Geloof in Jesus bring rus en vrede in ons lewe. Die vrede wat geloof in Jesus gee, beïnvloed selfs ons manier van slaap. Baie mense sukkel om te slaap. Wanneer hulle gaan lê, loop hulle gedagtes met hulle en bedink hulle al hul probleme.
Slaap is, net soos eet, drink en ontspanning, noodsaaklik vir die mens. Daarom praat die Bybel ook dikwels oor slaap. Navorsers stem al hoe meer saam dat die gemiddelde persoon ongeveer 6 ure slaap per nag nodig het.
Die Woord van die Here wil graag 3 belangrike riglyne (slaappatrone) vir ‘n goeie, rustige nagrus met ons deel:
1. Gee jou bekommernisse aan die Here weg. Dan slaap jy soveel rustiger. Bekommernis is ŉ groot slaapdief. Die enigste plek waar jy al jou probleme en bekommernisse wettig iemand anders sŉ kan maak, is by die Here! Lees Ps : 4:9 ; Mat 6:25-24
2. Weet dat die Here jou oppas, nie net wanneer jy wakker is nie, maar ook wanneer jy slaap. Hy sluimer nooit in nie en is wawyd wakker in Sy sorg vir jou, ook wanneer jy slaap. Lees Ps 121:3 en Ps 3:6
3. As jy in die nag wakker skrik, praat eerder met die Hemelse Herder as om Sy skape te tel. ŉ Ou boereraad vir slapeloosheid is om skape te tel – verkieslik in drieë. Beter raad is om eerder met die Herder te praat (te bid) as jy wakker is. Lees Ps 119:147-148
Die duiwel wil ons beroof van ŉ goeie nagrus. Daarteenoor kyk die Here goedkeurend na ons as ons lekker slaap. Mag jou geloof in Jesus jou lekker laat slaap.
Die Gees self pleit by ons
Written by Mariette Steyn on June 1, 2011 . Posted in Argief Vrouelidmate
Franziska Andrag-Meyer hou van delf in die skatkamers van ou woorde en leer aan die voete van diepdenkers. Sy hou van verse en wysies, sonder woorde, neurie en kunswerke wat die lewe in ‘n ander Lig beskou en die Goddelike inspirasie in die elke dag se dinge sien. Sy is predikant in die NG Gemeente Suidpunt, in Struisbaai en L’Agulhas, waar sy met God in die see en die wind loop en gesels. Sy is getroud met Kobus en hulle is ouers van Hildegard en Franco.
Die Gees self pleit vir ons…
“Ons weet dat die hele skepping tot nou toe sug in die pyne van verwagting.
En nie net die skepping nie, maar ook ons wat die Gees ontvang het as die eerste gawe van God, ons sug ook. Ons sien daarna uit dat God sal bekend maak dat Hy ons as sy kinders aangeneem het: Hy sal ons van die verganklikheid bevry. Ons is immers gered, en ons het nou hierdie hoop. Wat ‘n mens al sien, hoop jy tog nie meer nie. Wie hoop nog op wat hy reeds sien? Maar as ons hoop op wat ons nie sien nie, wag ons daarop met volharding.
Ons weet dat God alles ten goede laat meewerk vir die wat Hom liefhet, die wat volgens sy besluit geroep is.” Rom 8:22-28
Daar is ‘n ou Ierse spreekwoord wat lui:
God hoor die gebed van ‘n hart in nood, selfs al word geen woord gesê nie.
Wanneer ons wag op God om deur sy Gees alles nuut te maak, raak die wag soms lank. Ook wanneer ons worstel met die nuwe skepping wat in onsself moet gebeur. Dit is inderdaad so dat ons nie altyd woorde het om te bid nie. Daar is ook tye wat ons so moedeloos en magteloos voel dat ons woorde net nie in ons gedagtes wil opkom nie. Dit is of ‘n stuk botheid jou brein oorval en verlam sodat niks wat sinmaak kan deurkom nie. En daarmee saam kom daar ‘n behoefte om gehoor en aanvaar te word. ‘n Behoefte om net weer te weet: God het my lief.
God hoor ons, want God self praat namens ons, en bring die woorde wat ons self nie het nie.
In my bediening bly dit vir my die wonderlikste wonder, dat Godself in ons woon en vir ons pleit.
Raak ‘n oomblik stil, haal diep asem en lees weer stadig, sinsnede vir sinsnede die teks…
Watter dinge raak vir jou soms te oorweldigend? Wat steel jou vrede of jou gemoedsrus?
Kom lê dit voor die Here in die verwerking van Psalm 62:
Net by U, o God vind ek rus, U is my redding.
Net U laat my wankelrige bene stewig staan.
Net by U, o God vind ek rus, want op U vertrou ek.
Net U is my rots en my redding, my veilige vesting, sodat ek stewig staan.
U is my krag. U is my toevlug. Ek stort my hart voor U uit! U is my toevlug.
Ons is maar verganklik, en gering. Ons raak maklik beïnvloed deur geweld, ons skrik vir oneerlikheid, ons harte word maklik mislei.
Maar ek weet dat ek net op U kan vertrou, dat U Gees vir my pleit…
Written by Mariette Steyn on April 13, 2011 . Posted in Argief Vrouelidmate
Annalise Wiid is van woorde en wysies aanmekaargeweef.
Sy skryf – stories, liedjies, rubrieke, wat vertel van God en van die lewe. En sy reis – sing-sing, die land deur – om dit met gehore te deel.
Om gereed te wees …
Is ‘n mens óóit gereed vir die dood? Of hy nou ‘n lang aanloop het met ‘n siekte, en of hy skielik kom, soos ‘n dief in die nag, is enige mens ooit gereed vir daai laaste, finale oomblik van hierwees en dan weg…? Jesus het sy dissipels voorberei – drie maal het Hy dit duidelik vir hulle gestel:
“… dat God wil hê Hy moet na Jerusalem toe gaan. Daar moet Hy baie ly …en doodgemaak word, maar God sal Hom op die derde dag weer lewendig maak.”
Matteus 16: 21 Nuwe Lewende Vertaling
Eintlik, dink ek, wou Jesus hulle in sy laaste dae nie soseer konfronteer met die vraag: “Is julle gereed vir My dood” nie – selfs nie eens met die vraag: “Is julle gereed vir julle eie sterfdag nie”. Die vraag waarmee Hy hulle (en ons) wel los, is: Is ons gereed vir lewe? Is ons gereed vir waarlik liefhê? Is ons gereed vir die vreugde en swaarkry van Sy koninkryk? Dit was die vraag wat hy oor en oor, elke keer in ‘n ander storie toegedraai, in sy laaste dae gevra het: Is julle gereed …?
“Wat sê julle hiervan?”, het Hy vir die godsdiensgeleerdes gevra. “Daar was ‘n man met twee seuns. Hy het vir die een gaan sê: ‘Seun, gaan werk vandag in die wingerd.’ ‘Ek wil nie!’ antwoord hy, maar later het hy spyt gekry en tog gegaan. Die man het toe na die ander seun toe gegaan en vir hom dieselfde gesê. Hy het geantwoord: ‘Goed, Pa,’ maar hy het nie gegaan nie. Wie van die twee het gedoen wat hulle pa wou hê?” Hulle sê: “Die eerste.” Matteus 21: 28-31
En toe skok Hy hulle deur te sê dat crooks en straatvroue in die koninkryk ingaan, omdat hulle God se boodskapper glo, eerder as die sogenaamde godsgeleerdes. Hy het ook vertel van die boer, wat met oestyd sy werkers stuur om sy opbrengs by sy plaasbestuurders te gaan haal. Maar die plaasbestuurders het elke keer die werkers vermoor. Heel laaste het hy sy seun gestuur, maar …
En daar was ook die storie van die koning wat vir sy seun die wonderlikste troue gereël het, en toe dit tyd word vir die party, wil die genooide gaste nie meer kom nie. En toe …
Dit was asof die stories, daai dae voor sy dood, net uit Jesus uitgeborrel het. Hy’t vertel van ‘n goeie werker, wat sy werk ordentlik gedoen het en toe sommer ‘n stewige bevordering daarvoor kry. En van tien meisies wat ‘n bruidegom inwag. Vyf van hulle was goed voorbereid vir ‘n lang wag en gereed vir die fees toe hy kom; vyf was bietjie traak-my-nie-agtig en is aan die slaap gevang…
En ook nog die storie van die ryk man wat vir ‘n lang tyd moes weggaan. Hy het al sy baie geld aan sy drie direkteure toevertrou – mooi verdeel volgens elkeen se bekwaamheid. Twee van hulle het slim te werk gegaan en hulle bedrae verdubbel. Die ander gek het nie eers sy deel probeer belê nie!
Dis asof ek in al die stories hoor eggo: Is julle gereed vir lewe? Of verspeel julle julle kanse? Maar in die laaste storie was daar selfs meer: Hy’t vertel van die laaste oordeel – ‘n groot gebeurlikheid wat ons ons nie kan indink nie. Van hoe Hy al die mense voor hom gaan bymekaarbring – en die engele sal die getuies wees – en dan sal hy mense skei – soos ‘n mens skape en bokke in twee aparte troppe sal uitkeer. En die geringstes gaan die deurslag gee. Die geringstes, verbeel jou! Die kales en die krankes. Kinders. Vreemdes wat by ons kom skuiling soek. Húlle. En hoe ons teenoor hulle optree …
Is jy gereed? Vir Sy soort koninkryk? Is jy gereed vir regtig lewe? Vir liefde?? En vir die geringstes???
Die eerste lig by wakkerword
die eerste lig by wakkerword destyds as kind het my
van al die nag se vrees en toevou in myself bevry
juis daarom bid ek dat dié Morester ons ook nou
nog gedagtig aan mekaar en óóp soos kinders kry – fanie olivier, die eerste lig by wakkerword –
Om ‘n Psalm te sing
is van woorde en wysies aanmekaargeweef. Sy skryf – stories, liedjies, rubrieke, wat vertel van God en van die lewe. En sy reis – sing-sing, die land deur – om dit met gehore te deel.
Om ‘n Psalm te sing …
Wat Jesus gedoen het, was nie eintlik iets nuuts nie. Hy was nie die enigste een wat Jerusalem toe gereis het om te gaan aanbid nie. Die Jode het elke jaar, vir eeue al, met die Paastyd opgegaan Jerusalem toe om offers vir hulle sonde te bring, dikwels ‘n lam – ‘n perfekte lammetjie, sonder enige gebrek. En toe kom Jesus daai betrokke Paasfees Jerusalem toe en Hy bring nie ‘n lammetjie om te offer nie, Hy kom gee Homself as dié Lam, van God en vir God – om ons “vir altyd volkome van sonde vry te maak.” (Hebreërs 10: 14)
Destyds het die Jode, wanneer hulle Jerusalem toe gereis het vir die Pase, pelgrimspsalms gesing – liedere waarin hulle sing van hulle geloof in God en van al die redes hoekom hulle na Hom toe kom vir verlossing – Psalms wat ons ook herinner aan ‘n hele klomp redes hoekom ons Jesus nodig het:
“Te lank moes ek woon by mense wat vrede haat. Ek het vrede begeer.” Psalm 120: 6, 7
“Ek kyk op… waarvandaan sal daar vir my hulp kom? “My hulp kom van die Here…” Psalm 121: 1, 2
“Ontferm U oor ons, Here, ontferm U oor ons …” Psalm 123: 3
“Soos die berge Jerusalem aan alle kante beskerm, so beskerm die Here sy volk …” Psalm 125: 2
“Die Here hét groot dinge aan ons gedoen; ons was bly.” Psalm 126: 3
“Uit die dieptes roep ek na U. Here, luister tog na my, Here, hoor tog my hulpgeroep.
… by U is daar vergifnis … by die Here is daar troue liefde …, by Hom is die verlossing seker.” Psalm 130: 1, 4, 7
“Ek het rus en kalmte gevind …” Psalm 131: 2
“Hoe goed, hoe mooi is dit as broers eensgesind saam woon!” Psalm 133: 1
Jesus is kruis toe namens elkeen wat jaar na jaar daardie pelgrimspsalms loop en sing het. En ook namens ons in wie baie van dié psalms se woorde en versugtinge na al die jare nog steeds eggo …
Die aand voor sy kruisiging, het Jesus saam met sy dissipelvriende geëet en vir hulle gesê:
“Ek het baie daarna uitgesien om hierdie paasmaaltyd saam met julle te eet voordat Ek ly. Ek sê vir julle: Ek sal dit nie weer eet voordat dit in die koninkryk van God sy volle betekenis gekry het nie.” Lukas 22: 15, 16
“Loof die Here, want Hy is goed, aan sy liefde is daar geen einde nie …
In my nood het ek na die Here geroep, die Here het my gebed verhoor en my bevry.
Die Here is by my … die Here is by my … Die Here is my krag en my beskerming …
Ek sal nie sterwe nie, ek sal lewe … “ Psalm 118: 1, 5, 6, 7, 14, 17
Hulle het klaar geëet. En toe het hulle die lofsang gesing. ‘n Psalm. Waarskynlik Psalm 118:
Met hierdie Psalmwoorde op sy lippe is Jesus Olyfberg toe, Getsemane toe, Golgota toe … en, soos belowe is, ook uit sy graf uit! En nou wag Hy ons in by sy koninkrykstafel, waar Hy ook seker sal sê: “Ek het baie daarna uitgesien om hierdie maaltyd saam met julle te eet …”
Jou reis, daarheen, is vir God enige dag net so belangrik as wat Jesus se reis Jerusalem toe was.
“Your life is a journey you must travel with a deep consciousness of God.” 1 Petrus 1: 17, The Message
Want in die suising van die wind hoor ek hoe U soms roep: “My kind, my kind …” – I. L. de Villiers, Stuurwielgebed – Du Toitskloof –