Campanula - Campanella - Hoe om campanula-plante te versorg en te laat groei - Verskeie
Campanula - Campanella - Hoe om campanula-plante te versorg en te laat groei
Die genre Campanula, bevat baie spesies, almal inheems aan Europa wat ons byna oral, in die vlaktes en in die berge spontaan vind.BOTANIESE KLASSIFIKASIE
Die genre Campanula behoort aan familie Campanulaceae en bevat 'n groot groep plante, almal inheems aan die gematigde sones van die noordelike halfrond, veral in Europa en Turkye, in die vlaktes en in die berge.
Dit is meestal immergroen plante, meestal rustiek wat binne en binne die tuin grootgemaak kan word. Gegewe die groot aantal spesies vind ons klokvormige stamme regop, kruipend of klim blare van die Campanulahulle is afwisselend, heel of met inspringende rande, afhangend van die spesie en oor die algemeen hartvormig.
DIE blomme dit kan in bloeiwyses gerangskik word, of enkel, meestal hangend, van 2 tot 4 cm lank, meestal blouviolet van kleur, maar ook spesies met pienk-wit blomme. van die genus.
Die Bluebells hulle word beskou as pionierplante soos dit voorkom in gebiede waar, net gegewe die besonder ondeurdringbare en moeilike omstandighede, net mos groei en pioniers genoem word omdat dit die weg na ander spesies open.
Die spesie wat tot die genus behoort Campanula daar is ongeveer 300, waaronder ons onthou:
Daar Campanula isophylla dit is inheems aan Noord-Italië. Dit het afgeronde blare met gekartelde rande. Dit is 'n klein plantjie wat nie meer as 20 cm hoog is nie, met 'n kruipende gewoonte. Die blomme is blou-lila van kleur en verskyn vanaf die lente en gedurende die somer.
Van hierdie spesie is daar talle basters waaronder ons onthou: die Campanula isophylla 'Sonsopkoms' en dieCampanula isophylla 'Kristal'albei word gekenmerk deur groot wit blomme; Campanula isophylla 'Mag ek' met pers blomme en effens harige grysgroen blare.
Daar Karpatiese klokblom (foto hieronder) is 'n meerjarige plant wat nie groot afmetings bereik nie, maar nie meer as 60 cm hoog is nie. In die somermaande produseer dit heerlike blou, lila of wit klokblomme en word dit gekweek as 'n pot- en tuinplant.
Daar Campanula pyramidalis dit is 'n klein meerjarige spesie wat nie die hoogte van 30 cm oorskry nie.
Die blomme is baie fyn blou en bly versamel in bloeiwyses.
Daar Campanula persicifolia dit is 'n meerjarige plant wat tot een meter hoog kan word, wat in die somer delikate bloublou of wit blomme lewer, effens hangend, kelkagtig, tot 5 cm lank.
Ook van hierdie spesie is daar talle basters waaronder ons die Campanula percifoglia 'Alba gekroon'met semi-dubbele wit blomme met twee-drie rye blomblare en vergrote meeldrade. (foto hieronder).
Bluebells is 'n maklike plant. Hulle kan in vasoos in die oop grond gekweek word, en in albei gevalle moet hulle in half-skaduwee posisies gekweek word, aangesien hulle nie van direkte sonlig hou nie.
Optimale verbouingstemperature is ongeveer 15 ° C. In die winter mag dit nie onder 7 ° C val nie.
Daar Campanula hou van goeie water, en sorg dat die grond konstant vogtig bly (nie nat nie) en sonder waterstagnasie in die piering wat nie geduld word nie.
Gedurende die winter, moet water met meer matigheid gedra word, terwyl die grond altyd vogtig bly.
Amanole-vogtige omgewings, daarom is dit raadsaam om die blare gereeld te spuit en die plant op 'n piering vol klippies te plaas en dit dan met water te vul, en sorg dat die bodem van die pot nie in water gedompel word nie, aangesien die grond op hierdie manier sou word. versadig met water, wat die wortels laat verrot. Hierdie stelsel laat toe, wanneer dit warm is, die water in die piering verdamp, wat die omringende lug gevolglik bevochtig. Onthou om die piering vol te maak wanneer die water verdamp het.
As u van plan is om die plant in hangmandjies groot te maak, as dit ingewikkeld raak om die piering met die klippies te rangskik, kan u die pot in 'n laag nat sphagnum toedraai om 'n goeie humiditeit te hê.
Daar Campanula repot in die lente as jy agterkom dat die pot te klein geword het om die wortels te huisves.
Dit is nie baie veeleisend wat grond betref nie. In elk geval ontwikkel dit goed in vrugbare gronde waaraan 'n bietjie sand gevoeg word om die dreinering van besproeiingswater te bevoordeel, aangesien dit nie waterstagnasie verdra wat die wortelstelsel verrot kan veroorsaak nie.
In die lente-somerperiode is dit raadsaam om ons te bemes Campanulaelke 2-3 weke met 'n goeie vloeibare kunsmis deur dit by die besproeiingswater te voeg.
Gedurende die ander periodes moet die bemesting opgeskort word.
Gebruik volledige kunsmisstowwe wat benewens die sogenaamde makro-elemente soos stikstof (N), fosfor (P) en kalium (K) ook mikro-elemente bevat soos yster (Fe), mangaan (Mn), koper (Cu), sink ( Zn), boor (B), molibdeen (Mo), magnesium (mg), alles belangrik vir 'n korrekte en gebalanseerde groei van die plant.
Verminder die dosisse effens in vergelyking met wat op die verpakking staan.
Daar Campanula dit blom in die somer en lewer pragtige blomme, wat wissel van spesie tot soort en van wisselende kleur.
Om voortdurende blom te verseker, moet die blomme verwyder word sodra dit begin verwelk. Dit sorg vir konstante blom gedurende die somer.
Gebruik 'n skerp mes of 'n skêr om die materiaal nie te verswak nie. Maak seker dat die gereedskap wat u gebruik om skoon te maak, skoon en ontsmet is (verkieslik oor 'n vlam) om die materiaal nie te besmet nie.
Die klokkies, aan die einde van die winter-vroeë lente, kan kragtig gesnoei word, wat die plant ongeveer 5-7 cm lank laat. Die gesnyde takke kan gehou word om steggies te maak om die plant voort te plant.
Gebruik ook in hierdie geval 'n skerp mes of 'n skêr om lapdoeke te vermy en sorg dat die gereedskap wat u gebruik om skoon te maak skoon en ontsmet is (verkieslik met vlam) om die weefsels nie te besmet nie.
Daar Campanula dit vermeerder deur sny of saad. By die keuse van die tegniek wat gebruik moet word, moet in ag geneem word dat vermenigvuldiging met saad die nadeel het dat, wanneer genetiese veranderlikhede oorneem, dit nie seker is dat u plante sal hê wat dieselfde is as die moederplante nie, in welke geval as u 'n baie spesifieke plant wil verkry, of as hy nie weet nie of die kwaliteit van die saad wat gestabiliseer word, seker is, is dit goed om die vermeerdering te doen deur te sny.
Die steggies kan vroeg in die lente ongeveer 7-10 cm lank geneem word deur dit onmiddellik onder die knoop te sny.
Dit word aanbeveel om skuins te sny, aangesien dit 'n groter oppervlak vir wortels kan hê en die ophoping van water op hierdie oppervlak vermy, en sorg dat die snybeitel skoon en ontsmet word (verkieslik met vlam) om te verhoed dat die weefsels besmet word.
Vervolgens word die steggies in 'n kompot geplaas wat gevorm word deur 'n gedeelte turf en 'n deel van growwe sand. Jy maak gate met 'n potlood, soveel as wat daar steggies is, en rangskik dit soos op die foto getoon. Sorg dat die grond saggies verdig word.
Die pot is bedek met 'n deursigtige plastiekplaat (of 'n kappiesak) en word in die skaduwee geplaas en by 'n temperatuur van ongeveer 15 ° C. Let daarop dat die grond altyd effens klam is (altyd water sonder om die wortels te laat natmaak met water tot kamertemperatuur). Die plastiek word elke dag verwyder om die humiditeit van die grond te beheer en kondens van die plastiek uit te skakel.
Sodra die eerste lote begin verskyn, beteken dit dat die snywortel geskiet het, en dan word die plastiek verwyder en die pot in 'n helderder omgewing geplaas en verwag dat die steggies sterker sal word.
Sodra hulle groot genoeg geword het en kragtige nuwe lote geproduseer het, word dit in die finale pot of grond oorgeplant.
Moenie die steggies steur voordat dit die nuwe lote geplaas het nie.
As u van plan is om in potte of in saadbedjies te saai, moet die saad in Augustus gesaai word in 'n kompot wat bestaan ​​uit drie dele vrugbare grond en een van growwe sand, en dit eweredig in parallelle rye versprei. Aangesien die saadjies klein is, druk dit met 'n plat stuk hout om dit liggies te begrawe.
Dit is 'n goeie idee om aanvalle deur swamme te voorkom, om 'n breëspektrum swamdoder saam met die besproeiingswater toe te dien, in die dosisse wat in die verpakking aangedui word.
Die skinkbord met die sade moet in die skaduwee gehou word, by 'n temperatuur van ongeveer 15 ° C en voortdurend vogtig wees (gebruik 'n spuitapparaat om die grond heeltemal nat te maak) tot op die oomblik van ontkieming.
Die skinkbord moet bedek wees met 'n deursigtige plastiekplaat wat 'n goeie temperatuur waarborg en dat die grond te vinnig droog word.
Sodra die sade ontkiem het (gewoonlik na ongeveer 3 maande), word die plastiekplaat verwyder, en soos die saailinge groei, word die hoeveelheid lig verhoog (nooit direkte son nie) en goeie ventilasie word verseker. Onder al die plante wat gebore word, sal daar beslis minder kragtige plante wees as ander: skakel hulle op hierdie manier uit, sodat u meer ruimte vir die meer robuuste plante kan waarborg.
As hulle groot genoeg is om hanteer te word, sal u dit oorplant, in elk geval dat u nie aandag skenk aan enige deel van die plant nie (dit is verkieslik om 'n vurk te gebruik vir hierdie operasies wat u onder die grond sal plaas om die hele plant en plaas dit in die nuwe pot) in 'n grond soos aangedui vir volwasse plante en as sodanig behandel.
Klokke is nie besonder geneig tot siektes nie. In elk geval is die volgende patologieë:
Die blare verdor en word geel en die blomme en ogies verdor
Dit is die tipiese simptoom van onvoldoende water.
Oplossings: verwyder alle beskadigde dele en reguleer water en humiditeit beter volgens die aanduidings wat in die relatiewe paragrawe gegee word.
Die plant blom nie en lyk asof dit verdor is
Dit kan oormatige water gee. Haal die plant uit die pot en kyk na die toestand van die wortels.
Oplossings: die dooie of verrotte wortels moet verwyder word deur dit met 'n skoon en ontsmette skêr te sny (moontlik met 'n vlam) en behandel dit dan met 'n breë spektrum swamdoder poeier. Verpak op daardie stadium met vars grond en wag 'n paar dae voordat u na water gaan om die wonde tyd te gee om te genees. Besproeiing vir die toekoms beter te reguleer.
Oplossings: verhoog die frekwensie van verneveling van die blare (die gebrek aan vogtigheid bevorder die verspreiding daarvan), en gebruik slegs 'n spesifieke insekdoder slegs in die geval van besonder ernstige besmettings. As die plant nie besonder groot is nie, kan u ook probeer om die blare skoon te maak om die parasiet meganies uit te skakel met 'n nat en seepagtige katoenbal. Daarna is die plant baie goed afgespoel om van al die seep ontslae te raak.
Daar Campanula het sy naam te danke aan die feit dat die hangende blomme soos 'n klok lyk soos hulle met elke asem wind beweeg.
Kyk: «Die taal van die blomme en plante».
Hoe om die klimklok te laat groei
Daar klimklok is onder die tuinplante mooier, elegant en vroliker. Hierdie plant staan ​​romanties op, is baie ryk aan kleurvolle en geurige blomme en kan stoepe maak, lae mure, mure, relings e regtig mooi verdelers en oorspronklik. Dit is ideaal om nie net by volwassenes te groei nie tuine of binnehowe maar ook in klein balkonne, wat hulle mooi ontspannende en blommerige hoeke maak. As u 'n balkon met 'n regte een waterval van kleur of verryk u tuin, lees die advies in volgende gids om te weet hoe om hierdie plant die beste te bestuur, hoe om dit op die korrekste manier te laat groei, kortom, hoe om die klimklok te kweek.
Campanula: beskrywing van die plant
Die klokblom word gekenmerk deur die teenwoordigheid van baie digte plukkies en kompak. DIE blomme Ek is pers, wit of blou, maar dit kom ook voor in skakerings van geel, van die opgestaan ​​het hy was gebore in rooi.
Hulle vergesel die tuine van lente tot somer. 'N Goeie truuk om aan te moedig deurlopende blom is om die blomme wat begin verdor, uit te skakel. Onthou om dit te gebruik om dit te doen tuingereedskap gesteriliseer.
Ongeag die variëteit, alle plante het blomme a klokvormig of stervormig. Die blare in plaas daarvan is dit donkergroen.
Behoort aan die gesin van Campanulaceae, die blouklokkies hulle is inheems aan Europa, Noord-Amerika en Asië. Dit is perfekte blomme vir grense, rotstuine en hangmandjies. Die verskeidenheid c.rapunculus, bekend as raperenzolo, het wortels en eetbare blare en kan in slaaie geëet word.
Dit word geken, gekweek en waardeer meerjarige blouklokkies, wat blomme van verskillende kleure kan produseer. Daar C.glomerata is 'n regop standhoudende, tot 45 cm: het ovaal blare en pers blouklokkies intens, oor 7,5 cm in deursnee. Daar C.latifoliain plaas daarvan, ook bekend as groter klokblom, groei tot 1 m lank en het blou blouklokkies-purpurei.
'N Voorbeeld van blou klokblomme in die tuin.
Ons rapporteer ook die C. persicifolia, perskeblaar klokblom, wydverspreide en baie aantreklike variëteit, met vertakte en kruipende risoom, donkergroen leeragtige en lansetvormige blare en pragtige blou klokvormige blomme. Dit is hoog van 30 cm aan 1 m.
Hulle floreer albei op plekke sonnig is gedeeltelik in die skaduwee. Ons beveel aan dat u dit lank ontwikkel mure, hellings en grense.
Ons kies op grond van waar om dit te laat groei: goeie dreinering en vrugbare grond vir grensplante klam grond en goed gedreineer vir rotstuinvariëteite a 'blombedding met gebreekte klip vir alpiene variëteite wat egter nie van die humiditeit van die winter hou nie.
Ons verbou variëteite vanaf sade, wat in die lente in een geplaas moet word kasset met glasdeksel teen lae temperatuur, of van steggies, moet alpiene in die herfs gesaai word. As ons wil hê dat die variëteite 'n getroue afskrif van die moederplant moet wees, laat ons dit voortplant uit stekies in die lente of uit afdelings in die lente of herfs.
Ons gee water gereeld vir alle variëteite, om een ​​te verseker sekere humiditeit van kompos.
Ons pas a toe gebalanseerde kunsmis in die lente, of ons kan gebruik maak van grond wat ryk is aan organiese materiaal.
Hulle propageer van saad, deur die verdeling van die ou klossies in die lente of deur steggies wat na diekwyn van blomme.
Slakke en slakke is die grootste probleem en as ons dit nie onder beheer kan hou nie, kan dit die struktuur van die grens aansienlik beskadig. Kom ons verwyder dit meganies of gebruik sistemiese insekdoders.
Hierdie blomme word geassosieer met sommige legendes en die bekendste is die verhaal van Venus.
Venus, die godin van liefde en skoonheid, sy was ydel en mooi. Hy het 'n spieël gehad waarin almal wat na homself kyk mooi lyk.
Eendag Venus hy het sy spieël verloor en 'n klein herder vind hom. Hy begin in die spieël kyk en, toe hy homself mooi sien, besluit hy om daardie spieël vir homself te hou.
Die pragtige godin het dadelik gebel Cupido om haar te help om haar spieël te vind. Cupido het die skaapwagter gevind en hom gevra om die spieël terug te gee.
Maar dit was te laat: die klein herdertjie was onder die betowering van spieëls en kon dit nie teruggee nie.
So slaan Cupido die herder se hand met 'n pyl om hom te laat los die spieël daardie dit het op die grond geval en in klein stukkies gebreek.