Theresa May se # Brexit-toespraak (26 April 2016) - EU-verslaggewer
Theresa May hou vandag (17 Januarie) haar baie verwagte Brexit-toespraak. Ons sal waarskynlik baie hoor van wat ons reeds weet: die Verenigde Koninkryk sal NIE in die EER bly nie; sal NIE 'n geassosieerde lid word nie; sal NIE in 'n doeane-unie bly nie; en gaan sy eie kano op die wêreldverhoog roei ...
In April 2016 die Right agbare Theresa Mei LP, minister van binnelandse sake en Restante Gedeelte gesê: "Geen land of ryk in die wêreldgeskiedenis het ooit heeltemal soewereine was, heeltemal in beheer van sy lot. Op verskillende punte, militêre teenstanders, ekonomiese krisisse, diplomatieke onderhandel, mededingende filosofieë en opkomende tegnologie gespeel al hul aandeel in berokken nederlae en swaarkry, en genoodsaak kompromieë selfs vir lande so sterk soos dié. "
Inderdaad, die Eerste Minister kies om een ​​van die mees progressiewe bo-nasionale organisasies op aarde te verlaat. In 'n tyd waarin die groot bondgenoot van die EU, die verkose president van die Verenigde State die NAVO "verouderd" noem, kies May om 'n Europese Unie te verlaat wat volgens die woorde van die Nobelprys vir Vredesprys die oorsake van vrede, versoening bevorder. demokrasie en menseregte in Europa.
Ver van die vermindering van die handel, Mei erken dat "multilaterale instellings bestaan ​​om te probeer om onderhandelinge tussen nasies sistematiseer, handel te bevorder, te verseker samewerking oor sake soos grens misdaad, en die reëls en norme wat die risiko van konflik te verminder te skep. Nasiestate 'n trade-off:. Te swembad en dus sedeer paar soewereiniteit in 'n beheerde manier om 'n groter verlies van soewereiniteit in 'n onbeheerde manier voorkom, deur byvoorbeeld militêre konflik of ekonomiese agteruitgang "
Global Brittanje - 'Britannia rules the waves "
Weer in April was Mei duidelik hieroor: "Wat van handel met die res van die wêreld? Dit is aanloklik om na die ekonomieë van ontwikkelende lande met hul hoë groeikoerse te kyk en dit as 'n alternatief vir handel met Europa te beskou. Maar kyk net na die werklikheid van ons handelsverhouding met China - met sy dumpingbeleid, beskermende tariewe en industriële spioenasie op industriële skaal. En kyk na die syfers. Ons voer meer uit na Ierland as vir China, amper twee keer soveel na België as na Indië, en byna drie keer soveel na Swede as vir Brasilië. Dit is nie realisties om te dink dat ons net die Europese handel deur hierdie nuwe markte kan vervang nie. '
Ons sal verlaat die interne mark EU
In haar pre-Referendum spraak, Mei uiteengesit waarom die interne mark is so belangrik om die Verenigde Koninkryk: "Die EU is 'n interne mark van meer as 500 miljoen mense, wat 'n ekonomie van byna £ 11 triljoen en 'n kwart van die BBP in die wêreld. 44% van ons goedere en dienste uitvoere na die EU, in vergelyking met 5% na Indië en China. Ons het 'n handelsoorskot in dienste met die res van die EU van £ 17 miljard. En die handel verhouding is meer inter-verwante as selfs dié syfers dui. Ons uitvoerders staatmaak op insette van die EU maatskappye meer as maatskappye uit nêrens anders: 9% van die Britse uitvoere "toegevoegde waarde" is afkomstig van insette van binne die EU, in vergelyking met 2.7% van die Verenigde State en 1.3% van China ".
So, hoe sal die Verenigde Koninkryk te gaan met die daaropvolgende storm?
Nuwe ekonomiese model
Hammond (Britse minister van finansies) het in 'n onderhoud met voorgestel Die Wêreld dat die Verenigde Koninkryk sal "gedwing word om ons ekonomiese model te verander om mededingendheid te herwin." Die Verenigde Koninkryk het reeds 'n paar van die swakste sosiale bepalings en diepste sosiale ongelykheid in Europa; blyk dit dat Mei se plan 'n verdere stap sal sneller weg van die Europese sosiale model. Dit sal ook beteken dat die verskuiwing na 'n laer korporatiewe belastingkoers.
Toespraak in volle
'Vandag wil ek praat oor die Verenigde Koninkryk, ons plek in die wêreld en ons lidmaatskap van die Europese Unie.
"Maar voordat ek begin, wil ek duidelik maak dat - soos u kan sien - dit nie 'n saamtrek is nie. Dit sal nie 'n aanval of selfs kritiek wees op mense wat my anders beskou nie. Dit sal bloot my ontleding wees van die regte en onregte, die geleenthede en risiko's, van ons lidmaatskap van die EU.
Soewereiniteit en lidmaatskap van multilaterale instellings
'In wese gaan die vraag wat die land op 23 Junie moet beantwoord - of dit nou moet vertrek of bly - oor hoe ons Brittanje se veiligheid, welvaart en invloed in die wêreld maksimeer, en hoe ons ons soewereiniteit maksimeer: ​​dit wil sê die beheer wat ons het oor ons eie sake in die toekoms.
"Ek gebruik die woord" maksimeer "met raad, omdat geen land of ryk in die wêreldgeskiedenis ooit soewerein was nie, en heeltemal in beheer was van sy lot. Selfs op die hoogtepunt van hul mag was die Romeinse Ryk, die Keiserlike Sjina, die Ottomane, die Die Britse Ryk, die Sowjetunie, die hedendaagse Amerika, kon nooit alles op hul eie manier hê nie. Op verskillende punte het militêre mededingers, ekonomiese krisisse, diplomatieke manoeuvreer, mededingende filosofieë en opkomende tegnologieë almal hul rol gespeel in die toediening van nederlae en ontberinge, en kompromieë nodig vir selfs so magtige state as hierdie.
"Vandag het hierdie faktore steeds 'n uitwerking op die soewereiniteit van groot en klein lande, ryk en arm. Maar daar is nou 'n bykomende komplikasie. Daar bestaan ​​internasionale, multilaterale instellings om onderhandelinge tussen lande te probeer sistematiseer, handel bevorder, samewerking verseker aangeleenthede soos grensoverschrijdende misdaad, en skep reëls en norme wat die risiko van konflik verminder.
'Hierdie instellings nooi nasionale state uit om 'n kompromie te tref: om soewereiniteit op 'n beheerde manier saam te voeg en dus af te staan, om 'n groter verlies aan soewereiniteit op 'n onbeheerde manier te voorkom, deur byvoorbeeld militêre konflik of ekonomiese agteruitgang.
"Artikel 5 van die NAVO se Washington-verdrag is 'n goeie voorbeeld van hoe hierdie beginsel werk: NAVO-lidlande, ook Brittanje, het ingestem om gebind te wees aan die beginsel van kollektiewe verdediging. 'N Aanval op enige lid sal volgens die Verdrag wees geïnterpreteer as 'n aanval op alle lede, en kollektiewe verdedigingsmaatreëls - insluitend volle militêre optrede - kan veroorsaak word. Brittanje kan homself verplig om oorlog te voer as gevolg van 'n dispuut met 'n ander land - 'n duidelike en dramatiese verlies aan beheer oor ons buitelandse beleid - maar aan die ander kant beteken die lidmaatskap van die NAVO dat ons baie veiliger is teen aanvalle deur vyandige state - wat ons beheer oor ons lot vergroot. Dit is 'n geïnstitusionaliseerde kompromie wat die oorgrote meerderheid van die publiek en die meeste politieke leiers, afgesien van Jeremy Corbyn - dink dit is die moeite werd.
"As ons terugkyk na die geskiedenis - en nie 'n baie verre geskiedenis nie - weet ons hoe 'n wêreld sonder internasionale, multilaterale instellings daar uitsien. Elke student van die manier waarop Europa in 1914 sy struikelblok laat struikel het, weet dat die verwarde kommunikasielyne tussen die dubbelsinnigheid van die nasies se verbintenisse teenoor mekaar, en die afwesigheid van 'n stelsel om spanning en konflik te verswak, was die belangrikste faktore in die ontstaan ​​van die Eerste Wêreldoorlog. Die Verenigde Nasies kan 'n gebrekkige organisasie wees wat nie daarin kon slaag om te voorkom nie konflik by baie geleenthede, maar niemand behoort 'n einde te maak aan 'n reëlgebaseerde internasionale stelsel nie en - solank hulle die regte opdrag het - instellings wat probeer om vrede en handel te bevorder.
"Hoe ons hierdie instellings en hul reëls met die demokratiese regering versoen - en dat politici verantwoordelik moet wees vir die publiek - bly een van die groot uitdagings van hierdie eeu. En die organisasies waarvan die Verenigde Koninkryk 'n lid is nog baie jare lank 'n saak van voortdurende oordeel vir ons leiers en die publiek.
Beginsels vir lidmaatskap van internasionale instellings Brittanje se
"Ons moet dus duidelike beginsels daarstel vir Brittanje se lidmaatskap van hierdie instellings. Maak dit ons meer invloedryk buite ons eie oewer? Maak dit ons veiliger? Maak dit ons welvarender? Kan ons die rigting van die betrokke organisasie: tot watter mate bind die lidmaatskap die hande van die parlement?
"As lidmaatskap van 'n internasionale instelling hierdie toetse kan slaag, glo ek dit is in ons nasionale belang om daarby aan te sluit of daarby te bly. En op grond hiervan is die saak dat Brittanje steeds 'n lid van organisasies soos die NAVO, die Wêreldhandelsorganisasie en die Verenigde Nasies is byvoorbeeld duidelik.
"Maar soos ek al vantevore gesê het, is die saak vir die ondertekening van die Europese Konvensie vir Menseregte - wat beteken dat Brittanje onder die jurisdiksie van die Europese Hof vir Menseregte is - nie duidelik nie. Want ondanks wat mense soms dink, dit was nie die Europese Unie wat die uitlewering van Abu Hamza jare lank vertraag het, die deportasie van Abu Qatada byna stopgesit het en probeer het om aan die parlement te sê dat - hoe ons ook al gestem het - ons nie gevangenes van die stem kon ontneem nie. Dit was die Europese Konvensie oor Menseregte.
"Die EVRM kan die hande van die parlement bind, niks byvoeg tot ons welvaart nie, ons minder veilig maak deur die deportasie van gevaarlike buitelandse burgers te voorkom - en doen niks om die houding van regerings soos Rusland te verander ten opsigte van menseregte nie. Dus ongeag die EU-referendum, dit is my mening. As ons menseregtewette in hierdie land wil hervorm, is dit nie die EU wat ons moet verlaat nie, maar die EVRM en die jurisdiksie van die hof.
"Ek kan al hoor hoe mense sê dit beteken dat ek teen menseregte is. Maar menseregte is nie uitgevind in 1950, toe die konvensie opgestel is, of in 1998, toe dit deur die Wet op Menseregte in ons wet opgeneem is nie. Dit is Groot-Brittanje - die land Magna Carta, die parlementêre demokrasie en die mooiste howe in die wêreld - en ons kan menseregte self beskerm op 'n manier wat die nasionale veiligheid nie in gevaar stel of die hande van die parlement bind nie. - besluit deur die parlement en deur die parlement gewysig - sou beskerm nie net die regte soos uiteengesit in die Konvensie nie, maar kan ook tradisionele Britse regte insluit wat nie deur die EVRM beskerm word nie, soos die reg tot verhoor deur die jurie.
"Ek weet ook dat ander sal sê dat dit min nut het om die EVRM te verlaat as ons lede van die EU bly met sy Handves van Fundamentele Regte en sy Hof van Justisie. En ek is geen aanhanger van die Handves of van baie van die uitsprake nie. deur die hof gemaak. Maar daar is verskeie probleme wat wel van toepassing is op die Hof vir Menseregte in Straatsburg, maar tog nie op die Hof van Justisie in Luxemburg van toepassing is nie. Straatsburg is in werklikheid 'n finale appèlhof; Luxemburg het nie so 'n rol nie. Straatsburg bevele kan uitreik wat die deportasie van buitelandse burgers kan voorkom; Luxemburg het nie so 'n mag nie. In teenstelling met die Europese Konvensie vir Menseregte, is die Europese Verdrae duidelik: 'Nasionale veiligheid,' sê hulle, 'bly die verantwoordelikheid van elke lidstaat'.
"En in teenstelling met die EVRM, wat 'n betreklik eng menseregtekonvensie is, behels ons lidmaatskap van die EU samewerking - en ja, reëls en verpligtinge - oor 'n baie wyer verskeidenheid kwessies. Die land se besluit in die referendum is dus 'n baie meer Ek wil dus 'n bietjie tyd spandeer om die belangrikste kwessies wat ons moet oorweeg, deur te gaan.
Argumente wat nie tel
"Maar voordat ek dit doen, wil ek verskeie argumente hanteer wat nie moet tel nie. Die eerste is dat Brittanje in die een-en-twintigste eeu 'n te klein land is om buite die Europese Unie die hoof te bied. Dit is onsin. die vyfde grootste ekonomie in die wêreld, groei ons vinniger as enige ekonomie in die G7, en ons trek bykans 'n vyfde van alle buitelandse beleggings in die EU. Ons het 'n weermag wat sy mag regoor die wêreld kan projekteer; ongeëwenaard, en vriendskappe en bondgenootskappe wat baie verder as Europa strek. Ons het die grootste sagte mag in die wêreld, ons sit in presies die regte tydsone vir wêreldhandel, en ons taal is die wêreld se taal. Natuurlik kan Brittanje dit buite hanteer maar die vraag is nie of ons sonder die EU sou kon oorleef nie, maar of ons beter daaraan toe is, binne of buite.
"Dit is ook nie waar dat die EU die enigste rede is waarom die kontinent grotendeels vreedsaam is sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog nie. Dit gaan ook nie oor 'die soort land wat ons wil wees', soos die cliche gewoonlik stel nie. Ook nie is die besluit wat ons te doen het met ons gedeelde kulturele erfenis met Europa. Natuurlik is ons 'n Europese land, maar dit is op sigself nie 'n rede om 'n lid van die EU te wees nie.
"En ook hierdie debat oor die verlede gaan nie. Ek kan dit nie genoeg beklemtoon nie. Ons was nie in 1940, toe die vryheid van Europa in gevaar was en Brittanje alleen gestaan ​​het nie. Ons was nie in 1957, toe die Verdrag van Rome ooreengekom is nie, Europa was 'n groep van ses en die Koue Oorlog was 'n generasie ver van die afsluiting daarvan. Ons was nie in 1973 nie, toe Brittanje die 'siek man van Europa' was en die Europese Ekonomiese Gemeenskap as 'n uitweg uit die moeilikheid beskou het. in 1992, toe Maastricht onderteken is en die hereniging van Duitsland pas pas plaasgevind het.
"Ons is in 2016, en wanneer ons hierdie belangrike besluit neem, moet ons vorentoe kyk na die uitdagings wat ons in die volgende tien, twintig, dertig jaar en meer in die gesig staar - en die res van Europa. Hierdie uitdagings - ongeveer veiligheid, handel en die ekonomie - is ernstig, ingewikkeld en verdien 'n volwasse debat. Ons besluit moet die resultaat wees van 'n hardkoppige ontleding van wat in ons nasionale belang is. Daar is beslis probleme wat veroorsaak word deur lidmaatskap van die EU, maar daar is natuurlik ook voordele. Ons besluit moet daarop neerkom dat ons, na ernstige nadink oor die voor- en nadele, meer glo in die kredietkolom as in die debietkolom om aan die binnekant te bly.
'Ek wil dus nou praat oor die drie groot, toekomstige uitdagings - veiligheid, handel en die ekonomie.
"Daar is al baie tydens hierdie referendum-veldtog oor veiligheid gesê. Maar ek wil die argumente uiteensit soos ek dit sien. As ons nie lede van die Europese Unie was nie, sou ons natuurlik steeds ons verhouding met Amerika gehad het. Ons sou nog steeds deel uitmaak van die Five Eyes, die naaste internasionale intelligensie-reëling ter wêreld. Ons sal steeds ons eersteklas veiligheids- en intelligensie-agentskappe hê. Ons sal steeds intelligensie oor terrorisme en misdaad met ons Europese bondgenote deel, en hulle sou dit doen dieselfde met ons.
"Maar dit beteken nie dat ons so veilig sou wees asof ons sou bly nie. Buiten die EU sou ons byvoorbeeld geen toegang hê tot die Europese arrestasiebevel nie, wat ons in staat gestel het om meer as 5,000 675 mense uit Brittanje aan Europa uit te lewer in die die afgelope vyf jaar en 2005 verdagte of veroordeelde gesoekte individue na Brittanje gebring het om geregtigheid in die gesig te staar. Dit is gebruik om terreurverdagtes uit die land te kry en terroriste hierheen terug te bring om geregtigheid in die gesig te staar. die Londense metro op 21/7 - is in net 56 dae met behulp van die arrestasiebevel uit Italië uitgelei. Voordat die arrestasiebevel bestaan ​​het, het dit tien lang jare geneem om Rachid Ramda, 'n ander terroris, van Brittanje na Frankryk uit te lewer.
"Daar is ook ander voordele. Neem die richtlijn vir passasiersnaamregisters. Dit sal wetstoepassingsagentskappe toegang gee tot inligting oor die bewegings van terroriste, georganiseerde misdadigers en slagoffers van handel op vlugte tussen Europese lande en van alle ander lande na die EU. Wanneer Ek het vir die eerste keer minister van binnelandse sake geword, en daar is vir my gesê dat daar geen kans is dat Brittanje ooit hierdie ooreenkoms sal kry nie. die finale richtlijn is nou deur die Europese Parlement en die Raad goedgekeur.
"Die belangrikste is dat hierdie ooreenkoms ons almal veiliger sal maak. Maar dit toon ook twee voordele om binne die EU te bly. Ten eerste, sonder die soort institusionele raamwerk wat die Europese Unie bied, sou 'n komplekse ooreenkoms soos hierdie nie in die die hele vasteland, omdat bilaterale transaksies tussen elke lidstaat onmoontlik sou wees, en tweedens, sonder die Britse leiding en invloed, sou 'n richtlijn nooit ter tafel gelê het nie, wat nog te sê van die ooreenkoms.
"Hierdie maatreëls - die arrestasiebevel en PNR - is die moeite werd omdat dit nie gaan oor grandiose staatsbou en integrasie nie, maar omdat dit praktiese samewerking en uitwisseling van inligting moontlik maak. Brittanje sal nooit aan 'n Europese polisiemag deelneem nie. 'n Europese staatsaanklaer, en twee jaar gelede het ons Brittanje uit ongeveer honderd onbehulpsame EU-maatreëls vir justisie en binnelandse sake gehaal. Maar toe ons die beslissing neem, het ons ook seker gemaak dat Brittanje bly onderteken vir die maatreëls wat 'n positiewe verskil in misdaad bekamp en terrorisme voorkom.
"Die Europese inligtingstelsel vir strafregisters, finansiële intelligensie-eenhede, die gevangenisoordragraamwerk, SIS II, gesamentlike ondersoekspanne, Prüm. Dit is alles ooreenkomste wat wetstoepassingsinstansies in staat stel om saam te werk en inligting met mekaar te deel in die stryd teen kruisings Grensmisdaad en terrorisme. Dit help ons om buitelandse misdadigers by die grens weg te draai, geldwassery deur terroriste en misdadigers te voorkom, buitelandse misdadigers uit ons tronke te kry en terug te keer na hul tuislande, sake te ondersoek wat oor grense heen gaan, en om forensiese gegewens te deel soos DNA en vingerafdruk baie vinniger.
"In die afgelope jaar kon ons meer as 100,000 3,000 keer die kriminele rekords van buitelandse burgers nagaan. Hierdie kontroles beteken dat ons meer as 143 Europese burgers wat 'n bedreiging vir die publiek inhou, kon deporteer. Die polisie sal binnekort in slegs vyftien minute DNA-rekords vir EU-burgers kon nagaan. Onder die ou stelsel het dit XNUMX dae geneem. Verlede jaar het die Franse inligting wat deur die Prüm-ooreenkoms uitgeruil is, gebruik om een ​​van die vermeende oortreders van die November-aanvalle in Parys op te spoor.
'Dit is praktiese maatreëls wat effektiewe samewerking tussen verskillende Europese wetstoepassingsorganisasies bevorder, en as ons nie deel daarvan was nie, sou Brittanje minder veilig wees.
"Nou weet ek dat sommige mense sê dat die EU ons nie veiliger maak nie omdat dit ons nie toelaat om ons grens te beheer nie. Maar dit is nie waar nie. Reëls vir vrye beweging beteken dat dit moeiliker is om die Europese immigrasie te beheer - en soos ek gister gesê dat dit duidelik geen goeie ding is nie - maar dit beteken nie dat ons nie die grens kan beheer nie. Die feit dat ons nie deel is van Schengen nie - die groep lande sonder grenskontroles - beteken dat ons die ergste migrasiekrisis vermy het het die afgelope jaar kontinentale Europa getref. Dit beteken dat ons mense van elders in Europa na Brittanje kan reis. En behoudens sekere reëls en die beskikbaarheid van inligting, beteken dit dat ons toegang tot ernstige misdadigers en terroriste kan blokkeer.
"Ek het gehoor dat sommige mense sê - veral na die terreuraanvalle in Brussel verlede maand - dat die bestaan ​​van ekstremiste en terroriste in België, Frankryk en ander EU-lidlande genoeg rede is om te vertrek. Maar ons reaksie op Parys en Brussel kan nie wees nie. om te sê dat ons minder moet saamwerk met lande wat nie net ons bondgenote is nie, maar ook ons ​​naaste bure. En om die EU te verlaat, beteken nie dat ons onsself net vir die wêreld kan sluit nie: die aanvalle op 9 September op New York was beplan in Afghanistan. Die 11/7-aanvallers het in Pakistan opgelei. En die meeste internasionale terreurgevalle wat my lessenaar oorsteek, betrek lande buite Europa se grense.
"My oordeel, as minister van binnelandse sake, is dus dat ons 'n lid van die Europese Unie bly, dat ons veiliger sal wees teen misdaad en terrorisme.
'Maar nou wil ek my wend tot die ander uitdagings wat ons in die komende dekades in die gesig staar: handel en ekonomie.
Handel en die ekonomie
"Die hooffeite van die handel in Brittanje met Europa is duidelik. Die EU is 'n enkele mark van meer as 500 miljoen mense, wat 'n ekonomie van byna £ 11 biljoen en 'n kwart van die wêreld se BBP verteenwoordig. 44% van ons uitvoer van goedere en dienste gaan uit in die EU, vergeleke met vyf persent in Indië en China. Ons het 'n handelsoorskot aan dienste met die res van die EU van £ 17 miljard. En die handelsverhouding is meer onderling verwant as wat selfs hierdie syfers voorstel. Ons uitvoerders vertrou op insette van EU-maatskappye meer as ondernemings van enige ander plek: nege persent van die 'toegevoegde waarde' van die Britse uitvoer kom van insette uit die EU, vergeleke met 2.7% uit die Verenigde State en 1.3% uit China.
Die interne mark beslaan dus 'n groot hoeveelheid van ons handel, maar as dit afgehandel is - dus is daar werklik oop markte vir alle dienste, die digitale ekonomie, energie en finansies - sou ons 'n dramatiese toename in ekonomiese groei sien vir Brittanje en die res van Europa. Die Kapitaalmark-unie - geïnisieer en gelei deur Brittanje - laat finansies vryelik tussen lidlande vloei: die eerste voorstel alleen kan lei tot £ 110 miljard ekstra lenings aan ondernemings. 'N Volledige energiemark kan teen 50 tot £ 2030 miljard per jaar in die hele EU bespaar. En 'n digitale interne mark sal na raming tot £ 330 miljard per jaar werd wees vir die Europese ekonomie in die algemeen. Aangesien Brittanje die toonaangewende land in Europa is wat die digitale ekonomie betref, is dit 'n enorme geleentheid vir ons almal.
"Hierdie veranderinge beteken groter ekonomiese groei in Brittanje, hoër lone in Brittanje en laer pryse vir verbruikers - in Brittanje. Maar dit sal nie spontaan gebeur nie en hulle benodig Britse leiding. En dit is 'n belangrike punt in hierdie referendum: as ons die EU, dit is nie net dat ons miskien nie toegang tot hierdie dele van die interne mark het nie; hierdie dele van die interne mark kan dalk nooit geskep word nie.
"Die ekonomiese saak om binne die Europese Unie te bly, gaan dus nie net oor risiko nie, maar oor geleenthede. En dit gaan nie net oor vrees nie, maar om optimisme - optimisme dat Brittanje 'n leiding kan neem en meer handel en ekonomiese groei binne kan lewer. Europa en verder.
"Daar is natuurlik risiko's wat ons moet weeg. En daar is risiko's om te bly sowel as om weg te gaan. Daar is byvoorbeeld 'n groot vraagteken of Brittanje, as 'n lidstaat wat nie die euro aangeneem het nie, die risiko loop om te wees gediskrimineer omdat die lande binne die Eurosone verder integreer. Toe die Europese Sentrale Bank gesê het dat clearinghuise wat in groot hoeveelhede euro handel, in die Eurosone moes wees, kon dit LCH.Clearnet gedwing het om sy euro-onderneming uit Londen te skuif, waarskynlik Dit is deur die Algemene Hof van die EU van die hand gewys, maar die bedreiging was duidelik en daarom was dit so belangrik dat die premier se onderhandeling 'n beginsel van nie-diskriminasie teen ondernemings uit lande buite die eurogebied gewaarborg het.
"As ons nie in die Europese Unie was nie, sou daar egter nie oor so 'n ooreenkoms ooreengekom kon word nie. Ons sou min kon doen om te keer dat diskriminerende beleid ingestel word, en die posisie van Londen as die wêreld se voorste finansiële sentrum sou in gevaar wees. Die banke sou wees mag ongewild wees, maar dit is geen geringe risiko nie: finansiële dienste is verantwoordelik vir meer as sewe persent van ons ekonomiese produksie, dertien persent van ons uitvoer, 'n handelsoorskot van byna £ 60 miljard - en meer as een miljoen Britse werkgeleenthede.
"Maar dit gaan alles oor handel met Europa. Wat van handel met die res van die wêreld? Dit is aanloklik om te kyk na die ekonomieë van ontwikkelende lande, met hul hoë groeikoerse, en dit te sien as 'n alternatief vir handel met Europa. Maar net kyk na die werklikheid van ons handelsverhouding met China - met sy dumpingbeleid, beskermende tariewe en industriële spioenasie op industriële skaal. En kyk na die syfers. Ons voer meer uit na Ierland as wat ons na China doen, amper twee keer soveel na België as ons doen aan Indië, en byna drie keer soveel vir Swede as vir Brasilië. Dit is nie realisties om te dink dat ons net die Europese handel met hierdie nuwe markte sou kon vervang nie.
"En in elk geval, hierdie oënskynlike keuse is 'n valse tweespalt. Ons moet ons handelsmerk met hierdie markte verhoog, benewens die besigheid wat ons in Europa wen. Aangesien die Britse uitvoer van goedere en dienste na lande buite die EU styg, is een kan moeilik argumenteer dat die EU dit voorkom. As u die EU verlaat, kan dit egter aansienlik moeiliker wees. Eerstens moet ons 36 bestaande handelsooreenkomste vervang met lande buite die EU wat 53 markte dek. EU-handelsooreenkomste het Brittanje bestuur - met die VSA, £ 10 miljard per jaar na die Verenigde Koninkryk, met Japan, £ 5 miljard per jaar na die Verenigde Koninkryk, met Kanada, £ 1.3 miljard per jaar in die Verenigde Koninkryk - sou in gevaar wees En hoewel ons beslis oor ons eie handelsooreenkomste kon onderhandel, sou daar geen waarborg wees dat dit op voorwaardes so goed sou wees as wat ons nou geniet nie. Daar sou ook 'n aansienlike kostekoste inhou, gegewe die behoefte om die bestaande ooreenkomste te vervang - nie die minste met die EU self nie - dit ons sou opgeskeur het as gevolg van ons vertrek.
"Binne die EU, sonder Brittanje, sou die magsbalans in die Ministerraad en die Europese Parlement ten slegste verander. Die liberale vryhandelslande sou hulself ver onder die blokkeringsdrempel van 35% in die Raad bevind, terwyl die lande wat geneig is tot proteksionisme, sal 'n selfs groter persentasie stemme hê. Daar sal 'n baie groot gevaar wees dat die EU in 'n proteksionistiese rigting gaan, wat breër internasionale handel kan beskadig en die toekomstige handel met Brittanje met die EU erger sal maak.
"As ons dus stem om die Europese Unie te verlaat, loop ons die risiko om die ontwikkeling van die interne mark tot stilstand te bring, ons loop die gevaar om beleggers en ondernemings te verloor aan die oorblywende lidlande van die EU, gedryf deur diskriminerende EU-beleid, en ons loop die kans om agteruit te gaan wat die internasionale handel betref, maar die groot vraag is of ons in die geval van Brexit in staat sou wees om 'n nuwe vryhandelsooreenkoms met die EU te onderhandel en op watter voorwaardes.
"Sommige sê dat ons ooreenkomste sal sluit wat ooreenstem met die EU-ooreenkomste met Noorweë, Switserland of selfs Kanada. Maar met alle respek vir die lande is ons 'n groter en magtiger nasie as al drie. Miskien beteken dit dat ons kan toeslaan. 'n beter ooreenkoms as wat hulle het. Immers, Duitsland sal steeds hul motors aan ons wil verkoop en die Franse nog steeds hul wyn aan ons wil verkoop. Maar in 'n stryd tussen Brittanje en die EU is 44% van ons uitvoer meer vir ons belangrik is, is 8% van die uitvoer van die EU vir hulle.
"Met geen ooreenkoms weet ons dat die WHO-reëls die EU sal verplig om tariewe van tien persent op die Britse uitvoer van motors te hef nie, in ooreenstemming met die tariewe wat dit op Japan en die Verenigde State hef. Hulle sal dieselfde moet doen vir alle ander goedere waarop hulle tariewe oplê. Nie al hierdie tariewe is so hoog as tien persent nie, maar sommige is aansienlik hoër.
"Die werklikheid is dat ons nie weet op watter voorwaardes ons toegang tot die interne mark sou kry nie. Ons weet wel dat ons in 'n onderhandeling toegewings sal moet maak om toegang daartoe te kry, en dat die toegewings moontlik kan handel oor die aanvaarding van EU-regulasies , waaroor ons geen sê sou hê nie, finansiële bydraes te lewer, net soos nou, reëls vir vrye beweging te aanvaar, net soos nou, of heel moontlik al drie saam. Dit is nie duidelik waarom ander EU-lidlande Brittanje 'n beter transaksie as wat hulle self geniet.
"Dit alles is natuurlik onderhandelbaar. Om die redes wat ek vroeër genoem het, is Brittanje groot genoeg en sterk genoeg om 'n suksesverhaal in of buite die EU te wees. Maar die vraag is nie of ons die Brexit kan oorleef nie: dit is of die Brexit ons beter daaraan toe sal laat kom, en die berekening moet nie net die medium- tot langtermyneffekte insluit nie, maar ook die onmiddellike risiko's.
Die Unie met Skotland en die ander risiko's van Brexit
"Daar word soms voorgestel dat Brexit daartoe kan lei dat ander lande die Europese Unie wil verlaat. Sommige meen selfs dat die Brexit 'n noodlottige slag vir die hele EU-projek kan wees. En sommige, ek weet, dink dat dit 'n goeie ding sou wees. Maar ek is bevrees ek stem nie saam nie. Die verbrokkeling van die EU sal groot onstabiliteit onder ons naaste buurlande en grootste handelsvennote veroorsaak. Met die wêreldekonomie in 'n brose toestand, sal dit werklike gevolge vir Brittanje hê.
"Maar as die Brexit nie noodlottig is vir die Europese Unie nie, kan ons vind dat dit noodlottig is vir die Unie met Skotland. Die SNP het reeds gesê dat in die geval dat Brittanje stem om te vertrek, maar Skotland stem om in die EU te bly, sal hulle sal druk vir nog 'n Skotse onafhanklikheidsreferendum doen. En die meningspeilings toon deurgaans dat die Skotse volk meer geneig is om EU-lidmaatskap te wees as die inwoners van Engeland en Wallis.
"As die Skotse inwoners gedwing word om tussen die Verenigde Koninkryk en die Europese Unie te kies, weet ons nie wat die resultaat sou wees nie. Maar net 'n bietjie meer as agtien maande na die referendum wat die Verenigde Koninkryk bymekaar gehou het, wil ek nie om die land waarvoor ek lief is, weer eens te sien loop. Ek wil nie hê dat die Skotse mense moet dink dat Engelse Eurosceptici nie van Brussel hou nie, eerder as ons band met Edinburgh en Glasgow. Ek wil nie hê dat die Europese Unie die vernietiging van 'n ouer en kosbaarder Unie, die Unie tussen Engeland en Skotland.
"Die Brexit loop ook die gevaar om ons vriendskappe en alliansies van verder af te verander. In die besonder, soos president Obama gesê het, kan dit ons alliansie met die Verenigde State verander. Nou weet ek sowel as enigiemand die sterkte en belangrikheid van daardie vennootskap - ons veiligheid en intelligensie-agentskappe het die naaste werksverhouding van twee lande ter wêreld - en ek weet dat dit beslis sal oorleef dat Brittanje die EU verlaat. Maar die Amerikaners sou op Brexit reageer deur 'n nuwe strategiese vennoot binne die Europese Unie te vind, 'n vennoot oor sake handel, diplomasie, veiligheid en verdediging, en ons verhouding met die Verenigde State sou onvermydelik as gevolg daarvan verander. Dit sou, glo ek, nie in ons nasionale belang wees nie.
Ons moet in die EU bly
"Ek wil dus terugkeer na die beginsels wat ek uiteengesit het om ons te help beoordeel of Brittanje moet toetree of 'n lid moet bly van internasionale instellings. As ons binne die Europese Unie bly, maak dit ons wel veiliger, dit maak ons ​​welvarender en dit maak ons ​​wel invloedryker buite ons oewers.
"Ons kry natuurlik niks soos alles wat ons wil hê nie, en ons moet baie verdra wat ons nie wil hê nie. En as dit gebeur, moet ons eerlik daaroor wees. Die gemeenskaplike landboubeleid, die gemeenskaplike visserye Beleid, die vrye beweging van mense: nie een van hierdie dinge werk soos ons wil hê dit moet werk nie, en ons moet slimmer wees oor hoe ons hierdie dinge in die toekoms probeer verander, maar dit beteken nie dat ons geen beheer oor die Brittanje kan en lei wel in Europa: die totstandkoming van die interne mark is gedryf deur mevrou Thatcher, die mededingings- en handelsagenda's wat nou deur die Kommissie nagestreef is, is in opdrag van Brittanje en Duitsland begin, en ek kan u dit vertel aangeleenthede oor terrorisme en veiligheid, kyk die res van Europa instinktief na ons, maar dit behoort nie 'n noemenswaardige uitsondering te wees as Brittanje in Europa lei nie: dit moet die norm word.
"En om na die finale toets te gaan: in watter mate bind die lidmaatskap van die EU die hande van die parlement? Natuurlik beperk elke richtlijn, regulasie, verdrag en hofuitspraak ons ​​vryheid om op te tree. Tog bly die parlement soewerein: as dit sou stem om die EU te verlaat , sou ons dit wel doen. Maar tensy en totdat die Wet op Europese Gemeenskappe herroep word, het die Parlement aanvaar dat dit slegs kan optree binne die perke soos bepaal deur die Europese verdrae en die uitsprake van die Hof van Justisie. lid van die EU of om te vertrek sal dus altyd in die hande van die Parlement en die Britse volk wees.
"Ek wil nie hier staan ​​en mense se intelligensie beledig deur te beweer dat alles oor die EU perfek is nie, dat lidmaatskap van die EU heeltemal goed is nie, en ek glo ook nie diegene wat sê dat die hemel sal val as ons stem om te vertrek nie. Die die werklikheid is dat daar koste en voordele verbonde is aan ons lidmaatskap, en as daar na die jare en dekades vorentoe gekyk word, is daar ook risiko's en geleenthede. Die kwessies wat die land moet opweeg voor hierdie referendum is ingewikkeld. Ek het vroeër in my toespraak gesê. Ek glo dat die saak om 'n lid van die Europese Unie te bly, sterk is.
'N Ander Europese beleid
"Vir elk van die beginsels wat ek vroeër uiteengesit het, kan ek egter nie anders as om te dink dat daar meer in die kredietkolom as in debietkolom sou wees as Brittanje 'n ander benadering tot ons verbintenis met die EU sou neem nie. Omdat ons geen twyfel moet hê nie dat, as ons stem om te bly, ons verhouding met die Europese Unie sal aanhou verander, en dat die verandering - met nuwe verdrae op die horison - ten goede of ten kwade kan wees.
"Ons ken almal die spel wat in die verlede gespeel is. Eerste ministers soos Tony Blair en Gordon Brown het die Ministerraad binnegegaan sonder 'n positiewe agenda vir wat Brittanje wou hê. Hulle raadgewers het ingelig oor die vyf rooi lyne waarop hulle nie bereid was nie. kruis, het hulle op drie padgegee en triomfantelik teruggekeer en beweer dat hulle die Europeërs in hul spore gestuit het. As ons teruggaan na dieselfde manier van sake doen, sal Brittanje nie die nodige van die EU kry nie en sal die publiek meer sinies word en meer ontevrede.
"Ons het so gewoond geraak om in hierdie permanent verdedigende gebukkie te verkeer dat Brittanje vergeet het hoe om op te staan ​​en te lei as dit by die EU kom. En aan diegene wat sê dat Brittanje nie in Europa kan bereik wat hulle nodig het nie, sê ek, het meer geloof in wat Brittanje kan doen. Ek sê daaraan dink hoe Brittanje die interne mark gebou het, en laat ons weer eens so ambisieus wees - in die Britse nasionale belang.
"Laat ons duidelike doelstellings stel om die interne mark te voltooi, nuwe vryhandelsooreenkomste met ander lande na te streef, die Europese ekonomie te hervorm en dit meer mededingend te maak. Kom ons werk om te verseker dat die lande van Europa hul grense kan beskerm teen onwettige immigrante, misdadigers. Kom ons probeer om seker te maak dat meer van ons Europese bondgenote hul rol speel in die beskerming van Westerse belange in die buiteland.
'Ons moet 'n duidelike strategie hê om deur die Raad van Ministers in te skakel, 'n groter rol vir Brittanje in die Kommissie te soek, die groei van die mag van die Europese Parlement te probeer stuit, en werk om die rol van die Hof te beperk. Ons moet nie net deur die EU-instellings en -berade werk nie, maar ook om meer bilaterale diplomasie met ander Europese regerings na te streef.
"En dit is tyd om sommige van die tradisionele Britse aannames oor ons verbintenis met die EU te bevraagteken. Stop ons dat die EU in die verkeerde rigting gaan deur op die kantlyn te skree, of deur die saak te lei om Europa in 'n beter rigting te neem? En dink ons ​​regtig dat dit in ons belang is om die EU se verdere uitbreiding outomaties en onvoorwaardelik te ondersteun? Die state wat nou onderhandel oor die toetreding tot die EU sluit Albanië, Serwië en Turkye in - lande met arm bevolkings en ernstige probleme met georganiseerde misdaad, korrupsie, en soms selfs terrorisme. Ons moet onsself afvra, is dit regtig reg dat die EU net moet voortgaan om uit te brei en aan alle nuwe lidlande alle regte van lidmaatskap te verleen? Dink ons ​​regtig dat dit die tyd is om 'n landgrens tussen Nadat die Europese beginsel van 'n steeds nouere unie 'ooreengekom is, is dit tyd om die beginsel van steeds groter uitbreiding te bevraagteken.
Staan hoog en lei
"Dit is dus my ontleding van die regte en onregte, die geleenthede en risiko's, van ons lidmaatskap van die EU - en die redes waarom ek glo dat dit duidelik in ons nasionale belang is om 'n lid van die Europese Unie te bly.
"En ek wil beklemtoon dat ek dink dat ons binne die EU moet bly, nie omdat ek dink dat ons te klein is om in die wêreld voorspoedig te wees nie, nie omdat ek pessimisties is oor Brittanje se vermoë om dinge op die internasionale toneel gedoen te kry nie. Ek dink dit is reg om presies te bly omdat ek in Brittanje se sterkte glo, in ons ekonomiese, diplomatieke en militêre invloed, omdat ek optimisties is oor ons toekoms, omdat ek glo in ons vermoë om te lei en nie net te volg nie.
"Maar ek weet wat 'n moeilike besluit dit vir baie mense gaan wees. Ek weet vanweë die gesprekke wat ek elke Saterdag met my kiesers voer. Vanweë die gesprekke wat ek met lede van die publiek en lede gehad het van die konserwatiewe party - op en af ​​in die land. En omdat ek self al die proses deurgegaan het om nou en in die toekoms, wat in Brittanje se belang is, noukeurig op te weeg voordat ek my besluit neem. Uiteindelik is dit 'n oordeel vir ons almal, en dit is reg dat mense hul tyd moet neem en na al die argumente moet luister.
"Laat ons dus, terwyl ons die stemmingsdag nader, en as die land sy besluit begin opweeg, fokus op die toekoms. In plaas daarvan om oor die perifere, die kortstondige en die onbenullige te debatteer, laat beide kante van die argument debatteer oor wat saak maak. En laat ons ons doen dit op 'n ernstige en volwasse manier. Laat ons konsentreer op Brittanje se nasionale belang. Brittanje se toekoms. Ons invloed regoor die wêreld. Ons veiligheid. En ons welvaart. Laat ons ons besluit neem met die groot uitdagings van die toekoms in gedagte. Laat ons ons het meer vertroue in ons vermoë om dinge in Europa gedoen te kry. Dit gaan oor ons toekoms. Laat ons, Groot-Brittanje, lank staan ​​en lei. '
Verwante onderwerpe:mededingende filosofieë en nuwe tegnologiedemokrasiediplomatieke manoeuvresekonomiese krisisseGewildefull-beeldmenseregte in Europamagmilitêre teenstandersvredeversoeninghandelUK