Nuuskommentaar: DA-plakkaat en rewolusie deur die kuberruimte | Die Nuus in Afrikaans - Koerant.co.za
Ook die huidige regering voel duidelike ongemak met die skade wat mediavryheid aan 'n party wat verbrou kan aanrig. Nie net is omstrede wetgewing en maatreëls in die oog nie, maar beplan die regering sy eie koerant onder die redakteurskap van die omstrede Jimmy Manyi, en is aangekondig dat 'n firma – op staatskoste – gekontrakteer gaan word om sekere joernaliste n media te monitor.
Terwyl die Amerikaanse politici duiselingwekkende bedrae in publisiteits-veldtogte spandeer, was Britse politici uiters traag uit die blokke om behoorlike kommunikasieveldtogte te voer. Die stiff upper lips Britse politici het hulself as die meesterkommunikators beskou wat op toesprake in hul eie kiesafdelings gefokus het. Eers toe die jong Tories onder die leiding van Margaret Thatcher 'n doeltreffende kommunikasieveldtog geloods het en die Arbeiders die loef afgesteek het, het professionele kommunikasieveldtogte gevolg.
Veral partye wat die rieme dun moet sny, is baie afhanklik van publisiteit, en doen gewoonlik heelwat moeite om die openbare oog te tref. Dis nie maklik nie, omdat die blote feit dat 'n party klein is, beteken so 'n party se menings minder nuuswaardig is. Groot vindingrykheid word ingespan om nuus meer nuuswaardig te maak, en die trefkrag te verhoog; 'n proses wat bekend staan as hiperbolisering.
Met die ontwikkeling van die kuberruim en sosiale netwerke het 'n nuwe dimensie ingetree. Dit is baie goed deur Tim du Plessis saamgevat toe Nasionale Pers van geplooide politieke beriggewing beskuldig is: 'n Koerant wat dit waag sal eenvoudig vind dat die kuberruim, en die "alewige blogs," die werklike nuus buite-om die gedrukte media neem, en sal koerante hul geloofwaardigheid verloor.
Geleidelik het die impak van die kuberruim toegeneem. Na 'n verkiesing in Iran waar hardhandig met die opposisie gewerk is, kon die strengste mediabeperkings nie keer dat die wreedhede soos 'n sif na die Weste lek nie. Beeldopnames wat gewone burgers met hul selfoonkameras gemaak het, was sekondes later op sosiale netwerke en wêreldkundg. Die domino-revolusie wat as die Arabiese lente bekend staan, is grootliks deur die sosiale netwerk, Twitter, onderling maar ook wêreldwyd getwiet. Die Assad-bewind in Sirië het alles in sy vermoë gedoen om sy eie gedokterde weergawe van wat in die land aangaan aan die wêreld voor te hou, maar hom in 'n muur vasgeloop van 'n wêreld wat nog gouer en met beeldmateriaal, aan ander weergawes blootgestel is.
Teen vanoggend het die berig op Praag se webwerf oor die insident 150 reaksies ontlok, terwyl van die ander nuuswebwerwe nog meer reaksies ontlok het. Baie van die reaksies was meer gerig op die ras-aspek, terwyl sommige van die mense wat gereageer het vir die DA in die bresse getree het.
Die bedoeling hier is egter om na die verskynsel te kyk, en nie die partypolitiek te betree nie.
Slegs die tyd sal leer of die kwessie 'n storm in die teekoppie was, en of 'n tsunami die Suid-Afrikaanse politiek getref het.
Uit die strome kommentaar is dit egter ontstellend hoeveel politieke onkunde baie deelnemers aan die dag lê wanneer hulle hul eiertjies lê. Dié onkunde kom uit die hele politieke spektrum. Dit is mense wat stemreg het, en wat deur die trek van hul kruisies die regering van die land bepaal.
Die impak van die raspolarisasie wat onder meer deur Julius Malema se doen en late die hoogte ingejaag het, blyk ook uit 'n groot deel van die kommentare, en dra uiteraard daartoe by dat die klimaat verder opgejaag word.
Oningeligte kiesers wat boonop roekeloos met hul stemreg omgaan, is soos 'n blinde taxi-bestuurder. Dit het noodwendig rampspoedige gevolge.