Nehemia 9 – Oor die lankmoedigheid van God
(Lees Nehemia 9:7-15)
Vanaf vers 7 word die geskiedenis van Israel in die priesterlike gebed herhaal. Dit is 'n baie mooi samevatting van die hoogtepunte uit hulle geskiedenis.
Wat ons hier opval, is dat dit 'n loflied tot God is: 'n loflied oor die goedheid wat Hy aan sy volk bewys het. Daar is 'n lang lys van neerlae en oortredinge aan die kant van die volk en dan die bewyse van die lankmoedigheid van God. Dit is asof die bidder se gedagtes van die een bewys na die ander gryp. Let maar op die aaneenskakeling van gedagtes met “en ... en ... en”. Dit is asof hy nie sy sin kan afbreek nie. Die gedagtes volg so vinnig op mekaar. God se getrouheid, sy goedheid, sy genade bewyse en sy seëninge is uitgestort in die geskiedenis van sy volk.
God het vir sy volk na liggaam en siel voorsien. Na die liggaam het Hy hulle gevoed. Ons dink aan die manna wat in die woestyn geval het en die kwartels wat die laer ingevlieg het. Daar was nie water nie, maar die rots het sy fontein op Gods bevel ontsluit en die water het vryelik uitgevloei.
Maar hulle was 'n geroepe volk, 'n volk wat aan die wêreld die patroon van Godsaanbidding moes toon. In hulle geskiedenis sien ons die geskiedenis van die geestelike Israel, wat ook weerspieël word in die Nuwe Testamentiese Kerk van Christus, waarvan elke gelowige deel is. Daarom het hulle 'n kaart en kompas vir die lewe ontvang. Die Here het sy wet aan hulle gegee. Daarvolgens moes hulle hul hele lewe inrig. Hulle verhouding tot God en tot die medemens is daardeur bepaal.
Die Wet word vandag nog elke Sondag in Christelike kerke gelees, want dit is die kompas en die roetekaart van elke kind van God. Maar ons volg dit nie soos hulle van ouds, uit vrees nie; nee, deur onse Here Jesus het alles vir ons verander, en daarom volg ons die wet uit liefde: “jy moet die Here jou God liefhê uit jou hele hart en uit jou hele siel en uit jou hele verstand en uit jou hele krag... en jou naaste soos jouself” (Mar 12:30-31).