Spanning hoofpyn: oorsake, terapie
Spanningshoofpyn is die algemeenste tipe hoofpyn. Meer as elke tweede volwassene in Duitsland ly minstens een keer per jaar daaraan. Die meeste is dowwe, bilaterale hoofpyn, gepaard met spierspanning in die nek. Terapeutiese behandeling word hoofpyn van normale spanning behandel met normale pynstillers. As dit verskeie kere per maand voorkom, kan voorkomende terapie nuttig wees. Hier lees u alles wat belangrik is oor die siekte.
Spanning hoofpyn: beskrywing
Spanningshoofpyn is een van die 'primêre' hoofpyn. Dit beteken dat dit nie aan 'n spesifieke oorsaak is nie. 'N Spanningshoofpyn ontstaan ​​nie as gevolg van 'n ander siekte soos 'n kopbesering, 'n metaboliese siekte of chroniese medikasie nie – hierdie pyn het 'n spesifieke oorsaak en word dus as 'n' sekondêre 'hoofpyn gereken.
Die spanning hoofpyn word beskryf deur diegene wat geraak word as 'n dowwe, pers pyn ("vise gevoel"). Volgens die Duitse Vereniging vir Neurologie ly meer as die helfte van volwassenes en ongeveer een vyfde van kinders en adolessente ten minste een keer per jaar aan hoofpyn van spanning. Vir die grootste deel verskyn hy eers tussen 20 en 40 jaar.
Episodiese spanning hoofpyn vs. chroniese spanning hoofpyn
Die International Headache Society (IHS) onderskei episodiese (ewekansige) en chroniese spanning hoofpyn. die episodiese spanning hoofpyn word gedefinieer as die aanvang van hoofpyn van die tipe spanning vir ten minste een en hoogstens 14 dae per maand, gedurende 'n periode van drie maande. Episodiese hoofpyn van spanning tref vroue meer gereeld. Die aanvang van siekte is dikwels tussen die ouderdomme van 20 en 30, maar kinders of ouer mense kan ook geraak word.
As dit aan die ander kant oor 'n periode van drie maande voorkom en langer as 15 dae per maand duur, word dit oorweeg chroniese spanning hoofpyn verwys. Oorgange tussen die twee vorme is moontlik, veral van episodiese tot chroniese spanning-tipe hoofpyn. Ongeveer 80 persent van pasiënte met chroniese toestande het voorheen aan episodiese spanning-hoofpyn gely. Chroniese spanning-tipe hoofpyn kom veral voor tussen die ouderdomme van 20 en 24 jaar, en na die ouderdom van 64. Vroue en mans word ongeveer dieselfde aantal kere aangetas.
Spanning hoofpyn: simptome
Tydsduur van hoofpyn wissel van persoon tot persoon en van pynaanval tot pynaanval. Dit duur gewoonlik ure tot etlike dae. Tipies, spanning-tipe hoofpyn kom in teenstelling met migrainebeide kante aan en word deur diegene wat geraak word as onderdrukkend en beperkend ('vise-gevoel') beskou, maar nie as polsend nie. In die algemeen is dit matige tot matige hoofpyn, die nie versterk deur roetine fisiese aktiwiteit nie wees. Daaglikse take kan moeiliker wees, maar kan meestal gedoen word. Anders as migraine, is naarheid, braking en vaag visie nie 'n tipiese simptome van hoofpyn nie. Gepaardgaande maar een Lig- en klankgevoeligheid voorkom. Nek- of skouerspiere word dikwels gespanne van hoofpyn.
'N Oorsig tussen 'n hoofpyn van spanning en migraine
Aan albei kante, met betrekking tot die hele kop, asof dit in 'n vise vasgeklem is
Meestal eensydig, dikwels op die voorkop, tempels of agter die oë
Dowwe vervelig, onderdrukkend
Fenomena tydens hoofpyn
Nee, moontlik matige lig- en geraasgevoeligheid
Aura: vaag visie, spraakafwykings, naarheid en braking
Verergering van pyn as gevolg van fisieke aktiwiteit
Spanning hoofpyn: oorsake en risikofaktore
Alhoewel die hoofpyn van spanningstipes die algemeenste hoofpyn is, was dit nie moontlik om die presiese oorsake volledig uit te klaar nie. Daar word voorheen gedink dat die aanlokers van spanning-tipe hoofpyn spanning in die nek-, nek- en skouerspiere was. Dit is waar die naam 'spanning' hoofpyn vandaan kom. Alhoewel hierdie spanning waarskynlik by die ontwikkeling van hoofpyn betrokke is, is die presiese meganismes steeds onduidelik.
Sommige navorsers aanvaar dat sekere sneller punte in die spiere van die kop, nek en skouer is veral sensitief vir pyn by mense met hoofpyn. Ander wetenskaplikes wys daarop dat bloed en senuweewater in spanning hoofpyn verander of bloedvloei versteurings van die are die siekte kan veroorsaak. MRI-beelding (magnetiese resonansbeelding) is bewys dat dit sekere breinstreke van pynverwerking in spanningstipe hoofpyn beïnvloed.
Alhoewel die presiese prosesse wat lei tot die ontwikkeling van hoofpyn van die spanning nog onduidelik is, is daar enkele bekende risikofaktore: Stres, koorsagtige infeksies en 'n gespierde spanning is algemene snellers. Alhoewel genetiese faktore nie baie relevant is vir episodiese hoofpyn nie, speel hulle wel 'n rol in hoofpyn van chroniese spanning. As 'n familielid aan die chroniese vorm ly, is die risiko ongeveer drie keer so groot, om dit te kry. Daarbenewens het vroue, lae-opgeleide, post-partum, oorgewig, diabetiese en artritis pasiënte 'n groter risiko om hoofpyn te ontwikkel.
Nog 'n opvallende kenmerk van hoofpyn van chroniese spanning is die verband met geestesimptome: dit kom gereeld voor by pasiënte met paniekversteuring, angsversteurings, depressiewe simptome of slaapstoornisse.
Spanning hoofpyn: ondersoeke en diagnose
Die regte kontakpersoon vir vermoedelike hoofpyn van spanning is 'n spesialis in neurologie. Vir hoofpyn is die onderhoud tussen die pasiënt en die dokter veral belangrik, omdat die dokter geteikende vrae kan gebruik om beter te bepaal watter van die vele oorsake waarskynlik die beste verantwoordelik is vir u. In die anamnese-onderhoud vra die dokter u eers om presiese inligting oor die spanning hoofpyn te gee. Moontlike vrae kan wees:
Hoe sterk is die hoofpyne (laag, draaglik, moeilik om te dra)?
Waar voel u hoofpyn (eensydig, bilateraal, tempels, agterkant van die kop, ens.)?
Hoe voel die hoofpyn (dof, vervelig, onderdrukkend of polsend, hamer)?
Ervaar u ander afwykings voor of tydens die hoofpyn, soos wazig visie, spraakprobleme, fotofobie, naarheid en braking?
Word die klagtes erger tydens liggaamlike inspanning?
Het u hoofpyn na 'n sekere situasie of identifiseer u snellers vir hoofpyn?
Aangesien ander vorme as hoofpyn van spanning ook deur siekte of medikasie veroorsaak kan word, moet die dokter hierdie ander oorsake uitsluit. Hy kan jou byvoorbeeld die volgende vrae vra:
Neem u medikasie? Indien wel, watter?
Hoeveel slaap jy? Het u slaapprobleme?
Het u onlangs u kop seergemaak of geslaan?
Ly u aanvalle?
Is u gereeld siek (byvoorbeeld oggend braking)?
Is u baie sensitief vir lig of ervaar u 'n slegte gesig?
Diagnostiese kriteria spanning hoofpyn
Volgens die definisie van die International Headache Society (IHS) kan hoofpyn van spanningstipes gediagnoseer word as hoofpyn minstens tien keer voorgekom het, wat aan die volgende kriteria voldoen:
Duur tussen 30 minute en sewe dae
Nie gepaardgaande naarheid of braking nie
min of geen gepaardgaande lig- of geraasgevoeligheid nie
Het ten minste twee van die volgende kenmerke: bilaterale lokalisering, onderdrukkende / sametrekkende / nie-polsende pyn, matige tot matige pynintensiteit, nie versterk deur roetine-fisieke aktiwiteit nie
Nie weens 'n ander siekte nie
Na die anamnesis 'n gedetailleerde neurologiese ondersoek, Sodoende toets die dokter die funksie van die brein en rugmurg grofweg met verskillende toetse. Indien nodig, toets hy ook verskillende reflekse, soos die pupillerefleks of die Achilles-tendonrefleks.
Benewens die neurologiese ondersoek, palpeer die dokter die spiere van die kop, nek en skouers met sy hande. As die spiere op hierdie liggaamsdele natuurlik gespanne is, kan dit 'n aanduiding wees van 'n spanning hoofpyn. Daarbenewens meet die dokter die bloeddruk, sowel as verhoogde bloeddruk 'n oorsaak van hoofpyn kan wees. Daar is ook een bloed nuttig om abnormaliteite op te spoor (bv. verhoogde inflammatoriese vlakke).
As die dokter onseker is of spanning hoofpyn of sekondêre hoofpyn agter die toestand is, is verdere ondersoek nodig. Dit sluit veral beeldprosedures in waarmee die brein gevisualiseer kan word. Daarbenewens is spesiale ondersoeke soos die opneem van serebrale strome (EEG) en die ontleding van die serebrospinale vloeistof (CSF) soms nodig.
Beeldvormingsprosedures: CT en MRI
As daar vermoed word dat 'n abnormaal verwaterde bloedvat in die brein (aneurisme) of 'n breingewas verantwoordelik is vir die simptome, eerder as hoofpyn van spanning, word gewoonlik 'n beeldvormingsprosedure soos rekenaartomografie (CT) of magnetiese resonansbeelding (MRI) gebruik. Om die bloedvate beter te kan visualiseer, word die betrokke persoon eers met 'n spesifieke kontrasmiddel in 'n aar ingespuit voordat hy op 'n beweegbare bank met sy kop in die ondersoekbuis (CT-angiografie) gedryf word.
Om 'n hoofpyn van spanning te onderskei van 'n ongediagnoseerde spasma, breingewas of ander strukturele verandering in die brein, word 'n elektroencefalogram (EEG) uitgevoer. Vir hierdie doel word klein metaalelektrodes aan die kopvel gekoppel, wat met kabels aan 'n spesiale meetapparaat gekoppel is. Dus word die breingolwe in rus, in die slaap of onder ligte stimuli gemeet. Hierdie prosedure is nie pynlik of skadelik nie en is daarom veral gewild vir die studie van kinders.
Om die veranderde druk in die brein (serebrospinale vloeistof) of breinvliesontsteking uit te sluit, kan 'n senuweewaterpunksie nodig wees. Die pasiënt met die vermoedelike hoofpyn van die spanning ontvang gewoonlik 'n kalmeermiddel of ligte slaapmedikasie in hierdie studie. By kinders word 'n algemene verdowingsmiddel uitgevoer. Dan word die lumbale area op die rug eers ontsmet en bedek met steriele handdoeke. Sodat die pasiënt geen pyn tydens die punksie het nie, word 'n plaaslike verdowing onder die vel ingespuit. Die dokter kan dan 'n kanule na 'n CSF-reservoir in die rugmurgkanaal voorskiet, die CSF-druk bepaal en senuweewater verwyder vir 'n laboratoriumondersoek. Die rugmurg eindig reeds bo die punt waar dit nie beseer kan word nie. Die meeste mense vind die ondersoek ongemaklik, maar draaglik, veral omdat die CSF gewoonlik slegs 'n paar minute neem.
Spanning hoofpyn: behandeling
Teen spanning-tipe hoofpyn, kan lyers pynstillers neem uit die groep sogenaamde "pynstillers".Steroïdale anti-inflammatoriese drugs-neem ". Hierdie medikasie voorkom dat sekere pynoordragende stowwe in die liggaam gevorm word. Bestanddele soos parasetamol, ibuprofen, diklofenak, naproxen, metamizol of asetielsalisielsuur (ASA) kom in aanmerking. Die medikasie-geïnduseerde spanning-tipe hoofpynterapie kan ook uitgevoer word met kombinasies van ASA, parasetamol en kafeïen wat alreeds saamgestel is. Hierdie kombinasie was meer effektief in studies as die enkele stowwe en as die kombinasie van asetaminofen en aspirien sonder kafeïen.
Die medisyne kan egter ongewenste newe-effekte soos bloedverdunner of ongemak in die maag veroorsaak, en kan ook hoofpyn veroorsaak, selfs al word dit te gereeld gebruik (hoofpyn wat veroorsaak word deur pynstiller). Om hierdie rede moet dit so selde en in die laagste effektiewe dosis gebruik word. Vir hoofpyn van spanning moet dit hoogstens drie opeenvolgende dae en hoogstens tien dae per maand geneem word. By kinders het flupirtien ook 'n invloed op hoofpyn van spanning. Terapie-opsies sluit pepermuntolie aan wat op die tempels en nek toegedien word en voorkomende maatreëls.
Spanning hoofpyn: voorkom
Aangesien die siekte by baie lyers herhalend of selfs chronies is, is langtermynvoorkomende maatreëls noodsaaklik vir hoofpyn. Wat om te doen? Geaffekteerde persone kan gereeld herhalende episodes bywoon (twee tot drie keer per week) uithouvermoë opleiding soos draf, swem of fietsry en ook spesifiek oefen om jou skouer- en nekspiere. Daarbenewens is daar ander geteikende maatreëls om hoofpyn te voorkom.
ontspanningstegnieke en opleiding vir stresbestuur het 'n positiewe uitwerking. Die meeste van die tyd verbeter hierdie veranderinge hoofpyn van die spanning, maar kan dit nie op lang termyn genees nie. Of akupunktuurbehandeling die pasiënt kan help, is kontroversieel.
Benewens die bogenoemde opsies, moet die opsies ook Bioterugvoer Verminder spanning hoofpyn. Dit leer u hoe u self u liggaamlike funksies kan beïnvloed. Dit is dus veral geskik vir mense wat spierspanning ervaar in hoofpyn. U kan leer om dit bewustelik op te los. In sommige studies is die metode baie effektief. Dit is waarom sommige gesondheidsversekeringsmaatskappye die koste van hierdie behandeling dek.
In biofeedback meet 'n toestel sekere fisiese parameters soos hartklop, bloeddruk, velweerstand, liggaamstemperatuur, hartklop en asemhalingstempo. Die pasiënt kan die resultate op 'n skerm sien. Hy erken of hulle van die norm afwyk en deur watter gedagtes of gevoelens of buie hy positief kan beïnvloed. Hoe meer hy oefen, hoe beter kan hy sy liggaam waarneem en beheer. Uiteindelik slaag dit ook sonder direkte terugvoer van die meter. Mense met spanning wat hoofpyn het, kan dus simptome en op lang termyn die frekwensie van pynepisodes verbeter.
Spanning hoofpyn voorkom deur medikasie
Veral met 'n chroniese verloop van hoofpyn van spanning, kan medikasie wat gereeld geneem word die kliniese beeld verbeter. Die antidepressant amitryptilien, wat ook effektief is teen pyn, word gebruik. Alternatiewelik kan ander middels soos doksepien, imipramien of clomipramien gebruik word. Aangesien hierdie preparate baie ongewenste newe-effekte kan hê, moet die dosis stadig verhoog word. Die doeltreffendheid verskyn op die vroegste na vier tot agt weke. Ongeveer die helfte van pasiënte met spanning-tipe hoofpyn behoort baat te vind by hierdie medikasie, volgens een studie. Onder kundiges is die effektiwiteit egter kontroversieel.
As hierdie terapie nie voldoende doeltreffend is nie, kan verdere groepe aktiewe bestanddele, soos die wat by migraine-epilepsie dwelm topiramaat of die spierverslappende middel tizanidine gebruik word, voorgeskryf word. Daarbenewens lyk dit sinvol om die medikasie te kombineer met streshanteringsterapie.
Spanning hoofpyn: siekte verloop en prognose
Basies is die voorspelling van hoofpyn van spanningstipe goed. Dikwels verdwyn 'n spanning hoofpyn vanself.
In ongeveer drie tot twaalf persent van diegene wat geraak word, word die hoofpyn egter chronies. Dit is dikwels baie stresvol vir diegene wat geraak word, daarom moet hulle aandag gee aan bekwame ondersteuning wanneer hulle probleme met geestesgesondheid hanteer. Hierdie vorm genees egter op sigself by ongeveer dieselfde aantal pasiënte. By vroue verbeter die simptome dikwels as hulle swanger is. Slegs agt persent van diegene wat geraak word, ly aan die begin van 'n chroniese vorm vanSpanning hoofpyn.