Chroniese inflammasie van die bindweefsel, waarin die gewrigte geraak word, word rumatoïede artritis genoem. Simptome, diagnose, behandeling van hierdie siekte sal in die materiaal van hierdie artikel oorweeg word.
Dit is nogal 'n ernstige siekte, wat binne 'n paar jaar 'n absoluut gesonde persoon in 'n swak ongeldige kan verander. Dit is bekend dat rumatoïede artritis geklassifiseer word as 'n outo-immuun siekte. Dit ontwikkel volgens 'n eenvoudige skema. Verskillende tipes leukosiete as gevolg van die invloed van sekere faktore begin vinnig die weefsels van hul eie gewrigte vernietig. Hulle swel, en na 'n rukkie is daar erosies. In 'n mindere mate ly die tendons en ligamente. Die kraakbeen self is heeltemal vernietig.
Patologie word gekenmerk deur chroniese progressiewe inflammasie van die sinoviale membraan van die gewrig. In die meeste gevalle strek hierdie proses na die voete, knieë, gewrigte van die heupe en hande. Soos die siekte vorder, word die kraakbeenbeen geraak, en die gewrigte word vervorm. In ernstige loop is sistemiese manifestasies met gelyktydige skade aan bloedvate, vel, spiere en hart moontlik.
Siekte van rumatoïede artritis is sedert antieke tye bekend. Rheuma in Grieks beteken "vloei". Daar is verskeie weergawes van die redes vir die gebruik van hierdie term. Sommige navorsers is seker dat die siekte verband hou met die verval van slym, wat geleidelik in die brein opgehoop het. Ander verduidelik sy interpretasie van die aard van die pyn wat elke keer tydens 'n aanval voorkom. Met verloop van tyd het dit duidelik geword dat niks en nêrens met artritis vloei nie, maar die naam het besluit om te hou.
Hierdie siekte raak die mees bewaarde dele van die menslike liggaam - bene. Tydens die argeologiese opgrawings van nedersettings het wetenskaplikes vervormings gevind wat kenmerkend is van rumatoïede artritis op die oorblyfsels van geraamtes. In mediese naslaanboeke kan verskeie name van hierdie siekte gevind word: chroniese aansteeklike rumatiek, artritis vervorming, siektetoestande, maar hierdie naam het gevestig.
Vir die eerste keer is die term "reumatoïde artritis" in 1858 deur A. Garro voorgestel. 'N Gedetailleerde beskrywing van die siekte is egter in die 1800's deur Augustine Bove beskryf. Hy beskou haar as een van die tipes jig. In 1892 het Garro 'n duidelike onderskeid gemaak tussen hierdie twee begrippe.
Oorsake van rumatoïede artritis
As jy weet waarom rumatoïede artritis ontwikkel, diagnose, behandeling en voorkoming veroorsaak gewoonlik nie spesifieke probleme nie. Daarbenewens bied hierdie inligting u die kans om verdere ontwikkeling van die siekte te voorkom. Die voorkoming daarvan is in die reël gebaseer op die uitskakeling van die uitwerking van uitdagende faktore.
Die etiologie van die siekte word nie ten volle verstaan nie. Die spesialiste het 'n aantal faktore bepaal wat saam die ontwikkeling van die siekte kan uitlok. Die hoofrol behoort aan die oorerflike aanleg. Gewoonlik moet leukosiete vreemde elemente doodmaak. Dit sluit in bakterieë, virusse, kankerselle. As die liggaam 'n defek in die immuunstelsel op die genetiese vlak het, verloor die leukosiete geleidelik die vermoë om "goeie" en "slegte" elemente te herken. Aan die ander kant, veranderende gene wat verantwoordelik is vir die werking van sekere soorte leukosiete, lei tot 'n ontwrigting in die verhouding van selle. As gevolg daarvan begin die inflammatoriese proses, wat nie betyds stop nie en 'n chroniese vorm aanneem. So, rumatoïede artritis ontwikkel geleidelik. Simptome, diagnose, behandeling - dit is verskeie vrae dat elke persoon wat die risiko het om hierdie siekte te ontwikkel, moet weet.
In nabye familielede is daar nie 'n oordrag van die siekte self nie, maar 'n aanleg van die immuunstelsel aan bogenoemde oortreding. Dit kan as 'n siekte gerealiseer word. Die waarskynlikheid van rumatoïede artritis hang af van die mate van verwantskap, sowel as die impak van sekere faktore deur die lewe. Laasgenoemde sluit in:
Rook . Die verband tussen hierdie verslawing en artritis wetenskaplikes het opgemerk in die 70's van die vorige eeu. As jy meer as 25 sigarette per dag lank ry (meer as 20 jaar), verhoog die risiko van die siekte. Die komponente van tabakrook beïnvloed die selle van die immuunstelsel, waardeur laasgenoemde auto-antiliggame begin produseer.
Seks en ouderdom. Dit word bewys dat die verteenwoordigers van die regverdige seks meer vatbaar is vir rumatoïede artritis. Die siekte kan op enige ouderdom manifesteer, maar dit kom meestal ongeveer 40-50 jaar voor.
Infeksie. 'N Pasiënt met rumatoïede artritis mag 'n verergering van die patologie agterkom na 'n onlangse akute respiratoriese virusinfeksie.
Oortredings van die hormonale agtergrond. Wetenskaplikes het bewys dat die gebruik van orale voorbehoedmiddels die voorkoms van rumatoïede artritis aansienlik verminder. Swangerskap by vroue met hierdie diagnose veroorsaak dikwels vergifnis en bevalling, integendeel, dra by tot verergering.
Onder die werking van die omskrewe faktore begin die selle van die immuunstelsel om die elemente van die gewrigte aan te val, wat hul ontsteking veroorsaak. Veldeksels in die betrokke gebied word warm en pynlik. Die negatiewe werking van die selle van die immuunstelsel strek ook na die bloedvate, wat die ekstraartikulêre manifestasies van die siekte verduidelik.
Met ander patologieë van soortgelyke aard is dit onmoontlik om klassieke rumatoïede artritis te verwar. Die eerste simptome van die siekte begin vir 'n paar weke tot die ontsteking sigbaar word. Aanvanklik raak die siekte die indeks en middel vingers van die hand. Dit veroorsaak inflammasie en 'n effense swelling in die area van metakarpofhalangeale gewrigte. Hulle is aan die basis van die vingers. 'N Kenmerkende simptoom van die siekte is die gelyktydige skade aan die gewrigte aan die ander arm. Pyn sindroom kan van verskeie maande tot een jaar voorkom. Sulke ongemak verskyn gewoonlik in die oggend en duur tot die middag, dan gaan dit tot 'n afname. Na fisiese aktiwiteit of werk, verbygaan die pynsindroom.
Gelyktydig met die patologiese proses word klein voetvoete aangeheg, wat aan die basis van die vingers geleë is. Pasiënte merk die pyn onder die pads wanneer dit gedruk word. Soos die siekte vorder, word groter gewrigte (enkel, skouer en knie) ontsteek.
Ander simptome van die siekte is rumatoïde knoppies en oggendstyfheidsindroom. Pasiënte let daarop dat daar na 'n droom 'n gevoel van ongemak is. Sogenaamde rumatoïde nodules vorm in die area net onder die elmboog, op die voete en hande. In die gedeelte word hulle verteenwoordig deur die ophoping van immuun selle wat 'n terrein van dooie weefsel omring.
By sommige pasiënte word die kliniese beeld aangevul deur 'n verslegtende algemene toestand. Die temperatuur styg, slaap en eetlus verdwyn. Rumatoïede artritis van die vingers van die vingers in 'n verlengde stadium word gekenmerk deur vervorming van die hande. Hierdie toestand word vergesel deur 'n sogenaamde ulnarafwyking, en die mobiliteit van die gewrigte verminder geleidelik. Wanneer vertebrale artikulasies by die inflammatoriese proses aansluit, ontstaan erge pyn in die nek en oksiput.
Daar is verskeie kriteria wat dit moontlik maak om die stadiums van rumatoïede artritis akkuraat te klassifiseer. Die mees insiggewende is diegene wat gebaseer is op die resultate van die radiografie.
Hulle is verdeel in vier kategorieë:
In die aanvanklike stadium is die eerste tekens van 'n afname in beendigtheid waarneembaar. Dit is die enigste manifestasie van die siekte, wat van die roentgenogram bepaal kan word. Sagte weefsels verdik stadig. Soms op die been kan jy ligte gebiede onderskei. Dit is die sogenaamde siste. As die gewrigsplete smal is, kan ons praat oor die vinnige ontwikkeling van die siekte en die naderende oorgang na die volgende stadium. 'N kenmerkende kenmerk van hierdie stadium van die siekte is 'n verlengde kursus sonder duidelike kliniese tekens. Die pasiënt mag geen gesondheidsprobleme oplet nie, dus moenie haastig wees om 'n dokter te sien nie.
Die tweede fase word gekenmerk deur die verdere ontwikkeling van die patologiese proses en die betrokkenheid van bene daarin. Eerstens ly die hande in die sogenaamde elmboë en polse. As die erosie langs die kraakbeen gelokaliseer word, is die mobiliteit beperk. In hierdie geval kan die kraakbeen self ongeskonde bly, maar die spiere begin reeds atrofie. Sinoviale sakke swel en effens ontsteek. Pasiënte tydens 'n verergering kla gewoonlik van pyn en sterk pyne.
By 'n rumatoïede artritis van die derde stadium op 'n foto word die atrofie van spiere en vervorming van 'n gewrig opgespoor. As die depositie van soute selfs tydens die aanvanklike stadium van die ontwikkeling van die siekte waargeneem word, is verkalking duidelik op die x-straal waarneembaar.
In die vierde stadium word beenafwykings duidelik. Die x-straal beeld toon duidelik osteoporose, veelvoudige erosies en siste. Die gewrig is heeltemal vervorm, en die spiere rondom dit word getroef.
Die bepaling van die stadium van rumatoïede artritis laat die mees effektiewe terapie toe, asook moontlike komplikasies.
Reumatoïde artritis word geklassifiseer as 'n chroniese siekte van onbekende etiologie, so die opsporing daarvan is dikwels moeilik. In 1997 het die American College of Rheumatology verskeie kriteria vir die diagnose van hierdie patologie voorgestel, wat vandag nog relevant bly. In die teenwoordigheid van vier van die sewe items uit die lys van simptome, kan die diagnose as betroubaar beskou word.
Versla meer as drie gewrigte.
Positiewe rumatoïde faktor.
Lesie van die polsgewrigte.
Ongelukkig kan die bogenoemde tekens eers in die laat stadiums van die ontwikkeling van die siekte gevind word. Dit is hoekom wanneer oggend styfheid en seerheid in die gewrigte ontstaan, dit nodig is om na die hospitaal toe te gaan. As reumatoïede artritis opgespoor word, moet die simptome, diagnose, behandeling en voorkomingsmaatreëls van hierdie siekte aan elke geneesheer bekend wees.
Om die finale diagnose te bevestig, word die pasiënt voorgeskryf x-strale van die hande en voete, 'n bloedtoets om die rumatoïede faktor te identifiseer en 'n evaluering van die ESR. Na die ondersoek kies die dokter die toepaslike behandeling. Gewoonlik is dit kompleks en bestaan dit uit verskeie stadiums. Oor elke spesifieke variant sal ons skaars laer vertel.
Om die "basis van die siekte" uit te skakel, gebruik die basiese behandeling van rumatoïede artritis. Dwelms wat deur 'n dokter voorgeskryf word, skakel nie pyn en ander simptome van die siekte uit nie. Hulle is ontwerp om die verdere ontwikkeling van die siekte te onderbreek. Die positiewe effek van die gebruik van medisyne word eers na 'n maand se behandeling merkbaar.
Voorbereidings van goud om hierdie siekte te bestry, is al sowat honderd jaar lank gebruik. Hul effek is veral effektief by die aanvanklike stadiums van die siekte met erge gewrigspyn en rumatoïde nodules. Onder die moontlike newe-effekte is die voorkoms van "goue" dermatitis en inflammasie van die slymvliese.
Immunosuppressante word ook aktief gebruik in terapie (Methotrexate, Azathioprine). Hierdie middels met rumatoïede artritis is gemik op kunsmatige inhibisie van die liggaam se verdediging. As gevolg van die feit dat hulle van onkologie geleen word, is baie bang om dit te gebruik. Dit is egter 'n vals vrees. Om artritis te behandel, word kleiner dosisse gebruik, dus newe-effekte is uiters skaars.
In sommige gevalle word pasiënte sulfonamiede voorgeskryf. Dit is antibakteriese middels wat die groei van patogene mikroflora onderdruk. Die waarskynlikheid van newe-effekte is uiters klein. Hul doeltreffendheid is effens laer in vergelyking met immunosuppressante en goue preparate. Positiewe terapeutiese dinamika by pasiënte met 'n diagnose van "reumatoïede artritis van die vingers" word slegs na ses maande van sodanige behandeling waargeneem.
Niesteroïdale anti-inflammatoriese middels (NSAIDs) het pynstillende en antipiretiese effekte ("Meloxicam", "Diclofenac"). Hulle word voorgeskryf vir akute pyn in die gewrigte. Hierdie medisyne verbeter die toestand van die pasiënt aansienlik. Dit is net om hul ontvangs te stop, aangesien die kwaal dadelik terugkeer. NSAID's kan nie die siekte heeltemal oorkom nie, hulle maak net onaangename simptome uit. Byna alle medikasie het kontraindikasies, dus voor die aanvang van 'n kursus van terapie word dit aanbeveel om 'n dokter te raadpleeg.
Selektiewe middels vir rumatoïede artritis word nie so lank gelede gebruik nie. Dit is 'n nuwe woord in die moderne mediese praktyk. Sulke middels is ontwerp om die aantal newe-effekte aansienlik te verminder, aangesien hulle uitsluitlik op die plek van inflammasie optree en geen ander orgaanstelsels beïnvloed nie. Selektiewe middels sluit selektief die produksie van inflammatoriese stowwe in die kraakbeenweefsel van die gewrig. Medikasie is gerieflik om te gebruik. Van die moontlike nadele moet daar kennis geneem word van die effek op verhoogde koagulasie van die bloed. Dit kan op sy beurt 'n hartaanval of beroerte veroorsaak.
Ook word kortikosteroïede ("Prednisolone", "Dexamethasone") gebruik om reumatoïede artritis te bekamp. Dit is hormonale middels wat ontwerp is om pyn en oggendstyfheid in die gewrigte te verminder. Die houding van dokters tot die vraag oor die gebruik van kortikosteroïede is dubbelsinnig. Sommige is geneig om hormone te gebruik vir die behandeling van siektes, ander is daardeur. Laasgenoemde verduidelik hul opinie deur die verskeidenheid newe-effekte. Hormone, benewens die algemene effek op die liggaam, kan bloedsuiker, laer immuniteit verhoog, hipertensie veroorsaak. Dit is waarom die dokter voor die aanstelling van behandeling die voor- en nadele weeg.
Plaaslike behandeling van rumatoïede artritis
Die middels wat hierbo beskryf word, is nie geskik vir alle pasiënte nie. Sommige het individuele onverdraagsaamheid teenoor die samestellende komponente, ander sien nie 'n positiewe terapeutiese effek nie. Daarom, in sommige gevalle, dokters toevlug tot plaaslike behandeling.
In die kroniese verloop van die siekte word laserbestraling gebruik. Sulke terapie gee 'n ligte anti-inflammatoriese effek. Ongeveer 80% van pasiënte rapporteer 'n verbetering in algemene toestand.
Nog 'n opsie is krioterapie. Tydens die prosedure werk die deskundige deur diep verkoeling aan die aangetaste gewrigte. Kryoterapie is absoluut onskadelik en het geen kontraindikasies nie.
Die gebruik van salf en verskillende ys gee slegs tydelike verligting. Die ding is dat die vel slegs 7% van die aktiewe bestanddele dek. Dit is nie genoeg om 'n stabiele terapeutiese effek te verkry nie. Ten spyte van 'n wye verskeidenheid voordele van behandeling met salf, word hulle in uitsonderlike gevalle aangewend.
Nadat u die akute vorm van die siekte verwyder het, kan u massage, sowel as ander metodes van fisioterapie, toepas. Die ding is dat sulke behandeling 'n stimulerende effek het en help om plaaslike ontsteking te verminder. Hierdie metodes van terapie verbeter die bloedtoevoer na die aangetaste gewrigte en verhoog hul mobiliteit terselfdertyd. In die mediese praktyk word paraffien, UHF, fonophorese, en ook infrarooi bestraling vandag aktief gebruik.
Nakoming van 'n streng dieet aangedui vir pasiënte met 'n diagnose van "rumatoïede artritis". Simptome, diagnose en verloop van die siekte kan die oorsaak van gebeurtenis te bepaal. Maar ongeag van hierdie faktore, dieet aanpassings bied alle pasiënte.
Dokters glo dat sekere kosse bydra tot inflammasie in die weefsel. Dit sluit in die vark, alle sitrusvrugte, koring en rog, suiwelprodukte, sowel as koring. Dokters beveel eet meer vis, gort en bokwiet, eiers. 'N spesiale plek in hul dieet moet aan die vrugte en groente ryk aan vitamiene. Vir die hele verloop van die terapie word aanbeveel om vetterige en gebraaide kosse uit te sluit. Produkte moet gestoomde, en eet klein, gereelde maaltye. Saam met geneesmiddelterapie verandering in eetgewoontes het 'n positiewe effek op die dinamika van die herstel.
Jeugdige rumatoïede artritis
Simptome, behandeling, diagnose van die siekte in kinders verskil nie van die kursus en terapie in volwasse pasiënte. Rumatoïede artritis Juvenile tipe wat gekenmerk word deur 'n snelle ontwikkeling. 100,000 kinders hierdie siekte kom in elke 15 pasiënte.
Die siekte kom hoofsaaklik onder 16 jaar oud en kan voortgaan om vir 'n paar jaar. Die ontwikkeling daarvan is gewoonlik die gevolg van 'n verskeidenheid van invloede, wat wissel van virale infeksies en afwerking met 'n verhoogde sensitiwiteit vir sekere omgewingsfaktore.
Die belangrikste simptoom van rumatoïede artritis in kinders is pyn in een of meer gewrigte gelyktydig. Wanneer gesien vanuit hul vervorming waargeneem dat self aanvanklik gemanifesteer as swelling. Geleidelik, is die funksie van die gewrigte verminder. In sommige gevalle in jong pasiënte verhoogde limfknope, koors.
Die terapie behels die gebruik van NSAIDs ( "Ortofen" "Brufen") in kombinasie met goud soute en immuunonderdrukkers. Wanneer onaktiewe fase siekte sanatorium behandeling word aanbeveel vir kinders, waar deur middel van verskeie gesondheid maatreëls versuim om lokomotoriese aktiwiteit te normaliseer.
Moenie sonder om aandag aan rumatoïede artritis jeugdige. Simptome, behandeling, diagnose van die siekte in jong pasiënte vereis 'n geskoolde benadering. As tyd om al die nodige terapeutiese maatreëls om hierdie siekte te elimineer neem, is dit moontlik om die ontwikkeling van ernstige komplikasies te vermy. Daarby het 'n hoë-gehalte behandeling in die vroeë stadiums geen invloed op die toekomstige lewe van 'n jong pasiënt.
Baie pasiënte wonder hoe om rumatoïede artritis genees. Diagnose klink scary, maar dit is nie nodig om voor bang te wees nie. Ongelukkig is die kuur vir die siekte nie bestaan nie. Dit is 'n chroniese proses wat dikwels vereis lewenslange terapie. Die belangrikste ding - om dadelik te begin nie.
Vandag, kundiges van regoor die wêreld is in konstante soeke na nuwe terapeutiese metodes wat nie gepaard gaan met newe-effekte. Veral belangrik is hierdie kwessie vir vroue in die posisie van die lyding van rumatoïede artritis. Inderdaad, in so 'n geval, ontvangs van baie dwelms is verbode.
Baie sal saamstem dat die beste behandeling vir enige kwaal - is sy tydige voorkoming. Om gewrigte te beskerm dokters beveel om 'n gesonde leefstyl te handhaaf. Dit verwys na die uitsluiting van alle slegte gewoontes, 'n gebalanseerde dieet, voldoende oefening. Nie die laaste rol gespeel deur die versterking van die immuunstelsel en die stryd teen oorgewig.
Nou dat jy weet wat tekens gepaard gaan met rumatoïede artritis. Simptome, diagnose en behandeling van siekte - 'n paar interafhanklik kwessies wat buitengewoon bekwame benadering vereis. Rumatoïede artritis verwys na die kategorie van siektes met 'n swak prognose. As tyd om alle stappe te neem om die inflammatoriese proses uit te skakel, streng volg die aanbevelings van die dokter se, kan jy die patologie van chroniese vertaal.