Franklin D. Roosevelt se toespraak op vierde Julie - GESKIEDENIS - Inligting
In 'n uitsending van sy huis in Hyde Park, New York, op 4 Julie 1941, waarsku president Franklin D. Roosevelt Amerikaners wat nie betrokke wil raak by die oorlog dat "die Verenigde State nooit sal oorleef as 'n gelukkige en vrugbare oase van vryheid omring deur 'n wrede woestyn van diktatuur. "
Pearl Harbor -toespraak aan die nasie
Gister, 7 Desember, 1941 — 'n datum wat in berugte sal lewe, is die Verenigde State van Amerika skielik en doelbewus aangeval deur vloot- en lugmag van die Keiserryk van Japan.
Die Verenigde State was in vrede met die nasie en was op versoek van Japan nog in gesprek met sy regering en sy keiser op soek na die handhawing van vrede in die Stille Oseaan.
'N Uur nadat die Japannese lugskader op die Amerikaanse eiland Oahu begin bomaan het, het die Japanse ambassadeur in die Verenigde State en sy kollega 'n formele antwoord aan 'n onlangse Amerikaanse boodskap aan ons minister van buitelandse sake gestuur. En hoewel hierdie antwoord verklaar dat dit nutteloos lyk om die bestaande diplomatieke onderhandelinge voort te sit, bevat dit geen bedreiging of sweempie van oorlog of gewapende aanval nie.
As opperbevelhebber van die weermag en vloot het ek beveel dat alle maatreëls getref word ter verdediging. Maar ons hele nasie sal altyd die karakter van die aanslag teen ons onthou.
Maak nie saak hoe lank dit ons kan neem om hierdie voorbedagte inval te oorkom nie, die Amerikaanse volk in hul regverdige mag sal die absolute oorwinning behaal.
Met vertroue in ons gewapende magte, met die onbeperkte vasberadenheid van ons mense, sal ons die onvermydelike triomf behaal, en help ons God.
Pearl Harbor Warbirds bied die beste Hawai'i -vlugavontuurtoere wat beskikbaar is. Laat u verdiep in die besonderhede van die berugte aanval op Pearl Harbor en sweef bo die belangrike plekke wat 'n rol gespeel het in die 'Day of Infamy'. Herleef die geskiedenis terwyl u die trappe van die weermag- en vlootvliegtuie volg in die dae na die bombardement. Vlieg op dieselfde roetes wat die Japannese aanvallers op die vliegvelde by Wheeler, Kāne'ohe en Bellows gebruik het. Daar is baie lugreise in Hawaii, maar slegs een warbird -vliegtuigvlug. Hawai'i Pearl Harbor Warbirds is in Honolulu geleë en bied 'n persoonlike historiese ervaring, wat dit een van die beste O'ahu -aantreklikhede maak.
Ervaar 'n opwindende avontuur van twee uur waarmee u die geskiedenis as 'n vlootvliegtuig kan herleef en Pearl Harbor kan vlieg soos op 10 Desember 1941. Kom meer te wete oor die Admiral's Warbird Adventure.
By die nakoming van my plig om verslag te doen oor die stand van die Unie, is ek trots om aan u te sê dat die gees van die Amerikaanse volk nooit hoër was as vandag nie - die Unie was nooit nouer saam nie - hierdie land was nooit dieper nie vasbeslote om die plegtige take voor hom die hoof te bied.
Die reaksie van die Amerikaanse volk was onmiddellik, en dit sal voortduur totdat ons veiligheid verseker is.
Vandag presies 'n jaar gelede het ek vir hierdie kongres gesê: "Wanneer die diktators. . . bereid is om oorlog teen ons te voer, sal hulle nie wag vir 'n oorlogsdaad van ons kant nie. . . . Hulle - nie ons nie - sal die tyd en die plek en die metode van hul aanval kies. "
Ons ken nou hul keuse van die tyd: 'n rustige Sondagoggend - 7 Desember 1941.
Ons ken hul keuse van die plek: 'n Amerikaanse buitepos in die Stille Oseaan.
Ons ken hul keuse van die metode: die metode van Hitler self.
Die veroweringsplan van Japan strek 'n halfeeu terug. Dit was nie net 'n beleid om woonkamer te soek nie: dit was 'n plan wat die onderwerping van al die mense in die Verre Ooste en op die eilande van die Stille Oseaan insluit, en die oorheersing van die oseaan deur Japannese militêre en vlootbeheer van die westelike kus van Noord-, Sentraal- en Suid -Amerika.
Die ontwikkeling van hierdie ambisieuse sameswering is gekenmerk deur die oorlog teen China in 1894, die daaropvolgende besetting van Korea, die oorlog teen Rusland in 1904, die onwettige versterking van die mandaat -Stille Oseaan -eilande na die verowering van Mantsjoerije in 1931 en die inval in China in 1937.
'N Soortgelyke beleid vir kriminele verowering is deur Italië aanvaar. Die fasciste het eers hul keiserlike ontwerpe in Libië en Tripoli onthul. In 1935 het hulle Abessinië ingeneem. Hulle doel was die oorheersing van die hele Noord -Afrika, Egipte, dele van Frankryk en die hele Mediterreense wêreld.
Maar die drome van die ryk van die Japannese en fascistiese leiers was beskeie in vergelyking met die enorme aspirasies van Hitler en sy Nazi's. Nog voordat hulle in 1933 aan die bewind gekom het, is hul planne vir die verowering getrek. Daardie planne maak voorsiening vir die uiteindelike oorheersing, nie van enige deel van die wêreld nie, maar van die hele aarde en al die oseane daarop.
Toe Hitler sy alliansie tussen Berlyn en Rome en Tokio organiseer, het al hierdie veroweringsplanne 'n enkele plan geword. Onder hierdie, behalwe haar eie veroweringsplanne, was Japan se rol natuurlik om ons voorraad oorlogswapens teen Brittanje en Rusland en China af te sny - wapens wat toenemend die dag van Hitler se ondergang versnel het. Die daad van Japan by Pearl Harbor was bedoel om ons te verdoof - om ons in so 'n mate te skrik dat ons ons industriële en militêre krag na die Stille Oseaan -gebied, of selfs na ons eie kontinentale verdediging, sou lei.
Die plan het sy doel misluk. Ons is nie verstom nie. Ons was nie bang of verward nie. Hierdie herassemblage van die sewe-en-sewentigste kongres van vandag is 'n bewys daarvan, vir die stemming van 'n stil, grimmige resolusie wat hier heers, is sleg vir diegene wat saamgesweer en saamgewerk het om wêreldvrede te vermoor.
Die stemming is sterker as enige begeerte om wraak te neem. Dit gee uiting aan die wil van die Amerikaanse volk om baie seker te maak dat die wêreld nooit weer so sal ly nie.
Ons moet weliswaar voor moeilike keuses te staan ​​kom. Dit was byvoorbeeld bitter om nie die heroïese en historiese verdedigers van Wake Island te kon verlig nie. Dit was vir ons bitter om nie 'n miljoen man op duisend skepe op die Filippynse eilande te kon land nie.
Maar dit dra net by tot ons vasberadenheid om toe te sien dat die Stars and Stripes weer oor Wake en Guam sal vlieg. Ja, sorg dat die dapper mense van die Filippyne van die Japanse imperialisme ontslae sal raak en in vryheid, veiligheid en onafhanklikheid sal lewe.
Kragtige en aanstootlike optrede moet en sal betyds geneem word. Die konsolidasie van die Verenigde Nasies se totale oorlogspoging teen ons gemeenskaplike vyande word bereik.
Dit was en is die doel van konferensies wat die afgelope twee weke in Washington en Moskou en Chungking gehou is. Dit is die primêre doel van die solidariteitsverklaring wat op 1 Januarie 1942 in Washington onderteken is deur 26 nasies wat verenig is teen die asmagte.
Moeilike keuses moet in die komende maande gemaak word. Ons skroom nie van sulke besluite nie. Ons en diegene wat met ons verenig is, sal die besluite met moed en vasberadenheid neem.
Hier en in die ander hoofstede is planne gelê vir gekoördineerde en samewerkende optrede deur al die Verenigde Nasies - militêre optrede en ekonomiese optrede. Ons het reeds, soos u weet, 'n verenigde bevel oor land-, see- en lugmagte in die suidwestelike Stille Oseaan -oorlogsteater gevestig. Daar sal voortgegaan word met konferensies en konsultasies onder militêre personeel, sodat die planne en operasies van elkeen inpas by die algemene strategie wat ontwerp is om die vyand te verpletter. Ons sal nie geïsoleerde oorloë veg nie - elke nasie gaan sy eie gang. Hierdie 26 nasies is verenig - nie alleen in gees en vasberadenheid nie, maar in die breë voering van die oorlog in al sy fases.
Vir die eerste keer sedert die Japannese en die fasciste en die Nazi's in hul bloedbevlekte veroweringsproses begin het, staar hulle nou in die gesig dat supermagte teen hulle saamkom. Die dae dat die aanvallers hul slagoffers een vir een kan aanval en vernietig, is vir ewig verby sonder eenheid van verset. Ons van die Verenigde Nasies sal ons magte so beskik dat ons op die gemeenskaplike vyand kan toeslaan waar die grootste skade hom aangerig kan word.
Die militariste van Berlyn en Tokio het hierdie oorlog begin. Maar die menigte, woede magte van die algemene mensdom sal dit voltooi.
Vernietiging van die materiële en geestelike sentrums van die beskawing - dit was en is nog steeds die doel van Hitler en sy Italiaanse en Japannese skaakmanne. Hulle sou die mag van die Britse Gemenebest en Rusland en China en Nederland verwoes - en dan al hul magte kombineer om hul uiteindelike doel, die verowering van die Verenigde State, te bereik.
Hulle weet dat oorwinning vir ons oorwinning vir vryheid beteken.
Hulle weet dat oorwinning vir ons oorwinning beteken vir die instelling van demokrasie - die ideaal van die gesin, die eenvoudige beginsels van algemene ordentlikheid en menslikheid.
Hulle weet dat oorwinning vir ons oorwinning vir godsdiens beteken. En hulle kon dit nie verdra nie. Die wêreld is te klein om 'n voldoende woonkamer vir Hitler en God te bied. As bewys hiervan het die Nazi's nou hul plan aangekondig om hul nuwe Duitse, heidense godsdiens regoor die wêreld af te dwing - 'n plan waarmee die Heilige Bybel en die Kruis van Barmhartigheid verplaas sou word deur Mein Kampf en die hakekors en die blote swaard .
Ons eie doelwitte is duidelik die doel van die vernietiging van die militarisme wat deur oorlogsheren op hul knegte opgedwing word, om die onderwerpde nasies te bevry - die doel om vryheid van spraak, godsdiensvryheid, vryheid van gebrek en vryheid van vrees oral te vestig en te beveilig in die wêreld.
Ons sal hierdie doelwitte nie ontbreek nie - en ons sal nie net tevrede wees om dit te bereik nie en dit dan 'n dag noem. Ek weet dat ek vir die Amerikaanse volk praat - en ek het goeie rede om te glo dat ek ook praat vir al die ander mense wat met ons veg - as ek sê dat ons hierdie keer vasbeslote is om nie net die oorlog te wen nie, maar ook om handhaaf die veiligheid van die vrede wat sal volg.
Maar ons weet dat moderne oorlogsmetodes dit 'n taak maak, nie net om te skiet en te veg nie, maar om dit selfs dringender te maak om te werk en te produseer.
Oorwinning vereis die werklike oorlogswapens en die middele om dit na 'n dosyn gevegspunte te vervoer.
Dit sal nie voldoende wees vir ons en die ander Verenigde Nasies om 'n effens beter voorraad ammunisie te produseer as dié van Duitsland, Japan, Italië en die gesteelde nywerhede in die lande wat hulle oorskry het nie.
Die superioriteit van die Verenigde Nasies in ammunisie en skepe moet oorweldigend wees - so oorweldigend dat die as -nasies nooit kan hoop om dit in te haal nie. En om hierdie oorweldigende meerderwaardigheid te bereik, moet die Verenigde State vliegtuie en tenks en gewere en skepe bou tot die uiterste grens van ons nasionale kapasiteit. Ons het die vermoë en kapasiteit om nie net wapens vir ons eie magte te vervaardig nie, maar ook vir die leërs, vloote en lugmagte wat aan ons kant veg.
En ons oorweldigende bewapende superioriteit moet voldoende wees om oorlogswapens op die regte tyd in die hande te lê van die manne in die verowerde Nasies wat gereed staan ​​om die eerste geleentheid aan te gryp om in opstand te kom teen hul Duitse en Japanse onderdrukkers, en teen die verraaiers in hulle eie geledere, bekend onder die reeds berugte naam van "Quislings. " En ek dink dat dit 'n eerlike profesie is om te sê dat, terwyl ons gewere na die patriot in daardie lande kry, hulle ook skote sal skiet die wereld.
Hierdie produksie van ons in die Verenigde State moet ver bo die huidige vlakke verhoog word, alhoewel dit die ontwrigting van die lewens en beroepe van miljoene ons eie mense sal beteken. Ons moet ons visier oral op die produksielyn rig. Laat niemand sê dat dit nie gedoen kan word nie. Dit moet gedoen word - en ons het onderneem om dit te doen.
Ek het pas 'n opdragbrief gestuur aan die toepaslike departemente en agentskappe van ons regering, waarin gelas word dat onmiddellike stappe gedoen moet word:
Eerstens, om ons produksietempo van vliegtuie so vinnig te verhoog dat ons in hierdie jaar, 1942, 60 000 vliegtuie gaan produseer, 10 000 meer as die doelwit wat ons anderhalf jaar gelede gestel het. Dit sluit 45 000 gevegsvliegtuie in - bomwerpers, duikbomwerpers, agtervolgvliegtuie. Die stygingstempo sal gehandhaaf en voortgesit word, sodat ons volgende jaar, 1943, 125.000 vliegtuie sal produseer, waaronder 100,000 gevegsvliegtuie.
Tweedens, om ons produksietempo van tenks so vinnig te verhoog dat ons in hierdie jaar, 1942, 45.000 tenks gaan vervaardig en om die toename voort te sit, sodat ons volgende jaar, 1943, 75.000 tenks sal produseer.
Ten derde, om ons produksietempo van lugafweergewere so vinnig te verhoog dat ons in hierdie jaar, 1942, 20 000 daarvan sal produseer en die verhoging sal voortsit sodat ons volgende jaar, 1943, 35 000 lugafweergewere kan vervaardig.
En ten vierde, om ons produksietempo van handelskepe so vinnig te verhoog dat ons in hierdie jaar, 1942, 6.000.000 dooiegewig ton sal bou in vergelyking met 'n voltooide produksie van 1941 van 1.100.000. En laastens gaan ons voort met die toename sodat ons volgende jaar, 1943, 10 000 000 ton seevaart sal bou.
Hierdie syfers en soortgelyke syfers vir 'n magdom ander oorlogsimplemente sal die Japannese en die Nazi's 'n idee gee van wat hulle bereik het tydens die aanval op Pearl Harbor.
En ek hoop eerder dat al hierdie syfers wat ek gegee het, algemene kennis sal word in Duitsland en Japan.
Ons taak is moeilik - ons taak is ongekend - en die tyd is kort. Ons moet elke bestaande wapenvervaardigingsfasiliteit tot die uiterste beperk. Ons moet elke beskikbare aanleg en gereedskap in oorlogsproduksie omskakel. Dit gaan van die grootste fabrieke tot die kleinste - van die groot motorbedryf tot die dorpsmasjien.
Produksie vir oorlog is gebaseer op mans en vroue - die menslike hande en brein wat ons gesamentlik Arbeid noem. Ons werkers staan ​​gereed om lang ure te werk om meer uit te kom in 'n dag se werk om die wiele te laat draai en die vure wat vier en twintig uur per dag en sewe dae per week brand. Hulle besef goed dat die lewens van hul seuns en hul broers afhang van die spoed en doeltreffendheid van hul werk op die vegfront.
Produksie vir oorlog is gebaseer op metale en grondstowwe - staal, koper, rubber, aluminium, sink, tin. Groter en groter hoeveelhede daarvan sal na oorlogsdoeleindes herlei moet word. Die burgerlike gebruik daarvan moet verder en nog verder verminder word - en in baie gevalle heeltemal uitgeskakel word.
Oorlog kos geld. Tot dusver het ons amper nie eers daarvoor begin betaal nie. Ons het slegs 15 persent van ons nasionale inkomste aan nasionale verdediging bestee. Soos môre in my begrotingsboodskap verskyn, kos ons oorlogsprogram vir die komende boekjaar 56 miljard dollar, oftewel meer as die helfte van die beraamde jaarlikse nasionale inkomste. Dit beteken belasting en effekte en effekte en belasting. Dit beteken om luukshede en ander nie-noodsaaklikhede te verminder. In 'n woord beteken dit 'n "all-out " oorlog deur individuele inspanning en gesinspoging in 'n verenigde land.
Slegs hierdie totale produksieskaal sal die uiteindelike algehele oorwinning bespoedig. Spoed sal tel. Verlore grond kan altyd herwin word - nooit verlore tyd nie. Spoed sal lewens red spoed sal hierdie volk red wat in gevaarlike spoed is, ons vryheid en ons beskawing sal red - en traagheid was nog nooit 'n Amerikaanse eienskap nie.
Terwyl die Verenigde State sy volle vaart neem, moet ons altyd op ons hoede wees vir wanopvattings wat sal ontstaan, sommige natuurlik, of wat deur ons vyande onder ons geplant sal word.
Ons moet waak teen selfvoldaanheid. Ons moenie die vyand onderskat nie. Hy is kragtig en listig - en wreed en genadeloos. Hy sal by niks stop wat hom die kans gee om dood te maak en te vernietig nie. Hy het sy mense opgelei om te glo dat hul hoogste volmaaktheid bereik word deur oorlog te voer. Vir baie jare het hy hom op hierdie einste konflik voorberei - beplanning, en planne, en opleiding, bewapening en gevegte. Ons het al 'n nederlaag geproe. Ons kan verdere terugslae ondervind. Ons moet die feit van 'n harde oorlog, 'n lang oorlog, 'n bloedige oorlog, 'n duur oorlog in die gesig staar.
Ons moet daarenteen waak teen nederlaag. Dit was een van die belangrikste wapens van Hitler se propagandamasjien - wat telkens met dodelike gevolge gebruik is. Dit sal nie suksesvol op die Amerikaanse volk gebruik word nie.
Ons moet waak teen verdeeldheid onder ons en tussen al die ander Verenigde Nasies. Ons moet veral waaksaam wees teen rassediskriminasie in enige van die lelike vorms daarvan. Hitler sal weer probeer om wantroue en agterdog te kweek tussen een individu en 'n ander, een groep en 'n ander, een ras en 'n ander, een regering en 'n ander. Hy sal dieselfde tegniek van valsheid en gerugte probeer gebruik waarmee hy Frankryk van Brittanje geskei het. Hy probeer dit selfs nou saam met ons doen. Maar hy sal 'n eenheid van wil en doel teen hom vind, wat sal volhard tot die vernietiging van al sy swart ontwerpe op die vryheid en veiligheid van die mense van die wêreld.
Ons kan nie hierdie oorlog in 'n verdedigende gees voer nie. Namate ons krag en ons hulpbronne volledig gemobiliseer is, sal ons die aanval op die vyand voer - ons sal hom slaan en weer slaan, waar en wanneer ons hom ook al kan bereik.
Ons moet hom ver van ons kus hou, want ons is van plan om hierdie stryd op sy eie tuisveld na hom toe te bring.
Amerikaanse gewapende magte moet op enige plek in die wêreld gebruik word waar dit raadsaam lyk om die magte van die vyand te betrek. In sommige gevalle sal hierdie operasies verdedigend wees om sleutelposisies te beskerm. In ander gevalle sal hierdie operasies aanstootlik wees om die gemeenskaplike vyand aan te val met die oog op sy volledige omsingeling en uiteindelike totale nederlaag.
Amerikaanse gewapende magte sal op baie punte in die Verre Ooste opereer.
Amerikaanse gewapende magte sal op alle oseane wees en help om die noodsaaklike kommunikasie wat noodsaaklik is vir die Verenigde Nasies te bewaak.
Amerikaanse land- en lug- en seemagte sal stasies inneem op die Britse Eilande - wat 'n noodsaaklike vesting in hierdie groot wêreldstryd vorm.
Amerikaanse gewapende magte sal help om hierdie halfrond te beskerm - en ook om basisse buite hierdie halfrond te beskerm, wat gebruik kan word vir 'n aanval op die Amerikas.
As een van ons vyande, uit Europa of uit Asië, langafstand-aanvalle onderneem deur selfmoord- en#8221 eskaders bombardevliegtuie, sal hulle dit slegs doen in die hoop om ons mense te terroriseer en ons moraal te ontwrig. Ons mense is nie bang daarvoor nie. Ons weet dat ons moontlik 'n duur prys moet betaal vir vryheid. Ons sal hierdie prys met 'n testament betaal. Wat ook al die prys, dit is duisend keer die moeite werd. Maak nie saak wat ons vyande in hul desperaatheid aan ons probeer doen nie - ons sal sê, soos die mense van Londen gesê het, "We kan dit vat. " En wat meer is, ons kan dit teruggee en ons sal gee dit terug - met saamgestelde rente.
Toe ons vyande ons land uitdaag om op te staan ​​en te veg, daag hulle elkeen van ons uit. En elkeen van ons het die uitdaging aanvaar - vir homself en vir sy nasie.
Daar was slegs ongeveer 400 Amerikaanse mariniers wat in die heroïese en historiese verdediging van Wake Island die vyand sulke groot verliese aangerig het. Sommige van die mans is in aksie doodgemaak en ander is nou krygsgevangenes. As die oorlewendes van die groot geveg bevry en in hul huise herstel word, sal hulle leer dat honderd en dertig miljoen van hul medeburgers geïnspireer is om hul eie volle diens en opoffering te lewer.
Ons kan goed sê dat ons manne op die vegfront reeds bewys het dat Amerikaners vandag net so robuust en net so taai is as enige van die helde wie se prestasies ons vier op die vierde Julie.
Baie mense vra: " Wanneer eindig hierdie oorlog? " Daarop is daar net een antwoord. Dit eindig net sodra ons dit beëindig, deur ons gesamentlike pogings, ons gesamentlike krag, ons gesamentlike vasberadenheid om deur te veg en deur te werk tot die einde - die einde van militarisme in Duitsland en Italië en Japan. Ons sal beslis nie met minder tevrede wees nie.
Dit is die gees waarin gesprekke gevoer is tydens die besoek van die Britse premier aan Washington. Mnr. Churchill en ek verstaan ​​mekaar, ons motiewe en ons doelwitte. Saam het ons die afgelope twee weke die groot militêre en ekonomiese probleme van hierdie grootste wêreldoorlog vierkantig ondervind.
Almal in ons land is opgewonde oor die besoek van mnr. Churchill. Ons is diep ontroer deur sy groot boodskap aan ons. Hy is welkom in ons midde, en ons verenig hom om 'n veilige terugkeer na sy huis toe te wens.
Want ons veg aan dieselfde kant met die Britse volk, wat lang, verskriklike maande alleen geveg het, en die vyand met sterkte en volharding en vaardigheid weerstaan ​​het.
Ons veg aan dieselfde kant met die Russiese mense wat die Nazi -hordes tot by die poorte van Moskou sien swerm het, en wat met byna bomenslike wil en moed die indringers teruggetrek het.
Ons veg aan dieselfde kant as die dapper mense van China - die miljoene wat vier en 'n half jaar lank bomme en hongersnood teëgestaan ​​het en die indringers keer op keer geslaan het ondanks die voortreflike Japannese toerusting en wapens. Ja, ons veg aan dieselfde kant as die ontembare Nederlanders. Ons veg aan dieselfde kant as al die ander ballingsregerings wat Hitler en al sy leërs en al sy Gestapo nie kon oorwin nie.
Maar ons van die Verenigde Nasies bring nie al die opoffering van menslike inspanning en menselewens op om terug te keer na die soort wêreld wat ons gehad het na die laaste wêreldoorlog nie.
Ons veg vandag vir veiligheid, vir vooruitgang en vir vrede, nie net vir onsself nie, maar vir alle mense, nie net vir een geslag nie, maar vir alle geslagte. Ons veg om die wêreld van antieke euwels, ou euwels te reinig.
Ons vyande word gelei deur brutale sinisme, deur onheilige minagting van die mensdom. Ons is geïnspireer deur 'n geloof wat deur al die jare teruggaan na die eerste hoofstuk van die boek Genesis: " God het die mens na sy beeld geskape. "
Ons aan ons kant streef daarna om getrou te bly aan die goddelike erfenis. Ons veg, net soos ons vaders, om die leerstelling te handhaaf dat alle mense gelyk is voor God. Diegene aan die ander kant streef daarna om hierdie diep geloof te vernietig en 'n wêreld na hul eie beeld te skep - 'n wêreld van tirannie en wreedheid en diensbaarheid.
Dit is die konflik dat dag en nag nou in ons lewens deurdring.
Geen kompromie kan die konflik beëindig nie. Daar was nooit 'n suksesvolle kompromis tussen goed en kwaad nie. Slegs totale oorwinning kan die kampioene van verdraagsaamheid, ordentlikheid en vryheid en geloof beloon.
FDR en die Holocaust
Vroeg in 1943, op die hoogtepunt van die Holocaust, het 'n prominente joernalis president Franklin Roosevelt en rsquos die reaksie op die Nazi -volksmoord in harde terme veroordeel: & ldquoJy en ek en die president en die kongres en die staatsdepartement is bykomstighede vir die misdaad en deel Hitler se skuld; & rdquo het sy geskryf. & ldquo As ons ons gedra het soos menswaardige en vrygewige mense in plaas van selfvoldane, lafhartige, sou die twee miljoen Jode wat vandag in die aarde van Pole lê en Hitler & rsquos ander oorvol begraafplase lewendig en veilig wees & hellip. Ons het dit in ons vermoë gehad om hierdie gedoemde mense te red, en ons het nie 'n hand opgesteek om dit te doen nie, en miskien sou dit eerliker wees om te sê dat ons net 'n versigtige hand opgesteek het in 'n styfpassende handskoen van kwotas en visums en beëdigde verklarings, en 'n dik laag vooroordeel. & rdquo
Hierdie indrukwekkende kritiek op die Joodse vlugtelingbeleid van FDR en rsquos is geskryf deur niemand minder nie as Freda Kirchwey, 'n stoere New Dealer, Roosevelt -ondersteuner en hoofredakteur van Die Nasie. Joernalis Laurence Zuckerman was klaarblyklik nie bewus van die Holocaust -rekord van die tydskrif waarvoor hy geskryf het toe hy & ldquoFDR & rsquos Jewish Problem & rdquo [Aug. 5/12]. Dit weerlê Zuckerman en rsquos se stelling dat kritiek op die FDR en rsquos Holocaust-rekord slegs die handwerk van konserwatiewes en regse sioniste is om steun vir Israel op te knap.
Die Nasie het vroeg en hardop gepraat oor Amerikaanse optrede om Europa en rsquos -Jode te red. Na die 1938 Kristallnacht pogrom, het dit vereis dat minstens 15 000 Duitse Joodse vlugtelingkinders in die Verenigde State toegelaat word. (Die administrasie wou nie die voorstel onderskryf nie.) Die Roosevelt -administrasie en die vlugtelingbeleid en die persoon wat gewoonlik 'n menslike instink moet kry, en Kirchwey het in 1940 geskryf. 'n stuk drywende wrak en laastens om te besluit dat dit nie saak wat hul deugde is nie, maar net 'n paar mag verdrink. & rdquo
In 1941 het die FDR & rsquos -administrasie 'n harde nuwe immigrasieregulasie opgestel wat toegang tot enigiemand met naaste familielede in Europa belet, op grond van die feit dat die Nazi's hulle kan dwing om vir Hitler te spioeneer deur hul familielede te bedreig. Die Nasie veroordeel dit as 'n lordeloos en belaglik. & rdquo
Talle prominente progressiewe het gevolg Die Nasie& rsquos en Kirchwey & rsquos voetstappe deur eerlik te erken FDR & rsquos mislukkings in hierdie verband. Walter Mondale het president Roosevelt en rsquos -vlugtelingkonferensie in 1938 in Evian, Frankryk, gebel, en het gesê dat die deelnemers die toets van die beskawing misluk het. tot vryheid gesluit is en hellipraillyne na die kampe binne kilometers van militêr belangrike teikens ongestoord gelaat is. & rdquo
Nancy Pelosi, in haar outobiografie, onthou met trots hoe haar pa, kongreslid Thomas D & rsquoAlesandro, met FDR gebreek het oor die Holocaust en die Bergson -groep ondersteun, wat die FDR & rsquos -vlugtelingbeleid uitgedaag het. George McGovern, in 'n 2004 -onderhoud oor die missies wat hy naby Auschwitz gevlieg het as 'n jong bomwerper, het gesê: & Franklin Roosevelt was 'n groot man en hy was my politieke held. Maar ek dink hy het twee groot foute begaan: die internering van Japannese Amerikaners en die besluit om na Auschwitz en hellip te gaan. God vergewe ons en hellip. Daar was 'n redelike goeie kans dat ons die spoorlyne van die aarde af kon blaas [en] die vloei van mense na die sterrekamers onderbreek het, en ons het 'n goeie kans om die gasoonde uit te slaan. & Rdquo
Progressiewe mense het 'n lang en bewonderenswaardige rekord van eerlike erkenning van FDR's en rsquos -mislukkings saam met sy prestasies. Roosevelt & rsquos se reaksie op die Holocaust is nie meer verdedigbaar as sy internering van Japannese Amerikaners of sy kommerwekkende rekord oor die regte van Afro-Amerikaners nie. Die erkenning van die feit stel die nalatenskap van die New Deal nie in gevaar nie, of verminder die prestasies van FDR en rsquos om Amerika uit die depressie of sy leierskap in die Tweede Wêreldoorlog te haal. Dit erken bloot ook sy gebreke.
RAFAEL MEDOFF, stigter direkteur,
Die David S. Wyman Institute for Holocaust Studies
Laurence Zuckerman stel voor dat die kritici van Roosevelt en rsquos hom hard beoordeel met die voordeel van agterna. Hy skryf dat hy, toe hy geleer het oor die moord op miljoene Jode, geen begrip gehad het van die Holocaust nie, wat later gekom het en nou so in ons bewussyn is, dat dit moeilik is om te dink hoe dit was om sonder sulke kennis te lewe . & rdquo
Maar dit weerspieël destyds nie die publieke bewustheid akkuraat nie. 'N Mens hoef net Freda Kirchwey te lees: & ldquo Jode in Europa word vermoor omdat hulle Jode is. Hitler het hul totale likwidasie beloof. Daar is berig oor die maniere waarop die slagting uitgevoer word. Die getalle is geverifieer en hellip. Ek en jy en die president en die kongres en die staatsdepartement is 'n bykomstigheid by die misdaad en deel Hitler se skuld. & Rdquo
Zuckerman verklein ook die bydraes van die Bergson -groep in die stigting van die War Refugee Board en sê dat die groep & rsquos & ldquobiggest -prestasie iets is wat Roosevelt geskep het. & Rdquo Die Bergson -groep het wetgewing in die kongres geborg om 'n reddingsagentskap te stig. Dit is waarskynlik dat die staatsdepartement tydens die verhore oor die wetsontwerp die belemmering van pogings deur Amerikaanse Joodse groepe om hul Europese broers te red, openbaar sou word. Gekonfronteer met 'n skandaal, het Roosevelt die situasie vooruitgegaan deur die skep van die WRB en dit was nie 'n morele ontwaking nie, maar 'n politieke berekening.
Met betrekking tot die bombardement van Auschwitz: die WRB het ondersoek ingestel na die bombardering van die spoorlyne, gaskamers en krematoriums, maar amptenare beweer dat bombardemente op Auschwitz die lug sal gebruik wat elders nodig is. Amerikaanse vliegtuie het egter die I.G. Farben -kompleks by die nabygeleë Monowitz. Tussen Julie en November 1944 het meer as 2800 Amerikaanse vliegtuie die oliefabrieke gebombardeer en soms regoor die Birkenau -doodskamp gevlieg.
Militêre kenners en historici gaan voort oor die kwessie. Kon presisiebomaanvalle plaasgevind het sonder om lewens van gevangenes en lewens te verloor? En sou die bombardering van die gaskamers die uitwissing werklik belemmer het? Historikus Richard Breitman wys daarop: & historici debatteer & hellip ontken die hoofprobleem & hellip: [the War Department] was gekant teen die hele idee van 'n militêre missie vir humanitêre doeleindes & hellipand het die [WRB] gekeer om dit te volg. & Rdquo Natuurlik kan 'n mens nooit weet of bombardemente Auschwitz sou die gewenste resultate gehad het. Maar soos Breitman tot die gevolgtrekking kom: & gdquobombing van die gaskamers sou 'n kragtige simbool van Amerikaanse kommer vir Europese Jode gewees het. & Rdquo
MARK GERSTEIN, voormalige instrukteur in Holocaust Studies, Universiteit van Massachusetts
In reaksie op die goeie artikel van Laurence Zuckerman en rsquos, kan ons die denke agter ons boek verduidelik FDR en die Jode. Ons het die boek geskryf, want eerstens is geleerdheid tipies gepolariseer tussen die lof van FDR as die redder van die Jode en hom as 'n omstander of nog erger vir die Holocaust te veroordeel. Tweedens het ons probeer om die FDR & rsquos -benadering tot Joodse kwessies te analiseer vanuit die perspektief van sy hele lewe en loopbaan. Derdens het ons probeer om die geskiedenis nie agteruit te skryf en om nie -verifieerbare teenfaktuele aannames te maak nie.
Die ware verhaal van FDR en die Jode is hoe 'n menslike, maar pragmatiese president die mededingende prioriteite tydens die Groot Depressie, buitelandse beleidskrisisse en die Tweede Wêreldoorlog opgevolg het. Ons maak FDR nie afwit nie. Vir die grootste deel van sy presidentskap het Roosevelt min gehelp om die Jode in Duitsland en Europa in die gedrang te bring, en ons het geskryf. Tog was FDR nie monolities in sy beleidsrigtings nie en het hy beslis beslissend opgetree om Jode te red, wat dikwels weerstaan ​​het teen die druk van die Amerikaanse publiek, die kongres en sy eie staatsdepartement. huis of enige ander wêreldleier van sy tyd. Our loudest critic has been Rafael Medoff, a longstanding FDR critic who assails all those who do not follow his party line.
Moly's reference to department store advertisements sounds like the campaign used by Wanamaker's. During the first few months of 1933, Wanamaker's department store placed large display ads in Die New York Times. The ads included a small box with inspirational messages of business and commercial platitudes or sentiments "from the founder's writings," those of John Wanamaker, who sometimes quoted people like Benjamin Franklin or George Washington. I do not see any of ads for the first two months of 1933 in which Wanamaker quoted Thoreau or anyone else expressing precisely the statement about "fear itself," nor do I see a quote of Wanamaker venturing the phrase himself. However there are many platitudes there about confidence, cheerfulness, a positive attitude, persistence, honesty, and integrity. Perhaps Professor Moly saw an ad that I have been unable to locate.
The phrase "The only thing to fear is fear" did have some currency at the time among businessmen. Julius Barnes, the Chairman of the Board of the National Chamber of Commerce, for example, gave a news conference in early February announcing the organization's effort to promote efforts to stabilize business suffering during the depression. The conference was reported by Die New York Times on February 9. One of the subheadings of the article was "Fears Most Fear Itself," and quoted Barnes as saying, "In a condition of this kind, the thing to be feared most is fear itself. Confidence, tempered with prudence, is necessary to the operation of even the most perfect business mechanism. The retarding effect of a sense of insecurity is promptly communicated from worker to consumer, from consumer to producer and the whole machine stalls, and the anticipated evil becomes."
Businesses had invoked these precise sentiments around the time they were published, during the domestic economic pinch prevalent during World War I, for example. On the 4th of July, 1917, the musical instrument firm of Edward Droop and Sons in Washington, D.C., paid for a large display ad in Die Washington Post, under the large headline, "The Only Thing to Fear Is Fear." The firm's ad continued:
Frances Perkins, Die Roosevelt wat ek geweet het. New York: Viking Press, 1946, p. 29.
The themes of FDR's speech are poignantly captured by the imagery of Norman Rockwell's series of paintings, "The Four Freedoms" featured in Die Saterdagaand Pos.