Op 67 was Hunter nie meer lus vir die ding nie, meen die mediahonde na die tyd. Die laaste ruk het hy blykbaar gesukkel met sy health en as krimpie moes hy ook die regular heupvervanging ondergaan. Standard issue krimpie procedure maar vir iemand soos die Goeie Dokter was dit net plein kak. En dit is nou een ding wat hy nie sou vat nie.
Van die begin af trek bra Hunter houding. Hy's 'n paar keer in die kak by die Army waar hy as sports joernalis werk. Hy verloor een van sy eerste jobs nadat hy 'n vending machine verinneweer by die plek waar hy as joernalis werk.
Hy trou in '63 met Sandy Conklin en hulle het later 'n laaitie – Juan. In die laat sestigs kry hy 'n dokterskap deur 'n mail-order kerk in San Francisco. Lekker weird. Anyway, hy word toe Dokter Hunter S Thompson.
Tussendeur churn hy die heeltyd magazine artikels en briewe uit – baie wat mense fokken uithaal vir die naaiers wat hulle is. Sy briewe word later gebundel en maak nogal vir surprisingly lekker lees voor mens gaan piepie en slaap. Mens check presies hoe hy sy no-holds barred en agressiewe skryfstyl ontwikkel.
Uit sy incessant korrespondensie begin hy rondfok met die idee van die American Dream – hoe fokken vals dit is en wat dit eintlik beteken. Dit lei op tot sy grootste werk –
Anyway, dis met Fear & Loathing wat ouens reken hy sy gonzo styl vervolmaak. Gonzo is 'n tipe reporting wat meen jy skryf moerse subjective, en meng feite met fiction en doen net wat jy wil. Word meestal in 'n ranting eerstepersoon geskryf en in Thompson se geval is die skrywer gewoonlik 'n mal, dronk (en high) bliksem met 'n oog op selfverwoesting.
So… in elk geval. Hy word toe moerse famous en die geld stroom in. Eers was hy nogal verbaas, en mention self op 'n kol dat hy heel chuffed is toe hy agterkom hy kan skryf soos hy wil en mense betaal hom daarvoor. Hy hou aan magazine artikels skryf, baie vir Rolling Stone, en hieruit kom ook sy volgende boek – Fear and Loathing on the Campaign Trail '72.