Vyf uur saam met Mario, die suksesvolle sosiale kritiek van Miguel Delibes Huidige literatuur
Miguel Delibes word beskou as een van die belangrikste outeurs van die XNUMXste eeu, onder meer as gevolg van sy meesterstuk: Vyf uur saam met Mario. Hierdie roman, gepubliseer in 1966, is 'n getroue eksponent van sosiale realisme, 'n baie belangrike literêre tendens in Spanje in die middel van die vorige eeu. Daarom was dit 'n vertelstyl met 'n enorme kulturele gewig tydens die Franco-bewind.
Deur die innerlike dialoog van 'n vrou in 'n krisis - Carmen, haar protagonis - Delibes het die meeste van die destydse aanhoudende politieke en sosiale spanning in Spanje blootgelê. Nie tevergeefs nie, die koerant El Mundo ingesluit Vyf uur saam met Mario binne sy lys van "die honderd beste romans van die twintigste eeu."
1.1 Militêre studies en ervaring
1.3 Literêre loopbaan
1.3.1 Res van romans deur Miguel Delibes
1.4 Dood en nalatenskap
2 Vyf uur analise met Mario
3.0.1 Die kontras tussen twee lewenstyle
Miguel Delibes Setién is op 17 Oktober 1920 in Valladolid, Spanje, gebore. Hy was die derde kind van die huwelik tussen Adolfo Delibes en María Setién. Sy vader was die voorsitter van die regsgeleerdheid aan die Handelskool van Valladolid. Aan die ander kant was sy grootvader aan die moeder - Miguel María Setién - 'n bekende regslid van die Carlist politieke beweging.
Militêre studies en ervaring
In 1936 studeer hy 'n hoërskool aan die Lourdes College in sy tuisdorp. Kort na Hy het as vrywilliger in die vloot van die rebelleleër tydens die Spaanse burgeroorlog (1936-39) gedien.. Nadat die oorlog verby was, het hy na sy vaderland teruggekeer om universiteitopleiding te ontvang; agtereenvolgens het hy studies in handel, regte en kuns voltooi.
In 1941, die Valladolid koerant Die noorde van Kastilië Delibes as tekenprenttekenaar aangestel. Nadat ek as Mercantile Intendant in Bilbao gegradueer het, die jong Miguel het die leerstoel vir handelsreg aan die Universiteit van Valladolid geneem. In April 1946 trou hy met Ángeles Castro, wat sy muse was in baie van die toekomstige literêre werke van die Spaanse skrywer.
Sy eerste boek verteenwoordig 'n debuut in styl: Die skaduwee van die sipres is verleng (1947), wenner van die Nadal-prys. Sy tweede roman, Selfs dit is dag (1949), is deur Franco se sensuur goedgekeur. Na die ongeluk het die kontrolators van die regime hom noukeurig opgevolg toe hy vakke gegee het wat verband hou met die burgeroorlog.
In elk geval, met Die manier (1950) Delibes het toewyding behaal in die wêreld van briewe en literêre uitdrukking van die Spaanse naoorlogse periode. Alhoewel die sensuur hom duidelik nie teister nie, veral nadat hy as adjunkdirekteur van Die noorde van Kastilië. Ten spyte van hierdie, die skrywer van Valladolid stop nie sy ritme gedurende die vyftigerjare nie en hy het voortgegaan om gemiddeld een boek per jaar uit te gee.
Res van romans deur Miguel Delibes
My afgodse seun Sisi (1953).
Hunter's Diary (1955). Wenner van die Nasionale Literatuurprys.
Dagboek van 'n emigrant (1958).
Die rooi blaar (1959). Wenner van die Juan March Foundation Award.
Die rotte (1962). Wenner van die kritici.
Gelykenis van die weghol (1969).
Die onttroon prins (1973).
Die oorloë van ons voorouers (1975).
Die betwiste stemming van Señor Cayo (1978).
Die heilige onskuldiges (1981).
Liefdesbriewe van 'n wulpse seksagent (1983).
Die skat (1985).
Heldehout (1987). Wenner van die City of Barcelona-toekenning.
Dame in rooi op grys agtergrond (1991).
Dagboek van 'n afgetredene (1995).
Die ketter (1998). Wenner van die Nasionale Literatuurprys.
Miguel Delibes is op 11 Maart 2010 oorlede. Meer as 18.000 XNUMX mense het sy brandende kapel bygewoon. Hy het 'n baie groot en ryk werk agtergelaat. Afgesien van sy 20 gepubliseerde romans, het hy die bekendstelling van nege kortverhaalboeke, ses reisboeke, tien jagboeke, 10 opstelle en ontelbare koerantartikels voltooi.
Ontleding van Vyf uur saam met Mario
Vyf uur saam met Mario.
U kan die boek hier koop: Vyf uur saam met Mario
Op 1 April 1939 eindig die haglikste konflik in die onlangse geskiedenis in Spanje. Franco se oorwinning het beteken dat die Falangiste na die mag opgeneem het onder die onbetwisbare heerskappy van "el caudillo". Boonop het die grondwetlike hervormings van 1942 en 1947 die 'wettiging' van die regime voltrek, met die nodige aandadigheid van die Katolieke Kerk.
Ellende het geheers, daar was geen reg op kritiek of enige direkte teleurstelling nie. Na aanleiding, die sosiaal betrokke verhaal word een van die min vensters wat die lyding van 'n groot deel van die bevolking kan beskryf. In hierdie sin is die volgende opvallendste:
Die salaris van die meeste werkers het skaars hul voortbestaan ​​moontlik gemaak.
Alhoewel talle klein ondernemings geskep is, kom dit gewoonlik van die swart mark (omdat hulle geen ander keuse gehad het nie).
Patriotisme het alles geregverdig. Van die ontginning van olie (in bitumine velde) tot die mees absurde sensuur in geval van bevraagtekening van 'die goeie bedoelings' van die regering teenoor die regering.
Binne die subgenre van betrokke literatuur, Vyf uur saam met Mario behoort tot die eksistensiële neorealistiese roman (tydperk tussen 1939 - 1962). In hierdie toneelstuk, Delibes gebruik die monoloog van sy protagonis — wat agter haar man staan ​​— om die nuanses van 'n gefrustreerde persoon te openbaar, baie egosentries en hoofsaaklik taamlik fascisties.
Die kontras tussen twee lewenstyle
Die hoofkarakter laai in sy innerlike dialoog al die opgehoopte verwyte teenoor sy oorlede man op. Net so bied dit die leser 'n gedetailleerde oorsig oor die lewe van die Valladolid-middelklas gedurende die na-oorlogse era. Al die sentimentele hardheid wat uitgespreek word, word egter tot 'n mate versag deur die kort humoristiese of sagte dele van die teks.
Die toneelstuk bied ook 'n kontras tussen die families van die protagoniste. Enersyds het Carmen se ma 'n waardige, korrekte en eerlike lewe gehad, net soos haar vader 'n joernalis van die koerant ABC was. Aan die ander kant het Mario se moeder (die dooie man) onverskillige gewoontes gehandhaaf en was sy vader 'n baie pessimistiese man, met 'n gebrek aan ordentlikheid om selfs te sterf.
Aan die einde van al die verwyte van Carmen is daar 'n wesenlike motivering. Wel, haar grootste klagte is dat haar man nie genoeg geld in die lewe verdien het om meer voorwerpe vir haar te koop nie en meer dienste ontvang. Sy spog ook met haar ydele kant deur te spog met die staar wat sy van jong seuns af gekry het toe sy jonger was.
Daarbenewens het Menchu ​​- die bynaam van die protagonis - ook nie Mario se vriendelike en beleefde gedrag met mense uit die mees benadeelde klasse verstaan ​​nie. Ten slotte bely die protagonis dat hy 'n liefdesverhouding met 'n jeugvriend gehad het wat (sy sweer) nie ouer geword het nie. Die toneelstuk word afgesluit met Carmen se versoek om vergifnis aan haar man.