Geloofsfoute wat ons by ons kinders opneem - Tyd vir ma - 2022
Geloofsfoute wat ons by ons kinders opneem
Een van die basiese foute wat ouers maak, is om vals oortuigings vir kinders in te boesem. Ouers val dikwels met die beste bedoelings in die strik van denke en wek onbewustelik negatiewe oortuigings by kinders in wat dit moontlik in die toekoms kan hê.
1. "Ek moet goed wees in alles"
Daar is niks verkeerd met die feit dat ons die kind aanmoedig om die take so goed as moontlik te probeer uitvoer nie. Die lyn tussen motivering en die wanopvatting dat dit die beste in alles moet wees, is egter baie dun. Ouers aanvaar dikwels nie die minder-as-ideale uitvoering van 'n gegewe taak nie, en geen kind kan eenvoudig die beste in alles wees nie. Dan begin die kinders glo dat hulle hul ouers en hulself misluk, voel hulle dat hulle nooit aan hul verwagtinge sal voldoen nie. Onthou ook om die moeite wat in die werk gedoen word, te waardeer, en nie net die resultaat nie.
Ons kan ook nie kinders dwing om te doen wat hulle nie wil of nie. Ons moet aanvaar dat Jaś nie 'n groot sokkerspeler sal wees nie en dat Małgosia nie 'n loopbaan as danser sal maak nie, ondanks ons opregte voornemens, maar hy kan 'n wonderlike wetenskaplike wees. Almal het verskillende belangstellings en vermoëns. Die taak van elke ouer is om die kind se eie belange te ondersteun en te koester, en nie diegene wat ons wil ontwikkel nie. Laat ons ook let op ons eie tekortkominge of onvervulde begeertes wat deur kinders verwesenlik word.
2. "Ek bedoel net soveel as my prestasies"
Die kind moet altyd voel dat hy deur sy ouers geliefd is, ongeag hul suksesse. Hierdie sogenaamde 'onvoorwaardelike liefde' - ons kinders moet steeds voel dat niks absoluut daartoe kan lei dat ons ophou om hulle lief te hê nie.
Dit is bekend dat almal van hul kinders hou, maar hoe kan hulle daarvan weet? Ons moet hulle voortdurend hiervan voorsien. Ons kan individuele gedrag goedkeur of kritiseer, maar liefde moet altyd ferm wees. Kinders wat deur onvoorwaardelike liefde deur ouers omring word, voel veiliger en hul selfbeeld is hoër. In teenstelling hiermee is kinders wat voel dat hul ouers se liefde deur spesifieke gedrag gekondisioneer word, onseker en is afhanklik van eksterne goedkeuring.
Laat ons spesifieke gedrag, nie mense nie, goedkeur of afkeur. Veel meer effektief sou wees as die frase "Ek hou daarvan dat jy jou suster gehelp het" of "Ek is kwaad dat jy nie die vullis uitgehaal het nie" as "Jy is 'n goeie seun."