Ons mense in staatshospitale | Die Vryburger
Een van die plekke waar die verval van ons samelewing die duidelikste is, is in die staatshospitale. Wat dit nog erger en moeiliker maak is dat dit van die behoeftiges onder ons eie mense is wat die swaarste daaronder ly.
Ek is ‘n predikant op die platteland en wil vertel van ‘n ondervinding wat ek gehad het. Die versoek van die familie was dat ek ‘n lidmaat in een van die plaaslike staatshospitale moet gaan besoek. Die gesin is behoeftig en die siekte is chronies.
By die hospitaal aangekom is ek deur die volksvreemde personeel daarop gewys dat ek buite besoektye is, en die enigste taal wat gebesig word is natuurlik Engels. Ek het aangedring op toegang en in Engels gewys daarop dat ek “a pastor is” en nie kom vir ‘n “visit” nie, dit is vir familie en vriende. Die feit dat ek aangedring het daarop dat my koms is “to do a prayer for him” het gemaak dat ek toegang gekry het.
By die pasiënt aangekom het ek bewus geword van sy toestand en hy het veral gekla oor erge pyn op die maag en in die buik en dat daar nie ag gegee word op sy versoeke nie.
By my vertrek het die pasiënt versoek dat ek asseblief by die naaste supermark ‘n bottel water en twee pakkies koeksoda sal gaan koop want dit is al raad wat werk. Ekself wou graag help maar wou nie inmeng met mediese prosedures nie. Wat toe gedoen is, is om ‘n huisdokter met wie ek bekend is te skakel en te vra wat staan my te doen. Sy raad was, help hom so, dit kan nie kwaad doen nie. By die naaste moontlike plek is die water en koeksoda gekry en by die pasiënt besorg.
Wat ‘n onbenydenswaardige posisie waarin van ons siek en behoeftige mense hulle bevind!
3 thoughts on “Ons mense in staatshospitale”
Louise September 18, 2013 at 6:18 pm
Uit my ondervinding van staatshospitale is daar net een waar ons nog “goeie” diens kry en kyk dis nou glad nie soos ons hospitale in die apartheids jare nie, maar in vandag se dae word dit beskou as ‘n goeie hospitaal. Ek haal my hoed vir die hospitaal, want dit word slegs deur verpleegsters gehardloop (waarvan ek sover kon sien net uit 2 of 3 blankes bestaan, die res is nie-blankes) en hulle doen hul bes met dit wat hul het. Dit is ‘n klein hospitaal in Duiwelskoof, wat ongelukkig nou net ‘n as kliniek beskou word, want die Dokters het hulself onttrek van die hospitaal. Dis so jammer dat ons in vandag se lewe goeie diens beskou as vriendelikheid en vloere wat gewas word en badkamers wat oor die algemeen skoon gemaak word, waar hierdie dinge as algemene higiene by ‘n hospitaal beskou moet word.
DuP du Plessis September 19, 2013 at 9:09 am
Verw: “Dit is ‘n klein hospitaal in Duiwelskoof, ”
Daardie klein hospitaaltjie was op sy dag, nie net die grootste in die ganse Laeveld nie, maar eintlik die enigste. Tzaneen het nog geen hospitaal gehad nie toe het Dr. Louis Botha al daar gepraktiseer. Hy (en later Dr. Gert Pansegrauw) moes die hele Laeveld gebied Oos van Pietersburg tot aan die Kruger Wildtuin bedien.
Ek het my vormingsjare op daardie ou dorpie deurgebring en kan net met lof daaraan terugdink.
Edmund September 20, 2013 at 8:40 pm
My ma is daar gebore (Duiwelskloof hospitaal), my ouer suster, my vrou, my dogter en nou my tweede dogtertjie word in November daar gebore as sake in ons land nog dit sal toelaat.