Byna 'n jaar gelede ry ek in New Jersey op pad na 'n begrafnis. Dit was die 10 Dae van Bekering. Toe ek op die paaie navigeer, het ek my aandag op my foon gevestig en nie 'n motor in die baan sien beweeg nie. Ek het 'n ongeluk, dank God, met 'n haarbreedte misgeloop en 'n dankgebed tot God gebring terwyl ek die tragiese gevolge van 'n ongeluk op sestig myl per uur, o God, verbied. 'N Oombliklike besluit, een breekdeel van 'n sekonde wat lei tot verwoestende gevolge.
Ek was skuldig aan afgeleide bestuur, 'n Amerikaanse epidemie. Mense gaan voort om dit te doen, want so riskant soos dit is, sal die meeste mense antwoord wanneer hulle gevra word: "Maar ek was nog nooit in 'n ongeluk nie."
Skuldig aan afgeleefde lewe?
In my gedagtes is die deurdringendheid van afgeleide bestuur endemies van 'n dieper en breër saak in ons persoonlike lewens, ons gesinne en gemeenskappe. Dit is nie net dat ons ons skuldig maak aan afgeleide bestuur nie, maar ook aan 'n afgeleide lewe. Afgetrokke lewe is wanneer ons die grootste deel van die lewe mis, omdat ons nie aandag gee nie.
Die gevolge mag nie so onmiddellik wees nie, God verbied, as 'n motorongeluk, maar is so indringend soos dit ons verhoudings met God, ons familielede en vriende erodeer.
Glo dit of nie, ons erken hierdie realiteit drie keer aan die begin van Kol Nidrei. Ons herhaal die frase, ViNislach, en vra God om vergifnis vir die volk van Israel vir saksagot, veral nie vir doelbewuste oortredings nie, maar vir die dade wat ons onbewus gedoen het. Dit is opvallend, maar nie verbasend nie, dat die ongerustheid die fokus van ons vergifnis aan die begin van die vakansie is. Afgetrokke Lewe is 'n onderliggende uitdaging in al ons lewens.
Dis nie maklik nie. Ons leef in 'n generasie met baie afleidings. Selfs wanneer ons probeer om gefokus te wees op die dag - vandag word ons deur CPA geraak - nie gesertifiseerde openbare rekeningkunde nie, maar 'n sindroom wat ek 'deurlopende gedeeltelike aandag' noem. Ons gee deurgaans gedeeltelike aandag in 'n poging om niks te mis nie - multitasking, op die internet, op ons selfone te beantwoord - maar uiteindelik verdien ons niks.
Mindlessness kan verhoudings verwoes
Die meeste van ons doen nie doelbewus sonde nie. Ons struikel omdat ons nie aandag gee nie. Wanneer ons kos eet, vergeet ons om te seën. As ons vergeet om 'n bracha te maak, lei dit tot ondankbaarheid, 'n gevoel van geregtigheid en verlaging van ons verhouding met God. Wanneer ons bid, fokus ons op die horlosie, hoe vinnig kan ek met die woorde sê, alhoewel ons gedagtes dwaal en ons uiteindelik misloop op 'n gesprek met die Almagtige. Ons liggame is hier maar hoof dikwels elders.
Mindlessness kruip in ons interpersoonlike verhoudings en kan vernietigend wees. Kommunikasie en luister is die grondslag van 'n huwelik en die ouer kind verhouding. Wanneer ons voorgee om te luister of nie eens op die ander fokus nie, maar op ons fone is, afgelei, verval die verhoudings. Met vriende kan ons ook die woorde hoor, "Jy het nie bel nie, ek het nooit van jou gehoor nie", algemene afkeurings in 'n wêreld van bedrywighede wat 'n vriendskap erodeer. Dit is klein handelinge wat 'n blywende verhouding sement.
Afgetrokke lewe is die produk om tyd toe te laat om sonder 'n heilige sin van die oneindige potensiaal binne elke dag te vlieg. Ons is almal ontwerp vir geestelike grootheid, maar as ons buite geraas word gebombardeer, slaag ons nie daarin om die klein stilte binne ons almal te bekyk nie.
Lei 'n Lewe van Mindfulness
Yom Kippur is 'n roerende herinnering om 'n lewe van verstand en die diep bewustheid te lei dat ons altyd voor God staan. Die beeld van die Kohen Gadol in die heilige van die heilige en die intense diens van die dag is bedoel om in ons God se teenwoordigheid in ons lewens wakker te maak.
Ek wil egter betoog dat dit nie die Kohen Gadol is wat die sterkste ondersteuning bied aan 'n bewuste lewe nie, maar 'n geheimsinnige man wie se rol sentraal staan ​​in die Yom Kippur-diens. Sy naam is die Ish Iti, 'n tydige man.
Wie is hy en wat is sy rol?
Die Torah vertel ons dat op Yom Kippur die dag begin met 'n diens waarin twee identiese bokke gekies word. By die ingang van die tempel word baie getrek om die lot van die bokke te bepaal. 'N Mens sou aan God aangebied word en 'n ander wat na die woestyn gestuur sou word om dood te gaan. Een bok word deur 'n Ish Iti, letterlik 'n tydige man, na die woestyn geneem, 'n geheimsinnige man wat toesig hou oor die bok om dit na die eindbestemming in die woestyn te lei.
Die Talmud verklaar dat so sentraal sy rol was in die proses van gemeenskaplike versoening dat 'n reeks padstasies langs die pad langs sy roete gesit is om hom die kans te gee om vinnig te breek sodat hy sy krag kan behou. Volgens die Bybelwet mag enige Israeliet as die Ish Iti dien.
Wie was hy? Hoe is hy gekies? Rashi bied die volgende aangrypende benadering aan. Hy sê dat hierdie tydige man 'n persoon was wat was muchan lekach miyom etmol, voorberei vir die taak van die vorige dag. Teen nominale waarde beteken dit dat hy van die vorige dag aangestel is. Die wysers stel egter voor dat dit baie meer beteken.
Hierdie man moet 'n unieke karaktertrek van onskatbare waarde besit vir enige persoon op pad na Teshuva, die weg na geestelike vernuwing. Wat was dit? Hy het sy lewe geleef met die diepste besef dat elke dag ewigheidswaarde besit omdat dit die grondslag lê vir môre.
Die saad van ons toekoms
Oorweeg 'n oomblik hoe anders ons lewens sou wees as ons gekondisioneer sou word om te besef dat die saad van ons toekoms in die aksies wat ons vandag doen, is? Ons sal nie in 'n onduidelikheid leef nie, maar ten volle teenwoordig wees.
In die woorde van Rabbi Nachman van Breslov, "Die rede dat die wêreld ver van Gd af is, en nie probeer om naby Hom te kom nie, is net omdat mense yishuv ha-da's ontbreek - 'n kalm, gevestigde verstand. Al wat 'n mens in die wêreld het, is hierdie eendag en die een uur waarin hy staan. "Wees bedag op die oomblik voor jou nou.
Noodsaaklik vir die proses van Teshuva is 'n verhoogde bewustheid van die uiteindelike impak van ons dade. As ons die potensiaal binne elke oomblik, woord of aksie sou sien, sou ons soveel meer versigtig wees in hoe ons vandag optree. Ons sal meer bedagsaam en in die hede leef.
Ons betreur ons
Elke Yom Kippur konfronteer ons ons spyt. As ek maar net meer bewus was. As ek maar net geweet het hoe my woorde of dade 'n invloed kon hê. As ek maar net sou geweet het. Die Ish Iti dien as 'n kragtige herinnering dat ons wêreld binne 25 uur van nuuts af nuut begin. God wil, ons sal ons lewens lei met minder spyt en meer oomblikke gebruik vir groei en impak.
Die Ish Iti, die tydige man, is elkeen en 'n noodsaaklike model vir ons almal om die lewe te lei met minimale afleidings en maksimum doel. Hy bereik dit deur middel van drie strategieë, wat ons almal kan navolg. Vind meditatiewe oomblikke. Gelukkig wees met ons lot. Gryp geleenthede vir impak al die tyd.
Eerstens is die Ish Iti nie bang vir stilte nie. Baie mense is. 'N Studie van die Universiteit van Virginia wat in Julie 2014 gepubliseer is, het honderde mense 15 minute lank alleen in 'n leë, stil kamer geplaas. Die meeste deelnemers het dit ondraaglik gevind — 25 persent van die vroue en 67 persent van die mans het verkies om pynlike elektriese skokke te verduur eerder as om die tyd sonder enige stimulasie deur te bring.
Die Ish Iti verstaan ​​dat stilte 'n kragtige instrument kan wees om 'n geestelike lewe te lei.
'N Storie word vertel van 'n boer wat êrens in sy skuur 'n waardevolle horlosie misplaas het. Hy het almal gevra om op en af ​​te soek om sy kosbare erfstuk te vind. Ongelukkig, ondanks ure wat spandeer is, is dit nêrens te vinde nie. Later in die dag het 'n jong seun met groot vreugde aan die boer aangekondig dat hy die horlosie gekry het.
Verbaas, die boer het die seun gevra hoe hy dit kon vind, alhoewel so baie ander hoog en laag gesoek het sonder om dit te vind. Die seun het geantwoord: "Wel, toe die skuur stil was, het ek my kop op die grond gesit en die horlosie gekyk." Ons kan net ons innerlike stem hoor as ons die buitewêreld afskakel.
Die klanke van stilte
Die Ish Iti herken die geluide wat in die stilte gehoor kan word. Die bewys hiervan was 'n paar jaar gelede 'n regsgeding teen die Britse komponis Mike Batt omdat hy die lied "A One Minute Silence" op sy album van wyle Amerikaanse komponis John Cage opgeneem het, waarvan die komposisie "1952'4" "uit 33 totaal was. Die interessantste was 'n opmerking van Batt wat gesê het: 'Myne is 'n baie beter stuk. Ek kon binne een minuut sê wat Cage eers binne vier minute en 33 sekondes kon sê. '
Luister na die woorde van een resensent van die 4 "33
4'33 " is 'n sagte herinnering om jou omgewing omhels om teenwoordig te wees. As jy elke klank behandel soos jy musiek sou wou hoor, hoor jy net iets onverwags, iets pragtig. In sy kern, 4'33 " gaan nie oor niks te luister nie. Dit gaan oor alles te luister.
Ek wil byvoeg, die Ish Iti beduie ons om oomblikke van stilte in die siel te skep. Ons moet die moed kry om ons daagliks te bevry van die tirannie van tegnologie, die selfoon, die skootrekenaar en al die ander elektroniese indringers. Maak tydens middagetes of aandetes gedurende die week seker dat alle telefone van die tafel af is, sodat almal ten volle kan wees. Onthou dat God in elke asemhaling is wat ons inasem. Asem die bedompige lug van bestaan ​​in, en voel die vreugde om te wees
Vrees om te mis
Tweedens, die Ish Iti daag ons uit om gelukkig te wees met ons lot. Etiek van ons vaders, leer Hy wat ryk is, is gelukkig met sy deel. Geluk in die lewe word nie gegenereer deur na ander mense se lot te jaag nie. Daar is 'n verskynsel genoem FOMO - Fear Of Missing Out. Dit is reflekterend van ons tyd.
Een van die mees verleidelike redes wat ons op 'n onstuimige manier leef, is omdat ons dink ons ​​kan iets mis. Het ek 'n oproep of 'n teks gemis? Wat doen iemand anders wat ek kon doen? Ons soek na iemand anders drome en vergeet ons eie.
Maar die Ish Iti leef sy lewe uit en verstaan ​​dat God hom vra om nie iemand anders te wees nie, maar dat hy die beste kan wees met sy godgegewe talente en potensiaal. As ons ons lewens so leef, genereer dit die diepste vreugdes. Dit is geen wonder dat Yom Kippur een van die gelukkigste dae van die jaar genoem word nie.
'N Storie met die rabbi Menachem Mendel Schneerson en sy skoonvader Rabbi Yosef Yitzchak Schneerson, die vorige Rebbe illustreer hierdie punt.
Die vorige Lubavitcher Rebbe's was geskeduleer om van Leningrad na Moskou te reis oor geheime sake rakende sy ondergrondse netwerk. Die reis was vol gevaar, veral omdat sy bewegings noukeurig deur die kommunistiese owerhede gemonitor was.
Rabbi Menachem Mendel Schneerson het die volgende berig toe hy sy skoonvader se kamer kort voor sy vertrek betree het: "Ek het hom in 'n toestand van rustige rus gevind, asof niks dringend op die horison was nie. Toe ek my verbasing uitgespreek het, het die Rebbe verduidelik: "Jy kan nie tyd by die dag voeg nie, maar jy kan die tyd gebruik wat jy suksesvol gebruik het." "As 'n mens heeltemal verloof is - nie afgelei deur wat voorheen gekom het nie, of wat daarna sal kom - dan leef hy werklik en kan hy die potensiaal van die lewe ten volle benut. "
Gryp geleenthede vir impak en groei
Uiteindelik maak die Ish Iti geleenthede vir impak en groei elke dag. Wanneer ons ons lewens met sulke gedagtes lei, sal ons ons onbedoelde oortredings en spyt beperk, maar ons sal gemotiveer word om vlugtige ontmoetings tot ewige te verander. Ons weet nooit die impak van een Tefillah nie, een hallo, op daad van vriendelikheid, 'n luisterende oor, een amen, om die wêreld te skud.
Een van die lesse van Rosh Hashanah en die feeste is dat Gd oral en in elke oomblik en situasie teenwoordig is, en dat sy koningskap oor almal strek. In die woorde van die Tikkuney Zohar, "Les asar panui miney ... Daar is geen plek van hom nie." 'N Afhanklike idee van hierdie idee is dat ons met Gd kan verbind waar ons ookal is en in elke oomblik van ons lewe.
Ek wil afsluit die woorde wat my vader my vertel het nadat hy my sy seën oor Erev Yom Kippur gegee het. In ons stryd teen sinneloosheid is sy eenvoudige wense vir my 'n waardige doelwit vir ons almal as ons 'n nuwe jaar begin. Hy het my aangesê om nie die gebede op Yom Kippur te bestudeer nie, maar dat hulle my hart binnedring en toe het hy die volgende wens aangebied:
Mag u groei in u rol as Oved Hashem, 'n dienskneg van God, mag u u Goddelike potensiaal besef en hierdie jaar 'n beter mens wees as verlede jaar. Sy woorde bied diep duidelikheid oor ons heilige missies.
Ek hoop dat ons almal hierdie jaar in die uur, persoon en plek, ons lewens wakker sal maak vir die Goddelike. Mag ons ons harte oopmaak om in elke oomblik bewus en ten volle teenwoordig te wees. Mag Hashem ons seën met 'n jaar van gesondheid, vreugde, groei en aanraking van die ewigheid elke dag van ons lewens.