Waarom u rustig moet bly as u reis - Inligting
Waarom u moet bly sit as u reis
Ek word heeltyd uitgevra oor Japan. Ek is ver van 'n kundige op die gebied van kultuur, maar ek het twee jaar daar gewoon, twee verskillende werk gedoen, twee groot Japanese stede leer ken. As my ervarings in gesprekke met reisigers na vore kom, is ek nie geneig om die ervarings van die gewone reisiger soos my reis na Mt. te herinner nie. Fuji, of my soeke na die kersiebloei blom oor die Kansai-streek. Alhoewel ek hierdie avonture geniet het, was my tyd in Japan grotendeels gevorm deur die daaglikse lewe in Higashi-Hiroshima en Kagoshima - om nuwe dinge te vind om te eet, om in onbekende agterstrate rond te loop, die taal te leer en net verby te kom.
Japan is in die eerste plek nie baie 'toeristies' nie, maar selfs al sou dit so wees, sou ek nie spyt wees om nie die belangrikste terreine te besoek nie. Dit het my bykans twee maande geduur voordat ek lus was om die 35-minuut trein in Hiroshima in te neem. 'N Deel van die rede waarom ek so lank gewag het, was om gemakliker te wees in my woonstel en my skool, en om die geleenthede te benut om net te gaan kyk waar ek gewoon het gedurende my eerste dae in Japan.
Stadige reis is vir my die manier om te gaan: om 'n stabiele plek te vind wat u in die buiteland kan noem, en daarvandaan kan uittrek. Maar ek pleit ook sterk geen reis as dit kom by die woon in 'n ander land.
Dit klink miskien teenstrydig, maar die ervarings wat my die meeste gevorm het tydens my reise kom nie uit die betaling van georganiseerde toere na plekke waar almal met 'n paar dollar kan gaan nie. Inteendeel, ek het soveel geleer en gevoel net deur 'n normale lewe in 'n nuwe land te probeer leef. Geen mal avonture nie. Geen wakker word om die sonsopkoms oor die strand te vang nie.
In Japan het dit beteken om te leer hoe om vir my te vra Bento boks opgewarm word om die 7-11. Soek nuwe plekke om in my stad rond te hardloop. Japanese mense in die klaskamer, op straat, in restaurante waarneem en gaan werk. Vir my het dit gegaan om 'n nuwe manier van lewe te ontdek.
Leer ken jou gemeenskap
Ek verstaan ​​nie hoe toeriste binne 'n week of minder 'n reis kan voltooi nie. Ek was my eerste paar dae in Peru siek; as ek deur 'n uitgaande vlug beperk was, sou ek miskien nooit die tyd gehad het om uit die bed te klim nie. Deur stadige reis kan ons 'n dieper kultuur ontdek as wat 'n kort besoek sou doen. Ek is onlangs daaraan herinner toe ek 'n paar beginners rondom Arequipa gewys het en daarop gewys het wat elke winkel op Calle Jerusalen bevat: die beste sjokolade, my blinde masseuse, my gunsteling vegetariese middagete.
Benewens die menslike hoek, kan reisigers oor maande en jare deel word van 'n gemeenskap, kan reisigers 'n vreemde kultuur in 'n nuwe lig sien. Hoe trek mense aan? Hoe gedra hulle hulle in die openbaar? Geniet hulle gewoonlik dieselfde maaltye as ek?
Slegs deur by 'n roetine te bly, kon ek die wat ek waargeneem het geleidelik opneem en hierdie eienskappe in my persoonlikheid opneem. Tot vandag toe buig ek my uit die gewoonte as ek 'n nuwe persoon ontmoet en praat in 'n mengsel van Nieu-Seelandse Engelse en Kanadese Engels met willekeurige Thaise, Japannese en Koreaanse woorde.
As u aanbly, word u opsies gegee. Nie net hoef u nie die $ 500 uit te lok om die Inca-roete na Machu Picchu te stap nie, maar u bespaar tyd deur nie ure op vliegtuie, treine en busse te ry nie.
Ek het die geleentheid gehad om Puno aan die Titicacameer te besoek vir 'n naweek, maar ek het 'n 6-uur busrit in elke rigting vir 'n kort naweek gesoek en gekies om die tyd te gebruik om die vriendskappe wat ek in Arequipa gemaak het te versterk en Peruaans te bestudeer geskiedenis.
Kan u nie stabiele verhoudings met mense wat u in die buiteland ontmoet, handhaaf nie, omdat hulle reisigers is wat net deurgekom het? Onbekend met 'n gebied omdat u eenvoudig nie genoeg tyd spandeer om die ins en outs te leer ken nie? Daar is 'n eenvoudige oplossing: bly 'n rukkie.
My tyd in Korea sou nogal neerdrukkend gewees het as ek nie vriendskappe met 'n verskeidenheid expats en plaaslike inwoners ontwikkel het wat toevallig meer as 'n jaar gebly het nie. Ek kyk mooi na herinneringe aan die besoek aan dieselfde restaurant drie dae per week in Kagoshima-Chuo-stasie en in Saijou-stasie; die kelners het geweet om my gunsteling gereg met gekruide hoender en verkoelde oolong saam te bring. Selfs in my kort tydjie hier in Arequipa word my gesig al hoe meer bekend in die kafees en San Camillo-mark.
Deur so 'n mate van bekendheid in u omgewing te skep, kan u 'n huis en 'n naam in die buiteland maak. U kan steeds kwesbaar wees as u bevriend raak met uitgewekenes wat op hul kontrakte borgtog hou of minder as 'n jaar bly, maar die stabiliteit is daar.