Kan 'n e-pos ook 'n bindende kontrak wees? - Jy en die RegJy en die Reg
Tuis › Artikels › Kan 'n e-pos ook 'n bindende kontrak wees?
Kan 'n e-pos ook 'n bindende kontrak wees?
Maandag | 25 November | 2019
Die tegnologie het oor die laaste twee dekades met groot spronge gevorder. Die konsep van ʼn e-pos is dalk vir die meeste mense nie so formeel soos om pen op papier te sit nie. ʼn Onlangse saak het gehandel oor die vraag of e-posse in die algemeen dieselfde regstatus sal geniet as dokumente wat op papier gedruk is en met ‘n pen onderteken is.
ʼn E-pos is een van die nuutste kommunikasiemiddele waardeur ʼn kontrak moontlik gesluit kan word. Aangesien e-posse egter so nuut is, sal sommige mense dit nie beskou as ʼn middel vir die afhandeling van ʼn kontrak nie. Dit kan dus lei tot moeilike situasies waar ʼn kontrak per ongeluk aangegaan word.
Die meeste mense beskou kontrakte as formele ooreenkomste wat deur die betrokke partye op skrif gestel en onderteken is, dikwels met prokureurs wat teenwoordig is. Die feit van die saak is egter dat ʼn kontrak bloot ʼn ooreenkoms tussen verskeie partye is en die fisiese vorm van die kontrak is nie so belangrik nie.
Daarom, in teorie, kan ʼn kontrak wat op ʼn servet geskryf is net so goed wees soos een op papier, solank die bepalings duidelik uiteengesit en ooreengekom is en albei partye saamstem oor die voorwaardes.
Daar bestaan ​​dus ʼn teoretiese basis vir die gedagte dat ʼn ooreenkoms met voorwaardes in ʼn e-pos, formeel gestel of nie, ʼn wetlik bindende ooreenkoms kan wees.
In die saak Spring Forest Trading 599 CC v Wilberry (Pty) Ltd t/a Ecowash and Another 2015 (2) SA 118 (SCA) was die vraag voor die hof of die kansellasie van ʼn aantal ooreenkomste by wyse van die uitruil van e-posse tussen die partye geldig was?
Die hof bevind soos volg:
ʼn E-pos voldoen wel aan die vereistes dat wysigings slegs op skrif aangebring moet word en verder ook dat die name van die partye soos dit onder aan die e-pos verskyn wel as ʼn handtekening kan kwalifiseer. Die toets sal wees of die handtekening wat gebruik is voldoende was om die funksie van ʼn normale handtekening te vervul, byvoorbeeld die bevestiging van ’n identiteit.
Wanneer partye tot ʼn elektroniese transaksie dan ʼn handtekening ʼn vereiste maak maar nie die tipe handtekening spesifiseer nie, sê die hof dit sal heeltemal voldoende wees as die handtekening wat gebruik is:
– voldoende is om die partye se goedkeuring te identifiseer;
– voldoende is om die inligting wat gekommunikeer en bevestig is te identifiseer; en
– kan vasstel wie die e-pos vir my gestuur het.
Die name van die persone onderaan die e-pos wat gebruik is om hulle te identifiseer, kwalifiseer dan ook as data wat dan logies met die res van die e-pos geassosieer kan word en die hof sê dis heeltemal in ooreenstemming met die definisie van ʼn elektroniese handtekening en dis geldig. Die hof sê verder dat gevorderde handtekeninge slegs van toepassing is waar dit deur wetgewing vereis word.
E-posse is belangrike dokumente en die feit dat jy geïdentifiseer word as die skrywer daarvan is dieselfde asof jy dit onderteken het.