Dit wil ook voorkom asof daar ‘n verband getrek word tussen die idee van reis en taal, soos blyk uit die gedig op p.50, naamlik “Ode aan ‘n tableau” met Londen as agtergrond waar die eie taal kennelik herken word. Die slotstrofe lui: “Mense stamp my rond / hierdie aksent is meer werd / as ‘n verlore pond.” Ek dink nog steeds ek & jy behoort ‘n limeriekebundel vir grootmense te doen, Philip. 🙂 Ek gaan nie die aap uit die mou laat nie (daarom het ek juis die gedig geskryf!), maar daar is redes waarom Hegel, Schlegel, Schopenhauer in hierdie gedig die weg voorberei vir Nietzsche. Daar is Dolf van Niekerk met sy delikate verse en Hans du Plessis met sy Griekwa-Psalms. ’n Hele santekraam van style en temas. 5:10). n Ander toekoms wag egter op Israel omdat hulle, as n volk, nog steeds vir Jesus as Messias en Koning verwerp.