Mooi in Maart – Rozelle Blackie
Mooi in Maart
March 16, 2017 by admin	1 Comment
Hierdie maand se 'blog' is weer laat, maar hy het dit steeds gemaak.
Ons is gevestig in die mooie Kaap. Ons is gesond, omring met absolute natuurskoon en kan steeds nie glo hoe fantasties dinge in plek geval het en dat ons als in so 'n kort tyd reggekry het nie (met 'n stamp en 'n stoot). Natuurlik mis ons sekere vriende vreeslik en wens ons ons kon almal inpak, maar gelukkig het ons reeds baie kuiergaste wie ons harte kom warm hou.
So met die intrapslag hier is daar een oorweldigende gevoel: een van dankbaarheid. Daar is ook wel die gevoel waarvan ek so deeglik bewus is – dat wat ons is en het bloot genade is, ongeduld meestal onnodig is en elkeen 'n kruis dra waarvan ons niks weet nie.
Een van my mooiste vriendinne is die week opgeneem vir 'n gevaarlike operasie, maar steeds lag sy, is sy goed vir díé om haar en vier sy die lewe.
Die tannie in die winkelsentrum wie vanoggend op haar man gegil het en deur verskeie mense aangestaar is omdat sy baie ongeskik voorgekom het, is miskien in pyn gewees en het nie kans gesien vir die lang ry in 'Clicks' om vir medikasie te wag nie.
Die vrou wie my oppad terug huis toe amper van die pad af gedruk het (miskien weens my steeds-onveranderde-GP-nommerplaat) is eintlik maar net miskien onder vreeslike druk, beleef trauma of is laat vir 'n baie belangrike werksonderhoud wat gaan bepaal of sy steeds daardie groot motor van haar gaan kan bekostig 😉
Die punt is: Ons almal veg. Indien enigiemand se lewe op sosiale media of TV vir jou soos 'n sprokie lyk, dink weer. NIEMAND se lewe is net maanskyn en rose nie.
Ons almal staan elke oggend op met sekere doelwitte en drome. Ons almal se doelwitte en drome verskil. Ons hoef onsself aan niemand te meet nie en al bereik jy nie een van jou doelwitte of drome vir die dag nie, doen hierdie een ding elke dag: Wees mooi met mekaar in Maart.
Dit is soms moeilik. Ons is soms siek en soms self seer. Ons beleef teleurstelling en soms is ons so uitgeput dat ons nie weet watter kant toe nie.
Ons leef in 'n wêreld waar geduld min is en oordeel baie.
Besef, voor jy ooit oordeel of dink dinge is baie rooskleurig vir 'n ander, dat daardie persoon juis die een is wat dalk 'n kompliment nodig het, jou hulp nodig het of dalk die hardste veg – 'n stille oorlog waarvan jy glad nie weet nie.
Wees mooi met mekaar in Maart. Punt.
Ek sluit af met die volgende lirieke:
Elisca van der Walt
Is so waar Rozellie, goed vasgevat. Snaaks hoe ons so in ons eie goed baie keer die begeerte het dat mense moet 'sien' en eintlik ons moet help of bystaan, maar min kere is ons bereid om te 'seek to understand' en juis 'dit' wat jy nodig het te wees vir iemand anders. Dink ons is ongelukkig te self-centered… met die Here se genade en liefde mag ons getransformeer word en gepositioneer word vir MEER.
meer, sodat ons ons Vader goed kan verteenwoordig in die manier hoe ons 'govern' in ons lewens, communities en land.