“Hierdie boek word opgedra aan die ware Max, ’n yster, wat werklik sy baas teen ’n enorme mamba wou beskerm. Baie dankie ook aan sy baas, Gerhard, en Div, vir al die informasie oor die wildbedryf.”
Hy het swaar gedra aan sy titel, maar vir almal wat hom geken het was hy sommer net Max. Hy was Gerard Fourie van Marula Lodge Safari’s se hond. En om te sê dat hy net ’n hond was, sou ’n skreiende fout wees. Gerard was ’n gesoute en hubare alleenloper in die Alldays wêreld totdat hy my vriendin Elsabe ontmoet het, maar dit is ook ’n storie op sy eie wat wag om geskryf te word. Max was Gerard se vriend, vertroueling en assistent op al die jagtogte wat op sy plaas gehou is. Hy was nog jonk, besig om te leer, maar het dinge altyd blitsvinnig gesnap en verstaan. Hy en Gerard was onafskeidbaar, en hy was altyd spelerig en sou sy bal of stok by Gerard se voete kom pak en in afwagting terugsit totdat Gerard dit optel en vir hom gooi om te gaan haal. Sy bruin oë het ’n intelligensie uitgestraal wat ek nog selde by ander honde gesien het, en ek ken honde.
Max het maar gesukkel met hierdie nuwe nooi wat nou sy baas se lewe gedeel het na Gerard en Elsabe se troue. As sy vir hom ’n beveel gegee het sou hy anderpad kyk, of vir Gerard, met die vraag baie duidelik: Moet ek regtig vir haar luister?
Dit was die grootste mamba wat enige van ons nog ooit gesien het, en sy tand het die arme hond net rakelings op sy oor geskraap, maar dit was fataal. ’n Droewige paar uur later het ons almal om ’n graf by die groot rots agter Gerard se huis gestaan. Tot die plaaswerkers was bewoë.
Ek wil vir Cynthia Robertson dankie sê vir die boek Dans met my, Ek het dit baie geniet enlekker gelees met 'n snesie tussen in. Ek hoop sy skryf weer so lekker boek.