Slag van Bennington, 16 Augustus 1777 - Geskiedenis Podcasts - 2022
Geringe geveg tydens die Amerikaanse onafhanklikheidsoorlog wat 'n rol gespeel het in die verswakking van Burgoyne se leër voor sy nederlaag by Saratoga. Burgoyne het Fort Edward aan die Hudson op 30 Julie 1777 bereik, maar het die fort as 'n leë ruïne gevind. Die Britse mag was desperaat tekort ná hul opmars deur die wildernis, en hul toevoerlyn terug na Ticonderoga was lank en stadig. Baron Friedrich Adolph von Riedesel, die bevelvoerder van die Duitse kontingent, het 'n inval ooswaarts in die rigting van die Connecticut -rivier voorgestel, waar voedsel vir die troepe gevind kon word, asook perde vir die nou perdelose Brunswick -draakons. Die Britte was bewus daarvan dat daar 'n Amerikaanse tydskrif in Bennington was, 'n stad naby 30 myl suidoos van die belangrikste Britse posisie op 'n baie wilde platteland. Oortuig deur berigte dat die gebied sterk lojalisties is en enige Britse weermag te hulp sou snel, en dat die tydskrif slegs deur 'n militêre afdeling bewaak is, stuur Burgoyne 'n afdeling van slegs 600 sterkes, onder bevel van luitenant -kolonel Baum, 'n Duitser wat geen Engels gepraat het nie.
Hierdie mag het op 11 Augustus vertrek. Dit was gou duidelik dat hulle te staan ​​gekom het teen 'n sterker opposisie as wat verwag is, en teen sy bevele, wat voortgaan om te beweeg, stuur Baum 'n verslag van sy situasie terug en vestig hulle in 'n verdedigende posisie, waarvoor hy postuum die skuld gekry het Burgoyne. 'N Reliefkolom is op die 14de gestuur, maar kon nie betyds opdaag om te help nie. Intussen bevind Baum hom op 15 Augustus omring deur 'n militêre mag wat twee keer so groot is as sy eie ekspedisie, onder bevel van brigadier -generaal John Stark.
Die volgende dag, nadat hy nuus ontvang het van die verligtingskolom, val Stark aan. Baum se mag is verlaat deur hul Indiese bondgenote en het nie die toevloei van lojaliste ontvang wat hulle verwag het nie. Nietemin het hulle voortgeveg totdat die ammunisie opraak, en op daardie stadium probeer het om gewapen net met hul swaarde uit te breek. Dit het ook misluk, en byna die hele mag is doodgemaak of gevange geneem. Baum was self onder die dooies. Later op dieselfde dag het die hulpkolom aangekom om Baum en sy mag vernietig te vind, en die Amerikaanse milisie word nou versterk deur 'n afdeling kontinentale. Hierdie hulpmag het dieselfde lot gely as die oorspronklike losbandigheid.
Al met al kos Bennington Burgoyne byna duisend ongevalle, mans wat hy nie kon vervang nie, en het gehelp om die moreel van sy leër, wat voorheen redelik hoog was, te verswak. Burgoyne sou sonder voldoende voorraad na Saratoga marsjeer.
Sien ookBoeke oor die Amerikaanse onafhanklikheidsoorlogOnderwerpindeks: Amerikaanse onafhanklikheidsoorlog
Bennington Battlefield State Historic Site is die Rensselaer County, New York, waar die Slag van Bennington op 16 Augustus 1777 plaasgevind het. Hier het New Hampshire, Vermont en Massachusetts se burgermag onder generaal John Stark 'n Britse poging wat deur kolonel Friedrich Baum gelei is om Amerikaanse winkels te vang, weerlê. Die Amerikaanse oorwinning het voorraad aan die Britse generaal John Burgoyne afgesny toe hy sy stap na Albany, New York, gemaak het en die weg gebaan het vir sy daaropvolgende oorgawe in Saratoga. Dit is op 1961 tot 'n nasionale historiese baken verklaar en is by die nasionale register van historiese plekke gevoeg toe die register in 1966 opgestel is.
Dit is geleë op Route 67 in Walloomsac, New York, en word besit deur die staat New York en deur private eienaars.
Alhoewel die geveg op hierdie plek heeltemal in die staat New York plaasgevind het, herdenk die Bennington -monument, ongeveer 16 myl daarvandaan in Vermont, ook die Slag van Bennington.
'N Amerikaanse vlag en historiese merker by die ingang van die historiese plek
(Bo -onder) Amerikaanse, New York State, Prisonier of War en New York State Office of Parks Recreation and Historic Preservation vlag bo -op die heuwel op die slagveld
'N Topografiese kaart wat die gebied ten tyde van die geveg uitbeeld
'N Gedenkplaat wat deur die staat New Hampshire opgerig is ter herdenking van die prestasies van John Stark en die New Hampshire -burgermag
'N Gedenkplaat wat deur die Statebond van Massachusetts opgerig is ter herdenking van die prestasies van die vrywillige milisie
'N Gedenkplaat wat deur die deelstaat Vermont opgerig is ter herdenking van die prestasies van die Vermont -milisie en hul kamerade
'N Historiese gedenkplaat wat by die ingang van die terrein opgerig is wat die geveg beskryf
Kaart van Bennington slagveld
Beroemde aanhalings met die woorde slagveld, staat, histories en/of webwerf:
& ldquo Fighting is soos sjampanje. Dit gaan so vinnig na die koppe van lafaards as na helde. Enige dwaas kan dapper wees op 'n slagveld as dit dapper is of andersins doodgemaak word. & rdquo
& mdashMargaret Mitchell (1900 �)
& ldquo 'n Kerk wat sy geheue verloor het, is hartseer staat van seniliteit. & rdquo
& mdashHenry Chadwick (geb. 1920)
& ldquo Die histories die styging van die mensdom in sy geheel kan saamgevat word as 'n opeenvolging van bewussynsoorwinnings oor blinde kragte in die natuur, in die samelewing, in die mens self. & rdquo
& ldquo Dit is 'n patetiese ondersoek onder reisigers en geografe na die werf van antieke Troy. Dit is nie naby waar hulle dink dit is nie. As iets verval en weg is, hoe onduidelik moet die plek wees wat dit inneem! & rdquo
In die somer van 1777 het generaal John Burgoyne se leër suid van Kanada verhuis as deel van die algehele Britse strategie om New England van die res van die opstandige Amerikaanse kolonies te skei. Die weermag van die Britse bevelvoerder is vertraag deur swak paaie sowel as bome en ander struikelblokke wat deur die Amerikaners langs die roete gestrooi is. Burgoyne se toevoerlyn is dun gespan, wat die generaal genoop het om geleenthede te ondersoek om sy magte aan te vul. Toe Burgoyne weet van perde en voorrade in Bennington, Vermont-suid van sy posisie en oos van die Hudsonrivier-het die 55-jarige bevelvoerder sy leër verdeel en Duitse, Britse, lojalistiese en inheemse Amerikaanse magte na Bennington gestuur onder leiding van luitenant -kolonel Friedrich Baum.
Toe Baum se troepe suidoos beweeg, het plaaslike milisie -eenhede van sy aktiwiteite geleer en begin voorberei op aksie, aangesien die grootste deel van die Amerikaanse magte in die gebied terugtrek onder die aanval van Burgoyne se voorhoede. Baum het koeriers na Burgoyne gestuur om versterkings te vra, aangesien bykomende intelligensie dui op 'n magte van militiese persone - hy het dit as 'onbeskeie milisie' genoem - om bymekaar te kom.
Amerikaanse magte is gelei deur genl John Stark, 'n held van die Slag van Bunker Hill en 'n veteraan van die Slag van Trenton. Toe Stark oproepe uitroep om bykomende magte na sy kant toe te kom, was 'n kontinentale leërregiment onder leiding van hoogs gerespekteerde kolonel Seth Warner een van die magte wat gereageer het. Lojaliste vergader ook ter ondersteuning van Baum. Uiteindelik, op 16 Augustus 1777, na 'n dag van onophoudelike reën, is Baum se bevel aangeval deur meer as duisend Amerikaanse militante in Walloomsac, New York, ongeveer 16 kilometer van Bennington.
In die hoop dat swak weer 'n Amerikaanse opmars kan vertraag en dat versterkings van Burgoyne binnekort sou kom, het Baum se troepe 'n klein dak op 'n heuwel gebou. Toe die weer op die middag van 16 Augustus opklaar, het die Amerikaners besluit. Om sy manne te inspireer, het Stark na bewering uitgeroep: "Daar is jou vyande, die Rooi jasse en die Tories. Hulle is ons s'n, of hierdie nag slaap Molly Stark 'n weduwee." Ongelukkig vir Baum is hy bedrieg deur mans wat sy kamp binnegegaan het en beweer dat hulle lojaliste was. Sommige van hulle was die militante van Stark, wie se doel was om intelligensie in te samel en aan hul bevelvoerder terug te rapporteer.
Na hewige gevegte kon die Amerikaanse magte die klein twyfel van hul vyand oortree. Stark het later beweer dat dit 'die warmste verlowing was wat ek nog ooit gesien het, wat soos 'n aanhoudende donderweer lyk.' Vir sommige vegters was die geveg persoonlik. hulself teenoor mekaar staan.
'N Eeu later het 'n geromantiseerde verhaal, wat na bewering deur 'n Duitse veteraan van die geveg geskryf is, gewildheid en munt gekry. 'Die toneel wat daaruit voortspruit, is 'n paar sekondes in stryd met alle magte van taal om te beskryf,' onthou hy. 'Die bajonet, die geweer se kolf, die sabel, die snoek was in volle spel terwyl mans val, aangesien hulle selde in die moderne oorlog val, onder die direkte houe van hul vyande.'
Binne 'n kort tydjie het Patriot -magte Baum en sy manne laat omsingel. Baie van sy inboorlinge en lojaliste het in die hitte van die geveg gevlug. Baum is self dodelik gewond en het sy Duitsers in verset op die klein knoppie gelei, waar hulle oorval is.
Die geveg duur voort tot in die nag toe die duisternis tot stilstand gekom het. Ongelukkig vir Baum kom sy versterkings net na die geveg. Burgoyne se afdeling het meer as 200 sterftes gely en ernstig gewond, meer as 700 is gevange geneem of vermis. Amerikaanse slagoffers was ongeveer 70.
Die nederlaag het 'n groot druk op Burgoyne se weermag geplaas, wat, benewens die slagoffers wat gely is, nooit die nodige voorsiening vir die Britse bevelvoerder verseker het nie. Burgoyne se inheemse Amerikaanse bondgenote het vertroue in hom en sy missie verloor en het sy leër in die wildernis van New York laat vaar-beroof van die beste verkenningsmagte. Die Slag van Bennington was die voorloper van die nederlaag van Burgoyne se leër twee maande later in Saratoga, wat die oorlogsgety ten gunste van die Amerikaners gedraai het.
Slag van Bennington, 16 Augustus 1777 - Geskiedenis
Die Kontinentale Weermag stoor hul militêre toerusting en artillerie in Bennington, New York, wat vandag bekend staan ​​as Walloomsac, New York. Bennington, Vermont, 'n paar kilometer oos van Walloomsac.
Die Slag van Bennington het op 16 Augustus 1777 plaasgevind tussen 'n Britse raiding party en kolonialistiese militante. Generaal John Burgoyne was die bevelvoerder van die Britse leër en hy het benodigdhede benodig. Hy stuur 'n regiment van 800 soldate, waaronder Britte, Duitsers, lojaliste en Indiërs, onder kolonel Friedrich Baum, 'n Duitse Hessiër, om Bennington te vang en die voorraad vir die Britse leër terug te bring.
Terselfdertyd het ongeveer 1.600 New England -milisies en Green Mountain Boys onder leiding van generaal John Stark na Bennington gegaan om meer voorraad te kry. Hierdie groep mans is deur Ethan Allen en Seth Warner gewerf. Toe hulle die Britte aan die buitewyke van die stad ontmoet, het die militante die Britse soldate in 'n hinderlaag gelê.
Die Hessiërs is omring deur troepe uit New Hampshire, Vermont en Massachusetts. Hulle het geveg totdat die ammunisie opraak en toe oorgegee het aan die kontinentale magte.
Beide kante het versterkings gevra. Die Hessiese luitenant -kolonel Breymann het saam met 642 man gekom en beheer oor die geveg begin neem. Net toe dit lyk asof die Amerikaners sou verloor, het luitenant -kolonel Seth Warner met versterkings opgedaag. Toe luitenant-kolonel Breymann meer as 'n derde van sy mans verloor het, het hy teruggetrek.
Daar is 207 Britte vermoor en nog 700 is as gevangenes geneem. Kolonel Baum is in die geveg dood. Slegs dertig Amerikaners is dood en veertig gewond.
Die kontinentale oorwinning in die Slag van Bennington het deur die kolonies versprei en die moraal van die vastelande is verhoog.
BENNINGTON, BATTLE OF (16 Augustus 1777). In die middel van Augustus 1777 het die Britse generaal John Burgoyne 'n aanval op die Amerikaanse winkels in Bennington, Vermont, beplan. Sy doel was viervoudig: om die lojaliste aan te moedig, Nieu -Engeland bang te maak, sy voorraad voorraad aan te vul en 'n regiment van swaar toegeruste Duitse dragone te monteer. Gevolglik is hierdie drake, wat te voet in hul enorme stewels en stywe leerbroeke te voet geloop het, die kern van 'n aanvalmag van ongeveer 800 Tories, Kanadese, Indiërs en Engels onder bevel van die Duitse kolonel Frederich Baum. Naby Bennington het Baum verneem dat die Amerikaanse generaal John Stark ongeveer 1500 troepe by Bennington bymekaargemaak het om hom teë te staan, en hy het na Burgoyne gestuur vir versterkings. Kolonel Heinrich von Breyman, met ongeveer 500 man, is hom te hulp gesnel.
Intussen het Stark, wat hoor van Baum se opmars, opgeruk om hom te ontmoet. Sy aanval op die middag van 16 Augustus het ernstige swakhede in die Engelse lyne aan die lig gebring: Baum se bevel was te wyd versprei, sy hulpverleners was verstrooi en sy stamgemeentes, inderhaas verskans op 'n heuwel wat uitkyk oor die Walloomsac -rivier, was omring en die meeste van hulle gevange geneem. Intussen kom Breyman, onkundig oor die geveg, nader. Stark, nou versterk deur kolonel Seth Warner met 350 man, hervorm en aangeval. Die Duitsers trek terug en word agtervolg tot donker. Die Amerikaners het ongeveer 700 gevangenes geneem. Die oorwinning het baie gedoen om die moraal van die Amerikaanse magte te verbeter.
Blenheim na Berlyn
Hierdie week se 28 mm AWI -speletjie wat ek by my huis gereël het, was gebaseer op die Rebellion -scenario vir die slag van Bennington op 16 Augustus 1777. Scott Duncan was op besoek uit Gatwick en dit het my 'n goeie verskoning vir die spel gegee.
Hessiërs en Indiërs ontplooi naby die Hessiese gebied
Die Slag van Bennington was 'n geveg van die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog wat op 16 Augustus 1777 in Walloomsac, New York, ongeveer 10 kilometer daarvandaan plaasgevind het, se naamgenoot Bennington, Vermont. 'N Rebellemag van 2 000 man, hoofsaaklik saamgestel uit New Hampshire en Massachusetts -milisies, onder leiding van generaal John Stark, en versterk deur mans onder leiding van kolonel Seth Warner en lede van die Green Mountain Boys, het 'n losbandigheid van generaal John Burgoyne se leër deurslaggewend verslaan. Luitenant -kolonel Friedrich Baum, en ondersteun deur bykomende mans onder luitenant -kolonel Heinrich von Breymann.
Die wedstryd is op 'n tafel van 10 voet by 6 voet gevoer. Ons gebruik die standaard beweging en reekse wat in die reëls gegee word, nie die 66% weergawe wat ons in die meeste van ons BP -speletjies gebruik nie. Die terrein vir die tafel was gebaseer op dat dit op die Rebellion -kaart grootliks beboste is, behalwe vir 'n oop grondoppervlak voor die 2 redoubts en langs die pad en die dam. Ek gebruik 20 figuur eenhede vir die standaard eenhede en 10 figuur skermutselings eenhede as klein eenhede. Die syfers is hoofsaaklik Front Rank, met 'n paar Perry, Foundry, Old Glory en Sash en Sabre. Gegewe die grootte van die gebruikte eenhede, het ek die aantal eenhede wat in die scenario gegee is, effens verminder, en die hersiene OB vind u aan die einde van hierdie verslag. Ek het die troepegrade gebruik wat in die scenario gegee is, insluitend die Militia met 'n woeste aanklag, maar by sommige rebelle skermutselinge. Ons het die alternatiewe beurtvolgorde gebruik, 'n onderbrekingstoetskaart wat gebaseer is op die een van Hail Caesar, en ek het nie gevormde troepe in die bos as 'n onduidelike doelwit gereken nie, maar hulle die +1 gegee vir hul spaargooi vir die voorblad. Ons het besluit om die scenarioreël oor die onaktiwiteit van die Britse troepe in die eerste 2 trekke te ignoreer.
Lojaliste is naby die rivier om Stark se brigade te betrek
Scott Duncan was bevelvoerder van die Britse leër. Ek en Dave Paterson het die Patriots beveel. Die lojaliste het 1 eenheid in hul woonstel op die suidelike oewer van die rivier ontplooi, met die res van die bevel op die noordoewer. Die Hessiërs het 1 eenheid ontplooi en die geweer op hul heuwel met hul ander drie eenhede om die heuwel wat deur die 2 Indiese eenhede in die bos ondersteun is.
Redoubt val op die militant van Herrick
Al my foto's is op flickr by
Ek het 3 weke gelede my eie Hubbardton -scenario op die SESWC opgevoer en dit word opgeskryf in Angus Konstam se Edinburgh- en Orkney Wargames -webwerf by
4 Infanterie van Brunswick
4 Lojalistiese Infanterie
Kanadese Militia skermutselinge
2 Indiese skermutselinge
4 Hessiese infanterie
Versterkings kom op draai 7.
Amerikaanse Revolusie: Slag van Bennington, 16 Augustus 1777
Die Slag van Bennington was 'n geveg van die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog, deel van die Saratoga -veldtog, wat op 16 Augustus 1777 in Walloomsac, New York, ongeveer 16 kilometer van sy naamgenoot Bennington, Vermont, plaasgevind het. 'N Rebellemag van 2 000 man, hoofsaaklik saamgestel uit New Hampshire en Massachusetts -milisies, onder leiding van generaal John Stark, en versterk deur mans onder leiding van kolonel Seth Warner en lede van die Green Mountain Boys, het 'n afdeling van generaal John Burgoyne se leër beslis gelei deur Luitenant -kolonel Friedrich Baum, en ondersteun deur bykomende mans onder luitenant -kolonel Heinrich von Breymann.
Baum se afsondering was 'n gemengde mag van 700, bestaande uit afgetrekte Brunswick -draakons, Kanadese, lojaliste en Indiërs. Hy is deur Burgoyne gestuur om 'n aanval op Bennington in die omstrede New Hampshire Grants -gebied vir perde, trekdiere en ander voorrade. Burgoyne en Baum was van mening dat die stad slegs met ligte verdediging verdedig word, en was nie daarvan bewus dat Stark en 1 500 militante daar gestasioneer was nie. Na 'n stilstand wat deur reën veroorsaak is, het Stark se mans Baum se posisie omhul, baie gevangenes geneem en Baum vermoor. Versterkings vir beide kante het aangebreek toe Stark en sy manne besig was om op te skop, en die geveg het weer begin, met Warner en Stark wat Breymann se versterkings met groot ongevalle weggejaag het.
Die stryd was 'n beslissende oorwinning  vir die rebelsaak, omdat dit die leër van Burgoyne met byna 1 000 man verminder het, daartoe gelei het dat sy Indiese steun hom grootliks laat vaar het, en die nodige voorrade soos kavalerie en trekperde en voedsel ontneem het, alle faktore wat bygedra het tot die uiteindelike oorgawe van Burgoyne by Saratoga. Die oorwinning het ook koloniale steun vir die onafhanklikheidsbeweging gegenereer en 'n rol gespeel om Frankryk aan die rebellekant in die oorlog te bring. Die gevegsherdenking word in die deelstaat Vermont gevier as Bennington Battle Day.
Notas van Wiki:
Amerikaanse en Vermont -troepe
Militêre regimente in New Hampshire
Nichols 'Regiment of Militia 550
Langdon's Company of Light Horse Volunteers (nommer onbekend, was destyds infanterie)
Bykomende New Hampshire -burgermag 1 000
Vermont militia regimente
Bykomende Vermont Rangers 200
Militêre regimente van Massachusetts
Simonds 'Regiment of Militia (nommer onbekend)
Warner se bykomende kontinentale regiment (Green Mountain Boys, onder bevel van Safford) 150
Rol soldate uit New Hampshire tydens die slag van Bennington, 16 Augustus 1777
Addeddate 2006-09-02 10:00:54 Belnommer ucb: GLAD-134242644 Camera 1Ds Collection-library ucb Kopiereg-getuienis Bewyse aangemeld deur marcus lucero vir item rollofnewhampshi00gilmrich op 30 Aug. 2006 geen sigbare kennisgewing van outeursreg nie en datum gevind vermeld datum is 1891 nie deur die Amerikaanse regering gepubliseer nie Het nie gekyk na kennisgewing van hernuwing in die kopiereghernuwingsrekords nie. Kopiereg-bewys-datum 2006-08-30 22:56:02 kopiereg-bewys-operateur marcus lucero Kopiereg-streek VS Eksterne identifikasie urne: oclc: rekord: 1084560213 Uitvougetal 0 Identifier rollofnewhampshi00gilmrich Identifier-ark ark:/13960/t7wm14921 Identifier-bib GLAD-134242644 Lcamid 332287 Openlibrary_edition OL7051636M Openbiblioteek_werk OL226507W Bladsye 126 Moontlike kopieregstatus NOT_IN_COPYRIGHT2 Scanner2004 400 Scanner R400 R400 200 Scanner 200 Scanner Ranner 200 Scanner 200 Scanner Scanner 200 Scanner Scanner 200
Die Slag van Bennington
Die Slag van Bennington, wat plaasgevind het in die moderne Hoosick Falls, New York (nie in Bennington, Vermont soos gereeld geglo word nie), word beskou as die keerpunt in die noordelike teater wat gelei het tot die uiteindelike Britse oorgawe in Saratoga in Oktober 1777. Alhoewel die Slag van Bennington selde indien ooit in Amerikaanse geskiedenisboeke bespreek word (veral in vergelyking met gevegte soos Trenton, Saratoga en Yorktown), is 'n besoek aan die goed bewaarde slagveld en ander historiese terreine 'n opvoedkundige ervaring wat dit sal meebring belangrike stryd en diegene wat tot die lewe geveg het!
In die somer van 1777 het generaal George Washington en sy leër angstig gewag om te sien waar die Britse generaal William Howe sy massiewe leër sou beland nadat hy New York verlaat het. Terselfdertyd marsjeer die Britse generaal John Burgoyne en sy mag van byna 8 000 soldate suid deur New York as deel van wat nou bekend staan ​​as die Saratoga -veldtog. Die Slag van Bennington word beskou as deel van die veldtog, saam met die Britse verowering van Fort Ticonderoga, die Slag van Hubbardton en natuurlik die Slag van Saratoga.
Gedurende die somer het die leër van generaal Burgoyne ' sy pad suid deur New York geveg in die hoop om New England van die res van die kolonies te skei ('n plan wat effektief sou kon gewees het as generaal Howe noordwaarts was om hom van New York te ontmoet in plaas van beset Philadelphia). Namate die veldtogseisoen aangestap het en die Britse weermag verder in die wildernis beweeg het, het generaal Burgoyne besef dat sy leër 'n ernstige aanbodprobleem ondervind. Die oplossing was blykbaar in Bennington, waar Amerikaanse voorraad saam met baie perde en trekdiere geberg is. Teen die laat somer 1777 het Bennington 'n uitstekende teiken vir die Britse leër geword.
Op 11 Augustus het generaal Burgoyne 'n kontingent van byna 800 troepe (bestaande uit Kanadese, Tories, Britse stamgemeentes, inheemse Amerikaners en Duitse huursoldate wat onder die bevel van luitenant -kolonel Friedrich genoem word, losgemaak) Baum om die Amerikaanse winkels in Bennington vas te lê, wat vermoedelik lig verdedig word. Wat die Britte nie bewus was nie, was die 1 500 militante uit New Hampshire onder generaal John Stark en milisie van Vermont (die Green Mountain Boys onder Seth Warner) en westelike Massachusetts wat vinnig opgewek is om die bedreiging die hoof te bied.
Op 14 Augustus het luitenant -kolonel Baum verneem van die aansienlike mag wat bymekaar was om hom teë te staan ​​en besluit om op 'n heuwel ongeveer vyf myl wes van Bennington (in New York) in te grawe om op versterkings van die hoofleër te wag. Generaal Stark het ook 'n paar kilometer wes van Bennington (en oos van die uiteindelike slagveld) kamp opgeslaan, waar die plaaslike burgermag op die 14de en 15de byeen gekom het. Na 'n dag van swaar reën wat die optrede vertraag het, het generaal Stark en sy mag van byna 2 000 Amerikaanse milisies uiteindelik die geleentheid gekry om te slaan.
Die heuwel wat luitenant -kolonel Baum versterk het om op versterkings te wag Herskep Britse vestings op die slagveld
Die Slag van Bennington begin omstreeks 15:00 op 16 Augustus 1777. Daar is berig dat voor die geveg het generaal Stark vir sy manne iets gesê as: weduwee " of soos die skrywer Michael Gabriel in sy boek skryf Die Slag van Bennington: Soldate en burgerlikes, "vanaand sweef ons vlag oor die heuwel of Molly Stark slaap vir 'n weduwee. " Wat hy ook al gesê het, dit was duidelik dat generaal Stark gereed was vir die aanval en sy saamtrek het die bedoeling gehad. Die gesamentlike Amerikaanse mag het die versterkte Britse posisie van alle kante strategies aangeval.
Kaart van die beginfases van die geveg en#8211 Bennington Battlefield State Historic Site
Die hewige gevegte het byna twee uur geduur, aangesien die Amerikaanse milisie die uitgebreide front van troepe onder Baum se bevel oorweldig het. Die " eerste geveg " het in wese geëindig toe 'n laasgenoemde sabelvrag deur die Brunswick-dragons misluk en luitenant-kolonel Baum dodelik gewond is (hy sou later sterf). Die sogenaamde 'tweede stryd' het begin toe versterkings onder luitenant -kolonel Heinrich Von Breymann uit die weste aangekom het, maar 'n vars Amerikaanse mag onder Seth Warner het ontplooi om hierdie bedreiging die hoof te bied en het hulle teruggedryf, aangesien sporadiese gevegte voortgeduur het tot sononder die aand.
Die geveg het geëindig met 'n Amerikaanse oorwinning- 207 Britse/Hessiese soldate is dood en ongeveer 700 gevange geneem (daar was 30 Amerikaners gedood en 40 gewond). Na afloop van die geveg beskryf generaal Stark die aksie as die warmste verlowing wat ek nog ooit gesien het, wat soos 'n voortdurende donderweer lyk. vorentoe, en het sy leër van byna 1000 troepe en enige toekomstige ondersteuning van die plaaslike inheemse stamme ontneem.
Die Bennington -vlag, wat al lank met die geveg verband hou, is nooit eintlik tydens die geveg gevlieg nie
Die Slag van Bennington het plaasgevind in die moderne Hoosick Falls, New York (nie in Bennington, Vermont)
Baie van die Tories (wat aan die Britse kant geveg het) en die patriotiese milisie wat in die geveg geveg het, was bure, wat 'n heeltemal nuwe dinamika by die geveg gevoeg het
Die Bennington -gevegsmonument word beskou as die hoogste struktuur in die deelstaat Vermont
Ons besoek en aanbevelings
Die Bennington Battlefield State Historic Site (NY-67, Hoosick Falls, NY 12090) is net wes van die Walloomsacrivier en 'n entjie van die grens van die staat Vermont geleë. Dit was 'n wonderlike (en snikhete) somersdag toe ons die wildernis in die ooste van New York onderneem het om die slagveld en ander historiese plekke in die omgewing te besoek.
Die ingang van die staatspark is goed gemerk en 'n kronkelende rit deur die bos neem u na 'n klein parkeerterrein, 'n pawiljoen vir 'n piekniek en die bewaarde gedeelte van die slagveld. Let wel: daar is 'n tweede parkeerterrein naby die top van die heuwel, wat ideaal is as u nie die ietwat steil helling wil loop om die monumente op die top te sien nie.
Die grootste deel van die slagveld wat oorbly, is die heuwel wat luitenant -kolonel Baum versterk het (hoewel daar ander gebiede was waar daar gevegte rondom die heuwel plaasgevind het). Daar is 'n paar monumente rondom die heuwel, twee herboude vestings en bo -op die heuwel 'n vlagpaal en veelvuldige tekens wat 'n gedetailleerde beskrywing van die dag se aksie bied. Ons het die tyd geneem om elke teken te lees en 'n ware begrip te kry van wat tydens die gevegte op daardie Augustusdag gebeur het.
Nadat ons op die terrein gestap het en geleer het oor die stryd en die gesindheid van die magte, het ons die klein informasiehut besoek wat naby die voet van die heuwel by die parkeerterrein geleë is. Hierdie hut is nie beman nie, maar bied ekstra inligting oor die geveg, bevat 'n versameling gratis inligtingspamflette oor historiese plekke in die omgewing en beskik ook oor openbare badkamers.
Na ons verkenning van die slagveld, vertrek ons ​​op die ongeveer 15 minute se ry na Bennington, Vermont. Onderweg het ons 'n monument langs die kant van 'n onverharde pad (Harringtonweg) gestruikel, wat die ligging van General John Stark 's se kampterrein van 14-16 Augustus 1777 aandui. Die uitgestrekte groen veld behou steeds 'n pastorale sjarme en jy kan jou amper voorstel dat die manne daar kampeer het (dit gee jou ook 'n goeie idee van hoe Stark sy manne tussen die Baum -leër en die Amerikaanse stoorkamer in Bennington geposisioneer het).
Hierdie monument dui die ligging van die General Stark -kamp op en is langs Harringtonweg geleë
Die mees ikoniese plek in die omgewing is miskien die hoë Bennington Battle Monument, wat die ligging van die Amerikaanse stoorkamer in Bennington, Vermont, aandui ('n kleiner monument noem spesifiek die stoorkamer en is naby die geskenkwinkel geleë). Die merkwaardige obeliskmonument, wat 306 voet lank was, is in 1891 voltooi en ingewy met president Benjamin Harrison.
Die nabygeleë geskenkwinkel Bennington Battle Monument bied 'n fantastiese verskeidenheid boeke, plaaslike goedere uit Vermont, aandenkings en koloniale/historiese items, asook 'n vriendelike ontvangs. As u na die waarnemingsdek van die monument wil gaan (waar u drie verskillende state kan sien), kan u kaartjies vir volwassenes in die geskenkwinkel koop vir $ 5 ($ 1 vir kinders tussen 6 en 14 jaar oud). As u nie die hoë hoogtes van die monument wil aanpak nie, moet u beslis nie 'n ontspannende wandeling op die terrein misloop nie! Standbeelde van John Stark en Seth Warner versier weerskante van die monument met fantastiese fotogeleenthede en die omliggende groen velde is ideaal vir 'n middagpiekniek.
Nadat ons die Bennington Battle Monument en die terrein verken het, het ons voor die middagete 'n laaste historiese stop in die middestad van Bennington ingery. Die Old First Church (oorspronklik georganiseer in 1762 met die huidige heiligdom wat in 1806 toegewy is) en die begraafplaas, bekend as "Vermont's Sacred Acre ", is 'n moet om te sien tydens 'n besoek aan Bennington. Hierdie begraafplaas is die tuiste van sommige van die grootste leiers en vernuwers van Vermont, insluitend die bekende digter Robert L. Frost.
Met betrekking tot die Slag van Bennington, is hierdie begraafplaas die laaste rusplek vir ten minste 16 Hessiese soldate en 13 Amerikaanse soldate en 'n monument op die begraafplaas wat aan hierdie mans gewy is.
Die dag van verkenning het ons honger werklik opgewek, en daarom het ons besluit om middagete in die stad te gaan eet by die heerlike Madison Brewing Company Pub & amp Restaurant (428 Main St, Bennington, VT 05201). As u op soek is na 'n belaglike lekker burger en 'n koue bier, is dit die regte plek vir u (moenie vergeet om frietjies te probeer truffel nie)! Hulle verkoop ook hul bier in blikke om te gaan- ek beveel die Downtown IPA en die Sucker Pond Blonde sterk aan. Ons besluit om ons tyd in Vermont af te sluit met kajak by die nabygeleë Lake Paran. Dit was 'n wonderlike middag op die water en Daisy kon nie gelukkiger gewees het nie!
Boekaanbeveling: Die Slag van Bennington: Soldate en Burgerlikes, deur: Michael P. Gabriel
Einde Julie 1777 het die inval van generaal John Burgoyne in New York tot in die suide gevorder tot by Fort Edward (onmiddellik oos van Glens Falls). Die plan was om Albany te verower en saam te werk met ander Britse magte wat uit New York en die Mohawk -vallei vorder. New York sou weer onder Britse beheer wees en die opstandige kolonies sou verdeel word.
Burgoyne se toevoerlyne uit Kanada het egter langer en minder veilig geword. Sy Duitse huursoldate, meestal Brunswykers (die Amerikaners het geneig om al hierdie huursoldate te noem, en het geen kavalerieperde gehad nie, en sy leër het 'n tekort aan beesvleis, waens en trekdiere gehad. Met min agting vir die rebelle se militêre vaardighede, het hy voorgestel dat luitenant -kolonel Friedrich Baum 'n ekspedisie na Vermont en New Hampshire sou lei om voedsel te soek. Toe hy hoor dat die Amerikaanse pakhuise in Bennington, Vermont, swak verdedig is, beveel Burgoyne dat Baum dit moet vang. Die helfte van die Baum -troepe was Brunswykers, die res was Kanadese, Britse skerpskutters, Tories en Indiërs.
Die intelligensie wat Burgoyne ontvang het, was onakkuraat. Vermont's Council of Safety, bewus van sy benadering, het 'n oproep om hulp gestuur. New Hampshire het gereageer deur 1500 soldate onder John Stark te stuur. Mans van Stark en 'n kleiner mag van die Vermont -burgermag onder Seth Warner was naby Bennington terwyl Baum se ekspedisie voorberei het om aan te val.