Ouers se wroeging 3 jaar ná kind by naskool sterfChené Pretorius. Foto: Verskaf Byna drie jaar nadat ŉ Gautengse egpaar se lewe onherroeplik verander het toe hul sesjarige blondekopdogtertjie by ŉ naskoolsentrum gesterf het, worstel die ouerpaar steeds met talle vrae oor wat daardie dag gebeur het. Chené Pretorius, ŉ gr. 1-leerder aan Laerskool Oosterkruin in Germiston, was op 20 April 2015 oudergewoonte by die naskoolsentrum toe die tragiese voorval gebeur het. ŉ Motorhek by die naskool het bo-op haar geval en sy is op slag dood. Chené is wel deur paramedici na ŉ hospitaal gehaas waar sy amptelik dood verklaar is. “Ons lewe staan stil sedert daardie dag. Hoe kan ŉ mens vrede vind as jou kind so tragies sterf en amper drie jaar later het jy steeds geen antwoorde nie? Terwyl die res van die wêreld net aangaan, sit ons nog steeds met al die vrae,” sê Claudia Koch, Chené se ma. Koch en haar man is oortuig dat nalatigheid die rede vir Chené se dood was en meen iemand moet aanspreeklik gehou word. Sy sê dat hulle egter steeds geen antwoord ontvang het of iemand vervolg gaan word of nie. “Volgens die owerhede is die dossier van die ondersoek by die hof ingedien en word daar nou gewag op ŉ beslissing. Ons het vir ŉ baie lang tydperk gewag om die dossier volledig by die ondersoekbeampte te kry. Daar was baie lank soveel probleme met dokumente wat nie volledig was nie,” sê sy. “Daar was talle vertragings in die ondersoek, soos uitstaande verslae oor die toneel en toe ŉ uitstaande verslag van die maatskaplike werker. Ons moes ook ons verklarings weer laat oordoen en daar moes weer ŉ onderhoud [met die hoof van die naskoolsentrum] gevoer word. Die mense is gevoelloos. Dit maak seer om só lank te wag en niemand wil vir ons sê hoekom my kindjie daardie dag by die hek was en nie by haar klassie agter ŉ tweede hekkie waar sy moes gewees het nie.” Claudia Koch en haar dogtertjie, Chené. Foto: Verskaf Koch meen daar was nie behoorlike toesig by die naskoolsentrum nie en die tragedie kon verhoed gewees het. “Ons wil net afsluiting hê. My hande voel afgekap en dit voel asof ek my kind gefaal het. Dit is al amper drie jaar en my moederhart bly stukkend. Hoe beweeg ŉ mens aan ná so iets?” sê sy. Koch wil graag ander waarsku om seker te maak daar is verlengingspale voor enige elektroniese hek om te verhoed dat die hek kan omval. “Daardie pale kan sulke tragedies verhoed,” sê sy. “My engelgesiggie sal altyd voortleef in my moederhart en solank ek die herinneringe aan haar het, sal ek haar verhaal aan ander oordra om mense te help. Chené was liefde.” Koch sê sy het die hoof van die naskoolsentrum vergewe sodat sy wel kan vrede vind, maar weet dat sy en haar man steeds moet antwoorde kry oor wat gebeur het. “Ons almal, ons hele familie, lewe met hierdie oneindige seer. Ek weet indien iemand vervolg word, sal dit nie die seer wegvat nie, maar ons moet afsluiting kry. “My meisiekind moes nie so gesterf het nie. Die wêreld moet weet, sy het bestaan. My engelkind het bestaan.”