Dan Brown (gebore 22 Junie 1964) is 'n Amerikaanse skrywer van rillers en is veral bekend vir die skryf van die kontroversiële 2003-blitsverkoper, The Da Vinci Code (Afrikaans: Die Da Vinci-kode).
Dan Brown is gebore en het grootgeword in Exeter, New Hampshire, die oudste van drie kinders. Sy ma Constance (Connie) was 'n professionele musikant wat die orrel in die kerk gespeel het. Brown se pa Richard G. Brown was 'n prominente wiskunde onderwyser, wat skoolhandboeke geskryf het en hoërskoolwiskunde aan die Phillips Exeter Akademie van 1962 tot en met sy aftrede in 1997 aangebied het.
Phillips Exeter Academy is 'n eksklusiewe kosskool wat van nuwe onderwysers verwag om 'n paar jaar op die skoolgronde te bly. Brown, sy broer en suster het grootliks by die skool grootgeword. Daar was geen televisie en die sosiale omgewing was oorwegend Christelik. Brown het in die kerkkoor gesing, Sondagskool bygewoon en kerkkampe in die somer bygewoon. Hy self het 'n publieke skool in Exeter tot Graad 9 bygewoon waarna hy en ook sy jonger broer Gregory en suster Valerie hul skoolloopbaan by Phillips Exeter voltooi het.
Nadat hy in 1982 by Phillips Exeter met skool klaargemaak het, studeer hy aan die Amherst Kollege, waar hy ondermeer 'n student was van die romanskrywer Alan Lelchuk. Brown gradueer aan Amherst met Spaans en Engels as hoofvakke in 1986. Hy het aanvanklik 'n musiekloopbaan gevolg en onder andere met sintetiseerder klankeffekte geëksperimenteer. Hy produseer 'n kinderalbum met die titel SynthAnimals wat snitte soos "Happy Frogs" en "Suzuki Elephants" insluit. Die kasset verkoop 'n paar honderd kopieë. Hy stig hierna sy eie platemaatskappy genaamd Dalliance, en in 1990 gee hy self 'n laserskyf getiteld Perspective, gerig op die volwasse mark uit. Dié album het ook 'n paar honderd kopieë verkoop. In 1991 trek hy na Hollywood met die doel om 'n loopbaan as sanger-liedjieskrywer en pianis te volg. Hy onderhou homself deur klas te gee by die Beverly Hills laerskool.
Buiten haar bydrae om sy sangloopbaan te bevorder het sy ook 'n belangrike rol gespeel in sy skrywersloopbaan. Sy het gehelp met die bemarking van sy boeke. Sy het gehelp skryf aan sy vroeëre "humoristiese" boeke wat onder 'n skuilnaam gepubliseer is. Daar is ook spekulasie in die media dat sy gehelp het met van sy ander boeke. In sy erkennings vir die Deception Point bedank Brown vir "Blythe Brown vir haar onvermoeide navorsing en kreatiewe inset."
In 1994 stel Brown 'n album met die titel Angels & Demons vry. Die kunswerk op die omslag was deur die kunstenaar John Langdon wat ook later gebruik is vir sy roman Angels and Demons.
Brown bedank uit die onderwys in 1996 om 'n voltydse skrywer te word. Digital Fortress word in 1998 gepubliseer. Blythe het baie van die promosie werk hanteer insluitende persvrystellings, die reël van radio-optredes en personderhoude. 'n Paar maande later word nog 'n humoristiese boek The Bald Book geskryf deur hom en sy vrou, gepubliseer. In 2000 word sy roman Angels and Demons en in 2001 Deception Point gepubliseer.
Die vlag van die Outonome Gemeenskap van die Kanariese Eiande is op 16 Augustus 1982 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n vertikale driekleur in wit, blou en geel met die landswapen in die middel van die blou baan op die staatsvlag.
Die eerste vlag wat al sewe eilande verteenwoordig het, is ongeveer in 1907 gehys deur die Partido Nacionalista Canario (PNC, Kanariese Nasionalistiese Party). Hierdie vlag het bestaan uit ’n blou agtergrond met sewe wit sterre daarop; dit het die sewe eilande in die middel van die water van die Atlantiese oseaan verteenwoordig. In dieselfde jaar het die digter, Nicolas Estevanez, ’n ontwerp gemaak waarop ’n gestileerde weergawe van die vulkaan, Teide, op Tenerife sentraal was, maar op Gran Canaria is die vlag haas nooit gebruik nie.
In 1961 het die Movimento Canarias Libre ’n nuwe vlag ontwerp wat bestaan het uit drie vertikale bane in wit, blou en geel. Hierdie vlag lyk baie soos die huidige vlag, maar in die 1961-weergawe is die blou baan heelwat langer as die ander bane en die wapen ontbreek. Tydens die bewind van Francisco Franco was Spaanse deelgebiede egter nie toegelaat om hul eie vlae te hê nie.