Ander wêreldkarakters in die Immrama en Anglo-Franse verhale - Artikels - 2022
Ander wêreldkarakters in die Immrama en Anglo-Franse verhale
Deur C.G. Van der Bel
Inleiding: Daar is baie verhale wat handel oor karakters uit die ander wêreld. Hierdie soort verhale was veral gewild in die Middeleeue, en hulle oorsprong dateer waarskynlik uit die mondelinge tradisie. Die immrama, 'n Ierse seereisgenre bevat sulke karakters, asook sekere Anglo-Franse poësie en prosa. In albei tradisies word hierdie figure uit die ander wêreld geassosieer met water of waterige stowwe, alhoewel dit in effens verskillende vorme voorkom. Om mee te begin, die Iere immrama bevat verskillende karakters uit die ander wêreld wat met water verband hou. Verder bevat die Engels-Franse verhale ook karakters uit die ander wêreld in die omgewing van water of waterige stowwe. Verder is daar 'n paar verskille tussen die twee rakende hul aantal, bedoeling en ligging. Hierdie referaat gee 'n uiteensetting van die voorkoms van hierdie karakters in beide die immrama en Middeleeuse Engels-Franse literatuur, en maak 'n vergelyking van hierdie twee met behulp van verskeie voorbeelde uit albei tradisies.
Om mee te begin, die Iere immrama bevat verskillende karakters uit die ander wêreld wat verband hou met water of waterige omgewing. Dit word duidelik geïllustreer deur Immram Brain, die verhaal van die seereis van Bran, die seun van Febal. In Immram Brain1 is daar verskillende gevalle van karakters uit die ander wêreld. Toe Bran, die seun van Febal, buite sy vesting stap, hoor hy soet musiek en raak aan die slaap. As hy wakker word, vind hy 'n silwer tak met bloeisels en neem dit terug na sy paleis. Daar aangekom, verskyn 'n geheimsinnige vrou tussen die skare konings in die middel van sy huis. Niemand kon aanwesig verklaar hoe dit gebeur het nie, want die hekke was gesluit. Sy sing toe vyftig kwatryne vir Bran, waarvan slegs agt-en-twintig in die verhaal aanwesig is. Die verteller deel die leser mee dat hierdie vrou uit die lande van wonders gekom het. Hierdie karakter behoort duidelik tot die Ander Wêreld, wat in hierdie geval geassosieer word met 'n eiland aan die oorkant van die see. Dit lyk asof die vrou nie direk van 'n fontein of fontein afkomstig is nie, maar wel van 'n eiland, oorkant die see. Hierdie vrou vertel dan vir Bran van haar land en maak dat Bran die volgende dag sy reis na hierdie land begin.
Nadat hulle twee dae en twee nagte op see was met elf metgeselle, ontmoet hulle 'n tweede karakter uit die Ander Wêreld. Hierdie persoon is 'n man genaamd Mannanán, die seun van Ler, wat met sy strydwa oor die see gery het. Hierdie man sing weer verskeie kwatryne waarin hy verduidelik dat waar Bran see sien, hy self land sien. Wat vir Bran lyk as 'n pragtige see, is 'n blomvlakte vir Mannanán. Die see is 'n vaste land, en die visse is vir hom kalwers en lammers. Mannanán verduidelik ook dat sy mense van die begin van die skepping af is, onsterflik is, die ewige jeug het en dat hulle hul krag behou; dit alles omdat die sonde hulle nie bereik het nie. Dit bewys dat Mannanán tot die ander wêreld behoort, aangesien hy duidelik praat van sy mense wat onder water woon en nie deur sonde bereik is nie.