Buitelandse beleid het twee interafhanklike doelwitte: om jou land se belange te bevorder en om die wêreld ŉ beter plek te maak. Vir my is die wese hiervan drieledig: die bevordering van wêreldvrede, ekonomiese voorspoed en die bewaring van die aarde en omgewing.
Die harde verdelingslyn ten opsigte van buitelandse beleid, wat tans deur die wêreld sny, spruit myns insiens uit ŉ fundamentele verskil oor die verlede en die toekoms van ons planeet. Meer bepaald, wat ons grootste probleme veroorsaak het en hoe die wêreld van die toekoms moet lyk.
Tweedens sal so ŉ ideologiese “wêreldoorlog” ook nie die belang van wêreldvrede, die globale ekonomie en die bewaring van die aarde bevorder nie. Die VSA se rol as globale polisieman van die liberale wêreldorde is weens demografiese, ekonomiese en politieke redes net nie meer volhoubaar nie. Die VSA se aandrang op “volle sekuriteit” vir homself, lei tot “volle onsekerheid” vir die ander groot moondhede en ŉ gevolglike wapenwedloop tussen die VSA en hierdie lande.
Die strategiese uitdagers van die Weste is tans China, die Moslem-wêreld en die Russe. Die belangrikste ander magsblokke is Japan en Indië, met Afrika en Suid-Amerika wat nie groot rolspelers op die internasionale toneel is nie.
Indien die Weste vier van die wêreld se groot magsblokke aan sy kant kan kry, is die Weste verseker van ŉ oorheersende rol. Die prys vir die beëindiging van die tweede Koue Oorlog met die Russe, is dat die Weste die inlywing van die Krim-skiereiland by Rusland sal moet aanvaar. Die Krim was eeue lank deel van Rusland. Daarmee saam sal die skepping van ŉ Russies-gesinde federale deelstaat in die ooste van die Oekraïne nodig wees om die Russe te oortuig die Weste het nie vyandige bedoelings in hul agterplaas nie.
Die prioriteite behoort hier te wees dat die Europese Unie gered moet word deur demokratiese hervormings wat die politieke onafhanklikheid van sy lidlande erken, maar ekonomiese interafhanklikheid versnel.
Dit is weer tyd vir ŉ nuwe soort “Marshall-plan”, soos die skema wat Europa na die Tweede Wêreldoorlog opgebou het. So ŉ plan, waar beleggings na die privaatsektor in plaas van die regerings kanaliseer word, sal die grootskaalse korrupsie en wanbestuur van die huidige planne beïndig. Die vernuwende planne van die huidige hoof van die Wêreldbank, Paul Romer, om deur “Stadstate” armoede te verbreek, kan deel van hierdie projekte wees. Ontwikkelingshulp moet verleen word aan die massa armes in arm lande en nie aan die klein groepie ekonomiese vlugtelinge in ryk lande nie. Dít salf die gewete, maar beteken nie iets vir die groot meerderheid se swaarkry nie.
Ek vertrou u regeringstermyn sal bydra om van die wêreld ŉ vryer, veiliger en voorspoediger plek te maak, want dis die enigste wat ons het.
Ek dink Flip moet vir die nuwe Pres twiet. Donald mors nie sy tyd met briewe nie, al verstaan hy Afrikaans.
Pieter-Jan word wakker, ek glo beslis dat Flip die skrywe in engels geskryf het. DIe redakteur van Maroela het dit reeds vertaal om dit vir ander wat engels nie magtig is makliker te maak om dit ook te lees. Dankie aan die redakteur wat dit in puik en duidelik afrikaans vertaal het.