Communitas » Quintus Heine
Andrew Murray – ‘n Geestelike vader van gebed
Written by Quintus Heine on March 16, 2010 . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl
Andrew Murray (9 Mei 1828 – 19 Jan. 1917) is die tweede van 16 kinders van Andrew Murray snr. (1794-1866). Sy vader, Andrew Murray snr. (van Skotland afkomstig) was vir 44 jaar op Graaff-Reinet predikant.
In die herkoms van Andrew Murray se moeder is daar spore gevind van die Franse Hugenote, sowel as die Duits Lutherse kerk. Hy en sy ouer broer John is deur hulle Pa na Aberdeen (Skotland) vir skoolopleiding gestuur. Daar het hulle by hul oom Dr John Murray tuisgegaan. Hulle studeer later in Utrecht waar hulle lede van die herlewingsorganisasie “ Het Réveil” word. Die beweging het sy onstaan te danke aan die weerstand wat mense destyds gehad het teen die eensydige rasionele teologiese rigting wat in Nederland deur die kerk gevolg is. In 1848 keer hulle terug na Kaapstad. Andrew se ouer broer John word in 1857 saam met NJ Hofmeyer as die eerste teologiese dosente op Stellenbosch benoem.
Andrew self word in 1849 predikant in Bloemfontein. Daarna het hy in Worcester, Kaapstad en Wellington gedien. Hy was 6 keer moderator van die Kaapse sinode en was onder andere instrumenteel in die stigting van die sendingopleiding op Wellington, asook die Hugenote seminarium en nog vele ander. Op 78 jarige ouderdom tree hy uit die aktiewe bediening sodat hy sy volle aandag aan sy skryfwerk kon gee. Hy was in die jare besonder produktief en het na homself verwys as rusteloos tot hy sy gedagtes op papier neergeskryf het. Hy was besonder opgewonde oor die destydse nuwe “paperback” manier van boeke uitgee, want so kan die goeie boodskap nog meer mense bereik. Hy sterf vier maande voor sy 89 ste verjaarsdag. Hy skryf in sy leeftyd omtrent 240 boeke en is vandag nog wêreldwyd bekend vir sy bydraes veral oor gebed en die innerlike geestelike lewe van die gelowige. ŉ Lys van sy boeke kan by verskeie internetskakels verkry word.
Vir Andrew Murray is gebed die basiese grondslag van ons geloofslewe. Dit is vanuit ons gebedslewe dat ons hele geestelike lewe voortvloei. Jou gebedslewe is die vertrekpunt van jou praktiese geloofslewe. Vanuit jou gebedslewe word die openbare getuienis en diens aan jou naaste gevoed. Wat vir my baie interessant is, is dat sy beste bydraes oor gebed veral in sy latere lewe plaasvind. Dit is vir my opmerklik dat so baie geestelike skrywers, in die latere fase van hulle lewe, juis oor gebed skryf.
Willem Nicol skryf in sy boek “Gebed van die hart” die volgende oor Andrew Murray : “ In my laat tienerjare het Andrew Murray se boeke my meegesleur. As ek nou terugkyk besef ek dit was veral die mistieke element daarin, die innerlike uitnodiging tot ŉ lewe van vereniging met Christus, van onafgebroke gemeenskap met Hom, die uitnodiging om in die heiligdom van God se teenwoordigheid in te gaan”.
Andrew Murray het baie teenstanders uit die rasionele teologie van ons geskiedenis ontvang, veral omdat hy te naby aan die sogenaamde “second blessing” gekom het, maar soos Nicol hieroor opmerk: Die rasionele benadering van ons vroeë kritiek op Murray het ons eie gebreke blootgelê.
Ek dink vernuwing in die kerk is soms niks anders as ‘n herondekking van jou geestelike wortels nie. Dit is om onder andere weer ons teologiese wortels van ons eie Gereformeerde Vaders te herbesoek. In ons nadenke oor gebed is dit goed om weer die diepe geestelike insigte van Andrew Murray te bestudeer. Hy het ŉ baie definitiewe invloed op die NG Kerk se teologiese denke gehad. Dit is miskien sy invloed wat balans gebring het en gemaak het dat die transformasie proses in die NG Kerk vandag baie meer hoop het om te oorleef. Oral in die wêreld waar die rasionele teologie eensydig toegepas word, verklein en verdwyn kerke. Andrew Murray se geestelike insigte het ons voordurend daaraan herinner dat die Christelike godsdiens nie net rasioneel is nie.
Vir al die afstammelinge van Andrew Murray en sy broers en susters, wat in hierdie dae ŉ groot Murray familie fees vier, mag die Here julle in die tyd van feesvieringe baie dankbaar maak. Ons as lede van die NG Kerk (selfs die wie se teologiese aksente van Andrew Murray verskil) is geestelike afstammelinge van Andrew Murray. Ons is baie dankbaar teenoor die Here vir die geestelike nalatenskap van hierdie merkwaardige man.
Jou gebed veraai jou geloofsidentiteit.
Written by Quintus Heine on February 21, 2010 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Hoe weet jy watter god iemand aanbid? In die Bybelse tyd is mense herken volgens die Naam wat hulle aanbid.
Gebed is ŉ universele saak wat in byna al die godsdienste op een of ander manier beoefen word. Mense se godsdienstige oriëntasie word herken deur die identiteit van die god waarvoor hy bid. As Christene roep ons God aan omdat ons glo Hy bestaan en luister na ons gebed. Ons identiteit is in die wêreld bekend omdat ons in die Naam van Jesus Christus bid.
In Hand 9:14 en 21 word die dissipels van Christus uitgeken aan hulle gebed in die Naam van Christus. Hulle word deur die omstanders genoem: “die mense wat hierdie Naam aanroep”. Ons lees ook in 1 Kor. 2:1 dat Paulus homself identifiseer as iemand wat ook niks anders as Jesus Christus wil praat nie. Die vroeë Christene was duidelik wie hulle aanbid en in wie se krag hulle glo. Hulle is in die openbaar geïdentifiseer omdat hulle Jesus aangeroep het.
Ons geloofs-identiteit word raakgesien in ons gebede. Dit is ook die rede waaroor ek die vorige blog oor ons identiteit as gelowige weer opgeroep het. Jy sal mos nie vir God kan aanbid, as jy nie glo in die krag van Jesus nie.
Dit is dus belangrik dat ons besef tot wie ons bid en watter krag ons gebed dra. Dit openbaar ons geloofsidentiteit.
Rom. 10:14 “Maar hoe kan ŉ mens Hom aanroep as jy nie in Hom glo nie?….”
As jy weer huiwer om te bid, dink net weer hieroor, want jou gebed openbaar jou geloofsidentiteit.
Written by Quintus Heine on February 20, 2010 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Soms sukkel ons met ons gebedslewe omdat ons nie regtig weet wie ons in Christus is nie . Dit is dus goed om die hele wete dat ons aan Christus behoort te herbesoek.
Ons identiteit kan niemand van ons wegneem nie. Omstandighede kan dit nie vervreem nie, so ook nie ons dwalinge nie. Ons is wat ons is in Christus. Ons identiteit gee ons verymoedigheid om te bid . Dit help ons om die Here op te soek in die dae wat ons nie goed voel oor ons geloof nie. Ons geestelike identiteit bestaan onder andere uit die volgende:
1. Ons is nuwe mense in Christus
Dit is goed om van tyd tot tyd vir mekaar te herinner dat ons nuwe mense is en dat die ou dinge verby is (2 Kor 5:17). Ons kan so maklik vaskyk teen die wêreld waarin ons leef, die wêreld wat ons so graag wil annekseer. Die wêreld wil hê ons moet wêrelds wees – bekommerd ; gierig ; bang ; vrees en onderduims. Indien ons so leef, ontken ons wie ons eintlik in Christus is! Dan tree ons teen die wese van ons nuwe vryheid op. Christus het ons vry en nuutgemaak van al die wêreldse dinge wat ons vasbind. Dit is ons identiteit. Ons moet ons vryheid elke dag omarm en geniet! Dis wie ons is!
2. Ons is beeld van God .
Wat ons soms vergeet as oor ons identiteit nadink, is dat God ons herskep het na sy beeld. Dit is deel van ons DNA samestelling. Die mens se mees onderskeidende kenmerk is geleë in die feit dat hy na God se beeld geskape is. Die mens se geneigdheid om lief te hê het hy by God gekry. Alhoewel die mens daarna in sonde geval het, is die beeld van God slegs beskadig en nie vernietig nie. Jesus Christus het hierdie beeld weer kom herstel. Die feit dat die mens na God se beeld en na sy gelykenis geskape is, dui daarop dat die mens as God se verteenwoordiger aangestel is. Die herskepte mens in Christus is iemand met ’n uitsonderlike identiteit met regte en verantwoordelikhede. As Christen moet jy elke dag weet jy is verteenwoordiger van God op aarde . Jy moet met verantwoordelikheid en as ware ambassadeur optree in die moeilike tye waarin ons leef. Dit beteken jy moet liefhê- (waar die wêreld haat); jy moet glo, (waar die wêreld wanhoop); jy moet die goeie raaksien,( waar die wêreld na die negatiewe kyk). Jy moet lyk soos Jesus en nie soos die wêreld nie!
3. God is lief vir ons
God het jou lief!! In ons nadenke oor ons identiteit vergeet ons soms die basiese. As ons maar net elke dag weet dat God ons liefhet, sal ons ’n nederige ingesteldheid met die aanbreek van elke nuwe dag openbaar. Onthou dat God jou geskape het wie en wat jy is. Hy is lief vir jou! As jy dus na jouself kyk, moet jy nie deur die wêreld of jou eie gebrekkige oë kyk nie. Weet dat jy kosbaar is in God se oë- met al jou kenmerke en gawes. Moet nooit dat ander jou wysmaak dat jy gewoon en ontoereikend is nie. God kyk met liefde en teerheid na jou.
4. Ons is deel van ander gelowiges (mekaar)
Die leuen wat Satan aan ons opdis is, dat elkeen maar vir homself moet sorg en altyd kyk wat jy by ander kan kry. Wêreldse liefde lê gesetel in die “ek” . Wat kan “ek” by my optrede baat! Die identiteit van Christene is juis die van naasteliefde. Hoe kan ek my naaste dien en wat is tot sy /haar se voordeel. Ons moet met onvoorwaardelike liefde optree . Ons identiteit hang ten nouste saam hoe ons teenoor ander optree.
Dit is egter ook ons saamleef met ander gelowiges wat vir ons identiteit belangrik is. God het ons nie gemaak om elkeen Hom op ons eie te dien nie. As gelowiges het ons mekaar se menswees en omgee nodig. Daarom mag ons nie hande los nie.
5. Ons is gemaak om God te eer!
Die wêreld is op hulself gerig, maar die Christen is daar vir God. Ons is gemaak vir Hom! Die kernbesigheid van gelowiges moet dus om God draai, om sy eer, lof en aanbidding. Ons begin, ons voortsetting en ons voleinding is in die naam van die Drie-enige God – Vader, Seun en Heilige Gees!
6. Ons doel is buite onsself!
Ons is nie gemaak om onsself jammer te kry en die heeltyd na binne te kyk nie . Ons is gemaak om ‘n verskil te maak in ander en die wêreld !
Openb. 4:8 “ Heilig heilig, heilig is die Here God, die Almagtige, Hy wat was en wat is en wat kom.”
Weet , Glo en Leef die identiteit wat ons in Christus ontvang het.
Mag jy elke dag jou geestelike identiteit leef!!!
Written by Quintus Heine on January 9, 2010 . Posted in Gebed
In die begin van die jaar is ons so besig met beplanning en denke waar die gemeente en lidmate hierdie jaar ŉ verskil kan maak, dat ons as leiers/predikante maklik verby die essensiële kyk om aandag te gee aan ons eie geestelike versorging.
Vanaf 16 jaar het Daniël saam met sy 3 vriende Sadrag, Mesag en Abednego toegewyd teenoor die Here geleef en hulle gebedslewe was deel daarvan. Ons lees in Daniël 6:10 dat Daniël 3 keer op ŉ dag gebid het. Daarvoor was hy tot die dood veroordeel en in die leeukuil gegooi. Steeds was Daniël getrou en bid dat die Here die bekke van die leeus sal sluit. Daniël was iemand wat soveel integriteit gehad het dat hy nooit van sy goeie gewoonte om gereeld te bid wou afsien nie. Al het hy in ŉ vreemde land gewoon. Sy gebedslewe was vir hom te belangrik. Hy het hom in ŉ vreemde land waar ander gode aanbid is nie laat intimideer nie. Hy het getrou bly bid, maak nie saak wat die gevolge sou wees nie. Dit was nie vir hom belangrik of mense hom gesien het of nie. Hy het altyd geweet – sy verhouding met God was essensieel.
Toe ek weer die gedeelte lees, toe dink ek aan gemeenteleiers en dominees. As hulle maar geweet het hoe belangrike rol hulle gebedsintegriteit in hulle bediening speel. Gebed gaan oor jou verhouding en toegewydheid aan God, en jou lewe na buite is die bewys of jy gebed ernstig opneem. Lidmate en mense weet(sien/ervaar) of jy ŉ toegewyde gebedslewe het. Dit wys – jy kan dit nie wegsteek nie!!!! Die vrug van ŉ mens se gebedslewe is sigbaar in jou gesindheid, prediking en prioriteite. Die Gees van die Christus het ŉ manier om ons hele lewe, ons verhoudinge met ander en ons ingesteldheid teenoor die lewe deur gebed te verander.
By Daniël het die vrugte van sy gebedslewe duidelik vertoon. Dit het hom aan die een kant geestelik sterk gemaak sodat hy die swaar oomblikke toe sy lewe selfs bedreig was kon bly vertrou. As Daniël in die leeukuil gegooi word kry hy nie ŉ paniekaanval of ŉ gevoel van onsekerheid nie. Hy doen wat so deel van sy lewe is. Hy bid! Hierdie gebedsdissipline van hom help hom om die krisis oor sy pad te hanteer.
Andersyds was daar ook ŉ direkte verband aan Daniël se gebedslewe en sy openbare lewe. Sy getrouheid in sy gebedslewe kon deur almal gesien word. Hy kon dit nie wegsteek nie. Sy integriteit om God te dien was sigbaar. Die eer van God was vir hom belangrikker as om die guns van sy nuwe koning te wen. Dis ironies dat dit juis sy integriteit- om getrou te wees aan God, en om respek te hê vir mense om hom, wat hom die guns van die heidense koning laat wen het.
Miskien moet ons as volgelinge van Christus, leiers van gemeentes en predikante nie verby die eenvoudige boodskap kyk nie. Ons preek, en praat baie met lidmate oor hulle geloofslewe, maar miskien is dit nou die tyd om oor jou eie geloofslewe te dink. Het jy integriteit in jou gebedslewe. Veral in ŉ tyd van die jaar waar alle organisatoriese dinge jou kan opslurp?
As jy aan God getrou is, sal jy ook ŉ mens wees op wie ander op elke terrein van die samelewing peil kan trek. ŉ Lewenswyse van integriteit begin by getrouheid aan God.
ŉ Voorspoedige en toegewyde 2010 vir elkeen!!
Kersfees ‘n fees van hoop!!!!
Written by Quintus Heine on November 10, 2009 . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl
Die afgelope jaar was vir my in ŉ sekere sin ŉ slegte jaar. My kleinneef Erich is wreed deur ŉ vliegramp van sy vrou, kinders, sy ouers en ander familie weggeneem. ŉ Vriend (saam met wie ek grootgeword het) se Pa is op sy plaas vermoor. Die ekonomie het ons almal gedruk soos wat ŉ nuwe paar skoene dit nie kan nadoen nie. So sal elkeen seker sy wanhopige verhaal kan vertel.
Tog is daar baie verhale van Hoop!
Ek lees ŉ berig op Media 24 van ’n Katolieke priester wat vermoor is. Sy mede- priester se reaksie was as volg:
“Somebody called out to me, ‘Father, you can come out, they’re gone’. I ran to Louis immediately and found him lying face-down on his bed.
“The whole bed was covered with blood and there was a hole in his back where the bullet had come out.”
Bourgeois, who’s been hijacked five times in Orange Farm, said “one gets used to this kind of evil”. He said he will never leave the country.
“I’ve learned to live with death,” said the Canadian, who’s been living in South Africa since 1980.
“What must happen, will happen. The Lord did only good, and he was murdered,” said Bourgeois.
– Beeld 2009-12-07
Ek het in hierdie artikel baie hoop gevind!
Ek het hoop gevind deur die verhaal van politieke oorgang in Suid Afrika – soos ek weer daaraan herinner is deur die fliek : ”Invictus” Dit vertel die verhaal hoe onder andere Mandela se staatmanskap ŉ vloeiende oorgang in ons land meegebring het.
Ek vind hoop in die boodskap van Kersfees soos in Matt 1:23 verwoord word “ Immanuel- God by ons”. Dis juis ŉ boodskap van Hoop! God stuur sy Seun om in ŉ hooplose wêreld hoop te bring. God laat ons nie alleen in die deurmekaarwêreld nie. Hy is by ons. Hy belowe nêrens dat ons gespaar gaan bly van al die hartseer nie. Maar Hy belowe dat Hy sy Seun Jesus stuur – dat ons nie alleen is nie!
Miskien is die soeke na hoop daarin om self hoop in jou lewe te herontdek! Hoe meer ŉ mens kla en kerm- hoe minder word jou hoop en lewenskwaliteit. MAAR As jy begin om in hoop te leef – hoop te gee – hoop te vertel aan ander Dan kry jyself ook hoop!
Wel net die wete dat Jesus se genade my nie veroordeel nie, maar omvou met die sy genadige teken van die kruis! Dit gee my Hoop!!
Christus het juis gekom om ons hoop te gee! Hoop laat jou aanhou en aanhou Dit gee jou ŉ nuwe horison, nuwe visie- Nuwe Lewe !!
Mag jy ook ŉ hoopvolle Kersfees hê!!
Moet Christene ook die Joodse (Bybelse) feeste van die Ou Testament vier? Feeste 1
Written by Quintus Heine on October 26, 2009 . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl
2. Paasfees (Pasga)- Pesach (Eks 12:1-20; 23:15). Hierdie fees is gevier om die uittog uit Egipte te herdenk (kyk Eks 11-12). Dit het op die 14de dag van die eerste maand begin en ’n week geduur. Die Hebreeuse woord “Pesach” beteken “verbygaan” en dit verwys na die doodsengel wat die huis met die bloed van die lam oorgeslaan het. Deut. 16:1-8 gee voorskrifte hoe die Paasfees gevier moet word.
3. Fees van die ongesuurde brood (Lev. 24:6; Deut. 16:9-12) Hierdie fees het op die 15de dag van die 1ste maand begin. Dit is gewoonlik saam met Paasfees gevier. Die fees het hulle herinner aan die haastigheid om uit Egipte te trek toe die deeg nie nog eers kon rys voordat dit gebak is nie (Eks 12:11). Hulle moes na Paasfees vir 7 dae ongesuurde brood eet. Suurdeeg verteenwoordig die sonde – die afwesigheid daarvan dui op reiniging.
4. Sjavuot: Fees van eerstelinge /of die fees van die weke (oesfees) (Pinkster/pentecost) (Num. 28:26; Eks 23:16; Lev. 23:15-21). Dit was ŉ eendaagse fees wat in die middel van die koringoes en aan die einde van die garsoes as ŉ dankseggingsfees gehou is. Die fees moes Israel herinner dat Israel in Egipte ŉ slaaf was vandaar die naam “Fees van die weke”. Die fees — later bekend as Pinkster (Die Griekse vertaling van 50 is Pentecost)— is 50 dae na die begin van die Paasfees gevier. Dit was in wese ’n landboufees waar die eerstelinge van die oes aan God gewy is -eerstelinge van oeste en eerstelinge van diere.
5. Sukkot: Die fees van die insameling (Loofhuttefees)(Eks 23:16; Lev. 23:33-43). Die Sukkot is ‘n herfsfees aan die einde van die insameling van die vrugteoes. Die volk het sewe dae lank in hutte wat van takke gemaak is, gewoon — uit dank vir die oes, maar ook as ’n herinnering aan die dae toe hulle in die woestyn in tente gewoon het (Lev. 23:43).
6. Jaarlikse versoening (Joom Kippoer) (Lev. 16). Hierdie is die hoogtepunt van die Joodse jaar. Op die tiende dag van die sewende maand van elke jaar was daar ’n spesiale seremonie van belydenis en versoening vir sonde. Dit is na aanleiding van die sonde wat op die sondebok gelaai word en in die woestyn ingestuur word . Op hierdie dag bring die priester vir die volk offers en doen boete vir hulle sondes. Hierdie was ŉ heilige dag wanneer die Jode niks mag doen nie! Vandag nog is dit die groot versoendag waar jy jaarliks moet boete doen vir jou sondes.
7. Sabbatsjaar. Volgens wet het die grond elke sewende jaar braak gelê (Lev. 25:1-7), en elke vyftigste jaar was ’n hersteljaar (Lev. 25:1-7), wanneer eiendom onder verband aan die eienaars teruggegee is en Hebreeuse slawe vrygelaat is.
Daar was waarskynlik baie plaaslike feeste , maar al die mans moes die drie groot nasionale feesvierings bywoon nl. : Paasfees; Fees van weke /oesfees/ en Loofhuttefees.
Al hierdie feeste is beskou as “heilige” geleenthede waarop die gewone werk gestaak is. Daar was ook ander feesvierings (wat almal op die een of ander manier verband hou met die getal sewe).
Ander feeste was onder andere:
8. Die Purimfees (Fees van die Lote)(Ester 9) om die redding van die Jode uit die hand van Haman te gedenk. Soms gaan dit gepaard met optogte .
9. Die fees van die tempelwyding (Hanukha) Fees van Ligte (Joh. 10:22) wat die reiniging van die tempel na die ontheiliging daarvan deur Antiogos Epifanes in 168 Ac gedenk . Die Makkabeërs het die Siriërs uitgedryf. Hierdie gebeurtenis het plaasgevind in die tyd tussen die Ou Testament en die Nuwe Testament. In Joh. 10 word daarvan gemeld. Hierdie is egter nie ŉ Joodse fees wat deur die Tora gebied word nie. Tydens hierdie fees word elke dag ŉ kers opgesteek.
10. Nuwemaan. (Begin van elke maand). Die Nuwemaansfees word dikwels saam met die Sabbat genoem (bv. Jes. 1:13). Spesiale offerandes (Num. 28:11-15), is besondere kenmerke van die fees van die nuwemaan. Daar was in die vroeë tyd ook spesiale maaltye en gesinsofferandes (1 Sam 20:5, 24), en soms is profete geraadpleeg (2 Kon 4:23).
11. Rosh Hashhana: Joodse nuwe jaar – Judgement / Dag van oordeel
Indien fyn gesoek word sal jy nog feeste wat mense op verskillende tye gevier het raaksien, maar die belangrikste feeste is reeds genoem.
2. Is daar ŉ onderskeid tussen die Joodse geloof en Christelike geloof?
In die nuwe Testament verander die wêreldgeskiedenis radikaal. Die Ou Testament voorspel dat die Messias sou kom. As die Messias egter kom (Jesus) verwerp die Jode hom omdat Hy nie aan hulle verwagting voldoen nie. Jesus word nou die verlosser (Messias) vir enigiemand wat in Hom glo en sy liefdesaanbod aanvaar(Joh. 1:12; Joh. 3:16). Christene kom nou nie meer slegs uit die Joodse tradisie nie maar daar is nou gelowiges uit alle nasies, tale en kulture wat Christus begin volg. Daar is nou ŉ duidelike onderskeid tussen Jode en Christene. Die Jode (godsdienstig staan hulle bekend as die Judaïsme) glo dat die Messias nog moet kom, terwyl Christene glo dat Jesus Christus die Messias is.
Dit is belangrik om daarop te let dat Joodse tradisies nie Christelike tradisies is nie. Dit bly Joodse tradisies uit die Joodse geloof – sonder Jesus Christus. Al respekteer Jesus die Joodse tradisie, beteken dit nie dat Christene en Jode dieselfde glo nie. Jesus word in die Joodse tradisie groot en daar is sterk aanduidings dat Jesus baie goed opgelei was in die tradisie van die Rabbi en op grond daarvan die feeste respekteer. (Luk 2:41-51; Joh. 2:13; Joh 5:1; 7:2 en 10; 12:1-8.).
3. Hoe moet Christene dink oor Joodse gebruike en feeste?
In die Nuwe testament is aanduidings dat sommige van die eerste Christene wel voortgegaan het om sekere feeste te hou (Hand 3:1), maar nooit word dit van hulle verwag nie. Paulus het self sekere Joodse gebruike respekteer (Hand 21) (want hy was ŉ Jood en het so grootgeword), maar hy gee daaraan nuwe inhoud en demonstreer sy nuwe vryheid. Nooit vra hy dit egter van Heidense Christene (soos die meeste van ons) om dit te vier nie. Paulus is eerder bekommerd dat sekere Joodse Christene so verknog is aan die Joodse feeste dat hy hulle in Gal 4 daaroor vermaan (Gal 4:1-7) Hy moedig hulle eerder aan om die vryheid waarvoor Christus duur betaal het, te vier. In Gal 4:8-11 is hy bekommerd oor nuwe Christene, dat sy werk dalk tevergeefs kon wees as hulle aanmekaar terugval na die besondere tradisionele feesgeleenthede. In Gal. 2:12 stel hy dit dat indien ons gered kan word deur die wet te onderhou , sou dit beteken dat Christus verniet gesterf het. Die Griekse en ander Christene het gee behoefte gehad om die Joodse gebruike aan te neem nie. Hulle het dit nie geken nie.
In die Nuwe Testament is dit egter duidelik dat Christene hulle deur niks of niemand moet laat bind nie . Allermins deur feeste en gebruike. Die duidelikste gedeelte hieroor is in Kol. 2:16, 17 “ Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie, of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie. Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom: die werklikheid is Christus.”
Volgelinge van Christus het dus die vryheid in Christus om wette of feeste te onderhou of om wette nie te onderhou nie. Dit is ons keuse – elkeen kan vir homself besluit!!! Dit bepaal nie jou verhouding met die Here nie. Dit bepaal selfs nie of jy toegewyd is of nie – Die enigste kriteria wat Paulus noem vir ŉ geheiligde lewe is: Ons moet ons lewe deur die Gees laat beheers (Gal. 5:13-18). Liefde tot God en liefde tot ons naaste is en bly die toetssteen van ons geheiligde lewe. Die belangrikste saak vir enige volgeling van Christus is Jesus. Alles moet om Christus draai. Hy het al die Joodse feeste kom vervul . Dit is opmerklik hoe baie van die heilsgebeure in die tye van die Joodse feeste gebeur het. Jesus het egter ŉ nuwe bedeling ingewy waardeur jy nie salig kan word deur wette en feeste nie , maar alles deur die geloof in Jesus Christus, die opgestane Heer! Ek dink dit is belangrik om die Joodse feeste te verstaan om sodoende Jesus en sy optrede te verstaan, maar ons is volgelinge van Jesus en nie van Joodse gebruike nie.
Die Nuwe Testament is duidelik dat Jesus Christus ŉ nuwe era ingelei het. (2 Kor. 5:17) “Iemand wat aan Christus behoort is ŉ nuwe mens . Die oue is verby, die nuwe het gekom”.
Verder Paulus vertel ook in 1 Kor. 7:17-20 waarom die nie meer nodig is om jou te besny nie en dat heidense gelowiges in die omstandighede moet bly wat die Here vir hom gegee het. Hulle hoef nie van kultuur te verander nie. Paulus verwag nie van heidene om nou Joodse gebruike aan te neem nie. Hulle hoef nie die Mosaïese wette na te kom as nuwe gelowiges nie, want hulle kom uit die heidendom.
Moet Christene die Joodse feeste vier? Nee, maar hulle kan dit vier, indien hulle daaraan Christelike inhoud gee. Daar is egter geen reël wat dit gebied of verbied nie. Paulus is egter bekommerd dat dit kan veroorsaak dat Jode weer terugval in ou gewoontes. Baie Messiaanse Jode doen dit vandag nog. Dit was egter feeste vir die Jode en nie vir die Christene nie. Christene uit die heidendom het nie eers die feeste geken nie en het geen erg daaraan gehad nie. Dit was net vir Joodse Christene, wat in die minderheid was belangrik. Die vroeë kerk was nogal ernstig daaroor dat dit juis nie gevier moet word nie (daaroor volgende keer meer).
Al die Joodse gewoontes was maar aanduidings dat Christus sou kom. Kol 2:17 “Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom: die werklikheid is Christus.”
Vir Christene is die beginsel dat die radikale liefde van Christus elke dag ons rigsnoer moet wees. Geen wet of fees of ritueel kan dit vervang nie ( Mat. 5-7).