In 1919 het die Britse regering Ibn Saoed genooi om Londen te besoek. Hy kon nie gaan nie en het prins Faisal in sy plek gestuur. Dié was die eerste Saoediese koninklike wat Engeland besoek het. Sy besoek het vyf maande geduur. In dieselfde tyd was hy in Frankryk: die eerste Saoediese koninklike wat dié land amptelik besoek het.
’n Magstryd het tussen Saoed en Faisal ontstaan en Saoed het die amp van eerste minister afgeskaf. In 1963 het Faisal egter tydens Saoed se afwesigheid weens mediese behandeling meer mag begin versamel. Hy het ’n nuwe kaninet saamgestel en ’n bondgenootskap met sy broers prinse Fahd en Sultan gevorm. Die nuwe regering het Saoed se seuns uitgesluit. Faisal het ’n 10-punt-hervorming belowe wat die opstel van basiese wette, die afskaffing van slawerny en die stigting van ’n regsraad ingesluit het.
Met sy terugkeer het Saoed Faisal se nuwe reëlings afgekeur en gedreig om die koninklike wag teen sy broer te mobiliseer. In antwoord hierop het Faisal geëis dat Saoed hom regent maak en alle koninklike magte aan hom oordra. Hy het die steun gehad van die Islamitiese elitegeleerdes, insluitende ’n fatwa (edik) deur die grootmoefti van Saoedi-Arabië, ’n familielid van Faisal aan moederskant. Hy het ’n beroep op Saoed gedoen om tot sy broer se eise in te willig.
Vroeg tydens sy bewind het Faisal ’n edik uitgevaardig dat die kinders van alle Saoediese prinse in die land moet skoolgaan eerder as oorsee. Dit het dit gewild gemaak onder die hoërklasfamilies om hulle seuns terug te bring van oorsee om in die koninkryk opgevoed te word. Hy het ook die land se huidige stelsel van administratiewe streke ingestel en die fondament vir ’n moderne welsynstaatstelsel gelê. In 1970 het hy die departement van justisie daargestel en die land se eerste vyfjaarpan vir ekonomiese ontwikkeling begin.
In die 1950's en 1960's was daar verskeie staatsgrepe in die streek. Moeammar Ghaddafi s’n in 1969 in die olieryke Libië was veral ’n bedreiging vir Saoedi-Arabië vanweë die ooreenkomste tussen die twee ylbevolkte woestynlande. Daarom het Faisal ’n gesofistikeerde veiligheidsapparatus opgebou en andersdenkendes ferm onderdruk.
Soos in alle sake, het hy hierdie beleide in Islamitiese terme geregverdig. Vroeg tydens sy bewind, toe hy gekonfronteer word met eise vir ’n geskrewe grondwet, het hy geantwoord: "Ons grondwet is die Koran."
Daar word algemeen geglo Faisal se olieverbod was die werklike rede vir die sluipmoordaanval op hom as gevolg van ’n Westerse sameswering.
Koning Fiasal is kort daarna in die hospitaal oorlede. Een teorie vir die aanval was om wraak te neem vir die dood van prins Faisal se broer, prins Khalid bin Moesaid, wat in ’n protesoptog teen die instelling van televisie in die land deur ’n polisieman doodgeskiet is.