Geelkoors - Chemie - 2020
die geelkoors is 'n aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur a flavivirus (die virus van geelkoors), waarvoor 'n hoogs effektiewe entstof beskikbaar is.
Die siekte word deur muskiete oorgedra en kom uitsluitlik in Sentraal-Amerika, Suid-Amerika en Afrika voor. In Brasilië is die geelkoors word gewoonlik verkry wanneer 'n ongeënte persoon die oordraggebiede binnekom wilde (cerrado-streke, woude).
'N Persoon stuur nie geelkoors direk na 'n ander. Om dit te kan voorkom, moet die muskiet 'n besmette persoon byt en, nadat die virus vermenigvuldig is, 'n persoon wat nog nie die siekte gehad het nie, byt en nie ingeënt is nie. Dit staan ​​ook bekend as 'swart braking', omdat die besmette persoon braak as gevolg van interne bloeding (bloedverlies).
Die oordrag van geelkoors in wildernisgebied word gemaak deur muskiete van die geslag (hoofsaaklik) Haemagogus. Die virus siklus in wilde gebiede hulle word onderhou deur aapbesmetting en transovariese oordrag (muskietoorgange na hul nageslag, kinders) in die muskiet self.
Menslike infeksie vind plaas wanneer 'n persoon geïmmuniseer is nie kom in cerrado- of beboste gebiede binne. Sodra hy besmet is, kan die persoon by terugkeer dien as 'n bron van infeksie vir die Aëdes aegypti, wat dan kan begin uitsaai geelkoors in stedelike gebied.
'N Persoon kan 'n bron van muskietinfeksie wees vanaf die oomblik dat simptome verskyn tot die vyfde dag van infeksie. die Aëdes aegypti die virus van geelkoors 9-12 dae nadat 'n besmette persoon gebyt het. In Brasilië is die oordrag van geelkoors in stedelike gebiede Dit het nie sedert 1942 plaasgevind nie.
In die grensgebiede van landbou-ontwikkeling kan die wilde sender na die nuwe aangepas word habitat en die gevolglike moontlikheid van oordrag van die geelkoors in landelike gebiede ("intermediêre").
Copyright 2020 \ Alle fisika en chemie op een webwerf \ Watergedraagde siektes (vervolg)