Hy het reeds as student belang gestel in politiek en het ook dadelik kant gekies vir Genl. JBM Hertzog in die politieke krisis in 1912. In 1922 is hy die aspirant kandidaat vir die Provinsiale Raad vir die kiesafdeling Oudtshoorn, maar staan terug vir mnr. J.E. Potgieter. In 1923 word hy met 'n groot meerderheid benoem as N.P. kandidaat vir die parlementêre tussenverkiesing te Oudtshoorn, veroorsaak deur die afsterwe van dr. Raubenheimer, en word met 'n oorweldige meerderheid gekies. Dit was hierdie nederlaag, spoedig gevolg deur 'n ander by Wakkerstroom, wat die Suid-Afrikaanse Party-regering in 1924 genoop het om te bedank. By die algemene verkiesings in 1924 en 1929 word hy weer met groot meerderheid tot lid van Oudtshoorn verkies. Hy verteenwoordig Oudtshoorn in die Unie-Volksraad onafgebroke vir 35 jaar. As parlementslid dien hy eers op die Gekose Komitee vir Spoorweë en toe van die Openbare Rekeningkomitee. Hy was ook lid gewees van die Gekose Komitee oor die Yster en Staal-wet asook die Landboukredietwet en daarna van die Naturellewette. Hy was verantwoordelik vir aanname deur die Parlement vir 'n voorstel om volstruisvere soortgelyk as tabak onder die verpligte bepalings van die Gewysigde Koöperasiewewet te bring. In die sitting van 1931 word 'n wetsontwerp ingedien vir 'n heffing op tabak ten einde uitvoer te subsidieer, wat egter misluk. In 1926 as afgevaardigde van die Unie Parlement neem hy deel aan 'n uitgebreide reistog van die Ryksparlementêre Vereniging deur Australië.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Stephanus_Petrus_le_Roux&oldid=2086882"
Last edited on 12 Desember 2019, at 19:25