Twee jaar later en kernooreenkoms met Iran toon suksesFoto: Etereuti/Pixabay.com Twee jaar ná die ondertekening van die kernooreenkoms tussen Iran en Westerse lande raak dit moeilik vir die oorloglustiges wat die ooreenkoms as gevaarlik en verkeerd beskryf het om nog enigsins by die suksesvolle implementering daarvan verby te kyk. Die internasionale atoomenergieagentskap en die Amerikaanse departement van buitelandse sake het onlangs erken dat Iran die ooreenkoms nakom. Philip Gordon en Richard Nephew, twee van die voorste Amerikaanse kenners oor Iran en die politiek van die Midde-Ooste, skryf verlede week in die nuustydskrif The Atlantic dat die drie belangrikste doelwitte van die ooreenkoms bereik word. Eerstens wou Westerse lande verhoed dat Iran genoeg materiaal bekom om ’n kernwapen te vervaardig. Daar is grootliks in hierdie doel geslaag. Tweedens wou hulle aan die bevolking van Iran die voordele van samewerking met die internasionale gemeenskap wys. Die persepsie dat die hele bevolking van Iran ’n klomp Moslem-ekstremiste is, is heeltemal verkeerd. ’n Groot deel van die land se bevolking is gematig en wil graag in vrede met hul buurlande en ook die Weste saamleef. Die derde doelwit wat Westerse onderhandelaars in 2015 vir hulself gestel het, is om ’n ooreenkoms met Iran te bereik wat tyd sal koop totdat politieke hervorming uiteindelik wel in Iran plaasvind en die land sy buitelandse beleid begin aanpas. Ook in hierdie doelwit is geslaag en die gemaklike verkiesingsoorwinning van die meer gematigde pres. Hassan Rouhani vroeër vanjaar is ’n teken daarvan. Terwyl die meeste Europese lande tans verkies om nie in konflik met Iran te tree nie is die stem van oorlogslustiges in die VSA en Brittanje steeds baie sterk. Dit word veral gedryf deur die VSA en Brittanje se enorme wapenhandel met Saoedi-Arabië. Die stryd tussen die Soenniete en Sjiïete in die Midde-Ooste verteenwoordig ook die stryd tussen Saoedi-Arabië en Iran vir mag en invloed in die Midde-Ooste. Saoedi-Arabië, wat Soenni-dominasie in die Midde-Ooste nastreef, speel ’n groot rol in die verskaffing van wapens aan Soenni-militante groepe in Sirië, Irak en Jemen. Hierdie wapens word natuurlik van veral die VSA en Brittanje aangekoop en dit is ’n ope geheim in die strate van Washington DC dat die steunwerwers vir wapenvervaardigers ’n stewige greep op talle senatore het. Iran se huidige groeiende invloed in Irak is meegebring deur die Amerikaners se voortydige verwydering van Saddam Hoesein as diktator. Die Islamitiese Staat, wat as terreurgroep sy ontstaan en veral vinnige groei weens die isolasie van die Soenni-bevolking in Irak na Saddam se omverwerping te danke het, sal makliker verslaan word indien Amerika en Iran kon saamwerk. Die voormalige Amerikaanse minister van verdediging Robert Gates het reeds in 2010 voorspel dat Saoedi-Arabië die VSA dieper en dieper in hul eie konflik met Iran gaan insleep. Dit is presies wat vandag in Sirië en Irak gebeur. Die Weste se benadering tot magshonger Midde-Oosterse lande moet wees om minder kant te kies en eerder meer ooreenkomste te onderhandel en raakvlakke te vind wat konflik sal verminder, die ontwikkeling van kernwapens kan beperk en unieke oplossings vir hedendaagse Midde-Oosterse vraagstukke kan skep. Die kernooreenkoms van 2015 doen presies dit en behoort geprys eerder as veroordeel te word.