Cara Wagenaar van Pretoria is op 28 weke gebore en was van jongs af ’n fyn dingetjie. Die klein, blonde meisietjie het egter toe reeds, en selfs ná haar eerste verjaardag, ’n boepie gehad.
Toe sy egter een dag die 14 maande oue Cara se doek ruil, het sy ’n harde knop omtrent so groot soos ’n tennisbal onder haar baba se regterkantse ribbes gevoel.
“Ek is ’n geregistreerde verpleegster en het geweet dis nie goeie nuus nie, maar nie vir een oomblik het ek gedink dit kon kanker wees nie. Ek het nietemin onmiddellik ’n afspraak by die pediater gemaak.”
Carli vertel dat sy die skrik op die pediater se gesig kon sien toe hy Cara ondersoek. Die pediater het dieselfde aand nog vir hulle ’n afspraak by ’n pediatriese chirurg by die Kloof-hospitaal in Pretoria gereël. Die chirurg het die gewas vinnig raakgevoel en twee dae later ’n biopsie in die teater gedoen.
Cara se chemoterapie het altesaam 10 maande geduur. In hierdie tyd het sy elke drie weke ’n week lank behandeling ontvang. Henno en Carli het vir haar gelees en hulle het saam ingekleur en speletjies gespeel – alles om Cara vir lang rukke te laat stil sit terwyl die middel by haar lyfie inloop.
Ná ses maande van behandeling het die neuroblastoom glad nie gekrimp nie. Die onkoloog het toe nog drie maande van chemoterapie bygevoeg. Cara het al so gemaklik in die hospitaal geraak dat sy die plek vol gestap het terwyl sy die staander saamstoot waaraan die chemo-drup gehang het.
“Dit was moeilik. Ek en Henno het die nuus en stres elkeen op ons eie manier probeer hanteer. Jy sukkel om te slaap en die slegte nuus oorweldig jou. Jy besef sy kan sterf,” vertel Carli.
Cara se chirurg het saam met ’n ander chirurg besluit om te opereer om die gewas effens weg te sny waar dit moontlik was.
’n Bekende pediatriese neuroloog van Pretoria is ingeroep om Cara te help. Hy het Pres-sindroom (omkeerbare ensefalopatiesindroom) gediagnoseer. Die toeval was die gevolg van hoë bloeddruk wat op sy beurt weer veroorsaak is deur hormone wat deur die chemoterapie afgeskei is.