Siektes van tamaties en metodes om dit te hanteer | Magazine Geel Bread
Daar is baie siektes in tamaties. Om van hulle te weet, sal nuttig wees vir almal wat tamaties groei om 'n lekker, gesonde en gul oes te kry. Vandag kyk ons ​​na die mees algemene siektes van tamaties wat u mag ervaar.
Bakteriese siektes van tamaties: simptome, beheermaatreëls
Nat Vrugte Rot
Nekrose van die stamkern
Swart bakteriese spotting
Tomato-virussiektes: simptome en beheer
Swamsiektes van tamaties: simptome, beheermaatreëls
Fusarium wil (Fusarium)
Nie-oordraagbare siektes van tamaties: simptome en beheer
Vrugte Top Rot
Die oorsake van bakteriese siektes in tamaties is verskeie bakterieë, wat lei tot die dood van plante, tot 'n afname in hul vrugbaarheid en die kwaliteit van tamatievrugte. Die nederlaag van tamaties deur bakterieë is veel minder algemeen as virusse en swamme.
Die siekte besmet die blare, veel minder dikwels vrugte en stingels, en visueel uitsteek onder ander siektes van tamaties. Aanvanklik word die blare bedek met olierige kolle, met die tyd wat dit donkerbruin word. Die deursnee van hierdie kolle is ongeveer 2-3 mm. As gevolg hiervan val die blare in en sterf. 'N bevredigende omgewing vir die ontwikkeling van bakteriese vleis is lae temperatuur en hoë humiditeit. Siekte-swamme kan op die sade en wortels van die meegaande onkruide gestoor word, in die grond in vrye vorm, kan dit net kortliks wees. Hierdie siekte is redelik skaars, met sy manifestasie is dit nodig om plante met koperbevattende swamdoders en Fitolavin-300 te behandel.
Dit is 'n baie skadelike bakteriese siekte wat die hele plant bestry. Blare vervaag eers. Op die petioles is sigbare bedrog van bakterieë - bruingroei.Op die snystam is die leë geelkern goed sigbaar. Vrugte bederf beide buite en binne. Wit kolle word op die buitekant van die tamatievrugte gevorm, en die sade in die bakterie word beïnvloed: hulle is onderontwikkeld of sal swak ontkieming hê. Hierdie infeksie bly voort op saad, in die grond en op plantreste as tamaties as monokultuur gegroei word. Om te verhoed dat jou tamaties so 'n siekte as bakteriële kanker oorwin, word sade in die TMTD-suspensie geweek op die plantdatum en in die groeiseisoen word plante met koperbevattende swamdoders gespuit.
Dit is belangrik! Verwerking met sulke preparate word slegs in droë en warm weer gedoen, sodat die bosse van tamaties droog is.
As die bosse van jou tamaties begin verwelk, dan is dit die eerste eksterne teken van die manifestasie van bakterieë. Tekens van verwelking kan selfs oornag verskyn, alles gaan baie vinnig, en die gebrek aan vog is nie 'n vraag in sulke gevalle nie. As jy in detail na die dooie plant kyk, kan jy die teenwoordigheid van vloeistof binne die stam en leegheid sien, en die interne weefsels van die stam word bruin. Hierdie siekte is byna onmoontlik om te genees. Die geaffekteerde plante sal vernietig moet word, en al die plante wat steeds sonder tekens van siektes voorkom, word aanbeveel om met 0,6-1% oplossing van Fitolavin-300 (minstens 200 ml onder elke plant) te water om die infeksie van gesonde bosse te vertraag.
Een van die seldsame siektes van tamaties. Plantwortels word bedek met klein groei, en bakterieë word binne hulle gekonsentreer. Die siekte word geïdentifiseer deur indikator plante (bv. Ertjie saailinge, kalanchoe). Vanaf die oomblik wanneer die infeksie in die plant se liggaam binnedring, en tot die eerste tekens verskyn, slaag ongeveer 10-12 dae. Die vernaamste teelaarde vir die siekte raak plante en grond. Om tamatiewortelkanker te vermy, moet jy die wortels van tamaties so min as moontlik beskadig, want die veroorsakende middel van die siekte kan net deur vars wonde lek. Een van die metodes om wortelkanker te hanteer, is die stoom van die grond, aangesien die patogeen sterf wanneer dit gestoom word. Die wortels van saailinge tamaties in 'n oplossing van Fitosporin-M (2-3,2 g per 1 liter water) sal ook effektief wees.
Natvrot is feitlik onskadelik vir die kweekhuisvrugte van tamaties en word selde in die praktyk gevind, maar dit veroorsaak groot skade aan tamaties in die oop veld.Vrugte kan hierdie siekte vang as daar klein, klein skade is. Siektes vrugte versag, word bruin, en na 'n paar dae word hulle heeltemal verrot, en net die vel bly van die vrug. Bakterieë van hierdie siekte ontwikkel goed by hoë humiditeit, temperatuur druppels en temperatuur + 30ºі. Die infeksie word versprei deur insekte van ander besmette plante.
Dit is belangrik!Weerstand teen natvrot is die rasse en basters van tamaties, wat genereer groei gene.
Die belangrikste metode van die hantering van natvrot in die veld is die vernietiging van insekvektore.
Bakteriese siekte, baie ernstig. Die eerste wat aan nekrose ly, is die stamme van goed ontwikkelde plante tydens die vorming van die eerste borsels met vrugte. Die stingels is bedek met bruin kolle, krake na 'n rukkie, die blare verdor en die plant sterf, die vrugte het nie tyd om te ryp nie. Die primêre bron van hierdie infeksie is besmette sade, sowel as grond en besmette plante. Die maksimum temperatuur vir die groei van 'n patogeen is 26-28 ° C, en by 41 ° C sterf die bakterieë. Bosse wat met nekrose besmet is, moet uitgetrek word (dit is beter om te brand), en die grond moet behandel word met 'n 0.2% oplossing van Fitolavin-300.
Hierdie siekte kan tot 50% van die gewas vernietig, en die oorblywende vrugte verloor hul voorkoms en eienskappe. Plante wat siek word met sulke bakterieë, blykbaar onderontwikkel en verswak. Spots is gebaseer op alle organe van tamaties, behalwe die wortels. Die kolle word mettertyd swart, en die siekte vorder selfs meer. Lae temperature is nie gevaarlik vir hierdie bakterieë nie, maar hulle sterf by + 56ºї. Die infeksie word deur besmette sade en plantreste oorgedra. Dit is noodsaaklik om die sade te pluk, want die bakterieë op die sade kan vir een en 'n half jaar leef. Gezaagde sade Fitolavin-300. Dit word ook aanbeveel dat plante behandel word (drie tot vier weke na ontkieming, met 'n frekwensie van 10-14 dae) met 'n 1% Bordeaux mengsel en Kartotsid.
Interessant! In Frankryk, in die 14de eeu, is tamaties "appels van liefde" genoem, in Duitsland, "appels van die paradys", en in Engeland is hulle as giftig beskou.
Tomato-virussiektes word veroorsaak deur verskeie patogene (virusse) en is gevaarlik vir die plante self en vir die toekomstige oes.
Visueel kan aspermie bepaal word deur die hoë bosse van die plant, deur die onderontwikkelde generatiewe organe, en deur die swak stam. Blomme van tamaties groei saam, blare word klein en verander kleur. Aspermie word deur insekte of deur reserweplante oorgedra. Dit beïnvloed solanaceous kulture, asrovye en ander. Om te verhoed dat aspermia versprei, is dit nodig om reserwe plante en gif insekvektore te verwyder.
Die bronzenvirus word meer en meer skadelik met elke jaar wat verby is, die hele oes kan daaruit sterf. Plante in filmkweekhuise en in die oop veld is die ergste af. Brons word op die tamaties bepaal deur ringpatrone op jong vrugte wat geleidelik bruin word. In die toekoms is dieselfde kolle op die blare van tamaties sigbaar. Ook kan periodiek van die tops af sterf. Die siekte word versprei deur blaaspootjies of meganies. Hierdie virus word nie behandel nie, maar dit word geaktiveer teen 'n temperatuur van + 45º. Beslissende metodes om brons te hanteer - die vernietiging van blaaspootjies en die verwydering van onkruide.
Draers vir hierdie siekte - witvlieg. Die plante wat aan die begin van die groeiseisoen deur die siekte geraak word, is kort voorkoms, die blare is chloroties, vervorm en klein, en die plante is oneweredig gekleur. Op swaar getref plante het gewoonlik nie vrugte vasgebind nie. Met betrekking tot beheermaatreëls is dit die beste om weerstandbiedende tamaties te plant, onkruide te vernietig, plante te plant met minerale olie om die verspreiding van die siekte te verminder.
Hierdie virus is potensieel gevaarlik en word deur saad, plantluise en meganies oorgedra. Die aanvanklike simptome begin selfs in die winter. Eerstens vorm wit kolle op die blare, en dan begin hulle 'n donkerbruin kleur verkry en nekrose veroorsaak. Plateplate word toegedraai en uitgekap. Die onderste blare van plante draai na 'n geruime tyd van die stam af. Die spiraalvormige plante wat deur hierdie virus geraak word, word verstoot, die blaarare begin blou word en die blaar self word growwe. Die virus sterf by 'n temperatuur van +75º. Chemiese en biologiese middels om teen boesigheid te beskerm, is nog nie beskikbaar nie. Slegs uitgevoer agromeganiese verwerking.Dit word aanbeveel om siek saailinge in die vroeë stadiums en siek plante in die groeiseisoen te verwerp.
Mosaïek is een van die virale, eerder onaangename siektes wat hoofsaaklik tamaties in oop grond beïnvloed. Ongeveer 10-14% van die oes sterf van die mosaïek. LDie wortels van tamaties wat siek is, is bedek met 'n gevlekte (mosaïek) kleur, met donker en ligte groen areas wat afwisselend met hulle. Op vrugte kan geelvlek soms ontwikkel. Die eerste bron van hierdie infeksie is besmette sade. Daarom, as 'n voorkomende maatreël, is dit die beste om die sade te pluk voordat dit geplant word, maar as die tamaties nog siek is van hierdie infeksie, verwyder hulle dit bloot.
Die veroorsakende middel van hierdie siekte lei tot vervorming van plante en die droging van die toppunt. Die gewas, wanneer dit besmet is met 'n virus, sterf amper heeltemal. Siektes blare is filiform en varingagtig. Die siekte versprei deur reserweplante, wat baie is, en met die hulp van plantluise. Wat die beskermingsmaatreëls betref, is hulle hoofsaaklik agrotechnical.
Weet jy? 93% van die tuintuine in Amerika is tamaties.Dit is die gewildste groente daar.
Swamsiektes van tamaties - die mees algemene. Hul belangrikste kenmerk is dat hulle absoluut enige deel van die tamaties kan slaan en amper nooit behandel word nie.
Alternaria is 'n swamsiekte wat die stamme, blare en minder dikwels die vrugte van tamaties affekteer. Aanvanklik is die siekte vatbaar vir die onderste blare, wat bedek is met groot ronde bruin kolle met konsentriese sonaliteit. Hierdie kolle groei geleidelik, en die blare van tamaties word uitdroog. Die stamme is bedek met donkerbruin ovaal groot kolle met dieselfde sonaliteit, wat tot droëvrot of die dood van die stam lei. Vrugte, dikwels naby die stingel, vorm effens ingewande donker kolle, en as daar 'n oormaat van vog op hierdie plekke is, vind donker vlekagtige swamsporifisering plaas.
Hierdie siekte word gestimuleer deur hoë temperature (25-30 ° C). Ten einde te verhoed dat die eerste keer op die tamaties voorkom, is dit nodig om dit met antifungale koperbevattende middels te behandel. (Skor, Ridomil Gold, en ander); in die geval die siekte verskyn het,Wanneer die vrug reeds hang, is dit wenslik om bioloë te verwerk.
Antraknose in tamaties is van twee soorte - vrugte en blaar. Die skadelikheid daarvan sal bepaal word deur die groeitoestande. Die siekte word wyd versprei in filmkweekhuise, en nie minder in die oop veld nie. Antraknose tamatie verlaat meestal siek volwasse plante. Aan die begin, die boonste blare verdor, die sentrale stam word blootgestel, die wortels macerate, en die plant breek maklik uit die grond. Die aangetaste dele van die plant is bedek met klein swart sklerotia.
Wat die vrug van die anthracnose betref, is die vrugte bedek met verdorwe donker kolle, en as gevolg hiervan kan daar selfs mummifikasie van die vrugte wees. Vir die voorkoming van antraknose word aanbeveel om die sade met Agat-25 te behandel, en gedurende die groeiseisoen word die plante met Quadris en Strobe bespuit; dwelms gebaseer op hoo bacillus is ook baie effektief.
Ongeveer die helfte van die gewas kan van septoria af sterf. In die meeste gevalle word ou blare aangetas, op die grond geleë. Verskillende vlekke vorm op hulle, hulle word bruin, vervorm en droog.Die beste van alles, wit spotting ontwikkel by temperature vanaf + 15ºС tot + 27ºС en lugvogtigheid van 77%. Die swam word in plantafval gestoor. Stryd teen septoria kan gedoen word deur plant residue te verwyder, besmette plante met swamdoders te spuit, omgewingsrotasie en ruimtelike isolasie tussen tamaties en ander solanaceous gewasse te handhaaf.
Dikwels word witvrot op tamaties tydens berging waargeneem. Vrugte is bedek met nat, spetterige kolle. Byna altyd kom hierdie siekte op plekke waar tamaties meganies beskadig is. Eintlik ontwikkel die witvrot die beste in ruptures van fetale weefsels. Grond en kompos is die primêre bronne van infeksie. Dit is hoekom om te voorkom dat hulle net stoom. Die hoofbron van infeksie is sklerotium in die grond, en om die tamaties van witvrot te beskerm, moet dit na 'n vorige gewas ontsmet word.
In toenemende mate groei tamaties en hul basters, wat meer bestand is teen cladosporia, groei, en die skade daaruit neem af.Op die onderste blare van plante wat onstabiel is vir hierdie siekte, verskyn oranje kolle, verduistering met die tyd. Na 'n rukkie vorm 'n donker patina op hierdie plekke. Bruinvlek kan vir tot tien jaar in kweekhuise gestoor word. Onberispelike toestande hiervoor is hoë temperatuur en humiditeit. Die beste manier om bruinvlek te bestry - die gebruik van weerstandbiedende variëteite tamaties (byvoorbeeld, Yvon, Kunero, Raisa en ander). En wanneer 'n infeksie verskyn, word die plante met Abiga-Pik, Poliram en HOM gespuit.
Vandag veroorsaak vertikillose nie groot skade nie. Die aanvanklike tekens van die siekte kan gesien word op ou blare - die voorkoms van chlorose en nekrose op hulle. Ook word die wortelstelsel geleidelik verwerp. Aangesien die siekte tweeledig is, is die ideale temperatuur vir die helfte van patogene laer as + 25ºС, en vir die ander - hoër. Verticillus-swamme kan in plantreste en grond gestoor word. Die vernaamste metodes om die siekte te voorkom, is die vernietiging van plantresies en groeiende weerstandbiedende soorte tamaties en basters, want daar is geen swamdoders om verticillus te bestry nie.
Wortelvrot is moontlik in die oop veld by die aanplantings van tamaties wat oorbevogt is, en in kweekhuise, groeiende tamaties op die substraat. Verliese is relatief min. Tekens van wortelvrot - swartwording naby die wortelnek en wortel (swart been). Agter dit verdwyn die plant. Die beste omstandighede vir die verspreiding van die siekte - nie-steriele grond en oormatige water. Dit bewys dat die bronne van die siekte die grond en die substraat is, soms bly die swam op die sade. Die beste manier om wortelvrot te hanteer, is die ondergrond, grond, saailinge en saadversiering.
Dit is belangrik! 'N Baie effektiewe manier om die grond los te maak en die oppervlak van die aarde te besprinkel met saailinge van groot riviersand.
Poeieragtige skimmel het die meeste skade in glas kweekhuise, maar onlangs het die voorkoms daarvan afgeneem. Maar as jou tamaties nog besmet is met hierdie siekte, kan die opbrengstverliese groot wees. Poeieragtige skimmel in tamaties word soos volg bepaal: wit kolle word op die blaarborde geskep, blare en stingels word selde gewysig.Gunstige toestande - lae temperatuur en humiditeit, onvoldoende water. Om die swam te ontsnap word die plante gespuit met 'n oplossing van swamdoders. (Strobe, Kvadris, Topaz en ander). Natrium HUMATE 0.01 en 0.1% dood die fungus heeltemal.
'N Baie gevaarlike swamsiekte van tamaties, wat die helfte van die oes doodmaak, en selfs meer. Die swam oorwin die geleidelik geleidelik, weefselnekrose ontwikkel. Die plant word sigbaar-grys bloei, en dit word stadig vervaag. 'N Oorvloed van humiditeit beïnvloed ook die generatiewe organe. Die infeksie word oorgedra na tamaties en ander gewasse (byvoorbeeld komkommers). Wat die variëteite van tamaties of hul basters wat bestand is teen hierdie siekte, is hulle nog nie geteel nie. Dit is nodig om betyds landboukundige maatreëls, groeireguleerders en chemiese beskermingstegnieke (Bayleton, Euparin Multi) toe te pas.
Die siekte het verskillende tamaties skade, dit hang alles af van die plek van hul groei. In glaskonstruksies versprei die kanker van die stamme feitlik nie, en in kweekhuise film - sterf die hele plant daaruit. In oop grond is ascochito baie skaars.Ascohitoz infekteer tamatie stingels, en soms blare. Bruin depressiewe kolle vorm op die stingels en die tandvleis spruit uit hulle. Die blomme is onderontwikkeld, die vrugte kan met dieselfde kolle bedek wees. Die siekte kan voortduur op sade en plantreste. Onberispelike toestande vir die ontwikkeling van ascohitosis - nat en koue weer, lae temperature. Infeksiebeheermetodes sluit in gronddesinfeksie, die toevoeging van Trichodermina, die bespuiting van plante met groeireguleerders (Immunocytophyte, Agat-25), die behandeling van vlekke met 'n spesiale pasta van kalk en Rovral.
Fusarium veroorsaak skade aan tamaties. Eerstens vind chlorose van die onderste blare plaas, en dan al die ander. Tomato lote verdor, blare en blaarplaat vervorm. Die toestande wat nie vir plante gemaklik is nie, is eenvoudig ideaal vir die ontwikkeling van so 'n infeksie. Tomato plante kan hierdie siekte onderskep van sade, grond en na-oes residue. Om die ontwikkeling van fusarium te voorkom, word weerstandbiedende tamatiesoorte geplant. (Rhapsody, Raisa, Sore, Monica en ander), voor plant, word die plante natgemaak met Pseudobakterien-2 (vir een plant - 100 ml van die voorbereiding). Benzimidasoolpreparate word ook gebruik.
Hierdie siekte het 'n lae graad van gevaar. Aanvanklik word die wortelnek vervorm en word swart, daarom begin die plant verrot. Dan styg die siekte langs die stam, en dit is bedek met wit bloei van mycelium. Donker kolle kan ook op die vrugte van tamaties vorm, en siek vrugte val eenvoudig af. Vir die doel van voorkoming steriliseer hulle die grond en verwyder die besmette dele van die plant. Ook vir die verwerking wanneer tamaties geplant word, gebruik Pseudobacterin-2, en na plant - 0,01% oplossing van natrium-humaat.
Interessant! 94.5% van die tamatiegewig is water.
Aan nie-aansteeklike siektes van tamaties kan lei tot ongunstige weersomstandighede en skending van die groeistand.
Die siekte kan voorkom as gevolg van genetiese en landbotegnologiese faktore. Groen vrugte is bedek met wit of bruin kolle. Soms raak nekrose 'n derde van die vrugte van 'n tamatie, en dan raak die kolle swart. Wortelvrot in die meeste gevalle is kenmerkend van groot vrugte tamaties, en die voorkoms daarvan is moontlik as gevolg van die gebrek aan kalsiumione, weens die kenmerkende konsentrasie van die grondoplossing, wanneer die pH minder as 6 is, teen verhoogde temperatuur, ens.
Om te verhoed dat die verteksverrotting voorkom, maak seker dat die plante betyds natgemaak word sodat die grond nie oordryf of verrot word nie. Gebruik blaarbevestigingsmiddels met spesiale voorbereidings. Gebruik voor die aanplanting kunsmis wat kalsium bevat. U kan ook weerstandbiedende rasse en basters plant.
'N Siekte waarvan daar geen saad in die vrug is nie. Dit is moontlik as die steekheid van vrugte gebroke is of as gevolg van ander faktore (temperatuurdruppels, gebrek aan bestuiwers, gebrek aan voedingstowwe, veral kalium en ander). Vir die doel van profylaxis is dit nodig om gunstige toestande te skep vir die uitdunning van blomme (humiditeit, temperatuur, voeding, beligting) ten einde 'n voldoende aantal sade te ryp.
Dit is 'n fitoplasmiese siekte van tamaties. Dit is kenmerkend vir plante in oop grond, en in kweekhuise is dit feitlik afwesig. Die grootste probleem is die gebrek aan sade in besmette plante. Die belangrikste simptome van stolbur is gekompakteer en bruin wortel bas, gekompakteerde vrugte, verminderde blare, die plant heeltemal mutateer. Stolbur ontwikkel tydens warm en droë weer. Die vernaamste draers van die siekte is cicadas.Byna die enigste manier om vandag met stolbur te gaan, is om die tsikadok, draers van die siekte, te vernietig.
By die verbouing van tamaties is daar niks ondraaglik nie, jy moet net voorkomende stappe doen teen siektes en behandel siek plante betyds.
Weet jy? Vandag is daar 10,000 spesies tamaties. Die grootste tamatie weeg amper 1,5 kg, en die kleinste het twee sentimeter in deursnee.
Boomstang: plant en versorg
Soetpeper sluk: foto's, beskrywing en verbouing
Saai en Sorg Wenke vir Mielie
Gewilde rasse van lelies, foto's en beskrywings van die skouspelagtigste
Pragtig aan die buitekant en lekker aan die binnekant - Framboos Jingle-tamatie: verskeidenheid beskrywing en foto