Die evangelie versprei vanuit die gevangenis
“Ook al die gelowiges en veral dié wat aan die huis van die keiser verbonde is, stuur vir julle groete.” - Filippense 4:22.
Die woorde “veral dié” in die teks hierbo vang 'n mens se oog. Is die groete van húlle wat aan die keiserlike hofhouding behoort dan méér werd as die van ander gelowiges? In Christus is daar tóg geen slaaf of vryman nie; alle gelowiges is gelyk. Hoe kan Paulus dan hier 'n bepaalde groep uitsonder? Hy kan nie bedoel dat die personeel van die keiserlike hof méér met die Filippense meeleef as die ander Christene wat saam met hom is nie. Maar deurdat hy in gevangenskap verkeer, is hy meer in aanraking met hulle.
As ons dit tot ons laat deurdring, sien ons agter die woorde “veral dié”, 'n lamp brand wat deur God self aangesteek is. Paulus moes van sy bewegingsvryheid ontneem word, juis om meer bewegingsvryheid vir die evangelie te verkry. Hy moes deur Romeinse soldate bewaak word sodat die evangelie beter versprei kon word. Hy moes die geleentheid kry om juis met die slawe van die Keiser in aanraking te kom, omdat die evangelie op dié manier verder sou versprei as wat hy dit op sy eie sou kon doen. Hy moes naby die vuur wees.
Daar was duisende slawe verbonde aan die huis van die Keiser, van wie enkeles tot die top van die politieke mag geklim het. Van hulle kon byna absolute mag uitoefen in die naam van die Keiser. Baie van hulle was afkomstig vanuit die Ooste of Griekeland. Daar was 'n groot aantal keiserlike slawe sover as wat die Keiser se gebied gestrek het. Die hofpersoneel van die Keiser het nie altyd in Rome gebly nie, maar het tussen Cesaréa en Efese, en baie ander stede in die Romeinse wêreldryk rondbeweeg. Dit was dus van groot betekenis dat Paulus veral met hierdie groep in aanraking moes kom. Deur hulle te beïnvloed, kon hy ook hooggeplaaste in verre lande bereik. Vanuit sy kamer het hy, figuurlik gesproke, die wêreld deurreis. Dit is vir die Christen belangrik om verhoudings met mense aan te knoop wat kontak met baie ander het. Die evangelie moes allereers sy invloed uitoefen op húlle wat groot invloed het. Prys die werking van die Heilige Gees! Flavius Josephus (37 -100 nC) het gesê: "Nadat hy [Paulus] deur die Keiser in die gevangenis gewerp is, het hy bekendheid by die keiserlike familie verwerf en het hy die huis van Christus se vervolger in 'n kerk verander."
Dit gaan dus hier nie om wat bepaalde mense in die evangelie sien nie, maar wat die evangelie in bepaalde mense sien. Hierdie teks moet dus in sy spesifieke konteks gelees word.
Paulus het oral vriende gehad. Ons sien dit in sy briewe: groete van die en die, en groet hom of haar. Saam het hulle 'n web gevorm. So het die Kerk ontstaan. Vandag nog ontstaan daar jong kerke in Asië, nie deur allerlei groot organisasies en manifestasies nie, maar eenvoudig deur 'n web van verhoudinge. God het Paulus gebruik om te begin met iets wat in ons tyd ook bestaan: die vorming van beroepsgroepe en selle, soos wat die kommunisme dit oorspronklik in die fabrieke ingebring het. Dit het Paulus gedoen waar hy ingeperk in sy sel in Rome gesit het.
Uit: Daglicht Bijbels dagboek deur dr Okke Jager (verkort)