Springbokrugby en braaivleisvure
OM DIE KOMBUISTAFEL | Vir ons Bokke sal ons baie opoffer!
My skoonmense klop skuins voor sewe Saterdagmôre aan ons voordeur. Skoonma lyk vodde. Sy het immers nog die vorige nag tot 1-uur sit en nuus lees op Die Burger se webtuiste. Dis net vir die bokke wat mens een maal elke vier jaar so vroeg sal opstaan. Dis ook net vir die bokke wat mens Sondag se kerk kan mis. My man het my sommer met die afskop van die Wêreldbeker gewaarsku dat die Here 'n billike man is en heeltemal sal verstaan waarom mens kerk mis vir 'n gebeurtenis wat net een maal elke vier jaar plaasvind.
Vir ons Bokke sal ons baie opoffer!
Ek loer nuuskierig in die sak wat my skoonma op die kombuistafel neersit met die inkomslag. Hulle was weer by die Suid-Afrikaanse winkel, sien ek dadelik. Lambrecht, my man, lyk kompleet soos 'n kat wat 'n piering room kry toe hy die Niknaks, biltong en Romany Creams sien. Pa Danie en ma Elize kyk baie mooi na ons. Hulle het ook gesorg vir 'n taamlike voorraad boerewors vir die res van die rugbyseisoen.
Springbokrugby beteken immers braai. Maak nou nie saak waar in die wêreld jy is of hoe ongurig die weer is nie!
Ons skop ons oggend af met muesli, joghurt en aarbeie. Ons afskop is so saam met die Springbokke se afskop.(Ek koop taamlik lojaal aarbeie sedert ek in Engeland woon. Dis immers so billik en volop!) Teen half agt kook ek die koffieketel vir saam met my skoonma se diep lekker gesondheidsbeskuit.
Halftyd is die gees in ons huis die ene vrolikheid. Skoonma lyk glad nie meer moeg nie en my man speel Robbie Wessels se "Snorre"-treffers ten hemele. Ek's seker my man sou 'n biertjie knak as sy ma nie naby was nie — ondanks die feit dat dit nog hopeloos te vroeg is vir bier.
My suster sms uit Pofadder se wêreld dat haar man uit sy nate is. Hy is nou net lus vir vuur aansteek en bráái. Dis nou ondanks die feit dat hy minder as 'n uur gelede 'n boerbrood-en-eier brêkfis verslind het. My man se broer bel uit Die Boord in Stellenbosch. Ek volg die gesprek gemaklik, want sy stem klink histeries opgewonde aan die anderkant.
Almal is dit eens: Ons bokke is terug.
Met die bokke wat so lekker op die veld "perform", voel ek nou glad nie meer so selfbewus in my man se oorgroot rugbytrui wat hy vir my leen vir die Wêreldbeker nie. Die vorige Saterdag moes ek dit opsluit die heeldag dra. Oral wou Engeland met ons rugby gesels. En na die vertoning teen Wallis was daar regtig nie veel te sê nie.
Maar dinge het verander. Hopelik vir goed.
Na die rugby bid ons die tyd om…sodat ons charcoal kan aansteek vir braai. Man wil darem nie nou al nege-uur in die oggend die boerewors, varkribbetjie en braaibroodjies op die kole gooi nie. Maar toe die kerkklok 12-uur slaan, draai die eerste rokie uit ons miniatuur braaiertjie…