Wat is 'n trog: kenmerke, tipes en frontale stelsels | Netwerk Meteorologie
Duitse Portillo | 21/09/2021 11:39 | meteorologie
In sommige frontale meteorologiese stelsels wat op groot hoogtes reis, kan lyne op die kaart gesien word wat blykbaar nie goed verstaan ​​word deur die algemene publiek nie. Hierdie tipe lyne word soms te veel gebruik om die neerslagvelde en druk wat op die aardoppervlak voorspel word, te verduidelik. Hierdie lyne staan ​​bekend as trogge. Die meeste mense weet nie wat is 'n trog en wat dit verteenwoordig.
Daarom gaan ons hierdie artikel toewy om u alles te vertel wat u moet weet oor wat 'n trog is, die eienskappe en tipes daarvan.
1 Wat is 'n trog
2 Tipes bakke
4 Bakke en lyne van atmosferiese onstabiliteit
Daar is verskillende definisies in die wetenskaplike literatuur van wat 'n trog is. Ons kan dit sê dit is 'n langwerpige gebied met lae relatiewe druk op die oppervlak of op hoë vlakke. Dit word nie algemeen geassosieer met 'n geslote sirkulasie nie, en word dus gebruik om dit te onderskei van 'n geslote laagtepunt. Die teenoorgestelde is die dorsale. Hierdie definisie lyk meer soos die konsep van 'n dinamiese of barometriese trog. In hierdie gevalle is dit genoeg om te kyk na 'n minimum atmosferiese drukoppervlak of hoogte waar die isolasie -isolasies nie sluit om 'n trog te trek nie.
Saam met die konvensionele trog kom die konsep van omgekeerde water na vore. Dit is die een waarin die isobare, wat die lyne van gelyke druk is, hulle bied 'n ander oriëntasie as normale kaas met betrekking tot die hoofdepressie. Daar kan gesê word dat die omgekeerde trog noord van die onderkant van die verdieping strek.
Die trogkonsep hou verband met atmosferiese druk, temperatuur of windvelde, maar nooit op daardie tydstip met neerslag of meteorologie nie.
Kom ons kyk wat die belangrikste tipes trog is:
Barometriese trog. Relatief tot aangrensende gebiede op dieselfde vlak, 'n gebied van die atmosfeer met laer lugdruk. Dit word voorgestel deur isobare of stelsel van isobare wat byna ewewydig en ongeveer V-vormig is in die meteorologiese tabel, en die konkaviteit dui op lae druk.
Dinamiese trog. Die depressie vorm agter 'n bergreeks wat vertikaal of byna vertikaal deur die wind beweeg. Dit gebeur byvoorbeeld wanneer die westewind 'n ketting terrein van noord na suid ontmoet.
Besproei in die oostelike winde. Laedruk sone in die sone van die passaatwinde, gewoonlik loodreg op die windstroom en beweeg van oos na wes.
Wade in die westewinde. Besproei in westewinde op middel-breedtegrade, beweeg oor die algemeen oos. Die verlenging van hierdie trog in die oostewinde van die lae breedtegrade hou verband met die westewinde in hoogte bo die oostewinde van die onderste lae.
Koue trog. 'N Lugdrukbak waarin die temperatuur laer is as die aangrensende gebied.
Polêre trog. Besproei in 'n sirkumpolêre westelike gebied wyd genoeg om tropiese gebiede op groot hoogte te bereik. Die oppervlak hou verband met laagdrukvalleie in tropiese oostewinde, maar westewinde kom op matige hoogtes voor. Dit beweeg oor die algemeen van wes na oos en gaan gepaard met 'n oorvloedige wolkbedekking op alle vlakke. Digte kumuluswolke en cumulonimbus verskyn gewoonlik op en naby die vallei. In die westelike Karibiese Eilande vorm orkane in Junie en Oktober dikwels in die poolvalleie.
Ons kan die woordelys aanskou en ontleed sonder om vaste gevolgtrekkings te maak. In al die verwysingsdefinisies verskyn die ruimtelike of tydelike terme wat die bestaan ​​van valleie met klein ruimtelike en tydelike strukture verbind, hoewel dit implisiet in ag geneem word: die valleie is subtemporale strukture, wat in beginsel nie die oppervlak van tyd aandui nie. Om te verstaan ​​wat 'n depressie is, sal ons 'n reeks voorlopige basiese beginsels bespreek.
Fronte is duidelik gedefinieerde ruimtelike en tydelike diskontinuïteite tussen lugmassas wat op middelbreedtegrade voorkom en wat verband hou met ekstratropiese storms. Ongeveer, sy longitudinale ruimtelike dimensie en sy lewensiklus laat dit val binne die sogenaamde meteorologiese skaal. Die grafiese voorstelling daarvan is bekend en maklik om te identifiseer.
Ons het 'n duidelik gedefinieerde voorkant, wat die diskontinuïteit is tussen twee lugmassas met verskillende meteorologiese eienskappe in terme van temperatuur, humiditeit, wind, ens. Die mees algemene front op meteorologiese vlak begin dus met 'n driedimensionele struktuur die diskontinuïteit bereik 'n matige vlak, byvoorbeeld tot 700-500 hPa. Die klassieke fronte (koue fronte, warm fronte en okklusiewe fronte) is niks meer as 'n meganisme waardeur die atmosfeer vertikale en horisontale gradiënte van temperatuur en humiditeit tussen tropiese en subtropiese warm breedtegrade en poolkoue breedtegrade herverdeel. Dit hou verband met ekstratropiese storms of siklone en het 'n klimaatsdimensie. Die voorkant hou verband met kenmerkende klimaatsveranderinge.
As 'n voorste stelsel geen oppervlakweerkaatsings het nie, word gesê dat die voorkant lank is. In sommige gevalle het hierdie positiewe strukture hul eie frontale simboliek, hoewel sommige dit as trogies teken.
Bakke en lyne van atmosferiese onstabiliteit
Onder sekere voorwaardes, bakke word geteken as elemente wat verband hou met die nie-frontale neerslagstruktuur van die warmste maande, wat basies gevorm word deur konvektiewe fokuspunte wat dag en nag ontwikkel. Hierdie hipotetiese depressies wat op die weerkaart geteken word, poog om die wolkveld te ondersteun, veral die voorspelde of geanaliseerde neerslagveld, wat dikwels geïnterpreteer word as 'n lyn van meteorologiese verandering of agteruitgang as gevolg van konveksie. Die punt is dat hierdie onstabiele lyne soms ondersteun word deur hoogs dinamiese en termiese dips en lae pieke op 'n lae vlak, wat almal 'n omgewing kan skep wat konveksie bevorder. In hierdie sin word depressies dikwels agter die neerslag- / wolkbedekkinglyn aangetref, wat verband hou met klimaatsveranderinge wat verband hou met konveksie en storms.