Om te oorleef moet die media innoverend bly, het Du Plessis gemaan, maar tog wel die gevaarligte vir die gedrukte media uitgestippel: die elektroniese media neem snel oor. Ook hier was daar vrae oor die toeganklikheid van die elektroniese media in armer gebiede, waar die groter getalle van Afrikaners wel bly. (Heilna du Plooy van Potch maak 'n voorstel dat TV en die internet gesubsidieer word vir sulke gebiede, maar sy word verstaan as dat privaat mense wel 'n stel vir 'n armer familie behoort te koop!)
Hier kon Ria Olivier van die Stigting vir die Bemagtiging deur Afrikaans ook 'n droewe verhaal vertel van projekte om plattelanders te bemagtig deur Afrikaans, gestaak moet word weens die gebrek aan geld.
Magdaleen Kruger het, bewus van die kritiek op die "swak" taalgebruik op RSG, dit kaalkop gestel: die radio is 'n kommunikasiemedium eerder as 'n taalinstrument. Op sy beurt het Theo Erasmus van KykNET die kyker as die belangrikste komponent van die bedryf beskryf en daar kan nie taalstryd of politiek gehoor word nie.
Die kulturele wisselwerking tussen die taalgroepe is nie op die beraad aan die groot klok gehang nie, maar duidelik l� 'n groot deel van die "ontginning" van die taal in sy letterkunde wat in ander tale vertaal moet word. Hier het uitgewer Kerneels Breytenbach wel ook raakgesien dat die Son-lesers 'n onontginde mark vir boeke blyk te wees. Ivor Price noem ook die leemte in boeke vir die na-jeug. Bruin skrywers voel dit erg dat hulle so moet sukkel om te publiseer.
Met die doodsnikke (want amper was dit 'n dood) van die pratery het 'n duidelike onderstroming van onderlinge wantroue opgeklink. Dit was soos ingeteelde familie wat hul eie geheime het en vir ons buite die familie was dit nie duidelik wie wat wou h� en hoe die pad vorentoe vir Afrikaans gekarteer moet word nie.
Uiteindelik is besluit dat 'n koalisie van gewilliges hulle moet aanmeld by die PanSAT-kantoor en ek vermoed ander belanghebbendes uit die gemeenskappe sal ook vrywilliges of gewilliges verwelkom vir diens in die voortgesette beplanning.
Maar, soos iemand ges� het, dis nou nie asof jy vir 'n Mzi Khumalo, wat R10 m uit sy gatsak haal vir 'n partytjie op 'n skuit rondom die Griekse Eilande, kan gaan vra, hei, gee ietsie daar vir die tale nie! Hoewel dit glad nie 'n slegte idee sou gewees het nie.
Tog is die netwerk geskep onder die 50 sprekers en die 60 deelnemers aan die gesprekke. 'n Sogenaamde taaloudit is gedoen van Afrikaansgerigte organisasies en dit gaan stelselmatig bygewerk word.
Dis duidelik dat as dit gaan kom by uitvoering van die beleid van veeltaligheid, dan is die heil by PanSAT (met sy nuwe tande). Want vir invloed in die onderwys, of om die verslagtaal teenoor gebruikstaal te besleg, is dit sekerlik die kanaal. Die gemeenskappe kan self sorg vir die kunstefeeste, die taalaandjies, die basaars en taalfeeste � en miskien sommer self daaraan dink om 'n tweede TV vir 'n arm gesin te koop!