Praatjies | Herriemerrie | Bladsy 13
Bog: Honde het nie persoonlikheid nie
Stoere katliefhebbers loop graag te koop dat katte persoonlikheid het en honde nie. Ek kan nie help om te wonder of hulle al 'n hond in die oë gekyk het nie. As jy met 'n oop gemoed na enige dier gaan kyk, gaan jy sekerlik karakter en persoonlikheid kan eien. Maar vandag sal ek by honde bly.
Ek was onlangs by Emmerentia dam in Johannesburg gewees. Baie per ongeluk daar uitgekom, maar dit was 'n hoekie wat ek nie ken nie en ek het besluit om te gaan kyk wat dit bied. Oor die algemeen was ek baie verras gewees, ten spyte van 300 bruide wat hulle foto's daar kom neem het en die gemors wat hulle volgelinge veroorsaak het.
Die ontspannings gebied was bruidloos (en gevolglik rommelloos), maar daar was honde te kies en te keur. Blykbaar is dit 'n gewilde plek om honde heen te bring. Die honde is natuurlik almal opgelei en glad nie skaam nie. Baie het nader gedraf om kennis te maak.
Daar was 'n Duitse Herdershond wat sommer sy stokkie saam gebring het. Sy eienaar wou nie meer speel nie en hy het om nie laat vermaak nie. Hy kan mos self iemand kies om sy stok te gooi. Wie kan nou die vriendelike versoek ignoreer. Ek het sy stok vir hom gegooi en hy het dit terug gebring. Nadat ons dit 'n paar keer gedoen het, raak sy pekinees boetie mos jaloers.
Met 'n groot kabaal (wat by 'n veel groter hond sou pas), kom hy op my afgestorm. Hy was duidelik nie gelukkig nie en wil duidelik sy probleem myne maak. Ek probeer naarstigtelik te dink waar het ek nogal sy kos gesteel, toe hy voor my voete neerplons. Daar kyk hy my vol afwagting aan. Ek buk toe maar af en vryf sy oortjies. Daar draf hy stertswaaiend terug na sy eienaar. Duidelik het hy net 'n bietjie liefde gesoek.
Entjie verder kom ons op twee skotse terriërs af wat al steunend en blasend agter hulle eienaars aan beur. Dit was beslis nie hulle idee om te gaan stap nie. Die eienaars is nie veel gepla met hulle proteste nie en slenter maar rustig voort. Onder 'n boom sit daar toe juis 'n familie met 'n paar labradors. Op dit punt besluit die skotties toe basta en gaan trek summier by die familie in. Heel gemaklik asof hulle daar hoort.
Hulle eienaars het hulle later geroep, maar skotties sit. As hulle familie nie hulle behoeftes in ag neem nie, daar is ander wat met graagte sal voldoen. Dit is eers toe die eienaars self onder 'n boom gaan sit, dat die twee hulle sterte lig om terug te keer na die eienaars. Praat van afpersery.
Wie reken nou nog dat honde nie persoonlikhede het nie?
Dit is geen groot ontdekking dat die mens van mooi goed hou nie. Hou is dalk effens lig gestel, gefassineer of selfs betower is dalk 'n beter woord. Dit is selde genoeg net om dit te sien, maar dit moet ervaar word en vasgevang en weergee word. So het die wonder van die natuur mense na hulle kwaste en doeke laat gryp. 'n Mooi stem word opgeneem om met miljoene ander te deel. 'n Mooi kar word teen 'n prys vir ander beskikbaar gesteel. En 'n mooi mens . . . wel, almal wil seker mooi bly of word.
Van die goed wat mense oor jare gedoen het in die naam van skoonheid, neig na rillers. Ek het al gehoor van mense wat hulle gesigte soggens met uriene afvee. Dit help glo vir 'n mooi vel. Daar is mense wat die risiko's en pyn van 'n operasie verduur, net sodat hulle beter (anders?) vertoon in 'n spieël. Hulle spuit hulleself met gif in om plooiloos voor te kom. Daar is selfs mense wat hulleself met fetusse laat inspuit. Dan praat ek nie van die narre wat net in sekere mineraal water, melk of selfs bloed bad nie.
Toegegee, nie almal gaan tot sulke uiterstes nie. Sulke uiterstes kos sakkevol geld of 'n paar honderd moorde. En les bes, dit klink te grillerig en / of simpel om die geld werd te wees. Nogtans wend die meeste mense tog 'n poging aan om so lank as hulle kan so goed as moontlik te lyk.
Dit begin seker hier in die tienerjare wanneer puisies met mag en mening beveg word. Meisies begin skeer, naels te verf en met grimering te eksperimenteer. Hare se kleur word aangepas en tot 'n kuns versorg. Later begin die vrees van plooie mens na die botteltjies towermiddels gryp. Daar kom 'n haar wat verdag silwer lyk en wat moet weg. Rondinge verskyn en hulle moet verdwyn. Megaliters water moet gedrink word en streepsakke vol vrugte en groente moet geëet word.
Kortom, Vader Tyd loop die arme mens se harde werk in sy kanon in. Sonder genade. Daar is die wat Moeder Natuur met goeie gene geseën het, maar dit hou ook maar net so lank. En dit dek nie alle aspekte nie. Oud word moet almal – dit is deel van die lewe. Mens kan maar net probeer om dit te vertraag en hoop dat dit suksesvol was. Met 'n bietjie geluk glo jy jouself. Met baie geluk glo ander jou.
Hoe keer jy die verloop van Vader Tyd? Hoe suksesvol is dit? Sal jy iets meer oorweeg as resultate gewaarborg is? Waar sal jy die streep trek?
Wat is jou idee van mooi?
Breinvasbrand: Wie het in 1961 die eerste silikoon borsimplantaat ontwikkel?
Breinlosbrand: Gerda was reg met 1961.
Werkers in en om die huis
Soos my een vriendin altyd met trots verkondig: "My only domestic quality is that I live in a house." Dit is op my ook van toepassing en as ek sonder elektrisiteit kon lewe, het ek seker in 'n grot gewoon. My belangstelling in huishoudelike take is ver ondergemiddeld. Die uitvoering van die take bly seker ook veel te wense. Ek kry dus af en toe mense in om my in en om die huis te help.
Die reëling het verlede jaar in werking getree. Ek het gevra hoeveel hulle 'n dag soek en hulle R100 gevra waartoe ek ingestem het. Dit is nou regtig nie dood sake elke 3 of 4 maande nie. Onlangs het dit by my gespook dat ek dalk vir hulle 'n verhoging moet gee. Ek het nog net daaraan gedink, toe kom die geselsie. Almal anders betaal hulle glo R120 'n dag.
My heel eerste gedagte is dat 'n 20 % verhoging belaglik is en ek het dit sommer hardop gesê. Om mee te begin het ek klaar gedink dat R100 / dag besonders groothartig is. Goed en wel, wat ook al in die tuin gedoen word, doen die tuinier. Dit behels meestal net bossies uittrek. Wat hy sommer na sy eintlike werk kom doen. Dit neem hom 3 – 4 ure, waarvoor hy 'n voldag se loon kry.
Die huiswerker moet basies die huis van voor tot agter skoonmaak. Dit klink heelwat erger as wat dit is. Om mee te begin, staan die huis nie op sy kop wanneer sy opdaag nie. Die skottelgoed is gewas en weggepak en die beddens is opgemaak. Sy hang soms wasgoed op vir my, maar sy stryk nie. Ek gee toe dat sy goed doen waaraan ek nooit sou dink nie. Sy werk gewoonlik so 6 ure – wat 'n etensbreek insluit. Ek verskaf aan haar en die tuinier middagete en koeldrank / koffie deur die dag, maar sy kan haarself help soos sy goed dink.
Teen die huidige 2012 tariewe, betaal ek hulle 27 % meer as die verwagte 8 h loon vir 'n dag (R9-85 / uur vir mense wat minder as 27 ure 'n week werk). Sal ek toestem tot R120 / dag, sal hulle meer as 50% 'n dag kry. Ek het intussen 'n bietjie navraag gedoen en dit lyk of die mense in die omgewing wel R120 'n dag betaal. R120 / dag elke paar maande sal my nie bankrot maak nie. Wat kan 'n mens in elk geval deesdae met R120 doen? Ek dink wel dat ek meer kan werk vir hulle kan vra vir 'n 20% verhoging op 'n loon wat reeds hoog is.
Nie dat ek verwag dat hulle soos slawe moet werk nie. Is dit byvoorbeeld regverdig om haar te vra om kaste reg te pak? Om hom te vra om die motorhuisvloer te was of om klippies uit die plaveisel te krap?
Wat kan 'n mens regverdig van jou werkers versoek, sonder om 'n tiran te wees?
Breinvasbrand: Wat is die loon in die platteland vir werkers wat minder as 27 uur werk?
Breinlosbrand: Olga was reg met Frans du Toit en Theuns Kruger
Ek sal nooit 'n voorstaander van Gunfree South Africa wees nie. Dit is nie dat ek 'n aanhanger van vuurwapens is nie. Ek dink net nie dat om die wettige eienaars se wapens af te neem, die geweld in Suid-Afrika sal laat afneem nie. Die onwettige wapens is die wat die chaos veroorsaak. Verder as jy iemand wil seer / dood maak, gaan jy dit met 'n teesakkie doen as niks anders beskikbaar is nie.
Buitendien, dit is mos nie die vuurwapen wat die krisis is nie. Eerder die mens wat die vuurwapen hanteer. Hanteer beteken nie noodwendig met die bedoeling om te skiet nie. En dit is geen geheim nie – mense word nie net deur vuurwapens beseer omdat daar doelbewus op hulle geskiet word nie.
Soos die vrou (24) wat haarself gister by Tukkies geskiet het. Wat presies gebeur het of wat die idee nou eintlik was, weet ek nie. Een weergawe vertel dat sy gaan sit het by haar gradeplegtigheid. Soos sy die toga om haar gevou het, het die skoot afgegaan en is sy ernstig in die maag gewond. Blykbaar van 'n geweer. Hoekom iemand 'n geweer saamsleep gradeplegtigheid toe, weet ek nie.
Dit is seker geen geheim dat vuurwapens gevaarlik is nie. Soos enige ander gevaarlike gemiddels, moet dit deur verantwoordelike mense hanteer word. As jy nie weet hoe om verantwoordelik op te tree nie, moet nie aan 'n vuurwapen raak nie. Moet sover dit moontlik is nie in die omgewing van 'n vuurwapen kom nie. Dit is tog net logies.
Mens laat tog nie 'n kleuter met 'n skêr rondhardloop nie. Net so is daar maniere om 'n mes te hanteer om seker te maak niemand word beseer nie. Gifstowwe word tog ook op 'n sekere manier hanteer om seker te maak daar is nie tragedies nie. Dieselfde geld vir vuurwapens. Wanneer dit verantwoordelik hanteer word, sal daar nie probleme wees nie.
Ongelukkig word verantwoordelikheid nie in supermarkte verkoop nie. Dit is iets wat 'n mens klein-klein moet aanleer. Die samelewing begin egter te neig om mense van verantwoordelikheid te ontneem eerder as om mense verantwoordelik te hou. Dit is seker makliker om goed af te vat as om verantwoordelikheid te leer.
Mens is met 'n gesonde verstand gebore en dit moet gebruik word. Dit is in elk geval my mening. Wat is joune?
Breinvasbrand: Wanneer is Smith & Wesson gestig?
Breinlosbrand: Olga was reg met Belle de Jour
Kinders van 'n ander aard
Elke diertjie moet 'n plesiertjie hê. Tog is die plesiertjie dikwels dekselse harde werk wat enige mens laat wonder of dit regtig die moeite werd is. Vir baie mense is 'n stokperdjie 'n kind, een wat met baie ywer en toewyding versorg en vertroetel moet word. Die uitkoms bied vir hulle 'n onbeskryflike beloning, maar iemand wat nie te veel vir die kind omgee nie wonder of dit regtig die moeite werd was.
Ek dink nou byvoorbeeld aan 'n toneel in Dennis the Menance waar die Wilsons vir jare lank die een plant versorg het. Die blom was uiteindelik reg om te blom. In die aand en net vir 'n paar sekondes. Ek sou beslis nie die moeite gedoen het vir net 'n paar sekondes nie.
Ek geniet 'n mooi tuin net soveel as 'n volgende. Dit vat egter 'n streepsak vol sweet en geduld om 'n lushof te skep. Die arbeid word egter nie beloon nie. Dit vat net soveel tyd en sweet om dit 'n lushof te hou.
Ek dink aan mense wat orgideë kweek. Ek kan seker die bonsai liefhebbers daar in gooi. Hulle plantjies vreet die helfte van hulle begroting op en driekwart van hulle tyd. Goed en wel, die eindproduk bly en die gevoel van trots sal seker vermeerder. Alles net op 'n potjie of 3?
Dan kom ons by die scrapbook-kers en die mosaiek-liefhebbers. Hulle sal altyd iets kry om mee te woel en hulle handewerk is dikwels besonders. Ek het nie eers van spoeg en plak in die kleuterskool gehou nie, wat is die kans dat ek dit vrywillig sal doen? Nul.
Soos julle kan sien is ek aan die lui kant. Ek wil die minimum moeite insit en die maksimum voordeel daaruit trek. Ek sal byvoorbeeld seëls versamel, maar as al die skaars en duur seëls nie agter my aanloop nie, gaan daar nie juis veel met die seëls gebeur nie.
Die sleutel lê seker in passie. Enige stokperdjie is tydrowend en vreet geld soos die staat. Wanneer dit egter 'n passie is en nie bloot 'n stokperdjie nie, is dit 'n bysaak. Wat vir een na 'n vermorsing van geld en energie lyk, is vir 'n ander amper soos asem haal. Niemand gee tog om om geld te mors op iets wat hulle geniet nie.
Watter stokperdjies put jou uit net om daaraan te dink? Watter stokperdjies kan jy nie genoeg van kry nie?