Waarom is die Republiekdag van Indië op 26 Januarie? - Geskiedenis Podcasts - 2022
Ek lees op Wikipedia dat 26 Januarie as die Republiekdag van Indië gevier is, want dit is op hierdie dag in die jaar 1929 dat die Indiese Nasionale Kongres die onafhanklikheidsverklaring verklaar in teenstelling met die heerskappy van die Britte.
Ek onthou hoe my geskiedenisonderwyser ons gevra het waarom 26 Januarie gekies is en nie 'n ander dag deur die Indian National Congress nie. Ons kon nie antwoord nie, en sy het ons vertel dat sy lankal self ondersoek ingestel het om slegs een moontlike antwoord uit te vind; sy het 'n navorsingsartikel gevind waarin gesê word dat daar tydens die vergadering van die Indian National Congress besluit is dat die laaste Sondag van Januarie sou as Republiekdag gemerk word. Ek wil verifieer dat dit die waarheid is, en indien wel, kan iemand die navorsingsdokument noem.
26 JANUARIE: Van Onafhanklikheidsdag tot Republiekdag
Eerstens 'n verduideliking: die 26ste Januarie is oorspronklik verklaar Onafhanklikheidsdag deur die Congress Party in 1930, die dag wat gekenmerk word deur 'n pand van onafhanklikheid. Aangesien die Indiese onafhanklikheid egter op 15 Augustus 1947 werklik bereik is, het die 26ste Januarie geword Republiekdag in plaas daarvan om die dag in 1950 te vier, het die nuwe grondwet in werking getree (hoewel dit eintlik op 24 Januarie 1950 onderteken is).
Die rede waarom Javaharlal Nehru, destydse eerste minister, die 26ste as Republiekdag gekies het, is duidelik gemaak in 'n boodskap aan die land:
Hierdie dag verbind die verlede met die hede, en daar word gesien dat hierdie hede uit die verlede groei. Twintig jaar gelede het ons die eerste belofte van onafhanklikheid afgelê. Gedurende hierdie 20 jaar ken ons stryd en konflik en mislukking en prestasie.
Tog, ongetwyfeld, 26 Januarie 1950, is 'n dag van groot betekenis vir Indië en die Indiese bevolking. Dit beteken wel die voleinding van een belangrike fase van ons nasionale stryd. Die reis is verby om plek te gee aan 'n ander en miskien moeiliker reis. 'N Belofte word vervul en elke vervulling van 'n pand gee bevrediging en krag vir toekomstige strewe.
Aangehaal in Jim Masselos, 'Republiekdag van Indië: die ander 26 Januarie' (Journal of South Asian Studies, vol. 19, 1996)
26 JANUARIE 1930: Die oorspronklike onafhanklikheidsdag
Na die kongrespartysitting in Lahore in Desember 1929 waarop die resolusie van Poorna Swaraj (volledige onafhanklikheid) aanvaar is, is die lede van die kongres se werkskomitee op 1 Januarie 1930 gekies: Mahatma Gandhi het noukeurig beheer oor wie gekies is. Op 2 Januarie het hierdie komitee Sondag 26 Januarie as Onafhanklikheidsdag gekies. Daar blyk geen spesiale rede te wees waarom die 26ste Januarie spesifiek is gekies, maar dit is waarskynlik deur Gandhi gekies en blykbaar deur omstandighede bepaal. In 'n artikel in Jong Indië gedateer 16-1-1930, skryf Gandhi:
Dit was maklik genoeg om die onafhanklikheidsresolusie by Lahore te aanvaar. Dit is moeilik genoeg om dit selfs met 'vreedsame en wettige middele' te bereik. Die eerste noodsaaklikheid is om die massas die boodskap van die kongres te laat weet, verstaan ​​en waardeer. Hulle moet weet wat onafhanklikheid beteken en wat dit waarskynlik gaan kos. En so het die werkskomitee, wie se taak is om die kongres in die daaglikse lewe van die mense te laat lewe, op Sondag 26ste vasgestel as Purna Swaraj (volledige onafhanklikheidsdag), wanneer 'n verklaring deur die werkende komitee gemaak sal word.
'N Datum vroeër as die 26ste sou waarskynlik te min tyd ingehou het om die belofte voor te berei om voorgelees te word tydens beplande vergaderings op die 26ste: korrespondensie tussen Gandhi en Nehru toon aan dat die pand nog in die konsepfase was tot ten minste die 17de van Januarie. Soos aangedui in die teks hierbo, was tyd nodig om die geleentheid bekend te maak.
Die keuse van 'n Sondag is ook interessant. Dit was moontlik doelbewus, want
Gandhi was nie ten gunste van optogte en toesprake nie hy wou nie 'n krisis aan die gang sit voordat hy gereed was met sy planne vir burgerlike ongehoorsaamheid nie.
Bron: Rudrangshu Mukherjee, 'Nehru & Bose: Parallel Lives'
As die Onafhanklikheidsdag op 'n werkdag gehou sou gewees het, sou Indiërs met regeringsgeleenthede geweier het om op daardie dag te werk as hulle vergaderings vir die belofte bywoon. Gandhi was egter (soos hierbo opgemerk) bekommerd om nie die Britte uit te lok voordat hy gereed was nie. As 'n Sondag inderdaad sy voorkeuropsie was, was die 19de moontlik te vroeg (sien hierbo), wat beteken dat die 26ste die vroegste moontlike Sondag was.
Dit laat nog steeds die vraag: waarom nie later as die 26ste nie? Die antwoord is waarskynlik dat Gandhi onder druk was om nie uit te stel nie, aangesien meer radikale faksies binne en buite die kongres dringend opgetree het. Onafhanklikheidsdag moes wees voordat burgerlike ongehoorsaamheid begin en
Gandhi is deur die werkkomitee van die kongres gemagtig om te besluit oor die tydsberekening en die metode van die burgerlike ongehoorsaamheidsbeweging. Hy het besluit om dit te doen deur van sy ashram in Sabarmati na die see in Dandi te marsjeer om sout te vervaardig in weerwil van die regering se soutmonopolie. Hy het sy optog op 12 Maart begin met 'n groep van een en sewentig toegewyde dissipels, en op 6 April het hy die soutwet oortree.
Dit sluit nie 'n datum in, byvoorbeeld, vroeg in Februarie uit nie, maar as daar geen rede was om na die 26ste uit te stel nie, waarom doen u dit dan?
Bronne (bykomend tot die hierbo genoem):
Khairul Anam, 'The Salt Satyagraha Movement, 1930-31' (Proceedings of the Indian History Congress, Vol. 68, Deel Een (2007), bl. 806-824)