Albert Einstein het gesê: "Ons kan nie ons probleme oplos met dieselfde denke wat ons gebruik het nie." Ek wonder wat hy vandag sou sê? My raai is dat hy hardop sal skree terwyl ons na die lewensbedreigende probleme verwys wat ons ou denke gemaak het. Hy kan ook sy definisie van waansin herhaal: "dieselfde ding doen oor en oor en verwag 'n ander resultaat."
Hier is 'n eenvoudige voorstel: dink anders om verskillende gedrag te lewer en verskillende resultate te bereik. Die bewuste verstand - ons mees uitdagende saboteur - het hieroor iets te sê: "Wat verander ek?"
Ons het almal die lied gesing. Dit is arrogant: "Dit is wat ek glo en dit is dit!" Dit is onheilspellend: "Ek kan verkeerd wees (vet kans!)." Dit is afwysend: "Watter waarde kan daaruit kom?"
Wat sou nuwe denke eintlik wees en watter werklike wêreldverskil kan sulke denke maak? As ons nou Einstein se radikale voorstel ter harte neem, hoe sal ons begin?
ontsnap die drama driehoek
Baie van ons is goed vertroud in die "drama driehoek", kompleet met sy drie roterende rolle: slagoffer, vervolger en redder. Hierdie rame ou dink in 'n konteks wat ons dikwels as hulpelose slagoffers gooi, afhang van iemand anders om ons te red.
Redding kom in baie vorme. U kan kies uit charismatiese leiers op verhoudings tot geld en sukses, maar daar is altyd 'n prys vir bevryding: ons vryheid. Ons word skuldig aan wat ons red, ontstel teen wat ons bedreig, en bedank het vir ons rol as slagoffer.
Dit beskryf die menslike dilemma, waar ons sukkel om te oorleef. Die lewe was nooit bedoel om so te wees nie. Die lewe was bedoel om aangenaam en lonend en betekenisvol te wees. En dit is presies wat die lewe kan word.
ons kan leer om anders te dink
Ons kan aftree om slagoffers te wees. Ons kan selfs ons reddingsrol-probleem oplos as slim, onafhanklike individue wat met mekaar meeding. In plaas daarvan kan ons toegang verkry tot die genie van die hele intelligensie en saamvlieg.
Wie programme ons om slagoffers te wees? Ouers, onderwysers, politici, entertainers, haat radio egomaniacs, om nie al die stemme in ons eie koppe te noem nie. Let op hoe die woord "hulle" land terwyl jy dit lees. Dit is outomaties om 'n vervolgersrol toe te ken. Dis die dramatriehoek in aksie. Ons oordeel, vrees en blameer outomaties.
"Hulle" beteken slegte ouens. Maar ek het nie voorgestel dat hulle "boos" was nie. Hulle is so verslaaf soos die res van ons.
Uitdag die knie-reaksie in die slagofferskap, wat dikwels begin met die wys van 'n vinger. Verskaf ook die ander twee substituutidentiteite (dader en redder). Dit ondersteun jou verskuiwing na 'n nuwe identiteit wat binne die hele lewe verbind word.
Kom of marmer? Wat gaan dit wees?
Ek is vyf, eet aandete saam met ma en twee jonger broers.
"Moeder," vra ek, "waar kom ek vandaan?" Sy is verward, geïrriteerd.
"Wat? Jy is in die Calgary-hospitaal gebore. "
Ek is twyfelagtig. "Nee, ek bedoel, waar het ek vandaan gekom?"
Moeder is verward. "Eet jou aartappels."
Kom ons identifiseer vier spesifieke komponente van ons ou denke.
Ons is ontkoppel van die gemeenskap van die lewe deur ons geloof in menslike uitsondering. Ons glo sonder twyfel dat mense die mees intelligente spesie is ... ons het nie eers God nodig nie (behalwe om ons gedrag te regverdig)! Narcissisme reëls.
Ons is geprogrammeer in apatie, opgelei om in te pas en optree om toeskouers in ons eie lewens te word, wat deur ander gevorm en beheer word.
Ons word daarvan oortuig dat ons skeppers is en eerder verbruikers word. Beteken dreinering uit ons lewens. "Almal moet in iets glo; Ek glo ek sal nog 'n bier hê. "Is meer as die slagspreuk op 'n T-hemp, dit is 'n amnesiac se mantra vir die betekenisloosheid wat gobbel wat ons disfunksionele ekonomie brandstof.
Ons mag miskien oor rykdom ongelykheid worstel, maar gaan voort om te ondersteun en te belê in 'n stelsel wat afhanklik is van slawerny. Die stelsel lyk min lewensvatbare opsies te bied aan verarmde hand-tot-mond stryd vir 'n toenemende meerderheid.
Dit is nie probleme vir die onsigbare marionetmeesters wat ons snare trek nie. Besigheid-soos-gewone is nie iets wat onbeskof verkose en korporatiewe leiers wil verander nie. Hoekom sal ons verwag dat enige verandering met hulle begin? Hoekom sal hulle peuter met wat al eeue lank gewerk het om die elite te bemagtig en die res van ons verslaaf?
Die langtermynprys van moderne feodalisme kan 'n tuisplan wees wat onbevoeg is vir menslike bewoning, maar hulle gee nie om nie. Hulle is parasiete terwyl die krygie goed is, uiteindelik hul gasheer doodmaak.
Hier is nog 'n geleentheid om te kyk vir oordeel. Glo jy of waarneem terwyl jy hierdie woorde lees? Die gevoel van verontwaardiging is normaal; Wat ons daarmee doen, maak die verskil tussen 'n visioenêre aktivis en net nog 'n klager.
Kom ons speel vir 'n oomblik
In plaas daarvan om woede teenoor hulle te voel, moet jy jammer wees. Die karakters wat ek beskryf het, is slawe van krag en troos. Hulle is hoere, gekoop en betaal deur mense waarvan ons nog nooit gehoor het nie. Hulle sit bo-op die voedselketting, soms onder die dekmantel van staatsdiens. Hulle kan nie gelukkig wees as hulle weet hulle is net ryk diewe.
Watter vreugde kom vrywillig na hulle toe?
Jy kan vir liefde betaal, maar dit is nie ware liefde nie en daar is geen vriendskap betrokke nie. 'N Duisend dollar kan baie koop, maar wat gebeur wanneer die geld weg is? Hierdie skaduwee spelers is nie van plan om uit te vind nie.
Daar is baie kragtige, ryk individue wat goed doen in die wêreld; Ek het talle van hulle ontmoet en hulle inspireer my. Maar daar is ook legioene van narcistiese, liggende deniers wat bewustelik manipuleer om oormatige lewenstyl te hou teen enige koste, vir ander en vir die omgewing.
Ons kan hulle nie veg en wen nie, want dit is hul spel. Hulle ken die reëls en hoe om hulle te breek. Hulle het die geld en die krag om ons uit hul klub te hou.
Ons moet anders dink. Byvoorbeeld, eerder as om hul invloed of reling teen hulle te ignoreer, kan ons besef, soos Aleksandr Solzhenitsyn geskryf het: "Die lyn verdeel goeie en slegte snitte deur die hart van elke mens." Dit sluit my in ... en jy.
Een manier om die drama driehoek te ontsnap, is om te vergewe.
Vergifnis is nie iets wat slagoffers doen nie. Dit is nie altyd die domein van die redder nie, want hy of sy demonstreer dikwels iemand anders om hul rol te verlig en vergifnis is die laaste ding wat hulle aan 'n oortreder sal bied. Vergifnis is egter die enigste ding wat ons kan verspel en die drama driehoek inmekaar val.
"Wat as?" Stel jou voor, onvoorwaardelik vergewe. Is dit selfs moontlik?
Die Dali Lama vergewe die Chinese, ongeag hoe hulle hom en Tibet seergemaak het. Hoekom? Omdat hy aan universele intelligensie gekoppel is. Hy ervaar 'n aanbiddende verhouding met die Goddelike wat oorloop as 'n uitdrukking van onvoorwaardelike liefde. Die Dalai Lama leef wat ek die "Transformational Lifestyle" noem.
In die menslike wêreld van verbreking en wreedheid bly Sy Heiligheid standvastig verbind en liefdevol. Ek het vriende wat hom persoonlik ken en hulle verseker my hy is die regte saak. Wel, ons is in hierdie menslike familie met die Dalia Lama. Ons is vrugte op dieselfde boom, elkeen van ons ryp op ons eie, perfekte tyd. Omhels hierdie moontlikheid vir jouself.
Sy heiligheid ken die geheim wat 'n slaaf nooit sal oorweeg nie: werklike vryheid vereis dat ons die gevangenes van die gevangenis van ons oordeel bevry. Punte van moedige gevangenes het ons dit geleer (Nelson Mandela, Aung San Suu Kyi, Mohammed Ali, ens.).
Laat "hulle" wees; Ons het groter vis om te braai, naamlik om te leer hoe om anders te dink en ons aandag te vestig op ons persoonlike en globale transformasie.