Landdros V. Mhlanga het in sy uitspraak gesê hy het alle vorme van straf ondersoek om op ’n gepaste vonnis te besluit.
Die oortreder se persoonlike omstandighede moet egter ook in ag geneem word. Khan is ’n pa van drie volwasse en drie minderjarige kinders. Hy is met sy tweede vrou getroud.
Mhlanga sê die hof het korrektiewe toesig oorweeg, maar hy meen dis nie geregverdig nie omdat Khan se persoonlike omstandighede, meer spesifiek of hy die broodwinner van die gesin is, nie ten volle ondersoek is nie. Daar is ook nie ondersoek of sy vrou werk en of sy na die kinders sal kan omsien indien Khan korrektiewe toesig opgelê word nie.
Vyf regters van die appèlhof het bevind die hooggeregshof het gefouteer deur nie die minimum voorgeskrewe vonnis van 15 jaar tronkstraf op elke aanklag op te lê nie.
Hy het tussen 2006 en 2015 nie die nodige vorms vir belasting op toegevoegde waarde (spesifiek die BTW 201-vorm) ingedien nie. Kragtens wetgewing moet hy BTW, sowel as belasting op sy lopendebetaalstelsel, wat van werknemers se salaris afgetrek word, aan die SAID oorbetaal. Hy het dit nie gedoen nie.
Hy was geregistreer as ’n werkgewer vir die vaardigheidsontwikkelingsheffings, asook by die Werkloosheidversekeringsfonds, maar het nie hierdie heffings betaal nie. Die SAID het hom in dié tydperk die geleentheid gegee om die betalings te doen, maar hy het nie die sperdatum gehaal nie.
Hy is dieselfde straf op die res van die aanklagte opgelê, maar dit is in geheel vir vyf jaar opgeskort.