Daar is 'n merkbare verskil tussen hierdie boek en jou vorige verhaal, DIE PRO. Wat is die reaksie daarop?
Vir my as skrywer is dit baie belangrik om nie net een soort boek te skryf nie. Die pro, was 'n baie meer realistiese boek en Groete van die hiëna, is baie meer absurd. Ek vind boeke soos Groete van die hiëna, baie meer van 'n uitdaging om te skryf. Verseker gaan daar lesers wees wat nie van hierdie tipe boek gaan hou nie, maar tot dusver lyk dit asof so 'n boek weer baie ander lesers aanspreek.
Daar is dikwels 'n verskil tussen wat geskryf word en wat gelees word. Is jy tevrede met wat gelees word, of stel jy jou apart van die interpretasie van jou werk?
Geen skrywer kan vir 'n leser voorskryf wat om te lees nie. Tog hoop elke skrywer seker maar dat dit wat hy/sy bedoel het op een of ander manier by die leser sal uitkom. Aan die anderkant is dit wonderlik om te sien wat maak lesers met stories. Hoe jy iets inlees, sê baie keer meer van jou as leser as van die skrywer.
Hoe is jou skedule terwyl jy besig is met 'n werk? Skryf jy met vaste tye of doelstellings, of laat jy dat inspirasie jou lei?
Inspirasie is bloot die vlammetjie wat die kole aan die brand steek, indien jy nie die heeltyd en konstant kole aandra nie, gebeur daar niks. Soms tref 'n idee my soos weerlig, maar meestal gaan sit ek ewe ordelik op 'n spesifieke tyd voor my lessenaar en probeer dan oes wat op die kompos van my onderbewussyn groei.
Waar kry jou idees vir jou werk, met inbegrip van milieu, karakterisering, dialoog en verhaal? Het jy 'n vasgestelde sielkundige proses om idees te skep, of is dit 'n tref-en-trapproses?
Hoe het Groete van die hiëna spesifiek die lig gesien? Was daar eers die gedagte en toe die woord, of is die gedagte saam met die woord gebore?
Groete van die hiëna, is gebore uit 'n paar wilde idees wat eers behoorlik makgemaak en gesnoei moes word. Basies het die kremetartboom in die verhaal die hiëna voorafgegaan. Van dieselfde boom af, het die idee vir die gebruik van die chaosteorie gekom. (Ek is terloops mal oor bome)
Daar word beweer dat die boek eers 'n ander titel gehad het, nl. CHAOS SE GAT. Waarom het die COOL titel meer besadig geword?
Die uitgewers het gereken dit is te kru, toe moes ek 'n ander titel kry. Maar ek dink dat die nuwe titel die hart van die boek sterker saamvat.
Die boek het 'n definitiewe fantasie-atmosfeer, maar tog kry mens die gevoel dat simboliek 'n groot rol in die boek speel, juis omdat diere so 'n groot simboliese potensiaal het. Sonder om te veel weg te gee, voel jy dit is geregverdig om aandag te gee aan die simboliek betrokke as 'n integrale deel van die boek?
Nogal moeilik om te sê. As daar iets soos 'n vlieënde luiperd was kon ek dalk daarvoor aansoek gedoen het.
As skrywende mens sal ek nog baie dele van hierdie aarde, asook my en ander mense se binnewêrelde wil besoek. Een of ander tyd sal ek ook nog 'n volwasseroman, asook 'n geïllustreerde kinderboek van my langs mekaar op 'n boekrak wil sien.
Vandag is die dag wat Frankie se skerm vir die eerste keer gaan wys dat hy laai. Sy nuwe baas is spoedig op pad na Game in Benoni.
Reghardt se lip tref die vloer byna dadelik. Hy wil só graag sy eerste foon in sy hande vashou. Volgens hom is dit al lankal tyd dat hy 'n foon kry, hy is immers al elf jaar oud.
Frankie is die nuutste Swartbessie op die mark, maar hy het 'n moeilike vervaardiging gehad. Sy mamma en pappa was die 8520 maak en hulle is oud verklaar. Om oud verklaar te word is die grootste vernedering in die wêreld van selfone. Frankie se pappa kon nie die seer hanteer nie en toe kraak sy skerm. Al die nuwe selfone se pappa’s is gewoonlik daar om hul nuut gebore tegnologie te help, maar Frankie moes die hele proses alleen deurmaak omdat sy pappa nie meer kon sien nie.
'n Blou sportskar stop voor Game. Reghardt spring uit die kar en hardloop teen 'n stinkspoed by die winkel se bewegende deure in.
Die storie is geskryf deur Enzlia Oosthuizen. Enzlia is 'n Skryfkunsstudent aan die Noordwes-Universiteit (Potchefstroomkampus) 2013.