In parke en op dorpspleine in stede en gehuggies het hulle opgetree; Uys Krige beskryf ‘n opvoering van ‘n Lope de Vega-drama deur La Barraca in ‘n park in Madrid in Augustus 1935 as een van die drie groot toneelondervindings van sy lewe. JC Kannemeyer noem in sy biografie van Krige dat hy by daardie geleentheid ‘n afspraak gehad het om die digter-dramaturg te ontmoet, maar dat Krige laat was. Genoeg waarskuwings! ’n Misverstand wat hierdie jaar tydens die Jheronimus Bosch 500-jaar reggestel is, is dat die voël in die Hel op die gemak (of soos Louw dit noem die “troon”) nie ’n uil is nie, maar ’n nagswaeltjie. Oor die emmer praat hy van sy “roesbruin ribbekas” en sluit af met “hy slaap sy roes af”. ‘n Idioom word deur die emmer geskep en deur die digter omskep in ‘n nuwe betekenismoontlikheid. 24:5-9 – en die onderskeie strawwe vir laster, moord, manslag, en die dood van diere. Die straf vir laster word nie net uitgespel vir toekomstige gebruik nie, maar geïllustreer aan die hand van die konkrete voorbeeld van ‘n man wat die Godsnaam lasterlik gebruik het – Lev.