Featured profile - Pta_Gentleman - love2meet
Hi all. I am just an ordinary single dad looking for someone special in my life. Hope to find you out there...
Serious man looking
48 - Sasolburg, Free State
Gelukkige persoon. Hou nie van n gekla nie. Altyd positief. Hou van die buitelewe, Motorfiets ry, Visvang....
Wil net leef vir n slag
46 - City Bowl, Cape Town
47 - Pretoria (Pretoria-East), Gauteng, South Africa Een reënerige Augustus-middag in 1986 terwyl ek alleen in die motor langs die snelweg gery het, het my gedraaide gedagtes na my harte gegaan. My komende egskeiding, die finansiële mislukking van die gesondheidsklub wat ek besit het, en my onlangse aanvaarding van die feit dat ek 'n alkoholprobleem gehad het, het my voor my as beskuldig van my totale mislukking as 'n mens beskuldig. Ek was bywoon van 12-stap-vergaderings en dit het my gehelp om elke dag deur my te kry, maar diep in my het ek geglo dat die mislukking van my lewe my skuld was, en daar was geen oplossing in sig nie.
Op 'n oomblik het alles verander. My motor is van agter geslaan, terwyl my gees gelyktydig die bestuurder se syvenster verlaat het en 'n koord van die lig in die liefdevolle teenwoordigheid van God gereis het. Van bo het ek besef dat die nek van die liggaam wat myne gehad het, gebreek het en die motor wat my lyf dra, steeds vorentoe beweeg. Ek het gedink? Daar moet nog 'n impak wees om die motor te stop? en so was daar. Teen die tyd dat die ineenstorting gestop het, het ses voertuie bo-op die gebreekte kanie gelê wat my motor gewees het. Om alles uit te boei, het hierdie nekbrekende ongeluk plaasgevind op 'n pad genaamd Breakneck Hill Road!
Wat met die ware ek gebeur het - my gees - terwyl ek die hemel besoek het, was om die waardevolste gebeurtenis van my lewe te word. Ek het 'n persoonlike ervaring gehad van God se absoluut onvoorwaardelike liefde. Ek het verstaan ​​dat ek niks gedoen het om te verdien om hierdie liefde ontneem te word nie en dat die enigste klein, tydelike fout wat ek ooit gehad het op die aarde, nog 'n oomblik moes spandeer het dat ek nie liefde verdien het nie. Ek het besef dat liefde die enigste ware ding is wat in die wêreld bestaan. En sonder 'n oomblik van twyfel verdamp al die selfopgelegde hindernisse voor my eie hart in niks. In die liefdevolle teenwoordigheid van my Skepper was dit so maklik om al my aardse laste te gee. Dit was die mees natuurlike ding om te doen. My aardse laste was die gevolg van die tydelike vergeet van die onvoorwaardelike aard van God se liefde, maar in 'n flits het dit alles teruggekom. Ek het vrede geword dat alles wat in my lewe gebeur het, alle gebeure, situasies en verhoudings, deel was van God se plan om my tot liefde te bring. Alhoewel ek daardie doel vergeet het terwyl ek op die aarde was, het ek dit weer in die hemel onthou, en dit het alles verander. Ek het verstaan ​​dat my gou-tot-o-man egtig my lief gehad het al het ons 'n egskeiding gehad. Die egskeiding het nie saak gemaak nie, maar die liefde het gedoen.
Toe kry ek 'n spesiale soort bewustheid oor die aard van genesing op aarde. Ek het gegee om te verstaan ​​dat elke menslike gesondheidsprobleem, alle siektes, misvormings en gestremdhede absoluut in God se krag is om te genees. Al weet ek nie hoe dit werk nie, weet ek dat dit die waarheid is. En toe ek en God op my gebroke lyf in die verminkte motorwrak kyk, het ek 'n vraag gevra wie se antwoord ek al geweet het: "Kan jy dit selfs genees?" Die antwoord is woordeloos aan my oorgedra met so 'n lighartige tederheid: 'Natuurlik kan ek!'
Om my beter te help om hierdie waarheid te besef, het ek hierdie aardse analogie gegee: dit is makliker vir God om quadriplegie te genees as wat dit is vir 'n persoon om die stof van 'n pofbal-sampioen met 'n sagte, asem te verstrooi. Ek het geweet dit was waar, want ek het 'n voltooide produk ervaring gekry van hoe dit voel om heeltemal genees te word en weer heeltemal. Die self wat ervaar het wat hierdie genesing gevoel het, was nie my liggaam nie, maar die ware ek, my gees. Dit het so 'n vreugde en vrede en vervulling aan my gebring, terwyl dit my volle verstandelike aanvaarding van die waarheid in my gedagtes gebring het. Al wat ek sou moet doen as ek besluit het om na die aarde terug te keer, sou wees om hierdie voltooide produkervaring aan my fisiese liggaam toe te pas. In die hemel was dit baie maklik om te bereik.
Omdat ek sewe jaar lank 'n Gesertifiseerde Masseerterapeut was, toe my naaste doodservaring plaasgevind het, het ek alreeds aanvaar dat werklike genesing plaasvind, ongeag die denkbeeldige perke van fisieke gefokusde medisyne. Maar hierdie hemelse persoonlike ervaring van volle genesende krag het ver buite die wholistiese genesingsidees bereik wat ek al begryp het. Dit het my in die natuurlike wêreld van wonderwerke gebring. As gevolg daarvan sal ek nooit weer die verlamming van rugmurgbesering kan sien as 'n permanente toestand in enigiemand nie, insluitende myself.
Terwyl ek my lewe op aarde van bo af hersien het, het ek geweet dat ek nog nie klaar was nie en dat ek nog steeds soveel as Laurel Duran moes bereik. So het ek begin waak om terug te keer na my fisiese lewe. Ek het besef dat fisiese dood nie 'n werklike einde vir die werklike self is nie, maar meer soos 'n tydelike boekmerk wat jou gees se plek in die klas se klaskamer hou totdat jy gereed is om die skoolwerk te voltooi. Ek het geweet dat ek uiteindelik dieselfde kwessies en bekommernisse moes ondervind wat my so diep in die lewe bevraagteken het. Dit was maklik om dit alles te aanvaar, want ek het geweet dat, ongeag wat gebeur het, kan ek altyd op God se onvoorwaardelike liefde staatmaak om my deur te sien, om my vermoë en gewilligheid om iets op die aarde in die gesig te staar.
Weer het ek 'n vraag van God gevra, alhoewel ek die antwoord reeds ken: 'Sal jy by my bly as ek teruggaan?' Die woordlose antwoord het weereens met soveel meegevoel gekom: 'My geliefde kind Laurel, ek sal altyd by jou wees, om jou lief te hê en jou krag te gee wanneer jy dit vra. Vra nou net My en ek sal jou help. Laat dan los en vertrou. Ek sal die res doen. '
Ek was so hartlik dat ek gereageer het: "Ek weet ek kan dit doen, God! Nou weet ek dat ek enigiets met jou liefde in die gesig kan hou. Ek moet teruggaan! Ek is gereed ... maar bly by my, God. Bly by my!' En in 'n oomblik was ek terug in my heeltemal verlamde lyf.
Soos die kloue van die lewe klink van metaal sny metaal bereik my ore het ek besef dat ek omring is deur mense wat probeer om my te bereik en te help. Ek was geskok! Wat 'n gruwel was dit dat ek heeltemal nie in staat was om my lyf te beveel om uit die motor te kom nie. Toe ek uiteindelik uit die wrak was, het 'n EMT oor my gestaan ​​en gesê: "Ons gaan jou na 'n hospitaal toe bring!" Ek het net genoeg asem gehad om te antwoord: "Dankie dat jy my lewe red." Terwyl hy 'n suurstofmasker oor my neus en mond geplaas het, het ek in sy oë gekyk. Ek het die teenwoordigheid van God se liefde gesien in die medelydende oë van hierdie man wat ek nooit ontmoet het nie. Net deur in sy oë te kyk, is ek dadelik herinner aan God se belofte om my te help. Hemelse liefde op aarde het reeds begin gebeur!
Tussen oomblikke om te glo dat my liggaam se verskriklike toestand werklik was, het ek my oë toegemaak en die ware liefde van die hemel herleef. Ek het heen en weer binne-in myself gegaan en besef wat met my liggaam gebeur het, en so vinnig het ek oorgegee aan die gerief van God se liefde wat stewig in my hart geplant was. Oor en oor, soos elke tweede wat geslaag het, blyk vir ewig aan te gaan, het ek verkies om die liefde van die hemel in plaas van die pyn van die aarde te vertrou. En dit was die liefde van die hemel wat my na die hospitaal geneem het.
Oor die volgende 2 maande het ek in die hospitaal opgeneem, eers in 'n kritieke toestand in intensiewe sorg, dan in 'n gereelde hospitaalafdeling totdat ek uiteindelik by 'n rehabilitasieshospitaal aangekom het. Vanaf die oomblik toe ek in my liggaam teruggekom het, het ek begin met God te praat (bid) en na God te luister (mediteer). Dit het my voltydse beroep geword.
Voor die ongeluk was ek deeglik gefokus op die wêreld buite my, en as gevolg van skuldgevoelens was ek bang om stil te wees en binne te kyk. Ek glo dat God liefdevol die tafel van my lewe se aktiwiteite skoongemaak het sodat ek absoluut stil sou wees, niks kon doen nie, maar die liefde ontvang wat ek nodig gehad het om te genees. Sodra ek met God begin praat het, het ek ontdek dat ons verhouding net wonderlik was! My vriende en familie het ook vir my gebid.
Omdat die hospitale nie die massage terapie voorsien het nie, het ek so dringend nodig gehad, 'n liewe vriend het my daagliks masseer nadat sy haar eie volle dag by die werk afgehandel het. Saam het ons die genesingsveranderinge wat in die selle van my rugmurg plaasgevind het, bevestig. Ons het genesende sukses gesond gemaak toe sy medelye meegemaak het. (Ek het later geleer dat sy 'n heeltemal gesonde prentjie van my rugmurg op 'n witbord in haar kantoor geteken het. Sy sal elke dag na hierdie geneesde prent kyk en bevestig dat die genesing waar was.)
Terwyl daar in die hospitaal was, was daar baie dae wat frustrasie, hartseer en uiteindelik intense fisiese pyn bevat, wat my tot trane sou bring. Ek het geweier om my trane te onderdruk, en daarmee saam het ek ook geweier om enige van die emosionele of fisiese pynonderdrukkende middels wat gereeld voorgeskryf is aan rugmurgbesering pasiënte in te neem. In plaas daarvan het ek myself toegelaat om te huil sodat ek die eerlike gevoelens uit my stelsel kon vrystel en sodoende die innerlike paaie tot volle genesing skoonmaak. Ek sal my voorstel dat elke traan op 'n silwerskotelie geval het wat ek aan God sou stuur. Ek het werklik geglo dat God geduldig op my wag om hierdie bedroefde probleme op te stuur. In ruil daarvoor het ek gedink dat God gereageer het met 'Dit is goed, Laurel. Hier is ons handel: jy stuur vir my jou trane, en ek sal jou wonderwerke stuur. '
Ek het ook geweier om enige van die mediese personeel se beperkende oortuigings oor die permanensie van verlamming van rugmurgbeserings te absorbeer. My fisieke, sterk wilse gees het dikwels minagting of volstrekt vyandigheid van sommige mediese personeel ervaar wat my individuele krag beskou het as 'n bedreiging vir hul institusionele orde.
Maar omdat ek my inligting en ondersteuning van die ultieme Bron van die heelal ontvang het, het ek vas gehou aan my private selfgenesende plan. Hierdie uitdagings aan my wil het dit net versterk. Ek moet bely dat hulle my dikwels dolle hospitaal dae gekruip het! Alles wat met my gebeur het, was 'n perfekte deel van die plan.
Na 2 maande in hospitale kon ek terugkeer huis toe op my liggaam se eie krag. In 3 maande het my neurochirurg sy besorgdheid uitgespreek dat dit te gevaarlik was om vir my te dans terwyl ek die 'halo' dra wat my nek stewig in plek gehad het. Ek wou beslis nie dans nie, so hy het die halo verwyder!
Net 4 maande na die ongeluk het ek weer massapatiente geneem, maar my terapeutiese benadering het heeltemal verander. Alhoewel ek nog nie al my fyner spierfunksie herwin het nie, het pasiënte nog steeds my deur oopgesmelt. Ek het bevind dat ek geloof uitbrei aan mense wie se grootste behoeftes vir geestelike aanmoediging blyk te wees. Ek glo dat my onvoorwaardelike geloof in God se genesende krag my grootste massage-terapie-instrument geword het.
Binne 6 maande het ek 'n motor bestuur, en op 8 maande het ek elke dag begin hardloop. Gedurende my aanvanklike selfhelpproses en tot vandag toe, meer as 13 jaar nadat ek my nek gebreek het, begin ek en eindig elke dag van my lewe met 'n privaat gesprek met God. Die dank wat ek vandag nog voel, is nie verminder nie en ek is selfs meer dankbaar om vereer te word met elke geleentheid om inspanning, moed en genesing te gee aan elke hoopvolle persoon wat ek ervaar.
Vandag gaan my lewe oor die deel van die hoop en geestelike inspirasie wat my genesingsverhaal bring, en ek gebruik my geweldige fisiese vitaliteit om as 'n lewende voorbeeld van God se onbeperkte welwillendheid te dien. Ek het my wonderbaarlike genesingsverhaal met duisende mense gedeel, en die mees gevraagde vraag is 'Hoe het jy dit gedoen?' Baie eenvoudig antwoord ek: "Ek het al die liefde wat vir my gekom het, gebruik en dit aan myself en my selle gegee. Net so belangrik, enigiets wat nie aan my oorgelaat is nie, sou ek nie vir myself of my selle voed nie. "
Ek glo dit is noodsaaklik dat elke individuele pasiënt vir haarself onderskei wie en wat van haar waarde hou. Elkeen van ons het die vermoë om waardevolle waarde in elke situasie te ervaar, want dit is die teken van God se hand op aarde. Ongeag van 'n pasiënt se fisiese toestand, is in elkeen van ons 'n saad van onbeperkte selfgenesende potensiaal.
Maak nie saak wat ons persoonlike genesingstryd mag wees nie, die waarheid is dat God ons in die hande van medelye hou - altyd!
Om meer van hierdie skrywer se ervaring te lees:
"Die Blou Snoer"City Laurel Duran, CMT
Laurel Duran, CMT, is die skrywer van 'Die Blou Snoer', die wonderbaarlike verhaal van hoe sy genees het uit quadriplegia; 'Ek onthou die hemel: leer om myself te genees', 'n inspirerende klankband; en 'WISHNotes: The Workbook of Self-Healing'. 'N Gesertifiseerde Masseerterapeut sedert 1979, me. Duranteaches, die WISHNet-werkswinkel vir selfgenesing, en WISHNet vir vroue. Bel 1-800-OAK-SOUL of e-pos [EMAIL PROTECTED]om boeke, bande te bestel, en om navraag te doen oor me. Duran se gehoor-interaktiewe inspirerende aanbiedings.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Genesing Kwadriplegie n Wonderbaarlike True Story
Oorwerk, te veel, te veel, oorweldig? ...