Uitdrukking - wat dit is, sinonieme van uitdrukking van gevoelens - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Uitdrukking is 'n konsep wat sinoniem is met ekspressiwiteit, intensiteit, helderheid van manifestasie en aanbieding van 'n mens se emosionele toestand, gevoelens en ervarings. Daarbenewens kan die term uitdrukking gebruik word om te verwys na indirekte boodskappe en gedagtes van 'n persoon in 'n nie-verbale vorm (trane, histeries, uitroepe, ens.). dit wil sê Uitdrukking beïnvloed nie die beskrywende kant van die staat nie, wanneer 'n persoon kan reflekteer oor wat gebeur, maar die onmiddellike oomblik van wese, die lewering van die emosie, die besef daarvan in die eksterne ruimte.
Die woord uitdrukking spreek sy betekenis uitsluitlik uit op die eksterne vlak van manifestasie van persoonlikheid. Die sterkte en kwaliteit van die persoonlikheid is hoofsaaklik te wyte aan die aangebore karaktereienskappe wat verband hou met die temperament, krag en mobiliteit van die senuweestelsel, tempo, amplitude en intensiteit van verstandelike prosesse. Gee uitdrukking aan betekenis vir 'n persoon van 'n ander of vorige gebeurtenis, en spreek ook die mate van belangrikheid en rigting (positief of negatief) uit.
Uitdrukkende komponente van manifestasie in die buitewêreld weerspieël die status van die individu (aanvaarding deur die samelewing het groter uitdrukking), sowel as by 'n bepaalde kultuur of gemeenskap (byvoorbeeld, Italianers is meer ekspressief as Estoniërs). Die vlak van ontwikkeling van kommunikasievaardighede word ook geopenbaar deur die mate van ontwikkeling van ekspressiewe manifestasies en hul voldoende gebruik om sosiaal aanvaarbare vorme van gedrag te skep. Benewens sulke eksterne faktore, dien uitdrukking as 'n uitstekende reguleerder van die interne toestand van die individu, wat 'n manier bied van emosionele ontslag tydens stres.
Uitdrukking word grootliks gebruik om verhoudings te beheer en aan te pas, sodat jy 'n sekere optimale nabyheid van die afstand kan stel, om die aard van die interaksie te verander. Dus, uitdruklik gemanifesteerde woede, sal 'n ongewenste gespreksparty afstoot, en 'n ewe intense vreugde uit die voorkoms van 'n persoon sal bevorderlikheid bevorder. 'N Levendige uitdrukking van jou eie gevoelens stel jou in staat om 'n sekere vorm te gee aan kommunikasie: konflik, verduideliking, interaksie, toestemming, ondergeskiktheid, ens.
Wat is uitdrukking
Uitdrukking impliseer uitdrukking en daarom word hierdie konsep dikwels in die kunste gebruik. Daar is kuns-en teater-uitdrukking, uitdrukking in musiek. In alle kreatiewe areas word gevoelens en besonderhede meer volumetries, ekspressief en lewendig in vergelyking met die alledaagse lewe gedien. In die sielkunde dien die konsep uitsluitlik as 'n manifestasie van die emosionele-sensuele sfeer.
Uitdrukking behels, benewens emosionele manifestasie (uitdrukking van emosies), ook 'n dinamiese komponent (uitdrukking van bewegings). Dit is laasgenoemde wat toenemend deur die wetenskap bestudeer word weens sy duidelikheid en gerief om die resultate te bepaal. Die visuele herkenning van ekspressiewe bewegings as aanwysers en die emosionele toestand van 'n persoon is deur evolusionêre meganismes neergelê en dien as 'n integrale deel van kommunikasie. Dit is belangrik dat die kriteria vir erkenning en dekripsie van inligting, ekspressiewe aksies van die vennote in kommunikasie, dieselfde of verskillende kan wees. Sulke teenstrydighede word verduidelik deur die verskil in kulture en die eienaardighede van die temperament van die nasie. Dieselfde gebare en intonasies kan verskillende dinge beteken ('n knik beteken nie altyd 'n ooreenkoms nie), en die erns van 'n gebaar kan addisionele skakerings in verskillende kulture lewer.
Mimiek (gesigsuitdrukking), pantomimic (gebare, houdings, gang) word onderskei; ekspressiewe manifestasies sluit in timbre, intonasie en hardheid van stem. In kombinasie gee hierdie manifestasies 'n individuele persoonlikheidspatroon van manifestasie aan die buitekant, en beïnvloed ook die interne organisasie van die individu. Invloed op die interne prosesse van eksterne manifestasies vind plaas deur die vrystelling van emosionele intensiteit of die behoud daarvan, sowel as in die weg van sy manifestasie.
Die uitdrukking van emosies word nie net op die gedragsvlak weerspieël nie, maar beïnvloed al die eksterne manifestasies van 'n persoon - dit kan klere, haarstyl, keuse van bykomstighede wees. U kan die neiging sien dat die meer wat 'n persoon gehef het met ekspressiewe manifestasies, die helderder en nie-standaard voorkoms wat hy kies. Terselfdertyd sal dieselfde persoon met 'n gebrek aan emosionele invloed en uiterlike minder uitdagend lyk.
Impressiwiteit is die teenoorgestelde van uitdrukking en manifesteer hom as 'n oriëntering teenoor die innerlike wêreld, wat sy eie gevoelens in isolasie van die samelewing leef, sowel as meer gefokus op die negatiewe kant van die proses. Sulke mense lyk koud, losstaande, sonder emosionele, beskerm van die samelewing en nie in interaksie nodig nie. Maar die afwesigheid van eksterne manifestasies in 'n sterk en betekenisvolle vorm beteken nie die afwesigheid van sterk ervarings as sodanig nie. 'N Ekspressiewe of indrukwekkende oriëntasie van 'n persoon bepaal nie die sterkte en duur van gevoelens nie, maar kenmerk slegs die manier waarop hulle ervaar word.
Daar is geen konstante skeiding van mense in ekspressiewe en indrukwekkende nie, want In sy harmonieuse ontwikkeling is die persoonlikheid in staat om kreatief en spontaan die vorm van koshuis van emosies te kies, die mees geskikte vir die situasie. Manifestasies het gefokus op eksterne uitbarsting en op interne analise moet in konstante balans wees. As daar 'n stabiele vooroordeel in een rigting is, kan ons praat oor die beklemtoning van karakter, maar as 'n persoon net een manier het om te ervaar, is daar moontlik oortredings van die psigiatriese spektrum.
Uitdrukking kan nie kunsmatig geskep word nie, aangesien dit grootliks deur biologiese eienskappe beheer word en 'n manifestasie van onbewuste prosesse is. Dit is 'n soort onbeheerbare agtergrond, waar meer komplekse vorme van aktiwiteit, wat deur bewussyn beheer word, gerealiseer word.
Die uitdrukking van gevoelens, as hul lewendige manifestasie en gemak, is 'n belangrike komponent van die interaksie van die mens, die wêreld en die samelewing. Die opkoms van emosionele reaksies is 'n seinstelsel van die liggaam, aangesien 'n verandering in die emosionele agtergrond plaasvind in reaksie op veranderinge in die eksterne ruimte. As daar gevaar kom, voel ons vrees of aggressie, as ons grense oortree word, dan ontstaan ​​'n belediging of woede, wanneer alles goed gaan, word tevredenheid en vreugde gebore. Gevolglik kan emosies wat onbewustelik met toepaslike analise ontstaan, baie inligting vertel oor wat werklik in die menslike lewe gebeur.
Daarbenewens kan die manifestasie van emosionele uitdrukking nie net die gebeure lees en ontleed nie, maar ook die lewe van die individu reguleer. Dit gebeur deur die bestuur van emosiegedrag. Dit is gevoelens wat jou toelaat om een ​​of ander manier van gedrag te kies, aan te pas by die implementering of om enige aktiwiteit te sluit. Benewens die aksieplan, het die uitdrukking van emosies en die manier waarop dit geproduseer word, 'n direkte impak op die verwydering of toename van emosionele spanning, wat uiteindelik beide somatiese funksies en die verdere vorming van persoonlikheid beïnvloed.
Enige emosionele manifestasies beïnvloed fisiologiese prosesse, en met 'n baie uitgesproke uitdrukking is die effek op die fisiese kant nie so opvallend nie. Met sterker skokke is reaksies van trane, bewing, sensasies van verkoue of hitte moontlik. By die interpretasie van die gestruktureerde en fisiese manifestasies van gevoelens, is dit egter nodig om maksimum versigtigheid uit te oefen, aangesien daar nie altyd 'n wedstryd in die uitdrukking is nie. Die mees gepaste is sulke manifestasies by kinders wat huil wanneer hulle ontsteld is, stamp wanneer hulle kwaad is, en lag as hulle gelukkig is. Reeds in adolessensie kom 'n mengsel van manifestasies voor, en met die ontwikkeling en komplikasie van die persoonlikheid kan eksterne manifestasies verder wegbeweeg van direkte manifestasies. 'N Persoon begin met vreugde huil, met woede lag, meubels met hartseer verslaan en uiters kalm wees wanneer die hele lewe afdraand gaan. Dit is 'n gevolg van die opgelegde maatskaplike norme en gedragsreëls, waar ons almal vertel is hoe om op te tree en hoe om nie. Die gevolglike sielkundige trauma kan 'n persoon se emosionele uitdrukking verander wanneer 'n onvoldoende respons ontvang word in reaksie op 'n ware en oop emosionele reaksie.
Die uitdrukking van gevoelens kan onderdruk word of integendeel aangemoedig word deur kulturele eienskappe, en hoe sterker die kulturele invloed, hoe meer dit verander in vergelyking met die oorspronklike natuurlike kursus.