KOLOSSENSE - REEKS NO 16: Geesbeheerde lewe & tong - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
KOLOSSENSE – REEKS NO 16: Geesbeheerde lewe & tong
KOLOSSENSE REEKS NO 16
KOLOSSENSE 4: 2-6 > Geesbeheerde lewe & tong
Wanneer 'n mens deur die Here Jesus Christus verlos is en 'n nuwe mens geword het SAL dit 'n definitiewe uitwerking op jou alledaagse lewe en optrede en gedrag hê. Jy kan en sal nooit weer dieselfde wees nie. En jou lewe en lewensuitkyk en doen en late sal beslis verskil van die mense wat nog nie weergebore is nie.
In 'n neutedop is dit wat die Paulus in hierdie hoofstuk verduidelik.
Waar die Evangelieboodskap vir 'n mens oopgaan en dit jou lewe omkeer, het dit besliste onontwykbare praktiese implikasies. Ons het verlede keer daarna begin kyk toe ons die vorige hoofstuk bestudeer het.
In hoofstuk 4 gaan dit voort. En dit lyk en klink of dit net 'n klompie losstaande opdragte is: Doen so en doen so. Maar dit is nie. Dit gaan spesifiek oor hoe en wat 'n Christus-gelowige PRAAT. Ja, al 6 verse gaan oor hierdie een saak: Die Christen se mond. Die tong. Die manier hoe die Heilige Gees 'n mens se tong en mond en woorde beïnvloed wanneer Hy die stuurwiel van jou lewe oorneem. Kom ons kyk.
Dink aan 'n seilboot wat 'n lekker sterk wind in die seile het. Die seil bol en die boot klief die water en snel voort!
Dit is hoe 'n mens is wat deur die Heilige Gees vervul/beheers is. Iemand wat uitverkoop is aan die Here Jesus Christus. Jy het absoluut die Gees van God in jou seile. En dit het 'n uitwerking op jou PRAAT. Praat in drie rigtings: Met God en met mense en met jouself! So eenvoudig soos dit!
Die Apostel Paulus het self baie goed geweet wat praat is! Hy was nie baie goed met welsprekendheid nie (2 Kor 10:10), maar praat het hy gepraat!
Want daar was iets wat hom opgelê was! Van Bo! 'n Dwang. 'n Belastheid was hom opgelê. En dit was om die geheimenis van Jesus Christus oral en altyd te verkondig! Hierdie Evangelieboodskap wat vir die gevalle mens so verborge was – veral die feit dat nie-Jode wat in Christus is, ook nou ingesluit was by die Godsvolk – moes Paulus vir mense oopbreek, dat hulle die onnaspeurlike rykdom van die verlossing in Christus kon snap en tot geloof kom. Hy het altyd na nog en nog geleenthede (oop deure) gesoek om te praat, om Christus met mense te deel. Soveel so dat dit hom gevangenskap gekos het. Hy sit in Rome, opgesluit by die Keiserlike lyfwag, nie omdat hy iets verkeerd gedoen het nie, maar juis omdat hy so passievol was oor Jesus!
Die uitwerking van die Heilige Gees se greep op 'n mens se lewe is dus dat jy PRAAT.
1 'n Christus-gelowige praat eerstens met die Here self (verse 1-4).
Die Bybel noem hierdie tipe praat "gebed". As die Gees van die Here God jou hart beheers, praat jou tong eerstens met die Here. Dis vir alle Christene 'n prioriteit, omdat die Gees hulle beheers en daarom noem die Apostel dit eerste. As jy & ek enigsins 'n Christen is, sal gebed 'n prioriteit wees.
Wat gebed betref is daar sekerlik baie om te sê, maar die Heilige Gees lei vir Paulus om net 'n paar essensies uit te lig.
Gebed is 'n baie moeilike ding om te doen. Die mens se gevalle natuur (vlees) steek eenvoudig botweg vas. Die vlees moet tien dode sterf voordat dit tyd aan gebed sal wil spandeer. Jy kan in die motor in die verkeer sit en jou gevalle natuur sal ALLES doen behalwe om daardie (kosbare) tyd in gebed te spandeer. Of jy kan in die middel van die nag wakker lê en aan alles dink en gaan koffie maak of sit en boek lees of rondrol – maar bid… aikôna! 'n Christen voel op geen ander plek die werklike konflik tussen lig en duisternis so intens aan as wanneer hy/sy passievol oor gebed raak en die vlees – die sondige gevalle natuur met alle mag en geweld teëskop nie.
Wy jouself daaraan toe om vir 'n halfuur of 'n uur of twee ure te bid en die vyand sak op jou toe. Jy is ewe skielik moeg en vaak. Jou gedagtes hardloop oral rond, die foon lui, die hond val van die stoel af en die kat in die visdam, ens.
Voeg daarby die inspanning om met Iemand te praat wat jy nie kan sien nie en wat nie in hoorbare stemme met jou terugpraat nie. Al wat jy voor jou oop het is 'n oeroue antieke boek, die Bybel en wat jy daar lees is Sy praat-met-jou. Maar jy hoor niks en voel niks. Dit voel maar net soos 'n monoloog! Na 10 minute is jy moeg en op en klaar. Dis baie lekkerder om op internet te "surf" of net te sit en niksdoen! Dis 1000 keer lekkerder om ENIGIETS te doen as om te bid!
Die apostel Paulus het al hierdie dinge geweet en self aan sy eie lyf ervaar, maar nogtans sê hy: Hou aan en aan en aan en aan met gebed en moenie ophou nie. Die volharding en aanhou, dit is wat so bonatuurlik is en wys hoedat dit die Gees van die Here is wat 'n mens aandryf. Want dit kan nooit uit die mens self kom nie. NOOIT! Dis bonatuurlik. Dit kom absoluut van Bo.
Ook nie die dankbaarheid kan uit die mens self kom nie! Want die gevalle natuur van die mens is in beginsel geneig om negatief, swartgallig en klaerig te wees en alle roem vir die SELF op te eis. Maar die Here draai dit om en skep 'n stuk dankbaarheid. Dankbaarheid oor alles en in alles.
En voeg daarby waaksaamheid. Dit is 'n belangrike aspek van die tong wat in gebed praat! Waaksaamheid beteken om op die uitkyk te wees vir spesifieke sake wat gebed nodig het – in plaas van om vaag en nie gefokus te wees nie. 'n Mens dink aan Jesus wat vir die blinde man gevra het: "WAT PRESIES wil jy hê moet ek vir jou doen?" Waaksaamheid beteken om op die uitkyk te wees.
Die derde aspek rakende gebed – behalwe volharding en dankbaarheid en waaksaamheid – is voorbidding (vers 3).
Paulus deins nie daarvan terug om vir die mense direk te vra om vir hom en sy bediening te bid nie. En hy sou dit nie doen indien hy nie absoluut oortuig was dat voorbidding God se wil was en dat dit "werk" nie!
Aan die een kant weet Paulus dat God soewerein is en maak en doen soos Hy wil en dat Hy vir hom deure vir Evangelieverkondiging kan oopmaak net wanneer en waar en hoe Hy wil – met of sonder gebed.
Maar aan die ander kant steun die apostel op die Kolossense se voorbidding hiervoor!
Die Here kies dus om Sy Raadsplan uit te werk en in die proses mense se voorbidding daarin te gebruik. Hoe dit werk, weet ons nie. Maar ons weet een ding: Ons mag nooit sê dat dit nie nodig is om te bid nie, want die Here is soewerein en sal in elk geval doen wat Hy wil nie.
Daarom roep Paulus die gemeente op: Bid asb vir my – vir oop deure vir verkondiging, maar ook dat die Here my sal help om die boodskap so duidelik en helder as moontlik te verkondig. Want dit is my opgelê om dit te doen! Die dwang is my opgelê.
2 Tweedens praat 'n Christus-gelowige nie net met God nie, maar ook met ander mense (verse 5-6).
Die Heilige Gees lei vir Paulus om drie spesifieke aspekte uit te wys: 1 Die gelowige se praat met mense wat nog nie Christene is nie 2 Keurige praat en 3 wysheid & insig
1 PRAAT MET MENSE WAT NOG NIE CHRISTENE IS NIE > KOOP DIE TYD UIT >> Dis onomstootlik waar: Waar 'n mens op die Here Jesus hoop en die Heilige Gees beheers jou lewe, is jy altyd op die uitkyk vir geleenthede om die Evangelie met mense te deel. En sulke geleenthede duik byna oral en daagliks op. Dit duik sommer vanself op. En die apostel sê: Maak die beste gebruik van elke geleentheid. PRAAT met mense oor die hoop wat binne in jou leef. Maar doen dit met wysheid en oorleg. Moenie geleenthede laat verlore gaan nie.
2 KEURIGE PRAAT > "Met sout besprinkel". Sout werk bederf teen. So behoort Christene se praat 'n seën vir ander te wees. Altyd. En dit behoort selfs 'n reinigende uitwerking te hê in 'n verrotte wêreld. Is dit nie wonderlik wat ons positief kan vermag slegs deur wat ons praat nie? Ook wat ons op FB praat deur te skryf! En deur met onsself te praat in ons gedagtes. Ons gedagtes is aaneenlopende PRAAT! En ons is dikwels in die toestand (en siekte) waarin ons is as direkte gevolg van wat ons met onsself praat! Ons praat dikwels leuens met onsself. Ons praat dit wat in stryd is met die Woord. En daarom beland ons in toestande.
Dink net daaraan: As ek Filip 4:8 se lysie my eie kan maak en met myself kan praat slegs dit wat waar, eerbaar, regverdig, rein, lieflik, lofwaardig, en prysenswaardig is – dan sal ek seker nooit psigo-somatiese siektes hê nie en die minimum spanning en angs. As my "self-talk" gevul kan wees met die Woord en onder leiding van die Gees – sal my hele lewe anders wees. Maar, dan moet ek natuurlik die Woord baie lees en die inhoud van die Woord in my geestelike bloedstroom kry.
Verstaan u waarom die Skrif soveel klem lê op die TONG, op woorde. Want God self het gekies om deur woorde te kommunikeer. En woorde kan lewe skep. Nie woorde opsigself nie, maar die inhoud van ons worode – waar die inhoud God se Woord is. As ons onder die beheer van die Gees leef, besit ons die vermoë om lewe in ander te skep. Omdat dit die EVANGELIE is wat lewe skep! Dit kan 'n mens se lewe sinvol/betekenisvol en opwindend maak – veral in ons gebroke wêreld en land waar duistere magte daagliks probeer om mense net skade te berokken. In só 'n duistere wêreld beweeg God se ware kinders rond met 'n magtige wapen: Hulle WOORDE – gevul met God se Woord. Dink net wat 'n verskil dit kan maak.