Wat is u verhaal?
Daar wag magies om geopenbaar te word ...
As u 'n draaiboek sou skryf wat omskep is in die film van u lewe, sou dit 'n komedie, 'n misterie-riller, 'n adrenale pompavontuur, 'n insiggewende dokumentêr, 'n snooze-fest, 'n gruwelfilm ... wees? As ons so aan ons lewens dink en dan nadink oor hoekom films vermaaklik of vervelig of leersaam is, is daar leidrade oor hoe om 'n aangenamer en sinvoller lewe te leef.
Interessant genoeg is dat byna alle films liefdesverhale is. Selfs in die wonderlikste wetenskaplike avonture is daar 'n 'liefdesbelang' en uiteindelik 'n soort resolusie wat 'n verdiepte verbinding behels. Twee mense kruis die hel in, wat dikwels ernstige uitdagings met mekaar insluit, om uiteindelik in die een of ander weergawe van die "hemel" te kom. Rol krediete.
Dus, wie is jou Minnaar in jou lewensverhaal?
Kom ons speel 'n mind game. Stel jou voor dat jou geliefde ... jouself is! En stel jou voor dat jou lewensverhaal 'n reis van groeiende intimiteit ... met jouself volg. Diegene van ons wat in 'n gimnasium oefen, verstaan ​​waarskynlik dat die opbou van spiermassa vernietiging en herskepping behels. Ons skeur, dan bou ons op. Ons kan ook verstaan ​​dat dieselfde in verhoudings gebeur, veral in die nabye. Ons stryd maak ons ​​sterker ... as ons daar inhang. As ons saam ons "work outs" voltooi sonder om op te gee.
Wat van die uitdagings wat ons met onsself teëkom? My ervaring is dat die meeste van ons die moeilikste is vir 'my'. Agter die voorkant van 'n glimlaggende ete-maat, iemand aan 'n lessenaar of aan die telefoon, selfs daardie liggaam wat die hele nag langs iemand anders is, kom daar 'n geheime fabriek van voortdurende skeur. En helaas, sonder die nodige opbou.
Lei? Namate die jare verloop, raak ons ​​al hoe meer negatief oor onsself. Met meer tyd aan ons hande, kan ons onsself verloor in berouvolle nadenke oor woulda coulda shoulda: 'As ek dit net gedoen het, sou ek dit net nie gedoen het nie, waarom doen ek altyd doen dit, hoekom doen ek nooit doen dit..?"
Stel u voor dat u dit op die groot skerm sien? Watter soort film sou dit maak? Ek waarborg dit sou nie gewild wees nie. Wie wil die soort grafiese herinnering aan jou eie jammerte interne toestand sien? Nee, ons wil na 'n beter plek ontsnap, ons probleme vergeet, 'n ander wêreld beleef.
OK. Voortgaan met hierdie metafoor, laat ons die oorspronklike vraag weer vra en êrens konstruktief daarmee gaan: "Wat is u storie?" Vergeet van u werklike lewe vir 'n oomblik en skuif na u verbeelding. Maak asof u 'n skrywer is en 'n nuwe boek oorweeg. Die bladsy is leeg. Natuurlik, u het 'n leeftyd se ervaring om te put uit, maar u kan alles skryf wat u wil hê. Die enigste beperking is u eie verbeelding.
Ek is nou die skrywer, so ek gaan dit doen en ek sal die proses met jou deel. U kan later op u eie oefen.
I am 'n skrywer, natuurlik, en ek was al dekades lank, so ek het 'n paar truuks oor die handel geleer. Die eerste is om aan die einde te begin. Hoekom? Want as u nie weet waarheen u oppad is nie, hoe kan u dan besluite neem wat u daarheen sou neem? Dus, in hierdie geval, met die hand in die hand (eintlik met die vingers oor die sleutelbord) besluit ek dat my bestemming 'totale selfliefde' is.
Daar is iets anders net so belangrik vir suksesvolle verhaalnavigasie: om te weet waarvandaan jou held begin. Die beste verhale gebruik 'n 'storiegaping', 'n kloof tussen waar die ster is en waar hulle sal beland.
Hier is my hoofkarakter: gebore met groot drome, het 'n klein lewe geleef. Gedink ek sou die wêreld verander, die wêreld het my verander. Besef dat ek sal sterf sonder om 1% van wat ek gedink het ek sou doen. Gevul met spyt.
Watter soort storie wil ek hê?
Vervolgens, watter soort verhaal wil ek hê dit moet wees? Dit kan wonderlik wees, 'n diep donker duik in sielkundige oorlogvoering wat lesers / kykers aanmoedig om na hulself te kyk. Immers, soos Sokrates gesê het: 'Die onondersoekte lewe is nie die moeite werd om te lewe nie.' Ja, ek kon dit skryf. Maar op hierdie oomblik, Dinsdagoggend om 6:39, lyk dit vir my te swaar. Ek is die skrywer, ek moet kies, so ek dink ek sal 'n ander verhaal skryf.
Hoe gaan dit met 'n vermaaklike borrel met 'n sluwe karakter wat deur 'n fassinerende reeks mishandeling vashaak wat op die een of ander manier op die ou end altyd goed blyk en in die proses ontdek hoe hy homself moet liefhê?
Dit klink vir my baie meer aangenaam!
U is die skrywer van u eie lewensverhaal!
Stel vas waarheen jy wil gaan en waarheen jy begin. En geniet hierdie gedagte: "My lewe is nog nie verby nie, ek moet dit opmaak soos ek wil, en die beste wat nog moet kom!"
Hoe kan u weet dat dit waar is? Omdat jy die skrywer van jou eie lewensverhaal is! Volgende les: hoe om die verhaal te skryf.
Alle verhale handel oor verhoudings. En almal is liefdesverhale op die een of ander manier.
In hierdie les gaan ons eksperimenteer in die kwantumveld van verbeelding, wat sommige die 'verbeelde' wêreld noem, met 'n oënskynlik onwaarskynlike verhouding, die een tussen liefde en dood.
Dus, die basiese beginsels: liefde wat ons wil hê, ons dood nie. Hoe liefde ons ook al ervaar, en ervaring is dat dit registreer as positief. Die dood, op watter manier ons ook al daaraan gedink het, verskyn as negatief. Ons wil graag meer liefde hê en ons verkies om die dood so lank as moontlik af te weer, baie dankie.
Wat is verkeerd met hierdie prent?
Laat ons nou 'n vreemde vraag stel: wat as liefde en dood met mekaar verbind word? As dit op een of ander geheimsinnige manier is, dan word dit duidelik dat ons positiewe / negatiewe, goeie / slegte, meer gesindhede oor liefde en dood wegbly, 'n fundamentele en aanhoudende konflik openbaar.
Kom ons ondersoek hierdie twee komponente van ons eksperiment. Eerste liefde.
Wat is liefde? Die meeste mense dink onmiddellik aan romanse, seks, en twee mense (of meer). Ons brei deesdae ons konsepte oor geslag uit en ons begrip van die manlike / vroulike dinamiek word van swart en wit na 'n reënboog verbreed. Almal van ons het manlike en vroulike aspekte; wat dominant is in elkeen van ons en hoe hulle saamsmelt, is uniek. Wat duidelik word, is dat elke verhouding wat ons met 'n ander persoon het, net so uniek is soos elke individu op hul eie. Dit is vordering!
Ons ervaar dus liefde in ons verhoudings met mekaar, soms as romanse, soms seks insluitend, maar altyd in vriendskap. Wat van die verhouding wat ons met onsself het? Selfliefde is 'n kwessie van die meeste van ons en die onvriendelike oordele wat ons teenoor onsself uitoefen, verskyn altyd hoe ons mekaar behandel. As ons leer om onsself te aanvaar en lief te hê, ontdek ons ​​meer gemak en vreugde in ons verhouding met ander.
Hier is die rede. Net soos dit algemeen bekend is dat elke karakter wat in ons drome verskyn, 'n aspek van onsself simboliseer, is dit ook waar van ons verhoudings. Elke persoon vertoon 'n projeksie van iets wat in ons ontstaan.
Aangesien ons almal tegelyk doen, raak dit ingewikkeld!
As ons 'n ander oomblik op selfliefde konsentreer, kan ons hierdie uitdagende vraag vra: "Wie is lief vir wie?" Wat natuurlik onvermydelik 'n ander, meer bekende vraag ontlok: "Wie is ek?"
Hoe gaan dit met 'n identiteit: 'Ek is lief'
"Ek is liefde." Lees die drie woorde 'n paar keer om die betekenis deur u begrip te laat eggo. "Ek is liefde." Dit beteken dat ek nie net 'n seun, 'n vader, 'n skrywer, 'n werktuigkundige of 'n onderwyser is nie. Ek is nie primêr bekommerd, optimisties, bang of gelukkig nie. Ek is nie eers 'n rol of 'n emosionele toestand nie. Eerstens is ek liefde.
"Ek is liefde."
As liefde, wat nie 'n ding of 'n persoon is nie, maar 'n krag, vloei ek deur die rolle wat ek speel en verskyn as die emosionele toestande wat ek ervaar. Laat ons die gedagte nog 'n paar oomblikke hou terwyl ons die tweede element ondersoek: die dood.
Die dood is die einde van ons lewens in hierdie menslike liggame. Of dit ook die einde van my is of nie, en u kan slegs persoonlik beantwoord word as ons tyd aanbreek. Sommige wat teruggekeer het uit die bysterfte-ervarings, praat en skryf oor 'n tonnel van lig, ontmoet hul gids en skakel weer met hul sielestam. Maar breinwetenskaplikes dring daarop aan dat dit net fantasieë, hallusinasies wat veroorsaak word deur chemie. Wie weet? Ek sal, en so ook jy, op die oomblik van die dood.
Laastens, wat is die moontlike verhouding tussen liefde en dood?
Wat as die dood 'n uitbreiding van liefde is deur bevryding van die beperkte ervaring in 'n menslike liggaam? En omdat die dood net so natuurlik en onvermydelik is soos geboorte, wat as die dood nie iets is wat moet vermy word nie, maar iets om na te dink, op dieselfde manier as wat ons 'n geboorte vier?
Dit gaan immers gebeur. Waarom nie dit aanvaar nie? En waarom sien u nie daarna uit nie? Ons sal agterkom wat aan die ander kant is. Dit klink opwindend!
Ek het onlangs gelees van 'n onderwyser vir persoonlike ontwikkeling wat hieroor praat. Sy is veroordeel omdat sy selfmoord aangemoedig het. Ek het haar werk bestudeer. Sy doen presies die teenoorgestelde, en ook ek. Maar sy word fel gekritiseer. Natuurlik, omdat die dood 'n taboe-onderwerp is en elkeen wat dit waag om daaroor te praat, word 'n voorspelling vir die vrees wat ontstaan ​​by die wat hulle demoniseer.
Hier is 'n verklaring om hierdie eksperiment op te doen. Aanvaar dit vir jouself, al dan nie. Maak u eie op. Maar oorweeg op een of ander manier om by my aan te sluit om liefde en dood weer te konseptualiseer en hul verhouding te omhels. Dit is die einde van ons verhaal en hoe meer ons dit weet, hoe beter bereid is ons om 'n wonderlike, liefdevolle lewensverhaal te skryf.
Ek is liefde. Jy is ook.
Liefde sterf nooit. Liefde is nooit gebore nie.
Liefde is die ewige krag wat die heelal bestuur.
Ek ervaar die liefde wat ek is in 'n menslike liggaam.
Dit is 'n wonderlike ervaring.
As ek sterf, as u sterf, word ons bevry tot 'n uitgebreide ervaring van Liefde, hoofstad L.
Ons kan nie daardie oomblik haas nie, want lewe en dood
is onlosmaaklik verweef. Ons oomblik van dood sal aanbreek
in die natuurlike seisoene van ons lewe.
Wees lief vir jou dood en sterf uit liefde.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Lewe buite die kinderjare se einde: die mensdom begin 'n splinternuwe hoofstuk