Fanie Cronjé deel sy ervarings as Survivor-'deelnemer' | SARIE
FOTO: M-Net	10 Januarie 2014
Fanie Cronjé deel sy ervarings as Survivor-‘deelnemer’	deur Fanie Cronjé
Daar’s 12 van ons op die O.R. Tambo-lughawe, Johannesburg. Almal mediamense. Party ou kennisse, ander nuwes, maar ons het almal een ding gemeen benewens ons geheime eilandbestem- ming: ons is ingeënt teen cholera, geelkoors en ’n siekte wat jy kan kry as ’n rot jou byt …
Die volgende oggend ná ontbyt vertrek ons per boot van- af ’n nabygeleë kaai. Net met die klere aan ons lyf. Ons word afgelaai op ’n vlot in die see. Daar’s ’n paar oorlewingsgoed om uit te kies. ’n Pot. Hout. ’n Paar kokosneute en ’n bondel lang bamboes. Iemand skree: “Aksie!” Ons spring in die water en begin swem strand toe. Die games het begin …
Ons spring weg Dis stil onder die water. Byna salig, so tussen die borrels. En dan met die opkomslag hoor jy dit, die chaos van water wat spat en mense wat skree: “Swem! Swem!”
Ek en Hykie hou tussen ons ’n bondel bamboes vas. (Dit dryf en ons sal daarmee kan kamp maak.) Ek het net die swembroek en hemp aan my lyf – nie eens ’n sweetpakbroek nie, wat nog te sê tandepasta of deodorant … dis nie oorlewingsgoed nie. My arms brand. Maar my pose sal ek hou. Al is die strand baie verder as wat dit lyk. Ek sal wraggies nie lyk asof ek nie kan swem nie. Ek kom derde op die strand aan. Daar word ons in twee spanne van ses elk verdeel. Ek is in Vanessa se span.
Die hele media-sppan wat Survivor-Survivor gespeel het FOTO: M-Net
Met Hykie Berg in ‘n epiese tweestryd om ‘n sakkie rys. (Dit het gelykop geëindig, en ons spanne moes die sakkie deel.) FOTO: M-Net
My eerste uitdaging Dis tyd vir die eerste uit- daging. Een teen een. Dis ek teen Hykie. Ons word met
’n stuk tou rug teen rug geharnas. Ons moet albei ’n sak wat ’n paar treë verder begrawe is, uit die sand trek. Elkeen in die teenoorgestelde rigting. Met dieselfde doelwit: ’n sakkie rys.
Ná ’n tweestryd – trek, loslaat, neerval, opstaan, weer probeer – wat voel soos ’n ewigheid, kom die besluit uitein- delik: gelykop. Want nie ek of Hykie wil ingee of oorgee nie. Die ander sê dit was nogal epies. Ek dink self so. En
ek weet ook nie hoekom almal so verbaas was oor my krag nie. Ek het dalk nie ’n sixpack nie, maar ek is beslis nie ’n papbroek nie. Ek doen immers al jare Biodanza en ook so ’n bietjie joga.
Kamp opslaan … Eers moet ons kyk waar om die seil te lê. Dit kan nie in die koelte kom nie, want die goggas vreet jou op. Dit kan nie te naby die water wees nie, want die gety kom later in. Deur die vuur tussen ons en die bosse te maak, kan ons ten minste daai onsigbare gediertes weghou. Nou moet ons hout kry. Dis ’n lang nag wat voorlê.
Toe ons begin kamp opslaan, begin die werklikheid in- sink. Mense is moeg, emosioneel, honger … En toe iemand boonop vorendag kom met die versteekte immuniteitsbeeld- jie begin party warm om die kraag raak. Met die beeldjie in die sak kan jy nie uitgestem word nie. Hier beskuldig een persoon iemand van knoeiery, en daar een van “luiheid”. Vergete is die nuutgevonde vriendskapsbande.
Ek skrik wakker wan- neer iemand op my bulder. Ons moet gereed maak vir nog ’n uitdaging op ’n ander strand. Die stryd begin
Vir die volgende uitda-
ging word elke span in twee
verdeel. Ná my skitterende fisieke prestasie van dag een word ek ingespan vir alles wat krag verg. Hier gaan dit nie oor my goeie breinkrag nie. Die res het van gister af besluit dit word geïgnoreer. Hardloop, spring en swem is wat ek moet doen.
Uitstem-tyd Iemand moes uitgestem word. Teen skemertyd kom hulle ons haal. Ons stap na ’n mooi stel met ’n seerower-tema. Dis soos ’n verlore stad, versteek op die eiland. Groot ateljeeligte staan tussen bome en bosse. Vure brand. Dis showtime.
Hykie kap ‘n kosbare kokosneut oop: die klapper is vir eet en die melk vir drink FOTO: M-Net
Survivor-aanbieder Nico Panagio en my spankaptein, Vanessa Marawa FOTO: M-Net
Dis als verby … Nou stuur hulle ons huis toe. As jy gedink het Survivor is ’n oëver- blindery, dink weer. As die kameras ophou rol, hou die oorlewingstryd aan. Daar is nie kospakkies en komberse nie. Ja, daar is altyd ’n dokter, maar net vir noodgevalle. As jy gly op ’n rots en jouself sny, moet jy maar bloei. Ek sit met die merk op my been.
ONS BEDANK …
Singapore Airlines, wat die mediagroep vervoer het en
wat daagliks vlieg van O.R. Tambo na die Changai-lughawe, SIngapoer. Suid-Afrikaners kan ook die lugdiens kies vir vlugte na 60 bestemmings in 30 lande. Die Changai-lughawe is bekend vir inkopies en vermaak. Buiten die filmvertonings, handelsnaam-winkels en speletjies-arkades is daar ook pragtige tuine. Besoek www.singaporeair.com