113 copernicium ← nihonium → flerovium
Naam, simbool, getal nihonium, Nh, 113
Groep, periode, blok 13, 7, p
Atoommassa (286) g/mol
Elektronkonfigurasie voorspel; [Rn] 5f14 6d10 7s2 7p1
Elektrone per skil voorspel; 2, 8, 18, 32, 32, 18, 3
Digtheid (naby k.t.) voorspel; 16 g/cm³
Smeltpunt 700 K
Kookpunt 1 430 K
(1 130 °C)
Verdampingswarmte voorspel; 130 kJ/mol
Oksidasietoestande voorspel; −1, 1, 3, 5
Ionisasie-energieë 1ste: 704,9 kJ/mol
2de: 2 238,5 kJ/mol
3de: 3 203,3 kJ/mol
Ontdek Augustus 2003
Ontdek deur Riken-navorsingsinstituut, Japan
Gesamentlike Instituut vir
Genoem na Japan (Nihon in Japannees)
Vorige naam ununtrium (Uut)
Hoofartikel: Isotope van nihonium
286Nh sin 8 s α 9,63 282Rg
285Nh sin 4 s α 9,74; 9,48 281Rg
284Nh sin 1 s α 10,00 280Rg
EV - 284Cn
283Nh sin 0,1 s α 10,12 279Rg
278Nh sin 1,4 ms α 11,68 274Rg
Nihonium is ’n sintetiese, uiters radioaktiewe element met die simbool Nh en atoomgetal 113. Die stabielste bekende isotoop, nihonium-286, het ’n halfleeftyd van 20 sekondes.
Nihonium is eers in 2003 deur die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing in Doebna, Rusland, ontdek en in 2004 deur ’n span Japannese wetenskaplikes by Riken, ’n groot navorsingsinstituut in Japan. In Desember 2015 het die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie (IUSTC) en die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Fisika (IUSTF) die element erken en die prioriteit van die ontdekking aan Riken toegeken.
In November 2016 is aangekondig die voorlopige naam van die element, ununtrium (Uut), word in nihonium (Nh) verander, na aanleiding van die algemene Japannese naam Nihon vir Japan.
Op die periodieke tabel lê nihonium in die p-blok (die hoofgroepelemente), in die 7de periode (die boorgroep), hoewel nog nie bevestig is dat dit soos die swaarder homoloog van tallium in dié groep optree nie. Daar word bereken dat dit van dieselfde eienskappe het as sy ligter homoloë, boor, aluminium, gallium, indium en tallium, en soos ’n hoofgroepmetaal optree, hoewel dit ook groot verskille sal toon van die ander elemente in die groep. Anders as al die ander elemente in die p-blok, sal dit miskien sy d-elektrone in verbindings betrek, hoewel dié voorspelling betwis word.
↑ 1,0 1,1 1,2 (2006) “Transactinides and the future elements”, The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements, 3rd, Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 1-4020-3555-1.
↑ (2010) “Relativistic Effects and the Chemistry of the Heavier Main Group Elements”. doi:10.1007/978-1-4020-9975-5_2.
↑ IUPAC (2015). “Discovery and Assignment of Elements with Atomic Numbers 113, 115, 117 and 118”. URL besoek op 2016-01-04.
↑ “IUPAC Announces the Names of the Elements 113, 115, 117, and 118”. IUPAC: 2016-11-30. URL besoek op 2016-11-30.
↑ St. Fleur, Nicholas (1 Desember 2016). "Four New Names Officially Added to the Periodic Table of Elements". New York Times. Besoek op 1 Desember 2016.
Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir nihonium.
Nihonium by The Periodic Table of Videos (Universiteit van Nottingham)
Die ontdekking van elemente 113 en 115
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Nihonium&oldid=1788930"
Last edited on 8 September 2018, at 04:18