Die “feit” in hierdie gedig is dat ek skilder en dat daar verwys word na die praktiese sy van verf en die gereedskap, soos “sabelkwasse, waaierkwasse, Damar, roulyn,” ens. word ook genoem. Ek is inderdaad taalkundige van nering (en publiseer ook daarin – koop gerus my boeke!) en het die letterkunde maar altyd as belangrike onderdeel van opleiding in die Afrikaanse taal- en letterkunde beskou. Hiertoe dra die neiging tot abstrakte segging in baie gedigte (eerder as verlewendigende, verbeeldingprikkelende uitbeelding) nie weinig by nie. ‘n Gedig soos die volgende bly slap mededeling – ook omdat die beeldspraak wat wel voorkom, al geyk is: Versindaba wou met ander woorde die reklamepotensiaal rondom die digkuns vir die uitgewers, sowel as die breër publiek, ontsluit.) ’n Geweldige leemte is egter die afwesigheid van diepgaande analise van digbundels in ons media; aldus Antjie Krog. As jy in die krag van die vlees met hout, hooi en stoppels bou, m.a.w. verganklike dinge, sal jy met leë hande voor die Here staan gered asof deur vuur heen.