8 Sielkunde en Lewens Kwotasies Van Carl Rogers
Carl Rogers se werk en teorieë het hom een ​​van die voorste sielkundiges van die 20ste eeu gemaak. Hy is die beste bekend vir die skep van wat bekend staan ​​as kliëntgesentreerde terapie , 'n nondirective benadering wat die kliënt in beheer van die terapeutiese proses plaas.
As een van die leiers van die humanistiese beweging in sielkunde het Rogers geglo dat mense in wese goed en gesond was.
Dit verskil baie van die psigoanalitiese fokus op abnormale gedrag .
Hier volg 'n paar Carl Rogers kwotasies.
Geselekteerde Carl Rogers Quotes
Op die menslike natuur:
"As ek na die wêreld kyk, is ek pessimisties, maar as ek na mense kyk, is ek optimisties."
Rogers het geglo dat mense 'n inherente goedheid besit en dat alle mense deur die aktualiserende neiging gedryf word. Terwyl Freud se psigoanalise en Watson se behaviorisme geneig was om 'n veel meer negatiewe siening van die menslike natuur te neem, wat dikwels op die abnormale of problematiese fokus was, was Rogers se benadering baie meer positief en gekonsentreer om mense te help om die beste te word wat hulle kan wees.
Oor leer, groei en verandering:
"Die enigste persoon wat opgevoed is, is die een wat geleer het hoe om te leer en te verander."
"As ons die onafhanklikheid waardeer, as ons versteur word deur die toenemende ooreenstemming van kennis, waardes, houdings, wat ons huidige stelsel veroorsaak, kan ons graag leeromstandighede stel wat vir uniekheid vir selfrigting maak en vir self-geïnisieerde leer. "
"Die kern van die kreatiewe is sy nuwigheid, en daarom het ons geen standaard om dit te oordeel nie." - Van Om 'n Persoon te word , 1961
"Ervaring is vir my die hoogste gesag. Die touchstone van geldigheid is my eie ervaring. Geen ander persoon se idees en nie een van my eie idees is so gesaghebbend as my ervaring nie. Dit is om te beleef dat ek keer op keer moet terugkeer , om 'n nader benadering tot die waarheid te ontdek, aangesien dit in die proses is om in my te wees. Nie die Bybel of die profete - Freud of navorsing nie - ook nie die openbaringe van God of die mens nie - kan voorrang geniet bo my eie regstreekse ervaring. is nie gesaghebbend nie omdat dit onfeilbaar is. Dit is die grondslag van gesag omdat dit altyd op nuwe primêre wyses nagegaan kan word. Op hierdie manier is sy gereelde fout of fouteerbaarheid altyd oop vir regstelling. " -Van op 'n Persoon , 1961
Rogers het geglo dat mense altyd in die proses was om te verander en te groei. Die strewe na selfaktualisering lei mense om geluk en vervulling na te streef. Die vermoë om aan te pas, te leer en te verander speel 'n belangrike rol in sy teorie, aangesien individue werk om te word wat hy na verwys as volwaardige mense.
"Dit is die kliënt wat weet wat seer, watter aanwysings gaan, watter probleme is belangrik, watter ervarings is diep begrawe." -Van op 'n Persoon, 1961
Rogers word onthou vir die ontwikkeling van sy nie-richtlijnbenadering tot terapie wat bekend staan ​​as kliëntgesentreerde terapie. Hierdie tegniek gee die kliënt beheer oor die proses en waarin die terapeut nie-veroordelend, opreg en empaties is. Onvoorwaardelike positiewe respek vir die kliënt is noodsaaklik vir effektiewe behandeling.
Op die goeie lewe:
"'N Tweede kenmerk van die proses wat vir my die goeie lewe is, is dat dit 'n toenemende neiging het om ten volle in elke oomblik te leef. Ek glo dit sal duidelik wees dat die persoon wat ten volle oop was vir sy nuwe ervaring heeltemal sonder verdedigendheid, elke oomblik sal nuut wees. " -Van op 'n Persoon, 1961
"In my vroeë professionele jare het ek die vraag gevra: Hoe kan ek hierdie persoon behandel, of genees of verander? Nou sal ek die vraag só formuleer: Hoe kan ek 'n verhouding bied wat hierdie persoon vir sy eie persoonlike gebruik kan gebruik groei? Ek het geleidelik tot een negatiewe gevolgtrekking gekom oor die goeie lewe. Dit lyk vir my dat die goeie lewe nie 'n vaste toestand is nie. Dit is volgens my nie 'n staat van deug of tevredenheid of nirvana of geluk nie Dit is nie 'n toestand waarin die individu aangepas of vervul of geaktualiseer word nie. Om psigologiese terme te gebruik, is dit nie 'n toestand van ritvermindering, of spanningvermindering of homeostase nie.
Die goeie lewe is 'n proses, nie 'n toestand van wese nie.
Dit is 'n rigting wat nie 'n bestemming is nie. "- Van Om 'n Persoon te word, 1961
Hierdie aanhaling bevat die essensie van soveel van Rogers se humanistiese teorie. Sy benadering het gedraai van die diagnose en behandeling van patologie tot die gebruik van terapie as 'n instrument om mense te help groei. Sy benadering het ook beklemtoon hoe elke persoon voortdurend strewe na aktualisering en selfvervulling, maar soos Rogers so welsprekend opmerk, is dit nie 'n staat wat jy eenvoudig kan bereik en dan gedoen word nie. Deel van selfaktualisering is die werklike proses om te bereik, te streef en te groei. Die goeie lewe, soos Rogers dit noem, is die reis, nie net die bestemming nie.