Hy was lojaal ondanks beproewinge — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
ia hfst. 22 bl. 188-195
6 Jesus wou hê dat hierdie mense hom nie as ’n bron van blote fisiese voedsel moet beskou nie, maar as ’n geestelike voorsiening van God, as die een wie se lewe en dood as ’n mens ewige lewe vir ander moontlik sou maak. Hy het dus ’n illustrasie vertel waarin hy homself vergelyk het met manna, die brood wat in Moses se dag uit die hemel gekom het. Toe party hierteen beswaar gemaak het, het hy ’n treffende illustrasie gebruik en verduidelik dat dit nodig is om sy vlees te eet en sy bloed te drink om die lewe te verkry. Dit was toe dat die besware sterk toegeneem het. Party het gesê: “Hierdie woord is skokkend; wie kan daarna luister?” Selfs baie van Jesus se dissipels het besluit om hom nie meer te volg nie.*—Joh. 6:48-60, 66.
11 Kort ná hierdie besige tyd het Jesus sy apostels en ’n paar dissipels op ’n lang reis noordwaarts gelei. Die sneeubedekte piek van die berg Hermon, aan die noordelikste grens van die Beloofde Land, was soms selfs van die blou waters van die See van Galilea af sigbaar. Hierdie berg het geleidelik al hoe hoër voor die groep verrys namate hulle die dorpies naby Sesarea-Filippi oor die stygende terrein genader het.* In hierdie pragtige omgewing, met ’n uitsig oor ’n groot deel van die Beloofde Land na die suide, het Jesus sy volgelinge ’n belangrike vraag gevra.
Ons kan sien hoe wispelturig die skare by die sinagoge was as ons hulle reaksies op Jesus se woorde hier vergelyk met wat hulle net die vorige dag gesê het toe hulle geesdriftig verklaar het dat hy ’n profeet van God is.—Joh. 6:14.
Vanaf die oewer van die See van Galilea, ongeveer 210 meter onder seespieël, het daardie reis van 50 kilometer die groep deur streke met pragtige natuurskoon tot sowat 350 meter bo seespieël geneem.