Maskers en mandate: hoe individuele regte en regeringsregulering albei nodig is vir 'n vrye samelewing - InnerSelf.com
Inwoners staan ​​einde November 2020 in hul motors by 'n voedselverspreidingswerf in Clermont, Florida, waar baie honger is weens die pandemie. Paul Hennessy / SOPA Images / LightRocket via Getty Images
Ek het onlangs baie gedink aan die spanning tussen die eis van 'individuele regte' - in die sin van die besluit om 'n masker te dra al dan nie - en die beroep op meer optrede van ons regering om ons teen die koronavirus te beskerm. pandemie.
Ek is 'n politieke teoretikus, wat beteken dat ek bestudeer hoe gemeenskappe georganiseer word, hoe mag uitgeoefen word en hoe mense in en tussen gemeenskappe met mekaar verband hou. Ek het besef - deur met vriende te praat en te dink aan die protes teen COVID-19-beperkings wat landwyd plaasgevind het - dat baie mense nie verstaan ​​dat individuele regte en staatsmag nie regtig teenoorgesteldes is nie.
Die wette en beleide wat regerings instel, stel die raamwerk vir die uitoefening van ons regte. Dus, die daad van die regering bemagtig burgers nie noodwendig nie. Dit kan ons krag effektief wegneem en ons minder in staat stel om op te tree om aan ons behoeftes te voldoen.
'Oorlog van almal teen almal'
Die stigters verklaar in die onafhanklikheidsverklaring dat 'regerings onder mans ingestel is ... om hul regte te verseker ... op lewe, vryheid en die strewe na geluk.'
Hierdie doelstellings kan nie individueel nagestreef word sonder regerings om die nodige toestande vir die kollektiewe lewe te skep nie. Soos Thomas Hobbes byna vier eeue gelede erken het, kan niemand op niemand vertrou as almal net doen wat hulle wil nie. Ons eindig met chaos, onsekerheid en 'n "oorlog van almal teen almal. "
Regte word waardeloos.
Hierdie paradoks - van die behoefte aan die regering om die effektiewe strewe na individuele doelstellings moontlik te maak - is veral ekstrem in die situasie van COVID-19 en die gepaardgaande ekonomiese krisis. Te midde van 'n onstuimige pandemie het mense die reg om baie dinge te doen, maar is hulle regtig vry om dit uit te oefen?
'N Bus herinner mense aan' No Masks No Ride 'in September 2020. Ben Hasty / MediaNews Group / Reading Eagle via Getty Images
Dit voel miskien nie asof u die voordele van u individuele regte kan geniet as u 'n deurlopende proses van risikobeoordeling moet hê nie: is dit veilig om my huis te verlaat? Om te gaan werk? Om my kind skool toe te stuur? Om my geliefdes te besoek?
Meer nog, mense konfronteer die vrae vanuit verskillende perspektiewe: "Essensiële" werkers besluite moes neem om te gaan werk en siektes of die dood te waag, of om tuis te bly om hulself en hul gesinne te beskerm en honger en dakloosheid te waag. Diegene wat onveilig in hul huise is, want hulle woon by beledigende ouers of lewensmaats moet kies tussen die gevaar om in te bly en die gevare van vertrek. Selfs diegene wat op afstand werk maak 'n beoordeling van die risiko elke keer as hulle die huis verlaat, veral noudat infeksies gestyg het, gegewe die afwesigheid van duidelike, gedeelde norme oor sosiale afstand, maskerdrag en ander voorsorgmaatreëls teen die verspreiding van siektes.
Elke persoon ervaar dit egter as persoonlike keuses omdat federale en staatsregerings dit het daarin geslaag om 'n ware kollektiewe raamwerk te bied waarbinne mense veiliger kan wees.
Mense weet byvoorbeeld dat as almal 'n masker in die teenwoordigheid van ander dra, sosiale afstand handhaaf en groot skares vermy, dit sou betreklik veilig wees om in die openbaar te wees. Maar dit doel kan nie bereik word deur vrywillige individuele aksies alleen nie, aangesien die voordele slegs behaal word as die meeste of almal van ons daaraan deelneem.
Die enigste manier om te verseker dat almal 'n masker sal dra - verstaan ​​as 'n daad van gemeenskaplike en kollektiewe sorg, 'n aksie om ander sowel as onsself te beskerm - is dat die regering masker dra, want dit is nodig vir die beskerming van die lewe.
Dit word aanvaar dat regerings dit kan doen mandaat dat bestuurders versekering moet hê as hulle toegelaat word om te registreer en 'n motor te bestuur, of dit alle kinders moet ingeënt word voordat hulle skool kan gaan. Hierdie vereistes word geregverdig uit die erkenning dat ons individuele optrede (of onbedrywighede) ander sowel as onsself beïnvloed.
Onafhanklike senator in Maine, Angus King, stel 'n bord op wat 'n tweeledige voorstel vir 'n COVID-19-wetsontwerp op Capitol Hill op 1 Desember 2020 beskryf. Tasos Katopodis / Getty Images
Natuurlik - en hier kom vrae oor individuele regte teen die behoefte aan regeringsbeleid - in die afwesigheid van ekonomiese steun van die regering vir individue en gesinne, byvoorbeeld, die koste van aksies wat geneem word om ander te beskerm, val ongelyk.
As besighede naby die verspreiding van siektes vertraag, beskerm hulle werkers en verbruikers. Maar sonder regeringshulp is dit hulle en hul werkers wat dra die finansiële laste van hierdie aksies as individue.
Interafhanklikheid en wedersydse verantwoordelikheid
Dit is hoekom die CARES-wet, wat inkomste gelewer het vir diegene wat werk verloor het en lenings of toelaes aan diegene wat hul werkers op die betaalstaat gehou het, was van kritieke belang.
Dit was die regeringsbeleid wat erken dat kollektiewe omgee-gedrag nie sonder gemeenskaplike ondersteuning kan volhou nie. Die CARES-wet het deur 'n reeks regeringsprogramme die idee verwoord dat niemand gedwing moet word om 'n martelaar te wees nie - sê maar om hul lewensonderhoud te verloor - tot voordeel van ander.
Regeringsbeleid van hierdie soort (soos die noodlenigingswetsontwerpe wat die Kongres nou oorweeg) is daarop gemik om te verseker dat diegene wat nie werk nodig het om ander te beskerm nie - of gaan werk om ander te beskerm, soos noodsaaklike werkers - nie 'n persoonlike prys hoef te betaal nie.
Die vermoë om die regte uit te oefen om te werk, om te gaan inkopies doen of om skool te gaan, hang af van die feit dat daar 'n relatiewe veilige openbare ruimte is om te werk. Op ons beurt vereis dit dat ons almal moet aandag gee aan die regte en veiligheid van ander, sowel as van onsself.
Regering is die manier waarop sulke bywoning - omgee - tot uiting kom en bereik word. Dit is eers as mense daarop kan vertrou dat ander vir mekaar besorg sal wees, dat hulle werklik vry kan wees om op te tree en hul regte uit te oefen in die openbare arena.
Martha Ackelsberg, William R. Kenan, jr. Professor in die regering, emerita, Smith College
Enkele honderde mense het in Julie 2020 in Londen se Hyde Park byeengekom om te reël teen die reëls ...
Die onrus het ontstaan ​​deur die dood van George Floyd nadat hy deur die knie van 'n ...
Veganisme neem wêreldwyd toe, maar dit kan omstrede wees. Onlangs het die redakteur van 'n voedsel ...
Moet jeugdiges jonger as 18 jaar afslag gee op die prys om vir hul misdade te betaal? As 'n kwessie van ...
by Kathryn McNeilly, Queen's University in Belfast
Sedert die middel van die 20ste eeu het baie gewoond geraak aan die idee om menseregte te hê en hoe dit ...