Die nut van die nuttelose, 'n manifes teen kommodifisering | Huidige literatuur
Die nut van die nuttelose
John Ortiz | | Toets, skrywers, goedere, Letterkunde
Die nut van die nuttelose.
Die nut van die nuttelose. Manifesteer, is 'n boek deur die Italiaanse professor en filosoof Nuccio Ordine. Dit is in Jordaan deur Jordi Bayod in die Spaans vertaal en in 2013 deur die Acantilado-uitgewery gepubliseer. Dit gee aandag aan die relegasie van humanistiese vakke in burgerlike onderwys. Wel, volgens die Calabriese skrywer word die kommodisering van onderwys- en tegniese vakke vooropgestel ten gunste van 'winsgewende' aktiwiteite.
Literêre ontleders soos Miguel Guerra (2013) van die Universiteit van Zaragoza het die benaderings wat in Die nut van die nuttelose. Guerra spreek uit: "... deur een van sy bladsye sal u sekerlik 'n anekdote, 'n aanhaling, 'n opmerking vind wat die behoefte om hierdie boek te versprei, regverdig." Ordine se werk gee uitdrukking aan persele waarvan dit lyk dat dit dag na dag weer bevestig word.
1 Oor die skrywer, Nuccio Ordine
2 Om in konteks te kom, 'n fragment van die werk
3 Struktuur van die werk
4 Die drie hoofstukke
5 Die geesteswetenskappe in die XNUMXste eeu
6 Medelye en gesonde verstand
7 Die nuttige nutteloosheid van literatuur
8 Dankbaarheid vs. utilitarisme
9 Die universiteitsonderneming en die studentekliënte
10 En die kuns?
11 Kuns en kultuur in krisistye
12 Besit dood: Dignitas hominis, Love, Truth
13 Slot en die opstel van Abraham Flexner as bylaag
Oor die skrywer, Nuccio Ordine
Nuccio Ordine is op 18 Julie 1958 in Diamante, Calabrië, gebore. Hy word beskou as 'n owerheid oor Renaissance en die huidige Giordano Bruno-kwessies. Hy gee tans les aan Italiaanse letterkunde aan die Universiteit van Calabria. Hy is ook erelid van die Centre for Italian Renaissance Studies aan die Harvard Universiteit en die Alexander von Humboldt Stiftung.
Ordine maak ook deel uit van die aanvullende personeel aan talle Amerikaanse (Yale, New York) en Europese (EHESS, École Normale Supérieure Paris) universiteite., Universiteitsinstituut van Parys, onder andere). Sy werke is in meer as 15 tale vertaal. Hy is ook rubriekskrywer vir Hardloop van die Sera af en direkteur van gesogte Renaissance-versamelings in Napels, Turyn en Milaan.
Om in konteks te kom, 'n fragment van die werk
'In die heelal van utilitarisme is 'n hamer eintlik meer werd as 'n simfonie, 'n mes meer as poësie, 'n moersleutel meer as 'n skildery: omdat dit maklik is om die effektiwiteit van 'n werktuig te beheer, terwyl dit al hoe moeiliker is om te verstaan ​​waarvoor musiek, literatuur of kuns gebruik kan word.
«Die volgende bladsye gee geen voorgee om 'n organiese teks te vorm nie. Dit weerspieël die fragmentasie wat hulle geïnspireer het. Om hierdie rede kan die ondertitel — Manifesto — ook buite verhouding en ambisieus lyk as dit nie geregverdig word deur die militante gees wat hierdie werk voortdurend geanimeer het nie ".
Struktuur van die werk
Die skrywer spreek van meet af aan sy motiverings vir die skryf van die opstel, wat gebaseer is op sy militante gees. Terselfdertyd verduidelik Ordine dat sy uitgangspunt nie was om 'n organiese geskrif uit te brei nie, en daarom is sy verhaal nie objektief of volledig nie. Hy gebruik analogieë uit tekste uit verskillende tydperke wat in 'n sekere chronologiese volgorde aangebied word om sy argument te regverdig Die nut van die nuttelose.
Die drie hoofstukke
Die boek is in drie hoofstukke verdeel:
Die eerste gaan in op die voordele van literatuur en ander 'nuttelose' kunste.
Die tweede is toegewy aan positiewe transformasie wat gedryf word deur die praktiese wins van onderrig, navorsing en kultuur.
In die derde hoofstuk word die skadelike gevolge van die "illusie" van besit op die US uiteengesit dignitas homalis. As afsluiting (perfek) word 'n opstel van Abraham Flexner blootgelê.
Die geesteswetenskappe in die XNUMXste eeu
In die inleiding van Die nut van die nuttelose, gee die Italiaanse intellektuele die oorheersende materialistiese intrige in die huidige onderwys uiteen. In hierdie konteks word opvoedkundige programme en ministeriële begrotings beplan met 'n ooglopende miskenning van die geesteswetenskappe. Dit is gebiede met 'n vrye en losstaande wese, geskei van 'meer praktiese toepassings' en winsgewend.
Daarteenoor gaan die humanistiese kennis veel verder as om die gees te kweek. Danksy hul onbaatsugtige aard is dit van kardinale belang vir die evolusie van die beskawing en die kulturele ontwikkeling van die mensdom. Daarbenewens verdedig Ordine dat die karakter van integrale onderwys nie bevooroordeeld kan wees deur kennis wat op nie-utilitêre en / of kommersiële doeleindes gemik is, te herlei nie.
Medelye en gesonde verstand
Ordine wil nie die geesteswetenskappe bo alle ander kennis toon nie. Dit beskryf eerder die intrinsieke waarde van wetenskap, tegniese vakke en mededingendheid. Hy dring egter daarop aan dat selfs praktiese vakgebiede 'n bykomende waarde het, baie anders as die merkantilistiese. Daarom kan al die vormingsareas van die mens gelyktydig gerig wees op kritiese en medelydende denke; hulle is nie eksklusief nie.
Die nuttige nutteloosheid van literatuur
Volgens Wilson Enrique Genao in Universiteit Pedagogiek Notaboek (2015) neem die skrywer die interdissiplinêre besinnings van "geestelikes soos Vincenzo Padula" u tesis te verdedig. Voeg "digters en skrywers soos Ovidius, Dante, Petrarca, Boccaccio, Cervantes, Shakespeare, Dickens, García Lorca, Márquez. En filosowe soos Socrates, Plato, Aristoteles, Kant, Michel Montaigne, Martin Heidegger en Paul Ricoeur ... ".
Op hierdie manier beklemtoon dit die belangrikheid van die lees van groot meesters in die letterkunde sonder om te fokus op enige voordeel of spesifieke onderrig. Ordine voer aan dat die hoofdoel van hierdie filosofiese lesings speels is. Die bydrae in terme van humanistiese bewustheid en diep denke is egter onmiskenbaar, wat dikwels die moeilikste verklaarbaar is.
Dankbaarheid vs. utilitarisme
Gekonfronteer met die argetipe van utilitarisme en fundamentalistiese merkantilistiese leerstellings, bied Ordine die waarde van illusie, ideale en afsydigheid. Dankbaarheid staan ​​in teenstelling met Heiddiengger se konsep van die mens, wat, oorweldig deur die alledaagse lewe, 'n bestaan ​​sonder kleur voer. Dit wil sê - sonder om die kapitalisme direk aan te val - wys die skrywer op 'n onderwysstelsel wat masjiene vorm sonder siel.
Iemand sonder tyd om oor 'nuttelose dinge' te dink, is 'n gevangene van sy eie basiese behoeftes, 'n wese sonder 'n aangename bestaan. Die diamantfilosoof sluit die eerste hoofstuk af met die gewysde rol van geesteswetenskappe in die vorming van verantwoordelike, metodiese en sosiaal toegewyde burgers.
Die universiteitsonderneming en die studentekliënte
Die tweede hoofstuk fokus op die paradoks wat steeds die negentiende-eeuse kwaliteit van 'kuns ter wille van kuns' wek. in die hedendaagse samelewing. Dit het gevolglik baie moeilik geword om die tendens van die skynbaar onstuitbare transformasie van universiteite in maatskappye te oorkom. In sulke omstandighede aanvaar studente sonder twyfel die rol van klante wat veral gemotiveer word deur 'n toekoms met materiële welvaart.
Aanhaling deur Nuccio Ordine.
Dus, "as die kliënt altyd gelyk het", lewer die kwaliteit van die onderrig die vooroordeel om 'n graad binne die kortste tyd te verwerf. Hierdie omstandighede sleep ook die fakulteit, en word bloot 'n bedienbare burokraat van die kommersiële toerusting van die universiteitsonderneming. Gevolglik beskou Ordine dit noodsaaklik om 'n universiteitstelsel te herontwerp wat byna uitsluitlik op die produksie van 'winsgewende personeel' gerig is.
En die kuns?
Laura Luque Rodrigo van die Universiteit van Jaén, breek die betekenis van Baudelaire se idee wat deur Ordine aangehaal word: "die nuttige man is skrikwekkend". In sy publikasie (2014) van Die Bose GenieLuque vra: "Beteken dit dat ons van nut moet vlug? Moet kuns per definisie nutteloos wees om mooi te wees? ".
Luque voer aan "... deur die geskiedenis heen het (kuns) verskillende funksies gehad, hetsy kategeties, verheerlikend, polities, suiwer esteties, ens. Uiteindelik het die hele skepping dus 'n nut, hoewel die resultaat, die finale voorwerp, geen belang by die skepper het soos dit gebeur het nie Aureliano Buendía, waarvan die uiteindelike voordeel ervaring was, daarom, as ons dit wil hê, sal ons altyd funksionaliteit in die hele skepping vind ".
Kuns en kultuur in krisistye
Nuccio Ordine gebruik frases uit Henry Newman en Victor Hugo om begrotingsverlagings op humanistiese vakke in opvoedkundige programme te veroordeel. Dit dring selfs daarop aan om die portefeuljes te verdubbel wat bestem is vir kulturele en artistieke programme in ongunstige situasies. Gevolglik bedink die skrywer geen onderrigprojeksie as dit beplan word sonder die groot klassieke nie.
Besit dood: Dignitas hominis, Love, Truth
In die derde deel van Die nut van die nuttelose, Ordine beraadslaag oor die valse verwagtinge wat voortspruit uit rykdom en mag. Dit verteenwoordig die minagtende posisie van die Italiaanse filosoof in die lig van die oppervlakkige houding van diegene wat ander op grond van klere waardeer. Net so ontleed die Italiaanse filosoof die tema van liefde en interpersoonlike verhoudings wat oorheers word deur die onfeilbare faktor van besittings.
Binne die bestek van dignitas hominis, liefde en waarheid is die gunstige gebied om ware onselfsugtigheid te openbaar. Daarom is dit in die Ordine-kriterium onmoontlik om die dignitas hominis onder die konvensionele parameters van die hedendaagse samelewing. Dit verpersoonlik 'n baie groot teenstrydigheid wat probeer om vrywilligheid te kenne te gee te midde van 'n 'beskawing' wat nie die materialistiese vorm van sy eie pedagogiek kan verbreek nie.
Slot en die opstel van Abraham Flexner as bylaag
Saam nooi die Nuccio Ordine-manifest plus die Flexner-opstel die leser uit tot permanente besinning as 'n manier om hul waardigheid te erken. 'N Toestand wat slegs bereik kan word deur middel van onderwys, gefokus op omvattende opleiding, sonder vooroordele of begrotingskortings wat veroorsaak word deur (die verskoning van) krisistye. Daarom is dit nodig om in hierdie verband te heroorweeg om voldoende reaksie op ons digitale era te vind.
Laastens dring Flexner daarop aan om die natuurlike nuuskierigheid van mense te inhibeer met die doel om 'die gratis soeke na nuttelose kennis' te bevorder. Omdat dit belangrik is? Wel, in die verlede het die mensdom reeds die waardevolle transendentale gevolge van die kreatiewe vryheid van die mens getoon. As 'n sogenaamde "nuttelose" voorwerp skadeloos is, wat is die sin om dit as 'n skadelike of gevaarlike voorwerp te beskou?
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » goedere » Die nut van die nuttelose
Luciano soveel dijo
die trivialisering van "kommersialisering", as 'n soort beskawingsfout, ten minste een aspek van Ordine se boek ontken: as ek nie na 'n boekwinkel gaan nie (persoonlik of aanlyn), het hy besluit om sy boek te koop, ek magtig die betaling met my kaart, ek hoop dat 'n e-pos dit na my sal bring, ek sal nooit lees wat dit bevat nie. Dit van die materiële teenoor die geestelike-werklike is 'n oordrywing wat verwar. Aan die mees benadeelde en openhartige. (En ek het die boek in drie tale, as gevolg van die nuanses, sien jy?).