Suid-Afrikaners kan die lente behoorlik vier met die jaarlikse Sanparke-veldtog, wat die publiek van Maandag 10 September tot Vrydag 14 September vir ’n dag gratis toegang tot enige nasionale park gee.
Janine Raftopoulos, kommunikasiehoof van Sanparke, sê die week lange veldtog is in 2006 in Suid-Afrika begin en is nou deel van ’n wêreldwye veldtog om mense te betrek om die natuurlewe te geniet.
Raftopoulos sê die meeste Suid-Afrikaners het nog nooit ’n nasionale park besoek nie en weet ook nie dat daar 19 sulke parke in die land is nie.
Die besoekers aan die parke sal bewus raak van die ryke kulturele en geskiedkundige erfenis wat die parke bied.
Alle Suid-Afrikaner wat ’n geldige identiteitsdokument het, kan as dagbesoeker enige van die nasionale parke gratis besoek. Kinders van jonger as 16 sal sonder enige bewys van identiteit toegelaat word.
Die kombinasie van die verskillende toneelstukke wat op die feeste gespeel het, was nogal ’n veeleisende affêre – partymaal is stilsit net so uitdagend soos in en uit ’n sak klim, danspassies doen of op ’n bed rondrol. Elke stuk waarmee ’n mens doenig is, voel op daardie oomblik soos die uitdagendste. Ek vermoed dis omdat ’n mens net in daardie oomblik probeer wees en elke stuk ewe veel fokus en inspanning kos om 100% teenwoordig en eerlik te probeer wees. Maar as ek iets móés uitsonder, sou ek sê Orgie (saam met Stian Bam en onder leiding van Juanita Swanepoel) en Son. Maan. Sterre. Orgie was, wel . . . ’n orgie. Baie woorde uit die mond van ’n baie komplekse karakter, en met Son. Maan. Sterre. geniet ’n mens nooit die veiligheid om met jou medekarakters op die verhoog te kan speel nie. Soos die individue in die stuk is die akteurs ook geïsoleer en aan hulself uitgelewer.
In Plant vir my ’n boom, André het jy teenoor jou geliefde, Erik Holm, opgetree. Is dit moeilik om te speel teenoor iemand wat jy so goed ken?
’n Mens sou dink die uitdagings is legio, maar dit was tot dusver net ’n absolute wonder. Wat ’n voorreg om na iemand te kan kyk vir wie jy so lief is terwyl jy speel – veral om woorde van bekroonde digters en skrywers vir mekaar te kan opsê. ’n Mens voel dan net ook asof jy twee harte het wat klop op die verhoog. Ek dink ons probeer so ingestel wees op mekaar dat die oomblik as een aarsel of huiwer, die ander se hart omtrent oombliklik gaan staan.
Ek dink Ingrid Jonker is ’n figuur wat by ’n mens spook. Op universiteit het ek my absoluut vervraat aan haar poësie en ek het haar en die Sestigers boeiend gevind. Dit was wonderlik om die verwoording van die geskiedenis in die twee verskillende stukke aan te voel. Alhoewel André en Ingrid effe verskans word as HY en SY in Orgie, is dit tog ooglopend hul woorde en verhaal, en dit is hartstogtelik, emosioneel en destruktief. Daarenteen bied Plant vir my ’n boom, André die aspek van hul liefdesverhouding waarmee ons ons kan vereenselwig: ’n terugblik en herkenning wat omgaan met ’n sagtheid wat ’n mens diep raak.
Ek was op daardie oomblik bitter spyt – maar in retrospek nie vir ’n oomblik nie. Ek kan my nie meer die bestaan wat ek nou geniet, op enige ander plek indink nie. Dinge was net soos dit moes wees: Ek het ou paaie herontdek, kon tyd saam met my ma spandeer, kan werk in my moedertaal en het die liefde van my lewe ontdek.
Met ontsettend baie ondersteuning van die kantlyn af – veral van Erik. En met behulp van die wonderlike akteurs en tegnici deur wie ek by die werk omring word. Met geweldig baie dankbaarheid. Soveel slaap as moontlik, vitamiene en ’n stoomtoestelletjie waarsonder ek nêrens gaan nie.
Jy het ’n skitterjaar gehad wat pryse en uitdagende rolle betref. Is jy ooit bang jy kan nie dié momentum volhou nie?
Ek dink elke dag aan my ma. Sy het my laat glo dat ek enigiets kan doen. Sy het my in myself laat glo; dat mislukkings net ’n padverlegging is, boustene vir beter uitkomste; dat positiwiteit en entoesiasme jou reeds ’n grondslag gee om mee te begin; en dat liefde die wêreld ’n beter plek maak. Dit breek my hart, want dit is iets wat elke kind in die wêreld behoort te hê. Ek dra alles wat ek doen op aan my ma. Sy was my heel grootste ondersteuner.
Lewe in en vir die oomblik, soveel jy kan. Klein dingetjies soos tee drink of in jou tuin sit, is dikwels belangriker as enigiets anders. Lewe met oorgawe, ongeag wat jy doen, eien jou foute en probeer om nie te klou aan berou nie. Wees lief vir mense – moet dit nie wegsteek nie.