In 2013, 'n aanlyn petisie oorreed 'n nasionale organisasie wat hoërskoolafrigters verteenwoordig om materiaal te ontwikkel opvoedkundige afrigters oor seksuele aanranding en hoe hulle kan help om aanrandings deur hul atlete te verminder. Onlangse petisies het veranderings deur hoofkorporasies verander (vra Bank of America oor die debietkaartfooie) en geaffekteerde besluite oor so uiteenlopende polisse as dié wat verband hou met oorlewendes van seksuele aanranding en plaaslike fotografie toelaat vereistes. Organisering en deelname aan hierdie veldtogte was ook persoonlik betekenisvol baie.
Maar, 'n nostalgie vir 1960 se aktivisme lei baie om te aanvaar dat "regte" protes net op die straat gebeur. Kritici neem aan dat klassieke sosiale bewegingstaktieke soos byeenkomste en demonstrasies verteenwoordig die enigste effektiewe model vir gesamentlik druk vir verandering. Om jou liggaam op die spel te sit en dit dekades lank gesamentlik te doen, word beskou as die enigste manier waarop "mense krag" werk. Betrokke aanlyn in "slacktivism"Is 'n vermorsing, wat maak die kulturele kommentator Malcolm Gladwell genoem"klein verandering. "
Dit kom neer op 'n debat oor die "regte manier" om te protesteer. En sy gebind om op te warm: Die verkiesing van Donald Trump stoot baie mense wat nog nie voorheen betrokke was nie in aktivisme om maniere te soek om betrokke te raak; ander verduister hulle pogings. Mense het 'n verskeidenheid moontlike antwoorde, insluitend niks doen nie, die gebruik van aanlynverbindings om ondersteuning te mobiliseer en bekend te maak en in die strate te protesteer - of 'n kombinasie van taktiek.
As 'n sosiale beweging geleerde En iemand wat glo ons moet alle bates in 'n uitdaging hef, ek weet dat baie sosiale goed uit massa betrokkenheid kan kom - en navorsing toon dat aanlynaktivisme ingesluit is. Die sleutel tot die begrip van die belofte van wat ek verkies om te bel "flash activisme"Oorweeg die groter prentjie, wat al die mense wat omgee, maar die risiko loop om niks te doen nie, insluit.
Die meeste mense is apaties
Sosiale beweging geleerdes het al dekades geweet dat die meeste mense, selfs al stem hulle saam met 'n idee, moenie stappe doen om dit te ondersteun nie. Vir die meeste mense wat ontstel word deur 'n beleidsbesluit of 'n ontstellende nuusgebeurtenis, is die standaard nie om in die strate te protesteer nie, maar eerder om kyk ander soos hulle dit doen. Aan om Die punt waar iemand as deel van 'n groep optree is 'n mylpaal op sigself.
Dekades van navorsing toon dat mense sal meer bereid wees om betrokke te raak in aktivisme wat maklik en minder duur is - emosioneel, fisies of finansieel. Byvoorbeeld, meer as 'n miljoen mense het sosiale media gebruik om in te teken by die Standing Rock Reservation, sentrum van die protes van die Dakota Access Pipeline. Baie minder mense - net 'n paar duisend - het na die Noord-Dakota-kampe gereis om die aankomende winterweer en risiko-arrestasie te dapper.
Sodra mense bereid is om op te tree, is dit belangrik om hulle nie te ontmoedig om die stap te neem nie, hoe klein ook al. Voorlopige bevindings van my span se huidige navorsing dui daarop dat mense wat net begin om aktivisme te verken, ontmoedig kan word deur te kritiseer om iets verkeerds te doen. Deel van die rede waarom mense vrywillig is, is om goed oor hulself te voel en effektief oor die verandering van die wêreld. Shaming hulle vir die maak van "klein verandering" is 'n manier om getalle van betogers te verminder, om dit nie te verhoog nie. Shaming kan ook 'n nalatenskap van politieke onaktiwiteit skep: Om kinders van betrokkenheid af te skakel, kan nou dekades van ontkoppeling aanmoedig.
'Sukses' neem baie vorme
"Flash activisme", die etiket wat ek verkies om aanlyn protest vorms soos aanlyn petisie, kan effektief wees om teikens in spesifieke omstandighede te beïnvloed. Dink aan 'n flitsvloed, waar die afwykende haas van betrokkenheid 'n stelsel oorweldig. Getalle saak. Of jy nou 'n hoërskoolafrigter, Bank of America, die Obama-administrasie of 'n plaaslike raadslid, 'n oorweldigende vloed van handtekeninge, e-pos en telefoonoproepe, kan redelik oortuigend wees.
Verder, al die 1960-era-straatstryd protes is slegs in sekere omstandighede doeltreffend. Navorsing toon dat dit baie kan wees goed om aandag te gee aan onderwerpe Dit moet op die agenda van die publiek of beleidmakers wees. Maar histories is protes minder suksesvol om verskanste menings te verander. As jy byvoorbeeld 'n mening oor aborsie-toegang het, is dit redelik moeilik vir bewegings om mense te kry om hul standpunte te verander. En terwyl die protes ons so nostalgies is vir soms daarin slaag, Hulle mis ook dikwels waar beleidverandering betrokke is.
Die glas kan halfvol wees
Online protes is maklik, amper kostevry in demokratiese lande, en kan help om positiewe sosiale verandering te bewerkstellig. Daarbenewens kan flash-aktivisme help om sterker bewegings in die toekoms te bou. As huidige aktiviste aanlyn-ondersteuning as 'n bate beskou, eerder as met wrok omdat dit verskil van "tradisionele" metodes, kan hulle groot getalle mense mobiliseer.
Neem byvoorbeeld die "Kony 2012"Virale video veldtog roeping vir die arrestasie van die aangeklaagde oorlogskrimineel Joseph Kony. sommige gehaat die veldtog; ander het sy vermoë om aandag vestig op 'n probleem wat baie mense dink dat Amerikaners nie sal omgee nie. Dink aan die moontlikhede. Sou die geplande ouerskap ongelukkig wees as 100 miljoen Amerikaners vandag 'n oorredende kort film oor aborsie regte as burgerregte gekyk het en dit met vriende gedeel het? Sal die poging "saak maak"; sal dit help om die rigting van die openbare gesprek oor aborsie te bestuur?
En flitsaktiwisme is nie noodwendig net 'n eenmalige spel van getalle nie; MoveOn het getoon dat met 'n groot genoeg lidmaatskap basis, jy herhaaldelik groot getalle kan mobiliseer. Mense wat aan een aanlyn-aksie deelneem, kan by toekomstige pogings aansluit, of selfs hul betrokkenheid by aktivisme uitbrei. Byvoorbeeld, kinders wat in die politiek aanlyn betrokke raak, doen dikwels ook ander politieke aktiwiteite.
Kritici maak dit dikwels bekommerd dat dit waardeer flitsaktiwisme sal die betekenis van aktivisme "afwater". Maar dit mis die punt en is teenproduktief. Die doel van aktivisme is sosiale verandering, nie nostalgie of aktivisme ter wille van aktivisme nie. Die meeste mense wat aan flashaktivisme deelneem, sal nie meer gedoen het nie - eerder sou hulle glad niks gedoen het nie.
Erger nog, wanneer mense flashaktivisme ontken, word hulle potensiële bondgenote weggedryf. Kritici van aanlynpogings weet ongetwyfeld dat nie almal bereid is om te mars of tydren nie - maar hulle mis die belangrike potensiaal vir ander om aksies te onderneem wat ondersteun en eintlik tot verandering lei.
Geleerdes en advokate moet ophou vra of flash-aktivisme saak maak. Ons moet ook ophou om te aanvaar dat vanlyn protes altyd slaag. In plaas daarvan, ons moet die beste maniere soek om spesifieke doelwitte te bereik. Soms is die antwoord 'n aanlyn petisie, soms is dit burgerlike ongehoorsaamheid en soms sal dit beide wees - of iets anders heeltemal.
Die regte sleutel vir die sosiale verandering in voetsoolvlak is om soveel moontlik mense te betrek. Dit vereis buigsaamheid oor hoe betrokkenheid plaasvind. As mense groter en doeltreffender sosiale bewegings wil hê, moet hulle werk om maniere te vind om almal in te sluit wat enigiets doen en nie 'n kunsmatige standaard van wie 'n "regte aktivis" is en wie nie.
Jennifer Earl, Professor in Sosiologie, Universiteit van Arizona
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Hoekom klein veranderinge uit die aktivisme saak