04 Februarie 2001
Die subtitel van dié Lux Verbi.BM-uitgawe is ´n Sinvolle dialoog met gay lidmate in die gemeente. Tydens die 1995 Sinodesitting van die N G Kerk in Wes- en Suid-Kaapland, het die sinode ´n voorstel goedgekeur om indringend te kyk na die implementering van ´n Bybelgefundeerde pastoraat aan die gay naaste.
´n Subkommissie, waarop ook gay lede kon dien, is saamgestel om ‘n verslag voor te lê. Dié verslag is in 1999 aan die sinode voorgelê en word tans in gemeentes bespreek.
Gelowig en Gay? is die resultaat van vier jaar se navorsing deur dié subkommissie. Dit is die eerste omvangryke studie in Afrikaans oor gay wees waarin die skrywers veral aandag gee aan nuwer wetenskaplike en teologiese standpunte.
Die uitgewer sê wat die boek nog interessanter maak, is die feit dat inligting in die vorm van vrae en antwoorde aangebied word. Op hierdie wyse word ´n intensiewe en deurlopende gesprek oor dié baie sensitiewe, maar belangrike onderwerp in gemeentes gestimuleer. Praktiese riglyne oor hoe sulke gesprekke kan verloop, word gegee.
Gelowig en gay? bied ook aan predikante ondersteuning en bystand om met meer selfvertroue en ´n beter verstaan van homoseksualiteit die gay lidmaat op sy lewensweg te begelei. ´n Behoefte wat vandag groter is as ooit.
Eers wanneer ´n mens die aangrypende verhale van gay lidmate lees wat hulle geloof en hulle seksuele oriëntasie wil integreer en op ‘n verantwoordelike en toegewyde wyse hulle Christelike geloof wil uitleef, besef jy hoe belangrik dit is om oor verskille te praat. Dis die skrywers se oortuiging dat die gay gesprek dimensies van die Christelike lewe kan help oopbreek wat nie net persoonlik verrykend sal wees nie, maar wat ´n wesenlike bydrae tot die getuienis van die kerk in ‘n moderne en dikwels verwarde wêreld sal lewer. Van ´n sinvolle gesprek in die Christelike kerk kan daar egter net sprake wees as dit gemotiveer en gedra word deur die liefde en gesindheid van Christus.
Gelowig en gay? is ´n boek wat elke Christen met ´n oop gemoed behoort te lees, want hoe hulle teenoor hulle gay naaste optree, gaan uiteindelik ´n toets wees vir hulle geloofwaardigheid as verteenwoordigers van Christus.
13 Januarie 2001
Hierdie toekomsverhaal is geskryf lank voor die lansering van die eerste mensgemaakte satelliete in 1957 en nog langer voor Joeri Gagarin se geskiedkundige baanvlug om die aarde in April 1961. Nog later, in Julie 1966, het Neil Armstrong en Edwin Aldrin op die maan geland, en kort voor die verskyning van die vorige uitgawe in 1974 het onbemande Amerikaanse ruimtetuie ´n reeks foto’s van die planeet Mars na die aarde teruggesein waarop reusagtige vore – moontlik millennia oue rivierlope – baie duidelik sigbaar was. Betroubare inligting oor die moontlike aanwesigheid van lewensvorme op die sogenaamde ‘rooi planeet’ was daar selfs in dié stadium egter nie. En steeds in 2004 gaan die soektog voort.
24 Julie 2000
Hoe snaaks is dit tog nie dat daar onlangs ´n driedaagse kongres gehou moes word om te bepaal of sekere plat en onwelvoeglike woorde in die WAT opgeneem moet word. Is die WAT dan nie juis die mees omvattende handwoordeboek van Afrikaanse woorde nie? Probeer ons nou weer die taal uit die hande van sy sprekers neem deur meer aanvaarbare alternatiewe voorkeur te gee?
Nersderm het in alle geval geen trefkrag soos poephol nie.
14 Julie 2000
Elize Parker se tienerroman Moenie vir Ma sê nie wat by Lux Verbi.BM verskyn word beskryf as een van die opwindendste toevoegings tot hedendaagse Afrikaanse tienerleesstof. Dit is die verhaal van ´n veertienjarige dogter wat binne die onvolmaakte wêreld van vandag én ´n onvolmaakte gesin grootword. Hier is geen sprake van ´n versiersuikersprokieswêreld nie – dit is ´n realistiese omgewing waarmee die meeste tieners hulle sal kan vereenselwig en is geskryf in die taal van die moderne tiener.
Hierdie boeiende roman is gelaai met groepsdruk, streshantering, die oorheersende wêreld van die rekenaar en die Internet, die pyn en verwarring van grootword, liefde en verliefdheid, isolasie, gesinskonflik, ontvlugtingsmeganismes, gebrekkige godsdiensonderrig, ensovoorts. Tog kom morele waardes sterk na vore: ´n Mens jok nie vir jou ouers nie, tree verantwoordelik op deur nie vir moeilikheid te soek nie, neem die verantwoordelikheid vir jou eie optrede.
Parker wat bekend is vir haar liefdesromans is ook ma van twee jong dogters. Sy het wyd en syd met jong tieners gepraat oor hul vrese en aspirasies voor sy aan Moenie vir Ma sê nie begin skryf het. Parker is self ´n ewige tiener wat, al is sy “fortysomething”, nog 16 jaar oud voel. Sy hou van boybands, roomyswinkels en Julia Roberts-films. Sy leen af en toe haar dogters se rollemskaatse en is mal oor die nuwe skopfietse. Haar verhouding met haar dogters is vir haar van primêre belang en saam met hulle is sy op haar gelukkigste.
Moenie vir Ma sê nie is ideaal vir jong lesers vanaf 12 jaar, maar ouers van tieners sal deur hierdie boek groter insig kry in die binnewêreld van die tiener.
Sukses word baie maklik gedefinieer as “rykdom, mag en geluk”. Tog is sukses nie verwant aan hierdie dinge nie; inteendeel, sukses is eerder ´n lewensreis wat iedereen onderneem.
John Maxwell verduidelik wat hierdie proses behels op ´n vars wyse wat die misterie uit die konsep “sukses” haal en ons leer om die basiese beginsels van sukses in ons eie lewe toe te pas.
Sukses is ´n denkwyse. As jy jouself reg instel, kan jy alles regkry. Vir sommiges kom dit natuurlik, die res van ons het soms ´n bietjie hulp nodig.
Laat die boek jou gids wees!
Die uitgewer Human & Rousseau sê daar was lank laas só ´n hoendergekekkel en hondegeblaf op die Afrikaanse werf as toe die joernalis Chris Louw in antwoord op Willem de Klerk se boek Afrikaners: Kroes, kras, kordaat ´n ope brief tot dié gesiene akademikus en verligte gerig het. Boetman was die bliksem in, en het nie geskroom om dit in reguit taal te sê nie. De Klerk se geslag, wat self nooit in enige oorlog betrokke was nie (was Boetman se betoog), het ´n hele geslag Afrikanermans wat nou so tussen 30 en 50 is, grens toe gestuur om te gaan sterf om ´n misdadige bestel in stand te hou. En dit terwyl die Ooms reeds in die geheim met die vyand gekonkel het om dié bestel tot ´n einde te bring.
Boonop moet dieselfde geslag nou in die werkplek weer die spit afbyt omdat hulle as deel van regstellende aksie deur die voormalige vyand opsy geskuif word. Boetman is steeds die bliksem in, en in dié boek maak hy dit meer as duidelik waarom. Verskeie skreiende ware vertellings en die skrywer se eie lewensverhaal maak dit grafies duidelik hoe die Boetman-geslag gemanipuleer en geknak is, en die tweede deel van die boek is ´n ontleding van die proses wat tot die grondwetonderhandelings en die huidige bestel gelei het.
Klappe word links en regs uitgedeel – nie uit die duim gesuig nie, maar deeglik met aanhalings gestaaf. Die publieke reaksie op Louw se ope brief toon duidelik dat hy ´n teer snaar aangeraak het. In hierdie boek voer hy die debat veel verder, en seil hy nogmaals kaalvuis onder die Ooms in – nie om blindelings terug te kap nie, maar om ´n katarsis en uiteindelik ´n genesing te probeer bewerkstellig.
Boetman en die swanesang van die verligtes behoort op die rak van elke Afrikaner te staan. ” .´n merkwaardige en belangrike stuk werk .” noem Van Zyl Slabbert dit.
Chris Louw is nou 27 jaar lank in die joernalistiek. Sy loopbaan het in 1973 by die destydse Oggendblad in Pretoria begin. Na ´n draai by Die Republikein in Namibië, was hy onder meer nuusredakteur van Die Vaderland en Londense verteenwoordiger van Perskor (1983-1986). In 1986 het hy om politieke redes by Perskor bedank, ´n tyd lank vryskutwerk gedoen, en hom daarna by die linkserige meningsblad Die Suid-Afrikaan aangesluit waarvan hy mettertyd redakteur geword het.
Na ´n paar ander draaie het Chris in Desember 1995 as uitvoerende regisseur van Monitor en Spektrum, die aktualiteitsprogramme van Radiosondergrense, geword. Hy woon op ´n kleinhoewe by die Hartbeespoortdam waar hy inheemse bome kweek en kortsnoetvarke aanhou. Hy is getroud met Johanita, en het twee volwasse kinders, Eugene en Yolande.
Die lewe is ´n optog in alle soorte kostuums, ´n bonte mengelmoes. Nie ´n tog op ´n weeldeskip nie, eerder ´n ruwe vlot waaraan ons vasklou op ons vaart deur die wêreld. Daar is die kom en gaan van blyplek na werkplek, die gesukkel om geld te verdien om brood te koop, die geswoeg om jou huis af te betaal, of jou kar … soms lyk alles na pure onsin, ´n dolle gejaag na klatergoud.
Izak het talle boeke geskryf nadat hy in 1972 met Leitourgos sy debuut as digter gemaak het. Hy het ook meer as honderd gesange berym. Voor sy toetrede tot die pers was hy ´n bekende oor die radio en tv. Tans help hy weer as leraar in ´n Johannesburgse gemeente. “Nie dat ek veel doen nie,” sê hy, “maar dis darem vir die liefde.”
Dirk Nagtegaal se Oopkop het die volgende te sê oor vryheid: “Ons laat toe om oortuig te word dat dit goed is om ingeperk te leef. En so beleef die meeste van ons selfs ingeperktheid as ´n vorm van sekuriteit. Dit het egter ´n hoë prys – die verlies van lewensvryheid en sinvolheid wat lei tot ´n lewe van onbewustheid, van: Ek bestaan net en verkies om elke dag maar met die stroom saam te gaan.”
“Oopkop is wonderlik insiggewend – ´n loslyf gids tot die eenvoudiger lewe waarna almal smag. Dit maak deure en vensters in jou kop oop. Ek hou dit onder my kussing.” – Sandra Prinsloo
10 Junie 2000
Marius Crous se debuutbundel is ´n moderne Suid-Afrikaner se reis deur koloniale Afrika. Dit lê ´n sonderlinge verband tussen hede en verlede, tussen Afrika en Europa, die geskiedskrywer, die joernaalskrywer en die digter. Crous was verbonde aan die Universiteite van Natal en Namibië en het in 2003 ´n doktorsgraad aan die Universiteit van Stellenbosch behaal.
09 Junie 2000
Willem is soos enige ander standerd 9-seun wat hou van sokker en dans, behalwe in een opsig: sy linkerhand is gebreklik en in plaas van vingers eindig dit net in ´n soort vin. Deur die jare het hy goed leer regkom met sy “halwe hand”, maar in sy gedagtes bly steek steeds die herinnering van sy eerste dag op skool toe die meisietjie wat hande moes vat met hom histeries begin gil het. En die storie van sy tante Louisa dat sy ma vir drie weke na sy geboorte so bitterlik gehuil het.
Terug 1 … 135 136 137 138 139 Volgende