Hoë sensitiwiteit: simptome en eienskappe - Simptome - 2021
Baie sensitiewe mense reageer sterker op stimuli as 'normale', sien hulle meer intensief en het dus meer tyd nodig om dit te verwerk. Hoë sensitiwiteit, ook genoem hoë sensitiwiteit, het 'n neurale basis. Die senuwee-sentrums wat die opwekking verminder, is minder ontwikkel as die van die "meer robuuste", en die serebrale korteks word sterk gewek. Die thalamus herken meer stimuli as beduidend en stuur dit na die bewussyn. Dit word ook ondersteun deur 'n verhoogde kortisolvlak by hoogs sensitiewe mense en 'n hoë sensitiwiteit vir kafeïen, honger en dors.
'Ons is 'n joker in die pokerspeletjie van die lewe. Maar as ons ouer word, word ons harte en diamante, klubs en grawe. Dit beteken nie dat die joker heeltemal verdwyn nie. ' (Jostein Gaarder)
Die brein absorbeer nie meer inligting as dié van 'normale mense' nie, maar filtreer minder van hierdie indrukke. Die hoogs sensitiewe word dus oorstroom met stimuli.
Hoë sensitiwiteit kom waarskynlik ook voor by ander soogdiere, en nie as 'n geestesversteuring nie, maar eerder as 'n spesiale vermoë wat die bevolking se voortbestaan ​​verseker: Hoogsgevoelige diere is risikogeweld en krimp dus van onbekende gevare.
Sensitiewe mense ervaar die atmosfeer van ander mense meer intensief, ontleed dit deeglik en het 'n baie fyn gevoel vir die besonderhede van 'n situasie.
Eienskappe met 'n hoë sensitiwiteit
Geaffekteerde mense ervaar stimuli nie net dieper nie, maar ook meer intensief en red dit binne hierdie reeks.
Byvoorbeeld, terwyl ander net onthou dat die vrou aan die volgende tafel 'n sigaret rook, onthou die persoon die slanke vingers en vermilion naellak, en onthou dat sy die John Player Special slegs tot twee derdes gebruik het voordat sy dit en haarself uitgespreek het. dan steek sy dadelik 'n nuwe aan, kom tot die gevolgtrekking dat sy senuweeagtig is, dink dat sy moontlik in die kafee wag vir haar maat met wie sy 'n krisisgesprek wil voer, maar wat nie kom nie en nie nou weet of hy hom moet bel of nie. .
Nie net reageer hulle hipersensitief in die sin dat hy baie sterk reageer op stimuli nie, hy sien ook die omgewing meer.
Geaffekteerde mense is dikwels uiters verbeeldingryke mense, en hul verbeelding bestaan ​​uit baie lae waarin sielkundige indrukke, eksterne realiteite, analise en refleksie gekoppel is aan onbewuste inhoud.
Daarin jaag die onbewuste inhoud mekaar nie aan nie, soos byvoorbeeld met manikers, maar diegene wat hierdeur geraak word, onderskei baie fyn sosiale verhoudings.
Hulle is entoesiasties oor nuwe dinge en het uiteenlopende belange wat gewoonlik moeilik is om te bestuur.
Die langtermyngeheue is goed ontwikkel, maar hulle vergeet sommige alledaagse dinge in die korttermyngeheue, omdat dit ook onbelangrike inligting vir ander spaar. Die uitgesproke langtermyngeheue spruit uit die feit dat haar toenemende persepsie van besonderhede hierdie gedetailleerde inligting in die onbewuste berg, waar dit opgeroep kan word.
Hulle herken die gevoelens, die grondwet en die motiewe van ander mense maklik en in detail; ander vind dit dikwels asof die uiters sensitiewe persoon agter die skerms kyk. Soms is hierdie sterk empatie vir ander mense eng. Hulle voel dat die baie sensitiewe mense hulle beter ken as wat hulle hulself ken.
Diegene wat geraak word, is dikwels nie bewus daarvan dat ander mense nie hierdie persepsie het nie en daarom maklik uitgebuit word. Sommige hoogs sensitiewe mense neem die rol van sielkundiges aan: hul goeie en minder bekendes soek hulle om hul probleme te ontlaai.
Dit hou diegene wat geraak word in gevaar omdat hulle presies sien wat vir ander onderdrukkend is, maar hulle het ook 'dun vel', sodat hulle hulself moeilik kan onderskei en probleme van ander mense kan red.
Terselfdertyd word hulle maklik deur ander mense se gemoedstemming beïnvloed en kan hulle dikwels nie van mekaar skei of daar 'n gevoel van hulle of hul eweknie ontstaan ​​nie.
Familielede verstaan ​​dikwels nie waarom hul kind, wat die oggend nog goed gaan, in die aand hartseer in sy kamer sit nie nadat hy 'n vriend by wie sy oom oorlede is, besoek het.
Sommige ervaar selfs films of romans asof hulle self daar is. Met elke sielkundige probleem waarvan hulle hoor, erken hulle hulself en verstaan ​​hulle dikwels nie dat dit slegs as gevolg van hulle self empatie kan wees nie.
Daar is ook 'n intense intuïsie by diegene wat geraak word. Soos ons vandag weet, is vinnige, intuïtiewe denke 'n onafhanklike stelsel, wat egter ooreenstem met trae, intellektuele denke.
'Hoogs sensitiewe' steur hulle meestal aan die gevoeligste dat hierdie besluite 'uit die derm' geneem word, en sensitiewe mense onder druk kom wanneer hulle oënskynlik onlogiese optrede moet verduidelik.
Talentvolle, baie sensitiewe mense word gereeld kunstenaars, d.w.s. mense wat 'n prentjie of papier opneem wat in 'n samelewing aangaan, maar steeds in die onderbewuste groei, en hulle ervaar kuns en musiek intens.
Ervarings het 'n groter impak op hulle as op ander. Byvoorbeeld, hulle onthou gereeld jare later 'n reis, en oomblikke soos die eerste soen bly in hul herinneringe asof dit net 'n paar minute gelede gebeur het.
Sensitiewe denke in groot kontekste. Dit is waarom baie met politiek of spiritualiteit te make het. Hulle het 'n sosiale streep, kyk na harmonie en verrig pligsgetrou take tot perfeksionisme.
Is 'n hoë sensitiwiteit geen Geestesversteuring, maar baie sensitief, is ingewikkelde persoonlikhede wat hul emosies bowenal goed ken, dit wil sê 'n intense band met hulself.
Sommige geestesversteurings is egter eerstens dieselfde en tweedens kan dit voorkom by baie sensitiewe mense wie se spesiale persoonlikheid diep beseer is. Dit geld byvoorbeeld vir grenssindroom, maar ook vir verskillende psigoses.
Die swakhede van sensitiwiteit
Geaffekteerde mense verwerk stimuli intensief en lyk dus introverte vir ander, soms selfs arrogant. Dit is omdat hul onbewuste hard werk, meestal sonder dat die sensitiewe mense ander hul innerlike verhale vertel.
Hulle het ook so 'n ryk innerlike wêreld dat hulle ure lank uitstekend kan rondbeweeg. Buitestaanders interpreteer dit dikwels verkeerd, naamlik as onwilligheid vir kontak, skaamheid of sosiale belemmering.
Hoogs sensitief reageer bo gemiddeld op dwelms, dwelms, alkohol en kafeïen. Eerstens het verslawende stowwe 'n sterk invloed op hulle, tweedens het dit probleme om perke te hou. Haar reeds oorweldigende verbeelding skuim onder die invloed van dwelms en alkohol, waardeur buitestaanders geen verband vind in wat die betrokke persoon wil kommunikeer nie.
Hul empatie is so groot dat hulle onreflektief op ander trek en hulself dus in moeilike situasies plaas. Byvoorbeeld, 'n baie sensitiewe persoon kan 'n fantasie-roman entoesiasties skryf, 'n uitgewer leer ken en aanvaar dat die verhaal net so entoesiasties is, terwyl die ander persoon besorg is oor die kanse wat 'n boek op die mark het. Die hoogs sensitiewe toename in werk en land op swart ys.
Hulle word ook vinnig oorweldig deur interne en eksterne vereistes en kan maklik deur estetiese stimuli afgelei word. Hulle vind hul sterk opgewondenheid deur eksterne stimuli ongemaklik, óf dat hulle nie in 'n kamer mag kom wat na koue sigaretrook is nie, of dat hulle uitgeput is as hulle deur die middestad op pad werk toe gaan en ervaar die gemoedstemming van die skares.
Die grootste probleem is egter dat hulle persepsie bots met die lewenstyl van die 'normale'. Hulle dink dieper en voel meer intens, hulle ly aan die gladde fasades van die wêreld van goedere, hulle soek na wat "agter die fasade" is en is geskok as daar niks is nie.
As sensitiewe mense hulself nie as baie sensitief erken nie, maar eerder in hul kinderjare as 'dromers' erken en beland in wat hulle as 'n oppervlakkige koue beroep beskou, word hul besondere ingesteldheid uitgedruk in gedrag wat hulle en ander negatief ervaar.
Hulle toon 'n lae verdraagsaamheid vir frustrasie, raak aggressief omdat die stimuli hulle oorweldig, kyk na "die fout op sigself", word beskou as "prinses op die ertjie" of "sensitief".
As u die onderliggende konflik tussen werknemers ervaar, word u beskou as 'iemand wat oral in die neus steek'.
Mense wat hierdeur geraak word, word aangeraai om na die potensiaal van hul swakhede te kyk, omdat dit meestal eienskappe is wat slegs 'n negatiewe uitwerking het in 'n skadelike omgewing.
Word hy as "hipersensitief" beskou? Is dit nie ook 'n teken van sy sensitiwiteit nie? Reageer hy te emosioneel? Dus 'n beskrywing van sy intuïsie? Hy wil altyd alles verklaar? Dink hy in konteks? Hy is 'n kruisbestuurder? So iemand wat kreatiewe oplossings vind?
Die oorstimulering van stimuli lei tot die siektes wat verband hou met spanning: depressie, swak konsentrasie, spierspanning en hoë bloeddruk, slaapstoornisse en innerlike rusteloosheid.
Baie sensitiewe mense slaap eintlik baie en ontwikkel "stadig". Alhoewel hulle stadiger as kinders leer omdat hulle baie meer stimuli moet deurstaan, ontwikkel hulle onverwagte vaardighede in 'n geskikte omgewing as volwassenes.
Hulle het baie vinnig toegang tot kennis en hulle bly geestelik wakker tot die ouderdom. Terwyl hulle soms traag aan die buitekant voorkom, is hul innerlike lewe baie lewendig en rangskik dit voortdurend nuwe indrukke in bestaande patrone.
Mentaal is sensitiewe mense allesbehalwe traag, maar ontwikkel voortdurend.
Hulle beskou hulself dikwels as 'n afkeer van konflik en word deur 'normale mense' as lafaards beskou. Dit is nie waar nie, maar as woede hulle tref, moet hulle eers hierdie stimulus verwerk en is dit dus moeilik om onmiddellik te reageer.
Hulle werk in elke detail deur 'n konflik, klassifiseer dit in die patroon van verhoudings, sien ook hul eie deel, die agtergrond van die aggressor en die meerlaagse vlakke.
Baie sensitiewe mense wat hul potensiaal positief benut, groei in konflik, integreer dit en verstaan ​​hul eweknieë.
In direkte konfrontasie trek hulle gewoonlik 'die kort'. Op die lange duur is dit egter diegene wat baat vind by die konflik omdat hulle dit weerspieël.
Baie sensitiewe kinders
Kinders wat geraak word, ondervind dikwels onbegrip onder ouers, in die kleuterskool en op skool. Onverklaarde ouers beskou die kind as 'moeilik' omdat dit 'alles doen' wat met ander kinders werk.
As kleuter skree dit in die waentjie op die Schützenfest, want die skares oorstroom dit met stimuli. In die kleuterskool skuil en huil dit as dit soggens die huis moet verlaat.
As dit na 'n verjaardag genooi word, bel die moeder van die verjaardagkind omdat die kind huis toe wil gaan.
As die kind al gewoond is aan kleuterskool en skool, neem dit nog steeds tyd om die indrukke daar te verwerk. As hulle by die huis kom, onttrek hulle of reageer hulle aggressief en wil hulle met rus gelaat word.
Verwarde ouers het soms vals vermoedens. Hulle interpreteer die gedrag van die kind as Asperger, outisme of ADHD. Die erger is as die uiters sensitiewe verkeerd verstaan ​​word en terugtrek in sy ryk fantasiewêreld, want dan lyk hy nog meer soos 'n outistiese persoon wat 'n abstrakte verhouding tot sosiale verhoudings het.
Die ergste is dat hy agterkom dat sy eienaardigheid as patologies beskou word, en juis daarom toon hy 'n gedrag wat hierdie "wanorde" sogenaamd bevestig: As hy huil weens sy sterk empatie omdat 'n dier gepynig word, word hy as histeries beskou, en om op hierdie manier gestigmatiseer te word, is 'n elementêre belediging vir die kind.
Kinders wat geraak word sprankel met idees, en hulle ontwikkel dikwels diep gedagtes oor die betekenis en onsin van die wêreld wat ver voor hul ouderdom is. Sesjarige ouers word gekonfronteer met vrae oor die lewe na die dood wat baie van hulle oorweldig.
In die ergste geval neem hierdie kinders die rol van adviseurs aan, maar hulle is nie die taak van die taak nie. Hul gelyktydige verbeelding moedig ontwikkeling aan, en hulle moet die natuur leer ken met alle "filosofiese gedagtes", na musiek luister, lees, in die modder speel en sodoende hul gedagtes verryk met lewenservaring.
Dit is vir hulle uiters belangrik, want anders verloor hulle in 'n vroeë stadium kontak met die materiële wêreld.
Alhoewel hulle in staat is om kontak te maak, trek hulle hulself in 'n slakskulp aan as hulle nie hul fantasieë kan implementeer nie.
Ouers is bekommerd oor hul kinders. Maar as ouers van baie sensitiewe mense hieroor bekommerd is en die empatiese kind dit as vrees beskou, dan blokkeer hulle die potensiaal sonder om te wil.
Veral vir diegene wat geraak word, is sinne soos "ek is bekommerd oor wat met u sal gebeur as ons nie meer is nie" of "u verbeelding is goed en wel, maar die werklikheid is anders" is soos klappe in die gesig.
Diegene wat geraak word, wil alles reg doen, hy droom van 'n regverdige wêreld, en benewens die druk van sy ouers, voel hy nou die las dat hy anders moet wees as wat hy is om sy eie ideaal en verkeerde idees reg te laat geskied.
Aangesien die sensitiewe kind ook probleme ondervind om homself van die projeksies van ander te skei, voel hy toenemend dat hy die probleme in die gesin veroorsaak. Die ouers is besorg oor sy persepsie omdat hy verkeerd is soos hy is.
Die uiters sensitiewe verloor selfvertroue, wat uiters belangrik is, veral vir iemand wat hulself as anders ervaar.
Hoe meer hierdie druk toeneem, hoe meer word die senuweestelsel van die kind oorlaai en hoe geïrriteerd raak die kind. In die ergste geval is die eindresultaat psigosomatiese siektes wat bevestig dat die kind siek is.
Dit is baie belangriker as diegene wat sensitief is vir normaal dat die ouers aan hulle oordra dat hulle waardevol is soos hulle is en hulle nie dwing om aan te pas nie, dit nie met die 'ander' te vergelyk nie, wat gewoonlik negatief is en hulle nie oorweldig in take nie. waarvoor hierdie kinders nie geskik is nie.
Die uiters sensitiewe in die werkplek
Baie sensitiewe mense voel ingewikkeld en in detail met hul sintuie. Omdat hul eie gedagtes, hul persepsie van die gevoelens van ander en selfs filosofiese vrae oor betekenis en nonsens geestelik deur hulle verwerk word, benodig hulle baie tyd en energie vir hierdie verwerking.
Minder sensitiewe mense dink dus dat die sensitiewe persoon in 'systrate verdwaal', nie stelselmatig werk nie, 'moet tot die punt kom' of 'te stadig is'.
Alhoewel die hoogs sensitiewe gevaar in gevaar is as die stimuli oorgaan, erken hy ook verhoudings wat vir die 'normale' weggesteek is omdat hul bewussyn dit uitfilteer.
Op die werkplek beteken dit dat vinnige besluite oorweldigend is en dat hulle skaars op net een taak kan konsentreer. Multitaakwerk is egter een van haar vaardighede.
Hulle hou nie van konformiteit nie, nie omdat hulle 'gebore rebelle' is nie, maar omdat hulle in hul eie ritme werk en volgens hul eie persepsies wat die 'normale' as 'anders' beskou.
Dit beteken nie dat hulle nie na sperdatums kan werk nie, maar dit doen hulle pligsgetrou. Maar hulle benodig hul eie stil atmosfeer, verkieslik hul eie kantoor, waar hulle hul gedagtes kan organiseer.
In intieme verhoudings sowel as in hul professionele omgewing, beskou die "normale" dikwels die intuïtiewe gevolgtrekkings van die sensitiewe vir die gedrag van ander as te veel geïnterpreteer of omgekeerd.
'N Hoë vlak van empatie is nie altyd gewild nie, veral outoritêre meerderes, wat die masker van standvastigheid aantrek, hou nie daarvan om deur werknemers "geskyn" te word nie, wat die uiters sensitiewe persoon doen sonder om dit bewustelik te beheer.
As die kollegas egter diegene wat geraak word as "buite hierdie wêreld" waardeer, miskyk hulle die potensiaal wat hulle nie self het nie. Baie sensitiewe mense verstaan ​​komplekse konflikte in die werkplek en vind buitengewone oplossings wat nie in die "normale" horison verskyn nie.
Vanweë hul langtermyngeheue is baie van hulle 'wandelende ensiklopedieë'. By die werk beteken dit byvoorbeeld dat hulle foute uit die verlede onthou wat ander vergeet het en dus kan waarsku teen huidige ongewenste ontwikkelings.
Hulle dink in kontekste, en dit is voorbestem vir beroepe waar holistiese persepsie en optrede in chaotiese situasies nodig is. Hulle is geskik as diplomate en terapeute, as verslaggewers in konflikterreine soos geesteswetenskaplikes, maar ook as toesighouers in die departement menslike hulpbronne.
Dinge wat ander nie agterkom nie, steur hulle egter daaraan, dat die sweet van die tafelbure vir hulle ondraaglik is, of dat die sekretaresse die leë koffiesak voor die laptop van die baie sensitiewe sit.
Hulle het ook hul eie orde, en hierdie verwysingsraamwerk is moeilik vir ander om te verstaan. As iemand na hulle dinge gaan, byvoorbeeld om die tafel van die baie sensitiewe mense op te ruim, kan dit hierdie bestel vernietig.
Die persoon wat geraak word, benodig tyd en energie om te versamel en reageer aggressief daarop. Orde beteken nie dat ander 'n bestelling daarin erken nie. Die sensitiewe persoon se uiteenlopende belangstellings en ingewikkelde gedagtes laat sy werkplek dikwels vir ander soos chaos lyk.
Vir hom is dit egter sin dat die foto van die Eiffeltoring byvoorbeeld reg langs die boek oor sakestrategieë lê, en die koffiebeker met die Mona Lisa langs die kalender met die katfoto.
Die voorwerpe het ook simboliese waarde vir hom in soverre dit sy onbewuste patrone aktiveer, wat vir hom die basis van sy werk is in 'n veel groter mate as vir die 'normale'.
Hulle verwerk baie meer sensoriese indrukke as ander, so dit neem soms langer om situasies te evalueer, maar dit word deeglik gedoen. Hulle doen dus nie minder as die 'normale' nie, maar hulle doen iets anders en dikwels wonderlik.
Werknemers beskou dit dikwels as minder doeltreffend omdat hulle ontsteld is oor 'kleinighede'. Ander is geïrriteerd omdat dit te warm of te koud is vir die baie sensitiewe mense, omdat hulle hulself onttrek, nie dadelik standpunt inneem nie, dit pla as die suiker nie gevind kan word nie, ens. 'n besluit "wil eers daarop slaap".
Normaalweg sensitiewe mense sien dit soms as 'n 'rimpel', as 'n 'besluiteloosheid' of selfs as iemand wat 'altyd sy ekstra wors nodig het'.
Baie sensitiewe werkers het egter 'n ander werksritme. Hulle is nie onbeslist nie, inteendeel, hulle het die afstand nodig omdat hulle 'n moeilike situasie verstaan ​​in die kompleksiteit daarvan in plaas daarvan om 'n vinnige oplossing te bied.
Hulle beskou nie net hul eie standpunt nie, maar ook die siening van ander en dink daaraan as 'n netwerkstelsel.
Ongelukkig word baie sensitiewe mense groot dat hulle 'anders' is en internaliseer dat hulle altyd 'alles verkeerd doen'. Dit is nie waar nie, inteendeel, hulle het hul eie bestuur nodig.
Diegene wat geraak word vir 'n stigmatisering vir hul idiosinkrasie, voer soms 'n selfvernietigende stryd aan. Hulle beskou dit as 'n swakheid om gespanne te wees en probeer om 'soos die ander' te word. Hulle kopieer die gedrag van die 'normaal sensitiewe' om normaal te word en raak toenemend ontevrede omdat hulle nie tred hou met hierdie ras nie.
Terselfdertyd ignoreer hulle hul vermoëns, wat op hul beurt die deur oopmaak vir mishandeling: dieselfde kollegas wat hulle as 'prinses op die ertjie' boelie, lui die klokkie ná werk om raad te kry oor hul huweliksprobleme, wat hulle natuurlik nie beskou as die werk van die hoogs begaafde mense nie. eer.
Dieselfde toesighouer wat voorheen gesê het dat hulle 'altyd te laat lewer', bel laat in die aand om te vra of die hoogs sensitiewe persoon die personeelplan vir die volgende maand "kortliks" kan hersien.
Vandag word diegene wat geraak word egter nie meer as 'nuttelose dromers' beskou nie. Magiese woorde soos "sosiale vaardighede" of "emosionele intelligensie" word ook vandag in die bestuur gebruik. Holistiese leierskapsvaardighede word toenemend gesien as 'n perspektief op neoliberale pons en neerslagtige, emosionele koue egosentries.
In groot ondernemings is hoogs sensitiewe mense nie meer nodig vir slagoffers van afknouery nie, of diegene wat onder konstante spanning verkeerd verstaan ​​word en wat nie by die norme van skool en werk inpas nie.
Ongewone idees om probleme op te los, buite die kassie te dink, netwerkpersepsie en hoë sosiale bekwaamheid word nou beskou as sleutelkwalifikasies en beskryf terselfdertyd hoë sensitiwiteit.
Geaffekteerde mense verstaan ​​interpersoonlike prosesse beter as hul kollegas en is ook bekommerd oor 'n harmonieuse werksatmosfeer. Dit maak hulle nie gewild onder werknemers wat presies wil hou wat die sensitiewe erken nie, van geheime ooreenkomste tot bedrog, maar vir diegene wat samewerking waardeer en dat hulle regverdigheid in die onderneming het, is diegene wat geraak word onontbeerlik.
Die nisse van die sensitiewe
Geaffekteerde mense wat probeer om aan te pas, misluk gewoonlik. Min van hulle beland in sosiale niks, maar hulle ly aan spanning omdat hul sosiale vaardighede "gratis" gebruik word, terwyl hulle terselfdertyd gedrag moet verduur wat hulle as onbeskof beskou.
Mense wat hul talent erken het, weerstaan ​​egter hierdie pad van aanpassing, sommige vroeg, ander later. Die maklikste manier om dit te doen is wanneer u naaste omgewing u ondersteun.
Die kwetsende ervaring van anders wees is egter die eerste stap. Eerste pogings om aan te pas misluk, en dit is net stadig dat die baie sensitiewe persoon sy verskil as 'n sterkte verstaan.
Aangesien daar geen professionele profiel vir hulle is nie, moet hulle gewoonlik deur hul dorings gaan op hul eie manier totdat hulle eendersdenkende mense en nisse vind wat nie net vir hulle geskik is nie, maar nie deur die 'normale' gevul kan word nie.
'Normale' lees byvoorbeeld sielkundige rillers, die afsondering, die intense persepsie van die menslike psige, die noukeurige ondersoek sonder die salaris aan die einde van die maand en die vermoë om menslike verhoudings in hul netwerke "van buite" te verstaan ​​en dit terselfdertyd te vertaal in fiktiewe verhale. , het nie hierdie "normaal sensitiewe" nie.
Sommige konsentreer hul diepe persepsie en hul gebergde kennis in intellektuele werk en nie op hul emosionele toestand nie. Hulle ontwikkel 'n groot passie vir hul werk teenoor "normale mense", waarmee hulle jare daarna fokus.
Baie is kunstenaars talentvol, en kreatiwiteit stel hulle in staat om hul lyding te vorm aan die beperkinge van die samelewing. Hoogs sensitiewe skilders en skrywers sê dikwels dat hulle moet skilder of skryf om nie kranksinnig te raak nie. Ook hulle is te hard gewerk, maar implementeer hierdie vloed in kunswerke.
Baie werk ook in sosiale beroepe. Aan die een kant het hulle empatie en emosionele intelligensie, waarsonder dit nie moontlik is om 'n goeie terapeut, versorger of genesende opvoeder te word nie, andersyds slaag sommige nie daarin om hul ware potensiaal te bereik nie omdat hulle 'n helpsindroom ontwikkel.
Hulle het so geïnternaliseer dat hul vanselfsprekende empatie soveel waardeer word as wat dit gratis gebruik word, dat hulle onbewustelik sorg soek deur ander te help.
Geaffekteerde mense het 'n professionele omgewing nodig wat hulle op een ding gefokus kan hou. U benodig berekenbare prosesse, voldoende onderbrekings en 'n balans tussen lewensareas.
Hulle het bowenal sinvolle werk nodig, want die gevoel om iets belangriks te doen is vir hulle belangriker as 'n groot salaris. Hulle moet getrou bly aan hul waardes, hulle wil persoonlike verantwoordelikheid neem en die inisiatief neem.
Hulle het 'n posisie nodig waar ontwikkeling belangriker is as magsposisies, en daarom is hulle goed geskik as vryskutters en spesialiste eerder as bestuurders.
Sensitiewe bloei in 'n werksomgewing wat gekenmerk word deur samewerking, billikheid en naasbestaan, mededinging en kompetisie, benadeel egter hul prestasie.
Hulle is goed as raadgewers geskik, maar nie as aggressiewe verkopers vir dinge wat niks van waarde is nie. In ondernemings beteken dit dat hulle goed is met die versorging van bestaande kliënte.
Jou sorg word vinnig perfeksionisme, dan moet die hoogs sensitiewe leer om te laat gaan.
Hul holistiese denke kan handuit ruk en hulle raak vasgevang. Die leerervaring hier is om jouself 'n soliede raamwerk te gee.
Intuïsie stel hulle in staat om situasies vinnig te begryp, maar die uiters sensitiewe moet hul intuïsie deur hulle gedagtes weerspieël.
Kreatiwiteit maak dit moontlik om oënskynlik onsamehangend met mekaar te skakel, kennis oor te dra met prente en verhale, maar die uiters sensitiewe moet egter die ontwerp, tyd en spesifikasies harmoniseer.
Maatskaplike werk in dierewelsyn, hulporganisasies of met kinders stem ooreen met hul empatie, maar baie sensitiewe mense raak vinnig oorweldig omdat hulle hulself nie genoeg definieer nie.
Beplanning, koördinering en advies is aan u self, hetsy as 'n lewensafrigter, in volwassenesopvoeding of afhangend van waar u u spesialiskennis insamel.
As onderwysers is hulle geskik vir kennis, entoesiasme, kreatiwiteit en 'n oog vir die groot prentjie, maar beklemtoon hulle terselfdertyd groot klasse, probleme met studente en ouers en die kurrikulum.
Hul toegang tot die onbewuste maak hulle perfek vir beroepe soos dokters, sielkundiges, Gestaltterapeute en spraakterapeute.
Gegewe die spesifieke talent, is uiters sensitiewe mense ideaal as profiele vir die kriminele polisie. Watter patroon van misdaad 'n misdaad toon, wat in die dader aan die gang is, hoe sy omgewing kan lyk, wat sy motiewe is, so 'n ontleding stem ooreen met die vermoë om jouself in 'n ander gedagtes te plaas.
'N Oog vir detail en 'n rustige werkplek voorspel terselfdertyd 'n begaafde persoon met 'n bestaande belangstelling om as restoureerder in 'n kunsmuseum te werk, as argeoloog tydens opgrawings of as 'n argivaris.
'N Oog vir die geheel en terselfdertyd bied sy sin vir estetika hom die geleentheid om te ontwikkel in die uitleg van tuine, as landskapargitek of as konsultant vir huismeubels.
U kreatiwiteit maak die weg oop vir die uitvoerende en beeldende kunste. Maar wees versigtig! Diegene wat geraak is, het in hul vroeë jare daaronder gely, wat weens hul verskille gemarginaliseer is en wat later hul potensiaal ontdek het, het soms voorgegee dat hulle 'groot kunstenaars' was.
Bestaande persepsie en geneigdheid moet nou gepaard gaan met presiese afrigting oor hoe hierdie potensiaal geïmplementeer kan word. Die gevaar is groot dat 'n baie begaafde persoon homself as skilder, beeldhouer of skrywer wil verwesenlik en terselfdertyd nie die moorddadige kompetisie op die boekmark en die kunsstoneel begryp nie - dit beteken bykans onvermydelik mislukking.
In plaas van die 'regtig groot treffer', kon hy probeer om sy belange in te voer, byvoorbeeld as storieverteller in kleuterskole, of sy artistieke met sy sosiale talente kombineer en homself as skilderterapeut opvoed.
Waarna moet u kyk as u 'n hoë sensitiwiteit het?
Hoë sensitiwiteit is nie 'n geestesversteuring nie. Hierdie kennis alleen help die 'verskillende' om hul potensiaal te ontdek.
Terselfdertyd kan baie sensitiewe mense slegs hul eiendomme ontwikkel in 'n omgewing wat vir hulle geskik is. Aangesien baie van hulle grootgeword het om uiteindelik "normaal" te word en terselfdertyd 'n groter behoefte aan harmonie het, het hulle hulself te gereeld ingedruk in verhoudings en werk wat hulle benadeel.
Vir sommige lei dit tot sielkundige probleme; vir baie mense lei dit tot die feit dat hulle werk, maar bly ver onder hul moontlikhede, soos die hulp in die versorging van gestremdhede, wat tatoeëermotiewe vir hul bekendes teken.
Die grootste potensiaal lê in die spanning tussen hul verdiepte persepsie en die werklike strukture van geweld in die samelewing. Hulle ly dikwels baie, maar die insig in die beperkinge van die situasie gee hulle die kans om vryheid te verken en 'n betekenisvolle omgewing te skep.
Almal is anders, en tog is daar 'n paar dinge wat hulle help om hul spesiale behoeftes en talente te implementeer.
In die eerste plek moet u op u sterk punte konsentreer en soek na maniere om dit in die wêreld te implementeer in plaas van om die wêreld te ontvlug.
Hoë sensitiwiteit beteken nie hopeloosheid nie. Baie sensitiewe mense moet hul eie weg vind as gewone sensitiewe mense, hulle eksperimenteer meer, maar kan ook staatmaak op hulpbronne in hul bewustelose wat nie minder sensitief is nie.
Dit bring die ongewone oplossings voor wanneer ander nie meer weet wat om te doen nie. Hulle ontwikkel in die geheim, terwyl ander hulself in die alledaagse lewe uitput. U kan uself in die spel kry as die situasie moeilik is.
Diegene wat geraak word, word aangeraai om hul interne hulpbronne te vertrou. Dan kan hulle wonderlike dinge doen. In einer Gesellschaft, die immer komplexer wird, in der Information an die Stelle von harter körperlicher Arbeit tritt, und in der zunehmend Teamworker statt Einzelkämpfer gefragt sind, spielen die Hochsensiblen den Joker – wenn ihnen ihre Begabung bewusst ist. (Dr. Utz Anhalt)