Category: 1 Korintiërs - Brooklyn-Gemeente
Verskeidenheid vorm eenheid
1 Korintiërs 12 (1 Korintiërs 14:7)
’n Enkelnoot op ’n instrument is nie musiek nie – dit is bloot ’n klank (1 Korintiërs 14:7):
Dit is net soos met lewelose instrumente wat ’n klank afgee ... As daar nie klankverskille is nie, hoe sal ’n mens weet wat op die fluit of die siter gespeel word? (1983-vertaling).
As dit nie onderskeibare klanke voortbring nie, hoe sal ’n mens weet wat op die fluit of die lier gespeel word? (direkte vertaling).
... as hulle nie ’n onderskeid in toon laat hoor nie, hoe sal ’n mens weet wat op die fluit of siter gespeel word? (1933/53-vertaling).
Om musiek te kan maak, is daar klankverskille nodig!
Die werk van die Heilige Gees word met hierdie musiekbeeld verduidelik. Aan die een kant is die Heilige Gees self die groot Gawe wat van God kom (Handelinge 1:4) en aan die ander kant is dit die Heilige Gees wat gawes in die kerk van ons Here uitdeel (1 Korintiërs 12):
Elkeen ontvang gawes soos God dit gee, maar verskillend (1 Korintiërs 12:7a).
Aan elkeen word genadegawes gegee tot voordeel van ander (1 Korintiërs 12:7b).
Die Heilige Gees gee ’n verskeidenheid van gawes en bedieninge (1 Korintiërs 12:4-6).
Al die genadegawes tesame vorm ’n hegte eenheid (1Korintiërs 12:12).
Al die gawes saam het mekaar nodig (1 Korintiërs 12:14-26).
Om die beeld van musiek te gebruik ... daar is klankverskille nodig en dit is die Heilige Gees wat daarvoor sorg. Daar bestaan nie iets soos ’n enkelnoot-simfonie nie! Sien dit raak!
In ’n simfonie-orkes is dit nodig dat al die verskillende instrumente saam in harmonie met mekaar moet speel. Om dit te kan doen, moet elke instrument presies nootvas, presies volgens ritme en presies volgens die bladmusiek speel. As hiervan afgewyk word, is daar disharmonie. As dié beeld van ’n simfonie-orkes toegepas word op die gawes van die Heilige Gees aan die kerk, spreek dit vanself dat daar in die kerk van ons Here orde moet wees: “God is tog nie ’n God van wanorde nie, maar van orde en vrede” (1 Korintiërs 14:33). Orde en harmonie word bereik wanneer daar getrou by Skrif en belydenis gehou word. Dit is die “toe hand” van bediening. Die wyse waarop Skrif en belydenis bedien word, verskil egter in gerigtheid, net soos wat ’n violis en ’n trompetspeler verskillend geleer word om hul instrumente te bespeel: “ ... daar is ’n verskeidenheid van bedieninge, maar dit is dieselfde Here wat die opdrag gee” (1Korintiërs 12:5). Danksy klankverskille, is daar egter pragtige musiek!
’n Reënboog is ’n baie belangrike teken in die Bybel. In ’n sekere sin begin en eindig die Bybel met ’n reënboog (kyk Genesis 9:12-13 en Openbaring 4:3). God gebruik ’n reënboog as teken van sy verbond en dit is eintlik ook ’n baie goeie teken vir die kerk (God se verbondsvolk). In ’n reënboog sien ons baie duidelik eenheid en verskeidenheid en hoe die twee komponente mekaar komplementeer.
Ons vier in hierdie tyd Pinkster. Die Pinksterfees is altyd 50 dae ná die Paasfees gevier. Die Heilige Gees is 50 dae ná Jesus se kruisiging en tien dae ná sy hemelvaart oor die gelowiges uitgestort. Toe die Heilige Gees uitgestort word, het Jesus se volgelinge in verskillende tale begin praat, een Gees werk op verskillende maniere, want die evangelie is vir alle volke en nasies bedoel.
In 1 Korintiërs 12:4-7 lees ons hoe eenheid en verskeidenheid bymekaar hoort:
Verskeidenheid is Godgegewe en behoort daarom ook gevier te word. Ons glo in dieselfde Here en dit is Hy wat verskillende gawes aan ons elkeen skenk. Die doel van hierdie gawes is om mekaar en ander te dien en toe te rus, sodat die liggaam van Christus volwasse kan word (kyk Efesiërs 4:7-13 en Romeine 12:3-8).
Die verskeidenheid van gawes word ook aan die kerk geskenk om ’n verskeidenheid mense te bereik. In Openbaring 7:9-10 lees ons van God se reënboogwederkoms:
Hier vind ons God se toekoms waarheen Hy onstuitbaar op pad is. Die vraag is, is ons saam met Hom op hierdie pad?