Die forum-webblad verklaar: “Ons glo die volgende Einstein sal ’n Afrikaan wees. Ons werk daaraan om Afrika ’n spilpunt vir wetenskappe en tegnologie in die wêreld te maak.”
In 2013 was dr. Mohlopheni Jackson Marakalala van die eerstes wat daardeur gefinansier is. Ek neem ’n foto van hom onder ’n banier waarop sy gesig pryk.
In matriek moes hy en sy klas ’n wiskundehandboek deel en hy was die eerste leerling van sy taamlik nuwe skool in Limpopo wat universiteitstoelating gekry het.
Ná sy studie aan Harvard bestudeer dié dosent van die Universiteit van Kaapstad nou aansteeklike siektes soos tuberkulose.
Op die afsluitingsgeselligheid speel ’n Rwandese musiekgroep selfs Johnny Clegg se musiek. Die jonger kongresgangers raak ’n ritmiese treintjie waaragter tot die NEF-voorsitter in sy snyerspak uitgelate inval.
Nie almal bewonder sy bestuurstyl nie. ’n Israeliese webblad skryf dat vrees vir boetes die nasie op hul tone hou. Volgens ’n 2015 Human Rights Watch-verslag is die regering ’n boelie wat Kigali skoonmaak van “ongewenstes” soos straatverkopers, prostitute en boemelaars. Dis glo sodat die stad op die oog af netjies lyk en buitelandse hulp kan bly instroom na wat voorgehou word as “Afrika se rolmodel-land”.
“As ’n diktator dan nou oor my moet regeer, dan wil ek ’n funksionele een hê . . . Ek sê nie ek stem saam met onderdrukking nie. As Afrika se diktators daarop aandring om aan die bewind te bly, moet hulle ten minste die ordentlikheid hê om hul land ’n beter plek te maak. Ek het deur Afrika gereis en nooit gesien wat ek hier sien nie. Ek het ontnugter geraak, maar Rwanda gee my hoop dat Afrika kan verbeter.”
Ek is op dieselfde vliegtuig huis toe as die Malawiese innovasiepryswenner. Sy’t haar tafel-grootte wentjek onder die arm. “Dis nie ideale handbagasie nie,” erken sy met ’n trotse glimlag. “Maar hoe kan ek so iets groots net agterlaat?”