Sy vra ook oor Henri se gesigsuitdrukking wat oënskynlik leweloos voorkom. Butler sê hy het dit al by ander gevalle gesien, maar Henri se gesigsuitdrukking alleen bewys nie spesifiek ’n epilepsie-toeval nie.
Desai wil weet hoekom juis hy aanbeveel is om na Henri om te sien. Butler sê hy het geen idee waar dr. Daniël Janse van Rensburg, sy meisie Daniellé se pa, sy nommer in die hande gekry het nie. Janse van Rensburg het wel geweet hy is ’n neuroloog.
Daniellé was by hom toe dit plaasgevind het. Butler sê geen inkontinensie het toe voorgekom nie. Henri het ook nie vir ’n lang tyd sy bewussyn verloor nie. Hy kon ook nie onthou hoe hy gevoel het nie.
“Jy kan nie beswaar aanteken teen ’n vraag wat deur die hof geplaas is nie. Daar word kennis geneem van jou beswaar,” het ’n duidelik geïrriteerde Desai aan hom gesê.
Sy sê hy was wel in staat om die eerste nooddienste wat op die toneel verskyn het dadelik na die eerste verdieping van die gesin se huis te stuur. In die ambulans het hy aan die paramedici vertel wat gebeur het.
Galloway verwys na Henri wat die ondervraging deur die polisie as "gefragmenteerd" beskryf. Hy kon baie besonderhede daaroor verskaf. Hy kon ook in die hof baie meer besonderhede verskaf en dit het baie detail bevat.
Galloway voer dit verder. Indien Henri dan so "uit" was, hoe het hy daarin geslaag om die landgoed se GPS-koördinate op sy selfoon te soek? Sy sê hy het tydens die noodoproep getoon dat hy in staat was om 'n probleem op te los deur te sê hy sal hulle by 'n spesifieke adres inwag.
Galloway noem ook dat Henri duidelike redes aangevoer het dat hy nie die aangewese noodnommers wat op die yskas in die kombuis geplak was, wou gebruik nie. Hy was in staat om besluite te neem. Butler skryf Henri se swak oordeel toe aan die nasleep van sy epileptiese toeval.