Die hoenderras Pushkinskaya: beskrywing en eienskappe, houreëls, geslagsbepaling - Raad - 2022
Eienskappe en beskrywing van die Pushkinskaya-hoenderras, instandhoudingsreëls
Poesjkin-hoenders is 'n ras wat gewild is onder boere as gevolg van pretensielose versorging, produktiewe eierproduksie en vleis van hoë gehalte. Hierdie ras sal 'n uitstekende keuse wees - beide vir 'n groot pluimveeplaas en vir 'n privaat boerdery. Kom ons kyk na die voor- en nadele van Pushkin-hoenders en kyk hoe om dit behoorlik te versorg en te teel.
Die Pushkin-ras is in die tweede helfte van die twintigste eeu geteel in die stad Pushkin, Leningrad-streek. Die hoofdoel wat die telers nagestreef het, was om 'n klassieke dorpshoender te skep wat in staat is om 'n groot aantal eiers en smaaklike vleis met minimale sorg te produseer. Vir teling is bont en swart Australorpus met Leghorns gekruis.
Aanvanklik gekweekte eksemplare van hoenders het lae produktiwiteit getoon totdat die telers die ras gekruis het met die Russiese ras Broiler-6. Die resultaat is robuuste streep-en-wit henne wat gereeld eiers lê.
Voorkoms, standaarde en variëteite
Pushkin-hoenders word gekenmerk deur die aanwesigheid van lang bene en belangrike houding as gevolg van die regop stert. Die voëlkop is lank, met uitstaande oë en 'n pienk kam. Die bek is afgebuig. Die vlerke is donsig. Die voël se liggaam self is groot, sterk. Hoenders word gekenmerk deur grys afgewissel met wit kleur, terwyl daar in hane, inteendeel, wit kleur met seldsame grys kolle oorheers.
Wyfies van die Sint-Petersburg-lyn het 'n gewig van twee kilogram, mans weeg tot drie kilogram. Een lêhen produseer meer as tweehonderd eiers per jaar. Die eiers weeg tot sestig gram. Hane van die Sint-Petersburg-lyn word gekenmerk deur 'n baie ligter kleur as henne, dus is dit maklik om van mekaar te onderskei.
Die mans van die Moskou-lyn word deur baie meer kleurvolle verekleed onderskei as die verteenwoordigers van die Sint-Petersburg-lyn. Die hane van die Moskou-lyn is egter steeds ligter as hoenders, so dit is ook nie maklik om te verwar nie.
Boere hou van die ras vanweë die vele voordele daarvan. Die belangrikste voordele van voëls is:
aanpasbaarheid by verskillende temperatuurtoestande, sowel by volwassenes as by hoenders;
pretensieloosheid na die agterstewe;
gereelde vleis van eierlegging en gehalte;
'n groot persentasie eierbemesting en oorlewing van kuikens;
Die nadeel van Pushkin-hoenders is dat hulle onaktief is en nie kan hardloop nie, wat die liggaam van die hoender negatief kan beïnvloed.
Produktiwiteit en eierproduksie
Poesjkin se henne is vrugbaar wat eiers dra, en hulle vleis is van hoë gehalte en uitstekende smaak.
Poesjkin-hoenders is voëls met massiewe afmetings. Die wyfie bereik 'n gewig van twee kilogram, die mannetjie word tot drie kilogram. Die karkas is goed om te pluk. Die vel van pluimvee is duursaam. Die vleis self het 'n uitstekende smaak en is geskik vir die maak van sous.
Oviposisie by wyfies begin al in die sesde of sewende maand. Pushkin-hoenders toon een van die hoogste eierleggingsyfers, en lewer slegs eierrasse op.
Een volwasse voël produseer jaarliks ​​meer as tweehonderd eiers, en met die regte temperatuurtoestande, die regte voedsel en beligting, sal die hen tot driehonderd eiers per jaar produseer. Hulle lê selfs in die winter, en in die somer produseer hulle byna elke dag eiers, met die uitsondering van die verveltydperk.
In die eerste maande lewer 'n geslagsryp volwasse henne eiers wat tot vyftig gram weeg, en na 'n jaar van lewe begin die eiers sewentig gram bereik. Die eiers self het 'n digte wit kleur, die geel is heldergeel.
Die Pushkin-ras is nie veeleisend vir die behoud van toestande nie. Die belangrikste ding is om die voëls 'n warm slaapplek en winter te gee. 'N Geïsoleerde skuur is nie nodig nie, maar dit is belangrik dat die kamer teen trekke beskerm word.
Die kamer moet toegerus wees met 'n warm beddegoed. Hoenders kan ook op gereelde sitplek gehou word. Dit moet op 'n hoogte van ongeveer 0,8 meter geplaas word en moet toegerus word met 'n leer om op te lig.
Om eiers te lê, moet u aparte spesiale bokse toerus, bedek met warm strooi. Saagsels is nie geskik as beddegoed nie, want hoenders grawe daarin, sodat die saagsels vinnig weggegooi kan word. U moet dit ook nie op die vloer van die skuur neersit nie, die voëls sal daarin vroetel en hulle uitgrawe, maak nie saak hoe styf hulle gestamp word nie. Daarbenewens sal saagsels die lugweë van hoenders binnedring, wat longsiektes veroorsaak.
Alhoewel die ras aanvanklik deur telers as vlugloos verklaar is, kon hierdie eienskap nie reggestel word nie. Moderne verteenwoordigers kan maklik oor 'n heining vlieg met 'n hoogte van anderhalf meter. Daarom moet die tuin vir loophoenders bedek wees. So 'n volière sal onder meer voëls teen roofdiere beskerm, aangesien Pushkin-hoenders stadig is, nie kan hardloop nie en nie tyd het om te reageer op 'n skielike benadering van gevaar nie.
Die grootte van die voerder hang af van die aantal hoenders wat u teel en die grootte van die hok. As u van plan is om gedurende die winter voëls te teel, moet die voerder in die hoenderhok geplaas word. Hoenders het droë en nat voer nodig, dus voervoerders moet vir beide soorte voer toegerus word. Voerbakke is geskik vir droë voer, oop bakke vir nat mash.
Strukture moet stabiel en duursaam wees. Hoenders druk voortdurend op die voeders, dus moet die voer nie daardeur wakker word nie - dit hou onnodige voerverbruik en oortreding van sanitasie in. Voerers moet gereeld skoongemaak en aangevul word.
Hoe kan u 'n hoenderhok in die winter verhit?
Pluimvee verdra koue temperature nie op die beste manier nie, dus as u hoenders aanhou, is verhitting in die hoenderhok onontbeerlik. In die meeste gevalle is kunsmatige verhitting die enigste manier om die voëls optimale toestande te bied.
Die uitsonderings is gematigde klimaat en warmer klimaatsones - hier is gewoonlik natuurlike verhitting voldoende.
Die veiligste en mees ekonomiese manier om 'n kamer te verhit, is om elektriese verwarmers te gebruik. Lugverwarmers, olieverwarmers, elektriese konvektore, keramiekpanele, infrarooi verwarmers is geskik.
'N Alternatief kan gas- en oondverhittingstelsels wees. Elk van die metodes het sy eie voordele, nadele en voorwaardes vir korrekte gebruik, maar in elk geval sal sulke ruimteverhitting help om skerp daling in temperatuur te hanteer.
Die eierproduksie en kwaliteit van hoendervleis hang eerstens af van 'n behoorlik saamgestelde dieet. Vir hierdie ras is die gewone dieet vir lêhenne geskik.
Na die geboorte verteer klein kuikens eers die interne embrioniese stolsel vir voedsel. Twee uur nadat dit uitgebroei het, moet die kuikens met gekookte droë gier gevoer word. Hierdeur kan die kuikens hul snawel oopmaak sodat hulle in die toekoms nie verstik nie.
Die eerste dae van die hoender moet met gekookte geel gevoer word. Vervolgens word dierekos van die dieet uitgesluit. Kuikens het vars water en setperke nodig. U kan 'n klein hoeveelheid melk in die bak voeg.
Die eerste tien dae van die lewe moet die kuiken elke drie uur gevoer word. Na 'n week se ouderdom kan kuikens met aartappels, gerasperde wortels gevoer word. Vanaf die tiende dag moet kryt by die dieet ingesluit word. Kuikens ouer as 'n maand eet gewillig gemengde voer, gekapte setperke, verskillende mash.
Maak seker dat u groot groente fyn maak. Verander die drinkwater elke vier uur.
Volwasse hoenders word gevoer met graan, mengvoeding, kruie. Die kos moet vars wees. Om twee keer per dag te voed, is optimaal. Verskillende soorte korrels moet nie met mekaar gemeng word nie; dit moet een vir een aan die voëls gegee word. Hoenders moet gereeld geloop word.
In die dieet van hoenders moet fyn gruis voorkom. Dit maal kos in die voël se liggaam. Houers met gruis moet op plekke wees wat maklik toeganklik is vir hoenders. Om ook die dop van eiers te byt, moet hoenders kalsiumbevattende voedsel kry. Vir mans, as aanvulling op die dieet, is preparate wat vitamien A bevat, geskik.
Die bepaling van die geslag van die kuikens van die Pushkin-ras is gewoonlik nie moeilik nie. Dit is die beste om volwasse voëls van beide geslagte aan te skaf. Verskeie volwasse pare en 'n paar klein kuikens kan gekoop word. Pluimvee moet in die fabriek gekoop word, aangesien daar 'n risiko is om ongesonde hoenders by hande te koop.
Fabrieke lewer gewoonlik sertifikate dat hoenders gehaltegeenes ontvang het en nie siektes het nie. Voëlpryse wissel afhangende van of u 'n hen, 'n haan of 'n kuiken koop.
Die belangrikste ding om Pushkin se hande te hou, is om hulle 'n warm genoeg woonplek te bied. Die hok moet goed beskerm word teen trek en oormatige vog. In die somer is dit beter om die voëls buite te hou, en nie die behoefte aan 'n binnenshuise volière te vergeet nie.
Ondanks die hoë immuniteit van hoenders teen siektes, moet boere voëls op siektes ondersoek. Poesjkin-hoenders is vatbaar vir pes, psittakose, paratifoidekoors, pullorose, eimeriose. Hierdie siektes is aansteeklik van aard, en een aangetaste voël kan 'n hele hoenderhok besmet.
Dikwels word voëls aangetas deur parasitiese siektes, byvoorbeeld ragitis en prostogonymose. 'N Siek hoender is dikwels moeilik om van 'n gesonde hoender te onderskei. As daar dus simptome voorkom, moet u dadelik met u veearts in verbinding tree.