Kort voor middernag blyk dit dat die oefeninge slegs ’n rookskerm is. Hulle steek die grens van Tsjeggo-Slowakye oor en ruk vinnig op na Praag, die hoofstad.
Daar aangekom, beset hulle vinnig al die belangrikste verkeersweë, die regeringswyk. Slegs by die kantore van die staatsradio en televisie bied ’n groep joernaliste verbete weerstand om die wêreld so lank moontlik oor die geweld ingelig te hou.
Die drama waarmee die wêreld douvoordag die oggend van 21 Augustus wakker word, laat harte oor die vrye wêreld heen van vrees ineenkrimp. Is dit die begin van ’n Derde Wêreldoorlog?
Maar in Januarie 1968 het die Tsjeggo-Slowaakse Kommunistiese Party ’n nuwe leier aangewys, Alexander Dubček. Dubček wou die kommunisme in sy land hervorm tot ’n stelsel “met ’n menslike gesig”.
Dubček se stappe om vryheid van spraak en van kritiek op sy regering toe te staan, het dosyne gevaarligte in die Kremlin laat flikker. Sowel die Sowjetunie se leier, pres. Leonid Brezjnjef, as die ortodokse kommunistiese leiers in ander lande agter die Ystergordyn, het haarfyn besef dat die Dubček-hervormings die dun ent van die wig sou wees wat op die volledige ineenstorting van die kommunistiese stelsel en die Sowjet-heerskappy sou uitloop.
Maar toe ’n groep ortodokse Tsjeggo-Slowaakse kommuniste in Julie 1968 ook nog ’n beroep op die Kremlin doen om in te gryp, was dit die finale strooi. Uit die notules van die Politburo kan gesien word hoe die Sowjet-leiers steeds vir ’n herhaling van die bloedige Hongaarse opstand gevrees het en dus besluit het om met geweld ’n einde aan die Praagse Lente te maak.