Cool Owner Drawn Menus with Bitmaps - Version 3.03 - CodeProject 11,388,120 members (44,690 online)
Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 18-Apr-15 19:30Refresh1 Total Points: 295,504,797,435,979.44
-MAKAVELLI- BOLLOCKS DannYankee09 El-blanco El Angel Jagan Eye ramses07 woopwoop Y0@NN Zhang Yong Jun This page has had 55,399 visits Ek moet eintlik hierdie blog verander van Poplap met 'n stoflap na Poplap met 'n laptop, want ek skryf nou meer as wat ek skoonmaak. Ek stof natuurlik soms nog af, is nog steeds 'n huisvrou in my diepste wese, maar ons kan alles doen wat ons wil, of hoe? Hoekom kan ek nie 'n huisvrou én 'n skrywer wees nie? Daar is vier en twntig ure in my dag, en ek kan meestal kies hoe ek dit wil spandeer. Ek het nie meer weekliks 'n huishulp nie, ek kry net so elke twee, drie weke iemand om te kom help as dit te rof gaan hier.
Huiswerk is vir my meditasie, en dis ook wanneer ek my stories uitwerk. Wanneer ek voor my skootrekenaar kom sit om te skryf, kan ek net die storie download deur my vingers op die sleutelbord. En wanneer ek vashaak, wanneer dinge nie so lekker wil vlot nie, tel ek my handwerk op en woel met wol en naalde knope in my storie los, en wikkel ek los drade vas.
Daar is nou vier van my eie boeke op my boekrak. Hulle is verkygbaar by die meeste boekwinkels en natuurlik by Lapa.
September maand verskyn die vyfde een, en sy gaan só lyk:
Ek sal later vir julle vertel waaroor die storie gaan. Op die oomblik is ek besig met die bladproewe, en ek brei 'n serp as deel van hierdie inisiatief.
My vorige projekte was natuurlik baie meer opwindend. My niggie het 'n spiksplinternuwe babatjie (goed, nie só nuut nie; sy is vier maande oud, maar bitter klein omdat sy op 32 weke gebore is), en ek het heerlik vir haar en haar driejarige sussie gehekel en gebrei. Hulle het Saterdag aand kom kuier, en ek kon darem kans kry om daardie klein lyfie 'n bietjie vas te hou, en my te verkyk aan die perfekte klein mensie met handjies wat nie een om my vinger kan vat nie. En ek het dunnerige vingers! Sy mag miskien net meer as 4kg weeg, maar sy gesels land en sand, glimlag, en beur orent om die wêreld om haar te beskou. Groot sussie is baie hulpvaardig en gelukkig ook gewillig om drukkies te gee.
Die truitjie sal eers oor 'n rukkie pas. Dis 'n maklike patroon, jy kan dit hier op Ravelry vind.
Hierdie is my staatmaker mussie patrone. Vind die gehekelde enetjie hier, en die gebreides hier.
Groot sussie se handsakkie se patroon is hier.
Die trop skapies met hulle verwyderbare jassies was binne in die handsakkie, en jy kan die patroon hier vind. Hulle is groot pret om te brei. Daar bly al vir jare enetjie in een van my boekrakke ook.
Ek sal mettertyd deur my foto's soek, en vir julle wys wat ek nog alles gemaak het vandat ek laas hier geskryf het. Nou moet ek eers terug na my wasgoed op die draad, en Die einde van die storie. As daar enige iets is waaroor jy wonder, los gerus vir my 'n boodskap.
Geplaas deur Santie om 14:17 3 opmerkings:
"And the voices in the waves are always whispering to Florence, in their ceaseless murmuring, of love - of love, eternal and illimitable, not bounded by the confines of this world, or by the end of time, but ranging still, beyond the sea, beyond the sky, to the invisible country far away!"
Floraans het nesgemaak in my hart. Toe ek uit die stasie uitstap, oor die straat, was dit tickets. Sy het daar gesit, asof sy nog al die jare vir my wag. Sy het skaars omgekyk net gewink en ek het agter haar aangeloop, betower deur haar skoonheid, haar oudheid, haar sjarme, haar Florence wees.
'n Dag en 'n half was te min in Floraans. Ek dink 'n leeftyd in Floraans sal te min wees. Maar ek was daar, en my Brombeer aan my sy, en die herinneringe sal vir ewig bly.
Ek onthou :
en oral beelde
Die hangmandjies blomme
Vroegoggend son op 'n plein sonder skares
Uffizi met kamers vol skatte:
tot teen die plafonne
Ete en drinke
en goeie geselskap.
En vir oulaas 'n pub vol boeke.
(Ons het honderde foto's geneem by die Uffizi gallerei, maar jy kan self hier na die kunswerke gaan kyk.)
Ek het nie genoeg oor Floraans gesê nie, ek het nie genoeg woorde nie. Eendag sal ek teruggaan, en baie langer bly. Nie vir altyd nie, maar vir 'n rukkie. En dan sal ek terugkom, en vertel.
Geplaas deur Santie om 11:25 Geen opmerkings nie:
Etikette: Floraans, Italië
Geplaas deur Santie om 21:55 1 opmerking: