KOLOSSENSE - REEKS NO 11: Skadu & werklikheid - Tafelberg Nederduitse Gereformeerde Kerk
KOLOSSENSE – REEKS NO 11: Skadu & werklikheid
KOLOSSENSE-REEKS NO 11
Kolos 2: 16-23 : Skadu en werklikheid
Om hierdie gewigtige paragraaf te kan verstaan, moet ons in gedagte hou dat Paulus die brief vir die gemeente in Kolosse skryf teen die agtergrond van die invloed wat sekere dwaalleraars op die gemeente gehad het.
Hierdie dwaalleraars was Jode – wat op ‘n manier Christene geword het (so het hulle getuig), maar nie die Evangelie korrek verstaan het nie en dus ‘n mengsel van waarheid en dwaling verkondig het. Soos alle vals leraars tot vandag steeds doen. Dis altyd 99% waarheid plus 1% dwaling.
Die Apostel moet dus waarsku en korreksies aanbring en die suiwer waarheid stel.
Die waarheid is gesentreerd in ‘n Persoon – Jesus Christus en die Christus-gelowige se geloofseenheid met Hom. ‘n Geloofseenheid wat God die Vader deur die bediening van die Heilige Gees daargestel het SONDER menslike aandeel. Die mens wat in eenheid met Jesus Christus is, is outomaties vry van die nakoming van allerlei wettiese reëls om vir God te probeer beïndruk of om deur die nakoming daarvan ‘n heilige lewe te probeer leef of geestelike deurbrake te behaal.
In ‘n neutedop is DIT wat Paulus in hierdie paragraaf sê. Kom ons fokus nou in op die detail.
Paulus sê duidelik dat IEMAND aan die gemeente sekere voorskrifte geleer het – dinge wat hulle moes doen en nie doen nie – ten einde geestelik te kan groei, heiligmaking na te jaag en “geestelike deurbrake” te behaal. En die meeste van hierdie voorskrifte kom (op ‘n skeefgetrekte manier) uit die OT. Want die dwaalleraars was “bekeerde” Jode. Judaïste noem ons hulle. Maar daar was blykbaar ‘n sekere man, ‘n soort leier-leraar onder hulle, wat die Kolossense se koppe verwar het deur te insinueer dat hulle gemeentelike lewe en persoonlike lewe met die Here iets kortgekom het. Indien hulle regtig op standaard wou wees, was daar sekere goed wat hulle moes doen en ander goed wat hulle nie moes doen nie. Daar was ook sekere goed waarsonder hulle nie kon klaarkom nie. Gevolglik het die gemeente so minderwaardig teenoor hierdie Judaïstiese leraar gevoel. Hulle het gevoel hy is daarBO en hulle hierONDER.
Om voorskrifte na te kom om in God se goeie boekies te kom/bly OF geestelik te “vorder” OF geestelike deurbrake te behaal, is wettisisme/legalisme en dit kan op geen manier met die ware Evangelieboodskap gerym word nie. Dis ‘n vals godsdiens. Die ware godsdiens is om deur geloofsvertroue in eenheid met Christus Jesus te leef. En dit doen ‘n mens deur geloofsvertroue op Sy Woord/beloftes.
In Christus is die Christus-gelowiges voor God die Vader 100% heilig en aanvaarbaar. Dit is VANUIT die posisie van REEDS – in Christus – aanvaarbaar en heilig te wees voor God, wat ‘n Christen aan God gehoorsaam wil leef. Die Christen leef nie volgens wettiese voorskrifte OM vir God aanvaarbaar te WORD of geestelike deurbrake te BEKOM nie. Die mens wat dit doen, is losgemaak van Christus! In Christus besit die gelowige alreeds alle volledige seën & deurbrake! Dis of die een of die ander. Nie beide nie!
Dis ongelooflik hoeveel kursusse daar vandag aangebied word om mense te help om dit-of-dat te doen om geestelike deurbrake te verkry. Die idee is altyd dat die persoon wel in Christus is, maar nog iets kortkom! Geloofsvertroue gewortel in Christus Jesus se kruisdood is genoeg om mee weg te spring, maar jy kort nog baie meer en daarom is dit-en-dat nodig – en dan kom die voorskrifte. Dis Christus PLUS nog iets. By TB Joshua van Lagos kan mens selfs “gesalfde” water bestel wat vir jou kwansuis deurbrake op alle terreine van jou lewe sal gee. Dit wys vir ons net hoe aktueel Kolos 2:16-23 vandag nog is. Dis die Heilige Gees se antwoord op al die pogings van Christene om iets te BEKOM wat hulle alreeds in Christus HET!
In die ware godsdiens gaan dit alles oor JESUS en by die vals godsdiens gaan dit oor die MENS wat dit en dat as ‘n PLUS bý Jesus moet doen.
Vals godsdiens wil klaarspeel met die daaglikse sleur van die Christelike lewe. Alle Christene ken die onvergenoegdheid met ‘n geestelike lewe wat somtyds sukkel en harde bene kou. En ‘n mens wil vra: “Is Christelike dienswerk dan altyd sulke harde werk en moeite? Kan iets soos gebed dan nie op een of ander manier makliker wees nie? Sal dit altyd so ‘n inspanning wees om die Evangelieboodskap met ander mense te deel? Is dit normaal om so ‘n mensevrees te hê? Is dit normaal om so te sukkel om die Here se wil te wete te kom? Is daar dan nie ‘n tipe geestelike ervaring of toerusting wat my op ‘n hoër dinamiese vlak kan plaas sodat dit ‘n klein bietjie makliker word om vir die Here te leef nie?”
Dis hierdie tipe onvergenoegdheid wat die vals leraar wil uitbuit om vir die Christen te sê: “Dit sal met jou veel beter gaan indien jy my voorskrifte ter harte neem.” Dis wat in Kolosse gebeur het.
Wat presies was dit wat die Judaïste vir die Kolossense voorgeskryf het om te doen en nie te doen nie?
Die apostel noem die lysie:
1 Regulasies oor wat gelowiges mag eet/drink en wat hulle nie mag eet/drink nie. “Moenie hieraan proe nie, moenie hieraan raak nie, moenie jou mond daaraan sit nie.” Heel waarskynlik losweg gebaseer op Levitikus 11. Terwyl Jesus duidelik geleer het dat die vermyding van sekere voedselsoorte nie meer op Christene van toepassing is nie (Mark 7:14-19).
Self-dissipline is natuurlik inderdaad ‘n Christelike deug. Daarsonder sou ‘n Christen byvoorbeeld min vaste tye hê vir Bybelstudie en gebed. Paulus is nêrens teen dissipline gekant nie. Op ‘n ander plek sê hy dat hy sy eie liggaam dissiplineer om dit in bedwang te hou. Nêrens egter lê hy reëls neer waarsonder ‘n Christen geestelike deurbrake sal misloop nie.
Dink ook aan Romeine 14:21 waar Paulus sê dat hy nie afgodsvleis sal eet of wyn sal drink as hy weet dat dit iemand aanstoot sal gee nie. Dit is die liefdesgebod. Maar hy vermy nie afgodsvleis en wyn om daardeur God se guns te probeer wen – soos die vals leraars doen nie. Maar uit liefde vir God en gehoorsaamheid aan die liefdesgebod vermy hy die vleis en wyn.
Dink bv ook aan 1 Kor 7 waar hy oor die huwelik skryf. Hyself was selibaat en hy sê hy dink dit is oor sekere redes die beste pad. Maar hy plaas nie daarmee die huwelik in ‘n negatiewe lig nie. Dis vals leraars wat mense verbied om te trou – hetsy deur buitehuwelikse saamwonery goed te praat OF ‘n verbod op die huwelik te stel soos die Rooms Katolieke van hulle priesters verwag.
2 Feeste. Die jaarlikse viering van die Joodse feeste soos die Pasga, Oesfees, Loofhuttefees (Lev 23). Hierdie feeste was ‘n erkentenis dat die Here God gesag het oor die hele lewe. Dink maar aan die hedendaagse Hebrew Roots-beweging wat vandag weer hierdie feeste vier en op die ramshorings blaas!
3 Nuwe maan. Numeri 10 en 28 praat van die maandelikse offer wat op die eerste dag van elke maand op die Joodse kalender gebring moes word. Klaarblyklik het die Judaïste ‘n hele nuwe kalender van godsdienstige vastye en feeste geskep – wat op ‘n manier op die OT gebaseer was, maar ook verryk is deur ‘n klompie goed wat uit die heidendom oorgeneem is. Dit het hulle dan vir die Christene verpligtend gemaak om sodoende ‘n hoër vlak van geestelikheid te bekom. Baie van hierdie beginsels hoor en sien ons deesdae by kerkgroepe. Die oeroue dwalings kom altyd weer en weer na vore. En Kolossense is die tydlose antwoord van die Here se kant af op dit alles – maak nie saak of dit 60nC of 2019nC is nie.
4 Sabbatte. Die verpligting om die sewende dag (Saterdag) as Sabbat te onderhou.
5 Askese. Dit beteken menslike pogings om hoër vlakke van heiligheid te bereik deur ekstreme/uiterlike vorme van self-onthouding en vas en selfs deur jouself fisies te straf en te pynig. Ons weet hoe die onbekeerde Martin Luther die trappe in Rome uitgekruip het en sy neus geskuur het tot die bloed loop – in ‘n poging om God se guns te wen.
Oor al hierdie dinge gee die Heilige Gees – deur Paulus se pen – ‘n hele klompie uiters belangrike beginsels:
1 Die OT feeste en seremonies en rituele was alles bloot net skadu’s van Christus wat sou kom. Dit was skadubeelde van die werklikheid. Die werklikheid is Christus. Nadat Hy verskyn het, is die tyd van skadu’s verby. Christene hoef dit dus nie te onderhou nie. Net soos wat ‘n mens nie meer na iemand se foto kyk indien die persoon in lewende lywe by jou teenwoordig is nie. Die Hebreërbrief is ‘n gedetailleerde kommentaar hierop.
2 Die dwaalleraars skep altyd die indruk van nederigheid en diensbaarheid, maar in werklikheid is hulle vol selfverheffing en eiewaan. Christene moet dit kan onderskei en raaksien en hierdie mense totaal vermy. Die namaaksel/vervalsing vertoon altyd ‘n groot ywer en passie, maar sonder die korrekte kennis. Die namaaksel wil altyd vir Christene laat verstaan dat hulle eintlik nog nie gearriveer het alvorens hulle nie ontdek het wat die namaaksel ontdek het nie. Dis een klas van Christen wat BO ‘n ander klas geposisioneer is. Terwyl Paulus daaroor duidelik is dat alle ware Christene die volheid IN CHRISTUS besit en dus in dieselfde klas is.
3 Dwaalleraars bou dikwels hulle leringe op die een of ander droom of visioen wat hulle ontvang het en wat op subtiele manier meer gesag dra as die Woord van God. Die inhoud van die visioene en drome word die nuwe Woord van God. Meeste sektes en kultusse se leiers het visioene of drome of gesigte van een of ander aard gehad. Sodoende het hulle meerdere kennis ontvang, wat ander nie het nie. Die dwaalleraars van destyds het – op grond van hulle visioene – ook nog engele aanbid en vereer – wat ‘n gruwel in God se oë is. Pasop vir mense wat iets van engele en geestelike wesens maak, wat die Bybel nie doen nie.
4 Die godsdiens van die dwaalleraar het wel die skyn van wysheid en geestelikheid en mislei baie mense, maar in werklikheid is dit ‘n mensgemaakte en mensuitgedinkte godsdiens. Bly weg daarvan.
5 Die godsdiens van die dwaalleraar besit geen krag en vermoë om die Christen in oorwinning oor sonde te laat leef nie. Dit gee voor dat dit die Christen op ‘n hoër geestelike vlak voorthelp, maar doen presies die teenoorgestelde. Vanaf 3:1 sal ons sien wat die werklike oplossing is vir oorwinning oor sonde.
6 Die Christen is ingesluit by Christus se dood en opstanding en daarom reeds dood vir dwaalleer en wettisisme. In Christus se dood, het die gelowige reeds daarvoor gesterf. Daarom KAN die gelowige dit onderskei en verwerp. Ingesluit by Christus, is daar geen verpligting op die Christen om sekere wettiese voorskrifte na te kom om ‘n dieper geestelike lewe te bekom nie, want Christus is self die volheid!
7 In die plek van die dwaalleraars se voorskrifte, plaas Paulus dus Christus Jesus self! In die plek van voorskrifte, staan ‘n lewende Persoon! Hy is die Hoof van die kerk en uit Hom groei die gelowiges! Volgens Paulus is dit nie Jesus PLUS iets nie. Dis NET Jesus! Jy groei as Christen op dieselfde manier as waarop jy ‘n Christen geword het: Deur weg te draai van sonde en op Christus se dood en opstanding te vertrou. So begin, maar so groei jy ook.
Dis hoe jy geestelik groei: Deur weg te keer van sonde en op Christus se dood en opstanding te vertrou. ‘n Onophoudelike herhalende proses. Wegkeer en vertrou, wegkeer en vertrou, wegkeer en vertrou.
HY is self die groot deurbraak waarna soveel Christene smag.