Nuuskommentaar: Coligny wys dat woorde wek, maar waarhede trekPieter Doorewaard en Phillip Schutte vroeër in die hooggeregshof in Mahikeng. (Foto: Mia Spies/eNuus) Pieter Doorewaard en Phillip Schutte, die sogenaamde Coligny-2, is Vrydag deur die appèlhof in Bloemfontein onskuldig bevind op al die aanklagte teen hulle. Die saak spruit uit die dood van Mathlhomola Moshoe wat in April 2017 deur die twee mans gevang is terwyl hy sonneblomme gesteel het. Die aanklagte en ondersteunende bewyse teen die Coligny-2 was uit die staanspoor twyfelagtig, om die minste te sê. Die staat se enigste getuie was van die begin af onbetroubaar. Hy het herhaaldelik sy eie weergawes van die gebeure weerspreek. Daar was basies geen objektiewe bevestigende bewysstukke vir sy storie nie. Ook het hy ná sy getuienis by ŉ plaaslike geestelike leier gebieg dat hy nooit eens teenwoordig was nie en sodoende nooit die sogenaamde moord sien afspeel het nie. Daar is min tot geen aandag aan die feite gegee nie. Dit is ondenkbaar dat die staat enigsins ŉ moordsaak hiermee kon aanvoer. Wat egter meer ondenkbaar was, was die gepaardgaande skuldigbevinding. Enorme politieke druk het met die verloop van die saak opgebou. Die twee mans is gebrandmerk as stereotipiese agterlike, plattelandse wit rassiste. Die seun is as onskuldige slagoffer geskets wat aan die hand van rassisme en pure haat gesterf het. Supra Mahumapelo, destydse premier van Noordwes, het ook by sy begrafnis beweer dat rassisme aan die werk was – Doorewaard en Schutte sou nooit die moord pleeg as dit ŉ wit kind was nie. Mense soos Mahumapelo het deurgaans aangevoer dat hulle net op soek is na geregtigheid. ŉ Swart kind het gesterf en hulle wil bloot verseker dat sy lewe en dood nie ongesiens verbygaan nie. Wat is dan nou verkeerd daarmee? Hulle is net op soek na ŉ nierassige samelewing waarin swart en wit gelyk behandel word – ŉ wêreld waarin geregtigheid vir onderdrukte swart mense ook geskied. Hierdie mense sê woorde soos “geregtigheid”, “regverdigheid” en “nierassigheid”, maar bedoel eintlik iets heel anders. Ons wat dit hoor, aanvaar dat hulle die woorde gebruik met die ware betekenis ingedagte. Die waarheid is dat hulle een ding sê, maar die teenoorgestelde bedoel. Hierdie is die perfekte lewende voorbeeld van George Orwell se “doublespeak” wat hy in sy boek Nineteen Eighty-Four beskryf. “Doublespeak” verdraai en vermom doelbewus woorde se ware betekenisse om dit heeltemal ander betekenisse te gee vir jou eie politieke gewin. Geregtigheid is nie om met eerlikheid en billikheid aan ander reg te laat geskied nie. Geregtigheid is om in ŉ wit-swart-interaksie waar die swart mens benadeel is, altyd die wit rassis te blameer – ongeag die feite. Regverdigheid is nie ŉ onpartydige en eerlike beoordeling van sake nie. Regverdigheid is swart verontskuldiging in die lig van ewige wit skuld – ongeag die feite. Nierassigheid is nie ŉ wêreld waarin alle rasse gelykwaardig behandel word ongeag hul ras nie. Nierassigheid is ŉ wêreld waarin wit mense onderdruk word en swart mense voorgetrek word uitsluitlik weens hulle velkleur – ongeag die feite. In hierdie wêreld maak woorde se betekenis nie meer saak nie. Feite en werklikhede maak veral nie saak nie. Die enigste ding wat belangrik is, is hoe ŉ mens die narratief gaan laat wen. Hierdie narratief van wit skuld en swart onskuld sal sodoende elke keer op presies dieselfde manier uitspeel – ongeag die feite. Dit is hierdie oneerlikheid wat die Coligny-2 steeds agter tralies wil sien – ongeag die feite. Hierdie mense voel ŉ veer oor Doorewaard en Schutte se onskuld. Indien twee onskuldige mans se lewens en reputasies in die proses verwoes word, is dit nou maar so – dit is die klein prys wat betaal moet word om hierdie mense se weergawe van geregtigheid te laat geskied. “Rassiste moet weet hulle is breinloos en nikswerd en ons is nie bang vir hulle nie. Hierdie land behoort aan ons almal. As rassiste nie hier gelukkig is nie, moet hulle gaan. Vir diegene wat in nierassigheid glo, is die toekoms blink.” Panyaza Lesufi, LUR vir onderwys in Gauteng, het natuurlik ook gal gebraak oor die twee se vryspraak. Lesufi het al die kuns van “doublespeak” vervolmaak. Mense wat op soek is na billike, objektiewe geregtigheid gebaseer op feite is rassiste. Mense wat wit mense outomaties as skuldig aanvaar, is nie rassiste nie. ŉ Wêreld waarin wit mense uitsluitlik en onregverdig op grond van hulle ras hanteer word, is nierassig. ŉ Wêreld waarin individuele optrede en feite saak maak, is rassisties. Die EFF wil ook nou dié uitspraak uitdaag en omdraai. Hulle beaam Lesufi se mening dat twee onskuldige (wit) mans wat vrygespreek is, ongeregtigheid veroorsaak. In hulle wêreld is wit mense skuldig en rassisties bloot omdat hulle wit is. Sodoende moet hulle ongeag die waarheid skuldig bevind word. “Doublespeak” is oneerlik. Gewone mense wil ook ŉ wêreld hê wat werklik nierassig is en waarin regverdigheid en geregtigheid geskied – nie die verdraaide weergawe nie, maar die werklike weergawe daarvan. Sodoende laat “doublespeak” gewone mense skuldig of verdwaas voel. Ons wil dan ook geregtigheid en nierassigheid hê – net nie die oneerlike weergawe nie. Tog word ŉ mens as rassis uitgekryt wanneer jy die eerlike weergawe van nierassigheid en geregtigheid ondersteun. Hierdie mense gaan jou as rassis uitkryt ongeag wat jy doen – bloot omdat jy wit is. Indien iemand jou haat weens jou velkleur, gaan jou optrede regtig nie saak maak nie. So gaan dit ook nie veel vir hulle beteken as jy hulle narratief steun nie – dit gaan jou beslis nie van hulle oordeel vryspreek nie. Hulle leë aanklagte van rassisme moet eintlik net nie meer vir ons saak maak nie. Hulle definisie van ŉ rassis só ver verwyder van die werklikheid. Dit behoort werklik eintlik geen verskil aan jou gemoed of gewete te maak wanneer mense soos Malema, Mahumapelo en Lesufi jou ŉ rassis noem nie. Dit wat jý dink ŉ rassis is en dit wat húlle dink ŉ rassis is, is wêrelde van mekaar verwyder. Solank as wat ons húlle definisies van rassisme ernstig opneem, gaan hulle mag oor ons hê. Ons moet net dié morele mag van hulle verwyder. Ons moet al meer besef – hulle woorde klink dalk verskriklik, maar op die ou einde maak die waarheid saak.