Sjoe nig. Jy maak my nou goed onthou waarvan ek al vergeet het. Mens kan jou pa se menswees seker eers verstaan as jy die grootte van die gat in ons harte voel waar al hierdie memories was. Dankie dat jy dit gedeel het, dit maak seer, maar dit maak ook heel.
Lizelle, ek weet waarvan jy praat – is deur dieselfde trauma baie jare gelede, al voel dit soos gister! Genadiglik word die seer minder soos die jare aanstap. Dink baie aan jou en dra jou op in my gebede!