Mount St. Helens Erupts - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
'N Verslag van Portland, Oregon, beskryf kommerwekkende vulkaniese aktiwiteite op Mount St. Helens in Washington's Cascade Range. Vanaf 20 Maart 1980 ontplof 'n reeks intensiewe aardbewings 'n krater van 300 voet naby die top van die piek, wat die nabygeleë bevolking op hul hoede plaas. Op 18 Mei 1980 het die vulkaan uitgebars.
Hoe ver sou as reis as Yellowstone 'n groot plofbare uitbarsting het?
Kom daar ooit as uit die Kīlauea -vulkaan?
Hoe sou 'n uitbarsting van Mount Rainier vergelyk met die uitbarsting van Mount St. Helens in 1980?
Hoeveel as was daar van die uitbarsting van Mount St. Helens op 18 Mei 1980?
Hoe oud is Mount St. Helens?
Wat is die oorsprong van die naam & quotMount St. Helens & quot?
Hoeveel uitbarstings was daar in die Cascades gedurende die afgelope 4000 jaar?
Hoe hoog was Mount St. Helens voor die uitbarsting van 18 Mei 1980? Hoe hoog was dit agterna?
Hoe sou 'n vulkaniese uitbarsting jou stam beïnvloed?
Vulkaanuitbarstings is skaars, maar as dit voorkom, kan dit die nabygeleë gemeenskappe diep beïnvloed. Om te bepaal watter gemeenskappe in gevaar is, en om die gemeenskappe hul risiko te verminder, moet gemeenskappe weet of hulle in of naby vulkaansgevaarsones is en basiese inligting hê oor die gevare in daardie gebiede.
Tien maniere waarop Mount St. Helens ons wêreld verander het - die blywende erfenis van die uitbarsting in 1980
Mount St. Helens is eens geniet vir sy rustige skoonheid en word beskou as een van Amerika se mees majestueuse vulkane vanweë sy perfekte kegelvorm, soortgelyk aan Japan se geliefde Mount Fuji. Inwoners van die omgewing het aangeneem dat die berg stewig en blywend is. Hierdie opvatting het verander gedurende die vroeë lente van 1980. Toe, op 18 Mei 1980.
Reisgids na Mount St. Helens, Washington - Onlangse en antieke vulkaniese plastiese prosesse en afsettings
Hierdie veldgids ondersoek vulkaniese effusies, sedimente en landvorme by Mount St. Helens in Washington. 'N Gedetailleerde opsomming gee 'n uiteensetting van die uitbarstingsgeskiedenis van Mount St. Helens van ongeveer 300 000 jaar gelede tot 1980 en daarna. Die vyf dae in die veld sluit ongeveer 28 stops en 12 moontlike stops in. Blootstellings in valleie rondom Mount St.
As vulkane val - Katastrofiese ineenstorting en storting van puin
Ten spyte van hul skynbare permanensie, is vulkane geneig tot katastrofiese ineenstortings wat uitgestrekte gebiede binne enkele minute kan beïnvloed. Groot ineenstortings begin as reuse -grondstortings wat vinnig verander in puinstortings - chaoties tuimel massas rotsrommel wat teen baie hoë snelhede kan afslaan en gebiede ver buite die gebied kan oorstroom.
2018 -opdatering van die Amerikaanse geologiese opname se nasionale vulkaniese bedreigingsbeoordeling
By uitbarsting hou alle vulkane 'n mate van risiko in vir mense en infrastruktuur, maar die risiko's is nie gelykstaande van een vulkaan na 'n ander nie, weens verskille in uitbarstingstyl en geografiese ligging. Die beoordeling van die relatiewe bedreigings wat Amerikaanse vulkane inhou, identifiseer watter vulkane die grootste risikoverminderingspogings deur die Verenigde State regverdig.
Reisgids na Mount St. Helens, Washington - 'n Oorsig van die uitbarstingsgeskiedenis en petrologie, tephraafsettings, pyroklastiese digtheidstroomafsettings van 1980 en die krater
Hierdie uitstappie bied 'n inleiding tot verskeie fassinerende kenmerke van Mount St. Helens. Die reis begin met 'n streng staptog van ongeveer 15 km vanaf die Johnston Ridge-sterrewag (9 km noord-noordoos van die krateropening), oor die Pumice-vlakte van 1980, na Windy Ridge (3,6 km noordoos van die krateropening) om funksies te ondersoek dokumenteer die.
Mount St. Helens, 1980 tot nou - wat gaan aan?
Mount St. Helens trek die wêreld se aandag in 1980 toe die grootste historiese grondverskuiwing op aarde en 'n kragtige plofbare uitbarsting die vulkaan hervorm, sy kenmerkende krater skep en die omliggende landskap dramaties verander. 'N Enorme lavakoepel het episodies in die krater gegroei tot 1986, toe die vulkaan relatief stil geword het.
Vulkaniese as in die lug is 'n wêreldwye bedreiging vir lugvaart
Die wêreld se besige lugverkeerskorridors loop oor of afwaarts van honderde vulkane wat gevaarlike plofbare uitbarstings kan veroorsaak. Die risiko vir lugvaart as gevolg van vulkaniese aktiwiteite is aansienlik - slegs in die Verenigde State vervoer vliegtuie elke dag ongeveer 300 000 passasiers en honderde miljoene dollars vrag naby aktiewe vulkane. Duur.
30 cool feite oor Mount St. Helens
Ter herdenking van die 30ste herdenking van die uitbarstings van Mount St. Helens in 1980.
'N Nuwe perspektief op Mount St. Helens - Dramatiese verandering in landvorm en gepaardgaande gevare by die mees aktiewe vulkaan in die Cascade Range
Mount St. Helens het die afgelope 4000 jaar meer gereeld uitgebars as enige ander vulkaan in die Cascade Range. Die vulkaan het 'n verskeidenheid uitbarstingstyle gehad: plofbare uitbarstings van puimsteen en as, stadige maar deurlopende extrusies van viskose lawa en uitbarstings van vloeibare lawa. Bewyse van die vulkaan se ouer uitbarstings word aangeteken in die.
Uitbarstings in die Cascade Range gedurende die afgelope 4000 jaar
Vulkane bars al meer as 500 000 jaar in die Cascade Range uit. Gedurende die afgelope 4000 jaar het uitbarstings plaasgevind teen 'n gemiddelde tempo van ongeveer 2 per eeu. Hierdie grafiek toon 13 vulkane op 'n kaart van Washington, Oregon en Noord -Kalifornië en tydlyne vir elkeen wat die ouderdomme van hul uitbarstings toon.
Die Pleistoseen -uitbarstingsgeskiedenis van Mount St. Helens, Washington, van 300 000 tot 12 800 jaar voor die hede
Ons rapporteer die resultate van onlangse geologiese kartering en radiometriese datering wat aansienlike besonderhede toevoeg tot ons begrip van die uitbarstingsgeskiedenis van Mount St. Helens voor die nuutste fase, of Spirit Lake,. Nuwe gegewens en herevaluering van vroeëre werk dui op ten minste twee uitbarstingsperiodes tydens die vroegste stadium, of Ape Canyon, moontlik.
Mount St. Helens Ontdek deur Europeërs
Die vulkaan is die eerste keer deur Europeërs ontdek toe die Britse bevelvoerder George Vancouver van die H.M.S. Ontdekking het St. St. Helens van die dek van sy skip raakgesien terwyl hy die noordelike Stille Oseaan van 1792 tot 1794 verken het. Kommandeur Vancouver het die berg vernoem na sy landgenoot, Alleyne Fitzherbert, die baron St. Helens, wat as die Britte gedien het. ambassadeur in Spanje.
Deur die ooggetuiebeskrywings en geologiese bewyse saam te voeg, word geglo dat St. St. Helens êrens tussen 1600 en 1700, weer in 1800, en dan gereeld gedurende die 26-jarige periode van 1831 tot 1857 uitgebars het.
Na 1857 het die vulkaan stil geword. Die meeste mense wat die 9,677 voet hoë berg gedurende die 20ste eeu bekyk het, het eerder 'n skilderagtige agtergrond as 'n moontlik dodelike vulkaan gesien. Omdat mense nie bang was vir 'n uitbarsting nie, het baie mense huise rondom die basis van die vulkaan gebou.
Mount St. Helens Erupts - GESKIEDENIS
Die uitbarsting van 18 Mei 1980 was die mees vernietigende in die geskiedenis van die Verenigde State. Die vulkaan Novarupta (Katmai), Alaska, het in 1912 aansienlik meer materiaal uitgebars, maar as gevolg van die isolasie en yl bevolking van die gebied wat geraak is, was daar geen menslike dood en min skade aan eiendom. Daarteenoor het die uitbarsting van Mount St. Helens in 'n paar uur lewensverlies en wydverspreide vernietiging van waardevolle eiendom veroorsaak, hoofsaaklik deur die puinstorting, die laterale ontploffing en die modderstrome.
Landskapsveranderinge wat veroorsaak is deur die uitbarsting van 18 Mei, is maklik op grootfoto's te sien. Sulke beelde kan egter nie die impak van die verwoesting op mense en hul werke openbaar nie. Die uitbarsting op 18 Mei het talle beserings en 57 lewens gelei. Binne die Verenigde State voor 18 Mei 1980 is slegs twee bekende slagoffers aan vulkaniese aktiwiteite toegeskryf-'n fotograaf is deur valse rotse getref tydens die plofbare uitbarsting van die Kilauea-vulkaan, Hawaii, in 1924 en 'n weermagsersant wat tydens die 1944 verdwyn het uitbarsting van die vulkaan Cleveland, eiland Chuginadak, Aleoetiërs. Lykskouings het aangedui dat die meeste van St. St. Helens se besoekers gesterf het as gevolg van verswelging deur die inaseming van warm vulkaniese as, en sommige as gevolg van termiese en ander beserings.
Die sywaartse ontploffing, puinstortings, modderstrome en oorstromings het groot skade aan grond en siviele werke aangerig. Alle geboue en verwante mensgemaakte strukture in die omgewing van Spirit Lake is begrawe. Meer as 200 huise en hutte is vernietig en baie meer is beskadig in Skamania- en Cowlitz -provinsies, wat baie mense dakloos gelaat het. Tienduisende hektaar groot bos, sowel as ontspanningsplekke, brûe, paaie en paadjies, is vernietig of erg beskadig. Meer as 185 myl snelweë en paaie en 15 myl spoorweë is vernietig of groot skade beskadig.
Kleur-infrarooi foto's op groot hoogte van die Mount St. Helens-streek "voor" en "na" die uitbarsting van 18 Mei 1980. Let op die veranderinge in die kuslyn van Spirit Lake (regter boonste hoek). Groen plantegroei wat nie deur die uitbarsting geraak word nie, verskyn as rooi (foto's met vergunning van NASA).
Bome van meer as 4 miljard bord voete verkoopbaar hout is beskadig of vernietig, hoofsaaklik deur die sywaartse ontploffing. Minstens 25 persent van die vernietigde hout is sedert September 1980 gered. Honderde houthakkers was betrokke by die bergingsoperasies, en gedurende die piek somermaande is daar elke dag meer as 600 vragmotors gebergte hout gehaal. Die natuurlewe in die Mount St. Helens -omgewing het ook swaar gely. Die Washington State Department of Game beraam dat byna 7 000 grootwilddiere (takbokke, elande en bere) omgekom het in die gebied wat die meeste deur die uitbarsting geraak is, asook alle voëls en die meeste klein soogdiere. Baie klein diertjies, wat veral knaagdiere, paddas, salamanders en aalvisse was, het egter daarin geslaag om te oorleef omdat hulle onder die grondvlak of wateroppervlak was toe die ramp plaasgevind het. Die Washington Departement van Visserye beraam dat 12 miljoen Chinook- en Coho -salmvingers doodgemaak is toe broeierye vernietig is, wat tot 360 000 volwasse salm kan ontwikkel. Nog 'n geraamde 40 000 jong salm het verlore gegaan toe hulle gedwing was om deur die turbine lemme van hidro -elektriese kragopwekkers te swem omdat die vlakke van die reservoirs langs die Lewisrivier suid van die berg St. Helens laag gehou is om moontlike modderstrome en oorstromings te akkommodeer.
Panoramiese uitsig op Mounts St. Helens vanaf Mount Margaret, ongeveer 9 myl noord (Foto [montage] deur Maleah Taubman in Augustus 1979).
Mount St. Helens gesien vanaf dieselfde punt na die uitbarsting van 18 Mei 1980 (Foto [montage] deur James Hughes in 1982).
Teen die wind van die vulkaan, in gebiede met dik asophoping, is baie landbougewasse, soos koring, appels, aartappels en lusern, vernietig. Baie gewasse het egter oorleef in gebiede wat slegs bedek is met 'n dun asbedekking. Trouens, die appel- en koringproduksie in 1980 was hoër as normaal as gevolg van meer as gemiddelde somersneerslag. Die kors van as het ook gehelp om grondvog deur die somer te behou. Boonop kan die as op lang termyn voordelige chemiese voedingstowwe verskaf aan die gronde van oostelike Washington, wat self gevorm is uit ouer ysneerslae wat 'n beduidende askomponent bevat. Die effek van die asval op die waterkwaliteit van strome, mere en riviere was van korte duur en gering.
Staanhout in die & quottree-down & quot-gebied noord van Mount St. Helens, verwoes deur die syontploffing. Die bome wat afgekap is, is so vinnig as moontlik geberg voordat die hout begin vrot het. Let op die twee mense (omring) regs onder (Foto deur Lyn Topinka).
Die asval het egter 'n paar tydelike groot probleme vir vervoersbedrywighede en vir rioolafval- en waterbehandelingstelsels opgelewer. Omdat die sig baie verminder het tydens die asval, was baie snelweë en paaie gesluit vir verkeer, sommige slegs vir 'n paar uur, maar ander vir weke. Interstate 90 van Seattle na Spokane, Washington, was 'n week lank gesluit. Lugvervoer is vir 'n paar dae tot 2 weke ontwrig toe verskeie lughawens in die ooste van Washington gesluit is weens asophoping en swak sigbaarheid. Meer as duisend kommersiële vlugte is gekanselleer na lughawensluitings.
Die fyn, korrelige as veroorsaak groot probleme vir binnebrandenjins en ander meganiese en elektriese toerusting. Die asbesmette oliestelsels, verstopte lugfilters en gekrapte bewegende oppervlaktes. Fyn as veroorsaak kortsluitings in elektriese transformators, wat weer kragonderbrekings veroorsaak het. Die rioolverwyderingstelsels van verskeie munisipaliteite wat ongeveer 'n half duim of meer as gekry het, soos Moses-meer en Yakima, Washington, is geteister deur asverstopping en skade aan pompe, filters en ander toerusting. Gelukkig, aangesien dieselfde stede diep putte en geslote berging gebruik het, is hul watervoorsieningstelsels slegs minimaal geraak.
Voorlader wat as van Mount St. Helens verwyder as deel van die massiewe opruimingspoging in die ooste van Washington (kopieregfoto deur Daryl Gusey).
Die verwydering en wegdoening van as van snelweë, paaie, geboue en lughawebaanbane was monumentale take vir sommige oostelike Washington -gemeenskappe. Staats- en federale agentskappe beraam dat meer as 2,4 miljoen kubieke meter as-gelykstaande aan ongeveer 900 000 ton in gewig-van snelweë en lughawens in die staat Washington verwyder is. Asverwydering kos $ 2,2 miljoen en duur 10 weke in Yakima. Die noodsaaklikheid om as vinnig van die vervoerroetes en siviele werke te verwyder, het die keuse van 'n paar wegdoenplekke bepaal. Sommige stede het ou steengroewe en bestaande sanitêre stortingsterreine gebruik, ander het op enige plek 'n stortingsterrein geskep. Om windverwerking van ashope tot die minimum te beperk, is die oppervlaktes van sommige stortingsplekke bedek met bogrond en met gras bedek. Ongeveer 250 000 kubieke meter as is op vyf terreine opgegaar en kan op 'n toekomstige datum maklik vir konstruksie- of nywerheidsgebruik herwin word as ekonomiese faktore gunstig is.
Wat was die koste van die vernietiging en skade wat die uitbarsting op 18 Mei aangerig het? Dit is moeilik om akkurate kostesyfers te bepaal. Vroeë ramings was te hoog en het gewissel van $ 2 tot $ 3 miljard, wat hoofsaaklik die hout, siviele werke en landbouverliese weerspieël. 'N Verfynde skatting van $ 1,1 miljard is bepaal op 'n versoek van die kongres in 'n studie deur die International Trade Commission. Die kongres het 'n aanvullende bewilliging van $ 951 miljoen vir ramphulp gestem, waarvan die grootste deel aan die Small Business Administration, die Amerikaanse weermagkorps van ingenieurs en die Federal Emergency Management Agency gegaan het.
Daar was ook indirekte en ontasbare koste van die uitbarsting. Werkloosheid in die onmiddellike omgewing van Mount St. Helens het in die weke onmiddellik na die uitbarsting tienvoudig gestyg en daarna amper weer normaal begin nadat houtberging en asopruimingsbedrywighede aan die gang was. Slegs 'n klein persentasie inwoners het die streek verlaat weens die verlies van werk as gevolg van die uitbarsting. 'N Paar maande na 18 Mei het 'n paar inwoners berig dat hulle stres en emosionele probleme ondervind, alhoewel hulle tydens die krisis suksesvol die hoof gebied het. Die provinsies in die streek het geld gevra vir programme vir geestesgesondheid om sulke mense te help.
Aanvanklike openbare reaksie op die uitbarsting van 18 Mei het toerisme, 'n belangrike bedryf in Washington, amper 'n verlammende knou toegedien. Toerisme was nie net in die Mount St. Helens-Gifford Pinchot National Forest-gebied nie, maar konvensies, vergaderings en sosiale byeenkomste is ook gekanselleer of uitgestel in stede en oorde elders in Washington en die naburige Oregon wat nie deur die uitbarsting geraak is nie. Die negatiewe impak op toerisme en byeenkoms was egter slegs tydelik. Mount St. Helens, miskien as gevolg van sy uitbarstingsaktiwiteit, het sy aantrekkingskrag vir toeriste herwin. Die US Forest Service (USFS) en die staat Washington het besoekersentrums geopen en toegang gebied vir mense om die vulkaan se ontsaglike verwoesting uit eie oog te sien.
Die skouspelagtige uitbarsting het 'n indruk op die mense in die Noordwes -Stille Oseaan gemaak dat hulle hul land deel met beide aktiewe en moontlik aktiewe vulkane. Met verloop van tyd sal die beskadigde woude, strome en velde genees, en die herinnering aan die uitbarsting van 1980 en die impak daarvan sal in die volgende geslagte verdwyn. Die ervaring van Mount St. Helens is egter so deeglik gedokumenteer dat dit waarskynlik dekades lank in die toekoms 'n herinnering sal wees aan die moontlikheid van hernieude vulkaniese aktiwiteit en vernietiging.
41 jaar na die berg St. Helens en#8217 uitbarsting
41 jaar gelede het Mount St. Helens katastrofies uitgebars. Vir diegene wat oud genoeg is om te onthou, het 18 Mei letterlik vinnig 'n baie donker dag in die Stille Oseaan geword.
Die uitbarsting, veroorsaak deur 'n aardbewing van 5,1, het die grootste grondverskuiwing veroorsaak en die dodelikste en mees vernietigende vulkaniese uitbarsting in die Amerikaanse geskiedenis geword.
Die impak van die ontploffing wat 57 mense en duisende diere doodgemaak het, het ongeveer 230 vierkante kilometer om die vulkaan beskadig, en 1,314 voet van die berg het verlore gegaan. Die ontploffing het die landskap in die omgewing vir ewig verander en sal altyd 'n herinnering wees aan die belangrikheid van rampparaatheid.
Vandag kan ons die ongelooflike hergroei van die Mount St. Helens -omgewing aanskou. Helens National Volcanic Monument, wat deel uitmaak van die Gifford Pinchot National Forest in Suidwes-Washington, is die hele jaar deur oop en bied 'n verskeidenheid ontspannings- en opvoedkundige aktiwiteite.
Benewens Mount St. Helens, is Washington die tuiste van vier ander aktiewe vulkane: Mount Baker, Glacier Peak, Mount Rainier en Mount Adams. Hierdie vulkane is versprei oor die Cascade -bergreeks, wat ook die tuiste is van ongelooflike uitsigte, staptogte, klimroetes, diere, bessies en soveel meer.
Die goewerneur van die staat Washington, Jay Inslee, het Mei 2021 onlangs as die vulkaanbewustheidsmaand uitgeroep in 'n poging om mense op te voed oor vulkaniese gevare. Lees meer oor die veilige besoek aan St. St. Helens en ander aktiewe vulkane van die Washington State Parks.
Terwyl u u vulkaan- en bergontvlugting beplan, oorweeg dit om die hulpmiddel vir staptogte van Washington Trails Association te gebruik om 'n staptog te vind wat u pas. Raadpleeg die National Park Service of Washington State Parks vir die nuutste inligting oor die weer, Covid -veiligheidsprotokolle en aanbevelings. Laastens, kyk na 'n paar van ons onlangse plasings oor buite, soos om vitamien N (vir die natuur) verantwoordelik te kry.
Ondersteun buitelugrekreasie en navorsing
Die UWCFD is trots om saam te werk met organisasies sonder winsbejag wat ons natuurlike hulpbronne beskerm en bewustheid maak oor rampgereedheid. Oorweeg om 'n loonaftrekking op te stel of om 'n eenmalige geskenk via u MyCFD-rekening aan die volgende organisasies te maak:
National Park Foundation (liefdadigheidskode 0329915) – Nasionale parke is 'n ontsagwekkende versameling van die grootste historiese en natuurlike hulpbronne ter wêreld. Help om hierdie majestueuse plekke te beskerm, te verbeter en te bevorder. Hierdie liefdadigheid is deel van Amerika se beste liefdadigheidsorganisasies
National Parks Conservation Association (liefdadigheidskode 0314998) – Bewaar nasionale parke van die Grand Canyon na Gettysburg beskerm bedreigde wild en kulturele terreine bevorder nuwe parke wat beskerm teen besoedeling, onvanpaste ontwikkeling en oorbevolking. Hierdie liefdadigheid is deel van EarthShare Washington
Washington se nasionale parkfonds (liefdadigheidskode 0340920) – Die Fonds werf aansienlike privaat steun aan om die publiek se liefde vir, begrip vir en ervarings in Mount Rainier, North Cascades en Olimpiese nasionale parke te verdiep, sodat dit noodsaaklik is vir ons lewens en die gesondheid van ons planeet vir ewig.
Washington Trails Association (liefdadigheidskode 0315053) – Beskerm roetes, wildernis, die omgewing lei jongmense en volwasse vrywilligers in die instandhouding van staproetes in Cascade en Olimpiese berge bevorder voetslaan vir gesondheid en ontspanning. Hierdie liefdadigheid is deel van EarthShare Washington
Die Bergklimmers (liefdadigheidskode 1481321) – The Mountaineers is 'n organisasie vir buitensporige onderwys, ontspanning en bewaring buite die winsgewende organisasie, met die doel om die gemeenskap te verryk deur mense te help om die lande en waters van die Stille Oseaan Noordwes en verder te verken, te bewaar, te leer en te geniet.
Tacoma Mountain Rescue (liefdadigheidskode 1482616) – TMR is die eerste oproep en laaste uitweg vir redding in die berge van Washington. Ons onbetaalde span toegewyde vrywilligers verlaat werk en familie om lewens te red 24/7/365. Ons kan dit net voortgaan met u skenkings vir toerusting, opleiding en voorrade.
Aardbewings kom gereeld voor onder aktiewe vulkane. Hulle kan 'n duisend of meer per dag wees. Deur die jare het navorsers geleer om die getal, die ligging en die aardbewings in 'n vulkaniese gebou te gebruik om die onmiddellike gedrag van die brandberg wat hulle monitor, te voorspel. In die meeste gevalle is hierdie woelinge 'n gevolg van die termiese en meganiese spanning wat veroorsaak word deur die beweging van magma onder 'n vulkaan. In een berugte geval het 'n aardbewing egter gelei tot 'n vulkaniese uitbarsting van rampspoedige afmetings. Dit gebeur vandag 30 jaar gelede onder 'n brandberg in die staat Washington, wat al amper 125 jaar in 'n vulkaniese sluimer gelê het
Figuur 1: Die reuse bult op Mount St. Helens, ongeveer 'n week voor die uitbarsting (Foto: USGS)
Voor Maart 1980 was daar slegs een manier om te vertel dat Mount St. Helens 'n vulkaan was. Die kegelvormige kegelvorm bedek met dié van ander beroemde vuurberge, soos Shasta, Rainier of Fujiyama. Maar in die vroeë lente, drie dekades gelede, het Mount St. Helens begin dreun. Seismoloë het 'n toenemende aantal klein aardbewings geregistreer, fumarole het begin ontluik en geringe uitbarstings het as en stoom uit die krater geskiet. Die mees onheilspellende teken dat daar iets groots onder die berg aan die broei was, het aan die noordekant ontwikkel. Binne vier weke bult hierdie flank uit met tot dusver onbekende spoed (sien figuur 1). Soos vinnig stygende brooddeeg, het die noordelike helling van Mount St. Helens gegroei en gegroei, soms tien voet per dag.
Toe, op 18 Mei om 08:32, rammel 'n aardbewing van grootte 5,1 oor die berg (sien figuur 2). Wat onder normale omstandighede slegs geringe gevolge sou gehad het, het gelei tot 'n reeks gebeurtenisse waarin 57 mense gesterf het en duisende vierkante kilometer ongerepte grond verwoes is. Die aardbewing het ongeveer 'n kilometer onder die vulkaan plaasgevind en die ratel was sterk genoeg om die onstabiele bult aan die noordelike kant van die vulkaan los te skud. Die bult het ineengestort en teen die berg afgeglip, en sodoende die grootste histories aangetekende stortstorting gevind. Byna een kubieke myl rotse het met 'n snelheid van tot 150 myl per uur oor die flank geloop en alles verwoes in 'n gebied van 24 vierkante kilometer noord van die vulkaan.
Figuur 2: Die aardbewing wat gelei het tot die uitbarsting van Mount St. Helens is op 'n seismiese stasie in Capitol Peak, WA, aangeteken. (Foto: USGS)
Maar dit het nog erger geword. Totdat die bult begin gly, het sy gewig die magma onder die berg St. Helens weggehou. Toe hierdie deksel egter af was, het die magma onder druk gewelddadig na die oppervlak gekom en daardeur die top van Mount St. Helens weggewaai. Die res is geskiedenis: die berg is nou 1300 voet korter as voor die ontploffing, en 540 miljoen ton vulkaniese as beslaan 'n oppervlakte van 22 000 vierkante kilometer in elf state.
Vandag is daar nog baie aardbewingswerms onder die berg St. Helens, maar daar is geen bult nie en dit lyk asof die berg geen dreigende bedreiging inhou nie. En die woesteny van grys vulkaniese as van dertig jaar gelede is nou 'n florerende ekosisteem, herower deur die natuur. (hra059)
Vulkaan waai 600 voet piek af, ten minste nege dood
VANCOUVER, Wash. (AP) - Mount St. Helens het gister uitgebars met 'n geweldontploffing wat 600 voet van sy top af gewaai het. die uitbarsting voel 200 myl daarvandaan, as en warm gas wat die son vir meer as 100 myl uitgevee het. Minstens nege mense is dood.
Die owerhede het gevrees dat nog tientalle gesterf het.
Modderstrome en vloede verwoes brûe en dwing die ontruiming van ongeveer 2 000 mense.
Minstens drie mense is vermis. Drie myl lange Spirit Lake, aan die voet van die berg, het onder modder en rotsstrome verdwyn.
Die uitbarsting om 08:39 PDT het rook en as nege myl die lug in geskiet, en 'n skouspelagtige weerligstorm in die opkomende pluim het talle bosbrande veroorsaak. Teen die aand het die brande 3000 hektaar op die berg beslaan. Daar was geen onmiddellike berigte oor lawa nie.
In Walla Walla, 160 myl na die ooste, het drywende as die lug so donker gemaak dat outomatiese straatligte aangaan.
By Camp Baker, 15 myl wes van die vulkaan, het meer as 'n voet as teen die aand opgehoop. Daar is ook berig dat Ash in dele van Idaho geval het, meer as 200 myl in die wind.
In die westelike Montana het die polisie berig dat paaie gesluit is weens sigbaarheid byna nul wes en suid van Missoula, ongeveer 500 kilometer windwaarts van die vulkaan af. As daar is 'n half duim diep op die grond gerapporteer.
Die uitbarsting was sigbaar in Vancouver, Washington, meer as 50 myl na die suidweste, en die ontploffing is gevoel in Vancouver, B.C., meer as 200 myl na die noorde.
Gisteraand is die eens sneeubedekte 9677 voet-piek verminder tot ongeveer 9100 voet, sê Worner Gerhard, woordvoerder van die US Geological Survey. Sy krater was 'n half kilometer lank.
Die lyke van twee persone wat by 'n Weyerhaeuser -houtkamp naby die berg gevind is, is deur 'n lugmagreserwehelikopter na Kelso, Washington, gevlieg, het die lugmagreserwe -helikopter gesê, het Lt. D.E. Schroeder. Hulle is deur hitte doodgemaak, het Schroeder gesê, maar geen verdere besonderhede was onmiddellik beskikbaar nie.
Na berig word, is sewe ander mense dood, twee in 'n modderstorting, sê Nolan Lewis, direkteur van nooddienste in die provinsie Cowlitz.
Kry Essential San Diego, weeksdae
Kry die opskrifte van die Union-Tribune in u inkassies weeksdae, insluitend topnuus, plaaslike, sport, sake, vermaak en opinies.
U mag af en toe promosie-inhoud van die San Diego Union-Tribune ontvang.
Op 18 Mei 1980 om 08:32 dreun die aarde onder Mount St. Helens, 'n hoogtepunt in Skamania County in die suidweste van Washington. Oomblikke later ontplof 'n ontploffing 'n kant van die berg tydens 'n groot vulkaniese uitbarsting. Die vulkaan veroorsaak die dood van 57 mense. Die vernietiging is wydverspreid, maar veral ernstig in die provinsies Skamania en Cowlitz, aangesien kokende gas en modder 200 vierkante myl bos en 30 myl van die staatsroete 504 skuur. Sowat 1 000 myl van die snelweë en paaie moet gesluit word, sommige maande en snelweg herstelwerk alleen beloop honderde miljoene dollars.
Stoom en as
Die eerste visuele tekens van die vulkaniese aktiwiteit van Mount St. Helens in 123 jaar het op 27 Maart 1980 plaasgevind toe 'n stoomontploffing en krateropening op die berg se piek plaasgevind het. Gedurende die volgende paar weke word stoom en as gereeld uit die groeiende krater uitgelaat. 'N Bult aan die noordekant van die berg, wat aan die einde van April 1980 opgemerk is, het groter en groter geword, sodat teen die middel van Mei die noordkant van Mount St. . Dit is veroorsaak deur magma wat binne -in die berg opkom.
Op Saterdag 17 Mei het Day Karr, 37 jaar oud, sy twee seuns, Day Andrew en Michael Murray, vir 'n naweek se kampreis na Mount St. Helens geneem. Day Karr, mede-eienaar van 'n groothandelaar in Seattle genaamd Sound Produce (1932 Occidental Ave S), het op 3219 SW Point Place in Seattle gewoon. Andy, 11, en Mike, 9, woon saam met hul ma, Barbara Karr, op 19025 SE Jones Road in Maple Valley. Dag Karr en sy seuns het lekker gekampeer en hulle is op pad na een van hul gunsteling kampeerplekke 4 tot 4 ½ myl noordwes van Mount St. Helens. Barbara Karr het gesê: "Hulle het al gereeld daar gekamp…Na-intelligensie 15 Junie 1980).
Tydens 'n onlangse besoek het Day Karr 'n foto geneem van Mount St. Helens wat hy aan 'n nasionale draaddiens verkoop het, en hy keer terug na die berg in die hoop om nog goeie foto's te kry. Die oggend van 18 Mei het die Karrs vroeg opgestaan ​​en was in hul bakkie toe die berg uitbars.
Toe die noordelike top van die berg na die noorde begin gly, is die druk van die stygende magma binne -in die berg vrygestel. Verskeie gebeure het byna gelyktydig gebeur:
Klank- en skokgolwe skiet reguit na die hemel toe.
By 660 grade F. word warm gasse en verpulverde stukke van die berg na die noorde geblaas en met 'n snelheid van minstens 300 mph langs die grond gevee. Binne ongeveer 'n minuut na die uitbarsting is die Karr -bakkie oorweldig en die drie insittendes is dood. Die sywaartse ontploffing was so kragtig dat alle bome en plantegroei in 'n radius van ses myl noord van Mount St. Helens, insluitend waar die Karrs was, verdamp het.
In minder as vyf minute na die uitbarsting het die siedende ontploffing 18 tot 23 myl van die berg af voortgeduur en byna alle plantegroei gedood. Bome, hoofsaaklik Douglas Firs, ongeveer 200 voet hoog, is van takke en bas gestroop en soos tandestokkies afgeblaas. 'N Paar ou groeibome is opgetel, wortels en alles, en oor 'n rant van 1,500 meter hoog gegooi.
Die top van die berg, wat bestaan ​​uit rotsafval, sneeu en ys, het teen 'n snelheid van tot 200 km / h en oor 'n gedeelte van die syontploffingsgebied teen die berg afgestorm. Die meeste puin -grondstortings vloei na die noordweste na die North Fork van die Toutle -rivier. In 10 minute het dit 13 ½ myl afgelê. Die bergstorting het 'n oppervlakte van 24 vierkante myl beslaan tot 'n gemiddelde dikte van 150 voet - op sommige plekke was dit 600 voet dik. In 'n paar oomblikke het Mount St. Helens gedaal van die vyfde hoogste berg in Washington op 9,677 voet tot die 30ste hoogste piek op 8,364 voet. Die suidekant van die berg het 'n hoogte van 1,313 voet verloor en die noordekant het ongeveer 2,900 voet verloor. The volcano left a crater more than a square mile wide, about the size of Seattle's downtown business area.
Tragically, Day Karr's hope of a photograph that could be sold nationally was realized when a photographer from the San Jose Kwik took a photograph of the Karr pickup truck showing the body of one of the children in the back of the truck.