalgekleurde stukke: die Nuwe Dispensasie sal binnekort aanbreek...ons mense en hulle wat ons bystaan sal dit laat gebeur.
Nou: ek dra al vir ‘n geruime tyd daartoe by, ontvang en publiseer boodskappe hieromtrent van Ander Kant af: ek publiseer ook sommige ander ontvangers se ontvange boodskappe. Daarby skryf en publiseer ek heelwat eie denke en afleidings hieromtrent. Dis dan my bydrae hiertoe.
Nou kom my geestesgenote en vra dat ek die Goue Swaard uit dit se skede gaan trek. Ek vind myself dan nou gewillig daartoe. Laat ons, ek en andere, die beheer via God, gode en godsdiens van die ET god en gode dan nou finaal verbreek…ons daarvan verlos…vry maak.
Laat dit dan nou gebeur!
Grot : Ek het my in gees in in die lug bevind. Voor my het weer die klipgrot aan die kant van ‘n berghang verskyn. Hierdie keer was dit egter anders, dit was met groot rotse toegebou, die lasse netjies toegepleister en afgewerk. Daar was/is geen opening nie.
‘Wat is die doel van so iets?’ vra ek myself onwillekeurig af.
“Kry dit oop, don/Jy/Julle, maak ‘n opening in die muur van die klipkerker, sodat die vasgehoue donkerte kan uitkom.”
“Hoe?” dink-vra ek, maar dan kom dit tot my deur: “Met die Lig.”
“Ek roep die Lig op, en dit/Dit is ineens by en met my. Ek fokus op die toegeboude klipkerker en laat die Lig dit tref: daar bars ‘n gat aan die voorkant oop.
Ek reik onwillekeurig met ‘n lang, skraal, goue hand die grotopening in en skep die donkerte onbepland uit die kliptronk uit. Toe is die donkerte voor my. En nou? Wat doen ek nou met die donkerte?
Ek het op aanbeveling van iemand ‘n paar besoeke gebring aan ‘n regressiefasiliteerder…moes haar nog betaal ôk.~
Vooraf: sy en ek het sommer met die intrap ‘n bietjie vasgesit, toe sy my vanuit ‘n potsierlike hoogte benader, asook sê dat sý mense na Jesus lei…ek besef ek is by ‘n outydse plek, maar besluit om maar deur te druk. My vraag aan haar was: “Hoekom op Jesus piek en mense nie vooraf sê wat die doel van jou diens is nie?”
Ênnieway, na ons die oorlogsklere uitgetrek het, het ek op haar bankie gaan lê en, mapstieks, my sielkundige agtergrondjie of te nôt, sy het my weggesit; my helletjie, toe sy my na ‘n rukkie uitdaag om my oë oop te probeer maak, kon ek dit nie regkry nie.~
Ek regresseer toe maklik na vorige lewes (ja, na vorige lewes…het jy al die boek MANY LIVES, MANY MASTERS gelees?), na ‘n “vorige lewe” op aarde:~
1. Ek staan in ‘n marmer sysaal, wat na ‘n Griekse hoë plek lyk, soos ‘n Senaat, of iets. Ek is alleen. Dra ‘n deftige, wit kleed. Dan kom 'n witgeklede manspersoon van voor af na my aangestap: ons is alleen. Hy buk, asof hy iets in my oor wil fluister. Dan steek hy my in die sy met ‘n mes. Ek kreun van die pyn.
“Hoekom doen hy dit?” vra die begeleier.~
“Ek weet nie, maar dit is d.nners seer!”, en ek hou my sy vas.
“Kom ons gaan na ‘n ander lewe,” seg-beveel sy.
2. Pous:: Ek land by ‘n toneel waar ek in ‘n wit toga onder ‘n seilafdak sit, met geweldig baie mense voor my: ek lees ‘n boodskap voor. Dis duidelik dat ek baie gewild is...’n Pous, of so iets.
3. Toe na nog ‘n lewe...
Ek staan in ‘n vertrek. Deftig, Hoëlui. Ek het ‘n swart langbroek aan, wit hemp en strikdas. My baadjie hang oor ‘n stoel. ‘n Vrou sit kort voor my by ‘n ronde tafel, wat van gekerfde hout gemaak is: ek hou ook in hierdie lewe van sulke meubels. Sy lyk na my tanse vrou, jonger en veel skraler, maar duidelik dieselfde tipe voorkoms: mooi!~
Dan is ons in ‘n baie deftige koets, getrek deur ses, swart perde.~
Ons kom by ‘n hoë, pilarekolomgebou aan, iets soos ‘n grênd staatsgebou. Ek klim uit, help my vrou uit. Soldate in seremoniële drag salueer, kanonskote gaan in die verte af.~
Ons stap op ‘n rooi mat die gebou binne. Ek neem my vrou na ‘n stoel in die voorste ry, terwyl almal staande applouseer. Ek stap 'n verhoog op, maak 'n toespraak, stap weer na my vrou, en ons stap saam die saal uit, klim weer in die koets.~
"En toe...wat gebeur toe" vra die Jesus-antie.~
Ek gaan verder...
Ons klim in die koets en ry weg.~
Langs die pad hou die koets stil: ek weet nie waarvoor daar stilgehou word nie. Ek klim uit...toe my voorvoet die koetstrappie tref, toe klap daar 'n skoot, en ek val. Ek lê daar in die pad, langs die swart koets, verskrompeld, met die wit hemp bloedbevlek op die bors...
Toe sê die fasiliteerder: “Kom ons gaan verder; waar is jy hierna, wat sien jy?”
Ek sê toe: “Ek sien ‘n groot son op die gesigseinder, en langs dit is die goud-en-pers beeld van Gabriël. Mooi.”
“En wat nog?” vra sy.
“Niks,” antwoord ek.
“Daar móét nog iets wees,” gaan sy voort.
“Niks of niemand anders nie.” Antwoord ek.
Sy was duidelik teleurgesteld. "Gaan dan verder...wat gebeur vorentoe?"
Ek loop tussen twee natuurkoppe deur. My oorgegane pa, gekleed in 'n wit toga, kom na my aangehardloop. Hy omhels my, hang aan met sy kop aan my bors en huil...bitterlik, soos 'n kind.
Ek vertel die Jesus-antie.
"Hoekom doen hy dit"" vra sy verbaas.
"Ek weet nie!"
Agterna sê sy my gids van destyds, Grey Eagle, was veronderstel om ook daar te wees.
“Nee,” seg ek, “hy was óf nie daar nie óf ek kon hom nie sien nie.”
Sy het my laat voel ek dop ‘n toets.
Terloops, ek het oënskynlik nie die sessies by haar geslaag nie, want ek het nie met die verwagte standaardantwoorde vorendag gekom nie…al was ek onder semi-hipnose. Sy sê my reaksies was anders as haar ander besoekers.~~
Met ‘n volgende besoek aan haar, in die volgende afdaal in die grys van die verlede se “wolke”, kom ek toe by ‘n outydse klippad, tussen huisies, in wit klede, met bruin oorjasse, staan dsrie manne, wat in die straat vir my staan en kyk. Hulle staan stil, maar hulle lyk baie lewendig, kyk stip na my, woordeloos.
Ek beskryf wat ek sien, die nou klipstraat, die drie manne wat roerloos en woordeloos stip na my staan en kyk.
“Gaan verder in die straat op,” sê sy.
Ek gaan, straat op. Voor in die straat is ‘n massiewe GRYS HUIS. Die pad loop dood teen die uitsonderlike huis. Die grysheid tref my. Ek vertel haar wat ek “sien”.
“Wat sien jy nog?” vra sy. “Gaan nader.”
Aan die heel linker kant van die vol stoep is iemand...’n man...in ‘n wit kleed, besig om iets soos houtwerk te doen…met wat na ‘n boogvorm skaaf/afwerker lyk...lyk my hy is besig om ‘n stomp af te werk…glad te maak. Hy kyk nie na my nie, hou self besig.
“Wat nog?” vra sy.
“Niks...na die anderkant van die stoep is daar ‘n groot deur...sê maar ‘n dubbeldeur.”
“Hoe lyk die deur?”
Ek beweeg nader aan die deur. Dit is ‘n swaar, breë deur, met dik mos aan...lyk oud.
“Maar, Meneer, jy is mos nie Jesus nie!”
“Ek het nie gesê ek is Jesus nie.”
“Watter jaar is dit?” vra die Jesus-antie skerp.
Sy vra weer: watter jaar!?”
“Nul! Nul! Nul!” (Onthou, Mens het nie in daai toestand beheer nie).
“Gaan by die deur in,” gee sy opdrag.
Ek is skielik baie gespanne, vat aan die deurknop en begin dit draai….
Toe is dit of ‘n berg van koue rillings my tref. Alles ontplof in my...
Ek kom by in haar voorjaart, met haar, spier wit, langs my, sy het my bewend aan die arm beet. “Meneer, ek moet jou eers uittel!” Sy lei my terug na haar spreekkamer toe.
Ek plof in ‘n stoel neer: “Ek wil huis toe gaan.”
Senuagtig uitasem en heel ontsteld stamel sy: “Ek móét jou eers uittel!”
Ons moes lank praat om te kalmeer. Ek kon nie duidelikheid kry wat gebeur het nie. Ek is huis toe, is nooit uit daardie regressie “teruggebring” nie, het haar ook nie weer besoek nie…ek wou haar nie ‘n hartaanval laat kry nie…sy was duidelik nie aan so ‘n ervaring gewoond nie.
Ek het haar vir ses konsultasies betaal, maar na hierdie tweede besoek nie weer gegaan nie
Daai huis…dit het my gedagtes oorheers.~
Ek het my medium-tussenganger gevra na die Grys Huis. Sy het gesê ek (eintlik so half-en-half ‘n voorganger van my; ons is mos nooit presies dieselfde in herhaling nie) en ‘n klomp ander is daar doodgemaak in die verlede. Godsdienstig.~
Ek was nie tevrede nie.
Toe bel sy my, nadat sy die vorige dag by die Boeddhistiese Groep in Bronkhorstspruit was. Daar sien sy dat die monnike daar dra die klere wat ek beskryf het...wat die drie manne gedra het. Toe kontak sy ons gids, Grey Eagle, en hy sê ek was drie lewens gelede die leier van daardie geloofsgroep. Die drie beleef alles saam met my, maar in ‘n ander dimensie. Geen wonder ek is tans so bevragend rondom die Godsdiens nie.~
Haar verduideliking het my steeds nêrens gebring nie.~
Ek kry toe persoonlike leiding om, om die huis te loop en dit van agter af binne te gaan.~
Ek maak toe so, maak kontak, en is dadelik by die huis.
Ek loop regs om die huis. Daar is ‘n syvenster…ek loer daardeur. Op ‘n bed lê ‘n jong seun, roerloos.
Ek kry toe die verduideliking dat dit ék was op sewejarige ouderdom, daarom lê ek dood daar.
Ek is op daardie ouderdom as sosiale weeskind na ‘n weeshuis gestuur. Dit was vêr van my huis en die see af, in die Binneland, aan die suidvoet van die Drakensberge. Vir my die koudste plek op aarde: “Sonnetjie, sonnetjie kom uit, ek sal nooit weer stout wees nie!”~
Daai eerste oggend sal ek nooit vergeet nie. Op die gras lê ‘n dik, wit laag iets. “Wat is dit?” vra ek aan die seun wat langs my slaap. “Dis ryp. Ken jy dan nie ryp nie!? Is jy stupid!?” Toe begin ek bibber: seker van stupidgeid.
Daarna volg my eerste sterfte: my gevoel word afgebreek, my selfrespek, my behoefte na ‘n drukkie, of so iets boos. En ek het nie ‘n kussing nie. Ek begin ‘n altyd-se-hartseer ervaar, en die ewige verlange, wat nooit wou gaan lê nie. Nooit!~
Toe hoor ek daar van Jesus...
Ek het nooit in ‘n kerk gekom voor ek weeshuis toe is nie. Hier land ek elke Sondag in die kerk, elke oggend word daar bybel gelees en saans weer…en dis die gevoellooste, wreedste plek op aarde. En Jesus is álles daar, so tussen al die rommel van onmenslikhede; en dan is daar nog boonop nog ‘n God in tjaarts ook. So al asof die arme weeskinders nie swaar genoeg kry nie. Ek sweer dit sou beter daar gegaan het as Jesus en sy god-pa nie ook daar was nie. Geen wonder ek skryf op ‘n dag: “Jesus is ‘n yskoue wind, en hy laaik om weeskinders daarmee te straf.” So iets. En in my belewinge, veel erger. Veel meer.
Dit is steeds so in ons gemeenskappe, ons saamleef, ons tussen-mekaar bestaan, ons samelewing, ons sakepraktyke: dit kon nie erger gaan as Jesus en sy God-pa nie ook hier by ons was nie.~
Dit het my oor die jare baie laat nadink: hier is ‘n helse skroef los. Dit het my laat bevraag: waar kom hierdie God en sy seun vandaan? En hoekom is ons lewes so ‘n bôggerop, al is hulle twee in tjaarts. Êrens het iemand die as van die wa gegaps.~
Na ‘n uiters onaangename gemeenskapservaring in my vroeë volwasse lewe, het ek my los gemaak van die Kerk, en die daaropvolgende gramskap van my gemeenskap ge-face. Ek het besluit om meer navorsing insake hierdie dinge te doen…om sélf die God-storie te ondersoek en na te gaan.~
Toe lees ek Edgar Case se “ON REINCARNATION”.~
Maar eers: ek is daar, in daai christelike, onmenswaardige, ondraaglike weeshuis, met Jesus en God saam, oorlede: dit is ék wat daar op die bed in die Grys Huis lê: DOOD!!!
”Dit is ék wat daar DOOD LÊ!” Maar ook dit is nie die volle verhaal nie. Mettergaan het ek tot die besef gekom dat ook God en die mitiese, godsdienstige Jesus het saam met my in daai kamer dood gelê. Ons al drie is in daardie weeshuis dood! DRIE!
Dit het oor baie jare tot my gekom. En via baie spirituele ervaringe:
DIT IS VIR ONS MEER VOORDELIG DAT GOD EN DIE GELOOFS-JESUS BEGRAWE WORD!
Dit is nie maklik nie. Dit is nie iets wat sommer losbekking gesê word nie. Dit is nie iets wat ek hier ligtelik skryf nie. Dit is sielsverskeurend om oor die jare tot die besef te kom dat God en “Jesus” beteken eintlik vir ons niks nie, dit bring geen werklike veranderinge tot mensbestaan nie…dis ‘n kul-jou-hier-en-kul-jou-daar IDEE.
Hierdie IDEE van God, en godsdiens, en al die gepaardgaande, daaruitvoorstspruitende voorskrifte…waar kom dit vandaan? Hoe het dit by die mens geland? Hoe het dit tot so ‘n oordonderende mag oor mensdenke en –lewe tot stand gekom? Wie is hierdie God? En is Jesus regtig die Seun van-God? Watter God? Wie? Wat?~
Ek het begin soek. Vra. Lees. Bestudeer. Internetnavorsing gedoen. Baie navorsing. Baie lees. Baie bevraginge. Baie korrespondensie. Baie Forum-gesprekke. Ek het aantekeninge begin maak. Dit het vorm gekry: ‘n Boek: EK VRA NA GOD.
Ek het metterwoon besluit om my moed bymekaar te skraap en die Grys Huis binne te gaan.
Ek is weer om die huis, verby die venster…toe na die agterdeur. Dit was oop. Ek is daar in.
Daar was nie binnemure nie, net een groot vertrek, met kamers aan my linkerkant.
In die middel van die groot, oopte was ‘n massiewe kruis, mooi, donkerbruin, gegroef, met klein groewe, soos ‘n boomstomp, net reëlmatiger en netjieser. Daar was nie ‘n plafon nie. Die vlerke van die Kruis was effe onder die dak. Die bodeel van die kruis het bokant die dak moes eindig: ek kon dit nie sien nie.
Ek was verbaas; het dit stom gade geslaan, die kruis uiters mooi gevind: toe het ek diep geril….
Ek het baie gewonder oor die Grys Huis en daai kruis.
Heel lank na hierdie ervaring het ek die Grys Huis sonder om daarvoor te vra weer besoek: ek het tydens meditasie nie daarvoor gevra nie: ek is net daarheen “geneem”.
Ek is by die agterdeur in, wonderend of die Kruis nog daar sal wees?~
Ja, die Kruis was steeds daar, maar nou het daar ‘n man aan daai kruis gehang!
Ek is inderhaas en met skok daar weg. Dit is nie heel in die kol nie: ek het met ‘n skok uit my meditasie ‘wegvoering’ gekom.
Op ‘n Sondagaand was ek en my vrou alleen tuis. Ons het in die sitkamer gesit en TV kyk: ek heel lusteloos.
My vrou het daardie middag deur ou foto’s na iets gesoek. Sy het vir my een uitgehou, waar my suster, broer en ek…heel verwaarloos…afgeneem is, die dag voordat ons vanuit die tydelike houplek weeshuis toe sou vertrek, in doerland.
My vrou het die foto langs my stoel neergesit. Ek tel toe die foto lusteloos op en kyk daarna. Toe bars alles in my los….
Ek staan eensklaps onder die kruis, in die Grys Huis, digby die voet daarvan. Aan die Kruis hang ‘n man. Ek gil en skree: “Ons moet hom hier af kry! Ék moet hom hier áf kry!”
My vrou bring ‘n leer nader. Ek klim teen die eerste twee sporte op. Ek trek die groot spyker uit sy een enkel uit. Ek gil van pyn. Dan die tweede, en ék gil veel harder.
Sy voete is los…ek voel effe verlig. Dan klim ek hoër. Ek móét hom hier af kry!
Ek kom by sy bodeel, sien die spykers deur die hande. Ek gil van pyn en smart…ek skree in trane dit luid uit. Ek maak eers sy een arm met my hemp vas, dan trek ek die lang spyker uit. Ek gil en gil van grootse pyn. Dan trek ek die spyker in pyn uit die tweede hand. Dan besef ek, ek kan dit nie alleen doen nie, ek kort hulp.
My vrou klim aan die ander kant van die leer op, sy vat onder, ek bo. Ek maak die hemp los en vat hom onder die arms. Ons lig die slap lyk liggies van die kruis af, terwyl my trane my wange yskoud hou. Dan is ek onder en ons lê hom neer.
Ek gil, skree en huil verskriklik.
Dan buig ‘n breëgesig man met voorkopbles en grys hare oor my: ek weet instinktief dat dit Simon Petrus is…hy het my al vantevore by ‘n belangrike gebeurtenis kom bystaan. Hy sit sy hand op my skouer, druk dit, en dit gee my krag. Ek sit op my knieë, huil en vra waarom? Hoekom is die mens so wreed? Hoekom kruisig ons hom steeds? Petrus troos my. Ek kry krag en vlug by die agterdeur uit.
Ek het daar in die sitkamerstoel bygekom, ‘n paar uur later, my vrou langs my aan die slaap. Ek het haar wakker gemaak, ‘n kalmeerpil gedrink en vir ‘n baie lang tyd geslaap.
Ek was daarna geskok by ontdekking van die pyn en leed van hom steeds daar aan die Kruis vasgespyker. Tog was dit ook ék: dit was ook ék wat aan daai kruis vasgespyker was, en wat ‘n deel van my daar afgehaal het.
Ek weet nie hoe die vurk in die hef steek nie, nog weet ek hoe energiesamestellings van herhaalde lewes werk; ek weet wel dit was Hý aan die Kruis, wat nou afgehaal is, maar ook Ék. Iemand moes hom daar gaan bevry, daar waar hy lewenslank hang.
Is dit dat ek gevra en gelei is om hom van die Kruis af te haal...‘n Begin te maak met sy bevryding van die Kruis…hom te verlos daarvan? Is dit dat elke mens wat hom via geloof aan daai kruis vasgespyker hou nou geroep word om hom daar af te kry, en dat ek die leiding daarin moes neem?
Wat ek wel in oortuiging weet is dat die Jesus-van-die-Kruis roep en vra om verlos te word van die Kruis. "Is jy gereed en gewillig om dit te doen? Is jy gewillig om Jesus van die Kruis te verlos?
Doen dit nou!
En baie dankie!
En dan sal jy terselfdertyd van ‘n groot binding verlos word."
Ek wonder toe wat die betekenis hiervan is. Hierdie dinge/beeltenisse/”visioene”/geesteservaringe blyk ingewikkelder te wees as wat dit met eerste oogopslag wil lyk. En ons is tog so onervare en aan bande hierin gelê.
Met ‘n Afrikaanse forum-deelnemer se verhewe skelwoorde van “heiden” en “onreine gees” nog vars in my geheue en gemoed, het ek gedurende ‘n oggend ‘n besoek aan medium Sarie gebring.
Aan die einde van ons gesprek het ek aan oom Grysarend, via medium Sarie, gevra of hy die-Grys-Huis episode aan my mag verklaar/uitlê…”Daai kruis krap aan my, Grey.”
Hy het voortgegaan:
“Jy is in die 3-de eeu verbrand…lewendig op ‘n brandstapel verbrand. Die kerk het dit gedoen. Jy het die kruis gesien en daarna gestaar, terwyl hulle jou verhoor het…gewonder wat help dit?
Dit is die Kruis wat jy in die grys huis sien. Die Grys Huis is simbolies van daardie gebeurtenis, en was jy gedurende daardie regressiesessie nie in staat om dit te konfronteer/”face” nie. Jy is egter nou geestelik gereed en mag jy dit nou weet.”
Ek herinner my hoe ek destyds ‘n jaar-of-wat gelede van toe af, op my eie, as eksperiment, teruggegaan het na vorige lewens...dit was eintlik net fokus.
Ek het oor ‘n groep rooigeklede biskoppe na voor gekyk, waar ek voor in die vertrek (kerk?) gestaan het, met ‘n swart kleed aan; ek was jonk, had ‘n wronge glimlag op my gesig, hulle besig om my te verhoor…in ‘n kerk. Ek het duidelik hul sogenaamde “verhoor” verag en met minagting grynsend geglimlag.
Daarna het die beeld geskuif na buite, waar ek saam met een gestaan het, met die mense jillend van opgewondenheid. Ek was jonk, met ‘n uitstaande kenmerk wat ek vandag steeds het.
Ek herinner my hoe ek oor die biskoppe in diep rooi klede en rooi kadotjies gekyk het tydens my verhoor, en dat ek ‘n persoon van my tanse lewe (“Oom Johnnie”) daar gesien het…een van die rooies: hy is tans ‘n maniese, uiters vrome christen, maar een van die grootste witbroodjieskelms wat ek nog ooit ontmoet het, hoewel verfynd en hoogs ervare daarin, en, natuurlik, ‘n groot, vrome christen…nouja, nie dat ‘God’ of Oppermag nou ons geldelike truuks kan raaksien nie, nè?
In dankbaarheid noteer ek dat ek langs die pad in HIERDIE LEWE gelei is om ook hóm te vergewe, asook andere wat hom ondersteun het in die finansiële en geestelike moord op my gepleeg in daardie en hierdie lewe…dit het my lank genoeg geboeid gehou.
Maar dit is die woorde van eks Jeshua, wat in Neutraliteisoordraging nommer twee tot my gekom het:
“Vriend, die tyd het nou gekom om ook daardie persone te vergewe.’
In daardie oomblikke het daar dinge voor my bewus wees gekom, mense en dinge, seer en terugkry, pyn en bevraging, verwerping en alleen wees…ag, sommer baie dinge. Aaklig.
“Ek vergewe julle!’ het ek spontaan hierna geuiter.
En later: “Ek vergewe dit alles. Ek wil nou end kry met hierdie episode van my gewese en tanse lewe. Hierdie hoofstuk sluit ek vanaand af! Finaal. Vir altyd. Dis verby. Die weeshuis is verby. Veronregting is verby. Wrede optredes vanuit gelowige hande is verby."
En wat gaan ek daaromtrent doen?
En toe het dit in kalmte tot my gekom: "Mense is mense. Dis al. Hulle tree op soos mense, en sal altyd so optree. Dis die storie. Aanvaar dan nou vannag finaal dat hulle as mense so opgetree het…soos hulle 'goed' gedink het. En dis verby, water onder die brug…daar kan nie weer in daardie vuilwater geswem word nie."
En nou? Nou is ek vrygemaak, vry van die verlede, vry van geboeidheid aan verledesmense en verledesgebeure, vrygelaat uit ‘n helse tronk. Vir my is die musiek in die Son teruggesit, die Goud hoef my nie meer net te beskerm nie, maar ek kan nou deel daarvan word. Daar is nie meer mense, gebeure, wreedhede en onregte wat tussen my en die Goud (“Ewige Son”) staan nie…nou is die Goud vir my toeganklik en kan ek daarmee een word.
Later het dit in my duidelik geword dat my siel in die weeshuis toe ganery verwond is…dit het alles beïnvloed en oorheers: in hierdie lewe; in twee vorige lewes was dit LEWENDIGE VERBRANDING, omdat my sieninge/geloof nie as “die regte” bevind is nie. En dalk al voor dit het ek ‘n wrok in my gedra.
My vraag aan oom Grysarend daarop was: “Kan ‘n entiteit wat so iets beleef het…lewendige verbranding…dit ooit vergeet?” Sy antwoord was: “Nee, maar jy is nou gereed om dit te verwerk.”
Ek dink toe onwillekeurig aan my kinderdae in ‘n christelike kinderhuis (sien my boek, WEESHUIS TOE), hoe die name van Jesus, God en Here aldag gepredik en voorgehou is, maar in werklikheid was die behandeling aldaar wreed, onmenslik, nie-menswaardig, ongoddelik en barbaars; en die godsdiens en God-ingekledenheid het nie die kinders in die weeshuis se lot versag nie, of enigsins bygedra tot enige lig in daai onmenslike, verwarrende duisternis nie.
Maar dit is ook in daardie kontaksessies bevestig dat ek na my lewendige verbranding gekies het om nie weer in ‘n christelike bestel gebore te word nie, en het ek as ‘n leidende Boeddhis grootgeword in ‘n volgende lewe. Dit verklaar aan my die nabyheid van eks die Boeddha…ook die wedersydse toegeneentheid. Dit lyk vir my ek moes eers gaan ervaar in ‘n nie-God gemeenskap, en in hierdie lewe moes ek as kind in ‘n goddelike bestel/sisteem land, maar waar die godheid-IDEE nie tot enige positiewe deurslag tussen die mense gelei het nie. Met of sonder God dus land ons by eks Yeshua-“Jesus” se vertroostingswoorde van nou die dag: “Dis maar mense!”
Dit is in hierdie oomblikke vir my duidelik hoekom daar ‘n groot paradigmiale verskil is tussen Oosterse en Westerse kulture, en dat dit in ons menslike erfenis stam van hierdie twee uiteenlopende sieninge onder humane, naamlik vir die mitiese god of nie vir die mitiese god nie.
In beskeidenheid sê ek dan vandag dat die godidee ‘n groot mite is en dat daar basies nie ‘n verskil is tussen mense wat die God-idee aanhang en die wat dit nie aanhang nie. Dit lei almal tot verwarde soekendes in ‘n toegesmeerde, donker wêreld.
Dit wil my lyk dat die boodskap wat ek hieruit kry is dat die groot Lamp, waar ons kan gaan lig aansteek, die nie-stoflike bestel is, waar ons by menslike en humane voorouers (ervarenes) kan gaan leer waar ons vandaan kom en hoe ons lig kan vind in hierdie donker wêreld tw ‘n lamp vir my voet!
Mag hierdie deel van ervaringe/insigte/geestelike groei vir lesers tot nut wees.
Mag die soekers vind!
Nota: Dit tref my dat daar ‘n moontlike verwantskap is tussen die GRYS huis, hierin, en die GRYS area Ander Kant. Albei grys. Is hierdie GRYS HUIS simbool van my/die "hospitaal" ("Grys Area) in Ander Kant, my betronking? Ek laat dit daar.
Nou, einde September 2012, kom dit tot my deur dat:
1. Hierdie beeltenis op alle mense van toepassing is tw:
2. Die persoon/identiteit wat links op die stoep staan is die in-wit-kleed, mitiese “Jesus”, wat houtwerk doen.
3. Toe kom JHWH en wys my daarop dat “Jesus” niks gedoen het om my terug te hou nie, hy het my verby laat gaan.
Ek word daarop deur my begeleidende een van vanoggend gevra om My Mense daarop te wys dat in so baie gevalle, hierdie boodskap en beeltenis destyds op mý van toepassing was, maar nou vir enige en alle mense beskikbaar raak, tw alle mense mag nou en sal uiteindelik deel van die Heelal en Heelalskennis word.
Hemelbesoek: Aan die begin van Julie 2010 is daar begin om die inhoud van
Die Tent en My Mense
“don, wat oa nou staan te gebeur, is die verdere en drastiese ontbondeling van die Ander Kant/'Hemel' van die Mens. Ja, die mense/'siele'/entiteite daar kom permanent huis toe...daar na julle toe...'op aarde', in jul 3de Dimensie. Vertel nou eers jou ervaring in beeltenisse hieromtrent.”
ONS NUWE TUISTE
Die eerste keer dat ek die gehokte mense gesien het was:
Ek het ‘n landskap met bome gesien, en dik sneeu, wat minstens twee meter diep gelê het.
Aan my linkerkant het sodate op perde gesit, met ‘n offisier vooraan, wat op ‘n wit perd gesit het. Hy het my gesien en sy wit perd na my laat ploeter deur die sneeu. Hy het met my gepraat, maar ek kon nie hoor wat hy praat nie. Toe draai hy na die troepe en skree iets, en soos een man het hulle op my afgestorm, verheug om my te sien. Natuurlik het ek nie geweet wat aangaan nie.
Die offisier help my toe op die wit perd, en lei ons in die rigting van ‘n groot, ovaalvormige, wit tent.
Terwyl ons op pad soontoe is, merk ek ‘n draadversperring aan my regterkant. ‘n Paar mense staan rond daaragter. Toe sien een my en gil. Van die ander volg haar en hul gil opgewonde terwyl hulle na ons rigting aangehardloop kom, tot net agter die draadversperring…dit het my aan ‘n konsentrasiekamp laat dink. Van oral kom toe baie mense opgewonde aangehardloop. Ek kon nie verstaan wat aangaan nie. Maar toe bereik ons die wit tent.
Aan die tent se een sy was ‘n breë deur en afdak. ‘n Klompie persone (het vir my almal na mans gelyk…in wit klede geklee) kom toe by die deur uit. Hulle vra my om te kniel en lê toe hul regterhande op my kop, terwyl hulle ‘n sirkel om my vorm. Toe staan hulle op, vorm ‘n halfmaan, en met my in die middel loop hulle die massiewe tent binne, waar baie persone was wat rondbeweeg het.
Ek was skielik baie moeg. Hulle het my na ‘n gemakstoel beduie om in te sit. Een, maar nie ‘n spesifieke een nie, het gesê: “Sit dan net en kyk maar wat hier aangaan”.
Die mense agter die versperringsdraad het my egter bly hinder: my gedagtes was by hulle en nie soseer binne die tent nie. Ek het oor hulle verwydering gewonder en met ‘n loodswaar hart gewonder wat hier aangaan en hoekom ek dit in swye moes beleef.
Ek het ‘n hele tyd gelede weer onbepland daar aangeland.
Ek is weer begelei na die Groot Wit Tent. Op pad daarheen is ons weer langs die draadversperring verby waaragter My Mense gehou is. Ek was ontsteld dat My Mense nog agter doringdraad gehou is, asof in ‘n konsentrasiekamp...dit hoort mi ni in di “Hemel” ni. “Hoekom is My Mense nog ni vrygelaat nie!?” het ek hardop geskree-vra. Geen antwoord het gekom ni. Ek was hoogs ontsteld. “Breek die drade af!” het ek beveel-geskree. Binne enkele minute het My Mense di draadversperrings plat gestoot.
Toe gaan ek di Groot Wit Tent binne. Ek het met di deur in di huis geval: “Hoekom het julle My Mense nog ni vry gelaat nie!!!?”
Geen antwoord het gekom ni.
“Dan gaan julle nou ook terug aarde toe!” Ek was ontsteld.
Daar het ‘n doodse stilte toegesak.
“don, vertel vir ons mense dat dit nou staan te gebeur.”
Dis dan nou tyd vir my om terug te gaan soontoe, na die Ander Kant/”hemel”...vir die aankondiging van die groot finale skuif.
Ja, dis tyd. Maak dit dan nou bekend aan al my mense dat hulle ALMAL nou sal teruggaan huis toe...aarde toe...vir altyd. Ek kom self verduidelik... [25 Sep 2011]
Huis: Ek is een dag deur een van my begeleiers van die Ander Kant af gevra hoekom ek nie my eie spirituele huis bou nie. Ek is gelei om ‘n mooi plek in die natuur in geestesoog te sien, en my huis dan daar te ontwerp en te manifesteer. Dit het op ‘n ronde, goue koepelhuis uitgeloop. Dit was nie my voorafidee nie.
Kerk: Die verkrummelende, wit kerkie en die spieëlbeeld ...Goue Wiegie...dit volg.
Oupa en Oupa by my: volg.
 My PA se geskiedenis is uitsonderlik: hy het alles verloor gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Hy het ‘n alkoholis geword. Ons kinders het in ‘n weeshuis beland. Pa het daarop selfmoord gepleeg. Niemand wou iets meer met hom te doene hê nie, ook by sy begrafnis.
Toe ek met die Ander Kant in kontak gebring is, was my pa die eerste met wie ek gepraat het. Hy is ervaar as ‘n nuwe mens, tot inkeer gekom, dra ‘n wit kleed, “my oë het hier oopgegaan,” het hy met intrapslag gesê. Meer besonderhede is in my boek, BOODSKAPPE VAN DIE ANDER KANT, te lese: dit is gratis op aanvraag as E-boek beskikbaar.
Plato: ] My plató: Aan die begin van my kontak met die Ander Kant, voordat gids oom Grysarend my geopen het om direk met hom en andere daar te kan kommunikeer, het ek by ‘oorgaan’ by ‘n plato aangekom; in die vêrte was pers berge; die res ‘n grasbedkte plato, met ‘n reghoekige tent aan die voorkant. Ek het dit my TENT VAN LIG gedoop, want as daar lig binne die tent skyn, het ek ingegaan, maar as dit donker was daarbinne, het ek omgedraai. Daar al het Jesua-Jesus my ontmoet, met my gepraat en my ook tot kontak geseën. Ea.
Sandstorm: My vrou en ek staan in ‘n woestyn. Dan kom daar ‘n sterk sandstorm na ons toe aangerol. Daar is nie kans vir wegkruip nie. Binne ‘n kort tydjie waai die sand ons toe, begrawe ons.
Ek staan op uit die sand, neem my vrou se hand en trek haar ook daaruit. Dan sien ons ‘n oase wat te voorskyn gekom het…ontstaan het, aan die kant van die berg sand waarin ons begrawe was. Dis idillies. Mooi. Ons kry koers daarheen.
Ek drink diep teue van die koel, skoon water, palm van die water oor my gesig, nek en lyf. Dan, wanneer ek terugstaan en na regs oor die uitgestrekte woestyn kyk, dan verrys daar ‘n massiewe, sandbesmeerde gesig uit die sand. Dit staar oor die woestyn.
Nou (vandag) beweeg my “Gees” na die gesig, en gaan daarin. Soos ék dan oor die landskap kyk, skuif daar diep groen kleurgolwe oor dit.]
"Ja, sande van storm sal julle omwaai en begrawe, maar uit dit sal die UIT-DIE-DOOD-OPSTAAN plaasvind.
* Dit sal vanuit jul/jou "gees" plaasvind,
* met bewuswording van die feitelikhede...rondom die God&gode ET's en hul oordonderende beheersindroom, wat nie meer deel van hul tanse psige is nie.
* Heers oor die dood!
* Heers oor die ET's, hul boeie en hul erfenisse wat julle nie langer pas nie.
* Heers oor 'God', die IDEE.
* Heers oor "God-die-Vader", hoof-IDEE.
* Heers oor gode.
* Heers oor godsdiens.
* Heers oor geloof.
* Heers oor die Bybel en alle geloofsboeke.
* Heers in lewe oor alles!
* En al sou die uitgebroeide kleinvliegies julle tans nie wil uitlos nie (met hul veroordelings en afdreiginge), heers jý: heers oor die vlieë, die mensvreter veroordelaars, die nalatensreste van die gewese aardheersers, die Annunaki van weleer, hul God en boeiegodsdiens. En onthou, DIT GAAN OM JÓÚ! Dit gaan baie beslis nie om andere nie, nie om húlle nie, wat kom opeis of traai afdwing dat jy volgens húlle sienswyse moet glo en leef, of volgens húl geloof, kerk of wat ook al: DIT GAAN OM JOU!!!
* Word jy ten volle Ewigheidsdeel!"
Seegolf: In gees/.Gees sien ek die groot seegolf/See-Golf...eers nadat ek dit/Dit gehoor aankom het. Ek is in ekstase en reik verlangend uit na die koel, bruisende, oorstelpende, donderende, skoon water...Skoon Water; en ek sit ekstaties en wag vir die See om my en ons te kom oorspoel...ons skoon te kom was, te reinig...die oue finaal en eens-en-vir-altyd weg te spoel/was/neem; en ek sien die Mens vreugdevol in die skoon Seewater baljaar, op hierdie sonskyn Dag-van-Geboorte!
See-vloed: I was standing quite far inland. Suddenly a huge roar pierced the air…it came from the sea, which I could not see, but I knew it was to my left.
Through the buildings a huge wave of seawater came storming towards where I was standing. It was higher than normal, single storey houses. The roar came from the water that was pierced through the openings of the buildings, taking many down in an eye-wink.
In front was a huge wave. In the white wavy froth a sort of figure appeared, it was like a dog sitting in front of a large grammophone...the old 78’s had such a symbol. It conveyed to me: ‘Up to now it was water. Now wind and the Sea will be added, bringing more water and much more damage.”
The water roared pass us. Then a shallowish tidal river was instantly formed…one could fish from it, I realized. I thought I was at Hamburg (Eastern Cape) again. Surely a grunter and the odd salmon could be hooked here.
No one was about. It was as if all were hiding.
Die Kolkende seewater
Ek staan op 'n stasie, op 'n platform. Ek struikel en val tussen die twee spore. Daar kom 'n baie groot treinenjin...'n dowwe geel een...en dit ry oor my. Die tyd wat dit neem om oor my te ry is nogal lank en uitmergelend.
Later kom die term "swawelgeel" in my bewussyn. Dit kom natuurlik uit Openbaring 9:17.
Toe die afskuwelike ondervinding uiteindelik verby is, sit ek vanuit my liggaam verdwaas regop, maar voordat ek behoorlik tot verhaal kon kom, kom 'n swart kar hop-hop aangery op die spore: in dit is 'n man wat my groot finansiële skade aangedoen het...my gesink het via bedrog, 'n pastorie-Christen! Langs hom sit 'n familielid, grynsend. Ek staan op van tussen die twee spore, loop van die spoorlyn af, na links, weg van die platform af . Hul swart kar ry skadeloos by my verby.
Verder aan my linkerkant, en na voor, borrel iets uit die grond...dis asof seewater bruisend daaruit kom. Blou seewater kom soos spuitgolwe daaruit, vorm 'n groot sampioenvorm voor my. Dan is dit asof die water ekstra borrel, so al asof dit aan die kook gaan; 'n blink, swart, outydse kar verskyn daaruit, parkeer skuins bokant die seewatertroon. My oorgegane skoonsuster, Anna, kom met 'n groot, pragtige glimlag en maak die agterdeur naaste aan my oop: die agtersitplek is vol skatte!
 Die Goue Son: Die son en dit se goud het my nog altyd getref, aangeraak en ‘n warm gevoel in my binneste laat kry. Daar is dan ook ‘n paar uitsonderlike ervaringe rondom die/ons son en ons Ewige Son wat ek nog sal deel.
Die Ewige Son: Toe ek…reg aan die begin van my onbeplande kontak met die spirituele wêreld…aan my destydse gids, Grey Eagle, vra…op versoek van my korrespondentvriend, die oorgegane oom Zaag…“WIE IS DIE HOOGSTE DAAR?” het Grey Eagle op besondere manier en deeglik geantwoord, en ter opsomming verwys na Die Ewige Een, Die Hart, Die Begin-van-Alles, Ons Ewige Son. Die aanduiding van ons begin en Ewige Een as die Ewige Son hierin het my aangegryp, na aanleiding van vorige, spirituele wegneminge/visioene, en het ek dit/Dit as motief aanvaar om vir mý ons Ewige Een aan te dui, nie dat ek daardeur poog my hand daarin te steek of Dit poog te verklaar nie. Dit maak nietemin steeds vir my sin.
Teleskope: Reg an die begin van my "kontak" met die lewendes in ons 4de Dimensie/Ander Kant, is ek in beeltenis "gebring" tot op die dak van 'n baie hoë platdakgebou...die hoogste gebou wat ek nog gesien het.~
Aan my regterkant was 'n ry teleskope. Aan my linkerkant, by die eerste teleskoop, het 'n lang, skraal man gestaan: hy was besig om deur die teleskoop te kyk. Hy het van my bewus geraak, teruggestaan en gevra of ek wil kyk.~
"Ja," het ek heel gretig gesê.~
Hy het teruggestaan, gewys ek kan voortgaan.~
Gretig het ek gekyk, maar, heel teleurstellend, het ek net 'n kol groen gras gesien. "Is dit al?" vra ek.~
"Ja," antwoord hy. En toe: "don, onthou altyd dat wat jy sien is net 'n klein deeltjie van die groot skepping en werklikheid. So sien elkeen net 'n uiters klein deeltjie van die AL. Buitekant jul individuele en kollektiewe sig lê 'n eindelose bestaan van nie-verdeeldheid."
Verhoog: Dan kom die/my nuwe verhoog in my geheuevisie, en ek sien hoe dat…na my keuse om nie ‘n swaard te aanvaar nie, nie as vegter op te tree nie…die vegtersuniform van my afval.
Toe verskyn ‘n groot wit perd aan my linkerkant.
aan my oor te dra: ek is meeste nagte omstreeks 3h00 wakker gemaak, waarop die oordragings plaasgevind het. Gedurende Junie het ek myself een oggend op ‘n groot verhoog bevind. Saam met my was was ‘n klomp mense, almal in verskillende kleure toga of kleed geklee. Ek het aan die regterkant van die groep mense gestaan. Iemand het van agter af gekom en my kleed losgemaak, sodat dit afgeval het…nog voor ek kon sien watter kleur my kleed was.
Toe bevind ek my op ‘n nuwe verhoog. Ek was alleen. Ek merk toe ek het ‘n stywe, swarterige, noupassende “tight” aan, en bo-oor dit ‘n gevegsuniform van blink, ligte aluminium. Onwillekeurig het ek dit van die hand gewys…”ek is nie meer tuis hierin nie!” Toe val dit van my af en ek kies ‘n netjiese, swart langbroek en ‘n blink, pers hemp, wat losserig om my sit. Terloops, pers is my spirituele kleur; lyk my ek is van Gabriël se clan/stamgroep. Eks Boeddha-Gautama noem my eers die pers amarilla, en nou die pers lotus. Nie dat ek weet wat dit beteken nie. Die hemp was by my broek ingesteek. Ek was aleen op hierdie nuwe verhoog…lewensverhoog.
Vrag uit die Lug: "...'n koms ‘uit die “hemel"; Hoofstuk 2 Nota 10:
Ek het ‘n miswolk gesien, en onder dit hang ‘n massiewevrag in syl toegemaak, waraan vier, los, kleiner vragte hang: 1- ‘n goue stoel, 2- ‘n goue waghuisie, 3- ‘n goue troon en 4- nog iets, wat ek nie nou kan onthou nie. Later is daar met tyd aan my verduidelik om te gaan sit in die goue stoel van die gode…dit as’t ware oor te neem; toe om skuiling te neem, wanneer nodig, in die goue waghuisie; toe, om by tye en ook seëvierend die goue troon te bestyg.
Wederkoms: Tussenin kom hierdie woorde van Ander Kant af:
“Kyk, die Verlosser is by julle en julle weet dit nie, of wíl dit nie weet nie. Kyk die Wederkoms het reeds plaasgevind, maar die Groot Oorlog is daaruit gehaal; en terwyl julle vir 'n fisiese, volwasse Jesus in gevegsuniform wag, het die Verlosser lankal by julle aangekom, en is hy by en met julle, een van julle. Kyk die Nuwe Mens, verlosde van die Heelal, Bevryde Mens van Vrede, is nou op die aantreeblad. En jý is een daarvan...een van ons en van ‘Ons’!”
Boodskap van “Ons”:
"Goed dan, don, Mense, neem jul Ewigheid op. Dis daar...hier...wagtend op julle, al lankal; maar julle het tot nou toe onder die rookskerm van die IDEË God en oorheersende gode, asook die voorskriftelik-bindende godsdiens geleef, in 'n gees van ons aanvaar die verstikkende rook en donkerte gewilliglik as boeie, kettings en ons tronk...Plato se donker grot. Maar nóú word die rook van die baie lang mensskerm belig: daar waar julle agter 'n doringdraadheining in die duister gehou is insake jul nie-wegneembare Ewigheid, en as Ewigheidwesens belig, in so 'n mate dat julle plek-plek daardeur kan sien, tot anderkant, waar 'n ongeboeide, ongekettingde, nie-geblinddoekte, vrye mens hul regmatige deel van Ewigheid mag en kan opneem: staan op, onderdrukte Mens, staan in vryheid op en neem nóú al jou Nuwe-Mens vryheid op, deur te aanvaar dat jý onlosmaaklik deel van Ewigheid is, 'n Ewigheid wat op jou wag, hier, net-net buite algemeen-tanse besef, maar so naby aan jou/julle dat jy/julle dit nou maklik en gemaklik kan opneem, en nou op laas deel van Ewigheid kan wees: die Verlore Kind van die Aarde kan nou huis toe kom!
Jy sal vind dat as jy by die huis aankom...jóú huis!...daar 'n ongbegryplike Ouer nog altyd horison-kyk wagtend op jou terugaan-koms wag. Ai, hoor jy al as daar in 'die aandwindjie' geroep en gesoek word: 'My Kind, waar is jy? Wanneer kom jy terug? Wanneer breek jy deur die rookskerm?'
Kom nou, Ewigheidswese, Mens, kom oor na ons toe, na jou lank-op-jou-wag huis, na die Fontein van Ewige Vrede, na jou ouerlike hawe, jou Berg-van-Sion. Kom. Kom nóú. Ons wag op jou!"
Wit Perd: "Ek het my op my wit perd bevind, wat nou by hierdie geleentheid baie groot was. Die massiewe perd het in water gestaan, wat tot sy onderlyf hoog was. Agter my het mense in vrees en nood gegil. Verbaas en onseker het ek omgekyk. Mense het byna skouerhoogte in vuil modderwater gestaan, in vrees gegil, mekaar probeer help; maar dit was een groot warboel, wat vir my nutteloos voorgekom het.
Die Boog en Wit Perd in ander hoedanigheid: Toe word Openbaring 6:2 aan my as persoonlik uitgewys. Nouja, Openbaring is en was nog altyd ‘n uiters moeilike boek, wat wyd en op verskeie maniere vertolk en toegepas word. Dit het nie vir my sin gemaak nie. Toe, ander dag, word ek gevra om weer na Op 6:2 te kyk, en toe, vir die eerste keer, kom ‘n verduideliking van die “boog” wat in die vers genoem word, naamlik om die taak van Die Gees/Spiritule…ook Skepping…uit te voer, volbring te laat word. Ek word daarop gewys dat voorgenoemde benaminge van "boog" maar net uit menswoorde geneem is en nie as presiese aanwysing(s) geneem behoort te word nie. “Noem dit dan dat jy/jul tot ‘n taak geroep is en word, van Gevorderde Skeppingsmagte, Gevorderde Meesters, Leiers…so iets, maar nie God, god, gode of enigiets godsienstig nie. En bestyg dan nou die Wit Perd om die Neutraliteitsboodskap uit te dra en aan die gang te sit.”
Sien ook hoofstuk: Die Wit Perd. Die Wit Perd en Ruiter ‘
“En ek het gesien, en kyk, daar was ‘n wit perd.
En hy wat daarop sit, het ‘n boog,
en aan hom is ‘n kroon gegee,
en hy het uitgegaan as ‘n oorwinnaar
en om te oorwin.”
Daar is (sal wees) nie net een wit perd in die hele wêreld nie.
Daar sal nie net een mens wees wat hierdie wit perd sal ry nie.
Kyk, ék sal sien ‘n wit perd, en die een…nie manlik nie, of, nie nét manlik nie…wat daarop sit….
Ja, dit sal nie net manlike ruiters wees nie. Nee, daardie era van manlike dominansie en perspektief (wat ons van die Annunki-gode geërf het) is verby…finaal verby. Die tyd van nét manlike gode is verby. Inteendeel, die tyd van alle gode en enige god/God staan op die vooraand om die duisternis van vergetelheid binne te gaan. Voortaan sal vroulike en manlike energie/persone/bydrae oop en volkome gelyk vir almal wees, onafhanklik van geslag, en beslis nie onderworpe aan manlike dominasie nie, wat ons by die Annunaki geërf het. Ons kon daarsonder gebly het, ook wat manlikheid by ons gode en "God" betref. So, wanneer ek hierin en voortaan na “ruiter” verwys, sluit dit manlik sowel as vroulike vorme in…dit bedoel ‘n mens te bewoord/omskryf/op te haal/noem.
So: van nou af sal hierdie woorde so geskryf, gesien en gelees word:
En ek sal sien, en kyk, daar sal ‘n wit perd wees; en die een wat daarop sit….
Hierdie een sal ‘n lewende MENS wees.
Dit ter inleiding, want in toepassing van wat reeds gesê is, sal daar nie net een wit perd en een ruiter wees nie; nee, daar sal baie wees; om presies te wees, 144,000 ruiters (vroue en manne) wat op die metaforiese/beeldryke/simboliese wit perd van liguitdraging sal ry, oral op die aarde; hierdie Ligdraers/Ligwerkers wat in spirituele volwassenheid en geroepenheid die wit perd van die Vryheidsverkondiging tot hul/ons mense sal bring: en dit sal nóú begin.
Ja, ja, hierdie simboliese 144,000 (ek is nie oortuig of gesê dit sal presies 144,000 individue wees nie) sal nou…soos die diamanttrein wat aan die gang kom…(mý taak)…die wit perd van Lig bestyg…
en elkeen van hulle sal ervaar en weet dat hulle ‘n boog het:
‘n boog van waarheid;
‘n boog van optrede in geroepenheid van die Christus-gedagte-meester(s);
’n boog vanaf die Meesters van Lig;
’n boog vanaf die Pleiadelinge, ons pioniersouers;
‘n boog vanaf die reeds oorgeganenes;
‘n boog van pad aanwys tot ‘n neutrale vrede;
‘n boog van verlossing,
‘n boog tot die Nuwe Mens,
‘n boog van die Nuwe Aarde,
‘n boog van Jeshua-Jesus af,
‘n boog van die Boeddha af,
‘n boog van die Meesters af;
‘n boog van Ander Kant af;
‘n boog vanuit die dimensies;
‘n boog van Jahwêh-Ishkur af,
‘n boog van Enlil (El) af, die tanse koning van "Nibiru";
‘n boog van Enki af;
‘n boog van Marduk af;
‘n boog van die Vader van die Een-God idee af, Ake‘N Aton, my vriend;
‘n boog van die goue stêr, Ra, af, by die Pleiades, wat sê ook dit is nie 'God' nie;
‘n boog van Surya af, die hoof van die Universiteit van die Heelal, te Alcyone, in die Pleiades;
‘n boog van opdrag;
‘n boog om te ry tot die vrymaking van die Ou Mens;
‘n boog om die ewige verdraagsaamheid in die neutraliteit van nie-kant-kies-nie te laat posvat onder die mens op pad tot Nuwe-Mens-wees;
‘n boog tot eensgesindheid tussen mense;
‘n boog van ‘n Christus-benadering...nie mens nie!!!
‘n boog wat sal skitter soos ‘n blink diamant, deurtrek deur goud van die son;
‘n boog wat die blou tint van ons Sentrale Son sal wys aan almal;
‘n boog wat Ons Ewige Son sal simboliseer;
‘n boog vir elke ruiter;
‘n boog vir elkeen;
‘n boog vir die Nuwe Mens van Vrede, in Cristus-gedooptheid;
‘n boog van sieraad;
‘n boog vir ewig op aarde.
“So terloops, laat hulle wat nog en steeds behoefte het om mý te vereer en lofsange tot mý en in mý naam te sing, die inhoud daarvan vervang/herskryf, sodat daar lof gebring word aan ons Christus-boodskap van neutraliteit, tot geen lof of oordeel van enige mens of mede-mens;
laat hulle in liede dig tot lofsang van die diamantpad van vrede, versoening en verdraagsaamheid;
laat hulle loof, eer, juig in sang, vry en los van enige gode,
laat hulle geklee wees in diamantkleur drag, opgehelder met hul aura-kleur.
Aan elkeen, vrou, man, kind, wat onse vrymakende Christus-boodskap nou begin verkondig,
sal ‘n KROON gegee word,
‘n kroon tot koningskap onder die Nuwe Mens,
‘n kroon wat onbetwisbare waarheid sal aandui,
’n kroon wat goud sal skyn in skittering van die son, ons Sentrale Son en ons Ewige Son.
Weet dan nou en hier dat die versoenende en ewige waarheid van ons Christus-boodskap sal oorwin;
niks sal voor hierdie ewige waarheid kan bestaan of daaroor troon nie;
daarom sal hy/sy wat hierdie ewige boodskap van lewende waarheid aanvaar, uitleef en baldadiglik onder ons mense verkondig uitgaan/optree/ervaar/wees ‘n oorwinnaar, want, voorwaar, voorwaar, jý sál ‘n oorwinnaar wees,
En julle, RUITERS VAN LIG, sal ry, sing, verkondig, juig, triomfeer, want elkeen van julle is in hierdie tydperk van mense-ervaring geplaas, geroep en toegerus OM TE OORWIN!
Gaan dan nou heen, neem jou wit perd in geroepenheid in hand, sien en ervaar die goue boog van ons ontvang, dra ons kroon tot heersing en tree saam as die Christus-weg oorwinnaars op.”
En ek sal sien, en kyk, daar is ‘n wit perd; en die een wat daarop sit sal ék wees, en ek sal die gegewe boog hê, en aan my sal ‘n kroon gegee word, en ek sal uitgaan as ‘n Christus-boodskap oorwinnaar, en ek/ons, en die bevrydende Christus-boodskap, sal oorwin!
Saterdag 7 Aug 2010
in ontvangs en samewerking vanaf en met Jeshua-Jesus-Boeddha.
Uit Hf 2: "don, ek gee aan jou weer die bootjie om in te vaar, die wit perd, die boog, die diamantglas kloofoorbrugging, en DIE EWIGE SON."
Die Oorgang en Kloof
“don, neem weer die Kloof in beeld en hart op. Gaan weer oor die Kloof. Neem weer die vol-horison Son in, en gaan dan weer terug, oor die Groot Kloof, na die Nuwe Aarde. So het jy gedoen, destyds, toe ons jou hiertoe kom lei het; en nou weer, gaan dit weer oor, na die Nuwe Lewe, want so was en is dit vir jou vanaf jou oorgaan van destyds en van nou af.
En nou is dit weer ‘n oorgang, don, en andere; weer oor ‘n baie diep kloof, waar jy/julle sal ervaar dat daar vir julle ‘n oorgang van diamantglas voorberei en gereed is – dis net vir julle om dit...die oorgang...te betree, dan sal julle die glorie van ons alomteenwoordigheid raak sien en ervaar.
Om dan prakties hierin te wees:-
Die Ander Kant – bekend as ‘Hemel’ onder julle – sal nou finaal gesluit en weggemaak word; die Mens sal nie langer of ooit weer in ‘n konsentrasiekamp gehou word nie...die houplekidee sal nou finaal weggemaak word; die Mens sal nie langer of ooit weer hier gevange gehou in onderdrukking en voorgesê word nie. Daar sal ook nie weer oorloë in di ‘hemel’ plaasvind ni. Geen vêrdere reïnkarnasie...selfs, metterwoon...geen sterfte meer nie. Di hele issue rondom ‘dood’ sal totaal anders en maklik wees...sien, daar sal geen meer ‘oorgaan’ meer wees ni.
Geen verhewenes bo ander in verdeling van mens meer nie, geen verdoemdes nie, geen ewige gestrafdes nie, geen foltering, pyn of hel nie. Karma...nl om te kom ‘regmaak’ wat in ‘n vorige lewe ‘verkeerd’ gedoen is...bestaan ni meer ni, en ook ‘reg’ of ‘verkeerd’ bestaan ni meer ni, soos baie ander verdelingsidees waarmee die Mens verniel is. En ‘haat tot in die derde geslag’ moes nooit daar gewees het nie, en het beslis nie meer staanplek onder di Mens nie, so ook die onaanvaarbare ‘uitverkiesing’ en ‘verwerping’. Geen oorlog meer onder die mens nie, geen haat, terugkry en vernieling nie, net liefde en begrip vir mekaar.
En nou hoef julle ni meer te aanbid nie, want ook die veeleisende God&gode sal daar nie meer wees nie.”
“En vanuit hierdie vrymaking en groot oorgang sal die Mens-op-Aarde dan ook die Groot Oorgang nou bereik en betree...ja, die wonderlike vrywording sal nóú vir elkeen wat wil beskikbaar raak, en wees, en sal Ons Mense die pad van vryheid groots begin raak sien.
Dit sal soos ‘n veldbrand versprei oor die Aarde en tussen die Mense, dit sal ‘n veldbrand van ongekende omvang wees.
Ja, julle het die Goue Brug bereik, en sal van julle in hierdie dae die swaarde-erestoet, begin raak sien en daaronder deurloop tot ‘n Nuwe Lewe van volkome vrye Mens.
Hoor dan vandag as ons vir julle kom sê dat ook die gode van ouds, die Annunaki, van Nibiru, ons en die Mens hierin steun en deel van die Goue Eresaluut vorm. Julle sal nou as groep en ras die vryheidstent op ‘n Nuwe Aarde binnegaan of in vrye wil/mag binnegaan. Ons vra dan ook nou dat julle nie die nagedagtenis van die Annunaki God en gode in argwaan en verbittering onthou nie, maar dat julle hulle as besondere tydgenootlike bydraes binne hul tyd en era sal raaksien en aanvaar, en dat julle vrylik op hul bydraes sal voortbou, met negering en uitskakeling van die dele van hul bydrae wat julle gebind, verdeel, mislei en tot slaaf wees verlei het, selfs tot aanbidding van húlle, hoewel ook húlle stoflik en sterflik is, soos bewys met die onlangse afsterwe van hul koning, Anu, wat julle gelei is om as ‘God-die-Vader’ aan te spreek, te aanvaar en selfs aanbid het.
Nou dan meer insake die tanse in-lyn-bring van die aarde tot ander ruimteliggame rondom en in wie julle op jul aarde sirkel.
Die in-lyn-bring van hierdie tydperk is om die Goue Oorgangsbrug in werking te kry, gereed, getooi, en met begeleiers toe te rus, sodat diegene van julle wat wil nóú transendensie/oorgang die uitstyging (‘ascension’) kan ervaar, as volwaardige oorgaan tot volwaardige Skeppingswese.
don, jy is nog sku om vir jou mense te kom sê wat jy anderkant die kloof gesien het. Kom sê dit gerus/asseblief, sodat diegene van hulle wat daarin wil deel kan weet wat se Goue Grootsheid hul anderkant-gesigseinder sal vul.”
Dit was en is ‘n Son...’n baie groot, grootse son van ongekende afmetinge, meer as ons aardse son, veel meer goud, en intenser, oorverdowender, oorweldigend, omvattend, di hele gesigseinder vol, asof soveel dat ek nooit weer ‘n behoefte aan enigiets ander ooit sal hê nie...’Dit’ het my toet-en-taal omgetower en verander. Maar dan ook: dit was die begin van ‘n heel nuwe fase in my lewe.
 Hiërargies: die een is beweerdelik ‘hoër’/’laer’ as die ander.
Druk asb altyd 3 keer op REFRESH ten einde die blad op te dateer!!!