"Zero" kosmonaute - voorbereiding vir die eerste vlug
gepos op 21.09.2021 21.09.2021
Het die eerste ruimtevaarder Yuri Gagarin werklik voorgangers gehad? Die artikel fokus op moedige vrywilligers wat hul lewens opgeoffer het vir vooruitgang.
"Nul" ruimtevaarders. Wie is hulle, en was dit regtig?
In 2007 het twee Italiaanse radioamateurs data bekend gemaak oor seine wat hulle aan die begin van die Sowjet -kosmonautika met behulp van 'n tydelike radiostelsel onderskep het.
Ongelooflik, onder die radio -inmenging in die opnames, hoor jy na bewering nie net die hartklop van die eerste Sowjet -hond wat in die ruimte gelanseer is nie, maar ook menslike stemme wat hulp roep.
Maar dan blyk dit dat hierdie mense al voorheen in die ruimte was. Yuri Gagarin? Het Kosmonaut nr. 1 werklik voorgangers gehad?
Ongetwyfeld sou voorrang op die gebied van astronautika 'n aanduiding wees van die superioriteit van die USSR in die wêreldpolitieke arena, en nie almal hou hiervan nie.
Kort daarna, in 1959, het die slim Italianers die eerste duidelike sein van die Sowjet -apparaat gekry "Spoetnik-1", Het sekere regeringsliggame belanggestel in hul aktiwiteite en hul" navorsing "geborg in ruil vir operasionele inligting oor alles wat in die lug oor die USSR gebeur.
Die gevolge wag nie lank nie: reeds in Desember 1959 het die Italiaanse nuusagentskap Continental die publiek in kennis gestel dat daar in 1957-1959 geheime onmenslike eksperimente in die Sowjetunie uitgevoer is om ballistiese missiele in die ruimte te loods, onder leiding van lewende mense.
In sy verklaring verwys die kontinentale agentskap na 'n sekere Tsjeggiese kommunistiese leier wat beweer dat ongeveer 11 ruimtevaarders dood is toe Sowjet -vuurpyle gelanseer is.
Westerse pers; het onmiddellik die leiding geneem om die Sowjet -ruimteprogram bloot te stel en alle nuwes by die lys van dooie testers te voeg: name: Dedovsky, Shaborin, Milkov, Ilyushin, Bondarenko, Zavadovsky, Mikhailov, Kostiv, Tsvetov, Nefedov, Kiryushin ...
Terselfdertyd het min mense geweet dat die helfte van hierdie vlieëniers lewendig was na die vlug van Gagarin, en die ander helfte het nooit bestaan ​​nie.
En waarom is dit so seker dat die 'stemme' op die Italiaanse band werklik aan lewende mense behoort? Die feit is dat sommige van die ballistiese missiele eintlik ... passasiers gehad het. Maar hulle rol is gespeel deur standaard mannequins, wat grappenderwys 'Ivan Ivanovich' genoem is vanweë hul opvallende ooreenkoms met mense.
Natuurlik, wat kan u dink as u sien hoe die soldate stilweg "lewelose lyke" uit 'n landingsskip uithaal, dit op 'n helikopter laai en dit wegneem sonder om 'n woord aan die mediaverteenwoordigers te verduidelik? En sommige van die "Ivanoviches" is selfs voorsien van bandopnemers met opnames van menslike stemme. Is hulle nuuskierige Italianers miskien opgemerk dat hulle 'hulpkrete' opgemerk het?
Aan die grens van menslike vermoëns
En tog kan nie ten volle beweer word dat die eerste Sowjet -kosmonaut geen voorgangers gehad het nie. Om die demonstrasievlug van Gagarin met sukses te bekroon, was duidelike gegewens nodig oor die opeenhopings wat op die mens in die ruimte wag.
Om hierdie rede, in Junie 1953, op grond van die Research Institute of Aviation and Space Medicine, is 'n geheime span van 12 absoluut gesonde vrywilligers saamgestel wat veronderstel was om al die probleme van ruimtevlugte in laboratoriumtoestande te toets.
Amptelik het 'Detachment-O' glad nie bestaan ​​nie, maar in werklikheid het die toetsers serienommers gekry en gewaarsku dat onder die waarskynlike uitkomste van eksperimente allerhande chroniese siektes, gestremdheid en selfs die dood kan wees.
Wat hierdie moedige vrywilligers moes verduur, kan beoordeel word aan die hand van die beskrywing van die toetse wat by die navorsingsinstituut uitgevoer is. Byvoorbeeld, doktor Duitse Manovtsev, bioloog Andrei Bozhka en ingenieur Boris Ulybyshev moes 'n hele jaar in 'n 12 vierkante meter groot hittekamer van die buitewêreld deurbring. meter met 'n voortdurend neurie waaier, sodat wetenskaplikes die bemanning kan toets op sielkundige verenigbaarheid.
Twee ander "pseudo-kosmonaute", Viktor Ren en Mikhail Novikov, het ses ure lank probeer om van hul ruimtesakke ontslae te raak in 'n warm kapsule onder druk, en daarna 6 uur in die Swart See gekuier om uit te vind watter ekstra fondse die ruimtevaarders moes oorleef na 'n noodlanding in die see. En moedige Novikov het ook deelgeneem aan 'n eksperiment om die grense van uithouvermoë van die menslike liggaam by -72 ° C te bepaal.
Nadat hulle 40 oefenpakke in die toendra gehou het, het die toetsers wetenskaplikes gehelp om termiese isolasieklere te ontwikkel waarin toekomstige ruimtevaarders 72 uur lank ryp kan weerstaan. Dit is hoeveel tyd dit neem vir redders om hulle oral op aarde te vind.
Volgens die toetsers self beskou hulle 35 jaar as 'n kritieke ouderdom vir hulself: diegene wat dit oorleef het en nie vir gesondheid afgeskryf is nie, het tot 'n ryp ouderdom geleef, terwyl die vyf "afgeskryf" was - Ogurtsov, Druzhinin, Greshkov, Nikolaev en Kopan - het nie lank gehou nie.
Onderstudie nommer nul
Soos u weet, het Yuri Gagarin in die Vostok-1-ruimtetuig om die aarde gevlieg. Maar min mense weet dat 'n jaar vroeër 'kosmonaut nommer nul' Sergei Nefedov, die werklike rugsteun van Gagarin, die geheime apparaat "Vostok -0" getoets het - 'n presiese kopie van die skip van sy opvolger. Slegs alle toetse van lewensondersteunende stelsels het nie in 'n baan nie, maar in laboratoriumtoestande plaasgevind.
Hoof funksie "Nul" kosmonaut Nefedov daar was sy volledige antropometriese ooreenkoms met kosmonaut nr. 1: dieselfde lengte, gewig en ewe voorkoms. Die belangrikste taak van die student was om op aarde baie meer te beleef as wat Gagarin in die ruimte verwag het, en om die 'oorspronklike' van sy gevoelens te vertel. Byvoorbeeld, as Gagarin tydens die vlug 'n paar uur in die 'embrio' -posisie moes deurbring, dan het Nefedov 'n hele maand daarin deurgebring, sonder nabootsing van gewigloosheid.
Die ruimtepak vir Gagarin is ook "gevorm" van Nefedov, wat lang "toebehore" van gips moes verduur en ure lank in 'n ongemaklike posisie gestaan ​​het. Eens 'kosmonaut nommer nul' was so oorwerk tydens 'n ander eksperiment met voeding in uiterste omstandighede dat hy 4 uur op die operasietafel deurgebring het: die maag het eenvoudig geweier om kos te verteer ...
Die rugsteun was egter hardnekkig, en aan die einde van 1961 het hy hom aangesluit by die geledere van amptelike toetsers. Nou is hy ouer as 80, maar hy is nog steeds vrolik en droom nog steeds van ruimte.