Anigosantos (kangaroo-bene) - tuisversorging - Versamelings
N plant soos anigosantos (Anigozanthos) het relatief onlangs op die rakke van blommewinkels verskyn. Dit hou direk verband met die Haemodoraceae-familie. In die natuur kan hierdie skouspelagtige blom in Wes-Australië gevind word. Vandag is daar 13 spesies anigosantos. Vanweë die ongewone vorm van die blom word hierdie plant ook 'kangaroo bene"(Kangaroo Paws) of" kangaroo Paws ".
Hierdie immergroen meerjarige plant kan tot 2 meter hoog word (in die natuur). Die gordelagtige of lansetvormige blare vorm 'n basale roset en is in verskillende groen skakerings geverf. Op skraal stingels is daar pluime met nie gewone blomme nie, wat baie ooreenstem met kangaroo-pote en pienk, geel of groenerig is. Daar is ook tweekleurige blomme, byvoorbeeld: groen-violet, rooi-swart, groen-rooi of oranje-geel. Die finale kleurskakering van blomme is direk afhanklik van die dun hare op hul oppervlak, en hulle is ook dikwels op 'n deel van die loot geleë.
Hierdie plant blom van Mei tot Julie. In baie lande waar daar redelik sagte winters is, word hierdie plant as 'n vaste tuin gekweek.
As u 'n blom sny en dit in water sit, sal dit vars wees vir 'n lang tyd. Daarom gebruik hulle dit graag as hulle verskillende komposisies komponeer. As gevolg van die ongewone vorm en kleur van hierdie blomme, word 'n baie interessante effek bereik. Van heeltemal gedroogde blomme, wat ook nie die helderheid van hul kleur verloor nie, vorm hulle ruikers wat in die tuisland van Anigosantos as aandenkings verkoop word.
Nie so lank gelede nie het dwergbasters op die mark verskyn wat veilig tuis gekweek kan word.
Inheemse variëteite het blomstingels, waarvan die lengte 25 tot 50 sentimeter kan wees. So 'n ongewone blom groei taamlik stadig en vorm na 'n rukkie 'n hoogs vertakte bos waarop baie blommetjies is. Om die plant lank te laat blom, is dit nodig om die verbleikte voetstukke betyds te verwyder.
Versorging van anigosanthos tuis
Dit is 'n baie ligte plant en in die somer is dit die beste om dit buite na 'n sonnige plek te skuif. In die geval wanneer dit nie genoeg lig het nie (as dit in die skaduwee geplaas word), blom die anigosantos nie en begin geleidelik vervaag.
Nie bang vir die hitte nie. En dit word ook nie deur 'n effense ryp beskadig nie, maar hierdie blom is nie winterhard nie. In die winter word dit aanbeveel om dit in 'n goed beligte en koel (10-14 grade) kamer te plaas.
Verkies lae humiditeit. Dit groei goed in die droë lug van woonstelle gedurende die koue seisoen.
Water die plant in die somer volop, maar sorg dat daar geen vloeistof op die blare kom nie. Blomme kan afval as die grond opdroog.
Die gebruikte substraat moet perfek deurlaatbaar wees vir water, dit sal help om stagnasie te voorkom. Anders kan daar vrot op die wortels voorkom.
Tydens aktiewe groei en blom word die plant 1 keer in 2 of 3 weke gevoer. In die winter word kunsmis nie op die grond toegedien nie.
Jong plante het geen oorplanting nodig nie. Maar dit kan uitgevoer word as die wortels nie in die pot pas nie. Die oorplanting word in die laaste lente weke gedoen, terwyl die ou oorgroeide bos verdeel is. Moenie 'n goeie dreineringslaag vergeet nie.
Die samestelling wat geskik is vir anigosanthos, aardmengsel bevat: blare, turf en sand. U kan ook gekoopte grond vir blomme gebruik, maar dit word aanbeveel om gekapte bas daarby te voeg. In die natuur kies hierdie blomme rotsagtige of sanderige grond. In hierdie verband is 'n swaar substraat wat skaars water deurlaat, nie geskik vir hulle nie.
Die rusperiode vir Anigosantos word in die winter waargeneem. Op die oomblik moet hy skaars water gee, en ook nie die grond bemes nie. Plaas die blom in 'n goed beligte, koel kamer.
Hierdie plant kan vermeerder word met behulp van sade of deur die bos te verdeel.
Saad saai word kort na die oes aanbeveel. Maar terselfdertyd is dit die moeite werd om te weet dat hul ontkieming vir 'n paar jaar gehandhaaf word. Saai word in 'n klein skinkbord uitgevoer waarin sand met turf gemeng word. Die eerste lote moet oor 15-40 dae verskyn. Terselfdertyd is ontkieming ewe goed op verskillende tye van die jaar, by normale kamertemperatuur. Kort na die opkoms van saailinge moet u dit in aparte klein potte pluk.
U kan net 'n ou, oorgroeide blom deel. Hulle doen dit in die lente of herfs, wanneer die blomtyd eindig. Die wortel word met 'n baie skerp mes verdeel en alle ou blare word versigtig verwyder. Die blare moet in die delots afgesny word om verdamping te halveer. Sluit die indringing van water uit wanneer u op die gedeeltes water gee, aangesien dit die ontwikkeling van die siekte kan dien. Hulle word in 'n skaduwee geplaas en vir 'n paar weke daar gehou.
As daar te veel vog in die lug is, kan baie donker kolle op die blare van anigosantos verskyn. Spinnekopmyte kan vestig.
Blare strek en word bleek - gebrek aan lig. Die blom het baie lig nodig, en in die winter moet dit in 'n helder en redelik koel kamer geplaas word.
Die blare word verlep en geel, en die wortels verrot - te vol water en swak dreineringslaag. Oorplant die blom na 'n ander land en sny die verrotte wortels af. Sny terselfdertyd die afdelings met gekapte houtskool.
Bloei kom nie - gebrek aan lig of die nakoming van alle toestande van die rustyd.
Die bokante van die blare droog uit - te lae lug humiditeit. Nadat u humiditeit toegeneem het, moet u die droë punte versigtig afsny.
Hoe om vir ewig van 'n beer in die tuin ontslae te raak
In die landbou is die bestryding van die beer al baie lank aan die gang, en daar word voortdurend nuwe maniere gebruik om van hierdie plae ontslae te raak.
Voorheen het die stryd teen die beer hoofsaaklik plaasgevind met die gebruik van volksmiddels.
Baie van hulle kan 'n positiewe uitwerking hê, maar daar is nog geen geneesmiddel of middel wat 'n 100% resultaat kan waarborg nie en terselfdertyd die voorkoms van insekte op die land kan voorkom.
Medvedka kan baie groente en ander plante besmet, en nie net aartappels nie, soos beginner-tuiniers glo.
"Medvedka" verwys hoofsaaklik na een soort insekte wat op die webwerf voorkom, maar u moet weet dat hierdie naam die hele gesin definieer. Dit bevat meer as honderd verskillende soorte insekte met soortgelyke kenmerke van struktuur en lewenstyl.
Hierdie familie van insekte hou baie van vrugbare grond. Daarom is hierdie parasiete baie algemeen in die suidelike streke waar daar swart grond is.
In vrugbare lande groei gewoonlik meer gewasse wat as voedsel vir die beer gebruik word. 'N Voldoende vogvlak in die grond word gunstige toestande, sowel as 'n voldoende humusinhoud.
Goeie grondkenmerke lok altyd plae.
Gemiddeld kan die lengte van 'n volwassene 5-6 sentimeter bereik. Hulle het 'n langwerpige lyf, 'n skerp kop. Die eienaardigheid van die struktuur van hierdie insek is dat twee wye pootjies voor hom uitgestrek word waarmee dit die grond soos 'n mol hark. Danksy hierdie liggaamsvorm kan hy baie vinnig ondergronds beweeg en vir hom 'n netwerk van gange skep.
Moenie mislei word deur die klein grootte van hierdie insek nie. Dit is baie gevaarlik deurdat dit vinnig kan voortplant en lang afstande kan aflê. Vir baie sal dit 'n verrassing wees, maar die beer kan nie net ondergronds en sy oppervlak beweeg nie, maar weet ook hoe om te vlieg. Hierdie kenmerk van die struktuur van haar liggaam maak hierdie parasiet baie spesiaal.
Medvedka (ook in die volksmond 'top' genoem) het 'n uitstekende aanpasbaarheid by nuwe omgewingstoestande. Daar moet ook op gelet word op die hoë weerstand van die parasiet teen ongunstige toestande wat iemand vir hom geskep het, of diegene wat natuurlik ontstaan ​​het.
Die "spin-top" verskyn dikwels in die grond waar mis, ureum, voëlmis, verrotte organiese materiaal onlangs gebruik is.
Die beer hiberneer op 'n diepte van 1,5-2 meter, en wanneer hy op die oppervlak opwarm of 'n ontdooiing begin, kruip hy uit.
Groentegewasse wat op die oppervlak van die aarde groei, word ook bedreig. Peste begin tamaties eet, wat gewoonlik te laag bokant die grond is (nie vasgebind nie), slaaipepers, eiervrugte en koolblare. Soms kan hierdie insekte baie van blomme hou en hul risoom en blare vreet.
Aangesien parasiete baie vinnig kan vermeerder, kan dit die oes gedurende die seisoen baie groot skade berokken, en sal boere aansienlike verliese ly.
As wortelgewasse lank op een terrein verbou word, neem die waarskynlikheid van die voorkoms van 'n 'top' op die terrein toe.
Om van die 'top' ontslae te raak, is 'n baie moeisame proses. Vir 'n lang tyd gebruik boere volksmiddels teen die beer.
As u wonder hoe u 'n beer moet hanteer, moet u vertroud raak met al die effektiewe metodes wat ervare tuiniers al probeer het. Dan moet u 'n paar daarvan kies om die doeltreffendheid te verhoog.
Video "Hoe om van 'n plaag ontslae te raak"
Hierdie video toon effektiewe metodes om 'n beer te hanteer.
As u belangstel in die beste en vinniger manier om van die beer ontslae te raak met volksmiddels, beveel ons aan dat u let op die metodes vir die meganiese bewerking van die land op die werf. Volksmaniere om die beer te bestry, behels 'n wye verskeidenheid verskillende metodes en benaderings wat reeds die gewenste uitwerking op parasiete gehad het.
U kan die beer in die tuin beveg met die growwe grawe van die aarde. Die grond moet meganies behandel word in die lente, so vroeg as moontlik nadat die ryp teruggesak het.
Tuiniers vernietig dus die neste van die 'top', sowel as die gevestigde netwerke van ondergrondse tonnels. Daarbenewens bemoeilik die diep grawe van die terrein die beweging en voeding van insekte aansienlik.
Gedurende die groeiseisoen van plante is dit raadsaam om die grond tot minstens 20 sentimeter los te maak.
Die voorbereiding van misstrikke is nog 'n doeltreffende middel vir die draai van 'n draai-top. Die hoofbeginsel van die werking daarvan is dat parasiete baie van mis hou, daarom word dit as lokaas gebruik.
'N Spesiale visvangput van arbitrêre grootte word geskep (dit is genoeg om 'n gat van 'n halwe meter lank en breed te grawe). Daarna word die uitsparing gevul met grasvretermis om die aandag van die insek te trek.
Hier bring hulle dikwels die winter deur. Wanneer 'n koue sneller begin, verkieslik onder die nul, kom boere na hierdie kuil en skoffel die bevrore mis met 'n graaf.
Op die oomblik is alle "tops" in winterslaap, sodat hulle nie vinnig kan ontsnap en in die koue kan begin doodgaan nie.
In die lente lok hierdie kuile ​​plae en lê hulle daar eiers, en nie in die grond waar groente groei nie.
Onder die middele wat gebruik word om die beer te bestry, kan u aas met gif vind. Boere berei graankorrels voor en behandel dit dan met 'n spesiale voorbereiding - aldrin. Vir een kilogram korrels is dit genoeg om 50 gram van hierdie fondse te gebruik.
Bad in olie of seepwater
As u wil weet hoe om 'n beer uit die tuin te kry sonder om sterk chemikalieë te gebruik, kan u die volgende metode gebruik.
Sodra die ondergrondse gange van die 'top' gevind is tydens die grawe van die terrein, is dit nodig om 'n paar gram groente-olie daar te gooi en dan die lopende water direk in die gat te laat gaan.
U kan ook seep en water as alternatief vir olie gebruik. Wasgoed seep los in water op in 'n verhouding van 1 tot 5 (u kan 'n goedkoop waspoeier gebruik). Seepwater sal insekte vinnig uit hul gate verdryf.
'N Ander middel vir 'n beer, wat na verwys word as volksmiddels, is skaduwee-lokvalle.
Peste verkies om op warm plekke te wees, daarom soek hulle voortdurend daarna. In die son kan jy stukke donker materiaal ('n vel rubber, plastiek, metaal) plaas en 'n stuk aas daaronder sit. As die son begin sak, moet u die strikke nagaan deur dit op te hef en insekte uit te skakel.
Bier- en watervalle
'N Ander manier om parasiete te bekamp, ​​het nogal goeie resensies gekry - die gebruik van water- of biervalle. Die reuk van fermentasie lok toppe, dus bier werk goed as lokaas.
'N Klein gaatjie word in die grond uitgetrek, 'n glaspot word daar in die grootte geplaas sodat die nek op die grondvlak is. Dan word 'n derde van die blikkie gevul met goedkoop bier.
Die gat moet toegemaak word en 'n klein gaping laat sodat 'n beer daardeur kan kruip (anderhalf sentimeter is genoeg).
In plaas van bier, kan jy water skink, maar om plae aan te trek, moet jy die kante van die blikkie met heuning smeer.
Daar moet onthou word dat die 'top' nie eens vertikale hindernisse op sigself kan oorkom nie (byvoorbeeld plastiek, nylon gaas). In hierdie verband kan u spesiale beskermende strukture of plastiek of soortgelyke materiaal gebruik. Die belangrikste ding is dat dit gemaklik is om dit te buig, en dat dit terselfdertyd sterk bly.
Neem plastiekbottels, sny die nek af en sny dan selfs ringe tot 7-8 sentimeter breed uit. Daarna sal hulle met 'n rand in die grond moet vassit sodat die plastiek 2-3 sentimeter bo die grond uittrek.
Daar sal dus 'n struikelblok verskyn dat die beer nie in staat is om oor te klim nie. Om die stam van plante te beskerm, is dit gebruiklik om rubber- of plastiekbuisies aan die buitekant van die saailinge te plaas.
Daarna word die plant op die gewone manier geplant, om seker te maak dat die rubberbuis bo die grond uitsteek.
Video "Metodes van stryd"
In die video deel die skrywer sy ervaring in die hantering van 'n plaag.
Alfabetiese katalogus van gewilde kamerplante met foto's
Binneplante sal niemand onverskillig laat nie. Onder die groot verskeidenheid soorte en variëteite, kan u altyd 'n plant na u smaak vind.
Iemand sal van wingerdstokke hou wat in potte aan die mure kan hang, iemand sal brose viooltjies kies en iemand - groot monsters. Baie mense waardeer kamerplante vir hul pragtige blomme.
U kan dit so kies dat daar heeljaar blomplante in die kamer is.
Ensiklopedie-katalogus van binnenshuise blomme met foto's
Binneblomplante is meer veeleisend om te versorg, maar selfs onder hulle kan u pretensielose spesies vind wat nie moeilike omstandighede benodig nie.
Abelia is 'n klein struik. Met die nodige versorging sal dit u met wit, pienk of pers blomme verheug. Vir die plant moet u die regte grond (suur of neutraal) kies, helder beligting en oorvloedige water in die somer organiseer.
Abutilon (binnenshuise esdoorn) blom in die somer. Onpretensieuse versorging. In die winter benodig dit matige water. Weerstaan ​​direkte sonlig tot 'n paar uur per dag. Die blomme van die plant kan geel, rooi, wit of pienk wees. Abutilon moet mettertyd vasgeknyp en afgewerk word.
Azalea is 'n klein struik.Hou van helder lig. Dit blom met wit, rooi, geel of pienk blomme. Vereis om te water, groei goed by lae temperature en helder beligting.
Balsem (Vanka nat) het sy tweede naam gekry as gevolg van die voorkoms van waterdruppels op die punte van die blare wanneer die humiditeit styg. Daar is drie groepe balsems:
tradisionele spesies met verspreide stingels en blomme van wit, rooi en pienk kleur
eerste generasie basters - kort kompakte plante met 'n massa blomme
Nieu-Guinese basters met bont blare.
Bloeiende begonias hou nie van oorloop nie. Dit bestaan ​​uit drie soorte:
regop (helderrooi begonia, koraal)
ampelous (sistoliese begonia)
bosagtige (immerblomende fuchsia-vormige begonias).
Bougainvillea is nie 'n blom vir beginners, wat spesiale toestande benodig nie.
Sy hou van helder lig, bloei nie met 'n gebrek aan beligting nie, is onstabiel vir droë lug. In die winter moet water beperk word. Die plant kan 3 m hoog word.
Gloxinia is 'n knolagtige plant met fluweelagtige klokblomme. In die winter rus dit, die knolle moet in 'n kelder of yskas gebêre word.
Die skade wat 'n beer in die tuin kan aanrig, word dikwels vergelyk met 'n sprinkaanbesmetting. As niks gedoen word nie, sal 'n groot hoeveelheid van die oes binne 'n kort tydperk deur die hele gebied vernietig word.
As die moesies absoluut nie in plante belangstel nie en die wortels deur die normale lewe beskadig, grawe die beer doelbewus gate op soek na knolplante.
In hierdie artikel sal ons raad gee aan tuiniers, hoe om vir ewig van 'n beer ontslae te raak.
Maniere om 'n beer te hanteer
Anders as die kewers wat in die grond woon, probeer die beer alles op soek na knolle. As gevolg hiervan ly saailinge dikwels, maar absoluut niks bedreig die onkruid nie, aangesien die beer slegs in aangeplante dachas en groentetuine woon.
As u hierdie insek op u werf gesien het, moet u dadelik maatreëls tref om dit te bestry. Hou in gedagte dat die beer 'n harde dop het, en dit is dus amper onmoontlik om dit met u vingers te verpletter. Onthou dat bere kan vlieg en tevergeefs probeer word.
Vanweë die feit dat die land na die oes tot 'n onvoldoende diepte geploeg word, het die bere die afgelope jaar een van die mees algemene plae geword. U moet nie die terrein vooraf opgrawe nie. As u gedurende die eerste ryp begin grawe, sal die bere op die oppervlak wees en van die ryp af sterf.
Medvedka beskadig per ongeluk die wortels van saailinge op soek na knolle
Nadat u die beer in die herfs gesteur het, en sy voorberei het op die oorwintering, grawe klein gaatjies tot 40 cm diep op die terrein en vul dit met mis. Die oorlewendes van die beer na ploeg sal daar skuil. Moet nie vergeet om mis tydens die ryp uit die put te strooi nie; dan sterf die insekte vinnig en sal dit eers tot in die lente oorleef.
Binnenshuise blomme en plante van A tot Z - katalogus van name, foto's, beskrywings.
Op hierdie bladsy lys ek alle binnenshuise blomme van A tot Z soos in die katalogus. Die blomme en plante wat hier gelys word, bevat inligting op hierdie webwerf in die mees gedetailleerde vorm. Sedert die bladsy onlangs bekendgestel is, is daar tot dusver min plantname, maar dit word voortdurend opgedateer. As u gedetailleerde inligting wil vind oor 'n soort binnenshuise plant (byvoorbeeld eksoties of skaars in Rusland), skryf dit uit die naam in die kommentaar, ek sal dit beslis in die katalogus voeg.
Binneplante kan hoofsaaklik geklassifiseer word as sierblare, sierblom, bromelia's, kaktusse en vetplante, varings, bolplante en palms. Die volledige lys is in die volgende artikels. En om die gemak van inligting, prente en foto's (tydens blom en buite blom) vir spesifieke plante te vind, is dit beter om die alfabetiese volgorde te gebruik. Die tweede en gewilde blomme word tussen hakies aangedui.