KUIERGAT - Johann van Staden en vriende - jy ook !: Soos Hy neem, so gee Hy ook
Soos Hy neem, so gee Hy ook
Vandag, Maandag 20 Maart 2006. 'n Maandag soos baie ander. Alles dieselfde soos altyd. Alles tog ook heeltemal anders as altyd. Hartseer en vreugde. Soos soet en suur. Soos dag en nag. Soos die koms van die lente na 'n bitter koue, ongenaakbare winter. Voëltjies fluit en kwetter en bou nessies, en juig in die vreugde van sonskyn. Skielik, asof deur miljoene kabouterhandjies gehelp en aangevuur deur die belofte van lewe in son en lig en warmte, breek groen sprietjies deur barre grond, en bome word getooi deur skaam groenerigheid, wat binne dae en weke ons leefwêreld gaan omtower in 'n paradys van groen en kleur.Aan die anderkant van die wêreld kruip winter-herfs ongemerk en byna slu, soos 'n dief in die nag, stadig, nader. Die son tree aan vir diens 'n paar minute later elke dag, en raak effens bleek om die kiewe. Asof skelm, draf die son ook al hoe vroeër laatmiddag effens vinniger om plek te maak vir aandskemer. So besef 'n mens byna nie dat die dag nou korter geword het nie, en jy reik ook onwillekeurig uit na daardie trui wat jy tog nie so lank gelede sommer so losweg in die hoekie van die kas gegooi het nie.Vroegoggend vanoggend het die Here dit ook goed gedink om vir Neville te kom haal en huis toe te neem. Dit was te swaar vir Hom om te sien hoeveel pyn Neville gehad het, en om sy lyding te moes aanskou. Sy liggaam kon net nie meer die aardse pyne hanteer nie, en omdat Jesus goed is, en omdat Jesus lief is vir Sy kinders en hulle nie onnodig wil laat swaar kry nie, het Hy 'n spesiale engel Centurion toe gestuur om vir Neville gemaklik die pad terug te wys en te verwelkom in die Ewige Lewe waar hy geen pyn sal hê nie. My vriend, ou 'Loop-en-Val' Neville, nooit weer sal jy val nie. Nooit weer sal jy nodig hê om te onthou om jou pille te drink nie. Rus sag. Rus in ewige vrede.Vandag het die Vader van alle lewe dit ook in Sy almagsplan gehad om vir Hannelie en Dewald hulle lankverwagte prinsessie te gee. Dehanné van Staden het vandag die lewenslig aanskou, nadat Hannelie en Dewald ook baie lank moes wag. My ou Boetie en Sussie, ons is saam met jullle bly - en trots - en dankbaar ! Ons het nie aldag verstaan hoekom dit so lank moes neem nie, maar vandag weet ons dat dit reg was. Prys die Heer ! Mag hierdie pragtige bondeltjie genade ook vir julle en ons almal vreugde bring, en 'n ligstraaltjie elke dag wees, oral waar sy gaan. Mag julle so spesiaal vir haar wees soos wat sy vir julle is.Soos die Vader neem, so gee Hy ook veelvoudig. Ons wik, maar God beskik.
Johann van Staden @ 3/21/2006 10:04:00 AM Comments>
Hallo Johann, bly saam met jou! Jenoob Kuwait.
Anonymous : Sunday, March 26, 2006 5:18:00 PM Ek wil ook net se dat daar "mixed emotions" by ons was hierdie maandag. Ons het ook die voorreg gehad om vir Neville te kon ken vir 'n kort tydjie. Net soos ou Alwyn, was hy nooit "af", of "lelik kwaad" of ongeskik soos ons "normale ???" mense soms raak nie. Hy was altyd beskikbaar om te help, en so sou hy net sy beste gee. Ons is soos Johann gese het baie armer sonder hom, maar in dieselfde asem wil ek in my gebrokenheid se dat ek glo hy nou werklik saam met ons Skepper leef. Net ook iets oor Dewie en Lillie se geskenk en wonderwerk. Indien daar van ons is wat ooit in donker oomblikke sou twyfel, word dit op hierdie maandag weg gevat. Al baie het ek gehoor dat God se tyd, nie ons tyd is nie, maar so in die hedendaagse moderne gejaag word dit waar. Dan wil ek ook net vir my Ouboet komplimenteer met sy skryfkuns. Ek het al baie gewonder wat daar in die verre Duitsland aan die gebeur is. Nou begin dit vir my lyk asof hy so in die stille besig is om 'n boek te voltooi. Maar ons geniet dit, so doe so voort, ons stem saam met jou.
Anonymous : Thursday, March 30, 2006 12:35:00 PM Soos hy gee, so neem hy...het my lank laat dink. Dink oor die lewe wat soms gegee word en dan sonder dat Hy neem, besluit die mens dat daar 'n einde aan 'n klein lewetjie gemaak moet word: omdat dit nie nou sosiaal geleë is om 'n baba te hê nie, of dalk om een of ander mediese rede...Ongeveer agt en 'n half jaar gelede het my Ginekoloog my gekontak. Sy wou my dringend sien. Eintlik vir albei van ons... my en my man. Spanningsvol moes ons die nuus aanhoor. My voorlopige bloeduitslae het 'n sterk moontlikheid aangetoon dat my groeiende baba 'n Downs-baba gaan wees. 'n Amniosintese is gedoen. 'n Naald is in my buik ingesteek en vrugwater is getrek om genetiese toete te doen. Die dilemma was: indien die toetse van die amniosintese uitwys dat ek 'n Downs-baba het, sou dit te laat wees vir 'n aborsie.Ek en my man is vir berading na 'n sielkundige verwys. Die besluit moes onmiddelik gemaak word: 'n Aborsie...of nie. Die vraag het by my opgekom: Hoe kan ek besluit of 'n lewe weggeneem moet word? Ek het besluit om die baba te hou!Baie mense het my gewaarsku oor my besluit. Om 'n gestremde kind groot te maak sou al my energie tap... en niks sou oorbly vir die res van die familie nie.'n Maand later is die goeie nuus aan my meegedeel: Anri gaan nie 'n Downs-baba wees nie. Ek het gehuil en gelag van blydskap.Hy het gegee...wie is ek om te besluit dat dit weggeneem moet word?
Cora vd Merwe : Sunday, April 02, 2006 11:28:00 AM Post a Comment	<< Home
Sukses (1) Chris skryf van Denemarke (0) My Skoonouers (0) Mansdinge - vir 'n spesiale meisie (1) Ek bak my eie brood (0) Ek is trots op my Pa en my Ma (0) Waardering en Irritasies (1) 'n Kerrie-kosmaak-foukie (2) Diktatorskap - die antwoord vir SA ? (2) Doopname (1) SKAKELS