Jaap Marais 2 November 1922 - Stormfront
Jaap Marais 2 November 1922
11-02-2004, 05:59 PM #1
Wyle mnr. Jaap Marais sou vandag 2 November 2004 , 82 jaar oud gewees het. Hy is oorlede op 8 Augustus 2000.
Net soos sy vyande opgeeindig het, sal ons vyande opeindig, as ons teen hulle veg soos hy teen hulle geveg het.
Hierdie is ‘n klein huldeblyk aan hom vir sy offers.
Wat ‘n paar mense oor hom gese het:
“One of the most remarkable figures to strut across South-Africa’s political stage, he is likely to be around for a long time. ( Tom Duff, The Star, April 1976)
“Diegene wat die opsteller van die brief soek, moet rondkyk vir ‘n intense politieke mens met ‘n geheue soos ‘n gifpylkoker waarin hy uit die verlede alles opgaar wat kwaad is om sy gekose vyande se toekoms mee af te breek.” (Piet Cillie, redakteur van Die Burger, 1968)
Tydens die 1970 en 1974 algemene verkiesings is hy dikwels op openbare vergaderings fisiek gedreig deur bullebakke van die NP of gehuurde agente van Hendrik van den Bergh se spioenasiediens. Hy is veelmale met die dood gedreig, maar het nooit beskerming van die HNP-strukture gevra of dreigemente by die polisie aangemeld nie. Tom Duff van The Star skryf: “ Few doubt that he is brave man”.
Waar ander leiers gemeet sal word aan Marais se standaarde van leierskap in morele en intellektuele terme en van volgehoue inspanning en aktiwiteit wat hy oor die loop van amper dertig jaar in die openbare lewe gehandhaaf het teen die felste aanslae wat teen ‘n politieke leier gemaak kon word, is die opmerkings van ‘n politieke joernalistieke waarnemer oor Marais se voortgesette leierskap op 75 jaar, vanpas:
“ Afgesien van die wysheid wat die tyd meebring, is die man nie ‘n rustige wysgeer wat ‘n statiese lewe ly of net op herinnering lewe nie. Hy is ‘n sterk, vitale persoonlikheid met jeugdige lewenskrag en ‘n entoesiastiese lewenslus, wat gewoonlik geppard gaan met talent en genialiteit. Hy werk ure wat ‘n mindre persoon sal plattrek, selfs ‘n jongere: skrywe, praat, organiseer, beplan, is net deel van sy werksweek…
John Vorster het hom beskryf as “ een van die intelligenste mense” wat hy geken het.
“Suid-Afrikaners moenie voorgee dat die HNP buite rekening gelaat kan word nie. In mnr. Jaap Marais het hulle ‘n leier met ‘n hele intellektuele argument vir Afrikaner-oorlewing, met ‘n fanatiese geesdrif vir die saak en met die mees inspirerende welsprekendheid…” (John Patten, Pretoria News)
Enkele aanhalings van mnr Marais:
“Die toekoms behoort altyd aan die wat bereid is om te ly en te stry vir iets groters as hulleself en wat deur ‘n sterk historiese sin geroer word om die riglyn van hul volk se heldedom te volg. (1983)
“Die primere besluit is: oorlewing van die Afrikanervolk kan alleen wees in afsondering, buite hierdie bestel. Daar is geen alternatief nie…dis die reg op selfafskeiding, selfsegregasie wat die onmisbare grondslag van kultuur is.(1994)
“Die apartheidsbeleid sal nooit sy geldigheid verloor nie, want dit rus op onveranderlike beginsels. Die Witman moet net waak dat hy nie hier, soos elders, verskoning maak vir sy wil om homself te wees en sy reg om sy eie lief te he nie” (1971)
“As die harde kern van die strydbare mense nie meer in ‘n volk bestaan nie, sterf so ‘n volk. Dit is ‘n stadige dood. Die volk verdwyn nie oornag nie, maar hy verloor sy aard en sy bindkrag. Sy mense soek aansluiting elders. (27 Feb 1970)
“Die nasionalisme het nie plek vir papbroeke en vroompraters nie. Wie sy vertolkers wil wees, moet reguit loop, moet duidelik praat, moet bereid wees tot onvriendskap met sy vyand en moet sy man kan staan selfs wanneer hy alleen staan.” (7 Aug 1970)
“Met Pik Botha is u toekoms Pik Swart.”g
Hier kap hy die Sunday Times, nadat ‘n ene “Hogarth”, dr Verwoerd as die “mampara of the millenium” beskryf het.
It is interesting to see that Hogarth would nominate Dr H F Verwoerd as the "mampara" of the millenium. (Sunday Times 21/11/99). It would be enlightening to see what the criteria were by which Hogarth adjudged Dr Verwoerd.
For a person to be nominated for what could be regarded as the title of fool of all fools, the attributes to be considered would logically be lack of intellectual capacity, professional failure, moral defiency and inability to perform duties effectively. If these were Hogarth's criteria, then let us have the results of his evaluation to measure them against well-established facts.
Dr Verwoerd was a brilliant academic, becoming a professor at the youthful age of 26 years. When Prime Minister of South Africa G H Calpin, a former editor of the Natal Witness, said, "He had the mind of a computer". In short, Dr Verwoerd was an intellectual giant and would be the last man to be deemed a "mampara".
His success as an academic and subsequently especially as a political leader, is unequalled. "No more sparkling, driving spirit has ever ruled South Africa", was the verdict of Schalk Pienaar, an editor of the Naspers group.
His physical courage after an attempt on his life, and his moral courage in facing political, diplomatic and legal challenges were a demonstration of leadership unparalleled in South African history. His decision, for instance, not to make concessions to Commonwealth demands and rather take South Africa out of the Commonwealth, was an act of courage of the highest order.
Making it the more remarkable was that in extremely difficult circumstances he not only managed to maintain the integrity of the South African state, but in the short space of five years even to lift the country to a level of economic prosperity, orderly existence and military unassailability seldom, if ever, achieved in the world in similar circumstances.
Five weeks before Dr Verwoerd was assassinated by the Communist Tsafendas, the Rand Daily Mail (31.7.66) wrote:
"At the age of 65 Dr Verwoerd has reached the peak of a remarkable career... He is at the head of a massive majority after a resounding victory at the polls, the nation is suffering from a surfeit of prosperity and he can command almost unlimited funds for all that he needs at present in the way of military defence. He can claim that South Africa is a shining example of peace on a troubled continent... he can snap his fingers at the United Nations".
Coming from an outspoken opponent of Dr Verwoerd, this is acknowledgement of a most extraordinary achievement. And to nominate the man behind it for "mampara of the millenium" is to stake an uncontested claim for Hogarth as "the mampara of all mamparas".
That the Sunday Times would publish this slur on the memory of the greatest of all South African statesmen is disgusting, especially in the light of what the Sunday Times published at the death of this man, describing him as "one of the most remarkable men South Africa had ever known", and saying his death was "an immeasurable, incalculable loss" to South Africa. "Dr Verwoerd", it said, "had such foresight and flair for politics that his untimely death becomes a national disaster. The brilliant evolvement of his policy, the skill with which he formed events, the great promise it held for the future -- all these things lay in his hands. The entire country had almost with a sense of veneration looked up to him for the continuation of that inexorable forward march that marked his years of government".
Yet, Dr Verwoerd, stamped by the Sunday Times as one of the most remarkable men this country has ever known must now be degraded to a "mampara" by Hogarth. Is there a word to describe such bigotry and malice?
Dr Verwoerd's vision of separate development was deeply rooted in South African history. L E Neame, former editor of the Rand Daily Mail wrote, "'Apartheid' is simply the Afrikaans word for separation --- and separation has been the underlying principle of the policy of Europeans in the African subcontinent for generations" and it was also in accord with modern thinking and developments. Michael Lind in Foreign Affairs of May/June 1994 wrote: "... it may be a waste of time to try to hold together and democratize a multinational state... where a common identity is lacking. This might be the case in the future South Africa". And it was Mr John Major who in September 1992 said: "Defences of national culture are instincts deeply rooted in the blood. They are not to be swept away by rhetoric about growth and unity". This is the lesson of Cyprus, India, Lebanon, Sri Lanka, Sudan, Soviet Union, Yugoslavia, Czechoslovakia. "The wave of disintegrative nationalism that ripped apart the former Soviet Union and the Yugoslav federation" wrote Michael Lind, "will not be the last. In all likelihood the next few decades will see increasingly determined secessionist movements in multi-ethnic states of the European empires: India, Pakistan, South Africa, Iraq..."
These views reflect precisely the basis of Dr Verwoerd's thinking. "One had to see him", wrote James Ambrose Brown, "as a man who was looking at the future as few men of his time have been able to do... It is not given to many to see beyond their own time...." Dr Verwoerd was 50 years ahead of his time.
Mnr Marais het sy standpunt oraloor uitgedra, en kon dit staaf met sy buitengewone insig en kennis. Hier takel hy vir Bill Clinton, nadat die homself met die terroris Mandela assosieer.
Even The Rand Daily Mail, the most outspoken liberal newspaper at the time in South Africa, and in many ways a supporter of Mandela and the ANC, wrote about the sentences passed by the judge, "The sentences pronounced by Judge De Wet at the close of the Rivonia trial are both wise and just. The law is best served when there is firmness tinged with mercy, and this was the case yesterday. The sentences could not have been less severe than those imposed. The men found guilty had planned sabotage on a wide scale and had conspired for armed revolution. As the judge pointed out yesterday, the crime of which they were found guilty was really high treason. The death penalty would have been justified ".
Hier skryf hy oor die verskuilde agenda van die NP, reeds so vroeg as 8 Augustus 1968, in Tukkies se blad, Papegaai. Hy was nog lid van die NP, maar is nie geflous deur Vorster se sg ” pad van Verwoerd” nie.
Enkele van die uitgangspunte en implikasies (van die nuwe beleid), is reeds herkenbaar:
“’n Aandrang op verandering en vernuwing en hervorming, sonder om die aard en doel daarvan te omskryf, maar waaruit wel deeglik blyk dat van die bestaande opvattings en heersende beskouiings afstand gedoen moet word.
“ ‘n Aandrang op losmaak en oopmaak van geledere om invloed van buite te laat insypel en Afrikanereenheid te laat disintegreer.
“ ‘n Geleidelike verwerping van tradisie en konvensie en ‘n losmaak van historiese bande in naam van progressiwiteit en ‘veranderde tye.
“Kunsmatige skeiding van die politiek en die kultuur van die Afrikaner, sodat Afrikanernasionalisme polities gesproke buite aksie gestel word.
“Pogings om ‘n ‘oorgang van kleur na nasie’ te bewerkstellig, soos een para-politieke skrywer dit kripties gestel het, waardeur kulturele en rasse-identiteit misken word ter wille van ‘n groter kunsmatige ‘Suid-Afrikaanse eenheid’ en waardeur die Suid-Afrikaanse samelewing min of meer op die lees van die VSA geskoei word.
“ ‘n Geleidelike klemverskuiwing in die begrip afsonderlike ontwikkeling, sodat ontwikkeling al meer ten koste van afsonderlikheid plaasvind. Dit sal die uitvloeisel wees as ontwikkeling bv. Al meer in terme van ekonomiese en al minder in terme van politieke, kulturele en sosiale oogmerke nagestreef word.
“Bevordering van sosiale verkeer tussen blank en nie-blank in naam van ‘verhoudingspolitiek’, waardeur die weefsel van die Suid-Afrikaanse lewenspatroon geleidelik weggevreet en weerstand teen rasse-integrasie gaandeweg afgebreek sal word.
“’n Verskuiwing van die fokus van politieke vyandskap van links na regs, sodat die ondermyners van die Suid-Afrikaanse lewenspatroon en die samelewing se waardes op regs gesoek sal word, soos die stereotipe buitelandse propaganda nog altyd verkondig het.”
Sy laaste skrywe wat nog op sy lessenaar was met sy skielike heengaan, was ‘n antwoord op ‘n artikel in Beeld waarin die filosoof Johann Rossouw na aanleiding van die Boetman-debat en die gepaardgaande Afrikaner-debat, gepleit het om ‘n oop gesprek tussen die sogenaamde jonger en ouer generasies. Rossouw voer aan dat die ouer generasie met die jongeres moet gesprek voer “omdat die ouer generasie Afrikaner onderskei word deur ‘n gevoel van skaamte (‘hoe kon ons ons deur so ‘n sisteem laat bluf en mislei het?’), en akute magsverlies. Andersyds word ‘n jonger generasie Afrikaners deur ‘n buitengewoon sterk energie gekenmerk” In ‘n lang brief, se mnr Marais onder andere die volgende:
Rossouw se klakkelose napraat van die linkse propaganda teen ‘n geslag Afrikaners wat bygedra het om hul volk se vryheid te herwin en die land op te stoot tot die hoogste vlak van welvaart, vrede en veiligheid wat ooit beleef is, getuig nie van redelikheid en ingeligtheid nie en nog minder van wetenskaplikheid.
Geen enkele lid van die veiligheidsmagte het amnestie gevra vir dade wat gepleeg is van 1960 tot 1966 nie.
En dit was die dae van apartheid, toe Verwoerd, as “argitek” van apartheid in beheer was.
Almal wat iets van die politieke geskiedenis weet, weet dat na die moord op Verwoerd die NP se beleid nie meer apartheid was nie, maar ‘n “wegbeweeg van diskriminasie”, wat presies die teendeel van apartheid is.
Die terroriste-oorlog wat vanuit die Kremlin met Londen as halfwegstasie geveg is, het nie om apartheid gegaan nie, want die Vorster-Botha-De Klerk-regering het apartheid stuk vir stuk afgebreek.
Op sosiale gebeid is apartheid in teaters, hotels, parke en alle sportsoorte afgeskaf.
In die onderwys is die beginsel van nie-blankes in blanke inrigtings, toenemend toegepas.
Op ekonomiese gebied is werkreservering opgehef en veelrassige vakbonde is erken; en
Op politieke gebied is die idee van blanke Suid-Afrika uitgewis van die grondwetlike voorstelle van 1977 en is die beginsel van politieke magsdeling oor rassegrense aanvaar.
Soos PW Botha in 1979 gese het, is die terroriste-oorlog nie geveg om apartheid te handhaaf nie, maar “om tyd te wen ten einde oplossings te vind op ekonomiese, politieke en diplomatieke gebied”, dit wil seander oplossings as apartheid.
Hulle wou net meer tyd he om apartheid heeltemal af te skaf.
En om die tyd te wen, was hulle bereid om jong manne te laat doodmaak en miljarde rande te bestee wat meestal in die sakke van die georganiseerde geldmag beland het.
Dit is die dinge waaroor daar skaamte behoort te wees. Dit is dinge waaroor mense bedrieg en mislei is.
Waar Rossouw homself voorstel as verteenwoordiger van ‘n “buitengewoon sterk energieke” jonger geslag, wil ek nie onbillik wees om te vra wat die generasie al vir die Afrikanervolk gedoen het nie, hoewel die meeste van hulle in die Groep van 63 (waarvan Rossouw lid is) ou genoeg is om so ‘n vraag te kry.
Die meeste van hulle het waarskynlik in die referendum in 1992 ja gestem vir FW de Klerk se “hervorming” en het sonder protes saamgegaan in die eerlose oorgawe aan ‘n Kommunisties beheerde terroristebende wat nooit ‘n oorlog teen die Afrikanervolk sou kon wen nie.
Daar sal in die waardeskaal van nasionalisme dinge wees waaroor daar skaamte behoort te wees.
Die ouer geslag se geskiedenis is op rekord. Kortweg was hul strewe om die Afrikanervolk vry te maak: vry van oorheersing deur Brittanje; vry van oorheersing deur finansiele imperialiste, en vry van oorheersing deur ‘n swart proletariaat.
Hul beleid om dit te bewerkstellig, was duidelik en eerlik verkondig.
Laat Rossouw se wat sy “buitengewoon sterk energieke” generasie se ideale vir die Afrikanervolk is, hoe hulle meen om dit te verwesenlik, en watter grondslag daarvoor gele is.
Dan kan gekyk word hoe dit opweeg teen wat die ouer geslag gedroom en gedoen het.
11-05-2004, 02:27 AM #2
Re: Jaap Marais 2 November 1922
Daai man het baie vir sy volk gedoen. En verdien baie krediet.
Pasop net dat jy hom nie verafgod nie.
Who was Sarie Marais? Ian Smith SA General Forum 1 12-04-2011 04:42 PM
A new book translate in german of french revisionist Pierre Marais. Ragna History & Revisionism 0 02-17-2009 05:33 AM
Wie was Sarie Marais? Bittereinder SA General Forum 4 06-19-2004 05:14 PM