Christiaan Maurits van den Heever is op 27 Februarie 1902 in die Konsentrasiekamp by Norvalspont gebore – hy was van die min babas wat hierdie traumatiese omstandighede gedurende die Tweede Vryheidsoorlog oorleef het. Hy is op hierdie dag in 1957 oorlede.
In 1924 verwerf hy sy MA-graad in Nederlands met lof aan die Grey-Universiteitskollege.
In 1929 slaag hy in sy doktorale eksamen aan Utrecht waarna hy in 1932 sy doktorsgraad aan Unisa behaal met 'n proefskrif oor Totius.
Van 1924 tot 1926 is hy joernalis, en van 1931 tot 1932 lektor aan die GUK.
Daarna word hy hoogleraar aan die Universiteit van die Witwatersrand en ook departementshoof, wat hy 25 jaar lank bly.
As skrywer het hy 'n groot prestasie behaal deur twee maal die Hertzogprys te verower – vir prosa en poësie. Sy eerste publikasie was die digbundel 'Stemmingsure', in 1926 uitgegee, en die novelle 'Op die plaas' het in 1927 die lig gesien.
Daarop het baie werke gevolg, wat hom lank een van Afrikaans se mees gelese skrywers gemaak het. Verskeie het gewilde voorgeskrewe boeke geword, en sommige is ook vertaal.
In die sewentigerjare is 'Somer' een van sy gewildste romans, verfilm.
Op die Afrikaanse kulturele vlak het hy ook 'n vername rol gespeel. Hy was byvoorbeeld twee keer kulturele attaché in Nederland, lid van die Suid-Afrikaanse Akademie, stigterlid en tot met sy dood voorsitter van die Afrikaanse Skrywerskring, en voorsitter van die Afrikaanse kunsvereniging.