Open 5:1-6:11 (fokus 6:9-11)
Waar gaan ons geliefdes heen as hulle doodgaan? Dit is seker een van die algemeenste vrae wat mense vra wat iemand aan die dood afgestaan het. ŉ Mens wil so graag weet dat die persoon veilig is, want dit troos darem so bietjie.
In 6:10-11 loop ons die mense wat dood is onder die altaar van die Here raak… en wat doen hulle daar? Hulle praat met God, so naby is hulle aan Hom. Immers, die altaar is ‘n baie spesiale plek, ja, dit is die plek waar mense in die Ou Testament die naaste aan God gekom het. Daar het die mense vir God offers gebring. Dit is die plek waar mense en God bymekaar kom – die een om te gee en die ander Een om te ontvang. Dáár kom God met sy genade en vergifnis by en tussen sy mense staan. Daarom is dit so betekenisvol dat Openbaring sê dat juis die plek waar die mense wat gesterf het wag, die plek is waar die Here ook spesiaal teenwoordig is.
Die taal is natuurlik simbolies – God prop nie almal wat dood is onder ŉ altaar in nie. Wat die gedeelte wel sê is dat ons geliefdes wat in die Here gesterf het, by God is. Nader as by ‘n altaar kan hulle nie kom nie. Hulle is nie alleen nie, maar sáám met Hom. Natuurlik wag hulle ook vir die wederkoms sodat alles volmaak kan wees en hulle in die nuwe Jerusalem saam met God kan wees. Maar intussen, terwyl hulle wag, is hulle al by God!
Wat ŉ troos is dit nie. Ons geliefdes is nou reeds by God… en ons gaan ook eendag daar wees.