'n Opvallende kenmerk van die verkleurmannetjie is sy klewerige tong, wat in die meeste gevalle net so lank as die dier se liggaam is en waarmee hy insekte vang. Sommige groter spesies eet ook voëls, klein soogdiere en akkedisse. Die tong het 'n knoetsvormige punt en kan blitssnel met behulp van kringspiere in die rigting van die prooi geskiet word. Die prooi kleef dan aan die tong vas en word ewe vinnig in die dier se bek teruggetrek.
Verkleurmannetjies is boombewoners en hulle pote is uitstekend by die lewenswyse aangepas: die voorpote se tone is in 2 opponeerbare bundels van 3 (na binne) en 2 (na buite) vergroei. By die agterpote is dit net andersom. By die spesies van die genus Chamaeleo dien die stert as gryporgaan. Verkleurmannetjies het eienaardige uitpeuloë wat deur 'n ooglid bedek word, buiten 'n klein opening in die middel wat die pupil ooplaat.
Verkleurmannetjies het hulle eie, afgebakende jaggebiede wat net in die paartyd oorvleuel mag word. Die meeste spesies le hul eiers wat hulle in die grond begrawe en wat na 8 of 9 maande uitbroei.
'n Paar Suider-Afrikaanse spesies is ovovivipaar (eierlewendbarend), met ander woorde die eiers ontwikkel in die wyfie se liggaam en die kleintjies word in 'n deurskynende vlies gebore, en hulle is onmiddellik selfstandig.