‘n Blitsbok staan twee pare tokse vol – Bea Lingenfelder
Fashion, Passion and Rocking my world
Millennials sê gesond is die nuwe mooi
‘n Blitsbok staan twee pare tokse vol
Oudtshoorn koester inwoners se hartsake
Pityana gebruik die mag van die verlede vir ’n beter Suid-Afrika
De Villiers plaas toekoms in studente se hande
Bea Lingenfelder	in Uncategorized	 November 9, 2016 November 10, 2016 457 Words
Die Suid-Afrikaanse sewes-rugbyspan word nie verniet die Blitsbokke genoem nie – deel ’n vyftienmanspan deur twee en jy kry ’n span wat van jou ’n man of ’n muis maak. Maar hulle moet harde klippe kou om tot hul naam gestand te doen.
Volgens Ruhan Nel, Blitsbok-senter, sit dit nie in enige man se broek om ’n sewes-rugbyspeler te wees nie, omdat die tegnieke meer spesifiek is as vyftienman-rugby en die fiksheidprogram deursettingsvermoë vereis. Aan die begin van sy sewes-loopbaan, moes Nel tot 10 kg afskud om die vlugvoetige speler te wees wat hy vandag is.
“As jy sewe op die veld is, speel jy basies in die plek van twee mense. Ons speel net sewe minute aan ’n kant, maar ons speel drie wedstryde per dag oor ’n tydperk van twee dae.
“Sewes het vir my ’n ander mentaliteit oor oefening gegee as toe ek nog vir die Lions gespeel het. Dis nie meer net van ‘tjom, kom ons gaan gym nie’; almal moet rats wees. Toe ek begin sewes speel, het ek na oefening vir my ma foto’s van my voete gestuur wat deur my tokse gebloei het.”
Gavin Beresford, afrigter van die Westelike Provinsie se hoërskool-sewesspan, sê dat spesifieke tegnieke reeds op skoolvlak in die spelers ingeoefen word, wat dit in sommige gevalle makliker maak as hulle na skool professionele sewes wil speel.
“Skoolsewes het nie soos die Blitsbokke sjefs en persoonlike fisio’s nie, omdat hulle nog moet skoolgaan. Dit leer die leerders egter om balans tussen hulle sport en persoonlike lewe te handhaaf,” verduidelik Beresford.
Nel sê dat hoewel hy ’n meisie het, hy nie sommer met ’n familie sal begin tydens sy sewes-loopbaan nie, omdat die span jaarliks na omtrent tien lande vir wedstryde reis.
“Tydens ons toer na Rio vir die [Olimpiese] Spele, het ons afrigter vir sy vrou laat belowe dat sy geen wedstryd mag kyk nie, omdat dit haar laat stres. Sy was daardie tyd hoogswanger en hy wou nie die geboorte mis nie!” het Nel gelag.
Nel glo dat een van die grootste struikelblokke wat spelers moet oorkom, behalwe beserings, is om nie vir die span gekies te word nie.
“My woonstelmaat, Chris [Dry, Blitsbok-vlank] het al 50 sewes-wedstryde gespeel, maar is nie vir die Olimpiese span gekies nie. Dis moeilik om dan nie moed te verloor nie, veral wanneer jy soos Chris as ’n legende bekroon is.”
Tydens die afseisoene, gebruik baie spelers die geleentheid om tyd saam met hulle familie deur te bring, alhoewel sommige, soos Nel, deeltyds werk of studeer vir die lewe ná rugby.
“Rugby-speel, veral sewes, is eintlik net vir ’n kort tydperk, maar die verhoudings en herinneringe bly vir altyd; dis cheesy, maar ons spelers is sagter as wat ’n mens dink.”
Fotostorie: Borskanker – ‘n leefstyl