Hoewel die kerk bekend is vir die boodskap van vrede en vreugde, steel hierdie vryvloeiende angstigheid leierskap in die kerk se vrede en vreugde. Dit hou die leier die heeltyd op sy of haar hoede teen kollegas en medegelowiges, en veroorsaak dat jy almal as vyande begin beleef. En jy begin verloor jou liefde vir almal. Jou taal verander van oorvloedstaal na gebrekstaal. Jy begin praat van “hulle” in plaas van “ons”.
Die goeie nuus is dat dit kan gebeur te midde van jou verpligtinge. Die slegte nuus is dat glad nie baie gerieflik is nie. Ek kan net getuig dat dit ‘n geseënde tyd is. By my het dit begin met die vraag of my seisoen in die gemeente verby is. Die proses het ‘n paar maande geduur.
3. God gebruik ander gelowiges om te help. Ek het weer die krag van die geloofsgemeenskap beleef wat saam streef om God se wil te doen. Ek is opnuut opgewonde oor mense wat Gód hoor in die nood van die verloregaande wêreld.
4. Geestelike leiers wat in ‘n reeds bestaande kerk is, werk met wie reeds teenwoordig is. Jy werk nie met die luukse van ‘n nuwe gemeente wat begin met mense wat inkoop by die roeping en visie van die nuwe nie. Daar is die heeltyd die organisatoriese spanning tussen die bekende en die nuwe, die nywerheidsmodel en die wysheidsmodel, die ou ekonomie en die nuwe, leierskap soos verstaan in die oue en leierskap van die derde millenium. In hierdie tyd word dit ‘n smeltkroes wat duidelik wys waarvoor die leierskap kans sien. Sulke tye wys hoe ver die verandering in die begrip en kultuur van die leierskap reeds gebeur het.