Uit ons perspektief as navorsers wat die oorgang van adolessensie tot volwassenheid bestudeer, is hierdie wetlik gedefinieerde ouderdomsmarkers skaars 'n goeie aanduiding van wanneer ons soos volwassenes voel. Hulle kan onderhewig wees aan verandering en het geen universele of selfs nasionale standaard nie.
Byvoorbeeld, die minimum ouderdom vir die aankoop van alkohol en ontspanningsdaggawe is 21. Maar die aankoop van ontspanningsdaggawe is nie wettiglik toegelaat in alle lande nie. Terwyl tabak koop ouderdom is tipies 18, twee state en verskeie stede het onlangs die tabak aankoop ouderdom tot 21.
Daarbenewens, dikwels, kan individue nie altyd soos 'n volwassene 'voel' nie, bloot omdat hulle 'n ouderdomspener geslaag het.
So, wanneer voel ons soos volwassenes?
Ons idee van "volwasse" is nou gebind aan beide ons doelwitbereiking van sekere rolle sowel as ons subjektiewe evaluering van die tydsberekening van daardie rolle.
Geleerdes wat in hierdie area werk geïdentifiseer het Vyf belangrike roloorgange wat volwassenheid wys: afrondingskool, huis verlaat, stabiele werk verwerf, trou en ouerskap.
Alhoewel elkeen van hierdie volwasse rolle as alleen of in pare beskou is, is daar min bekend oor hoe mense al die rolle gelyktydig deurwerk en hoe om hierdie merkers van volwasse volwassenes te bereik, beïnvloed die oorweging van 'n self 'n volwassene.
Mense mag dalk betyds of onbepaald voel, afhangende daarvan of hulle op die regte tyd volwasse rolle bereik. Met ander woorde, voel soos 'n volwassene kan verbind word om meer rolle te bereik wat die volwasse lewe nasien, eerder as enige een en doen dit betyds in vergelyking met eweknieë
A Tipiese pad is uitgelê in die vroeë en middel-20e eeu: verlaat skool, kry 'n werk, beweeg uit die ouerhuis, trou en kinders.
Alhoewel dit dalk vandag die "normale" pad beskou word, vind hierdie oorgange nie so 'n netjiese en voorspelbare orde vir baie kontemporêre jong mense nie. Verder het die tyd om dit te voltooi, langer geword.
Dit is algemeen vandag vir jong mense om te keer terug na skool nadat jy begin werk het, beweeg terug met ouers (of gaan nooit weg nie), het kinders voor die huwelik, of werk in minder veilige deeltydse werk.
Gegewe die talle moontlike paaie deur hierdie rolle, ons navorsing poog om gereelde patrone of gemeenskaplikhede te vind op die manier waarop rolle wat volwassenheid weerspieël word, oorgedra word vanaf ouderdomme 17 tot 30 en wat hulle beteken om 'n volwassene te oorweeg.
Die studie is gebaseer op 'n voorbeeld van 1,010 freshmen van St Paul Public Schools, 'n skool distrik van Minnesota. Die opname het in 1988 begin en jaarliks ​​deur 2011 voortgesit. Oor die 20-jare het hierdie studie die gevolge van werk en ander formatiewe ervarings in adolessensie ondersoek vir die oorgang na volwassenheid.
Met behulp van 'n metode wat afsonderlike patrone kan identifiseer in die tydsberekening en volgorde van volwasse rolle, het ons gevind dat die tradisionele skool-tot-werk-oorgang gevolg deur "familievorming" (dit is om te trou en kinders te hê - rondom ouderdom 25) hierbo beskryf bestaan ​​nog steeds.
Maar net omtrent 17 persentasie jongmense volg vandag die pad. Inteendeel, die meeste jeugdiges neem vier ander paaie na volwassenheid.
Twee van daardie paaie behels 'n tradisionele oorgang tussen skool en werk in die vroeë twintigerjare. Maar hulle verskil in wanneer hulle kies om 'n gesin te vorm: een groep wat vertraag word, vorm 'n gesin tot in die laat twintigerjare (20 persent); 'n ander het dit nie gedoen deur ouderdom 30 (27 persent) nie.
Die twee oorblywende paaie is onderskei deur hul lae waarskynlikheid om die kollege en vroeë huwelik en kinders by te woon. Elke lid van hierdie groep het kinders op ouderdom 22 gehad.
Maar selfs hierdie twee paaie wat deur vroeë ouerskap gedefinieer is, verskil van mekaar: Een groep vroeë ouers het getroud en voltydse werk gekry (15 persent). Die ander het egter baie laer kanse gehad om daardie rolle te behaal (20 persent).
Met ander woorde, daar was verskeie objektiewe maniere om die oorgang na volwassenheid oor te steek.
Huwelik, ouerskap is krities
Die vraag bly, doen die lede van hierdie groepe voel soos 'n volwassene wanneer hulle hul middel twintigerjare bereik? Het hulle 'n volwasse identiteit verkry? Dink hulle hulle is op of af tyd om die vyf merkers van volwassenheid te bereik?
Gegewe die sosiale aanvaarding van die tradisionele pad van skoolwerk-huweliks-kinders, was individue wat daarop volg meer geneig om hulself "heeltemal" as 'n volwassene te beskou. Hulle het hulself "betyds" beskou ten opsigte van huwelik en finansiële onafhanklikheid, relatief tot hul eweknieë.
Vroeë ouers wat voltydse werk getrou en verwerf het, het ook gevoel soos volwassenes, hoewel hulle hulself "baie vroeg" beskou het as hulle die merkers oorsteek.
Die vroeë ouers wat nie getroud of stabiele werk gekry het nie, voel "baie vroeg" op ouerskap, maar "baie laat" op ander merkers soos huwelik, samelewing en finansiële onafhanklikheid.
Die ander twee groepe wat die tradisionele skool-tot-werk-oorgang oorgeneem het, maar vertraag of nie getroud was nie en kinders gehad het "nie heeltemal" soos 'n volwassene nie. Hulle het geglo dat hulle "baie laat" op ouerskap was.
Terwyl hulle verskeie tradisionele merkers van volwasse ouderdom bereik het, insluitend afrondingskool, werk kry, en alleen verhuis, voel hulle nog steeds nie soos volwassenes sonder huwelik en ouerskap nie.
Dit wil voorkom asof dit werklik voel soos 'n mens 'n volwassene geword het, is vasgebind om jou eie familie te vorm deur middel van huwelik en ouerskap.
Wanneer voel ons volwassenes?
Ons navorsing toon dat daar baie paaie is wat jong mense in die oorgang na volwassenheid neem. Volwasse ouderdom is 'n subjektiewe proses wat geen merker blyk te kan definieer nie, alhoewel huwelik en ouerskap besonder belangrik is.
Om weg te beweeg van die meer tradisionele skool-tot-werk-oorgang maak voorsiening vir 'n tydperk van eksplorasie, soos jongmense uitvind wat hulle in die lewe wil doen. Verkryging van merkers van volwassenheid word geassosieer met verlaat afwykende gedrag, soos swaarparty en selfs diefstal, wat gewoonlik op jonger ouderdomme gepleeg word. Verder vind ons in voortgesette navorsing dat vroeë ouers sonder vennote swak objektiewe en subjektiewe gesondheidsuitkomste het.
Maar, om terug te kom na die oorspronklike vraag, wanneer voel ons soos volwassenes, is daar nie 'n eenvoudige antwoord nie.
Individue word volwassenes wanneer hulle soos volwassenes voel, maar hierdie gevoel is gekoppel aan die tydige verkryging van sekere merkers, veral die huwelik en ouerskap. Sulke subjektiewe assesserings is sosiaal opgebou.
Mettertyd sal die volwassenheid van die vier "nie-tradisionele" paaie meer algemeen word. Miskien word dit as "betyds" beskou, sodat volwassenes sal beweeg sodat individue wat die paaie volg, hulself as volwassenes vroeër in die lewe sal beskou.
Michael Vuolo, Assistent Professor in Sosiologie, die Ohio State University
Jeylan T Mortimer, Professor in Sosiologie, Universiteit van Minnesota
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Loopbaan & Sukses > Maak dit jou voel soos 'n opgroeid Nou dat jy gegradueer het?