Van der Merwe, Prevot. “nog in my laaste woorde” (57). En die ander is gedood met die swaard wat uit die mond gaan van Hom wat op die perd sit; en al die voëls is versadig van hulle vlees (Op. 19:19-21; vgl. Bv. die gedig “FBI” (p.62) kom onaf voor, terwyl die slot van die vers oor Leni Riefenstahl ’n andersins sterk gedig bederf. Andries, jy raak aan diep dinge, die vervat/verval. ‘n Paar dae gelede het ek ‘n taamlik beskrywende term raakgeloop vir mense, seker veral uit die minderhede, wat gedweë en pragmaties alles wat ‘n nuwe magskonfigurasie aanbied vir soetkoek opeet, en dan nog produktief bly ook! Onderwerpe wat dikwels in jou werk opduik, is weer in Takelwerk terug te vind: kennelik outobiografiese dinge, die (erotiese) liefde, religieuse vraagstukke, besinnings oor kunstenaarskap (en satiriserings van verskynsels en persoonlikhede in veral die Afrikaanse digkuns – meermale ook van jou eie werk en jouself!), die verganklikheidsbesef, bekommernisse oor die stand en toekoms van Afrikaans en ’n steeds sterker natuurwaardering en gepaardgaande ekologiese bewussyn.