Jy is hier: Tuis Bybelse dagboek Oktober 23 Oktober 2016
| | Trefslae: 3101
Ek is ’n opgaarder van alles en nog wat, selfs van stukkende goed. Nie net ek nie. Ander se treurmares oor hul berg opgaargoed bevestig dat ons almal hierdie streek in ons het om nog méér te wil hê. Daarom is ons so besig! Werk, woel en versamel. Dié dinge word gou ons fokus. Ons doen dit aanvanklik met ’n evangeliese strewe om te sorg vir kinders en mekaar, maar spoedig word middele die doel en die oorspronklike doel vergete. Dan leef en werk ons soos slawe vir die dinge en vertrou ons daarop om die lewe sin te gee, terwyl ons mekaar en onsself verloor. Ja, besig-besig vorder ons flink met ons ontmensliking en gee uiteindelik ons ware menswees prys.
Psalm 19 roep ons tot besinning. Die eerste gedeelte was waarskynlik ’n skeppingslied waarop die digter voortgebou het met ’n wysheidslied oor die wet van God. Die skepping getuig daagliks woordeloos van God se skeppingsmag, naamlik dat God geskep het met woorde, deur te praat! Selfs die magtige son, onontbeerlike ligbron, lewegewer en horlosie, is verbaal geskep. God se woorde gee lewe, ’n nuwe dag, ’n nuwe begin. Hierdie onderbou lei tot die eintlike klimaks: Net so is die "woorde" wat God aan Israel gegee het, die wet, lewegewend en onontbeerlik: Dit is die enigste betroubare wysheid waarop mense hul optrede bou sodat lewe sinvol sal wees en mense menslik handel. Dán het die lewe die regte koers en handel mense diensbaar en betroubaar. Selfs goud as kosbaarste betaalmiddel en edelmetaal, en heuning as voortreflike geneesmiddel en voedsel, kan dit nie vermag nie. Slegs God se woorde van wysheid kan.
Daarom die slotversugting om nie deur sondes oorheers (verslaaf) te word nie, nie ontmenslik te word nie. Alleen dan is ’n mens se gedagtes en spreke menslik soos God dit wil. Alleen God kan ’n mens daartoe bevry. Hy alleen is die onwankelbare Rots, die Enigste wat ons vertroue werd is, anders as die verbygaande dinge. Alleen God is ons Verlosser. Daarvan getuig sy kragtige Woord, wat mens geword en onder ons kom woon het.