In 1909 skryf die Belgiese geleerde Franz Cumont oor die Romeinse wêreld van die vroeë vierde eeu nC:
Honderd verskillende strome trek geskokte en weerbarstige gedagtes in alle rigtings; 'n honderd leringe wat daarteen gekant was, het 'n beroep op die menslike gewete gehad. Stel jou voor dat ons in die moderne Europa gesien het hoe die getroue Christelike kerke verlaat om Allah of Brahma te aanbid, die voorskrifte van Confucius of Boeddha volg of die maksimum van Shinto aanneem. Stel u 'n groot verwarring voor van al die rasse van die wêreld, waar Arabiese mulla's, Chinese geleerdes, Japannese brons, Tibetaanse lama's en Hindoe-kenners gepreek het, terselfdertyd fatalisme en predestinasie; die kultus van voorouers; verering van die goddelike soewerein; of pessimisme en bevryding deur uitwissing. In ons stede sou hierdie priesters tempels in eksotiese argitekture oprig om hul verskillende rituele te vier. Hierdie droom, wat miskien in die toekoms werklikheid sal word, bied ons 'n redelike akkurate beeld van die godsdienstige chaos waarin die antieke wêreld voor Konstantyn gevlieg het.
Franz Cumont het tereg veronderstel dat dieselfde in die moderne Weste kan gebeur, omdat dit wel gebeur het. Die wêreld van Westerse godsdiens is vandag die farrago wat hy beskryf.
Wanneer Cumont Konstantyn noem, praat hy oor die Romeinse keiser Konstantyn se Edik van Milaan, wat die verdraagsaamheid van die Christendom in 313 bepaal en lei tot die uiteindelike triomf as die amptelike godsdiens van die Romeinse Ryk.
Aan die burgers van die ryk van Constantine, die ryk was die wereld; selfs die geleerdes het net 'n swak idee gehad van wat buite die perke van die imperium aangaan. En een man was die heerser van hierdie wêreld. Hy kon wette en gebruike omkeer, en dit sou toegepas word.
Daar is (gelukkig) nie vandag nog so 'n wêreldheerser nie. Dus, soos alle analogieë, kan hierdie een nie te ver gedruk word nie. Maar dit laat ons wel vra: is die wêreld op soek na 'n nuwe godsdienstige visie wat die van die wêreldgodsdienste sal oortref, net soos die ou godsdiens van diere-offer oortref het? Ek glo dit is.
Ons kan vra hoe hierdie nuwe sintese kan lyk. In die eerste plek, dit lyk miskien nie na 'n godsdiens in ons sin van die woord nie. Die priesters van die Ouderdom van die Vader, wie se werk opoffering gegaan het, sou waarskynlik nie hul opvolgers as godsdienste erken het nie. Een van die aanklagte wat die heidense Romeine teen die Christene aangespreek het, was ateïsme. In die tweede plek sal dit byna seker wees nie 'n blote sintese van die huidige godsdienste wees, soos soms voorgestel word. Dit sal so ver verby hulle gaan as wat die Eeu van die Seun verby die Eeu van die Vader gaan.
'N Internalisering van die goddelike
Die teosofis GRS Mead, wat in 1906 geskryf is, kenmerk hierdie perspektief as 'Gnosis':
Ek twyfel of die Gnosis van die nuwe era nuut sal wees. Dit kan beslis in nuwe vorme uiteengesit word, want die vorms kan oneindig wees. . . . Inderdaad, as ek tereg glo, is die kern van die Gnosis die geloof dat die mens die perke van die dualiteit wat hom mens maak, kan oorskry en 'n bewustelike goddelike wese kan word. Die probleem wat hy moet oplos, is die probleem van sy dag, die oortreding van sy huidige beperkings.
In 1954 skryf Jung, wat deur Mead beïnvloed is, dat 'in die nuwe era' die mens in wese God en die mens van God sal wees '.
In een opsig is dit niks nuuts nie: die tweeduisend jaar lank verkondig die Christendom die koms van die God-mens. Maar hier dink ek sal dit iets anders beteken. As die kursus [A Course in Miracles] sê, sal ons ontdek dat elkeen van ons die Seun van God is: Jesus Christus verskil slegs deur die waarheid eers te ontdek.
Sodoende sal die Self wat binne woon, nie erken word as God in die transendente sin nie, maar as die kontakpunt tussen die menslike individu en God. Kortom, aanbidding van die eksterne God sonder sal vervang word (of aangevul word) deur die kennis van die teenwoordigheid van die God daarbinne.
Tot nou toe het persoonlike onderhouding in die Christendom meestal die vorm van petisiegebed aangeneem. Maar die toename in belangstelling in meditasie suggereer dat die geloof van die komende eeu meer te doen het met innerlike stilte en konsentrasie as met mondelinge uitsprake - en om jouself te open vir direkte ervaring van die goddelike.
Die heilige geskrifte van die wêreld bied geweldige hulpbronne en insigte, maar dit word verdoesel sodra die fokus op die letter van die wet gelê word en op die opneem van alles in die skrif as eksplisiete opdragte. (Let op hoe hierdie proses plaasgevind het in die sendbriewe van Paulus, wat gesê het dat hy nie daarin belangstel om nuwe reëls neer te lê nie.)
Bewyse van 'n era van die Heilige Gees?
As ek praat van 'n era van die Heilige Gees, moet ek die grootste bewysstuk namens hom in die huidige tyd hanteer: Pinkster- en charismatiese Christendom, wat geïnspireer is deur die uitstorting van die Heilige Gees. Ek sou dit in elk geval amper nie kon ignoreer nie: een statistiek wat gereeld aangehaal word, sê dat daar wêreldwyd 500 miljoen Pinksterfees is ('n kwart van alle Christene), met ongeveer 80 miljoen in die Verenigde State. Na raming neem die beweging toe met 'n tempo van 13 miljoen mense per jaar, met veral 'n sterk groei in streke so ver soos Latyns-Amerika, Afrika en Suidoos-Asië.
Die wortels van die Amerikaanse Pinksterbeweging gaan terug na Heiligheidsherlewings wat na die burgeroorlog plaasgevind het. Maar die hedendaagse oorsprong daarvan is gewoonlik teruggevoer na 'n 'vervulling van gees' wat William J. Seymour beweer het tydens 'n herlewing in 'n privaat huis in Los Angeles in 1906. 'n Paar dae later het hy 'n soortgelyke ervaring gehad, en ander daarby aangesluit. Die nuus oor die geleentheid het vinnig versprei.
'N Artikel in die Los Angeles Times vanaf 18 April 1906 (toevallig dieselfde dag as die groot aardbewing in San Francisco), beskryf die beweging in 'n artikel met die opskrif 'A Weird Babel of Tongues: New Sect of Fanatics Is Breaking Loose.' Gelowiges huur 'n verlate kerk in die Azusa-straat in Los Angeles, wat die eerste Pinkster-gemeente vorm. Donald Miller van die Universiteit van Suid-Kalifornië beskryf hoe die beweging versprei is deur sendelinge wat 'in staat was om in gewone taal met mense te kommunikeer, en hulle het die gebruik van Jesus se dissipels gevolg deur demone uit te dryf, siekes te genees en die waarheid op 'n ervarende manier te demonstreer. van die Christelike evangelie. "
Miller se opmerkings verklaar die gewildheid van die beweging. Sy oortuigings is eenvoudig en fundamentalisties: die godheid van Christus, die plaasvervangende versoening, die immanensie van die wederkoms. Hierdie leerstellings wat moeilik is vir 'n intellektueel om te sluk, spreek baie mense aan omdat dit eenvoudig en duidelik uiteengesit word. As sodanig is dit maklik om te begryp (mits 'n mens nie hul teenstrydighede probeer uitsorteer nie) en ver van die ingewikkelde en ondubbelsinnige teologie van die hoofstroom Protestantisme. Verder lyk die Pinkster manifestasies van die gees - spreek in tale, genees, demone verdryf - volgens wat Christus en sy dissipels volgens die Nuwe Testament gedoen het.
Is die Heilige Gees teenwoordig in hierdie byeenkomste?
Dit is moeilik om 'n streep te trek tussen die ekstase van 'n Pinkstergemeente en die entoesiasme van 'n rockkonsert of 'n stadion vol sportliefhebbers, al is dit net omdat die kollektiewe sielkunde van die mensdom - veral skares en skare - sleg verstaan ​​word. Maar die verbasende verspreiding van Pinksterbewegings in iets meer as honderd jaar getuig namens 'n ware geestelike uitstorting.
Amerikaanse Pinksterwese is parallel met die New Thought-beweging. New Thought, wat in die middel van die negentiende eeu ontstaan ​​het, het gesê dat verstand die primêre krag in genesing is: Christian Science is die bekendste voorbeeld. Die kursus lyk soos 'n nuwe gedagte deur daarop aan te dring dat genesing slegs van die gees is, hoewel die kursus ook sê dat die student nie standaard mediese prosedures moet verwerp as dit vrees sou veroorsaak nie.
Fisiese medisyne is vorme van 'spel', maar moenie dit doen as u bang is om u verstand te gebruik om te genees nie. Die feit dat u bang is, maak u kwesbaar vir wangeskep. . . . Onder hierdie omstandighede is dit veiliger vir u om tydelik op liggaamlike genesingsdienste staat te maak (T, 25).
In die twintigste eeu het New Thought al hoe meer na welvaart gedraai. Die vernaamste slagspreuk word saamgevat in die beste verkoper van 1938 deur Napoleon Hill -Dink en groei ryk.
Ook Pinkster het die welvaart-evangelie opgeneem - die geloof dat God nie net u siel wil red nie, maar ook wil hê dat u ryk moet word. Net soos Weber se Protestantse etiek, beskou dit rykdom as 'n teken van goddelike guns.
Mitch Horowitz, skrywer van Een eenvoudige idee: hoe positiewe denke die moderne lewe hervorm het, beweer dat Oral Roberts die sleutelfiguur in hierdie oorgang was. Terwyl vroeër Pinkster genesing deur gees bevorder het, 'het die Oklahoma-gebaseerde predikant en universiteitsstigter welvaart bo genesing begin beklemtoon. Daarom het die pinksterwese dieselfde baan as die nuwe gedagte gevolg, wat sy fokus van genesing na welvaart verskuif. "
Volgens die welvaart-evangelie is rykdom - u deel van die onbeperkte oorvloed van die heelal - u geboortereg. Joe Vitale, 'n promotor van hierdie benadering, sê:
U taak is om te verklaar wat u wil hê in die katalogus van die Heelal. As kontant een van hulle is, sê dan wat u wil hê. 'Ek wil graag vyf-en-twintigduisend dollar, onverwagte inkomste, in die volgende dertig dae hê', of wat dit ook al gebeur.
Natuurlik klink dit kras, maar dan het u soms 'n sekere hoeveelheid geld in 'n sekere tyd nodig (belasting, mediese rekeninge). In daardie geval sal u waarskynlik daarvoor bid, of iemand anders dink dat u dit moet doen of nie.
Sommige mense sê in elk geval dat die kursus die welvaart-evangelie leer. In hul boek Gebed: 'n geskiedenis, Philip en Carol Zaleski verenig dit met leerstellings van hierdie soort en beweer: "Hulle is 'n handelsmerk om te bid vir goeie dinge soos gesondheid, geluk, voorspoed en liefde."
Maar die kursus wel nie spreek 'n welvaartsevangelie. Volgens die kursus is sulke dinge waardeloos omdat die wêreld waardeloos is:
U dink regtig dat u sou honger ly, tensy u stapels groen papierstroke en hope metaalskywe het. U dink regtig dat 'n klein ronde korreltjie of vloeistof wat deur 'n skerp naald deur u are gedruk word, siektes en die dood kan afweer. . . . Dit is waansin wat hierdie dinge dink. (W, 134)
Die kursus leer dat die Heilige Gees in u behoeftes sal voorsien, maar nie omdat die heelal u bestelling sal aflewer soos 'n kitskosbediende nie. As dit van wonderwerke praat, praat dit nie van Rolls-Royces wat in u oprit realiseer nie. Diegene wat dink dat die kursus die welvaart-evangelie leer, het dit nie aandagtig gelees nie.
Die Pinkstervloed: 'n Dors na geestelike ervaring
Die Pinkster-oplewing sluit aan by wat ek aan die begin van hierdie boek gesê het. In die eerste plek is daar 'n vreeslike dors na geestelike ervaring; dit is 'n fundamentele menslike behoefte en sal, soos al sulke behoeftes, maniere vind om homself te vervul. In die tweede plek is hierdie ervaring gewoonlik sonder teologiese inhoud. Jesus mag aan 'n man verskyn en vir hom sê om sy lewe op te ruim, maar hy sal waarskynlik nie in detail gaan oor wat die man moet glo nie.
Pinksterisme het 'n aantal van die kenmerke wat ek vir 'n godsdiens van die komende ouderdom geskets het. Met sy uitstortings van die Heilige Gees dui die beweging wel op 'n internalisering van die goddelike. Dit sien innerlike ervaring as die middelpunt van godsdiens. Ritueel is ook losser en ad hoc.
Ander kenmerke is afwesig. Pinksteretiek is gewortel in die Bybel soos dit nou verstaan ​​word. Die charismatiese geestelikes is dikwels meer dominerend as hul gewone eweknieë. Skoonheid word nie meer waardeer as in die res van die somber landskap van die Amerikaanse massakultuur nie. Daar is geen universalisme nie: Jesus en net Jesus is die weg. Hierdie fundamentalisme, rigied en eksklusief vir al sy oppervlakwarmte, inspireer vir baie mense nie, maar wek agterdog.
Die behoefte aan teologie
En tog bly die behoefte aan teologie werklik en dringend. Op die een of ander manier sal dit kom. Maar wie se?
Dit lyk of ons nog 'n wending van die eeu sien. Maar ek glo nie dat dit onmiddellik sal lei tot 'n duisendjarige utopie, of tot die versoening nie. Soos voorsien deur 'N Kursus in Wonderwerke, die versoening sal waarskynlik oor 'n baie langer, inderdaad kolossale, tydsbestek plaasvind. Hierdie volgende stap kan ons egter 'n ent verder neem.
Richard Smoley herhaal die Christelike teologie deur gebruik te maak van logiese, konsekwente en maklik verstaanbare leringe van onvoorwaardelike liefde en vergifnis. Hy haal inspirasie nie net uit die Bybel nie, maar ook uit Hindoeïsme, Boeddhisme, Gnostisisme en uit esoteriese en mistieke leringe, soos A Course in Miracles en die Sefer Yetzirah, die oudste bekende Kabbalistiese teks. Hy verduidelik hoe die 'gevalle' toestand van die menslike toestand, nie een van sonde nie, maar van die vergetelheid, daartoe lei dat ons die wêreld as gebrekkig en problematies ervaar - nie geheel en al kwaad nie, maar nie heeltemal goed nie.
Vir meer inligting en / of om hierdie boek te bestel, kliek hier. (Ook beskikbaar as 'n oudioboek- en e-handboekuitgawe.)
Richard Smoley is een van die wêreld se voorste owerhede oor Westerse esoteriese tradisies, met grade van Harvard en Oxford. Sy vele boeke sluit in Inner Christendom: 'n gids vir die esoteriese tradisie en Hoe God God geword het: wat wetenskaplikes regtig sê oor God en die Bybel. Voormalige redakteur van Gnosis, hy is nou redakteur van Quest: Journal of the Theosofical Society in America.
Besoek sy webwerf: http://www.innerchristianity.com/
Mense stel belang in geestelike ervaring (al is dit net in tye van krisis of oorgang in hul ...
Vanuit 'n konvensionele oogpunt is vergifnis nie net kragtiger nie, maar voordeliger as ...
Kerke regoor die wêreld hou dienste gedurende hul drie belangrikste dae gedurende die Heilige Week: Heilige ...