September | 2018 | penpunt
“Selma glo nog al die jare die beste van mense en val haarself dan emosioneel te pletter wannneer die ware kleure uitkom.” So beskryf Louise haar boesemvriendin, Selma. Hulle lewensverhaal word vernuftig vertel, en die tydgleuf verskuif konstant tussen die huidige (2017), ‘n jaar gelede, en verskeie momente uit hulle kinderdae en jonger dae.
Ek het met die lees daarvan byna konstant gewag dat iets moet skeefloop, want hulle lewens was gelaai met ontstellende gebeure en ontdekkings.
Die reis na Indië was ’n insiggewende kyk in ’n ander land, kultuur en geloof. Dit is ’n boek wat mens nie sommer wil neersit nie, want die spanningslyn word enduit effektief volgehou.
Kara Geertse het alles wat ’n student kan begeer: joolprinses, rykmansdogter en begaafd. En sy het vir Jannes Conradie, skatryk en invloedryk op die kampus.
’n Dramatiese reeks gebeure pluk egter die mat onder haar uit en laat haar sonder heenkom e, sonder geld, en helaas sonder geloof dat daar ‘n Vader in die hemel kan wees wat omgee vir haar.
Gou kom sy agter dat dié wat sy as vriende geag het, haar nie meer wil ken nie, en geensins ondersteun nie. Haar pad kruis met eenvoudige mense wat sterk staan in die geloof wat sy so heftig bevraagteken.
Met haar pragtige taalgebruik en goeie Woordkennis, slaag Helene de Kock daarin om ’n verhaal van verlies, selfondersoek, soeke na God en uiteindelik oorwinning vir haar lesers te skets. Ook die liefde word nie afgeskeep nie. As jy hou van ’n geestelike fiksieverhaal, verweef met ’n besondere liefdesverhaal, kan jy hierdie een maar gerus aanskaf. Dit word uitgegee deur Cum Uitgewers.
Ek is verlig dat ’n mens van mening mag verander wat betref jou gunsteling romantiese fiksieheld, want Markus Liebenberg het sopas sy voorganders uit daardie heldeposisie gelig, wat my aanbetref. ’n Sterk man, verslae nadat sy vrou hom en sy plaas verruil het vir die stad en ’n ander man. Die heldin, self deur meer as een skok wat betref die persoon wat sy beskou het as die liefde van haar lewe. Is hulle op die “rebound” of is dit hierdie keer ware liefde?
Dans met my is Cynthia Robertson se eerste SuperRomanza, wat toevallig lieflik lyk en voel met sy nuwe satynafwerking en pragtige voorbladontwerp. Sy is geen nuweling wat betref die skryf van romanses nie, en dit wys aan die gemaklike manier wat sy met die storielyn en taal omgaan. Teen bl 293 het ek hartlik met die held saamgehuil, want ware mans mag mos huil. En gelukkig ook hulle foute erken!
Al wat oorbly, volgens Santie
Santie van der Merwe het, in haar relatief kort skrywersloopbaan, haarself gevestig as een van ons voorste skrywers van moderne verhoudingsromans. Sy sit die suksesverhaal voort met hierdie sesde roman uit haar pen. In hierdie verhaal kom veral die komplekse verhoudings binne die saamgestelde gesin, onder die loep.
Ek het die gevoel gekry dat die skrywer haarself uitgedaag het met die skryf van hierdie storie. In die eerste plek het ek gevind dat dit nodig was om te konsentreer soos die verhaal ontvou, want daar is nie een nie, maar verskeie gesinne ter sprake, met baie kinders: eie kinders, stiefkinders, half-broers en -susters, sibbe. Die hoofkarakter, Julia, was die vyfde kind, en laatlam in haar gesin. Wanneer haar ma op veertig onverwags te sterwe kom, verander die dinamika in die gesin, en redelik gou is daar ’n stiefma wat hemelsbreed verskil van die ontslape ma. Wanneer ons Julia ontmoet as ’n vrou van in die dertigs, is dit teen die agtergrond van baie bagasie wat haar familie kenmerk, en veral ’n diepgewortelde vrees vir stiefma wees en stiefkinders hanteer. Hoekom is dit belangrik? Omdat die liefde van haar lewe ’n geskeide man is met twee kinders.
‘n Verdere uitdaging vir die skrywer was om die karakter van die oorlede ma volrond uit te bou en ’n aktiewe rol in die verhaal te laat speel. Wat nodig was, juis omdat die ma-dogterverhouding tussen Julia en Amelia so belangrik was om Julia se optrede en voorbehoude na behore te begryp. Die skrywer se oplossing vir die kwessie was om Amelia in die eerstepersoon aan die woord te stel, met tussenposes dwarsdeur die verhaal. Dit dui op tegniese vaardigheid, hoewel die esoteriese klank wat dit verleen met die skep van ’n Tussenin, waarin Amelia beweeg, my ietwat ongemaklik maak.
Soos met haar ander boeke, is die voorblad alleen al byna genoeg om voornemende lesers aan te trek. Gegewe die feit dat hierdie skrywer haarself reeds bewys het, kan die uitgewers goeie verkope en tevrede lesers te wagte wees, want almal gaan wil uitvind wat dan oorbly …
Dit was met ‘n skeut nostalgie wat ek hierdie prenteboek opgetel het. Dit ruik na drukkersink, die illustrasies is in volkleur, die bladsye sowel as buiteblaaie in glansafwerking. Nogal anders as baie van die prenteboeke uit my jonger dae.
The African Graphic Novel Series heads out with the story of Shaka. As a young warrior he is forced to leave his chiefdom because of the hatred and jealousy of his half-brother. He returns years later after the death of his father, defeating his half-brother to head the Zulu kingdom, uniting the clans into a powerful nation.
Apart from the story coming to life through colourful illustrations, the books has some extra features worth mentioning: a map of Southern Africa in the late 18th cenrury, showing the locations of the various clans as well as Delagoa Bay, exit port of the slave trade. Various aspects of zulu culture, social structure, beliefs, even language and pronunciation, are explained, referring back to the relevant pages of the graphic novel.
Graphic novels such as this new series, have a place in the education system, but can be enjoyed by young and old alike. Published by Story Press Africa, and distributed by LAPA.
Só oorleef ’n diva
Om vir twee jaar op topverkoperlyste vas te byt, sit nie in elke skrywer se broek of rok nie, maar dit is beslis moontlik vir ’n diva. Dit voel of ek omtrent enig is in my baie láát lees van Sophia Kapp se treffer, Oorlewingsgids vir ’n bedonnerde diva. Sophia se reputasie as uithalerskrywer, en die boek se bewese sukses maak dit heeltemal onnodig om dit te bemark. ’n Paar indrukke sal heeltemal voldoende wees.
Die reis na heelword saam met Simoné Bekker, was insiggewend, volgeprop met wyshede wat tussendeur opgeteken is in die sogenaamde Divagids. Ons vind haar as “vyf en veertig en reeds halflyf oor die muur” (bl 168), wat wonder of dit die moeite werd is om weer te soek na die mens wat sy eintlik is. Wanneer sy ’n punt bereik waar sy besluit om nooit weer verantwoordelikhede oor te gee nie, begin die diva in haar na vore kom.
As jy wonder wat die eienskappe van ’n diva nou eintlik is, die skrywer som dit netjies op in die finale inskrywing uit die divagids. Moenie ongekreukte taal verwag nie, want ’n diva moet immers vlot kan vloek, volgens die lys van diva-eienskappe. Dit is ook in karakter as ’n tienerseun en sy vriende se gesprekke sterk woorde insluit.
Ek kan diegene wat nog buite die kraal rondtrap, aanmoedig om in te kom en te deel in die reis van die diva en die held te ontmoet wat haar weer volkome vrou laat voel het met een kyk van hallelujablou oë.
Ek raak altyd opgewonde oor oorspronklike nuwe geestelike fiksie in Afrikaans, hoewel ek nogal krities lees daaraan. Hierdie nuutste boek uit die pen van Elsa Winckler stel nie teleur nie. ’n Pragtige liefdesverhaal ontwikkel teen die agtergrond van groot issues wat held en he ldin met hulle saamdra. Dinge uit Derek Retief se kinderjare, en meer onlangse gebeure in Reina se lewe, het afsonderlik veroorsaak dat hulle kwaad is vir die Here. Die positiewe pole word verskaf deur Reina se vriendin, Larissa, en Gideon, Derek se jonger broer.
Die deurlopende boodskap is dat die Here jou nooit alleen laat nie, en dat die onmoontlike moontlik is.
Ek wil raai dat die skrywer in die toekoms vir ons van die newekarakters se stories gaan skryf, en dan sal ek dit beslis aanskaf.
Die Steinhoff sage
Vir die man op straat was Steinhoff dalk net ’n naam wat hy al iewers gehoor het, hoewel bykans almal in die land geraak is deur die grootste finansiële debakel ooit in Suid-Afrikaanse sakegeskiedenis. Een wat met die skryf van hierdie boek, nog steeds intensief forensies ondersoek word. James-Brent Styan verdien die sukses wat hy behaal het met hierdie boek. Daar het ’n enorme klomp werk ingegaan, wat onderstreep word deur die ellelange lys van bronne wat geraadpleeg is. Dit nou buiten talle mense wat vanweë die sensitiewe aard van die saak, nie bereid was om kommentaar te lewer, of geidentifiseer te word nie.
Styan maak die komplekse wêreld van groot korporatiewe ondernemings, aandele, oornames, direksies en beleggings, toeganklik vir die leek op hierdie gebied. Die boek is nie te tegnies nie, hoewel daar in detail omgegaan word met bedrae wat die verstand laat duisel. Ek persoonlik vind dit byna onmoontlik om te begryp dat daar mense is wat soveel geld besit en bestuur.
Oor die enigmatiese, en nou afwesige, Markus Jooste, hang daar baie vraagtekens. Daar word vingers gewys na fondsebestuurders, direksies en ouditeure. Styan sluit af met die stelling dat nie Westerstrede of Stellenbosch, die naam Steinhoff sal vergeet nie, en verwys na Bruno Steinhoff wat steeds skatryk is, hoewel die onderneming wat hy so beskeie begin het en tot ’n reus ontwikkel het, skouspelagtig in duie gestort het.