Die eerste tekens van waterpokkies by kinders, behandeling en gedetailleerde foto's - Kleintjies - 2022
Hoenderpokkies, bekend vir almal wat waterpokkies genoem word, behoort aan die groep hoogs aansteeklike aansteeklike siektes en raak veral kinders onder die ouderdom van 12 jaar.
Die terugval van die siekte is onwaarskynlik, aangesien tydens aanvanklike kontak met sy patogeen in die liggaam, teenliggame geproduseer word wat in die bloed deur die hele lewe versprei. Spesifieke antivirale behandeling vir waterpokkies in 'n kind is in die meeste gevalle nie nodig nie. Alle onderneemde terapeutiese maatreëls is slegs daarop gemik om die toestand van die pasiënt te verlig en komplikasies te voorkom.
Die toegangshek van die varicella-zoster-virus - die slymvliese van die boonste lugweg, waar die virus repliseer, verder langs die limfkanale, kom die patogeen in die bloedstroom. Aan die einde van die inkubasie periode ontwikkel viremia.
Die virus word vasgestel in die selle van ektodermale oorsprong, hoofsaaklik in die epiteelselle van die vel en slymvliese van die respiratoriese kanaal, orofarynx. Skade aan die intervertebrale ganglia, cerebellêre korteks en serebrale hemisfere, en subkortiese ganglia is moontlik. In seldsame gevalle beïnvloed die algemene vorm die lewer-, longe- en spysverteringskanaal. In die vel veroorsaak die virus die vorming van bel wat gevul word met serous inhoud, waarin die virus in 'n hoë konsentrasie is. In erge veralgemeende vorms van die siekte, word vesikels en oppervlaktosie aangetref op die slymvliese van die spysverteringskanaal, tragea, blaas en nierbeen, uretra, oogkontaktiva. In die lewer, niere, longe en sentrale senuweestelsel word klein foci van nekrose met perifere bloeding aangetref.
By patogenese word 'n beduidende rol toegeken aan sellulêre immuniteit, hoofsaaklik die T-limfosietstelsel, wat in die loop van remming 'n meer ernstige verloop van die siekte waarneem. Nadat die akute manifestasies van die primêre infeksie verdwyn het, bly die virus vir die lewe in die ruggraat-senuwee-ganglia vir die lewe.
Die bron van die virus is die pasiënt vanaf die laaste dag van die inkubasieperiode tot die 5de dag na die verskyning van die laaste uitslag. Die hoof oordragroete is in die lug. Die virus is in staat om oor die afstande tot 20 m te versprei (deur die gange na die volgende kamers van die woonstel en selfs van die een vloer na die ander). Moontlike vertikale meganisme van oordrag van die virus deur die plasenta.
Hoenderpokkies vatbaarheid is baie hoog (ten minste 90%), met die uitsondering van kinders van die eerste 3 maande van die lewe wat passiewe immuniteit het.
Die voorkoms word gekenmerk deur uitgesproke seisoenaliteit en bereik in die herfs-wintermaande 'n maksimum. Kinders is siek hoofsaaklik. Na-aansteeklike immuniteit is stresvol, onderhou deur die volharding van die virus in die liggaam. Met 'n afname in sy intensiteit ontstaan ​​herpeszoster.
Die inkubasieperiode van hoenderpokke by kinders (vanaf die aanvangsdatum tot die eerste tekens van waterpokkies) is 11-23 dae (sien foto). Gedurende hierdie tydperk dring die patogeen deur die slymvlies van die boonste lugweg, dan voortplanting en ophoping van hierdie virus in die epiteelselle van hierdie slymvliese.
1) Na die maksimum ophoping van die varicella patogeen versprei dit deur die limfatiese en bloedvate, wat die voorkoms van die volgende periodes veroorsaak - prodromale of uitslag.
2) Die prodromale tydperk van waterpokkies - (hierdie tydperk mag nie wees nie) is slegs 'n klein deel van mense en duur 1 dag. Dit word gekenmerk deur skarlakenagtige uitslag wat oor 'n paar uur voorkom en hul verdere verdwyning, temperatuur styg tot 37-38 ° C en dronkenskap. Dikwels is hierdie tydperk 'n reaksie op viremia.
3) Die uitslagperiode - met waterpokkies begin akuut (of onmiddellik na die prodromale periode) en duur vir 3-4 dae en meer. Meer dikwels is daar glad nie 'n tydsgrens tussen hulle nie. Sowel as die prodromale periode, is dit 'n reaksie op viremia en word dit gekenmerk deur die volgende simptome:
toename in streeks limfknope (mag nie wees nie)
'N Koors van 37-39 ° C bly deur die hele uitslag van die uitslag en elke nuwe impuls van die uitslag word vergesel deur 'n styging in temperatuur,
'n uitslag in waterpokkies verskyn op dag 1 van die begin van dronkenskap, met swelling binne 5 dae - sommige is reeds verby en ander verskyn net. Daarom skep dit die indruk van valse polimerisme ('n verskeidenheid uitslag in dieselfde pasiënt: vesikels, kolle en kors op dieselfde tyd). Daar is geen gunsteling lokalisering en opstelling soos masels nie (uitslag kan selfs op die kopvel wees - 'n belangrike differensiële diagnostiese teken, ook op die slymvlies van die mond, geslagsdele in meisies, konjunktiva / kornea, larinks, met verdere ulserasie en genesing binne 5 dae). Reeds in 1 dag word die rooi plek in 'n blaser en na 'n paar dae lyk die uitslag op die oppervlak van die liggaam as 'n dowwe druppel met deursigtige inhoud, watter wolk in 1-2 dae en na 1-2 dae word die bles uitgedroog en dit word tot 'n kors wat wegval in 1-3 weke.
4) 'n Pasiënt met hoenderpokkies hou op om aansteeklik te wees sodra die druppels opgehou het en korsties vorm. Die uitslag word vergesel deur jeuk van wisselende intensiteit. Met 'n goeie antiseptiese behandeling van letsels verlaat hulle nie littekens nie, maar dit ignoreer hierdie higiëniese reëls, veroorsaak sekondêre infeksie van bakterieë vanaf die oppervlak van die vel met daaropvolgende skade aan die ontkiemingslaag en litteken / litteken, soos met pokke, maar nie so rowwe nie.
Ander tekens en vorms van vloei van waterpokkies
Ander manifestasies en simptome hang af van die vorm van waterpokkies:
In sagte vorm ontstaan ​​varicella sonder koors, laesies verskyn binne 2 tot 3 dae. Dikwels is hierdie simptome kenmerkend van waterpokkies by kinders onder een jaar.
Met matige siekte duur die uitslag van 2 tot 5 dae en word dit deur koors vergesel. Die temperatuur in kinders met waterpokkies styg tot 39 - 40 C. Die elemente van die uitslag jeuk. Daar is 'n slaapstoornis, wispelturigheid.
In ernstige siekte verskyn koors golwend en begelei elke nuwe uitbarsting. Die temperatuur styg tot 40 C. Die uitslag duur 7 tot 10 dae. Kinders het hoofpyn, hoes, waanstreek. Met erge varicella kan diarree en braking voorkom. Hierdie simptome is meer algemeen in die loop van waterpokkies by adolessente.
Behandeling van varicella (waterpokkies)
& nbsp toegepaste simptomatiese terapie. Elemente van die uitslag versmelt met waterige (nie-alkoholiese) oplossings van anilien kleurstowwe wat in medisyne gebruik word as ontsmettingsmiddels. Korsies kan met petroleumjellie of vetroom behandel word. Terwyl nuwe elemente van die uitslag verskyn, kan die pasiënt nie gebad word nie. Baie berk kan net gewas word wanneer al die vesicles (borrels) in korsies verander. Aphthae in die mond en op die geslagsdele word gedroog met waterstofperoksied of 'n oplossing van rivanol.
& nbsp In ernstige gevalle word antivirale terapie gebruik, met purulente komplikasies - antibiotika.
Komplikasies van varicella (waterpokkies)
& nbsp By volwassenes is waterpokkies harder. Hulle kan 'n uitgesproke prodromale periode hê, die voorkoms van purulente of bloedige inhoud in die vesici, meer dikwels longontsteking, enkefalitis (inflammasie van die brein), stomatitis, otitis, parotitis (inflammasie van die parotis kliere) ontwikkel.
& nbsp Dit is ook moeilik vir waterpokkies om by kinders te voorkom as hulle immuniteit swak is. Daarom moet jy nie spesifiek die kind met waterpokkies probeer besmet nie, sodat hy siek geword het, terwyl hy klein is. Met 'n ongelukkige stel omstandighede kan komplikasies van waterpokkies - serebellêre ataksie, skande aan die gesigsenuwee, skade aan die oë - die lewe van 'n kind vir baie jare versteur.
& nbsp Baie skaars gevalle van aangebore hoenderpokke wat ontwikkel is in kinders wie se moeders siek geword het tydens swangerskap, word beskryf. Die siekte word geopenbaar deur intraderinale groeivertraging, letsels van die vel, ooggebreke, brein, ledemate.
Voorkoming van hoenderpokke (waterpokkies)
In Noord-Amerika word 'n spesiale entstof gebruik om bejaardes teen gordelroos in te ent.
& nbsp 2 entstowwe teen hoenderpokke is in die Russiese Federasie geregistreer. U kan kinders teen hoenderpokke inenting met ouderdom 12 maande. Entstowwe word ook aanbeveel vir volwassenes wat nie kinderpokkies in die kinderjare gehad het nie.
Kwartantyn vir 21 dae word opgelê by die kleuterskoolgroep of op die klas waarin die hoenderpakkiesaak aangeteken word. As die datum van kommunikasie met die pasiënt en moontlike infeksie presies gevestig is, word kwarantyn opgelê vanaf die 11de dag van daardie datum.
& nbsp Die waterpokkervirus kan vir baie jare in die wortels van die rugmurg voortduur, en na jare of dekades na die eerste siekte word geaktiveer met verswakte immuniteit.
Die virus versprei langs die senuweekaarte op die gesig en liggaam en veroorsaak erge pyn en uitslag. Gordelroosiekte kan sonder 'n spore verbygaan totdat die volgende herhaling van die siekte 'n langdurige neuralgie (pyn langs die senuwees), parese en verlamming kan agterlaat. Die siekte ontwikkel in 10-20% van diegene wat waterpokkies gehad het.
Waarskuwing! inligting op die webwerf is nie 'n mediese diagnose, of 'n gids tot aksie en Slegs vir verwysing.
Hoenderpokkies word veroorsaak deur die Varicella Zoster-virus van die herpesvirusfamilie, dit is ook 'n menslike herpesvirus van tipe 3. Dit is 'n DNA-bevattende virus, min stabiel in die eksterne omgewing, wat slegs in die menslike liggaam kan repliseer. Inaktivering van die virus kom redelik vinnig voor wanneer dit aan sonlig, ultraviolet bestraling blootgestel word, wanneer dit verhit word, gedroog word. Die reservoir en bron van hoenderpokke is siek mense gedurende die laaste 10 dae van die inkubasieperiode en die vyfde of sewende dag van die uitslagperiode.
Hoenderpokkies word deur aërosolmeganisme deur lugdruppels oorgedra. As gevolg van die lae weerstand van die virus, is tuiskontak-oordrag moeilik om te implementeer. Die verspreiding van die virus met 'n fyn aerosol, wat deur pasiënte vrygestel word wanneer dit hoes, nies, praat, moontlik op 'n voldoende groot afstand in die kamer, sal waarskynlik met lugvloei in aangrensende kamers geswel word. Daar is 'n moontlikheid om oordrag van infeksie oordrag te gee.
Mense het 'n hoë vatbaarheid vir infeksie, nadat hulle aan varicella ly, bly intense lewenslange immuniteit. Kinders van die eerste maande van die lewe word beskerm teen infeksie deur teenliggame wat van die moeder ontvang word. Hoenderpokkies word meestal geraak deur kinders van voorskoolse en laerskoolleer wat georganiseerde kindergroepe bywoon. Ongeveer 70-90% van die bevolking het waterpokkies voor die ouderdom van 15 jaar. Die voorkoms in stede is meer as 2 keer hoër as in landelike nedersettings. Die piekinval van waterpokkies kom voor in die herfs-winterperiode.
Patogenese van varicella
Die toegangshek van die infeksie is die slymvlies van die respiratoriese kanaal. Die virus word bekendgestel en ophoop in die epiteelselle, later versprei in die streeks limfknope en verder in die algemene bloedstroom. Die sirkulasie van die virus met die bloedstroom veroorsaak algemene dronkenskap. Varicella zoster virus het 'n affiniteit vir epithelium van integumentêre weefsels. Replikasie van die virus in die epitheliale sel dra by tot die dood daarvan. In die plek van dooie selle is daar holtes gevul met ekssudaat (inflammatoriese vloeistof) - 'n vesikulêre vorm. Na die opening bly die vesicles korsies. Na die skeiding van die kors onder dit is die nuutgevormde epidermis gevind. Uitslag met waterpokkies kan gevorm word op die vel en op die slymvliese, waar die vesikels vinnig genoeg in erosie vorder.
Hoenderpokkies in persone met 'n verswakte immuunstelsel kom in 'n ernstige vorm voor, dra by tot die ontwikkeling van komplikasies, sekondêre infeksie, verergering van chroniese siektes. Gedurende swangerskap is die waarskynlikheid om waterpokkies vanaf die moeder na die fetus in die eerste 14 weke oor te dra, 0,4% en verhoog tot 1% tot 20 weke, waarna die risiko van infeksie van die fetus feitlik afwesig is. As 'n effektiewe voorkomende maatreël word swanger vroue met waterpokkies spesifieke immunoglobuliene voorgeskryf om die waarskynlikheid van oordrag na die kind tot 'n minimum te verminder. Hoenderpokke, wat 'n week voor geboorte en die volgende maand na geboorte ontwikkel het, is meer gevaarlik.
Weerstandige lewenslange immuniteit beskerm die liggaam betroubaar teen herinfeksie, maar met 'n beduidende afname in die immuun eienskappe van die liggaam, kan volwassenes wat weer waterpokkies gehad het, weer infekteer. Daar is 'n verskynsel van latente vervoer van varicella zoster virus wat ophoop in die selle van die ganglion nodusse en kan aktiveer, wat gordelroos veroorsaak. Die meganismes van virale aktivering met so 'n draer is nie duidelik genoeg nie.
Diagnose van varicella in die kliniese praktyk word gemaak op grond van 'n kenmerkende kliniese prentjie. Voltooide bloedtelling vir waterpokkies is nie spesifiek nie, patologiese veranderinge kan beperk word deur versnelde ESR, of 'n inflammatoriese siekte met 'n intensiteit wat eweredig is aan die algehele dwelmsimptome, aandui.
Virologiese ondersoek behels die identifikasie van virions met elektromikroskopie van vesikulêre vloeistof wat met silwer gevlek is. Serologiese diagnose het 'n terugwerkende waarde en word gemaak met behulp van RSC, RTGA in gepaarde sera.
Hoenderpoks Voorspelling en Voorkoming
Die voorspelling is gunstig, die siekte eindig met herstel. Vesikels verdwyn sonder spore, pustules kan pox littekens verlaat. Beduidende agteruitgang in die voorspelling van persone met immuniteitsgebreke, erge sistemiese siektes.
Voorkoming van hoenderpokke is om infeksie in georganiseerde kindergroepe te voorkom, waarvoor kwarantynmaatreëls uitgevoer word wanneer gevalle opgespoor word. Pasiënte word vir 9 dae geïsoleer na die uitslag van uitslag, kinders wat in kontak met die siekes is, word vir 21 dae geskei. As die dag van kontak met die pasiënt presies gedefinieer is, word die kind nie toegelaat om 11 tot 21 dae na die kontak in die kinderspan te wees nie. Kontak kinders wat nie voorheen varikella gehad het nie, met 'n verswakte immuunstelsel, word voorgeskrewe anti-wind immunoglobulien as 'n voorkomende maatreël voorgeskryf.
Onlangs het inenting teen waterpokkies toegepas. Vir hierdie doel word inentings Varilriks (België) en Okavaks (Japan) gebruik.
Waar kan ek gereeld waterpokkies kry?
Meestal word pokkies deur jong kinders besmet by toestande van kleuterskole, kleuterkamers, skole, speelgronde in die binnehof van 'n residensiële gebou, kinderkafees, ens. As gevolg van die oordrag van die virus deur lugdruppels, versprei die virus redelik maklik wanneer kinders in massiewe plekke. Infeksie met hoenderpokke kan nie meer as 2 keer wees nie. Dit is anders as waterpokkies. Die veroorsakende agent sal hieronder bespreek word.
Na 'n ervare siekte word antiliggame gevorm in die liggaam wat immuniteit vir hierdie siekte vorm. Daarom, volwassenes wat oortuig is dat hulle in die kinderjare waterpokkies, algemeen genoem waterpokkies, geen kontak met 'n siek kind het nie. Dit is dikwels moeilik om te verstaan ​​dat 'n kind of 'n volwassene met waterpokkies besmet is, aangesien die inkubasieperiode van die siekte een en twintig dae is. Die veroorsakende middel van hoenderpokke het reeds in die liggaam gevestig.
Daarom, 'n kind wat met waterpokkies besmet is, gaan voort om openbare plekke te besoek en die virus te versprei. Onder sulke omstandighede kom 'n hele epidemie van waterpokkiesinfeksie dikwels in kleuter en skole voor. Dokters glo dat die massiewe verspreiding van infeksie oor 'n sekere tydperk verdere uitbrekings van waterpokkies verminder. Die patogeen (metodes van transmissie - lugboord) kom vinnig in die liggaam, vir hierdie vlugtige kontak.
Dus, terselfdertyd is deel van die groep in die kleuterskool 'n gedeeltelike waarborg vir die afwesigheid van waterpokkies by kinders gedurende hierdie jaar.
Hoe manifesteer waterpokkies?
Die veroorsakende middel is die derde tipe herpesvirusinfeksie.
Vir varicella word gekenmerk deur oorvloedige uitslag op die vel in die vorm van rooi borrels met vloeistof. Aanvanklik begin die pasiënt ernstige jeuk, en na 'n klein uitslag verskyn, wat dan met vloeistof gevul word.
Bursting, sulke borrels verlaat spore. Soms kan pok punte as littekens in die lewe voortduur. Dit word nie aanbeveel om reeds ontwikkelde uitslag te kam. Hulle dek hoofsaaklik die rug, oksels, kopvel, arms en bene, gesig en kopvel. As waterpokkies in 'n volwassene, dan het hy meer probleme as gevolg van uitslag op die kopvel, geslagsdele as gevolg van behandeling.
Benewens jeuk en uitslag, word waterpokkies dikwels vergesel van verhoogde liggaamstemperatuur van 37-39 grade, hoofpyn, spierswakheid. У взрослых людей при ветрянке температура может держаться на уровне 40 градусов и выше, мышечная боль может сопровождаться судорогами в конечностях, головокружениями и тошнотой.
Die veroorsakende middel (die eienskappe word hierbo gegee) kan die liggaam van 'n swanger vrou en 'n baba baba binnegaan. Wat om te doen in hierdie geval? Oor hierdie hieronder.
As gevolg van die steriele toestande van die kraamhospitaal kom die verspreiding van hoenderpokke in die kraamwalle prakties nie voor nie. As die moeder met hoenderpokke besmet is, word die kind in 'n geïsoleerde boks geplaas. Moeder is ook van ander pasiënte geïsoleer. Benewens die diagnose en behandeling van varicella word 'n aantal aktiwiteite uitgevoer om die verspreiding van die virus vir ander pasiënte te voorkom.
Wanneer waterpokkies in swanger vroue besmet word, word antivirale terapie gebruik om medisyne te gebruik wat nie die plasenta binnedring nie en nie die fetus beïnvloed nie. Antibiotiese behandeling in hierdie geval is uitgesluit. Die pasiënt word in 'n hospitaal geplaas, die behandeling word onder observasie uitgevoer. Met laat swangerskap is daar 'n risiko vir infeksie van die kind met waterpokkies tydens die bevalling.
Moeilike siekte kan miskraam veroorsaak in vroeë swangerskap en premature aflewering in laasgenoemde.
Die hoof voorkoming van waterpokkies is ontsmetting en sterilisasie van die perseel waar die pasiënt was.
Voorkoming in openbare plekke
In kleuter en skole is konstante sterilisasie en behandeling van perseel met die gebruik van chloor verpligtend.
By die diagnose van kinders met varicella, isoleer hulle pasiënte van gesonde kinders.
In kleuter en opvoedkundige instellings voer massa-inenting teen antivirale siektes.
Wie is meer vatbaar vir waterpokkies?
Meer vatbaar vir die varicella-zoster-virus is mense met 'n verswakte immuunstelsel wat pas 'n siekte gehad het en reeds inflammatoriese siektes het.
Kinders in kwekerye en kleuter. Hulle het konstante kontak en kan maklik ander virale infeksies deur lugdruppels versprei.
Ouers wat nie voorheen waterpokkies gehad het nie, is besmet wanneer kinders siek is. Dit is nodig om te sorg vir 'n siek kind, en hierdie rol val meestal aan ouers. In hierdie geval, as een van die ouers reeds van waterpokkies gehad het, is dit aan hom om verantwoordelikhede op te lê vir die versorging van 'n siek kind.
Opvoeders, kinderkinders en ander werknemers van kleuter en opvoedkundige instellings. Hulle word gedwing om met siek kinders te kontak en is hoofsaaklik in gevaar om 'n virusinfeksie te verkry.
Werknemers van apteke, handel en diens. Mense van hierdie beroep is voortdurend in kontak met die bevolking en loop die risiko om druppels in die lug te kontrakteer deur feitlik enige virale infeksie.
Dokters, verpleegsters, mediese personeel. Op grond van hul beroep kan hulle nie infeksie met 'n virusinfeksie vermy nie.
Nabye familie en familie van 'n waterpokkaspasiënt. As hulle nie die moontlikheid van isolasie het nie, in dieselfde woonplek met die pasiënt is, loop hulle voortdurend die risiko van lugbesmetting met die virus.
Die effekte van waterpokkies
Aangesien die veroorsakende middel van varicella (mikrobiologie dit bevestig) 'n virus is, is die belangrikste gevolge vir 'n kind 'n verswakking van die immuunstelsel. Langdurige isolasie, gebrek aan vars lug, eetlus en virusbeskadiging vererger die kind se gesondheid. As hoenderpokke geslaag het met komplikasies in 'n volwassene, verminder dit ook die vlak van die immuniteit.
Na sterk krap verlaat die uitslag van hoenderpokkies klein letsels in die vorm van gate op die vel. Hulle kan vir 'n leeftyd bly, wat nie baie gerieflik esteties is nie.
In seldsame gevalle, na waterpokkies, kan die pasiënt probleme ondervind in die niere en lewer.
As gevolg van die langtermyn gebruik van alkoholbevattende oplossings, kan droë vel en verskillende tipes dermatitis voorkom. Om sulke onaangename gevolge uit te skakel, moet die vel met olieagtige ys, gliserien en ander bevogtigings na die einde van die behandeling afgehandel word.
Hoenderpokkies word hoofsaaklik as 'n kinderjare beskou. By volwassenes is dit dikwels 'n sekondêre sindroom. Soms is die virus kumulatief. As 'n persoon reeds een keer waterpokkies gehad het, dan in kontak met besmette pasiënte, het hy waterpokkies in die vorm van velsiektes, soos gordelroos. Volwassenes risiko herbesmetting van waterpokkies meestal as hulle 'n lae vlak van immuniteit het en hulle is geneig tot siektes.
Met sterk massa-epidemies in openbare organisasies kan opvoedkundige instansies kwarantyn verklaar. Hoenderpokkies behoort tot die kategorie van vinnige verspreiding van virusinfeksies, en meer as die helfte van die kollektiewe kan tydens 'n epidemie besmet raak. Om die fokus van infeksie te blus, word sulke gevalle kwarantyn verklaar. Omdat dit in 'n samelewing van 'n groot aantal volwassenes of kinders met 'n inkubasietydperk is wanneer die moontlikheid is om die infeksie te versprei, is dit ongewens.
Die algemene term vanaf die oomblik van infeksie tot die einde van die behandeling van hoenderpokke is van 2 weke tot 1 maand. Binne 10-12 dae na die afwesigheid van duidelike manifestasies van die siekte, is die persoon steeds 'n verspreider van infeksie. Na die einde van die behandeling, beveel die dokters aan om nog 'n week nie die kind skool toe te gaan nie. Dit is gevaarlik vir ander kinders om die infeksie te versprei.
Soms kan dit net deur middel van jeuk en uitslag waterpokkies gemanifesteer word. Die veroorsakende middel en die simptome van die siekte is dikwels onderling verwant.
By kinders met 'n hoë vlak van aktiwiteit is die siekte lig, sonder 'n hoë liggaamstemperatuur, komplikasies van veluitslag en die algemene toestand van die liggaam.
Aan watter dokter moet jy vir waterpokkies behandel?
Gewoonlik by kinders wat na die kleuterskool en skool gaan, word 'n veluitslag tydens infeksie met waterpokkies opgespoor en aanvanklik deur 'n mediese professionele van die organisasie gediagnoseer.
Die tweede fase is 'n besoek aan die distrik kinderarts of 'n oproep na die dokter by die huis wanneer die pasiënt nie goed voel nie.
Die plaaslike kinderarts diagnoseer hoenderpokke en voorskryf 'n kursus van behandeling en die middels wat gebruik word.
Vir buitepasiëntbehandeling moet die pasiënt deurlopend deur 'n pediater gekontroleer word.
As 'n pasiënt hospitalisasie benodig, skryf die plaaslike dokter 'n verwysing na 'n hospitaal waar verdere behandeling uitgevoer word.
As die pasiënt komplikasies het, word die besluit oor hospitalisasie onafhanklik gemaak. Om dit te doen, bel die ambulans, waarna verdere behandeling binne die mure van die mediese instelling uitgevoer word.
As die infeksie by die huis plaasgevind het, is dit nodig om die diagnose en volgorde van behandeling te bepaal om die plaaslike pediater te skakel. Volgende, na die afspraak, voer behandeling uit.
Wanneer 'n volwasse infeksie met waterpokkies nodig is, raadpleeg by die eerste manifestasie van 'n uitslag 'n algemene praktisyn in 'n mediese instelling. As die terapeut twyfel, word die ondersoek deur 'n dermatoloog uitgevoer. Verdere behandeling word by die huis of op 'n polikliniese basis gegee. In geval van komplikasies, is dit nodig om die ambulans te bel vir hospitalisasie.
Om vas te stel dat 'n pasiënt hoenderpokke het, is baie maklik. Jeuk begin, en na krap verskyn klein rooi pimples, wat begin om meer en meer te verskyn. Prakties gedurende die dag sprinkel die pasiënt heeltemal. Tonsils, nasopharynx, en ooglidmukosa kan ontsteek word.
Dit is gevaarlike waterpokkies. Die veroorsakende middel en oorsake word hierbo bespreek.
Ten spyte van die feit dat dit 'n taamlike algemene virussiekte is, wat wydverspreid is, moet ons nie vergeet dat dit nog gevolge het nie.
Hoe minder aandag aan die behandeling van hoenderpokkies gegee word, hoe meer is dit die aanvang van gevolge wat ongewens is vir die gesondheid van 'n spesifieke kind se liggaam. Enige virus beïnvloed die vorming van 'n groeiende kind. Daarbenewens kan 'n verwaarloosde, vloeiende siekte stelsellike veranderinge, bloed siektes veroorsaak, ens. In hierdie verband moet 'n mens nie voorkomende maatreëls ignoreer en die behandelingstegniek nakom nie.
Hoenderpokkiespatogeen behoort aan die familie van herpesvirusse, wat 'n verskeidenheid virusse insluit wat verskillende siektes in amfibieë, voëls, soogdiere en mense veroorsaak.
Alle herpesvirusse het 'n genoom wat bestaan ​​uit dubbelstrengige DNA. Hulle is baie sensitief vir eksterne fisiese en chemiese invloede, insluitende hoë temperatuur en ultraviolet straling.
Die meeste virusse van hierdie groep kan vir 'n lang tyd, soms selfs vir die lewe, in 'n besmette organisme duur sonder om enige kliniese simptome te veroorsaak. Daarom word hulle verwys na die sogenaamde stadige infeksies (herpes, gordelroos, ens.). Onder ongunstige omstandighede kan 'n dormante infeksie geaktiveer word en manifesteer tekens van die siekte.
Herpesvirusse word maklik oorgedra van persoon tot persoon, sodat die meerderheid van die bevolking op die planeet tyd het om in die kinderjare besmet te raak. Vir patogene van hierdie groep word gekenmerk deur poliorganisme en polisistemiese letsels, dit word geassosieer met teratogene effek (die voorkoms van fetale misvormings) en die dood van verswakte pasiënte, veral pasgeborenes.
Daar moet kennis geneem word dat alle herpesvirusse die immuunstelsel depresseer en geaktiveer word teen die agtergrond van ander siektes wat voorkom met 'n skerp afname in die liggaam se verdediging (VIGS, leukemie, kwaadaardige gewasse).
Die varicella virus en herpes zoster virus (Varicella zoster virus) kan uitsluitlik in die kern van 'n besmette persoon se selle vermenigvuldig, en in die eksterne omgewing sterf dit vinnig onder die invloed van sonlig, hitte en ander nadelige faktore. In druppels van speeksel en slym kan die waterpokkervirus vir hoogstens 10-15 minute voortduur.
Oorsake, epidemiologie en die ontwikkeling van waterpokkies
Die oorsaaklike middel van die siekte is die virus van die familie Herpesviridae - Varicella Zoster. Om vir die eerste keer in die menslike liggaam in te gaan, veroorsaak dit waterpokkies, en as die virus lankal in die liggaam ongemerk is (bly daarby), word dit onder invloed van sommige negatiewe faktore geaktiveer en veroorsaak 'n ander onaangename siekte - herpes zoster.
Die virus wat waterpokkies veroorsaak, is onstabiel vir omgewingsinvloede - sy oorlewing buite die liggaam is nie meer as 10 minute nie.
Die infeksiebron is 'n siek persoon. Dit word besmet 2-3 dae voor die voorkoms van die elemente van die uitslag en bly tot 5 dae na die voorkoms van die laaste element van die uitslag.
Die meganisme van transmissie is in die lug (die virus versprei maklik wanneer jy praat, nies en hoes). Daar moet kennis geneem word dat waterpokkies - hoogs aansteeklike (aansteeklike) infeksie - vatbaarheid vir dit neig tot 100%.
Die toegangshek van die infeksie is die slymvliese van die boonste lugweg. In die epitheel van die slymvliese word die virus deur die bloed binnegedring en deur die liggaam versprei en in die vel selle gevestig. As gevolg hiervan vervang die volgende veranderinge in die oppervlaklae wat hulle vervang:
kapillêre uitbrei - 'n vlek vorm,
deel van die vloeistof lek uit die vate in die vel, dit wil sê, serosedeem vind plaas - 'n papule vorm,
die epidermis in die geaffekteerde gebiede exfoliates, vorm 'n vesikel, of vesikel.
Die afvalprodukte van die virus, wat in die bloedstroom kom, veroorsaak simptome van dronkenskap.
Die gevolg van die infeksie is aanhoudende (dikwels lewenslange) immuniteit.
Kliniese manifestasies van waterpokkies
Die inkubasieperiode van die siekte is 13-17 dae, in sommige gevalle, 11-21 dae.
'N Paar dae voor die aanvang van uitslag, let die pasiënt op 'n toename in swakheid, die voorkoms van hoofpyn, koors - dit is die sogenaamde prodromale periode. Daar moet kennis geneem word dat hierdie tydperk asimptomaties by kinders kan wees, maar 'n beter kliniek is kenmerkend van mense van volwasse ouderdom.
Die tydperk van uitslag by kinders verloop dikwels maklik, sonder 'n uitgesproke oortreding van hul algemene toestand. Terselfdertyd met die aanvang van koors of 'n paar uur na sy voorkoms, verskyn die eerste uitslag op die vel van die buik, dye, bors, skouers en later op die gesig en kop:
eers lyk hulle soos ronde kolle 5-10 mm in deursnee,
in die middel van die plek verskyn stamp of papule,
Na 'n rukkie versteur die bokant van die papule, en die papule word 'n vesikel (vesikel) van 8-12 mm in deursnee met kleurlose inhoud binne,
die vesikel verdroog na 1-2 dae, vorm 'n kors wat verdwyn, en laat geen letsels of pigmentasie agter nie.
Aangesien die nuwe letsels jerkagtig voorkom, is al die bogenoemde elemente van die uitslag op dieselfde tyd op die pasiënt se vel teenwoordig. In die medisyne word hierdie verskynsel "vals polimorfisme" genoem.
Die voorkoms van uitslag word vergesel deur intense jeuk.
In parallel met die veluitslag verskyn uitslag en slymvliese. Hulle het die voorkoms van borrels, wat na 'n rukkie in sere omring word deur 'n rooi rand. In die meeste gevalle word nie meer as 3 sulke elemente vir elke pasiënt aangeteken nie. Hulle genees binne 2 dae.
Die febrile periode van die siekte is 2-5 dae, in sommige gevalle tot 10 dae. Die uitslagperiode is 2 tot 9 dae.
Komplikasies van waterpokkies
In die meeste gevalle is waterpokkies goedaardig, maar sy individuele vorme (bullebloed, bene, hemorragiese) bedreig met moontlike komplikasies soos pyoderma, enkefalitis, miokarditis, limfadenitis.
'N ernstige komplikasie is sepsis, wat ontwikkel as gevolg van die toevoeging van 'n sekondêre infeksie. Dit is ook gevaarlik en longpokkies longontsteking - baie moeilik en reageer dikwels nie op behandeling met antibiotika nie.
As die toekomstige ma die waterpokkies 4-5 dae voor die geboorte optel, styg die waarskynlikheid om siek te word van haar kind tot 17%, en 30% van die siek pasgeborenes, helaas, sterf.
Huidiglik, wanneer pokke heeltemal uitgeroei word, is dit nie 'n probleem vir die dokter om waterpokkies te vermoed nie. Die voorlopige diagnose word gemaak op grond van die pasiënt se klagtes, die geskiedenis van die siekte en die aanvanklike ondersoek (die teenwoordigheid van spesiale uitslag op die vel).
Oor die algemeen kan die bloedtoets vir waterpokkies die ESR verhoog. By die uitvoer van spesifieke laboratoriums is diagnostiese metodes gewoonlik nie nodig nie.
Mense met waterpokkies ontvang gewoonlik buitepasiënt behandeling.
Die eerste verpligte komponent van die behandeling van varicella is bedrus vir die koorsperiode.
'N Spesiale dieet word nie vir waterpokkies voorgeskryf nie, maar oorvloedige drankies is 'n integrale deel van die behandeling, aangesien dit 'n baie belangrike funksie verrig - ontgifting (dit elimineer die toksiese liggaam).
Dwelm behandeling word uitgevoer beide algemene en plaaslike. Die totaal mag medikasie van verskeie groepe insluit:
antivirale middels (Acyclovir word beskou as die doeltreffendste in hierdie verband, maar dit word nie voorgeskryf vir nie-ernstige vorms van die siekte),
antihistamiene - voorgeskryf indien die uitslag vergesel word van intense jeuk,
NSAID's word voorgeskryf om die temperatuur te verlaag (Ibuprofen en Parasetamol word algemeen gebruik, aspirien word in hierdie geval gekontrakteer weens die risiko van 'n ernstige komplikasie, Ray se sindroom)
in die geval van purulente komplikasies van die siekte - antibakteriese middels.
Aktuele behandeling sluit sorgvuldige sorg vir die aangetaste vel in, wat daarop gemik is om sekondêre infeksie van die uitslagelemente te voorkom. Gewoonlik vir die behandeling van letsels met behulp van 'n oplossing van briljante groen, kaliumpermanganaat of Fucorcin.
Om oorblywende punte op die plek van uitslag te vermy, word dit sterk aanbeveel om nie die kors te breek nie.
Aangesien die virus onstabiel is in die eksterne omgewing, is dit nodig om gereeld skoon te maak en die kamer gereeld te ventilasie.
Hoe voorkom waterpokkervirusinfeksie?
Die bron van die Varicella zoster virus infeksie is 'n siek persoon wat waterpokkies of gordelroos het. Laboratoriumstudies het getoon dat die hoogste konsentrasie van die patogeen in die inhoud van kenmerkende borrels vir waterpokkies is.
Tradisioneel word hoenderpokke toegeskryf aan respiratoriese siektes, maar in die nasofaryngeale slym verskyn die virus slegs in daardie gevalle wanneer die oppervlak van die slymvlies ook met uitslag bedek word. Maar selfs in sulke gevalle bevat nasofarynale swabs aansienlik minder patogene as die inhoud van bel wat op die vel geleë is.
Korsies wat gevorm word op die plek van barstende hoenderpokke-borrels bevat geen patogene nie. Daarom word die tydperk van die grootste besmettingsgevaar van 'n pasiënt bepaal vanaf die oomblik van die voorkoms van letsels tot die vorming van korsies.
Infeksie vind plaas deur lugdruppels deur die inaseming van lug wat elemente van slym bevat. Daar moet kennis geneem word dat waterpokkies sy naam gekry het weens die besondere wisselvalligheid van die infeksie. Die virus kan tot 20 m versprei, deur die gange van residensiële persele binnedring en selfs van die een vloer na die ander.
Daarbenewens kan waterpokkies deur 'n swanger vrou na 'n baba deur die plasenta oorgedra word. Daar moet kennis geneem word dat volwasse vroue selde aan waterpokkies ly. So dikwels vind 'n fetus infeksie plaas wanneer 'n aanhoudende (dormante) infeksie in die vorm van gordelroos geaktiveer word.
Pasgeborenes is glad nie vatbaar vir waterpokkies nie, aangesien hulle die nodige teenliggaampies van die moeder ontvang het om tydens die fetale ontwikkeling teen die virus te beskerm.
Moederlike teenliggaampies word egter geleidelik uit die liggaam gewas en kan eers die ontwikkeling van die siekte in die eerste jaar van 'n kind se lewe ten volle inhibeer.
Dan, vatbaarheid vir varicella toeneem, bereik byna 100% van die maksimum op die ouderdom van 4-5 jaar. Aangesien die meerderheid van die bevolking die tyd het om waterpokkies in die kinderjare te vang, is hierdie vorm van Varicella zoster-virus redelik skaars by volwassenes.
Gordelroos wat ontwikkel in mense met waterpokkies, in teendeel, vind in die ouderdom plaas (65% van die siektes word aangeteken by pasiënte ouer as 65).
So, waterpokkies raak hoofsaaklik kinders en gordelroos - bejaardes. Albei siektes kan egter byna enige ouderdom ontwikkel.
Hoenderpokkies is taamlik gevaarlik in die epidemie, so dikwels word uitbrekings van waterpokkies in kindergroepe (kleuter, skole, sanatoriums, ens.) Aangeteken. Dit kan so 'n mini-epidemie veroorsaak en as gevolg van kontak met 'n volwasse pasiënt met herpeszoster.
Daar is egter ook sporadiese (uit epidemiese uitbrake) gevalle van hoenderpokke, wanneer die pasiënt betyds geïsoleer kan word, wat die verspreiding van infeksie voorkom.
Vir die voorkoms van hoenderpokke word gekenmerk deur 'n eienaardige sikliese voorkoms van epidemies. Terselfdertyd is daar klein siklusse van epidemies wat oor 'n paar jaar herhaal en groot siklusse met 'n interval van 20 jaar of meer.
In die herfs is daar 'n aansienlike toename in die voorkoms van waterpokkies wat verband hou met die massiewe terugkeer van kinders na kleuter en skole. Die toename in die voorkoms in die lente word veroorsaak deur skerp skommelinge in temperatuur en 'n seisoenale afname in immuniteit.
Klassifikasie van die kliniese manifestasies van varicella
Wanneer hulle praat oor die klassifikasie van varicella klinieke, dan word eers die gelokaliseerde en algemene vorms van die siekte onderskei.
In die gelokaliseerde vorm is letsels beperk tot die buitenste oppervlak van die liggaam, wanneer spesifieke patologiese elemente op die vel en slymvliese voorkom. Algemene vorms vind plaas in verswakte pasiënte en word gekenmerk deur skade nie net aan die eksterne integument nie, maar ook aan die interne organe.
Daarbenewens is daar drie erns van die siekte - lig, matig en ernstig. Die erns van die kliniese kursus word bepaal deur die aard van die patologiese elemente, die oppervlakte van die aangetaste oppervlak, die erns van dronkenskap en die voorkoms van die proses.
Die diagnose stel die dokter aan die erns van die kursus, die voorkoms van die proses en die teenwoordigheid van komplikasies. Byvoorbeeld: "Hoenderpokkies, algemene vorm, ernstige kursus. Komplikasie: bilaterale brandontsteking.
Tydens waterpokkies, soos enige ander aansteeklike siekte, is daar vier periodes:
inkubasie (tydperk van latente infeksie),
prodromale (periode van algemene malaise, wanneer die spesifieke simptome van infeksie nog nie heeltemal verskyn het nie)
'n tydperk van ontwikkelde kliniese simptome,
Die derde periode van varicella word die tydperk van uitslag genoem, omdat dit die mees kenmerkende simptoom van die siekte is.
Inkubasie en prodromale periode met waterpokkies
Die inkubasietydperk vir varicella is 10 tot 21 dae. Daar is tans geen sigbare tekens van siekte nie.
Virus liggame vasgevang in die boonste respiratoriese kanaal penetreer mukosale epiteelselle en begin vinnig daar te vermenigvuldig. Die hele inkubasieperiode is die ophoping van virale liggame. Nadat 'n beduidende konsentrasie bereik is, breek die infeksie deur die plaaslike beskermende struikelblokke en kom die bloed in massa, wat viremia veroorsaak.
Klinies manifesteer viremia hom in prodromale simptome, soos malaise, hoofpyn, aptytverlies en spierpyn. Varikella word egter gekenmerk deur 'n vinnige en akute aanvang, die prodromale tydperk is gewoonlik net 'n paar uur, so pasiënte sien dit dikwels nie op nie.
Infeksie met bloed deur die bloedstroom en met 'n stroom van interstisiële vloeistof deur die limfvate versprei regdeur die liggaam en word hoofsaaklik in die epiteelselle van die vel en slymvliese van die boonste respiratoriese kanaal vasgestel. Dit is ook moontlike skade aan die senuweewewig - selle van die intervertebrale senuwee nodes, serebrale korteks en subkortiese strukture.
In die seldsame gevalle wanneer die siekte in 'n algemene vorm voortduur, word die selle van die lewer, longe en spysverteringskanaal beïnvloed.
Intensiewe voortplanting van die virus veroorsaak simptome wat tipies is vir 'n tydperk van uitslag: 'n uitslag, koors en tekens van algemene vergiftiging van die liggaam.
Tydperk van uitslag met waterpokkies
Hoenderpokke Uitslag geassosieer met die voortplanting van die virus in die selle van die vel en slymvliese. Aanvanklik, as gevolg van die plaaslike uitbreiding van klein vate, ontstaan ​​rooiheid, dan ontwikkel serosedeem en vorm 'n papule, 'n uitsteekende helling.
In die toekoms word die boonste lae van die vel losgemaak, waardeur 'n borrel gevul met 'n deursigtige vloeistof, die vesikel, gevorm word. Soms vesicles fester, draai in pustules.
Die borrels gevul met serous vloeistof of pus kan oopgemaak word, in sulke gevalle maak 'n huilende oppervlak onder hulle oop. Maar meer dikwels word hulle opdroog en vorm korsies.
Aanvanklik verskyn 'n uitslag op die vel van die stam en ledemate, en dan op die gesig en kopvel. Minder algemeen verskyn 'n uitslag op die palms, sole, op die slymvliese van die mond, nasofarinks, eksterne genitale organe, op die oogkontiniva. Hierdie uitslag dui gewoonlik op 'n ernstige vorm van die siekte. In sulke gevalle verskyn die uitslag van die slymvliese vroeër as op die oppervlak van die vel.
Hoenderpokkies word gekenmerk deur die opkoms van nuwe elemente van die uitslag - die sogenaamde "uitgestort". As gevolg hiervan, vir 3-4 dae na die verskyning van 'n uitslag op dieselfde area van die vel, kan verskillende elemente wees - kolle, papules, vesicles en korsies
Bubbles vir waterpokkies, as 'n reël, is enkelkamer, en met 'n gunstige verloop van die siekte verdroog hulle vinnig en word dit in korsies. Die aantal elemente van die uitslag kan verskil - van enkelborrels wat maklik getel kan word, oorvloedige uitslag, 'n deurlopende laag wat die vel en slymvliese dek.
Uitslag op die oppervlak van die vel, vergesel van erge jeuk. Lesies van die slymvliese van die mond, wat voorkom in ongeveer 20-25% van die gevalle, word vergesel van oormatige speeksel. In die mondholte beweeg die borrels vinnig en ontbloot die geërodeerde oppervlak, wat lei tot 'n uitgesproke pynsindroom en probleme met eet.
Koors en tekens van algemene vergiftiging van die liggaam mees uitgesproke in die tydperk van massa-inskrywing van die virus in die bloed. Daarom styg die temperatuur skerp tydens die uitslag van die uitslag. Elke herhaalde uitslag word vergesel deur 'n styging in temperatuur en verswakking van die pasiënt se toestand.
Algemene vergiftiging van die liggaam word gemanifesteer deur swakheid, verminderde eetlus, hoofpyn, spierpyn, slaapstoornis. Dikwels is daar naarheid en braking. Daar is 'n neiging om bloeddruk te verlaag.
Met algemene vorms van die siekte Elemente wat kenmerkend van waterpokkies is, word op die slymvliese van die spysverteringskanaal gevorm, sowel as in die brongi. Terselfdertyd vind daar erosies plaas op die plek van borrels wat die ontwikkeling van interne bloeding bedreig. In ernstige gevalle vermenigvuldig die virus in die lewer selle, wat veroorsaak dat foci van nekrose.
Die veroorsakende middel van waterpokkies affekteer dikwels die senuweewewig, en die veranderinge kan wissel van geringe omkeerbare afwykings tot bruto organiese defekte.
Hoenderpokkie longontsteking is die mees algemene vorm van die siekte. In sulke gevalle verhoog die dronkenskapsindroom, koors bereik 39-40 grade en hoër. Pallor en blouheid van die vel, droë, pynlike hoes, kortasem verskyn.
Senuweestelsel letsels, soos meningitis (inflammasie van die meninges) en enfalitis (inflammasie van die brein) is ook baie algemeen. In sulke gevalle word verskillende soorte versteurings van bewussyn dikwels waargeneem tot die ontwikkeling van 'n koma. Veral moeilik is varicella encefalitis - mortaliteit bereik 20%.
Hartsiekte (miokarditis, endokarditis), lewer (hepatitis), nier (nefritis) en ander interne organe is relatief skaars.
Die herstelperiode vir waterpokkies
Tydens die verblyf van die virus in die liggaam word alle skakels van die immuniteit geaktiveer, wat lei tot die vrylating van die patogeen van die siekte en die besmette selle. Die natuurlike versperring laat egter nie limfosiete en teenliggaampies, virusmoordenaars, toe om die senuwee-ganglia te penetreer nie, sodat die patogeen van waterpokkies daar deur die pasiënt se lewe kan voortduur.
Aangesien waterpokkies net die oppervlakkige lae van die vel raak, verdwyn die uitslag gewoonlik sonder 'n spoor. 'N Paar keer in plaas van gevalde kors bly die sogenaamde pigmentasie - verkleuring van die vel. Met verloop van tyd verdwyn hierdie simptoom heeltemal.
Die kliniese simptome van waterpokkertye hang af van die erns van die siekte.
Hoe kan waterpokkies lek
Normale of subfebriele liggaamstemperatuur (tot 38 grade Celsius), enkeluitslagelemente op die veloppervlak, 'n relatief bevredigende algemene toestand van die pasiënt is kenmerkend van die maklike gang van varicella.
Met matige siekte styg die koors tot 38-39 grade en duur sowat 'n week. Uitslag lê hoofsaaklik op die vel. Die voorspelling vir hierdie kursus van waterpokkies is gunstig. Komplikasies ontwikkel as 'n reël nie, en die siekte gaan weg sonder 'n spoor.
Met erge varikella ontwikkel uiters hoë koors (40 grade Celsius en hoër), is daar toenemende swakheid, daar is oorvloedige uitslag wat die oppervlak van die vel en slymvliese dek. Erge kursus word ook gepraat in gevalle waar die siekte in 'n algemene vorm voortduur. Daarbenewens word hemorragiese, bullouse en bene-nekrotiese vorme van die siekte gekenmerk deur 'n ernstige kursus.
Die hemorragiese vorm van varicella kom voor op die agtergrond van verhoogde vaskulêre deurlaatbaarheid en word gekenmerk deur die voorkoms van bloedvulde blaas, meervoudige bloeding op die vel en slymvliese. Dikwels is daar komplikasies in die vorm van nasale, uteriene en gastro-intestinale bloeding.
Die bullous vorm van die siekte is minder algemeen, wanneer groot, trae blare wat met pus gevul is, op die vel verskyn. Die oorheersende meerderheid van pasiënte met die bullous vorm is klein kinders met 'n skerp verswakte immuunstelsel.
Dit is uiters skaars om 'n purulent-nekrotiese vorm van hoenderpokke te hê, wat 'n kombinasie van die bolletjie en hemorragiese vorms is. In sulke gevalle vorm diep nekrose op die plek van die blaasbelle, en bloedinfeksie ontwikkel.
Ernstige varicella dui in die algemeen op die tekort aan die liggaam se verdediging (VIGS, leukemie, distrofie, kwaadaardige gewasse, tuberkulose, sepsis (bloedinfeksie)).
Die varicella zoster virus penetreer maklik die plasenta en beïnvloed die ontwikkeling van die fetus. Dus, as die moeder waterpokkies gehad het of gordelroos gehad het in die eerste drie of vier maande van swangerskap, is die waarskynlikheid om 'n baba met sogenaamde varicella sindroom te hê, redelik hoog (dystrofie, onderontwikkeling van die ledemate, oogdefekte, letsels van die vel, gevolg deur 'n merkbare psigomotoriese ontwikkeling) .
In die latere stadiums van swangerskap is intrauteriene infeksie van die fetus nie so gevaarlik nie. In gevalle waar die infeksie op die vooraand of tydens die bevalling plaasgevind het, ontwikkel aangebore waterpokkies. Hierdie siekte is altyd baie moeilik (sterftes bereik 20%).
Sorg vir siek waterpokkies: hoe om jouself en ander te beskerm teen infeksie
Ongelukkig is waterpokkies 'n besonder aansteeklike, veral besmetlike siektes. Dit is dus onmoontlik om jouself te beskerm teen infeksie terwyl hulle in dieselfde woonstel met die pasiënt is.
Die enigste ding wat troos: die meerderheid volwassenes het oor die algemeen tyd om hierdie siekte in die kinderjare te oordra, terwyl babas relatief maklik waterpokkies het.
Dokters adviseer kinders wat 21 dae lank in kontak was met siek waterpokkies om nie kinders se instellings by te woon nie, om nie die besmetting van ander in gevaar te stel nie.
Die siek kind kan gestuur word na die kinderinrigting op die dag wanneer al die elemente van die uitslag bedek is met kors - vanaf daardie oomblik is die pasiënt reeds aansteeklik.
Die virus is onstabiel in die omgewing, daarom moet geen spesiale maatreëls vir ontsmetting uitgevoer word nie.
Die behandelingstaktiek vir waterpokkies hang af van die erns van die kliniese verloop van die siekte, die ouderdom van die pasiënt en die algemene toestand van die liggaam.
Met 'n ligte en matige verloop van behandeling word gewoonlik by die huis uitgevoer. In ernstige vorms van waterpokkies, sowel as in gevalle van 'n hoë risiko vir komplikasies (die teenwoordigheid van gepaardgaande siektes wat lei tot 'n afname in immuniteit), word die pasiënt in die geslote boks van die infeksie-afdeling geplaas.
Tot op datum is antivirale terapie vir waterpokkies ontwikkel. Adolessente en volwassenes word 800 mg aciklovir oraal voorgeskryf, 5 keer per dag vir 'n week. Hierdie middel sal ook kinders tot 12 jaar help indien dit voorkoms op die eerste dag van die siekte (20 mg / kg liggaamsgewig 4 keer per dag) voorgeskryf word.
Pasiënte met immunokompromitte akiklovir vir waterpokkies word aanbeveel om binne 7 dae 10 mg / kg liggaamsmassa 3 keer per dag te spuit.
Daar moet op gelet word dat baie dokters glo dat vogprop-antivirale terapie vir ligte tot matige siektes nie gepas is nie.
As die siekte voorkom met 'n koors bo 38-38.5 grade, is dit die beste om parasetamol (Efferalgan, Panadol) as 'n febrifuge te gebruik, wat nie die immuunstelsel nadelig beïnvloed nie.
Die gebruik van asetielsalisielzuur (aspirien) is streng verbode, aangesien hierdie medisyne hemorragiese sindroom kan veroorsaak in waterpokkies ('n bloedige uitslag, neusbloeding, ens.).
Baie kenners adviseer in plaas van antipiretiese om antihistamiene te gebruik, soos claritin. Kinders vanaf 2 tot 12 jaar stel een lepel siroop 1 keer per dag, adolessente en volwassenes 1 tablet (10 mg) 1 keer per dag aan.
Om sekondêre infeksie van waterpokkie-elemente te voorkom, is dit nodig om versigtig te sorg vir die aangetaste veloppervlaktes. Gereelde verandering van linne en smering van uitslag met 'n alkoholoplossing van briljante groen (briljante groen) word aanbeveel.
Baie kenners is baie skepties oor die terapeutiese effek van Zelenka, omdat sulke prosedures uiteindelik nie bydra tot die vinnige genesing van die uitslag nie. Hierdie cauterization verminder egter tydelik die pynlike jeuk en het 'n ontsmettingseffek, wat die penetrasie van bakterieë en die ontwikkeling van pustules voorkom.
Daarbenewens kan die versmelting van die elemente van hoenderpokke met groen verf u vars uitslag maklik identifiseer en die vordering van die siekte monitor.
In geval van uitslag in die mondholte, word dit aangeraai om furatsilien en preparate van medisinale plante met anti-inflammatoriese werking (colanchoe sap, kalendula, eikebark) te gebruik om antiseptiese spoelwater te spoel. In gevalle waar die uitslag op die oogweefsel voorkom, word die voorgeskrewe interferon druppels.
Aangesien die siekte voortgaan met tekens van algemene vergiftiging van die liggaam, word pasiënte aangeraai om genoeg vloeistof te neem sodat gifstowwe vinniger uit die liggaam verwyder word.
Etes moet volledig wees en bevat 'n verhoogde hoeveelheid proteïene en vitamiene. Dit is die beste om voorkeur te gee aan maklik verteerbare kos (melk en groentedieet). Met die verswakking van die slymvlies van die mond moet jy skerp en suurgeregte uitsluit.
Bedrus met waterpokkies word slegs voorgeskryf in geval van erge siektes. Oorverhitting moet vermy word, aangesien oormatige hitte jeuk verhoog.
Binnelandse kundiges beveel aan om te keer om te swem tydens uitslag, terwyl byvoorbeeld Amerikaanse kinderartse beveel om bad te neem om die jeuk te kalmeer.
Natuurlik, in die gevalle waar die kamer te warm is en die kind ly aan jeuk, is dit beter om te stort, en dan saggies die vel met 'n handdoek te blaas.
Voorkoming van varicella met inenting
In sommige lande van die wêreld word byvoorbeeld in Japan profylactiese inentings teen hoenderpokke gebruik. Hulle is redelik doeltreffend en veilig.
Aangesien waterpokkies by kinders egter sag is, word inenting slegs voorgeskryf deur indikasie (die teenwoordigheid van ernstige immuniteitsverlagende siektes).
Как правило, ветряная оспа проходит без каких-либо последствий для организма. Иногда на коже могут оставаться маленькие рубцы в виде оспинок, чаще всего это происходит в тех случаях, когда дети расчесывают зудящую сыпь или когда имело место вторичное нагноение пузырьков. Uitslag van die oogkontak van die oogpas sonder 'n spoor.
Meer ernstige gevolge word gevind wanneer veluitslag gekombineer word met letsels van die sentrale senuweestelsel. Miskien is die ontwikkeling van verstandelike vertraging, epilepsie, verlamming, ens.
Kwaadaardige vorms van waterpokkies, soos bullous, hemorragiese, bene, asook algemene infeksie, word gekenmerk deur 'n ongunstige prognose. In sulke gevalle kan sterftes 25% of meer bereik, en die oorlewendes mag op die vel growwe letsels bly in plekke van patologiese uitslag, ernstige onomkeerbare veranderinge in die interne organe en die senuweestelsel.
Oor die algemeen hang die uitkoms van varicella af van comorbiditeite en die toestand van die immuunstelsel. Ernstige komplikasies en sterftes is meer algemeen by jong kinders en bejaardes.
Hoe om waterpokkies te behandel tydens swangerskap?
Swanger vroue is meer geneig om komplikasies van waterpokkies te ontwikkel, veral, virale longontsteking word dikwels gevind, met 'n sterftesyfer van 38%.
Daarbenewens kan die waterpokkervirus die plasenta oorsteek en bruto abnormaliteite veroorsaak in die ontwikkeling van die fetus (in die eerste helfte van die swangerskap) en uiters ernstige vorme van aangebore waterpokkies by pasgeborenes (wanneer dit op die vooraand van geboorte besmet is).
Om 'n tragiese ontwikkeling van gebeure te vermy, word swanger vroue passiewe immunisering (toediening van 'n spesifieke immunoglobulien) gegee.
Andersins, die behandeling van waterpokkies tydens swangerskap is dieselfde as in ander kategorieë van pasiënte.