Waarom het die Spaanse Armada misluk? - Geskiedenis Podcasts - 2021
In 1586 het Philip II van Spanje genoeg gehad van Engeland en sy koningin, Elizabeth I. Nie net het Engelse privaatmanne op Spaanse besittings in die Nuwe Wêreld toegeslaan nie, maar Elizabeth het ook troepe gestuur om Nederlandse rebelle te help in die Spaans-beheerde Nederland . Philip kon nie meer Engelse inmenging in Spaanse belange duld nie, en hy het voorbereidings begin tref om iets daaraan te doen.
Twee jaar later beveel Philip 'n groot vloot - ongeveer 130 skepe met 24,000 man - om na die Engelse kanaal te vaar en 'n Spaanse landinval uit Engeland uit Vlaandere te ondersteun.
Die daaropvolgende Engelse oorwinning teen hierdie Spaanse Armada het 'n belangrike oomblik geword in die opkoms van Protestantse Engeland as 'n wêreldmoondheid. Dit word ook algemeen beskou as een van Engeland se grootste vlootoorwinnings. Maar waarom het die Spaanse Armada presies misluk?
'N Gebrek aan geheimhouding
Reeds in 1583 was nuus dat Philip van plan was om 'n groot vloot te bou, algemene kennis in Europa. Verskeie gerugte het die beoogde bestemming van hierdie nuwe vloot omring - Portugal, Ierland en die Wes -Indiese Eilande is almal aangewys.
Maar Elizabeth en haar hoofadviseur, Francis Walsingham, het gou by hul spioene in Spanje verneem dat dit so is armada (die Spaanse en Portugese woord vir "vloot") was bedoel vir 'n inval in Engeland.
En so, in 1587, beveel Elizabeth sir Francis Drake, een van haar mees ervare seekapteins, 'n gewaagde aanval op die Spaanse hawe in Cadiz. Die aanval in April was uiters suksesvol en het die voorbereidings vir die Armada ernstig benadeel - soveel so dat dit Philip genoop het om die invalveldtog uit te stel.
Sir Francis Drake. In 1587 het Drake onlangs teruggekeer van 'n groot plundering -ekspedisie teen Spaanse kolonies in die Nuwe Wêreld.
Dit het die Engelse kosbare tyd gegee om voor te berei op die naderende aanval. Drake se gewaagde optrede by Cadiz het bekend gestaan ​​as 'die baard van die koning van Spanje sing' omdat dit Philip se voorbereiding suksesvol belemmer het.
Vir Philip het sy onvermoë om die beplande invalsveldtog geheim te hou hom baie tyd, sowel as geld, duur te staan ​​gekom.
Santa Cruz se dood
Danksy die aanval van Drake op Cadiz, is die bekendstelling van die Armada vertraag tot 1588. En hierdie vertraging het gelei tot 'n verdere katastrofe vir die Spaanse voorbereidings; voordat die Armada vaar, sterf een van Philip se bekwaamste vlootkommandante.
Die eerste markies van Santa Cruz.
Die markies van Santa Cruz was die aangewese leier van die Armada. Hy was ook al jare 'n toonaangewende voorstander van die aanval op Engeland - alhoewel hy teen 1588 steeds skeptieser was oor Philip se plan. Sy dood in Februarie 1588, net voordat die invalsveldtog van stapel gestuur is, het die beplanning nog meer oproerig gemaak.
Santa Cruz is vervang deur die hertog van Medina Sidonia, 'n edelman wat nie die vlootervaring van sy voorganger gehad het nie.
Philip se ongeduld
Na die uitstel van die inval, het Philip al hoe meer ongeduldig geraak. In Mei 1588 beveel hy Medina Sidonia om die vloot te loods, ondanks die voorbereidings wat nog nie voltooi is nie.
Baie galjoene het dus nie die nodige voorrade gehad nie, soos ervare kanonne en kanonskote van hoë gehalte. Alhoewel dit 'n wonderlike gesig was, het die Armada ernstige foute in sy wapens gehad toe hy vaar.
Hierdie foute het hulself gou geopenbaar in die Slag van Gravelines, waar die Spaanse kanonne ondoeltreffend geblyk het weens die onervarenheid van die bemanning wat dit gebruik het.
Op Midsommersdag in 1509 word 'n 17 -jarige as koning van Engeland gekroon. Hy sou sy koninkryk oor byna vier dekades op die troon verander. Maar wie was Henry VIII? Mens of monster, staatsman of tiran?
Engeland se voortreflike skepe
Anders as die Spaanse galjoene, was die kleiner, veelsydiger Engelse skepe goed toegerus om te veg. Teen 1588 het die Engelse vloot bestaan ​​uit baie vinnig bewegende skepe gevul met kanon- en skutspesialiste wat dodelik was teen vyandelike vaartuie.
Hulle spoed en mobiliteit was ook baie belangrik. Dit het hulle toegelaat om naby die meer omslagtige Spaanse vaartuie te vaar, dodelike kanonvlugte vuurvuur ​​af te vuur en dan weg te vaar voordat die Spanjaarde aan boord kon gaan.
Op 26 Februarie 2021 stort ongeveer 38 meter muur in duie by Hurst Castle, een van 'n reeks belangrike kusforte wat Henry VIII in die 16de eeu gebou het om Engeland te beskerm teen bedreiging van inval deur die Europese moondhede. Onlangs het Dan op sy kajak gegaan om die skade by die kasteel te beoordeel, terwyl hy ook 'n aantal ander versterkings langs die Solent langs die pad besoek het.
'N Gebrek aan vindingrykheid
Medina Sidonia het baie vroeg in die invalsveldtog 'n gulde geleentheid gehad om die Engelse vloot te verslaan. Terwyl die Armada langs die kus van Cornwall seil, het die Engelse vloot weer in die Plymouth-hawe voorsien, wat hulle vasgekeer en uiters kwesbaar vir aanvalle gelaat het.
Baie Spaanse offisiere het aangeraai om 'n aanval op die Engelse vaartuie te begin, maar Medina Sidonia was onder streng bevele van Philip om te verhoed dat die Engelse vloot ingeskakel word, tensy dit absoluut noodsaaklik is. Omdat hy die bevele van Philip tot op die punt wou volg, het die hertog dit vermy om die vloot te betrek. Baie historici voer aan dat dit 'n kritieke fout was.
Die Engelse kon die Spanjaarde uit- en uitskiet tydens die Slag van Gravelines.
Na die Slag van Gravelines-waartydens die Engelse skepe hul beter kanon en behendigheid gebruik het om hul Spaanse eweknieë te seil en uit te skiet-het 'n sterk suidwestewind die Spaanse vloot gedwing om die Noordsee in te gaan. Alhoewel dit groot was, het die Spaanse galjoene nie buigsaamheid gehad nie en kon hulle net met die wind agterop vaar.
Dit was hul uiteindelike ongeduld, want die wind het die oorblywende vloot van Medina Sidonia se vloot weggejaag van die Spaanse leër in Vlaandere. As gevolg van die wind en die Engelse agtervolging kon hy nie omdraai nie, maar Medina Sidonia het noordwaarts voortgegaan en die invalplan is laat vaar.
Die Engelse noem hierdie suidwestewind later die "Protestantse wind"-deur God gestuur om hul land te red.
Die weer het steeds teen die Armada gewerk. Nadat die Engelse vloot sy strewe aan die ooskus van Skotland laat vaar het, het dit gelyk asof die meerderheid van die Spaanse skepe dit veilig sou kon tuisbring. Maar nadat die top van Skotland afgerond is, het die Armada erge storms beleef en byna 'n derde van sy skepe is aan die kus van Skotland en Ierland aan wal gery.
As u 'n goeie geskiedenisopstel skryf, moet u twee dinge op die spyskaart hê:
'N Goeie geskiedenisopstel sal soos 'n hamburger opgestel word:
Elke paragraaf moet soos 'n PEA wees:
Punt: - Elke paragraaf moet begin met 'n punt:
bv. Die Spaanse Armada het misluk omdat dit deur die weer belemmer is.
Bewyse: - U moet dan bewyse hê wat u kan ondersteun. bv. 'In plaas daarvan vaar hulle om die noorde van Skotland, waar storms die meeste van hulle veroorsaak het.
Ontleding: - U koppel dan u punt terug aan die vraag wat u beantwoord. bv. Die weer het die mag swakker gemaak, met slegs 25 skepe wat terug is na Spanje. Dit het die Armada misluk omdat hulle teruggekeer het met die voltooiing van hul plan om Engeland binne te val en dit weer Katoliek te maak. WAAROM MISLUIT DIE SPANSE ARMADA?
Taak 1: Kleur-kodeer die volgende 3 voorbeelde hieronder. Onthou dat elke paragraaf 'n PEA moet bevat:
Eerstens het die Spaanse Armada weens die slegte weer misluk. Oorspronklik moes die Armada op pad na Engeland stop weens die weer. My bewyse hiervoor kom uit 'n brief van 'n Spaanse edelman wat gesê het: "Die seil van die Armada moet vertraag word sodat die weer milder kan word." Die Armada is egter nie vertraag deur koning Filips nie en is na Engeland gestuur.
Die Spaanse Armada het misluk omdat daar swakhede was in koning Philip se plan, byvoorbeeld, die Spaanse Armada -leier hou nie daarvan om op see te woon nie. 'N Aanhaling uit die bronne sê dat hy' geen gesondheid vir die see gehad het nie, want ek weet ... dat ek gou seesiek word '. Die Spaanse Armada sal nie alles wat die Engelse na hulle toe gooi effektief kan hanteer as hul leier nie op die dek kan staan ​​en bevel kan gee nie.
Die Spaanse Armada het misluk omdat daar swakhede in die plan van Philip was. Hy het byvoorbeeld geen hulp ontvang van die Engelse Katolieke, sy leier nie.
Die Spaanse Armada: almal op see
Die nederlaag van die Spaanse Armada word al lank gevier as een van Engeland se grootste vlootoorwinnings. Maar was die Spaanse veldtog van die begin af gedoem om te misluk? Charlotte Hodgman praat met Dan Snow, aanbieder van 'n driedelige BBC-reeks oor die poging tot inval, om meer uit te vind
Gepubliseer: 23 April 2015 om 14:14
'N Gewilde opvatting is dat Engeland se oorwinning teen die Spaanse Armada teen al die kanse gewen is. Stem u saam met die siening?
Glad nie. Toe die Spaanse Armada op 28 Mei 1588 uit Lissabon vaar, was dit amper seker dat dit misluk. Philip II was 'n volledige beheer freak wat geweier het om sy bevelvoerders die outonomie toe te laat om hul eie besluite te neem. Dit was waarskynlik die strengste veldtogplan waarmee enige mag ooit see toe gegaan of opgeruk het.
Dit was die ergste van albei wêrelde vir Philip se bevelvoerders - veral die hertog van Medina Sidonia, wat in die eerste plek nie die bevel oor die vloot wou aanvaar nie. Een van die dokumente waarna ons in die nuwe reeks kyk, is 'n brief wat die hertog geskryf het, wat duidelik maak hoe traag hy was!
Benewens Philip se onwilligheid om bevel te delegeer, waarom was die Spaanse veldtog anders gedoem tot mislukking?
Daar was groot gebreke in die hele invalplan. Dit was eenvoudig onwerkbaar. Die vloot was bedoel om die hertog van Parma - wat aan die bevel was van die Spaanse magte in Nederland - te ontmoet voordat hy mans op die skepe laai en na Engeland gaan, waar die weermag wat onlangs opgestoot het, 'n inval sou begin. Maar om verskillende tegniese redes - getye, tydsberekeninge en die bote self - sou hierdie plan nooit kon werk nie. Die Spanjaarde vaar op die Kanaal met die grootste waarborg van mislukking, wat 'n vreemde idee is.
Wat nog vreemder is, is dat Philip blykbaar onverskrokke was oor die militêre kommer wat deur sy bevelvoerders geopper is. Hy was oortuig dat God 'n manier sou verseker dat sy leër in Nederland sy vloot ontmoet en dat hulle almal op een of ander manier oor die kanaal sou kom. Dit is 'n veldtogplan wat historici Sam Willis en Saul David in die reeks probeer regkry.
U noem dat die armada self 'n swakheid in die Spaanse invalplan was. 'N Vloot met ongeveer 130 groot oorlogskepe kan beslis nie as 'n probleem beskou word nie?
Die probleem was nie soseer met getalle nie - alhoewel die Spaanse magte uitgeput was as gevolg van hul mislukte ontmoeting met die hertog van Parma soos beplan. Die probleem was eerder die ontwerp van die skepe self.
Engeland se skepe is gebou om te veg. Hulle is ontwerp om vinnig te beweeg, om teen die wind op te vaar en 'n groot slag te pak, met baie kanonne aan boord.
Die Spanjaarde, aan die ander kant, het skepe gehad wat ontwerp was vir allerhande verskillende doeleindes, maar wat nie een hiervan besonder goed bereik het nie. Groot, omvangryk en ongemaklik, Philip se skepe is ontwerp om langs Engelse vaartuie op see op te trek en te veg asof in 'n landgeveg: soldate spring aan boord van die vyandelike skepe en veg hand aan hand. Daar was net nie dieselfde klem op artillerievuur as wat die Engelse gehad het nie. As die Spaanse genoeg mans aan boord gehad het, sou die vloot moontlik in Cornwall, Devon of Hampshire kon land en op Londen optrek, net soos William van Oranje 'n eeu later gedoen het. Die feit is egter dat hulle net nie daardie mannekrag gehad het nie. Die inval was regtig 'n waterskeidingsoomblik in die vlootgeskiedenis, aangesien artillerie-afgevuurde skepe die maritieme slagveld begin oorheers het.
Hoe bewus was Philip van Engeland se vlootsterkte? Hy was immers vier jaar getroud met Mary I van Engeland.
Tydens sy relatief kort verblyf in Engeland het Philip korrek geïdentifiseer dat die land se belangrikste verdedigingslinie op see lê. Ironies genoeg het hy eintlik aanbeveel om soveel moontlik skepe te bou vir die verdediging van die Engelse koninkryk. Min het hy geweet dat sommige van hierdie nuwe skepe later sy armada sou aanneem! Maar selfs Philip kon nie die buitengewone vermoë van die Tudor -staat verwag het om soveel manne en goeie skepe te mobiliseer as wat dit gedoen het nie.
Elizabeth se regime was ver van perfek, maar dit het wel toesig gehou oor die bou van 'n paar baie goeie sogenaamde rasgeboude galjoen. En dit kan matrose mobiliseer deur 'n byna unieke dienspligstelsel te gebruik. Ek het kontemporêre dokumente in die Britse biblioteek gesien wat 'n lys van elke veerbootman, rivier en visserman bevat wat vir vlootaktiwiteite gemobiliseer kan word.
Dit is dus regverdig om te sê dat Engeland voorbereid was op 'n inval?
Ja en nee. Die verhaal van die Spaanse Armada is een van Elizabeth se penne-knyp soveel as enigiets anders. Ammunisie opraak op haar skepe omdat sy nie die nodige fondse voorsien het nie, en die voorsiening was ook taamlik swak, in die mate dat baie matrose redelik siek geword het.
Engeland se landmagte was totaal nutteloos en kon in 'n japtrap verslaan gewees het, maar die vloot was voorbereid binne die finansiële beperkings waaronder Elizabeth haar bevind het.
Die vloot van Engeland was ontwerp vir kusverdediging, ideaal om uit die hawe te ruk, 'n indringermag te verslaan en dan weer in die hawe terug te jaag.
'N Ander gewilde verhaal is dat Engeland die oorwinning te danke het aan die weer ...
Kom ons kry een ding reg. Die Spaanse Armada is katastrofies verslaan tydens die slag van Gravelines. Na die geveg is die beskadigde Spaanse vloot na die vlak voor die kus van Nederland gery, maar 'n verandering in windrigting het hom eintlik in staat gestel om in die Noordsee te hink, weg van die Engelse vloot. Dit was eers toe die oorblyfsels van die armada om Noord -Skotland en verby die ooskus van Ierland gevaar het, dat dit deur die elemente geteister is. Enige strategiese bedreiging wat die Spaanse vloot vir die Engelse troon ingehou het, was reeds by Gravelines vernietig.
Dan Snow aangebied Armada: 12 dae om Engeland te red op BBC Two in 2015.
Waarom het die Spaanse Armada misluk? - Geskiedenis
In die laat 1500's het die Spaanse ryk die grootste supermoondheid ter wêreld geword. Hulle het begin om elke land rondom die Karibiese Eilande te oorheers, tot in Noord- en Suid -Amerika. Hulle het selfs die grootste konsentrasie vlootmag ooit bymekaargemaak. Baie Europese lande was baie bang vir die konstante groei en rykdom van Spanje. Met hierdie groei en mag is baie lande deur Spanje geïntimideer en het selfs beweer dat Spanje wreed was teenoor ander Europese inboorlinge, veral dié uit Engeland. Spanje was gedurende die 16de eeu 'n oorheersende nuwe wêreldmoondheid wat gebiede oor die hele wêreld uitbrei. Hulle verower gebiede in Afrika, Noord- en Suid -Amerika, die Karibiese Eilande en selfs in die Filippyne. Met hierdie groot uitbreiding van die ryk het koning Philip II sy oë op Europa, en veral Engeland, gerig. Spanje was Katoliek en wou 'n Katolieke Wêreld hê. Philip was 'n man wat gedryf is deur godsdienstige obsessie, hy het probeer om die Katolieke Kerk uit te brei en in sy pad was Protestantse Engeland.
In die vroeë 1500's het Spanje en Engeland van die begin af 'n baie goeie verhouding gehad, wat die vraag laat ontstaan: wat was die redes vir die Spaanse Armada? 'Waarom wou Spanje koningin Elizabeth van Engeland te veel gooi? As Spanje ook so 'n sterk en uitgestrekte ryk was, 'Waarom het die Spaanse Armada so jammerlik gefaal? Die redes wat in hierdie referaat bewys moet word, is dat die Spanjaarde te selfversekerd en onder voorbereid was. Daar was ook baie slegte besprekings oor koning Filips II se kant oor die voorbereiding van 'n aanval op Engeland.
Aan die begin het Spanje en Engeland twis gehad, maar meestal was hulle baie hartlik en vriendelik met mekaar op politieke vlak. Hulle het ook 'n gemeenskaplike vyand gehad, Frankryk. Met hierdie gemeenskaplike vyand het hulle natuurlike bondgenote gebly.  Dit sou egter binnekort verander toe die Engelse die Anglo-Spaans as 'n "ongewenste" ras begin beskou het, en gesoek het na die beste belange van hul soewereine, om hierdie rede, koningin Elizabeth I. 
Filips II was getroud met Maria I, Elizabeth se halfsuster, en gedurende daardie tyd was Engeland Katoliek. Dit het Philip II beheer oor die hele Engeland gegee, en maklike toegang vir sy Spaanse skepe om na die Spaanse Nederland te reis. Met die beheer van die Engelse kanale, kon Philip sy troepe stasioneer en voorsien wanneer hy wou.  Maar in 1558 sterf Maria I koningin van Engeland, en koningin Elizabeth I neem die troon in. Philip II wou nog steeds bande met Engeland hê, en daarom het hy Elizabeth I. voorgestel, maar dinge het nie verloop soos Philip dit voorgestel het nie. Elizabeth I was die dogter van Henry VIII, en hul gesin was uit 'n streng protestantse familie. Elizabeth Ek het nie op Philips se voorstel gereageer nie. Dit het Philip baie ontstel omdat hy geglo het dat Elizabeth nie eens 'n wettige troonopvolger was nie, en dat Mary Queen of Scots, die groot katolieke kleindogter van Henry VII, koningin moes gewees het. 
Die feit dat Philip II geen direkte verbinding met die Engelse troon gehad het nie, het hom nou bekommerd gemaak oor sy moontlike beheer oor Engeland. Om sake te vererger, het koning Filips II van Spanje vir Dom Troon, die koning van Portugal, die troon verslaan. Antonio vlug na Engeland, en toe hy daar aankom, ontvang koningin Elizabeth hom met ope arms en gee hom al die nodige benodigdhede, militêre en finansiële ondersteuning. Philip was woedend oor hierdie besluit van haar. Dit het die vriendskap tussen beide lande nou in gevaar gestel. Dit het Philip ook mal gemaak omdat daar nou 'n moontlike bedreiging vir die veiligheid van Spanje en die weerstand van die Spaanse oorheersing van Europa bestaan. 
Net 'n jaar nadat Antonio skuiling by koningin Elizabeth gevind het, was daar nog 'n man wat 'n doring in Philips se kant was, naamlik sir Frances Drake. Drake was 'n seekaptein en privaat in die Elizabethaanse tydperk. Drake het die Spaanse skeepsvaart van die Wes -Indiese Eilande aangeval. Spanje het baie skepe verloor aan hierdie aanvalle wat groot hoeveelhede silwer deur Drakes seerowers vervoer het. Vir die Engelse word Drake as 'n dapper held beskou, maar vir die Spanjaarde was hy niks anders as 'n seerower nie. Hierdie klopjagte is ook gedoen onder die bewussyn van koningin Elizabeth I. Nie net het sy die strooptogte goedgekeur nie, maar sy het Sir Francis Drake gereageer vir sy lojaliteit en dapperheid namens Engeland. Die Spaanse kon dit nie aanvaar nie, wat hulle nog meer woedend gemaak het.  Hierdie aanvalle het voortgeduur, selfs tot die teistering van die skepe wat die Nederlandse rebelle van Spanje in die Spaanse Nederland gehelp het deur ook op hul skepe te klim en te val.  Sir Frances Drake het 'n werklike probleem vir Spanje begin word, aangesien sy persoonlike vendetta teen die Spaanse ryk 'n deurlopende aggressie was.
In Julie 1581 het Philip nog meer probleme ondervind. Daar het meer spanning in die Lae Lande (Nederlanders) begin toeneem. Die staatsgeneraal van die Nederlandse Lae -lande het genoeg van die beheer en belasting wat Philip hulle opgelê het en besluit om 'n onafhanklikheidsverklaring te verklaar, genaamd die Act of Abjuration. As 'n ekstra belediging het koningin Elizabeth I begin om die hertog van Anjou, wat deur die Nederlanders soewereiniteit gebied is, te vergesel en wat ook saamgesweer het teen Spaanse troepe in Vlaandere. 
Dit was nou 'n groot probleem vir Philip, want Elizabeth I het nie net die hof na Anjou begin nie, maar sy het hom finansieel ondersteun deur hom 'dertigduisend pond' te gee, waarin hy besluit het om die stad Cambrai te beleër en te verower, wat hy suksesvol gedoen het.  As daar nog nie genoeg probleme vir Filips II was nie, sou Philip daarna oor die rand gooi. In 1587 word Mary, koningin van Skotte, wat vermoedelik die ware troonopvolger van Engeland sou wees, daarvan beskuldig dat sy die lewe van koningin Elizabeth bedreig het, sodat Elizabeth haar tereggestel het. 
Om alles te kroon, het Philip II nuus gekry dat koningin Elizabeth 'n verdrag met die Nederlanders onderteken het en dat Sir Frances Drake onderweg na Indië sou vaar om Spaanse gebiede soos Vigo en Bayona aan te val. Hy beroof ook plekke soos San Cristobal en vang Santo Domingo in die Karibiese Eilande. Sy onstuimigheid het ook nie daar gestop nie. Hy neem ook Cartagena en verbrand St. Augustinus vir die plesier. Dit was die breekpunt van koning Filips II, hy kon nie die feit hanteer dat hy sy uitgestrekte Katolieke ryk verloor het of meer Katolieke sien doodmaak nie, en daarom besluit hy om die saak in eie hande te neem.
Die eerste keer dat daar iets gesê is oor 'n moontlike vergelding teen Engeland, was in Desember 1581. Daar het onder vriende en bondgenote gepraat om 'n leër op te rig om teen Engeland te veg, maar niks was amptelik nie. Op die oomblik het Philip egter niks gedoen om so 'n armada teen Engeland voor te berei nie, maar na alles wat teen hom saamgesweer het, was dit beslis iets wat hy oorweeg het.  Koning Philip II se voorneme was om enige moontlike praatjies oor die aanval op Engeland stil te hou, maar die koning het 'n groot mond gehad as dit by skinderpraatjies kom, dit was sy eerste fout. Daar was reeds ander wat saamgesweer het teen Engeland, soos die Skotse Katolieke. Die woord van vyandigheid teenoor Engeland het vinnig versprei, en teen 1583 was daar sprake van 'n moontlike inval deur 'n 'Spaanse Armada' op Engeland.  Die probleem met praatjies oor 'n moontlike inval het die Engelse 'n rooi vlag gegee en is bewus gemaak van die moontlike inval van Spanje. Daar is jare lank gepraat oor die moontlike bedreiging van inval, maar niks het gebeur nie. In 1586 het Engeland egter die behandeling van 'n inval ernstiger begin neem. Koningin Elizabeth het baie geheime agente of spioene begin stuur om te ondersoek of die Spanjaarde hierdie voorbereidings tref of nie. Elizabeth het 'n idee dat hierdie inval met Skotland sou gebeur, en nie noodwendig op Engeland nie. In elk geval was die koningin nog glad nie bekommerd dat die Spanjaarde enige van die twee lande sou binnedring nie.  Terwyl koning Filips II aanvanklik sy vlootoffisier verwerp het, het Santa Cruz se idee om teen Engeland te gaan vir katolieke bevryding, maar uiteindelik het hy gedink dat dit beter sou wees dat "die oorlog geveg word as vermy".  In die oë van koning Filips II was Spanje God se land, en dit was deur God se ontwerp dat hulle Engeland verower. Met hierdie groot godsdienstige missie waarvoor Philip verplig was, het hy 'n sterk militêre bevelvoerder nodig gehad om sy magte in die stryd teen Engeland te lei. Hierdie man was Santa Cruz. 
Santa Cruz was 'n baie intelligente bevelvoerder en het goeie idees en planne gehad oor hoe om hierdie groot armada wat die Spanjaarde beplan het, te orkestreer. Dit was Santa Cruz se idee om honderd-en-vyftig skepe bymekaar te maak, insluitend al hul beskikbare gevegskepe, swaar gewapende handelaars, veertig groot vragvaartuie en nog driehonderd-en-twintig hulpvaartuie. Dit was altesaam vyfhonderd en tien skepe, met na raming dertigduisend seelui, en sestigduisend soldate. Dit is wat Santa Cruz beraam het dat dit sou neem as Philip Engeland wou inneem. Met 'n slegte rekord van skuld en bankrotskappe van King Philips, was dit egter byna onmoontlik vir hom om te bekostig. As gevolg van die onvermoë van die Kings om die politiek en sy finansies te beheer, het dit vertragings in die beplanning van die armada veroorsaak, en het Santa Cruz geen tyd gegee om op te tree nie.  Bo en behalwe hierdie finansiële probleme wat Philip gehad het, het dit die saak vererger toe sir Francis Drake die hawe van Cadiz in 1587 aanval, wat 'n aantal skepe wat vir die armada voorberei is, vernietig en beskadig. 
Santa Cruz was 'n baie onafhanklike man en het ondervinding in militêre aangeleenthede. Hy het geweet wat gedoen moes word om 'n suksesvolle vlootmissie uit te voer. Maar Philip sou soms deur Santa Cruz aanstoot neem, dan sou Philip Santa Cruz die skuld gee vir die vertragings en mislukkings, terwyl dit in werklikheid net 'n slegte oordeel van Philip was. Uiteindelik was Santa Cruz egter ongeveer twee en sestig jaar oud en was hy nie gesond nie. Hy is in 1588 in Lissabon oorlede, sommige sê dat dit as gevolg van ouderdom was, ander dat dit moontlik op bevel van die koning was.  Om hom te vervang, het Philip reeds iemand in gedagte gehad, 'n ryk edelman met die naam Medina Sedonia. Hierdie Medina -karakter is hoofsaaklik gekies vanweë sy rykdom en standbeelde. Hy was 'n onwaarskynlike kandidaat vir die pos. Medina Sidonia was 'n landman, "sonder vorige oorlogservaring." Dit beteken dat Medina geen vlootoorlogservaring gehad het nie en geen idee gehad het hoe om 'n vlootmag van duisende mans te beveel oor hoe om op die see te veg nie. Dit was 'n slegte besluit van Philip se kant af.  Daar is gesê dat dit miskien 'n 'Omen' was wat die Spaanse Armada van die begin af ondervind het, en dat Santa Cruz sterf een ding was, en om iemand anders in beheer te stel wat minder geskik was vir die werk, hertog van Medina Sidonia was 'n ander.  Hierdie generaal Medina Sidonia was nie net nooit aan boord van 'n skip nie, maar daar word gesê dat hy ook seesiek sou word. Waarom koning Philip ooit 'n man soos hierdie sou kies om die grootste vloot van alle tye te lei, is ondenkbaar.  Die enigste rede waarom die Medina Sidonia selfs die pos van bevelvoerder was, was dat hy almal in adel oortref het en 'n hoogs verhewe sosiale status het waarmee niemand kon meeding nie. Hierdie sosiale status was 'n baie belangrike ding vir die Spanjaard, maar hierdie besluit kan hulle uiteindelik die Spaanse lewens gekos het. 
Met hierdie sogenaamde burokratiese bevelvoerder wat nou in beheer was, was daar nog baie om te leer en voor te berei voordat ons hierdie seereis sou onderneem. Dit het baie vertragings veroorsaak en die Spaanse Armada het langer geneem om te vaar. Dit het Engeland 'n nog beter voordeel en tyd gegee om voor te berei om teen 'n aanval te verdedig. Alhoewel daar vir 'n paar maande nog niks gebeur het nie, het die Engelse spioen nog steeds geen woord gehad oor wanneer 'n Spaanse Armada mag begin nie.  Dit het die Engelse egter nie gekeer om die Engelse kanaal voortdurend dop te hou nie.
Dit het gelyk asof koning Philip II dit baie moeilik gehad het om besluite te neem, en goed daarmee. Hy was ook nie bereid om iemand vir hom te laat besluit nie. Dit lyk asof die koning in sy vroeëre jare 'n versigtige man was, traag en traag om op te tree. Maar toe hy by die Armada aangekom het, het hy baie impulsief, koppig en irrasioneel geword. Philip was so gefokus op sy godsdienstige pogings om 'n Katolieke wêreld te skep, dat hy sy oorlogsvoorbereiding op geloof in God begin plaas het. Hy het geglo dat God vir hom 'n manier sou berei om sy werk te volbring. 
Die Armada het op hierdie stadium lank genoeg vertraag. Ongeag al die terugslae van die burgemeester, was Philip II verplig om na die Engelse kanaal te vaar en na Engeland te gaan. Met die Spaanse Armadas honderd en dertig skepe, was die armada se plan om Vlaandere te vaar om die hertog van Parma te ontmoet, wat Philip se neef was. Dan sou hulle saam na Engeland vaar, wat hulle geglo het Engeland deur hul magte sou oorweldig, en uiteindelik die ketterske koningin sou vang.  Wat die Spaanse nie kon verstaan ​​nie, was dat daar eerstens geen geheim was dat die Engelse geen idee gehad het van die Spaanse Armada nie, wat hulle wel gehad het. Tweede Engeland het nie net Spy's nie, maar 'n wag op die kranse van Engeland en Wales. Derdens, hoe het hulle verwag om honderd-en-dertig skepe verby Engeland te vaar, deur die eng pas van Engeland en Frankryk na Vlaandere te reis en deur niemand gesien te word nie?
Terwyl die Spaanse Armada deur die Engelse Kanaal vaar, vaar die seil in 'n halfmaanformasie, byna 'n halfmaanvorm, en reis baie naby aan mekaar.
Terwyl die Engelse voortdurend na hul kus kyk, die tweede keer dat die Spaanse Armada deur die Engelse kanaal kom, word hulle opgemerk en bakens is langs die kus aangesteek en 'n boodskap deur die hele land gestuur.  Dit het veroorsaak dat Drake en sy magte voorberei het om teen die armada te vaar. Op daardie dag waai die gety van die rivier die Tamar egter noordoos na hulle in Plymouth, sodat hulle nie hul skepe uit Davenport kon kry nie. Daarom besluit hulle om die gety uit te wag en 'n bakkie te voltooi.  Dit sou die mees geskikte oomblik gewees het om op die Engelse skepe te slaan terwyl hulle eerbiedig was en vasgekeer was in die hawe van Plymouth, dit sou hulle selfs 'n oorwinning kon behaal, maar Philip II het sy magte aangesê om nie te probeer toeslaan nie, tensy dit absoluut noodsaaklik is . Boonop fokus Philip meer daarop om met sy ander magte in Vlaandere te vergader dat hy nie die geleentheid aangegryp het nie. Nog 'n belangrike besluit wat Philip geneem het, wat hom moontlik die oorlog gekos het, as hy die geleentheid sou aangryp.
Die gety het uiteindelik gedraai, en die Engelse skepe het uit Plymouth vertrek om die vyand die hoof te bied. Aangesien die gety nog teen hulle was, moes die Engelse in die wind waai en daarteen vaar; hulle het 'n tegniek gehad om te skei, drake -groepe het langs die kus gegaan terwyl die ander deel van die groep see toe vaar. Hulle tegniek was om om die Spaanse skepe te vaar en agter hulle aan te kom. Hulle het kleiner skepe en minder manne, sodat hulle vinnig om die Spaanse vyand sou vaar en hulle met hul gewere onderdanig sou maak. 
Hierdie twee magte het in verskillende formasies gereis en het verskillende vegtegnieke gehad. Die Spanjaarde het 'n halfmaanformasie gebruik wat styf aan mekaar was, wat dit moeilik gemaak het om te beweeg. Die Engelse gebruik egter 'n tegniek genaamd line -string formasie, wat beteken dat hulle mekaar die een na die ander volg, sodat die bevelvoerder die voortou kan neem. Spanje sou gryphake gebruik om aan die ander skepe vas te trek en die skepe bymekaar te trek om aan boord te kom. Die Engelse sou 'n afstand van die Spanjaarde hou en probeer om hulle met hul gewere aan te val. Dit lyk asof die Engelse beter vorming gehad het, maar nie een van die gevegstegnieke het van beide kante gewerk nie. Die Spanjaarde was te ver weg van die Engelse dat hulle hul worstelhake kon gebruik. Die Engelse was te ver van die Spanjaarde om hulle met hul gewere te slaan. Die Engelse skepe was meer gevorderd, kleiner en meer manoeuvreerbaar. Terwyl die Spaanse skepe baie swaar gebou was, uit die water, en baie omslagtig. Die Spaanse Armada was egter nog ongedeerd, ongeskonde en groter as ooit.
Daar was egter nog slegte nuus vir die Spanjaarde; hulle het nog niks van hul troepe in Vlaandere gehoor nie, en of hulle gereed was om teen Engeland te help veg. Na die eerste mislukte poging om die armada aan te heg, het die Engelse hergroepeer en die wind agter die armada in hul guns gekry. Drake het sy magte beveel om in vier groepe op te breek om sy magte maksimum vryheid te gee om onafhanklik te veg. Drake het sy groep suid geneem en die ander uit die noorde, en die ander twee groepe was daarop gemik om die sentrum aan te val. Drake had distracted the Spanish commander at a critical moment in the battle, and instead of turning into the sheltered waters of the Solent, now the Spanish looked to be heading toward the most fearsome waters of the English Channel and English sand banks which forced the Spanish to turn back towards the open sea. However the Spanish still headed toward flounders to meet up with Parma's Army without the knowledge of their help or readiness. 
Die Spanish monarch, Philip II, was angry that Queen Elizabeth gehad het not punished Sir Francis Drake and other English seadogs for plundering Spanish ships. He felt it was his duty to invade and conquer England in order to convert the country back to the Church of Rome.
Also, why did the Spanish Armada fail tactics? The most important reason the Spanish Armada failed was because the English gehad het better leadership than the Spanish. Moreover, when Medina Sidonia gehad het a chance to attack the trapped English fleet at Plymouth Harbour, he instead sailed past. As a result, he missed an opportunity to easily defeat the English fleet.
Die Spanish Armada set sail from Spain in July 1588, with the mission of overthrowing the Protestant Queen Elizabeth I and restoring Catholic rule over England. When Mary died childless in 1558, her very Protestant half-sister Elizabeth, daughter of Henry's second wife Anne Boleyn, came to the throne.
Die defeat van die Armada was a major turning point in English history. It saved the throne of Elizabeth I and guaranteed English independence from Spain. Die Spanish saw the invasion as a crusade and one that would stamp out the heresy of Protestantism in England.
Ask who is achieving their objectives? m.a.w.
Maar hoe? What scares sailors, especially in wooden ships - fire?
Vrywaring: Hierdie werk is deur 'n student ingedien. Dit is nie 'n voorbeeld van die werk wat deur professionele akademiese skrywers geskryf is nie. Hier kan u 'n professionele werk bestel. (Vind 'n prys wat by u behoeftes pas)