Die skool van die New Criticism ontleen sy naam aan John Crowe Ransom se boek getitel The New Criticism (1941). In die boek skryf hy oor die kritiese studies van I.A. Richards (The Principles of Literary Criticism, 1924), T.S. Eliot (The Sacred Wood, 1920), William Empson (Seven Types of Ambiguity, 1930) en Yvor Winters. Hy kom tot die gevolgtrekking dat die tyd ryp is vir 'n "nuwe kritiek". Mense wat invloed op die New Criticism se ontwikkeling uitgeoefen het was Ford Madox Ford, T.E. Hulme, Ezra Pound, T.S. Eliot, I.A. Richards, William Empson en in 'n mate ook Joel Elias Springarn, Irving Babbitt, Paul Elmer e.a. Die New Criticism het 'n invloed op die literatuurstudie in Engeland gehad, maar dit het veral in die VSA 'n afsonderlike skool van literatuurkritiek gevorm.