Kol. 2:23 - Aangeplakte geloofslewe
"wat, alhoewel dit 'n skyn van wysheid het, in eiesinnige godsdiens en nederigheid en in gestrengheid teen die liggaam, geen waarde het nie, maar strek tot versadiging van die vlees".
Hierdie vers sê dit duidelik: Askese, streng reels en wette van onthouding teen die liggaam is vir die geestelike lewe van geen waarde nie. Dit het 'n skyn van wysheid en van nederigheid maar is 'n eiesinnige godsdiens (wil aanbidding), gebou op die wil van die mens en as sulks is dit nutteloos. Die menslike wil kom in hierdie vers voor en ook in vers 18 en in beide gevalle word dit duidelik uitgewys as nutteloos in die Christelike lewe. Dit is suiwer humanisme. God stel nie belang in 'n stelsel waar die mens se wil deur dissipline, reels en wette gekondisioneer is om op 'n sekere wyse te opereer nie. As die Krag en motivering vir jou toewyding aan die Here nie kom uit die inwoning van God se Gees self nie, dan kan jy maar los want dan mors jy jou tyd.
God kyk nie na wat jy doen en hoeveel jy opoffer nie, Hy kyk na die gesindheid van jou hart en of Jesus Christus in jou woon en heers. God se Gees binne in ons doen meer as om net die vlees in bedwang te hou, Hy kom plaas 'n nuwe lewe, doel en motivering in ons hart. Daar word nie van ons verwag om met wilskrag die vlees te onderdruk nie, in teendeel, ons wilskrag moet uit die pad uit kom, moet gekruisig word, sodat God in ons kan leef.
As Christene het ons God se ware natuur binne in ons (2 Pet. 1:4). Dit beteken dat ons deel in die Goddelike lewe, begeertes en ideale. Hierdie goed is in ons hart ingeplant en dit moet die bron van ons lewe wees, nie wette en askese en die wil van die mens nie.
"waardeur Hy ons die grootste en kosbare beloftes geskenk het, sodat julle daardeur deelgenote kan word van die goddelike natuur, nadat julle die verdorwenheid ontvlug het wat deur begeerlikheid in die wêreld is" 2 Pet. 1:4
Streng asketiese wette bou baie beslis nie die geestelike lewe van die mens op nie en behalwe dit is dit in elk geval nutteloos want dit slaag daarin om die vlees net vir 'n tyd in 'n sekere rigting te stuur en dan loop dit op 'n groot mislukking uit. Vroeër of later gaan elke Christen wys of sy Christelike lewe aangeleerde gedrag en die wil van die mens was en of dit waarlik die lewe van God se Gees was wat in jou na vore gekom het.
Die woord vir nederigheid kom vier keer in Paulus se briewe voor as 'n hoogs prysenswaardige Christelike deug wat deur die Heilige Gees geïnspireer is. Maar 'n paar keer, onder andere twee keer hier in Kol. 2, word dieselfde woord gebruik vir 'n aangeplakte en eiesinnige godsdiens wat net die mens dien. Gaan maak seker dat jou nederigheid nie die doel het om God en mense te beïndruk nie, maar net die normale uitvloeisel is van 'n lewe wat nie meer aan jou behoort nie, maar net daar is om God te dien en Christus groot te maak.
Hierdie vers bring ons aan die einde van die deel waar die gevare van 'n aangeplakte, onegte en mens gesentreerde godsdiens bespreek word. Neem asseblief kennis: Die Bybel deel nie die moderne siening dat alle godsdienste meriete het en uiteindelik op dieselfde plek uitkom nie. In teendeel, nie een godsdiens is reg nie want ware Christendom is nie 'n godsdiens nie. Dit is Jesus Christus wat Here word van ons lewe en ons lewe beheers. Dit is die enigste weg tot die hemel. Nou dat die bose gevare van valse godsdiens duidelik aan die kaak gestel is, kan die apostel voortgaan om in die laaste twee hoofstukke van die brief te konsentreer op die funksie van die nuwe lewe in ons om ons te lei tot reinheid, diensbaarheid, skoonheid en oorwinning.