Dit is mý Psalm, my gunsteling Psalm. Ek is lief vir al die Psalms; ek is lief vir die hele Bybel, wat my troos en my lewe is. Maar hierdie Psalm lê my die naaste aan die hart, en ek het ‘n besondere reg om dit te mýne te noem. Dit het my gered van baie drukkende gevare, waarvan nog heersers, nog konings, nog sages, nog heiliges, my sou kon red. Dit is my vriend, dierbaarder vir my as alle eer en mag van die wêreld.
Hy het vers 17 – Ek sal nie sterwe nie, maar lewe en die werke van die HERE vertel – op ‘n bord op die muur van sy studeerkamer gesit, waar hy dit elke dag kon sien. Baie Hervormers is gedood. Luther is deur hierdie woorde bemoedig, want dit het hom verseker dat hy absoluut veilig is, totdat sy werk hier op aarde voltooi is.
Dit is ook die tema en inhoud van die Psalmboek. Dit is immers ook die klimaks van die Psalmboek (Psalm 150:2): Loof Hom oor sy magtige dade. Daarmee word die Psalmboek in die slotpsalm saamgevat in ‘n jubelende afsluiting. Die hele skepping word in Psalm 150 opgeroep om die HERE te loof en te prys oor sy dade.
Die Psalmdigter het geroep om die verlossings-dade in die nood van hulle lewe; hulle het hulle verheug in die werke van sy koningsheerskappy; hulle het troos in sy werke gevind. En so kan ‘n mens aangaan.
En elke skepsel wat in die hemel en op die aarde en onder die aarde en wat op die see is, en alles wat in hulle is, het Johannes hoor sê: