Slapeloosheid, narkolepsie en slaap-wekker ritme - Inligting - 2021
Slapeloosheid, narkolepsie en slaap-wakker versteurings
Daar is verskillende klassifikasies van slaapstoornisse, maar ons sal dit in elk geval altyd vind versteurings wat die aanvang en onderhoud van slaap beïnvloed: slapeloosheid, versteurings wat oormatige slaperigheid behels, slaap-wekkerritme of slaapverwante disfunksies.
Dit is een van die mees algemene slaapstoornisse, aangesien daar geraam word dat een derde van die bevolking het 'n soort slapeloosheid, in die vroulike geslag waar daar 'n hoër voorkoms is.
Van die situasie-faktore wat geneig is tot slapeloosheid, is situasies van spanning, verandering van gewoontes en gewone ruimtes, verandering van werkverskuiwing, ens.. As slapeloosheid lank duur, duur dit maande lank, kan dit beskou word as 'n newe-effek van ander patologieë, of ook as 'n newe-effek as gevolg van die inname van sekere medisyne.
Daar moet gesê word dat daar in baie gevalle die naam van wanpersepsie van slaapstatus, dit wil sê, daar is 'n teenstrydigheid tussen die onvermoë om te slaap wat sê dat 'n persoon het en hul aanwysers EEG Wat die slaap betref. Dit wil sê wie sê of sien dat hy minder slaap as wat hy regtig slaap.
Daar is mense met werklike probleme om aandag gedurende die dag te behou, aangesien hulle gedurende die dag aan oormatige slaperigheid of slaapaanvalle ly. So het ons byvoorbeeld narkoleptiese pasiënte.
Narkolepsie is 'n afwyking waarin die pasiënt voorkom ly gereeld en intense slaapaanvalle wat op enige tyd van wakkerheid kan voorkom, en met 'n duur van tussen 5 en 30 minute.
Narkoleptiese individue word geïdentifiseer deur die voorkoms van periodes van REM slaap tydens wakkerheid.
Dit blyk dat hierdie wanorde eintlik 'n disfunksie van wakkerheidsmeganismes wat die sentrums wat daarvoor verantwoordelik is om REM-slaap in te gaan, moet belemmer.
In studies met honde met hierdie diere is aangetoon dat hulle baie hoë reseptore het asetielcholien en die vrylating daarvan in die omgewing van die uitsteeksel van die breinstam.
Daar is ook baie narkoleptika teenwoordig katapleksie, dit wil sê 'n skielike verlies aan spiertonus, skielike motoriese remming, maar sonder bewussyn.
Aan die begin van die slaap het baie narkoleptika ook 'n tydelike onvermoë om te beweeg of te praat, 'n verskynsel bekend as slaapverlamming.
Narkolepsie kom voor in verskillende diersoorte, afgesien van mense. In 1999 het 'n groep navorsers van die Stanford University (Mignot et al.) Bevind dat narkolepsie by honde bepaal word deur 'n mutasie in die geen van een van die ontvangers van die orexine (serebrale peptied, basies gesintetiseer deur neurone van die hipotalamus, wat die inname stimuleer).
Onlangse resultate dui daarop dat daar ingewikkelde interaksies tussen meganismes van verskillende daaglikse ritmes in die hipotalamus voorkom, soos slaap en inname.
Van die moontlike ritmestoornisse is die gereeldste skema versteuring (jet lag) wat plaasvind as gevolg van veranderinge in die tydsone.
Verskillende eksperimente dui op die inname van melatonien as 'n moontlike oplossing van hierdie afwykings.
Daar is verskillende klassifikasies van slaapstoornisse afhangende van of dit die hoeveelheid of kwaliteit meer beïnvloed.
In elk geval, Langdurige slaaptekort kan die immuunstelsel van die persoon beïnvloedonder andere.
Copyright 2021 \ Artikels oor sielkunde en intelligensie \ Slapeloosheid, narkolepsie en slaap-wekker ritme