Jean Baudrillard is bekend vir sy ondersoeke na hiperrealiteit, en spesifiek hiperrealiteit in die Verenigde State van Amerika (VSA). Volgens Baudrillard het die VSA 'n wêreld vir homself geskep wat meer werklik is as die werklikheid en waarin diegene wat daar bly obsessief is met tydloosheid, perfeksie en objektifering van die self. Verder is egtheid vervang deur 'n kopie en niks is "werklik" nie, alhoewel diegene wat deelneem aan die illusie nie oor die vermoë beskik om dit te sien nie. In plaas daarvan om ondervindinge te hê, neem mense spektakels waar, via regte of metaforiese beheerskerms. In plaas van realiteit beleef die mens skynbeelde en simulasie.
Terwyl sy vroeëre loopbaan beïnvloed word deur Marxisme, het hy uiteindelik tot die gevolgtrekking gekom dat Karl Marx se standpunte slegs 'n spieëlbeeld van opposisie teen kapitalistiese denke was. Marx het byvoorbeeld nie konsepte soos "werk" of "waarde" bevraagteken nie. In kort, terwyl Marx dit moontlik goed bedoel het was hy volgens Baudrillard geïnfekteer deur die "virus van bourgeois-denke". In teenstelling hiermee, stel hy voor die konsep van simboliese uitruiling, 'n "kringloop van geskenke en opvolggeskenke", soortgelyk aan 'n geskenkekonomie. Alhoewel hy mettertyd begin voorkeur gee aan 'n stelsel gebaseer op verleiding wat volgens hom gegrond is op "die bekoring van suiwer en blote speletjies, oppervlakkige rituele". Terwyl Baudrillard moontlike alternatiewe voorstel, sien hy weining hoop vir die herstel van die sosiale wêreld. Hy voorsien eerder verdere ontwikkeling van hiperrealiteit, met die gevolg dat dit moeliker word om te onderskei wat werklik is, en wat nie. Hy beskou die VSA as die land wat die verste in hierdie rigting beweeg het. Hy stel dit byvoorbeeld dat hy die VSA besoek het ten einde eerstehandse ervaring op te doen van "die finale aard van die toekomstige katastrofe".