Cocciniglia di San Josи - Appel- en peersiektes - Cocciniglia di San Josи - siektes - Vrugte en groente - 2021
Hierdie soort insek is, ondanks sy naam wat aan sy Latynse oorsprong dink, eintlik inheems aan China. Hierdie insek het in die tweede helfte van die negentiende eeu na ons kontinent gekom, waarskynlik uit Amerika deur middel van uitruilings van kwekerymateriaal. Die naam is te danke aan die stad waar die geleerde gewoon het, wat die spesie eers geklassifiseer het. Die wetenskaplike naam van hierdie spesie is Quadraspidiotus perniciosus en behoort aan die Diaspididae-familie weens die orde van die Rincoti. Dit is 'n polifagusiese wese, dit wil sê dat dit by veelvuldige plantspesies kan ontwikkel en versprei, selfs al val dit veral op die Rosaceae, al die plante soos appel, peer, perske, kers. In plaas daarvan is bome soos olyfbome, sitrusvrugte of wingerde amper immuun.
Die volwasse voorbeeld van San José-cochenille word gekenmerk deur 'n loodgrys kleur as gevolg van die dop; juis as gevolg van die teenwoordigheid van hierdie skild, genaamd follikel, gevorm deur verskeie lae, is die insek soms moeilik om uit te skakel. Die jong cochineeale word neanide genoem en het 'n geel kleur wat oranje neig, het bene, maar het nog nie vlerke nie. Ten tye van die bevestiging verskyn 'n skild, aanvanklik wit van kleur. Die vlerke spruit slegs na die manlike eksemplare wat anders as die wyfies erken kan word vir hul langwerpige vorm. Die weerstand van die parasiet is te wyte aan die feit dat dit geneig is om oorvleuel met sy eweknieë, en vorm kolonies op takke, op die stam, op die blare en op die lote, wat baie bestand is teen behandelings.
Die nimfe voltooi hul ontwikkeling meestal met die koms van die lente; gevolglik kan die manlike monsters begin om die wyfies te bemes, wat die nuwe geslag aan die begin van die volgende seisoen sal produseer. Hierdie eerste voortplantingsiklus word gevolg deur 'n ander rondom Augustusmaand en nog een gewoonlik in die einde van September of begin Oktober. Hierdie laaste cochineals sal die eerste nimfe skep wat in die nuwe jaar ontwikkel; daarom het ons 'n biologiese siklus wat gevorm word deur drie verskillende generasies, waarvan sommige selfs onder mekaar is, oor 'n periode van twaalf maande. San José-kogleêre is lewendig, wat beteken dat die eiers nie sigbaar is soos in die baarmoeder ingeplant nie, en parthenogeneties, dit wil sê, dit kan ontwikkel, selfs sonder om bevrug te word.
Cocciniglia di San Josи: Behandelings
Die monsters wat aan hierdie spesie behoort, is geneig om op die plant te vreet, wat rooiheid langs die stam en takke skep; dit sal lei tot die voorkoms van maklik waarneembare nekrose, terwyl die aangehegte vrugte gekenmerk word deur die teenwoordigheid van redelik herkenbare rooi kolle. Gegewe die vinnige ontwikkeling van die insek, is dit raadsaam om die behandeling vinnig uit te voer om die verlies van die boom te vermy. Behandelings gebaseer op wit olie, selfs gemeng met chemikalieë, word aanbeveel; beter as in die winterseisoen of met die koms van die lente, aangesien die oorwinteringsvorme van neanides makliker kan verslaan. Nuttige bondgenote in die stryd teen die Cocciniglia van San Josи kan ander insekte wees, soos Imenottero Aelinide, Encarsia Perniciosi of Chilocorus Bipustulatus, wat op die plant geplaas kan word.
Eienskappe en beskrywing van die Matryoshka-tamatiesoort, die opbrengs daarvan
Oorsake van blou verkleuring van knoffel in flesse wanneer komkommers en tamaties bewaar en gepekel word