GELOOF EN TWYFEL IN DIE BOEDDHISTIESE TRADISIE - BOEDDHISME - 2022
Geloof en twyfel in die Boeddhistiese tradisie
Die woord "geloof" word dikwels gebruik as 'n sinoniem vir godsdiens; mense sê "Wat is u geloof?" om te beteken "Wat is u godsdiens?" In onlangse jare het dit gewild geword om 'n godsdienstige individu '' geloofspersoon '' te noem. Maar wat bedoel ons met 'geloof', en watter rol speel geloof in Boeddhisme?
'Geloof' word bedoel as onkritiese geloof in goddelike wesens, wonderwerke, hemel en hel en ander verskynsels wat nie bewys kan word nie. Of, soos die kruistogende ateïst Richard Dawkins dit in sy boek The God Delusion definieer, "Geloof is geloof ten spyte van, selfs as gevolg van, die gebrek aan bewyse."
Waarom werk hierdie begrip van "geloof" nie met Boeddhisme nie? Soos aangetoon in die Kalama Sutta, het die historiese Boeddha ons geleer om nie eens sy leringe onkrities te aanvaar nie, maar om ons eie ervaring en rede toe te pas om vir onsself te bepaal wat waar is en wat nie. Dit is nie 'geloof' nie, aangesien die woord gereeld gebruik word.
Sommige boeddhisme-skole blyk meer 'geloof-gebaseerd' te wees as ander. Suiwer Land Boeddhiste kyk byvoorbeeld na Amitabha Boeddha vir wedergeboorte in die Suiwer Land. Dit word soms verstaan ​​dat die Suiwer Land 'n transendente toestand is, maar sommige meen ook dat dit 'n plek is, nie anders as die manier waarop baie mense die hemel konseptualiseer nie.
In Pure Land is die punt egter nie om Amitabha te aanbid nie, maar om die Boeddha se leer in die wêreld te beoefen en te aktualiseer. Hierdie soort geloof kan 'n kragtige upaya of vaardige manier wees om die praktisyn te help om 'n sentrum of fokus vir oefening te vind.
Die Zen van Geloof
Aan die ander kant van die spektrum is Zen, wat hardkoppig die geloof in enigiets bonatuurliks ​​weerstaan. Soos meester Bankei gesê het: "My wonder is dat as ek honger is, ek eet, en as ek moeg is, slaap ek." Desondanks sê 'n Zen-spreekwoord dat 'n Zen-student groot geloof, groot twyfel en groot vasberadenheid moet hê. 'N Verwante Chan-gesegde sê dat die vier voorvereistes vir oefening groot geloof, groot twyfel, groot gelofte en groot ywer is.
Die algemene begrip van die woorde "geloof" en "twyfel" maak hierdie gesegdes nonsensies. Ons definieer 'geloof' as 'n afwesigheid van twyfel, en 'twyfel' as 'n afwesigheid van geloof. Ons neem aan dat hulle, soos lug en water, nie dieselfde ruimte kan inneem nie. Tog word 'n Zen-student aangemoedig om albei te kweek.
Sensei Sevan Ross, direkteur van die Chicago Zen Center, het verduidelik hoe geloof en twyfel saamwerk in 'n dharma-praatjie genaamd "The Distance Between Faith and Doubt." Hier is net 'n bietjie:
"Groot geloof en groot twyfel is twee ente van 'n geestelike wandelstok. Ons gryp die een einde aan die greep wat ons groot vasberadenheid aan ons gee. Ons steek in die donker borsel in op ons geestelike reis. Hierdie daad is ware geestelike praktyk Gryp die geloof aan en gaan voort met die twyfel-einde van die stok. As ons geen geloof het nie, het ons geen twyfel nie. As ons geen bepaling het nie, tel ons die stok nooit in die eerste plek op nie. "
Geloof en twyfel is veronderstel om teenoorgesteldes te wees, maar die Sensei sê: "as ons geen geloof het nie, het ons geen twyfel nie." ware geloof vereis ware twyfel; sonder twyfel is geloof nie geloof nie.
Hierdie soort geloof is nie dieselfde as sekerheid nie; dit is meer soos vertroue (shraddha). Hierdie soort twyfel gaan nie oor ontkenning en ongeloof nie. En u kan dieselfde begrip van geloof en twyfel vind by die skryf van geleerdes en mistieke mense uit ander godsdienste as u daarna kyk, al hoor ons deesdae meestal van absolutiste en dogmatisme.
Geloof en twyfel in godsdienstige sin handel oor openheid. Geloof gaan oor 'n openhartige en waagmoedige manier en nie 'n geslote, selfbeskermende manier nie. Geloof help ons om ons vrees vir pyn, hartseer en teleurstelling te oorkom en om oop te bly vir nuwe ervaring en begrip. Die ander soort geloof, wat met sekerheid gevul is, is gesluit.
Pema Chodron het gesê: "Ons kan die omstandighede in ons lewens verhard, sodat ons al hoe meer beroerd en bang raak, of dat ons ons kan versag en vriendeliker en meer openlik sal maak oor wat ons bang maak. Ons het altyd hierdie keuse." Geloof is oop vir dit wat ons bang maak.
Twyfel in godsdienstige sin erken wat nie verstaan ​​word nie. Terwyl dit aktief na begrip soek, aanvaar dit ook dat begrip nooit volmaak sal wees nie. Sommige Christelike teoloë gebruik die woord 'nederigheid' om dieselfde ding te beteken. Die ander soort twyfel, wat veroorsaak dat ons ons arms vou en verklaar dat alle godsdiens stapelbed is, is gesluit.
Zen-onderwysers praat oor 'beginner se gedagtes' en 'ken nie verstand' om 'n gedagte te beskryf wat ontvanklik is vir verwesenliking. Dit is die gedagte van geloof en twyfel. As ons geen twyfel het nie, glo ons nie. As ons geen geloof het nie, is daar geen twyfel nie.
Hierbo het ons genoem dat rigiede en onkritiese aanvaarding van dogma nie waaroor Boeddhisme gaan nie. Die Viëtnamese Zen-meester Thich Nhat Hanh sê: "Moenie afgodery oor enige leerstelling, teorie of ideologie wees nie, selfs nie Boeddhistiese nie. Boeddhistiese denkstelsels is leidende middele; dit is nie 'n absolute waarheid nie."
Maar hoewel dit nie 'n absolute waarheid is nie, is Boeddhistiese denkstelsels wonderlike leidende middele. Die geloof in Amitabha van die Suiwer Land Boeddhisme, die geloof in die Lotus Sutra van Nichiren Boeddhisme en die geloof in die gode van Tibetaanse tantra is ook so. Uiteindelik is hierdie goddelike wesens en sutras upaya, bekwame middele om ons spronge in die duister te lei, en uiteindelik is dit ons. Om net in hulle te glo of hulle te aanbid is nie die punt nie.
'N Spreuk wat toegeskryf word aan Boeddhisme, "Verkoop jou slimheid en koop verwarring. Neem die een sprong na die ander in die duisternis totdat die lig skyn." Die frase is verhelderend, maar die leiding van die leringe en die ondersteuning van die sangha gee ons 'n rigting in die donker.
Oop of toe
Die dogmatiese benadering tot godsdiens, die een wat onbetwisbare lojaliteit aan 'n absolute geloofstelsel vereis, is 'n gelooflose benadering. Hierdie benadering veroorsaak dat mense vasklou aan dogmas eerder as om 'n pad te volg. As dit tot die uiterste gevoer word, kan die dogmatikus verlore gaan binne die fantasie-gebou van fanatisme. Dit neem ons terug om van godsdiens as 'geloof' te praat. Boeddhiste praat selde van Boeddhisme as 'n 'geloof'. In plaas daarvan is dit 'n oefening. Geloof is deel van die praktyk, maar dit is ook die twyfel.
Godsdienstige Sienings : Geloof en twyfel in die Boeddhistiese tradisie © 2019. All Rights Reserved.