* TV. Ek is geluidsensitief en na ‘n dag van skoolkinders se rumoer is ek op-my-knieë-dankbaar vir die stilte op die plaas.
Dit was vir my ‘n groot voorreg om vir ‘n week lank bietjie te gaan popspeel met ons dogtertjie. Om my kind in haar nuwe rol as mamma te sien is ongelooflik… skielik is sy ‘n volwaardige vrou! Om te sien hoe behendig my skoonseun met sy dogtertjie is, maak my hart sommer vuurwarm. Ek weet ons Zellie is in goeie hande.
Ons is ‘n familie van stérk vroue, en ek het gesien my dogter is nie aangeneem nie. Sy wou baie graag normaal kraam, in ‘n tyd waar die meeste jong meisies wat ek ken weier. En sy het, al was sy baie lank in kraam. Sy wou baie graag borsvoed, en ten spyte van probleme wat baie ander vroue laat terugdeins, byt sy vas en is dit vir haar dogtertjie beskore om neffens haar hart te voed.
Die nuwe mamma het ‘n fobie vir naalde en het haar oë uitgehuil toe die eerste bloedjies getrek moes word by die ou Gifappeltjie. Sy het buite gesit en huil terwyl pappa vir poppie vashou, net die gedagte was vir haar te veel. Ouma Koobs het maar die tweede keer vir mamma by die huis gelos en vir poplap gaan houvas toe pappa moes gaan werk.
Of ek nou Ouma, of Oums, of Oumie of wat ook al genoem gaan word, maak nie vir my saak nie. Dis die nuwe fase in my lewe wat saak maak.
Ek moes op so baie plekke gelyk wees en is ernstig aangemaan toe ek huis oor ek nie by die kerk self ook kon foto’s neem nie.