Plaassjarme en koskuns buite PlettVilla Villekula is die plek om te besoek vir ware hartskos. (Foto: Verskaf) As jy wil weet of ŉ plek waarlik sy pronkvere werd is, gaan vra die locals. Ná vyftien jaar in hierdie geweste het ek darem nou al ŉ goeie idee wat local én lekker is. Villa Villekula buite Plettenbergbaai is een van daardie eetplekke waarheen die plaaslike inwoners graag terugkeer vir ŉ spesiale viering, of waarheen hulle die familie en vriende wat van ver af kom kuier, uitneem. Waarom? Want die veranderende spyskaart voel soos ŉ eksotiese reis in die kleine en die atmosfeer ís gesellig. Jy ervaar ook iets van die ware karakter van die Crags – die plaasgebied buite Plett waar die restaurant geleë is en waar jy allerlei soorte mense aantref, van boere tot beeldhouers, wynmakers en pottebakkers, uitlanders en binnelanders, natuuravonturiers, sportmaniakke en afgetredenes. Inwoners kies die Crags doelbewus vir die rustiger leefstyl, en plaasrestaurant Villa Villekula met sy stadigkokende geregte pas perfek by dié filosofie in. Villa Villekula is natuurlik die naam van storieboekkarakter Pippie Langkous se woning wat ons in Afrikaans as Huis Winderuis ken. Pippie had nou wel ŉ apie op die skouer en ŉ perd op die stoep, maar op dié restaurantstoep sal jy allerhande ander waardige dierasies aantref, soos ŉ gemmerkat, ŉ hoender en ŉ donkie. Die vyf honde op die werf kom ook al stertswaaiende nader om met besoekers kennis te maak. Die plaaskombuis se deure word slegs vier aande per week vir ŉ spesiale twee- of driegangbuffet oopgegooi. Koffie wat in die emalje koffiepot op die houtstoof kook dra tot die huislikheid by. Al die kos word deur eienaars Daniela en Willie Gouws berei en bedien. Daniela het op ŉ dorpie buite Frankfurt in Duitsland grootgeword. As agtienjarige het haar sjefopleiding by ŉ vyfsterhotel in Duitsland met ŉ gesogte Michelin-ster-restaurant begin. Later het sy haar eie restaurant in Duitsland besit en die wêreld vol gereis voordat sy in 2000 in Suid-Afrika tuisgekom het. Hier het sy Plettenbergbaai se eerste Italiaanse roomyswinkel begin. Willie is oorspronklik van Kaapstad, maar hy het gereeld rondom ŉ familieplaas in die Karoo se houtstoof gekuier. In 1985 het hy Plettenbergbaai toe geskuif waar hy eetplekke op die been gebring het. Daniela en Willie se paaie het gekruis, hulle het hul besighede verkoop en saam ŉ aantal kosprojekte aangepak, asook ŉ vintage winkel, terwyl hulle dogter ŉ perdryskool begin het. In 2017 het hulle ŉ 3,2 hektaar plot in die hart van die Crags aangeskaf en met behulp van hulle goeie vriend, ekoargitek Dirk Hanekom, die ekovriendelike Villa Villekula opgerig. Dis uit hout, glas en staal gebou en rus op agtien pilare om die impak op die natuur te verminder. Ná slegs tien maande van “intensiewe pret en harde werk” is die deure vir die publiek geopen. (Foto: Verskaf) “Terwyl ons gebou het, het ons heeltemal off the grid gegaan. Omdat ons geen hiper-tegnologiese kombuistoerusting kon gebruik nie, het ons ons geliefde houtstoof gebruik, en só is die idee om terug te stap in tyd en tradisionele kos met ŉ moderne kinkel te kook, gebore,” vertel Willie. (Foto: Verskaf) Die spyskaart word elke week van nuuts af uit ŉ versameling van ongeveer 250 disse saamgestel – só hou hulle die koskuns interessant, vir hulself en hul gaste. Daar word met geure, kleure en verskeidendheid geëksperimenteer. Dis egte huiskos, maar dikwels ook kos uit ander kulture. Een aand kan jy Turkse hoenderpastei, bief zucchini koftes, koeskoes met dadel en neute, gebraaide kerrieaartappel, romerige spinasie met babaworteltjies en preie, geroosterde pampoen met koljanderolie en ŉ vars sigeunerslaai (gypsy salad) verwag. ŉ Ander aand bestaan die buffet weer uit krakerige varkmagie en aartappel rosti, ŉ tuinslaai met peer, bloukaas en okkerneut, en filet met sampioen-brandewyn-sous. Soms word geduldig-geroosterde lamsvleis met pampoenpoffertjies voorgesit. Poedings wat soms opduik is Amarula-crème brûlée, suurlemoenkaaskoek, sjokolade-en-speserybrood en tipsietert. “Dit maak ons gelukkig wanneer ons gaste van ons kos as ‘hartskos’ praat,” sê Daniela. Net soos die kos is die gebou en dekor ook aards en nostalgies. Die dak is van sink en die mure van hout. Vanaf die stoep kyk ŉ mens oor ŉ natuurlike dam van 2 000 m2 uit. In 2017 is Villa Villekula vir die tydskrif Tuis se Regruk met Flair-kompetisie ingeskryf waar dit ŉ derde prys uit 350 inskrywings gewen het. Die dekor is duidelik met die hand uitgesoek en het glo ŉ leeftyd geneem om te versamel. Daar is ŉ antieke tikmasjien en slinger-naaldwerkmasjien. Boekrakke vol klassieke boeke en mure vol klassieke skilderye. Ingeleefde tapyte. Die kandelare is kleurvol en lyk anderlands. Feetjieliggies is deur takkies geryg. Dinge is herbedink en hergebruik: ŉ Ou tabakblik, broodpan en teepot word blompotte; ŉ wynvat word die basis vir ŉ wasbak. Die mosterdgeel rusbank en sagte blougroen mure verklap dat dié mense nie bang is vir kleur nie. Die aanwending van kleur is egter nooit oordonderend nie. Dis verwelkomend, innemend en speels. (Foto: Verskaf) Wanneer jy op die sonnige kuierstoep sit en oor die rietdam met die watervoëls in die voorgrond en Tsitsikammaberge doer in die verte uitkyk, en die donkie kom bedel vir ŉ kopkrap terwyl belowende geure vanaf die hartlike houtstoof na jou aanwarrel, smelt jy soos ŉ klontjie botter voor al die plaassjarme. En jy weet sommer: Dié plek sal jou weldra weer sien. (Foto: Verskaf)