Diegene wat grootgeword en verouder in die 80-er jare van XX eeu, in sy jeug was dit moeilik om te dink dat sodra die frase "Aserbeidjans tenks bevordering van die Armeense posisie" of "Armeense vliegtuie gebombardeer aanranding terugslag vir die weermag van Azerbaijan" sal ingesluit word in die alledaagse lewe en dit sal nie as 'n uittreksel uit 'n nare grap beskou word.
Onmiddellik na die ineenstorting van die Sowjet-Unie en die aankondiging van die nasionale soewereiniteit in die voormalige republieke van die USSR begin gewapende konflikte verskyn. Waar vir 'n lang tyd was daar vrede, al is dit dun, ondersteun deur middel van geweld, het hy 'n werklike oorlog. Nagorno-Karabakh is een van die eerste gebiede waar die vete bereik sy maksimum intensiteit.
Interne territoriale dispute het moontlik indien nie, nadat hy aan bewind van die Bolsjewiste was die verdeling van die voormalige grondgebied van die Russiese Ryk op die administratiewe en op 'n nasionale basis. Nagorno-Karabakh met 'n oorwegend Armenian bevolking het deel geword van die Sowjet-Azerbeidjan in 1923. Die geskiedenis van Nagorno-Karabach het sy oorsprong in die artikels van Lenin en Stalin, gewy aan die nasionale politiek.
A konflik plaasgevind het tydens die gewapende konflik tussen die Ottomaanse Ryk en die Christelike bevolking, dit was die begin van etniese haat en word erken in baie lande as volksmoord. Lae kultuur van die Sowjet-leiers en werkers van die regering vir dekades het nie gehelp deuntjie, maar eerder verdiep die teenstrydighede, so gou verswak die sentrale regering, die oorlog het begin. Nagorny Karabach begin om 'n vergadering in die midde van perestroika Gorbatsjof se besit, in 1987. Die belangrikste vereiste was om die wegbreek streek aan te sluit om die Armeense SSR.
In dieselfde tydperk begin etniese suiwering gedoen nog relatief bloedlose. Azeris om die omstandighede waaronder hulle "vrywillig" verlaat hul huise en "gerepatrieer" te skep.
Wanneer die ekonomie gaan deur moeilike tye, nasionalisme en wedersydse onverdraagsaamheid is vrugbare grond. Begin demonstrasies, saamtrekke en protes. Nog geleë in 'n deel van die USSR Armenian SSR kondig die anneksasie van Nagorno-Karabakh besluit van sy Hoogste Raad van 17 Junie 1988. Wanneer hierdie "Anschluss" produseer onafhanklike state, begin gewoonlik 'n oorlog. Nagorno-Karabakh word 'n onderwerp van territoriale dispuut tussen die twee Sowjet-republieke, wat op sigself lyk absurd, vir die oomblik. Maar in die uitgestrekte land vir bloedvergieting ...
Dan was daar 'n bloedbad in Sumgait en Baku gebeure, waartydens massamoorde begin. Die ineenstorting van die Sowjet-Unie het 'n parade van soewereiniteit, het die botsende partye onafhanklik en vyandige lande, wat elkeen aggressiewe bedoelings buurman se beskuldig word.
In 1992, Azerbaijan en Armenië begin die oorlog. Nagorno-Karabakh tot 1993 was die teater van aktiewe geveg bedrywighede, as gevolg van wat Baku beheer verloor oor 'n vyfde van die grondgebied van die kaart van die USSR aan hom toegeken. Die prys van hierdie resultaat - meer as 'n miljoen vlugtelinge, tienduisende dood en gewond. Die bloedige geveg geëindig in die ondertekening Mei 1994 van die Bishkek ooreenkoms.
Vir Azerbaijan, Nagorno-Karabakh se soewereiniteit is 'n kwessie van territoriale integriteit van die staat. Vir Armenië, hierdie konflik is ook van fundamentele belang, die land beskerm sy burgers wat in sewe distrikte van die streek. Nie kant wil in gee en gee Nagorno- Karabakh. Die oorlog is nie verby nie. Wette wapenstilstand.