Die konsep van bewustheid verskil, afhangende van wie jy praat.
Maar 'n resensie wat in die joernaal gepubliseer is Perspektiewe op Sielkundige Wetenskap toon die hype is voor die bewyse. sommige resensies van studies Op gedagtes dui daarop dat dit kan help met sielkundige probleme soos angs, depressie en stres. Maar dit is nie duidelik watter soort bewustheid of meditasie ons nodig het en vir watter spesifieke probleem nie.
Die studie, wat 'n groot groep navorsers, klinici en mediteerders betrek het, het 'n duidelike definisie van gedagtes gevind, bestaan ​​nie. Dit het potensieel ernstige implikasies. As baie verskillende behandelings en praktyke dieselfde beskou word, kan navorsingsbewyse vir een verkeerdelik as ondersteuning vir 'n ander geneem word.
Terselfdertyd, as ons die doelstellings te ver of in die verkeerde rigting beweeg, kan ons die potensiële voordele van gedagtes heeltemal verloor.
Dus, wat is bewustheid?
Mindfulness ontvang 'n verwarrende verskeidenheid definisies. sielkundiges meet die konsep in verskillende kombinasies van aanvaarding, aandag, bewustheid, liggaamsfokus, nuuskierigheid, nonjudgmental houding, fokus op die hede en ander.
Dit is ewe sleg gedefinieer as 'n stel praktyke. 'N Kort oefening in selfrefleksie wat deur 'n slimfoonprogram op jou daaglikse pendeling aangevra word, kan dieselfde as 'n maande lange meditasie-toevlug beskou word. Mindfulness kan beide verwys na wat Boeddhistiese monnike doen en wat jou joga-instrukteur vir vyf minute aan die begin en einde van 'n klas doen.
Om duidelik te wees, is gedagtes en meditasie nie dieselfde nie. Daar is tipes meditasie wat opmerklik is, maar nie alle denkendheid behels meditasie nie, en nie alle meditasie is opsetvol nie.
Mindfulness verwys hoofsaaklik na die idee van fokus op die huidige oomblik, maar dit is nie heeltemal so eenvoudig nie. Dit verwys ook na verskillende vorme van meditasiepraktyke wat daarop gemik is om vaardighede van bewustheid van die wêreld rondom jou en van jou gedragspatrone en gewoontes te ontwikkel. In waarheid, baie verskil nie oor sy werklike doel en wat is en is nie bewus.
Mindfulness is toegepas op net oor enige probleem wat jy kan opdoen - van verhoudingskwessies, probleme met alkohol of dwelms, om leierskapsvaardighede te verbeter. Dis word gebruik deur sportlui om "duidelikheid" op en van die veld te vind en bewustheidsprogramme word by die skool aangebied. Jy kan dit vind werkplekke, mediese klinieke, en ouetehuise.
Meer as 'n paar gewilde boeke is geskryf touting the benefits van gedagtes en meditasie. Byvoorbeeld, in 'n sogenaamde kritiese hersiening Veranderde eienskappe: Wetenskap onthul Hoe meditasie verander jou gedagtes, brein en liggaam, Daniel Goleman beweer een van die vier voordele van gedagtes is verbeterde werkgeheue. Tog, a onlangse hersiening van ongeveer 18-studies wat die effek van bewustheidgebaseerde terapieë op aandag en geheue ondersoek, stel hierdie idees in die gedrang.
Nog 'n algemene eis is dat bewustheid verminder stres, waarvoor daar is beperkte bewyse. Ander beloftes, soos verbeterde bui en aandag, beter eetgewoontes, verbeterde slaap, en beter gewigbeheer is nie ten volle ondersteun deur die wetenskap óf.
En terwyl voordele beperkte bewyse het, kan daar soms gedagtes en meditasie wees skadelike en kan lei tot psigose, manie, verlies van persoonlike identiteit, angs, paniek, en herlewing van traumatiese herinneringe. Kenners het aanbeveel dat dit belangrik is nie vir almal nie, veral diegene wat ly aan verskeie ernstige geestesgesondheidsprobleme soos skisofrenie of bipolêre versteuring.
Navorsing oor bewustheid
Nog 'n probleem met die aandagvolle literatuur is dat dit dikwels ly aan swak navorsingsmetodologie. Maniere om meetbewustheid te meet is hoogs veranderlik, en evalueer heelwat ander verskynsels terwyl dieselfde etiket gebruik word. hierdie gebrek aan ekwivalensie tussen maatreëls en individue maak dit uitdagend om van een studie na 'n ander te veralgemeen.
Mindfulness navorsers staat te veel op vraelyste, wat mense vereis om te introspekteer en rapporteer oor geestestoestande Dit kan glad en vlugtig wees. Hierdie verslae is berugtelik kwesbaar vir vooroordeel. Byvoorbeeld, mense wat na gedagtes wil streef, mag rapporteer omdat hulle dit as wenslik beskou, nie omdat hulle dit eintlik bereik het nie.
Slegs a klein minderheid van pogings Om te ondersoek of hierdie behandelings werk vergelyk met 'n ander behandeling wat bekend is om te werk. Dit is die primêre middel waardeur kliniese wetenskap meerwaarde van nuwe behandelings kan toon. En 'n minderheid van hierdie studies word uitgevoer in gereelde kliniese praktyke eerder as in spesialis-navorsingskontekste.
In 'n onlangse hersiening van studies, in opdrag van die Amerikaanse Agentskap vir Gesondheidsorgnavorsing en -kwaliteit, het bevind dat baie studies te swak uitgevoer is om in die resensie in te sluit en dat verstandelike behandelings gematig effektief was, ten beste vir angs, depressie en pyn. Daar was geen bewyse van effektiwiteit vir aandagprobleme, positiewe bui, dwelmmisbruik, eetgewoontes, slaap- of gewigsbeheer nie.
Mindfulness is beslis 'n nuttige konsep en a belowende stel praktyke. Dit kan help voorkom sielkundige probleme en kan nuttig wees as aanvulling op bestaande behandelings. Dit kan ook helpend wees vir algemene geestelike funksionering en welsyn. Maar die belofte sal nie gerealiseer word indien probleme nie aangespreek word nie.
Die mindfulness-gemeenskap moet instem tot sleutelkenmerke wat noodsaaklik is om aandag te gee en navorsers moet duidelik wees hoe hulle maatreëls en praktyke dit insluit. Mediaberigte moet ewe spesifiek wees oor wat gemoedstoestande en praktyke aandag insluit, eerder as om dit as 'n breë term te gebruik.
Mindfulness kan geassesseer word, nie deur selfverslagdoening nie, maar gedeeltelik deur meer doelwit te gebruik neurobiologiese en gedragsmaatreëls, soos asem tel. Dit is waar ewekansige kleure gebruik kan word om deelnemers te "vra" as hulle op die asem fokus (druk links knoppie) of as hulle gedagtes dwaal het (druk regs knoppie).
Navorsers wat die doeltreffendheid van mindfulness behandelings bestudeer, moet hulle vergelyk geloofwaardige alternatiewe behandelings, wanneer moontlik. Ontwikkeling van nuwe benaderings moet egter vermy word totdat ons meer weet oor diegene wat ons reeds het. Wetenskaplikes en klinici moet streng gebruik gerandomiseerde beheerproewe en werk met navorsers van buite die mindfulness tradisie.
En ten slotte moet navorsers en praktisyns van die nagedagtenis die realiteit van af en toe negatiewe effekte erken. Net soos medikasie potensiële newe-effekte moet verklaar, moet dit ook aandag gee. Navorsers behoort die moontlike newe-effekte sistematies te evalueer by die bestudering van verstandelike behandelings. Praktisyns moet versigtig wees vir hulle en nie aanbeveel nie, aangesien veiligeres met sterker bewyse van doeltreffendheid beskikbaar is.
Nicholas T. Van Dam, Navorsingsgenoot in Sielkundige Wetenskappe, Universiteit van Melbourne en Nick Haslam, professor in sielkunde, Universiteit van Melbourne
Boeke deur mede-outeur, Nick Haslam