Die lewe as 'n gesin van 5 danksy surrogaatskap - ivbbble
In deel 4 van haar verhaal vertel Anna Buxton wat sy geleer het van haar lang en emosionele reis deur surrogaatskap na ouerskap
Watter vlak van betrokkenheid het u by u surrogaat-swangerskappe gehad? Hoeveel van 'n 'sê' kan jy hê in wat hulle doen? Hulle omgewingsfaktore, hul kos, hul lewenstyl, ensovoorts?
Ek sê altyd vir mense dat u slegs surrogaatskap moet oorweeg as u dink dat u al u vertroue in 'n ander vrou kan plaas. Ek dink nie dit is gepas of respekvol om te probeer bepaal hoe jou surrogaat tydens die swangerskap na haarself lyk nie. Ek het deur die jare baie surrogate ontmoet en wat hulle almal gemeen het, is dat hulle toegewyde moeders is. Ek het geglo dat albei ons surrogate ons swangerskap op dieselfde manier sou versorg as wat hulle hul eie versorg het, en dat hulle dit ook gedoen het.
Voel u dat die feit dat u kinders deur surrogaatskap gebore is, die verhouding wat u met u kinders het, glad nie verander nie?
Geen! Hoe u kinders ook al in hierdie wêreld ingebring word, of u nou geneties aan mekaar verbind is of nie, ek glo dat dit geen invloed op u verhouding het nie. As u uiteindelik u kinders het, hoe dit ook al sy, dan besef u dat die kinders wat u het, die kinders is wat u bedoel was, en die reis om daarheen te kom, uiteindelik sin maak.
Natuurlik is dit die belangrikste. Vandat Isla dit kon verstaan, het ons gesels oor hoe sy in hierdie wêreld gekom het en voortgaan om dit trots, herhaaldelik en konsekwent te doen. Sy weet dat my maag gebreek is en daarom het 'n ander mamma ons gehelp deur Isla in haar buik te laat groei. En ons doen dieselfde vir olywe en kuns.
Wat wens u dat u geweet het toe u die eerste keer begin om 'n gesin te probeer?
Nooit het iemand voorgestel dat dit my skuld was nie, maar ek het hierdie hele reis deurgemaak en gevoel asof dit my skuld was, want dit was my liggaam wat gefaal het. Ek het altyd skuldig en hartseer gevoel dat Ed my nooit swanger sou sien nie en dat ek minder van 'n vrou was as gevolg daarvan. As ek dan geweet het wat ek nou weet oor wat dit beteken om 'n ma te wees, dink ek nie dat ek so sou gevoel het nie. Vir my is dit 'n moeder om elke dag daar te wees vir my kinders, om elke dag die beste te doen wat ek kan, waarskynlik elke dag foute maak, maar om daar te wees. Ek wens ek het nie die skuld so lank gedra nie.
Watter raad sal u aan individue of paartjies gee wat moontlik oorweeg surrogaatskap?
Om 'n surrogaat te wees, is 'n buitengewone geskenk en opoffering. Of u nou surrogaatskap met 'n vriend doen, onafhanklik of met die hulp van 'n liefdadigheidsorganisasie of agentskap, u kan nie die proses verkort nie. Almal moet emosioneel, medies en wettig ingelig wees. Spandeer die tyd om mekaar te leer ken, praat oor al u verwagtinge en omring u met ervare professionele persone wat u kan help om deur die proses te lei.
Surrogaatskap het my die gesin gehad waarvan ek altyd gedroom het, 'n diepgaande respek vir my verhouding wat ek altyd sal koester en ek het van aangesig tot aangesig gekom met die vrygewigheid van vroue wat my elke dag laat glimlag.
As u enige vrae het, stuur 'n reël vir ons by info@ivfbabble.com en besoek hier die The Cope Talks waar Anna haar verhaal saam met ander ouers deel deur surrogaatskap en toonaangewende kundiges praat deur die proses wat ongelooflike leiding bied.