Geen toerisme, geen COVID, maar uiteindelik gratis: die Republiek van Nauru
Tuis » Nuutste nuus » Brekende internasionale nuus » Nauru Breaking News » Geen toerisme, geen COVID, maar uiteindelik gratis: die Republiek van Nauru
Brekende internasionale nuus • Kultuur • Regering Nuus • Gesondheid Nuus • Nauru Breaking News • Nuus • Mense • Reisbestemming-opdatering • Reisdraadnuus • Neigings Nou
Daar is nie baie plekke oor in hierdie wêreld nie, waar COVID nog nie 'n probleem was nie, en sonder COVID. Een daarvan is die eilandrepubliek Nauru.
Nauru bly onbeduidend vir internasionale toerisme.
Nauru is 'n klein eiland en 'n onafhanklike land noordoos van Australië. Dit is 42 kilometer suid van die ewenaar geleë, en 'n koraalrif omring die hele eiland met stippels.
Bevolking-ongeveer 10,000 1,000, insluitend 'n nie-Nauruaanse bevolking van ongeveer. XNUMX XNUMX
Daar is geen gevalle van koronavirus in die land nie, maar die Amerikaanse regering beveel aan om ingeënt te word wanneer hulle na Nauru reis
As u wêreldstatistieke oor Coronavirus opspoor, ontbreek altyd een onafhanklike land. Hierdie land is die Republiek van Nauru. Nauru is 'n eilandrepubliek in die Suidelike Stille Oseaan
Die mense van Nauru bestaan ​​uit 12 stamme, soos gesimboliseer deur die 12-puntige ster op die Nauru-vlag, en word vermoedelik 'n mengsel van Mikronesiese, Polinesiese en Melanesiese afkoms. Hul moedertaal is Nauruaans, maar Engels word wyd gepraat, aangesien dit vir regerings- en kommersiële doeleindes gebruik word. Elke stam het sy eie hoof.
Die Nauru -vlag is baie eenvoudig en eenvoudig, met die kleure Marineblou, Geel en Wit. Elkeen van die kleure het betekenis. Die Marineblou verteenwoordig die see rondom Nauru. Die geel streep is in die middel van die ewenaar, want Nauru is reg langs die ewenaar en daarom is Nauru baie warm. Die wit 12 -puntige ster staan ​​vir die 12 stamme van die mense van Nauru.
Daarom is die Nauruaanse vlag so ingekleur.
Die hervatting van die ontginning en uitvoer van fosfaat in 2005 het Nauru se ekonomie 'n broodnodige hupstoot gegee. Die sekondêre neerslae van fosfaat het 'n geskatte oorblywende leeftyd van ongeveer 30 jaar.
'N Ryk fosfaatafval is in 1900 ontdek en in 1907 het die Pacific Phosphate Company die eerste besending fosfaat na Australië gestuur. Tot vandag toe het fosfaatmynbou die belangrikste bron van ekonomiese inkomste van Nauru gebly.
Die 31ste Januarie is onafhanklikheidsdag (terugkeer van Truk -herdenking)
Hierdie nasionale dag word gevier deur die regering en organiseer speletjies en koorkompetisies vir die verskillende regeringsdepartemente en instrumente. Daar word ook 'n banket gehou vir jongmense (meestal oorlewendes van Truk)
Die 17de Mei is Grondwetdag
Hierdie dag word gevier deur die hele eiland met 'n baan- en veldwedstryd tussen die 5 kiesafdelings.
Die 1ste Julie is NPC/RONPhos -oorhandiging
Nauru Phosphate Corporation het fosfaatmynbou en skeepsvaart op Nauru oorgeneem nadat dit by die Britse fosfaatkommissie gekoop is. Toe het RONPhos in 2008 by NPC oorgeneem.
Die 26ste Oktober is ANGAM -dag
Angam beteken om huis toe te kom. Hierdie nasionale dag herdenk die terugkeer van die Nauruan -mense van die rand van uitsterwing. Elke gemeenskap organiseer gewoonlik sy eie feeste, aangesien hierdie dag gewoonlik saam met familie en geliefdes gevier word.
As 'n kind gebore word, erf hy die stam van hul moeder se kant af. Kleredrag vir elke stam is anders, wat help om elke individu te identifiseer.
Lys van die 12 Nauru -stamme:
Eamwit - slang/paling, skelm, glad, goed in leuens en kopieermasjiene van style.
Eamwitmwit - krieket/insek, tevergeefs mooi, netjies, met 'n skril geluid en dieselfde manier.
Eaoru - vernietiger, benadeel planne, jaloerse tipe.
Eamwidara - naaldekoker.
Iruwa - vreemdeling, vreemdeling, 'n persoon uit ander lande, intelligent, mooi, manlik.
Eano - reguit, mal, gretig.
Iwi - luise (uitgesterf).
Irutsi - kannibalisme (uitgesterf).
Deiboe - klein swart vissies, buierig, bedrieër, gedrag kan enige tyd verander.
Ranibok - voorwerp aan wal gespoel.
Emea - gebruiker van hark, slaaf, gesonde, pragtige hare, bedrieg in vriendskap.
Emangum - speler, akteur
Vir alle visumaansoeke, insluitend vir besoekende mediapersoneel, moet 'n e -posversoek om Nauru binne te gaan, aan Nauru Immigration gestuur word.
Australiese dollar is die wettige betaalmiddel in Nauru. Buitelandse valuta by enige afsetpunt sal moeilik wees. Kontant is die enigste betaalmetode in Nauru.
Krediet-/debietkaarte word nie aanvaar nie.
Daar is twee hotelle, 'n hotel wat deur die regering en 'n familie besit word.
Daar is twee ander verblyfopsies (tipe eenheid) wat in privaat besit is.
Dit is altyd somer in Nauru, gewoonlik rondom die hoë 20's-middel 30's. Somerklere word aanbeveel.
Somerklere/toevallige drag is aanvaarbaar, maar as u afsprake met staatsamptenare maak of kerkdienste bywoon, word dit aanbeveel om behoorlik aan te trek. Swemklere is nie 'n norm in Nauru nie; swemmers kan 'n sarong of 'n kortbroek dra.
Daar is geen openbare vervoer nie. Motorhuur word aanbeveel.
Vrugtebome is klapper, mango, pawpaw, lemmetjie, broodvrug, suurlemoensop, pandanus. Die inheemse hardehout is die tomanoboom.
Daar is 'n verskeidenheid blombome/plante, maar die franjipani, iud, hibiscus, irimone (jasmyn), eaquañeiy (van tomanoboom), emet en geel klokkies word die meeste gebruik/bevoordeel.
Nauruans eet 'n verskeidenheid seekos, maar vis is steeds 'n gunstelingvoedsel van Nauruans - rou, gedroog, gaar.
Daar is geen bekende COVID-19-saak op Nauru nie, daar is geen verslae by die Wêreldgesondheidsorganisasie gemaak nie, maar die Amerikaanse regering beveel sy burger aan dat hierdie onbekende status riskant is, selfs ten volle ingeënt reisigers
Daar is PCR en/of antigeen toetse beskikbaar op Nauru, die resultate is betroubaar en binne 72 uur.
Oxford-Astra Zeneca-entstof is in die land beskikbaar
Nauru het 'n nasionale verhaal:
Daar was eens 'n man met die naam Denunengawongo. Hy het saam met sy vrou, Eiduwongo, onder die see gewoon. Hulle het 'n seun gehad met die naam Madaradar. Op 'n dag het sy pa hom na die oppervlak van die water geneem. Daar dryf hy rond totdat hy die oewer van 'n eiland bereik het, waar hy gevind is deur 'n pragtige meisie met die naam Eigeruguba.
Eigeruguba het hom huis toe geneem, en later is die twee getroud. Hulle het vier seuns gehad. Die oudste het Aduwgugina genoem, die tweede Duwario, die derde Aduwarage en die jongste Aduwogonogon. Toe hierdie seuns mans geword het, het hulle groot vissermanne geword. Toe hulle mans geword het, het hulle los van hul ouers gelewe. Na baie jare, toe hulle ouers oud geword het, het hul ma 'n ander seuntjie gehad. Hy is Detora genoem. Toe hy groot was, het hy daarvan gehou om by sy ouers te bly en die verhale wat hulle vertel het, te hoor. Op 'n dag, toe hy amper volwasse was, was hy besig om te loop toe hy 'n kano sien. Hy het na hulle toe gegaan, en hulle het vir hom van hulle kleinste visse gegee. Hy het die visse huis toe geneem en vir hulle gegee. Die volgende dag het hy dieselfde gedoen, maar op die derde dag het sy ouers vir hom gesê om saam met sy broers te gaan visvang. So het hy hulle in hul kano geloop. Toe hulle die aand terugkom, het die broers vir Detora slegs die kleinste vis gegee. Dus gaan Detora huis toe en vertel sy pa daarvan. Toe leer sy pa hom visvang, en vertel hom van sy grootouers wat onder die see gewoon het. Hy het vir hom gesê dat, as sy lyn vassteek, hy daarvoor moet duik. En as hy by die huis van sy grootouers kom, moet hy ingaan en sy oupa vra om vir hom die hake wat hy in sy mond het, te gee; en hy moet enige ander hake wat hom aangebied is, weier.
Die volgende dag het Detora baie vroeg wakker geword en na sy broers gegaan. Hulle het hom 'n vislyn gegee met baie knope daarin, en 'n stuk reguit stok vir 'n haak. Op see gooi hulle almal hul lyne in, en af ​​en toe het die broers 'n vis gevang; maar Detora het niks gevang nie. Uiteindelik het hy moeg geword en sy lyn het in die rif vasgevang. Hy het sy broers daarvan vertel, maar hulle het net met hom gespot. Uiteindelik duik hy in. Terwyl hy dit doen, sê hulle vir hulleself: 'Wat 'n dom kêrel is hy, ons broer!' Nadat sy ingeduik het, bereik Detora die huis van sy grootouers. Hulle was baie verbaas toe so 'n seuntjie by hulle huis kom sien.
'Wie is jy?' het hulle gevra. 'Ek is Detora, die seun van Madaradar en Eigeruguba,' het hy gesê. Toe hulle die name van sy ouers hoor, het hulle hom verwelkom. Hulle het 'n aantal vrae aan hom gestel en hom baie goedhartigheid betoon. Uiteindelik, terwyl hy op die punt was om te vertrek, onthou hy wat sy pa vir hom gesê het, vra hy sy oupa om hom 'n haak te gee. Sy oupa het hom aangesê om die hake van die dak van die huis af te haal.
Nauru is COVID-vry. 'N Tweeweeklikse vlug tussen Nauru en Brisbane, Australië, gaan voort. Alle reisigers na Nauru benodig vooraf toestemming van die regering van Nauru.
Die Damo -manne gooi weer hul lyne in, en hierdie keer vang hulle 'n ander soort vis. "Wat is die naam van hierdie een?" het hulle gevra. En Detora antwoord: 'Eapae!' Weereens was die naam die regte een. Dit het die Damo -vissers kwaad gemaak. Detora se sous was baie verbaas oor sy slimheid. Detora gooi nou sy lyn uit en trek 'n vis op. Hy het die Damo -manne sy naam gevra. Hulle antwoord 'Irum', maar toe hulle weer kyk, vind hulle dat hulle verkeerd is, want daar was 'n swart knik aan die einde van die lyn. Weer gooi Detora sy lyn in en weer vra hy hulle om die visse te noem. 'Eapae,' het hulle gesê. Maar toe hulle kyk, vind hulle 'n mandjie varkvleis aan die einde van Detora se lyn.
Teen hierdie tyd was die Damo -manne baie bang, want hulle het besef dat Detora towerkuns gebruik.
Detora se kano is naby die ander een getrek, en hy en sy broers het die Damo -manne vermoor en al hul visgereedskap geneem. Toe die mense aan wal dit alles sien, het hulle geweet dat hul manne in die hengelkompetisie verslaan is, want dit was in daardie dae die gewoonte dat die wenners van so 'n visvangkompetisie hul teenstanders doodmaak en die visgereedskap neem. Hulle het toe nog 'n kano gestuur. Dieselfde gebeur as voorheen, en die mense van Damo het baie bang geword en van die strand gevlug. Toe trek Detora en sy broers hul kano strand toe. Toe hulle by die rif kom, het Detora die kano omgeslaan met sy vier broers daaronder; die kano het in 'n rots verander. Detora het alleen op die eiland geland. Kort voor lank ontmoet hy 'n man wat hom uitdaag vir 'n kompetisie om vis en vis op die rif te vang. Hulle het een gesien en albei het dit begin jaag. Detora het daarin geslaag om dit te vang, waarna hy die ander man vermoor en weg is. Verder langs die strand het Detora ook die kompetisie gewen en sy uitdager doodgemaak.
Detora het nou die eiland gaan verken. Hy word honger en klim op 'n klapperboom en gooi 'n paar ryp neute neer waarvan die melk gedrink het. Met die skil van die klapper het hy drie vure gemaak. Toe die vure helder brand, gooi hy 'n bietjie klappervleis op, en dit het 'n soet reuk veroorsaak. Toe gaan lê hy op die sand 'n paar meter van die vure af. Hy slaap amper toe hy 'n grys muis by die vure sien aankom. Dit het die klapper van die eerste twee vure geëet, en net toe dit die klapper van die derde vuur wou eet, het Detora dit gevang en gaan dit doodmaak. Maar die klein muisie het Detora gesmeek om dit nie dood te maak nie. 'Laat my gaan, asseblief, en ek sal u iets vertel', het dit gesê. Detora los die muis, wat begin weghardloop sonder om sy belofte na te kom. Detora vang die muis weer, en tel 'n klein skerp stokkie op, dreig om daarmee deur die muis se oë te steek. Die muis het bang geword en gesê: 'Rol die klein klip van die top van die groot rots af en kyk wat jy vind'. Detora rol die klip weg en vind 'n gang wat ondergronds lei. Toe hy die gat binnekom, loop hy langs 'n smal gang totdat hy by 'n pad kom met mense wat heen en weer loop.
Detora kon nie die taal wat hulle praat, verstaan ​​nie. Uiteindelik vind hy 'n jong man wat sy taal praat, en vir hom vertel Detora sy verhaal. Die jong man het hom gewaarsku teen die vele gevare van die nuwe land en hom op sy pad gerig. Uiteindelik kom Detora op 'n plek waar hy 'n platform sien bedek met fyn matte van pragtige ontwerpe. Op die perron sit 'n Queen Louse, met haar bediendes om haar.
Die koningin het Detora verwelkom en op hom verlief geraak. Toe Detora na 'n paar weke wou terugkeer huis toe, sou die Luis-Koningin hom nie toelaat om te vertrek nie. Maar toe hy haar uiteindelik vertel van sy vier broers onder die klip wat nie deur sy towerkuns vrygelaat kon word nie, het sy hom toegelaat om voort te gaan. 'N Aantal mense wat hy ontmoet het, wou die vreemdeling skade aandoen, maar Detora het hulle almal met 'n towerkuns oorwin.
Laastens kom hulle by die rots waar Detora sy broers agtergelaat het. Hy buk, herhaal 'n towerkuns en die groot rots verander in 'n kano met sy vier broers. Saam vaar die broers na hul eie land.
Na baie dae op see, het hulle die tuiseiland in die verte gesien. Toe hulle dit nader, het Detora vir die broers gesê dat hy hulle gaan verlaat en by hul grootouers aan die onderkant van die see gaan woon. Hulle het hom probeer aanlok om by hulle te bly, maar hy het oor die kano gespring en afgegaan. Die broers het na hul ouers gegaan en hul avonture vertel.
Toe Detora by die huis van sy grootouers kom, het hulle hom hartlik ontvang. Nadat die grootouers gesterf het, word Detora koning van die see en die groot gees van vissery en vissers. En deesdae, wanneer vislyne of hake uit 'n kano verlore gaan, is dit bekend dat hulle op die dak van Detora se huis lê.