Ek verbeel my die skoen sou ook soos ‘n ou pampoen geruik het, bv. die bruin leer en spykerskrif kerfies en die ander visuele sou dalk meer die skoen ‘n poem gemaak het. Ten slotte benadruk ek weer die volgende voor-die-hand-liggende, reeds-vermelde feit: Pleks van plaas is ’n Afrikaanse digbundel deur ’n Poolse skrywer. ’n Pool vir wie Afrikaans maar ’n vierde taal is. “Dit sê Hy wat die skerp tweesnydende swaard het” (Op. 2:12; vgl. Die Poolse digters Tadeuz Rozewics en Wislawa Szymborska se versamelde gedigte staan saam met T.S. Eliot op dieselfde rak. Die menslik-geïnspireerde werke wat lidmate vir hulle kerke doen, is nie vir Hom aanvaarbaar nie. 'n Lewende gemeente is een waarin lidmate onder die inspirasie en leiding van die Heilige Gees die Here dien. Vir hierdie visielose en wêreldse gelowiges sê Christus: Jy weet nie dat dit jy is wat ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie (Op. 3:17).