Anna O. was die pseudoniem wat aan een van die pasiënte van dokter Josef Breuer gegee is. Haar saak is beskryf in die boek wat Breuer saam met Sigmund Freud, Studie oor Histerie geskryf het . Bertha Pappenheim was haar regte naam en sy het aanvanklik Breuer se hulp gesoek met 'n reeks simptome wat visuele versteurings, hallusinasies, gedeeltelike verlamming en spraakprobleme insluit.
Breuer het die jong vrou met histerie gediagnoseer en het later haar saak met Freud bespreek wat sy eie idees ontwikkel het oor wat aan die wortel van Anna O. se toestand lê.
Haar behandeling het 'n belangrike rol gespeel in die vestiging en ontwikkeling van psigoanalise.
Anna O se naam
Anna O. was 'n pasiënt van dokter Josef Breuer.
Sy het die frase "praat genesing" geskep.
Het betekenisvolle bydraes tot maatskaplike werk in Duitsland gemaak.
27 Februarie 1859 - 28 Mei 1936
Anna O se betekenis in die sielkunde
Bertha Pappenheim, na verwys as Anna O. in die geskiedenis, het na Josef Breur gekom vir behandeling vir wat destyds histerie genoem word. Terwyl sy vir haar sterwende vader omgee, het Pappenheim 'n verskeidenheid simptome ervaar wat gedeeltelike verlamming, versteurde visie, hoofpyn en hallusinasies insluit. Gedurende die verloop van behandeling, wat van 1880 tot 1882 geduur het, het Breuer bevind dat praat oor haar ervarings 'n bietjie verligting van haar simptome was.
Pappenheim het die behandeling as die "spreekbehandeling" genoem.
Terwyl Freud nooit Pappenheim ontmoet het nie, het haar verhaal hom gefassineer en gedien as die basis vir Studie oor Histerie (1895), 'n boek wat deur Breuer en Freud geskryf is. Breuer se beskrywing van haar behandeling het daartoe gelei dat Freud kon aflei dat histerie gewortel het in seksuele misbruik van kinders.
Freud se aandrang op seksualiteit as oorsaak het uiteindelik tot 'n skeuring met Breuer gelei, wat nie hierdie siening oor die ontstaan ​​van histerie gedeel het nie. "Die gedompel in seksualiteit in teorie en praktyk is nie aan my smaak nie," verduidelik Breuer. Terwyl die vriendskap en samewerking spoedig beëindig het, sou Freud sy werk voortgaan in die ontwikkeling van praatterapie as 'n behandeling vir geestesongesteldheid.
Haar saak het ook die ontwikkeling van die gratis assosiasie tegniek beïnvloed. Breuer het hipnose tydens hul behandelingsessies gebruik, maar gevind dat Pappenheim vrylik praat oor wat in haar gedagtes gekom het, was dikwels 'n goeie manier om kommunikasie te verbeter.
Freud homself beskryf Anna O. as die ware stigter van die psigoanalitiese benadering tot geestesgesondheidsbehandeling. Vyf jaar later het Freud sy boek The interpretation of dreams gepubliseer , wat baie van sy psigoanalitiese teorie geformaliseer het.
Terwyl Breuer en Freud die prentjie geskilder het dat Breuer se behandeling Anna O. van haar simptome genees het, het rekords aangedui dat sy toenemend erger geword het en uiteindelik geïnstitusionaliseer is. "So die beroemde eerste geval wat hy saam met Breuer behandel het en wat grootliks geprys is as 'n uitstekende terapeutiese sukses, was niks van die soort nie," het Carl Jung, 'n voormalige Freud-dissipel, in 1925 opgemerk.
Pappenheim het uiteindelik van haar siekte herstel en het in die Duitse maatskaplike werk 'n belangrike rol geword. In 1954 het Duitsland 'n posseël uitgereik met haar beeld ter erkenning van haar vele prestasies.
Jung, CJ (1925). Analitiese Sielkunde. Nach Aufzeichnungen eines Seminars 1925. Ed. William Mc Guire. Walther, Solothurn-Düsseldorf.