Dixie Dean - Geskiedenis Podcasts - 2022
William (Dixie) Dean is gebore in Birkenhead op 22 Januarie 1907. Hy het voetbal gespeel vir Laird Street School, Moreton Bible Class, Heswell en Pensby United voordat hy in November 1923 by Tranmere Rovers aangesluit het.
Alhoewel die klub onderaan die derde afdeling van die Football League sukkel, het Dean daarin geslaag om 27 doele in 30 wedstryde aan te teken. In Maart 1925 sluit Dean by Everton in die Eerste Divisie aan vir 'n oordragfooi van £ 3,000. Hy het sy eerste verskyning teen Arsenal op Highbury gemaak en 'n week later op sy tuisdebuut teen Aston Villa aangeteken.
Dean was Everton se topskieter in sy eerste volle seisoen by die klub (1925-26). In Wie is wie van Everton (2004) Tony Matthews beskryf hom as: "'n Voetbal onsterflik, sterk, met 'n kragtige regtervoetskoot en besonderse kopvermoë, Dixie Dean was sonder twyfel een van die grootste middelvoorspelers van sy era."
Hy het in 1926 in Holywell 'n ernstige motorfietsongeluk opgedoen, waarin 'n skedel en kakebeen gebreek is. Dokters het vir hom gesê dat hy nie weer kan sokker speel nie. Hulle was veral bekommerd oor die gevare wat die bal in die kop sou inhou.
Dean het hierdie advies geïgnoreer en was weer die topskieter van Everton in die seisoen 1926-27. Dit het 'n groot aantal doelwitte ingesluit. In Februarie 1927 wen Dean sy eerste internasionale cap vir Engeland teen Wales. Dean behaal na 10 minute en voeg 'n tweede by voor die einde van die wedstryd. Die volgende maand behaal hy nog twee teen Skotland. In Mei 1927 het Dean 'n driekuns aangeteken teen België en Luxemburg. In sy eerste vyf wedstryde vir Engeland het hy 'n ongelooflike twaalf doele aangeteken.
Dean was in die 1927-28 seisoen opspraakwekkend. Hy het daardie seisoen sewe driekuns aangeteken en uiteindelik 'n rekord van 60 ligadoelwitte in 39 wedstryde behaal. Everton het die Eerste Divisie -titel daardie seisoen met 53 punte verower, twee meer as hul mededingers Huddersfield Town.
Dean was ook die topskieter van Everton in die seisoen 1928-29. Hy het hierdie prestasie in 1929-30 herhaal, maar kon Everton nie red nie. Everton het maklik die Tweede Divisie-kampioenskap in die seisoen 1930-31 gewen. Dean het in 12 agtereenvolgende ligawedstryde aangeteken en was weer die voorste puntemaker van die klub.
Everton het die Eerste Divisie-kampioenskap in 1931-32 gewen. Dean het daardie seisoen agt driekuns behaal en vir die sewende agtereenvolgende seisoen was Everton se topskieter. Dean is ook na die internasionale span teruggeroep en het in Desember 1931 teen Spanje aangeteken.
Dean het ook 28 FA Cup-doele vir Everton aangeteken, waaronder een in die klub se oorwinning van 3-0 oor Manchester City in die FA Cup-eindstryd in 1933.
Dean se liggaam het tydens sy loopbaan vreeslik gehamer en hy het verskeie beserings opgedoen met beserings. Hy het in die 1933-34-seisoen nie die voorste puntemaker vir Everton geword nie, maar het in 1934-35 sy posisie as die beste skut by die klub herwin.
Matt Busby het verskeie kere teen Dean gespeel. In sy outobiografie het hy daarop gewys: "Om teen Dixie Dean te speel was tegelyk 'n plesier en 'n nagmerrie. Hy was 'n perfekte voorbeeld van 'n atleet, pragtig in verhouding, met enorme krag, vaardig op die grond, maar met buitengewone vaardigheid in die lug. Hoe naby jy hom ook al dopgehou het, sy tydsberekening was so dat hy afkom voordat jy naby hom kom, en hy slaan die bal so hard en so akkuraat as wat die meeste spelers dit kan skop. en alhoewel hy 'n groot aantal doele met kopskoppe behaal het, was hy 'n ongelooflike onselfsugtige en ongelooflike akkurate laagkans vir ander. Ek kan vandag nie aan een middelskakel dink om by die lot te pas nie, hoewel dit dikwels die onstuitbare krag teen die vaste voorwerp was - en hy was 'n deeglike sportman. "
Eddie Hapgood, die heelagter van Arsenal, stem saam: 'Dixie Dean, 'n towenaar met sy voete, maar net so dodelik met sy kop, so sterk soos 'n huis, en net so moeilik om die bal af te slaan, so skoon in sy spel as 'n nuwe pen, 'n goeie sportman en 'n trier tot die einde toe. Dixie was altyd 'n taai handjievol, nie net omdat hy so groot en vinnig was nie, maar omdat hy gereeld op die vleuels rondgeloop het en die middelste helfte met hom, en hom gereeld laat gly, wat dit vir die res van die verdediging baie moeilik maak om 'n orde te handhaaf. "
In Desember 1936 teken Everton Tommy Lawton teen 'n bedrag van £ 6,500. Dit was 'n rekordfooi vir 'n tiener. Een van die aantreklikhede van die transaksie was dat Lawton nou die geleentheid gehad het om met Dean te speel. Toe hulle mekaar die eerste keer ontmoet, het Dean sy arm om Lawton gesit en gesê: "Ek weet dat jy hierheen gekom het om my plek in te neem. Alles wat ek kan doen om jou te help, sal ek doen. Ek belowe, enigiets." Dean was dertig jaar oud en nadat hy verskeie ernstige beserings opgedoen het, het hy geweet dat daar nie veel tyd oor was aan die bokant nie. Dean het sy belofte nagekom en baie tyd saam met Lawton op die oefenveld deurgebring. Gordon Watson, wat binne-links vir Everton gespeel het, onthou later: "Lawton en Dean het saam onder die hoofstand gewerk, Dean gooi 'n groot bal, gevul met nat papier om dit so swaar soos 'n medisynebal te maak" .
Ses weke nadat hy by die klub aangesluit het, is Tommy Lawton in die eerste span gebring vir 'n wegwedstryd teen Wolverhampton Wanderers, aangesien Dean gerus het voor 'n vyfde ronde in die FA Cup met Tottenham Hotspur. Lawton het dit moeilik gevind om teen die Engelse middelveldspeler, Stan Cullis, te speel, maar hy het 15 minute van die einde af 'n doel aangeteken.
Everton het die FA Cup-wedstryd gelykop met Tottenham Hotspur 1-1 getrek en daar is besluit om Tommy Lawton saam met Dixie Dean in die herhaling te speel. In die tweede minuut het Lawton met 'n geweldige skoot van buite die strafgebied geslaag. Dean draai na Joe Mercer en sê: "Wel, dit is dan. Dit is die swanesang. Dit is die einde daarvan." Dean het besef dat dit nie lank sal duur voordat hierdie talentvolle speler sy plek in die span inneem nie.
Ná twintig minute het Albert Geldard die senter vir Dean gelewer om met 2-0 voor te kom. Dean het later 'n derde bygevoeg, maar Tottenham Hotspur het vier aangeteken om deur te gaan na die volgende ronde.
In die volgende wedstryd het Everton Leeds United met 7-0 geklop, met Dean en Lawton wat albei goeie doele aangeteken het. Aan die einde van die 1936-37-seisoen het Dean in sy 36 ligawedstryde 24 doele aangeteken, terwyl Lawton drie uit tien behaal het.
John Jones, die jong agterspeler van Everton, het later aangevoer dat dit Dixie Dean was wat die hoofafrigter by die klub was: "Dixie was die baas. Jong spelers by Everton moes in orde bly, anders word hulle redelik gou getrap ... Dit was Dixie, saam met 'n paar Engelse middelhelftes, Charlie Gee en Tommy White wat die program behartig het. Soms bel hulle 'n vergadering en vertel die jongmense wat hulle moet doen. Ek het ooit beleef. " Lawton het ingestem, maar beweer dat: "Al wat hulle ooit gesê het, is dat u dit aan 'n man in dieselfde hemp gee."
Aan die begin van die 1937-38-seisoen het Tommy Lawton regs binne gespeel en Dixie Dean as middelvoorspeler. Die kombinasie het nie gewerk nie en Everton kon nie 'n wedstryd wen toe hulle twee manne saam gespeel het nie. Op 8 September 1937 word Dean laat val en Lawton vervang hom as middelvoorspeler om teen Manchester City te speel.
Gedurende sy loopbaan was hy bekend as Dixie Dean. Dit was 'n verwysing na sy donker gelaatskleur en krullerige swart hare. Dean haat dit om 'Dixie' genoem te word en dring daarop aan dat sy vriende en kennisse sy regte naam gebruik. Sy biograaf, Nick Walsh, voer aan in Dixie Dean: Die amptelike biografie van 'n doelwitlegende (1977) dat Dean van mening was dat die term "verband hou met kleurprobleme wat verband hou met die suidelike state van Amerika, en daarom 'n afleiding bevat dat hy van daardie oorsprong of halfkasteel was."
Dean verlaat die veld ná 'n wedstryd in 1938 toe 'n toeskouer roep: "Ons sal jou nog kry, jou swart bastaard." Dean het na hom gegaan en hom in die gesig geslaan. 'N Polisieman kom aangehardloop, maar in plaas daarvan om hom te arresteer, skud hy hom aan die hand.
Aan die einde van die seisoen 1937-38 is Dean oorgeplaas na Notts County in die derde afdeling. In Everton het hy 349 doele in 399 wedstryde aangeteken. Dit het 19 ingesluit teen die plaaslike mededingers Liverpool. Hy het slegs nege wedstryde vir sy nuwe klub gespeel voordat hy na Ierland verhuis het om vir Sligo Rovers te speel.
Nadat hy in April 1941 by die voetbal afgetree het, het Dixie Dean 'n kroeg in Chester bestuur. Hy het sy regterbeen in 1976 geamputeer en is uiteindelik op 1 Maart 1980 aan 'n hartaanval dood terwyl hy kyk hoe Everton Liverpool op Goodison Park speel.
1 Januarie 1937. Dit was vir my 'n wonderlike dag. Dit was my eerste dag as 'n getekende speler vir Everton, toe gepas beskryf as "The Team of all Talents".
Ek het Burnley vroeg die oggend verlaat om by Goodison Park aan te meld en na die Nuwejaarsdagwedstryd tussen Everton en Preston North End te kyk. Wat ook al die tekens van 'n geswelde kop wat ek destyds gehad het, is vinnig verban deur die kondukteur van die tram wat my op die grond neergeneem het. Hy kyk my op en af ​​en vra of ek Lawton is, die nuwe voorspeler. Toe ek sê ek is, skud hy sy kop en sê: 'Jy sal nooit so goed soos Dean wees nie.'
Ek het Dean, die groot Dixie, ontmoet ná die wedstryd, wat gelykop met 2-2 geëindig het. Theo Kelly het my na die kleedkamer geneem om my aan die spelers voor te stel, en Dixie het sy arm om my skouer gesit en vir my gesê: "Jong, jy het hierheen gekom om my plek in te neem. Alles wat ek kan doen om jou te help, sal ek doen . "
Dixie Dean! Die groot, die fantastiese, die onsterflike Dixie. Wat 'n speler. Wat 'n persoonlikheid!
Maar as hy hierdie nederige waardering vir sy talente lees, sal hy dit nie geniet nie, want gedurende hierdie hoofstuk, inderdaad in hierdie boek, het ek die bynaam gebruik wat miljoene bekend is - Dixie. En William Ralph Dean kon dit net nie verdra nie. Eintlik het hy dit verafsku. Niemand in Goodison Park het dit ooit gebruik nie, want ons het almal geweet dat hy verkies om as Bill Dean bekend te staan.
So jammer, Bill, maar ek moes net die naam gebruik waarmee u deur die sokkermiljoene regoor die wêreld bekend en geliefd is.
Wie sou ooit Bill (Dixie) Dean kon sien en nie grootheid kon sien nie? My eerste aanblik op hom was toe ek die eerste keer in Manchester aankom om as seuntjie van sewentien by City aan te sluit. Hy speel vir Everton teen Manchester United op Old Trafford. Hy het bevestig wat ek gehoor het. Hy het 'n driekuns behaal. Dit was dus Engelse sokker. Dit was dus Dixie Dean. Ag skat!
Om teen Dixie Dean te speel, was tegelyk 'n plesier en 'n nagmerrie. Hy was veerkragtig in die lig van die groot, taai middelhelftes van sy klei - en ek kan nie vandag aan een middelskakel dink om by die lot te pas nie, al was dit dikwels die onstuitbare krag teen die onroerende voorwerp - en hy was 'n deeglike sportman.
Dixie behaal 'n rekord van sestig ligadoelwitte in die seisoen 1927-8 in nege-en-dertig wedstryde, plus drie F a. Beker doele en negentien in verteenwoordigende wedstryde, vir 'n totaal van twee en tagtig. Daar kan nie meer 'n ander Dixie Dean wees as wat iemand anders kan wees nie. As daar die nuwe kon wees, sou Dixie steeds 'n groot aantal doele behaal. Hy sou 'n verdediger of 'n nommer wat hulle in die gebied kon pak, uit-spring, uit-tyd uitskop. As 'n balhoof, kom slegs Denis Law, en minder gereeld omdat hy meer agter as agter was, Jack Charlton, binne 'n kilometer van Dixie af.
Dixie Dean, 'n towenaar met sy voete, maar net so dodelik met sy kop, so sterk soos 'n huis, en net so moeilik om die bal af te slaan, so skoon in sy spel as 'n nuwe pen, 'n groot sportman en 'n trier tot die einde. Dixie was altyd 'n taai handjievol, nie net omdat hy so groot en vinnig was nie, maar ook omdat hy gereeld op die vleuels rondgeloop het, die middelste helfte saamgeneem het en hom gereeld gegly het, wat dit baie moeilik vir die die res van die verdediging om een ​​of ander orde te handhaaf.
Daar is nie 'n meer aangename beweging in sokker as die perfekte kop nie; en daar is geen beweging in die spel wat makliker is om te bemeester deur die speler wat besluit het om hierdie onskatbare wapen by te voeg tot sy doelwit.
Wie het nog nie gehoor van die vermoë van Tommy Lawton, Engelse sentervoorspeler, van Dixie Dean, 'n ander Engelse ster, of Jimmy McGrory, nou Celtic -bestuurder, en voormalige Skotse internasionale sentervoorspeler nie, en van hul vaardigheid in die kuns om met akkuraatheid en koers te gaan nie? krag?
Die grootste kop van die drie na my mening was die sterk geboude Dixie Dean toe hy die Everton -aanval gelei het. Ek het nooit met of teen hom gespeel nie, maar as 'n jeug was ek verwonderd oor sy krag en presisie.
Hoog in die lug wip Dixie, sy kop gaan 'n ongelooflike afstand terug, vorentoe sal dit swaai asof dit katapulteer, en die bal flits na die doel, sy liggaam eindig in die vorm van 'n stywe hoek in die lug om die nodige te gee stukrag en volg op.
En dit is die antwoord op kragtige doelskoppe, maar dit is slegs een fase van die kuns. Daar is glipkoppe om die bal aan 'n kollega oor te dra, en dit is waarskynlik moeiliker as ander, maar wat, behoorlik uitgevoer, skilderagtig en nuttig is vir die aanvallende kant of selfs 'n verdedigende span. En daar is die agterste kop, 'n baie nuttige beweging om 'n teenstander te mislei en glad nie maklik om te vervolmaak nie.
Die rede (waarom hy nie daarvan gehou het om Dixie genoem te word nie) was dat hy destyds gevoel het dat "Dixie" verband hou met kleurprobleme wat verband hou met die suidelike state van Amerika en daarom 'n afleiding bevat dat hy van daardie oorsprong of halfkasteel was.
Dixie was die baas. Dit was die beste afrigtingsmetode wat ek nog ooit beleef het.
Hy het aan die begin nie die Mersey aan die brand gesteek nie, maar gou was Dixie op die doelwit wat hom beroemd sou maak. Alles het gelyk vir 'n goeie loopbaan, maar in daardie vroeë dae het ongeluk hom oral gevolg, en in die somer van 1926 het dit die loopbaan van die man wat na my mening die grootste ooit in die wêreld sou word, amper gekortwiek sentreer vorentoe.
Dixie het 'n ongeluk op 'n motorfiets by Holywell gehad en is na die hospitaal gehaas met die soort beserings wat die meeste mense sou doodgemaak het en beslis 'n bydrae gelewer het tot enige atletiekloopbaan vir die ander. Sy skedel is gebreek, sy kakebeen is op twee plekke gebreek, sy knieskoue is stukkend geslaan en hy is met snye besny. Dit lyk asof Dixie Dean klaar was met sokker. Dit het inderdaad baie gelyk asof hy klaar was met loop, selfs al het hy die vreeslike beserings oorleef.
Maar Dixie het 'n onbreekbare gees. Hy het ook 'n goeie vriend gehad in Harry Cooke, wat Everton meer as 'n halwe eeu as speler en afrigter gedien het.
Dit was Harry Cooke wat Dixie onder sy vlerk geneem het sodra die speler pynlik op sy krukke uit die hospitaal gehink het. Op daardie tydstip kon Dixie slegs 'n paar sentimeter op 'n slag loop, maar hy en Harry Cooke was vasbeslote dat hy eersdaags die beroemde trui van Everton sou dra.
Terwyl die krag geleidelik, maar steeds so stadig, in Dixie se bene terugvloei, begin Harry Cooke met die oefensessies. Eers was dit die tennisbal, die bal waarmee Dixie op die pad na roem begin het. Toe kom die rubberbal, dan die maat vierbal, en laastens, die groot oomblik toe Dixie met die bal van die grootte vyf begin oefen-die volle grootte bal.
As ek jou vertel dat die wonderlike Dixie Dean dit alles met 'n staalplaat in sy kop gedoen het, sal jy besef watter wonderwerk dit was dat hy ooit teruggekom het. Om terug te keer met so 'n groot sukses soos hy
kwalifiseer vir die beskrywing "Een van die wonders van die wêreld".
Die Everton -klub was natuurlik so verpletter oor die ontsettende ongeluk wat hul voorspeler opgedoen het dat hulle al hul spelers verbied het om motorfietse te gebruik. Hierdie verbod is steeds van krag, nie net by Everton nie, maar ook by baie ander Football League -klubs.
Ek glo dat Dixie se eerste wedstryd ná sy besering net so gespanne was as enige wedstryd gedurende sy loopbaan. Hy het 'n lang tyd gely aan duiseligheid nadat hy die bal geslaan het, en hy het streng bevele gekry om verslag te doen oor hoe hy voel die eerste keer dat hy die bal in 'n wedstryd aan die hoof steek. Dit was tipies van die Dixie Dean wat ek sou ontmoet, dat sy eerste kopskop teen die dwarshaak klap en dat daar geen nadelige gevolge was nie.
Dixie Dean en Elisha Scott - Vriende en vyande
Die Everton-legende, Dixie Dean, het in die 1927-28 seisoen 'n ongeëwenaarde 60 doele aangeteken en was die hoofkweld van Reds en een van die grootste spelers wat Merseyside nog ooit beleef het. Dixie het 377 doele in 431 wedstryde vir die Blues aangeteken vanaf die 1924/25 seisoen tot 1937/38 seisoen. Toe Dixie op Anfield gaan druk, draai hy na die Kop en buig grasieus in die postuur van 'n matador. Hy hou van 'n sigaret voor die wedstryd en sy ete voor die wedstryd was 'n glas sjerrie gemeng met twee rou eiers. Elisha Scott was die bewaarder van Liverpool toe Dixie amok gemaak het en een van die grootste doelwagters in die geskiedenis van Liverpool. "Lisha" en "Dixie" hou mekaar hoog van die veld af, maar op die veld was alles spel.
Dixie se respek vir die magtige Ulsterman was duidelik: "Elisa Scott, die doelwagter van Liverpool, was die grootste wat ek nog ooit gesien het. Ek onthou dat ons eenkeer op Anfield gespeel het en net toe ek by die spelers se ingang was, het ek Elisha ontmoet. Sy eerste woorde aan my was: 'Jy kry geen doelwitte vandag nie, swartkop-so-en-so'. Ek het vir hom gesê: 'As ek jou nie vandag lek nie, gaan ek weer aan die spoorweg werk'. Ek het in die eerste nege minute drie doele teen hom aangeteken. Elisa se taal was ongelooflik en die dinge wat hy my genoem het. Jimmy Jackson, wat die pastoor genoem is, was die dag een van die heelagters van Liverpool, en hy kon eenvoudig nie Elisha se lingo en die woorde waarmee hy uitgekom het, verdra nie. Net nadat ek die derde doel aangeteken het, draai Jimmy na my toe en sê: 'William, ek sal nooit weer voor hierdie man speel nie.'
Dixie met Jimmy & quotParson & quot Jackson wat nie so tevrede was met Elisha se slegte taal nie
Dixie was mal daaroor om teen Liverpool te speel: ek het meer as 20 wedstryde teen Liverpool, League en Cup gespeel gedurende my jare by Everton. Dit was die beste wedstryde van almal. Enigiemand met die gevoelens wat ek vir Everton gehad het, was altyd dood om op die veld te kom en by die Reds te kom. Sommige van my gelukkigste oomblikke was toe ek doele aangeteken het by die Kop End, en ek is seker dat as ek vandag speel, ek 'You Never Never Alone' kan stilmaak. & Quot
Bill Shankly was een van Dixie se grootste aanhangers:
& quotDixie is die grootste voorspeler wat daar ooit sal wees. Sy rekord van doelskoppe is die wonderlikste onder die son. & Quot
Die grap was destyds in Liverpool, toe Elisha by Dixie in die straat verbyloop, sou hy outomaties duik. Die wedywering van Dixie en Elisha was legendaries, maar hulle was goeie vriende van die veld af: & quot My groot Liverpool -mededinger was natuurlik Elisha Scott. Maar hoewel ons vyande op die veld was, was ons heeltemal anders. Ons het af en toe 'n pint saam gedrink en die eerste ding wat Elisha vir my sou sê, was: "Ek het die aspiriene goed gekry". Ek het vir hom 'n buisie aspiriene gestuur met 'n briefie waarin hy gesê het hy moet lekker slaap, want ek is môre daar om doele teen hom aan te teken. Ons het gereeld daaroor gelag. & Quot
Elisha en Dixie herenig ná 21 jaar
Dixie Dean en Elisha Scott het mekaar vir die eerste keer in 21 jaar ontmoet 'n paar weke na Liverpool se oorwinning van 4-0 oor Everton in 1955, soos berig deur die Evening Express in Februarie 1955. Elisha besoek Dixie se kroeg, The Dublin Packet, in Chester: & quotFor Dean die ontmoeting was 'n totale verrassing en toe Elisha by die kroeg instap, kyk die voormalige beroemde sentervoorspeler van Everton na sy groot mededinger en sê: 'Dit kan nie wees nie. Ja dit is. Hy het teruggekom om by my te spook. ' Dit was egter skertsend omdat die groet vir mekaar warm was. Elisa kon dit nie weerstaan ​​nie. Hy het vir Dixie gesê: 'Ek hoor jy het groen geword na Liverpool se oorwinning oor Everton. Hoe het jy in elk geval gehou van jou gekookte eiers? ' Dixie kan dit kwoteer & quot. Hy lag terwyl hy antwoord: 'Gekook ?, hulle is versadig'. & Quot
Dames en here, vandag word 'n man by ons aangesluit wat een van die grootste is:
Shakespeare, Rembrandt en Bach. Hierdie man is Dixie Dean. & Quot - Bill Shankly prys Dixie
Toe Everton en Liverpool op 1 Maart 1980 in Goodison Park speel, was daar 'n spesiale middagete voor die wedstryd om die jaarlikse Liverpool en Everton te begin. Dixie, Bill Shankly en Billy Liddell was almal daar. Shankly het 'n lang lofrede oor Dixie gegee en toe staan ​​Dixie op en praat oor Shanks, 'n ware legendariese oomblik. Op sy geliefde Goodison Park is die 73-jarige Dixie tydens die wedstryd oorlede. Sy belangrike tweestryde met die Ulsterman in Liverpool se doel sal nooit vergeet word nie.
As 'n definitiewe geografiese ligging in die Verenigde State, word "Dixie" gewoonlik gedefinieer as die elf Suidelike state wat laat in 1860 en vroeg in 1861 afgeskei het om die nuwe Konfederale State van Amerika te vorm: (in volgorde van afskeiding) South Carolina, Mississippi, Florida , Alabama, Georgia, Louisiana, Texas, Virginia, Arkansas, Noord -Carolina en Tennessee. Maryland het nooit afgeskei nie, maar baie van die burgers was ten gunste van die Konfederasie. Baie van Maryland se verteenwoordigers is in hegtenis geneem  om afskeiding te voorkom.  Beide Missouri en Kentucky het Ordonnances of Sessionion opgestel en ballingsregerings vir die Konfederasie gehad.  Hulle het ook binne die Unie gebly en as grensstate opgetree. Wes -Virginia was deel van Virginia tot 1863 toe 'n Unionist -regering in Wheeling 'n nuwe staat uit 50 westelike graafskappe geskep het. 
Alhoewel Maryland nie vandag as deel van Dixie beskou word nie, is dit onder die Mason - Dixon -lyn. As die oorsprong van die term Dixie aanvaar word as verwysing na die streek suid en wes van die lyn, lê Maryland binne Dixie. Daar kan aangevoer word dat Maryland voor die burgeroorlog deel was van Dixie, veral kultureel.  In hierdie sin sou dit so bly tot in die sewentigerjare, totdat 'n toestroming van mense uit die noordooste die staat en sy kultuur aansienlik minder suidelik gemaak het (veral Baltimore en die voorstede van Washington, DC).  Net so verloor die karakter van Florida - 'n staat wat wel in 1861 afgeskei het en lid was van die Konfederasie - 'n groot deel van die suidelike kultuur in die 20ste eeu as gevolg van 'n groot toestroming van Noordelikes, veral New Yorkers  (alhoewel die panhandle van Florida waarskynlik nog kultureel deel van Dixie is en Dixie County insluit).
Die ligging en grense van "Dixie" het mettertyd al hoe meer subjektief en kwiksugtig geword.  Vandag word dit meestal geassosieer met dele van die suide van die Verenigde State, waar tradisies en nalatenskappe van die Konfederale era en die antebellum -suide die sterkste leef.  Die konsep van "Dixie" as die ligging van 'n sekere stel kulturele aannames, ingesteldhede en tradisies is in die boek van 1981 ondersoek Die nege nasies van Noord -Amerika. 
Wat selfidentifikasie en aantrekkingskrag betref, is die gewildheid van die woord "Dixie" afneem. 'N Studie uit 1976 het aan die lig gebring dat in 'n gebied van die suide ongeveer 910,000 km2 (alle Mississippi en Alabama, byna die hele Georgia, Tennessee en Suid -Carolina, en ongeveer die helfte van Louisiana, Arkansas, Kentucky, Noord -Carolina en Florida) "Dixie" bereik 25% van die gewildheid van "Amerikaner" onder die name van kommersiële sake -entiteite.  'n Ontleding van 1999 het bevind dat daar tussen 1976 en 1999 'n afname was in 19% van die Amerikaanse stede wat in die steekproef geneem is, die relatiewe gebruik van "Dixie", dat daar 'n afname was in 48% % van die stede.  'n Studie uit 2010 het bevind dat die betrokke gebied in die loop van 40 jaar tot slegs 100 000 km2 tot 40 000 vierkante kilometer tot die gebied by die samevloeiing van Louisiana, Mississippi, Alabama en Florida gekrimp het.  In 1976, op ongeveer 600,000 vierkante myl (1,600,000 km2) [a] bereik "Dixie" ten minste 6% gewildheid van "Amerikaner" in 2010, was die ooreenstemmende gebied ongeveer 1,300,000 km2. 
In die 21ste eeu het kommer oor die verheerliking van die konfederasie daartoe gelei dat verskillende dinge met die naam "Dixie" hernoem is, waaronder Dolly Parton se produksie "Dixie Stampede",  die musiekgroep Dixie Chicks,  en moontlik Dixie State University in Utah, omdat hul kuratorium in Desember 2020 eenparig gestem het om die naam te verander. 
Die term Dixieland in die konteks van Jazz, hoewel dit oorspronklik afgelei is van "Dixie" (dit wil sê, impliseer 'n suidelike oorsprong vir hierdie tipe musiek), het dit 'n heel ander stel konnotasies gekry.
Volgens die Oxford English Dictionary, die oorsprong van hierdie bynaam bly onduidelik. Die mees algemene teorieë volgens A Dictionary of Americanisms on Historical Principles (1951) deur Mitford M. Mathews is:
In die 1927-28 seisoen het die 21-jarige William Ralph 'Dixie' Dean 'n rekord van 60 doele aangeteken vir Everton in slegs 39 wedstryde. Dit is onwaarskynlik dat sy rekord ooit gebreek sal word. Gedurende die kalenderjaar van 1928 het hy in alle optredes 85 doele aangeteken.
Gedurende sy loopbaan het Dean 473 doele aangeteken in 502 wedstryde vir klub en land. Hy was twee keer die voorste puntemaker in die Eerste Divisie, en Everton is by albei geleenthede as kampioene gekroon (Dean het by die klub gebly toe hulle tussen 1928 en 1932 tussen hierdie twee oorwinnings neergedaal het). In internasionale wedstryde was sy rekord weer beter as 'n doel per wedstryd, met 18 doele in 16 wedstryde.
"HY HOOR NA DIE MAATSKAPPY VAN DIE UITERS GROOT. SOOS BEETHOVEN, SHAKESPEARE EN REMBRANDT" WETSKRIF DANKBAAR
Met 'n loopbaan wat deur die fisiese eise van die spel en uiteindelik deur die uitbreek van die oorlog afgesny is, is dit miskien onmoontlik om te skat wat 'n speler van Dean se fenomenale doelwitvermoë in die moderne era werd sou wees.
Sir Matt Busby, wat teen hom gespeel het, het gesê 'Toe Dixie na die bal gaan, was hy amper onstuitbaar'. Bill Shankly, bestuurder van Liverpool, het Dean beskryf as die grootste sentervoorspeler wat die wedstryd nog ooit gesien het.
Dean is in Maart 1980 op 73 -jarige ouderdom oorlede nadat hy gesien het hoe Everton Liverpool op Goodison Park speel.
Honneurs: 2 afdeling een kampioenskappe, 1 FA beker
Dixie Dean - Geskiedenis
Bynaam of geen bynaam nie, Dean het een van die beste bewerings om die grootste Evertonian van almal te wees. Daar is wel ander soos Ted Sagar, Brian Labone, Neville Southall en – om verskillende redes – Howard Kendall wat almal ook baie goeie aansprake het, en in werklikheid is dit net nie moontlik om te sê wie die grootste is nie . Maar die klub het nog nooit 'n groter doelskieter gehad nie. Tommy Lawton was moontlik 'n beter speler, en Gary Lineker as 'n vurige skerpskutter, maar nie een van die twee wedstryde vir Everton het gespeel nie, en, net so belangrik, nog nooit 60 doele in 'n enkele eerste afdeling nie.
Dit is onwaarskynlik dat daardie merkwaardige rekord ooit gebreek sal word. Miskien is dit nie verbasend dat Everton daardie seisoen kampioene was nie, maar dit is nie die feit dat hulle in 1927-28 boaan die eerste plek eindig nie, dat iemand die veldtog onthou. Trouens, in die laaste wedstryd tuis by Arsenal, het Dean 'n driekuns nodig gehad om die rekord van die liga weg te neem van George Camsell, Middlesbrough, wat slegs 'n seisoen tevore 59 keer in die tweede afdeling aangeteken het. Nodeloos om te sê, hy het dit gekry, tot die vreugde van die Goodison -skare.
Dean se algehele rekord vir Everton is fenomenaal, die seisoen met 60 doeleindes, die hoogtepunt van 'n tydperk van 13 jaar by die klub ná sy ondertekening by Tranmere Rovers in Maart 1925, wat hom in 399 ligawedstryde 349 doele aangeteken het. Hy het die ligatitel gewen in daardie rekord 1927-28 seisoen, maar was merkwaardig in die span wat twee jaar later na die Tweede Liga teruggekeer het-terwyl hy nog 23 keer in 25 wedstryde aangeteken het. In 1930-31 is Everton op die sterkte van Dean se 37 doele reguit terug na Divisie Een, en Dean het in 12 opeenvolgende ligawedstryde-nog 'n onoorwonne rekord-aangeteken!
Die daaropvolgende seisoen het Everton een van die min klubs geword wat die opeenvolgende seisoene in die tweede en eerste afdeling gewen het. Dean was weer volop en behaal 45 doele in sy laaste werklik vrugbare seisoen. Selfs daarna het hy steeds 'n baie respekvolle koers behaal. In 1932-33 het hy vyf doele in ses wedstryde aangeteken toe Everton die FA Cup gewen het, waarvan een in die eindstryd was toe Manchester City met 3-0 geklop is toe Dean die eerste speler ooit was wat nommer 9 op sy hemp gedra het. Teen die tyd dat hy in 1938 vertrek en by Notts County aangesluit het, was hy die voorste doelskieter van die klub met 'n totaal van 377 van die meeste driekuns vir Everton (37) en die hoogste puntemaker in Mersey Derby-wedstryde met 19.
Geskiedenis van vyf minute: Dixie Dean
Afgesien van sy skitterende begin by Tranmere (weer 27 doele in soveel wedstryde), het hy 'n absoluut elektriese debuutseisoen by Everton gehad wat 32 doele aangeteken het, 18 jaar oud.
In die 1926-27 seisoen het Middlesbrough-voorspeler, George Camsell, 59 ligadoelwitte aangeteken. Dié rekord het 12 maande geduur.
Meer van Die topvlug
Aan die begin van die 1927-28 seisoen het Dixie Dean 16 doele aangeteken in sy eerste 9 wedstryde, waaronder vyf agter Manchester United in 'n 5-2 oorwinning. Met drie wedstryde oor in die 1927-28 seisoen, was die doelwit van Dean & rsquos op 51 (nie rekord nie). Vir die meeste sokkerspelers sou nege doele in drie wedstryde op sigself 'n monumentale prestasie wees.
Dean het 2 doele aangeteken in sy eerste van drie oorblywende wedstryde en hy het 4 doele in die tweede van die drie oorblywende wedstryde aangeteken. Met drie doele teen Arsenal op die laaste dag van die seisoen, het Dixie Dean natuurlik 'n driekuns behaal en sy totaal van 60 doele in 39 ligawedstryde behaal.
Terwyl George Camsell en rsquos se rekord van 59 eerste divisie ligadoelwitte in 'n seisoen slegs 12 maande geduur het, het Dixie Dean en rsquos 'n rekord van 60 doele in 'n enkele seisoen byna 90 jaar gestaan.
As u wonder, het Everton daardie seisoen die liga gewen.
Het Dixie Dean sy doelvorm behou?
Bo en behalwe sy seisoenrekord van 60 doele, het Dixie Dean ook die Engelse voetbalrekord vir die meeste loopbane met 37 (hy behaal 43 gedurende sy hele loopbaan).
Toe Everton afgeskakel word vir die seisoen 1930-31, het Dixie Dean gehelp om die klub terug te keer na die topvlug met 39 doele. Everton het die volgende seisoen die eerste afdeling gewen, en Dean het 45 doele in 38 wedstryde aangeteken.
Everton in Duitsland
Dit was Mei 1932 en ondanks die feit dat hy slegs 'n enkele doel in hul laaste vier wedstryde van die seisoen aangeteken het, het Everton die liga met twee punte van Arsenal gewen.
'N Paar dae later het die span die trein van Liverpool Lime Street na Euston in Londen geneem en daarna van Parkeston Quay, Harwich, afgevaar na die Hook of Holland en per trein na Hannover gereis.
In 1932 het Duitsland, Hitler begin steun kry onder die vele Duitsers wat aan die groot depressie ly, gelei.Hy het 'n party met 'n ledetal van 60 in 1920 na een van die magtigste in die land gestuur toe Everton kom besoek het in 1932.
Dit was eers in 1933 en Hitler se aanstelling as kanselier dat die Nazi's werklik hul afskuwelike beleid begin uitoefen het, maar dit was nog steeds duidelik in die vorige jare dat hulle groei en 'n skrikwekkende totalitêre mag in die land is.
Everton FC was op 'n ses-seisoen na-seisoen toer deur Duitsland, wat in Hannover begin het en wedstryde in Dresden, Breslau (nou in Pole), Berlyn, Nürnberg en Keulen sou speel.
Die ses wedstryde sou oor 'n tydperk van slegs vyftien dae plaasvind, 'n moeilike vraag vir Everton se 17-tal.
Everton het twee gewen, drie gelykop gespeel en een van die wedstryde verloor, maar die belangrikste aspek van die toer was 'n politieke verklaring van uittarting eerder as enige van die voetbaluitstallings.
Dit is Vrydag, en dit is tyd vir 'n geskiedenis van vyf minute. Vandag gaan ons kyk na die legende van Everton en die doelmasjien, Dixie Dean.
Dit was 'n Premier League -webwerf, was Dixie Dean 'n Premier League -speler?
Nie tegnies nie. Dixie Dean het tussen die seisoene 1924-25 en 1937-38 vir Everton gespeel. Destyds het die Premier League net die Football League First Division genoem, wat eintlik die Premier League was totdat die FA Premier League in 1992 gestig is.
In 'n streng sin, nee, Dixie Dean het nie in die Premier League gespeel nie. Sommige van sy rekords vir doelwitte in Engelse sokker op die eerste vlak bly egter nog steeds bestaan.
Waar het Dixie Dean gespeel?
Dean het sy loopbaan in 1923 vir Tranmere Rovers in die derde afdeling begin, wat sy plaaslike span was. In sy tweede seisoen vir Tranmere was Dean 27 doele in 27 wedstryde, 'n goeie begin.
Na twee seisoene by Tranmere, verhuis hy na Everton, die klub by wie hy 12 jaar sou bly. Hy was destyds 'n rekordoorplasingsfooi vir Tranmere Rovers, met 'n groot hoeveelheid £ 3000.
In die skemer van sy loopbaan het Dean vir Notts County, Sligo Rovers in Ierland en die nie-liga-span Ashton United gespeel.
Dixie Dean: Grootste aanvaller van Engeland?
Dean, gebore in Birkenhead, begin sy sokkerloopbaan by die tuisstadsklub Tranmere Rovers voordat hy na Everton verhuis, die klub wat hy as kind ondersteun het en waar hy die grootste deel van sy loopbaan gespeel het.
Dit was in Goodison Park dat Dean sy naam in die wedstryd gemaak het as een van die vrugbaarste doelskieters waaroor ondersteuners vandag nog praat. Sy prestasies gedurende die 1927/28 seisoen, waarin hy 'n rekord van 60 ligadoelwitte behaal het, is een van die ongelooflikste prestasies vir enige aanvaller en dit is onwaarskynlik dat dit ooit in die moderne wedstryd verbeter sal word.
Dean was die eerste Everton -speler wat die ikoniese nommer 9 -hemp gedra het en 'n standbeeld vir die groot man is in 2001 buite Goodison Park onthul om sy prestasies te vereer. But it wasn't just at club level that Dean excelled, he also scored 18 goals in 16 appearances for England to secure his place as one of the greatest strikers this country has ever produced.