Surprise se storie gaan verder. – Perdebytjie se nes
Posted on Mei 3, 2016 Mei 4, 2016 deur perdebytjie
Dis langnaweek en Gogo het vir Surprise kleertjies ingepak,want hy gaan Sekunda toe na sy sjebien-ouma.Eintlik gaan sy ma daar kuier,maar sy moet hom saamvat,anders vind die spul familie dáár uit,dat hy by Gogo bly.Die gort sal gaar wees,want hulle sal seker weer begin toutrek oor die kind en eis vir”damages”!
Hy loer met bang hartseer ogies na Gogo,maar sy praat hom moed in en sê hy moet doodstil bly oor waar hy nou woon.Sy ma is aangetrek soos ‘n modepop en haar lang rooigeverfde naels tik ongeduldig op die kind se kop.
Tot dusver het sy niks bygedra tot Surprise se versorging of opvoeding nie.Haar enigste blykie van die kind se bestaan,was toe sy verlede jaar,fyn uitgevat,by die kleuterskool opgerol het vir Surprise se “graduation”!Natuurlik pryk sy op ‘n foto saam met hom,met sy skinkbordkeppie,swart manteltjie en spierwit glimlag.Mens sou sweer sy het betaal vir sy vier jare in die creche.Sy het hom miskien tweemaal gesien,nooit gebel nie en nie eers geluk gewens met sy verjaarsdag nie!
Madame het nou werk gekry,maar weereens word Surprise net gebruik om haar kant skoon te hou by haar suiplap familie.Met afkeuring kyk sy na die kind se goedkoop Pepstore tekkies en gooi ‘n skimp dat sy pa vir die kind Nikes moet koop!Gogo sluk ‘n bytende opmerking weg en plant vir oulaas ‘n soentjie op Surprise se blinkbruin voorkoppie.Sy krimp ineen net by die blote gedagte aan wat vir die kind voorlê.
Die naweek snel verby,maar nie vinnig genoeg vir die getraumatiseerde kind nie.Maandagmiddag,hoor Gogo ‘n kind buitekant haar huis huil.Hemel,dis Surprise!Mammielief het hom net daar afgegooi,nie eers toegesien dat hy veilig ingaan,óf die familie kom groet,wat háár kind koester en grootmaak nie…eish!
Die outjie is omgekrap en vertel van suipery en sjebiengevegte en hoe sy gekletterde ouma ‘n ander ewe dronk oompie rondgegooi het….natuurlik met bygaande skellery en vloekwoorde.Die mannetjie is die heelmiddag ongedurig en spring op en af soos ‘n kaartmannetjie.Gogo se tienerseun bring die knapie naderhand tot bedaring en lei sy aandag af van die naweek se vieslikhede.
Mêrrimpie het nog steeds Surprise se “grant”kaart en Gogo moet maar op haar eie voortsukkel om die bondeltjie “surprise” wat ses jaar gelede sy opwagting gemaak het,te versorg!
27 Replies to “Surprise se storie gaan verder.”
Mei 3, 2016 om 1:33 nm
Nou weet ek nie vir wie ek die meeste hartseer voel nie – Surprise of sy Gogo?
Mei 3, 2016 om 1:37 nm
Sy gogo is ‘n vreeslike nugter mens.Sy vat die lewe soos hy kom.Sy is soos ‘n dogter vir my,maar ek leer elke dag iets by haar…die swaarkry wat sy met ‘n glimlag klaarkry…amper alla Langenhoven😄
Mei 3, 2016 om 1:55 nm
Sê vir haar sy moet na die naaste streekshof toe gaan en vra vir gratis advies deur die “Public Legal Adviser” – sy kan tenminste die onderhoudsgeld vir die kind direk van die hof af kan kry. Die ma is besig om bedrog te pleeg deur die geld vir haarself te hou. Gogo moet net haar getuies en bewyse agtermekaar hê.
Mei 3, 2016 om 2:21 nm
Ek het al vir haar gesê om dit te doen,maar om een of ander rede is sy nie lus daarvoor nie.Dis interessant om te besef hoe kultuur ‘n invloed het.Sy is bang vir die skoonfamilie wat Xhosas is.Sy is ‘n Pedi en het steeds die versorgende houding van so baie ouer Afrikavroue.Hulle word misbruik deur die jonger geslag,wat hul kinders net afgooi by die oumas.Ons het ook nie bewyse of die grantkaart by die ma of by die sjebienouma is nie,maar daar is altyd ‘n storie as daarvoor gevra word!
Mei 3, 2016 om 2:43 nm
Die grantkaart self is nie ‘n probleem nie; die hof kan net gelas dat die grant nie meer op die spesifieke manier uitbetaal word nie. Die probleem lê by die feit dat sy tereg bang is vir viktimisasie en dit is ‘n werklike bedreiging. Sulke dinge laat ‘n mens so magteloos voel.
Mei 3, 2016 om 4:19 nm
Ja en intussen bly die kind sonder die Xhosa familie se medewete by haar en dis natuurlik ook ‘n probleem!
Mei 3, 2016 om 4:25 nm
Mei 3, 2016 om 5:21 nm
Ai en daar is ongelukkig baie van hulle…
Mei 3, 2016 om 7:06 nm
Ja dis die verhaal van baie mense!
Mei 3, 2016 om 8:33 nm
Gelukkig is die 0 tot 6 jare die belangrikste en dit wat hy nou leer sal hom altyd bybly. Hy ken reeds die verskil van goed en kwaad, en dis ‘n groot ding om so vroeg te leer.
Mei 4, 2016 om 5:14 vm
Ja,dis waar….hopelik het hy nie te veel skade opgedoen in daardie eerste twee jaar by die Sekundafamilie nie,want dit was woes!
Mei 3, 2016 om 9:55 nm
ohhh .. wat een droevig, aangrijpend verhaal, perdebytjie! 😥
Mei 4, 2016 om 5:48 vm
Mei 4, 2016 om 2:19 vm
Ek kan nie wag om te sien hoe Surprise bo hierdie omstandighede uitstyg en wat hy eendag gaan vermag omdat hy n Ouma gehad het wat hom so lief gehad het nie.
Mei 4, 2016 om 5:11 vm
Ek hoop ook hy kom bo uit…dankie vir kom lees,Dries.
Mei 4, 2016 om 10:30 vm
Mei 4, 2016 om 8:22 nm
Danke schön Gislinde!
Mei 4, 2016 om 7:59 nm
My hart skeur vir Surprise en gogo….. ai mense ….
Mei 4, 2016 om 8:05 nm
Haai Wolfie…ek wonder ook wat die uiteinde van die storie gaan wees.
Mei 5, 2016 om 2:32 nm
Die hoeveelheid hartseer daar buite is aaklig. Laat mens half dankbaar voel vir jou eie probleme.
Mei 5, 2016 om 3:10 nm
Ja daar is baie hartseer in die wêreld.Ek waardeer dat jy kom lees het.
Mei 9, 2016 om 3:40 nm
Ek is so bly vir Surprise se part daar is ‘n gogo. Nou het hy ‘n kans in die lewe.
Mei 9, 2016 om 3:42 nm
Ek hoop sy kan volhou om hom te versorg.Sover gaan dit darem goed!
Mei 10, 2016 om 10:38 vm
Dit is SO hartseer…
Ja hier werk n dame saam my en in familie is ook so geval waar die “grant ma” net met die kind te doen het wanneer sy kan goed lyk. Ai ek voel jammer vir hom en ouma, haar hart moet huil, hoe laat gaan jy n kind as hy moet maar jy weet hy moet liewer nie…. so sad….
Mei 10, 2016 om 11:38 vm
Ek dink daar is baie sulke gevalle!
Mei 11, 2016 om 11:08 vm
Dis natuurlik die bynes en heuning uithaal storie. Daai blerrie bye bly jou piets en steek, maar op die ou end sal jy wel by die heuningsoet uitkom. Ek het self so Afrika kind, maar myne is darem al 23-jaar en uitgegroei. Ten spyte van Ghana, en Afrika roep hy my, sy Ma. Kinders vergeet nie waar hulle liefde vandaan kom nie – maar al behandel ‘n Ma ‘n kind hoe stief of sleg, is dit ‘n ingebore ding dat ‘n kind lewenslank sal smag na sy bloedma se se aandag en aanvaarding. Daar is dae, wat die Afrika-streep my kind vashou en dan skud en maar net my kop.. Seker ‘n storie vir ‘n ander dag 🙂
Mei 11, 2016 om 11:15 vm
Jy moet daardie storie neerpen!
Vorige bydraeVorige Sommer nog ‘n storie
Volgende bydraeVolgende ‘n Briefie in ‘n ou boekrak.