Intussen het Solidariteit ŉ dispuut verklaar teen Beeld en sy redakteur, Adriaan Basson, as gevolg van die manier waarop hulle oor dié groet verslag gedoen het, asook oor die gevolge wat die beriggewing vir Afrikaans as voertaal op die Puk kan inhou. Beeld-lesers is gevra om hul steun aan die ProPuk-veldtog te gee deur die dispuut te onderteken en deur op te hou om Beeld te lees tot die dispuut opgeklaar is.
Wat is jou mening hieroor? Voeg jou stem by almal wat reeds saamgesels, en skryf vir ons ŉ brief. Jy kan dit hieronder doen, of jy kan dit stuur aan [email protected]. Ons wil graag hoor wat jy dink!
Afrikaans sal nie sommer verdwyn nie. Dít is die mening van onderwyskenners wat by die Helpende Hand Skole-ondersteuningsentrum (SOS) se bekendstelling in die Atterbury Teater gepraat het. Volgens hierdie toonaangewende onderwyskenners sal daar nog teen 2036 Afrikaanse skole in Suid-Afrika wees solank Afrikaanse organisasies verantwoordelikheid vir hul eie toekoms aanvaar.
By die geleentheid is Afrikaanse Hoër Meisieskool in Pretoria beloon met ’n toekenning vir die meeste onderskeidings in Afrikaans (Huistaal) en Hoërskool Menlopark het die toekenning ontvang vir die meeste onderskeidings in wiskunde. Die tien skole met die meeste onderskeidings ontvang elk ’n sertifikaat van erkenning van die SOS.
As jy wil reis, moet jy spaar, want reis is duur. Toe ek my eerste vliegtuigkaartjie self gekoop het, het daar ŉ gevoel van tevredenheid oor my gekom. Ek het gewérk vir dié kaartjie.
Wanneer jy in ŉ vreemde land verdwaal, maak jy ŉ plan. ŉ Mens kan amper nie glo hoe kreatief jy raak om net weer by jou blyplek uit te kom nie. En jy maak daardie fout net een keer – daarna kry jy vir jouself bakens, en jy leer hoe om jou adres in die land se taal te sê, en jy leer ken die openbare vervoerstelsel.
Jy leer om dinge alleen te doen. As jy nie die land se taal praat nie, is jy redelik op jou eie. Jy word gedwing om stil te raak en jy wag nie vir ander mense om jou op ŉ avontuur te neem nie. Voor jy jouself kan kry, gaan jy alleen teater toe, jy klim op ŉ trein en oornag in ŉ vreemde stad.
Wanneer jy iemand ontmoet wat jou taal kan praat, is dit lekker om te sien hoe baie julle van mekaar verskil. Mense wat nie soos jy grootgeword het nie, het ŉ heel ander uitkyk op die wêreld. Dit leer jou om ŉ volwasse gesprek te voer, en nog belangriker, dit verbreed jou verwysingsraamwerk.
Jy leer om in die taal te groet, kos te bestel en aanwysings te vra. Voor jy jouself kan kry, is jy gemaklik met al die vreemde gebare, jy sien uit na die kos waarvan jy die naam steeds nie kan uitspreek nie en jy maak vriende wat baie min van jou taal kan praat.
Ek het baie lesse oorsee geleer, maar die grootste les was dit: As jy jouself toelaat om dinge te beleef wat nie noodwendig in jou gemaksone val nie, sal ŉ nuwe wêreld vir jou oopgaan.
Ek was êrens op ŉ berg in Suid-Korea, besig met ŉ staproete, toe ŉ ou Koreaanse oom my op die skouer tik. Hy het seker gesien ek is moeg, want die roete was styl en dit was maar sukkel bergop. Hy het my vriendelik gegroet en sy kierie vir my gegee. Hoe kon ek vir hom verduidelik dat hy die kierie nodiger as ek het? Ek het die kierie probeer teruggee, maar hy het dit net weer in my hand gedruk en verder gestap. Ek was stomgeslaan oor die goedheid van dié man, en later die aand, toe ek met ‘n seer lyf in my bed lê, verbaas oor hoe fiks hy was, want selfs met sy kierie, kon ek hom nie inhaal nie.
Sommer net ‘n vinnige wenkie vir enigeen wat oorsee reis – verasl ‘n eerste keer of in ‘n land waar weinig Engels gepraat word. Sodra jy by jou blyplek kom, vra vir ‘n besigehidskaartjie/brosjure oor jou blyplek sodat jy t eenige tyd iemand kan vra om jou te help om daar uit te kom sou jy verdwaal. As hul nie oor so-iets beskik vra iemand by ontvangs om vir jou mooi die adres in hul taal neer te skryf. Om te reis maak die wêreld vir mens oop. Die vlieg self is en was nog altyd vir my aaklig want ek kan glad nie slaap op die lang vlugte nie. Maar as mens eers daar is is dit wonderlik.