RING al jul dooies! Bring al jul dooies!” 'n Toiingrige man wat ’n tweewiel-kar trek, loop in ’n rumoerige steeg af en skreeu dié makabere woorde. Daar is geen straatligte nie, maar in die skemer kan hy tog die mensefigure uitmaak. Hulle is besig om dooie mense uit hul huise te dra of te sleep.
Hy trek die kar tot langs hulle, hou sy hand uit om betaal te word en laai dan die lyke op. Wanneer sy kar vol gelaai is, rammel hy voort na die begraafplaas toe, waar die stapel kadawers sonder 'n kerkdiens ter ruste gelê sal word.
Die strate het van die kante af binnetoe ingeduik om ’n sloot in die middel te vorm sodat die reën die vullis en riool kon wegspoel. Die straatvore het dikwels verstop geraak en ’n teelaarde vir allerhande nare siektes geword.
Vandag, ten minste in die ontwikkelde lande, is baie siektes van die verlede uitgeskakel omdat die mense hulle skoon hou.
Dokters beskou ons verkeerde praktyke as ’n kennelike laagtepunt in die geskiedenis van menslike lewenswyses en die stryd om gesond te bly.
Nog ’n laagtepunt, wat die mens egter nie oor homself gebring het nie, maar hom uit die bloute getref het, was die sogenaamde Groot Griep.