Die ware Taalstryd speel hom af in die linies van die Afrikaanse underground-beweging: Koos Kombuis oor die wonder van Ons Klyntji
Ons durf nie onsself aanmatig deur die koning van die mishoop te probeer wees nie. So sal ons nie oorleef nie. Dit sal vyandigheid ontlok by mede-Suid-Afrikaners. Dit ontlok reeds vyandigheid.
Die laaste ‘little magazine’ is in 1996 gestig. Ek het ’n beperkte oplaag laat druk met ’n borgskap van vyftig rand, bygedra deur my pel One-Love.
Die naam van hierdie tydskrif was Ons Klyntji. Dit was veronderstel om ’n voortsetting te wees van die tydskrif met dieselfde naam wat in die laaste jare van die neëntiende eeu ’n subversiewe rol gespeel het in die bewuswording en tot-standkoming van Afrikaans as volwaardige taal.
Vir my voel die ontstaan en voortbestaan van ’n tydskrif soos Ons Klyntji werklik soos ’n wonderwerk. Die manier hoe dit gebeur het, en die sinchronisiteit van alles, byna te merkwaardig om waar te wees. Vir ’n volledige geskiedenis van hoe hierdie tydskrif herleef en oorleef het in moderne tye, gaan lees gerus Mila de Villiers se deeglike stuk navorsing getiteld Van ‘Leesstof vir die Afrikaanse Volk’ tot ‘Iets Cools in Afrikaans’.
As ek ’n Taalstryder is, is ek nie een van die groot taalbulle wat raas en blaas vir die toekoms van Afrikaans nie. Ek is die ou wat die klein vlammetjies hier onder aanblaas.
Die aanlyn-weergawe, getiteld Klyntji, is onder die redaksie van Francois Lion-Cachet. (As sy van bekend klink, hy is inderdaad ’n direkte afstammeling van ene J. Lion-Cachet , wie ’n leeue-aandeel gehad het in die Taalbewegings van die laat neëntiende eeu!)
Hoewel daar ’n losse samewerking tussen die redaksie van die fisiese en aanlyn-weergawes is, en die inhoud soms oorvleuel, word die aanlyn-weergawe meer gereeld opgedateer.
Ek het die 23-jarige Francois uitgevra oor sy motivering vir die stig van Klyntji, en hy het as volg geantwoord: