In die kort bekendstelling van die bundel op Versindaba (http://versindaba.co.za/publikasies/) word die stelling gemaak dat die “digter … met deernis na die weerloses en kwesbares” kyk. My vraag is of die bundel wel ‘n perspektief bied op weerloosheid in hierdie sin, en of ‘n bepaalde lewensingesteldheid, ‘n wyse van omgaan met die menslike wêreld, eerder verwoord word? Hy behaal grade in die teologie en filosofie met lof aan die Universiteit van Stellenbosch en was lid van D.J. Opperman se letterkunde-laboratorium. En hierdie dorp-gedig aktiveer bekende verse oor dorpe soos Peter Blum en T.T. Cloete se dorp-gedigte onder andere. Daar is veel meer oor die bundel te sê, en ŉ mens sal byvoorbeeld baie kon skryf oor die Hebreeuse verstegnieke wat hy inspan, oor die transkripsies van passasies uit Die Iliasen, Die Odusseia, wat ŉ ryk en mooi toevoeging tot ons literatuurskat is. ŉ Mens sou kon wys op die redelik onsubtiele intertekstuele inspelings – Ernst van Heerden se swart skip vaar byvoorbeeld verby, by Chris Pelser en Marié Blomerus se Ithaca word vasgemeer.