Pinkster: die uitstorting van die Heilige Gees
“God self het ons saam met julle op hierdie vaste grond gevestig: op Christus. God het ons vir Hom afgesonder, ons as sy eiendom beseël en die Heilige Gees in ons harte gegee as waarborg van wat ons nog sal ontvang”
- 2 Korintiërs 1:21-22.
Gedurende die afgelope 50 dae het ons drie hoogtepunte in ons Christelike kalender herdenk. Die eerste was die lyde en kruisiging van Christus, die tweede was die opstanding en die derde die hemelvaart. Nou, en veral die komende Sondag, kom ons by die Pinkstergebeure waar die Heilige Gees uitgestort is. Dit sal dalk goed wees om net die aanloop tot Pinkster weer in oënskou te neem.
Die Bybel praat van twee verbonde: die Ou Verbond (Ou Testament) en die Nuwe Verbond (Nuwe Testament). In Hebreërs 9 is daar ‘n kort beskrywing van die voorskrifte met betrekking tot die eredienste onder die Ou Verbond. Ons sien dat die verbondstent (en later ook die tempel) verdeel was in die Heilige en die Allerheiligste, wat met ‘n voorhangsel van mekaar geskei was. In die Allerheiligste was God self teenwoordig. Slegs die hoëpriester kon een keer per jaar die Allerheiligste onder baie streng voorwaardes betree: "om vir homself te offer en vir die sondes wat die volk onwetend gedoen het" (Heb 9:7).
1. Die kruisiging
Nou vind ons egter dat met die kruisiging van Jesus, die voorhangsel van die tempel in twee geskeur het (Mat 15:38). Christus het by Sy sterwe, behalwe vir die soenoffer, ook vir ons direkte toegang tot God die Vader gegee. Ons het nie meer ‘n menslike hoëpriester nodig om vir ons, soos onder die Ou Verbond, by die Vader in te tree nie. Christus, as Hoëpriester van die Nuwe Verbond, het vir ons ewige toegang tot die Vader bewerkstellig.
2. Die opstanding
Met Christus se opstanding het Hy die dood oorwin en het Hy ook ons eie opstanding gewaarborg: “Maar nou, Christus is opgewek uit die dood, as eersteling uit dié wat gesterf het.... Maar daar is ‘n volgorde: die eersteling is Christus, daarna, by Christus se koms, dié wat aan Hom behoort” ( 1 Kor 15:20-23).
3. Die hemelvaart
Met die hemelvaart het Christus die ewige Koningskap opgeneem. Alle dinge is aan Hom onderwerp, en Hy heers oor elke owerheid en mag en krag en heerskappy en elke naam wat genoem word (Ef 1:19-23). Alles wat dus op aarde gebeur, staan in die teken van Sy koningskap.
Presies 50 dae na Paasfees kom ons by die Pinksterfees. Die Pinksterfees was, soos Paasfees, een van die belangrike feesdae onder die Ou Verbond. "Sewe weke na Paasfees wanneer julle die fees van die weke tot eer van die Here begin vier en die graanoffer uit die nuwe oes bring, moet daar vir julle ‘n gewyde byeenkoms wees, dan mag julle geen gewone werk doen nie" (Num 28:26 NAV; Sien ook Lev 23:15-16). Christus het op Paasdag die offer vir ons sondes gebring, en sewe weke later met die Pinksterfees, is die Heilige Gees uitgestort. Maar beide hierdie feesdae onder die Ou Verbond, naamlik Paasfees (Pasga) en Pinksterfees, was profetiese handelinge wat gedui het op die kruisiging van Christus en die uitstorting van die Heilige Gees.
Wat beteken die uitstorting van die Heilige Gees vir ons? Jesus noem die Heilige Gees die Voorspraak en getuig so van Hom: Jesus en die Vader sal deur Hom by ons kom woon (Joh 14:23); Hy sal vir ons alles leer en herinner wat Jesus gesê het (Joh 14:26); Hy sal Jesus se werk voortsit en vir ons help om oor die Waarheid te getuig (Joh 15:26-27); Hy sal bewys dat die wêreld skuldig is aan sonde, en dat dié wat nie in Jesus glo nie reeds veroordeel is (Joh 16:8-11).
Die Heilige Gees is ook ons waarborg dat God sal doen wat Hy aan ons belowe het. Hy sal almal wat aan Hom behoort volkome verlos (Ef 1:14). “God self het ons saam met julle op hierdie vaste grond gevestig: op Christus. God het ons vir Hom afgesonder, ons as sy eiendom beseël en die Heilige Gees in ons harte gegee as waarborg van wat ons nog sal ontvang” (2 Kor 1:21-22).