‘Ons is almal gebore in ‘n wêreld van mislukking’
Hoe begin die verhaal van ‘n museum wat misluk? Natuurlik met ‘n dom fout. Samuel West het pas die idee gehad en wou vinnig ‘n internetadres koop, maar hy het die musumoffailure.se verkeerd gebruik en voorbehou.
LEAD het met Samuel gesels oor mislukking.
LEAD: EkIn die lente wil jy dit hê Museum van Mislukking bring na München en vra voorstelle vir uitstallings. Wat stuur mense vir jou?
Samuel: Baie mense het die uitlaatgasskandaal genoem. Dit is natuurlik baie verleentheid, veral vir ‘n industriële reus soos Duitsland. Maar vir my is dit nie ‘n mislukking nie, maar as dit net bedrog is. Iets anders is vir my interessant. In baie Duitse kantore blyk dit byvoorbeeld om ‘n koffiemasjien te gee wat koffie bestee, maar ook sop. En dan het jy groente-oorblyfsels in die koffie. Of die spuitkondoom. ‘N Mens kan jou voorstel hoe ‘n man skielik opstaan ​​tydens seks en sy penis inspuit. Ek wonder hoe ek met sulke idees vorendag kom. (Lag)
LEIER: Hoe misluk ‘n mens in Duitsland?
Samuel: Daar is sekere strukture wat mislukking aanmoedig. Maar Duitsland het nie so eksklusief nie. In Frankryk, Duitsland, Italië dink ‘n mens baie hiërargies. Dit kom ook algemeen voor in Suid-Korea, China of Japan. Ja, dokter baas! U bevraagteken nie die baas nie. Of jy moet jouself nie skaam maak voor jou kollegas nie. Daarteenoor het ons in Kalifornië, Skandinawië, Nederland of in klein innovasiesentrums soos Tel Aviv, ‘n meer deursigtige, minder hiërargiese arbeidskultuur. Wie misluk, is nie outomaties dom daar nie.
LEID: U het baie ondernemings aangeraai. Het u al gesien dat werknemers weier om advies van buite te vra?
Samuel: Om te dink dat jy op een of ander manier kan innoveer of innoverend kan wees sonder om die werklike risiko’s te neem, is gevaarlik. Na my mening is dit ‘n groot probleem vir Japanese en Duitse ondernemings. Net dit vet gelukkige ondernemingswat op die oomblik nog goed gaan. As hulle sê: Ons probeer dit met ‘n bietjie innovasie, met min risiko, dan sal alles in orde wees – dan antwoord ek: helaas, dit is nie waar nie. Boonop verander die wêreld te vinnig.
(Beeld: Samuel West)
LEAD: in In u werk definieer u mislukking as “‘n afwyking van die verwagte of gewenste resultaat”. Dus kan mislukking iets positiefs beteken?
Samuel: Neem byvoorbeeld die TB-303, ‘n sintetiseerder van Roland uit Japan. Toe hy in die 1980’s uitkom, was dit ‘n flop. Die toestel was heeltemal te ingewikkeld, die handleiding so dik soos ‘n telefoonboek. En die geluid was vreemd. Maar later het ‘n paar musikante die 303 op die vlooimark herontdek. Die klank het tipies geword vir Acid House. Finansieel is dit ‘n mislukking, maar dit beïnvloed ‘n musiekgenre.
LEAD:In die verlede is pasiënte aan die are of die bloedsuiers gegee. Is dit ook voorbeelde van mislukte tegnologieë? Of is dit die natuurlike tegniese ontwikkeling?
Samuel: Die dokters het voorheen geen ander opsie gehad nie. Dit is natuurlik ‘n ander kwaliteit van mislukking as wanneer ‘n tandepasta-onderneming soos Colgate skielik bevrore lasagne vrystel. Die belangrikste punt is: jy het daaruit geleer. Luipale word vandag nog in medisyne gebruik, die tegnologie moes net verfyn word. Die bloedvergieting, aan die ander kant, het verdwyn, ‘n heeltemal normale proses. Of ‘n maatskappy ‘n nuwe produk maak, ‘n parlement wil ‘n nuwe wet hê of ek wil myself persoonlik verander – daar is altyd updates vir korrekte ou weergawes. Dit is evolusie. Selfs ons bestaan ​​is te danke aan die miljoene mutasies wat nie geheers het nie. In daardie sin is mislukking iets produktiefs, want dit gebeur altyd vir vordering. Of dit nou opsetlik is of nie.
LEI: Is daar voorbeelde van lande, ondernemings, organismes wat nog nooit misluk het nie?
Samuel: Tydens die finansiële krisis is gesê dat dit baie banke is te groot om te misluk, Ondenkbaar dat die stelsel sonder hulle sou kon voortgaan. Ons het almal sulke gedagtes. Ek kan my byvoorbeeld nie ‘n wêreld sonder Google voorstel nie. Maar uiteindelik sal dit verdwyn, opgekoop deur ‘n ander korporasie of organisasie. Wie nie faal nie, vernuwe homself nie. Wie sê dat mislukking nie ‘n opsie is nie, is onkundig. Kyk rond: dit was nog altyd een.
LEAD: Waar misluk mens die skouspelagtigste?
Samuel: As dit by innovasie in die gesondheidsorg kom, raak dit van kritieke belang. As ondernemings soos Microsoft of Apple niks kan doen nie, kos dit geld. Maar as iets verkeerd gaan in die gesondheidsorg, kan dit pasiënte direk benadeel. Aan die ander kant moet state die risiko neem. U het geen keuse nie.
LEAD:Waarom stel verloorders ons soveel meer belang as die wenners?
Samuel: Die verhale van mislukking is meer opreg, onbedrewe. Elke dag kry ons soveel skelm van maatskappye, PR-afdelings en persbeamptes. Dit gaan altyd oor sukses. Ons hoor elke dag hoe om beter, vinniger, doeltreffender te wees, nie net in die werklewe nie. Dit gaan ook oor hoe om beter, mooi, sportief, aantreklik te verloor. Ons is gedurig besig met hierdie verhale en is moeg daarvoor. Die lewe is nie ‘n suksesverhaal nie. Ons is almal gebore in ‘n wêreld van mislukking. Ons kan identifiseer met mislukking en dit is makliker om daaruit te leer.
LEAD: Gaan die museum regtig oor leer? Of selfs blydskap?
Samuel: U kan natuurlik natuurlik daaroor lag globale speler soos Coca Cola misluk. Maar die boodskap van die museum is dat daar geen punt is om mislukking onder die mat te vee en te hoop dat dit sal verdwyn nie. Kom ons kyk, verstaan, leer. Dit is amper terapeuties om dit te sien. As die grotes dit nie kan hanteer nie, kan ek as klein individu die risiko neem. Ek dink dit is hierdie leereffek wat die museum vir die algemene publiek interessant maak.
LEI: Maar baie kan hul mislukking net so terloops hanteer, want op die ou end was dit net ‘n anekdote op pad na sukses.
Samuel: Ja, dit raak by baie mense vas mislukking konferensies, die fok-aande, selfs tydens die groot tegnikakonferensies. As u een keer suksesvol was, dan is alles wat voorheen was, ok. Die keerpunt maak die verhaal interessant. Natuurlik kon iemand ook vertel hoe hy alles opgesny het. Daar is ontelbare voorbeelde daarvan. Maar natuurlik kry iemand nie ‘n verhoog op ‘n groot konferensie nie. Nietemin moet ‘n mens gereeld dink: mislukking is mislukking. Punt. Daar is geen uitbreiding tot sukses nie.
LEAD: Is jy jouself bang?
My werk in die museum het ‘n bietjie van my afgehaal. Ek belemmer altyd iets, eintlik heeltyd. Nie met opset nie. En dit is natuurlik seer, natuurlik is dit ‘n verleentheid, veral as u tyd en geld belê het. Maar dit hoef nie altyd ‘n ramp te wees nie. En jy weet nooit of daar iets goeds sal uitkom nie. Toe ek ‘n paar jaar gelede die idee vir die museum gehad het, het ek dadelik ‘n domein gekoop, maar my verkeerdelik tik: musumoffailure.se, Natuurlik het sy bekoring, maar ons wou op die internet gevind word. Kom ons kyk wat ek daarmee doen. Miskien druk ek dit op T-hemde.
Hierdie en ander onderwerpe is vanaf Woensdag in die nuwe LEAD te sien in die kiosk of aanlyn.
Digitale transformasie: saam in plaas van eensaam
Kryt en swartbord in plaas van rekenaar in Silicon Valley