Wat is Depressie? – Deur: Seagull – Olka Bolka Web & E-Magazine
June 12, 2021 June 12, 2021 MiggieK
Ek is so ongelooflik depresief?
Wel ruk jouself reg. Niks sal gebeur as jy so jammer vir jouself voel nie.
Wel, vandag is daar baie hulp beskikbaar. Maar kom ons begin by die begin.
Depressie kan enigiemand beïnvloed — selfs iemand wat blykbaar in relatief ideale omstandighede leef.
In 1988 is my kinders ontvoer deur hulle ouma, land uit. Ek was depresief vir baie jare. Ek was aangesê om mediese hulp te kry. Ek het geweet medikasie gaan nie help nie om dat dit nie die kinders sal terug bring nie.
Ek kon nie slaap nie en het baie gewig verloor.
Ek het gegaan vir behandeling. Onder andere het ek slaappille gekry en antideprisante. Niks het gehelp nie, omdat ek nie wou hê dat iets moet help nie. Ek wou net doodgaan.
Ek het toe einder later besef dat die lewe aangaan en ek moet eet. Ek het toe werk gekry en het gehelp met die kerk se voedingskema. Ek het toe besef die lewe gaan aan. Ek het net nooit opogehou soek nie.
Gelukkig toe kry ek 'n computer en internet. Tannie Google is baie slim. Sy het baie gehelp met my soektog.
Dertig jaar later na baie gesoek het ek hulle opgespoor. Toe begin die gesond word.
Ek wil graag vir jou nou vertel dat jy nie alleen is nie. Ek hoop van harte dat die boek sal help'
Hoekom voel jy dat jy depresief is?
Ek sukkel om werk te kry.
Ek is alleen (en die virus besigheid het ook nie gehelp nie)
Ek is nie mooi genoeg nie.
Ek is onpopulêr
So kan jy enige rede neerskryf.
Hoe weet jy dat jy depresief is?
Depressie is 'n algemene en ernstige mediese siekte wat 'n negatiewe uitwerking het op u gevoel, die manier waarop u dink en hoe u optree. Gelukkig is dit ook behandelbaar. Depressie veroorsaak gevoelens van hartseer en / of 'n verlies aan belangstelling in aktiwiteite wat u eens geniet het. Dit kan lei tot 'n verskeidenheid emosionele en fisiese probleme en kan u vermoë om by die werk en tuis te funksioneer, verminder.
Die simptome van depressie kan wissel van lig tot ernstig en kan insluit:
* Hartseer of depressief
* Verlies van belangstelling of plesier in aktiwiteite wat een keer geniet is
* Veranderings in eetlus – gewigsverlies of toename wat nie verband hou met dieet nie
* Probeer slaap of te veel slaap
* Verlies van energie of verhoogde moegheid
* Toename in doellose fisieke aktiwiteit (bv. onvermoë om stil te sit, pas, handwring) of vertraagde bewegings of spraak (hierdie aksies moet ernstig genoeg wees om deur ander waarneembaar te wees)
* Gevoel waardeloos of skuldig
* Probleme met dink, konsentreer of besluite neem
* Gedagtes oor dood of selfmoord
Wat is die risiko van depressie?
Die risikofaktore vir depressie sluit die volgende in:
Verskeie faktore kan 'n rol speel in depressie:
* Biochemie: Verskille in sekere chemikalieë in die brein kan bydra tot simptome van depressie.
* Genetika: Depressie kan in gesinne voorkom. As een identiese tweeling byvoorbeeld depressie het, het die ander een 70 persent kans om die siekte iewers in die lewe te kry.
* Persoonlikheid: Mense met 'n lae selfbeeld, wat maklik deur spanning oorweldig word, of wat oor die algemeen pessimisties is, blyk meer geneig te wees om depressie te ervaar.
* Omgewingsfaktore: Deurlopende blootstelling aan geweld, verwaarlosing, mishandeling of armoede kan sommige mense kwesbaarder maak vir depressie.
Hoe word depressie behandel?
Depressie is een van die mees behandelbare geestesversteurings. Tussen 80% en 90% persent van mense met depressie reageer uiteindelik goed op behandeling. Byna alle pasiënte kry 'n bietjie verligting van hul simptome.
Voor 'n diagnose of behandeling moet 'n gesondheidswerker 'n deeglike diagnostiese evaluering doen, insluitend 'n onderhoud en 'n fisiese ondersoek. In sommige gevalle kan 'n bloedtoets gedoen word om seker te maak dat die depressie nie te wyte is aan 'n mediese toestand soos 'n skildklierprobleem of vitamientekort nie (om die mediese oorsaak om te keer, sou die depressie-agtige simptome verlig). Die evaluering sal spesifieke simptome identifiseer en mediese en gesinsgeskiedenisse sowel as kulturele en omgewingsfaktore ondersoek, met die doel om tot 'n diagnose te kom en 'n aksie te beplan.
Medikasie: Breinchemie kan bydra tot die depressie van 'n individu en kan 'n rol speel in die behandeling daarvan. Om hierdie rede kan antidepressante voorgeskryf word om die breinchemie aan te pas. Hierdie medisyne is nie kalmeermiddels, "boonste" of kalmeermiddels nie. Hulle vorm nie gewoonte nie. Oor die algemeen het antidepressante geen stimulerende effek op mense wat nie depressie ervaar nie.
Antidepressante kan binne die eerste week 'n mate van verbetering oplewer, maar twee tot drie maande kan die volle voordele nie gesien word nie. As 'n pasiënt na 'n paar weke min of geen verbetering ervaar nie, kan sy of haar psigiater die dosis van die medikasie verander of 'n ander antidepressant byvoeg of vervang. In sommige situasies kan ander psigotropiese medisyne nuttig wees. Dit is belangrik om u dokter te laat weet as 'n medikasie nie werk nie of as u newe-effekte ervaar.
Psigiaters beveel gewoonlik aan dat pasiënte ses of meer maande aanhou om medikasie te neem nadat die simptome verbeter het. Langtermyn onderhoudsbehandeling kan voorgestel word om die risiko van toekomstige episodes vir sekere mense met 'n hoë risiko te verminder.
Psigoterapie: Psigoterapie, of "praatterapie", word soms alleen gebruik vir die behandeling van ligte depressie; vir matige tot ernstige depressie word psigoterapie dikwels saam met antidepressante gebruik. Kognitiewe gedragsterapie (CBT) is effektief in die behandeling van depressie. CBT is 'n vorm van terapie wat fokus op die probleemoplossing in die hede. CBT help 'n persoon om verwronge / negatiewe denke te herken met die doel om gedagtes en gedrag te verander om positiewer op uitdagings te reageer.
Psigoterapie kan slegs die individu betrek, maar dit kan ook ander insluit. Gesins- of paartjie-terapie kan byvoorbeeld help om probleme binne hierdie hegte verhoudings aan te spreek.
Groepterapie bring mense met soortgelyke siektes saam in 'n ondersteunende omgewing en kan die deelnemer help om te leer hoe ander in soortgelyke situasies omgaan.
Afhangend van die erns van die depressie, kan die behandeling enkele weke of langer duur. In baie gevalle kan aansienlike verbetering binne 10 tot 15 sessies aangebring word.
Elektrokonvulsiewe terapie (ECT) is 'n mediese behandeling wat meestal gereserveer word vir pasiënte met ernstige depressie wat nie op ander behandelings gereageer het nie. Dit behels 'n kort elektriese stimulasie van die brein terwyl die pasiënt onder narkose is. 'N Pasiënt ontvang gewoonlik twee tot drie keer per week ECT vir 'n totaal van ses tot 12 behandelings. Dit word gewoonlik bestuur deur 'n span opgeleide mediese spesialiste, waaronder 'n psigiater, 'n narkotiseur en 'n verpleegster of dokterassistent. ECT word sedert die veertigerjare gebruik, en baie jare se navorsing het gelei tot groot verbeterings en die erkenning van die doeltreffendheid daarvan as 'n hoofstroom eerder as 'n "laaste uitweg" -behandeling. .
Selfhelp en hantering
Daar is 'n aantal dinge wat mense kan doen om die simptome van depressie te verminder. Vir baie mense help gereelde oefening om 'n positiewe gevoel te skep en die bui te verbeter. As u gereeld genoeg gehalte slaap, 'n gesonde dieet eet en alkohol ('n depressant) vermy, kan dit ook help om simptome van depressie te verminder.
Depressie is 'n werklike siekte en daar is hulp beskikbaar. Met die regte diagnose en behandeling sal die oorgrote meerderheid mense met depressie dit oorkom. As u simptome van depressie ervaar, is dit die eerste stap om u huisarts of psigiater te besoek. Praat oor u bekommernisse en versoek 'n deeglike evaluering. Dit is 'n begin om u geestesgesondheidsbehoeftes aan te spreek.
* Peripartum depressie (voorheen postpartum depressie)
* Seisoenale depressie (word ook seisoenale affektiewe versteuring genoem)
* Bipolêre afwykings
* Aanhoudende depressie (voorheen distimie) (beskrywing hieronder)
* Premenstruele dysforiese afwyking (beskrywing hieronder)
* Ontwrigtende gemoedsversteuring (onderstaande beskrywing)
* Premenstruele dysforiese versteuring
* Premenstruele dysforiese afwyking (PMDD) is in 2013 by die Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) gevoeg. 'N Vrou met PMDD het ernstige simptome van depressie, geïrriteerdheid en spanning ongeveer 'n week voordat menstruasie begin.
Die algemene simptome sluit in buierigheid, geïrriteerdheid of woede, depressiewe bui en duidelike angs of spanning.
Ander simptome kan insluit verminderde belangstelling in gewone aktiwiteite, konsentrasieprobleme, gebrek aan energie of maklike moegheid, veranderinge in eetlus met spesifieke kosdrange, probleme om te veel te slaap of te slaap, of 'n gevoel van oorweldiging of buite beheer. Fisiese simptome kan teerheid in die bors of swelling, gewrigs- of spierpyn, 'n gevoel van 'opgeblasenheid' of gewigstoename insluit.
Hierdie simptome begin 'n week tot tien dae voor die aanvang van menstruasie en verbeter of stop teen die aanvang van menstruasie. Die simptome lei tot beduidende nood en probleme met gereelde funksionering of sosiale interaksies.
Vir die diagnose van PMDD moet die afgelope jaar simptome in die meeste menstruele siklusse voorgekom het en moet dit 'n nadelige uitwerking hê op werk of sosiale funksionering. Premenstruele dysforiese afwyking kom jaarliks ​​tussen 1,8% en 5,8% van die menstruerende vroue voor.
PMDD kan behandel word met antidepressante, geboortebeperkingspille of voedingsaanvullings. Dieet- en lewenstylveranderinge, soos die vermindering van kafeïen en alkohol, genoeg slaap en oefening en die gebruik van ontspanningstegnieke, kan help.
Premenstruele sindroom (PMS) is soortgelyk aan PMDD deurdat simptome sewe tot tien dae voor die tydperk van 'n vrou begin, voorkom. PMS behels egter minder en minder ernstige simptome as PMDD.
Wat is "Disruptive Mood Dysregulation Disorder"?
Disruptive mood dysregulation disorder is 'n toestand wat voorkom by kinders en jeugdiges van 6 tot 18 jaar. Dit behels 'n chroniese en ernstige prikkelbaarheid wat ernstige en gereelde humeuruitbarstings tot gevolg het. Die uitbarstings van die humeur kan mondelings wees of kan gedrag insluit soos fisiese aggressie teenoor mense of eiendom. Hierdie uitbarstings is aansienlik buite verhouding met die situasie en stem nie ooreen met die kind se ontwikkelingsouderdom nie. Dit moet gereeld voorkom (gemiddeld drie of meer keer per week) en gewoonlik in reaksie op frustrasie. Tussen die uitbarstings is die bui van die kind die meeste van die dag aanhoudend geïrriteerd of kwaad. Hierdie stemming is opmerklik deur ander, soos ouers, onderwysers en maats.
Om 'n diagnose van ontwrigtende stoornisdisreguleringsversteuring te kan maak, moet simptome minstens een jaar in ten minste twee omstandighede teenwoordig wees (soos by die huis, by die skool, met eweknieë) en die toestand moet voor die ouderdom van 10 begin. gemoedsversteuring is baie meer algemeen by mans as by vroue. Dit kan voorkom saam met ander afwykings, insluitend ernstige depressie, aandagafleibaarheid / hiperaktiwiteit, angs en gedragstoornisse.
Ontwrigtende gemoedsversteuring kan 'n beduidende impak hê op die kind se funksioneringsvermoë en 'n beduidende impak op die gesin. Chroniese, erge prikkelbaarheid en humeuruitbarstings kan die gesinslewe ontwrig, dit vir die kind / jeug moeilik maak om vriendskappe te sluit of te behou en probleme op skool veroorsaak.
Behandeling behels gewoonlik psigoterapie (kognitiewe gedragsterapie) en / of medikasie.
Kom ons kyk in diepte na die verskillende soorte depressie toestande
. Aanhoudende depressie
Wat is aanhoudende depressie?
'N Persoon met aanhoudende depressieversteuring (voorheen' distimiese versteuring 'genoem) het die grootste deel van die dag vir meer as twee dae 'n depressiewe bui. By kinders en tieners kan die gemoedere geïrriteerd of depressief wees en moet dit minstens een jaar duur.
In bykomend tot depressiewe bui, simptome sluit in:
* Swak eetlus of ooreet
* Slapeloosheid of hipersomnia
* Lae energie of moegheid
* Swak konsentrasie of probleme om besluite te neem
Aanhoudende depressieversteuring begin dikwels in die kinderjare, tienerjare of vroeë volwassenheid en raak jaarliks ​​na raming 0,5% van volwassenes in die Verenigde State. Persone met aanhoudende depressieversteuring beskryf hul bui dikwels as hartseer of 'onder in die vullishope'. Omdat hierdie simptome deel geword het van die individu se daaglikse ervaring, soek hulle moontlik nie hulp nie, net as hulle aanvaar dat "ek nog altyd so was."
Die simptome veroorsaak beduidende benoudheid of probleme in die werk, sosiale aktiwiteite of ander belangrike funksioneringsareas. Alhoewel die impak van aanhoudende depressie op werk, verhoudings en die daaglikse lewe baie kan verskil, kan die gevolge daarvan net soveel of groter wees as dié van ernstige depressie.
'n Groot depressiewe episode kan die aanvang van aanhoudende depressieversteuring voorafgaan, maar dit kan ook ontstaan ​​tydens (en bo-op 'n vorige diagnose van aanhoudende depressieversteuring).
• Amerikaanse psigiatriese vereniging. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5), Vyfde uitgawe. 2013.
• Nasionale Instituut vir Geestesgesondheid. (Gegewens van die 2013 Nasionale Opname oor dwelmgebruik en gesondheid.) Www.nimh.nih.gov/health/statistics/prevalence/major-depression-among-adults.shtml
• Kessler, RC, et al. Lewenslange voorkoms en verspreiding van ouderdom van aanvang van DSM-IV-afwykings in die nasionale reporasie van comorbiditeitsopname. Aartsgen psigiatrie. 2005; 62 (6): 593602.
Daar is verskillende soorte depressiewe versteurings. Simptome kan wissel van relatief klein (maar steeds ongeskik) tot baie ernstig, daarom is dit nuttig om bewus te wees van die verskeidenheid toestande en hul spesifieke simptome.
Groot (major) depressie
Wat is Groot (major) depressie?
Groot (major) depressie word soms major depressiewe versteuring, kliniese depressie, unipolêre depressie of bloot 'depressie' genoem. Dit behels lae bui en / of verlies aan belangstelling en plesier in gewone aktiwiteite, sowel as ander simptome. Die simptome word die meeste dae ervaar en duur minstens twee weke. Simptome van depressie bemoeilik alle lewensterreine van 'n persoon, insluitend werk en sosiale verhoudings. Depressie kan beskryf word as lig, matig of ernstig; melankolies of psigoties (sien hieronder).
Wat is ernstige depressie?
Major depressie, ook bekend as unipolêre of major depressiewe versteuring (MDD), word gekenmerk deur 'n aanhoudende gevoel van hartseer of 'n gebrek aan belangstelling in stimuli van buite. Die unipolêre beteken 'n verskil tussen ernstige depressie en bipolêre depressie, wat verwys na 'n ossillerende toestand tussen depressie en manie. In plaas daarvan is unipolêre depressie slegs gefokus op die 'lae', of die negatiewe emosies en simptome wat u moontlik ervaar het.
Gelukkig word ernstige depressie goed verstaan ​​in die mediese gemeenskap en kan dit maklik behandel word deur 'n kombinasie van medikasie en praatterapie.
Wat is Melankolie?
Dit is die term wat gebruik word om 'n ernstige vorm van depressie te beskryf waar baie van die fisiese simptome van depressie voorkom. Een van die belangrikste veranderinge is dat die persoon stadiger begin beweeg. Hulle het ook meer 'n depressiewe bui wat gekenmerk word deur algehele verlies aan plesier in alles, of byna alles.
Soms kan mense met 'n depressiewe versteuring kontak met die werklikheid verloor en psigose ervaar. Dit kan hallusinasies insluit (dinge sien of hoor) of dwalings (valse oortuigings wat nie deur ander gedeel word nie), soos om te glo dat dit sleg of kwaad is, of dat daar na hulle gekyk of gevolg word. Hulle kan ook paranoïes wees, en voel asof almal teen hulle is of dat hulle die oorsaak is van siekte of slegte gebeure rondom hulle.
Voorgeboortelike en postnatale depressie
Vroue loop 'n verhoogde risiko vir depressie tydens swangerskap (bekend as die voorgeboortelike of voorgeboortelike periode) en in die jaar wat volg op die bevalling (bekend as die postnatale periode). U kan ook die term 'perinatale' raakloop, wat die tydperk beskryf wat deur swangerskap gedek word en die eerste jaar na die geboorte van die baba.
Die oorsake van depressie in hierdie tyd kan ingewikkeld wees en is dikwels die gevolg van 'n kombinasie van faktore. In die dae onmiddellik na die geboorte ervaar baie vroue die 'baby blues', wat 'n algemene toestand is wat verband hou met hormonale veranderinge en wat tot 80 persent van die vroue tref. Die 'baby blues', of algemene spanning wat aanpas by swangerskap en / of 'n nuwe baba, is algemene ervarings, maar verskil van depressie. Depressie duur langer en kan nie net die moeder beïnvloed nie, maar ook haar verhouding met haar baba, die ontwikkeling van die kind, die moeder se verhouding met haar lewensmaat en ander familielede.
Byna 10 persent van die vroue sal depressie ervaar tydens swangerskap. Dit neem toe in die eerste drie maande na die baba tot 16 persent.
Bipolêre versteuring het vroeër bekend gestaan ​​as 'maniese depressie' omdat die persoon periodes van depressie en periodes van manie ervaar, met periodes van normale bui tussenin.
Manie is soos die teenoorgestelde van depressie en kan in intensiteit wissel – simptome sluit in dat jy goed voel, baie energie het, gedagtes het en min slaap nodig het, vinnig praat, probleme het om op take te konsentreer en gefrustreerd en geïrriteerd voel. Dit is nie net 'n vlugtige ervaring nie. Soms verloor die persoon kontak met die werklikheid en kry hy episodes van psigose. Om psigose te ervaar, behels hallusinasies (sien of hoor iets wat nie daar is nie) of dwalings hê (bv. Die persoon wat glo dat hy of sy supermoondhede het).
Dit lyk asof bipolêre versteuring die beste verband hou met familiegeskiedenis. Stres en konflik kan episodes veroorsaak vir mense met hierdie toestand, en dit is nie ongewoon dat bipolêre versteuring verkeerd gediagnoseer word as depressie, drank- of dwelmmisbruik, aandagafleibaarheid (ADHD) of skisofrenie nie.
Diagnose hang af van die persoon wat 'n episode van manie gehad het, en dit kan moeilik wees om te kies, tensy dit waargeneem word. Dit is nie ongewoon dat mense jare lank gaan voordat hulle 'n akkurate diagnose van bipolêre versteuring ontvang nie. As u hoogte- en laagtepunte ervaar, is dit nuttig om dit aan u dokter of behandelende gesondheidswerker duidelik te maak. Bipolêre versteuring tref ongeveer 2 persent van die bevolking.
Wat is Siklotimiese versteuring?
Siklotimiese versteuring word dikwels beskryf as 'n ligter vorm van bipolêre versteuring. Die persoon ervaar chroniese wisselende buie gedurende ten minste twee jaar, met periodes van hipomanie ('n ligte tot matige vlak van manie) en periodes van depressiewe simptome, met 'n baie kort periode (hoogstens twee maande) van normaal. Die duur van die simptome is korter, minder ernstig en nie so gereeld nie, en pas dus nie by die kriteria van bipolêre versteuring of ernstige depressie nie.
Wat is Dystimiese versteuring?
Die simptome van dystimie is soortgelyk aan dié van ernstige depressie, maar is minder ernstig. In die geval van distimie duur simptome egter langer. 'N Persoon moet langer as twee jaar hierdie ligter depressie hê om met distimie gediagnoseer te word.
Seisoenale affektiewe versteuring (SAD)
SAD is 'n gemoedsversteuring met 'n seisoenale patroon. Die oorsaak van die versteuring is onduidelik, maar daar word vermoed dat dit verband hou met die variasie in ligblootstelling in verskillende seisoene. Dit word gekenmerk deur gemoedsversteurings (periodes van depressie of manie) wat in 'n bepaalde seisoen begin en eindig. Depressie wat in die winter begin en afneem wanneer die seisoen eindig, is die algemeenste. Dit word gewoonlik gediagnoseer nadat die persoon gedurende die winter dieselfde simptome gehad het. Mense met SAD-depressie ervaar meer 'n gebrek aan energie, slaap te veel, eet te veel, word gewig en hunker na koolhidrate. SAD kom baie skaars voor in Australië en kom meer voor in lande met korter dae en langer tydperke, soos in die koue klimaatgebiede van die Noordelike Halfrond.
Onthou, depressie is behandelbaar en effektiewe behandelings is beskikbaar. Hoe vroeër u ondersteuning soek, hoe beter.
Hier is interesante pasiëntstatistieke
Volgens die Journal of the American Medical Association is die lewenslange voorkoms van depressie in die Verenigde State meer as 20-26% vir vroue en 8-12% vir mans. Alhoewel dit nie 'n oorgrote meerderheid is nie, verteenwoordig dit 'n beduidende deel van die bevolking, van wie baie nie herhalende behandeling vir hul depressie soek nie. Alhoewel hierdie mans en vroue lewenslank voorkom, is die mediaan ouderdom vir die aanvang van ernstige depressie 32 jaar oud, soos gerapporteer deur die US Census Bureau Population Estimations volgens demografiese eienskappe in 2005. Met dit in gedagte is dit belangrik om daarop te let dat vroue buite verhouding beïnvloed deur ernstige depressie in vergelyking met mans, soos weerspieël in die beduidende persentasie verskil wat hierbo genoem word.
Verdere inliging en studies
Die artikel is Gepubliseer: Desember 2018
By ernstige depressie is die belangrikste simptoom 'n ernstige en aanhoudende lae humeur, diep hartseer of 'n gevoel van wanhoop. Die bui kan soms as geïrriteerdheid voorkom. Of die persoon wat ernstige depressie ly, kan dalk nie aktiwiteite geniet wat gewoonlik aangenaam is nie.
Major depressie is meer as net 'n verbygaande blou bui, 'n 'slegte dag' of tydelike hartseer. Die simptome van ernstige depressie word gedefinieer as dat dit minstens twee weke duur, maar gewoonlik hou dit baie langer aan – maande of selfs jare.
U dokter kan 'n diagnose van depressie bepaal op grond van:
• Fisiese eksamen. U dokter kan 'n fisiese ondersoek doen en vrae oor u gesondheid vra. In sommige gevalle kan depressie gekoppel word aan 'n onderliggende fisiese gesondheidsprobleem.
• Laboratoriumtoetse. U dokter kan byvoorbeeld 'n bloedtoets met die naam 'volledige bloedtelling' doen of u skildklier toets om seker te maak dat dit goed funksioneer.
• Psigiatriese evaluering. U geestesgesondheidswerker vra na u simptome, gedagtes, gevoelens en gedragspatrone. U kan gevra word om 'n vraelys in te vul om hierdie vrae te beantwoord.
• DSM-5. U geestesgesondheidswerker kan die kriteria vir depressie gebruik wat in die Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) verskyn, gepubliseer deur die American Psychiatric Association.
Simptome wat veroorsaak word deur ernstige depressie kan van persoon tot persoon verskil. Om u soort depressie te verduidelik, kan u dokter een of meer spesifikasies byvoeg. 'N Spesifiseerder beteken dat u depressie het met spesifieke kenmerke, soos:
• Angstige nood – depressie met ongewone rusteloosheid of bekommernis oor moontlike gebeure of verlies van beheer
• Gemengde kenmerke – gelyktydige depressie en manie, wat verhoogde selfbeeld insluit, te veel praat en verhoogde energie
• Melankoliese kenmerke – erge depressie met 'n gebrek aan reaksie op iets wat vroeër plesier gebring het en gepaard gaan met ontwaking vroegoggend, verswakte bui in die oggend, groot veranderinge in eetlus en skuldgevoelens, agitasie of traagheid
• Atipiese kenmerke – depressie wat die vermoë insluit om tydelik aangemoedig te word deur gelukkige gebeure, verhoogde eetlus, oormatige behoefte aan slaap, sensitiwiteit vir verwerping en 'n swaar gevoel in die arms of bene
• Psigotiese kenmerke – depressie gepaard met dwalings of hallusinasies, wat persoonlike ontoereikendheid of ander negatiewe temas kan insluit
• Catatonia – depressie wat motoriese aktiwiteit insluit wat onbeheerbare en doellose beweging of vaste en onbuigbare houding behels
• Aanvang van peripartum – depressie wat voorkom tydens swangerskap of in die weke of maande na bevalling (postpartum)
• Seisoenale patroon – depressie wat verband hou met seisoens-veranderinge en verminderde blootstelling aan sonlig
Ander afwykings wat depressie simptome veroorsaak Verskeie ander afwykings, soos dié hieronder, sluit depressie as simptoom in.
Dit is belangrik om 'n akkurate diagnose te kry, sodat u die regte behandeling kan kry.
• Bipolêre versteurings I en II.
Hierdie gemoedsversteurings sluit buierigheid in wat wissel van hoogtepunte (manie) tot laagtepunte (depressie). Dit is soms moeilik om te onderskei tussen bipolêre versteuring en depressie.
• Siklotimiese versteuring.
Siklotimiese (sy-kloe-THIE-mik) versteuring behels die hoogte- en laagtepunte wat ligter is as dié van bipolêre versteuring.
• Ontwrigtende gemoedsversteuringstoornis.
Hierdie gemoedsversteuring by kinders bevat chroniese en ernstige geïrriteerdheid en woede met gereelde uitbarstings van humeur.
Hierdie versteuring ontwikkel gewoonlik in depressiewe versteuring of angsversteuring gedurende die tienerjare of volwassenheid.
• Aanhoudende depressie.
Soms word distimie (dis-THIE-me-uh) genoem, dit is 'n minder ernstige, maar meer chroniese vorm van depressie. Alhoewel dit gewoonlik nie uitskakel nie, kan aanhoudende depressie verhoed dat u normaal funksioneer in u daaglikse roetine en dat u ten volle kan leef.
• Premenstruele disforiese afwyking.
Dit behels depressie-simptome wat verband hou met hormoonveranderinge wat 'n week vantevore begin en binne 'n paar dae na die aanvang van u tydperk verbeter, en minimaal is of verdwyn na afloop van u tydperk.
• Ander depressieversteurings.
Dit sluit in depressie wat veroorsaak word deur die gebruik van ontspanningsmedisyne, sommige voorgeskrewe medisyne of 'n ander mediese toestand.
Moet asseblief onder geen omstandighede enige medikasie by enige iemand neem nie. Gaan dokter toe of gaan na 'n kliniek toe vir diagnose en medikasie.