WOORDE WAT WEEG: February 2015
So dig ek in 'n reeks puntdigte oor Eybers, ‘n digter wat ek op vele maniere aanspreek in my digkuns. Ek sonder haar uit as een van my drie mentors in ‘n gedig in Meditasies (2014). Sy was (is) meer as ‘n vroulike aanvulling; sy is die grootste beoefenaar van die sonnet en die distigon in Afrikaans en haar vermoë om helder en suggestieryk te dig, verdien vermelding.
As jong kind het ek die gedigte van Eybers gelees en dit het ‘n blywende indruk op my gemoed gelaat. Haar gebruik van die mitologie in haar gedigte is eweneens indrukwekkend.
My gunsteling Eybers-gedig is "Navrae:
Die fyn beheer van ironie en altyd met 'n skeutjie wrangheid, dit is Eybers. Met haar gedig "Digteres as huisvrou" het ek al telkemale in gesprek getree. En ‘n digter se grootheid word immers gemeet aan die palinodes, teensange en parodieë wat dit ontlok.
nooit ‘n optelslet op die onvanpaste uur.
Sien ook: ‘n Klein nota by 'n ongepubliseerde vers van Johann de Lange
Langs my bed staan die versamelde gedigte van Opperman en Eybers. En Louw se Tristia.
Labels: 2015, Elisabeth Eybers, Joan Hambidge
O Heer in hierdie nag van storms
roep ek na u vanuit
die Panoramiese Hotel
te Iguasso, wyl flitse van weerlig
u Aanwesigheid aandui.
kletter hael teen ruite,
'n populierboom breek in twee.
Teen daglig staan ek buite
en tel die skerwe van 'n vers op:
vanuit, aandui, ruite én buite.
Posted by Johann de Lange at 9:45 AM
Labels: 2015, Joan Hambidge
Posted by Johann de Lange at 6:00 AM
Labels: 2015, Joan Hambidge, Matriks, Nuwe publikasie