Trek die buik in - oorsake, diagnose en terapie - Simptome - 2021
Die buikholte is die tuiste van 'n verskeidenheid organe en anatomiese strukture. Dit is dus nie verbasend dat maagknoppe baie oorsake kan hê nie. Dit kan skadeloos wees en kan byvoorbeeld veroorsaak word deur seer spiere. Soms dui die uittrek van die buik ook op 'n ernstige gesondheidsprobleem en moet dit dan as 'n ernstige waarskuwingsteken beskou word. In die volgende pos sal u inligting vind wat u sal help om die trek in die buik korrek te interpreteer.
Waar kom die maag trek vandaan?
As u die buik uittrek, dui dit basies op 'n bestaande spanningstoestand wat een of meer buikorgane beïnvloed. Die trek kan voorkom sonder enige pyn simptome, maar kan ook geassosieer word met 'n angel, of met dowwe of intervalagtige pyn. Dit kan ook gedink word dat die trek spesifiek in sekere bewegingsreekse voorkom, byvoorbeeld as u rek, buig of loop. En sekere liggaamsprosesse, soos spysvertering of urinering, kan ook as trekkers optree.
Die mees algemene trek is te wyte aan gespanne spier- of senuweestrukture. Dit strek of dring deur byna alle organiese weefselstrukture in die buikholte, wat die oorsaak daarvan moeilik maak, aangesien die beginpunt van die trek nie altyd duidelik gedefinieër kan word nie. Byvoorbeeld, trek in die onderbuik, soos tipies vir vroulike periodes, word verkeerdelik geïnterpreteer as trek in die derm en omgekeerd. As u aan die lewer trek, kan u egter maklik met die maag trek.
Spanning in die derm bloedvate kan ook verantwoordelik wees vir die trek van die buik. Net soos met spiere en senuwees, is lokalisering nie altyd maklik in hierdie opsig nie, aangesien vate in elke deel van die buikholte voorkom en simptome soos trek- of trekpyn daarom neig om uit te straal. Die ligging van die abdominale organe gee egter 'n rowwe oriëntasie in die lokalisering.
Trek die linker helfte van die buik in
Die maag, milt en dele van die pankreas, dikderm en dunderm is in die linkerhelfte van die buik geleë. As die trek in die linker helfte van die buik plaasvind, kan die betrokke organe as oorsprong gebruik word. As die trek verder aan die linkerkant van die buik gevind word, is dit waarskynlik die milt of maag wat verantwoordelik is vir die simptoom. Trek onder kan ook ontstaan ​​uit die geslagsorgane benewens die pankreas en die ingewande van die linker derm. Die vrou se linker eierstok moet veral hier genoem word.
Trek die regte helfte van die buik in
Benewens die dele van die ingewande aan die regterkant en die aanhangsel, bevat die regter helfte van die buik hoofsaaklik die galblaas en lewer, hoewel dit regs bo-op die lewer en gal beïnvloed. 'N Buik wat in die onderste deel van die regte helfte van die buik trek, sal waarskynlik veroorsaak word deur die ingewande, aanhangsel of die regte eierstok.
Trek in die middel van die buik
As u in die middel trek, sal dit 'n bietjie moeilik wees met die presiese posisiebepaling. Omdat die middel van die buik dele van die ingewande en aanhangsel, sowel as die maag, lewer en gal, kombineer. Boonop kan dit na die onderste middel van die buik uitstraal as dit in die blaasarea trek. Dikwels, as die buik in die middel getrek word, kan 'n vermoede slegs met 'n spesialisondersoek gemaak word.
Trek die buik en op die rug in
As die trek langs die sykante van die buik of langs die rug beweeg, benewens die pankreas, is veral die niere moontlik snellers. In so 'n geval is trek nie gereeld pynlik nie, aangesien ernstige simptome soos nierstene of ontsteking van die niere hoofsaaklik by nierprobleme betrokke is.
Onskadelike oorsake van maag trek
Simptome soos pyn, knyp of trek is dikwels 'n hulpmiddel om aan te dui dat daar iets verkeerd is of dat 'n proses plaasvind wat afwyk van die normale proses. Dit is korrek en belangrik om hierdie waarskuwingstekens ernstig op te neem en om jouself en die omstandighede noukeurig te monitor. Daar is egter ook liggaamlike prosesse wat 'n trekking in die buik veroorsaak, maar wat nie noodwendig op 'n siekteverwante saak gegrond is nie.
'N Voorbeeld hiervan is in die sportsektor. Oefening met 'n fokus op 'n gedefinieerde maag of stabiele rug kan lei tot spierpyn in die nodige regenereringsfases, wat deur diegene wat geraak word, gesien word dat dit in die abdominale gebied trek. 'N Seer spier spreek van 'n oorbenutting of te veel gebruik van die ooreenstemmende spiergroepe, wat gevolglik die kleinste mikro-trane ondervind. In die reël genees dit egter baie vinnig op hul eie, sonder enige moeite, sodat pyn of trekking binne die volgende twee dae sal terugsak. Tipiese sportoefeninge wat op hierdie manier kan trek, is opswaai, sit-ups, rekoefeninge of gewigoptel.
Belangrik: As die seer spiere 'n paar dae aanhou en tot groot bewegingsbeperkings lei, moet 'n dokter steeds gekonsulteer word. In hierdie geval is dit waarskynlik dat daar groot beserings in die spierweefsel is.
'N Ander voorbeeld van onskadelike oorsake is die vroulike siklus. Aangesien die geslagsorgane ook in die buikholte geleë is, kan siklusverwante prosesse ook lei tot 'n min of meer duidelike trek in die buik. Baie sensitiewe vroue ervaar byvoorbeeld sogenaamde middelpyn, soms baie gewelddadig in die linker- of regter onderbuik tydens die middel van die siklus. Dit kom voor wanneer 'n eiersel vanaf die fallopiese buise na die baarmoeder beweeg, daarom kan diegene wat geraak word gewoonlik hul ovulasie baie goed beperk deur te trek.
Daar word geglo dat die trek in die buik, wat die vroue hier waarneem, veroorsaak word deur irritasie van die buikvlies. (Peritoneum) ontstaan, wat veroorsaak word deur die groeiende follikels en in die loop ook deur die weefselvloeistof wat uit die follikels ontsnap wanneer hulle bars. Hierdie buikspeen duur gewoonlik slegs 'n paar uur. Aan die einde van die siklus, wanneer die liggaam van die vrou voorberei om die endometrium af te stoot, kan daar ook 'n merkbare, soms baie pynlike sleep in die buik of selfs krampagtige pyn voorkom. Alhoewel dit fisiologies verklaar kan word, moet hulle nie deur die betrokke vrou buite rekening gelaat word as die simptome buitengewoon groot is nie. 'N Besoek aan die ginekoloog kan duidelik maak of daar 'n ernstige siekte is. Die ginekoloog kan ook 'n pasgemaakte pynbehandelingsregime bestel.
Selfs tydens swangerskap kan vroue soms die buik trek. Hierdie persepsies het meestal onskadelike redes en ontstaan ​​deur die volgende prosesse:
Herstel van prosesse van die geslagsorgane in die vroeë swangerskap,
of kontraksies en arbeidspyne.
Nietemin, vroue wat geraak word, moet hierdie pynlike trek uiterlik laat uitklaar wanneer bekommernisse en vrese versprei en 'n innerlike onrus ontstaan. Soms dui sulke simptome op swangerskapskomplikasies wat vroegtydig deur ginekologiese verheldering vereis word.
'N Ander rede om die buik te trek, wat taamlik onskadelik is, kan spysvertering wees. Winderigheid word veral gekenmerk deur die af en toe trek van die buik of effense pyn. Opgehoopte spysverteringsgasse probeer hul weg deur die dermlusse maak en kan die senuwees van die dermwand tydelik irriteer, wat gewoonlik net 'n korttermyn senuwee-aantrekking kan veroorsaak, maar soms ook baie gewelddadige pynimpulse. Laasgenoemde is veral die geval wanneer die winderigheid nie te wyte is aan die verbruik van winderige voedsel nie, maar eerder tasbare onverdraagsaamheid vir sekere voedselkomponente. Ongewone kos, soos veral gekruide geregte of maaltye met andersins ongebruikte bestanddele en speserye, kan nie uitgesluit word as die oorsaak van die winderigheid-geïnduseerde trek nie. Die grootste deel van die tyd word die probleem egter reguleer deur leidrade soos staptogte, reorganisering van die spyskaart en voldoende vloeistofinname op sigself.
Diarree en hardlywigheid is ander spysverteringsklagtes wat gepaard gaan met 'n treksimptoom. Weereens is daar dikwels gereeld ooreenstemmende voedingsgewoontes betrokke, soos die verbruik van vulsel of bedorwe kos. Solank die klagtes 'n eenmalige saak bly, is dit gewoonlik nie nodig om bekommerd te wees nie. Dit kan vinnig deur 'n tydelike dieet reggestel word. As die onreëlmatighede van die ontlasting, soos die winderigheid, langer as 'n paar dae voortduur en nie op gepaste maatreëls reageer nie, moet die klagtes beslis deur die dokter uitgeklaar word om die bestaande onderliggende siektes veilig uit te sluit.
Deur siektes van die spysverteringskanaal te trek
Die rede waarom aanhoudende spysverteringsklagtes sowel as permanente trek of gevoel van pyn in die spysverteringsorgane mediese medikasie benodig, is die risiko vir 'n ernstige onderliggende siekte. Omdat 'n trekking in die buik dikwels dui op siekteprosesse in die spysverteringsorgane. Die ligging van die trek kan, soos genoem, 'n eerste aanduiding gee van die orgaan wat dit veroorsaak.
Die mees algemene oorsaak van siekteverwante trek of buikpyn is onbetwiste siektes wat die maag beïnvloed (Guest), die dunderm (Intestinum-tenue) of kolon (Intestinum crassum) Onderskeidelik. Grimatsiektes soos duidelik aan die linkerkant van die buik toegewys
Maagsere (Ulcus ventriculi),
Ontsteking van die maag (Gastritis),
Prikkelbare maag (funksionele dyspepsie)
en refluks (gastro-esofageale refluks).
Aangesien die genoemde kliniese foto's soms ernstige kursusse kan neem, moet 'n dokter dadelik 'n aanvanklike en aanhoudende trekkrag uitklaar. Maagirritasie as gevolg van voedselintoleransie is ietwat minder gevaarlik, maar moet medies ondersoek word. In hierdie geval kan trek gepaard gaan met erge pyn of naarheid en braking, maar sodra die toepaslike voedsel vermy word, is die klagtes gewoonlik afwesig.
Trek kan aan die linker- of regterkant plaasvind as dit voortspruit uit 'n dermversteuring. Omdat die dikderm en dunderm deur die hele onderbuik loop, is dit die rede waarom lokalisering meestal slegs oor individuele dele van die ingewande gaan. Ten minste klagtes oor die aanhangsel (Caecum), wat die blinde punt in die ingangsgebied van die dikderm verteenwoordig, kan betroubaar aan die regterkant van die buik toegeken word. Dieselfde geld vir die duodenum (Duodenum), wat die ingangsgebied van die dunderm voorstel en ook aan die regterkant geposisioneer is. In die algemeen kan die volgende denkbare oorsake van onttrekking in die derm area aangeteken word:
blindedermontsteking (Appendisitis / tifilitis),
chroniese dermontsteking (Ulseratiewe kolitis / Crohn se siekte),
Kolonkanker (Kolorektale kanker),
Intestinale divertikulum (Divertikulitis),
Inflammasie van die dunderm (Enteritis),
Abdominale griep (Gastro-enteritis),
Prikkelbare derm-sindroom (RDS),
Inflammasie van die slymvlies in die duodenum (Duodenitis),
Duodenale ulkus (Duodenale ulkus)
of duodenale obstruksie (Duodenale stenose).
Balsie- en lewersiektes
Veral met gesondheidsprobleme in die aanhangsel of duodenum, kan trek- of trekpyn dikwels na die middel van die buik uitstraal. Die situasie is soortgelyk aan die galblaas (Vesica biliaris), wat veral nou met die duodenum verband hou. Omdat die galblaas die galsap is (Wissels) in die duodenum, wat noodsaaklik is vir die vertering van vet. As daar komplikasies ontstaan ​​tydens die vervoer van die galsap, kan spysvertering en die gepaardgaande trek in die spysverteringsorgane nie uitgesluit word nie. 'N Trekking kan ook in die galblaas self voorkom. In die teenwoordigheid van galstene is hierdie trek gewoonlik net die begin voordat daar buitengewone pyn voorkom.
Die gal word egter nie in die galblaas gevorm nie, maar in die lewer (Hepar). Dit kan ook lei tot spysverteringsstoornisse, wat tot uitdrukking kom in die vorm van trekpyn, naamlik wanneer die produksie van galsap deur lewersiektes benadeel word. Daarbenewens kan die lewer natuurlik ook onafhanklik pyn- of trekpynsimptome veroorsaak in die teenwoordigheid van 'n siekte. In die geheel gesien, kan die volgende beskou word as 'n siekteverwante oorsaak van 'n trek in die lewer- of galblaas:
Galblaas infeksie (Cholesistitis),
Kanker in die galblaas (Gallbladderkarsinoom),
Inflammasie van die lewer (Hepatitis),
Lewer vaskulêre siekte (Portaal aartrombose),
Lewer kanker (Lewer kanker),
Bederf van lewerweefsel (Sirrose van die lewer)
of veneuse okklusiewe lewersiekte / lever-okklusiewe siekte (VOD).
Nier- en blaasafwykings
Die spysverteringsorgane bevat ook die urienweg, dit wil sê die niere (Nephros of Ren) sowel as die ureters (Ureter) en die blaas (Vesica urinaria). Veral die niere is steeds baie in die opvangsgebied van die buikholte, al is dit aan die kant. Siektes van die nier word dus dikwels opvallend deur aan die kant te trek. Blaas- of ureterafwykings, daarenteen, is meer opvallend as gevolg van pyn en trek in die geslagsarea en die buitenste rand van die onderbuik. Trek is kenmerkend van:
Urinêre klippe (Uroliths),
Vernouing van die ureter (Ureter stenose),
Inflammasie van die nier (Nefritis),
en nierversakking (Loop nier)
Belangrik: 'N Pynlose trekking in die nierarea kan ook aandui dat diegene wat geraak word nie genoeg gedrink het nie. Dit is taamlik onskadelik. Aan die ander kant, kan trek ook die eerste fase van niersteen of selfs nierversaking aandui. Raadpleeg 'n dokter as voorsorgmaatreël indien simptome aanhou.
Buik trek in geval van miltbeskadiging
'N Trek in die linker bolyf moet gewoonlik nie gesien word as 'n teken van klagtes in die buik nie. Want ook die milt (Spoel) is hier geleë en kan pynlike pyn veroorsaak in die geval van gesondheidsprobleme. Dit is dikwels selfs gevaarliker as maagsiektes, omdat die milt direk betrokke is by die immuunfunksionaliteit, sowel as die suiwering van die bloed. Beskadigde bloedselle word in hierdie orgaan afgebreek. Die milt is ook verantwoordelik vir die uitskakeling van immuunselle. Daarbenewens is die orgaan verantwoordelik vir die vorming van nuwe immuunselle. In detail is dit die B- en T-limfosiete wat noodsaaklik is vir die opsporing en beheer van patogene.
Benewens 'n aanvanklike trek, word siektes van die milt dikwels gepaard met moegheid, 'n algemene gevoel van siekte en toenemende verdediging in die immuunstelsel. As die ooreenstemmende simptome saam met die trekking voorkom, kan dit 'n duidelike teken wees van 'n miltsiekte. Daarbenewens word die milt dikwels deur 'n abdominale trauma beïnvloed, byvoorbeeld in die loop van 'n fisieke konflik of 'n ongeluk, en praat dit dan met pynlike pyn. In hierdie konteks kom mede-beserings aan die milt dikwels voor as gevolg van punksiebeserings, stomp geweld (byvoorbeeld deur houe of val), asook gebreekte ribbes, waarin 'n breukfragment die milt beskadig. Oor die algemeen kan die volgende miltsiektes en miltbeserings genoem word as moontlike oorsake van die trek:
Milt skeur (Spleniese breuk),
Milt tumor (Miltkarsinoom),
Vergroting van die milt (Splenomegalie)
of miltweefsel agteruitgang as gevolg van swak sirkulasie (Miltinfarkt).
Afhangend van geslag, neem die geslagsorgane ook 'n deel van die buikholte in. Die grootste gedeelte is beslis in die vroulike liggaam, aangesien albei eierstokke lê (Eierstokke) sowel as die aangrensende baarmoeder (Uterus) relatief sentraal in die onderbuik. Trek kan egter aan die linkerkant of regterkant uitgespreek word, veral in die geval van die eierstokke, afhangende van watter eierstok aangetas is.
Hulle praat met 'n trekking, nie net as die onskadelike siklus wat reeds genoem is nie. 'N Trekking in hierdie gebied kan ook dui op 'n siekte, soos 'n ontsteking van die fallopiese buis (Adnexitis) of swangerskapskomplikasies soos ektopiese swangerskap(Tubal swangerskap) raai. Laasgenoemde kan lewensgevaarlik wees vir die betrokke vrou en in die ergste geval 'n fallopiese buis (Fallopiese buisbreuk) om te lei. Dit moet dus so vroeg as moontlik behandel word.
In die uterus-area ervaar baie vroue roetine, en teken sikluspyn as gevolg van endometriose. Dit is 'n patologiese nuwe vorming van die endometrium buite die baarmoederholte. Hierdie nuwe slymvliese kan krities versprei en selfs die bekkenarea of ​​ingewande beïnvloed. In seldsame gevalle is gevorderde endometriose in die longe of selfs die brein gediagnoseer. Die trekpyn wat met hierdie siekte verband hou, kan, afhangende van die verspreidings tempo, baie diffus wees en dwarsdeur die buik voorkom. Daarbenewens verhoog endometriose ook die risiko vir onvrugbaarheid, omdat die bykomende slymvliesmassa tot hechtings kan lei en die siklus kan belemmer.
Ver van hierdie vroulike oorsake van siektes, kan u ook die geslagsorgane naby die buik in mans voorkom. Die trekpyn wat verband hou met 'n testikulêre letsel is natuurlik berug (Testikel) ontstaan. Benewens skoppe of ongunstige kneusings, moet testikulêre torsie ook hier genoem word. Dit beskryf die draai van die testikels op die vlak van die vas deferens. Dit kan lei tot uiterste trekpyn wat oor die lies na die buik kan uitstraal. Boonop veroorsaak testikulêre torsie 'n dreigende bloedsomloop as gevolg van geknipte vate, wat op die langtermyn beteken dat die testikels doodgaan. Sommige ander siektes van die manlike geslagsdele kan trekpyn in die abdominale streek veroorsaak, soos inflammatoriese prosesse of tumorsiektes in die prostaatarea.
Die breuk is ook (Inguinale breuk) moet nie onderskat word as 'n moontlike oorsaak van die buikpyn wat trek nie. Dieselfde geld die sogenaamde testikulêre breuk, 'n spesiale breinbreuk in die onderste gedeelte van die buikwand, waarin die ingewande na die testikels kan beweeg.
Spesiale geval: peritoneum
Omdat die organe in die buikholte grotendeels deur 'n bindweefselnetwerk, die peritoneum, bedek word (Peritoneum), omring, is dit ook moontlik dat irritasie van hierdie bindweefsellaag verantwoordelik is vir die trek. Aanvullende irritasietoestande kan aan die een kant voorkom as onnatuurlike massas soos swangerskap of siekteverwante orgaanvergroting in die buik plaasvind. Aan die ander kant is daar 'n ontsteking van die peritoneum (Peritonitis) oorweeg vir die klagtes. Die oorsake van genoemde inflammasie is uiteenlopend en wissel van infeksies en inflammasies in aangrensende organe tot peritoneale beserings en nekrose in die buikweefsel, byvoorbeeld as gevolg van die gevolge van geweld. Waar presies die trek plaasvind, beslis natuurlik die onderskeie klagte.
Siektes van die muskuloskeletale stelsel kan ook buik trek. Hierdie proses hou verband met die feit dat senuwees ontstaan ​​uit die rugmurg van die ruggraat en terselfdertyd verskillende organe en spiergroepe voorsien. Gebruik die voorbeeld van die diafragma senuwee (Freniese senuwee) hierdie effek kan goed verklaar word. Dit kom van die gebied van die servikale ruggraat af en loop dan op en af ​​in die bors deur die hele bors. Tydens sy loop vertak talle senuwee-takke wat die diafragma en onder meer die buikvlies en die borsvel lewer. Gevolglik kan daar 'n verskynsel wees wat die servikale ruggraat verstop en vernou, byvoorbeeld as gevolg van 'n herniated skyf, asemhalingsprobleme of buikpyn lei.
Spanning as oorsaak van maag trek
Soms gebeur dit dat lyers gereeld agtervolg word deur maagknoppe, wat dikwels geassosieer word met ontlasting van ontlasting (verkieslik diarree) en algemene malaise, sonder dat 'n organies verantwoordbare verduideliking gevind word. In hierdie gevalle is dit baie waarskynlik dat die simptome veroorsaak word deur langdurige of herhalende periodes van spanning.
'N Voorbeeld hiervan is die prikkelbare dermsindroom wat reeds genoem is. In hierdie geval het die simptome wat voorkom, minstens een naam, maar hierdie feit vergemaklik nie noodwendig terapie of genesing nie. Omdat daar geen eenvormige behandelingsregime vir prikkelbare dermsindroom is nie. In terapie volg baie dinge die patroon van beproewing en effek, en diegene wat geraak word, moet toets en waarneem. Die onsekerheid oor die sneller vir die sindroom veroorsaak innerlike onrus by baie pasiënte, wat weer op sy beurt daartoe lei dat die simptome vererger.
Angspasiënte en kinders kla ook gereeld van verskillende soorte buikpyn as hulle geteister word deur angs of bekommernis. In hierdie geval praat 'n mens van psigosomatiese pyn, wat beteken dat die fisiese gevolge veroorsaak word deur geestelike of sielkundige spanning. Daarbenewens is daar 'n oorvloed van ander sielkundig of geestelik gemotiveerde toestande van irritasie, wat uitgedruk kan word deur 'n trek in die buik. Wat insluit:
Vrese en fobies,
gebrek aan streshanteringstrategieë,
of emosionele onstabiliteit.
gevaar: Psigosomatiese pyn moet onder geen omstandighede as onskadelik geklassifiseer word nie, omdat dit ook ernstige oorsake het. Boonop kan hulle, as hulle nie behandel word nie, 'n ware reaksie op die terrein stel en ook baie gevaarlike fisieke siektes soos maagswere bevorder.
Watter gepaardgaande klagtes geassosieer word met die trek van die buik hang af van die onderliggende oorsaak. Benewens pyn, is vorige infeksies gewoonlik opvallend deur koorsimptome of 'n algemene siektegevoel. Aansteeklike en inflammatoriese siektes in die spysverteringskanaal beteken ook meestal spysvertering. Basies moet die volgende gepaardgaande simptome verwag word wanneer u die siekte opdoen:
Koors en moegheid,
Veranderings in frekwensie van ontlasting (Diarree of hardlywigheid),
Veranderings in die ontlastingsamestelling (byvoorbeeld mengsels van bloed of bloed),
Veranderings in stoelkleur
of siklusafwykings (vir siektes van die vroulike geslagsorgane).
Dit is dikwels 'n lang proses om die buikspeen te diagnoseer. Selfs die anamnese moet baie uitgebreid wees om nie enige moontlike inligting te ignoreer nie. Ons word dus gevra om baie verskillende punte van kritiek soos:
Ligging en tydsduur van die tekening,
situasionele groepe van trek,
bestaande onderliggende siektes en allergieë,
bestaande gepaardgaande simptome,
familie mediese geskiedenis
asook eet- en ontlastinggewoontes.
'N Palpasie van die buik kan byvoorbeeld die orgaanvergroting, 'n opgeblase maag of selfs sensitiewe drukpunte in die buik onthul tydens die daaropvolgende fisiese ondersoek. As daar ekstra drukpyn tydens die palpasie is, maak dit dit ook makliker om die bron van die simptome te lokaliseer.
Laboratoriumtoetse is ook nodig vir 'n doelgerigte differensiële diagnose. Ontlasting en urinemonsters kan belangrike leidrade bied vir siektes van die spysverteringsorgane. Bloed-, lewer- en inflammasiewaardes kan ook gemeet word met behulp van bloedtoetse of biopsies. Om die toestand van die viscera visueel te beoordeel, kan addisionele beeldmetodes soos röntgenstraal, ultraklank, rekenaartomografie of magnetiese resonansietomografie gebruik word. Endoskopiese ondersoeke, byvoorbeeld in die vorm van 'n kolonoskopie, is ook moontlik.
Die terapeutiese maatreëls om die trekking reg te stel, is die behandeling van die onderliggende siekte nodig. Gevolglik is daar baie opsies hier om die simptoom te kry.
Bakteriële infeksies as oorsaak van die trekking kan gewoonlik effektief behandel word met antibiotika soos amoxicilin, cefuroxime of ciprofloxacin. Daarbenewens word anti-inflammatoriese en pynstillende middels soos ibuprofen, ASA of bromelain in ag geneem.
In die geval van spesifieke siektes soos nierinsufficiëntie of sirrose, kan individuele medikasie gebruik word. Medisyne is ook denkbaar wat onaangename gepaardgaande simptome soos diarree, hardlywigheid of koors bekamp.
As dit kom by die trek van die maag as deel van suiwer spysverteringsklagtes, kan medisinale kruie soms 'n einde aan die probleem maak. Die inname as tee word natuurlik hier gemaak, omdat die aktiewe bestanddele in kruie die vinnigste in hul spysverteringskanaal gebruik word. Die klassieke spysverteringskruide bevat:
Kruietee is ook 'n goeie manier om pyn te verlig en herstel in die geval van ontsteking in die urienweg te bespoedig. Boonop spoel die tee die urienweg goed en verseker dit dus dat patogene vinniger verwyder word. En selfs teen sommige lewer-, gal- en miltklagtes, het die een of die ander kruie gegroei. 'N Aantal ginekologiese kruie, wat spesifiek siklusversteurings bekamp, ​​speel ook 'n spesiale rol in die behandeling van abdominale trek. Hier is 'n kort oorsig van die belangrikste kruie uit die genoemde gebiede:
Urinêre probleme: aronia, beerberry, berk, brandnetel, cranberry, eekhoring, hop, kamille, paardebloem, cranberry.
Gal-, lewer- en miltklagtes: pennyroyal, celandine, waterost.
Fietsryklagtes: veldmunt, alant, horehond, angelica, mokwortel, damesmantel, St. John's wort, kuisboom, Sweedse kruie, weideknop, yam.
gevaar: Kruie vir die regulering van die siklus moet nie gebruik word as u kinders wil hê of tydens swangerskap nie! Want wat die verloop van die menstruele periode tydens die siklus harmoniseer, is dikwels gekoördineerde sametrekkingsimpulse, wat dit egter ook moeiliker kan maak vir 'n bevrugte eier om in die endometrium in te plant.
Die drink van warm tee word algemeen beskou as 'n ou tuismiddel om krampe en pyn te verlig. En ander hittebehandelings, soos 'n warm bouillon, op 'n warmwaterbottel of 'n warm medisinale bad, word ook sterk aanbeveel om die senuwees te verlig as die pyn trek.
As u van senuwees praat, sou die klagtes gebaseer wees op volgehoue ​​spanning, is ontspanningsmaatreëls soos joga, Qi Gong, masserings, klankterapieë of ontspannende staptogte ook 'n goeie keuse. Op die sportgebied moet u eerder fokus op ligte sportsoorte soos swem of stap. Al die ander dinge lei gewoonlik tot onnodige trillings in die buik, wat die probleem kan vererger.
'N Sagte dieet word nie net aanbeveel vir bestaande spysverteringsprobleme nie. Byvoorbeeld, vetterige kos (soos vet wors of kaas) besoedel ook die lewer en gal, en daarom moet gesondheidsprobleme in hierdie omgewing dringend gebruik word vir alternatiewe met 'n lae vetvleis, soos maer kalkoenbors, lae-vet yoghurt, lae-vet oeskaas of maaskaas. Vermy vulling van voedsel soos witbrood, klaarprodukte of gebak. En natuurlik moet alkohol ook so veel as moontlik vermy word, omdat afbraak van alkohol ook 'n aansienlike bykomende las vir die spysverteringskanaal en lewer beteken.
In die algemeen word 'n vrugte- en groente-ryk dieet aanbeveel vir die behandeling van die oorsake van die trek van die buik, hoewel sommige soorte ook vermy moet word. Winderige groente soos boontjies, ertjies of kool, byvoorbeeld, is net so ongunstig om simptome te verlig as vrugte met 'n hoë suurinhoud, byvoorbeeld in die vorm van sitrusvrugte of kiwi's. Beter verteerbare vrugte en groente soos piesangs, appels, wortels of aartappels is beter.
Operatiewe maatreëls is nodig om die buik te trek, byvoorbeeld as daar endometriose, galstene of nierstene agter die simptome is. Die oortollige slymvliesweefsel of die pynstowende klippe word dan chirurgies verwyder, en laseroperasies word meer en meer gereeld gebruik. Maar tradisionele soorte chirurgie soos endoskopie is ook moontlik.
Orgaanoorplanting of gedeeltelike reseksie van organe kan ook gebruik word om chirurgiese oorsake van buikpyn te voorkom. Sie werden zum Beispiel notwendig, wenn Erkrankungen wie Niereninsuffizienz, Leberzirrhose oder eine schwere Krebserkrankung vorliegen. Ob ein solcher Eingriff notwendig ist, wird dann durch die behandelnden Ärzte von Fall zu Fall individuell entschieden.