Josua: 'n Ou-Testamentiese Tipe van Jesus | YAHWEH-NISSI
Tydens Moses en Josua se afwesigheid het die volk in afgodediens verval: "Toe die volk sien dat Moses vertoef om van die berg af te kom, het die volk rondom Aäron versamel en vir hom gesê: Kom, maak vir ons gode wat voor ons uit trek; want hierdie Moses, die man wat ons uit Egipteland laat optrek het, ons weet nie wat van hom geword het nie. En Aäron sê vir hulle: Ruk die goue ringe af wat aan die ore van julle vroue, julle seuns en julle dogters is, en bring dit vir my. … En hy het dit uit hulle hand geneem en dit met die beitel bewerk en daar 'n gegote kalf van gemaak. Daarop sê hulle: Dit is jou gode, o Israel, wat jou uit Egipteland laat optrek het" (Ex. 32:1-4).
Geloof is "'n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, 'n bewys van die dinge wat ons nie kan sien nie. … Hy wat tot God gaan, moet glo dat Hy is en 'n beloner is van die wat Hom soek" (Heb. 11:1, 6). Geloof beteken dat ons die Here daadwerklik vir die vervulling van sy beloftes sal vertrou, en dit op daardie oomblik ook sal aanneem. Jy moet die Here Jesus as jou Verlosser vertrou en aanneem, dan word jy dadelik uit jou sondige en verlore toestand gered. Wanneer jy Hom as jou Heiligmaking aanneem, sal Hy jou sonder enige twyfel van vleeslikheid verlos en jou met sy Heilige Gees vervul.
Daar is egter ook onbybelse vorms van geloof waarin mense self bepaal wat hulle wil hê, en dan gebruik hulle "geloof" om dit te probeer verkry – maar dít werk nie. 'n Suiwer geloof kan nie met menslike begeertes gelykgestel word nie, al is daardie begeertes ook hoe mooi en edel. Die Here gee aan ons deur die Heilige Gees geloof om in sy Seun te glo, asook in al die beloftes in sy Woord. Wanneer ons lewe in ooreenstemming met die Woord is, sal ons begeertes en ideale ook in harmonie met die Bybel wees: "En wat ons ook al bid, ontvang ons van Hom, omdat ons sy gebooie bewaar en doen wat welgevallig is voor Hom. … En dit is die vrymoedigheid wat ons teenoor Hom het, dat Hy ons verhoor as ons iets vra volgens sy wil" (1 Joh. 3:22; 5:14).
· Jerusalem sal die middelpunt van die komende vrederyk wees. Hierdie stad wat deur die eeue heen by tallose oorloë betrokke was, sal in die vrederyk 'n toonbeeld van rus en vrede wees. Die Here sê van Jerusalem: "Nasies sal trek na jou lig, en konings na jou stralende opgang. … Jou poorte sal altyddeur oopstaan: hulle sal bedags of snags nie gesluit word nie. … Van geweld sal in jou land nie meer gehoor word nie – van geen verwoesting of verbreking in jou grondgebied nie" (Jes. 60:3, 11, 18; vgl. Jer. 33:6). "Aanskou Sion, die stad van ons feestelike samekoms! Jou oë sal Jerusalem sien as veilige woonplek. … Want die HERE is ons Koning: Hy sal ons verlos" (Jes. 33:20-22).
· Aan die begin van die sewende duisend jaar van menslike heilsgeskiedenis sal almal wat in Christus gesterf het, opgewek word om saam met die lewende gelowiges verheerlikte liggame te ontvang en saam met Christus te regeer: "En die ander dode het nie herlewe totdat die duisend jaar voleindig was nie. … Salig en heilig is hy wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het die tweede dood geen mag nie, maar hulle sal priesters van God en van Christus wees en sal saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank" (Op. 20:5-6).
"Julle moet daar baie vas by staan om sorgvuldig te doen alles wat geskrywe staan in die wetboek van Moses, dat julle daar nie regs of links van afwyk nie; dat julle met hierdie nasies wat met julle saam oorgebly het, nie meng nie; julle mag ook die naam van hulle gode nie vermeld en daarby nie laat sweer nie, en julle mag hulle nie dien en julle voor hulle nie neerbuig nie; maar die HERE julle God moet julle aanhang soos julle tot vandag toe gedoen het. … Neem julle dan terdeë in ag ter wille van julle siele, om die HERE julle God lief te hê; want as julle ooit mag afwyk en hierdie nasies aanhang wat nog met julle saam oorgebly het, en julle met hulle verswaer en julle met hulle en hulle met julle meng, weet dan verseker dat die HERE julle God nie langer hierdie nasies voor julle uit sal verdrywe nie; maar hulle sal vir julle 'n vangnet en 'n strik wees en 'n angel in julle sye en dorings in julle oë, totdat julle omkom uit hierdie goeie land wat die HERE julle God aan julle gegee het" (Jos. 23:6-8, 11-13).
Dit was ongelukkig net Josua se tydgenote wat die Here gedien het, want die volgende geslag het weer in grootskaalse goddeloosheid verval: "Maar Josua, die seun van Nun, die kneg van die HERE, het gesterwe, honderd en tien jaar oud. … En toe ook daardie hele geslag by hulle vaders versamel is, staan daar 'n ander geslag ná hulle op wat die HERE en ook die werk wat Hy vir Israel gedoen het, nie geken het nie. En die kinders van Israel het gedoen wat verkeerd was in die oë van die HERE: hulle het die Baäls gedien en die HERE, die God van hulle vaders, verlaat wat hulle uit Egipteland uitgelei het, en hulle het agter ander gode aan geloop, van die gode van die volke wat rondom hulle was, en hulle daarvoor neergebuig en die HERE geterg. Maar toe hulle die HERE verlaat en die Baäl en die Astartes dien, het die toorn van die HERE teen Israel ontvlam, en Hy het hulle oorgegee in die hand van rowers wat hulle beroof het; en Hy het hulle verkoop in die hand van hulle vyande rondom, sodat hulle nie meer kon standhou voor hulle vyande nie" (Rig. 2:8-14).
"Maar hierdie saak het Ek hulle beveel, naamlik: Luister na my stem, dan sal Ek vir julle 'n God wees, en julle sal vir My 'n volk wees; en wandel net in die weg wat Ek julle beveel, dat dit met julle goed kan gaan. Maar hulle het nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar gewandel in wat hulle in die verharding van hul bose hart beraadslaag het, en hulle het agteruitgegaan en nie vooruit nie. … Jy het my verwerp, spreek die Here, jy het al agteruitgegaan; daarom strek Ek my hand teen jou uit" (Jer. 7:23-24; 15:6).
"Maar as dit verkeerd is in julle oë om die HERE te dien, kies dan vir julle vandag wie julle wil dien: òf die gode wat julle vaders daar oorkant die Eufraat gedien het, òf die gode van die Amoriete in wie se land julle woon; maar ek en my huis, ons sal die HERE dien. … As julle die HERE verlaat en vreemde gode dien, sal Hy julle weer kwaad aandoen en julle vernietig, nadat Hy aan julle goed gedoen het" (Jos. 24:15, 20). Die mens het wel 'n vrye keuse, maar hy is nie vry van die gevolge van sy besluite nie.
"En julle het Hy lewend gemaak, wat dood was deur die misdade en die sondes waarin julle tevore gewandel het … in die begeerlikhede van ons vlees toe ons die wil van die vlees en van die sinne gedoen het; en ons was van nature kinders van die toorn net soos ook die ander" (Ef. 2:1-3). Die mensdom is in net twee families verdeel – die kinders van God en die kinders van die duiwel. As ons die goeie wil van God doen, dan noem die Here Jesus ons sy familie (Mark. 3:31-35) en ook seuns en dogters van ons hemelse Vader (2 Kor. 6:17-18). Die wêreldlinge en ongeredde vormgodsdienstiges word kinders van die duiwel genoem (Joh. 8:44; Hand. 13:10). Doen God se wil en word sodoende 'n lid van sy familie! Dit is sy versoek, begeerte én opdrag aan ons.
Die doel van hierdie gebed vir die Kolossense was: "… dat julle volmaak en volkome mag staan in die ganse wil van God" (Kol. 4:12). Hulle moes daarna streef om ook God se volmaakte wil te ken en te doen – nie net sy goeie en welgevallige wil nie.
Vrede in jou hart. "En die vrede van God, wat alle verstand te bowe gaan, sal julle harte en sinne bewaar in Christus Jesus" (Fil. 4:7). 'n Mens ervaar vrede in jou gemoed as jy die regte ding doen ooreenkomstig God se wil. Die mens wat nie hierdie vrede in sy hart het nie, sal 'n onrustigheid en selfs 'n innerlike stryd ervaar. Hy sal dan weet dat wat hy beplan of doen, nie in die wil van God is nie. Laat vrede deur 'n rein gewete altyd jou skeidsregter wees en moenie daarsonder met 'n saak voortgaan nie: "En laat die vrede van God … in julle harte heers" (Kol. 3:15).
Selfs nadat Petrus reggehelp is, was dit nie die einde van sy vleeslike arrogansie nie. Kort voor Jesus se kruisiging het Hy aan sy dissipels gesê: "Julle sal almal in hierdie nag aanstoot neem aan My. … Daarop antwoord Petrus en sê vir Hom: Al sal almal ook aanstoot aan U neem, ek sal nooit aanstoot neem nie. Jesus sê vir hom: Voorwaar Ek sê vir jou, in hierdie nag, voordat die haan gekraai het, sal jy My drie maal verloën. Petrus sê vir Hom: Al moes ek ook saam met U sterwe, ek sal U nooit verloën nie! So het ook al die dissipels gesê" (Matt. 26:31-35). Petrus het ook die ander dissipels beïnvloed om op hulle eie krag en integriteit te vertrou.
Petrus het die oorgang van Moses se wet na die Messias se genade aangekondig. In sy preek het hy Israel aan die kruisiging van Jesus herinner, aan sy opstanding uit die dood, asook aan die feit dat Hy Here is, en daarop gewys dat dit die grondslag van die Nuwe- Testamentiese weg van verlossing is: "Hierdie Jesus het God opgewek, waarvan ons almal getuies is. … Laat dan die hele huis van Israel sekerlik weet dat God Hom Here en Christus gemaak het, hierdie Jesus wat julle gekruisig het. Toe hulle dit hoor, is hulle diep in die hart getref en het vir Petrus en die ander apostels gesê: Wat moet ons doen, broeders? En Petrus sê vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang. Want die belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat die Here onse God na Hom sal roep. … Laat julle red uit hierdie verkeerde geslag" (Hand. 2:32, 36-40). Dit was die begin van Christus se kerk op aarde.
Aäron, Afrikaans, Ámalek, by Sinai, die land Kanaän, geestelike ontwikkeling, Josua, Moses, Ráfidim, twaalf verspieders uitgestuur, verpersoonliking van gebed