1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Resultate 0 - 20 van 4104
[HG 1.3.19] Want sien, My skepsels, wat niks beteken, vernietig Ek oombliklik en vernietig hulle vir ewig; maar vir My kinders het Ek ook volop strawwe en wil die ongehoorsaamheid tugtig tot op die laaste druppel van hulle bloed, en hulle sal dan beslis herken, dat Ek ten minste die Here in die huis is, indien hulle My dan nie as die liefdevolle, heilige Vader wil herken nie.
[HG 1.4.2] Want sien, as julle vergifnis vir julle sondes wil hê, dan sal vir julle vergewe word, wanneer julle ware boete deur Jesus, wie My lewendige woord en die liefde in My is, sal doen, en die poorte van die hemel sal vir julle oopstaan, en wanneer julle wil inkom, kan julle inkom en daar die aangesig van julle heilige Vader, die ewige God Jehova, die Eks is, aanskou.
[HG 1.5.17] Nou het die Godheid geroer, en die skepsels was bang vir die Godheid, en die Liefde het hulle vrees gesien en bevind dat hulle vrees geregverdig was, en die vrees het hulle gehoorsaamheid geword, en die gehoorsaamheid was hulle nederigheid, en die nederigheid was hulle liefde, en die liefde was hulle wet, en die wet hulle ewige vryheid, en die vryheid was hulle lewe, en die lewe hulle saligheid vir ewig.
[HG 1.5.18] Nou sien, die ewige Liefde het met hulle gepraat, en hulle het die woord verstaan! Toe het hulle tonge los geraak, en die eerste woord, wat oor hulle lippe gekom het, was 'Liefde'. En die Godheid het gehou van die toon van hulle spraak; en die Godheid was geroer deur die Liefde, en die beweging het in die skepsels vorm aangeneem, en die vorm het 'n toon geword en die toon was die tweede woord en heet - 'God'.
[HG 1.9.9] En sien, toe kom dit tot 'n hete geveg tussen die ewige Liefde wat deur die berou en treur van die skepsels barmhartig geword het en tussen die grimmigheid van die Godheid wat alles ter versoening van Haar onomkoopbare heiligheid, wil vernietig.
[HG 1.13.3] En met hierdie beskouinge het hy aan die oewer van 'n groot rivier gekom, waarvan die naam 'Eheura' of 'Dink aan die tyd van Jehova!' was - want dit was wat die sterk stroom uitgeroep het -; maar Adam, diep in gedagtes oor die wêreld, het dit nie opgemerk nie en het ook nie die betekenis van hierdie roepstem van die malende vloede van die rivier verstaan nie.
[HG 1.13.32] Toe het Adam weer op sy aangesig neergeval en het baie hardop geween en geskreeu: "Here, Jy almagtige, groot God in Jou groot glorie en alle heiligheid, moet nie heeltemal die hart van jou onbeperkte liefde en barmhartigheid vir my swakkeling sluit nie, en gee vir my die nodige krag, sodat ek, die mees onwaardige, vir jou oordeel volgens Jou allerheiligste wil, aan wie al jou skepsels onderdanig is, soos ek, van kop tot tone, een is, kan vlug. Here, luister na my gepleit!"