Geskryf deur Rebecca Young
Rebecca Young, skrywer met dien verstande
Die 12 Dae van Kersfees is 'n liedjie wat baie beloof, maar daar is 'n streep wat carollers in die toekoms moet weglaat. Voor 'n hele huis van springende here en dansende dames, is die tweede dag veronderstel om twee skilpadduiwe saam te bring. Maar dramatiese afnames in bevolkings regoor Europa kan beteken dat dag twee ware liefde in die Christmas sal laat teleurstel.
Die Europese skilpadduif, net effens groter as 'n swartvoël, is die kleinste duifspesie van die Verenigde Koninkryk, sowel as die enigste trekvoëlspesie. U sal hard probeer om gedurende Desember Desember skilpaaie in die Verenigde Koninkryk te vind, aangesien hulle die winter in Afrika suid van die Sahara deurbring en terugkeer na Europa om aan die einde van April te teel. Met hul terugkeer kom hul saggies, deurmekaar lied, 'n lang teken van die lente.
Sodra dit in Engeland en Wallis wyd verspreid was, het die Britse skilpadduifbevolking tussen 98 en 1970 met 2015% gedaal, Met soortgelyke dalings regoor Europa. Wat gebeur dus met hierdie ikoon van die feestyd?
Die melodie en vroeë lirieke van â € songThe 12 Days of Christmasâ € ™ lied, opgeneem deur Frank Kidson in die Leeds Mercury, 1891. Frank Kidson
Skilpadduiwe eet slegs sade, en hul eerste keuse is onkruidsaad. Sedert die tweede wêreldoorlog het die boerdery in Europa drasties verskerp en hoewel dit ook voedselproduksie verhoog het, het dit die voedselbronne van skilpadduiwe en ander landbougrondvoëls, soogdiere en insekte verminder. Die vermindering van wilde veldmarges, die gebruik van onkruiddoders en die saai van gewasse in die herfs in plaas van in die lente, het alles bygedra tot die verdwyning van veldblomme. Aangesien minder van hierdie habitat en voedsel beskikbaar is, word spesies gedwing om meer te voed op maklik toeganklike, mensgemaakte voedselpersele, soos gestoorde of gemorste graan op plase en voëlvoerders in die tuin.
Dit het die risiko verhoog dat siektes versprei waar voëls bymekaarkom om te voed. Net soos siektes geneig is om met openbare vervoer te versprei, as 'n groot aantal mense in noue kontak is, geld dit ook vir voëls by tuinvoerders. Minder wilde voedselbronne word ook geblameer vir die latere aankoms van skilpadduiwe in Europa en hul vroeëre migrasie na Afrika, wat hul moontlike broeityd verminder. Skilpadduiwe kan tot drie koppies eiers per seisoen lê, maar met minder tyd om te broei, word hulle minder kuikens grootgemaak. As bewaringswetenskaplikes dink ons dat hierdie effek alleen die grootste deel van die agteruitgang wat gedurende die afgelope 50 jaar gesien is, kan verklaar.
Die Britse platteland bied nou 'n paar goeie eetplekke vir skilpadduiwe. Ian_Sherriffs / Shutter
Maar skilpadduiwe word ook deur ontspanningsjagters doodgemaak, en hoewel hulle wyd beskerm word, is jag in tien EU-lande toegelaat, so onlangs as in 2018, met meer as 'n miljoen voëls gedood elke jaar in Frankryk, Spanje en Portugal, langs die westelike trekroete waarop die Britse voëls reis. Jag op hierdie vlakke sal waarskynlik voorkom dat die bevolkings van die skilpadduif herstel, selfs met beperkings op die tydsberekening van die jag en die getal voëls wat geskiet word.
As migrante word skilpadduiwe bedreig deur die sogenaamde meerdere gevare - hulle is uitdagings in Afrika se oorwinteringsgebiede sowel as op hul Europese broeiplekke. Uit albei habitatte gedruk, ly trekvoëlspesies meer erge dalings as hul sittende eweknieë.
As 'n PhD-kandidaat wat skilpadduiwe bestudeer, het ek die voorreg gehad om met hierdie pragtige voëls in hul natuurlike habitat te werk. Ek het duisende skilpadduiwe een prominente winterruimterrein in Senegal verlaat - 'n ongelooflike gesig om te aanskou, agv hul skaarsheid in die Verenigde Koninkryk. Op 'n reis na Hongarye, een van die enigste lande in Europa wat die tuiste van 'n stabiele bevolking van skilpadduiwe is, het ek gehoor hoe hulle sing en pare tussen die bome sien fladder. Nadat ek die afgelope twee jaar die grootste deel van my tyd deurgebring het om te lees oor hoe sleg hierdie spesie vaar, was hierdie oomblikke werklik verkwikkend.
Ek is hoopvol dat die werk van Operasie Turtle Dove, 'n poging deur vier Britse bewaringsorganisasies, kan die probleme waarmee die spesie te kampe het, teëwerk. Dit sluit in om boere te help om die natuurlewe te versorg deur onbewerkte veldmarges weer in te stel waar die plante wat duiwe wil vreet, kan groei. Bewaarders werk ook nou saam met jagorganisasies in Europa om te verseker dat die aktiwiteit volhoubaar is. Hulle het reeds daarin geslaag om die jagtoelaag in Frankryk te verlaag.
Enigiemand kan help deur bloot 'n skilpadduif waar te neem British Trust for Ornithology se webwerf BirdTrack. Dit kan help om bewaringspogings te teiken waar dit die grootste impak sal hê. Skilpadduifvriendelike habitatte kan ook opkom in Britse tuine en parke, wat die lente besoekers aanmoedig om te voed en te nes. Al wat nodig is, is om die voedselsoorte waarvan hulle hou, soos reuk- en rooi en wit klawer te plant, of om heinings te laat groei vir die voëls om te broei.
As mense nou optree, kan hulle die lente van die lente op die Britse platteland beveilig en sorg dat niemand op die tweede Kersfees met leë hande gaan nie.
Rebecca Young, PhD-kandidaat in bewaring en ekologie, Cardiff Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Waarom skilpadduiwe verdwyn uit die Verenigde Koninkryk en elders