Onder die Britse bewind is in 1812 Eskuriaal-, Negretti- en Saksiese Merinoskape ingevoer met die doel om 'n geskikte tipe wolskaap vir die land te ontwikkel. In Darling, bv., is 'n Regeringsproefplaas gestig en die Regering het ook 'n Kommissie aangestel wat die land deurreis het en hulle het van die beste ooie opgekoop. In 1815 het lord Charles Somerset 10 ramme en 25 ooie van die Spaanse Merinotipe vir die proefplaas ingevoer. Drie jaar daarna het hy 'n verdere 10 ramme en 50 ooie ingevoer, en later nog meer. Die proefplaas het die boere van ramme voorsien vir gebruik in hul kuddes.
In die tweede helfte van die 19de eeu het skaapboerdery in Suid-Afrika eers werklik groot vordering begin maak, toe diamante en goud in die noordelike gebiede ontdek is. Die mynbedryf het 'n mark vir slagvee en ander produkte geskep en die ontwikkeling van spoorweë en paaie bespoedig.
Sedert 1890 het 'n nuwe rigting of " mode " met die teling van Australiese en Suid-Afrikaanse Merino’s sy verskyning gemaak. Dit was, naamlik, die Amerikaanse Vermont, waarvan die eerste invoer van drie ramme in 1890 deur J. Orpen van Barkly-Oos plaasgevind het.
Nieteenstaande hierdie tekortkomings, het die Vermont sy besondere eienskappe baie duidelik op Suid-Afrikaanse kuddes oorgedra en dit is na jare nog waarneembaar.
'n Kenmerk van die periode vanaf 1904 tot 1930 is die verbasende vooruitgang wat die Merinoteelt in Suid-Afrika ondergaan het. In geen ander land ter wêreld het die skaapbevoIking so vinnig uitgebrei soos die Unie in genoemde tydperk nie. Van 'n onbelangrike wolproduseerder aan die begin van die eeu, het die Unie ontwikkel tot die 4de grootste wolproduserende land van die wêreld in die tyd, en tot die tweede grootste produseerder van fynwol. Wol het dan ook die vernaamste landbouproduk van die Unie geword en, naas goud, die vernaamste uitvoerproduk.
Die eerste was die feit. dat Spanje tot aan die einde van die 18de eeu die wêreldmonopolie van die Merino gehad het. Daar was 'n strenge verbod op die uitvoer van Merino’s, en smokkelaars is selfs met die dood gestraf. 'n Geleidelike verandering het egter mettertyd ingetree toe die Spaanse Vorstehuis begin het om van sy kosbare diere as geskenke aan ander Vorste te gee. Op die wyse het van die eerste Spaanse Merino’, wat aan die Nederlandse regering geskenk is, hul weg na Suid-Afrika gevind.
Die Spaanse beskermingsmuur is finaal verbreek deur Napoleon Bonaparte wat Spanje binnegeval het. Die Merinoskaap is daardeur vir die wêreld vrygestel.
'n Tweede faktor was die houding van die regering aan die Kaap wat baie bevooroordeeld teenoor die wolskaap was, omdat hulle van mening was dat dit te maklik aan siektes vrek, nie gehard is onder ongunstige toestande nie en me so vrugbaar is soos die oorspronklike inheemse skape nie. Die verandering het eers gekom toe boere op eie inisiatief die saak begin aanpak het.
Die laaste faktor was die van gehegtheid aan die ou Kaapse skaap. Die skaap was nie net alleen bekend vir sy vleisproduksie nie, maar ook vir sy vet. wat vroeër 'n belangrike rol gespeel het met die vervaardiging van seep en kerse, en dit was dus 'n belangrike handelsartikel. So vind ons, byvoorbeeld, dat daar op die Grahamstadse produktemark van 17 Januarie 1833 allerlei produkte verkoop is soos ivoor, velle, horings, leer, botter, 'n bietjie wol en, onder andere, ook vet ter waarde van £4,820 12s.
Die vroegste metode van bemarking het bestaan uit die verkoop of ruil van die produk aan winkeliers, wat weer die wol verhandel of na oorsese marke uitgevoer het. Die hoofkenmerk van die handel was dat dit hoofsaaklik 'n ruilhandel was. Die winkeliers se kennis van wol was maar baie beperk met die gevolg dat geen onderskeid gemaak is tussen goeie en slegte wol nie. Gevolglik was die boere ook dikwels onverskillig in die klassering van hul wol, en valsverpakking het dikwels voorgekom. Die gevolg was dat Suid-Afrika 'n slegte naam op die wêreldmark verkry het.
"U sal merk dat uit 'n totaal van 100 punte, nie minder nie as 25 aan skoonopbrengs toegeken word, en tereg ook, aangesien kondisie; d.w.s. die grootste hoeveelheid skoongewaste wol wat vir die fabrikant beskikbaar is, die vernaamste faktor is wat die prys van vetwol bepaal. Dit is 'n saak wat nie deur baie produsente goed begryp word nie, maar ek wil graag aan hulle verduidelik dat, vir elke vyf persent hoër skoonopbrengs, daar meer as 'n dubbeltjie verhoging is in vetwolprys per lb., indien al die ander puntetoekennings dieselfde is. Die grootste gedeelte van die Vrystaatse wol sal meer as 58 persent in die wasproses verloor, sommige selfs 80 persent. Dit beteken dat 100 lb. vetwol sowat 20 tot 42 lb. gewaste wol sal lewer. Ek noem u feite wat bewys is en nie somaar raaiwerk nie."
'n Kenmerk van die ko-operatiewe maatskappye is dat hulle nie alleen die wol van hul kliënte hanteer nie, maar die lede ook voorsien van allerlei plaasbenodigdhede. Bowendien beskik hulle ook oor 'n uitgebreide veldpersoneel wat tot beskikking van die boer gestel word om hom te help met die klas en opbou van sy kuddes. Daar bestaan 'n ywerige wedywering tussen die verskillende wolmaatskappye, met die gevolg dat hulle vandag van die beste dienste aan boere kan lewer.
'n Kenmerk van die pionierboer is sy selfstandige en indiwidualistiese optrede. Namate die Merinobedryf ontwikkel het, het dit al meer en meer noodsaaklik geword om organisasies en verenigings in die lewe te roep ten einde die belange van die bedryf te bevorder en om probleme van algemene aard die hoof te bied. 'n Voorbeeld van so 'n gesamentlike optrede onder boere vind ons reeds sover terug as 1831. 'n Organisasie bekend as die “Genootschap tot het aanmoediging van de teelt van Merinoscbapen en het winnen van wol voor uitvoer" is op 7 November 1831 op 'n openbare vergadering in Kaapstad gestig. Later is die vereniging in die Kaapse Landbouvereniging opgeneem.
In die oostelike Kaapprovinsie is die " Joint Stock Company" gestig wat bom veral ten doel gestel het vir die invoer van suiwer skape uit Saksen.
'n Belangrike voorwaartse stap is geneem toe 'n Wolgroeiersvereniging, bekend as die "National Association of Wool and Mohair Growers", in 1906 in Port Elizabeth gestig is. Hierdie vereniging het homself veral beywer vir die sistematiese klassering en verpakking van wol ten einde die swak naam wat die Suid-Afrikaanse wol op die wêreld mark gehad het, teen te werk. Daar -is streng reëls voorgeskryf vir die skeer en verpakking van wol, en van veel betekenis is die feit dat wol van lede wat aan sekere vereistes voldoen het, onder 'n nasionale merk bemark kon word.
'n Belangrike gebeurtenis op die gebied van wolbemarking was die Imperiale Wolaankoopskema van die Wêreldoorlog 1 (1914-1919). Destyds het dieselfde vraagstukke ontstaan as die van Wêreldoorlog 2, namelik, die van koperslande, skeepsvervoer e.d.m. Die Britse Regering het toe aangebied om die hele Australiese en Nieu-Seelandse skeersel vir die seisoen 1917-18 aan te koop op 'n basis van ongeveer 55 persent hoër as die heersende markpryse van voor die uitbreek van die oorlog. Die gevolg van die aanbod was 'n skerp styging in die prys van ekstra super wol en vir die eerste maal in die wolgeskiedenis van Suid.Afrika tree gehalte nou op die voorgrond as van net soveel belang as die blote gewig of hoeveelheid van die wol.
Tot in ,1916 was Japan 'n onbelangrike koper in Suid-Afrikaanse hawens. Toe hulle egter vind dat die Australiese wol almal aan die Britse Regering toegesê is, het hulle skerp mededingers op Suid-Afrikaanse marke begin word en 'n tweede "boom" veroorsaak vir wol van Super gehaltes. Die ou opvatting dat gewig die enigste vereiste vir wol is, is nou finaal die nek ingeslaan en dit het tot produsente deurgedring dat hoeveelheid van wol onafskeidbaar gepaard moet gaan met gehalte. Gehalte het dus die kern gevorm van die bemarkingsvereistes en teeltrigtings van die naoorlogse jare.
'n Belangrike gebeurtenis kenskets die ontwikkeling van die Suid-Afrikaanse skaap- en wolbedryf toe die Departement van Landbou in 1920 vir mnr B. G. L. Enslin, Hoof van die Afdeling Skape en Wol, oorsee gestuur het om ondersoek in te stel na die Wolindustrieë van Groot-Brittanje en die Verenigde State van Amerika, en om na te gaan -