Die verlore geslag (deur Koos Venter) - Stormfront
Die verlore geslag (deur Koos Venter)
07-16-2006, 11:00 AM #1
Die verlore geslag
TEEN druktyd van hierdie uitgawe van die ANB Nuusbrief was dit duidelik dat die ANC/SAKP-regime vanjaar op 16 Junie, 30 jaar ná die Soweto opstande van 16 Junie 1976, baie aandag aan dié gebeure gaan gee. Daar kan min twyfel wees dat die volle krag van die liberale media én die SABC ingespan gaan word om emosies soos haat onder Swartes en skuldgevoel onder Blankes op te wek. KOOS VENTER gee in hierdie artikel ‘n alternatiewe perspektief op “Jeugdag” of “Sowetodag”. Daardie gebeure van 1976 was immers die begin van ‘n revolusie wat uiteindelik bygedra het tot een van die grootste faktore wat ons land vandag nog verlam – dit was die geboortedatum van die “verlore geslag”.
Die algemene publiek word vandag onder die indruk gebring dat die studente-opstande van 1976 hoofsaaklik gehandel het oor studente se gewaande verset teen Afrikaans as onderrigmedium op skool. Hedendaagse “geskiedenis”-skrywers wil ons graag laat glo dat dit ‘n opstand was wat spontaan ontstaan het en wat hoofsaaklik deur studente-organisasies soos die South African Students’ Organisation (SASO) en die South African Student’s Movement (SASM) georganiseer en gekoördineer is. Hier en daar sal daar ook ‘n verwysing wees na ander sogenaamde “ongeregtighede” wat ook bygedra het tot dié opstande en revolusie van 1976 en daarna.
Kyk ‘n mens egter dieper na daardie geskiedenis word dit baie gou duidelik dat die Swart studente en skoliere van 1976 inderdaad bruikbare massas was wat deur die kommunistiese leiers gebruik is om momentum aan hul eie revolusie te gee.
Dr. Andries Treurnicht, destyds adjunkminister van Bantoe-administrasie, -Ontwikkeling en -Onderwys onder Minister MC Botha het in Januarie 1976 ‘n memorandum uitgereik waarin skoolrade aanbeveel is om, ter wille van eenvormigheid, Afrikaans as voertaal in skole te gebruik. Hierdie memorandum was manna uit die hemel vir die kommuniste. Hulle het die geleentheid raakgesien om massas Swart skoliere en studente op te sweep en betrokke te kry by ‘n revolusie wat ongekende momentum aan hul saak kon gee.
Die volle spektrum in die Swart politiek is vooraf reeds ingespan om die sukkelende NP-regering van John Vorster in daardie jaar onder druk te plaas en Swartes op te sweep. So het Gatsha Buthelezi reeds in Maart 1976 radikale uitsprake gemaak en ‘n Swart meerderheidsregering geëis op politieke vergaderings. Regoor die land was die ANC en PAC ook deur middel van ondergrondse selle en organisasies soos die Swart Bewussynsbeweging besig om ‘n binnelandse revolusie te stook, terwyl ‘n oorlog teen die ANC en sy terroriste-vennote op Suid-Afrika se grense gewoed het.
Die kunsmatige woede wat oor die Afrikaans-kwessie op skole gestook is, was dus ‘n ideale geleentheid vir die kommuniste om die jeug betrokke te kry by hul revolusie. Net soos die Tweede Vryheidsoorlog in 1899 kunsmatig aangeblaas is oor die sogenaamde “Uitlanderkwessie”, is die eerste kommunistiese revolusie in Suid-Afrika met vals motiewe soos die taalkwessie op skole aangeblaas. In retrospek is dit tog jammer dat John Vorster nie in 1976 die insig van Paul Kruger in 1899 gehad het nie. Kruger se beroemde woorde van destyds was: “Dis nie die stemreg wat julle wil hê nie, dis my land!” ‘n Mens wonder hoe anders dinge kon verloop het as Vorster destyds erken het dat dit nie moedertaalonderrig op skool was wat as motief agter die opstande gesit het nie, maar die uiteindelike verowering van ons land. Hoe anders kon die geskiedenis gelyk het as hy destyds onmiddellik die volle krag van sy polisiemag gebruik het om die revolusie in die kiem te smoor? Maar hy het dit toegelaat om landwyd uit te brei en maande lank voort te sloer. Veral die South African Students’ Organisation (SASO) het destyds geen geheim daarvan gemaak dat hulle geïnspireer word deur die kommunistiese revolusie in Angola en Mosambiek, wat twee jaar tevore plaasgevind het nie!
Eers 16 maande later het Vorster se regering die momentum van die revolusie probeer stuit deur 18 radikale organisasies te verban en die radikale Swart koerant The World toe te maak. Teen daardie tyd het massas jong Swartes die land begin verlaat om as terroriste in Afrika en die kommunistiese Oosblok opgelei te word.
Nadat John Vorster in September 1978 deur PW Botha opgevolg is, het die NP regering egter binnelands begin verkrummel teen die aanslag van die Swart radikale. ‘n Jaar later het PW Botha se regering op aandrang van die Wiehahn- en Riekertkommissies arbeidswetgewing in die land drasties verander. Dit het die pad oopgemaak vir die totstandkoming van Swart vakbonde, wat natuurlik ‘n baie bruikbare nuwe instrument aan die kommuniste gegee het. Later is die United Democratic Front (UDF) ook gestig. Hierdie organisasie was inderdaad ‘n front van die verbanne ANC, wat die revolusie onder die Swart massas verdere momentum kon gee.
Die Soweto-opstande, wat op 16 Junie 1976 uitgebars het toe die polisie met plunderende jeugdiges gebots het, was dus inderwaarheid die begin van die kommunistiese revolusie wat die NP-regerings van Vorster, Botha en De klerk as verskoning gebruik het vir ‘n beleid van “hervorming”. Hierdie “hervorming” het uiteindelik uitgeloop op De Klerk se vernederende oorgawe aan die kommuniste in 1994.
Ruimte ontbreek om volledige statistiek in hierdie artikel te publiseer. ‘n Studie van die feite sal egter toon dat die Swartman van Suid-Afrika by verre die beste daaraan toe was wat ontwikkeling en vooruitgang betref in vergelyking met die res van die kontinent. In plaas van die revolusie waarby die massas betrokke geraak het, moes hulle eerder die kommuniste uit hul geledere verdryf het, want meer skole, biblioteke, sportvelde, huise en ontspanningsgeriewe is in die era van ware apartheid vir die Suid-Afrikaanse Swartman met belastinggeld uit die sak van die Blanke minderheid opgerig as in die hele Afrika saam!
Wat het die Swart massas gebaat by die kommunistiese revolusie sedert 16 Junie 1976? Die kommunistiese propagandiste verkondig graag dat hulle “vryheid” en selfs “selfrespek” of “menswaardigheid” daaruit gewen het! As dit nie so tragies was nie, kon sulke uitsprake lagwekkend gewees het. Want hierdie revolusie het nie eers die belangrikste bydrae tot ‘n Swart meerderheidsregering gemaak nie! Nee, daardie twyfelagtige eer kom die NP-regering en ander Afrikanerpolitici se verraad toe. Hierdie revolusie het egter ‘n “verlore geslag” geskep, wat een van die belangrikste redes is waarom die nuwe Suid-Afrika nie kán slaag nie. Miljoene Swartes het die kans op ‘n ordentlike skoolopvoeding misgeloop weens die revolusie! ‘n Massas analfabete en halfgeskoolde Swartes is vandag die getuienis van hierdie kommunistiese revolusie. Maar steeds word dié “struggle” voorgehou as die rede vir hul “vryheid”! Swartes is vir jare op skool en op universiteit deur politieke inmenging bevorder met die hulp van die manipulasie van puntegemiddeldes en die kook van eksamenuitslae. Dit beteken dat massas Swartes vandag in die land se arbeidskorps opgeneem is en in posisies geplaas is waarvoor hulle nie opgewasse is nie, weens die feit dat hulle – as gevolg van die kommunistiese revolusie en nié as gevolg van apartheid nie – minderwaardige kwalifikasies het.
Weens die gewelddadige aard van die revolusie sedert 16 Junie 1976 sit die “verlore geslag” vandag ook met ‘n bloeddorstige element en ‘n totale disrespek vir lewe of enige vorm van wet en orde. Dit is die ander groot rede waarom die nuwe Suid-Afrika nie kan slaag nie. Sedert 1976 tot in die vroeë 1990’s het Swart kinders daagliks bloed sien vloei en kinders so jonk as 12 het self deelgeneem aan wrede bloedvergieting in die openbaar. Bloed en geweld is vir hierdie verlore geslag – die Swartman tussen 16 en 45 – dus doodgewoon en deel van hul lewe. Is dit dan vreemd om te hoor dat mense in Suid-Afrika gemartel of verkrag word of vir ‘n selfoon vermoor word? Twee dekades gelede het die misdadigers immers gesien hoe ander kinders op die brandende liggaam van ‘n mede lokasiebewoner spring of hoe ‘n ander slagoffer op straat met pangas aan stukke gekap word. Dit is deel van sy verwysingsraamwerk, want hy is deel van die verlore geslag van halfgeletterde, bloeddorstige massas wat in die strate van lokasies vol afgebrande skole grootgeword het. En in 1994 het hy glo “vry” geword weens die revolusie wat op 16 Junie 1976 begin is!
Geplaas deur Willie van der Grijp (ANB Voorsitter)