Die passasiersdek het bestaan uit twee dekke met kajuite vir 72 passasiers. Daar was 'n promenade-area met groot vensters wat kon oopmaak tydens die vlug, 'n restaurant, 'n lees-en-skryfkamer en 'n spesiale rookkamer. Die rookkamer het 'n hoër lugdruk gehad sodat waterstof nie na binne kon lek nie. Die stuurkajuit was voor, onder aan die lugskip.
Voor die ongeluk het die Hindenburg reeds sewentien retoervlugte oor die Atlantiese Oseaan gemaak; tien na Amerika en sewe na Brasilië. Tydens die ongeluk was daar 36 passasiers en 61 bemanningslede aanboord.
Sy laaste vlug het op 3 Mei 1937 in Frankfurt begin en volg 'n roete oor Keulen, Nederland, oor die Engelse Kanaal en langs die suidelike kus van Brittanje. Hiervandaan volg dit 'n roete suid van die kus van Groenland, oor Newfoundland, na New York en dan na Lake Hurst. Die verwagte aankomstyd was om 06:00 maar die lugskip word vertraag deur 'n sterk wind en die aankoms was eers na 18:00.
Om 18:22 word die bevelvoeder kapt. Max Pruss ingelig dat 'n donderstorm opgeklaar het en hy nader Lake Hurst uit die suidweste. Om 19:00 kry hy toestemming om te land. Hy vlieg oor die lughawe om hom te vergewis van toestande op die grond en nader die landingstoring uit die weste – teen die wind soos vereis was. Tydens die proses word gas vrygelaat om hoogte te verminder en die enjins word in trurat gesit om spoed te verminder.