Hoe propaganda kan gebruik word om 'n politieke agenda te bevorder
Propaganda is op sy mees basiese basis bevooroordeeld of misleidende inligting wat via een of ander vorm van massamedia versprei word, met die doel om 'n politieke agenda of standpunt te bevorder. Propaganda is doelbewus nie objektief nie en is gewoonlik deel van 'n groter sielkundige veldtog om mense na 'n spesifieke opinie te beïnvloed. Dit kan dalk leuens of meer subtiele wanvoorligting en sensuur insluit.
Propaganda werk deur aan te teken in emosies deur beelde, slagspreuke en 'n selektiewe gebruik van inligting, of beheer en sensuur van die feite.
Dit geld veral as propaganda aangewend word deur 'n regering wat die media beheer deur sensuur of een wat mediaverkope besit en bedryf, soos in die voormalige Sowjet-Unie.
Die verskil tussen propaganda en gewone ou gerugte is dat propaganda daarop gemik is, gewoonlik met 'n georganiseerde, befondsde veldtog. Moderne politieke reklame, veral aanval advertensies wat 'n negatiewe indruk skep oor 'n kandidaat, kan onder die kategorie propaganda val (hoewel sulke advertensies oor die algemeen beskou word as minder sinister as staatsgeborgde propaganda).
Bekende voorbeelde van propaganda
Die mees voor die hand liggend voorbeelde van propaganda gebeur tydens oorloë wanneer regerings hul mense teen 'n gemeenskaplike vyand probeer versamel. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het ek en die Tweede Wêreldoorlog plakkate wat die vyand as kwaad uitbeeld, algemeen gebruik.
Hierdie tegniek is belangrik beskou, nie net om die openbare mening te wen nie, maar om soldate te oortuig om te veg in dikwels bloedige gevegte.
Of sulke propaganda negatiewe gevolge op die langtermyn gehad het, is nog steeds aan die orde. Afwykende byname is aan albei wêreldoorloë aan vyande gegee, en plakkate het die Japannese en Duitse soldate gelyk aan rotte of monsters.
Gedurende die Koue Oorlog het beide die Sowjet-Unie en die Verenigde State propaganda teen mekaar gebruik om te probeer om hul eie mense te oortuig en aan die ander kant van wie reg en verkeerd was.
In Fidel Castro se Kuba was propaganda algemeen soos hy Cubaanse gehelp het om Kommunisme te omhels.
Nie-regerings gebruik van propaganda
Dit is egter nie altyd 'n staat of instelling wat propaganda gebruik nie.
Korporasies, nie-winsgewende en politieke veldtogte sal tegnieke gebruik wat baie soortgelyk is aan propaganda om aandelepryse of marktoestande te beïnvloed, om 'n stuk wetgewing te bevorder of om 'n mededingende kandidaat te laat lyk.
Dit kan so eenvoudig wees om 'n gerugte oor 'n mededingende maatskappy te sirkuleer of om 'n politieke kandidaat te mislei. Selfs as die inligting onwaar is, as 'n nuusaanslag die wind van 'n gerug kry en begin om vrae te vra, kan dit moeilik wees om die klok te onttrek, soos die spreekwoord sê.
As 'n leier of politikus, veral die president, 'n misleidende of negatiewe opmerking oor 'n maatskappy of 'n persoon maak, kan dit ook die invloed van die openbare opinie in 'n sekere rigting tot gevolg hê.
Propaganda en Valse Nuus
Propaganda het 'n hele nuwe twist aangewakker met die opkoms van sogenaamde valse nuuswebwerwe. Uitgewers wat advertensie-inkomste soek deur bladsye, sal misleidende of onvanpaste "nuus" artikels skep met sensasionele of kontroversiële opskrifte. Sodra hierdie artikels begin loop op sosiale media-platforms, kan dit baie moeilik wees om dit te verifieer of te verwerp.