Die verhoor van Klaus Barbie (1987) - Inligting
Die verhoor van Klaus Barbie (1987)
Op 11 Mei 1987 begin die Rhône Assize Court die Klaus Barbie-verhoor. Klaus Barbie, SS-offisier van die SD (Duitse teen-spioenasiedienste) het in Junie 1942 in Frankryk aangekom. Hy wat reeds in Rusland uitgestaan ​​het vir sy eienskappe in die stryd teen opstand, het vinnig die hoof van die Gestapo geword Lyonnaise (Februarie 1943). Met die bynaam "die beul van Lyon", is hy verantwoordelik vir die marteling en sluipmoord op Jean Moulin en baie ander lede van die verset, sowel as vir die samestelling van kinders van Izieu.
Klaus Barbie, 'n ywerige Nazi-uitvoerende beampte
Gebore in Bad Godesberg, Duitsland, Klaus Barbie, gebore in 1913 in Bad Godesberg, Duitsland, is 'n suiwer produk van die nuwe Nazi-regime. Hy het in 1933 by die Hitler-jeug aangesluit, daarna die organisasie van die SS in 1935, voordat hy in 1937 by die Duitse Nasionaal-Sosialistiese Werkersparty (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP) aangesluit het. Werk vir die Sicherheitsdienst (SD, "Intelligensiediens") »), Hy is in 1940 verbonde aan die intervensiegroep van die veiligheidspolisie (Sipo-SD) en na Nederland gestuur, wat Duitsland pas binnegeval het. In Den Haag spoor hy Duitse politieke vlugtelinge en Jode op.
In November 1942 word Klaus Barbie aan Lyon toegewys en aan die hoof van die Gestapo geplaas met die missie van "anti-kommunistiese, anti-sabotasie en anti-Joodse stryd". Hy het plaaslike weerstand genadeloos onderdruk en was veral verantwoordelik vir die dood van Jean Moulin en die likwidasie van verskeie groepe guerrilla's in die streek Rhône-Alpes. Ander wapens van hierdie ywerige beul, die samesmelting van die kinders van Izieu en die deportasie van baie Jode na Auschwitz. Na die oorlog en hoewel dit amptelik deur die geallieerde owerhede as oorlogsmisdadiger gesoek word, sal Barbie 'n briljante loopbaan lei. . Sy ervaring in tegnieke teenopstand en sy kennis van kommunistiese netwerke het hom veral in diens van die Amerikaanse weermag se teenintelligensiedienste besorg. Frankryk, wat sy uitlewering eis, kan dus nie sukses behaal nie.
Van die aanloop tot die verhoor
In die vroeë vyftigerjare vertrek Barbie in die moeilikheid met die Duitse polisie om hulle in Suid-Amerika (Argentinië, Bolivië, Peru) te vestig. Daar gaan hy voort om dienste aan die Amerikaanse geheime dienste te lewer, maar ook aan plaaslike regimes terwyl hy wapenhandel handel dryf. Met behulp van 'n valse identiteit "Klaus Altmann", beskerm deur die Boliviaanse diktatuur (waarvan hy 'n agent van die geheime dienste sou wees), is hy tog deur die Klarsfeld-eggenote in die oë van die wêreld veroordeel. Na vele draaie word hy uiteindelik in 1983 aan Frankryk uitgelewer.
Sy verhoor (opgeneem en daarna op televisie uitgesaai) wat vier jaar later sal begin, ondanks die geïnspireerde verdediging van sy advokate, waaronder Jacques Vergès, sal die geleentheid wees om die tragiese gebeure van 1943-1944 te werp. Hy weier om by sy verhoor in Lyon, wat op 11 Mei 1987 geopen is, op te daag. Die drie groot sake wat deur die ondersoek behou is, het betrekking op die samesmelting van die Algemene Unie van Israeliete van Frankryk op 9 Februarie 1943, die samesmelting van die 'Izieu op 6 April 1944 en die laaste konvooi van 600 mense wat op 11 Augustus 1944 na Auschwitz gedeporteer is, minder as vyftien dae voor die bevryding van die stad. As hy skuldig bevind word aan misdade teen die mensdom, sal hy lewenslange gevangenisstraf opgelê word. Hy is in 1991 oorlede, weggevoer deur kanker.