2 Hy het tot die Here gebid en gesê: "Ag, Here, ek het dit geweet toe ek nog in my land was. Daarom het ek reg in die begin na Tarsis toe gevlug. Ek het geweet U is ‘n genadige en barmhartige God, lankmoedig en vol liefde. U sien maklik af van die straf wat U aangekondig het.
6 Toe laat die Here God ‘n komkommerplant opkom, en dit het bo-oor Jona gerank om skaduwee te gee vir sy kop en om hom van sy misnoeë te bevry. Jona was baie bly oor die komkommerplant.
8 Toe die son opkom, het God ‘n skroeiende sterk wind uit die ooste laat waai. Die son het vir Jona op sy kop gesteek, en hy het baie swak geword en gewens om maar liewer te sterf. Hy het gesê: "Dit is vir my beter om te sterf as om te lewe."
10 Die Here het vir Jona gesê: "Jy is besorg oor die komkommerplant waarvoor jy nie gewerk het nie en wat jy nie versorg het nie. Dit het oornag opgekom en oornag is dit dood.
Met die wonder van die komkommerplant wat vir Jona skadu gebied het en toe deur ‘n wurm laat verdroog is, het God vir Jona ‘n les probeer leer. God wys vir Jona hoe inkonsekwent hy dink. Hy is net besorg oor sy eie gerief, hy is kwaad oor ‘n enkele plant wat verdroog het. Maar hoekom mag God nie besorg wees oor 120 000 mense nie? En ook nog baie diere nie? (God is immers Skepper en Onderhouer van sy hele skepping!) Die boek Jona eindig met ‘n vraag, want ek en jy moet hierdie vraag beantwoord. Hoe dink ons oor genade? Hoekom is ons wat ontvangers is van genade, wat afhanklik is van genade so dikwels genadeloos?
Ek wil glo dat jy ook ‘n ontvanger van genade is! Dat jy weet dat deur die geloof in Jesus al jou skuld uitgedelg is en dat jy sonder vrees voor God se troon kan staan. Maar sê my : Waarom is daar mense teenoor wie jy verbitter is? Waarom is daar mense vir wie jy afskryf (dalk jou eie man of vrou?) en sê: “Ag hulle sal nooit tot bekering kom nie. Ek gaan nie vir hulle bid nie, ek gaan hulle nie besoek en uitnooi kerk toe nie...” Waarom verlustig jy jou dalk in die leed van ander mense : “Lekker laat julle voel, julle wil mos nie hoor nie! Hoe voel die Westerse Christene oor die derduisende Moslem (en nie-Moslem) Siriese vlugtelinge? Toets onsself: Kyk ons na mense soos God hulle sien? Kry ons nog mense innig jammer soos Jesus omdat hulle soos skape sonder herder is? Sien ons die potensiaal in dat sondaars hulle kan bekeer, genade kan ontvang en God so geëer kan word? Gun jy God se genade vir jou grootste vyand? Sal jy bly wees as God jou vyande seën en die blydskap van vergifnis aan hulle skenk? Watter wrok, vooroordeel of diep verskuilde bitterheid maak jou ondankbaar en ongevoelig vir die genade van God oor ander sondaars? Ja, ons steek hierdie verkeerde motiewe weg onder kastige vroomheid en godsdienstige frases, maar as ons eerlik is sal ons erken dit gaan nie regtig oor God se eer nie, maar oor ons eie kleinlikhede. Of ons persoonlike agendas van wraak en selfsug. Bekeer jou daarvan want genadeloosheid pas glad nie by ontvangers van genade nie! Meer nog, dit wys dalk dat jyself nog nie die heerlikheid van genade besef het nie. En watter hoop het ek en jy as dit nie vir genade was nie?
Wonder jy dalk : “Gaan ek die lekkerte van die lewe misloop as ek God se opdragte gehoorsaam? Ek is jonk, miskien moet ek eers uitstel om die Here te begin dien. Sy bevele maak my benoud en hou my vas. Is die lewe wat God vir my wil hê, ‘n vervelige, “boring” lewe?”
Dit alles is billik en dis nie swaar nie! “Die liefde vir God bestaan dan daarin dat ons sy gebooie gehoorsaam. Sy gebooie is ook nie moeilik om te gehoorsaam nie, want enigeen wat ‘n kind van God is, kan die sondige wêreld oorwin. En die oorwinning wat ons oor die wêreld behaal het, is deur ons geloof.” (1 Johannes 5:3,4)
Julle moet hulle van dié dag laat leer toe julle by Horebberg gestaan het in die teenwoordigheid van die Here julle God, van dié dag toe Hy vir my gesê het: ‘Maak die volk vir My bymekaar dat Ek hulle my gebooie wat hulle moet ken, kan meedeel sodat hulle My kan dien so lank hulle in hierdie land lewe en sodat hulle my gebooie vir hulle kinders kan leer.’" (Deuteronomium 4:9,10)
Kom ons luister na ‘n paar van sy opdragte aan sy verloste Nuwe Testamentiese volk, die kerk soos uitgespel in Romeine 13:8-14.
Al die gebooie: "Jy mag nie egbreuk pleeg nie, jy mag nie moord pleeg nie, jy mag nie steel nie, jy mag nie begeer nie," of watter ander gebod daar ook al is, word immers in hierdie een gebod saamgevat: "Jy moet jou naaste liefhê soos jouself."