In die digitale era, etiek-meer as koste-sal 'n dominante beperking op navorsers geword. Dit is, in die toekoms, sal ons minder sukkel met wat gedoen kan en meer met wat gedoen moet word. As dit gebeur, ek verwag dat die reëls-gebaseerde benadering van die sosiale wetenskaplikes en die ad hoc benadering van data wetenskaplikes sal ontwikkel in die rigting van iets soos die beginsels gebaseer is genader beskryf in Hoofstuk 6. Ek het ook verwag dat as etiek word 'n meer prominente navorsing beperking, sal dit 'n onderwerp van navorsing self geword. In veel dieselfde manier dat sosiale navorsers nou tyd en energie te wy aan die ontwikkeling van nuwe metodes wat goedkoper en meer akkurate skattings in staat te stel, ek verwag dat ons ook sal werk om metodes wat meer eties verantwoordelike ontwikkel. Hierdie verandering sal nie net gebeur nie, want navorsers omgee etiek as 'n doel, maar ook omdat navorsers omgee etiek as 'n manier om die uitvoer van sosiale navorsing.
'N Voorbeeld van hierdie tendens is die navorsing oor differensiële privaatheid (Dwork 2008) . Stel jou voor dat, byvoorbeeld, het 'n hospitaal gedetailleerde mediese rekords en navorsers wil die patrone in die data te verstaan. Differensieel private algoritmes in staat stel mense vir die gesondheid rekords navraag te leer oor totaal patrone (bv mense wat rook, is meer geneig om kanker te hê), terwyl die vermindering van die risiko van niks oor die eienskappe van 'n bepaalde individu leer. Die ontwikkeling van hierdie soort-privaatheid behoud algoritmes het 'n aktiewe gebied van navorsing word; sien Dwork and Roth (2014) vir 'n boek-lengte behandeling. Differensiële privaatheid is 'n voorbeeld van die navorsing gemeenskap neem van 'n etiese uitdaging, draai dit in 'n navorsingsprojek, en dan maak vordering op dit. Dit is 'n patroon wat ek dink ons ​​sal toenemend sien in ander gebiede van sosiale navorsing.
As die krag van navorsers, dikwels in samewerking met maatskappye en regerings, gaan voort om te verhoog, sal dit al hoe moeiliker geword om komplekse etiese probleme te voorkom. Dit is my ervaring dat baie sosiale wetenskaplikes en data wetenskaplikes sien hierdie etiese kwessies soos 'n moeras te vermy. Maar, ek dink dat vermyding sal toenemend onhoudbaar as 'n strategie geword. Ons, as 'n gemeenskap, kan slegs aan te spreek hierdie probleme as ons spring in en pak hulle met die kreatiwiteit en moeite wat ons van toepassing is op ander navorsingsprobleme.