Recensie: Eén nacht, Markovitsj – Ayelet Gundar-Goshen | boekenrupsjenooitgenoeg
27 oktober 2015 6 november 2015 ~ Boekenrupsjenooitgenoeg
Geplaatst in Literatuur, recensie	debuutIsraëlliteratuurMeridiaan uitgeversrecensie
< Previous Recensie: E.L. James – Grey
Next > Recensie: Honolulu King – Anne-Gine Goemans Oom Schalk Lourens – dalenatjie se sketsblad
Sunflower to the sun…
‘Hey, you!’ says the sunflower to the sun
In tones of mockery,
Where’s your stem?’
Met die eerste lees van hierdie woorde het ek by myself gedink: “Sjoe, wat ‘n verwaande sonneblom? Besef hy nie dat hy afhanklik is van die son waarvoor hy so beterweterig grinnik nie? Besef hy nie die grootsheid van die son nie?
Ek het laasweek ‘Sunflower to the sun’ deur Valerie Rosenberg gelees – ‘n boek oor die lewe van Herman Charles Bosman.
Wat ‘n lewe! Vreemd, eksentriek, aweregs, verwaand… net ‘n paar woorde wat Herman Charles Bosman moontlik kon beskryf. Vir die verligtes van sy era was hy sekerlik ‘n vars briesie gewees. Valerie beskryf, met gevoel en respek, die kronkels en draaie van Bosman se lewenspad. Haar manier van skryf het my dadelik aangegryp. Ek moet erken dat ek ‘n paar keer die woordeboek moes nadertrek om van die hogere engelse woorde op te soek. ‘n Voorbeeld daarvan was ‘lachrymose,’ wat vertaal kan word as tranerig, huilerig en droefgeestig. Die woord laat ‘n mens so half melankolies en mankoliekig voel…
‘n Lieflike boekereis was dit beslis.
Valerie se beskrywings van die Johannesburg van daardie era, so ook die mense in Bosman se lewe, was vernuftig en kon prentjies in my kop laat vorm aanneem. Dit het soms gevoel asof ek saam met hulle deur die strate wandel, saam sit en luister hoe hulle redeneer oor alles en nog wat.
Met al díe voorkennis wil ek nou Herman Charles Bosman se boeke van ‘n kant af deurlees, die bundels wat ek jare terug gelees het ook.
‘In the shade of the Withaak’ bly steeds my gunsteling. As ek nou terugdink aan die storie kan ek nogals vir Bosman herken in die luiperd: die ‘gevaarlike’ een, die een wat gejaag en gejag word; maar so ook in die boer, Oom Schalk Lourens: die (gedwonge) flirtasie met gevaar, al die vreemde en misterieuse goed wat sy lewe volgemaak het.
Was Bosman die son of die sonneblom? Of was hy dalk beide?
Mag die Suid-Afrikaanse skrywer nooit sy of haar Afrika-stem verloor nie en mag ons sonskynland met sy nuuskierig-verwaande sonneblomme nog vir lang jare leesstof van die allerbeste gehalte lewer.
Dankie dat jy die boek voorgestel het, Rosigemaryn.
16/10/2012 dalenatjie	boeke,herman charles bosman,Oom Schalk Lourens,sunflower to the sun	12 Kommentaar