'N Voorgestelde' huistuin 'gepubliseer in The Town and Country Journal, 1891. Trove
Sedert die eerste groot depressie wat Australië in 1892-93 getref het, was daar 'n beroep op kom terug tuin toe as 'n wesenlike reaksie op potensiële voedseltekorte, en as 'n emosionele salf wat elemente van produktiewe en beheersende gevoelens verleen.
Stedelike voedselproduksie het in die tweede helfte van die 19de eeu gestyg. Dit was gereeld om 'n wye verskeidenheid groente op klein erwe te kweek langs varkvarkies, melkerye en vee in die oorvol binne- en buitenste voorstede.
Kleinskaalse plaaslike produksie was die maklikste manier om te verseker dat plaaslike gemeenskappe vars voedsel kon kry. Maar terwyl 'n diep resessie dreig, was daar oproepe om mense na die land te kry. 'N Nuwe generasie stedelike werkers het begin soek na veiligheid, outonomie en geleenthede in landelike of semi-landelike selfvoorsiening.
Tuinmaak 'n nuwe landskap
Hierdie stap na die kweek van 'n eie voedsel was gebaseer op 'n ernstige ekonomiese behoefte, maar dit was ook 'n simbool van 'n wegdraai van die moderne, sosiale en geestelike wedergeboorte.
Vir vroeë suffragiste was selfvoorsiening diep polities. Ina Higgins, Vida Goldstein en Cecilia John het begin met 'n vroue-alleen-koöperasie aan die buitewyke van Melbourne in 1914. Die vervaardiging van voedsel gedurende die eerste wêreldoorlog was prakties en noodsaaklik, terwyl dit ook sosiale en ekonomiese emansipasie gelewer het.
Ina Higgins in die tuin by Killenna, 1919. Nasionale biblioteek van Australië
Deur klein boerdery te laat ontsnap aan die huis en fabriek, kon hulle die verwagtinge van arbeid, huwelik en moederskap oortree en produksie weer interpreteer as fisies voordelig, moreel opheffend en sosiaal verantwoordelik. Dit het vroue in staat gestel om beheer te neem oor hul eie lewensbestaan ​​op 'n manier wat voorheen nie vir hulle beskikbaar was nie.
Die hippies van die 1970's begin die oproep weer. Met die toewyding aan aktiwiteite wat tuisbly, soos handwerk, voedselbewaring en praktiese fietsry, vind die kinders van die naoorlogse generasie vertroosting op die “ou maniere”.
Dit was eenvoudige tuisgebaseerde aktiwiteite wat ook voldoen het aan hul wens om omgewingsperke te stel en verantwoordelikheid te neem vir die gebruik van persoonlike hulpbronne. Die verbouing van voedsel was nie net nostalgies nie, maar weerspieël wantroue in advertensies en kommersiële belange en 'n algemene verwerping van verbruikerisme, arbeid en materiaal buite die huis.
Nimbin het in die 1970's Australië se teen-kultuurhoofstad geword, met 'n sterk klem op selfvoorsiening. Harry Watson Smith / Flickr, CC BY
Vandag is daar nog nog 'n herlewing in die agterplaas en kos wat op klein persele groei, inmaak, bottel en bewaar.
As u tuis eie kos verbou, kan dit nie al u voedselbehoeftes in u gesin oplos nie, maar die praktyk om u eie kos te pluk, te bewaar en te kook, gee 'n gevoel van beheer en kalmte.
Wenke vir u eie onderneming in groentetuin
Neem waar en interaksie
Kyk na die beskikbare ruimte en die beskikbare hulpbronne. Sal u in potte of in die grond groei? Dink buite die plein: kan u u natuurstrook, 'n balkon of miskien 'n vriend of familielid se tuin gebruik (terwyl u steeds sosiale afstand behou)?
Vir diegene wat in die grond groei, is u tyd beperk deur die winter in te gaan, so begin klein. Verwyder soveel as moontlik van die bestaande gras en plantegroei uit die tuinbed. Grawe in sommige kwaliteitskompos, soos sampioen-kompos, om die grondgehalte te verbeter.
Geen grawe tuine sit bo die grond, met lae organiese materiaal wat die perfekte groeiende omgewing vir groente en kruie vorm wanneer dit afbreek. Dit kan met baie min belegging begin word.
U kan 'n paar koop (of bou) verhoogde planter bokse wat vog opneem uit 'n reservoir wat in die boks ingebou is. Opgehewe tuinbeddens is ideaal vir die kweek van klein groente en blomme. Hulle hou onkruid vanaf u tuingrond, voorkom grondverdigting, sorg vir goeie dreinering en dien as 'n hindernis vir plae soos slakke en slakke.
Planter bokse kan tuine netjies en goed nat hou. Jonathan Hanna / Unsplash
Moet nooit 'n chemiese plaagdoder bereik om 'n probleem met die fout, onkruid of siektes op te los nie. Bou u grond op. Voeg organiese materiaal by, sydrag met goeie kompos, gebruik goeie organiese kunsmisstowwe. As u net soveel aandag gee aan die opbou van die grond in die tuin as om die groente te versorg, sal u groente prakties self groei.
Kyk daagliks na u tuin. Hoe meer tyd u daar spandeer - al is dit net vyf minute vroeg in die oggend - hoe meer leer u daarvan.
Daar is berge van Facebook-groepe, blogs, webwerwe en gemeenskapsorganisasies wat hulpbronne bied vir basiese groentetuin. Soek een in u omgewing wat geskik is vir die weer, gronde en toestande en leer uit ander se ervaring.
Plaaslike netwerke kan u vertel wat die beste is om te plant, hoe om 'n tuin te maak as u huur, of selfs sade met u kan deel!
Selfs 'n klein balkonkas kan lonend wees
So, as u spasiëring effens af is of u 'n week of twee laat plant? Of het u dalk net met een tamatieplant begin? 'N Groentetuin vereis nie perfeksie nie voedsel te produseer.
As 'n manier om na buite of in die natuur te kom, of net 'n oomblik vir jouself te hê, kan tuinmaak net die uitstel wees waarna u soek.
Rachel Goldlust, PhD-kandidaat in omgewingsgeskiedenis, La Trobe Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Tuinmaak > Dit is 'n wonderlike tyd om 'n groentetuin te begin