Uit die ban van die dood!
"Maar God het Hom van die smarte van die dood verlos en Hom uit die dood laat opstaan. Dit was immers vir die dood onmoontlik om Hom gevange te hou."- Handelinge 2:24.
In die afgelope jaar het ons weer 'n paar keer voor die pynlike situasie te staan gekom waar familielede en vriende, waarmee ons 'n lang pad saamgeloop het, deur die dood van ons weggeneem is. Om iemand wat vir jou dierbaar is aan die dood af te staan is nie maklik nie, veral ook nie as dit jou kind is nie. Dit is net wanneer jyself deur hierdie smarte gegaan het, dat jy werklik met iemand anders in dieselfde situasie kan meeleef. As iemand vir jou sou sê: "Ek weet hoe jy voel", vra ek: "regtig?" En nee, dit is glad nie dieselfde as toe jou hondjie dood is nie!
Die dood in sigself is 'n ontsettende mag voor wie ons almal die een of ander tyd moet buig. En daar is niks wat die dood kan stuit nie - uitstel miskien. Maar dan keer hy tog weer met mag terug, totdat die dokter magteloos sy kop moet skud, en die geliefdes moet toekyk hoe 'n lewe deur die dood weggeruk word. Die dood werp sy sombere skaduwee oor elke lewenspad, gaan by geen huis verby nie, en vra nie of hy jou geluk mag kom versteur nie.
Wanneer 'n mens voor die dood te staan kom, help menslike woorde van vertroosting nie veel nie. Kan dit die geliefde terugbring? Want dit is wat jy in jou hart begeer. Maar jy moet staande bly, en dan is die enigste wat jou staande hou, jou geloof! Want ons het deur al ons smarte heen tog 'n wonderlike vooruitsig. En hierdie vooruitsig het ons in Jesus Christus. Want Hy is na ons gestuur om ons uit die ban van hierdie mag te verlos!
Ja, en Hy het dit gedoen deur self die pad van die dood VIR ons te loop. Want Hy is magtiger as die dood. Jesus het immers self gesê: "Daarom het die Vader My lief, omdat Ek my lewe aflê om dit weer te neem. Niemand neem dit van My af nie, maar Ek lê dit uit Myself af. Ek het mag om dit af te lê en Ek het mag om dit weer te neem. Hierdie gebod het Ek van my Vader ontvang."(Joh 10:17-18). Vir ons onthalwe het Hy toegelaat dat die dood sy aardse lewe van Hom wegneem; dat sy siel en liggaam uitmekaar geskeur word en dat sy liggaam in die graf neergelê word. Maar in plaas daarvan dat die dood oor Hom getriomfeer het, het Hy oor die dood getriomfeer. Want die dood kon Hom nie gegryp het as Hy dit nie self toegelaat het nie, en kon Hom ook nie langer gehou het as wat Hy self vooruit bepaal het nie.
En as dit nou so is dat Jesus se opstanding uit die dood nie die trane by die oop graf van 'n geliefde kan afvee nie, moet dit vir ons tog die vrede gee dat ons kan weet dat daar grense is aan die dood se mag oor ons. Ons weet dat daar 'n nuwe dag aan die kom is, en daarom kan ons deur al ons trane heen jubel. Want voordat Jesus Hom vrywillig aan die dood oorgegee het, het Hy aan sy dissipels alles vooruit vertel van die nuwe bedeling: "Ek gaan om vir julle plek gereed te maak nie. En as Ek gegaan het en vir julle plek gereed gemaak het, kom Ek terug en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is." (Joh 14:2). Ook aan Martha het Hy gesê: "Ek is die opstanding en die lewe; wie in My glo, sal lewe al het hy ook gesterwe; en elkeen wat lewe en in My glo, sal nooit sterwe tot in ewigheid nie." (Joh 11:25-26).
En ons het nog iets om oor te jubel! En dit is nie net dat die dood vir Jesus en almal wat in Hom sterf, nie kan vashou nie, maar dat die dood ook self vernietig sal word. Die Skrif sê dit vir ons: "Die laaste vyand wat vernietig word, is die dood." (1 Kor 15:16). Dan kan ons dit saam uitjubel: "Dood, waar is jou angel? Doderyk, waar is jou oorwinning?" (1 Kor 15:15).
As ons dan te staan moet kom by die oop graf van 'n geliefde, kan ons met sekerheid nasê: "Die see het die dooies teruggegee wat daarin was, en die dood en die doderyk het die dooies teruggegee wat in hulle was ....Toe is die dood en die doderyk in die vuurpoel gegooi." (Openb 20:13-14). "Hy sal al die trane van [ons] oë afdroog. Die dood sal daar nie meer wees nie. Ook leed, smart en pyn sal daar nie meer wees nie. Die dinge van vroeër het verbygegaan." (Openb 21:4).
Dit is ons troos, want ons weet dat in lewe en in sterwe ons aan ons Saligmaker, Jesus Christus, behoort!
Die woorde van dr A Kuyper kom hier te pas: "Laat ons nooit die band verslap wat ons aan die Lewensvors verbind nie. Laat ons die lof van ons Heiland besing, want ons lewe nie meer uit die dood vir die dood nie, maar uit die opstanding van Christus vir die ewige lewe. Laat ons ons geloof só uitstraal na die wêreld, dat ander deur ons die Vors van die Lewe kan leer ken."