PressReader - SA Jagter Hunter: 2017-09-01 - Bos­pos – Sê jou sê
SA Jagter Hunter - 2017-09-01 - INHOUD - MARCEL BROWN
TEEL OM TE LAAT JAG
Baie dan­kie vir jul­le tyd­skrif waar­na ek maan­de­liks uit­sien. Ek rig die skry­we in my per­soon­li­ke hoe­da­nig­heid as ’n wild­boer wat meer kon­sen­treer op te­ling as op jag.
Dis vir my ’n groot sa­tis­fak­sie om te sien dat te­lers en jag­ters na­der aan me­kaar be­weeg en el­ke par­ty die be­lang van die an­der er­ken. Dit sou my niks help om wild te teel as die die­re nie ge­jag word nie. So sou dit vir ’n jag­ter geen voor­deel in­hou as hy ’n jag­ge­weer het, maar niks het om te jag nie.
Die le­we maak snaak­se draaie en baie keer moet par­tye eers van me­kaar af weg­be­weeg om die be­lang van die an­der te kan in­sien en te kan er­vaar. Ek glo dat die toe­koms van bei­de die teel en jag van wild vir al­le par­tye roos­kleu­rig is.
My groot­ste doel­wit is om be­ter die­re te teel in die hoop dat die aan­vraag na wild sal ver­hoog om­dat jag­ter­ge­tal­le steeds bly toe­neem. As ’n te­ler is ek deeg­lik be­wus van prys­fluk­tu­a­sies en glo ek dat ons me­kaar sal vind. My droom is dat el­ke in­di­vi­du wat graag jaar­liks wil jag, wel ’n jag sal kan be­spreek wat bin­ne sy be­gro­ting pas. Die wild­be­dryf be­no­dig el­ke ak­tie­we jag- ter wat sy seun of sy he­le fa­mi­lie saam­bring jag­plaas toe.
Wat is ’n huis son­der bil­tong en ’n weg­breek son­der ’n kamp­vuur om om te kui­er? Lank le­we die jag/teel van wild in SA! SOLLIE POTGIETER * Sollie wen die R500-ge­skenk­be­wys van Sa­fa­ri Out­door.
I en­joy­ed the ar­ti­cle by C­har­les Duff (Ju­ly 2017) re­gar­ding the wing shoot­ing of high birds with a shot­gun. I com­ple­te­ly agree that shoot­ing at tar­gets that are too far a­way is u­ne­thi­cal and in­de­fen­si­ble.
T­he­re is a techni­cal in­accu­ra­cy in the ar­ti­cle re­gar­ding the loss of velo­ci­ty by dif­fe­rent si­zed pel­lets though. I quo­te, “the sad fact is that the­se si­zes (#1 & #2) of shot will lo­se velo­ci­ty fas­ter than No. 4s, and thus stri­king (or ki­ne­tic) e­ner­gy li­ke­wi­se”.
T­his is not true. The on­ly fac­tor that de­ter­mi­nes how ra­pid­ly any pro­jecti­le lo­ses velo­ci­ty is the so-cal­led bal­lis­tic coef­fi­cient (BC) of the pro­jecti­le. BC in turn is de­ter­mi­ned by the secti­o­nal den­si­ty (SD) of the pro­jecti­le and a di­men­si­on­less num­ber cal­led the form fac­tor. T­his form fac­tor is an in­di­ca­ti­on of the “slip­pe­ri­ness” of the shape, a sp­her­i­cal ball has a poor form fac­tor and a stre­am­li­ned pro­jecti­le has a bet­ter form fac­tor. The SD is an in­di­ca­ti­on of the mass per fron­tal a­rea of a pro­jecti­le. For a cy­lin­der t­his e­qua­tes to the length of the pro­jecti­le, and for a sp­her­i­cal ball it e­qua­tes to the di­a­me­ter of the pro­jecti­le. (A sp­her­i­cal ball has a mass that in­cre­a­ses with the cu­be of the di­a­me­ter, whi­le the fron­tal a­rea in­cre­a­ses on­ly with the squa­re of the di­a­me­ter, so mass/a­rea would be pro­por­ti­o­nal to di­a­me­ter.)
With the form fac­tor for sp­her­i­cal balls si­mi­lar, re­gard­less of di­a­me­ter, it fol­lows that the BC of a sp­her­i­cal ball would al­so be pro­por­ti­o­nal to the di­a­me­ter. T­his then dic­ta­tes that lar­ger pel­lets will ha­ve bet­ter BCs, and the­re­fo­re, if star­ted at the sa­me velo­ci­ty, will re­tain velo­ci­ty bet­ter, and will ha­ve bet­ter velo­ci­ty and hig­her stri­king e­ner­gy per u­nit weig­ht at any do­wn­ran­ge po­si­ti­on. ANDREW TONKIN
TOEKA SE LANG SKOTE
Ek lees ge­reeld die me­nings van die so­ge­naam­de ken­ners oor die af­stan­de waar­op daar met wat­ter ge­weer en uit wat­ter po­si­sie, op wat­ter wild ge­skiet mag word. Hul me­nings is vol­gens hul­le die al­fa en o­me­ga van jag en e­ni­ge af­wy­king daar­van is ta­boe. E­nig­iets an­ders as hul voor­skrif­te is vol­gens hul­le nie e­tie­se jag nie.
Ek het 50 jaar ge­le­de on­der an­der om­stan­dig­he­de be­gin jag. As ’n jong­man het ek in l971 vir my ’n nu­we Br­no .308 by Sa­fa­ri Guns in Wind­hoek vir R116 ge­koop, geld vir ’n te­le­skoop het ek nie ge­had nie en by­kans geen jag­ter het des­tyds met ’n te­le­skoop ge­jag nie. Die pla­se rond­om Wind­hoek en in die noor­de was by­kans al­mal oop bees­pla­se en dié wat wild­we­ren­de hei­nings ge­had het, kon jy op een hand tel.
Bui­te Wind­hoek was ’n melk­boer wat baie ar­bei­ders in diens ge­had het aan wie hy rant­soe­ne moes voor­sien en daar­om het ek ge­reeld koe­does vir hom ge­skiet. Dit is berg­ag­ti­ge ter­rein en jy moes bok­ke uit die vuis in die hard­loop plat­skiet. In die om­ge­wing van Go­ba­bis, O­tji­wa­ron­go, Outjo en O­ta­vi is dit weer bos­veld en kon jy daar na­der aan die koe­does kom, maar steeds moes jy uit die vuis, en in die mees­te ge­val­le, in die hard­loop skiet. Ek het la­ter ’n We­a­ver K4-te­le­skoop ge­koop en daar­mee net so ge­mak­lik bok­ke in die hard­loop ge­skiet. Daar is soms bok­ke ge­kwes, maar dan skiet jy hom met die vol­gen­de skoot plat of jy volg sy spoor en skiet hom dan dood.
Jo­han Vil­joen se me­ning (Ju­nie 2017-uit­ga­we) dat jy nie ’n bok op 500m met ’n .308-ge­weer kan skiet nie, be­rus op sy on­ver­moë om te kan skiet óf sy swak ken­nis van die .308-ka­li­ber. Teen die tyd dat ek my ou trots aan my seun Hans Fou­rie ge­skenk het, het ek meer as 150 koe­does met hom ge­skiet.
Moet ons ou jag­ters wat nood­ge­dwon­ge bok­ke op lang af­stan­de in die hard­loop moes skiet, van­dag skul­dig voel oor ons jag­me­to­des en ge­la­te aan­vaar wat van­dag se so­ge­naam­de ken­ners voor­skryf? Nee wat. WIETSCHE FOU­RIE
BOKSIES VOL HERINNERINGE
Dan­kie vir die goeie diens en die kwa­li­teit van die pa­troon­bok­sies wat ek van Li­zel­le en Ru­di Louw ont­vang het. Ek het dit van die Louws be­stel na­dat ek die ver­slag oor die bê­re­bok­sies in die Mei-uit­ga­we ge­lees het.
Ek is ge­nooi om in A­pril ’n jag­ge­leent­heid te Vor­ster­hoop mee te maak saam met my twee heg­te vrien­de. Hier­die vriend­skap het selfs ge­du­ren­de lang tye van af­we­sig­heid deur de­ka­des ge­groei (met ’n op­roep of in­loer wan­neer die ge­leent­heid hom voor­ge­doen het).
Na af­loop van die jag­tog het ek en Ja­co Bo­tes be­sluit dat een van hier­die bê­re­bok­sies die bes­te ma­nier sou wees om dan­kie te sê aan Douw S­teyl (ou­pa Douw) vir die won­der­li­ke jag­ge­leent­heid. Ek het som­mer vir oom Ja­co (en my­self) boksies laat maak, aan­ge­sien hy die een was wat my ge­nooi het om hom te ver­ge­sel.
Li­zel­le was ge­reeld in kon­tak met my oor die spe­si­fi­ka­sies en be­son­der­he­de vir die boksies (selfs ty­dens hul be­si­ge na­week by Hun­tEx). En min­der as ’n week na ons jag, het ek ’n bood­skap ge­kry dat Ou­pa Douw se ge­skenk af­ge­le­wer is en dat hy in ek­sta­se is daar­oor. Ter­self­der­tyd was ek op pad om oom Ja­co se bok­sie te gaan af­le­wer – sy blyd­skap en re­ak­sie was oor­wel­di­gend.
Uit Li­zel­le se re­ak­sie was dit vir my dui­de­lik dat dit vir hul­le oor meer gaan as bloot die pro­duk wat hul­le voor­sien. Weer­eens dan­kie! Jul­le boksies het e­re­plek­ke in ten min­ste drie hui­se ver­werf – ho­pe­lik nog ja­re se herinneringe van vriend­skap­pe, oud en nuut.
Dan­kie ook aan SA JAG­TER/ HUNTER vir die plat­form wat jul­le skep om pro­duk­te soos hier­die aan ons be­kend te stel.