Ek lees vandag ‘n waarheid raak.. dit wat jy vir jouself doen vat jy saam graf toe, dit wat jy vir ander doen word jou legacy. Ons almal wil onthou word vir wat in jou hart is… so moenie bang wees om jou hart op jou mou te dra nie. Moeilik om nie die swart vlekke op jou hart te wys vir almal nie. Maklik om die swart op ander se harte raak te sien en die mooi mis te kyk.
Ek is weer tot stilstand geruk die week, vriende verlore as gevolg van afstand, tyd .. is die week weg vir altyd. Woorde is woorde… skiet ver te kort om sy gesin te troos. Swaarkry word nou saam gedra.. wonder waar was ek voor nou…
Soveel swaar en laste om ons, so moeilik om hulp te vra. Ek verstaan nie altyd nie, maar ‘n vriend het dit mooi bewoord. Ons Afrikaner volk is te trots om te vra. Trots word ook soms verwar met skaam. Ons lewe se raamwerk is mos dat die pa moet sorg. Behoede as omstandighede dit verhoed. Die skaam is dan vir die oordeel in die ander se kyk.
Ek reik uit en ek hoop jy vat my hand, as jy my wegwys as vriend is dit ok, ek stap aan. As jy self wil oorwin is dit ook reg ek stap saam en sal help waar ek kan.