In die tradisionele Afrika sosiale opset is mites, eposse en sagas in orale vorm van een geslag na die volgende oorgedra dis trouens soms nog die geval. n Storieverteller het die stories en geskiedenis van sy of haar mense aan die volgende geslag toevertrou nie n priester of student wat dit op papirus of vel aangeteken het om gelees te word deur geslagte wat nog gebore moes word nie. Die punt is dat die Israeliete die samelewing waaruit hulle verlos is – Egipte – sowel as die samelewing waarheen hulle op pad is – Kanaän – se moreel-etiese en godsdienstige waardes moes teenstaan en volgens die bevele van God moes leef. Die Verlosser uit Egipte het die reg verdien om die gedragskode te bepaal waarvolgens hulle moes leef. “Wees heilig, want Ek is heilig.” 2:6). Die werkwoord πιστόομαι (pistoomai) wat in die sin van “om te begin glo” of “tot geloof kom” gebruik word, kan ook hierby ingereken word (2 Tim.