Jare gelede het ek Lang skaduwees in Afrika van Connie Luyt ’n heerlik leesbare boek gevind en in die proses geleer van ’n stuk geskiedenis waarvan ek min weet: die uittog van boere na Oos-Afrika ná die Anglo-Boereoorlog. Ook oor die rol van die Mau-Mau om boere weer te verdryf.
Dit was vir my ’n boek met baie diepte en temas wat tot my spreek. Tog was dit die gemaklike skryfstyl en leesbaarheid wat ek onthou. Daarom was ek bly om weer ’n boek van Connie Luyt te sien en Waar onthou begin stel nie teleur nie.
Om jou geheue te herwin en geheueverlies te verwerk ná ’n traumatiese gebeurtenis, bring nie altyd die antwoorde wat ’n persoon graag wil hoor nie. So was dit ook vir Elfie, die jong vrou met baie name: Elfie, Elfrieda, Pixie, Veda.
Sy word wakker uit ’n koma en ervaar geweldige angs omdat sy niks kan onthou nie. Geleidelik kom flitse terug met die hulp van die geduldige psigiater, Michael.
Die vaalgroen boekie oor die lewe van die ontdekkingsreisiger David Livingstone se vrou, Mary, laat haar die eerste flitse van haar eie kinderjare onthou. Sy gaan op ’n verbeeldingsvlug met parallelle tussen haar en Mary Livingstone. Daarna word brokkies van haar lewe soos ’n legkaart gepak, maar pleks dat dit ’n sinvolle geheel vorm, tuimel dit inmekaar soos ’n stapel Jenga-blokke.
Ons aanvaar so geredelik dat goeie verhoudings en die koestering van kinders in gesinsverband ’n gegewe is, maar hierdie verhaal waar verlies ervaar en wrokke gekoester word, wys dat dit nie vanselfsprekend is nie.