Simmentalers vier halfeeu in Afrika
JY LEES NOU Simmentalers vier halfeeu in Afrika
Jongboer fokus op gehalte bo grootte
Suider-Afrika se Simmentaler-Simbra-telersgenootskap storm vanjaar by die halfeeu-merk verby.
Hulle was Europese immigrante wat teen die einde van die negentiende eeu uit die koue Switserland in Suider-Afrika geland het. Die voorvaders van Suid-Afrika se hedendaagse Simmentaler-kudde het egter hier ’n gewilde ras geword nadat hy sy staal in interrasbeesproewe op die Omatjenne-navorsingstasie in die ou Suidwes-Afrika, vandag Namibië, se noorde getoon het.
Dié genootskap vier vanjaar sy vyftigste bestaansjaar, onder meer met sy vyftiende nasionale kampioenskapsbyeenkoms vir Simmentalers en Simbras van 21 April tot 26 April op die Vryburg-skou.
Me. Petro Ferreira, die bemarkingsbestuurder van Suider-Afrika se Simmentaler- Simbra-telersgenootskap, sê die eerste Simmentalers is in 1893 na die destydse Suidwes-Afrika ingevoer. Teen 1903 het pres. M.T. Steyn van die destydse Vrystaatse Republiek ’n Simmentaler-kudde uit Switserland na sy plaas Onze Rust buite Bloemfontein ingevoer.
’n Ontploffing in belangstelling in die ras het egter eers gekom nadat Simmentalers in die jare sestig in vergelykende beesras-proewe op Omatjenne hul waarde getoon het. Van die tien rasse in die proewe het die Simmentaler nie net die beste in groei gevaar nie, maar ook in gehardheid en aanpasbaarheid.
Een van SA se voorste beesrasse
Die wye publikasie van die proef se resultate het die weg gebaan vir die vestiging van die Simmentaler in Suid-Afrika, en in die vroeë sewentigs in ander lande, soos Amerika. Die Simmentaler-telersgenootskap van Suider-Afrika is amptelik op 28 Februarie 1964 gestig. Daar was toe net minder as 100 geregistreerde telers, maar binne vyf jaar het dit tot oor die 300 toegeneem, en tien jaar later was daar sowat 600 geregistreerde lede.
Mnr. Peter Massmann, oudrasdirekteur, sê dié sterk groei in so ’n kort tyd tot een van Suider-Afrika se voorste beesrasse, kan aan die ras se ekonomiese vleisproduksie en geskiktheid vir kruisteelt toegeskryf word.
In die ’70’s en middel 80’s is baie Simmentalers, hoofsaaklik koeie, uit Duitsland en Oostenryk ingevoer. Dit het die plaaslike genepoel versterk. Sedertdien het plaaslike telers ’n unieke Simmentaler geteel wat goed by die Suidelike Halfrond se warmer klimaat aangepas is. Die moderne Simmentaler het sy dubbeldoeleienskappe behou en is rooi oordek met pigment om die oë en ’n gladde haarkleed, wat hom geskik maak vir subtropiese beesteling. Danksy dié eienskappe is plaaslike teelmateriaal weer via Kanada na die Europese stamlande teruggeneem, en Suid-Afrikaanse stambome is ook algemeen in Noord- én Suid-Amerika, asook Australië.
In 1977 was die Simmentalers die eerste ras in Suid-Afrika waarvan koeie in die volgorde van tussenkalfperiode (TKP) in die skouring geloop het. Die genootskap se unieke vrugbaarheidsindeks, die Simdeks, waarin een syfer ’n koei se ouderdom met haar eerste kalf, die aantal geboortes, haar TKP en haar ouderdom met die laaste geboorte saamgevat word, is in 1988 in gebruik geneem.
In die Simbra-ras, wat uit kruisings tussen die Simmentaler en Brahman ontwikkel is, word die beste eienskappe van twee van die talrykste beesrasse ter wêreld saamgevoeg, en dié ras groei steeds ongekend, sê Ferreira.