Sportinstrukteurs moet noodhulp lewer - Nuus - 2021
BGH: In 'n noodgeval in die klaskamer, moet leerlinge egter steeds bewyse lewer
In elk geval moet sportinstrukteurs noodhulp bied in geval van nood en ook huidige opleiding hiervoor hê. Dit is op Donderdag 4 April 2019 deur die Federal Court of Justice (BGH) in Karlsruhe aangevra (Az .: III ZR 35/18). Onvoldoende of weggelaat hulp kan dan 'n oortreding van amptelike plig wees wat vergoeding onderhewig is. Skoolkinders met 'n ongeluk bly egter die bewyslas vir gesondheidsbeskadiging.
'N 18-jarige student van Wiesbaden het gedagvaar. Hy het in Januarie 2013 die opwarmingsoefening in liggaamsoefening gestaak en aan die symuur van die sportsaal vasgehou. Daar gly hy toe in 'n sittende posisie en reageer nie meer op die toespraak nie. Die sportonderwyser het 'n nooddokter gebel. Die man het na agt minute opgedaag en onmiddellik met herlewingsmaatreëls begin. Hoe lank die student asemgehaal het, is kontroversieel.
Die voormalige student is met breinskade gediagnoseer weens 'n tekort aan suurstof, maar die oorsaak daarvan is onduidelik. Hy is vandag 100 persent erg ongeskik.
Met sy regsgeding beweer hy dat die sportonderwyser onmiddellik noodhulp moes begin het. Hy eis 'n halfmiljoen euro aan pyn en lyding, 'n goeie skadevergoeding van 100.000 euro en 'n maandelikse pensioen van 3.000 euro van die Staat Hesse as werkgewer van die onderwyser.
Die Staat Hesse het homself verdedig teen die bewering dat die hartstilstand eers plaasgevind het kort voordat die nooddokter opgedaag het. Daarbenewens hoef die onderwyser as 'noodwerker' slegs verantwoordelik te wees vir growwe nalatigheid.
Die BGH het nou benadruk dat liggaamlike opvoeding altyd sekere gevare inhou, dus moes sportonderwysers noodgevalle verwag en daarop voorbereid wees. Die aanspreeklikheidsprivilegie vir nooddienswerkers, aan die ander kant, moet burgers beskerm wat spontaan noodhulp aan vreemdelinge verleen.
Vanweë die aanspreeklikheidsprivilegie is spontane noodhulp volgens die wet slegs aanspreeklik in die geval van growwe nalatigheid. Dit is om te verhoed dat burgers hoegenaamd nie help nie uit vrees vir foute.
Na die uitspraak van Karlsruhe kan sportonderwysers egter nie daarop vertrou nie. Hulle is nie 'onbetrokke' nie, die bereidwilligheid om te help is deel van hul professionele pligte. Daarbenewens is die studente verplig om aan liggaamlike opvoeding deel te neem. Ook om hierdie rede sou dit "nie gepas wees nie" indien aanspreeklikheid vir oortredings van amptelike pligte "slegs plaasgevind het in die geval van growwe nalatigheid en dus slegs in uitsonderlike gevalle".
In teenstelling met die foute wat deur dokters gemaak is, is daar geen ommekeer in die bewyslas ten gunste van die leerlinge nie, gaan die BGH voort. Daarom moes die voormalige student bewys lewer dat noodhulp, soos 'n hartmassering, duidelik nodig was en die gevolglike skade aan die gesondheid ten minste kon verminder het.
Die student het gevolglik reeds in die laer gevalle 'n kundige opinie aangevra ten tye van hartstilstand. Die Hooggeregshof in Frankfurt am Main het dit op die eerste beurt verwerp, maar moet nou daarvoor opmaak volgens die bepalings van die BGH. MWO