Javier Pellicer: «Publiseer was altyd baie ingewikkeld» Huidige literatuur
Javier Pellicer, skrywer van historiese roman, het 'n nuwe roman, Lerna, The Legacy of the Minotaur, wat op 8 Oktober uitgekom het. Ek waardeer die tyd wat u hieraan bestee het onderhoud waarin hy gesels oor boeke, outeurs, projekte en die publikasietoneel.
ONDERHOUD MET JAVIER PELLICER
JAVIER PELLICER: My eerste voorlesings was nie regtig boeke nie, maar wel strokiesprente. Ek het 'n leser geword danksy Asterix, Mortadelo en Filemón, Spiderman of Batman. Daar word nooit genoeg krediet aan hierdie soort lesings gegee nie, maar ek dink dit is 'n geslag wat kan dit wees noodsaaklik die bekendstelling van die niños in die wêreld van literatuur.
Wat die eerste verhaal wat ek geskryf het, was ek ambisieus (en nogal naïef) om 'n geheel aan te durf fantastiese trilogie wat ek terloops gebind het en steeds hou. Nie omdat ek trots is op die groteske nie (niemand word gebore nie), maar juis om my te herinner aan hoeveel ek as skrywer gevorder het.
JP: Ek dink nie die antwoord is baie oorspronklik nie: Die Here van die ringe. Eintlik was ek so passievol daaroor dat dit die sneller van besluit om skrywer te wees. Weereens, naïef van my, wou ek die kunste van Tolkien navolg (vandaar die trilogie waarvan ek vroeër gepraat het). Met verloop van tyd het ek dit natuurlik gevind my eie stylMaar ek is oortuig daarvan dat ek sonder die impak wat Tolkien se werk op my gehad het, nooit daaraan sou dink om 'n skrywer te wees nie. Of miskien ja.
JP: Afgesien van Tolkien, sou ek ander klassieke name noem Asimov, Arthur C. Clarke of Stanislaw Lem. Meer aktueel, sou ek bybly Ted chiang, waarvan die bloemlesing die verhaal van jou lewe Dit is die beste ding wat ek die afgelope tyd gelees het. Die wetenskap fiksie Dit het my ook baie beïnvloed. En wat Spaanse skrywers betref, is my grootste keuse sonder twyfel Jordi Sierra en Fabra.
JP: Ek wil graag diegene ontmoet wat ek persoonlik beskou beste karakter van die fantasie-genre (hoewel ook baie min bekend): Simon Bolthead (protagonis van die sage Verlange en spyt, deur Tad Williams).
Dit is 'n baie goed geboude karakter in terme van sy evolusie, en dit verteenwoordig beter as enigiemand die groeiperiode nie van die klassieke held nie, maar van die mens in sy oorgang van jonk na volwassene.
JP: stilte absoluut. Geen musiek, geen afleiding nie. Hoogstens die geluid van reën. Y koffie, baie koffie.
JP: Oor die algemeen my kantoor, hoewel toe ek blokkade Ek neem graag 'n notaboekie en 'n pen en sit daarop tuin. Altyd vroeg in die oggend, wanneer die kop nog 'n bietjie van daardie slaperigheid van drome behou wat so bevorderlik is vir kreatiwiteit.
AL: Wat vertel jou nuwe roman vir ons, Lerna. Die nalatenskap van die minotaurus?
Lerna is persoonlike verwerking van een van die Ierse stigtingsmites ingesluit in Die boek van die invalle van Ierland, met die besonderheid dat ek dit in 'n historiese konteks soos die Bronstydperk, en ek het dit gekoppel aan 'n opwindende kultuur, die Minoïese beskawing van die koning minos en die minotaurus.
Die verhaal begin wanneer Sterf, die jongste seun van koning Minos, keer terug na Kreta en ontdek dat die rustigheid wat hy onthou het vervaag het: gesinsbotsings en 'n profesie die aankondiging dat die einde van die huis van die Minos sy toekoms bedreig, en Starn sal moet besluit of hy saam met sy broer Partolón voor hierdie bedreiging te staan ​​kom of gaan skei op soek na 'n nuwe huis.
Is 'n Avontuur roman, met swaar vrag epiese en selfs raak van intrige paleisagtig, maar bowenal is dit 'n karakterroman, van hul emosies en hul evolusie, want dit is altyd my kenmerk.
JP: Miskien moet die vraag wees van watter genres ek nie hou nie. Ek het byna enige plaat gelees en selfs geskryf, hetsy deur romans of kortverhale. 'N Bietjie afhangende van die oomblik: wetenskapfiksie, fantasie, eroties, histories, kontemporêr... Ek dink dat dit meer as 'n kwessie van genres meer 'n kwessie van goeie verhale is. Die konteks is nie so belangrik nie.
JP: Ek lees tans Die stem en die swaard, 'n fantastiese historiese roman deur Vic Echegoyen. En ek skryf, of liewer nagaan, wat moontlik is my volgende roman. Op die oomblik kan ek net verklap dat ek 'n spring vorentoe in die tyd. 'N Groot sprong.
JP: Die uitgewerswêreld was nog altyd 'n lastige gilde, met of sonder krisis. Dit het 'n paar eienaardighede wat dit baie veeleisend maak en waar dit moeilik is om uit te staan ​​of selfs te bly. Dit is egter waar dat kans dit gee ons nou internet baie mense oorweeg dit om skrywer te wees en uit te gee.
Miskien het dit gelei tot 'n groter kompetisie en terloops met 'n oormaat publikasies, maar maak geen fout nie: publikasie was altyd baie ingewikkeld. As jy in jouself glo, is dit tog moontlik. Ek en baie ander kollegas is die bewys.
JP: Dit is vir baie baie moeilik om iets positiefs uit so 'n dramatiese situasie te haal, en dit is ook die gebruik van ons gewone lewenswyse. Op die uitgewersbedryfsvlak ons het die vorige ekonomiese krisis met hierdie pandemie vasgeketting, wat die lewensiklus van baie romans ernstig beïnvloed vanweë die onmoontlikheid om voldoende bevordering uit te voer. Maar miskien is dit die moontlikheid om jouself te herontdek, om nuwe paaie te soek en instrumente soos die internet te bevorder. Ek hoop ten minste so.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Javier Pellicer: «Publisering was altyd baie ingewikkeld»
Die finale idee om hierdie krisis te omskep in 'n geleentheid om nuwe maniere van onderlinge verhouding te vind, is interessant. Dankie vir die nota.
Antwoord aan Cristina González Ferreira
'N Onderhoud sjarme, Javier is 'n baie luide skrywer, hy is welsprekend en dit fassineer my dat hy 'n aanhanger is van Science Fiction. En sy benadering om alternatiewe vir die huidige krisis te vind, is baie bemoedigend.