Vir almal wat nogal altyd nuuskierig was oor wie en wat die recces was, is hierdie boek ’n moet-lees. Stadler skryf biografies oor sy eie ervarings, maar hy dokumenteer ook breedvoerig hoe hierdie eenheid gefunksioneer het. Vroeër jare het daar ’n sluier van geheimhouding en misterie oor die recces gehang. Boonop was daar ook ’n klomp onsinnige kletspraatjies wat Jan Publiek goedsmoeds geglo het, natuurlik versprei deur mans wat nie deel was van dié eenheid nie, maar wat graag wou hê dat die reputasie van die recces hulle ook moes omvou. Vir gewone mense was die recces vreesloos en ongelooflike dapper soldate, maar ook mans wat so bietjie gevrees moes word. As jy Stadler se boek lees, besef jy hulle was inderdaad soldate waarmee rekening gehou moes word, juis omdat hulle nougeset was in hoe hulle opdragte uitgeoefen het.