Hoe word slange gebore?? - diere Lees Meer
Hoof diere Hoe word slange gebore??
Hoe word slange gebore??
Ouersorg is gewoonlik nie een van die sterkpunte van slange nie, aangesien die meeste van hulle hul kleintjies vergeet net nadat hulle gelê het. Viviparous monsters neem egter meer aandag aan hul kinders as ovipare.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Cesar Paul Gonzalez Gonzalez op 06 September 2021.
Slange is bekend vir hul langwerpige liggame, hul giftige slagtande en hul spesifieke manier van beweeg. Boonop is hul voortplantingsvorm nie so duidelik soos by ander diere nie, aangesien dit ingewikkeld is om te bepaal of dit met die blote oog ovipaar of lewendig is. As gevolg hiervan, om te weet hoe slange gebore word, is dit nodig om 'n bietjie te verdiep in die biologie van hierdie reptiele.
Alhoewel hul liggaam sonder ledemate is, kan hierdie diere swem, duik, klim, grawe en selfs spring. Die geheime van al hul vermoëns is in hul liggaam, waarvan die kompleksiteit dit vir hulle moontlik maak om selfs verskillende voortplantingsmeganismes aan te bied. As u wil weet hoe slange daarin slaag om die wêreld lewendig te maak, lees dan verder.
Reproduksie van slange
Soos die meeste reptiele, gebruik slange ook voortplantingsorgane om met mekaar te kommunikeer. Vir dit, mans het gewoonlik twee hemipenis op die maag, net aan die onderkant van die stert. Dit is waarskynlik vreemd vir u, aangesien dit nie met die blote oog duidelik is nie: terwyl dit nie gebruik word nie, word dit in 'n sak weggesteek.
Hierdie organe gedra hulle amper soos die penis van mense, aangesien dit ook corpora cavernosa is wat stewig word wanneer die bloed hulle vul. Op hierdie manier trek hulle uit hul sakke om by die wyfie se klaak in te gaan. Die wyfie gebruik haar cloaca as 'n ingang na haar eierstokke, sodat bevrugting op hierdie plek plaasvind.
Manlike slange gebruik slegs een van hul hemipenis tydens copulasie, maar albei dien hulle, aangesien dit hulle makliker maak om aan weerskante van die wyfie te paar. Verder, in die geval van spesies wat paringsgroepe uitvoer Met hierdie funksie kan hulle 'n groter voordeel tydens die proses hê.
Slange is diere wat aangepas is vir die besetting van talle habitatte, want danksy die feit dat hul vel hulle verhoed om vog te verloor, kan hulle in droë omgewings leef. Hierdie onafhanklikheid het hulle in staat gestel om verskillende plekke te verken om in nuwe gebiede te nestel en hulle te vestig. Om hierdie rede is 'n diversifikasie in oorlewingstrategieë ook veroorsaak wat selfs hul soorte voortplanting verander het.
In hierdie sin kry hierdie reptiele gewoonlik geboorte na kopulasie, hoewel die wyfies soms die sperma vir 'n tyd behou. Dit stel hulle in staat om te verseker dat hul nageslag die regte broeiplek het of dat die wyfie geen probleme ondervind tydens aflewering nie. Afhangende van die spesie, kan slange egter een van die drie tipiese voortplantingsoorte voorstel.
Die monsters wat hierdie tipe voortplanting aanbied, plaas hul eiers in die middel, waarin hulle hul ontwikkeling sal voltooi danksy die beskerming van die dop. Hierdie eiers is gewoonlik gehard, wit en sag om aan te raak. Boonop stoor hulle al die voedingstowwe wat die embrio benodig vir die ontwikkeling daarvan (in die dooier).
Hoeveel eiers lê 'n slang?
Die aantal eiers wissel na gelang van die spesie, die minimum 1 en die maksimum 100, maar met gemiddeldes tussen 2 en 16 per koppelaar. Inkubasietye wissel van dae tot 'n paar maande en temperatuur is 'n belangrike faktor, aangesien dit hul ontwikkeling aanmoedig. Vir uitbroei produseer die klein broeisels 'n tydelike kefal tand wat slegs dien om uit te broei.
Alhoewel hierdie voortplantingsmeganisme baie algemeen by soogdiere voorkom, het nie baie slange dit nie. Dit is omdat dit in die habitatte waar hierdie reptiele woon, gewoonlik nie voordelig is vir 'n monster om sy kinders in sy maag te "dra" nie, aangesien dit risiko's inhou.
Viviparous organismes word gekenmerk deur behoud van broeisel in die moederskoot, waar dit direk deur 'n plasenta voed. Hierdie uitruil van voedingstowwe vind plaas danksy die sirkulasie van bloed tussen die moeder en haar kind. Aan die ander kant duur aflewering gewoonlik tussen 1 en 5 uur, met 'n ander aantal nageslag in elke spesie.
Ovoviviparous spesies het 'n intermediêre meganisme tussen vivipariteit en ovipariteit. As gevolg van hierdie situasie, Alhoewel die wyfie 'n bevrugte eier produseer, behou sy dit binne totdat dit volledig ontwikkel is. Gedurende hierdie proses is daar geen direkte kontak tussen moeder en kind nie, aangesien die nodige voedingstowwe in die eier gevind word.
Hierdie toestand blyk 'n aanpassing by die klimaatstoestande en die vyandigheid van die omgewing te wees, aangesien dit die sukses van jongmense kan oorleef. Danksy hierdie is die kinders veilig tot op die oomblik van aflewering, hoewel hulle minder gebore word as as hulle buite as eiers ontwikkel het.
Tipes slange en hoe hulle gebore word
Die groot verskeidenheid reproduktiewe vorms wat hierdie reptiele het, maak dit moeilik om elke aanpassing volledig te verduidelik. Om hierdie rede word enkele soorte slange en die eienaardighede van elkeen met betrekking tot hul swangerskap gelys.
Hulle is ovipêre monsters met kapasiteit van produseer tussen 9 en 14 eiers per koppelaar. Hierdie slange het 'n inkubasietyd van 85 dae by jonges wat tussen 40 en 50 sentimeter lank is. Pasgebore babas kan op 5 dae ouderdom reeds op klein knaagdiere voed, sodat hulle baie vinnig groei as gevolg van hul dieet.
Kobras is ovipêre organismes wat lê tussen 9 en 32 eiers per seisoen. Inkubasietye duur tussen 38 en 103 dae, afhangende van die temperatuur waarteen hulle is. Daarbenewens maak die wyfie gewoonlik 'n tweede koppelaar, alhoewel die eerste nog nie uitgebroei het nie. Nadat hulle uitgebroei het, sal die klein kobras binne die eerste 27 dae van hul lewe hul eerste stukkie kos inneem.
In hierdie groep is die snoet adder van die Iberiese skiereiland (Vipera aspis) en die horing adder van die Midde -Ooste (Vipera latastei). Hierdie slange is lewendige organismes wat tot 20 kleintjies op 'n slag geboorte gee, alhoewel gewoonlik word slegs tussen 5 en 9 gebore. Die inkubasietydperke is gewoonlik lank en strek van 80 tot 113 dae, wat langer of korter is, afhangende van die klimaatstoestand van die omgewing.
Hierdie groot slange is ovovivipêre organismes tussen 20 en 50 kleintjies per kalwing kan produseer. Vir hul paring maak hulle broeigroepe (paringsballe) waarin 'n groot aantal mannetjies die wyfie omring om haar te bemes. Die swangerskap van hierdie reptiele duur ongeveer 6 maande, wat geboorte gee aan jonges van 1 meter lank.
Alhoewel seksuele voortplanting die voorkeurmeganisme is, kan die groen anakonda (Eunectes murinus) voortplant deur partenogenese. Met ander woorde, die wyfie het nie 'n mannetjie nodig om swanger te raak nie.
Hierdie organismes is semi-akwatiese wesens wat nie aan die vorige eienskappe ontsnap nie, want hoewel hulle 'n groot deel van hul lewe in die see leef, keer hulle terug land toe om te paar. Die monsters van hierdie genus is ovipaar en reproduseer deur middel van groeperings of paringsballe. By elke koppelaar, die wyfies hulle slaag daarin om tussen 1 en 10 eiers te lê en gebruik aarde, grotte of skeure as 'n nes om dit te beskerm.
Slange is een van die organismes wat die meeste habitatte verower het, wat hul groot diversiteit en aanpassingsmeganismes veroorsaak het. Dit is wel so dat verskeie van hulle gevaarlik is vir die mens, maar hul slegte reputasie is nie geregverdig nie. Hierdie diere is boeiend ver bo hul dodelikheid en gif.