Toortsie se goedvoelstorie nr 12 – Wat ‘n belewenis! – toortsie.com
Toortsie se goedvoelstorie nr 12 – Wat ‘n belewenis!
Januarie 31, 2017 Februarie 1, 2017 ~ Toortsie
Ek het my vanaand verkyk aan die wolke toe ek gaan stap het. Ek het die mooiste sonsondergang in ‘n lang tyd beleef.
Eers was dit goud wat tussen die donker, donker wolke deurgeskyn het. Elke donker wolkie het voorwaar ‘n goue randjie! Soos die son gesak het, het die wolke rooier en rooier geword, mens sou sweer hulle is aan die brand. Hier en daar het stukkies son so tussen die wolke deurgeskyn.
Skielik was die son onder en ek moes terugdraai. Nog was het einde niet! Die wolke was in skakerings van ligblou, grys en donkerblou, maar orals het die hoogste dele van die wolke nog ‘n sonstraal gevang, steeds in die rooiste rooi. Hoe lui die gesegde? Rooi in die aand, nat in die môre? Ons hoop so!
Ek was nog my aan die verkyk aan die rooi wat al hoe ligter geword het, die wolke wat al hoe meer die blou kleur van die lug aangeneem het, toe die volmaan vir my loer! Dit het al donkerder begin word en die maan het so saam met my beweeg, ek dink hy is ‘n bietjie vinniger as ek! Soms het ek sommer net gaan stilstaan en ons het vir mekaar gekyk, ek en die maan. Hy het nog presies dieselfde gesiggie wat hy in my kinderjare gehad het, sy gesigsuitdrukking het ook nog nooit verander nie. ‘Ek kyk na die maan en die maan kyk na my. God seën die maan, en God seën my,’ het Joan Walsh Anglund geskryf in ‘n Sakboekie vol Gesegdes wat my ma kleintyd vir my gelees het.
Al hierdie dinge het ek beleef met die wind as die enigste klank in my ore, ‘n voëltjie wat tjirp, twee kraanvoëls wat krys en ‘n kolgans wat iewers raas. Hier en daar ‘n skaap wat blêr. Ek kan nie anders as om te dink: God is hier teenwoordig! Wát ‘n voorreg!
(Naskrif: Hierdie gaan ek mis!) Postaday: Replacement Yes! That is what it is! I am going to replace this peace and calm for the buzz of the town.
Posted in Plaaslewe en Landbousake, Toortsie se voelgoedstories
Next ›Lysies werk nie vir my nie
16 thoughts on “Toortsie se goedvoelstorie nr 12 – Wat ‘n belewenis!”
Januarie 31, 2017 om 8:37 vm
Dis n baie raak beskrywing. Jy kan maar n paar gedigte uitbring hoor!
Januarie 31, 2017 om 8:47 vm
Dankie, maar nee. Gedigte sal hier nie uit my pen uit kom nie. 🙂
Januarie 31, 2017 om 9:08 vm
Baie mooi geskryf. Sonsondergange roer nogal `n mens se hart.
Nou waar trek jy heen? Dalk see toe? Sekerlik nie weg van WordPress af nie. Ons sal betoog daarteen!
Januarie 31, 2017 om 9:17 vm
Oeeeee daai betoging sal ek graag wil beleef! Opgewonde maak jy my nou!
Ons trek semi dorp toe. 🙂
Januarie 31, 2017 om 9:25 vm
Dankie vir die ‘mooi geskryf’. Ek het die moois te woorde vir bloginskrywings as ek gaan stap, maar wanneer ek by die huis aankom, is hulle weg. Hierdie was ook so ‘n geval. Ek het dit dadelik kom neerskryf, maar steeds het dit vir my strammerig gevoel, glad nie so glad en reg soos die oorspronklike woorde nie.
Januarie 31, 2017 om 10:11 vm
Nostalgie is my emosie met sononder, my verlang tyd en vrede tyd. Vang jou stap gedagtes vas op n stem opnemer. My gedagtes op die oomblik is altyd beter as my skryf woorde later. Die natuur verkondig die grootheid van God in jubelende kleure en geure.
Januarie 31, 2017 om 10:32 vm
Ek dra gewoonlik nie eers my selfoon saam nie! Of ek moet maar besluit dis verlore, of ek sal ‘n plan moet maak!
Januarie 31, 2017 om 12:02 nm
Januarie 31, 2017 om 12:05 nm
Januarie 31, 2017 om 3:11 nm
Januarie 31, 2017 om 3:36 nm
Januarie 31, 2017 om 4:29 nm
Pragtige foto en ek beleef stap vir stap die wonderlike atmosfeer saam met jou!
Januarie 31, 2017 om 4:34 nm
Dis nou al lank terug geskryf, maar ek onthou dit nou nog. Die volgende dag het ander mense ook daarvan gepraat. Dit was regtig ‘n skouspel, die wolke!
Februarie 1, 2017 om 8:02 vm
As hierdie nou gister gebeur het sou ek glo die Here het jou op hierdie manier afskeid laat neem van die plaas. Tussen die mielielande was daar altyd die pragtigste sonsondergange. ‘n Paar dae voor ons trek stad toe gaan die son onder in ‘n skouspel wat ek nog nooit voorheen gesien het, en tot dusvêr nog nooit weer gesien het nie. Ek het op die motorhuisdak geklim om dit te probeer afneem maar was nie baie suksesvol nie. So het ek totsiens gesê aan ons jare tussen die mielielande.
Februarie 1, 2017 om 8:05 vm
Veels geluk met jou verjaarsdag liewe Kameel.
Februarie 1, 2017 om 4:40 nm
Ja. Ek dink dit was April/Mei verlede jaar. Maar dit was regtig ‘n skouspel.