Robert Yerkes: Sy lewe en bydraes tot die sielkunde
Robert Yerkes (26 Mei 1876 - 3 Februarie 1956) was 'n Amerikaanse sielkundige wat die beste onthou is vir sy werk op die gebied van intelligensietoetsing en vergelykende sielkunde. Hy is ook bekend vir die beskrywing van Yerkes-Dodson-wet met sy kollega John Dillingham Dodson. Yerkes-Dodson-wetgewing dui daarop dat daar 'n verband is tussen opwekkingsvlakke en prestasie.
Gedurende Yerkes se ampstermyn as president van die APA, het hy betrokke geraak by die ontwikkeling van die weermag se alfa- en beta-intelligensie toetse as deel van die wêreldoorlog se poging. Die toetse is in hierdie tyd omvattend gebruik en is deur miljoene Amerikaanse soldate geneem.
Terwyl Yerkes geglo het dat die toetse inheemse intelligensie gemeet het, het latere bevindinge onthul dat onderwys, opleiding en akkulturasie 'n belangrike rol in prestasie speel. Yerkes het ook 'n prominente figuur geword in die eugenetiese beweging, wat voorgehou het vir streng immigrasiebeperkings ten einde te bestry wat hy na verwys as rasverswakking.
Robert Yerkes het grootgeword op 'n plaas in Breadysville, Pennsylvania. Hy het Ursinus College bygewoon en wou oorspronklik 'n mediese dokter word. Na sy studie in 1897 het Harvard Universiteit hom 'n plek aangebied om gegradueerde werk in die biologie te doen.
Tydens sy studies by Harvard het hy 'n belangstelling in dieregedrag gehad en het hy vergelykende sielkunde begin studeer. In 1902 het Yerkes sy Ph.D. in Sielkunde.
Na die afstudeerstelling het Yerkes 'n aantal poste geneem om die skuld wat hy verwerf het, te betaal terwyl hy sy opleiding voltooi het. Hy het begin as 'n assistent professor in Harvard onderrig vergelykende sielkunde en het kursusse in algemene sielkunde gedurende die somer by Radcliffe Kollege aangebied.
Hy het ook 'n deeltydse werk as direkteur van sielkundige navorsing by die Boston Psychopathic Hospital in Boston, Massachusetts.
In 1917 is hy verkies tot president van die Amerikaanse Sielkundige Vereniging . Nadat die VSA die Eerste Wêreldoorlog binnegekom het, het Yerkes die APA aangemoedig om betrokke te raak by die bydrae van sielkundige kundigheid aan die oorlogspoging. 'N Aantal komitees is gevorm, waaronder een wat ontwerp is om intelligensie te meet om Army-rekrute te identifiseer wat besonder geskik is vir spesiale posisies.
Die werk van die komitee, wat sielkundiges soos Lewis Terman , Henry Goddard en Walter Bingham ingesluit het, het gelei tot die ontwikkeling van die Army Alpha en Army Beta toetse. Die toetse is aan ongeveer twee miljoen mans toegedien teen die tyd dat die oorlog verby was.
Die toetse is belangrik in die sielkunde geskiedenis, want hulle was die eerste groep intelligensie toetse en gehelp om die konsep van intelligensie toetsing te populariseer. Die resultate van die toetse is ook deur eugenici gebruik om strenger immigrasie wette te pleit, aangesien die onlangse immigrante geneig was om laer op die toetse te slaag. Terwyl Yerkes voorgestel het dat die toetse net inheemse intelligensie gemeet het, het die vrae self duidelik aangedui dat onderwys en opleiding die resultate beïnvloed het.
Robert Yerkes het grootliks bygedra tot die vergelykende sielkunde. Hy het die eerste primaatnavorsingslaboratorium in die Verenigde State gestig en het vanaf 1929 tot 1941 as direkteur gedien. Die laboratorium het later die Yerkes National Primate Research Centre hernoem.
Sy werk met John D. Dodson het gelei tot die ontwikkeling van wat bekend staan ​​as die Yerkes-Dodson-wet. Hierdie wet bepaal dat prestasie met opwekking toeneem, maar tot op 'n sekere punt. Wanneer arousale vlakke te hoog word, verlaag daadwerklike prestasie.
Terwyl sy gebruik van eugenetika om die resultate van sy intelligensietoetse te interpreteer, verkeerd was, het sy werk op die gebied van intelligensietoetsing ook 'n blywende punt op die sielkunde gelaat.
Uitgesoekte Publikasies deur Robert Yerkes
Yerkes, RM, Bridges, JW, & Hardwick, RS (1915). 'N Puntskaal vir die meet van verstandelike vermoë . Baltimore: Warwick & York.
Yerkes, RM (1916/1979). Die geestelike lewe van ape en ape: 'n studie van ideologiese gedrag . Delmar, NY: Fakulteite en Reprints van Scholars.
Yerkes, RM (Ed.) (1921) Sielkundige ondersoek in die Amerikaanse leër. Memoires van die Nasionale Akademie van Wetenskappe, 15 , 1-890.
Yerkes, RM (1941). Mankrag en militêre effektiwiteit: die geval vir menslike ingenieurswese. Joernaal van Raadgewende Sielkunde, 5 , 205-209.
Yerkes, RM (1943, 1971). Sjimpansees: 'n laboratorium kolonie . New York: Johnson Reprint Corporation.
Fancher, RE (1985). Die intelligensie mans: Makers van die IK-kontroversie. New York: WW Norton & Company.
McGuire, F. (1994). Army alpha en beta toetse van intelligensie. In RJ Sternberg (Ed.), Ensiklopedie van intelligensie (Vol 1, pp. 125-129.) New York: Macmillan.
Murchison, Carl. (Ed.) (1930). Geskiedenis van Sielkunde in Outobiografie (Vol. 2, pp. 381-407). Heruitgegee deur die toestemming van Clark University Press, Worcester, MA.