EU-fondse vir die diversifisering van landelike ekonomie lewer slegs 'n beperkte waarde vir geld, sê die EU-ouditeure - verslaggewer van die EU
Lidstaten is dikwels gedryf deur die behoefte om die toegewysde begroting te bestee eerder as deur 'n beoordeling van die toepaslikheid van die diversifikasieprojekte self. In sommige lidstaten is alle subsidiabele projekte gefinansier waar voldoende begroting beskikbaar was, ongeag hoe die projek beoordeel is ten opsigte van doeltreffendheid en doeltreffendheid. Eers later in die tydperk van befondsing was beter projekte verwerp.
EU landelike ontwikkeling besteding vir die diversifisering van die landelike ekonomie is bedoel vir geïdentifiseerde probleme in landelike gebiede soos ontvolking, skaarsheid van ekonomiese geleenthede en werkloosheid aan te spreek. Dit bied finansiering aan mense en landelike besighede vir projekte te steun groei, indiensneming en volhoubare ontwikkeling te help. Beplan EU uitgawes vir hierdie maatreëls was € 5 miljard vir die 2007-2013 tydperk en € 2 miljard is ook geoormerk van nasionale fondse die lidlande. Die oudit bedek die verantwoordelikhede Kommissie en ses lidlande (die Tsjeggiese Republiek, Frankryk - Aquitaine, Italië - Campania, Pole, Swede (Västra Gotland) en die Verenigde Koninkryk - Engeland (Yorkshire en Humber).
Die oorkoepelende prioriteit van werkskepping is nie behoorlik geteiken. Die metodes van monitering en evaluering in plek het die ware beeld van werkgeleenthede geskep en in stand gehou word deur hierdie maatreëls nie toelaat om vasgestel. Die monster van projekte geoudit het getoon dat hulle slegs matig suksesvol in die opwekking van die indiensneming hulle bedoel is om.
In baie gevalle het die EU-ouditeure bevind dat die projekte selfs sonder EU-befondsing sou voortgaan, wat gevolglik 'n ondoeltreffende gebruik van beperkte EU-fondse tot gevolg gehad het. Die lidstaten se kontrole op die redelikheid van projekte het die risiko van oorbesteding nie genoegsaam verminder nie. Verder is voorbeelde van oormatige administratiewe las en betalingsvertragings geïdentifiseer.
"Die feit dat lidlande en streke geouditeer nie duidelik gespesifiseer wat hulle wil bereik dui op 'n strategie wat die vraag gelei eerder as objektiewe bestuur word. In praktiese terme, dit het gelei tot situasies waar byna enige soort projek onder die doelwitte kan geakkommodeer word, "sê Jan Kinšt, die ECA lid verantwoordelik vir die verslag.
Die ECA beoordeel of die maatreëls is ontwerp en in so 'n manier om 'n doeltreffende bydrae tot groei en werksgeleenthede te maak en of die mees doeltreffende en doelmatige projekte is gekies vir die finansiering geïmplementeer. Verder is die Hof beoordeel of die beskikbare monitering en evaluering inligting verskaf betroubare, volledige en tydige inligting oor die uitkomste van die maatreëls.
Uit die oudit is gebleken dat die Commissie en die lidstaten oor die algemeen slegs in beperkte mate waarde vir geld het behaald deur middel van maatregelen om die plattelandseconomie te diversifiëren, aangesien die steun nie stelselmatig was gerig op die projekte wat die meeste waarskynlik sou bereik Doel van die maatreëls.
Dit was te wyte aan die gebrek aan duidelike behoeftes vir ingryping of spesifieke doelwitte wat in die program vir landelike ontwikkeling (HOP's) gestel is. Daar is aanvaarbare aanvaarbaarheidskriteria wat nie die projekte beperk het tot diegene wat waarskynlik die diversifikasie- en seleksiekriteria bereik wat nie die meeste gekies het nie. Effektiewe projekte of glad nie toegepas nie. Te dikwels, en veral aan die begin van die programmeringstydperk, is die keuse van projekte meer aangewend deur die toegewysde begroting te spandeer as deur die kwaliteit van die projekte self. In sommige lidstaten is alle subsidiabele projekte gefinansier waar voldoende begroting beskikbaar was, ongeag hoe die projek geassesseer is.
Die ECA dus aanbeveel dat:
In hul landelike ontwikkelingsprogramme, moet lidlande duidelik te identifiseer hoe en waarom openbare ingryping vir beleggings in nie-landbou-aktiwiteite sal jou help om te herstel vir mislukkings voorbeeld markverwante om hindernisse tot indiensneming en groei. Die lid-state moet dan stel spesifieke en meetbare doelwitte met betrekking tot hierdie behoeftes. Die Kommissie moet net die PPO's wat teenwoordig gestaaf en omvattende strategieë met 'n duidelike rasionaal wat wys hoe beleid ingryping sal bydra tot strategiese doelwitte van die skep van groeitoestande en werksgeleenthede te keur.
Lidstaten moet vestig en konsekwent kriteria is van toepassing op die keuse van die mees doeltreffende, volhoubare projekte te verseker ten opsigte van spesifieke doelwitte van die lidstaten. Die Kommissie moet verseker dat hierdie kriteria korrek en voortdurend toegepas word, nie net in die geval van die begroting tekort.
Die Kommissie en lidlande moet die goedkeuring van die beste praktyke te bevorder ten opsigte van die verligting van die risiko's van massa en verplasing. Die Kommissie moet die lidstaten aan te moedig om die praktyk waarvolgens uitgawes vir beleggings in aanmerking kom net soos op die datum van goedkeuring te verleen sou wees aanvaar.
Die Kommissie moet verseker dat die lid-state doeltreffende stelsels het om tjeks op redelikheid van koste uit te voer.
Die Kommissie en die lidlande moet verseker dat relevante en betroubare inligting vir die komende programperiode verkry word om bestuur en monitering van die maatreël te vergemaklik en om te demonstreer in hoeverre die hulpverlening bydra tot die bereiking van EU-prioriteite. Die doelwitte vir werkskepping moet realisties wees en die aantal werkgeleenthede wat geskep word, moet akkuraat gemonitor word. Die maatreëls moet beter bestuur word dwarsdeur die programmeringsperiode en veral as dit duidelik word dat gestelde teikens nie bereik sal word nie.
Die Kommissie en die lidlande moet hul pogings verhoog om die administratiewe las te verminder en te verseker dat betalings binne 'n redelike tydsbestek gemaak word.