Zelda la Grange oor Festival voor het Afrikaans 2018 - Voertaal
Ek is gebore aan die Oos-Rand naby Johannesburg in Oktober 1970. Kort na my geboorte verhuis ons na Pretoria, waar ek skoolgaan en dan studeer. Ek word in ’n tipiese Afrikaanse middelklashuishouding groot. Ons grondslag is godsdiens en ons is gehoorsame landsburgers, maar effe regs en konserwatief. Ons het wintervakansies vir ’n week of twee in die Krugerwildtuin gaan kamp en Desember-somervakansies vir tot ses weke met ons karavaan in Mosselbaai gekamp.
Van jongs af word ons aan die uitvoerende kunste blootgestel. Ons gaan elke ander Vrydagaand Staatsteater toe, en alhoewel ons van klassiekemusiek- tot balletuitvoerings bywoon, is toneelspel van vroeg af my voorkeur. Van jongs af neem ek buitemuurs dramaklasse by die suster van NP Van Wyk Louw en verdien erekleure op skool ’n paar jaar agtereenvolgens vir my prestasies op die verhoog landwyd. Ek is ook gekies vir die Pretoriase Kinderkoor, waar ek my liefde vir musiek uitleef.
Afrikaans, sy herkoms en tradisie is dus van ’n baie vroeë ouderdom by my vasgelê.
Ek doen motiveringspraatjies en tree op as een van die aanbieders van ’n weeklikse vrouegeselsprogram Tussen Ons. Ek is ook medevervaardiger van ’n dokumentêr oor Madiba se lewe wat in Februarie vrygestel word en dan is ek ’n kurator vir ’n internasionale uitstalling oor hom. Verder is ek betrokke by liefdadigheidswerk.
“Soek eerder raakpunte,” word soms in diverse omgewings soos Suid-Afrika gesê. Ek verwys nou na kunstenaars wat optree in ’n ander land, waar taal slegs effens, maar nie volkome nie, ooreenstem met jou eie. Stem jy saam met hierdie soeke na raakpunte ten spyte van verskille, gegewe jou agtergrond en tyd aan die sy van Nelson Mandela?
Ja, dit was min of meer die uitgangspunt van mnr Mandela ook. Bill Clinton het dit mooi gestel toe hy gedurende ’n verjaarsdagviering van mnr Mandela vertel dat wetenskaplikes bevind het dat ons verskille, soos ras, liggaamsbou – die uiterlike – asook wat ons glo en wat ons oortuigings betref, bloot 1% van ons samestelling opmaak – 99% is ons dus almal, ongeag die verskille, presies dieselfde. Tog kies ons om op die 1% te fokus as mense. Die raakpunt van ons taal in hierdie geval met die fees bring ons dus net nog nader aan mekaar en die 1% verminder dalk na 0,9%. Daar is dus baie meer wat ons saambring op so ’n fees as enige ander plek.