Die drankoffer word in die Skrif verbind aan beide die verlossing uit gevaar – vgl. die verhaal van Jakob wat ‘n drankoffer uitgiet op die klip waar hy die ontmoeting met die Here by Bet-El gehad het (Gen. 35:14) – sowel as aan die offerkultus in die tempel. Interessant genoeg verbind ook Paulus geloof aan die metafoor van ‘n drankoffer in Fil. Daniël, wat in die jare 600-530 v.C. gelewe het, het in die Ou Testament geprofeteer dat daar in die laaste dae n heerser sal wees wat alleen die god van die forte sal aanbid. Elke reël van die vers skets ‘n aspek van die gelowige se lewe voor God en voor die mense, soms in kombinasie met ‘n ander reël. Op grond van die beklemtoning van sy ontsag vir God se gebooie in vers 2 en die feit dat hy daarom vir slegte tyding nie bang is nie, kan die Psalm in twee dele gedeel word, maar dit is maar net om die boodskap op ‘n manier op te som: Ontsag vir God se gebooie bring vreugde (112:2-6) en, Vertroue op God verdryf die vrees vir slegte tyding (112:7-10).