Geskryf deur Martin Luther King, Jr.
Die Ek het 'n droom Spraak is die kroonjuweel van die 20e eeu. Gegee voor 250,000 siele op die trappe van die Lincoln Memorial, word dit die bepalende oomblik van die Amerikaanse Burgerregte-beweging genoem. Dit is die toespraak waardeur alle ander groot toesprake gemeet moet word. Die spookagtige ritme teen die einde van die toespraak het 'n byna musikale klank en gevoel.
Vir verskeie jare voor hierdie toespraak het King dikwels die tema "The Negro and The American Dream" verkondig. En dit was in die laaste gedeelte van hierdie toespraak dat die evangelie sanger Mahalia Jackson van die skare vir King geskree het om hulle te vertel van die droom "en toe het hy die voorbereide teks verlaat en in die vryheid van evangeliese predikant gegly. Dit was hierdie passie van die oomblik wat die toespraak van slegs groot tot grootheid voortbring.
Spraak van Martin Luther King, Jr.
Augustus 28, 1963 (op die trappe by die Lincoln Memorial in Washington DC)
Vyf telling jaar gelede, 'n groot Amerikaanse, in wie se simboliese skaduwee ons staan ​​onderteken die Bevryding Proklamasie. Hierdie gewigtige besluit gekom as 'n groot baken lig van hoop aan miljoene Negro slawe wat geskroei het in die vlamme van verwelking onreg. Dit was 'n vreugdevolle dagbreek tot die lang nag van die ballingskap beëindig.
Maar 'n honderd jaar later, moet ons in die gesig staar die tragiese feit dat die swarte nog nie vry nie. Honderd jaar later, die lewe van die Negro is steeds ongelukkig beskadig deur die boeie van segregasie en die kettings van diskriminasie. Honderd jaar later, die Negro woon op 'n verlate eiland van armoede in die midde van 'n groot oseaan van materiële welvaart. Honderd jaar later, is die Negro steeds kwyn in die uithoeke van die Amerikaanse samelewing en bevind homself 'n ballingskap in sy eie land. So het ons hier kom vandag tot 'n verskriklike toestand dramatiseer.
In 'n sekere sin het ons tot ons land se hoofstad gekom om 'n tjek kontant. Wanneer die argitekte van ons republiek het die pragtige woorde van die Grondwet en die Onafhanklikheidsverklaring, het hulle die ondertekening van 'n promesse waaraan elke Amerikaanse was om erfgenaam val. Hierdie nota is 'n belofte dat alle mense die onvervreembare reg tot lewe, vryheid en die strewe na geluk sal gewaarborg word nie.
Dit is voor die hand liggend vandag dat Amerika het versuim om hierdie promesse sover haar burgers van kleur betref. In plaas daarvan om die eer van hierdie heilige verpligting, het Amerika die swarte mense 'n slegte tjek wat terug gemerk het gekom gegee "onvoldoende fondse." Maar ons weier om te glo dat die bank van geregtigheid is bankrot. Ons weier om te glo dat daar nie genoeg fondse in die groot kelders van geleentheid van hierdie nasie. So ons het gekom om hierdie tjek kontant - 'n tjek wat ons op aanvraag die rykdom van vryheid en die veiligheid van die gereg sal gee. Ons het ook gekom om hierdie heilige plek na Amerika te herinner aan die kwaai dringendheid van nou. Dit is nie tyd om betrokke te raak in die luukse van afkoeling of om die tranquilizing dwelm van geleidelikheid neem. Nou is die tyd van die donker en verlate vallei van segregasie te styg tot die sonnig pad van rasse-geregtigheid. Nou is die tyd om die deure van geleentheid oop vir alle van God se kinders. Nou is die tyd om ons nasie op te hef uit die dryfsand van rasse onreg aan die soliede rots van broederskap.
Dit sou fataal wees vir die nasie om die dringendheid van die oomblik vergeet en aan die bepaling van die Negro onderskat. Dit snikhete somer van wettige ontevredenheid die Negro se sal nie slaag totdat daar is 'n verfrissende herfs van vryheid en gelykheid. Negentien drie en sestig is nie 'n einde nie, maar 'n begin. Diegene wat hoop dat die swarte wat nodig is om af te blaas stoom en sal nou tevrede wees sal 'n ontnugtering het as die nasie terug na business as usual. Daar sal nie rus nie rustigheid in Amerika wees tot die Negro sy burgerskapregte toegestaan. Die storms uit opstand sal voortgaan om die fondamente van ons nasie skud totdat die helder dag van geregtigheid na vore.
Maar daar is iets wat ek moet sê vir my mense wat op die warm drumpel wat lei na die Paleis van Justisie staan. In die proses van die verkryging van ons regmatige plek moet ons nie skuldig maak aan die onregmatige dade wees. Laat ons nie probeer om ons dors te les vir vryheid deur die drink van die beker van bitterheid en haat.
Ons moet altyd uit te voer ons stryd op die hoë vlak van waardigheid en dissipline. Ons moet nie toelaat dat ons kreatiewe protes te ontaard in fisiese geweld. Weer en weer moet ons opstaan ​​om die majestieuse hoogtes van die vergadering fisiese krag siel krag. Die wonderlike nuwe militante wat die swarte gemeenskap moet ons nie lei tot wantroue van alle wit mense teister, vir baie van ons wit broers, soos blyk uit hul teenwoordigheid hier vandag, het gekom om te besef dat hul lot te word gekoppel met ons lot en hulle vryheid is onlosmaaklik verbind aan ons vryheid. Ons kan nie alleen loop.
En as ons loop, moet ons die belofte dat ons vooruit sal marsjeer maak. Ons kan nie terugdraai. Daar is diegene wat vra die aanhangers van burgerregte, "Wanneer sal jy tevrede wees?" Ons kan nooit tevrede wees solank ons ​​liggame, swaar met die moegheid van die reis, nie herberg kan kry in die motels van die paaie en na die hotelle van die stede. Ons kan nie so lank as basiese mobiliteit die Negro is van 'n kleiner ghetto 'n groter een tevrede wees. Ons kan nooit tevrede wees so lank as 'n Negro in Mississippi nie kan stem en 'n Negro in New York meen hy het niks waarvoor om te stem. Nee, nee, ons is nie tevrede is nie, en ons sal nie tevrede wees totdat geregtigheid rolle af soos water en geregtigheid soos 'n standhoudende stroom.
Ek is nie onverschillig dat sommige van julle hier gekom het uit 'n groot beproewings. Sommige van julle het vars vandaan smal selle. Sommige van julle het gekom uit gebiede waar jou soeke na vryheid links jy geteister deur die storms van die vervolging en steier deur die winde van polisiebrutaliteit. Jy het die veterane van kreatiewe lyding nie. Voortgaan om te werk met die geloof dat onverdiende lyding is verlossingswerk.
Gaan terug na Mississippi, gaan terug na Alabama, gaan terug na Georgië, gaan terug na Louisiana, gaan terug na die krotbuurte en ghettos van ons noordelike stede, wetende dat een of ander manier hierdie situasie kan en sal verander word. Laat ons nie neerslaan in die vallei van wanhoop.
Ek sê vir jou vandag, my vriende, dat ten spyte van die probleme en frustrasies van die oomblik, ek het nog 'n droom. Dit is 'n droom diep gewortel in die Amerikaanse droom.
Ek het 'n droom dat een dag sal hierdie nasie opstaan ​​en leef die ware betekenis van sy geloof: "Ons hou hierdie waarhede as vanselfsprekend wees:. Dat alle mense gelyk geskape is"
Ek het 'n droom dat eendag op die rooi heuwels van Georgië die seuns van die voormalige slawe en die seuns van die voormalige slawe-eienaars saam kan sit by 'n tafel van broederskap.
Ek het 'n droom dat een dag selfs die staat van Mississippi, 'n woestyn staat, smoor met die hitte van onreg en onderdrukking, sal omskep word in 'n oase van vryheid en geregtigheid.
Ek het 'n droom dat my vier kinders eendag in 'n nasie waar hulle nie geoordeel sal word deur die kleur van hul vel nie, maar deur die inhoud van hul karakter.
Ek het 'n droom vandag.
Ek het 'n droom dat een dag die staat van Alabama, wie se lippe goewerneur se tans drup met die woorde van bemiddeling en verkope proses, sal omskep word in 'n situasie waar klein swart seuns en swart meisies in staat om hande te vat met klein wit seuns sal wees en wit meisies en wandel saam as broers en susters.
Ek het 'n droom dat een dag sal elke vallei verhoog word, elke heuwel en berg klein gemaak word, die rotsagtige plekke sal vlakte word, en die krom plekke reguit gemaak sal word, en die heerlikheid van die Here sal geopenbaar word, en alle vlees tesame sal dit sien.
Dit is ons hoop. Dit is die geloof waarmee ek terugkeer na die Suide. Met hierdie geloof sal ons in staat wees om te kap uit die berg van wanhoop 'n klip van hoop. Met hierdie geloof sal ons in staat wees om die praatjies wanklanke van ons nasie te omskep in 'n pragtige simfonie van broederskap. Met hierdie geloof sal ons in staat wees om saam te werk, om saam te bid, om saam te worstel, om saam te gaan na die tronk laat kom om saam te staan ​​vir vryheid, met die wete dat ons vry eendag sal wees.
Dit sal die dag wees wanneer al God se kinders kan sing met 'n nuwe betekenis, "My land, 'tis van jou soet land van vryheid sal wees, aan jou sal Ek sing. Land waar my vaders gesterf, land trots die pelgrim se , uit elke berg, laat vryheid ring. "
En as Amerika is 'n groot nasie word dit waar moet wees. So laat vryheid ring van die ontsaglike heuwels van New Hampshire. Laat vryheid ring van 'n held berge van New York. Laat vryheid ring van die verhogende Alleghenies van Pennsylvania!
Laat vryheid ring van die sneeubedekte Rockies of Colorado!
Laat vryheid ring van die Kurwes op die regte pieke van Kalifornië!
Maar nie net dit nie; laat vryheid ring van Stone Mountain van Georgia!
Laat vryheid ring van Lookout Mountain van Tennessee!
Laat vryheid ring van elke heuwel en elke molshoop van Mississippi. Van elke berg, laat vryheid ring.
Wanneer ons toelaat dat die vryheid ring, wanneer ons laat dit lui uit elke dorp en elke gehuggie, uit elke staat en elke stad, sal ons in staat wees om die bespoediging van die dag wees wanneer al God se kinders, swart mans en wit mans, Jode sowel as Grieke, Protestante en Katolieke, sal in staat wees om hande te vat en sing in die woorde van die ou Negro geestelike, "uiteindelik vry! uiteindelik vry! dank God, die Almagtige, is ons uiteindelik vry!"
Kyk na Martin Luther King Jr. se I have a dream Spraak
Martin Luther King, Jr. (Januarie 15, 1929 - April 4, 1968) was die bekendste leier van die Amerikaanse burgerregtebeweging, 'n politieke aktivis, 'n Baptiste-predikant, en was een van Amerika se grootste spreiers. In 1964 het King die jongste man geword wat die Nobelprys vir Vrede ontvang het (vir sy werk as vredemaker, bevordering van geweld en gelyke behandeling vir verskillende rasse). Op April 4, 1968, is dr. King vermoor in Memphis, Tennessee. In 1977 het hy die presidensiële medalje van vryheid van Jimmy Carter na die postuum toegeken. In 1986 is Martin Luther King Day gestig as 'n vakansie in die Verenigde State. Martin Luther King is een van slegs drie persone wat hierdie onderskeid ontvang (insluitende Abraham Lincoln en George Washington) en van hierdie persone die enigste een nie 'n Amerikaanse president wat sy buitengewone posisie in die Amerikaanse geskiedenis aandui nie. In 2004 is King posthumously toegeken aan die Kongres Goue Medalje. Dr King het dikwels gevra vir persoonlike verantwoordelikheid om vrede in die wêreld te bevorder. King se mees invloedryke en bekende openbare adres is die "Ek het 'n droom" -rede, wat op die trappe van die Lincoln-gedenkwaardigheid in Washington, DC in 1963 gelewer is.