Mea Culpa. Ma Faute. My maksimum skuld! Ek skep pragtige sterf van liefde!
Por Claudio Souza02233
Skuld was wat ek gevoel het toe ek veroordeel was om te sterwe van skaamte en berou, omdat ek gedink het dit is pragtig om van plesier te sterf!
Mea culpa. Ma Faute. My grootste fout! 'N Belydenisgebed, 'n skande sonder einde !!!
Ek het myself opgegee ná gekruisigde voorkoms, omruil uitgeruil en soene geskenk. Ek het my oorgegee om die ontploffing en ekstase te voel. Ek het myself oorgegee totdat die plesier van plesier vervaag het tot die ontspanning van die spiere en die res van die gees. Opwindende en heerlike ervaring is dit nie? Ja! Maar ek het nooit gedink dat hierdie plesier die vonnis kan wees nie, die straf vir 'n eenvoudige persoonlike sorgeloosheid. In werklikheid, ontdekking deur 'n eenvoudige mediese ondersoek. Hierdie pynlose ondersoek word nie gedoen as gevolg van fisieke pyn of gemanifesteerde siekte nie, maar word gedoen uit nuuskierigheid in die wete dat ek my kliniese gesondheidstoestand ken. Die regter voor my sit in 'n wit (dokter) lees en kyk in my oë die uitspraak:
- "U is uit hierdie toetsresultaat ... seropositive, reagent !!! AIDÉ.TICO "
SES MAANDE LEWE
Die wêreld het gestop, die geluid het verdwyn, die vloer oopgemaak en die impak op my was so pynlik en het al die plesier wat ek opgewek het, opgehef "hier, ten tyde van die diagnose en die pyn gelyktydig en 'n ander vorm gerepliseer as narkose, die vernietiging van plesier, die bron!
Surrealistiese hierdie gevoel!
'N Onbeskryflike sensasie, oortolligheid sonder verduideliking.
Die sel! 'N Fisiese en metafisiese koma! Die berou van sekerheid, die misleiding van veronderstelling!
Solitary die loop van 'n tyd sonder om te rapporteer, sonder om te ontspan, sonder om hierdie verskriklike nuus wat ontvang is, te vertrou. Die flieks gaan oor 'n paar sekondes in gedagtes van die algemene oomblikke van my lewe, omdat die Regter teruggekeer het om my lewenslange gevangenisstraf te veroordeel.
Die eensame ek selfs sentenciei my weg te kom van mense, vriende, familie, spieëls.
Ja weerspieël, want ek het my eie walg geneem, waar ek gevoel het dat my siel ewig besoedel was. Dae en maande het geslaag tot ek die ergste vyand in die gesig gestaar het. Myself! Die intieme vyand wat jou maak, het die meeste pynlike en benadeelde gevoelens vir jouself. Ek het in my gedagtes en hart geplaas dat ek 'n gelukkige gevangene sou wees, waar ek myself sou toelaat om terug te keer na my self, van waar ek hom uitgedryf het.
Met die wete dat die skuldige vir alles wat gebeur het net ek was, het die skurk my ook baie geterg. Om te weet dat ek myself toegelaat het om swart te word, besoedel 'n tempel genaamd die liggaam wat God my perfek gegee het ... en ek het dit op 'n sekere manier ontheilig.
Hoekom ek blameer myself vir alles?
Hoekom nie die vennoot blameer nie? 'N Duidelike en eenvoudige antwoord, maar moeilik om te sien in die eerste oomblikke. Ek het nog nooit verkrag, ek was nog nooit gedwing om seks te hê, nooit opgelê of bestel my my seks behoort te wees sonder 'n kondoom, nooit 'n vuurwapen teen my kop gedruk en gesê dit sou wees met en sonder punt.
Ek mag myself, ek gemagtig is, ek het ... ek wou!
Leer om hul mislukking te aanvaar en wil nie dit toereken tot die vennoot, dit is die sleutel wat sy inhegtenisneming, die sel waarin ek myself het my toegesluit ontsluit.
Die lewe is eenvoudig om te lewe, dit is gesond om voort te gaan en dit is liefdadigheid vir diegene wat respek en versorging vir na-vrystelling, na-bevryding en self-aanvaarding. Gee jouself waarde, waardeer jou lewe, lewe daar buite en die lewe van almal rondom, word die ewige verlossing waar jy jouself kan vergewe. Om eenvoudig en intens te lewe, is wat ek nodig gehad het om gelukkig te wees met myself en gereed om die werklikheid te konfronteer.
Die realiteit is: Ek kan gelukkig, gesond wees en 'n heeltemal normale verhouding met 'n maat hê. Of hy MIV-positief is of nie. Ons is normaal, ons is in staat en ons is mense soos enige ander. Nie meer nie, nie minder nie as 'n ander!
Claudio Souza 1 Desember 2018 28 April 2019
Claudio Souza 14 November 2018 6 April 2019