'N Omstrede Amerikaanse boek voed klimaatsontkenning in Australië. Die belangrikste eis daarvan is waar, maar tog nie ter sake nie Klimaatsimpaknuus
Ian Lowe, emeritus professor, Skool vir Natuurwetenskap, Griffith Universiteit
Die wêreld moet die emissies dringend verminder. Shutter
My hart het verlede week gesak om te sien dat die konserwatiewe Australiese kommentator Alan Jones 'n omstrede boek oor klimaatwetenskap beywer het, wat in die Verenigde State van Amerika 'n goeie posisie gekry het.
Die boek, getiteld Unsettled: What Climate Science Tells Us, What It Doesn't Do, and Why It Matters, is geskryf deur die Amerikaanse teoretiese fisikus Steven Koonin. Koonin is nie 'n klimaatwetenskaplike nie.
Soos die titel aandui, is die gewaagde kerntema van die boek dat klimaatwetenskap nog lank nie gevestig is nie en dat daar nie op staatgemaak moet word om beleidskeuses te maak op gebiede soos energie, vervoer en ekonomie nie.
Ekstreme weer veroorsaak deur klimaatsverandering het 45% van Australië se kushabitat beskadig
Jones het Koonin se boek aangehaal verlede week in 'n Daily Telegraph-rubriek. Hy het die 'nonsens' van regerings in Australië en in die buiteland uitgespreek met die oog op netto-koolstofvrystelling, en gesê dit is asof Koonin se boek 'nie bestaan' nie.
Hou die boek dus vol? Ek het sedert die 1980's navorsing gedoen oor klimaatsverandering. Ek wou die boek 'n eerlike lesing gee, daarom het ek enige vooropgestelde gedagtes opsy gesit en Koonin se argumente regverdig probeer opweeg. As dit waar is, sou dit baie belangrike bevindings wees.
Koonin stel sy boek in as 'n dapper poging om te onthul hoe die klimaatwetenskap waarop ons al die jare vertrou het, eintlik onseker is. Maar die grootste fout in die boek is om aan te dui dat hierdie onsekerhede nuus is vir klimaatwetenskaplikes.
Dit is blykbaar onwaar. Die wetenskap is nooit besleg nie. Maar daar is genoeg vertroue in die wetenskap om beduidende klimaatsoptrede te regverdig.
Wetenskaplike onsekerheid regverdig nie klimaataktiwiteit nie. Shutter
Oregon GOPers Vlug Staat om te voorkom stem op klimaatsverandering wetsontwerp
Onsekerheid is gelykstaande aan die kursus
Koonin open die boek deur te sê dat hy aanvaar dat die aarde warm word, en dat mense hiertoe bydra. Maar hy modder die waters met gange soos die volgende:
Vorige variasies van oppervlaktemperatuur en oseaanhitte-inhoud weerlê glad nie dat die (ongeveer 1 ℃) styging in die wêreldwye gemiddelde oppervlaktetemperatuur-afwyking sedert 1880 die gevolg is van mense nie, maar dit toon wel dat daar kragtige natuurkragte is wat die klimaat dryf. wel.
Met ander woorde, sê Koonin, is die eintlike vraag "in watter mate hierdie verwarming deur mense veroorsaak word".
Geen rasionele persoon kan ontken dat natuurkragte die klimaat dryf nie. Die klimaatrekord wys beduidende klimaatsveranderinge lank voordat mense bestaan ​​het; ons is duidelik nie verantwoordelik daarvoor dat miljoene jare gelede die planeet baie warmer geword het nie.
Die vyf assesseringsverslae van die Interregeringspaneel oor Klimaatsverandering het die toenemende vertroue uitgespreek dat mense hierdie eeu die oorheersende oorsaak van aardverwarming is.
Vir baie Nevada Latino-kiesers is aksie teen klimaatsverandering die belangrikste
Koonin val die voormalige Amerikaanse minister van buitelandse sake en nou Biden-klimaatgesant, John Kerry, aan, wat eens van klimaatsverandering gesê het "die wetenskap is onomwonde".
Dit is waar om te sê klimaatwetenskap is ietwat onseker. Wetenskap is altyd 'n werk wat aan die gang is. Wetenskaplike integriteit vereis 'n bereidheid om deeglik na nuwe data en teorieë te kyk om te sien of dit ons moet hersien wat ons gedink het ons weet.
Maar Koonin is verkeerd om aan te dui wetenskaplikes is op die een of ander manier onbewus van of ontken hierdie onsekerheid. Inteendeel, ek het gehoor dat besluitnemers ontsteltenis betoon toe ons wetenskaplikes ons advies wil kwalifiseer op grond van die feit dat ons kennis beperk is.
Elke betroubare klimaatwetenskaplike wat ek ken, is altyd bereid om na nuwe data te kyk. Maar beleidmakers moet besluite neem op grond van die huidige wetenskaplike begrip.
Koonin sê, presies, dat min mense in die breë wetenskaplike inligting direk uit navorsingsartikels ontvang. Die meeste mense ontvang inligting oor klimaatsverandering nadat dit deur regerings en die media gefiltreer is - wat volgens Koonin die erns van klimaatsverandering dikwels oorskat.
Koonin merk egter nie op die teenoorgestelde kragte wat speel nie - regerings en media-organisasies, soos die Murdoch pers in Australië en Fox News in die VSA, wat die klimaatwetenskap stelselmatig verkeerd rapporteer en die klimaatbedreiging onderskat.
Mense is hierdie eeu die oorheersende oorsaak van aardverwarming. Shutter
Onkunde is nie geluk nie
Koonin sluit af met die wysheid om in die tweede helfte van hierdie eeu netto-emissies te bereik - 'n sentrale doel van die Parys-ooreenkoms. Hy voer aan dat wanneer 'n mens die koste en doeltreffendheid van die vermindering van emissies "teen die sekerhede en onsekerhede in klimaatwetenskap" balanseer, die netto-nul-doel onwaarskynlik en onuitvoerbaar lyk.
Dit is in werklikheid 'n bewering dat onkunde salig is: omdat ons nie die perfekte begrip het wat ons in staat stel om presiese projeksies oor die toekomstige klimaat te maak nie, moet ons nie ernstig optree om die uitstoot te verminder nie.
Koonin stel 'n ander reaksie voor: vir die samelewing om aan te pas by 'n veranderende klimaat, en 'geo-engineering' tegnologie om te kunsmatige beheer Aarde se klimaat.
Beide aanpassings en Ingenieurs Geologie hul plek in die klimaatsreaksie het. Maar ook nie voldoende plaasvervangers vir die drastiese vermindering van koolstofvrystellings.
Voort te gaan met omsigtigheid
Onder die Hawke-regering was Barry Jones, een van die minister van wetenskap eerste openbare figure in Australië om waarskuwings oor klimaatsverandering te gee.
Ek en Jones verskyn albei op 'n paneel by 'n baken klimaat konferensie in 1987. Ek onthou dat Jones, toe hy gevra is hoe besluitnemers moet reageer, gesê het dat ons die gevolge van beide optree en nie optree nie moet oorweeg.
As beleidmakers op 'n onakkurate klimaatwetenskap sou reageer, het Jones aangevoer dat die ergste wat sou gebeur, is dat ons energie skoner sou wees - alhoewel, destyds, duurder. Maar as die wetenskap reg was en ons dit ignoreer, kan die gevolge rampspoedig wees.
Jones beskryf die voorsorgbeginsel, wat vervat is in 'n aantal internasionale verdrae, waaronder die VN se Rio-verklaring, wat verklaar:
Waar dreigemente van ernstige of onomkeerbare skade bestaan, mag gebrek aan volle wetenskaplike sekerheid nie gebruik word as rede om kostedoeltreffende maatreëls om die agteruitgang van die omgewing te voorkom, uit te stel nie.
Die beginsel vereis dat ons optree om rampspoedige uitkomste te vermy, selfs al is die wetenskap onseker. Omdat die onsekerheid op beide maniere werk: dinge kan erger word as wat ons verwag, eerder as beter.
Die fundamentele punt van Koonin se boek is waar, maar irrelevant. Die wetenskap is nie besleg nie - maar ons weet genoeg om beslissend op te tree.
Menslike hande is oral in Australië se warmste eendag
by Sophie Lewis, Australian National University en Sarah Perkins
Vandag publiseer wetenskaplikes vyf navorsingsartikels wat die omvang van die menslike invloed op Australië se uiterste klimaatstoestande in 2013 openbaar. Die artikels word in die jongste uitgawe van die Bulletin gepubliseer ...
Klimaatsverandering is een van die min wetenskaplike teorieë wat ons die hele basis van die moderne samelewing laat ondersoek. Dit is 'n uitdaging wat politici laat argumenteer, nasies teen mekaar stel, navraag doen ...
by Kevin Trenberth, Nasionale Sentrum vir Atmosferiese Navorsing
Om met die eerste oogopslag te vra of aardverwarming meer sneeu tot gevolg het, na 'n dom vraag kan lyk, want as dit warm genoeg word, is daar geen sneeu nie. Gevolglik ontken die ontkenners van klimaatsverandering ...
Wetenskaplikes wat klimaatsverandering bestudeer, het lank gedebatteer presies hoeveel warmer aarde sekere hoeveelhede kweekhuisgasvrystellings sal kry.
Wetenskaplikes het jare lank geworstel met die probleem om bewyse van klimaatsverandering in die oseane op te spoor. Nou het 'n Kanadese span 'n manier gevind om dit te doen: deur uit te vind wat die temperatuur pas ...
Ons vergelyking bewys dat klimaatsverandering gekoppel is aan emissies
by Philip Goodwin, Universiteit van Southampton en Ric Williams, Universiteit van Liverpool
Ons weet dat die wêreld warm word en dat, tensy dinge drasties verander, ons steeds meer koolstof sal vrystel. Ons weet die twee is gekoppel. Maar presies hoeveel warmer sal dit word as ons meer uitstraal ...
Die aarde het gedurende die afgelope paar miljoen jaar verskeie periodes van hoë koolstofdioksiedvlakke in die atmosfeer en hoë temperature gehad.