Oorlogsartefakte: Ou Poolse wapens wat in grafte uit die ystertydperk gevind word - Geskiedenis Podcasts - 2021
Oorlogsartefakte: Ou Poolse wapens wat in grafte uit die ystertydperk gevind word
Argeoloë wat 'n eeue oue begraafplaas opgegrawe het, het 'n reeks skaars gereedskap en antieke Poolse wapens gevind, waaronder 'n ongelooflik goed bewaarde swaard.
In 2019 het argeoloë 'n veld naby Bejsce, in die provinsie Świętokrzyskie, in die suide van Pole, opgegrawe en 'n reeks antieke krygersgrafte ontdek met vier ysterswaarde en nege spies- of spieskoppe wat 2 000 jaar oud is. In 'n destydse artikel in Science in Poland beskryf hierdie artefakte as 'Baie gekorrodeer en skynbaar vormloos'. En dit is die rede waarom die nuut ontdekte swaard, in sy uitstekende staat van bewaring, 'n gewaardeerde argeologiese ontdekking is, wat insigte bied oor die ontwerp en styl van antieke Poolse wapens gedurende daardie tydperk.
Die navorsers van die Instituut vir Argeologie aan die Universiteit van Krakau het kledingstukke, 'n sterk versierde spil, ysternaalde, spietkoppe en 'n enkelsnydende swaard ontdek terwyl hulle onlangse opgrawings by 'n begraafplaas in Bejsce gedoen het. Die argeoloë sê die terrein hou verband met die Przeworsk -kultuur, 'n argeologiese kompleks uit die Ystertydperk wat dateer uit die 3de eeu vC tot die 5de eeu nC. Dit is vernoem na die dorpie naby die stad Przeworsk, waar die eerste artefakte ontdek is.
Die spietkoppe en 'n eenkantige swaard is tydens onlangse opgrawings by 'n begraafplaas in Bejsce opgegrawe. ( J. Bulas )
Hierdie ou kultuur, wat in klein, onbeskermde dorpies bestaan ​​wat uit verskeie huise bestaan, het diep putte gegrawe sodat hul nedersettings nie naby waterliggame hoef te wees nie, en dat hulle die teelt onder die knie gehad het, wat ook as weidings gebruik is. uitwerpsels van diere het die vrugbaarheid van die grond laat herleef. Volgens 'n Heritage Daily -artikel het die agteruitgang van die kultuur aan die einde van die 5de eeu gekom net na die inval van die Huns - in die sosiale omwenteling na die ineenstorting van die Romeinse ryk. Die nuwe ontdekkings illustreer verder hoe mense in Przeworsk geleef het in die eeue voor hul afsterwe.
Die opgrawe van ou Poolse wapens
Die span argeoloë het al hierdie grafgoed in 'n hoogs versteurde veld ontdek wat sedert die ontdekking in 2019 die middelpunt van die ondersoek was.
Die vergete Keltiese geskiedenis van antieke Pole
Duikers ontdek Titanic 700 jaar oue skeepswrak in Vistula-rivier
Agter die sluier loer: Unieke en dekoratiewe begrafnis -ure met gesigte in die Pommere -kultuur
Alle ander artefakte wat uit hierdie veld herwin is, is erg beskadig en verdraai, dikwels onherkenbaar, na eeue se ploegwerk. Hierdie antieke Poolse wapen is egter gered deur 'n verassingsritueel in Przeworsk, want toe die swaard tydens die begrafnis van sy eienaars gebraai is, is die ysterstruktuur versterk en kon dit progressiewe roes weerstaan ​​byna twee millenniums.
Die argeoloë het ook ander ou Poolse wapens ontdek, insluitend spies- of spieskoppe. Hulle het ook verskeie vrouegrawe met handwerkgereedskap ontdek. Onder hierdie artefakte van bewoning was fibules (klein kledingstukke) en gereedskap wat verband hou met die skep en herstel van klere, insluitend 'n "ryk versierde spil versier met strepe", volgens 'n verslag in FAKT24.
Afgesien van die ou Poolse wapens, het die argeoloë ook 'n ryk versierde spil gevind wat met strepe versier is. ( J. Bulas )
Ontdek ou dooie gebiede
Die veranderende perspektief op hierdie ontdekking, wat in die ou krygersgrafte gevind is, is nie interessanter as die werklike begraafplaas self nie. In 2019 het die argeoloë gevind die hele vierkante kilometer is geritualiseer met vierhoekige slote en vierkantige platforms. Die navorsers meen dat dit individuele gesinsgrafte, of tradisionele begraafplase van voorouers, verteenwoordig, en hierdie afgesonderde gebiede staan ​​voorheen bekend as 'gebiede van aanbidding van die dooies'.
Die vorige ondersoeke van hierdie begraafplase in Przeworsk het aan die lig gebring dat die heilige gebiede deurlopend tot etlike eeue lank gebruik is, en dat sommige daarvan honderde grafte bevat. In 2019, toe hierdie terrein net nog 'n veld was, was dit die ontdekking van 'n begraafplaas wat deur die grond steek, wat gelei het tot die opgrawing van die krygersgrafte.
Volgens die 2001 Oxford Illustrated History of Prehistoric Europe , toe mense in Przeworsk gesterf het, is hulle veras en hul as word soms in 'bolvormige' urnes geplaas, maar hierdie styl het gedurende die 1ste eeu nC verander toe ure met 'skerp profiel' met 'n horisontale rant om die omtrek verkies is.
Begrawe urn in Przeworsk. (Silar/ CC BY SA 3.0 )
En noudat 'n byna perfek bewaarde swaard ontdek is tussen die hope gekorrodeerde en verdraaide artefakte op hierdie werf, soos die veranderinge wat in die ontwerp van die urn ontdek is, sal binnekort hoeveelhede verlore kennis opgedoen word oor swaardmanskap en die kuns van oorlog in antieke Pole .
Yster, die Groot Beskermer - die verwydering daarvan uit die samelewing
So, waaruit is ysterwapens dan gemaak, gegiet, bewerk, gestroop, roer of gebraai?
in werklikheid, toe ek en my maat daaroor praat, het hy gesê dat hy dit nooit vir wapens sal gebruik nie; dit is net te sag. jy sal die meeste van jou tyd spandeer om die wapens so vinnig dof te raak, soos na een keer. 'n ysterbyl sou redelik nutteloos wees. so ek ondersoek en sê, wel, as dit al is wat hulle het, dink ek dat dit miskien is wat hulle sou gebruik? en hy het gesê, ja, dit is moontlik, maar dit sou nie iets doeltreffends wees of wat hy sou kies nie, tensy hy geen keuse gehad het nie. Ek dink ons ​​het ooreengekom as hy werklik geen ander tegnologie het nie, sou hy dit vir wapens gebruik. maar daar is geen vergelyking met staal nie. so. dit wil voorkom asof die gedagte om oorlogswapens met Britains afval te maak, is. wel, nogal dom.
goed vir die ontploffing van ammunisie, baie stukkende flenters, maar miskien nie so goed vir die loop van 'n geweer wat nie met 'n lae krag was nie. te sag.
skynbaar het hulle die vermoë gehad om staal in die Verenigde Koninkryk te vervaardig ver voor die tweede wêreldoorlog, en vermoedelik gebruik hulle koolstofstaal vir wapens, so waarom sou hulle al die yster wou hê?
as ek op die beginblad na wapens ww2 -yster soek, kry ek 1 treffer, die skakel wat u verskaf het
As ek wapens ww2 staal soek, kry ek baie. Dit lyk asof koolstofstaal die metaal van die oorlog was.
As u dan lees oor die geskiedenis van die verwerking van yster, word dit nog meer verwarrend
Dit is egter die interessantste wat ek gevind het met betrekking tot dit alles,
Lae agtergrondstaal is staal wat vervaardig is voor die ontploffing van die eerste kernbomme in die veertiger- en vyftigerjare.
Die primêre bron van staal met 'n lae agtergrond is versonke skepe wat voor die Trinity-toets gebou is, veral die verwoeste Duitse Eerste Wêreldoorlog-oorlogskepe in Scapa Flow. 
het alle bestraling sedertdien bestraling? en het jy yster nodig om staal te vervaardig? en gesinkte skepe van voor af dan geen bestraling het nie? nou kom ons iewers heen?
So basies word al die goed wat ons gebruik, staal in plaas van die ou yster en gietyster, bestraal, aangesien bomme afgegaan het?
Hoe gaan dit, ou gietyster en yster, kan ons beskerm teen bestraling? of wou hulle 'n ysterhouer hê wat nie bestraal word nie? maar waar sou jy dit stoor? bespiegel net hier. onder water blykbaar!
en dit lyk asof daar baie in die Teems en die Ierse see gestort is.
Soooooo, het hulle geweet van bestralingskwessies voordat die bom afgegaan het?
sekerlik, dit lyk asof u baie korrek is as u dink dat daar iets fout is met die storie waarom hulle al die yster bymekaargemaak het.
Wel, dit lyk al hierdie makers redelik dom
& quotAntieke Romeinse swaarde is van yster gemaak. Daar moet verduidelik word dat smede in hierdie tyd sterk op die ontginning van ysterertse staatgemaak het. Staal was nie 'n erkende bestanddeel in die verharding van swaardmaak nie. & quot
Maar hulle het kanonne daarvan gemaak en dit word al meer as 100 jaar lank gebruik om binnebrandenjins te vervaardig.
Hoe is al die ou yster en gietyster wat nie onder die water was nie, teen die straling beskerm?
nee, ek is bly om oor enigiets te spekuleer. Ek dink jou hipotese is moontlik. Ek dink ander hipoteses is ook moontlik. Ek deel net wat ek gevind het toe ek verder navorsing gedoen het.
Ek het dit baie interessant gevind dat staal/yster van voor die bom nie bestraal is deur bestraling deurdat dit in die see gesink is nie. veral toe die skakels wat u verskaf het oor waar die yster versamel is vir die & quotwar -poging & quot, sê dat die yster in die Teems en die Ierse see gesink is.
Vir my is die verband die moeite werd om verder te volg.
Miskien kan bestraalde metale ons nie teen siektes beskerm nie, of kan dit ons ook nie beskerm teen psigiese aanvalle nie. Dit is moontlik, albei is moeilik om te bewys.
Wat die Romeine vermoedelik yster vir swaarde gebruik, soos ek in my vorige pos gesê het, sou u dit blykbaar kon en sou gebruik as u beslis geen ander alternatief het nie, maar dit is beslis nie die beste materiaal nie.
Tydens die tweede wêreldoorlog was koolstofstaal blykbaar die voorkeurmateriaal, omdat kanonne en groot kaliber gewere van gietyster geneig is om in die kanonne van die kanonne op te blaas. Koper was vermoedelik die voorkeur -alternatief vir wapensmede voor koolstofstaal, aangesien dit minder bros was en daarom veiliger was.
Soos my skakels vermoedelik toon, was daar egter grootskaalse staalvervaardiging in Brittanje ten tyde van die oorlog, dus lyk die behoefte aan afval van yster of yster baie moeilik. En dit lyk selfs asof hulle nooit die afval wat hulle versamel het, gebruik het nie, maar verkies om riviere en seë in te stort.
Glo ons dit? Dit blyk dat daar beslis 'n bewys daarvan is.
Daarom het ek gedink dat dit die moeite werd was om te ondersoek waarom hulle al die afval wil versamel net om dit te verwyder. Ek twyfel of dit net kan wees vir besige werk en die bevordering van spangees vir die oorlogspoging. U idee om 'n beskermende element van die algemene bevolking weg te neem, soos ek u hipotese verstaan, is vir my baie moontlik, ek betwis dit nie. En ek het gehoop dat u belangstel om ander redes te hoor wat ook moontlik kan wees. Dit lyk asof sommige baie sensitiewe instrumente nie -bestraalde metale nodig het. is dit dan moontlik dat hulle geweet het dat die bom sou val en dat hulle lae-agtergrondmetale wou opberg?
Ek vind dit ook baie duidelik dat skepe vir ruimteverkenning blykbaar lae-agtergrondmetale benodig vir produksie, en deeltjiesfisika-eksperimente (soos CERN?) ook vermoedelik lae-agtergrondmetale nodig het
https://www.theatlantic.com/science. ark-saak-hang-af-ou-skeepswrakke/600718/https: //hackaday.com/2017/03/27/low-background-steel-so-hot-right-now/https: //www.good.is/ artikels/die-soek-na-lae-agtergrond-staal
sal ons nie vermaak nie, kan daar 'n verband wees met die versameling en verdwyning, nie net in die Verenigde Koninkryk nie, maar ook in die VSA, van groot hoeveelhede yster net voor die tyd van die probleem van bestraalde metale wat vervaardig word?
vir my lyk dit as 'n natuurlike vordering om by te voeg tot hipotese met nuwe moontlik relevante inligting.
Aangesien ek nie 'n staalkundige is nie, het ek iemand wat ek ken, deeglike kennis van metale en hul eienskappe gevra het, gevra om hier te deel. Ek is ook nie 'n sielkundige of 'n fisikus nie, maar aangesien ek nie weet nie, is alles wat ek kan doen, my intuïsie en ander insette te gebruik om idees uit die weg te ruim. Ek het u draad en hipotese geniet en probeer om ander inligtingverbindings en idees by te dra.
Ek dink dit is nog steeds 'n legende.
So yster is gietyster, net anders. Dan kan u lees dat die giet van yster slegs moontlik was toe hoogoonde tydens die Industriële Revolusie beskikbaar was, wat voldoende hitte gegee het om die ystererts te smelt. Dit het egter ook die vervaardiging van staal uit ystererts moontlik gemaak, daarom word yster verouderd. Die term "yster" is daarna geheg aan voorwerpe wat met die hand uit yster gesmee is. Dit is hoe hulle dit voor die hoogoonde gedoen het omdat die gewone smid nie ystererts kon smelt en in 'n vorm gooi nie. Al wat hy kon regkry, was om dit te verhit totdat dit vormbaar was en dit in die vorm geslaan het. Verward? Ons het eers begin, daar kom nog meer.
"Vroeër was die gebruik van yster in die kunste baie beperk as gevolg van die vaal buitekant en broosheid daarvan. Daar was boonop 'n sekere godsdienstige vooroordeel onder die Romeine, waarvan die gebruik in baie seremonies heeltemal verbied is. Hierdie vooroordeel was blykbaar te wyte aan die feit dat ysterwapens gesamentlik verantwoordelik gehou is saam met diegene wat dit vir die vergieting van menslike bloed gestort het, aangesien swaarde, messe, strydbyle, lans- en spiespunte en ander oorlogsimplemente gemaak is. van yster. " (Heilige tekste)
Te bros vir gebruik in "die kunste", maar goed om te gebruik as aambeeld, beitel, swaard, skild of byl. Klink na nonsens. Dan kan u lees dat hulle metodes gehad het om yster te verhard, naamlik blus (vinnige afkoeling) en tempering (hoë temperatuur met stadige afkoeling), maar volgens ander bronne is dit hoofsaaklik gebruik vir staal en yster legerings. U sal ook hoor dat die suiwerste vorm van yster afkomstig is van meteoriete, nie ystererts nie.
Die enigste ou en universele eienskap van yster is die waarde daarvan as beskerming teen bose geeste, kwaadwillige bedoelings of sielkundige aanvalle. Die tipiese hekseketel is 'n stereotipe hiervan wat spruit uit die vele legendariese magiese ketels binne die Keltiese tradisie. Yster se magnetiese en geleidende eienskappe moet ook hier genoem word. Ystervoorwerpe, soos hoefysters, word gesien as versierde huise binne en buite as beskerming teen poltergeist, kwaadwillige geeste en die ondeunde Fae -mense, ook bekend as 'The Gentry', faeries, kabouters, ens. Deesdae is ons gemanipuleer tot verwys na dinge soos vreemdelinge, ongelukkig. Hier is 'n myn inligting hieroor: Yster as beskermende sjarme.
Stel jou die toneel voor: tot en met die massaproduksie van staal en aluminium het elke huis baie ysterwerktuie binne en om dit gehad. Of die inwoners dit geweet het of nie, hulle was geestelik en sielkundig beskerm. Laat ons ons nou voorstel dat 'belangstellendes' om watter rede ook al die beskerming wou verwyder. Die massaproduksie van staal en aluminium was een metode om dit te bereik, hoewel dit baie lank kan neem voordat 'n ysterwerktuig vervang moet word. Daar was egter 'n ander manier.
Teen die tyd dat Churchill suksesvol was in die implementering van die Tweede Wêreldoorlog, was daar nog baie yster in die algemeen. Met die verskoning dat die invoer van ystererts ontwrig word, is die Britse publiek gevra om hul ysterwerktuie - veral relings - aan te bied vir die 'oorlogspoging'. Aluminiumpanne en -panne is ingesluit net om dit meer geloofwaardig te laat lyk. Die ysterrelings, wat 'n sielkundige sowel as 'n fisiese versperring vir huise en parke, ens. Vorm, is eenvoudig weggeneem. Die enigste uitsonderings was as u ysterhekke van 'historiese waarde' was of as u lid was van die toepaslike plaaslike raad. Dit het op baie plekke in die Verenigde Koninkryk plaasgevind, nie net in Londen nie.
Sedertdien was daar baie bewyse om aan te toon dat hierdie operasie niks anders as 'n totale skyn was nie, dat al die yster aan die onderkant van die Teems, in die Ierse See en op verskillende skrootwerwe beland het.
Hierdie brief is op 24-05-1984 aan die redakteur van die London Evening Standard gestuur:
"Briewe aan die redakteur
Ek was geïnteresseerd in u item oor die relings wat in Ennismore Gardens vervang moet word. Die tragedie is dat so baie van die relings van Londen afgetrek is om Brittanje se oorlogspoging te ondersteun, met in gedagte dat dit nooit die gewere en tenks was waarvoor hulle bedoel was nie.
Ek glo eintlik dat baie honderde ton yster en sierrelings na die bodem in die rivier die Teems gestuur is omdat Brittanje nie hierdie ysterwerk in oorlogswapens kon verwerk nie.
Earl's Court, Londen SW5. "
"Hierdie inligting kom van dokters in Canning Town in 1978 wat tydens die oorlog gewerk het aan 'aanstekers' wat in die monding van die Teems afgesleep is om groot hoeveelhede skrootmetaal en dekoratiewe ysterwerk te stort. Hulle het beweer dat soveel op sekere plekke in die riviermonding gestort is dat skepe wat die gebied verbygaan, vlieëniers nodig gehad het om hulle te lei omdat hul kompasse so sterk geraak is deur die hoeveelheid yster op die seebodem. " (Christopher Long se webwerf)
"Staalwerke op plekke soos Port Talbot, Shotton, Sheffield en Motherwell was sedert die begin van die twintigste eeu bedrywig en hul geskiedenis is goed gedokumenteer. Hoewel honderde ooggetuies die verwydering van die yster vertel, is daar geen soortgelyke berigte oor die vragmotors wat by die staalwerke aankom met groot hoeveelhede relings en hekke wat in die hoogoonde gelaai moet word nie. Lord Beaverbrook was niks, indien nie deeglik nie, en sy logistieke bedrywighede sou daarop gemik gewees het om die yster by die staalwerke af te lewer.
So, wat het gebeur? Een skool sê die yster wat opgevang is, was ongeskik en kon nie gebruik word nie. Dit lyk onwaarskynlik, aangesien herwinde yster 'n belangrike komponent in die staalbedryf is. 'N Ander meer waarskynlike verklaring is dat baie meer yster versamel is - meer as een miljoen ton teen September 1944 - wat nodig was of verwerk kon word. Die enorme ondergrondse ammunisiefabriek Beaverbook wat in Corsham in Wiltshire opgerig is, het beslis sy kapasiteit ver onder die kapasiteit gelewer. " (London Garden's Trust)
Natuurlik sou niemand by sy verstand ooit voorstel dat al die yster verwyder is om die bevolking se verdediging teen psigiese aanvalle te verswak nie. Dit is in plaas daarvan alles geregverdig deur te beweer dat dit propaganda was om mense te laat voel dat hulle bydra tot die oorlogspoging - wat wel die waarheid het, hoewel die oorlogspoging waartoe hulle bygedra het, die oorlog teen hulself was.
The Crystal Palace, Sydenham Hill. ​
'N Ander voorbeeld van die verwydering van yster uit die omgewing kom in die vorm van The Crystal Palace op Sydenham Hill net buite Londen. Daar word beweer dat dit dieselfde was wat in ongeveer 5 minute deur Prince Albert in Hyde Park gebou is en die Groot Uitstalling in 1851 huisves. Die Sydenham Hill -een was egter baie groter en baie anders. Dit is natuurlik hoofsaaklik gemaak van smeedijzer en gietyster en glas. Dit het in 1936 in 'n geheimsinnige en verdagte brand afgebrand, waardeur slegs die twee massiewe watertorings oorgebly het. Churchill het opgemerk dat dit 'die einde van 'n era' was. Die twee torings is in 1941 gesloop toe dit as 'n belangrike baken beskou is, waardeur vyandelike bomwerpers Londen kon vasstel.
Die einde van 'n era inderdaad.
As dit alles gekombineer word met 'n gesamentlike poging om die landskap te vergiftig deur kernkragaanlegte, radio-/wifi -torings, deeltjiesversnellers, windturbines, ens. kan maklik geklassifiseer word as 'n virale pandemie. Die bevolking is nie net afgesny van die natuurlike energie van die aarde nie, maar dit is ook wyd oopgelaat vir gesamentlike en hoogs georganiseerde sielkundige aanvalle.
Ek sal die meeste belangstel om te weet of hierdie yster -suiwering in ander lande plaasgevind het.
Weird Horse-koeie en 6-been skape gevind in die begrafnisse van die ystertydperk
Argeoloë het gevind dat vreemde, gekwidbridiseerde diere geraamtes, insluitend 'n koeiperd en 'n sespotige skaap, op die bodem van opbergputte op 'n ystertydperk in Engeland lê. Een put hou selfs die bene van 'n vrou met 'n keel wat bo -op dierbene lê, volgens die wetenskaplikes.
Die ongewone oorskot behoort aan 'n ou volk wat ongeveer 400 v.C. in die suide van Engeland gewoon het. tot net voor die Romeinse inval, in 43 nC, sê dig-mede-direkteur Paul Cheetham, 'n senior lektor in argeologie aan die Bournemouth Universiteit in die Verenigde Koninkryk.
Dit blyk dat die mense die kuipe gegrawe het om voedsel soos graan naby hul wonings te stoor. Hulle het destyds 'n behoorlike manier gehad om goed te verkoel, en die kalkagtige aarde sou 'n koel stoorplek gebied het, het Cheetham aan WordsSideKick.com gesê. [Sien foto's van "Gehybridiseerde" diereoffers uit antieke Engeland]
Die mense sou elke put slegs 'n jaar of twee gebruik het voordat hulle 'n nuwe een gegrawe het. Net voordat hulle 'n put laat vaar het, het die mense 'n gehybridiseerde dier daarin begrawe, soms met die vlees nog vas, moontlik as 'n manier om die gode te eer, het Cheetham en sy kollegas gesê. (As geraamtes goed verbind of geartikuleer is, dui dit aan dat die individu ligamente en vlees bymekaar gehou het toe dit begrawe is, het die navorsers gesê.)
Hierdie & quothybrids & quot sou gevorm word uit die liggaamsdele van verskillende ander diere.
"Hulle het 'n kombinasie van gewaardeerde diere geskep as 'n aanbod aan spesifieke gode," het Miles Russell, mede-direkteur van dig, 'n senior lektor in prehistoriese en Romeinse argeologie aan die Bournemouth Universiteit gesê. "Wat dit presies vir die stamme beteken het, weet ons nie, aangesien daar ongelukkig niks uit die tydperk neergeskryf is nie en ons geen rekord het van die name of aard van die gode wat opgeroep word nie."
Die argeoloë het allerhande meng-en-pasgemaakte diere in die kuipe gevind. Baie bevat kombinasies van perde- en koei -liggaamsdele - soos 'n beeskedel met 'n perdekak en 'n perdeskedel met 'n koeihoring wat uitsteek, wat iets tot 'n bisarre eenhoring laat lyk het.
Sommige putte bevat mensgemaakte items, soos kamme van been en weefnaalde. Ander het kombinasies van skape en koeie en die hele liggaam van geofferde honde en varke gehou. In een kuil het die argeoloë 'n onthoofde skaapliggaam gevind met 'n beeskedel agterop.
Sulke diereoffers moet nie ligtelik opgeneem word nie, het die argeoloë gesê. Koeie, skape en perde was waarskynlik die basis van die ekonomie en ook 'n voedselbron, en dit is nogal 'n groot ding om 'n dier soos 'n vark weg te doen, 'het Cheetham gesê.
Argeoloë het ook die geraamte van 'n vrou wat begrawe is, op 'n bedbene gevind. 'N Snymerk op haar sleutelbeen dui daarop dat iemand haar keel afgesny het, het Cheetham gesê.
"Mense is nie in die ystertydperk in hierdie deel van Brittanje begrawe nie," het hy gesê. Ons weet nie wat hulle met hul lywe gedoen het nie. Hulle gooi dit óf in die water óf stel dit bloot, en laat dit in die elemente bly.
Net soos die gehybridiseerde diere, was dit waarskynlik dat die vrou deel was van 'n ritueel of offer, het Cheetham gesê. Verder is haar liggaam oor beendere van koeie, perde, skape, varke en honde gelê. Vreemd genoeg is haar bene bo -op die diere se agterste ledemate, terwyl haar bekken hul bekken bedek, ensovoorts.
"Dit is asof sy 'n toevoeging tot hierdie hibriede menslike dier was," het Cheetham gesê.
Argeoloë het die mense uit die Ystertyd wat in die nedersetting gewoon het, nie genoem nie, maar die wetenskaplikes het die terrein 'Duropolis' genoem na die stam, die Durotriges, wat ongeveer 50 v.C. na die Romeinse inval. Die oorsprong van die Durotriges -mense is onduidelik, maar dit is moontlik dat hulle van die vasteland van Europa gekom het, het Cheetham gesê. [Geskiedenis ' s 10 mees verwaarloosde raaisels]
Die Durotriges-stam het 'n magdom artefakte gelaat, waaronder aardewerk, muntstukke en ovaalvormige grafte wat die stam doodgemaak het, het hy gesê. Dit is egter onduidelik of die Durotriges saamgesmelt het met die mense uit die Ystertydperk (verantwoordelik vir die gehibrideerde kuile), of hulle dit verplaas het. Dit is ook moontlik dat hierdie ystertyd -mense met kulturele veranderinge en die opkoms van nuwe idees nuwe praktyke begin het, soos ovaal begrawe en erdewerk, volgens die navorsers.
Gegewe die skaars rekord, probeer argeoloë soveel as moontlik oor die mense uit die Ystertydperk leer. Die navorsers het die streek bestudeer sedert 2009 toe hulle die terrein met die gehybridiseerde diere net twee maande gelede gevind het tydens 'n geofisiese opname van 'n geploegde veld, het Russell gesê.
Die resultate, wat 'n oppervlakte van ongeveer 30 hektaar putte, rondhuise en slote toon, was totaal onverwags, en geen spoor daarvan op die oppervlak nie, 'het Russell gesê.
Tot dusver het hulle 16 ronde huise opgegrawe en nog 200 moet ontbloot word, het hy gesê. Elke ronde huis is tussen 11 en 15 meter in deursnee (35 tot 50 voet), en die strukture was waarskynlik bedek met watt- en dakmure en grasdakke tydens die ystertydperk, het Russell gesê.
Die bevinding gee argeoloë 'n duideliker idee van hoe die Ystertydperk in die suide van Engeland hul lewens georganiseer het, insluitend wat hulle gedoen, geëet en geberg het, het hy gesê. Dit kan navorsers ook help om te leer oor die oorgang van voor- na post-Romeinse invloed.
Die webwerf bied 'n perfekte venster van hoe die Romeinse inval die prehistoriese Brittanje beïnvloed het, het Russell gesê. Die wetenskaplikes beplan om die lewenstyl en ander veranderinge wat plaasgevind het nadat die Romeine oorgeneem het, op te spoor, het hy gesê. Die gehibrideerde putte dateer byvoorbeeld uit die Ystertydperk, voordat die Romeine aangekom het.
"Wanneer het godsdienste, kos, gebruike, huise en die samelewing begin verander?" het Russell gesê. En wanneer het die inheemse Britte, indien enigsins, 'n Romein geword? ' & quot
Oorlogsartefakte: Antieke Poolse wapens wat in die ystertydgrafte gevind word - Geskiedenis
Groeiende Romeinse invloed
'N Muntstuk uit die eerste eeu vC gevind in Alton, Hampshire, Engeland ©
Teen die einde van die tweede eeu vC het die Romeinse invloed tot in die westelike Middellandse See en Suid -Frankryk begin strek. Dit het gelei tot toenemende kontak tussen Brittanje en die Romeinse wêreld oor die Engelse kanaal.
Hierdie kontak was aanvanklik beperk tot die verhandeling van beperkte hoeveelhede Romeinse luukse goedere, soos wyn, waarskynlik verruil vir slawe, minerale en graan deur plekke soos Hengistbury Head in Dorset en Mount Batten naby Plymouth in Devon. Na 50 vC en die verowering van Gallië (moderne Frankryk) deur Julius Caesar, het hierdie handel verskerp en gefokus op Suidoos -Engeland.
Dit lyk asof Rome handelsbande en diplomatieke betrekkinge met 'n aantal stamme gevestig het
Benewens intensiewe handelsbande, blyk dit dat Rome diplomatieke betrekkinge met 'n aantal stamme aangegaan het en moontlik aansienlike politieke invloed uitgeoefen het voor die Romeinse verowering van Engeland in 43 nC.
Terselfdertyd het nuwe soorte groot nedersettings genaamd 'oppida' in die suide van Brittanje verskyn. Dit lyk asof dit as politieke, ekonomiese en godsdienstige sentrums opgetree het. Baie blyk ook die produksiesentrums vir muntstukke uit die Ystertydperk te wees, wat dikwels die name van heersers gegee het, terwyl sommige hulself 'Rex', Latyn vir 'koning', noem.
Na 43 nC het heel Wallis en Engeland suid van die lyn van Hadrianus se muur deel geword van die Romeinse ryk. Buiten hierdie lyn, in Skotland en Ierland, het die ystertydperk se lewe en tradisies voortgegaan met slegs af en toe Romeinse invalle in Skotland en handel met Ierland.
/> 'N Opgrawing in Skødstrup, 'n voorstad van Aarhus op die Jutland -skiereiland in Sentraal -Denemarke, het die oorblyfsels van 'n hele ystertydgemeenskap opgegrawe rondom die geboorte van Christus. Begrafnisse en offerandes uit die ystertydperk is al in die Skødstrup -omgewing ontdek. Net 'n meter van die huidige opgrawing af is 'n moeras waar offerandes en offergawes, van wapens tot 'n tiental honde -oorblyfsels van 'n bakker, gevind is sedert grawe in die 19de eeu begin het. Argeoloë was dus optimisties dat hierdie opgrawing ryk vondste sou onthul, maar die diepte en breedte van die ontdekkings het selfs hulle verbaas.
By 'n vorige opgrawing van die terrein is 'n begraafplaas gevind. Hierdie seisoen het die span die oorblyfsels gevind van 'n groot dorp uit die Ystertydperk met 'n geplaveide pad in 'n uitstekende toestand en goed bewaarde vloere van huise. In 'n laagliggende gebied suid van die dorp, het argeoloë mense- en diereoffers gevind. Die Skødstrup -moerasse is deur vroeë Ystertydperk vir turfbrandstof geoes. Hul afstammelinge het 'n paar honderde jare later die oesplekke vir rituele doeleindes gebruik en die lyke van geofferte mense en diere in die turfsnitte geplaas.
Argeoloë het tot dusver hierdie seisoen die skeletreste van agt honde en een mens opgegrawe. Die honde geraamtes is langs drie bindings gevind. Die menslike bene is opgehoop langs twee penne, waarvan een skerpgemaak is. Die skeletoorblyfsels was nie volledig nie, maar dit was voldoende om die individu as 'n jong vrou in haar twintigs te identifiseer toe sy dood is. Die grootste deel van die skedel ontbreek, en die kakebeen was al wat van die kop gevind kon word, wat daarop dui dat dit moontlik doelbewus van die liggaam geskei is vir rituele doeleindes.
Die tethering -aandele is veral van belang. Argeoloë glo dat hulle 'n voorheen onbekende aspek van offerrituele van die Ystertydperk kan onthul.
By Skødstrup het ons die hele spektrum van 'n ystertydperkgemeenskap: 'n goed gestruktureerde dorpie met 'n gepaardgaande begraafplaas en offermoerasse. Dit gee ons 'n unieke insig in die lewe van mense uit die Ystertydperk in oorlog en in vrede, en nie in die minste 'n blik op hul godsdienstige heelal nie, het Mandrup gesê.
/> Die oorskot van die vrou is na die Moesgaard Museum vervoer vir verdere ondersoek in laboratoriumtoestande.
Hierdie inskrywing is op Woensdag 14 Oktober 2015 om 23:40 geplaas en word onder Ancient geliasseer. U kan enige reaksie op hierdie inskrywing volg via die RSS 2.0 -feed. U kan tot die einde oorgaan en 'n antwoord gee. Ping is tans nie toegelaat nie.
Navy Credits Clive Cussler met die lokalisering van Hunley
deur die Naval Historical Center
United States Navy Website Credits Clive Cussler met die opsporing van die HL Hunley, eerste duikboot wat 'n skip in die geveg laat sink
WASHINGTON (NWS) - HL Hunley, 'n dompelaar wat bekend staan ​​as die 'suidelike geheime wapen', het pas na die strand gedraai nadat hy die Union blockader USS Housatonic 'n koue Februarie -aand in 1864 laat sink het, toe dit met alle hande in Charleston Harbour, SC, verdwyn het. . The fate of the first submarine to sink an enemy vessel in combat and her nine young volunteer crewmen remained a mystery for nearly 135 years, until a team led by the Naval Historical Center (NHC) in Washington, D.C., provided some answers.
Lydia developed after the decline of the Hittite Empire in the 12th century BC. In Hittite times, the name for the region had been Arzawa. According to Greek source, the original name of the Lydian kingdom was Maionia (Μαιονία), or Maeonia: Homer (Ilias ii. 865 v. 43, xi. 431) refers to the inhabitants of Lydia as Maiones (Μαίονες).  Homer describes their capital not as Sardis but as Hyde (Ilias xx. 385) Hyde may have been the name of the district in which Sardis was located.  Later, Herodotus (Histories ek. 7) adds that the "Meiones" were renamed Lydians after their king Lydus (Λυδός), son of Atys, during the mythical epoch that preceded the Heracleid dynasty. This etiological eponym served to account for the Greek ethnic name Lydoi (Λυδοί). The Hebrew term for Lydians, Lûḏîm (לודים), as found in the Book of Jeremiah (46.9), has been similarly considered, beginning with Flavius Josephus, to be derived from Lud son of Shem  however, Hippolytus of Rome (234 AD) offered an alternative opinion that the Lydians were descended from Ludim, son of Mizraim. During Biblical times, the Lydian warriors were famous archers. Some Maeones still existed during historical times in the upland interior along the River Hermus, where a town named Maeonia existed, according to Pliny the Elder (Natuurlike geskiedenis book v:30) and Hierocles (author of Synecdemus).
In Greek myth, Lydia had also adopted the double-axe symbol, that also appears in the Mycenaean civilization, the labrys.  Omphale, daughter of the river Iardanos, was a ruler of Lydia, whom Heracles was required to serve for a time. His adventures in Lydia are the adventures of a Greek hero in a peripheral and foreign land: during his stay, Heracles enslaved the Itones killed Syleus, who forced passers-by to hoe his vineyard slew the serpent of the river Sangarios (which appears in the heavens as the constellation Ophiucus)  and captured the simian tricksters, the Cercopes. Accounts tell of at least one son of Heracles who was born to either Omphale or a slave-girl: Herodotus (Histories ek. 7) says this was Alcaeus who began the line of Lydian Heracleidae which ended with the death of Candaules c. 687 BC. Diodorus Siculus (4.31.8) and Ovid (Heroides 9.54) mention a son called Lamos, while pseudo-Apollodorus (Bibliotheke 2.7.8) gives the name Agelaus and Pausanias (2.21.3) names Tyrsenus as the son of Heracles by "the Lydian woman". All three heroic ancestors indicate a Lydian dynasty claiming Heracles as their ancestor. Herodotus (1.7) refers to a Heraclid dynasty of kings who ruled Lydia, yet were perhaps not descended from Omphale. He also mentions (1.94) the legend that the Etruscan civilization was founded by colonists from Lydia led by Tyrrhenus, brother of Lydus. Dionysius of Halicarnassus was skeptical of this story, indicating that the Etruscan language and customs were known to be totally dissimilar to those of the Lydians. In addition, the story of the "Lydian" origins of the Etruscans was not known to Xanthus of Lydia, an authority on the history of the Lydians. 
Later chronologists ignored Herodotus' statement that Agron was the first Heraclid to be a king, and included his immediate forefathers Alcaeus, Belus and Ninus in their list of kings of Lydia. Strabo (5.2.2) has Atys, father of Lydus and Tyrrhenus, as a descendant of Heracles and Omphale but that contradicts virtually all other accounts which name Atys, Lydus and Tyrrhenus among the pre-Heraclid kings and princes of Lydia. The gold deposits in the river Pactolus that were the source of the proverbial wealth of Croesus (Lydia's last king) were said to have been left there when the legendary king Midas of Phrygia washed away the "Midas touch" in its waters. In Euripides' tragedy Die Bacchae, Dionysus, while he is maintaining his human disguise, declares his country to be Lydia. 
A 2019 genetic study published in the journal Wetenskap analyzed the autosomal DNA of 11 Iron Age samples from the areas around Rome concluding that Etruscans (900–600 BC) and the Latins (900–500 BC) from Latium vetus were genetically similar.  Their DNA was a mixture of two-thirds Copper Age ancestry (EEF + WHG Etruscans
Kyk die video: Nog een kutpool (November 2021).
Copyright 2021 \ Oorlogsartefakte: Ou Poolse wapens wat in grafte uit die ystertydperk gevind word...