Ek wonder... | Nuus24
LAASTE OPGEDATEER: 2013-05-18, 09:22
Sien al Jan Twak se kentekens.
01 November 2012, 15:19
Daar is min soorte mense wat deesdae hul vuurwapens stewiger en meer gereed vashou as ’n transito-veiligheidswag in Suid-Afrika. Een van daai min soorte mense is ’n pa met ’n mooi veertienjarige dogter. Met ons staatshoof as rolmodel en gratis kondome by skole is daar ’n klimaat geskep waar hiënas na ’n gratis spitbraai genooi word. Ek loop met my gewere oorgehaal en bejeën elke lid van die menslike spesie, wat net lyk of hy in die besit van ’n penis is, met besonderse suspisie en gereedheid. Veral as jou veertienjarige meer soos ’n agtienjarige lyk en nou al ’n jaar lank kop en skouers bo haar ma uittroon. Vrydae is dit erger as hulle uitgaandrag by die skool moet dra. Dan is dit bloes, skirt en sykouse. Sykouse!? Vir ’n veertienjarige, standerd sessie! Demit, toe ek veertien was, was my uitgaandrag ’n vuil Adidas-rugbybroekie om mee te gaan kleilat speel. So laai ek nou die dag vars patrone in my gewere toe ek hoor Elize het gaan koffie drink by ’n seun. Die seun is in matriek en die gevaarligte blits soos ’n disko in my kop. Ek meen ek was mos sélf ’n matriekseun gewees. Ek weet mos waaraan dink die goed van direk na ontbyt tot kort duskant slapenstyd. En dis beslis nie koffie-drink nie! My gemoed kalmeer effens toe ek hoor dit was by Marius Verwey. Ek hou nogal van die seun. Ek het eenmaal tydens skolerugby langs die veld gestaan toe hy met ’n rooikaart van die veld gejaag is. Dit was vir ’n gevaarlike têkkel op ’n opponent van omtrent twee keer sy grootte. In my boekies sê dit nogal iets van ’n mens. En toe Marius na die afstuur langs my op sy knieë sak en sy frustrasie uithuil met ’n "bliksem, bliksem, bliksem, hoe kon ek so stupid wees?" het my hart nogal ’n sagte plekkie vir die seun gekry. Nóg ’n paar punte in mý boekie. Ek meen die seun het duidelik besef hy het ’n fout gemaak en was jammer daaroor. Ek meen as jy ’n ou só wil têkkel, moet jy dit doen sodat die ref jou nie kan sien nie. Dus ignoreer ek maar die koffie-drink voorval en maak nie te veel van ’n ophef nie. Ek kén ook mos nou al ’n tiener. Hulle wil en sal altyd die teenoorgestelde doen van wat jy sê. Netnou wil sy by die ou gaan tee drink. So werk ek nou die dag deurnag aan ’n videoprojek wat dringend moes klaarkom. Hier by vyfuur die oggend raak ek uit twak uit en ry vinnig garage toe om weer in besit van ’n paar sigarette te kom. Ek kry vir Marius op my pad. Dit is nog blouskemer en die son lyk traag in sy besluit om op te kom om die koue weer te trotseer. Marius dra ’n massiewe pakkasie. My eerste gedagte is: "Ja bliksem waar het jy nóú oorgeslaap dat jy dié tyd van die oggend eers huis toe loop!" Ek stop by Marius en verneem na sy vroeë oggend-aktiwiteite. "Ek lewer koerante af Oom," sê hy half skaam. Ek bekyk die pakkasie wat hy dra van naderby. Dit is ’n massiewe stapel Volksblaaie. En ék voel skielik skaam. Om vyfuur die oggend in ysige koue, koerante af te lewer en dan nog reg te maak vir jou eindeksamen, sê nogal iets van ’n mens. In my boeke selfs meer as om ’n groter ou as jy, te têkkel. En ek sit en wonder toe ek wegry. Ek wonder oor ons vooropgestelde persepsies. Oor die stereotipes wat ons self geskep het. Miskien is my dogter veiliger by ’n matriekseun wat koerante aflewer as by ’n standerd sessie met ’n broek vol planne. Ek wonder. Miskien moet ek nóg ’n geweer bykoop. Ek wonder. Word Gepubliseer!
840 keer gelees