Toe ons wakker geword het, het die liewe son reeds taamlik hoog gestaan en ons het ‘n ontbyt gaan soek. - Dit is kortliks alles wat ons in hierdie nag beleef en opgemerk het.” Twee gedigte verder word die waan van die interpretatiewe, begrypende blik (ook – ironieserwys – gesuggeer deur “interspasie” aan die einde van bostaande gedig?) egter skouspelagtig ondermyn as onder meer geykte religieuse sienings en retoriese stelwyses ortografies ontwrig word: [HG 2.101.19] Maar wanneer Hy met Sy lig sal kom, sê vir my: Hoe sal die sondaar dan voor hom kan bestaan, waar sy hele wese dan niks anders is as leuen bo leuen nie?! Kyk na kaktusse, alarmisties met dorings om te verhoed dat hulle nie uitwissing in die gesig staar deur diere wat hulle vreet nie. ’n Kaktus vertoon weerbaar in teenstelling met sy sagte, sagte binneweefsel. [HG 2.37.18] Is die mens dan ryk aan verskeie God vreemde en seldsame dinge? - O die onuitspreeklike dwaasheid, o donker gedagtes, wat nog altyd in staat is om op enige moontlike manier die tong kan bemagtig!