Kerse was maar altyd deel van die Afrikaner se huislike lewe. Dit was veral die boere op die afgeleë nedersettings en plase wat kerse as ligbron in hul wonings gebruik het. Olie vir lampe was nie geredelik beskikbaar nie en elektrisiteit het maar eers gedurende die eerste kwart van die twintigste eeu algemeen beskikbaar geword. Tydens die Groot Trek was dit die Trekkers wat die vervaardiging van vetkerse as ’n fyn kuns ontwikkel het. Diervet is aanvanklik gebruik as verbrandingsbron, maar weens die slegte reuk wat dit afgegee het, is spoedig oorgeskakel na bye-was. Bye-was was egter nie geredelik beskikbaar nie en dierevet was maar altyd die voorkeur energiebron. Wanneer swaarkry en ’n gebrek aan geld hoogty gevier het, het die Boerevolk se inisiatief sterk na vore gekom. Die vervaardiging van die sogenaamde “depressie-kersie” was ’n voorbeeld van hierdie vindingrykheid. Tydens die Anglo Boere-oorlog is hierdie tipe kers deur die vrouens in die konsentrasie-kampe gemaak, maar later ook tydens die groot depressie van 1933.
Louisa Catharina (Louise) Malan, eggenote van Stander Jansen se halwe broer, Johan Adriaan (Johan) Jansen, het ‘n voorbeeld van so ’n depressie kersie aan Stander geskenk vir uitstalling in die Jansen-museum. Dit bestaan uit 'n skoenpolitoerblikkie gevul met skaapvet, met in die middel 'n skaapdrolletjie wat as pit gedien het.