Dis laat in die aand en die gedagtes vat weer koers soos hulle lus het. Ek sien iemand is nog wakker en ons praat ‘n woordjie of twee en daar gaat die gedagtes soos wilde perde wat nie gekeer kan word nie...of eintlik wil ‘n mens hulle ook maar nie keer nie, ha?
As jy my nou regtig opgewonde wil maak, draai ‘n klein ietsie (ja, sommer 'n ietsie!) toe in mooi papier. Is! Ek jok nie vir jou nie, man. Ek vrek oor ‘n persent – enige persent!
Dit maak sowaar nie so baie saak wat jy in daardie mooi papiertjie (nie 'n sakkie wat gou-gou gekoop is nie, hoor) het nie, dit maak my hart week om te dink dat jy dit vir my spesiaal gaan uitsoek het of gemaak het of wat ookal die geval mag wees. En wat dit nog lekkerder maak, is om te sien watter papier jy uitgekies het vir hierdie persent van my. Ek belowe jou, die adrenalien skiet die hoogtes in en ek is vir die res van die dag op 'n 'high'.
Spontane persentjies is die lekkerste ding wat ek kan oorkom. Mmm, ek hoor jy vra my wat is 'n spontane persent dan nou eintlik. Jy sien, dis daardie persentjies wat nog sommer in die winkel se drasak is, want hy is nou gekoop en jy wil hom nou vir my gee, nie eers anderdag nie. Ek is lief daarvoor om dit ook te doen, maar soms wonder ek of almal verstaan hoe kosbaar dit regtig is. Want sien, jy is winkel toe om brood te koop, maar jy kom huis toe met 'n verrassing vir 'n hartsmens van jou. Wat is nou lekkerder as dit?
En asseblief toggie, as ek vir jou ‘n persent gee, moet hom seblief nie daar eenkant neersit om later oop te maak nie. Ek is so opgewonde dat ek hom sommer self ook vir jou sal oopskeur. Jy sien, dit gaan alles vir my oor jou reaksie wanneer jy sien wat ek vir jou gebring het. Jou reaksie is weer vir my ‘n presentjie op sy eie. Jy kry die persent, maar ek kry die mooi glimlag van tevredenheid.
Nog 'n ding wat ek nooit, ooit sal vergeet nie, is een verjaardag van my. Toe ek vroeg die oggend opstaan (dis in die winter en dus was dit nog stikdonker) is daar by elke ligskakelaar in die huis 'n lekkertjie met 'n piepklein kaartjie vasgeplak. My hart se punt se vreugde se lekkerkry! Sjoe, dit was die lekkerste wat opstaan nog ooit vir my was en ooit sal wees. My oususkind het die moeite gedoen om dit in die middel van die nag vir my (ja, vir my!) te doen. Wat 'n vreugde om sulke mooi liefgoedjies van elkeen van my kinders te kan onthou.
Iets wat my telkemale stomslaan, is wanneer ek sukkel met iets en ek hoor onverwags hier langs my: "Kom, ek sal jou gou hiermee help." Dit kan die kleinste dingetjie wees, maar my hart is sulke tye so baie, baie lief vir jou. Bedagsaamheid is maar redelik yl gesaai deesdae, stem jy nie saam nie?
En nou wonder ek opeens of ek ooit altyd genoeg dankie sê vir al die liefde wat ek ontvang? Dankie is eintlik so ‘n ou dom woordjie, dink jy nie ook so nie? Ek dink daar moet meer woorde wees om mee te kan dankie sê. As jy iemand bloot uit hoflikheid bedank, is ‘Baie dankie’ vir my voldoende. Maar dan kom jy voor iemand te staan en jy wil uit jou hart uit dankie sê en jy weet opeens nie watter woord om te gebruik nie. Is dit net ek of voel jy ook so? Jy wil mos sulke tyd eintlik so 'n klein deeltjie van jou hart vir daardie liefmens gee, maar al wat jy het is daardie onbeduidende dankie-woordjie.