Hoe om met u kind te praat oor armoede en haweloosheid (5-8 jaar) - Inligting - 2022
Wat u graadseun weet - en moet weet
Vyf- tot 8-jariges is besig om van oorgedra te word na hulself as deel van 'n groep. "Dit is dus 'n goeie ontwikkeling om te praat oor honger en armoede," sê Susan Linn, 'n kindersielkundige aan die Harvard Medical School. Hulle stel ook belang om iets aan die probleme wat hulle sien, te doen.
Kinders op die skoolgaande ouderdom sal baie vrae hê: "Hoe lank sal daardie persoon daar woon? Het hy kinders?" Wat u kind nodig het, is die begeleiding van u om oor die saak te dink. Dit is 'n sleutel om u eie houdings te bepaal voordat u dit weergee. Dink aan hoe u wil hê dat u kind op haweloses moet reageer - en hoe u dit op 'n sinvolle manier kan uitlê. Sommige ouers wil hê dat hul kinders versigtig moet wees oor panteerders; ander moedig hul kinders aan om vriendelik te wees en deernis te betoon.
Hoe om oor armoede en haweloosheid te begin praat
Bepaal u boodskap. Is u besorg oor die persoon se welstand as u met 'n panteerder optree? "Soms kommunikeer ouers waardes waaraan hulle nie regtig wil nie, maar doen dit onbewustelik," sê Judith Myers-Walls, medeprofessor in kinderontwikkeling en gesinstudies aan die Purdue Universiteit. As u nooit iets sê oor die mense wat elke dag op straat slaap nie, kan u die boodskap stuur dat dit nie in orde is om dit na vore te bring of dat u onverskillig is nie.
As u kind nuuskierig raak, is dit u idee om deur u gedagtes te werk, sodat u 'n duidelike boodskap kan kommunikeer. Wat is u reëls oor hoe vriendelik of versigtig u wil hê dat u kind moet wees?
Bring die onderwerp natuurlik na vore. As u 'n hawelose persoon teëkom of 'n verslag oor TV op armoede sien, vra u kind wat sy dink swak of haweloses beteken. 'N Velduitstappie na 'n groot stad of 'n vriendskap met 'n kind op skool wie se gesin 'n lae inkomste het, kan 'n gesprek laat ontstaan ​​wat u die kans gee om enige wanopvattings op te klaar.
Toe Leyla Perkins en haar gesin New Orleans moes ontruim voordat die orkaan Katrina slaan, het dit 'n gesprek met haar destydse 5- en 2-jarige kinders gedwing. "Toe ons die nuus dophou, wou ons vyfjarige weet hoekom almal nie net weg is soos ons nie," onthou Perkins. 'Ons het aan haar gesê dat nie almal genoeg geld het om 'n motor te koop nie en sonder ons motor sou ons nie kon ontruim nie.' Dit het gelei tot verdere gesprekke oor geld, werk en onderwys. "Ons probeer ons kinders help om te verstaan ​​dat hulle gelukkiger is as die meeste," sê Perkins.
Moedig empatie aan. Begin deur iets te sê soos "Ek dink dit is hartseer dat iemand nie nêrens het om te woon nie." Vra u kind om u te help om huishoudelike items in te samel om aan liefdadigheid te gee, of om 'n reis te beplan om vrywillig by 'n spens te gaan kuier. "Help kinders om na te dink oor wat mense voel, eerder as om hulle bloot as 'n voorwerp te bespreek," sê Myers-Walls. As u hoor dat u kind - of 'n kind in haar sosiale kring - 'n daklose plesier maak, moet u dink dat disrespek nie in orde is nie.
Verduidelik u optrede – of u gebrek aan optrede. Of u nou geld of kos aan haweloses aanbied of dit vermy, laat u kind toe waarom. U sê miskien iets soos "Ek sal vir hulle 'n toebroodjie koop, maar ek sal nie vir hulle geld gee nie, want soms spandeer mense nie geld op maniere wat hulle kan help nie. Op hierdie manier weet ek dat dit sal help." Of jy kan sê: "Nee, ek gee nie geld aan mense op straat nie, maar ek gee geld aan programme wat hulle sal help."
Help kinders om aksie te neem. Myers-Walls, medeprofessor in kinderontwikkeling en gesinstudies aan die Purdue-universiteit, neem kinders op hierdie ouderdom baie persoonlik aan. 'As hulle iemand ontmoet, wil hulle help.' Soms neem 'n kind dit tot die uiterste, soos om iemand huis toe te bring om by jou te woon. "Dit kan help om daardie energie te herlei," sê Myers-Walls. Kyk na skenkings aan plaaslike sopkombuise of spaarwinkels. Versamelstukke wat deur iemand anders gebruik word, is baie tasbaar vir kinders. 'N Speelgoedreiniging na die verjaardag of voor die kersfees leer u kind om te deel wat sy met ander het.
Susan Linn, 'n sielkundige van die Judge Baker Children's Centre aan die Harvard Medical School, het 'n jaarlikse ritueel met haar dogter opgerig om 'n hele dankseggingsmaal te gaan koop en na 'n spens te neem. As u hierdie tradisie rondom 'n vakansie bou, word dit elke jaar aangespoor. "Dit is ook 'n goeie manier om kinders te help om te verstaan ​​dat daar meer danksegging is as wat u gesin aan 'n geweldige ete sit," merk Linn op. Om dit aan haar jong dogter te verduidelik, sou Linn sê: "Ons is so gelukkig dat ons hierdie wonderlike partytjie gaan hou; kom ons bring kos in 'n gesin wat nie so gelukkig is nie."
Suzanne Lane van Piedmont, Kalifornië, het tydens die sesde verjaardag van haar dogter 'n onvoorwaardelike partytjie gereël waar die gaste Project Night Night-goedsakke vol opgestopte diere en ander items vir hawelose kinders bymekaargemaak het. Toe het sy en haar dogter die sakke by 'n plaaslike skuiling afgelaai. "Casey het dit so geniet om na die skuiling te gaan dat sy meer sakke op kersfees wou aflewer," sê Lane.
Antwoorde op algemene vrae oor armoede en haweloosheid
'Waarom het hy nie 'n woonplek nie?' 'N Kind op die skoolgaande ouderdom wil nie net die "whats" weet nie, maar die "whys." Wees direk en sê iets soos "Dit is 'n goeie vraag. Ek weet nie met sekerheid nie. Soms is dit omdat iemand nie geld het om vir 'n huis of 'n woonstel te betaal nie." 'N 5- tot 8-jarige is gereed om 'n antwoord te hanteer wat probleme soos 'n geestesongesteldheid of gestremdheid insluit.
'Wat as ons ons huis verloor?' Stel u kind gerus: "Ons het 'n huis. As ons ooit ons huis verloor het, is dit wat ons sou doen ..." Verduidelik dat u by 'n familielid kan inwoon, 'n woonstel kan kry of na 'n tydelike skuiling kan gaan.
'Waarom sal jy daardie man nie help nie?' U kind wonder miskien hoekom u weier om aan 'n panteregelaar verandering te gee, veral as u praat oor hoe dit goed is om aan ander te gee. Linn stel voor om te reageer met iets soos "Ek is besorg daaroor om net vir hierdie persoon kontant te gee, so ek gaan 'n tjek skryf aan 'n hawelose skuiling wat mense so help."
'Waarom tree hy so op?' As u 'n hawelose persoon teëkom wat op 'n bisarre manier optree, kan u verduidelik dat geestesongesteldheid of alkoholisme die skuldige kan wees. Myers-Walls stel 'n antwoord hierop: "Sommige siektes is soos verkoue of griep. U liggaam word siek, dan word u beter en voel u weer goed. Daar is ander soorte siektes wat 'n invloed het op die manier waarop 'n persoon dink of optree. En sommige siektes veroorsaak dat mense dwelms of alkohol wil hê. ' Sê dan vir jou kind dat daar mense met spesiale opleiding is wat soms mense kan help.
Gebruik boeke om aksie te inspireer. Die kinderhandleiding vir diensprojekte: meer as 500 diensidees vir jong mense wat 'n verskil wil maak beskryf in eenvoudige terme voorbeelde en strategieë vir projekte wat haweloses help en honger verlig.
Vind uit wat op skool aangaan. U kind se skool kan studente betrek by die versameling van kos of komberse, waardeur u 'n geleentheid bied om die kwessie te bespreek en om saam met u kind betrokke te raak.
Maak saam 'n verskil. Aangesien u bewustheid van die breë wêreld besig is om te groei, gaan u na wêreldorganisasies soos Unicef ​​of Church World Services vir inligting oor hoe om deel te neem aan 'n Hunger Walk - wat dikwels vrywilligers vir kinders insluit - of hou 'n Tools & Blankets-viering om baat te vind by sukkel families.
Ziba Kashef het geskryf vir The New York Times, The Washington Post, The Wall Street Journal, CNN, NPR, CBS, NBC, The Huffington Post, The Atlantic, Bloomberg en TIME.