Alexander Crummell - Geskiedenis Podcasts - 2021
Alexander Crummell is gebore in New York in 1819. Sy pa was 'n slaaf, maar sy ma was vir 'n paar geslagte vry. Hy is opgelei aan die African Free School in die stad voordat hy aan die Noyes Academy in Kanaän, New Hampshire, studeer het. Hy het ook tyd by die Onedia -instituut deurgebring.
Hy studeer vir ordening in Boston. Hy het ook as leke -sendeling in Rhode Island gewerk voordat hy deur die biskoplike biskop van Delaware as priester georden is. In 1844 stig hy 'n klein sending in Philadelphia. Hy het gou by die politiek betrokke geraak. Dit het die veldtog vir gelyke stemreg en die afskaffing van slawerny ingesluit.
In 1847 verhuis Crummell, vergesel van sy vrou en vier kinders, na Engeland. Hy het preke en lesings oor slawerny in die Verenigde State gehou. In 1853 ontvang Crummell 'n graad aan Queen's College, Cambridge. Later dieselfde jaar verhuis hy na Liberië waar hy 'n sendeling-opvoeder word.
Tydens die Amerikaanse burgeroorlog het Crummell toere deur die Verenigde State onderneem om gesprekke te probeer doen om vaardige en opgeleide Afro-Amerikaners te oorreed om hulle in Afrika te hervestig.
Crummell was 'n swart nasionalis en het Pan-Afrikanistiese standpunte gehad. Dit het hom ongewild gemaak by mulatte en wit sendelinge. In 1873 besluit hy om saam met sy gesin na die Verenigde State terug te keer. Hy vestig hom in Washington waar hy 'Missionary-at-Large' word.
Crummell het voortgegaan om hom vir 'n wye verskeidenheid kwessies te beywer. In 1897 was hy 'n belangrike figuur in die totstandkoming van die American Negro Academy.
Alexander Crummell is in 1898 oorlede.
Crummell is in New York gebore uit vrye swart afkoms. Hy het 'n goeie algemene opvoeding gehad, en alhoewel rassevooroordeel hom toegang tot die Algemene Teologiese Kweekskool geweier het, is hy in die Episkopale Kerk georden (diaken, 1842 priester, 1844). Geldinsameling in Engeland vir sy nuwe swart gemeente in New York het hom 'n plek in Queens College, Cambridge, gebring, waar hy in 1853 studeer het. Daarna het hy as 'n protestantse biskoplike sendeling na Liberië gegaan, burgerskap geneem en pastorale werk gekombineer met die hoofskap van skole in Monrovia en in Maryland. Van 1862 tot 1866 was hy professor in filosofie en Engels aan die Liberia College, 'n stormagtige tydperk, en van 1867 tot 1873 woon hy in die nedersetting Caldwell, waar hy 'n kerk en skool bou, 'n opvoedkundige uitreik na inheemse mense vestig en twee bedien ander sendingstasies. Crummell het die Liberiese intellektuele en godsdienstige lewe beïnvloed as prediker, profeet, sosiale ontleder en opvoedkundige, en verkondig 'n spesiale plek vir Afrika, met sy godgegewe morele en godsdienstige potensiaal, in die geskiedenis van verlossing. Hy wou hê Liberië moet gekenmerk word deur demokratiese instellings, florerende kunste en briewe, handel en regte, en daarvoor was Christelike onderrig nodig. Sy entoesiasme was onder meer landbou -ontwikkeling, die opening van die binneland vir evangelisasie en handel, onderwys vir vroue en openbare biblioteke. Hy het gehelp om die Protestantse Episkopale Sending as 'n Liberiaanse kerk te rekonstrueer. In sy visie het Afro -Amerikaners 'n besondere verantwoordelikheid vir Afrika, maar as 'n suiwer swartman (soos hy gereeld beweer), probeer hy hom identifiseer met die belange van die inheemse bevolking, en verset hom teen die regering se pogings om mag en hulpbronne te konsentreer in die mulatgemeenskap. In 1873, uit vrees dat sy lewe in gevaar was weens die opkoms van die mulat, keer hy terug na die Verenigde State. Hy was rektor van St. Luke 's, Washington, DC, tot 1894 en gee les aan die Howard Universiteit van 1895 tot 1897. Hy het sy werk vir Afro -Amerikaanse Christelike geleerdheid en Afrikaanse verlossing voortgesit en die American Negro Academy gestig in 1897.
Andrew F. Walls, "Crummell, Alexander, " in Biografiese Woordeboek van Christelike Sendinge, red. Gerald H. Anderson (New York: Macmillan Reference USA, 1998), 161-2.
Hierdie artikel word herdruk uit Biografiese Woordeboek van Christelike Sendinge, Macmillan Reference USA, kopiereg © 1998 Gerald H. Anderson, met toestemming van Macmillan Reference USA, New York, NY. Alle regte voorbehou.
_____. "The Black Woman of the South. " n.p .: n.p., [1883?]. Gepubliseerde uittreksel uit die adres, " Behoeftes en verwaarlosing van die swart vrou van die Suide. " Redakteurs sê dit bevat 'n pleidooi vir vroulike werk
Haynes, Elizabeth Ross. Ongesonge helde. New York: Du Bois en Dill Uitgewers, 1921.
Crummell se preke is bewaar in die versamelings van die Schomburg Research Center van die New York Public Library en is beskikbaar op mikrofilm. Sy briewe aan die Domestic and Foreign Missionary Society is in die argief van die Episcopal Church in Austin, TX, en 'n afskrif is aan die Cuttington University College in Liberië. The Library of Congress het Crummell se briewe aan die American Colonization Society gemikrofilm, en 'n versameling van sy briewe is in die Jay Family Papers aan die Columbia University.
Crummell, Alexander. The Man: The Hero: The Christian! 'N Eulogie oor die lewe en karakter van Thomas Clarkson: afgelewer in die stad New-York, Desember 1846. New York: Egbert, Hovey & King, 1847.
_____. Die plig van 'n stygende Christenstaat om by te dra tot die welsyn en beskawing van die wêreld die dag van nasionale onafhanklikheid. Londen: Wertheim & Macintosh, 1856 [Massachusetts]: Massachusetts Colonization Society 1857 [druk]).
_____. Adres van ds Alexander Crummell tydens die herdenking van die Massachusetts Colonization Society, 29 Mei 1861. " In Edward Wilmot Blyden en Alexander Crummell, Liberië, die land van belofte aan vry gekleurde mans, 19-28. Washington, DC: American Colonization Society, 1861.
_____. "Die Engelse taal in Liberië " . In Pamflette van protes: 'n bloemlesing van vroeë Afro-Amerikaanse protesliteratuur, 1790-1860. New York: Routledge, 2001.
_____. Die verhoudings en pligte van vry gekleurde mans in Amerika tot Afrika: 'n brief aan Charles B. Dunbar, M. D., Esq., Van New York City. Hartford: Lockwood and Company, 1861.
_____. Die toekoms van Afrika: adresse, preke, ensovoorts, gelewer in die Republiek van Liberië. New York New York: Charles Scribner Negro University Press, 1862 1969.
_____. Die grootheid van Christus en ander preke. np: np, 1882.
_____. A Defense of the Negro Race in America from the Assaults and Charges of Rev. JL Tucker, DD, of Jackson, Miss., In His Paper Before the "Church Congress " of 1882, on "The Relations of the Church to die gekleurde ras. " Opgestel en gepubliseer op versoek van die gekleurde geestelikes van die Prot. Episode. Kerk. Washington, DC: Judd & amp; Dettweiler, 1883.
_____. Afrika en Amerika: Adresse en diskoerse. Springfield, MA: Willey & amp, 1891.
__________. Alexander Crummell, 1844-1894: The Shades and Lights of a 50 Years ' Ministry. np: np, 1894.
_____. "The Destined Superiority of the Negro, A Thanksgiving Discourse. " In Morele kwaad en verlossende lyding: 'n geskiedenis van teodisie in Afro -Amerikaanse godsdienstige denke. Geredigeer deur Anthony B. Pinn. Gainesville, FL: University Press of Florida, 2002.
Adeleke, Tende. UnAfrican Americans: Negentiende-eeuse swart nasionaliste en die beskaafde sending. Lexington, KY: University of Kentucky Press, 1998.
Akpan, M. B. "Alexander Crummell and His African 'Race Work ': 'n Evaluering van sy bydrae tot Liberië aan Afrika se verlossing. " In Black Apostles at Home and Abroad: Afro-Amerikaners en die Christelike Sending van die Revolusie tot Heropbou. Geredigeer deur D. W. Wills en R. Newman, 283-310. Boston: GK Hall, 1982.
Asanti, Molefi Kete. 100 grootste Afro -Amerikaners: 'n Biografiese ensiklopedie. Amherst, NY. Prometheus Boeke, 2002.
Ejofodomi, Luckson. Die sendelingloopbaan van Alexander Crummell in Liberië, 1853-1877. " Ph.D. diss. Boston Universiteit, 1974.
Litwack, Leon F. en August Meier. Swart leiers van die negentiende eeu. Urbana, IL: Universiteit van Illinois, 1988.
Moses, Wilson J. Alexander Crummell: 'n Studie van beskawing en ontevredenheid. New York: Oxford University Press, 1989.
_____. Kreatiewe konflik in Afro -Amerikaanse denke: Fredrick Douglass, Alexander Crummell, Booker T. Washington, W.E.B. Du Bois en Marcus Garvey. New York: Cambridge University Press, 2004.
Oldfield, John R. Alexander Crummell (1819-1898) en die skepping van 'n Afro-Amerikaanse kerk in Liberië. 1990.
_____ (red.). Beskawing en swart vooruitgang: geselekteerde geskrifte van Alexander Crummell in die suide. Charlottesville: University Press of Virginia, 1995.
Rigsby, Gregory U. Alexander Crummell: 'n Pionier in die negentiende-eeuse Pan-Afrika-gedagte. New York: Greenwood Press, 1987.
Scruggs, O. M. " 'We the Children of Africa in this Land ': Alexander Crummell. " In Afrika en die Afro-Amerikaanse ervaring. Geredigeer deur L. A. Williams. 1977.
Woodson, Carter Godwin. Die geskiedenis van die negerkerk. Washington, DC: The Associated Publishers, c1921.
"Alexander Crummell. " 'n Biografiese opstel met 'n beeld van 'n gesketsde portret van 'n middeljarige Crummell.
Alexander Crummell: 'The Attitude of the American Mind Toward the Negro Intellect ' (1898). " 'n Kort biografiese opstel stel hierdie uittreksel bekend op BlackPast.org:
Moses, Wilson J. "Alexander Crummell. " Amerikaanse nasionale biografie aanlyn. Februarie 2000.
Thompson, Stephen. "Alexander Crummell. " In The Stanford Encyclopedia of Philosophy (somer 2011 -uitgawe), geredigeer deur Edward N. Zalta.
Min bekende swart geskiedenisfeit: Alexander Crummell se Thanksgiving Day -toespraak
Op die dankseggingsdag in 1875, Alexander Crummell, stigter van die American Negro Academy, het 'n historiese toespraak gehou met die naam "The Social Principle Among a People and Its Dearing on their Progress and Development. Sy doel was dat swartes op Thanksgiving Day sou besin oor rassevooruitgang in Amerika.
Crummell is in 1819 in New York gebore as die kleinseun van 'n Wes -Afrikaanse hoof. Hy is opgevoed deur Quakers, wat gelei het tot sy sterk godsdienstige bande en werk in die Episkopale kerk. Teen 1853 studeer Crummell aan die Queens College in Cambridge.
As 'n biskoplike priester het Crummell jare lank gepleit vir die emigrasie van swartes na Afrika en vir Afrika-selfhulp. Teen 1873 loop hy 'n opposisie in Liberië en keer terug na Washington DC om as 'sendeling in die algemeen vir die bruin mense' te werk.
Hy het in sy leeftyd verskeie artikels gepubliseer: "The Future of Africa: Being Addresses, Preekings, ens. Gelewer in die Republiek van Liberië " (1862) "The Greatness of Christ and Other Preekings " (1882) en &# 8220Afrika en Amerika: Adresse en diskoerse " (1891).
Twaalf jaar tevore, president Abraham Lincoln het Thanksgiving 'n nasionale vakansiedag gemaak, ondanks die teenkanting van die suidelike blankes. Southern Blacks het egter die dag waargeneem soos Lincoln bedoel het. In sy toespraak verdryf Crummell die oortuiging dat swart mense hul kleur moet vergeet om progressief te wees.
Crummell het gesê: " Die enigste plek waarvan ek weet in hierdie land waar u kan vergeet dat u bruin is, is die graf! "
Dit lyk asof die mense as liggaam oorgelewer is aan dieselfde nederige, diensbare lewensberoepe waarin hul vaders vertrap het, omdat hulle weens gebrek aan samewerking nie in staat is om die hoër beroepe van sake te betree nie en dus boete, armoede, minderwaardigheid afhanklikheid en selfs diensbaarheid is hul algemene kenmerk in die hele land, saam met 'n vreeslike toestand van sterftes.
En die oorsaak van hierdie minderwaardigheid van doel en van aksie is tweeledig, en beide die skuld, tot 'n mate, van onverstandige en nie-filosofiese leiers ... Wat hierdie ras in hierdie land nodig het, is mag, die kragte wat gevoel kan word. En dit kom van karakter, en karakter is die produk van godsdiens, intelligensie, deug, gesinsorde, meerderwaardigheid, rykdom en die toon van industriële magte. Dit is kragte wat ons nie besit nie. Ons is die enigste klas wat in hierdie land as klas in hierdie groot elemente verlang.
Die merkwaardige verhaal van Alexander Crummell
'N Toespraak op die Universiteit van Cambridge se Festival of Ideas vanaand fokus op die buitengewone lewe van Alexander Crummell - die seun van 'n slaaf - wat een van die eerste swart studente was wat aan Cambridge studeer het.
. miskien het geen leerplek in die wêreld nie ... meer vir menslike vryheid en menslike welstand gedoen as hierdie instelling.
Niemand weet wanneer die eerste swart student aan Cambridge studeer het nie, maar daar word vermoed dat swart voorgraadse studente reeds in die vroeë 18de eeu aan of aan die rand van die universiteit gestudeer het. Daar word gesê dat 'n Jamaikaan met die naam Francis Williams in die vroeë 1700's opgevoed is in Cambridge. 'N Gemengde ras -violis genaamd George Augustus Bridgetower het 'n graad ontvang vir musiek wat hy in 1812 gekomponeer het.
Die eerste swart student in Cambridge vir wie amptelike universiteitsrekords bestaan, is Alexander Crummell. Hy was 'n biskoplike prediker en seun van 'n Amerikaanse slaaf en het in die middel van die 18de eeu aan Queens 'College gestudeer. Daar is groot bewyse van sy tyd in Cambridge - en sy naam verskyn in Alumni Cantabrigiensis, 'n lys van alle bekende Cambridge -studente, gepubliseer in 1922.
Dr Sarah Meer, universiteitsdosent in Engels, hou vanaand (Donderdag, 20 Oktober) 'n praatjie oor Crummell as deel van die Festival of Ideas en val saam met Black History Month.
Sy het gefassineer geraak deur Crummell toe sy verwysings na sy lewe en loopbaan ondervind tydens haar navorsing oor Amerikaanse skrywers uit die 19de eeu. Sy was vinnig geïntrigeerd deur die manier waarop sy verhaal met ontwikkelinge in letterkunde en politiek gekruis het, veral die Britse betrokkenheid by veldtogte teen Amerikaanse slawerny.
'Crummell was in die 1840's een van die baie Afro-Amerikaanse reisigers na Brittanje, en net soos meer bekende figure soos Frederick Douglass, het hy probeer om Britse steun te kry vir die afskaffing van slawerny. Maar Crummell was ongewoon in sy keuse om 'n graad te bly lees, 'het Meer gesê.
Crummell is in New York gebore. Sy pa was 'n vrygelate slaaf, na bewering 'n Afrika-prins wat uit Afrika gebring is om by 'n welgestelde handelaar in die stad te werk, en sy ma was 'n vrygebore vrou van Long Island. Dit is nie bekend waar hulle families in Afrika ontstaan ​​het nie. Alhoewel Crummell se pa ongeletterd was, het sy ouers aspirasies vir hul vyf kinders gehad en in die 1820's het die jong Alexander een van die African Free Schools bygewoon, laerskole wat deur New Yorkse afskaffingskundiges opgerig is om die kinders van vrygemaakte slawe op te voed. Daar is hy aangemoedig deur 'n Engelsman genaamd Charles Andrews, 'n streng dissiplinêr.
Baie swart kinders het omstreeks 14 jaar die formele opleiding verlaat om in lae ambagte te begin werk, alhoewel Crummell se klasmaats 'n begaafde generasie was: een het 'n onderwyser geword, een 'n dokter en verskeie predikante. Teen al die kanse het Crummell en twee swart vriende 'n plek by 'n hoërskool in New Hampshire gekry. Die plaaslike gemeenskap was woedend omdat die skool aangeval is, die skoolhuis in 'n moeras gesleep is en die drie swart studente uit die stad verdryf is.
'Alhoewel slawerny in die noordelike state van die VSA afgeskaf is, was daar geen vooroordeel en diskriminasie nie, en was menings teen slawerny dikwels ongewild. Crummell en sy vriend Henry Highland Garnet het tydens 'n openbare ontmoeting teen slawerny gepraat, en dit kan die spanning in die stad veroorsaak het. Die ervaring was baie skokkend, maar Crummell en sy vriende het volhard en oorgegaan na 'n meer produktiewe ervaring by 'n skool in New York, "het Meer gesê.
Crummell en sy gesin het die Episcopal Church omhels. Dit was belangrik omdat dit verbintenisse met Anglikane in Brittanje geopen het, en veral omdat die kerk sterk wortels in die 19de -eeuse Cambridge gehad het. Die Episcopal -verbinding sou later Crummell se eie pad na Cambridge glad maak. As hy 'n Metodis of 'n Presbiteriaan was, soos baie van sy klasmaats, sou hy nie 'n Cambridge -graad kon aflê nie. Hy het ook 'n briljante intellek en formidabele vasberadenheid. Maar hierdie eienskappe alleen sou nie genoeg gewees het om hom universiteit toe te jaag en hom die nodige hulpbronne te gee om 'n graad te voltooi nie. Crummell sou kragtige mentors en borge in Brittanje wen wat voorbereidende onderrig gereël het en die aanbod van 'n plek aan Queens 'College verseker het.
Ondanks sy intelligensie, stewige vasberadenheid en verbintenisse, was Crummell se weg om predikant te word ver van maklik: hy is toegang tot die General Theological Seminary in New York geweier en het slegs nie -amptelike toegang tot klasse by Yale Theological Seminar gekry. Uiteindelik is hy georden, en in 1848 het hy na Brittanje gekom om geld in te samel vir sy kerk in New York. 'N Groep Britse evangeliste het gereël om hom by Cambridge te borg, met voorbereidende opleiding en 'n onderhoud aan Queens' College, waar hy as 'n 30-jarige man by baie jonger studente aangesluit het, met 'n vrou en drie kinders.
Crummell se tyd in Cambridge kom op 'n laagtepunt in terme van wat die universiteit sy studente gebied het. Net soos ander, sou Crummell min onderrig gehad het en sou hy lesings met privaat afrigting aangevul het. Studente (slegs mans tot 1869) was vermoedelik Anglikane en was ingedeel volgens die lae van die samelewing waaruit hulle gekom het. Edelmanne, mede -gewone mense, pensioenarisse en sizars het verskillende toga gedra, verskillende gelde betaal en verskillende regte gehad. Crummell was 'n pensioenaris - een posisie bo die sizars wat op ryker studente gewag het.
Cambridge was egter 'n belangrike sentrum vir die beweging teen slawerny. Thomas Clarkson en William Wilberforce studeer albei aan Cambridge - hulle is onder andere beïnvloed deur die afskaffingkundige meester van Magdalene, Peter Peckard. Hulle nalatenskap het van Cambridge 'n ontvanklike omgewing gemaak en Crummell het die universiteit hoog geag en in 1847 geskryf dat "miskien geen leerstoel in die wêreld ... meer vir menslike vryheid en menslike welstand gedoen het as hierdie instelling nie".
Baie Afro-Amerikaanse reisigers na Brittanje het destyds gesê dat daar minder openlike vooroordeel in Brittanje was as in die VSA, en dit moes beslis 'n verligting gewees het om weg te kom van die openlike skeiding van fasiliteite wat Amerikaners 'Jim Crow-wette' noem. Maar daar was ook voorbeelde van neerbuigende, onnadenkende en selfs vyandige reaksies.
Argiewe van kerklike verslae en korrespondensie beeld Crummell uit as 'n komplekse en lastige karakter, en sy verhaal bevat baie teenstrydighede. Ondanks sy passievolle kampioenskap van swart potensiaal, kon hy geen deugde in tradisionele Afrika -kulture sien nie. Hy het seker gemaak dat sy twee dogters hoër onderwys ontvang - maar dit lyk asof hy sy eerste vrou met wrede minagting behandel het.
'Crummell is moontlik beïnvloed deur die verre en outoritêre leermeesters en beskermhere wat hy as kind teëgekom het, en hy was beslis verbitterd deur herhaalde verwerping, as student, as priester in opleiding en later in die poste waarvoor hy aansoek gedoen het. Hy was knap met kollegas en diktatoriaal met sy familie en gemeentes. En tog, teen die einde van sy lewe, het die jonger skrywer WEB Du Bois Crummell as voorbeeld van genade en vergifnis voorgehou, "het Meer gesê.
In Cambridge blyk Crummell 'n minder bekende persoonlikheid te wees. Hy het vooroordeel, maar ook liefde en innige simpatie ontmoet toe sy vierjarige seun in 'n ongeluk dood is. Hy het ook buite sy studies aktief gebly, as kurator in Ipswich gewerk en lesings oor slawerny oor die hele land gehou. Met sy vertrek uit Cambridge was hy byna 20 jaar in Liberië as kerkman en onderwyser. Hy was een van die eerste professore aan die Liberia College, wat nou die Universiteit van Liberië is. Op 'n reis terug na New York in 1861, word Crummell begroet deur die swart papier, die Anglo-Afrikaans, met die opskrif 'A Hearty Welcome Home', en die koerant het deeglik opgemerk dat hy 'BA van Cambridge University, Engeland' was. Vir 'n swart man, en een van nederige oorsprong, om in Cambridge te studeer, was merkwaardig en het 'n sein aan ander gestuur dat topinstellings soos Cambridge nie heeltemal buite bereik was nie.
Meer het gesê: 'Die betekenis van Crummell, polities en histories, lê in sy opvoedingskampioenskap, sy verbintenis tot vryheid en sy verset teen materialisme. Sy skryfwerk oor die waarde van hoër onderwys sou nie in die huidige debatte uit die oog val of 'n graad slegs 'n individu of 'n hele samelewing bevoordeel nie. In die hedendaagse omgewing sou sy siening oor die kerstening van Afrika Eurosentries en kolonialisties lyk - tog lewer hy 'n belangrike bydrae tot die ontwikkeling van Liberië en wat hy 'die verhoging van sy ras' sou genoem het. "
Dr Sarah Meer sal hieroor praat Alexander Crummell, die abolitionist vanaand (Donderdag, 20 Oktober) 18:30 tot 19:30 by die Fakulteit Engels, Sidgwick Site, Cambridge. Geen koste. Bespreek vooraf 01223 335070 of stuur 'n e-pos aan [email protected]
Alexander Crummell, Episcopalian Priest, Cambridge University Graduate deur Rebecca Bayeck, CLIR Postdoctoral Fellow in Data Curation for African American and African Studies, Schomburg Center for Research in Black Culture 24 Augustus 2020
Alexander Crummell is op 3 Maart 1819 in New York gebore aan Boston Crummell en Charity Hicks. Sy pa was uit 'n koninklike familie van die Temne 1 -etniese groep in Wes -Afrika, waar hy gewoon het totdat hy 13 jaar oud was toe hy as slawerny verkoop is. Terwyl Alexander se twee pa vry geword het in sy volwassenheid, is sy ma vry gebore uit 'n gesin van vrye swart inwoners in Long Island, New York. Alhoewel Boston Crummell nie kon lees of skryf nie, het hy tutors aangestel en sy kinders opgevoed, wat op sy beurt Engelse klassieke vir hom voorgelees het, en hy kon uit sy geheue outeurs soos Shakespeare, Milton en Pous 3 herhaal.
Op 13 -jarige ouderdom het Alexander Crummell aangesluit by die African Free School 4 van Mulberrystraat, waar hy sy laerskoolopleiding voltooi het. In 1831 is hy ingeskryf by die Canal Street High School wat deur dominee Peter Williams, 5 gestig is, met die hulp van Alexander se pa, Thomas Downing, 6 en ander swart leiers wat 'n wit instrukteur aangestel het om Grieks en Latyn te onderrig. Crummell het Canal Street School tot 1835 bygewoon, waarna hy op uitnodiging na die stad Canaan, New Hampshire, verhuis het om in te skryf by die Noyes Academy, 'n skool wat deur afskaffingskundiges vir alle rasse geskep is. Crummell het gesweer om 'n groot intellektueel te word nadat hy 'n bespreking onder wit advokate gehoor het. Volgens Booker (2000) het 7 een van die prokureurs die senator pro-slawerny John C. Calhoun 8 aangehaal wat gesê het: "as hy 'n neger kon kry, wat die Griekse sintaksis ken, sou hy dan glo dat die neger 'n mens was en as 'n man behandel moet word "(p.52). Sodra hy by die skool aangesluit het, het Crummell sy intellektuele eienskappe getoon. Op 4 Julie 1835 het Crummell byvoorbeeld, saam met ander swart studente, Henry Highland Garnet 9 en Thomas S. Sidney 10 'n uitstekende toespraak gelewer tydens 'n Onafhanklikheidsdagbyeenkoms wat gereël is deur abolitioniste in Plymouth, New Hampshire. Woedend oor die toespraak belê blankes in die omgewing die aand 'n vergadering en nog een op 13 Julie. Nadat hulle naburige dorpe in kennis gestel het van hul plan om van hierdie swart studente - Crummell, Sidney en Garnet - op 10 Augustus 1835 ontslae te raak, vernietig hulle die skool, en Crummell keer daarna terug na New York.
Oor sy beproewing by die Noyes Academy in New Hampshire, skryf Crummell:
Ons het 'n baie hartlike ontvangs by Kanaän ontmoet van twee wit studente, en met die grootste hoop begin met ons studies. Maar ons verblyf was die kortste. Die demokrasie van die staat kon die wat hulle 'n 'Nigger School' op die grond van New Hampshire noem, nie verduur nie, en daarom het die woord, veral van die politici van Concord, uitgegaan dat die skool verbreek moet word. Veertien swart seuns met boeke in hul hande het die hele granietstaat gek gemaak! Op 4 Julie, met wonderlike smaak en vreugde, het die boere uit 'n wye omgewing bymekaargekom by Kanaän en besluit om die akademie as 'n openbare oorlas te verwyder! . Hulle was twee dae lank besig om hul ellendige werk te verrig. …. Toe ons Kanaän verlaat, het die skare aan die buitewyke van die dorp bymekaargekom en 'n stuk stuk poeier op ons wa afgevuur. Ons het teruggekeer huis toe oor die Green Mountains van Vermont, langs die vallei van Connecticut, deur Troy, af in die Hudson na New York "(Crummell, 1891, bl. 280-281).
In 1836 het Crummell aangesluit by die Oneida Institute in Whitesboro, gestig in 1833 deur die afskaffer Beriah Green. 11 Hy studeer in November 1838 en keer weer terug na New York. In dieselfde jaar word hy aangestel as wykbevelvoerder vir die nuutgestigte New York Association for the Political Improvement of Colored People. In 1839 was hy 'n kandidaat vir die Heilige Orde, 12 onder leiding van dominee Peter Williams, rektor van die St. Phillips -kerk, is as kandidaat in die bisdom van Massachusetts ontvang en in 1842 as diaken aangestel. In 1839 het hy het ook aansoek gedoen om toelating tot die Algemene Teologiese Kweekskool van die Episkopale Kerk, maar hy is toegang geweier. Sy voormalige klasmaats by die Oneida -instituut protesteer teen sy uitsluiting. Hy het uiteindelik privaatonderrig op Rhode Island by dominee gekry. Dr A.H. Vinton (13) en is in 1844 tot priester georden.
Crummell se internasionale reise was ook gewortel in die uitdagings wat hy in die gesig gestaar het en in die Verenigde State sowel as Engeland probeer aanspreek het. Crummell het sy priesterlike pligte in Rhode Island begin, maar was ontevrede met die paar swartes in die gemeente. Pogings om 'n afspraak elders te verseker, het weens sy kleur verskeie kere misluk. Crummell is moeg terug na New York, waar hy 'n gemeente van arm en swart mense begin het.
In 1847, op uitnodiging van vriende, besoek hy Engeland om geld in te samel vir sy kerk in New York. Terwyl hy in Engeland was, het hy in 1848 aan die Cambridge University, Queens College, ingeskryf, waar hy in 1853 'n baccalaureusgraad behaal het. Crummell preek en doseer tydens sy verblyf in Engeland. Tog het die koue klimaat sy gesondheid beïnvloed, en op advies van sy dokter om na 'n warmer klimaat te gaan, vertrek hy later uit Engeland na Liberië.
In Liberië, waar hy twee dekades as sendeling deurgebring het, beklee hy die posisie van professor in Engels en morele filosofie aan die Liberia College. In 1872 het verskeie uitdagings hom gedwing om na die Verenigde State terug te keer. Hy vestig hom in Washington, DC en stig die St Luke's Church en dien byna twee en twintig jaar as rektor. Hy het gehelp om die konferensie van kerkwerkers onder bruinmense in die Episcopal Church in 1883 te vestig. In 1895, op 76 -jarige ouderdom, bedank Crummell uit die St. Luke's Church, en gee daarna les aan die Howard -universiteit van 1895 tot 1897. Op 5 Maart , 1897, het Crummell die American Negro Academy gestig wat swart wetenskaplikes en wetenskaplikes soos John W. Cromwell, Kelly Miller, WEB Dubois, Henry P. Slaughter en Arthur A. Schomburg, sy laaste president, byeengebring het.
Veg vir burgerregte, identiteit en rasse -gelykheid
Crummell identifiseer sy lewe lank met die stryd om burgerregte en rasse -gelykheid. Sy geskrifte, preke, toesprake en ander literêre werke was paaie wat hy gebruik het om Swart identiteit terug te kry, en verset teen die minderwaardigheid van die Swart ras.
Ter verdediging van die swart ras
Crummell gebruik sy preke gereeld om argumente oor die minderwaardigheid van swart mense teë te staan. Byvoorbeeld, in 'n preek oor die boek Jesaja 67, vers 7, getiteld "Die bestemde superioriteit van die neger," 14 het hy die volgende gesê:
Die negerras, nêrens ter wêreld nie, is 'n gedoemde ras! ... Net die omgekeerde met die neger! ... Die bespreking van vanoggend leer ons dat die negerras, waarvan ons deel is, en wat nog in groot eenvoud en met groot probleme sukkel om plek en posisie in hierdie land, presies ontdek in sy geskiedenis, die beginsel wat ek genoem het. En ons het in hierdie feit die versekering dat die Almagtige belangstel in al die groot probleme van die beskawing en van genade wat onder ons voortduur. Dit alles is God se werk. Hy het hierdie wedloop deur 'n wildernis van rampe gebring en dit uiteindelik in die groot, oop plek van vryheid geplaas, maar nie, jy kan verseker wees, vir uiteindelike agteruitgang en uiteindelike ondergang. U hoef nie die twyfel te verduur dat die werk wat God begin het en nou aan die gang is, vir die verhoging en sukses van die neger is nie. van die negeras. Geen sameswerings van mense of van duiwels nie! Die slawehandel kon hulle nie uitwis nie. Slawerny, angs, angswekkend en kwaadaardig, kon dit net 'n rukkie bly. Maar nou kom, kom, gee ek, deur donker en beproewende gebeurtenisse, maar seker kom ...
Crummell se teologiese opleiding het hom in staat gestel om sy verdediging van die Swart ras op die Bybel te veranker en sodoende ander godsdienstige leiers wat dieselfde boek gebruik het om slawerny en die minderwaardigheid van swart mense te regverdig, weerlê. As prediker kon hy dus tot die gevolgtrekking kom dat:
Oral op aarde is hom, deur die Almagtige, die versekering, selfvertroue en invloed gegee ... Met al hierdie voorsienige aanduidings in ons guns, laat ons God seën en moed hou. Laat ons alles wat klein en ligsinnig is, opsy sit, laat ons elke element van krag in die brein in literatuurkuns en wetenskap in industriële strewes in die grond in samewerking in meganiese vindingrykheid en bowenal in die godsdiens van ons God gryp en so marsjeer op die pad van vooruitgang na daardie meerderwaardigheid en eminente wat ons regmatige erfenis is, en wat blykbaar die belofte van ons God is! (Crummell, 1882, p.352).
Ter verdediging van die swart vrou
Soveel as wat hy die Swart ras verdedig het, het Crummell ook die uitdagings wat swart vroue in die gesig gestaar het, aangespreek. Hy was uit eie reg 'n vroeë voorstander van swart vroueregte. In 'n toespraak voor die Freedman's Aid Society 15 by die Methodist Episcopalian Church, getiteld "The Black woman of the South: Her neglects and her needs," 16 het hy die volgende gesê:
Sy [die Swart vrou] was 'n plukker van katoen. Sy het by die suikermeule en in die tabakfabriek gewerk. As sy weens vermoeidheid of siekte agter haar toegekende taak was, kom daar as straf die vreesaanjaende strepe op haar krimpende, geskeurde vlees. ... Maar sommige van julle sal vra: 'Waarom bring ons hierdie hartseer herinneringe aan die verlede na vore? Waarom ons ontstel met hierdie dooie en uitgestorwe wreedhede? " Ag, my vriende, dit is nie dooie dinge nie. Onthou dat: "Die kwaad wat mense doen, leef agterna". Die euwel van growwe en monsteragtige gruwels, die kwaad van groot organiese instellings, ontstaan ​​lank na die vertrek van die instellings self. (p.161).
Hierdie artikel is onlangs hersien en bygewerk deur Amy Tikkanen, bestuurder van korreksies.
She is now a Consultant Obstetrician & Gynaecologist and was made an Honorary Fellow in 2018. This occasion was another first for the College, as Dr Kyei-Mensah was admitted alongside Emily Maitlis (1989), Professor Naomi Segal, Professor Dame Alison Peacock (1994), en Dr Pippa Wells (1983) as the first female Honorary Fellows of the College.