“Grace is ’n sonderlinge werk. Waar baie van Swart se werk vol woedende verdriet oor die gebrokenheid van ons wêreld, die pyn en swaarkry van ons lewens, die gebrokenheid van ons tegnologiese interaksie met die res van die skepping en die gebrokenheid van ons politieke wanbestel is, handel Grace oor meer as woede. Ja, dit erken hierdie gebrokenheid tot op die punt van sterfte in sy torpedo-agtige doodskis wat oor die Styx-rivier spoed. En tog jubel dit soos ’n reënboog triomfantelik oor die dood, behang met linte wat swiep in die wind; vier dit die verkwikkende vryheid wat in genade beërwe word. Dit dui op ons afhanklikheid – ’n kleiner boot in ’n groter een. Terselfdertyd gee die beeld nie enige ontsnapping aan die materiële wêreld te kenne nie.