Vaderlose kinders – ŉ hedendaagse moeiteArgieffoto (Foto: sarahbernier3140, Pixabay) Kinders wat sonder ŉ pa grootword, sien die lewe vanuit ŉ heel ander perspektief as dié wat binne ŉ gesinstruktuur grootword. Statistieke toon dat minstens ŉ derde van kinders in Suid-Afrika, soos in die meeste lande, in vaderlose gesinne grootword. Die uitwerking van die afwesigheid van ŉ pa in ŉ huis raak alle aspekte van die lewe: op sosio-ekonomiese, sielkundige en gedragsvlak. Eerstens is daar die afwesigheid van ŉ gevoel van sekuriteit en geborgenheid. Finansiële druk volg op die afsterwe van ŉ pa, of ŉ afwesige pa. Dit speel ŉ bepalende rol in elke terrein van ŉ kind se grootwordfase: laer opvoedkundige standaarde, die ma se onvermoë om alles wat die kind benodig te kan verskaf,veral in die mededingende skoolomgewing. Maar die emosionele werklikheid is dalk nog erger as die finansiële probleme. Navorsing toon dat vaderlose kinders ŉ baie hoër negatiewe risikoprofiel het wat gedragsprobleme, swakker skoolprestasie en ŉ lae selfbeeld insluit. Statistieke toon ook ŉ hoë korrelasie tussen vaderlose kinders en tienerselfmoord. Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) plaas Suid-Afrika agtste op die wêreldskaal van selfmoordsyfers. “Ek voel asof daar ŉ gat in my lewe is wat nooit gevul sal word nie,” sê een tiener. Die soeke daarna om hierdie leemte te vul, kan ŉ leeftyd duur, verduidelik Henda van der Merwe, direkteur van CMR Gauteng-Oos. “Afgesien daarvan dat hulle voortdurend hulle portuurgroep se vrae oor die gebrek aan ŉ pa probeer ontduik, kan kinders met ŉ skuldgevoel rondloop, asof die omstandighede hulle skuld is. Dit gebeur veral ná ŉ egskeiding. Ons moet ook onthou dat selfs pa’s wat fisiek teenwoordig is, emosioneel afwesig kan wees wat soortgelyke probleme vir kinders kan skep.” Enkelouerskap is darem nie net negatief nie, wys Van der Merwe uit. “Kinders uit enkelouer-huise leer gouer om verantwoordelikheid te aanvaar en om die dinge waarvoor hulle ouers ekstra hard moet werk te waardeer. CMR Gauteng-Oos het verlede jaar hulp aan 26 000 mense verleen, van wie 60% kinders was, en meer as die helfte uit enkelouergesinne kom. Volgens Van der Merwe sal die werk nooit afgehandel wees nie, en maatskaplike werkers het baie struikelblokke om te oorkom omdat daar net te veel nood en te min bronne is. Desondanks bly sy oortuig dat dié wat wel gehelp word tog positiewe verandering in hul lewe ervaar.