Neurofeedback is een van die vele nie-tradisionele of alternatiewe of komplementêre behandelings beskikbaar. Hier is 'n kort inleiding tot neurofeedback en ADHD.
Neurofeedback is 'n vorm van biofeedback. Biofeedback is 'n tegniek wat jou toelaat om bewus te wees van hoe jou liggaam funksioneer. Jy is gekoppel aan 'n masjien met behulp van elektriese sensors en jy kan inligting (of terugvoer) op jou liggaam (bio) kry.
Byvoorbeeld, jou hartklop. Met hierdie real-time inligting kan jy tegnieke oefen wat jou liggaam beïnvloed en hul effek monitor. Die idee is, as jy weet hoe om jou liggaam te beïnvloed, kan jy dit ook in ander instellings doen.
Neurofeedback is biofeedback vir die brein.
Die doel van neurofeedback, as jy ADHD het, is om jou breingolwe op te lei, so hulle tree op soos breinwolke van iemand sonder ADHD. Die teorie is, as jou breingolwe verander, dan kan die simptome ook.
Tydens 'n neurofeedback sessie word 'n pet met elektrodes op jou kop geplaas (moenie bekommerd wees nie, dit is pynloos) en aan 'n EEG-masjien gekoppel. Jou breingolwe word op 'n rekenaarskerm vertoon, wat 'n praktisyn moniteer.
Gedurende die sessie voer u 'n rekenaaraktiwiteit uit. Doelstellings wissel afhangende van jou praktisyn se protokol. Egter 'n voorbeeld sou wees om 'n karakter in 'n videospeletjie te skuif deur 'n spits van fokus te skep.
As jy die fokus verloor, stop die spel. Jou breingolwe word regdeur die sessie aangeteken.
Neurofeedback is nie getoets in groot, dubbelblinde studies soos ADHD medikasie het nie. As gevolg daarvan is mense krities op die doeltreffendheid daarvan om ADHD simptome te verminder. Die studies wat gedoen is, lewer dikwels teenstrydige inligting.
Sommige studies het bevind dat dit nie effektief is nie (Arnold et al., 2013); Ander sê dit mag wees, maar meer navorsing sal nodig wees voordat dit as 'n solo-behandeling vir ADHD aanbeveel kan word (Steiner et al., 2014).
Terwyl wetenskaplikes in Holland 'n analise van onlangse internasionale studies gepubliseer het, was die neurofeedback vir ADHD 'klinies betekenisvol'.
Sessies kos gewoonlik ongeveer $ 100 en word gewoonlik nie deur versekeringsplanne gedek nie. 40 of meer sessies word gewoonlik benodig (Hinshaw en Ellison 2016).
Aan die begin is behandelingsessies dikwels 2 keer per week. Hierdie belegging kan dit vir sommige mense logisties moeilik maak (Tuckman 2007).
Kinders en volwassenes kan neurofeedback hê.
Een van die kommer oor Neurofeedback is die klein hoeveelheid opleiding wat nodig is om 'n neurofeedback-praktisyn te word. Sommige opleidingsprogramme is minder as 5 dae lank (Tuckman 2007). Om effektiewe behandeling van enige aard te verkry, is afhanklik van die werk met 'n geskoolde praktisyn. Doen navorsing in u omgewing om 'n gekwalifiseerde en kundige terapeut te vind.
'N Bekommernis wat Stephen P. Hinshaw en Katherine Ellison in hul boek uitdruk, ADHD : Wat nou eintlik vir K is , is dat mense hul tyd en geld in neurofeedback kan belê in plaas van tradisionele behandelings wat effektief bekend is.
Ari Tuckman (2007) sê 'n persoon kan ontmoedig word oor ADHD-behandelings in die algemeen as die nie-tradisionele benadering nie werk nie. Dan is hulle minder bereid om gevestigde en bewese behandelings te probeer om hul ADHD simptome te help.
As jy belangstel in neurofeedback en die finansies om die behandeling te dek, kan dit 'n opsie wees om te verken. Maar net as 'n toevoeging tot ander wetenskaplike bewese behandelings (Ramsay 2010).
Arnold, LE, N. Lofthouse, S. Hersch, X Pan, E. Hurt, B. Bates, K. Kassouf, S. Moone, en C. Grantier. 2013. EEG Neurofeedback vir ADHD: Dubbele blinde sham-beheerde gerandomiseerde proeflopie-uitvoerbaarheidsproef. Tydskrif van Aandagstoornisse 17 (5): 410-419.
Stephen.P.Hinshaw, Katherine Ellison Wat Almal moet weet , Oxford University Press, 2016
Ramsay, JR 2010. Niemedikasiebehandelings vir Volwasse ADHD: Evaluering van Impak op Daaglikse Funksionering en Welsyn. Washington, DC: American Psychological Association
Steiner, NJ, C. Frenette, K.MRene, RT Brennan, en ECPerrin. 2014. In-skool neurofeebak-opleiding vir ADHD: Volgehoue ​​verbeterings van 'n gerandomiseerde kontroleproef. Pediatrie 133 (3): 483-492.