Insig, wat dit in sielkunde, psigoanalise is - die konsep - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
insig - dit is 'n polisemantiese term wat letterlik insig, insig, bewustheid, insig, insig kan beteken. Wyd gebruik in sielkunde, psigoanalitiese terapie en psigiatrie, sowel as op die gebied van soopsigologie. Die begrip insig beskryf 'n komplekse intellektuele verskynsel, waarvan die kern in 'n skielike deurbraak, gedeeltelik intuïtief, tot 'n begrip van die taak en die "onverwagte" bevinding van sy oplossing kom.
Die verskynsel van insig is ontdek in die studie van die gedragsreaksie van sjimpansees in 'n verskeidenheid probleemsituasies deur V. Köhler. Die resultate van sy eksperimente bevraagteken die konsep van die aanhangers van behaviorisme en die teorie van "blind" leer, wat deur willekeurige monsters en blunders voorkom.
Die begrip insig is een van die kernenisse in Gestalt-sielkunde. Die stigters van Gestalt-sielkunde het die omskrewe konsep gebruik om die tipe menslike geestelike aktiwiteit te beskryf waarin 'n besluit nie die gevolg is van die persepsie van individuele dele (analise) nie, maar deur geestelike kognisie van die geheel.
Insig wat dit is
In standaardgebruik verteenwoordig die verskynsel van insig alle selfkennis, sowel as die voor- of intuïtiewe begrip van die interne struktuur of die aard van iets. Daarbenewens is daar 'n aantal meer gespesialiseerde definisies.
In psigoterapeutiese praktyk impliseer insig die pasiënt se vermoë om duidelik te besef dat die oortredings van sy eie intellek en gevoelens wat in hom bestaan, nie net subjektief is nie, maar ook objektief is en dus die feit van die siekte aandui. Insig is een van die diagnostiese tekens wat die integriteit van die individu aandui. Dus, die verlies van insig is inherent in psigose, en die teenwoordigheid daarvan dui eerder op 'n neurose.
Intellektuele insig word beskou as 'n soort teoretiese bewustheid van iemand se toestand of die basis van die psigodinamika van iemand se optrede wat nog steeds van die individu afgewend word, en emosionele insig as 'n ware diep begrip. Byvoorbeeld, klassieke psigoanalise, beskou intellektuele verligting as 'n beskermende meganisme en emosionele bewustheid as die hoofelement van effektiewe terapie.
Insig verwys ook na 'n nuwe, obsessiewe bewustheid van die lojaliteit van iets wat ontstaan ​​het sonder om openlik te verwys na vorige ervaring.
Gestaltpsigologie beskou die omskrewe konsep as 'n proses waardeur probleme opgelos word.
Insig, in hierdie sin, karakteriseer 'n onverwagte transformasie van die model of die betekenis van 'n situasie, wat 'n individu toelaat om die verbindings wat met die besluit verband hou, te verwesenlik. Dit is 'n soort leer en is gebaseer op die beginsel van alles of niks.
Kreatiewe insig is een van die sleutelfases van individuele kreatiewe denke. Die proses van kreatiwiteit self bestaan ​​uit 'n stadium van voorbereiding, inkubasie, insig of insig en verifikasie van die oplossing wat verkry word. Die teenwoordigheid van 'n insigstadium in die struktuur van die kreatiewe proses word beskou as een van die hoofbewyse van die noue verband tussen onbewuste geestelike aktiwiteit en kreatiwiteit.
Kreatiewe insig en intuïsie word beskou as irrasionele konsepte, aangesien dit 'n supersensible manier is om die waarheid te ken. Terselfdertyd kan rasionele redenering nie nuwe kennis skep nie. Met ander woorde, insig kom voor wanneer die individu 'n oplossing vind, nie die proses wat tot hierdie besluit gelei het, besef nie.
Insig is dus die tref van 'n antwoord wat in die proses van onbewuste geestelike funksionering gevind word, in die fokus van bewussyn, wat gewoonlik afgelei word van die probleem wat opgelos word. Die fokus val nie saam met die oriëntering van die onbewustelike reaksie nie, wat lei tot 'n bevinding van reaksie in die bewussyn onverwags vergesel van 'n intuïtiewe oortuiging van sy waarheid en emosionele aktivering.
Die mees opvallende voorbeelde van die omskrewe verskynsel kan beskou word as die ontdekkings van Archimedes en Newton.
Insig gaan deur vier fases in die pad van voorkoms. Aanvanklik het die individu probeer om 'n oplossing te vind om intense geesteswerk te produseer. So vir 'n skrywer kan dit 'n poëtiese beeld wees, vir 'n komponis om 'n melodie te vind, vir 'n wiskundige om die regte besluit te maak, sodat enige individu 'n uitweg kan soek in 'n komplekse alledaagse situasie.
Dan word dit vir die persoon duidelik dat dit onmoontlik is om 'n resultaat te verkry deur logiese analise, intellektuele spanning of met behulp van voorheen bekende tegnieke te gebruik. So 'n situasie kan as 'n dooiepunt beskou word, met wedersyds eksklusiewe voorvereistes of gekenmerk deur 'n oneindige aantal strategieë. Onder die omstandighede hanteer die gedagtes die take tot 'n sekere perk en slaag dit dan.
In die derde fase word onverwagte insig ingestel. Die persoon kry 'n gereedgemaakte antwoord, en die besluitnemingsproses self kan nie opgespoor word nie. Heel dikwels kom die antwoord wanneer die individu in die stadium van veranderde bewussyn is, waar daar 'n afname in geestelike prestasie is. Byvoorbeeld, tydens slaap, slaap, rus en ontspanning. Die meeste van die groot persoonlikhede het geglo dat hul inspirasie verlig tydens hul loop, verskeie sportspeletjies, ry en kyk na 'n fliek. Met ander woorde, die epifanie kom op die oomblikke wanneer 'n mens heeltemal vergeet van die probleem en afgelei word van die vitale. Daarom kan mense wat belangstel om insig te verkry, aangeraai word om nie dadelik op te tree om onmiddellik 'n oplossing te vind nie, die soektog na antwoorde uit te stel en te gaan stap of huis skoon te maak.
Skielike verligting word gepaard met onbewuste oortuiging in die getrouheid, waarheid en onbetwisbaarheid van die uitslag, die ongelooflike eenvoud van die besluit, die uitgedruk gevoel van genoegdoening en verligting.
Insig is in sielkunde
Die omskrewe konsep kom van Gestalt-sielkunde af. Dit beteken 'n skielike insig, begrip van die aard van die probleemsituasie, die vind van 'n heeltemal nuwe benadering of oplossing.
Insig in psigiatrie is 'n onlosmaaklike deel van Gestalt-sielkunde. Dit is in 1925 voorgestel deur V. Köhler. Hy het opgemerk dat die diere, na verskeie onsuksesvolle pogings om die taak op te los, alle aktiewe aksies gestaak het en die omliggende voorwerpe ondersoek het, waarna hulle vinnig die regte oplossing gekry het.
In die toekoms het die begrip insig in die sielkunde K. Dunker en M. Wertheimer begin gebruik - die stigters van gestaltterapie. Hulle het die omskrewe konsep as kenmerk van menslike denke toegepas. Wetenskaplikes het aangevoer dat die oplossing bereik word deur die spekulatiewe beheersing van die geheel, en nie met behulp van 'n deeglike analise nie.
Daarbenewens word die sielkundige gebruik om so 'n verskynsel te beskryf waarin 'n mens 'n insig ervaar, wat meer van 'n soort geheue is, en verskil van hulle, aangesien nie net 'n geestelike beeld gevorm word nie, maar ook verskillende sensasies van verskillende modaliteite inherent aan 'n bepaalde geheue. . Ook kan die term beskryf buite die logiese insig verstaan ​​word.
Hoe om insig te verkry? Baie is geïnteresseerd in hoe om die regte en mees optimale oplossing te vind om die kern van die probleem te sien. Om insig te verkry, moet jy leer hoe om afgelei te word en gedagtes te laat draai rondom 'n problematiese probleem. As jy gedurig dink oor die probleem wat opgelos moet word, is die insig onwaarskynlik om te kom. Daarom is dit nodig om aandag te skenk om byvoorbeeld 'n interessante film te lees of te kyk.
Insig vandag word wyd in praktiese sielkunde gebruik. Die meeste sielkundiges gebruik 'n tegniek wat gebaseer is op insig. Hulle versamel inligting oor die kliënt deur antwoorde te kry op die vrae wat gestel word, wat elk van die vorige een volg, wat geleidelik die persoon lei tot die onafhanklike opsporing van die probleem. Hierdie proses duur gewoonlik 'n lang tyd en baie moeite vereis groot geduld en konsekwentheid, sowel van die sielkundige as van die kliënt. Maar hierdie metode word redelik doeltreffend beskou. Aangesien dit eers gebeur as die kliënt die probleem op sy eie vind en die essensie daarvan verstaan, is dit moontlik om verdere werk voort te sit om dit op te los.
Hierdie verskynsel word ook suksesvol in sielkundige opleiding gebruik. Slegs hier word dit gebruik wanneer daar met 'n hele groep gewerk word. Byvoorbeeld, 'n gemeenskaplike taak mag gevra word, die antwoord wat deur die span gevind moet word. Tydens die gesprek het iemand gewoonlik uitgespreek.
Die term insig in psigoanalise word beskou as die vermoë van 'n individu om die essensie van die bewusteloos en sy manifestasies te verstaan ​​en ten volle te verstaan ​​met behulp van simbole. Daarbenewens word sommige psigoanaliste ook beskou as die doel van terapie.
In 'n meer korrekte en breë sin van die begrip wat beskryf word, impliseer psigoanalise onder insig die vermoë van 'n individu om die motivering van sy gedrag te verander, sy eie psigodinamika te verstaan ​​en die betekenis van simboliese gedrag te verstaan.
Tradisioneel onderskei volgelinge van die psigoanalitiese studie twee tipes insig, naamlik intellektuele insig en emosionele insig. Die eerste word gesien as die vermoë van die individu as geheel om hul gedragsresponse korrek te assesseer en hul eie psigopatologie vanuit die perspektief van hul oorsprong en ontwikkelingsdinamika te herken. Meer dikwels gee psigoanaliste hierdie soort insig aan die gebied van die obsessiewe verdedigingsmeganisme van die persoonlikheid, aangesien dit die individu toelaat om diegene wat sy kante van sy eie individualiteit versteur, te verstaan ​​en suksesvol te beheer, met betrekking tot wat hy voel vervreem.
Emosionele insig word deur psigoanaliste beskou as die vermoë om die essensie van die onbewuste en sy manifestasies te voel en te verstaan. Emosionele verligting, anders as intellektuele insig, is meer waarskynlik bewys van vryheid van die vervreemding en verblyf van die individu in eenvoudige kontak met sy of haar onbewuste.
Insig in psigoanalise is nogal 'n noodsaaklike hulpmiddel vir die praktyk van psigoanalise. Dikwels definieer ontleders selfs die taak van psigoanalitiese terapie self as "die regte insig kry". Terselfdertyd het die stigter van die psigoanalitiese leer self nie so 'n formulering gebruik nie, en verkies die ander. Freud beskou die taak van psigoanalitiese terapie om die bewusteloos in bewuste te transformeer.
Insig is die mees kragtige spanning van geestelike kragte van die persoonlikheid. Hierdie spanning kan lei tot veranderinge in die sielwêreld van die onderwerp en aan die begin van 'n positiewe transformasie in die hele persoon. Insig-georiënteerde teorieë help 'n individu om sy eie gevoelens te verken om hulle in die toekoms suksesvol en vaardig te bestuur. Die transformasie van hul eie gedragsmodel, oortuigings, houdings, houdings teenoor die omliggende werklikheid, verkry die persoon geleidelik die vermoë om nie-standaard na verskeie lewensgebeure te reageer en die vermoë om buigsaam te wees in die neem van besluite oor probleemsituasies wat in die proses van lewensaktiwiteit ontstaan.
Insig moet nie beskou word as 'n afgeleide insig verkry uit vorige ervaring nie.
Insig is 'n skielike, onverklaarbare begrip van 'n situasie of 'n probleem as 'n geheel, wat lei tot 'n bewuste en korrekte oplossing vir 'n probleem. Op die oomblik is die omskrewe verskynsel een van die kernbegrippe in die moderne sielkundige wetenskap. G. Wallace het taamlik nou saamgewerk met hierdie konsep. Dit was hy wat die vier stadiums van die verligingsproses gebring het, naamlik voorbereiding, inkubasie, direkte insig en verifikasie. Moderne wetenskaplike gemeenskappe erken die fenomenaliteit van insig. Hulle kan egter nie met absolute sekerheid die oorsake van insig in die bewussyn verduidelik nie. Vandag is daar net baie aannames.
Die verskynsel van insig is 'n feit van 'n objektief bestaande werklikheid, maar die data oor sy ware oorsprong is 'n raaisel vir hierdie dag.