Alhoewel die evolusionis voor hierdie onoorbrugbare probleem van kompleksiteit staan, hoop hy/sy dat daar eendag ‘n oplossing daarvoor gevind sal word. Tewens hierdie gemeenskaplike genetiese bou van alle lewende selle van virusse tot walvisse is vir menige wetenskaplike net nog ‘n sekere bewys van gemeenskaplike oorsprong. Die moontlikheid dat daar ‘n gemeenskaplike Ontwerper kan wees wat alles so beplan het word summier verwerp. Richard Lewontin het dit so gestel: ‘We take the side of science in spite of the patent absurdity of some of its constructs, in spite of its failure to fulfil many of its extravagant promises of health and life, in spite of the tolerance of the scientific community of unsubstantiated just-so-stories, because we have a prior commitment, a commitment to materialism. It is not that the methods and institutions of science somehow compel us to accept a material explanation for the phenomenal world, but, on the contrary, that we are forced by our a priori adherence to material causes to create an apparatus of investigation and a set of concepts that produce material explanations, no matter how counter-intuitive, or mystifying to the uninitiated. More-over that materialism is an absolute, for we cannot allow a Divine Foot in the door…’
‘n Voorstelling van proteïensintese in die sel. Bron: Video: "Inner life" deur Robert Lue en Alan Viel van Harvard University. Die proses hierbo genoem vind miljarde kere per dag in elke sel in die liggaam plaas. Nuwe selle word deurentyd gevorm om die ou, afgeslete selle te vervang. Die binnelaag van die derm, die dermmukosa, word byvoorbeeld elke drie dae vervang. Hoe hierdie selle aanmekaar geweef is, is net so fantasties, maar dit moet wag tot ‘n volgende keer. Lees verder... Terug na bokant van blad | Terug na hoofblad