Iemand kan ook so skurf wees soos ŉ padda. Of jy kan die onmoontlike aanpak – so goed soos om vere van ŉ padda te probeer pluk.
Dit gaan om die breë narratief wat in Suid-Afrika toelaatbaar is. Toenemend word grense van politieke aanvaarbaarheid getrek wat nie oortree mag word sonder dat die “oortreder” gestraf word nie.
In ’n onlangse artikel in Media24 se dagblaaie skryf Van der Westhuizen dat die aspekte wat Zille noem, almal te make het met “moderniteit, byvoorbeeld die vervoer-infrastruktuur en gespesialiseerde mediese sorg. In ’n onderhoud noem sy intussen ook universiteite”. Die geagte professor gaan dan voort:
’n Goeie illustrasie is die Wes-Afrikaryk van Mali, die opvolger van die koninkryk Ghana. Mali het die hele Wes-Afrika tussen die 13de en 17de eeu oorheers en was met sy ryk voorrade van gouderts en sout een van die rykste state ter wêreld.
Die geskrifte wat in sy hoofstad, Timboektoe, gegenereer is, wys ’n hoë beskawing, uiters modern vir die tyd.
Maar Mali was ’n taamlike uitsondering en bowendien heel erg deur die Islam (destyds met ’n aansienlik hoër beskawing as Europa) beïnvloed. En sedertdien het Mali, grotendeels weens sy eie tekortkominge, heeltemal agtergeraak. Kortpad gevat, was die ekonomie te eensydig en die fisieke en geestelike infrastruktuur nie voldoende om dit die hoof te bied nie.
In Suider-Afrika was ’n proses van vroeë staatsvorming (met ander woorde, verder gevorder as die tradisionele stelsel van stamme en familiegroepe) teen die vroeë 19de eeu aan die gang. Dit kon die Voortrekkers byvoorbeeld sien in hul kontak met die Zoeloes en die Matabeles. Dié proses is egter bruut deur die Westerlinge – Afrikaners en Britte – gestuit.
Dis ook waar dat die liberalisme – of, akkurater, die Engelse vorm daarvan – ’n onheilige alliansie met die kolonialisme gevorm het. Daardie liberalisme was slegs die een kant van die Engelse munt, waarvan die Britse imperialisme die ander kant gevorm het.
Dat die Afrikaners terselfdertyd op die swartes neergesien het, is ook waar, maar kanselleer dit nie uit nie. Die Afrikaners het in bepaalde opsigte hul eie minderwaardigheidsgevoelens teenoor die Engelse op die swartes geprojekteer – ’n onaangename waarheid wat nie ontken kan word nie.
Meer nog: Hulle gee te kenne as jy anders as hulle dúrf praat, is daar iets baie verkeerd met jou. Dis ’n verarming van die politieke diskoers. En dis die ANC/EFF wat breed daaroor kan glimlag, nie die DA nie.
Regtig, Leopold? Jy sê ons weet eenvoudig nie of Afrika suid van die Sahara onafhanklik die wiel en ‘n eie skrif sou ontwikkel het nie? Ek weet! Jy sê ons weet nie of Afrika sonder die wiel sou ontwikkel het nie? Ek weet! (Dink jou in: ‘n moderne staat sonder die wiel!). Jy sê ons jy weet nie of Suider-Afrikaanse koninkryke sonder die Westerlinge tot modern, ontwikkelde state sou blom nie? Miskien…. met die Oosterlinge se koms! Die realiteit is dat Afrika suide van die Sahara so vêr agter die res van die wêreld was, dat hulle dood eenvoudig nooit die kans sou kry om sonder invloed te ontwikkel nie – jy het nog nie die wiel uitgedink nie, terwyl andere al om die aarde vaar! Stem egter saam met jou kerngedagte dat die ANC/EFF weergawe van die waarheid op ons afgewing word. Die DA doen lustig daaraan mee.
Beste CJ, ek is verskriklik bly dat jy soveel sekerhede in jou lewe het. Wat myself betref, ek is maar soos die antieke Griekse wysgeer Diogenes wat helder oordag met ‘n lantern deur die strate van Korinte gedwaal het op soek na ‘n wyse man. Ek soek hom met ‘n seer hart om iets van sy wysheid op te steek. Lyk my egter jy hoef nie te soek nie!
Sou ons so opgetree het, sou ons dalk nie die growwe geskuur tussen mekaar as Suid Afrikaners gevoel het nie.
“As ‘n twiet soos daardie aan hom krap, is hy nie geskik om die leier te wees as regte probleme opduik nie.”
Vir die ANC in Gauteng was dit besonder belangrik dat daar ’n groot opkoms in die stadion moes wees toe die Gautengse ANC se verkiesingsmanifes bekend gestel is. Eerstens het die EFF onlangs ’n vol stadion daar getrek. Die ANC kon hom dit nie nadoen nie, en “slegs” 85 000 mense uit ’n moontlike 95 000 is deur die hekke. Hierop is die Gautengse ANC trots, maar die probleem het begin toe die toeskouers by die honderde, en tydens Zuma se toespraak by die duisende, die stadion begin verlaat het, aldus Netwerk 24.
Tog is daar ook nuuswaarde in wat Zuma in sy toesprake gesê het, veral waar hy weer van sy geskrewe toespraak afgewyk, en wéér sy voet daarin gesit het. In sy ywer om opposisiepartye sleg te sê, het hy onder meer weer bitter uitgepak “oor hulle na die howe hardloop”. So meen hy word die demokratiese wil van die mense ondermyn.
Dit beteken in die praktyk dat hy geen snars van ’n idee het hoe ’n grondwetlike demokrasie werk nie. In die proses minag hy die oppergesag van die Grondwet, en skop hy die waardigheid van die regbank in die tande.
Ironies het hy by die geleentheid in die FNB-stadion die ANC as instelling wat die demokrasie hoog ag, geloof. Trouens, hy het ’n beroep op lede gedoen om die ANC in staat te stel om die morele hoë grond te kan beklee, anders as die opposisiepartye “wat hulle tot anargie wend”. Om die EFF (en ook maar genoeg van sy eie mense se anargistiese optrede) en byvoorbeeld die optrede van die Vryheidsfront Plus oor dieselfde kam te skeer is baie dik vir ’n daalder.
Hy moedig die kiesers aan om vir die ANC as “vertroude party” te stem, en nie vir die opposisie nie wat geen ervaring het van hoe om ’n land te regeer nie.
Hy versuim natuurlik om te meld dat Suid-Afrika, veral onder Zuma se bewind, baie sleg op verskeie internasionale indekse vaar. Op twee kredietgraderingsagentskappe is Suid-Afrika se posisie op ’n nerf na bo rommelstatus gelaat, en ’n derde besluit binnekort. Dis juis hierdie soort uitsprake van Zuma wat ’n groot aandeel daarin gehad het dat Suid-Afrika sukkel om rommelstatus af te weer.
Voorts is dit nou te ene male so dat die ANC kan voorgee soos hy wil, maar die feit dat Zuma steeds die septer swaai, én enige tyd weer iets kan kwytraak wat die land en/of die ANC enorme skade kan berokken, gaan nie goed onder baie van veral stedelike swart mense af nie. Daar is ook verskeie brandende kwessies wat die ANC se vermoë om bruin stemme te trek onder druk plaas, waaronder die Solidariteit-DKD-saak, en die bruin-swart-magstryd onder meer om die Marius Fransman-kwessie. Dis tog interessant dat die gewoonlik uiters verbale Tony Ehrenreich nou al ’n geruime tyd baie stil is.