Die hemel skyn deur ons! - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › 10 minute voor werk Juig › Die hemel skyn deur ons!
Die hemel skyn deur ons!
Lees Jesaja 65:17–25 en Openbaring 21:9–22:5.
Daar word vertel van ’n priester wat langs die pad gesit en slaap het. Skielik staan ’n soldaat met ’n groot swaard voor die slapende priester en hy skree: “Leer my van die hel en die hemel!” Die priester het slaperig opgekyk en gesê: “Jy met jou vuil en olierige hare wat duidelik dae laas gebad het, jý vra vir mý oor die hel en die hemel?” Die soldaat vervies hom lelik vir die priester en hy gryp sy swaard en lig dit op tot bo-oor die priester se kop.
Terwyl die woedende soldaat oorgehaal staan met sy swaard, sê die priester: “Dit is die hel.” Op daardie oomblik word die soldaat oorval deur verwondering, bewondering, deernis en liefde vir hierdie goedhartige priester wat sy lewe waag om hierdie les vir hom te leer. Hy laat sak sy swaard en sy oë skiet vol trane. Toe vee die priester die soldaat se trane af met sy mou en sê: “En dít is die hemel!”
Soos Robert Browning gesê het: “Die aarde is propvol hemel.”
Hemel is ’n beeld wat vir ons vertel dat daar meer is as wat ons met ons sintuie kan waarneem. Daar is ook ’n werklikheid wat ons nie fisiek kan waarneem nie – God: sy heerskappy, sy liefde, sy oordeel, sy redding, sy genade, sy heelmaking en sy wysheid. Johannes se finale visioen van die hemel is nie ’n einde soos ons sal verwag nie, maar ’n vars begin: “Toe het ek ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde gesien” (Op. 21:1)! Hierdie twee woorde – hemel en aarde – kan nooit los van mekaar gesien word nie, want dis God se werkplek!
Hierdie Fabel uit Afrika maak dit ook vir ons mooi duidelik:
’n Man word in ’n droom op ’n toer na die hel geneem. Hy kan sy oë nie glo nie – ’n wonderlike feesmaal in swartpotte wat gevul is met smullekker disse staan oral rond! Maar al die mense lyk soos brandmaer koeie, skreeu van die hongerte en is ongeskik met mekaar – want al wat hulle het om mee te skep, is houtlepels wat so lank is dat hulle nie die heerlike kos daarmee by hul monde kan bring nie.
Net toe word die man weggevoer na die hemel. Tot sy verbasing lyk alles presies dieselfde – ’n wonderlike feesmaal in swartpotte wat gevul is met smullekker disse. En weer eens is daar sulke lang houtlepels. Die mense is egter almal gesond en vrolik en lag en gesels met mekaar. Die verskil? In die hemel voer die mense mekaar! Hulle het geleer om mekaar te dien – vir ewig! En dit begin nou al.