Die goed wat kindertjies doen
Sondag is ek by die Endlersaal op Stellenbosch vir 'n kultuur-middag. Kore, sang, orkeste, almal daai goete. 'n Harp ook, nogals.
Ek besoek die kleedkamers. Daar is so drie hokkies met deure aan. Een die beset, die ander twee is oop. Ek gaan na die volgende oop ene.
Nou hoor ek 'n pa spreek sy twee seuntjies aan. Hulle moet teruggaan en die deur oopmaak. Dit blyk dat die twee rakkers in die hokkie was en die deur van binne af gesluit het. Toe hulle klaar is, toe het hulle óf nie die deur kon oopkry nie, óf hulle het besluit dis 'n gawe plan om liewer oor of onderdeur die muurtjie te gaan. Nou is die hokkie mooi toegesluit van binne af, met niemand binne nie.
Nou hoor ek hoe steun die een mannetjie om onderdeur die deur te kruip na binne. Maar terwyl hy nou so in die omgewing is toe loer hy sommer onderdeur die muurtjie na my kant toe. "Halo oom, hoe gaanit oom?"
"Nee, dit gaan goed en met jou jong?"
"Nee goed oom." Steun steun verder (hy, nie ek nie).
Vriendelike knaap. Maar ek kan hom sommer nou al sê: as hy daai ding oor 10 jaar van jou af doen, dan gaan hy in groot moeilikheid beland!
Oranje is 'n moeilike kleur
Oranje is blykbaar 'n moeilike kleur vir kleuters om baas te raak. So verstaan ek van my vrou, nie dat ek dit moeilik vind nie. Sy was 'n speelgroepie tannie gewees. Sy gee ook skool vir die kleingoed. So sy verstaan van wat kindertjies moeilik vind om baas te raak.
Maar Mitsibushi is ook 'n moeilike woord. Probeer bietjie dat jou 4-jaar oud daardie woord sê en luister hoe klink dit.
Vriende van ons se jongeling was reeds van jongs af 'n groot motor entoesias. So het hy reeds baie vroeg in sy lewe (hy was seker so 3 of 4 jaar oud) besluit watse voertuig hy wil hê wanneer hy die dag begin bestuur. En Mitsibushi sal dit wees, het hy besluit. So kondig hy toe op 'n dag aan: "Pappa, as ek groot is wil ek 'n Pusipusi hê."