Eetverstorings word gekenmerk word deur ’n skokkende selfuithongering… of ’n vreeslike ooretery wat dan gevolg word deur ’n fanatieke “skoonmakery” van die liggaam. Maar die lyers kan gehelp word. En hoe gouer dit gedoen word hoe beter...
UZAAN*) het soos ’n geraamte gelyk—en dis geen oordrywing of gekorswel nie. Om die waarheid te sê, geen regdenkende mens sou wou skerts oor wat met haar voorheen mooi liggaam aan die gebeur was nie. Maar telkens wanneer sy voor die spieël gestaan het, het haar verwronge waarneming haar wysgemaak dat sy steeds heeltemal te vet is. Dan het sy haarself gedwing om selfs nog minder te eet. Piepklein porsies soos vir die spreekwoordelike voëltjie.
Genadiglik het sy ook haar vorige skoonheid herwin en staan sy selfs haar plekkie vol as ’n jeugdige berader. En met ’n wysheid ver bo haar jare kan sy uit veelbewoë ervaring praat: “Eetverstoring is ’n wanfunksie van die liggaam sowel as die gees, maar daar is ongelukkig nog soveel onkunde hieroor dat baie meer inligtingsprojekte nodig is.”
Om te dieet dat jy soos ’n Barbie-poppie lyk—wat ongelukkig ook dikwels beteken dat jy skraler sal wees as wat vir jou nodig is om gesond te wees—word oral in vandag se samelewing as die groot ideaal voorgehou. Met kleremodes, verkoopveldtogte vir spesiale voedselsoorte en wat nog alles word die onberade boodskap ingehamer dat dit mooi is om rietskraal te wees. Wee diegene wat nog molllig is, want hulle is nie in tel nie.
Dat só ’n milieu die teelaarde vir eetverstorings is, verbaas die sielkundiges nie. Of dit die kernoorsaak daarvan is, bly egter ’n ope vraag. Hoe ook al, eetverstorings behels ernstige wanbalanse in die eetgedrag, soos ’n ongesonde selfuithongering of ’n massiewe ooretery, gepaard met angsgevoelens of ’n uiterse besorgdheid oor ’n mens se liggaamsvorm of -gewig.
’n Intense vrees by die pasiënt dat sy vet sal word, al is sy plankdun. Sy ervaar ’n irrasionele dwang om minder te weeg as selfs die minimum wat vir haar ouderdom en lengte vereis word.
Sy dink aan haarself as oorgewig, selfs al is sy gevaarlik maer. Die eetproses raak ’n obsessie. Ongewone eetgewoontes ontwikkel, soos om kos en etes te vermy, slegs ’n paar soorte kos uit te soek en dié net bietjies-bietjies te eet. Sy kan die kos ook versigtig afweeg en in porsies verdeel.