Die Slag van Eylau - Interessant
Die Slag van Eylau
Titel: Napoleon op die slagveld van Eylau, 9 Februarie 1807.
Skrywer: GROS Antoine-Jean (1771 - 1835)
Datum getoon: 09 Februarie 1807
Afmetings: Hoogte 521 - Breedte 734
Tegniek en ander aanduidings: In opdrag na 'n kompetisie wat in 1807 geopen is. Olieverf op doek
Prentverwysing: 97DE18496 / INV 5067
Napoleon op die slagveld van Eylau, 9 Februarie 1807.
Na die totstandkoming van die Confederation of the Rhine (12 Julie 1806) wat sestien Duitse vorste onder die presidentskap van Murat, groot hertog van Berg, aartskanselier van die Ryk, en die ontbinding van die Heilige Romeinse Ryk, die keiser, bymekaar gebring het. is gekonfronteer met 'n ultimatum van Pruise (1er Oktober) en 'n vierde koalisie van buitelandse moondhede wat Engeland, Pruise, Rusland en Swede verenig.
Die "optog na die Ooste", gekenmerk deur oorwinnings - gevegte van Jena en Auerstaedt (14 Oktober), inname van Berlyn (25 Oktober), Frans-Pruisiese wapenstilstand (9 November), inname van Warskou (28 Desember) , Slag van Eylau (8 Februarie 1807), Frans-Sweedse wapenstilstand (18 April), kapitulasie van Danzig (26 Mei), Slag van Friedland (14 Junie), Frans-Russiese wapenstilstand (21 Junie) -, eindig met die vrede van Tilsit (7 Julie).
Die onderwerp van die skildery was ondanks die onwilligheid van die kunstenaars vir hierdie soort oefening die onderwerp van 'n kompetisie wat in Maart-April 1807 deur Dominique Vivant Denon, direkteur van die Louvre, in opdrag van die keiser.
Denon het gedetailleerde instruksies vir die deelnemers opgestel, vergesel van 'n genommerde skets waarin die waarnemingspunt, die elemente van die landskap, die posisie van die leërs, die plek, die houding en die kostuums van die verskillende karakters gespesifiseer is. Hierdie ikonografiese program, in werklikheid te ryk om in 'n enkele skildery in te pas, belig die intensies wat hierdie amptelike kommissie gelei het. Dit was om 'die dag na Eylau voor te stel, en die oomblik wanneer die keiser wat die slagveld besoek, te voorskyn kom onoordeelkundig hulp en vertroosting vir die eerbare slagoffers van die gevegte ".
Die kennisgewing van Denon, hoewel dit na 'n "uitgestrekte veld van bloedbad" verwys, ontwyk in werklikheid die swaar Franse verliese (veral dié van Augereau) heeltemal en verwys slegs eksplisiet na die bloedige liggame van die Russe. Aan die ander kant was dit nodig om die grootmoedigheid en medelye van die keiser, omring deur sy generaals, te beklemtoon, bekommerd te wees oor die mediese sorg aan die gewondes - wat nie regtig vir hom 'n prioriteit was nie - en sodoende die dankbaarheid en toewyding van selfs verslane soldate.
Gros se projek, wat Denon se program in die breë respekteer, is gekies uit die 26 sketse wat op 15 Mei 1807 aan die Napoleon-museum voorgelê is.
Die skoonheid van die sneeubedekte landskap in die agtergrond, die kompromislose realisme waarmee die slagoffers op die voorgrond behandel word, die mees herkenbare met Russiese soldate, die adel van die houding van die jong Litaus-husaar wat lojaliteit sweer teenoor die keiser (figuur waarvoor in Denon se program voorsiening maak), die majestueuse vriendelikheid waarmee die figuur van Napoleon afgedruk word, is alles kenmerke wat hierdie uitsonderlike stuk propaganda onderskei, wat van die begin af as 'n eweknie tot die Plaagslagoffers van Jaffa waaruit hy die tema van soewereine medelye opneem.
André CHASTEL, Franse kuns, t. 4, Die tyd van welsprekendheid 1775-1825, Parys, Flammarion, 2000.
Roger DUFRAISSE, Michel KERAUTRET, Napoleoniese Frankryk. Eksterne aspekte, Parys, Seuil, coll. "Punte Histoire", 1999.
Annie JOURDAN, Napoleon, held, imperator, beskermheer, Aubier, 1998.
Jean TULARD (reg.), Napoleon-woordeboek, Parys, Fayard, 1987 nuut. red., 1999.
Jean TULARD (reg.), Die geskiedenis van Napoleon deur skilderkuns, Parys, Belfond, 1991.
KOLLEKTIEF, Van David tot Delacroix, katalogus van die uitstalling in die Grand Palais, Parys, Grand Palais, 1974-1975.