Geen simpatie met haar nie. Hulle luister eenvoudig nie. Lees elke dag daarvan. Sy moet maar sit soos al die ander.
nee wat hier sal sy nie eintlik iets oorkom nie.dit is jammer hule het haar nie in n ander land gevang nie waar sy defnitief ordentlike tronkstraf sou gekry het
Die eerste ding wat my opval en waarvan sy hele wese spreek, is sy liefde vir musiek en sy liefde vir Afrikaans.
Ek vra hom uit oor sy musiekheld, die (blinde) Nederlandse sanger Jules de Corte. Hy skuif sommer regop om oor hom te praat. “Jules de Corte het al die elemente gehad wat van iemand ŉ ware kunstenaar maak. ŉ Ware kunstenaar moet eerstens ŉ digter wees; hy moet sy instrument baie goed kan bespeel; hy moet nootvas wees; hy moet ŉ filosoof wees.”
Maroela gee twee kaartjies weg vir elk van die onderstaande vertonings. As jy die kaartjies wil wen stuur ‘n e-pos na [email protected]. Sit “Jannie en die naam van die vertoning” wat jy wil sien in die onderwerpveld van jou e-pos, bv “Jannie Polokwane”. Beantwoord ook die volgende vraag in die e-pos: “Hoeveel jaar is Jannie du Toit al in die musiekbedryf?”
Die bekende Afrikaanse liedjieskrywer en sanger Anton Goosen, wat alombekend staan as die Liedjieboer, vier op 5 Maart vanjaar sy 70ste verjaardag.
Nadat hy in die onderwys gestudeer het, het hy die musiekrubriek van die tydskrif Huisgenoot onder die skuilnaam Jantjie Blom behartig. In 1975 het Sonja Herholdt tot Springbok Radio se Top-20 toegetree met “Ek verlang na jou’’, en Anton het die opdrag gekry om ’n onderhoud met Sonja vir dié tydskrif te voer. Sonja noem toe aan Anton dat sy op soek was na materiaal vir haar debuutalbum waarmee sy besig was, en toe vertel Anton haar dat hy ’n liedjieskrywer is. Hulle het besluit om mekaar weer te sien, en Anton het ’n lêer saamgeneem met liedjies wat hy in daardie stadium geskryf het. Sonja het besluit om “Jantjie” in te sluit, en dit was die begin van ’n lang en suksesvolle tydperk van samewerking tussen hulle.
In daardie jaar het Anton besluit om as sanger tot die musiekbedryf toe te tree, en hy het die eerste kunstenaar geword wat die musiek en liriek van elke snit op ’n Afrikaanse album geskryf het. Dit was egter nie sonder omstredenheid nie. Die titelsnit van Anton se debuutalbum, Boy van die suburbs, is summier deur die SAUK verbied, blykbaar omdat dit die Afrikaner as platvloers uitgebeeld het. Dit het nogtans ’n treffer geword en is glo geïnspireer deur Anton se destydse skoonfamilie. Nog ’n snit wat verbied is, was “Begrafnistyd in Zeerust”. Anton het egter tot Springbok Radio se Top-20 toegetree met “Kruidjie-roer-my-nie”, wat die tiende plek gehaal het en 16 weke lank op dié trefferslys was.
Die volgende jaar het Anton by die Houtstok-musiekfees opgetree, en die verhoog met legendes soos Herbie en Spence en tant Sannie Briel gedeel. In 1992 het hy en die reggae-sanger Lucky Dube saamgespan vir “Dancer”, die eerste Engelse komposisie wat vir hom ’n treffer geword het. Hierdie snit het selfs radiolugtyd op 5FM gekry, en sy musiek aan ’n groter gehoor blootgestel. Hoewel Anton nog die hele tyd in Afrikaans geskryf het, en dit steeds doen, het hy al meer Engelse snitte ook begin skryf, soos “Sibongile” en “Freewheeling”, waarop die baskitaarspeler Gito Baloyi saam met hom gespeel het.
Anton kan as ’n ware legende van Afrikaanse musiek beskou word. Hy kan enige soort liedjie skryf, en die sukses wat Afrikaanse musiek tans behaal, is aan liedjieskrywers en kunstenaars soos hy te danke.