Image deur Kleur
Vind uit wie jy is en doen dit doelbewus.
Een of ander tyd in die twaalfde of dertiende eeu het 'n groep Thai-monnike die konstruksie van 'n goue standbeeld van die Boeddha opdrag gegee. Vir vyfhonderd jaar of so het die standbeeld in wese onaangeraak gebly en het van geslag tot geslag monnike oorgegaan. In 1767 is die standbeeld heeltemal gepleister met 'n dik laag pleisterwerk om dit weg te steek van 'n invallende Birmaanse leër, wat daarop gemik was om enigiets van waarde te vernietig.
Alhoewel feitlik al die Thaise monnike in die Birmaanse aanval omgekom het, het die strategie om die standbeeld te beskerm, gewerk. Byna tweehonderd jaar na die inval het die standbeeld in 'n tempel in Bangkok gebly onder ander ruïnes, en die ware aard en waarde daarvan is vergete. Toe, in 1955, moes die standbeeld na 'n ander afdeling van die tempel verskuif word.
Tydens die skuif is die standbeeld per ongeluk laat val, wat die pleisterwerk kraak. Nadere ondersoek het aan die lig gebring dat die standbeeld eintlik van goud gemaak is. Die gips is heeltemal verwyder en die standbeeld is in sy oorspronklike toestand herstel. Vandag skyn die Goue Boeddha in al sy oorspronklike glorie, staan ​​op meer as tien voet lank, weeg meer as vyf ton en word gewaardeer tot meer as $ 250 miljoen.
Ek is veral lief vir hierdie verhaal. Soos Michelangelo se aanhaling, “Ek het die engel in die marmer gesien en gekerf totdat ek hom vrygemaak het," die verhaal dien as 'n kragtige metafoor - dat elkeen van ons suiwer en kosbaar is. U het in hierdie wêreld gekom met 'n geskenk, 'n roeping. Dit is die kern van wie jy is. Terwyl u deur die lewe gegaan het, het u waarskynlik laag op 'n laag materiaal bo-op u kern gevoeg, meestal om uself te beskerm, net soos die Thai-monnike gedoen het om die Goue Boeddha veilig te hou. Die beskermende lae is die reëls van u program. Met verloop van tyd het hierdie lae u unieke geskenk of roeping waarskynlik verdoesel.
Die laaste fase in die bemeestering van u kode is om u roeping te ontdek en te verbind. Maar hoe doen jy dit? Alhoewel elkeen se pad uniek sal wees en nie noodwendig 'n reguit lyn sal volg nie, wil ek 'n pad voorstel vir die persoon soos u wat doelbewus die lewe wil lei. Daar is ses belangrike stappe:
Ontdek u roeping
Oorkom weerstand en twyfel
Verbind tot die pad van bemeestering
Los die uitkoms
Omhels jou sterflikheid
Stap Een: ontdek u oproep
Die idee van 'n wesenlike roeping is deel van byna elke godsdienstige, filosofiese en geestelike tradisie. In die Indiese filosofie en godsdiens staan ​​dit bekend as dharma.
Alhoewel daar nie een definisie van dharma is nie, is die betekenis wat dit deur die jogiese tradisies daaraan gegee word, vir my die nuttigste. In wese word beweer dat elke mens 'n unieke, noodsaaklike heilige beroep het. Dit is elkeen se verantwoordelikheid om hierdie roeping volledig te beliggaam, te koester en te vervul.
Die Japannese het die konsep van ikigai. Dit beteken 'rede om te lewe' of 'die rede om soggens uit die bed te klim.' Ikigai word beskryf as die kruising van vier dinge: wat ek liefhet om te doen, wat die wêreld nodig het, waarvoor ek kan betaal, en waarvoor ek goed is. Dan Buettner, die skrywer van Die Blou sones: lesse om langer te leef van mense wat die langste geleef het, voer aan dat mense wat 'n kultuur van ikigai het, soos die Okinawans, geneig is om langer te leef. Hy het gevind dat dieselfde ook geld by ander 'blou sones' - mense wat met 'n sin van doel leef en geneig is om langer lewens te hê.
As kind was u miskien nie gelukkig genoeg om ouers, onderwysers of ander volwassenes in u lewe te hê wat u roeping kon onderskei en weerspieël nie. Ek het dit beslis nie gedoen nie, of ten minste nie die ondersteuning waardeer of opgemerk as dit wel bestaan ​​nie. Miskien het jou roeping van tyd tot tyd in jou blink oë geflits, maar in jou hele kinderjare dormant gebly sonder dat iemand daar was om dit te koester. Hoe kan jy as volwassene jou roeping onderskei?
Ek het baie jong volwassenes ontmoet en begelei wat dieselfde vorm vra: 'Hoe vind ek my doel in die lewe?' Ek bied gewoonlik die volgende paradoksale advies: "Hoe moeiliker jy na jou doel soek, hoe minder waarskynlik is dit dat jy dit sal ontdek."
Ek verduidelik dat u roeping of doel soos 'n saad is wat die regte voorwaardes benodig om te groei. Dit vind meer om los te laat en die voorwaardes te skep om na vore te kom, waarvan die belangrikste geduld is. Dit gaan daaroor om op te let wat reeds daar is.
Soos die goud onder die pleisterwerk op die Boeddha-standbeeld, kan dit jare, soms dekades duur, voordat u geroep word om homself te openbaar. Die sleutel is om los te laat, oop te wees en om aan te hou let. Hoe meer u laat gaan, hoe vinniger word u roeping geopenbaar. Sodra dit na vore kom, sal jy weet. Dit sal onmiskenbaar wees.
Om u roeping eers te ontdek, moet u die program herskryf wat daarop gemik is om goed te lyk en vooruit te kom. Die deel van u program wat sê dat u dit veronderstel is om dit te doen en nie veronderstel is om dit te doen nie. Dit sê dat jy veronderstel is om na die universiteit te gaan, dan miskien 'n gegradueerde skool te gaan, 'n goedbetaalde werk te kry, 'n gesin te bou, hard te werk, genoeg geld te verdien, en dan genoeg tyd te hê en voldoende gesond te wees om geniet die lewe waarlik. Moenie my verkeerd doen nie; hierdie pad kan baie goed 'n buitengewone lewe oplewer. Dit is egter baie onwaarskynlik dat dit gedoen word, tensy dit opsetlik is.
'N Buitengewone lewe sal nie plaasvind uit die onderbewuste nakoming van 'n reeks standaardreëls wat ontwerp is om risiko's te vermy en u veilig te hou nie. As u uit u program leef, sal u nie die bewussyn hê om u roeping te sien nie.
Dit het my bykans vier dekades geneem om my doel te ontdek. My noodsaaklike roeping. Dit waarvoor ek lief is om te doen, waarvoor die wêreld nodig het, waarvoor ek kan betaal, en waarmee ek goed is. Ek het dit dadelik geweet. My taak is toe om dit te bewerk. Om dit te doen, neem ons die volgende stap op die pad.
Stap Twee: Oorkom weerstand en twyfel
Nadat u u roeping geïdentifiseer het, is die volgende stap om volledig daaraan te verbind. Dit is nie maklik nie. U moet weet dat daar beduidende teenmagte sal wees wat dien as kragtige hindernisse om u roeping ten volle te verbind - waarvan die belangrikste weerstand en twyfel is.
Weerstand kan nie gesien, aangeraak, gehoor of geruik word nie. Maar dit kan gevoel word. Ons ervaar dit as 'n energieveld wat van 'n potensiële werk afstraal. Dit is 'n afstootlike krag. Dit is negatief. Die doel daarvan is om ons weg te stoot, ons af te lei, te voorkom dat ons ons werk doen. . .
Soos weerstand, het twyfel dieselfde potensiaal om die skepper teë te staan. In die Bhagavad Gita, die uiteindelike Hindoe-gids vir dharma, is Krishna se advies aan Arjuna om ontruiming of twyfel ten alle koste te vermy. Dit is 'n belangrike les van die Gita. Dit beteken nie om aan te dui dat dharma arrogansie of hoogste selfvertroue benodig nie. Self-twyfel is onvermydelik, en miskien noodsaaklik.
In sy wonderlike boek Die Kunsoorlog, Steven Pressfield som dit perfek op:
Self-twyfel kan 'n bondgenoot wees. Dit is omdat dit dien as 'n aanduiding van aspirasie. Dit weerspieël liefde, liefde vir iets wat ons droom van doen, en begeerte, begeerte om dit te doen. As u uself (en u vriende) afvra: 'Is ek regtig 'n skrywer? Is ek regtig 'n kunstenaar? ' die kans is goed dat jy is.
Die vervalste innoveerder is baie selfversekerd. Die regte een is bang vir die dood.
Een manier om die magte van weerstand en twyfel te neutraliseer, is om te verander hoe u daaraan dink. Alhoewel daar 'n neiging is om hierdie kragte te verwoes, verkies ek om hulle te normaliseer (en te neutraliseer) deur stelselmatig daaroor na te dink. Die neiging van enige lewende biologiese sisteem - menslik of andersins - is na stabiliteit of homeostase. Hierdie fundamentele beginsel van stelsels is voorspelbaar en onvermydelik. Dit is waarom die groei so moeilik is. U sien dit in u probleme om Nuwejaarsvoornemens te hou, in die blywende krag van disfunksionele gesinne en in die uitdagings van organisatoriese verandering.
As u weerstand bied teen die natuurlike kragte van homeostase, gee u hulle krag. As u hulle sien en waardeer vir die natuurlike oorlewingskragte wat hulle is, kan u maniere vind om hulle te benut en hul energie in groei om te skakel.
Stap Drie: verbind tot die pad van bemeestering
Ten volle verbind tot u roeping, moet u verbind tot die bane van bemeestering.
So, wat is die weg van bemeestering? En hoe bly jy daarop? Ek glo dat dit drie dinge verg:
Eerstens, bemeestering vereis oefening. Ondanks die gewildheid van die tienduisenduurreël - die gedagte dat bemeestering 'n minimum van soveel oefening vereis - is dit slegs 'n sekere soort oefening wat tot ware beheersing kan lei (en die tienduisend- geen magie bevat nie) uurpunt).
Die tweede vereiste van bemeestering is intense fokus en dissipline, en die vermoë om nee te sê vir die dinge wat strydig is met die ding wat bemeester word. In sy boek essensialisme, meen die skrywer Greg McKeown, "U kan net een keer wanneer u uself toestemming gee om op te hou om alles te probeer doen, ophou om vir almal ja te sê, u bydrae lewer tot die dinge wat regtig saak maak."
Derdens, bemeestering vereis volledige oorgawe aan die feit dat die pad na die bereiking daarvan nimmereindigend is. Dit is soos 'n berg sonder top. Daar is geen finale verklaring van sukses nie. Oefen op die pad van bemeestering is meesterskap.
Stap vier: los die uitkoms
Terwyl u daartoe moet verbind om u roeping te bemeester, kan u paradoksaal nie geheg wees aan die uitkoms nie. Soos Gandhi dit gestel het: “Tevredenheid lê in die poging, nie in die bereiking nie. Volle poging is volle oorwinning."
Die strewe na die bereiking van die een of ander einde het die perverse effek om u uit die hede te trek en weg van u roeping. Laat u u die onderskeid tref tussen voorneme en gehegtheid om u te help verstaan. Dit is belangrik om 'n duidelike en sterk voorneme te hê, selfs tot 'n uitkoms, maar om die verbintenis tot die uitkoms te laat vaar.
Dit is wys om te let op die woorde van Thomas Merton, een van die invloedrykste Katolieke skrywers van die twintigste eeu:
Ons kan nie grootsheid bereik nie, tensy ons alle belangstelling daarin verloor om groot te wees. ... En as ons regtig onsself is, verloor ons die meeste van die futiele selfbewussyn wat ons aanhou om onsself voortdurend met ander te vergelyk om te sien hoe groot ons is. [Thomas Merton, No Man Is An Island]
Stap Vyf: Geloof hê
As u die uitkoms loslaat, moet u vertrou in u roeping en in u vermoë om dienaar te wees. In die Bhagavad Gita, Sê Krishna vir Arjuna dat hy nie sy dharma besit of beheer nie, maar dat hy ten volle daaraan moet dien. Dit is 'n fundamentele leer in die sin dat, namate ons meer bewus word, die verbondenheid van alles, insluitend onsself, begin sien.
As u inderdaad deel is van alles, kan u uself begin sien as 'n leë vat waarin bewussyn vloei. In die Tao Te Ching, Lao Tzu sê: “Sien die wêreld soos jouself. Glo in die manier waarop dinge is. Hou van die wêreld soos jouself; dan kan jy sorg vir alle dinge. ”
Ons is hier om gebruik te word deur ons roeping, nie om dit te gebruik nie. Dit is die essensie daarvan om jouself te sien as die instrument waarop u geskenk kan verskyn. Stephen Cope, in Die groot werk van u lewe, beskryf hoe die meester Beethoven dit by homself herken:
Die musiek, sê Beethoven, blyk te skryf. Die Meester ervaar nou 'n nuwe dimensie van vertroue in The Gift. Hy het verstaan ​​dat sy geskenk nie persoonlik was nie. Dat hy nie die Doer was nie. Dat sy verantwoordelikheid nie was om Die Geskenk te skep nie - dit was 'n besliste ooreenkoms, maar slegs om dit te onderhou, te bemagtig, om dit op elke moontlike manier te koester.
Die punt van hierdie laaste les is om dit nie noodwendig letterlik op te neem nie. U hoef nie oortuig te wees dat u slegs 'n vaartuig is waardeur die gode 'n skepping voortbring wat reeds bestaan ​​nie. Tog is dit aanloklik om die geloof te hê dat u gebruik word om iets te bring wat u uniek kan skep. Dit sal jou toelaat om makliker van die uitslag los te maak en jou oor te gee aan jou roeping.
Stap ses: Omhels jou sterflikheid
Die fundamentele paradoks van lewe en dood smeek vir die insluiting van die dood. Soos met enige paradoks, kan lewe en dood nie sonder mekaar bestaan ​​nie. Dit is 'n noodsaaklike leer van die antieke tekste.
Maar wat van die dood? Watter doel het dit om u oor die lewe te leer? Byna elke antieke tradisie spreek die belangrikheid van u omvattendheid aan.
In die Tao Te Ching, daar staan ​​geskrywe dat "as u in die middel bly en u hele hart met die dood omhels, sal u vir altyd verduur." Impermanence is 'n sentrale beginsel van Boeddhisme waarop baie van sy leringe rus.
Die invloedryke filosoof Martin Heidegger het die angs van 'n mens se onbestendigheid beskryf as ''n onwrikbare vreugde', omdat die dood jou daaraan herinner dat daar geen regte manier is om die lewe te beoefen nie. Die dood is eerder 'n herinnering dat u die verantwoordelikheid het om u lewe volgens u eie keuses te leef. Vir Heidegger is dit die merk van 'n ware outentieke individu.
Miskien moet die ontdekking van die oneindige wysheid in u dan begin met 'n omhelsing van die dood. Mag hierdie boek en die gedeeltes van wysheid daarin herinner u om te begin (of voort te gaan) om die lae terug te skil wat die glorie van wie u is, ontmasker.
Video / aanbieding met Darren Gold: die outeur van u eie identiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Lewensdoeleindes > Ses noodsaaklike stappe om doelgerig te leef