Afrikaans - Eliëser Abraham se Getroue Dienaar, Eliezer, Abraham's Faithful Servant - a Bible Story about Abraham and his servant as told by Linda Sue Pochodzay Edwards
Abraham se Getroue Dienaar
"Sien jou môre oggend!" het Danny vir sy beste vriend, Rick, gesê terwyl hy by die kamer uitgeloop en die deur saggies toegemaak het. Die twee seuns het langs mekaar gebly vir solank as wat hulle kon onthou. Hulle het saam skooltoe en kerktoe gegaan en hulle was onafskeidbaar.
Sedert Rick siek geword het, het Danny elke middag sy huiswerk vir hom gebring en die klaargemaakte werk weer die volgende oggend kom haal. Elke dag het Rick uitgesien na die besoek. Hy het geweet hy kon op Danny staatmaak om hom op te beur en hom te help om sy gedagtes weg te kry van sy siekte af en elke dag het Danny daarna uitgesien om saam met Rick te wees. Daar was niks wat hy nie vir sy beste vriend sou doen nie.
Abraham het 'n lang lewe gehad en die Here het hom ryklik geseën met grond, troppe, kuddes, diensmaagde en diensknegte — alles wat 'n mens moontlik sou wou hê. Hy het egter een bekommernis, wat hom baie gepla het, gehad: Sy seun, Isak, was nog nie getroud nie.
Dit was vir Abraham 'n groot probleem, omdat God hom belowe het dat hy baie kleinkinders en agterkleinkinders sou hê en dat hulle 'n groot volk sou word. Omdat Isak die enigste seun van sy geliefde vrou, Sara, was, was dit vir hom uiters belangrik dat hy sou trou, sodat die belofte van die Here vervul kon word.
Abraham het sy betroubaarste dienskneg, Eliëser, geroep en oor hierdie probleem met hom gepraat. "Belowe my asseblief dat jy sal teruggaan na my land en my volk en 'n jong meisie sal terugbring om met my seun Isak te trou. Ek wil nie hê hy moet met enige van die jong meisies in hierdie omgewing trou nie, omdat hulle afgode dien en nie goddelik is nie."
Eliëser was nie net 'n belangrike dienaar in Abraham se huishouding nie; hy was so lank saam met Abraham dat hulle mekaar as vriende geag het. Eliëser wou nie vir Abraham op enige manier teleurstel nie.
Eliëser het noukeurig daaroor nagedink voor hy 'n belofte gemaak het aan sy geliefde vriend. "Wat as ek nie 'n vrou kan vind wat gewillig is om haar familie te verlaat en hier te kom bly nie?" het hy gevra. "Sou ek vir Isak terugneem na jou ou tuisdorp om onder haar mense te bly?"
Abraham het nie nodig gehad om lank aan hierdie vraag te dink nie. Hy het 'n antwoord gereed gehad. "Nee. As jy nie 'n vrou, wat gewillig is om hier te kom bly, kan kry nie, dan is jy verlos van jou belofte," het Abraham geantwoord. "God het my baie jare gelede geroep om my geboorteland te verlaat en Hom te volg. Hierdie land, die land van Kanaän, is waarheen Hy my gelei het. God het belowe om my familie en kinders te seën. Isak mag nie terugkeer na die land waarvandaan ek gekom het nie."
Eliëser het die belofte aan Abraham gemaak dat hy sy bes sou doen om 'n bruid vir Isak te vind. Abraham het Eliëser soveel vertrou dat hy hom aangestel het oor alles wat hy gehad het. Eliëser was vry om te neem wat hy ook al gedink het nodig was. Niks was van hom weerhou nie.
Eliëser het daardie vertroue gekoester en het noukeurig gedink aan alles wat hy sou nodig hê. Hy het tien van Abraham se heel beste kamele gekies en hulle gelaai met voorrade vir die reis. Hy het ook verskeie duur geskenke opgelaai om vir 'n jong meisie, wat hy saam met hom sou terugbring, sou gee. Nadat hy een laaste keer alles noukeurig nagegaan het, het hy op die leierkameel geklim en sy reis na die stad Nahor, wat in die land van Mesopotamië was, begin. Die ander nege kamele het op sy hakke gevolg.
Nadat Eliëser vir 'n lang ent gereis het, het hy die land van Mesopotamië bereik. Selfs al was hy warm, moeg en honger, het hy die kamele laat aanhou kloppetie-klop, met die wete dat hy gou die stad van Nahor sou bereik.
'n Mens sou dink dat na so 'n lang reis op daardie warm, stowwerige paaie bo-op 'n lomperige, homperige, stamperige, ongemaklike kameel, die meeste mense reguit na die stad sou wou gaan om plek te gaan soek om af te koel, iets te ete te kry en dan te rus. Maar dit was nie die geval met Eliëser nie. Nie eers een van daardie dinge het in sy gedagtes opgekom nie.
Eliëser het sy sending baie ernstig opgeneem en wou seker maak hy dit goed doen. Net toe Eliëser die poorte van die stad bereik het, het hy iets gedoen wat die meeste mense baie vreemd sou vind. Hy het van die kamele afgeklim en hulle laat neerkniel. Toe het hy net daar in die oopte ook neergekniel . . . en hy het gebid.
"O Here God van my meester Abraham, laat hierdie asseblief 'n suksesvolle reis wees. Dit is omtrent tyd dat die jong meisies na die put toe kom om water te kom haal. Ek sal nie een van hierdie meisies ken nie. Ek sal nie weet watter een wou 'n goeie vrou vir Isak sal uitmaak nie. So, dit is wat ek gaan doen. Ek gaan een van hulle vra vir 'n slukkie water. Wys my asseblief watter die regte een is deur haar te laat sê, 'Ja, ek sal vir jou water gee om te drink en ek sal ook vir jou kamele water gee om te drink.' Op hierdie manier sal ek weet watter jong meisie U gekies het om Isak se vrou te wees."
Net toe Eliëser sy gebed klaar gebid en opgestaan het, het die jong meisies van die stad Nahor na die put gekom. Dit was hulle tyd om mekaar se geselskap te geniet. Hulle het gepraat en gelag en het nie eers die vreemdeling wat daar naby gestaan het, gesien nie. Eliëser het noukeurig na elkeen gekyk. "Dit is regtig belangrik. Ek hoop waarlik dat ek die regte een sal kies," het hy gedink. "Maar ek het gebid en ek weet God sal my help."
Eliëser het een spesifieke jong vrou raakgesien. Hy het na haar gegaan en gesê, "Ek het 'n ver pad gereis en ek is dors. Mag ek asseblief 'n slukkie water kry?"
Sy het vriendelik geglimlag en geantwoord, "Ja, ek sal vir jou water gee om te drink en ek sal vir al jou kamele ook water gee om te drink" Sy het vinnig haar kruik vol gemaak met water en vir Eliëser gegee. Toe hy klaar was, het sy weer die kruik vol gemaak en toe die water in 'n drinkbak gegooi en dit vir die leierkameel gegee. Toe het sy teruggegaan na die put en die kruik vol gemaak vir die volgende kameel. Sy het dit oor en oor herhaal totdat al tien van die kamele genoeg water gedrink het.
Selfs al het die Here sy gebed beantwoord en die optrede van hierdie jong meisie presies die manier was waarvoor hy gebid het, het Eliëser na haar gestaan en kyk en gewonder, "Kan dit regtig die regte een wees? Sy is die eerste een wat ek genader het. Hoe kan ek heeltemal seker wees?"
Toe al die kamele uiteindelik klaar gedrink het, het Eliëser sy hand in 'n sak gesteek en 'n pragtige goue oorring en twee goue armbande uitgehaal en dit vir die jong meisie as 'n dankie sê geskenk gegee. Hy het toe haar naam gevra en gevra of haar pa dalk 'n ekstra kamer by sy huis het, sodat hy die nag daar kon deurbring.
"My naam is Rebekka en ek is die oudste dogter van Bétuel. Nahor is my oupa." Eliëser het noukeurig aandag gegee aan elke woord terwyl Rebekka verder vertel het. "Ons het baie plek by ons huis en jy hoef nie eers bekommerd te wees oor die kamele nie. Ons het oorgenoeg hooi en kos vir hulle."
Eliëser het voor almal daar by die put sy kop neergebuig en die Here aanbid, omdat sy gebed verhoor is. God het hom presies gelei waar hy moes wees. Vandat hy met Abraham gepraat het, het hy van Bétuel en Nahor gehoor. Hy het geweet dit was die regte familie en van Rebekka se optrede om geduldig vir al tien sy kamele water te gee, het hy geweet sy was die regte jong meisie om terug te neem huistoe om 'n bruid vir Abraham se seun Isak te wees. God het seker gemaak dat alles perfek uitgewerk het in antwoord op Eliëser se gebed.