Dit klink asof ons met ons goeie werke iets kan verdien sodat die Here ons vir hierdie goeie werke gaan betaal.
Dit skep ’n geloofsprobleem, want waarom moet ons Nagmaal kom gebruik, en die Here se genade oor ons hoor en proe, as ons met ons eie werke beloning vir die hiernamaalse lewe kan bewerk?
As ons vanoggend in hierdie preek die loon wat die Here ons gee, ondersoek, kom ons veral twee dinge agter:
1. Die loon wat God ons gee, is bloot die vervulling van sy heilsraad wat hy lankal oor ons bepaal het.
Kom ons ondersoek in hierdie preek ’n aantal van hierdie uitsprake sodat ons presies kan bepaal wat die Bybel daarmee bedoel as daar geskryf staan dat die Here ons beloon.
In hierdie geskiedenisgedeelte in die boek Rut is Boas onverbloemd bly dat ’n Moabitiese vrou tot bekering gekom het, en daaruit vloei sy seënspreuk voort dat haar verwagtinge nie sal teleurstel nie en dat die seën van die Here met haar sal wees.
Sy het in ’n sekere sin dieselfde gedoen as wat Abraham gedoen het. Omdat sy vir die Here gedoen het wat Abraham gedoen het, mag sy ook deel in die seën wat God oor Abraham se nageslagte uitgespreek het.
Die welverdiende beloning wat die Here vir hierdie vrou gee, is inderdaad niks anders nie as die feit dat sy tot bekering en tot geloof in die ware en enigste God gekom het en dat sy deur God ingelyf word in die Joodse volk.
Hierdie loon is nie iets wat die Here eers vir die eerste keer beskik het toe Boas dit gesê het nie.
Nog so ’n voorbeeld waar daar van beloning deur die Here gepraat word, en daarmee baie duidelik die Here se raad met iemand bedoel word, kry ons in 1 Samuel 24:19.
(24:20) Want as iemand sy vyand aantref, sal hy hom op ’n goeie pad laat gaan? Maar die Here sal jou die goeie vergelde vir wat jy vandag aan my gedoen het. (1 Samuel 24:19 AFR53)