Afrikaans: 'n Toenemende aantal ekonome glo dat die markmeganisme 'n deel van 'n waterallokasiebeleid moet vorm. Dit word algemeen erken dat sentrale beplanning as ekonomiese sisteem ondoeltreffend is. Dit is onmoontlik om sentraal doeltreffend te beplan en hoe groter en oper die ekonomie is, hoe meer onmoontlik raak dit. Die literatuur bevat talle voorbeelde van modelle om alternatiewe waterallokasiemeganismes te simuleer. Die positiewe wiskundige programmeringstegniek, wat in hierdie studie gebruik is om die streek se watermarkmodel te kalibreer, is 'n relatiewe nuwe benadering. Modellering van watermarkte in Suid-Afrika het tot dusver nie groot belangstelling gewek nie. Die rede hiervoor is waarskynlik dat daar binne die ou Waterwet (1956) nie voorsiening gemaak was vir die instelling van formele waterrnarkte nie. Binne die nuwe Nasionale Waterwet (1998) word daar wel voorsiening gemaak vir die verhandeling van waterregte, maar die reëls en die prosedures is nog nie uitgespel nie. Tot op datum is nog geen poging in Suid-Afrika aangewend om metodologieë te ontwikkelom watermarkte te simuleer nie. Volgens die nuwe Nasionale Waterwet is een van die belangrikste take van die Wateropvanggebied bestuursowerhede die daarstelling van 'n waterallokasiestrategie vir elkeen van die vernaamste wateropvanggebiede in Suid-Afrika. Hierdie studie lewer 'n bydrae om die kapasiteit van waterowerhede te verhoog om sodoende ekonomies sinvolle waterallokasiebesluite te kan neem. Sonder 'n markprys vir water het gebruikers min of geen insentief om water te bespaar deur dit byvoorbeeld meer doeltreffend aan te wend nie. Indien die prys van water gegrond is op die waarde daarvan vir die gebruikers sal die gebruik van water by die hoogste waarde aangemoedig word (byvoorbeeld vir drinkwater en die produksie van hoëwaardeprodukte). Deur insentiewe daar te stel vir die mees ekonomiese gebruik van water, sal nie net sekuriteit vir gebruikers geskep word nie, maar sal daar ook meer water beskikbaar wees vir gebruike waar water die doeltreffendste aangewend word. Die markmeganisme verseker verder dat daar 'n gelyke speelveld vir alle gebruikers is, insluitende die ekologie. Daar is rede tot kommer dat die markmeganisme nie altyd gelykheid sal verseker nie. Die staat het 'n belangrike rol om te vervul om te verseker dat daar reëls en prosedures bestaan vir die hantering van eksternaliteite. Die geheim is om In balans te vind, wat staatsinmenging in die markmeganisme behels sonder om die doeltreffende funksionering van die mark te benadeel. Funksionele organisering vir die opstel van beleid, waterallokasie, waterbestuur en die monitering van gebruikers speel 'n belangrike rol in die implementering van 'n volhoubare waterontwikkelingsisteem.