| Wie sou met 'n MIV-ginekoloog behandel?
hy Stories Positiewe Positiewe stories MIV mense
Por Claudio Souza 6 Augustus 2019 6 Augustus 2019 01650
Wie sal behandel word met 'n MIV-ginekoloog? Monica-vraag ... (...) ...
1 Wie sal behandel word met 'n MIV-ginekoloog? Monica-vraag ... (...) ...
En ek het daardie webwerf gevind.
Ek lees die getuienis van Claudio en ek wou myne gee.
Ek weet nie hoe om te begin nie, maar ek sal een of ander manier probeer.
Dit was Oktober 1999, my ma het die oproep ontvang van 'n vriend van my broer wat inlig dat hy in die hospitaal opgeneem is ...
(Dit was 10 maande sedert my broer klaar was met sy inwoning in ginekologie en verloskunde, en na 'n ander staat verhuis het waar hy op pad was.) ...
Onmiddellik het ons my broer ontmoet, hy was dun "soos 'n klein plantjie wat sonder water gedroog het", neergeslaan, het gevoelloosheid in sy ken, 'n sterk bloedarmoede, 'n baie lae aantal bloedplaatjies, 'n bloeiende maag ... en 'n siekte wat ons van die gesin waarvan ons nie bewus was nie.
Ons het die dokters gekyk, wat nooit geopenbaar het wat my broer gehad het nie (hy was my groot broer).
Ons het baie druk op die dokters geplaas, so ons het 'n diagnose gehad, en niks nie.
Ek het van een staat na 'n ander oorgebly, tussen werk en my broer geskeur.
My broer het nie toegelaat dat enige dokter die werklike diagnose openbaar nie.
En ons het nie die waarheid geken nie.
Die toestand het vererger, gewasse het in die nek en maag verskyn, hy is na 'n intensiewe sorgeenheid, het longontsteking gehad, en die hospitalisasie tussen woonstel en ICU het nie langer as 15 dae geduur nie ... my broer is nie meer by ons nie ...
My God, hoe dink ek alles kan anders wees ... as hy sy gesin vertrou het ... as ons hom van die hospitaal verander het ... na dokters ... as ... as ... as ... soveel vrae sou wees.
Ek weet nie hoe lank hy die virus besit het nie, ook nie die siekte, of hoe lank hy van alles bewus was nie. My broer is op 29 jaar van die wêreld af geneem. Hy het 25 jaar in die geneeskunde gegradueer.
Soms wonder ek hoekom dit so skielik gebeur het ... en die enigste keer dat ek 'n antwoord kon vind:
"Ons het na die wêreld gekom om 'n missie uit te voer, ek het geen gawe om te weet of my broer sy… vervul het nie, maar troos my deur God te dank dat hy sy lyding gespaar het"
As ons kon kies tussen:
1) Het jy lewe, al is dit ongelukkig of ongeldig; en
2). Om hom nie meer by ons te hê nie, om hom te spaar van lyding;
Moenie twyfel nie dat ons selfsug so groot is dat dit ons nie kan laat sien nie, maar ons moet dit altyd aanwesig hê, selfs in 'n hospitaal of in 'n rolstoel, selfs sonder om in staat te wees om te eet of die fisiologiese behoeftes te doen. ...
Maar ons wil sal nooit heers oor die wil van God, ons skepper nie.
Dit is 'n baie hartseer feit, maar ons moet 'n lewensles daaruit haal, en die boodskap wat ek nou aan alle mense met MIV en vigs wil stuur, is dat stilte meer seermaak as die waarheid ... en dat almal kan oorneem. wat jy het, sonder om jou te skaam, of te weier om 'n ander dag van die lewe te soek ...
Jy ken Claudius, jy het gesê '... werk nie omdat niemand 'n werknemer wat een keer per maand vermis is, aanvaar nie ... " en ek stel 'n vraag op die internet:
"WATTER HOSPITAAL OF KLINIEK WIL 'N HULPFISIKA ***** AANVAAR? WATTER VROU SAL U U VOORLOPIGE EN GEBOORTE AANVAAR OF AANVAAR MET 'N AIDETIESE DOKTOR *****? "
As ek my hierdie vraag afvra, verstaan ​​ek my broer 'n bietjie, omdat hy nie wou lewe sonder om presies te doen wat hy vir hom gekies het nie, het hy gestry en gesukkel om die diploma, die koshuis, die werk te kry ... as almal weet wat hy gehad het, gevolglik sou ek my werk verloor, of as ek hom nie verloor nie, sou ek nie meer pasiënte gehad het nie ...
Al my broers en ek het altyd baie gesukkel, want ons is grootgemaak met die opoffering van my ma-onderwyser en my pa se staatsamptenaar.
Ten spyte van die openbare skole wat ons geslaag het, het ons nie die begeerte om voort te gaan studeer verloor nie en al vier geslaag en die kursus gekies.
Dit is moeilik om te openbaar wat my broer gekies het om nie te openbaar nie, maar ek voel 'n groot behoefte om mense met MIV en vigs te help, soos ek nie vir my broer kon doen nie, hoewel ek nog steeds nie weet hoe kommunikeer met my om my te lei).
Op daardie stadium net graag sê vir mense wat met MIV en vigs, om die werklikheid nie help dat terwyl hulle weerstand kan ontmoet uit die aanvaarding van 'n paar mense ook ander wat vir hulle liefhet sal gee, ondersteuning, liefde 'n oneindig groter proporsie om uit te vind weg te laat weerstand gevind.
Monica - 27 jaar.
Seropositiewe opmerking: die woord "VIGS" word net behou omdat dit 'n gewilde manier van dink weerspieël. Dit is egter die moeite werd om op te klaar: "Om te sê of te skryf dat iemand VIGS-positief is, beteken om te sê dat hierdie persoon self die siekte is, dat hy 'n nuwe identiteit het wat met MIV verband hou. Die burger word van sy individuele regte ontneem en word gesien as 'n persoon met die aangekondigde dood. As 'n akroniem van die Engelse taal (Acquired Immune Deficiency Syndrome), is die afleiding in die woord van die Portugese taal nie geregverdig nie. Die term dui ook op die subjektiewe voorneme om mense wat met MIV leef, te stigmatiseer. (...) "(Uittreksel uit die Nasionale Bulletin vir Menseregte Netwerk oor MIV / VIGS) Hoe kan ons na ons verwys? As u wil verwys na ons wat met MIV / vigs leef, kan u SOROPOSITIEF, VIGSVERGROEIERS, MIVHOUER, MENSE WAT MET MIV / VIGS LEEF, OF VIGSIEK waar dit alreeds is plaasgevind het.