Die skepping van die Grand Louvre - Inligting
Die skepping van die Grand Louvre
Ontwikkelingsprojek van die Grande Galerie du Louvre, ongeveer 1789.
Uitsig op die verwoeste Grande Galerie du Louvre.
'N Galery van die museum
Die Groot Galery van die Louvre word restoureer, ongeveer 1798-1799.
Titel: Ontwikkelingsprojek van die Grande Galerie du Louvre, ongeveer 1789.
Afmetings: Hoogte 120 - Breedte 143
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - webwerf G. Blot / J. Schormans
Prentverwysing: 88EE1598 / RF 1975-10
Titel: Uitsig op die verwoeste Grande Galerie du Louvre.
Afmetings: Hoogte 115 - Breedte 145
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - G. Schormans webwerf
Prentverwysing: 88EE1599 / RF 1975-11
Titel: 'N Galery van die museum
Tegniek en ander aanduidings: (Denkbeeldige uitsig op die Grande Galerie du Louvre?) Olieverf op doek
Prentverwysing: 88EE2085 / RF 1938-69
Titel: Die Groot Galery van die Louvre word restoureer, ongeveer 1798-1799.
Prentverwysing: 88EE1868 / RF 1946-29
Die Louvre museum, 'n revolusionêre skepping
Die idee om die koninklike versamelings in die Grande Galerie du Louvre, die setel van die Akademie vir Skilderkuns en Beeldhoukuns, te installeer, het in die tweede helfte van die 18de eeu gestalte gekry.e eeu. Die optrede van die direkteur-generaal van die King's Buildings, die graaf van Angiviller, en die skepping in 1784 van 'n komitee wat verantwoordelik was vir die organisering van die versamelings, het dit moontlik gemaak om die projek voort te sit.
Slaap tydens die revolusionêre onrus, die verwarring van die eiendom van die kroon met die van die nasie en die behoefte om die volk op te voed, het die skepping daarvan egter dringend gemaak. Die amptelike besluit op 19 September 1792 het die Muséum central des arts sy deure geopen op 10 Augustus 1793, die herdenking van die val van die monargie.
Die skilder Hubert Robert het aktief deelgeneem aan die verwesenliking van die projek: van 1784 tot 1792 en toe van 1795 tot 1802 was hy in beheer van verkrygings en die reëling van die versamelings.
Hubert Robert se museumprojekte
Restourasiewerk was nodig om die Great Gallery, wat aan die einde van die 16de eeu gebou is, te herstel.e eeu om die koninklike paleis van die Louvre te koppel aan die van die Tuileries en beskadig in 1776. Die vele standpunte wat Hubert Robert oor hierdie galery beskou het, geleë halfpad tussen die werklikheid en die denkbeeldige, weerspieël nie net sy estetiese ontwerpe nie, maar ook sy ambisies as argitek-versierder.
'N Eerste skildery, waarskynlik gedateer 1789, toon die Groot Galery soos die skilder dit bedink het: van bo af verlig deur 'n opeenvolging van glaskoepels, is dit onderverdeel in verskeie ruimtes afgebaken deur nisse wat standbeelde bevat. Skilderye word in hierdie ruimtes geplaas, wat klein groepies besoekers bewonder.
'N Tweede doek, wat in die Salon van 1796 uitgestal word, verteenwoordig die Groot Galery in puin. Sy deurmekaar kluis onthul 'n gaping in die lug, sy skilderye het verdwyn, net kolomme en standbeelde bly oor, waaronder die beroemde Apollo Belvedere. Hierdie verstommende siening, wat die skilder se smaak vir ruïnes aandui, is op 'n manier 'n eweknie vir die vorige ontwikkelingsprojek: die aankondiging van 'n verre toekoms, dit simboliseer die verwoesting van die tyd en die ineenstorting van beskawings, terwyl dit die viering van die ewigheid van Art.
Altyd in die denkbeeldige register het die skilder die ideale tentoonstellingsruimte opgevoer: in 'n galery wat geïnspireer is deur die van die Louvre, word antieke Rome gevier deur 'n keuse uit die mooiste monumente van beeldhoukuns en argitektuur, laasgenoemde word deur fiktiewe tabelle voorgestel. Hubert Robert herinner dus aan die uitgesproke smaak van die tyd vir die Oudheid en stel voor dat die Grande Galerie by uitstek die plek is om al hierdie meesterwerke uit te stal.
Hubert Robert het ook laasgenoemde geskilder, wat besig was om te restoureer: dit is tussen 1796 en 1799 gesluit en het groot veranderinge ondergaan, waaronder die verf van die mure en die installering van kolomme teen die mure. Nadat dit herstel is, het dit skilderye van Franse en Vlaamse skole gehuisves, daarna van Italië. Die grootste belang van hierdie sienings lê daarin dat die uitleg wat Robert vir die Grande Galerie voorgestel het, in die 19de eeu deur argitekte aangeneem sal word.e en XXe eeue.
Die Louvre, 'n museum met 'n universele roeping
Die skepping van die Muséum central des arts, wat een van die mees blywende erfenisse van die rewolusie is, het hoofsaaklik opvoedkundige doelstellings bereik: die vooruitgang van die kunste te waarborg en die opvoeding van burgers en kunstenaars te verseker, wat vrylik sou kon studeer meesterstukke. Die teenwoordigheid van 'n kopie in sekere skilderye van Hubert Robert is 'n goeie illustrasie van die laaste funksie van die museum.
Maar die Louvre is ook geroep om die grootheid van Frankryk, die land van Vryheid, te weerspieël. Dit is die rede waarom revolusionêre regerings daarna streef om die versameling van die museum voortdurend te verryk deur beslag te lê op die eiendom van emigrante en godsdienstige instellings en deur verowerde lande te plunder. Die Vatikaan-meesterwerke, wat op 27 Julie 1798 met groot prag in Parys aangekom het, word dus aan die Louvre toegeskryf.
Hierdie beroep van die museum om die vertoonvenster van die universele kultuur te word, word beklemtoon deur die bewind van Napoleon Bonaparte, wat sy naam in 1803 aan die museum gegee het. Hierdie vestiging was 'n onmiskenbare sukses: dit het nie net die moontlikheid gemaak om 'n openbare ruimte vir werke te skep en die bruikbaarheid van kultuur te bevestig nie, maar ook dien dit as model vir die museums van die departemente wat 'n deel van die skatte ontvang het. nuut aangeskaf.
Jean-Pierre BABELON, "The Louvre", in Pierre NORA (regie), Plekke van herinneringe, t. 2, Die nasie, Parys, Gallimard, 1986, herdruk, coll. "Quarto", 1997.
Antoine de BAECQUE en Françoise MELONIO, Kulturele geskiedenis van Frankryk, t. 3, "Verligting en vryheid, die agtiende en negentiende eeu", Parys, Seuil, 1998.