Bradley Wiggins wen Tour de France | Nuus24
Doringdraad pootjie Tour-jaer Frank Schleck onttrek ná positiewe toets
Parys – Bradley Wiggins het Brittanje se eerste wenner van die gesogte fietswedren Tour de France geword.Die fietsryer het die finale fase – ‘n 120 km lange resies van Rambouillet na Parys – veilig voltooi.Chris Froome – ook ‘n Brit – het tweede geëindig en Vincenzo Nibali van Italië het derde plek behaal.Die fietsryers het altesaam 3 494,4 km in die wedren afgelê.Vir die jongste sportnuus volg Nuus24Sport op Twitter - AP
Lees meer oor: bradley wiggins | tour de france VOLGENDE OP NUUS24X Eeue lank is kusvleilande as waardeloos beskou. Dit is tyd om die omgewing en ekonomiese waarde van die herstel van hierdie ekosisteme te erken.
Vir die afgelope 25-jaar het elke Amerikaanse president wat met George HW Bush begin het, 'n regverdige drie-woord beleid gehandhaaf vir die beskerming van die nasie se sensitiewe en waardevolle vleilande: Geen Netto Verlies. En vir 'n kwart van 'n eeu het ons in hierdie land misluk om selfs daardie eenvoudige doelwit langs ons kus te bereik.
Volgens 'n onlangse verslag van die Nasionale Oseaan- en Atmosferiese Administrasie, verloor die Verenigde State kusvleilande teen die verbysterende koers van 80,000 akker per jaar +. Dit beteken gemiddeld die ekwivalent van sewe Amerikaanse sokkervelde van hierdie ekosisteme elke uur van elke dag in die see verdwyn. Daarbenewens verloor ons ook groot uitgestrekte seegrasbeddings, oesterrifte en ander kus habitats wat onder die oppervlak van die kusgebiede lê.
Omgewings- en ekonomiese tragedie kan omgekeer word
Dit is nie net 'n omgewingsdrama nie; dit is ook 'n ekonomiese een. Kusvleilande en ander kusgebiede bied buffers teen stormstorms, filterbesoedeling, sekwestrasie-koolstof wat andersins bydra tot klimaatsverandering, en dien as kwekerye om te help om uitgestorte vis-, krab- en garnalebevolkings te vul. Die gevolg is om oorstromings, gesonder waterweë, verhoogde visvang en ontspanningsgeleenthede te verminder. Om hierdie voordele te oes, moet ons die neiging van kus habitat verlies en agteruitgang omkeer deur die beskerming van oorblywende habitats en aggressief belê in die kus herstel.
Stygende seevlakke maak kusvleilande steeds belangriker as 'n buffer van erosie. Onder die regte omstandighede kan vleilande selfs in staat wees om kuslande op te bou.
Belê in ons kusvleilande vir die toekoms
Die goeie nuus is dat sulke beleggings goed kan afbetaal. Om die omvang van die ekonomiese bydraes van hierdie brose en vervaagende ekosisteme te bepaal, het die Sentrum vir Amerikaanse Progress en Oxfam America drie van die 50-kusherstelprojekte NOAA ontleed wat uitgevoer is met befondsing uit die 2009 American Recovery and Reinvestment Act. Die resultate was baie positief. Al drie plekke - in San Francisco Bay; Mobile Bay, Ala .; en die seebaai van Virginia se Atlantiese kus - het sterk gemiddelde opbrengs op die geïnvesteerde dollars getoon.
Slegs 'n deel van hierdie voordeel is afkomstig van konstruksiewerk. Reële, langtermynvoordele het ook toegeval aan inwoners en nywerhede in die gebied van verhoogde eiendomswaardes en ontspanningsgeleenthede, gesonder visserye en beter beskerming teen oorvloed. Stygende seevlakke maak kusvleilande steeds belangriker as 'n buffer van erosie. Onder die regte omstandighede kan vleilande selfs in staat wees om kuslande op te bou, omdat hulle sediment wat stroomop stroom van riviere, val, wat nuwe grond skep waar addisionele moerasplantegroei kan groei.
Oester beddens groei die ekonomie
In die Virginia See Bays projek, deur 'n koalisie van vennote soos The Nature Conservancy uitgevoer, 'n $ 2.2 miljoen NOAA toekenning toegelaat werkers om miljoene see-grassade plant, rekonstrueer oester riwwe en gebruik akwakultuur om te begin herinvoering inheemse Bay kammossel bevolkings wat het in wese verdwyn uit die streek byna 'n eeu gelede.
Die Sentrum vir Amerikaanse Progress- en Oxfam America-navorsing het bevind dat selfs sonder die rekeningkundige potensiële kommersiële oes van sint-jakobsschelpies of oesters, die ekonomiese voordeel van die herstel van 22-akker van oesterriwwe en 133-akker seegrasbeddings (geprojekteer om 1,700-akker te dek) sal genereer tussen $ 35 miljoen en $ 85 miljoen oor die verwagte 40-jaar lewe van die projek, te danke aan visseryverbetering en verhoogde kus veerkragtigheid.
Die herstelprojek in Virginia het reeds verwagtinge oorskry: seegras dek nou meer as 5,000-akker wat voorheen onvrugbaar was. Die gerestaureerde oesterrifse kom nader aan 50-akker, en die herontwikkelde sint-jakobssoorte vertoon tekens van reprodusering in die natuur.
Kusgebiede: Vitale, waardevolle komponente van kusgemeenskappe
'N Toenemende navorsingsliggaam toon aan dat kushabitats belangrike, waardevolle komponente van gesonde kusgemeenskappe en -ekonomieë is.
Sulke beleggings bevoordeel ook breë sektore van die ekonomie, soos versekeringsmarkte, eiendomsbedryf, toerisme en ontspanning. Hul voordele strek oor visvanggemeenskappe op die Golfkus na gholfbaan-eienaars wat grond verloor aan kus erosie. Soos ons begrip van die ekonomiese wanbetalings van ekologiese herstel verbeter, kan sommige privaat maatskappye begin om hul kapitaal na herstel te mobiliseer, maar beslis regerings op elke vlak moet in kusherstel belê word.
Vir eeue, was vleilande waardeloos, gereeld gevul en geplaveide beskou; die waardes van habitatte soos oester riwwe en see-gras beddens is nie verstaan ​​nie. Maar 'n toenemende liggaam van navorsing is bewys dat kushabitats is noodsaaklik, waardevolle komponente van 'n gesonde kusgemeenskappe en ekonomieë.
Habitatherstel: Winsgewend vir mense en die planeet
Dit is tyd vir 'n nuwe paradigma - een wat kusvleilande en ander natuurlike kenmerke beskou as noodsaaklike infrastruktuur met kwantifiseerbare ekonomiese waardes afkomstig van die werklike dienste wat hulle aan kusgemeenskappe bied. Om hierdie voordele te behaal, moet habitatherstel op 'n ongekende skaal gedoen word - een wat ooreenstem met die grootheid van ons land.
Die herstel van hierdie natuurlike infrastruktuur behoort 'n belangrike komponent te wees van ons nasie se strategie om 'n gesonder, veiliger toekoms in 'n veranderende wêreld te bou. Dit sal winsgewend wees vir beide mense en die planeet.
Artikel verskyn oorspronklik op Ensia.com
Jane Lubchenco is 'n voormalige administrateur van die Nasionale Oseaniese en Atmosferiese Administrasie en 'n mariene ekoloog by die Oregon State University. Sy het in Colorado grootgeword, haar PhD ontvang. en het aan die Harvard-universiteit geleer en dan meer as 25 jaar gelede verhuis na Oregon State University waar sy die Wayne- en Gladys Valley-professor in Mariene Biologie en Hoogleraar Dierkunde geword het.
Mark Tercek is die president en hoof uitvoerende beampte van The Nature Conservancy, die wêreldwye bewaringsorganisasie wat bekend staan ​​vir sy intensiewe fokus op samewerking en om dinge gedoen te word ten bate van mense en die natuur. Hy is die skrywer van die Washington Post en Publisher's Weekly bestselling boek Nature's Fortune: Hoe Besigheid en Samelewing floreer deur te belê in die natuur. 'N Voormalige besturende direkteur en vennoot vir Goldman Sachs, waar hy 24 jaar bestee het, bring Mark diep ondervinding in sy rol as hoof van die Conservancy, wat hy by 2008 aangesluit het. Hy is 'n kampioen van die idee van natuurlike kapitaal - waardeer die natuur vir eie wels sowel as vir die dienste wat dit aan mense bied, soos skoon lug en water, produktiewe gronde en 'n stabiele klimaat.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Waarom die idee van goeie werk in 'n Gig-ekonomie bly 'n verre ideaal