Gereguleer deur: Cornish Language Partnership
Met die Normandiese verowering van Engeland in die jaar 1066 verander die maatskaplike orde helemaal; terwyl die Normandiese adellikes die nuwe bolaag en die Sakse 'n soort middelklas vorm, is Kornies die eenvoudige volkstaal van die arm plattelandse bevolking. Nogtans dateer die eerste dokumente, waarin minstens enkele Korniese woorde voorkom, uit hierdie tydperk.
Reeds teen die begin van die 17de eeu het Kornies as omgangstaal daadwerklik begin uitsterf; die laaste taalgebied is die uiterste weste waar dit rondom 1700 nog in 25 dorpe as huistaal gepraat word. In hierdie tydperk ontstaan nog een skouspel; Gwryans an Bys (Die Skepping van die Wêreld) deur William Jordan word in 1611 opgevoer. 'n Poging deur 'n groep geleerdes onder leiding van John Keigwin (1641-1741) om die Bybel in Kornies te vertaal misluk omdat die werk té omvangryk blyk te wees, en net die boek Genesis verskyn. 'n Kollega von Keigwin, Nicholas Boson, skryf saam met sy kinders die verhandeling Nebbaz Gerriau dro tho Carnoack (Enkele woorde oor die Korniese taal) wat in 1700 vrygestel word. Die saga Jowan Chy an Hor (John van Chyanhor) ontstaan in die dekade tussen 1660 en 1670. Die Walliese geleerde Edward Lhuyd stel in sy Archaeologica Cornu-Britannica die eerste Korniese grammatika bekend.
Teen die einde van die 19de eeu - toe daar nog enkele tweetalige mense in Cornwall opgespoor kon word - wek die Korniese taal groot belangstelling by taalkundiges. 'n Groot woordeboek van die Korniese taal verskyn in die jaar 1865, en in 1887 stel W.P. Jagos sy English-Cornish Dictionary bekend.