Geskryf deur Elizabeth Fournier
Green Acres natuurlike begraafplaas in Boone County, Missouri. Fotokrediet: Grey Wanderer, CC 3.0
Die basiese beginsels van omgewingsvriendelike lewenswese word nou opgestel vir omgewingsvriendelike sterwe. Groen begrafnis gaan oor volhoubaarheid en die ontwikkeling van begrafnispraktyke wat die natuur ondersteun en genees eerder as om dit te ontwrig en te benadeel.
'N Sleutel tot die natuurlike begrafnisbeweging is groen of natuurlike begraafplase, soos die kerkkerk en die plaasveld waar liggame eens in 'n kleed of bio-afbreekbare kis begrawe is. Vandag het moderne begraafplase hierdie praktyke feitlik heeltemal vervang, maar die goeie nuus is dat tradisionele begraafplase besig is om af te neem. Hulle verloor sake aan verassing, en met groen begrafnisse aan die toeneem, lyk dit asof groen begraafplase hulle huisves.
Vir baie mense is daar egter iets aanloklikes met die terugkeer na erwe in die begraafplaas op familiegrond. Natuurlik geniet hierdie praktyk 'n baie, baie lang tradisie in Amerika. Dit is wat gesinne al geslagte lank gedoen het - geliefdes op die familie-eiendom begrawe.
Groen begrafplaas en begraafplase
'N Groen begraafplaas probeer nie die natuur beheer met plaagdoders, ongerepte grasperke, nie-afbreekbare kiste en beton-grafkelders. Groen begraafplase laat die fisiese wêreld bloei en blom; hulle moedig die inheemse struike, veldblomme, bosveld en grasvelde aan wat die voëls en ander wilde diere van die gebied ondersteun.
Natuurlik sal u miskien 'n werklik groen begraafplaas vind waar u woon. Sommige tradisionele begraafplase laat sekere groenoefeninge toe, vra dit altyd. Volgens die Nasionale Begrafnisdirekteursvereniging is die gebruik van buitegraafhouers of kluise byvoorbeeld nie deur die federale of staatswetgewing vereis nie, maar word deur baie begraafplase vereis. In baie landelike gebiede is kluise of graflêers gewoonlik nie nodig nie. 'Die tradisionele begraafplase benodig gewoonlik 'n kluis om te sorg dat hul begraafplase nie 'n golwende sous-voorkoms gee nie. Sodra bio-afbreekbare kiste ontbind, sal die aarde gaan sit en die depressies agterlaat.
Die drie kategorieë groen begrafnisgronde
Die Green Burial Council onderskei drie soorte groen begraafplase: baster, natuurlike en bewaring. Hier is hul amptelike definisie van elk:
Bastergronde is konvensionele begraafplase wat die opsie bied om te begrawe sonder om 'n kluis (gedeeltelik, omgekeerd of andersins), 'n kluisdeksel, betonboks, plaat of verdeelde voering nodig te hê. Hibriede begraafgronde hoef nie die inbedding van decedents te vereis nie en moet voorsiening gemaak word vir enige vorm van eko-vriendelike begrafnishouers, insluitend omhulsel.
Natuurlike begrafnisgronde die aanvaarding van praktyke / protokolle wat energiebesparend is, vermorsing minimaliseer en nie die gebruik van giftige chemikalieë benodig nie. 'N Natuurlike begraafplaas behaal 'n GBC-sertifisering deur die gebruik van kluise (gedeeltelike, omgekeerde of andersins), kluis deksels, betonbokse, blaaie of gesplitste voerings te verbied, en deur die begrafnis van decedente wat met giftige chemikalieë versmoor is, te verbied, sowel as deur verbod op begrafnishouers wat nie van natuurlike / plant-afgeleide materiale gemaak is nie. Dit moet 'n geïntegreerde plaagbestuurprogram (IPM) in plek hê en ontwerp, bestuur en onderhou word om 'n naturalistiese voorkoms te gee, gebaseer op die gebruik van plante en materiale wat eie is aan die streek, en landskapspatrone afgelei van en versoenbaar is met die streek ekosisteme.
Bewaringsgrondebenewens die voldoening aan al die vereistes vir 'n natuurlike begraafplaas, moet dit die wettige grondbewaring verder bevorder. Dit moet 'n ewigdurende land beskerm wat spesifiek en uitsluitlik vir bewaring bestem is. 'N Bewaringsbegraafplaas moet 'n gevestigde bewaringsorganisasie behels wat 'n bewaringsgemak het of 'n aktebeperking in plek het wat die bestuur van langtermyn waarborg.
As daar nie 'n natuurlike begraafplaas of natuurbewaring naby u is nie, is dit moontlik dat 'n bastergras makliker gevind kan word. Dit is standaard begraafplase wat gewoonlik 'n gebied het wat nie 'n kis of grafvoering benodig nie. Begraafplase regoor die land oorweeg dit om gedeeltes vir natuurlike begraafruimtes oop te maak, en moet dus nie huiwer om die telefoon op te tel en u plaaslike begraafplaas direk te vra nie.
Terwyl u moontlike begraafplase ondersoek, sal u sien dat sommige begraafplase in baie kontemporêre, natuurlike omgewing is. Williamsburg Begraafplaas in Kitchener, Ontario, spog met pragtige vleilande, moedig voëlkyk aan, en het natuurlike staproetes en damme; hierdie begraafplaas het hul begrafnisgebiede volledig in 'n natuurlike tuin geïntegreer. Maar ondanks hierdie rustige en reflektiewe buitekant, benodig alle grafstene voerings, en daarom kan dit nie as 'n baster-, natuurlike of bewaringsbegraafplaas beskou word nie.
Wat as u al baie begraafplase besit?
Soos reeds gesê, benodig die meeste plaaslike begraafplase die gebruik van 'n grafkelder om 'n plat grond in hul gedenkpark te behou. Vra egter of die begraafplaas sal toelaat dat die begrafplaas onderstebo, bo-op die kis, geplaas word. Dit help om twee dinge te verseker: die kis kan so na aan die grond as moontlik wees, sodat die oorledene uiteindelik weer met die aarde kan saamwerk, en tog bied dit steeds 'n geskikte oppervlak vir die handhawing van gelyk grond.
Dit is duidelik dat, as u vir 'n grafruimte by 'n groen begraafplaas of basterbegraafplaas betaal, dit u gedek het. U kan 'n groen begrafnis hê, en u hoef nie bekommerd te wees oor die logistiek nie, net soos met 'n begrafnis in die agterplaas. Maar as u 'n eie John Deere gebruik en u eie gat in die grond maak, vir u belangrik is, moet u 'n ander plek vind as 'n tradisionele begraafplaas.
Die begrafnis van 'n agterplaas behels die begrawe van 'n persoon op grond van eiendom wat in privaat besit is. Dit verhoed dat enige grond wat as 'n werklike begraafplaas onderskryf word. Die meeste liggame word in gevestigde begraafplase begrawe, maar dit kan moontlik op private eiendom begrawe word. Wette wissel nie net van staat tot staat nie, maar van land tot land; dit is die meeste aanvaarbaar en tipies in landelike omgewings.
As u 'n begrafnis in die agterplaas oorweeg, dink mooi na wat dit kan beteken vir die eiendom self en die persoon wat dit besit (dit kan u self wees). Al die ander kwessies, as iemand op private grond begrawe word, beïnvloed die toekomstige verkoop van die eiendom. Daarbenewens moet u ook oorweeg hoe u sou voel en wat u sou doen as u oorledene geliefde woon op eiendom wat u nie meer besit nie, hoe afgaan dit ook al mag wees.
Afhangend van die tipe eiendom, kan die grond byvoorbeeld onbemarkbaar word vir kopers wat opvolg as die bemiddelingsliggaam nie verskuif word nie, en selfs dan kan daar 'n stigma bly wat die verkoop van die traktaat bemoeilik. Nie net dit nie, dit is duur om 'n liggaam op te daag en oor te dra. Selfs as dit nie gedoen word nie en die eiendom verkoop word, het familielede en ander nie noodwendig meer toegang tot die eiendom om die graf te besoek nie. Miskien is dit die mees ontstellende van alles: wat as die grond verkoop en ontwikkel word vir 'n ander gebruik, die een wat die bene in hul rusplek rammel?
In die lig van hierdie kwessies, moet u nadink oor al die moontlike uitkomste voordat u 'n privaat begraafplaas op eiendom wat gesoneer is, skep. Neem ook nie hierdie besluit sonder regsvoorligting en konsultasie nie, en begin vroegtydig met die beplanningsproses. Dit kan baie papierwerk behels.
Maar moenie toelaat dat hierdie waarskuwings u ontmoedig as dit u droom is of die finale wense van iemand vir wie u hou nie. Ek vind waarlik dat mense al hoe meer die gedagtegang van as na as en stof tot stof omhels, en baie gesinne wat ek al bedien het, sou dit nie anders gedoen het nie.
Regsoorwegings met begrafnisse
Wat die toekomstige verkoop van die eiendom betref, is dit die eiendomseienaar se verantwoordelikheid om te openbaar of menslike oorskot op enige plek op die grond begrawe word. Die eienaar moet instem om rekords van die eiendom op die eiendom in stand te hou en te voorsien, en moet instem om die verkoop van die menslike oorskot by die verkoop van die eiendom bekend te maak.
Wat die wettigheid van die begrafnis self betref, sal die eiendom deur plaaslike wette beheer word; raadpleeg dus u plaaslike gesondheidsowerheid voordat u die begrafnis beplan. Persoonlik bestuur ek elke adres deur die departement van sonering en beplanning van my land, net om seker te maak. Vir hierdie gids kan ek aarsel om te veralgemeen, aangesien die reëls volgens provinsie en stad verskil. In wese word begrafnis deur privaat eiendom dikwels toegelaat, maar elke gebied het effens verskillende vereistes.
Een ding wat u moet doen, maak nie saak wie se naam in die akte van die eiendom is nie, is om die skriftelike toestemming van enige verbandhouers of retensiereghouers te kry. U moet ook aan alle vereistes van die staat vir die voltooiing van die sterftesertifikaat voldoen en alle vervoerpermitte of ander vereiste dokumentasie verkry.
Tuisbegrafnisse in Oregon moet aan sekere omgewingstandaarde voldoen. Land waarin oppervlakwater of grondafvoer in ander waterbronne beland, soos 'n dam, stroom, put, sytak, ensovoorts, kan byvoorbeeld nie vir begrafnisdoeleindes gebruik word sonder die skriftelike toestemming van die departement van omgewingsbeskerming in Oregon nie.
Ek het ander regulasies gelees wat bepaal dat private begraafplase "150 voet van 'n watertoevoer, 100 voet van 'n geboorde put en 25 voet van 'n kraglyn af moet wees. Dit is ook 'n goeie idee om ten minste 20 te begrawe voet van die inspringing op u eiendom af. 'Uiteindelik, selfs as u 'n familiegrond op u eie land kan skep, kan u nie geld vir begrafnisritte vra nie. Die meeste mense sou dit nie doen nie, maar dit is slegs 'n voorbeeld van die vele probleme en probleme wat u moet ondersoek voordat u verder gaan.
Wenk: Mother Nature Network bied hierdie uitstekende raad: "As u 'n liggaam op privaatgrond begrawe, moet u 'n kaart van die eiendom met die begrafplaas teken en dit by die akte van eiendom indien, sodat die ligging in die toekoms vir ander duidelik sal wees."
Begrafnis ter see
Begrafnis ter see is 'n metode waarop 'n afgestorwe liggaam in die see vrygelaat word, sodat dit natuurlik sink en ontbind. 'N Begrafnis ter see kan as 'n groen begrafnis beskou word as dit, soos met enige groen begrafnis, nie tradisionele balseming of houers van staal, beton of ander nie-afbreekbare materiale behels.
Om 'n begrafnis ter see te reël, is vir almal moontlik, maak nie saak hoe ver van die water u woon nie. Dit benodig egter 'n boot, en as u nie een het nie, moet u 'n kontrak koop. 'N Begrafnis ter see (sowel as die verspreiding van verasde as op see) moet 'n ander stel reëls volg as vir begrafnisse op land.
Die Environmental Protection Agency (EPA) hou toesig oor Amerikaanse wette en regulasies vir begrafnisse op see. Die algemene permit word in die federale regulasies (aanlyn beskikbaar) gepubliseer, en die reëls vereis dat die terrein van die watergang drie seemyl vanaf die land en op 'n diepte van ten minste ses honderd voet is. Voorts vereis die reël dat "alle nodige maatreëls getref moet word om te verseker dat die oorblyfsels vinnig en permanent na die onderkant sak."
New England Burials at Sea is 'n maatskappy in Massachusetts wat vir hierdie diens gehuur kan word, en hulle bied ook hulp en inligting aan gesinne wat belangstel in hierdie opsie. Ek het 'n heerlike e-posuitruiling gehad met die eienaar, kaptein Brad White, wat gesê het dat reise ongeveer vyf en veertig minute neem om die gewenste ligging te bereik, ongeveer drie kilometer van die kus af op 'n seediepte van ses honderd voet.
'N Groen begrafnis ter see is moontlik sonder die hulp van 'n gekontrakteerde diens. As u dit wil doen, raadpleeg die EPA se webwerf "Burial at Sea", en hou hierdie twee belangrike stappe in gedagte:
Die EPA moet binne dertig dae na die begrafnis van die liggaam op see in kennis gestel word, met die volgende besonderhede: datum, tyd, plek, naam van die oorledene en die persoon wat verantwoordelik is vir die begrawe van die liggaam op see.
Sorg moet getref word dat die liggaam op die seebodem sink. Weeg óf 'n biologies afbreekbare kleed af, of boor 'n natuurlike houtkis met genoeg gate wat dit op water kan neem (op die EPA-webwerf is daar instruksies).
Uittreksel uit die boek Die groen begrafnisgids.
Kopiereg ©2018 deur Elizabeth Fournier.
Die Groen Begraafboek: Alles wat jy nodig het om 'n bekostigbare, omgewingsvriendelike begrafnis te beplan
deur Elizabeth Fournier, "The Green Reaper"
Begrafnisuitgawes in die Verenigde State is gemiddeld meer as $ 10,000. Konvensionele begrafnisse begrawe jaarliks ​​miljoene ton hout, beton en metale, asook miljoene liter kankerverwekkende vloeistof vir balseming. Daar is 'n beter manier, en Elizabeth Fournier, wat liefdevol die 'Green Reaper' genoem word, stap jou stap-vir-stap daardeur. Sy bied omvattende en deernisvolle leiding, en dek alles van groen begrafnisbeplanning en begrafnisbeginsels tot wettige riglyne en buite-die-kassie-opsies, soos begrafnisse op see. Fournier wys die weg na groen begrafnispraktyke wat sowel die omgewingswelstand van die planeet as die ekonomiese welstand van geliefdes in ag neem. (Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe.)
Elizabeth Fournier, genaamd "The Green Reaper" genoem, is die skrywer van Die Groen Begraafboek: Alles wat jy nodig het om 'n bekostigbare, omgewingsvriendelike begrafnis te beplan. Sy is eienaar en operateur van Cornerstone Funeral Services, buite Portland, Oregon. Sy dien in die Adviesraad vir die Green Burial Council, wat die standaard stel vir groen begrafnis in Noord-Amerika. Sy woon op 'n plaas saam met haar man, dogter en baie bokke. Vind meer uit oor haar werk by www.thegreenreaper.org
Video: Green Burial Expert Elizabeth Fournier, ook bekend as die "Green Reaper"
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > 'N Plek om te rus: Groen begraafplase en begrafnisse in die agterplaas