FILMOORSIG: Vlees en bloed - Artikels - 2022
'Ja, jy is lief vir my. Wanneer dit ook al u pas "~ Martin
Dit is Saterdagaand. Gebreek? Op soek na iets om goedkoop te doen? Het u net nie lus om die tralies te slaan nie en wil u 'n rustige nag in hê? Wel, hier is 'n Middeleeuse filmaanbeveling vir u:Vlees en bloed .
Dit is 'n vreemde film wat in die 80's gemaak is met niemand anders as verlede week s'n nie Barbarossa held, Rutger Hauer. Dit vertel die verhaal van 'n liefdesdriehoek tussen 'n huursoldaat met die naam Martin, gespeel deur Hauer (Blade Runner, Sin City) Lord Steven Arnolfini gespeel deur Tom Burlinson (20 000 ligas onder die see, die gebukkel van Notre Dame) en die maagdelike prinses Agnes gespeel deur Jennifer Jason Leigh (Laaste afrit na Brooklyn, vinnige tye op Ridgemount High).
Dit is 1501, êrens in Italië en Martin en sy groep nie-vrolike mans is huursoldate wat verraai word deur 'n Italiaanse heer genaamd Arnolfini. Arnolfini laat hulle uit sy stad weglaai deur hul voormalige bevelvoerder, Hawkwood, gespeel deur die Australiese veteraanakteur, Jack Thompson(Australië, The Great Gatsby). Intussen is Arnolfini se intelligente, geleerde seun, Steven, verloof aan prinses Agnes. Hulle ontmoet mekaar kort en beloof hulle om mekaar lief te hê.
Nadat sy verraai is, het die mal prostituut Celine, gespeel deur Susan Tyrell (Huil Baby, Buddy Boy) gee geboorte aan Martin se doodgebore seun. Wanneer Martin die baba gaan begrawe, ontdek hy 'n standbeeld van Sint Martinus van Tours in die grond en neem dit as teken van sy leierskap omdat hy na die heilige vernoem is en ook 'n swaard dra. Die orkes reis oral waar die swaard wys en glo dat dit die wil van St. Martin is. Op pad vang hulle Agnes vas en eindelik sluit sy aan by Martin se bont bemanning van huursoldate, prostitute en verlatenes. Steven roep Hawkwood se hulp in om Agnes te herwin deur 'n kasteel te lê waarin die huursoldate opgesluit lê, waar die voormalige inwoners weens die plaag gesterf het. Dit is die basiese kern van die verhaal sonder om veel meer weg te gee.
Wat die akteurs betref, doen Rutger 'n uitstekende werk as Martin. Hy vervul die rol van die slegte seun en lei die man se huursoldaatgeregtigheid. Thompson as Hawkwood was vergeetbaar. Ek dink Verhoeven het hom met 'n groter teenwoordigheid in die vooruitsig gestel, maar hy is net in die kantlyn gelaat weens die liefdesdriehoek-storielyn wat die film geneem het. Leigh doen 'n goeie taak as die irriterende en toegeeflike Agnes. U sal nooit van haar karakter hou nie, en hoewel dit nie 'n moet vir enige film is nie, kon ek nooit regtig daarin slaag om haar op die skerm te geniet nie. Die meeste skurke wat u kan waardeer of selfs bewonder; met Agnes, wou ek haar aan die einde smoor soos Martin. Tyrell se karakter Celine bied die meeste van die komiese verligting in hierdie film aan, maar baie daarvan is moeisaam. Dit het gevoel asof sy te hard probeer om vulgêr en snaaks te wees en aanmekaar te sit, dit kom van hout af; 'n totale snaakse karikatuur van 'n prostituut. Burlinson se snoty Steven Arnolfini was eintlik aangenaam. Hy het die rol van die intelligente, onuitstaanbare en pretensieuse geleerde baie goed gespeel. Die gevolge? Wel, dit is die 80's, wat meer is daar te sê? Dit was nie 'n groot begroting in Hollywood nie, so verwag nie veel in terme van spesiale effekte of skouspelagtige tonele nie.
Want dit is tyd, dit is 'n lang fliek wat net meer as twee uur binnekom. Dit het nie goed gevaar toe dit in 1985 aan Amerikaanse gehore vrygestel is nie en ek kan sien hoekom. Dit is kampagtig, en probeer snaaks wees, maar misluk klaaglik. Daar is 'n paar laggies hier en daar, maar ek het die film nie vreeslik humoristies gevind nie. Ek het gevoel dat ek wou dink dat dit 'n komedie was en begin aanvanklik in daardie trant. Ek wou hê dat dit snaaks moes wees, en dit het 'n paar keer naby gekom, maar uiteindelik misluk dit in daardie afdeling. Daar is 'n paar tonele daarin wat nogal ontstellend is, en wat heeltemal bots met die gedwonge lewendigheid wat die film probeer inspuit om hierdie tonele minder problematies te maak. Die film wys die ellende van die Middeleeue nogal goed, maar dit kan nie heeltemal besluit of hy 'n neerdrukkende film wil bly ofDie prinsesbruid . Om in hierdie vreemde niemandsland te sit sonder om oor die snaakse krans te kon gaan, of sonder om stewig in die drama / avontuurkamp verskans te wees, het dit deurmekaar en onaangenaam gekyk. Ek dink dit is 'n liefdes- of haatfilm, ek val ongelukkig in laasgenoemde kamp. Eintlik kan ek nie sê dat ek dit haat nie, dit het 'n paar goeie tonele en ordentlike toneelspel, te danke aan mnr. Hauer, maar dit het net nooit in enige rigting gevat nie. Dit kon nie besluit nie, sodat ek nie myne kon opmaak nie, en dit val in die "OK" -reeks vir my. Ek het nie vir die film omgegee nie, maar dit is 'n kultusklassieker, so ek het die behoefte gevoel om te sien waarom. Kom volgende week saam met my vir nog 'n Middeleeuse filmresensie!