Die ou langs jou se Burger | Die Joernaal van Kaalvoet
« Oom Willem en die wal
Gelukkig is ek nie meer so nie »
Die ou langs jou se Burger
Julie 7, 2009 deur Kaalvoet
Ek se vanaand vir my Bra Marnus van Lady Grey, as ek ‘n girl friend gehad het, het ek fok weet van koue water en liefde geleef. Tensy sy my wou voer.
Ons lewe mos in die vinnige baan, waar die fast food/shopping mall kultuur aan die orde van die dag is. Ons wil stop, ons goed koop, en ry terug na ons gate waar ons CNN kan kyk en kan facebook en twitter, terwyl ons in ons holtes gryp na ons fancy wyn en duur whiskey. Ons, in ons wereld waar mense poep, want hulle is te skaam om te lag. Ons leef in die inligting-era. Alles is op die punte van jou vingers, of by die minimall op in die straat. Eintlik moet mens kots oor dit.
Ek onthou toe ek ‘n laatie was het iemand, vermoedelik Tannie Engela, die hele Ponieklas op ‘n treinrit gevat. Waarheen ons was kan kan ek nie onthou nie, maar dit het lank gevat, so dit was seker al die pad Hermon toe. Ek onthou dat ons te veel geeet het, en ons nie die roomys kon opeet nie. Nie eers Danie nie.
As ons op vakansie gegaan het, het altwee oumas vir ons toebies ingepak, in daai plat Tupperwarebakkie, tussen die slaaiblare sodat dit kan vars bly. En dan die hardgekookte eiers en die sout en peper toegevou in die waspapier.
Deesdae ry ons nie meer trein nie, en vakansies werk ons van Ultra City na Engen One Stop. Ons vreet Wimpy en pies, want ons wil daar kom. Reis, en die bekoring van lankpad, het ons, die shopping mall generasie, lank reeds verloor.
En o donner, vliegtuigkos. Ek wens eerlikwaar my band wil nou famous raak, al is dit net dat ek kan ophou vliegtuigkos eet. Nou die oggend, vang ek die brekfisvlug Jozi toe. Op my e-ticket staan ons kry “breakfast”. My moer. Hulle kom daar aan met so bakkie, omtrent so groot soos ‘n koekie Lux seep aan. Toe ek die bakkie eventually oopsukkel, sonder om die hele inhoud op die ou langs my se Burger te mors, toe is daar so bietjie geel aan die eenkant en so bietjie rooi aan die anderkant. Daar was ‘n klein bunnetjie in sy eie sakkie neffens die rooi, en nog ‘n aparte pakkie met die utensils.
Die ding met ‘n errie is, mens het nie die volle gebruik van jou ledemate nie. Veral nie as jy ‘n kanonbors soos ek het nie. Mens moet jou hele postuur inpas in ‘n denkbeeldige ruimte effens smaller, as wat jy is, so jy het gedeeltelik gebruik van jou een arm, en die ander is gewoonlik teen dan al aan die slaap gesit. Om dinge nog moeiliker te maak, is daar mos so seepgladde skinkbordjie aan die ou voor jou se seat vas. So as hy sy kop net effens te vinnig draai, dan val jou koffie om, gewoonlik op die ou langs jou se Burger.
Al manier om die hele ding te doen is om die boksie was te hou soos ‘n ou wat links skryf en dan jou vurk in die rooi goed te doop (dis glo tamatiesmoor) en dan die nat vurk in die geel (na bewering eier) te doop. Trust my, dit werk nie andersoms nie, daar is geen manier wat daai eier op die vurk bly as jy die nie op ‘n manier plek nie. Dan, breukdele van ‘n sekonde voor jy kan hap, skud die errie en jou eier val van die vurk af. Gewoonlik op die ou langs jou se Burger.
Na jou eerste – gedeeltelik suksesvolle – hap sal jy proe dat jy nog sout nodig het. Nou is dit ‘n hele storie, totaal op sy eie. Persoonlik sou ek dit ‘n item in die sirkus laat maak het: Eating on an aeroplane. Mens moet nou al die pakkies en boksies laat staan, en op ‘n manier met jou elmboog, ‘n deel van jou neus en jou vry ledemaat ‘n koevertjie die size van ‘n 5-sent uit ‘n ander koevertjie, omtrent so groot soos ‘n strootjie, uit vroetel, sonder om alles wat op die skinkbordjie – wat aan die ou voor jou seat vas is – op die ou langs jou se Burger te laat val. Ek vind met die regte tegniek en heelwat oefening, kan mens laasgenoemde nogal regkry, maar om die koevertjie oop te byt, sonder dat die papier nat raak, is ‘n uitdaging totaal op sy eie. En glo my vry, geen sout kom uit ‘n nat papiertjie uit nie.
As die kos nou lekker was, sou mens dit alles nog kon regverdig, maar dis alles proe na effense souterige – dis nou as mens die sout uit die koevertjie kon uitkry – cardboard.
Die middagvlug is selfs erger. Dan is ‘n man moeg, jy is gatvol vir die Jozi-verkeer en jy soek net ‘n berg en ‘n halfbottel wyn. Ek wil nou nie onnodig lelik wees nie, maar jy kan my kaal op ‘n besemstok se skerp kant in ‘n bewegende lift neersit, en ek sal in ‘n besope toestand met meer gemak ‘n groen olyf uit ‘n martini-glas met ‘n stomp vuurhoutjie tussen my tande kan uitsteek as om daai worsie raakgesteek te kry met ‘n errie vurk. Dis nou sonder dat die worsie op die ou langs jou se Burger te lande kom.
Posted in Op die maat van die ratrace | 8 Kommentaar
op Julie 7, 2009 at 10:30 nm | Antwoord boendoe
Genade! Jy is histeries! 😆 Het ek al gese ek vlieg ook baie? Anyway, ek verstaan HEELTEMAL waarvan jy praat! 😉
op Julie 7, 2009 at 11:01 nm | Antwoord Kaalvoet
Jinne, my ma was nog so trots toe ek die eerste keer op die errie geklim het, nog Baai toe as ek reg onthou (babysteps, kort vluggies). Sy het even vir my ‘n nuwe sak vir my laptop gegee vir Krismis.
Deesdae, met haar weeklikse Dinsdagaand-oproep, is dit met so gatvol, so waar is jy vanaand-stem.
Mens weet jy vlieg te veel as jou economy vlieg en die lugwaardinne groet jou op voornaam groet en saam met jou deurstap om die vliegtuig op te styg terwyl die pilot vir jou koffie maak.
op Julie 8, 2009 at 10:31 vm | Antwoord boendoe
op Julie 10, 2009 at 8:01 nm | Antwoord Sigeuner
Dit is weereens skreeusnaaks!!! Die trane loop en ek worry nie eers om af te vee nie…ek LEEEEEES net!
Kaalvoet, kry vir jou `n BMW 745. Dis net so vinnag, 2cm korter oppie stert en heeltemal privaat. Boonop met `n sixpack yskas tussen jou en die co-pilot.
op Julie 10, 2009 at 10:16 nm | Antwoord Sonkind
Jy is ‘n absolute treat! 😆
Ek het twee keer met Nationwide gevlieg, kort voor hulle verdwyn het 😈 en dit was die suurste lugwaardinne wat ek nog ooit gesien het. Shame, in hindsight verstaan ek nou dat hulle seker toe al ‘n ding sien kom het.
Anyway, op een van daai vlugte besluit die ou voor my hy voel ‘n veer vir my bietjie spasie en hy gooi homself terug en slaap. Ek kry nie daai skinkbordjie oop nie, so ek eet op my skoot en elke keer as ek asemhaal, dan wapper sy hare hier voor my in die wind! Ek het ernstig oorweeg om van my muffinkrummels in sy hare te los.
op Julie 11, 2009 at 10:32 nm | Antwoord Nikita
😆 ek het heerlik gelees en soos Boendoe sê, as mens baie vlieg, dan weet jy waarvan jy praat. Ek het gevind BA se spasie is nie so lekker soos SAL nie. Ek vlieg om daardie rede eerder SAL. Kry jou eie Cesna of Heli! Baie meer plesier as jy jou eie het – en wat van ‘n Merc – so ‘n rooie…hier’s hy! hehe… ek love rooies! http://24valve.com/images/MercedesSLK.jpg
op Julie 12, 2009 at 10:38 nm | Antwoord Kaalvoet
Ek is eintlik ‘n bakkie-man. Voor al hierdie kak was ek ‘n wynboer. ‘n Wonderlike ongekompliseerde lewe. BMW’s is vir bankbestuurders om te ry.
op Julie 13, 2009 at 2:17 nm | Antwoord Sigeuner
Eh! Ekke bankbestuurder? Nooit! Ekke issie soooo nie! Eish! As jy net eenmaal darie 6-pack yskas gesien het.