Jesus Haat die Lering – Doktriene | TruLight Radio XM
DIE DADE (LEER/DOKTRIENE) VAN NICILAITANS
Openb 2:15 So het jy ook mense wat vashou aan die leer van die Nikolaïete, wat Ek haat. JESUS Christus
Het jy al ooit gewonder wie die "Nicolaitans" was, wat in die boek Openbaring genoem word? Wie hulle ook al was, Jesus het hulle leerstellings verafsku en hulle dade gehaat. Kom ons delf vandag in hierdie onderwerp om te sien of ons die identiteit van hierdie groep kan vasstel. Wat was hulle verdoemende leerstelling? Watter dade het hulle gepleeg wat so 'n sterk reaksie van Jesus ontlok het?
Kom ons begin in Openbaring 2:6, waar Jesus vir die gemeente van Efese gesê het: "Maar dit het jy [in jou guns], dat jy die dade van die Nikolaïete haat, wat Ek ook haat."
Jesus was trots op die kerk van Efese vir hulle "haat" vir die dade van die Nikolaïete, wat Hy ook "gehaat het". Die woord "haat" is 'n sterk woord, so kom ons kyk presies wat dit beteken. Dit kom van die Griekse woord miseo, wat beteken om te haat, om te verafsku of om heeltemal afstootlik te vind. Dit beskryf 'n persoon wat 'n diepliggende vyandigheid het, wat antagonisties is teenoor iets wat hy as heeltemal aanstootlik vind. Hy verafsku nie net daardie voorwerp nie, maar verwerp dit heeltemal. Dit is nie net 'n geval van afkeur nie; dit is 'n geval van werklike haat.
Die ding wat Jesus van hulle gehaat het, was hulle "dade". Die woord "dade" is die Griekse woord erga, wat werke beteken. Hierdie woord is egter so allesomvattend dat dit al die dade en gedrag van die Nikolaïete uitbeeld – insluitend hul optrede, oortuigings, gedrag en alles wat daarmee verband hou.
Die naam "Nicolaitans" is afgelei van die Griekse woord nikolaos, 'n samestelling van die woorde nikos en laos. Die woord nikos is die Griekse woord wat beteken om te oorwin of om te onderwerp. Die woord laos is die Griekse woord vir die mense. Dit is ook waar ons die woord leke kry. Wanneer hierdie twee woorde in een saamgestel word, vorm hulle die naam Nicolas, wat letterlik beteken een wat die mense oorwin en onderwerp. Dit blyk te suggereer dat die Nikolaïete op een of ander manier besig was om die mense te oorwin en te onderwerp.
Ireneus en Hippolytus, twee leiers in die Vroeë Kerk wat baie van die gebeure opgeteken het wat in die vroegste opgetekende dae van die Kerkgeskiedenis plaasgevind het, het gesê die Nikolaïete was die geestelike afstammelinge van Nicolas van Antiochië, wat as diaken in Handelinge 6 georden is: 5. Daardie vers sê, "En die woord het die hele menigte behaag: en hulle het Stefanus gekies, 'n man vol geloof en van die Heilige Gees, en Filippus en Prochorus en Nikanor en Timon en Parmenas en Nikolaas, 'n proseliet van Antiogië ."
Ons weet nogal baie inligting oor sommige van hierdie manne wat gekies is om die eerste diakens te wees, terwyl min van ander bekend is. Ons weet byvoorbeeld dat die hoofkriteria vir hulle keuse was dat hulle manne was "…van eerlike verslag, vol van die Heilige Gees en wysheid…"(vers 3) Hulle was gedoop met die Heilige Gees en het ALMAL die gawe van Wysheid gehad . Nadat hulle gekies was, is hulle deur die mense aan die apostels voorgehou, wat hulle die hande opgelê het, hulle geïnstalleer en amptelik in die diakonaat georden het.
Soos die ander manne, was Stefanus van goeie verslag, vervul met die Heilige Gees en wysheid. Handelinge 6:5 maak egter 'n opmerking oor Stefanus wat net vir hom uniek is. Dit sê dat hy "…'n man vol geloof en van die Heilige Gees…" was So hy was vier Keer gedoop met die Heilige Gees . derde keer die gawe van Wysheid en vierde keer Geloof ontvang . Hierdie sterker vlak van geloof was dalk 'n bydraende faktor tot die ontwikkeling wat in Handelinge 6:8 opgeteken is: "En Stefanus, vol geloof en krag, het groot wonders en wonders onder die volk gedoen."
Stefanus was 'n God-geroepe evangelis, en hy was later bevoorreg om die eerste martelaar in die geskiedenis van die Kerk te wees – vermoor in opdrag van Saulus van Tarsus, wat later bekend geword het as die apostel Paulus (sien Handelinge 7:58-8). :1). Die diakoniebediening was noodsaaklike proefgrond om Stefanus voor te berei vir die vyfvoudige amp van die evangelis. Die naam Stefanus is van die Griekse woord stephanos, en dit beteken kroon. Dit is opmerklik, want hy was die eerste wat 'n martelaar se kroon ontvang het.
Philip is saam met die ander ses oorspronklike diakens georden. Handelinge 21:8 vertel ons egter dat Filippus later in die bediening van die evangelis ingetree het. Hy het vier dogters gehad wat geprofeteer het (v. 9). Net soos die diakonaat opleiding en grond vir Stefanus was om in die amp van die evangelis te tree, was dit ook Filippus se bedieningskool om hom voor te berei vir evangelisasiebediening. Die naam Philip beteken liefhebber van perde. Hierdie naam het dikwels 'n persoon gesimboliseer wat vinnig gehardloop het, net soos 'n perd – 'n gepaste naam vir 'n Nuwe Testamentiese evangelis wat vinnig gehardloop het om die Evangelieboodskap uit te dra.
Baie min is bekend oor hierdie lid van die oorspronklike diakonaat. Sy naam, Prochorus, is 'n samestelling van die Griekse woorde pro en chorus. Die woord pro beteken voor of voor, soos met die posisie van 'n leier. Die woord "koor" is die ou Griekse woord vir die dans en is waar ons die woord choreografie kry. Daar is 'n sterk implikasie dat dit 'n bynaam was, wat aan hierdie man gegee is omdat hy die voorste leier van dans in een of ander skool, teater of musiekuitvoering was. Daar is geen stawing vir hierdie idee nie, maar sy naam gee blykbaar geloof aan die moontlikheid.
Daar is gevind dat hierdie onbekende broer van goeie verslag was, gevul met die Heilige Gees en wysheid. Behalwe dit is niks van hom bekend nie. Hy word nooit weer in die Nuwe Testament genoem na Handelinge hoofstuk 6 nie. Sy naam, Nicanor, beteken oorwinnaar.
Soos Nicanor hierbo genoem, was Timon bekend daarvoor dat hy goeie verslag gehad het, gevul met die Heilige Gees en wysheid. Niks meer is van hom bekend buite Handelinge hoofstuk 6 nie. Sy naam beteken eerbaar of van groot waarde.
Ons weet niks meer van Parmenas behalwe wat hier in Handelinge hoofstuk 6 genoem word nie. Sy naam is 'n samestelling van die woorde para en meno — die woord para wat langsaan beteken en meno wat beteken om te bly of te bly. Saamgestel, het sy naam iemand beteken wat langsaan bly en die idee oorgedra het van een wat toegewyd, lojaal en getrou is.
Handelinge 6:5 vertel ons dat hierdie Nicolas "'n proseliet van Antiogië" was. Die feit dat hy 'n proseliet was, sê vir ons dat hy nie 'n Jood gebore is nie, maar van die heidendom tot Judisme bekeer het. Toe het hy 'n tweede bekering beleef, hierdie keer om van Judaïsme na Christenskap te verander. Uit hierdie inligting weet ons hierdie feite oor Nicolas van Antiogië:
• Hy het uit die heidendom gekom en het diep heidense wortels gehad, baie anders as die ander ses diakens wat uit 'n suiwer Hebreeuse geslag gekom het. Nicolas se heidense agtergrond het beteken dat hy voorheen gedompel was in die aktiwiteite van die okkulte.
• Hy was nie bang om 'n opponerende posisie in te neem nie, blyk uit sy vermoë om twee keer van godsdiens te verander. Om tot Judaïsme te bekeer sou hom van sy heidense familie en vriende vervreem het. Dit wil blykbaar aandui dat hy nie beïndruk of bekommerd was oor die menings van ander mense nie.
• Hy was 'n vrye denker en baie oop vir die aanvaarding van nuwe idees en konsepte. Judaïsme was baie anders as die heidense en okkultiese wêreld waarin hy grootgemaak is. Vir hom om van heidendom na Judaïsme te verskuif, onthul dat hy baie liberaal in sy denke was, want die meeste heidene was aanstoot gegee deur Judaïsme. Hy was natuurlik nie bang om nuwe maniere van dink te vermaak of te omhels nie.
• Toe hy tot Christus bekeer het, was dit ten minste die tweede keer dat hy van een godsdiens na 'n ander bekeer het. Ons weet nie of, of hoeveel keer, hy van een vorm van heidendom na 'n ander verskuif het voordat hy 'n Joodse proseliet geword het nie. Sy vermoë om maklik godsdienstige "hoede" te verander impliseer dat hy nie bang was om in die middelstroom van rigting te verander en 'n totaal ander rigting in te slaan nie.
Volgens die geskrifte van die leiers van die vroeë kerk het Nicolas 'n leerstelling van kompromie geleer, wat impliseer dat totale skeiding tussen die Christendom en die beoefening van okkultiese heidendom nie noodsaaklik was nie. Uit die vroeë kerkverslae blyk dit dat hierdie Nicolas van Antiogië so gedompel was in okkultisme, Judaïsme en Christenskap dat hy 'n maag gehad het vir dit alles. Hy het geen probleem gehad om hierdie geloofsisteme in verskeie konkoksies te vermeng nie en het geen rede gesien waarom gelowiges nie kon voortgaan om gemeenskap te hê met diegene wat nog gedompel is in die swart magie van die Romeinse Ryk en sy ontelbare geheimeniskultusse nie.
Okkultisme was 'n groot mag wat teen die Vroeë Kerk geveg het. In Efese was die primêre heidense godsdiens die aanbidding van Diana (Artemis). Daar was baie ander vorme van afgodery in Efese, maar dit was die primêre doel van okkultiese aanbidding in daardie stad. In die stad Pergamos was daar talle donker en sinistere vorme van okkultisme, wat veroorsaak het dat Pergamos een van die mees goddelose stede in die geskiedenis van die antieke wêreld was. In beide hierdie stede is gelowiges deur aanhangers van heidense gelowe gesmaad en heftig vervolg, gedwing om teen die heidendom te stry op 'n vlak ver bo alle ander stede.
Dit was baie moeilik vir gelowiges om apart van al die aktiwiteite van die heidendom te leef omdat heidendom en sy godsdienste die middelpunt van die lewe in hierdie stede was. Dit sou vir jong of swak gelowiges baie maklik gewees het om in en uit die heidendom te gly, aangesien die meeste van hul families en vriende nog heidene was. 'n Bekeerde heiden sou dit baie moeilik gevind het om van alle heidense invloed weg te bly.
Dit is betekenisvol dat die "dade" en "leerstellings" van die Nikolaïete slegs genoem word in verband met die kerke in hierdie twee okkultiese en heidense stede. Dit blyk dat die "leer" van die Nikolaïete was dat dit reg was om een ​​voet in beide wêrelde te hê en dat 'n mens nie so streng hoef te wees oor skeiding van die wêreld om 'n Christen te wees nie. Dit was in werklikheid die "leerstelling" van die Nikolaïete wat Jesus "gehaat het". Dit het gelei tot 'n swak weergawe van Christenskap wat sonder krag en sonder oortuiging was – 'n verslane, wêreldse tipe Christendom.
Nicolas se diep wortels in die heidendom het moontlik 'n verdraagsaamheid vir okkultisme en heidendom by hom opgelewer. Om in hierdie verdraaide geestelike omgewing groot te word, het dalk veroorsaak dat hy hierdie geloofstelsels as nie so skadelik of gevaarlik beskou het nie. Hierdie verkeerde persepsie sou gelei het tot 'n baie liberale standpunt wat mense aangemoedig het om aan die wêreld verbind te bly. Dit is wat talle Bybelgeleerdes oor die Nikolaïete glo.
Hierdie soort lering sou niks anders as totale nederlaag vir sy volgelinge tot gevolg hê nie. Wanneer gelowiges toelaat dat sonde en kompromie in hulle lewens is, dreineer dit die krag in die werk van die Kruis en die krag van die Gees wat in 'n gelowige se lewe woon. Dit is die rede waarom die naam Nicolas so noodsaaklik is vir hierdie bespreking. Die bose vrug van Nicolas se "leerstelling" het wêreldse deelname aangemoedig, wat daartoe gelei het dat mense toegee aan sonde en 'n verlaagde goddelike standaard. So het hy letterlik die mense oorwin.
God wil seker maak dat ons die leerstelling wat die Nikolaïete geleer het, verstaan, daarom word Bileam se optrede gegee as 'n voorbeeld van hulle leerstellings en optrede. Openbaring 2:14,15 sê: "Maar Ek het 'n paar dinge teen jou, omdat jy daar is wat die leer van Bíleam vashou, wat Balak geleer het om 'n struikelblok voor die kinders van Israel te werp om afgodsoffers te eet, en om hoerery te pleeg. So het jy ook die wat die leer van die Nikolaïete vashou, wat ek haat."
Toe Bileam die volk van God nie suksesvol kon vervloek nie, het hy 'n ander metode gebruik om hulle te vernietig. Hy het hulle verlei tot 'n onbeteuelde, sensuele lewe deur die hoere van Moab voor die manne van Israel te laat hang. Numeri 25:1-3 sê vir ons, "En Israel het in Sittim gebly, en die volk het begin hoereer met die dogters van Moab. En hulle [die dogters van Moab] het die volk [die manne van Israel] na die offers van hulle gode geroep; en die volk [die manne van Israel] het geëet en voor hulle gode neergebuig. En Israel het hom by Baäl-Peor aangesluit…"
Net soos die manne van Israel hulleself met die wêreld en valse godsdienste gekompromitteer het, was die "leer" van die Nikolaïete nou 'n kompromie aanmoedig. Soos jy terdeë bewus is, lei kompromie met die wêreld altyd tot 'n verswakte en magtelose vorm van Christenskap. Dit was die rede waarom Jesus die "leer" en die "dade" van die Nikolaïete "gehaat" het. En ek haat dit ook! die "leer" van die Nikolaïete word genoem. Die Nuwe Apostoliese Hervormings beweging met hulle 7 Berge Mandaat en Koninkryk Nou teologie! Staan met een voet op hierdie aarde en een in die Christendom. Ek en Jesus haat hierdie Leerstelling!
Here, na wat ek vandag gelees het, wil ek geen gees van kompromie in my lewe toelaat nie! Ek verstaan ​​nou dat die leerstelling van die Nikolaïete 'n kompromie met die wêreld is. Here, ek wil nie met een voet in die kerk en 'n ander voet in die wêreld leef nie. Ek wil heeltemal losbreek van die wêreld en sy invloed sodat ek myself volkome aan U saak kan gee! Ek wil heilig wees, leef op 'n manier wat U behaag, en U krag in my lewe ervaar. Vandag hernu ek weer my toewyding aan U! Ek draai van die wêreld af, en ek hardloop na U toe!
Ek bid dit in Jesus se Naam!
Waar kom die NAR beweging vandaan en hoe Onderskei ek die Valse Lering wat Jesus haat ?
"Wat is die Nuwe Apostoliese Hervorming?"
Antwoord: Die Nuwe Apostoliese Hervorming, of NAR, is 'n onbybelse godsdienstige beweging wat ervaring bo die Skrif, mistiek bo doktrine, en hedendaagse "apostels" bo die gewone teks van die Bybel beklemtoon. Van besondere onderskeid in die Nuwe Apostoliese Hervorming is die rol en mag van geestelike leiers en wonderwerkers, die ontvangs van "nuwe" openbarings van God, 'n oorbeklemtoning van geestelike oorlogvoering, en 'n strewe na kulturele en politieke beheer in die samelewing. Die soeke na tekens en wonders in die NAR gaan altyd gepaard met blatante valse leerstellings.
Groei in die Nuwe Apostoliese Hervorming word hoofsaaklik gedryf deur klein groepe en kerkplanting, dikwels heeltemal onafhanklik van 'n moedergemeente. Die beweging word nie sentraal beheer nie, en baie van sy volgelinge sal nie self identifiseer as deel daarvan of selfs die naam herken nie. Nietemin, duisende kerke en miljoene gelowiges hou by die leerstellings van die Nuwe Apostoliese Hervorming. Gewilde onderwysers wat met die Nuwe Apostoliese Hervorming geassosieer word, sluit in C. Peter Wagner, Rick Joyner en Kim Clement.
Die Nuwe Apostoliese Hervorming leer dat God se beoogde vorm van kerkbestuur apostels en profete is, wat leierskap oor evangeliste, pastore en leraars hou. Dit was egter nie die geval vir die oorgrote meerderheid van die Christelike geskiedenis nie. Dus, volgens die Nuwe Apostoliese Hervorming, het God begin om profete en apostels te herstel oor die afgelope dertig tot veertig jaar. Eers nou, aangesien die kerk behoorlik deur die toepaslike geestelike leiers gelei word, kan dit sy opdrag nakom. Hierdie kommissie word as meer as geestelik beskou, aangesien dit kulturele en politieke beheer insluit.
In die Nuwe Apostoliese Hervorming word apostels gesien as die hoogste van alle geestelike leiers, wat spesiaal deur God bemagtig is. Ware volwassenheid en eenheid, volgens die Nuwe Apostoliese Hervorming, word slegs gevind in diegene wat hulle aan die leierskap van hulle apostels onderwerp. Volgens hierdie leerstelling sal hierdie leiers al hoe groter bonatuurlike kragte ontwikkel namate die kerk agter die apostels verenig. Uiteindelik sal dit die vermoë insluit om massagenesings uit te voer en die wette van fisika op te skort. Hierdie tekens is bedoel om 'n massiewe golf van bekeerlinge tot die Christendom aan te moedig. Hierdie apostels is ook bestem om ontvangers te wees van 'n groot rykdomsoordrag (in die eindtyd), wat die kerk in staat sal stel om God se koninkryk op aarde te vestig.
Profete in die Nuwe Apostoliese Hervorming is amper net so belangrik soos apostels. Hierdie mense is bemagtig om "nuwe" openbarings van God te ontvang wat die kerk sal help om heerskappy te vestig. Volgens die Nuwe Apostoliese Hervorming kan slegs profete, en soms apostels, nuwe openbarings verkry. Let wel dat die Titel Profeet nie in die Nuwe verbond bestaan nie , want die Doping van die Heilige Gees en die Gawe van Profesie het die OU Testamentiese Ou Verbond profete vervang , Evangeliste, pastore en leraars kan nie volgens die NAR beweging Profeteer nie . Die profete se nuwe openbarings is deurslaggewend om die wêreld te oorwin, en die sukses van die kerk hang af van die apostels wat die inligting wat profete verskaf, volg. Die meeste van hulle profesieë is uiters vaag en maklik om te herinterpreteer, en draai sterk na die Okkulte : die Nuwe Apostoliese Hervorming is bereid om dit te wysig, aangesien hulle geen standaard van onfeilbaarheid vir hulself stel nie.
Volgens Nuwe Apostoliese denke het die mensdom sy heerskappy oor die aarde verloor as deel van die val van Adam. So Jesus se offer aan die kruis het nie net ons sondeskuld opgelos nie, maar dit het die mensdom – spesifiek Christene – bemagtig om weer beheer oor die aarde te neem. Die Nuwe Apostoliese Hervorming sien sewe areas waarin gelowiges kwansuis bemagtig en verwag word om te oorheers: regering, kunste, finansies, onderwys, godsdiens, familie en media. Die 7 berge wat oorwin moet word – Hiervan beskou die Nuwe Apostoliese Hervorming regering as die belangrikste vanweë sy vermoë om al die ander fasette van die lewe te beïnvloed. Gevolglik moedig die Nuwe Apostoliese Hervorming openlik Christelike beheer oor politiek, kultuur en besigheid aan. In sekere opsigte is dit niks ongewoons nie, aangesien daar van mense verwag moet word om te stem en te steun volgens hul oortuigings. Die Nuwe Apostoliese Reformasie word egter dikwels daarvan beskuldig dat hulle vir volstrekte teokrasie aandring.
Geestelike oorlogvoering, volgens die Nuwe Apostoliese Hervorming, is bedoel om wêreldse bekommernisse op te los. Byvoorbeeld, ekonomiese probleme of gesondheidsprobleme in 'n spesifieke stad word gesien as die gevolg van 'n demoniese gees se invloed. Gebed, navorsing oor die spesifieke naam van daardie demoon, en ander geestelike dissiplines word dan toegepas in 'n poging om hierdie teenwoordigheid te bekamp. Dit is nie net nodig vir die gesondheid van die streek nie, maar ook omdat die kerk nie "heerskappy" oor daardie gebied kan neem voordat die demoniese beheer opgehef is nie.
Bybels is daar groot probleme met die Nuwe Apostoliese Hervorming. Om te beweer dat Christene toegang het tot sekere geestelike gawes is een ding, maar hul eiesoortige benadering tot die rol van apostels en profete is 'n stuk van wat in die Bybel gevind word. Meer op die punt, die amp van apostel vereis eienskappe wat vandag onmoontlik is. Ware apostels moet byvoorbeeld persoonlike ooggetuies van die opgestane Christus wees (1 Korintiërs 9:1; 15:7–8), spesifiek deur Jesus as apostels aangewys (Galasiërs 1:1; Handelinge 1:2; Lukas 6:13), en reeds geverifieer deur wondertekens (Matteus 10:1; 2 Korintiërs 12:2; Handelinge 5:12).
Die idee van nuwe openbarings van God, veral dié wat in die vorm van vae, maklik herinterpreteer geheimenisse kom, is in stryd met die idee van 'n geloof wat "eens vir altyd" aan die mensdom oorgelewer is (Judas 1:3). Die feit dat Nuwe-Apostoliese Hervorming profesieë dikwels vals blyk te wees, dui op 'n valse gees agter daardie voorspellings (Deuteronomium 18:22).
Dieselfde geld vir wonderwerke: die ideologiese vader van die beweging, C. Peter Wagner, het die einde van Europese Gekkekoeisiekte in 2001 bepaal—en die siekte word steeds meer as 'n dekade later gediagnoseer en behandel. Die neiging van die Nuwe Apostoliese Hervorming om geestelike oorlogvoering as 'n tipe verkerste voodoo te behandel, is nie net onbybels nie, maar gevaarlik.
Net so weerspreek die klem op 'n aardse koninkryk Jesus se eie verklaring dat die Koninkryk van God geestelik was, nie polities nie (Johannes 18:36). Dit plaas 'n ongesonde klem op politieke en wêreldse goedkeuring, eerder as Christelike invloed.
Alhoewel dit die woord nuut gebruik, is die Nuwe Apostoliese Hervorming eintlik 'n herbewerking van 'n baie algemene, baie ou benadering. Sedert die begin van die Christendom het verskeie groepe beweer dat hulle 'n "nuwe openbaring" van God het om al die foute van die huidige wêreld reg te stel. Hierdie bewegings voer aan dat "regte" spiritualiteit of volwassenheid of waarheid slegs gevind word deur diegene wat na hul leierskap luister. Sommige van hierdie sektes, soos die Jehovah se Getuies en Mormonisme, verduur en word godsdienste in hul eie reg. Ander verdwyn.
Baie van wat die Nuwe Apostoliese Hervorming leer, het ten minste 'n sekere basis in die Skrif, al is dit baie verder gevoer as wat die Bybel bedoel. Dit maak egter steeds daardie leerstellings onbybels, en Christene moet die Nuwe Apostoliese Hervorming se leerstellings en diegene wat kies om daarmee geassosieer te word, botweg verwerp.
Ek eindig met wat se die skrif . hoe moet ons die Predikers en gelowiges hanteer wat die Valse leering aanhang en verkondig . die leerstelling wat Jesus haat !
Gal 1:9 Soos ons vantevore gesê het, sê ek nou ook weer: As iemand julle 'n evangelie verkondig in stryd met die wat julle ontvang het, laat hom 'n vervloeking wees!
Gal 1:11 Maar ek maak julle bekend, broeders, dat die evangelie wat deur my verkondig is, nie na die mens is nie.
Gal 1:12 Want ek het dit ook nie van 'n mens ontvang of geleer nie, maar deur 'n openbaring van Jesus Christus.