AfriForum se strategieë om skokresultate oor onderwys in Suid-Afrika aan te pak - AfriForum
◀ Sewe belangrike feite oor migrasie
Besigheidsbytjies-entrepreneurskompetisie: Ons gesels met plaaslike entrepreneurs wat laerskoolleerders inspireer ▶
AfriForum se strategieë om skokresultate oor onderwys in Suid-Afrika aan te pak
Julie 3, 2019 deur Alana Bailey
In Februarie vanjaar is met groot gewag aangekondig dat die grootste deel van die Suid-Afrikaanse begroting aan onderwys spandeer gaan word. Dit sluit in dat R262.4 miljard aan basiese onderrig (met ander woorde onderrig op skoolvlak) toegeken is. Dit is een van die grootste bedrae wat wêreldwyd uit ’n nasionale begroting aan onderwys spandeer word.
Met ewe groot gejubel word die matriekuitslae jaarliks aangekondig. In 2018 was die slaagsyfer sogenaamd 78.2%, weer eens ’n “verbeterde” prestasie in vergelyking met die voorafgaande jaar, maar die 48% leerlinge wat tussen Graad 10 en Graad 12 uit die skoolstelsel verdwyn het, word nie bygetel wanneer die slaagsyfer bepaal word nie.
Die Progress in International Reading Literacy Study (PIRLS) van 2016 het bevind dat Suid-Afrika laaste kom uit die vyftig lande wie se skole beoordeel is. Die gevolgtrekking was dat kinders se lees- en lees met begripsvermoë grotendeels ontbreek. Die vorige PIRLS-studie het in 2011 plaasgevind en in die studie van 2016 is bevind dat leespunte sedert 2011 nog nie in die land verbeter het nie.
Die minister van Basiese Onderwys, Angie Motshekga, se reaksie daarop is dat die bevindings niks nuuts onthul nie, maar darem handig is as maatstaf vir toekomstige verbetering – ‘n niksseggende reaksie op sulke skokkende syfers dat sy eintlik om verskoning moes vra en moes bedank as sy verantwoordelikheid vir die toestand wou aanvaar.
4% van die onderwysers voel in staat om hulle klasse te beheer;
Net 53.7% voel genoegsaam voorbereid om inlingtings- en kommunikasietegnologie vir onderrig in te span;
Sowat 67% van die onderwysers voel in staat om multikulturele klasgroepe te onderrig;
Wat die hoeveelheid klastyd aanbetref, lyk die toekoms maar duister as LUR Lesufi nou nog ook laerskole se prestasie moet meet. Dit klink kommerwekkend baie na nog verslae en administrasie. Om die administrasie te verminder, behoort ’n dringende prioriteit van die onderwysdepartement op alle vlakke te wees, maar die minister gee ook geen aanduiding dat dit die geval is nie.
In onderwyskringe hoor ons al jare lank hoe ingrypend die sluiting van onderwyskolleges na 1994 die lewering van deeglik opgeleide onderwysers geknou het. Dit is daarom ook geen verrassing dat die onderwyskorps volgens bogenoemde syfers verouder en minder roepingsgedrewe is nie.
Soos reeds aangedui, is daar ook weinig begrip vir die noodsaak van kleiner klasse om gehalte onderrig te bevorder – dit beleef AfriForum eerstehands waar ons nou al jare in ’n regstryd gewikkel is om vir ’n gemeenskap in KwaZulu-Natal ’n skool te kry wat deur die onderwysdepartement beloof is, maar nooit gelewer is nie.
Ons pas byvoorbeeld deurentyd druk op alle maniere ‒ van gesprekke tot regsaksie – toe om klasgroottes te bestuur en moedertaalonderrig te beskerm en bevorder.
Veiligheid van skole word beskerm deur die gids en ouditproses wat AfriForum se veiligheidskenners saam met skole onderneem om hulle paraatheid vir enige noodsituasies, ook wat geweldpleging, vandalisme en ander misdade aanbetref, te bepaal en op te skerp.
Ons versprei gereeld boeke aan minderbevoorregte skole om hulle biblioteke te help uitbou.
Navorsing soos die TALIS-verslag is rede tot kommer, maar nie rede tot moedeloosheid nie. Die realiteit is dat die staat se onderwysinstellings so wanfunksioneel geword het, dat dit nie met die welstand van ons kinders vertrou kan word nie. Deur egter self verantwoordelikheid te aanvaar, kan ons verseker dat die jeug van vandag nasionaal en internasionaal net so goed kan presteer as die kinders van enige ander land wat aan peilings deelneem.