Dis dae soos vandag wat jy meer as mens voel, wanneer jy besef daar is iets onsigbaar om jou, iets wat jou anderste laat kyk na die alledaagse, asof die samestelling van jou oë verander het.
En jy weet hierdie gevoel is net tydelik en kan môre vir te lank weer weg wees, dalk oor tien minute verdwyn, maar dis genoeg om die lewe sin te gee, om weer te besef, ons weet niks. Ons kan net ervaar.
Die “gevoel” verdamp ook sommer op die plek, want soos altyd, het Neels die manier om my binne ‘n millisekonde te laat strip (terwyl hy homself besimpeld lag oor hy dit elke keer regkry.)
“En moet tog net nie vergeet van skrikkeljaar nie. Jy het tog sekerlik plannetjies om ‘n man aan te keer sodat jy die wit rokkie en die haartjies en die flappende duifies in die katedraal–ding kan doen,” en Neels lê soos hy lag vir sy eie ou grappies.