“Wie in die kleinste dinge betroubaar is, is ook in die groot dinge betroubaar; en wie in die kleinste dinge oneerlik is, is ook in groot dinge oneerlik. As julle dan nie betroubaar is in die hantering van die oneerlike mammon nie, wie sal die ware rykdom aan julle toevertrou? As julle met ‘n ander man se goed nie betroubaar is nie, wie sal dan iets aan julle gee om as julle eie te besit? “Geen huisbediende kan vir twee base tegelyk werk nie, want hy sal óf die een minder ag en die ander een hoër, óf vir die een meer oorhê en die ander een afskeep. Julle kan nie God én Mammon dien nie.”
Ek ken ‘n man, as hy begin praat, dan gaan dit ALTYD oor geld. Sonder uitsondering. Hy het hierdie en daardie gekoop, soveel betaal, soveel ge-“score”, so ‘n wins afgedwing, soveel beding, ens. Boonop voel hy altyd so goed as hy die ander persoon as’t ware ingedoen het … dan is hy trots daarop en vertel dit met smaak oor. Altyd geld, geld, geld, tot vervelens toe. Dit laat my aan die volgende teks dink:
Watter nut het dit as ‘n dwaas geld in die hand het om wysheid te koop en hy het nie verstand nie?
Ek het in hierdie wêreld ‘n bitter swaar ding gesien: dat ‘n man rykdom opgaar en dit vir hom ellende bring.
Wie op sy rykdom staatmaak, kom tot ‘n val; wie reg doen, floreer soos groen blare aan ‘n boom.
Jy het nog skaars die rykdom gesmaak of dit is weg; dit kry vlerke en vlieg die lug in soos ‘n arend.
Die wysheid gee met die een hand ‘n lang lewe en met die ander rykdom en eer.