Nature – Attie Heunis's Journey
Continue reading "Puerto Viejo, Costa Rico visit during COVID-19 (Dec 2020)" →
Makro fotos van my tuin
My tuin is ongelooflik mooi op die oomblik en ek wou nou al 'n ruk lank 'n paar fotos van die blomme neem. Vandag werk ek van die huis af so ek het oor etenstyd 'n paar fotos met my Tamron 90mm Makro lens geneem en hulle opgelaai. Die vetterige plantjie kom van my skoonma af – ek weet nie wat sy naam is nie, maar dis vir my 'n asemrowende mooi ding.
Rus in vrede Wangari Maathai
Eergister is Wangari Maathai, stigter van die Green Belt Movement, oorlede aan kanker. Sy was 71.
Mense wat my ken sal weet dat ek in die laaste 4 of 5 jaar min beïndruk is met Afrika se leiers. Ek het in 2006 teruggekeer na Suid Afrika vanaf Engeland met 'n liberale uitkyk op Afrika van "gee die ouens 'n kans". Maar nou, 5 jaar later en na baie water onder deur die brug – onder andere die moord van my goeie vriend Juan Jansen, het ek verseker 'n regse uitkyk op Afrika. Ek is beslis nie 'n rassis nie, maar ek is siek en sat om vir swart mense 'n "break" te gee net omdat hulle swart is en sodoende die probleem te vererger.
Deesdae is my uitkyk "you get what you deserve". As jy baklei waarvoor jy staan (Bryan Habana byvoorbeeld) kry jy jou kans, maar ek gun jou nie meer 'n "free ride" nie. Die hele Afrika verwag deesdae free-rides en/of handouts en daarom sit ons waar ons nou sit. Selfs die voorheen onaantasbare Nelson Mandela is ook nou vir my nie meer so wonderlik nie. Ek sou verwag het dat hy, met al sy invloed, die ANC en gemors soos Julius Malema sou aanvat oor dit wat hulle aan Suid Afrika doen en tog is daar net stilswye.
Vir my was een van die min uitsonderings Wangari Maathai. Sy was 'n mens wat ek geadmireer het. As 'n Professor in Kenya was sy erken as 'n kampvegter vir vroue- en menseregte en demokrasie. Dit is alles uitstekende roepings, maar haar grootste bydrae was tot die omgewing en die natuur. Sy het in 2004 die Nobel Vredesprys gewen daarvoor in is myns insiens een van die waardigste ontvangers ooit daarvan. Sy het baie op grondvlak verwesenlik (sien onder), maar vir my was haar werklike mag om die boodskap van die skakel tussen die omgewing en die mens (spesifiek dat 'n gesonde en toeganklike omgewing net so belangrik soos finansiële welvaart is) oor te dra aan baie en baie invloedryke mense. En ook die manier wat sy dit gedoen het. As Wangari gepraat het kon jy nie anders as om te luister nie!! Sy was duidelik baie intelligent en kon saam gesels met die kamtige slimkoppe van die Weste, maar sy het terselfdertyd 'n fenomenale en eerlike begrip gehad van Afrika en sy eie swakhede.
Daar is baie inligting oor wat sy behaal het, maar vir my was daar 'n paar goed wat uitstaan:
Haar Green Belt Movement wat al in 1977 (lank voor Groen roepings populêr geraak het) gestig is het al 45 miljoen bome geplant!! Dit alleen is 'n ongelooflike prestasie en waardig van 'n Nobelprys.
Toe sy agterkom dat 'n paar Keniaanse senior ministers 'n stuk onbekende bewaringsgebied oorgeneem het en herehuise begin opsit het sy voet-by-stuk gehou om dit stop te sit. Sy het letterlik haarself teen 'n boom vasgeketting. Die ministers het – in tipiese Afrika styl – 'n paar oorlogsveterane gekry om haar pimpel en pers te moker (nogal op kamera), maar sy het nie geroer nie.
In 1989 wou 'n paar invloedryke sakemanne (onder andere Robert Maxwell) en die Staatspresident, Daniel Arap Moi, 'n gebou opsit in Uhuru Park. Nou Uhuru Park is soos Hyde Park in Londen of Central Park in New York. Almal het ingestem en die bouery het begin. Toe Wangari Maathai daarvan uitvind het sy soos voorheen alles gedoen om dit stop te sit. Sy het ook gesê dat die Britse publiek nooit ooit sou toelaat dat Rupert Murdoch 'n gebou in Hyde Park opsit nie en dat dit nie Uhuru Park gaan gebeur nie. Op die ou end het dinge te warm vir Robert Maxwell geraak – hy was met reg bang dit sy reputasie in die Weste sou benadeel en hy het finansiering daarvoor onttrek.
Sy het ware opofferings gemaak, maar steeds nederig gebly. Sy kon seker 'n fortuin gemaak het, maar sy het 'n diepere begrip gehad van wat belangrik was; die natuur (met al sy goggas en dinge). Dit is iemand na aan my hart!
Op die Green Belt Movement se Wangari Condolences bladsy het ek die volgende geskryf:
I am not a liberal – as I am in business I would be considered conservative.
Despite this I found Wangari Maathai to be one of the most inspirational people I have ever encountered. She understood the link between people and the environment better than most leaders who make massive decisions on our behalf. I think this was because she grew up in a magical place like Kenya whereas the Suits, although meaning well, grew up in New York, Berlin & London. Destruction of a forest is one thing when you read about it, but quite another when you see the devastation through your own eyes on a daily basis.
Although her death is an enormous blow to everyone who appreciates the environment, her courage will be missed in Africa most where exploitation by the West and now China continues unabated. And Africa, more than the rest of the world, still has it all to lose. I'm deeply saddened by hear death.
Cara in ons tuin
Vandag was een van daai spectacular dae wat 'n mens net weereens laat besef hoe gelukkig ons hier in Boesmans is. Lae 20s en baie min wind. As jy hier bly raak jy maar gewoond aan die wind, maar as daar dan wel min wind is, dan is hierdie 'n paradys. Ek het van die geleentheid gebruik te maak om 'n paar fotos van Cara in ons tuin (wat nou ook baie mooi lyk) te neem. Hierdie is die bestes van die lot.
Die plante in my tuin
Vandat ons huis in 2008 klaargebou is het ek as 'n totale leuk begin tuinmaak. Wel ek besluit, maar die tuinjong doen die "maak". Ek moet sê ek vind dit ongelooflik stimulerend. Ek probeer so veel inheems gaan as wat ek kan, maar ek het 'n paar uitheemse plante ook. Soos enigeen in die omgewig weet het ons onder kwaai droogte deurgeloop, maar my tuin het goed gehou. Ek sukkel net met die gras en my Gousblomme het gevrek. Die res gaan goed aan.
Van my inheemse plante is:
Biosviooltjie (Barleria repens)
Heuningklokkiesbos (Freylina tropica)
Gazanias (Gazania rigens)
Kusgousblom (Arctotis 'Red Magic') – ongelukkig het hulle gevrek, maar ek wil nog kry
Bosboerboon (Schotia latifolia) – my gunsteling boom
Hen en kuikens (Chlorophytum comosum)
Varkore (zanthedeschia araceae)
Wildepruim (Harpephyllum caffrum)
Waterbessie (Syzigium cordatum)
Nieshout (Ptaeroxylon obliquum) – my 2de gunsteling boom
Kokoboom (Maytenus procumbens)
Stêrappel (Diospyros dichrophylla)
Uitheemse plante in my tuin:
Roosmaryn (Rosemarinus officinalis)
Afrikaners en Evolusie
Ek was 'n programmeerder (op verskillende vlakke) in Engeland vir 7 jaar. Soos lesers sekerlik weet is programmeerders redelik "geeky" en meeste mense sou sê relatief intelligent. Ek het sekerlik 'n honderd kollegas gehad in hierdie periode. En ek kan eerlikwaar erken dat ek net 1 kan onthou wat nie evolusie aanvaar nie. En hy was 'n Sikh Indiër gewees. Dit is ook nie dat ek nie geweet het wat die ouens dink nie want dit is iets wat ons gereeld bespreek het. In Engeland en nog meer in Europa word mense wat nie Darwin se teorie aanvaar nie, as oningelig beskou.
In 2006 het ons terug Suid-Afrika toe gekom en van toe af is ek weereens verstom hoe evolusie nog moet plek maak vir godsdienstige dogma in Suid-Afrika; selfs nog meer by Afrikaners. Hier word evolusie gesien as 'alternatief' en word vergelyk met Crop Circles!! Dit is vir my baie frustrerend.
Na al die gesonde wetenskaplike debat vanaf 1859 (toe Charles Darwin se seminale "Origin of the Species" eerste gedruk is) word evolusie nou aanvaar in die moderne wêreld as die beste & enigste teorie huidiglik wat alle lewe op Aarde kan verduidelik. Die wetenskaplike gemeenskap erken egter dat dit 'n teorie is. Net soos Galilei, Newton & Einstein se wette ook teorieë is. Miskien sal iemand eendag weer bewys dat die Aarde plat is of dat evolusie onsin is. Maar ek twyfel!!
Suid-Afrika (en veral Afrikaners) se beheptheid met geloof word weerspieël in die res Afrika waar mense ook nie vir hulself kan dink nie; miskien uit misplaaste vrees is vir iets wat nie bestaan nie. Dit is teleurstellend vir 'n volk wat as modern wil beskou word.
Op 24 November is Charles Darwin se boek "On the Origin of Species by Means of Natural Selection or The Preservation of Favoured Races in the Struggle For Life" 150 jaar oud. Die Smithsonian Instituut sê die boek "may be the most important book ever written".