Dis eintlik net die Engelse en die geestelike afstammelinge van Hensoppers en Joiners wat glo dat Brittanje die oorlog gewen het. Die Boere het hulle land vir ŉ kort rukkie verloor. Brittanje het sy Empaaier vir ewig verloor.
In hierdie rolprent het ons te doen met Willem Morkel, ŉ Kaapse rebel wie se lewe deur die Engelse vergruis word toe hy eers sy vrou aan die dood in ŉ konsentrasiekamp afstaan, toe sy babaseuntjie verloor en uiteindelik self gevange geneem en na St Helena verban word. Daar word hy en sy makkers blootgestel aan die afgryslike venyn van die eiland se militêre bevelvoerder, kolonel Swannel. Morkel en sy medegevangenes word deur omstandighede – en sy skerp impulsiwiteit – gedwing om hulleself voor te berei vir ŉ rugbywedstryd teen die bewaarders se spogspan. Die lewe van ŉ dapper jong seun berus op die uitslag.
Uiteindelik word die rugbywedstryd in die rolprent ŉ metafoor van die Tweede Vryheidsoorlog. Aanvanklik speel die Boere die spel soos hulle dit by die Engelse geleer het, maar omdat hulle nie so goed voorberei het of toegerus is nie, kan hulle net verloor. Dis eers wanneer hulle rugby op hulle eie manier begin speel, wat hulle die Engelse radeloos laat. Net soos die Boere in die Oorlog, wat van oorlog ŉ volksvernuf gemaak en toe die Engelse verrinneweer het.