Kort baan - Inligting - 2022
Kortbaan (van die Engelse kortbaan - "short track") - die dissipline van snelskaats. 'N Soort kompetisie vir persoonlike spanne waarin die atlete op skaatsers die belangrikste taak is om die afstand wat op die yshokkieveld gemerk is, met die grootste spoed te dek.
Die baan vir kort baankompetisies het 'n ovaalvorm en word gewoonlik binne die hokkiebane gemerk, waarvan die minimum afmetings 60x30m is (ysdikte - 40 mm, temperatuur - ongeveer - 6 ° C). Die lengte van so 'n baan is 111,12 m, die breedte van die reguit deel is 7 m, die afstand vanaf die merkblok wat die top van die draai na die sy aandui, is 4 m.
Benewens die standaardbaan, is daar nog 4 spore op die ysbaan, wat 1 en 2 meter van albei rigtings af skuif. Die begin- en eindlyne is gemerk met gekleurde lyne, waarvan die breedte 2 cm is, met 'n hoek van 90º tot die reguit deel van die baan, en die lengte van die beginlyn is gelyk aan die breedte van die reguit deel van die baan, en die eindstreep is 1,5 meter langer.
Aan die lyn wat die begin van die wedloop merk, is daar kolletjies van 2 cm in deursnee, wat die deelnemers se beginposisies merk. Die afstand tussen die punte is 1,3 m, waarvan die eerste 50 cm van die binnekant van die baan af is.
Daar is soortgelyke punte regdeur die loop en dui die ligging aan van merkers wat van digte, onbuigsame swart rubber (natuurlik of sinteties) gemaak is. Bykomende merkers word gebruik om die beginspan te merk, wat onmiddellik na die aanvang van die wedren verwyder word.
Die kante van die ysbaan word beskerm deur omheiningsmatte, waarvan die dikte 20,32 cm is, die lengte minstens 2,13 m, en die hoogte is gelyk aan die hoogte van die kante van die ysbaan. Matte is van skuimrubber en bestaan ​​uit 2 dele - digter (dikte - 7,62 cm, digtheid - 32,04 kg / m3) en sagter (dikte - 12,7 cm, digtheid - 22,43 kg / m3) ). Hulle is bo-op bedek met 'n digte vinielstof wat bestand is teen snye en skuur. Die matte word aan mekaar verbind en aan die baanbalk geheg.
Hierdie soort snelskaats het aan die begin van die vorige eeu in Kanada verskyn (die eerste kompetisie vir kort skietsport is in 1906 in Noord-Amerika gehou), maar is eers in 1967 onder die vaandel van die International Skating Union aangeneem. Selfs daarna het daar tot 1976 nie 'n internasionale kompetisie op kort skietsport aangebied nie.
Die tegniese komitee vir hierdie sport, wat 30 nasionale federasies verenig, is in 1975 gestig, en die eerste wêreldkampioenskap is in 1981 gehou. In 1988 was die snelskaats op kort baan 'n demonstrasie-dissipline by die XV-Olimpiade in Calgary (Kanada), en word dit sedert 1992 by die aantal Olimpiese sportsoorte opgeneem.
Die program van die Olimpiese Spele, sedert 1994 (XVII Olimpiade, Lillehammer (Noorweë)) - 6 soorte kortbaankompetisies:
• individuele kampioenskap in hardloop op 500 meter (4.4 rondtes) en 1000 meter (9 rondtes) onder mans en vroue (in die reël neem 4 atlete deel);
• afloswedloop van 3000 m (27 rondtes) vir vroue en 5000 m (45 rondtes) vir mans (5 atlete kan ingeskryf word).
Daar kan ook tydens die kompetisie in hierdie sportsoort kompetisies aangebied word om op 1500 m te hardloop (13.5 rondtes). Die resies duur drie dae (in uitsonderlike gevalle twee dae) en word volgens die Olimpiese stelsel gehou: eerstens kwalifiserende wedrenne (treffers).
Deelnemers aan die eerste kwalifiserende ronde (32 mense) word versprei volgens die beoordelaars van die atlete: die een wat die eerste plek behaal, word in die eerste wedren geplaas, die tweede in die tweede, ensovoorts, tot die laaste wedren.
Nadat die eerste plekke gevul is, gaan hierdie prosedure in die teenoorgestelde rigting voort, d.w.s. eerstens word die atleet wat die tweede plek in die laaste wedloop sal bepaal, dan bepaal die een wat die tweede plek in die voorlaaste wedloop sal plaasvind, ens.
Derde plekke in resies word van links na regs versprei, soos die eerste, vierde plekke - van regs na links, soos die tweede. Plekke vir atlete wat nie op die ranglys is nie, sal op grond van die uitslag van die loting toegeken word.
Die uitslae wat die atlete tydens hierdie resies getoon het, word op die hoofkontrolekaart aangeteken. In die volgende kompetisieronde (1/16 eindstryde), gaan die atlete wat die 1ste en 2de plekke in die treffers ingepalm het, sowel as 'n paar deelnemers wat die 3de plek ingepalm het en die beste tyd vertoon het. Deelnemers aan die 1/8, ¼, ½ finale en die wedloop op die finale afstand word volgens dieselfde beginsel gekies.
Die beweging van atlete is teen die kloksgewys. Die onderbreking tussen wedlope is minstens 20 minute vir elke deelnemer. Boonop het atlete die geleentheid om 45 minute voor die begin van die kompetisie, wat nie later nie as 15 minute voor die aanvang van die treffers eindig, op te warm om die ysveld voor te berei vir die kompetisie. 8 spanne van 4 mense neem elk aan die aflos deel. Die 2 wenspanne vorder na die finaal.
Kort baan - beweging op die ysveld op metaalskaatse. Dit is regtig so. Maar daar is ook 'n soort kortbaan waarin atlete in rolskaats meeding. Hierdie kompetisies word op 'n spesiale terrein aangebied. Daar moet ook genoem word dat as gevolg van die feit dat rollers as die vervoermiddel in hierdie sportsoort gekies word, atlete gedurende die afstand spesiale tegnieke moet gebruik, wat wesenlik verskil van die metodes in die gewone kortbaan. Die genoemde sport het op die oomblik nie veel gewild geword nie.
Die snelskaats van kortbane is afkomstig van snelskaats. Professionals beweer dat die snelskaats op kort baan nie 'n afgeleide van snelskaats is nie, maar die volgende ontwikkelingsfase, waarna daar 'n groot toekoms is. Al is dit net omdat dit 'n klein hokkieveld is om hierdie dissipline te beoefen, wat beteken dat atlete nie nodig het om na gespesialiseerde stadions in groot stede te reis nie.
Kortbaankompetisies is uiters tydrowend. Ja, deelnemers aan die kompetisie sal hul vaardighede en vermoëns verskeie kere op mekaar moet demonstreer om 'n oorwinning te behaal. Volgens die atlete self is daar egter baie van hierdie aard, want kortbaanoefeninge vind ongeveer dieselfde ritme plaas, behalwe dat die onderbrekings tussen resies ietwat korter is as by kompetisies.
Kortbaanoefeninge het 'n negatiewe invloed op die gesondheid van 'n atleet. Ongelukkig is dit die geval. Die baie skerp draaie wat atlete maak, vertrou op spesiale merkers, en plaas baie spanning op die werwelkolom, wat lei tot pyn in die onderrug en rug. Daarom probeer almal wat hierdie sportsoort gekies het, alles inspan om die rugspiere te versterk en baie tyd aan opwarming voor optredes te wy en aan die einde van die resies af te koel.
Die snelste skaatsbaan is die maklikste manier om sukses te behaal vir mense wat betrokke is by professionele snelskaats. Die vermoë van skaatsers om met selfvertroue op die ys te vertroue te voel, is baie nuttig. Daar moet egter in gedagte gehou word dat sekere parameters wat ideaal is vir snelskaats (byvoorbeeld lang en sterk spiere) by kortspoedskaats, soms 'n hindernis kan word op pad na hoë prestasies. Inderdaad, in hierdie sportsoort is behendigheid en snelheid van beweging belangrik, daarom is die meeste wenners mense met 'n kort statuur en eerder skraal. Maar atlete beweeg gereeld van die kortbaan-snelskaatsers en behaal aansienlike sukses.
Skaatsers op kort baan skerp gereeld hul skaatsies om vinniger te beweeg. Ja, in hierdie sport moet u inderdaad skate na elke wedren skerp maak, daarom het alle atlete 'n masjien en 'n klip om die lemme te slyp, sowel as 'n kleiner klip vir die verwydering van die borrels wat na verslyting oorbly. Maar u moet nie dink dat die skerpte van die lem die snelheid beïnvloed nie. Uiters skerp skaatse (lemmetjie dikte - 1,1 - 1,2 mm), met 'n lengte van 40-46 cm, het 'n spesiale vorm (skyfies is beweeglik en effens geboë) sodat atlete op die kort baan baie skerp draaie kan neem. Soms neem atlete op eenvoudige skaatse ook aan hierdie kompetisies deel.
Om skateblaaie in 'n kort baan te slyp, sal enige masjien en witsteen werk. Dit is nie heeltemal waar nie. Die masjiene waarin die lemme aangebring en stewig met behulp van moere vasgemaak word, verskil van vervaardiger tot vervaardiger, en is soms net geskik om met dieselfde lemme te werk. Daarom, as u van plan is om 'n masjien te koop, moet u die verkoper vra of dit geskik is om lemme van verskillende vervaardigers te verskerp. Dieselfde reël moet toegepas word by die keuse van 'n lemvoumasjien. As u klippe kies vir die verslyting van lemme, moet u onthou dat goedere van 'n hoë gehalte in die VSA vervaardig word, maar Nederlandse klippe, hoewel goedkoper, word dikwels vinnig gemaal of verkrummel.
Die lemme van die skaats moet op die sool van die stewels gesentreer wees. Nee, op die kort baan word die lemme effens na links geskuif. Dit word gedoen sodat die atleet se stewels nie tydens die skerp draaie aan die ys raak nie.
Om te wen in 'n kort skietsnelheid, moet u u maksimum spoed ontwikkel. Dit is nie heeltemal waar nie, want die grootste taak van 'n atleet is nie om 'n wêreldrekord op te stel nie (hoewel dit moontlik is), maar om eers die wenstreep oor te steek. En hiervoor moet u 'n strategie van gedrag oorweeg, met inagneming van u vermoëns en die taktiek van u teenstanders in ag neem. Inderdaad, soms gaan 'n atleet byna die hele afstand teen 'n nie besonders indrukwekkende snelheid nie, maar net aan die einde al sy bes. Hierdie skater sal eerste eindig, hoewel sy gemiddelde resultaat slegter sal wees as dat sy teenstander teen 'n konstant hoër spoed beweeg.
Die helms van die sportlui is dieselfde en altyd geel. Wanopvatting. Elke deelnemer het sy eie helm (van spesiale duursame plastiek), en nie altyd geel nie. En die effek van eenvormigheid word verkry as gevolg van die geel stofomslag met duidelik onderskeibare swart syfers, wat aan die atleet toegewys word as gevolg van die trekking. Hierdie deksels word oor die helm gedra. Die enigste algemene vereiste is dat daar geen uitsteeksels, skerp hoeke of langwerpige koëpe op die helm is nie. Daar moet op gelet word dat die skater wat aan die einde van die afstand die hoogste aantal finale punte verdien het, van die organiseerders van die kompetisie 'n helm beklee in 'n kontrasterende kleur (meestal rooi). En tydens die aflos ontvang elke span 'n bedekking van helms (of truie) van 'n sekere kleur, sodat dit makliker is om die beweging van die spelers van hierdie of daardie span oor die veld te volg.
Die toerusting en tegniek is die belangrikste ding in die snelskaats oor kortbane. Goeie skate, toepaslike klere en beskermende toerusting, en die vermoë om sekere vaardighede in die sport toe te pas, is natuurlik noodsaaklik. Volgens professionele persone is die taktiek en strategie van die toekomstige wedren egter die belangrikste in kort-snelheid.
Uitrusting in die kortbaan skaats is ietwat anders as die gewone drag van skaatsers. Ja, vir kortbaanopleiding het u spesiale skate nodig met spesiaal gevormde lemme, taai leerhandskoene met spesiale vorms wat van epoxy-gom gewerp is. Boonop moet atlete duursame helms, knieblokkies, elmboogkussings, ken- en nekskerm dra, waarvan die belangrikste taak is om die deelnemer teen beserings te beskerm. Sommige atlete gebruik 'n bril met gekleurde lense om hul oë te beskerm teen ys krummels, wind en ys.
Na elke lopie word die ys met water tot vlak gespuit. Boonop is die terrein gevul met warm water, wat diep in die krake val, en terselfdertyd die ys smelt, en na bevriesing 'n heeltemal plat oppervlak vorm. Hierdie handeling word meestal met die hand uitgevoer.
Na afloop van die afstand word die atlete wat dieselfde hoeveelheid punte behaal het, as leiers verklaar. Nee, daar is net een leier in die wedloop. As twee skaatsers dieselfde totaal van die finale punte behaal het, word die atleet met die meeste verstrooipunte tot die leier verklaar.
In 'n kort skietsnelheid kan die stokkie op enige punt van die baan geslaag word. Boonop verbied die reëls nie om 'n spanmaat deur een van die aflos-deelnemers te druk om hom meer versnelling te gee nie.
Kinders word toegelaat om vanaf 11 jaar aan die kort skietsport te deelneem. Nee, die eerste (jonger) ouderdomsgroep is meisies en seuns van 9-11 jaar oud.
Atlete in die kort skietsport is verdeel in ouderdomsgroepe en ding slegs met verteenwoordigers van hul eie groep mee. Dit is waar as dit kom by internasionale kompetisies. In sommige gevalle kan atlete van die jonger ouderdomsgroep, by kompetisies wat deur 'n kortbaanfederasie van 'n land gehou word, ook kompeteer met verteenwoordigers van die senior groepe deur die besluit van die kortbaanfederasie, met die afrigtingsraad ooreengekom, indien die dokter toestemming daarvoor het.
Die beoordelaarspaneel van die kortbaan moet minstens 10-12 mense hê. In werklikheid is die beoordelaars vir hierdie sportsoort baie uitgebrei. Benewens die hoofregter en sy adjunkte (van 2 tot 4), bevat dit die senior beoordelaar aan die einde en die beoordelaar by die eindpunt (van 4 tot 6), die beoordelaar van die foto-afwerking (1-2 mense), die voorgereg en sy assistent, skootrekenaars (van 1 tot 1) tot 4), senior tydhouer en tydhouers (van 4 tot 6), om beoordelaars (1-2) in te lig, beoordelaars met deelnemers (volgens die aantal deelnemers). Maar daar is ook 'n beoordelaar wat die atlete toerusting monitor, 'n beoordelaar wat rondtetye aanteken, die hoofsekretaris en sy adjunk, sekretarisse (gewoonlik 3-4 mense), die kommandant en die dokter van die kompetisie.
Die hoofregter het die reg om, na sy mening, die verkeerde beslissings van die ander regters te kanselleer. Ja dit is. Die hoofregter het egter geen reg om die beslissings van die aanvangsbeoordelaar oor die aanvang van die atlete en die eindbeoordelaar te verander oor die volgorde van die deelnemers se aankoms by die eindstreep nie.
Die beginpistool word slegs een keer afgevuur - aan die begin van die wedloop. Nee, as daar op die kortbaan gehardloop word, word die pistool twee keer tydens die aflos gebruik - tydens die aanvang en nadat die skeidsregter die rondtes getel het, het die aanvangskolwer in kennis gestel dat die atlete die laaste 3 rondtes moet hardloop. 'N Skoot (of 'n fluit) kan ook die terugkeer van atlete aandui na 'n valse begin met 'n herbegin.
Daar moet vier beoordelaars aan die einde wees, wat elkeen die koms van 1 atleet registreer. Ja, daar is inderdaad vier beoordelaars aan die einde. Die eerste van hulle registreer die aankoms van 1 en 2 atlete, die tweede - 2 en 3, die derde - 3 en 4, die vierde - 4 en 5 (as daar 4-5 deelnemers is). As daar meer as 5 deelnemers aan die wedloop is, sluit die aansitter of sy assistent by die beoordelaars aan by die eindstreep, wie se taak die koms van die 6de atleet is.
Een van die beoordelaars moet die rondtes wat deur die atlete gedek is tydens die wedloop tel. Dit is die verantwoordelikheid van die skoot-toonbank om die leier in die wedloop waar te neem. Dit is in ooreenstemming met die uitslae van die voorste atleet dat die lesings op die telbord verander, en dit is nie die aantal rondtes wat reeds voltooi is nie, maar die aantal rondtes wat nog voor die einde voltooi moet word.
Benewens die deelnemers aan die wedloop is daar op die ys slegs die hoofskeidsregter en twee van sy adjunkte. Nee, benewens die lede van die beoordelaarspaneel, kan daar 2 tot 4 mense op die ysbaan wees, waarvan die pligte onderhoud van toerusting is (vervanging van die afgesperde merkers, die baan skuif deur die merke te skuif, ens.).
Tydens die kompetisie word adjunkhoof-skeidsregters in die middel van die baan by hom opgeneem. Daar is slegs twee adjunkhoof-skeidsregters op die ysveld, nog twee word buite die ys geplaas - aan die begin of einde van elke beurt.
'N Deelnemer aan die wedloop kan persoonlik met die hoofregter kontak maak as hy meen dat daar 'n oortreding van die reëls ten opsigte van hom was. Nee, sulke appèlle word uitsluitlik deur 'n spanverteenwoordiger of deur die afrigter (of kaptein) van die span gedoen.
As 'n deelnemer vervang is (byvoorbeeld in geval van siekte), kan hy nie aan ander resies deelneem nie. Ja, die atleet kan egter steeds aan die aflos deelneem as sy gesondheidstoestand dit toelaat.
Om op 'n kort baan te ry, is nie verbode nie. Boonop is dit in hierdie sportsoort moontlik om teenstanders op enige deel van die baan in te haal, en dit is die inhaal-atleet wat verantwoordelik is vir 'n moontlike botsing. Die een wat oorval is, het die reg om voort te gaan met die kompetisie, maar moet nader aan die kant beweeg om nie met ander deelnemers in te meng nie.
As 'n atleet twee keer inhaal, word hy uit die kompetisie uitgeskakel. Ja, volgens die beslissing van die hoofbeoordelaar, moet die atleet die wedloop stop, aangesien hy in 'n nadelige posisie is. 'N Uitsondering is die finale wedren waartydens bogenoemde reël nie van toepassing is nie.
Deelnemers aan die wedloop sal gediskwalifiseer word as hulle 'n fisieke impak op hul teenstanders het. Daarbenewens kan die hoofbeoordelaar atlete wat na sy mening twee keer (tydens die eerste en herhaalde hitte) die stryd om die kampioenskap in die wedloop ontwyk het, diskwalifiseer ('Geen kompetisie' word aangekondig). 'N Atleet kan ook gediskwalifiseer word in geval van 'n herhaalde valse aanvang of weiering om aan die amptelike byeenkomste van die kompetisie deel te neem.
As 'n atleet gediskwalifiseer word, sal alle punte wat hy verdien het, gekanselleer word. Nee, 'n gediskwalifiseerde atleet verloor punte slegs vir die wedloop waarin hy gediskwalifiseer is, en verloor die reg om aan die volgende ronde deel te neem. Die punte wat voor die diskwalifikasie aangeteken is, bly onveranderd, hoewel dit nie in die finale finale klassifikasie opgeneem is nie (aangesien die uitslae van 'n atleet wat om die een of ander rede nie op een van die afstande se afstand begin het nie, nie in ag geneem word in die finale klassifikasie nie).
Die laaste 2 rondtes in die aflos moet deur dieselfde deelnemer uitgevoer word. Alhoewel die aantal rondtes wat deur elke atleet in die aflos gehardloop word, willekeurig deur die spanlede gekies word, moet die laaste twee rondtes deur dieselfde persoon oorkom word. Hy kan slegs deur 'n ander atleet vervang word as hy tydens die laaste deel van die aflosroete val.
Sowjet-atlete het in 1985 aan kortbane begin deelneem. In die World Winter Universiade, wat in Februarie 1985 in die stad Belluno (Italië) gehou is, het die USSR-span wel deelgeneem. Dit was egter die kortbaan-kompetisies, wat die klassieke afstande vervang het, waarna die atlete vanaf die erwe gekyk het, want hulle was heeltemal onvoorbereid op hierdie formaat van die kompetisie. Maar reeds in April 1986 neem die USSR-span deel aan die wêreldkampioenskap vir kort snelheidsskaats in Chamonix (Frankryk). Die beste resultaat van Sowjet-atlete in hierdie kompetisies is die 23ste plek. En na 2 jaar by die Europese Kampioenskap-88 het dieselfde atletiekbaan-atlete die 2de en 3de plekke op afstand van 500 m en 3000 m en die 4de plek in die aflos ingepalm, waardeur die internasionale gemeenskap baie verras het.
Twee atlete van dieselfde span mag nie aan dieselfde wedloop deelneem nie. In hierdie geval sal die kompetisieorganiseerders probeer om die tweede atleet na 'n ander wedloop oor te plaas. As daar nie 'n geskikte wedloop gevind word nie, kan die atleet in die groep van die oorspronklike resies bly.
Daar kan hoogstens 4 deelnemers aan een wedren deelneem. As ons van 'n afstand van 400 tot 1000 m praat, moet nie meer as 4 atlete regtig op die ys gaan nie. Maar op 'n afstand van 1500 m kan 6 mense meeding. Aan die laaste wedlope op 'n afstand van 1500 m neem 4 mense deel (juniors of juniors - 6 mense), op 'n afstand van 3000 m of 5000 m (aflos) - 8 mense.