Opsomming "Meneer van San Francisco" I.A. Bunin
In 1915, 'n kort storie deur I.A. Bunin "Meneer van San Francisco." Wanneer jy die naam van die werk lees, kom dadelik gedagtes van 'n opwindende storie waar 'n geheimsinnige burger uit 'n ver land die hoofrol van wonderlike en iewers gevaarlike gebeure word. Die plot van die storie is egter ver van die voorgestelde opsies. Wie is hierdie man uit San Francisco? Die opsomming sal ons help om te verstaan. Dit is maklik.
Deur die opsomming "Sir van San Francisco" te slaag, moet daarop gelet word dat die skrywer, wat die protagonis verteenwoordig, van die eerste reël af asof die leser gewaarsku word dat niemand die naam van hierdie persoon onthou het nie, ook nie in Napels of in Capri nie. Aan die een kant lyk dit verrassend - dit kan nie wees dat 'n man in wie se lewe daar geen lasterlike dade was nie, met 'n goeie, sterk familie, 'n vrou en dogter wie se strewe na werk gerig is en dan tot 'n welverdiende rus Nie onthou word deur ander nie. Maar om die lyn na die lyn verder te lees, verstaan jy dat sy lewe so kleurloos en leeg was dat integendeel, as iemand sy naam onthou, dit wonderlik sou wees. In sy hele lewe het hy hard probeer werk, maar nie tot 'n verdienstelike sukses, ongekende prestasies en ontdekkings gekom nie, en uiteindelik - tot die innerlike bevrediging dat die lewe tevergeefs geleef het, maar om gerespekteerde mense in te samel en dan Tot die einde van hul dae om in dieselfde genot en onbeleeflike genot te bly, asook ander "respekvolle" burgers. En dan kom die lang verwagte oomblik in sy lewe toe dit baie gelyk het, en sy toestand het die figuur genader toe hy kon bekostig om op 'n lang reis te gaan. En weer, 'n reis deur die see in sy begrip is nie nuwe lande nie, nie vertroud met 'n ander kultuur en verre tradisies nie, maar eerder 'n onontbeerlike kenmerk van die lewe van enige ryk man.
Die protagonis, saam met sy vrou en volwasse dogter, sit op die bekende skip "Atlantis" en gaan na die Ou Wêreld. In sy planne om die monumente van kultuur van Italië en Antieke Griekeland te besoek, neem deel aan motor- en seilwedrenne in Nice en Monte Carlo, geniet die lekkernye van jong Napolitaanse vroue en swem in die waters van die Engelse eilande en kennis met die plaaslike pragtige samelewing kan vir hom sowel groot voordeel maak. En vir sy dogter - 'n meisie vir die huwelik ... En dit blyk dat niks en niemand in sy planne kon inmeng nie - omdat hy van sy hele lewe gedroom het.
Deur die opsomming van "The Lord of San Francisco" voort te gaan, word ons oorgedra na 'n stoomboot wat ons held en sy familie na Napels bestuur. Die lewe op die skip, wat lyk soos 'n ware hotel met al die geriewe en allerhande vermaak, word gemeet. In die oggend - 'n verpligte twee uur lange stap langs die dek om jou eetlus te maak, dan ontbyt, na ontbyt kyk almal deur vars koerante, 'n stap en 'n kort rus onder plaids in lang leunstoele op die dek. Die tweede ontbyt word vervang met warm tee met koekies, gesprekke op loop, en aan die einde Dag kom die lang verwagte oomblik, die ware apoteose van almal - 'n digte aandete en 'n aand van dans.
Binnekort kom 'n swewende hotel in Italië, en 'n burger van San Francisco is by die episentrum van sy droom waar: Napels, 'n duur hotel, behulpsame personeel, dieselfde rustige, luukse leefstyl, ontbyt, middagete, danse, besoeke aan katedrale en museums ... Maar Voel die plesier van die lewe, waaroor hy gedroom het: op die straat reën dit voortdurend, die wind huil en die eindelose wanhoop. En die naamlose persoon met sy familie besluit om na die eiland Capri te gaan, waar, soos verseker, sonnig en warm. En weer is hulle op 'n klein stoomboot, en vaar in die hoop om daardie oase in die woestyn te vind waarheen hulle so lank gegaan het. Maar vreeslike opsteek, stormse wind- en see-siekte doen nie goed nie ...
Kry die heer San Francisco van harte welkom, maar soos die protagonis self aanskou, veroorsaak die ywerige hutte van vissers aan die kus slegs irritasie en gevoelens ver van die verwagte bewondering. Maar nadat hy by die hotel aangekom het, waar hy met alle behoorlike eerbewyse en selfs meer ontmoet is, is die man seker dat die vervelende gevoelens agter is en net plesier en plesier voorlê. Hy berei met al sy pomposity voor vir aandete, skeer, maak skoon, trek 'n rokjas , balskoene, krapskakels aan... Sonder om te wag vir sy vrou en dogter, gaan hy af na die kosbare leeskamer, gaan sit, sit sy pince-nez, maak die koerant oop. En iets verskriklik en onverwags gebeur voor hom Sy oë is bedroef, en hy, almal wat wankel, val op die vloer ... Om die geraas, verras stemme en huil, maar hulle voel nie deernis en wil help nie. Nee, meer vrees en teleurstelling dat die aand hopeloos verwend is, en dalk selfs die hotel moet verlaat.
Die gentleman van San Francisco word oorgeplaas na 'n baie klein en rou kamer waar hy gou sterf. Die vrouens, wat in die gruwel, vrou en dogter hardloop, hoor nie meer die bediende en opvolgende notas in die eienaar se stem nie, net irritasie en ontevredenheid uit die feit dat die reputasie van die hotel vir ewig verwoes kan word. Hy laat hom nie toe om sy lyf na 'n ander kamer oor te dra nie en weier om te help met die soeke na 'n kis. Hy bied in ruil vir 'n lang boks flesse. Dit is hoe sy hoofman sy laaste nag op Capri deurgebring het - 'n koue, muwwe kamer en 'n eenvoudige boks. Dit lyk asof hierdie opsomming van "The Lord of San Francisco" tot 'n einde kom. Maar haas nie, want voor, hoewel klein tonele, maar die diepste, lei die leser na die belangrikste ...
Die volgende dag, die vrou, dogter en dooie ou man - soos die skrywer noem hom hom nou-gaan deur die stoomboot terug na San Francisco. Ter afsluiting van die kort opsomming "Meneer van San Francisco," moet jy presies dieselfde "Atlantis" beskryf, aan boord wat dieselfde idle gesigte, dieselfde ontbyt en wandelings is, en dieselfde helde. Maar niemand vermoed nie, en niemand is geïnteresseerd in wat in die siel van almal aanwesig is nie en wat in 'n teer kis diep in 'n donker, koue hou versteek is ...
Ter afsluiting wil ek dit sê as IA Bunin sy werk anders noem, en sê, in plaas van "Meneer van San Francisco" Op hierdie tydstip sal jy "Citizen of San Francisco" lees, 'n opsomming, die hoofgedagte van die werk sal nie verander nie. Die gruis, leegheid en doellose bestaan bestaan slegs tot die een kant. In die verre hoek is 'n doodskis nie by 'n man nie, maar met 'n liggaam sonder 'n naam ...