Austrocylindropuntia - die oorspronklike kaktus vir lui tuiniers * Oor plante
Austrocylindropuntia - die oorspronklike kaktus vir lui tuiniers
Austrocylindropuntia is een van die mees bisarre kaktusse, vir baie wat ongewone assosiasies veroorsaak en altyd polêre menings wek. Die voorkoms van hierdie ongewone vetplante is miskien nie 'n beroep op almal nie. Maar wat u nie van austrocylindropuntia kan wegneem nie, is oorspronklikheid. Langwerpige dik dik lote, ongewone stekels is nie so indrukwekkend soos die stamina van hierdie plant nie. Hierdie neef van stekelrige peer is in staat om te oorleef, selfs in uiterste toestande. Dit lyk asof dit geskep is vir moderne interieurs en vir diegene wat nie genoeg tyd het om gereeld binnenshuise gewasse te versorg nie.
Austrocylindropuntia - die langste en koraal van alle kaktusse
Tipes Binnenshuise Austrocylindropuntia
Groeitoestande vir binnenshuise austrocylindropuntia
Versorging van Austrocylindropuntia tuis
Siektes, plae en probleme in die kweek van austrocylindropuntia
Reproduksie van Austrocylindropuntia
Tot onlangs is austrocylindropuntia as skaars en minder gewilde plante beskou. Maar die verspreiding van vetplante in florarium- en kleuterskool in moderne interieurs en die manier om gehard te wees, wat met byna een natmaak per maand kultuur tevrede was, het daartoe gelei dat hulle uiteindelik al hul dekoratiewe eienskappe waardeer.
'N Verskeidenheid austrocylindropuntia, waaronder reuse gewone sowel as kompakte kuif, maar ewe bisarre spesies, verhoog slegs die belangstelling in hierdie kultuur.
Daar word dikwels na Austrocylindropuntia verwys as koraal- of silindriese stekelpeer, of bloot stekelrige peer. En in die Weste word selfs 'n ware botaniese naam selde in katalogusse aangedui, wat beperk is tot uitgediende Brazilië of cilidropuntia.
Ondanks die algemene wortels in die naam, het hierdie kaktus niks met stekelrige pere te doen nie. Austrocylindropuntia behoort tot die familie Cactaceae. In die natuur kan austrocylindropuntia hoofsaaklik aan die weskus van Suid-Amerika voorkom. Die grootste voorstelling van die spesies van hierdie plant is in Ecuador en Peru.
Austrocylindropuntia (Austrocylindropuntia) - nie die vinnigste, vinnig groeiende vetplante nie, maar die grootste; Afhangend van die spesie, is die hoogte van austrocylindropuntia beperk tot 15 cm of bereik dit byna 70 cm.
Dit is nie toevallig dat Austrocylindropuntia-kaktusse vinniggroeiende kaktusse genoem word nie: hulle tel tot 10-12 cm per jaar op, produseer aktief sylote en kweek gesinne. Hul langleeftyd maak austrocylindropuntia een van die belangrikste kandidate vir die ontwerp van vetplante. Per slot van rekening is dit dikwels nie nodig om hierdie kaktusse te deel, uit te plant of op te dateer nie.
Jong plante en spruite in alle, sonder uitsondering, lyk austrocylindropuntia miniatuur en snaaks: dig pubescent, rond, hulle veroorsaak net 'n glimlag en skep bisarre groepe wat soos korale lyk. Maar met die begin van groei en veranderinge, draai klein "gesinne" en interessante krummels vinnig om en verander in groot en vreemde kaktusse.
Alle austrocylindropuntia word gekenmerk deur sagte en silindriese lote, hoewel dit nogal moeilik is om hul toekomstige vorm by jong plante te voorspel. Die stingels word maklik van sy ribbes ontneem en laat die sylote maklik los en kry uiteindelik 'n kolomvormige boomvorm.
Op jong plante en op jong groei, vertoon alle austrocylindropuntia rudimentêre, staafvormige, vlesige, met 'n skerp randblare met 'n lengte van slegs 1 tot byna 10 cm. Soos hulle ouer word, val pseudo-blare af, en baie meer bekende stekels begin op hul plek groei. Direkte, groot, taamlik massiewe, hulle slaan met hul skerpte en benodig baie noukeurige hantering. Terselfdertyd benadruk hulle die ongewone plat knolle in die asblare van die blare, wat die plant nog meer oorspronklik gee.
Benewens dorings, vorm austrocylindropuntia ook glochidia: onsigbaar vir die blote oog, haak gebuig, en dit veroorsaak buitengewone pynlike sensasies as hulle in die vel gedrink word. Daarom moet hierdie kaktusse baie versigtig hanteer word en vermy werk sonder velbeskerming. Sommige spesies het 'n rand van lang hare op die areole, wat bisarre effekte skep en die skoonheid van die kaktus beklemtoon.
Kuifvorme - wat voortdurend uitbrei en vervorm - het gewild geword onder austrocylindropuntia. Die oorspronklike knolagtige "rante" met dikwels nie-standaard openbaarheid lyk soos bisarre groen beeldhouwerke. Elke spesie van hierdie kaktus het sy eie kruine, soms lyk hulle heeltemal naamloos te koop. Silindriese kaktusse, waarin die groeipunt verander en die vervorming van die stingels begin, is nog steeds maklik te herken deur die valende blare, knol en ander tekens.
Hoe blom austrocylindropuntia?
Die blom van austrocylindropuntia in die kamerkultuur is 'n seldsaamheid en 'n groot sukses. Met 'n koel of koue oorwintering kan volwasse plante pragtige stervormige blomme lewer van 'n unieke kleur van die pers-pienk kleur of die meer bekende geel, oranje en rooi kleur, wat ongelooflik delikaat lyk teen die agtergrond van bisarre stingels.
Buisvormige blomme met 'n deursnee van 3 tot 7 cm is baie wyd oop. By austrocylindropuntia blom hulle aan die einde van die lente of in Junie. Na blom is groot, bolvormige vrugte vasgemaak met 'n deursnee van tot 3 cm en 'n lengte van tot 4 cm, dig bedek met openhartigheid.
In die natuur word hierdie ongelooflike kaktusse deur amper twee dosyn spesies voorgestel. Maar in die kamer kultuur - baie meer beskeie. Austrocylindropuntia bly dikwels naamloos, maar hul spesies word maklik herken, variërend in grootte en deursnee van die stingels, in voorkoms van jong plante.
Austrocylindropuntia awl-vormig (Austrocylindropuntia subulata) groei in die vorm van talle, taamlik dun (selde groter as 1 cm in deursnee), afgerond in die gesnyde, gladde silindervormige lote van versadigde groen kleur, wat mettertyd bisarre digte bosse skep. Gewysigde, verdikte staafvormige blare val met die ouderdom af, wat plek maak vir dorings.
As u slegs 'n paar sentimeter lank is, voeg hierdie fancy kaktus konstant sylote vry en is baie breed. Hy skep 'n hele gesin met 'kolomme' en lyk altyd vars en oorspronklik. Die knolle met verskillende beige stekels, wat 'n lengte van 3 tot 8 cm bereik, en die hele oppervlak van die stam verdeel, gee oorspronklikheid aan plante.
Beskou byna 'n aparte spesie versierde vorm van helmteken 'n redelike gewone stekelrige stekelpeer. As gevolg van groeivertraging ontwikkel die plant vir baie jare nie in die vorm van silindervormige stingels nie, maar in die vorm van afgeplatte en uitgebreide breedte, soortgelyk aan koraalagtige rante. Saam vorm hulle treffende pluisige en stekelrige lewende beelde.
Hierdie spesie word gereeld gebruik as oorspronklike kaktusse en kuifvorme van ander stekelrige pere.
Charmante en kompakte Austrocylindropuntia Verschaffelt (Austrocylindropuntia verschaffeltii) het bekend geword vir sy vorm - kaktusfamilies lyk selfs op 'n betroubare ouderdom bisarre sferiese ruigtes van dosyne silinders. Die maksimum deursnee van die stingels van 1,5 cm in die kamerkultuur word selde bereik, maar die helder matte oppervlak van die groen stingels lyk ten volle.
Die stingels word voortdurend verleng, maar as u in die vars lug vlieg en met lae temperature verhard, kan die kaktus klein bly met kort, mooi lote. Pragtige silindriese blare tot 3 cm lank word vinnig deur klein stekels vervang.
In die kamerkultuur blom austrocylindropuntia veel meer gereeld as ander spesies, met 'n helder kleur van rooi-oranje blomme met 'n deursnee van tot 5 cm, wat ongelooflik wyd oopmaak.
Austrocylindropuntia bedek (Austrocylindropuntia vestita) staan ​​in die Weste bekend as 'n katoen-koraal-kaktus. Dit is 'n baie mooi kaktus met elliptiese, dikwels amper sferiese, silindriese stingels slegs met ouderdom, wat tot 60 cm kan groei met 'n dikte van tot 3 cm. 'n Kenmerkende kenmerk is wit, halo's met baie lang hare wat byna die hele kaktus bedek, en kort, mooi op blare, vervang deur byna onkenbare naalde.
Die rand word veral in die winter uitgespreek, as dit lyk of die plant bedek is met watte in die dorings. Die vorm van kristaat lyk absoluut onnavolgbaar, sy pluisigheid manifesteer verskeie kere sterker.
Austrocylindropuntia-klubvormig (Austrocylindropuntia clavarioides) Is die spesie waarvan die indeling nog aktief debatteer, bespreek. Die gewilde naam "hand van die neger" -kaktus verdien vir sy brons kleure stingels in die helder son. Silindriese stingels met 'n bruinerig-groen kleur met 'n deursnee van slegs 2 cm is beperk tot 'n hoogte van 25 cm en vertak nie so gereeld nie en vorm 'n soort takbokke.
Met die ouderdom neem 'n kompakte kaktus die silhoeët van 'n bos aan. Die dorings word teen die stingel gedruk, slegs 'n paar millimeter lank, baie klein en dun, in mediumgrootte areole. As hierdie spesie blom, verras hy met sy buisvormige bronsblomme.
Soos die stekelrige, stekelrige peer, is daar 'n kuifvorm wat lyk soos donsige brons korale. Maar dit het veral gewild geraak vorm albispina, met afgeplatte, lykende geplaveide steen, met digte sittende wit arestamme, wat uiterlik lyk soos lewende stene.
Austrocylindropuntia silindries (Austrocylindropuntia cylindrica) - een van die grootste spesies. Lote in deursnee kan 6 cm bereik, en die lengte van die "pilare", selfs in die kamerkultuur, kan meer as 1 m wees. Die vyfhoekige knolle op die jong groei beklemtoon sappige silindriese blare wat baie vinnig afval, met wit langwerpige halo's en wit stekels.
Met die ouderdom lyk die kaktus te massief. Sy voorkoms is nie na almal se smaak nie, en veroorsaak dikwels nie baie ordentlike assosiasies nie. Met die ouderdom kan die plant so groot word dat dit prakties sy aantreklikheid verloor.
Hierdie tipe kaktus is een van die maklikste om te groei. Austrocylindropuntia is nie bang vir selfs korttermyn vriestemperature nie, maar is beswaarlik die enigste binnenshuise vetplant wat goed reageer op temperatuurveranderinge. Selfs by verskillende beligting kan hierdie kaktus beter aanpas as al sy mededingers.
Austrocylindropuntia is een van die mees aanpasbare kaktusse. Hulle is absoluut nie bang vir die direkte son nie (selfs teen die middaguur op die suidelike vensterbank), hulle kan in helder en nie baie helder lig groei nie.
Anders as die meeste kaktusse, pas austrocylindropuntia perfek aan by gedeeltelike skaduwee en kan dit op 'n afstand van die venster groei onder die toestand van "medium" beligting. Kunsmatige verligting vir plante is nie die beste opsie nie, maar kleuters van vetplante en blomme met plante kan in die binnekant van helder kamers geplaas word.
As die plante in gedeeltelike skaduwee groei, en ook na oorwintering in nie te helder lig nie, is dit beter om die plante geleidelik aan te pas by direkte sonlig.
Veranderings in kleur en groeitempo by plante is die belangrikste riglyne om 'n plek ver van die venster af te vind. Totdat austrocylindropuntia begin vervaag of ophou groei, moet beligting as gemaklik beskou word.
'N Langdurige gebrek aan lig en die ignorering van die eerste simptome in die ontwikkeling kan lei tot die rek van die lote, hul dunner, broos en pynlike voorkoms. Plante wat kompaktheid verloor het, word nie herstel nie, maar sterf nie.
As Austrocylindropuntia wil blom, is dit baie belangrik dat u nie die ligintensiteit moet verander nie en dat die potte nie met die ligbron gedraai word nie.
Een van die wispelturigste kaktusse kan in amper enige omgewing groei. Hulle is nie bang vir gewone woonkamers of koel kantore nie. Daar is geen optimale groeibereik behalwe die vereiste om aan 'n redelike raamwerk te voldoen nie.
Gedurende die periode van aktiewe ontwikkeling, in die somer, bereik hierdie plante hul grootste versierbaarheid en groeitempo by 'n lugtemperatuur van 21 tot 27 grade, maar Austrocylindropuntia is nie bang vir hitte nie.
By rust is 'n laer temperatuur nie nodig vir austrocylindropuntia nie. Ryp op kort termyn (tot -3 ° C), wat lank na 4-5 grade sak, weerstand teen koue trekke en druppels laat u toe dat austrocylindropunia oorwinter waar dit blyk.
By medium-koel of kamertemperature sal die plant natuurlik beter voel as in ekstreme. Die optimale oorwinteringsregime word beskou as ongeveer 5-12 grade Celsius, maar sulke aanbevelings is waarskynlik meer van toepassing op groot silindriese soorte en variëteite, wat gewoonlik tydens warm oorwintering strek. Cristatas is ook meer dekoratief in die koue.
Austrocylindropuntia hou van vars lug en voel nie baie goed binne nie. Vir die somer kan hierdie kaktusse nie net in die vars lug geneem word nie, maar hulle kan ook in potte in die tuin gegrawe word of op terrasse of gebiede beskerm word teen reënval. Austrocylindropuntia kan van Mei tot Oktober in die vars lug wees - sodra die nagtemperature gemiddeld 8-10 grade styg en daal tot 7-8 grade.
Vir die suksesvolle verbouing van austrocylindropuntia is dit genoeg om net een ding te onthou - die behoefte om nat te maak van die kaktus self en die vogtigheid van die grond. Die versorging van hierdie kaktus is nie maklik nie, maar super eenvoudig, as daar geen verpligte prosedures is nie, dra die kaktus maklik oor en benodig minimale sorg. Al die versorgingsprosedures word verminder tot verskeie topverband en natmaak.
Dit is 'n unieke kaktusse wat in staat is om inhoud te hê en 'n minimale natmaak te gee. Natuurlik is dit nie die moeite werd om met voortdurend droë grond te eksperimenteer nie. Maar austrocylindropuntia benodig minimale waterprosedures. Maak die plant nat, sodat die substraat tussen hierdie prosedures amper heeltemal uitdroog. Selfs in die somer is een water per week gewoonlik voldoende. In die lente, herfs en winter verkies die plant 2-3 keer meer skaars water.
In die winter, as dit nie koel of koud gehou word nie, word dit gedurende die winter oorwinter, maar dit word tot 'n minimum beperk, en spandeer slegs nadat die stingels die turgie verloor het. Gieter "in verskillende passe" - met maklike gronddeurdringing - is die beste opsie.
Water uit die pan, selfs al is dit in 'n minimale hoeveelheid, word onmiddellik gedreineer en voorkom dat dit ophoop. Dit is die moeite werd om die plant versigtig te natmaak sonder om die stingels in te week. Hierdie plant kan gekweek word met 'n laer gieter.
Austrocylindropuntia benodig nie net nie, maar is ook bang vir hoë humiditeit. Vir hulle is dit die moeite werd om 'n plek noukeurig te kies en die nabyheid aan tropiese vogliefde plante te vermy.
'N Oormaat voedingstowwe is baie gevaarlik vir austrocylindropuntia. Plante word baie selde gevoer, maar met 'n standaardgedeelte kunsmis. Die gewone strategie is dat die kleed van Mei tot September een keer per maand aangebied word. As dit geriefliker is, kan die topkleding meer gereeld gemaak word, maar minder gekonsentreerd.
Gebruik standaard kunsmisstowwe vir kaktusse of vetplante vir austrocylindropuntia. Daar moet veral aandag gegee word aan spoorelemente. Universele kunsmisstowwe vir hierdie plant sal nie werk nie.
Die oorplanting van austrocylindropuntia word nie jaarliks ​​gedoen nie, maar dit ontwikkel die ruimte en die ruimte. Gewoonlik word die plant hoogstens 1 keer in 2-3 jaar oorgeplant. Die vervanging van die bogrond word jaarliks ​​in jare sonder oorplanting uitgevoer. Die optimale tyd om die kapasiteit en die substraat te verander, word beskou as die vroeë lente (as die kaktus blom, word die oorplanting uitgestel totdat die blom voltooi is). Fokus altyd op die begin van die groei.
Vir die verbouing van hierdie tipe kaktus is dit verkieslik om aangekoopte grondmengsels te gebruik. Wanneer u die grond saamstel, moet u die kwaliteit van alle komponente onafhanklik kontroleer en let op die ontsmetting van die substraat.
Die optimale eienskappe van die substraat vir austrocylindropuntia is goeie deurlaatbaarheid van die water, ligte, los, fyn korrelstruktuur en pH van 6 tot 8 met die byvoeging van baksteensnippies. Die optimale grondsamestelling is growwe sand, karringgrond, blaargrond en turf in 'n verhouding van 3: 2: 2: 2.
Austrocylindropuntia word slegs in houers met groot dreineringsgate en met nie te groot diepte geplant nie. Ongeag die substraat of samestelling, word 'n hoë laag dreinering onderaan gelê. Hierdie kaktus kan in 'n minimale hoeveelheid grond groei, in rotsagtige, sanderige, dekoratiewe substraat en die gewone dekoratiewe en voedsame variëteite vir blomme.
Voordat dit oorgeplant word, moet die substraat 'n paar dae heeltemal droog wees. As u austrocylindropuntia uitplant, is dit beter om wortelbeserings te vermy, maar in plaas van oorgang, is dit beter om volledige ekstraksie te gebruik. Die wortels van die kaktus moet geïnspekteer word, sodat alle beskadigde, droë en selfs meer geraak word deur verrotte gebiede en verwerkingsgedeeltes. Na uitplant word die gieter hervat nie vroeër as 1 week later nie. Terselfdertyd word kaktusse die beste vir 7-10 dae in die skadu gehou.
Dit is een van die mees aanhoudende kaktusse binne. Probleme met austrocylindropuntia kom uiters selde voor, veral met onbehoorlike sorg. By baie lae temperatuur en vogtigheid in die grond word die wortels beïnvloed deur verrotting, en in ongeventileerde kamers met baie lang pouses tydens besproeiing, kan dowwe insekte op die kaktus val.
Strek en blankeer tydens swak beligting is nie die enigste tekens van probleme in die ontwikkeling van austrocylindropuntia nie. Let op die te warm temperatuur in die winter as u die stingel buig en sonder tekens van kleurverandering strek. By hierdie kaktus kan die punt van die stingel rimpel en groei mag voorkom as gevolg van die oorloop of benatting van die stingels, sowel as tydens onbehoorlike voeding.
As gevolg van die aktiewe vorming van sylote en kinders, is dit maklik om austrocylindropuntia voort te plant. Vir hierdie kaktus is dit voldoende om die syskyf af te breek en alle dele te laat droog word.
Nadat die skrootoppervlak met houtskool behandel is, word die lote versigtig in effe klam sand in vlak houers begrawe. Terwyl hulle wortel skiet, word hulle in mediumgrootte houers geplant. Tydens en na wortels is die voorkoming van austrocylindropuntia redelik gereeld, maar die skade as gevolg van die natmaak van die grond of natmaak van die kaktus is baie groter, dus u moet baie versigtig wees as u natmaak.
Dit word selde gebruik om voort te plant deur sade. Voordat hulle geplant word, word hulle 5-6 weke in die koue gehou, en dan vir 'n paar uur geweek. Saai word oppervlakkig uitgevoer, terwyl die substraat effens bevogtig word. Onder 'n film of glas, met gereeld lug en maklik spuit. Lote verskyn eers na 3 maande. Skuiling word onmiddellik verwyder nadat die eerste lote verskyn het.