My dogter is ouer en het 'n nuwe bed. Kom ons kyk of hy slaap! - Inligting - 2021
'N Vriendin vertel my dat haar twee-jarige dogter, Sara, nou 'n nuwe bed het. Dit is algemeen wanneer kinders hierdie ouderdom bereik, dat ons, ouers, hierdie stadium as 'n goeie verskoning gebruik om hulle van wieg na bed te skuif. Baie van ons doen dit met die hoop dat die kleintjie 'n stap verder sal gaan in die stadiums van sy ontwikkeling, en voel dat hy iets "ouer" doen, en dat hy voortaan nie meer 'n baba is nie en daarom moet wees meer toegewyd om alleen aan die slaap te raak Hoe om dit te bereik?
Baie ouers weet nie meer wat hulle moet doen om hul kinders alleen in hul bed en in hul kamer te laat slaap nie, en indien moontlik die hele nag. Dit sou te veel gevra word? Hulle moedig hulle in elk geval aan en sê: "Hoe oud is jy! Jy is nie meer 'n baba nie! Kyk wat 'n lekker volwasse bed!" o In so 'n bed kan jy net mooi drome hê! Daar is ouers wat 'n mooi nuwe laken koop, 'n paar slaap "metgeselle" soos opgestopte diere of poppe ... alles om te sien of hul kind opbeur en eens en vir altyd slaap ... alleen.
Om 'n baba van die wieg en in sommige gevalle van die ouers se bed na die bed te verander, lyk eenvoudig, maar diegene wat hierdie ervaring al deurgemaak het, sien dit miskien nie so eenvoudig nie. Met my dogter, haar pa en ek het ons baie tegnieke gebruik. Uiteindelik het ons daarin geslaag, hoewel dit glad nie maklik was nie. Ons het vir haar die bed met sy reling gekoop om te verhoed dat sy val, 'n teddiebeer waaraan ons die naam van droom gegee het. In slaapklere, ook nuut, het my dogter gaan slaap. Natuurlik het sy my gevra om 'n rukkie by haar te bly, en ek het. Ons het 'n bietjie gesels, ek het haar 'n storie vertel, ek het die lamp op haar gesit, sy het haar "droom" gevang, ek het haar baie soene gegee en na 'n rukkie het sy aan die slaap geraak. Ek het gegaan en asemgehaal.
Op hierdie oomblik lyk dit asof ons vergeet om asem te haal ... Dit het gelyk asof alles gewerk het tot skielik, toe daar stilte in die huis geheers het, van my bed af hoor ek my dogter sê: "Ma, kom." Aangesien ek nog nooit 'n voorstander was van metodes wat ons dwing om kinders te laat huil totdat hulle aan die slaap geraak het nie, het ek vertrek. Sy het vir my gesê dat sy nie slaperig is nie, en dat sy wil hê dat ek daar by haar moet wees. Wel, ek het haar 'n massering gegee, 'n geliefde, en toe sy aan die slaap geraak het, het ek op die tone gegaan, en so een en baie nag.
Hierdie roetine het 'n paar weke geduur totdat ek op 'n dag besluit het om 'n ooreenkoms met my dogter aan te gaan. Daardie een aand ja en 'n ander nee, sou ek by haar slaap. Ek het vir haar 'n madeliefie gekoop, ons het dit in 'n vaas gesit en vir haar gesê dat ons dit sal stroop en dat ons met elke blomblaar wat ons verwyder, 'n bevel sal moet aanneem: "Ek raak alleen aan die slaap" en "Ek slaap nie alleen nie" . Natuurlik het ek al bereken dat die laaste blomblaar van die madeliefie sou wees: "Ek slaap alleen." Wel, my dogter, wat nog altyd so vasberade was, het dit na die letter geneem.
Dit is hoe sy, bietjie vir bietjie, gewoond geraak het om alleen in haar bed te slaap. Vra my nie hoekom nie, maar die feit is dat ons daarmee die spyker op die kop geslaan het! En dit was nie nodig om meer as een madeliefie te stroop nie.
U kan meer artikels lees soos My dogter is ouer en het 'n nuwe bed. Kom ons kyk of hy slaap!, in die kategorie kinderslaap op die terrein.