Selfkwarantyn van veteraanvegters, Deon Lamprecht vertelWAARSKUWING: Die gesprek bevat inhoud wat nie geskik is vir kinders of sensitiewe lesers nie. Deon Lamprecht se jongste boek, Die Brug: Na die hel en terug in Angola, is lank voor die uitbreking van die Covid-19-pandemie geskryf en was drukgereed toe die landwye staat van afsondering in Maart aangekondig is. Lamprecht vertel dat dit uiters frustrerend was omdat ŉ mens so lank en hard aan ŉ boek werk en uitsien dat dit verskyn. Die reis na boekrakke is dus belemmer en dit het hom aan die oorlog van destyds herinner. “Afsluiting en genesing is ŉ binnereis, maar ook ŉ emosionele reis,” vertel Lamprecht. “Sommige ouens kon nie daardie reis begin nie en is vandag steeds in ŉ emosionele selfkwarantyn vasgevang.” Lamprecht verwys veral na die gebrek aan berading vir mans wat by die oorlog betrokke was, asook die stigma dat mans nie emosie mag wys nie. Hy voeg ook by dat die samehorigheidsgevoel wat jong dienspligtiges ervaar het deel van ŉ groot avontuur was. Meer as 30 jaar ná die Bosoorlog in Angola vertel veteraandienspligtiges en hul geliefdes vir Lamprecht hoe hulle die oorlog ervaar het en vandag steeds onthou. In sy jongste boek gee Lamprecht ook ŉ stem aan vroue en geliefdes wat saam “geveg” het. “As ŉ mens praat van die eggo’s van 30 jaar gelede, beleef vroue dit saam met hul mans,” sê Lamprecht. “Vroue ervaar dit op maniere wat hulle nie verstaan nie of wat verhoudings skaad.” Volgens Lamprecht se navorsing is daar weinig gesaghebbende bronne wat die emosionele welstand, meer spesifiek die statistieke van mans wat aan posttraumatiese stresversteuring lei, ondersoek. “Vroue ervaar dikwels die pyn van hul mans se woede en in uiterste gevalle word vroue die teiken van daardie aggressie,” verduidelik hy. Lamprecht se boek poog om ŉ platform te skep waar veterane hul stories kan vertel en só die brug van die verlede na die hede oorsteek.