Dit moet dadelik uitgewys word dat hierdie nie 'n klassieke geval van vetustas is nie. Immers, die datum waarop die reg by wyse van vergunning of ooreenkoms gevestig is, staan vas. Dit was 1805. Daar was dus nie sprake van onheuglike tye nie.68 Hierdie saak skep dus die moontlikheid, so kom dit my voor, dat 'n publieke diensbaarheid ook deur langdurige gebruik gevestig kan word buite die gewone reels van verjaring en vetustas om. Wat die reels in hierdie verband moet wees, is onbekend. Moontlik het die hof bloot die punt mis gekyk dat die tyd nie onheuglik was nie.
Appelregter Innes se in sy uitspraak dat daar geen rede is om 'n trekpad anders te hanteer as enige ander bureweg72 nie. Maar, voeg hy by,