Op n dag later het daar paddastoele opgekom op my grasperk en vertel ek vir Lisa dat die feetjies sit op die paddastoele en dans in n kring daar om.
Met hul aankoms word vinnig in my oor gefluister deur mamma dat Lisa weet dis volmaan en wil feetjies sien. Gelukkig vir my was dit n koue nat aand en kon ek vir haar se dat feetjies nie in die reen uit kom nie, want hulle vlerkies is te fyn vir swaar reendruppels. Sjoe, so red die reen my.
N byna slapelose nag, aangesien ons nag Kanada se dag is. Soos julle kan sien op die tyd by die foto is dit hoe lank ons, ons seun gevolg het op die “tracker”, terwyl hy gehardloop het. n Spesie van sy eie, ek weet.
Die voorbereiding is ontsettend belangrik en hierin is sy vrou n wenner. Sy is die wetenskaplike en baie metodies. Sonder haar sou hy dit nooit kon doen nie. Ek saluut haar.