Boonop het daar ‘n fout ingesluip met die verpakking van hierdie CD en is die Dublin- en Londen-plakkers op die skywe self verkeerd om geplak. Só luister ek toe na die Dublin-opnames terwyl ek dink ek luister na die Londen-opnames, en na tien minute is ek die moer in vir Sinéad. Ek aanbid die grond waarop sy loop en die geur wat sy afskei, en het gedink sy begin nou selfherhalend klink.
Diep teleurgesteld druk ek die CD terug in die boksie en het nie dadelik tyd om na die ander skyf te luister nie. ‘n Paar dae later druk ek toe die CD in waarop staan "Dublin Sessions", en kom agter dit is eintlik die Londen-sessies wat daarop is (en andersom). So, toe kon ek nou vir die eerste keer luister na die popverwerkings van die liedjies wat op die ander skyf net met kitaar en stem gesing word.
Op dié DVD word die verhaal van sy lewe vertel. Dis ‘n interessante, aangrypende storie. Dis hartseer om te sien hoe so ‘n mooi man met kennelik baie talent verwoes word deur die lewe, en deur homself. In sy tyd het hy die stem geword van die underdog en outsider. En soos Jim Morrison en Nick Drake sal hy altyd by ons kom spook.
Bestaan die Afrikaanse woord tierwyfie nog? Waarskynlik nie, want dit is in hierdie tye van versmorende korrektheid seker seksisties om dit te gebruik. Wel, dis die eerste woord wat in ‘n mens se kop opkom as jy aan P!nk dink. Sy het bôls, sy het guts, sy is sterk, sy is ‘n baie lekker girl. Ek laaik haar kwaai.
Hardloop ‘n myl ver weg as jy hierdie CD sien, iemand dit vir jou wil speel of jy dit op radio of TV hoor. Infernal bestaan uit ‘n sexy outjie en ‘n sexy meisie wie se voorkoms en bemarkbaarheid as sekssimbole skynbaar vir hulle baie, baie belangrik is. Hulle maak Euro-dance en nie eers die retroklank kan dit red nie.
Die titelsnit het ‘n irriterend aansteeklike hook wat dit ideaal maak vir selfoon-luitone en Afrikaanse vertalings daarvan deur opportunistiese amateurs wat wil geld maak.