Laat appelkoosboom - boord - Vrugte en groente - 2021
Appelkose is een van die gewildste somervrugte: danksy hul soetheid en verbruik, is hulle regtig lief vir almal. Dit word vars, in stroop of vir die produksie van sappe en kompote gebruik. Enigiemand met selfs 'n klein stuk grond wil ten minste een boom laat groei. Die gewas is nie die eenvoudigste nie, veral nie vir diegene wat in die noorde of in die piemonte-gebiede woon nie. Om goeie oeste met 'n sekere kontinuïteit te verkry, is dit belangrik om die variëteit noukeurig te kies en die grond noukeurig voor te berei (vermy stagnasie van die water) om te voorkom dat die tipiese patologieë voorkom.
Die appelkoos word duisende jare op plekke van oorsprong verbou, veral in Sentraal-Asië: dit het ongeveer 2000 jaar gelede in Europa aangekom te danke aan die Romeine en het vinnig oral in die Middellandse See-omgewing gewoon, waar dit die ideale omstandighede vir groei en vrugvorming: kort winters en nie te styf nie, afwisselend met warm en redelik droë somers.
Selfs vandag word die beste resultate in die mildste streke behaal, maar elders is dit danksy die variëteitseleksie groot bevrediging moontlik. As ons in die noordelike streke woon, kan ons op laatbloeiende en vrugtige kultivars (Julie-Augustus) konsentreer: ons sal skade veroorsaak deur ryp en sterk lentereën, 'n regte appelkoos.
Ons plaas die plant in 'n baie sonnige omgewing, en let veral op die dreinering in die gat. Benewens die snoei (elke variëteit kan verskillende behoeftes hê), is dit goed om jaarliks ​​'n oorvloed bemesting toe te dien, benewens 'n voldoende dosis kunsmis vir vrugtebome. Besproeiings is bykans oral in Italië oorbodig, veral op plante wat goed gestempel is.
Noukeurige beplanning ten tye van die aanplanting stel ons in staat om die beste uit ons erf te benut. Oor die algemeen is dit raadsaam om eerstens navraag te doen by die gespesialiseerde vrugtedraende kwekerye in ons omgewing. Ons sal goeie advies kry, en meestal sal die voorgestelde variëteite diegene wees wat die beste resultate in daardie gebied gelewer het, en dit kan bewonderenswaardig by die klimaat en die terrein aanpas.
Hier is 'n paar van die laat rypwordende variëteite (vanaf die eerste dekade van Julie en verder) wat die gewildste in Noord-Italië is:
• Polonais is 'n appelkoosboom met vinnige groei en medium-hoë produktiwiteit. Die vrugte is ovaal, groot, medium oranje met rooi liggies. Die pulp is ferm, het 'n gebalanseerde geur en 'n goed losstaande kern.
• Hargrand Cultivar van Kanadese oorsprong wat uitstekende resultate in Noord-Italië behaal het. Dit het 'n medium groeikragtige en intermediêre blom, en is selfvrugbaar. Die vrugte is mediumgroot, geeloranje, baie ferm en bestand teen hantering en vervoer. Die smaak is sag, selfs al is daar geen suurnotas nie.
• Pisana-boom met medium-vinnige groei, maar met 'n redelike hoë en eenvormige produksie in die jare. Selfversoenbare en laatblomplante. Die vrugte is groot en glad, geel en rooi met smaakvolle oranje vlees. Baie bestand teen manipulasie.
• Bergeron-verskeidenheid van Franse oorsprong uit die streek Drфme. In Italië lewer dit goeie resultate in sommige gebiede van die noorde (hoë heuwels, met harde winters). Dit word gekenmerk deur laat en selfversoenbare blom, benewens 'n hoë lewenskrag wat dit vinnig in produksie bring. Die vrugte is medium, oranje en groen. Die vlees is baie ferm en smaak lekker.
• San Castrese, oorspronklik van Kampanië, is baie sterk en waarborg 'n oorvloedige en konstante gewas. Die vrugte is redelik groot, rond, geel en oranje. Die vlees is baie ferm, maar nie uitsonderlik in smaak nie.
• Tonda di Costigliole Varietal inheems aan Piemonte (veral in die Cuneo-omgewing). Die boom is baie sterk en waarborg 'n medium produktiwiteit. Die vrugte is mediumgrootte, intens geel met rooi. Die vleis is taamlik ferm en het uitstekende smaak.
Koninklike appelkoos van Imola
Dit is 'n tradisionele verskeidenheid Emilia Romagna. In die verlede was dit feitlik naby Imola en Bologna nie moeilik om groot gewasse teë te kom waarin hierdie verskeidenheid grootliks voorkom nie. Dit word deesdae as 'n bietjie verouderd beskou, maar dit kan in sommige opsigte nog steeds interessant wees, veral om in die familieboord ingevoer te word. Vanuit die blik kan hy spog met die intense, soet smaak met 'n paar suurige aanraking. Gegewe die swak weerstand teen hantering, is dit byna altyd bedoel vir verbruik as 'n direkte vars of hoogstens te koop in plaaslike markte. Dit kan ook baie goed gebruik word vir die maak van sappe en kompote. Een van die eienaardighede hiervan is die hazel: dit bevat 'n buitengewone soet amandel (armellina) wat in gebak gebruik kan word, sowel as geheel en gedroog en tot meel verminder.