Nuuskommentaar: OptimismeArgieffoto Opnames in Nederland en Suid-Afrika toon dat optimiste nou die meerderheidsgroep uitmaak. Dit hang van die diepgang daarvan af om tot beter gesondheid en groeivooruitsigte te lei. Aan die einde van gisteraand se RSG-program, Kommentaar, het Mari Harris, een van die paneellede en verbonde aan Ipsos, kortliks verwys na ’n opname wat daarop dui dat 52% Suid-Afrikaners nou optimisties is. Skriftelike bevestiging met meer besonderhede kan nog nie op die internet bekom word nie, en ’n potgooi van die program is ook nog nie beskikbaar nie. Normaalweg sou hierdie yl gegewens nie gebruik word nie, maar in die lig van die belangrikheid daarvan, word dit in ’n breër konteks ontleed. Die breër konteks word deur Nederland verskaf. Volgens die jongste verslag van die Nederlandse Sociaal en Cultureel Planbureau is meer as die helfte van die Nederlanders nou optimisties oor die toekoms. ’n Jaar gelede was nog net ’n derde van die land se bevolking optimisties. Die optimiste het tien jaar laas die botoon gevoer. Die Buro weet nie hoekom daar so ’n groot swaai was nie, of soos Trouw dit baie beskrywend stel: “SCP-onderzoeker Paul Dekker krabt zich erover achter de oren. ‘Heel eerlijk gezegd: we zijn er zelf ook nog niet uit hoe die sprong te verklaren is.’” (“’n Navorser van die Sociaal en Cultureel Planbureau, Paul Dekker, krap kop hieroor: ‘Om die waarheid te sê, ons weet nog nie hoe om die groot sprong te verklaar nie.’”) In Suid-Afrika se geval is die ommeswaai waarskynlik maklik te verklaar; ná ’n dekade van waarskynlik die swakste president wat die land nog geken het, slaag pres. Cyril Ramaphosa se, soos dit deur ontleders genoem word, beeldbou-aksies nog. Trouens, die optimisme herinner eerder aan ’n euforie onder ’n deel van die bevolking. Die manier waarop hy die beoogde grondroof sonder vergoeding aanbied, sou stellig die persentasie optimiste beduidend verminder. Met die VN se onlangse vrystelling van die wêreldwye gelukkigheidsindeks blyk dit dat Suid-Afrika se posisie op dié indeks sedert 2014 erg begin afneem het. Op die jongste indeks beklee Suid-Afrika plek nommer 101 uit 155 lande. (Lees meer hier, hier en hier. ) Die gelukkigheidsindeks is ’n verwikkelde dokument waar ’n magdom faktore soos die gehalte van gesondheidsorg alles verreken word. Dit is dus ’n veel meer empiriese verslag as opnames wat enkelvoudig iemand se vlak van optimisme sou meet. Die VN se verslag word ook oor tydperke van drie jaar opgestel, en sluit dus die tydperk in voor Ramaphosa president geword het. Die literatuur prys die voordele van optimisme aan. Lyste voordele wissel van vyf tot 45. Die voordele sluit in dat positiewe mense se gesondheid neig om beter te wees as dié van pessimiste, geleenthede vir ’n beter toekoms, soos uitbreidings aan sakeondernemings, en om mislukkings in suksesse te omskep. ’n Euforie wat platval ná die gebeure, soos die Wêreldbeker-sokkertoernooi in Suid-Afrika, neig om tot post-euforiese trauma te lei. Die Solidariteit Beweging se Plan B het met die bekendstelling ’n gees van optimisme onder vele Afrikaners tot gevolg gehad. Die rubriekskrywer, Max du Preez, het Solidariteit selfs daarvan beskuldig dat dit ’n staatskaping op die Afrikaner uitgevoer het. Optimisme, gegrond op werklikheid en objektiwiteit, kan optimisme vir die Afrikaner en ander minderheidsgroepe bring.