Hoe rassisme beïnvloed jou gesondheid
Geskryf deur Roberta K. Timothy, York Universiteit, Kanada
Buite in die openbaar: Smiling, geklee werklike boete, maniere op punt. Ek is goed geskool oor hoe om respekvol te wees, hoe om ruimte op te neem, hoe om stilte te gebruik wanneer nodig. Reis huis toe op transito luister na musiek om my dag te verdrink - gevul met ongeregtighede van die oomblik dat ek my "heiligdom" tien uur vroeër verlaat het. Fumbling vir sleutels, byna druk die deur na my huis. Al wat ek ervaar het, dreig om my deur te krap en my binnekant te verslind en my te verslind. My asem sukkel om myself te kalmeer. Grief skadu my deur die gang. Ek self praat my pad in die kombuis, gly my pantser af; my dik silwer armband slaan die vloer, die geluid ontwaak my na die werklikheid. Ek is tuis. Ek sit stil vir 'n oomblik en dink hoe ek weer gaan uitkom om die monster van anti-swart rassisme in die gesig te staar. Ek drink vinnig my tee en begin aandete maak. - Feb 9, 2018, skrywer se joernaal
Getuienis en verhoorverhale oor rassisme kan jou gesondheid beïnvloed. Die gevoelens wat veroorsaak word, kan jou siek maak as dit nie verwerk word nie.
Die onlangse nuus van Tina Fontaine se verhoor en die vryspraak van Gerald Stanley, 'n wit boer wat daarvan beskuldig word dat hy 'n jong inheemse man, Colten Boushie, van die Rooi Fasan Eerste Nasie vermoor het. is voorbeelde van die Kanadese regstelsel se verbintenis tot die Indiese Wet en koloniale oorheersing.
Hierdie voortgesette koloniale oorheersing het 'n transgenerasionele trauma-impak op die gesondheid van inheemse en gekoloniseerde mense.
Twee onlangse voorbeelde wat dui op die soort geweld wat swart mense ervaar: 'n skool wat het die polisie toegelaat om 'n swart sesjarige meisie se gewrigte en enkels te pak; 'n kinderhulpstelsel wat sit 'n kindervlugteling van Somalië in pleegsorg, maar het nooit aansoek gedoen vir sy Kanadese burgerskap nie, So jare later ontvang hy deportasiebevele na 'n land waar hy nie die taal praat nie.
Die impak van hierdie kolonialisme en anti-swart rassisme Op die gesondheid van swart en inheemse volke is verleng en verraderlik. Ons navigeer stelsels, strukture en gemeenskappe wat abhorrence teenoor ons voortduur in alle aspekte van ons lewens.
Ervaar en veg vir sulke stelsels vir geregtigheid vir ons kinders, onsself en ons lede van die gemeenskap, het verwoestende gevolge vir ons gesondheid.
As 'n gesondheids- en menseregte-navorser, terapeut en professor wat die diep implikasies van rassisme ondersoek het, wil ek graag insigte gee oor die impak van rassisme op ons gesondheid.
Ek hoop dat ek daardeur dialoog skep en gemeenskappe aanmoedig om hul ervarings van geweld en rassisme voort te sit - om veranderinge te eis en uiteindelik meer steun te skep.
Geweld is 'n kontinuum
Gesondheidsaanwyserstatistieke van Inheemse gemeenskappe rapporteer toenemende ongelykhede tussen inheemse en nedersettingsbevolkings. Sistemiese rassisme beïnvloed die gesondheid van die Inheemse bevolking op verskillende maniere, dit sluit in beperkte gesonde koskeuses, onvoldoende lewensomstandighede en substandaard gesondheidsorg. Die kindersterftesyfer binne inheemse gemeenskappe is byna 12 keer dié van setlaar gemeenskappe.
Die statistieke, wat gewoonlik deur staatsowerhede aangebied word, kom sonder konteks of oorweging vir die wye verskeidenheid van oorsake - waarvan een die voortdurende blootstelling aan staatsgeweld op 'n daaglikse basis is.
Ons het anekdotiese bewyse: Ons sien geliefdes, vriende, onsself en gerespekteerde gemeenskapsleiers sukkel met die emosionele en fisiologiese impak van rassisme op 'n daaglikse basis. terwyl anti-swart rassisme se uitwerking op die gesondheid van swart gemeenskappe word gedokumenteer, studies uit die VSA is meer illustratief.
In een Amerikaanse studie, navorsers studeer 1,574 Baltimore inwoners waarvan 20 persent gerapporteer het dat hulle rassisties teen "baie" gediskrimineer is. Dié groep het hoër sistoliese bloeddruk as diegene wat waargeneem het dat hulle teen baie min gediskrimineer is. Daarbenewens het die groep wat gevoel het dat hulle teen "baie" gediskrimineer is, oor 'n tydperk van vyf jaar hoër daling in nierfunksie gehad.
In 'n 1997 tot 2003 studie oor rassediskriminasie en borskanker in Amerikaanse swart vroue, navorsers het bevind dat ervaar ervarings van rassisme gelei het tot verhoogde voorvalle van borskanker, veral onder jong swart vroue. In 2011, 'n kernstudie oor die impak van rassisme op gesondheidswetenskaplikes gekoppelde leeftyd ervarings van diskriminasie tot hoër voorkoms van hipertensie in Afro-Amerikaners.
Vooroordeel in navorsing
Hierdie is slegs 'n paar voorbeelde van sommige studies wat gedoen word oor die impak van rassisme op gesondheid. Die meeste studies is egter in die VSA, die Verenigde Koninkryk, Nieu-Seeland en Australië uitgevoer. Kanada versamel nog nie rasgebaseerde gesondheid of ervarings van rassisme op gesondheidsdata deur middel van enige formele meganisme nie. Dit is 'n probleem wanneer geleerdes gevra word om "wetenskaplike data" te produseer om te bewys dat rassisme gesondheidsongelykhede en ongelykhede beïnvloed. Hoe bied u "statisties betekenisvolle bewyse" oor die impak van anti-swart rassisme wanneer sistemiese probleme jou toegang beperk tot die versameling van dieselfde data? My toekomstige navorsing stel voor om die versameling van verhoogde gesondheidsgegevens oor die impak van anti-swart rassisme in Kanada en wêreldwyd te ondersteun.
In Swart gemeenskappe is niemand immuun teen rassisme nie - van ons ongebore kinders tot ons ouderdomme van kinders tot ouer. Bewustelik en onbewustelik word ons gesondheid belemmer.
Die impak op gesondheid vererger vir diegene in swart gemeenskappe wat vroue, werkersklas, lesbiërs, gay, biseksuele of trans (LGBT), dis (abled), vlugtelinge of nuwelinge is. Hier skep die kombinasie van onderdrukking addisionele stres op geestelike en fisiese gesondheid en welsyn. Ek noem dit kruisingsgeweld.
Byvoorbeeld, die bloedbad van Moslems in 'n Québec-moskee en anti-Islam-beleid Gaan voort om die gesondheid van gemarginaliseerde, dikwels gemonitorde gemeenskappe verder te beïnvloed. Twee slagoffers van die massamoord van Quebec was swart. Hierdie feit word skaars genoem. Dit is 'n voorbeeld van anti-swart rassisme binne gemeenskappe van kleur.
Gesondheidsimpakte van anti-swart rassisme en anti-indigeneity is dikwels ontslaan or swyg deur gesondheidswetenskaplikes en gesondheidswerkers. Die bevindinge daag die onwettigheid van stelsels van oorheersing uit en bevraagteken die menslikheid en aanspreeklikheid van koloniale mag. As sulks, navorsing oor die gesondheidsimpak van anti-swart rassisme is onderbefonds en onder ondersoek.
Die "werklikheid" van gesondheidsimpakte rakende rassisme onderbreek vertellings van die "benadeelde", die "armes", die "lui" en die "behoeftiges". Sulke stereotipes herleef en verdere gesondheidsongelykhede. nog Om rassisme as 'n determinant van gesondheid te verstaan, is belangrik Om ekonomiese en sosiale struikelblokke tot sukses te verstaan.
Wanneer ons nie die reële impak van rassisme op die swart gemeenskappe se gesondheid aanspreek nie, ons verloor nie net ons gemeenskapslede dikwels voorkombare siekte, siekte, institusionalisering en uiteindelik die dood nie, ons verloor ook ons ​​geleentheid vir regstelling en om energiek deel te neem aan transnasionale anti-onderdrukkingsbewegings.
Om rassisme deur ons lewensduur te ervaar, kan ons gesondheidsfunksionaliteit oorweldig. Herhalende dade van onbehandelde trauma en geweld lei tot afwykende gesondheidskwessies.
Die impak van anti-swart rassisme binne ons onderwysstelsel is goed gedokumenteer deur ons geleefde ervarings en "onverklaarbaar" uitverkooppryse. Die uitwerking van langdurige ongeregtigheid van junior kleuterskool tot na-sekondêre onderwys kan lei tot verergerde gesondheidstoestande.
Die onder-werwing en onderhuur van Afrika / Swart en Inheemse volke in medisyne, sielkunde, opvoeding, gesondheid en in die akademie beïnvloed direk die impak van rassisme op dieselfde gemeenskappe.
Nadeel, die oorhuur van swart / swart gemeenskapslede as persoonlike ondersteuners, gesondheidsorg en kindersorgwerkers met min geleentheid om in magsposisies in hierdie velde te beweeg, vestig direk 'n skeiding tussen die "helper" en "die gehelp", wat lyk soos slawernyrolle waar swartes blankes bedien het terwyl hulle in toestande leef wat hul eie gesondheid ernstig beinvloed het.
Die impak van die oorverteenwoordiging van ons kinders in staatsorg oor die gesondheid van swart gesinne weens skeiding en transgenerasie-trauma word nooit gemeet nie.
Aangesien ons kinders en ouderlinge dade van geweld tydens kwesbare tye in hul lewens verduur, sonder beskerming of ondersteuning, word hul verdrietreaksie weggesteek of dissosieer. Dit lei tot uitdagings om gesondheidsorg te soek en te ontvang wat wanhoop gesondheidsresultate verhoog.
Die mite dat swart mense nie geestesgesondheids terapie soek nie, kom van 'n vervalsing van "super resiliency" in plaas van die realiteit van onderbefondsde en doelgerigte vertraagde dienste wat gesondheid en welstand in ons gemeenskappe voorkom. Dit lei tot baie gemeenskapslede wat in stilte en isolasie dienste ly en soek.
Die las op swart en gekoloniseerde mense se liggame, gedagtes, geeste, gesondheid en welstand is allesomvattend.
Mogelijkheden vir verandering
Met 'n provinsiale anti-rassistiedirektoraat en plaaslike Toronto anti-swart rassisme aksieplan dui op 'n pad vorentoe. Baie aktivisme oor baie jare het gelei tot hierdie strategieë om in aksie te kom.
Die doeltreffendheid van die direktoraat sal gemeet word aan die implementering daarvan, die diversiteit van sy lede en sy vermoë om gesondheidsverskille te elimineer en die gesondheidsimpak van rassisme en geweld in die daaglikse lewe van swart, inheemse en rasse-volke aan te spreek.
Navorsingsbefondsing moet verhoog word. Universiteite moet geleerdes huur van gemeenskappe wat direk geraak word deur rassisme en wie se werk spreek hierdie ongelykhede in die gesondheid aan - Om gemeenskappe wat deur dieselfde onregte geraak word, te ondersteun.
Wat as die Afrosentriese Alternatiewe skool, die enigste in Kanada, was goed gereserveer en ondersteun as 'n gesondheidstrategie om die vroeë stigmatisering en geweld wat deur swartjarige kinders ondervind word, te bekamp?
Hoe dan ook, in die geval van die dood van die laat Colten Boushie, was die jurie nie almal wit nie?
Wat as ons na Black Live Matters kyk as 'n openbare gesondheids rassistiese geregtigheidsbeweging probeer om verdere gesondheidsgeregtighede te voorkom?
Wat gebeur as ons gesondheidsgegewens versamel oor die impak van rassisme - met behulp van beide informele en formele navorsingsmetodes - bemagtig, ontwikkel en geïmplementeer deur swart en gekoloniseerde gemeenskappe om gesondheidsgelykheidsprogramme en -strategieë te skep om ons gesondheidsverskille aan te spreek?
Roberta K. Timothy, Assistent-dosent Globale Gesondheid, Etiek en Menseregte Skool vir Gesondheid, York Universiteit, Kanada