Kennis betaal die rekeninge - Solidariteit Blog
Algemeen - 15 Augustus 2013
Kennis betaal die rekeninge
Ons breinkrag is deesdae belangriker as ons fisiese vaardighede. Daar word gepraat van mens-kapitaal waar werknemers hoë vlakke van kennis moet hê wat hulle kan toepas om sosio-ekonomiese en politieke probleme op te los en nuwe kennis te genereer wat kan bydra tot 'n meer produktiewe ekonomie en ekonomiese vooruitgang van 'n land. Moderne en groot wêreldekonomieë is kennisgedrewe. Kennis is 'n kritiese element van die produksieproses en ekonomiese groei en ontwikkeling hang toenemend van die kwaliteit van kennisinsette af. Die dryfveer hieragter is natuurlik die snelle ontwikkeling en vooruitgang van tegnologie en digitale kommunikasie netwerke. 'n Kennis-ekonomie word gekenmerk deur kennisinsette maar meer nog deur die produksie van kennis as uitset.
“Kenniswerkers” is nodig vir 'n kennisgedrewe ekonomie. Hulle moet 'n sekere ingesteldheid teenoor kennis hê – waarskynlik buigbaar wees, gewillig wees om te leer en heelwat vaardighede ontwikkel het om kognitief aan te pas en op hoogte te bly. Hulle moet tuis voel in 'n werksomgewing wat gevorm is en word deur vinnige grenslose digitale kommunikasie en tegnologiese en kognitiewe vooruitgang en verandering.
Dit wat ons deesdae as “kennis” beskou, het nét so verander. In die verlede het hoogs geleerde mense, boeke en artikels geskryf en ingeligte besluite oor ons land se toekoms en die ekonomie geneem. Deesdae is almal se siening en skrywes geldig. 'n Persoon wat seggenskap het en “kennis” oordra hoef nie eers noodwendig 'n goeie skoolopleiding te gehad het nie. “Kennis” kan maar 'n politieke of persoonlike kleur en agenda hê en hoef nie objektief of selfs waar te wees nie. Ons stel nie meer sulke hoë standaarde aan die kennis wat aan ons oorgedra word nie. Dit is deesdae wel makliker om iemand krities te evalueer of aan te spreek oor wat hulle gesê of verkondig het, maar hoeveel mense stel belang in die twee kante van 'n storie? Mense lees wat hulle wil sonder om krities te evalueer of daaroor te dink en meeste is nie bereid om na teenargumente te luister nie.
“Kennis” kan deesdae waar of vals, objektief of intimiderend, beïnvloedend of oorredend wees. Enigiemand kan eintlik maar enige bog glo en hulle sal heel waarskynlik ander kry wat al daaroor geskryf het en dit verkoop het as geldige en betroubare “kennis”.
Dit laat my bekommerd oor die standaarde en kwaliteit van ons opleidingsinstansies. As ons agter raak op hierdie gebied en ons kennisstandaarde verlaag, sal ons die kenniskompetisie verloor en gaan ons ekonomiese vooruitgang sonder twyfel daaronder lei. Ons moet kinders en jong mense oplei wat respek het vir kennis en met eerbied en versigtigheid daarmee omgaan. Hoewel hulle steeds kreatief en innoverend moet kan wees en kennis moet kan gebruik vir vooruitgang, mag dit nooit losbandig en sonder integriteit geskied nie. Dit is 'n baie moeilike verwagting en ek wonder hoeveel van ons besluitnemers die erns daarvan besef.
Moderne kennisproduksie gaan noodwendig anders lyk as in die verlede en dit is opwindend so, maar ek dink dat “kennisdwase” verantwoordelik gehou moet kan word vir hulle ondeurdagte en kennislose besluite en stellings, want kennis is ons oorlewing.