Ortodokse Paasfees: geskiedenis en interessante feite - Droom interpretasie - 2020
Ortodokse Paasfees: geskiedenis en interessante feite
Byna elke Christen assosieer hierdie vakansie met die woorde "Christus het opgestaan!" Dit is egter uit die Bybel bekend dat hierdie vakansie vir die antieke Jode iets anders was. Wanneer het Paasfees gevier, wat het hierdie vakansie vir hulle beteken? Wat is die wortels van moderne Paasfees simbole?
Paasfees voor Christus
Vir die antieke Jode was Paasfees (of eerder Pesach, wat vertaal word as 'verbygaan') 'n vakansie wat verband hou met die uittog van hulle mense uit Egiptiese slawerny. In antieke tye moes elke gesin op hierdie dag 'n jaarlikse lam slag. Dit is waarom die dier die belangrikste en oudste simbool van die vakansie geword het. Later het gewoontes verander, en matzo (ongesuurde brood) het die ritueel kos geword.
Volgens die antieke legende moes die Messias (Juda se koning) in Paasfees in Jerusalem verskyn. Daarom het mense so blydskap met Christus ontmoet, wat 'n paar dae voor die viering die stad op 'n donkie binnegaan het. En om dieselfde rede was die burgemeester so ontsteld. Vrees vir 'n gewilde opstand en die feit dat Jesus, wat 'n groot invloed op mense gehad het, sou wou hê dat die regering aangeval moes word, hulle het hom aangegryp en hom uitgevoer.
Die kalender van Ortodokse (en nie net) Paasvakansies is nie beperk tot die opstanding van die Here nie.
Maundy Donderdag, waartydens die Laaste Avondmaal plaasgevind het (soos die apostels vandag beskryf word, word dit duidelik dat dit 'n viering van die Joodse Paasfees was). In die nag van hierdie dag, weens die verraad van Judas Iskariot, is die Seun van God aangegryp.
Goeie Vrydag. Die dag van uitvoering van die Lam van God (weer na Pesach verwys: op hierdie vakansie is besluit om die lam as teken van 'n ritueel offer aan God te lê).
Groot Saterdag. Op 'n tyd wanneer die hele stad Paasfees vier, beveel die hoëpriesters om die liggaam van Christus te beskerm, omdat hulle vrees dat die dissipels dit sal steel en verklaar dat Hy opgewek is, soos belowe.
Opstanding van Christus. Mierrasdraende vroue kom na die graf waar hulle Jesus begrawe het om die wagte te vra om die liggaam te was, maar die graf is bedek met 'n groot klip. Die Here stuur 'n engel uit die hemel wat van 'n klip afrol en 'n leë graf wys en aan die vroue vertel dat daar niemand is vir wie hulle soek nie. Hy het opgestaan.
Ons herinner aan: in daardie dae was die dag af, die afronding van die week, Saterdag. Vandag se Sondag is 'n eerbetoon aan daardie vakansie.
Na 8 dae het die Seun van God na die dissipels gekom. Apostel Thomas het voorheen gesê dat hy nie in die opstanding van sy onderwyser sou glo nie, totdat hy dit met eie oë gesien het (daarom is die vermaning "Thomas is nie gelowig nie" in ons mense). Jesus vra hom om sy handwonde aan sy handpalms te raak.
Hemelvaart van die Here. 40 dae Jesus preek aan dissipels en ander getroue mense. Op die 40ste dag klim Hy in die hemel.
Pinkster. Op die 50ste dag ontvang die dissipels die gawes van die Heilige Gees. Ortodokse op hierdie dag vier die Drie-eenheid.
Die ou Christene het elke Vrydag die lyding van Christus gevier (vandag was die dag van hartseer en vas), en Sondag was sy vreugdevolle terugkeer na die lewe. Later is hierdie vakansie gevier slegs op die herdenking van die dood van Christus. In die 2de eeu was dit alreeds vereer deur alle Christelike kerke: tydens die Joodse Pasga het hulle "Lenten Fast" en Sondag - "Paasfees van Vreugde" gevier.
Met verloop van tyd het die "Paasgeskil" ontstaan ​​in verskillende kerke, aangesien dit in verskillende lande op verskillende tye gevier is. Keiser Konstantyn die Groot het in 325 'n raad in die stad Nicea byeengeroep (die kongres van verteenwoordigers van al die kerke), wat later die Eerste Ekumeniese Raad genoem word. Hulle het besluit om die dag van die viering te vier eerste Sondag na die eerste lente volmaan. Die belangrikste punt van hierdie hervorming was om 'n viering op dieselfde dag as die Joodse Pasga te vestig.
Ware, destyds het mense twee paasdae gevier: hartseer en blydskap. En net in die 5de eeu het hierdie naam net 'n vreugdevolle Sondagvakansie aangedui.
Waarom kom die datums van viering vir Ortodokse en Katolieke nie saam nie?
1582 jaar. Pous Gregory the Thirteenth (die Rooms-Katolieke Kerk) het sy eie Paschal bekendgestel, waardeur die hele feestelike kalender verander het, later vernoem na sy "outeur" - die Gregoriaans. In hierdie kalender kan Paasfees nie net later Joods, maar voor dit gevier word nie, en selfs daarmee saamval. In een jaar kan dit saamval met die Ortodokse, in die ander - verskil met 'n week, en in die derde - met 'n maand.
1923. Meletij die Vierde, Patriarg van Konstantinopel, by die Christelike Kongres het 'n ander kalender geskep, die nuwe Juliese kalender genoem. Ortodokse Christene uit Roemenië, Serwië en Griekeland het daaroor oorgeskakel.
Wat die ou styl (Juliaanse kalender) betref, word hulle steeds gebruik deur die tempels van Georgië, Rusland, Wit-Rusland, Oekraïne (nie almal nie), sowel as Athos.
10 interessante feite oor hierdie vakansie
Die vakansie het baie karakters wat val op die tafels om mense te vier. Byvoorbeeld, dit is 'n lam, waarvan ons reeds hierbo geskryf het (in ons land bak hulle dikwels 'n lamvormige koek, en in die suidelike lande slaan hulle nog 'n jong lam op Paasfees). Daarbenewens word Paasfees in ons dag gesimboliseer deur hoender en hoenders (geen kommentaar hier nie, want ons verf of verf eiers). En van die Weste kom die mode vir Paashondse, 'n simbool van die lentevrugbaarheid, na ons toe (moderne kinders hou baie van sjokoladebunnies, hulle het selfs in die kerk ingestel op 'n vlak met Paasfeeskoeke).
Moderne krashanki en pysanki versier met verskillende kleure en patrone. Maar die mees tradisionele is rooi. 'N Legende word geassosieer met hierdie kleur. Maria Magdaléna het na die keiser Tiberius gegaan en hom 'n hoenderier gegee (aangesien dit nie gebruik was om leë hande na die gehoor te kom nie) en te verkondig dat Jesus Christus opgestaan ​​het. Waaraan die keiser skepties gesê het: "Kan nie doodstaan ​​nie, net soos hierdie wit eier nie skielik rooi kan word nie." Op daardie oomblik het die eier rooi geword in die oë van almal wat teenwoordig was. Die verbaasde keiser het uitgeroep: "Voorwaar, Hy is opgestaan!"
Paaseiers is tradisionele kinders se plesier. In die Slawiese lande kompeteer kinders, wie se eier sal langer rol, of (soos in die Oekraïne) 'n eier op mekaar klop, en kyk wie dit sterker het. Soos vir Europa en Amerika, verberg volwassenes hier in die oggend kleurvolle eiers in die huis of in die tuin. Die kinders soek hulle, aangesien hulle die "nes van die Paashaas gevind het." En natuurlik, as die baba stout was, kon 'n feestelike konyn met 'n klokkie om sy nek nie in sy tuin sien nie!
En in Bulgarye, hul vermaak. In Paasfees word kleipotte van die dakke van huise afgeval.
Die Grieke, sowel as die inwoners van baie Latyns-Amerikaanse lande, het 'n groot vreugdevuur naby die tempel aangesteek, waar die gevulde Judas-Iskariot gegooi word om hom op hierdie manier te straf. Dikwels word hierdie ritueelverbranding vergesel van vuurwerke.
Klein meisies in Swede trek vandag nog heksies uit en, gewapen met 'n koperpot, gaan na hul bure en soek lekkergoed.
Wat die Amerikaanse kinders betref, is dit waarskynlik om in eiers langs die baan te rol. Hierdie wedstryd is so gewild dat dit jaarliks ​​deur die president voor die Wit Huis georganiseer word. Honderde babas kom bymekaar om hul krashanka op die presidensiële grasperk te ry.
Nou koop baie mense sjokolade, kralewerk of hout eiers. Maar hierdie Paasfees simbool kan ook uit 'n ander materiaal kom. Byvoorbeeld, juweliersware deur Peter Carl Faberge, 'n Duitser volgens nasionaliteit wat in voorrevolusionêre Rusland woon, word erken as die duurste eier. In 1883 het Tsar Alexander 'n meester Paasfees bestel wat 'n geskenk aan sy gekroonde gade wou gee.
Kulich - 'n simbool van die vakansie. Intussen is daar in die ou boeke geen sprake van sulke feestelike bakkies nie. Feit is dat spesiale lente brood 'n heidense tradisie is, wat in ons land na kerkreëls gemigreer het. Maar moderne huisvroue versier Paasfeeskoeke met kruise, wat hierdie baksel lyk soos 'n klein tempel.
Op hierdie dag was dit nodig om te balanseer met al die familie. Dit is gerieflik om te doen as jy in een stad of dorp woon, want by Paasfees gaan almal tradisioneel 'n besoek. Maar wat as jou familie ver weg is? In hierdie geval is selfs in pre-revolusionêre tye (en nie net in Rusland nie) honderde vakansiekaarte gedruk, wat mense na familie en vriende gestuur het. Ons het besluit om ons artikel met hulle te versier!
In die vroeë oggend, terugkeer van die kerk met toegewyde kulichs, word Ortodokse Christene (nie net die rituele groete uitgewis nie, "Christus het opgestaan" - "werklik opgestaan"), maar ook drie keer soen, wat herhaaldelik op vakansiekaarte gewys is. In antieke dae het hierdie gewoonte nie een nie, maar 40 dae geduur.
Heilige Vuur. Dit ontsteek in die Tempel van die Heilige Graf. Priesters red dit uit Jerusalem na hulle stede en versprei dit na verskeie kerke. Gelowiges kan 'n lamp en 'n kers koop, en na die diens dra hierdie vuur in hul huis. Daar word geglo dat dit dwarsdeur die jaar gehandhaaf moet word.
Klokkies vertel die Paasfees hardop. Op hierdie dag kan alle gelowiges die klokkentoring klim en hulself as 'n klokkie bel. Natuurlik loop kinders daar eerste. Dit is klinkend en vreugdevol in die kerkhof! Veral as jy dit voorheen beskou, was al die klokke vir 'n lang tyd stil as 'n teken van hartseer vir die Passie van Christus.
Tradisioneel word die meeste vakansiedae (bakkoeke, paskas van maaskaas, kleur eiers) op die Heilige Donderdag gedoen. Hierdie vakansie word ook genoem Skoon, dus was die gasvrou deesdae die vensters en maak die huis skoon. En natuurlik, wat 'n skoon dag sonder om die hele gesin te bad!
En daar is ook 'n mening dat Paasfees in die Slawiese lande nou verband hou met baie antieke magiese oortuigings. Is dit regtig so? Die antwoord is in hierdie kort dokumentêr:
Kyk na die video: NYSTV - Hierarchy of the Fallen Angelic Empire w Ali Siadatan - Multi Language (Desember 2020).