Iemand het mos eendag gesê dat wanneer jy die leuen lank genoeg verkondig, word dit die waarheid. En wie wil na die waarheid luister? Die media is no moeg gewag en wie wil nou oor die waarheid n bohaai maak? Eers het ons oor die belaglikheid gespot en nou wonder ek wie die laaste lag.
Laat ek dit so probeer verduidelik. Mense se waardes en behoeftes bepaal hoe hulle die lewe ervaar. Ek het ’n ensiklopedie gehad wat in 1899 gedruk was. Dit was verstommend wat mense toe reeds geweet het. Maar die manier hoe die inligting verduidelik was, het my die meeste beïndruk. Die benadering was meer op die mens gemik wat die wonderlike ding uitgevind het as wat dit die klem op die uitvinding self geplaas het.
Die hantering van die Mandela saak is vir my ’n baie goeie voorbeeld. Ons en die media is oortuig dat hy lepel in dak gesteek het. Die media wou dit te alle koste bewys en al wat hulle van die regering gekry het, was ’n koue skouer. Niemand mag Madela besoek om vir hulleself te sien nie en niemand kan op enige binne inligting staatmaak wat geloofwaardig is nie. En wanneer die inligting geloofwaardig, ontken die regering dit met gesag van die staat en almal sit terug. Niemand glo die regering nie maar die uitrek van die nuus het die hele wêreld verlam.
Vandag weet ons met alle sekerheid dat Mandela waarskynlik nie meer leef nie. Altans nie op sy eie nie. Die rede daarvoor is dat die regering teen ons verwagting en teen die media se verwagting by hulle verklaring hou en niemand toelaat om die regering verkeerd te bewys nie.
Ons weet ook nie hoeveel mense wat in die hospitaal werk, nog lewe nie. Ons weet niks want die regering het ’n plan. Die plan kan wees om Mandela se hart tot na die verkiesing aan die klop te hou. Maar dit kan ook wees om die bevolking vir die nuus gereed te maak. Hoe langer die nuus uitgestel word hoe swakker word reaksie op sy dood.
Wat die regering nou eintlik wil bereik is nie vir ons duidelik nie maar waar ons oor hulle verstom staan sit hulle vir ons en lag.