Korrupsieskandaal skud Europese parlementLede van die Europese Parlement is tans gewikkel in ‘n korrupsieskandaal met Katar (Foto: Jonathan Raa / NurPhoto / NurPhoto via AFP) Dit is nogal ironies dat die Europese parlement en kommissie onlangs besluit het om die uitbetaling van die hulppakket (wat elke land in die Europese Unie ontvang om die finansiële nagevolge van Covid-19 en die Oekraïne-oorlog te verlig) aan Hongarye terug te hou op grond van dié land se beweerde korrupsie. Dit is nou die geval van die pot wat die ketel verwyt omdat hy so swart is. Amper op dieselfde tyd het die bom gebars dat talle lede van die Europese parlement in ŉ korrupsieskandaal gewikkel is. Dit raak veral die lede van die naasgrootste faksie – die sosialiste en sosiaal-demokrate, dus die hoofstroom-linkses. Die ondersoek deur die Belgiese vervolgingsgesag duur voort en amper uurliks word nuwe onthullings gemaak en koffers vol kontant in parlementslede se wonings gevind. Dis dieselfde parlementslede wat die gebruik van kontant wil inperk om geldwassery te bekamp … Die bekendste beskuldigde is tans die Griek Eva Kaili, wat ook een van die visepresidente van die parlement is. Oor die ander is nog min bekend, maar dit is blykbaar ŉ hele netwerk. Die Europese parlement en veral die faksie van die sosialiste het natuurlik nou inderhaas gepoog om soveel moontlik afstand tussen hulle en Kaili te kry deur van haar die sondaar te maak, en hulself so skoon te was. Waaroor die bohaai gaan, is dat Katar blykbaar talle lede van die Europese parlement met geld en duur geskenke omgekoop het om beeldpoetswerk vir die emiraat te doen. Dit het daarmee te doen dat Katar graag sy slegte naam wat menseregte, omgewing en arbeidsake betref, wil afskud en boonop sy invloed in Europa wil vergroot. Dit gaan oor sakebelange en ook oor die afskaffing van visavereistes vir burgers van Katar. Kaili het byvoorbeeld in ŉ toespraak Katar se vordering op talle velde geloof. Die sosialistiese faksie het sy invloed gebruik om ŉ mosie wat Katar veroordeel, te versag. Dit is egter net die oortjies van die seekoei. Baie dinge het agter die skerms gebeur. Die Europese Unie se hoofkantoor in Brussel, met die parlement, kommissie, raad en talle voorveldorganisasies, is ŉ ware moeras. Niemand weet meer eintlik wat gebeur en wie wat doen nie. Ook die media is reeds diep ingetrek en berig eerder teësinnig oor skandale – gewoonlik eers nadat iemand anders dit blootgelê het. Trouens, die Katar-omkoopskandaal is maar net een van ŉ paar ander wat eers nog oopgevlek moet word, indien iemand die moed het om dit te doen. Die president van die Europese Kommissie, Ursula von der Leyen, word verdink dat sy geheime ooreenkomste met farmaseutiese maatskappye aangegaan het om die inenting teen Covid-19 te bemark en te bevorder. Watter vergoeding sy gekry het, moet nog vasgestel word. Suiwer uit idealisme het dié uitgeslape politikus, wat al ander skandale oorleef het deur spore dood te vee, dit nie gedoen nie. Soos ook met ŉ korrupsieskandaal uit haar tyd as minister van verdediging van Duitsland is alle tersaaklike e-posse en selfoonboodskappe net weg.