By Nood Live	 laaste opgedateer op Mag 25, 2020
Die roman Coronavirus is steeds onder ons en almal wêreldwyd en toetse is op pad om meer moontlike verduidelikings te gee. John Hopkins Universiteit het baie vrae oor COVID-19-toetsing beantwoord en ook die antwoorde gegee.
John Hopkins Universiteit het begin met die ondersoek na die roman coronavirus en het ook baie antwoorde daaroor gegee. Ons wil vandag die lys van die gereeldste vrae oor COVID-19-toetsing met u deel.
Wie het die Testing Insights-inisiatief begin en waarom?
Dit is gebore met die steun van Bloomberg Philanthropies en die Stavros Niarchos-stigting. Hulle is langtermyn filantropiese vennote van die universiteit, benewens die aanmoediging van senator Mark Warner. Die COVID-19 Testing Insights Initiative weerspieël 'n interdissiplinêre samewerking tussen verskillende groepe aan die Johns Hopkins Universiteit. Hieronder het ons die Bloomberg-skool vir openbare gesondheid, laboratorium vir toegepaste fisika, die sentrum vir gesondheidsveiligheid, die sentrum vir stelselwetenskap en -ingenieurswese (CSSE) in die Whiting-skool vir ingenieurswese, en die sentrums vir burgerlike impak, wat deels ondersteun word deur Bloomberg Philanthropies.
Atlantic se COVID-opsporingsprojek, ESRI en die JHU Sheridan Libraries bied data en tegniese ondersteuning, terwyl beleidmakers van regoor die land, insluitend op federale vlak, gesoek het na 'n gesentraliseerde spilpunt vir inligting en data oor toetsing. Hulle is verantwoordelik vir die evaluering van planne vir heropening vir ekonomieë en handwerkbeleidsreaksies om die verspreiding van die siekte teen te werk.
Die nuwe Testing Insights Initiative sal so 'n hulpbron bied en leiers help om te dink hoe en wanneer om weer oop te maak.
Hoe word COVID-19 gediagnoseer? - John Hopkins Universiteit teen koronavirus
PCR-gebaseerde metodes vorm die basis van byna alle diagnostiese toetse vir COVID-19. Hierdie metodes kan slegs iemand met COVID-19 diagnoseer as hulle aktief besmet is. In die Verenigde State word tans die meeste diagnostiese toetse vir COVID-19 nasofaringeale of orofaryngeale monsters (neus- of keeldoppies) getoets. Daarna het die FDA toestemming vir noodgebruik aan 'n laboratorium verleen om die speeksel van pasiënte te toets.
John Hopkins Universiteit: wat is die beperkinge op COVID-19 diagnostiese toetse?
By enige diagnostiese toets is daar die moontlikheid vir valse negatiewe of vals positiewe aspekte. In sommige pasiënte is daar COVID-19-toetse in die VSA gerapporteer. Vals-negatiewe toetse kan voorkom as 'n monster nie na behore verkry is nie, of as 'n pasiënt te vroeg of te laat getoets is na die infeksie daarvan. Laboratoriumfout is ook 'n moontlike oorsaak van vals-negatiewe toetsresultate. Omgekeerd is vals-positiewe verslae minder algemeen.
Wie moet getoets word vir koronavirus?
John Hopkins Universiteit berig dat individue wat simptome van koronavirus het, getoets moet word, sodat hulle sal weet of hulle hulself van ander isoleer. Toetsing van asimptomatiese persone word ook aangedui. Aanbevelings rakende wie moet of wie getoets kan word, verander van staat tot staat. Die huidige beperkings in die toetsvermoë het egter beperk wie vir COVID-19 getoets kan word.
Dit gebeur dat sommige lande met 'n groot aantal gevalle van coronavirus versoek dat wie na bewering COVID-19 simptome ervaar, gesondheidsorgfasiliteite moet vermy, tensy hulle ernstige simptome ervaar. Dit moet gebeur omdat hierdie persone na bewering 'n coronavirus het.
Wat is serologietoetse en hoe word dit gebruik?
Dit is bloedtoetse en dit kan gebruik word om spesifieke patogeen by mense op te spoor. Serologietoetse werk as beheerders van teenliggaampies of spesifieke proteïene wat deur die liggaam geproduseer word na aanleiding van 'n infeksie. Dit is waarom dit nuttig kan wees om te bepaal of iemand in die verlede met die koronavirus besmet is, of hulle simptome van die siekte het of nie.
Aan die ander kant kan die PCR-toetse wat gebruik word om aktiewe gevalle van COVID-19 te diagnoseer, slegs die teenwoordigheid van virale genetiese materiaal gedurende die periode van aktiewe infeksie aandui, en nie aandui of iemand besmet was en daarna herstel het nie.
John Hopkins Universiteit: die beperkinge van serologietoetse vir koronavirus en die tyd om resultate te kry
Om toetse en diagnose op coronavirus uit te voer, moet laboratoriums toestemming vra vir noodgebruik (EUA) van die FDA. Anders as PCR-toetse, kan serologietoetse nie gebruik word om die COVID-19-siekte te diagnoseer nie. Daar word vermoed dat besmette mense immuniteit het, maar dit is onduidelik hoeveel en vir hoe lank.
FDA het regulatoriese diskresie verleen aan enige onderneming wat serologiese toetse ontwikkel en nie vereis dat hulle aansoek doen vir 'n EUA nie. Gevolglik is daar nie 'n formele evaluering gedoen van die uitvoering van serologiese toetse wat tans beskikbaar is nie. Sommige verslae het kommer uitgespreek oor die geldigheid van serologietoetse wat tans gebruik word. Die NIH-, FDA-, CDC- en akademiese ondersoekers is besig met die validering van serologietoetse.
Oor die tydtoets is dit baie belangrik om dit in ag te neem. Dit is terselfdertyd baie belangrik om te weet wat die regte tyd is om openbare gesondheidsmaatreëls te ondersteun om COVID-19 te beheer. Hoe gouer pasiënte toetsresultate ontvang, hoe gouer geïnfekteerde individue kan geïsoleer word en die oordragketting breek.
Tans kan die tyd om toetsresultate in die VS te kry, wissel op grond van verskeie faktore. Verskillende toetstegnologieë lewer resultate in verskillende tydraamwerke. Byvoorbeeld, sommige toetsmasjiene belowe resultate binne <30 minute, terwyl sommige laboratoriummetodes ure kan duur. As 'n gesondheidsinstelling 'n toets na 'n aparte laboratorium moet uitstuur, kan dit ekstra vervoer neem - 'n dag of langer, afhangend van hoe ver die fasiliteit van die laboratorium af is. Dit kan ook ekstra tyd neem om die uitslag van die toets aan die gesondheidsorgverskaffer en pasiënt oor te dra. In die VSA is daar vertragings getoets weens 'n tekort aan toetsvoorrade.
Moet pasiënte betaal om getoets te word en waarheen gaan mense vir die toets? John Hopkins Universiteit antwoord op coronavirus
In Maart 2020 het die Amerikaanse Kongres goedgekeur en die President het die Wet op die Familie Eerste Coronavirus-reaksie onderteken, wat regerings- en privaatversekeringsplanne vereis om die koste van COVID-19-toetsing te dek. Die wet beskerm nie teen heffings buite die netwerk of koste vir besoeke vir moontlike infeksie van koronavirus wat nie tot die toets lei nie. Terwyl die Kongres fondse opsy sit om die onversekerde te toets, is dit moontlik dat sommige mense sonder versekering nogtans betaal sal word. Die wet dek nie die koste van die behandeling van COVID-19 nie.
Toetswebwerwe wissel volgens staat en ligging. Op sommige plekke word toetse slegs by gesondheidsorgfasiliteite aangebied en kan dit gereserveer word vir pasiënte in die hospitaal. Sommige state het gevestigde gemeenskapstoetse gevestig, soos deurlopende toetsklinieke.
Daar is 'n mate van teenstrydigheid met die toets van data vir koronavirus. Hoekom?
Sommige state in Amerika meld dat positiewe faktore afsonderlik van negatiewe toetsing getoets word, wat kan laat blyk dat 100% van hul toetse op daardie dag positief of 100% negatief was. Die verslag van die toetskomponentdata kom met verskillende kadense, of dit kan selfs verander hoe hulle kategorieë data mettertyd rapporteer, wat alles die berekeninge van die positiwiteitstempo kan beïnvloed. Dit is baie belangrik om enige uitslag van die staatstoetsing op te spoor om die verspreiding van koronavirus in die VSA te bepaal.
Wanneer state die aantal koronavirustoetse wat uitgevoer is, rapporteer, moet dit die aantal virale toetse wat uitgevoer is en die aantal pasiënte waarvoor hierdie toetse uitgevoer is, rapporteer. Boonop moet hulle nie serologie- of teenliggaamtoetse by die verslag insluit nie. Dit word nie gebruik om aktiewe COVID-19-infeksie te diagnoseer nie, en bied geen insig in die aantal gevalle wat gediagnoseer is met COVID-19 nie, of die virustoets voldoende is om infeksies wat in elke toestand voorkom, te vind.
Tans onderskei state moontlik nie algehele toetse wat toegedien is, van die aantal individue wat getoets is nie. Dit is 'n belangrike beperking op die data wat beskikbaar is om toetse in die VS op te spoor, en state moet daaraan werk om dit aan te spreek.