In die huidige situasie sal die stryd, vyandskap en sondigheid in die wêreld erger word (Op. 22:11), en geen transformasiebeweging sal enigsins daarin slaag om nou reeds Christelike koninkrykstoestande op aarde te skep nie. op die trein van toek(?) na vrede, of die Melville party bus, Aan die ander kant, daar is dele van die land – ver van Johannesburg – waar die staat vir die eerste keer in die geskiedenis gevestig word as ŉ entiteit wat op ŉ onvolmaakte manier poog om menswaardigheid te bevorder. ŉ Mens moet iewers begin. In al hierdie gedigte word dit ook duidelik dat vir die digter die reisbelewenis en die skryfhandeling onlosmaak verbonde en vervleg is, eintlik ineengegroei is en saam ontwikkel. In die aanvangsgedig plaas die digter die deur op dubbelslot en gee haar oor aan herinnering, maar in die gedig “Memorial Day: New York 25.5.2000″ kan die wete van die skrikwekkende gebeurtenis nog nie ‘n gedig word nie: ” …in die Hotel Prosody grendel die digter/ haar onbewuste teen ‘n gedig/ wat broei uit bloedsweet” (p.88).