In politiek is dit 'n maatreël wat politici kan instel indien daar 'n te groot skuld of 'n te groot begrotingstekort sou wees. Besuiniging lei deels tot besparings. Ministeries besuinig oor die algemeen wanneer uitgawes dreig om die inkomste te oortref. Die kredietkrisis het wêreldwyd gelei tot grootskaalse besuinigings.
Besparing het egter ook 'n nadeel. Indien die regering besuinig het burgers en maatskappye ook minder inkomste en sal hulle dus ook uitgawes moet sny. Hierdeur verlaag besteding en ekonomiese groei word vertraag. Daarby bestaan ​​die risiko dat die regering of instansies besuinig op uitgawes wat agterna nuttig blyk te gewees het, waardeur ons dan die nadeel sal ervaar. Dink bv. aan die ontslag van 'n duur maar baie produktiewe bestuurder van 'n onderneming. Die onderneming spaar dadelik koste, maar beleef na 'n rukkie dat sy omset in duie stort. Sou die regering besluit om bv. nie 'n gevangenis te bou nie, sal korrektiewe dienste dalk na 'n paar jaar met 'n seltekort sit. En wanneer mense nie meer op hul vakliteratuur inteken nie, bestaan ​​die kans dat daar 'n agterstand in die kennis van die ontwikkeling in die beroep of die bedryf ondervind sal word.
Skuif na 'n goedkoper woning. Wanneer mens 'n aangekoopte woning verkoop en verhuis na 'n huurwoning is daar egter geen sprake van 'n besparing nie, slegs likwidasie van vermoë.