Nabucco van Verdi | Die Vryburger
Om te luister: druk “ctrl” en klik op die skakel:
Iets meer oor hierdie pragtige werk.
Hierdie koorwerk uit die opera Nabucco, is seker een van Verdi se mooiste en bekendste werke. Dit word hier uitgevoer deur die koor en orkes van La Scala, die operahuis vir wie Verdi die meeste van sy opera’s gekomponeer het en die dirigent is die destydse artistieke direkteur van die operahuis, Riccardo Muti.
Verdi was nie net ‘n groot komponis nie, maar eerstens ‘n diep gelowige mens en veral ‘n patriot. Die meeste van veral sy vroeë werke spreek van vaderlansdliefde as die belangrikste motivering in die mense se lewe, naas geloof in God. In een van sy briewe skryf hy dat "selfs al sou ‘n jong persoon sterf in die verdediging van sy land, moet dit nie as ‘n tragedie gesien word nie, dit beteken net dat hy lank genoeg gelewe het."
En Verdi het tragedie geken. Hy het sy vrou en kinders aan die dood afgegee in ‘n kort tydjie, en toe het La Scala hom gevra om hierdie opera te komponeer.
Nabucco is gekomponeer gedurende die tyd wat Italië geveg het om die Oostenrykse juk af te gooi en as ‘n land onder koning Victor Emmanuel te verenig. Die opera het ‘n groot rol gespeel om ‘n gevoel van nasionalisme onder die Italianers te kweek. Na die vereniging van Italië het Verdi sy volk verder as parlementslid vir Busetto gedien.
Die opera handel oor die Hebreers se ontvoering na Babilon gedurende die tyd van koning Nebukadneser en is ook geïnspireer deur Psalm 137.
Die koorwerk is in die Derde Bedryf van die opera. Die gevangenes is in ‘n tipe "konsentrasiekamp." Dit open met vier somber rollende akkoorde, en dan antwoord die blasers, wat daarop dui dat ‘n nuwe begin. Die tema herhaal en eindig hierdie keer met ‘n tril op die fluit – die eerste voëlsang.
Oomblikke hierna knarsende akkoorde. Soos dit in ‘n konsentrasiekamp gaan, het die wagte binnegekom en eers ‘n paar mense doodgeslaan. Dan stilte, nog ‘n marteldag het begin. En al wat oorbly is heimwee en om te bid.
Die gevangenes begin hulle verlange na hulle vaderland saggies prewel. Hulle is nog bang en wil nie hulle stemme verhef nie, maar op ongeveer merk 5:08 in hierdie opname neem die hartstog oor as hulle die woorde: "o, mia patria" (om my vaderland) sing en stort hulle emosie uit, maar word weer sagter op 5:37.
Op ongeveer 6:31 is die emosie en verlange so opgewek dat hulle nie meer omgee wie hoor nie, maar in die orkes waarsku die viole in ‘n weentema, dat daar ‘n prys betaal gaan word.
Interessant van hierdie opname is die eerbied waarmee die dirigent hierdie werk dirigeer. Die minimum musikale aanwysings (wel, dit is ‘n uitstekende musici in die orkesput) net sy wenkbrou wat af en toe lig. Eintlik dirigeer hy die verloop van die emosionele ontwikkeling in die stuk.
Hierdie uittreksel is die herhaling van die koorwerk; die eerste keer sedert Toscanini daar in die vroeë 1900’s die gebruik van ‘encore’s verbied het. Duidelik het die gehoor daarop gestaan om dit weer te hoor. Diegene wat nie na die lawaai van die emosionele Italianers wil luister nie, (dis eintlik komies) kan wag tot op ongeveer 2:31 vir die koorwerk om te begin.
Die woorde is as volg:
Va, pensiero, sull’alidorate;
Gaan gedagte, op vleuels van goud; gaan rus op die hange van die heuwels, waar sag en milde, die soet geur van ons vaderland hang.
Groet die banke van die Jordaanrivier en die torings van ‘n verslane Sion.
O, my land, so pragtig en verlore!, O herinneringe so lieflik en fataal.
Goue harp van die profetiese sieners, waarom hang julle stil aan die wilger? Vertroetel die herinneringe in ons boesems en praat met ons van ‘n tyd lank verby.
Gedagtig aan die lotgevalle van Jerusalem, bring ‘n kru smartkreun na vore of mag die Here julle tot ‘n harmonie van stemme inspireer, wat die heil van lyding sal verduidelik.
5 thoughts on “Nabucco van Verdi”
Edgar November 20, 2013 at 6:43 am
Baie dankie aan die skrywer van hierdie juweeltjie. Sulke aan-die-hand-vat-artikels is hopeloos te skaars in die wêreld van vandag waar wanhoop en korrupsie in oorvloed oor ons spoel. Ek hoop en vertrou dat die onderwysers van ons volk dit aan elkeen van ons leerlinge sal oordra.
Doen so voort! Wat van ’n weeklikse rubriek soos dié?
Adri November 20, 2013 at 10:29 am
Ag, hoe lekker om na sulke uiters aangename musiek te luister. Dankie vir die agtergrond-inligting – dit laat die musiek soveel meer sin maak.
Redakteur November 23, 2013 at 7:14 pm
Edgar, ons belowe niks, maar ons sal van tyd tot tyd aan jou versoek voldoen
Vesting November 24, 2013 at 12:57 am
… Nie slegs “dat die onderwysers van ons volk dit aan elkeen van ons leerlinge sal oordra” nie, maar ook “dat die OUERS van ons volk dit aan elkeen van ons KINDERS sal oordra”. Hierdie hemelse musiek moet reeds deel van ‘n kleuter se kultuur-toerusting uitmaak voordat hy blootgestel word aan die wêreld van oerwoudritme-musiek. En waar is ‘n beter plek vir ouers om daarvan kennis te neem as juis in “Die Vryburger”?
Wat ek in besonder waardeer, is die skakel wat voorsien word om onmiddellik by die musiek te kom – dit spaar eindelose tyd en moeite met die rompslomp van rondsoek.