Die serebrale korteks is die serebrum of die buitenste laag van neurale weefsel. Twee kortikette verdeel dit. Eerstens, die longitudinale fissu weer die verdeling van die serebrum in die linker serebrale en regter serebrale halfrond. Die twee streke word deur die corpus callosum onder die korteks verbind. Die serebrale korteks verteenwoordig ‘n sleutelrol in geheue, aandag, bewustheid, gedagte, taal, persepsie en bewussyn.
By Mense word die serebrale korteks gevou, wat ‘n veel groter oppervlakte in die gedefinieerde kapasiteit van die skedel bied. ‘N Rimpel of rif in die korteks word ‘n gyrus (meervoudige gyri) genoem, en depressie of fissuur word ‘n sulcus (plural sulci) genoem. Binne die menslike brein is die serebrale korteks meer as twee-derdes, wat in die siekte begrawe word. Die menslike serebrale korteks is 2 tot 4 millimeter (0,079 tot 0,157 in) dik.
Die serebrale korteks is gevorm uit grys materie, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit selliggame (met astrocyten wat die mees volwasse seltipe in die korteks is, sowel as die brein in die algemeen) en kapillêre. Dit verskil met die onderliggende wit materie, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit die wit gemylineerde skede van neuronale aksone.
Die mees moderne deel van die serebrale korteks om in die evolusionêre geskiedenis van mense te vorm, is die neocortex wat in ses lae onderskei het. Neurone in talle lae verbind vertikaal om klein mikrokringe, genaamd kortikale kolomme, te skep. Verskeie neokortiese streke bekend as Brodmann-gebiede word geïdentifiseer deur variasie in hul sitoarchitonika (histologiese struktuur) en funksionele rolle in sensasie kognitiewe en gedrag.
Die verskillende kortikale lae bevat elk ‘n kenmerkende verspreiding van neuronale seltipes en verbindings met ander kortikale en subkortiese streke. Byvoorbeeld, daar is direkte verbindings tussen verskillende kortikale areas en indirekte konneksie via die thalamus. Dit is ‘n band van witterweefsel wat geïdentifiseer kan word met die natuurlike oog in die fundus van die kalsiumsulcus van die oksipiLanguages lob. Die Stria van Gennari bestaan ​​uit aksone wat visuele inligting van die thalamus in laag vier van die visuele korteks bring.
Oorbruggingsoorsig -afdeling van die korteks om die posisie van neuronale selliggame en die intrakortiese aksonkanaal toegelaat neuroanatomiste in die vroeë 20ste eeu te toon om ‘n tekstielrekord van die laminaire struktuur van die korteks in verskillende spesies te lewer. Die neurone van die serebrale korteks is gegroepeer in ses hooflae, van buite (paaloppervlak) na binne (wit materie).
1. Laag I, die molekulêre laag, bevat ‘n paar verspreide neurone en bestaan ​​hoofsaaklik uit takke van apikale dendritiese tufts van piramidale neurone en horisontaalgerigte aksone, sowel as gliale selle. Tydens die ontwikkeling is Cajal-Retzius en subpielgranulêre laagselle teenwoordig in hierdie laag. En ‘n paar stewige selle kan hier gevind word. Inpous tot die apikale tufts word beskou as noodsaaklik vir die “terugvoer” -interaksies in die serebrale korteks gekoppel aan assosiatiewe leer en aandag. Terwyl dit eens gedink is dat die inset van die laag wat ek uit die korteks self gekom het, is dit nou besef dat laag I oor die serebrale korteksmantel aansienlike insette kry van “matriks of M0type-thalamus-selle (kontrakte aan die kern: of C-tipe wat gaan na laag IV).
2. Laag II, die eksterne korrellaag, bevat klein piramidale neurone en talle steriele neurone.
3, Laag III, die eksterne piramidale laag. Bevat oorwegend klein en medium grootte piramidale neurone, sowel as nie-pyramidale neurone met vertikaal georiënteerde intrakortiese aksone; lae I tot III is die hoof teiken van interhemisferiese kortikokortiese afferente, en laag III is die primêre bron van kortikokortiese efferente.
4, laag IV , die interne korrellaag bestaan ​​uit verskillende tipes piramidale neurone en stellate, en is die hoof teiken van thalamokortiese afferente van die thalamus-tipe C-neurone sowel as intrahemisferiese kortikokortiese afferente.
5 . Laag V , die interne piramidale laag, bestaan ​​uit groot piramidale neurone wat verhoogde aksons veroorsaak dat die korteks verlaat en afloop na subkortiese strukture (insluitend die basale ganglia). In die primêre motoriese korteks, die voorste lob, bevat laag V bèta-selle waarvan die aksone deur die interne kapsule beweeg, die breinstam en die rugmurg vorm die kortikospinale kanaal. Dit is die hoofweg vir vrywillige motoriese beheer.
6.Laag VI , die polimorfe of multiformlaag, sluit in paar groot piramidale neurone en baie klein spindelagtige piramidale en veelvoudige neurone; laag VI stuur verskillende vesel na die thalamus en vestig baie presiese wederkerige interkonneksie tussen die korteks en die thalamus. Die laag VI neurone van een kortikale kolom verbind met thalamusneurone wat insette in dieselfde kortikale kolom lewer. Hierdie verband is beide opwindend en inhibitief. Neurone stuur eksitatoriese vesels na neurone in die thalamus en stuur ook collaterale na die thalamiese retikulêre kern wat hierdie dieselfde thalamusneurone of diegene wat daarmee saamwerk, belemmer. Een teorie is dat omdat die inhibitiewe uitset verminder word deur cholinergiese toevoer aan die serebrale korteks, bied dit die breinstam die verstelbare wins vir die aflos vir lemniskale insette.
Die kortikale lae word nie net bo-op die ander gestapel nie; Daar is ‘n kenmerkende verband tussen die neuronale tipes en verskillende lae, wat onderskei is en die hele dikte van die korteks dek. Hierdie kortikale mikrokringe word in kortikale kolomme en minikolumn geklassifiseer. Daar is vermoed dat die minikolomme die basiese funksionele eenhede van die korteks is. Funksionele eienskappe van die korteks kan skielik tussen laterale aangrensende punte verander, maar hulle bly in die rigting loodreg op die oppervlak.Daar is ook bewys van die teenwoordigheid van funksioneel afsonderlike kortikale kolomme in die visuele korteks, ouditiewe korteks en assosiatiewe korteks.
Kortikale gebiede wat ‘n laag IV benodig, word na verwys as korrel. Kortikale gebiede wat slegs ‘n rudimentêre laag IV het, word na verwys as deys korrelvormig. Inligting verwerking binne elke laag word gedefinieer deur verskillende temporale dinamika met die in die lae II / II wat ‘n stadige 2 Hz ossillasie het terwyl dit in laag V met ‘n vinnige 10-15 HZ een het.
Serebrale Cortex-funksie: verbindings, sensoriese, motor, assosiasie
Posted in Serebrale Cortex, Uncategorized Tagged afferente, Brodmann, Efferente, Intrakortiese Axon, Kortikale Lêers, Kortikokortikale, Neocortical Streke, Piramidale Laag, Retikulêre Kern, Serebrale Cortex, sulcus, thalamus
← Wat is Guillain-Barre Sindroom?
Wat is Nootropics – Kognitiewe Verbeteraars? →