Tom van Laer, City, Universiteit van Londen en Ross Gordon, Macquarie Universiteit
Die nuutste Climate Konferensie Verandering VN sedert die 2015 Parys-ooreenkoms in Bonn tussen November 6-17 plaasvind - en die wêreld sal kyk. Die konferensie sal deur die regering van Fidji, 'n land wat nie vreemdeling is vir die verwoesting wat klimaatsverandering meebring, voorsit nie.
By die eerste oogopslag volg die moderne Fiji se verhaal 'n herkenbare storielyn: verdwynende eilande, 'n kultuur wat wegkwyn en 'n mens wat onseker is oor wat hul toekoms inhou. Dit vertel 'n bekende verhaal van kwesbare dorpe in vrees vir stygende getye en inwoners as slagoffers op die voorpunt van klimaatsverandering.
Verhale help ons om feite, kennis en ervarings oor die oorsake en gevolge van 'n veranderende wêreld te deel. Tog is hulle meer as net opvoedkundige gereedskap, hulle vorm ook ons ​​lewens en help om ons te definieer. Van die nuus aan Game of Thrones, stories hou die enorme vermoë om te verander wat ons doen en nie sien nie. Hulle doen dit deur die neurale bane in ons brein te aktiveer en op te spoor wat die basis vorm vir ons aksies.
Volgens veroordelings oor die dag van klimaatsverandering, soos die een oor Fidji, is gemeenskappe nie bemagtig of veerkragtig nie, en hulle hou ook nie baie agentskap oor hul toekoms nie. As ons voortdurend stories sien oor gemeenskappe in 'n krisis as die seevlakke styg en uiterste weergebeure word meer gereeld, kom ons weg met die idees dat daar geen hoop is nie - die toekoms word aangebied as 'n onverskillige onseker maar skynbaar onvermydelike nederlaag.
Tog is sulke veroordelings oor die dag van die dag teenproduktiewe, gevaarlike ... en verkeerd.
Ons kan klimaatsverandering oorleef. Daar is iets eenvoudig en konkreet wat elkeen van ons kan doen. Vertel en deel stories, van wetenskaplike tot persoonlike, is een van ons belangrikste instrumente. Hulle is egter verskillende stories as die Fijiese een.
Energie + Illawarra is 'n gemeenskapsgerigte, interdissiplinêre, strategiese maatskaplike ingrypingsprogram. Ingenieurs, geograwe en bemarkers werk saam om energie-doeltreffendheid in die huise van lae-inkomste, ouer mense in Illawarra, 'n streek in Nieu-Suid-Wallis, Australië, te verbeter.
Uiteindelik moet die mensdom vinnig afkoolstof die omgewing om gevaarlike klimaatsverandering te vermy. Om doeltreffender te wees met energie is 'n effektiewe manier om dit te doen. Hierdie projek het die boodskap in sy hart.
Eerstens is die energieverbruik en houdings teenoor energie-doeltreffendheid van 830-huishoudings in die gemeenskap gemeet. Daarna is 'n reeks 11 fokusgroepe met 59-deelnemers van die gemeenskap uitgevoer om hul stories oor energie-doeltreffendheid te versamel. Hierdie stories is dan gebruik om tien kortfilms te ontwikkel wat deelnemers se wanopvattings en mites oor die alledaagse energiegebruik gebruik en strategieë verskaf oor hoe om energie doeltreffender te gebruik.
Elke film beskik oor oudiovisuele beeldmateriaal van werklike projekdeelnemers wat hul stories vertel en fokus op die energieverbruik van 'n alledaagse huishoudelike apparaat, van yskasvryers en beligting aan die wasdroër.
Na die ontwikkeling van hierdie films het ons hul effektiwiteit beoordeel. Ons het kognitiewe neurowetenskaplike navorsing gedoen met behulp van elektro-enfalografie (EEG) om breingolfaktiwiteit te identifiseer wat verband hou met hierdie films. Die eksperiment betrek mense wat die flieks kyk terwyl hulle aan die EEG-toerusting gekoppel is wat hul neurale reaksie op die stories gemeet het. Sestien mense van die gemeenskap het aan die eksperiment deelgeneem. Al die studie deelnemers het dieselfde films in willekeurige volgorde gekyk, terwyl hulle die EEG-skanderings ondergaan.
Die resultate het verhoogde aktiwiteit in areas van die brein geassosieer met empatie met die storiekarakters, sowel as verbeelding van, aandag en memorisering van die storie-plot. Hierdie verstandelike prosesse is betrokke om ons brein aan te spoor.
Brein reaksie was veral sterk vir die yskasvrieskas, wat 'n werklike projekdeelnemer bevat wat stories oor sy yskas vertel, gevolg deur animasies wat tegniese advies en leiding verskaf oor energie-doeltreffendheid.
Hierdie huishoudelike toestel is geassosieer met die viscerale senuweestelsel en diep innerlike gevoelens, want dit stoor 'n basiese behoefte: kos. Ons het reeds geweet dat interessante stories jou in 'n ander persoon se skoene in 'n figuurlike sin kan plaas. Die yskasvrieskas stel voor dat jy 'n interessante verhaal kan sien wat jy ook in die "liggaam" van 'n voorwerp kan vervoer.
Die rolprente is breedvoerig versprei deur die projekwebwerf, sosiale media en spesiale LCD-brosjures wat aan huishoudings sowel as gemeenskaps- en gesondheidsentrums oor streeks Nieu-Wallis, Australië, gestuur is. Daarna is die energieverbruik en houdings teenoor energie-doeltreffendheid van dieselfde gemeenskapshuisies soos voorheen weer gemeet. Die bevindinge het getoon dat die rolprente begin het om energieverbruik in die gemeenskap te verminder en die klimaatveranderingverhaal te verander, met meterleesdata wat onthul dat energieverbruik tussen 0.45% en 22.5% gedaal het, afhangende van die tipe huishouding.
In plaas daarvan om 'n verhaal van hulpelose klimaatsverandering slagoffers en 'n onvermydelike nederlaag van die nederlaag voor te lê, vertel hierdie films stories wat wanopvattings en mites oor die alledaagse energieverbruik vergroot en strategieë en ondersteuning bied vir die gebruik van energie doeltreffend. Kyk om te sien hoe maklik dit is om 'n verskil te maak. Kom ons draai ons brein en reageer. 'N Beter omgewing begin met ons.
Tom van Laer, Senior Lektor in Bemarking, Stad, Universiteit van Londen en Ross Gordon, Medeprofessor in Sosiale Bemarking, Macquarie Universiteit