Callanan: Europa se verdedigingstoekoms lê in die herlewende NAVO, nie duplisering op EU-vlak nie - EU-verslaggewer
Terwyl die leiers van Europa hulle voorberei om volgende week in Brussel oor die Europese verdedigingsamewerking te debatteer, het EP-lede in Straatsburg oor die onderwerp gedebatteer. Die leier van die Europese konserwatiewe en hervormers, groep Martin Callanan, stem nie saam met die vele oproepe om 'n selfstandige EU-verdedigingsapparaat nie, en voer aan dat die verdediging van Europa die beste gewaarborg kan word deur 'n herlewende NAVO wat 'die VSA binne hou'.
Hy het aangevoer dat Europa nie voldoende hulpbronne om afgesien van die VSA staan ​​nie, en dat die Europese lande wat die swaar-opheffing sou doen nie bereid is om hand oor hul bates na 'n gesentraliseerde EU HQ. Die belangrikste is, het hy aangevoer, sou troepe nie bereid is om hul lewens te waag vir 'n vlag wat hulle nie 'n sterk affiniteit teenoor voel.
Callanan het gesê dat Europa moet voortgaan om saam te werk ten nouste op 'n bilaterale en multilaterale basis, maar so 'n benadering vereis wilskrag eerder as ingewikkelde nuwe burokrasie.
Hy het gesê: "Wat die verdediging in Europa betref, moet die regte benadering wees van samewerking, bekwaamheid en verenigbaarheid. Dit is die benadering wat Europa al meer as 60 jaar ontwikkel het: onder die NAVO-sambreel." NAVO is 'n beproefde getoetsde alliansie. Tog probeer baie hier om dit te ondermyn met die EU-burokrasie deur die CSDP. Hulle poog om sy rolle te dupliseer om 'n EU-leër deur die agterdeur te skep.
"Ja, ons almal besef dat die NAVO moet moderniseer. Toe die eerste sekretaris-generaal vir die eerste keer in 1949 gestig is, was dit 'om die Russe uit te hou, die Amerikaners en die Duitsers onder te hou'. Die uitdagings van die 21ste eeu is anders tot 1949. Die NAVO se krag is egter uiteindelik die trans-Atlantiese veiligheidsverhouding wat dit verpersoonlik. Ons moet nog steeds 'die Amerikaners in' hou '.
"Die Europese en Noord-Amerikaanse samewerking is vandag net so relevant as ooit tevore. Ongelukkig loop die VSA onder president Obama, die sogenaamde 'Stille Oseaan-president', die gevaar om sy strategiese fokus na sy westelike kus te vestig. Ons druk hulle Sommige kan redeneer dat die enigste oplossing dus is om 'n gemeenskaplike Europese verdediging te vorm, maar so 'n plan is op baie vlakke gebrekkig.
"Ten eerste het Europese lande eenvoudig nie die middele nie. NAVO bestee ongeveer een triljoen dollar aan verdediging. Twee derdes kom van die VSA. Van die oorblywende derde wat deur EU-state bestee word, word 70 persent daarvan deur net vier bestee: die Verenigde Koninkryk, Frankryk, Duitsland en Italië. Dit sou nie 'n 'Europese' verdediging wees nie, want so min lande doen die swaar werk, maar selfs as ons ons totale EU-besteding bymekaar tel, verbleek dit in onbeduidendheid in vergelyking met die van die VSA.
"Tweedens gaan Europese lande nie die bevel en die beheer oor hul bates aan 'n operasionele hoofkwartier van die EU oorhandig nie. Dit is beslis nie die grootste verdedigingsmag van Europa nie, en hy het so 'n hoofkantoor al veto gemaak. Ons sit dus met 'n de facto interregering reëling waar lande saamwerk en beloof om mekaar se belange te verdedig. Dit klink vir my baie soos die NAVO. Tog verminder ons deur hierdie duplisering van inspanning die beskikbare hulpbronne vir reeds te veel militêre vermoë. Dit is bronne wat ons kan spandeer op hardeware en opleiding, eerder as om met speelgoedsoldate te speel.
"Maar die belangrikste oorweging is met ons troepe self. Ek is seker dat almal in hierdie Huis die grootste respek het vir die gewapende magte van hul eie lande. Ek bring hulde aan diegene uit myne: die dapperheid en heldhaftigheid van Britse troepe is wonderlik. Hierdie mense het geveg vir hul vlag, vir hul land en - in my land - vir hul koningin. Glo ons eerlik dat mense dieselfde bereidwilligheid sal hê om te veg en moontlik die uiteindelike opoffering vir die Europese vlag sal betaal? Ek dink nie.
"Europese lande het al 'n lang en waardevolle geskiedenis van bilaterale en multilaterale samewerking in missies. Dit moet voortgesit word. Ons moet waar moontlik saamwerk. Strategiese tekorte sal oorkom word deur hierdie benadering, wat reeds vervat is in die NAVO se 'Slim Verdediging' In die onlangse Mali-missie is Britse vervoervliegtuie byvoorbeeld ingespan om te help met die opheffing van Franse bates, saam met Britse toesigvliegtuie, maar die soort bilaterale samewerkingsmaatreëls het nie 'n nuwe burokrasie op EU-vlak nodig om dit te implementeer nie. het net wilskrag van die betrokke state nodig.
"Die wilskrag het nie altyd in alle EU-lande ontstaan ​​nie. Niks illustreer hierdie punt meer kragtig as die verdeeldheid wat die oorlog in Irak 'n dekade gelede veroorsaak is nie. Ongeag die regte en onregte van die konflik, het dit baie duidelik getoon waarom nasionale onafhanklikheid van kritieke belang is. na soveel state.
"In hierdie uitdagende tye kan ons nie bekostig om twee verdedigingsorganisasies in Brussel te bestuur nie. Ons het al een suksesvolle een. Dit het die vrede vir 60 jaar in Europa behou. Dit beliggaam die trans-Atlantiese veiligheidsverhouding. En dit verteenwoordig steeds ons beste hoop vir veiligheid in die 21ste eeu. '' Elke stap wat ons neem in die rigting van 'n Europese gemeenskaplike verdediging, neem die VSA 'n tree weg van die NAVO. In 'n tyd waarin stygende ekonomiese moondhede nie altyd liberaal-demokratiese state is nie, moet ons vas oor die Atlantiese Oseaan verenig bly.
"Die EU moet die lesse leer van die eurokrisis. Ons moet ophou om die vlae van die Europese staatskaping te skep. In plaas daarvan moet ons prakties konsentreer op wat werklik werk, nie op die skep van nuwe burokrasieë wat nie werk nie." NAVO werk. Laat ons dus daarby hou en stop met hierdie ydele poging om 'n Europese leër deur die agterdeur te skep. '
Verwante onderwerpe:komplekse nuwe burokrasieVerdediging samewerkingverdediging apparaat EUGewildefull-beeldMartin CallananOorverharde militêre vermoëvitali NAVOSlim Verdediging