Image deur Jeroen Renders
Laat ek jou voorstel aan Teenage Me. Ek is saam met my vriende. Dit is middagete. Ons is honger en ons mag die skool verlaat. Dit is Julie se beurt om na die toonbank te gaan en ons bestelling te plaas. Ek vra haar om vir my patat te kry.
Ons is elf in 'n rooi vinielhokkie wat vir vier styf sou wees. Ek is veertien jaar oud en het drie dae lank niks anders as seldery en eierwitte geëet nie. (Enorme oordrywing. Alhoewel ek in die dag baie dowwe gierdiëte gevolg het, is dit 'n uiterste voorbeeld wat bedoel is om jou te wys dat ek honger was.)
Julie keer terug na die tafel, vermoedelik nadat sy ons bestelling geplaas het. Vyftien minute verloop, wat miskien nie na baie klink nie, maar in die braaityd is dit amper 'n jaar.
Nie een van ons is bedien nie. Ek gaan honger ly. My liggaam sal na die gomvloer gly en in die linoleum smelt, en generasies frikkadelle sal op my trap totdat my gesig deel van die teël word.
Ons bediener arriveer met pizza, subs en 'n paar slaaie. Hy is roekeloos.
Ek sluk trane terug. (Hulle is sout, maar het nie gebreek nie.)
'Jules,' sê ek vir my beste vriendin en trek 'n string ligbruin hare agter haar oor, 'wat dink jy het met ons patat gebeur?'
'Wel, ek het opgegaan en hulle bestel?' Julie praat met vrae.
'U-he?' Vra ek.
'Maar um, ek is nie seker of hulle my gehoor het nie,' sê Julie.
Ek wil SKREEM. Ek grap, dink ek. Bedoel u om my te sê dat ek die hele tyd gewag het vir patat wat ons nog nooit bestel het nie? Ek tel die minute, speeksel versamel in my smaakknoppies, gereed om van my arm af te honger! Ek het gewag vir patat wat nog nie eens op pad was nie?
Ek wil dit alles hardop aan die bokant van my honger longe sê, maar in plaas daarvan kyk ek af na die leë bord voor my en mompel vir Julie: 'Daarmee wil ek patats hê.'
Die volgende lesse tref my soos weerlig:
* Dit is moeiliker om te praat en te vra wat u nodig het.
* As u nie vra wat u wil hê nie, sal u nie kry wat u benodig nie.
* As u u vriendin vra om te vra wat u wil hê, sal sy dit moontlik nie doen nie, in welke geval u nie sal kry wat u nodig het nie.
* Ek is gebore met die vermoë om seker te maak dat my stem gehoor word, en ek moet hierdie geskenk verstandig gebruik. Ek sou byvoorbeeld die een moes gewees het om op te staan ​​en die patat te bestel.
* Baie van ons het hulp nodig om hierdie vaardigheid op te bou, en dit is in my beste belang om u te leer hoe, al is dit net sodat ek u volgende keer kan stuur om my patat te gaan haal, want Julie het duidelik nie hierdie een vasgespyker nie.
Veertien-jarige ek is nog in die eetkamer. Honger.
Ek sal beter wees om hier uit te kom en voor die klas bakkery toe te hardloop, want dit lyk nie of ek binnekort Frans patat het nie.
Minute later, sodra ek 'n heel koring bagel en 'n ysige dieet Coke in die hand het, en my bloedsuiker weer normaal is, dink ek aan al die patat wat ongeorden is, al die vrae wat onbeantwoord bly, en al die stemme wat Ek praat nie net omdat mense nie weet wat om te sê of hoe om dit te sê nie.
Ek glo dat elkeen met die regte leiding kan leer hoe om effektief te kla.
Daar en daar verbind ek my om veertienjarige meisies te leer wat patat (en die res van die algemene bevolking) bestel hoe om seker te maak dat hulle kan kry wat hulle nodig het. Hoe om seker te maak dat as ons een of ander iets vra, ons die kans so sterk opstel dat ons die beste kans het om te kry wat ons wil hê?
Met ander woorde, ek verbind my daartoe om seker te maak dat mense weet hoe om effektief te kla.
© 2019 deur Amy Fish. Alle regte voorbehou.
Gedig met die toestemming van die boek: Ek wou daarmee Fries hê
Uitgewer: Nuwe Wêreldbiblioteek. www.newworldlibrary.com.
Daarmee wou ek Fries hê: hoe om te vra vir wat u wil hê en wat u nodig het
deur Amy Fish
Amy onthul pragmatiese metodes om griewe met beskaafdheid, eerlikheid en regverdigheid reg te stel vir almal wat betrokke is - of u nou die onregte van die wêreld probeer regstel of net die patat wat u bestel het, opeis.
(Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe en 'n Audioboek.)
As ombudsman by die Concordia-universiteit in Montreal, Amy Vis los klagtes van studente, fakulteite en personeel op. Sy het geskryf vir die Huffington Post Kanada, Reader's Digest, En die Globe and Mail en verskyn op CBC Marketplace en CTV Nuus. Besoek haar webwerf by https://www.amyfishwrites.com/
Video / aanbieding: hoofspreker Amy Fish Montreal-boekbekendstelling
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Selfhelp > Die moed om die lewe te lei en te vra na wat u nodig het of wil hê
Waarom dit belangrik is om 'n onderskeid te tref tussen ...