JESAJA 22 - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
DEEL 19: JESAJA 22
Die Godsprake oor die heidense nasies – hfste 13-23 – gaan steeds voort. Die hoofdoel van hierdie reeks godsprake is om die Here se mense aan te moedig om nie op die nasies te vertrou nie. En ook nie op hulle eie vernuf nie. Mens sien hierdie motief so duidelik in hfst 22 waar nie die nasies nie, maar Jerusalem – die Here se eie mense – aangespreek word.
WAT STAAN IN JESAJA 22? In 'n neutedop: Die Here stort trane oor Sy eie mense se hoogmoed en selftevredenheid. Jerusalem is die toonbeeld van arrogansie en geloof in die méns – in stede van ootmoedige vertroue op Hom. Presies dit is die sonde wat die mens buite enige vergifnis stel, want die mens werp God se genade in Sy gesig terug. Dit is die verskrikking van menslike hoogmoed & ongeloof: dat mense wat werklik vergewe ís, God tot leuenaar maak en verkies om in die méns te glo (vgl 2 Petr 2:1; Hebr 10:29). In verse 10-14 word Hiskia se watertonnel – vreemd genoeg – die onvergeeflike sonde genoem! Hoe kan hierdie stuk ingeneursvernuf 'n onvergeeflike sonde wees? Dit was 'n tonnel van 330 meter wat water van die Gihon-fontein tot binne die stad gebring het. Dit het groot sekuriteit aan die stad gebied, want voorheen het die vyand die stad omsingel en kon daar nie water in die stad kom nie. Maar die Here het Jerusalem uitgekies en tog geweet van die kwesbare watersituasie. Moes die mense Hom nie vertrou om hulle te beveilig nie? Het Hy nie met voorbedagde rade juis híérdie kwesbare stad gekies sodat Sy mense na Hóm moes opsien nie? Nie dat dit verkeerd was om die tonnel te bou en die stad te beveilig en verbeteringe aan te bring nie. Die probleem was dat hulle mensgemaakte sekuriteit in die plek van Godgefokusde geloof gestel het! En daarmee het hulle willens en wetens buite die skynende Lig gaan staan. Hulle het buite hulle eie vergifnis gaan staan! Dit is waarom leiers van aansien soos Sebna – wat in beheer van die paleis was – 'n graf vir homself laat bou het wat eerder pas by die koning self – 'n monument ter ere van homsélf. En Abiatar – wat werklik 'n hart vir die Here gehad het – uiteindelik ook tot 'n val gekom het omdat die oormag van die arrogansie van die mense rondom hom, hom afgetrek het. Soos 'n spyker wat stewig in die muur gekap is, maar tog uitval as gevolg van die gewig wat daaraan hang, só het Abiatar geval. Die Here se hart huil werklik oor hierdie toestand.
WAT IS DIE BOODSKAP VAN JESAJA 22? Juis omdat die Vader van ons Here Jesus Christus so ontsaglik betroubaar is en omdat Sy hart so onstuimig vír ons klop, is die enigste manier hoe ons daarop kan reageer met eenvoudige, ongekompliseerde vertroue. Om só te leef is die grootste guns wat 'n mens jouself kan bewys. Die grootste skade wat 'n mens jouself kan aandoen is om 'n lewenstyl van simplistiese vertroue prys te gee en die pad van arrogansie in die plek daarvan te stel. God reken nie een enkele mens op aarde se sonde toe nie (2 Kor 5:19) op grond van Jesus se kruisdood. Christus se offerdood het die mensheid se sondepad vir goed beëindig. Maar vir die mens wat Hom nie daarvoor glo nie en 'n pad van selftrots inslaan, realiseer daardie heil nie op persoonlike vlak nie. So 'n mens leef in selfopgelegde duisternis en verdoemenis. Dit is hieroor wat Sy hart ontroosbaar hartseer is (v 4).