Jacob Zuma se bedankings verklaring | SAUK.co.za - Nuus.info
Dit is nou openbare kennis dat die Nasionale Uitvoerende Komitee van die ANC besluit het om my as die President van die Republiek te herinner.
Ek het ook geleer dat, voordat ek op die aanvanklike besluit reageer, ‘n nuwe besluit van die ANC gemaak is, waarvan die gevolg is dat ek nou verplig is om te bedank met ‘n motie van vertroue wat môre afgehandel is. Februarie 2018.
Die ANC is inderdaad die party op wie se benoeming ek na die oorwinning van die nasionale verkiesings van 2014 ‘n kandidaat geword het vir die Presidensie van die Republiek van Suid-Afrika.
Dit was op die ANC se benoeming dat ek later deur die meerderheid in die Nasionale Vergadering verkies is as die president van die republiek.
Ek is vir altyd skuldig aan die ANC, die bevrydingsbeweging het ek byna my hele lewe gedien.
Ek respekteer elke lid en leier van hierdie heerlike beweging.
Ek respekteer sy galante stryd teen die eeue van wit minderheidsbrutaliteit, wie se oorblyfsels vandag bly en steeds op allerhande gesofistikeerde maniere verskans word om die volgehoue ​​oorlewing van die wit voorreg te verseker.
Ek neem ernstig op en is dankbaar aan die ANC dat dit in die lig van sy revolusionêre missie om ‘n beter lewe vir almal te verseker en die skepping van ‘n nie-rassige, nie-seksistiese en demokratiese Sui
Ek is ook gekies ingevolge artikel 86 van die Grondwet en het vanaf daardie oomblik my lojaliteit aan die Grondwet van die Republiek van Suid-Afrika belowe.
Dit was inderdaad ‘n wonderlike leerervaring, ‘n reuse-taak, waarvan die verrigting nooit sonder moeite gedoen kan word nie en op die pad leer.
Nie een van ons, maak nie saak hoe perfek, kan beweer dat die bou van ‘n nuwe samelewing en die opmars van ‘n voormalige bevrydingsbeweging in ‘n moderne politieke party alles in ‘n reguit lyn gebeur. Dit het spore, menslike foute en rotse wat langs die pad gestrooi word.
Omdat die stryd en politiek menslike aktiwiteite is, is hulle strewe nie sonder die menslike natuur nie. Al my lewe, ek het gedien en sal voortgaan om die ANC te dien in die nastrewing van die doelwitte van die Nasionale Demokratiese Revolusie.
Ek dien in my hoedanigheid as president van die Republiek van Suid-Afrika binne die prisma van ons baie bekende Grondwet, waarvan die fundamentele waardes ek ten volle onderskryf.
Ek verstaan ​​ten volle dat terwyl die ANC, die ANC, die deur waar ek amptelik gekom het om die mense van Suid-Afrika te dien, die Nasionale Vergadering dien, waarsonder geen politieke party sy kandidaat op die kiesers mag neersit nie maak saak hoe gewild.
Hierdie konstitusionele lyn tussen party en staat word dikwels vergete in die gewone besigheid van partypolitieke betwisings.
Aangesien ons ons eie veldslae in die gange van politieke mag bestry en soms die belange van die onderdrukkers van die eeue dien, wat vreugdevol vier soos ons mekaar versoen, vergeet ons dikwels die burgers vir wie ons ‘n beter lewe skep.
Ons is geneig om die politieke party bo die hoogste wet van die land te plaas, wat die reëlboek vir die land se politieke betrokkenheid is.
Ek maak nie hierdie verwysing omdat ek bo verwyt is nie. Ek wil ook nie dit verklaar as ek my politieke verantwoordelikhede onderneem het nie As die waarheid vertel word, is niemand van ons nie.
Ek respekteer egter die voorskrifte van die Grondwet en die gevolge daarvan op hoe ons betree, bly in en verlaat politieke kantoor en regering.
Daar is baie spekulasie oor hoe die President van die Republiek sy of haar amp moet verlaat.
In my geval het sommige selfs gewaag om voor te stel dat ‘n mens se voordele en na-diens voordele moet bepaal hoe ‘n mens verkies om die openbare kantoor te ontruim.
Dikwels word hierdie bekommernisse oor voordele en voordele geopper deur dieselfde mense wat probeer om te praat as paragons van deugde en alle dinge grondwetlik.
Sommige suggereer selfs dat die relevante grondwetlike bepalings, artikels 89 en 102, waarvolgens die president van die amp ontslaan moet word, ‘n verleentheid of vernedering uitmaak.
Om hierdie rede word verskeie voorstelle gedoen om leiers te help om hierdie konstitusionele roete van ontruiming van politieke amp sonder voordele te vermy.
As ons onsself gebruik om in terme van die Grondwet te dien, moet ons voorbereid wees, as dit nodig is, en as diegene wat ons dien, ag gee aan die swaarkry wat met ons grondwetlike verpligtinge kom.
Of ons verloor ons post-politieke kantoor voordele, moet nie bepaal hoe ons optree in die tyd van ons vertrek.
Ek het ook nie ingestem om te dien nie, want daar is geen beter kaders in die ANC en die land nie. Belangriker nog, ek het nie ingestem om te dien om te verlaat met die voordele en voordele van die Kantoor van die President nie.
Dit is my party wat my voor die verteenwoordigers van die volk in die Nasionale Vergadering verkies het. Dit is my party wat my aangewend het om op grond van die Grondwet te dien as die hoogste wet van die land.
Maak geen fout nie. Geen leier behoort langer as die tyd wat bepaal word deur die mense wat hulle dien nie. Belangriker nog, geen leier moet ‘n maklike uitweg soek nie, bloot omdat hulle nie aan die einde van hul termyn die lewe kon uitkyk sonder die voordele wat by hul politieke kantoor kom nie.
Ek vrees nie om politieke amp te verlaat nie. Ek het egter net my party gevra om my oortredings te artikuleer en die rede vir sy onmiddellike onderrig dat ek die amp ontruim.
Dit was belangrik in die lig van die besprekings wat ek met die president en sekretaris-generaal van die party gehou het wat daarop gemik was om ons organisasie, die ANC, te verenig.
Dit is inderdaad waar dat daar ooreengekom is dat alhoewel dit nodig is om die kantoor voor die einde van die kwartaal te ontruim, is daar ‘n oorgangstydperk nodig, waartydens ek sommige van die funksies aan die Adjunkpresident van die Republiek.
Natuurlik moet ek aanvaar dat as my party en my landgenote wens dat ek van die amp ontslaan word, hulle daardie reg moet uitoefen en dit doen op die wyse wat deur die Grondwet voorgeskryf word.
Ek vrees geen motie van vertroue of vervolging nie, want hulle is die wettige meganismes vir die mense van hierdie pragtige land om hul president te verwyder.
Ek het die mense van Suid-Afrika tot die beste van my vermoëns gedien. Ek is vir altyd dankbaar dat hulle my vertrou het met hul Hoogste Kantoor in die land.
Yinye nje in Engiyicelayo Kini sizwe sakithi, ukuthi nokho angiphume ngomgudu womthetho sisekelo okuyiwona engabekwa ngawo.
Ngiyakholelwa ukuthi ngiwenzile owami umsebenzi enanibibele wona. Uma kukhona la ngingenzanga kahle, bakwethu AKUKHO SOKA ELINGENASICI. (direk vertaal uit zulu via google translate:
Ek wil graag sê dat in die heupe waar ons mense teenwoordig is, met onmiskenbare onderwerping dit belangrik is om jou te laat weet hoe om die nalatigheid te hanteer.
Hy wil nie van hierdie wyk se presidentskap ontslae raak nie. Ek het nie in die geveg gekom nie omdat ek ontplooi is.
Een ding wat ek van jou vra, is my nasie, en tog moet ek uit die grondwet kom wat ingestel kan word.
Ek vrees nie die verlies van die regte en belange van die President nie.
Ek het nie vir daardie dinge in die regering gegaan nie, moenie net hier vir my sê nie.
Ek wil net geregtigheid en respek vir die grondwet en my regte hê. As dit gebeur, sal ek nederig en respekvol uitkom.
Ek glo ek het my eie werk gedoen waarvoor jy my gesit het. As daar iets is wat ek nie goed gedoen het nie, sien my kollegas nie EENHEID nie )
Ek dank ook die burgers van Suid-Afrika vir die voorreg om as president van die Republiek te dien sedert 2009. Dit was ‘n eer wat ek sal koester solank ek leef.
Ek bedank lede van die Kabinet, Adjunkministers en die hele regering, nasionale, provinsiale en plaaslike, vir die positiewe gees en samewerkende wyse waarop ons almal gewerk het.
Ek dank ook die ander staatswapens vir die werk wat ons bereik het.
Ek dank alle politieke partye wat in die parlement is vir hul bydraes om ons demokrasie sterk te maak.
Ek bedank alle belanghebbendes – besigheid, arbeid, godsdienstige leiers, tradisionele leiers, jeug, vrouegroepe, die onderwyssektor en al die ander mense wat ons oor die jare heen gewerk het, verenig deur die doel om Suid-Afrika vorentoe te beweeg.
Ek dank die internasionale gemeenskap vir die samewerking.
Ek is ook versteur deur die gevalle van geweld wat plaasgevind het as gevolg van die verskillende sienings onder lede van ons organisasie buite ons hoofkwartier, Luthuli House.
Geen lewe mag in my naam verlore gaan nie en ook die ANC moet nooit in my naam verdeel word nie.
Ek het daarom besluit om met onmiddellike ingang as president van die Republiek te bedank.
Alhoewel ek nie saamstem met die besluit van die Leierskap van my organisasie nie, was ek nog altyd ‘n gedissiplineerde lid van die ANC.
Terwyl ek vertrek, sal ek voortgaan om die mense van Suid-Afrika sowel as die ANC, die organisasie wat ek al my lewe bedien het, te dien.
Ek sal al my energie toewy om te werk aan die bereiking van die beleid van ons organisasie, veral die agenda vir die radikale ekonomiese transformasie.
Ek dank u, ngiyabonga.
« Son sak ‘finaal’ oor Zuma-era en Suid-Afrikaners juig daaroor
Morgan Tsvangirai, leier van die MDC in Zimbabwe sterf »