Vergeet die bestemming, fokus op die reis - Versamelings
'Elke grap,' volgens my vrou, "het 'n element van grap daarin." Die eerste keer dat ek dit gehoor het, het ek gedink dat sy die idee verwar het. Haar aanleiding tot Engels kan soms redelik oorspronklik wees. 'U bedoel, 'n element van waarheid,' het ek gesê en haar saggies reggestel.
'Nee, 'n deel van die grap,' antwoord sy en hou my geduldig aan.
Ek het lankal na haar kant toe gekom. Aan die basis van elke grap is 'n waarheidsbelaaide waarheid, 'n verborge werklikheid wat hulle die stoot gee. As 'n waarheid skielik bars, lag ons vir die onverwagte BOING wat dit maak. Nadat die gloed van humor vervaag het, word die ongemerkte waarheid bekend, en is die vreugde nou in die vertelling - deur die verrassing aan ander te bied.
Daar is 'n ou voering waarvan die grap al lankal uitgebrand het:
V: Waarom het die bergklimmer die berg geklim?
A: Omdat dit daar is.
Met die eerste oogopslag lyk dit nie na die waarheid nie, en die grap is veral op die luisteraar in hul hoop op 'n redelike antwoord. Maar dit is wat in die geheim die haak lok (en die lente spoel): dit is 'n kwaai vraag. Waarom sou iemand op 'n berg klim? Het iemand al met 'n rede vorendag gekom wat selfs bevredigend is?
Die neem van die risiko
Die man wat met hierdie opmerking vorendag gekom het, vind dit ook nie baie bevredigend nie. George Mallory was lid van drie ekspedisies wat probeer het om die berg Everest af te skaal; ondanks groot gevaar en die verlies van verskeie makkers, het hy en ander volgehou. Dit is onbekend of hy ooit die hoogtepunt bereik het; sy liggaam is in 1999 gevind, 75 jaar nadat hy op die noordoosterif verdwyn het.
Waarom sou iemand op 'n berg klim? Het iemand al met 'n rede vorendag gekom wat selfs bevredigend is?
Toe herhaaldelik deur verslaggewers gevra word waarom die byna onmoontlike instemming vir hom nodig was, het Mallory nie eens onthou dat hy sy nou beroemde antwoord gegee het nie, 'n afdanking van 'n vraag wat hy as dwaas beskou het:
'Omdat dit daar is.'
Die meeste van ons is betrokke by een of ander geliefde handelsmerk, maar die redes waarom dit onverklaarbaar is. As die klim van Everest uitslag lyk, hoofsaaklik as gevolg van buitensporige risiko sonder oënskynlike terugkeer, dan is die avontuur self verdag.
U mag ook vra: 'Waarom het die reisiger gedurende die hoogseisoen na Rome vertrek?' Of selfs: "Waarom die huis verlaat?" Of: 'Waarom lewe, as jy seergemaak kan word?' Hoekom probeer? Waarom risiko?
Risiko is nie gemaklik nie. Dit is moeilik, uitputtend, onaangenaam en in sommige gevalle heeltemal slordig. As 'n finansiële belegging, is avontuur onderaan die lys. Die beloning daarvan het geen handelswaarde nie; sy belofte is onbetroubaar.
Vir iemand wat nie die behoefte verstaan ​​nie, is daar geen voldoende antwoord nie. Avontuur kan nie altyd gerasionaliseer word nie, want avontuur is irrasioneel sonder sigbare wins.
Fokus op die reis
Die gees van avontuur is 'n oefening in nuuskierigheid bo wesenlike gewin - die regte prys is nie net om die doel te bereik nie, maar om deel te neem aan die ervaring.
Vir 'n avonturier is die rede vir die strewe vanselfsprekend: daar is geen ander manier nie. Want dit is daar.
Avontuur bied 'n poort na 'n ervaring buite ons eie, iets wat nie deur 'n ander aangehaal kan word nie. Dit moet gedoen word om bekend te wees.
Die eintlike doel van risiko is om te groei - om 'n avonturier in kontak te bring met hul beperkings om dit te oorskry. Hoe kan ek deur die hek gaan? Watter ervaring wag daar? Wie is ek aan die ander kant?
Wat 'n grap verberg, is om iets te vinnig as vanselfsprekend te aanvaar. In hierdie geval word aanvaar dat geluk dieselfde is as rus. As geluk gedefinieër word as 'vryheid van moeite', word enige inspanning as 'n vyand gesien; hoe klein ook al, die behoefte moet versmoor of afgelei word om hierdie weergawe van 'geluk' te behou.
Gevolglik spandeer baie mense hul lewens in hierdie 'strewe na geluk', wat meer gereeld lyk as 'n 'ontvlugting van vertroosting'.
As die produk die plek van die proses inneem, bestaan ​​ons bloot in plaas van om te leef. Dit is 'n skuif van 'Ek wil iets hê om te eet' na 'Ek wil ewige tevredenheid hê - om nooit weer honger te voel nie.' So gesien, is enige begeerte agteruit en onnodig. Die verwarring wat deur hierdie houding veroorsaak word, het nie net tot 'n samelewing van losstaande bestaan ​​gelei nie, maar dreig om wêreldwye hulpbronne in onbeperkte verbruik uit te put.
Dit kan wees dat hierdie vooruitsigte 'n groter grap is as die eerste, maar selfs minder snaaks.
Om te leef of te bestaan
As die bestemming meer klem plaas as die reis, moet daar erken word dat die bestemming is bestaan ​​nie heeltemal nie.
Dit is slegs 'n oorsig om terug te kyk na die werklike bron van betekenis - die ervaring van die reis. In dieselfde opsig is geluk 'n proses wat nie verwerp nie, maar eerder die behoefte omhels. Alhoewel dit op 'n groot afstand of selfs 'n vertikale opgang is, kan daar nie direk na geluk gesoek word nie.
Dit kom as 'n sekondêre resultaat van die vind van betekenis in die poging self. Dit lyk asof die kuns van avontuur - van die lewe self - rus in die bemiddelende handelinge van persoonlike uitdrukking wat dit saamstel. Dit is minder die aankoms, meer die beweging binne - die keuse van risiko's wat die beste van toepassing is op wie ons is.
Dit is 'n sentiment wat Mallory in sy eie lewe getoon het; in 'n artikel oor 'n onlangse Alpynse klim het hy die vraag gevra: 'Het ons 'n vyand oorwin'? ' Sy antwoord: 'Niemand anders as onsself nie.' Dit is die waarheid agter die grap.
Ek is voortdurend verbaas oor wat my vrou my kan leer: soms deur 'n grap, of deur dit wat skyn deur die prismas van kultuur en haar eie aard. Ek leer dat dit baie makliker is om eenvoudig met haar saam te stem oor die meeste dinge - dit is nie so moeilik om so te klim nie.
Ek begin dit uiteindelik regkry.
F. Daniel Harbecke (noem hom net Daniel, die F is 'n familie-ding) werk tans aan 'A Philosophy of Travel', wat reis as 'n metafoor vir die sinvolle lewenservaring beskou. Daniel het in Europa, Suid-Amerika en Asië gewoon en probeer sy tony leefstyl in Sweet Home Chicago finansier.