Viermanskap pak 'taaiste fietswedren' aan | News24
Viermanskap pak 'taaiste fietswedren' aan
Gereed om volgende naweek dié taaiste enkelskof ter wêreld aan te pak, is Jeffreysbaai fietsryers Jacques Herselman (42), Andrew Stokker (44), Bennie Jansen van Vuuren (45). Foto:MONIQUE BASSON
VASBYT is die wagwoord . . . en sosaties.
Drie plaaslike fietsryers en hul Kaapse spanmaat gaan eersdaags langer as agt ure net trap en trap waar die bobbejaan, buffel en luiperd loer, die likkewaan sy stert klap en die slang sissend groet.
Voeg daarby klippe, moddergate, duiselingswekkende afgronde, beenbreek-opdraendes, histeriese lag, swets, trane, vlermuise en fluitende naguile. En die belangrikste van als: kameraderie.
Nee, dis nie deur die wildtuin nie, maar deur die ongerepte veld van die Baviaanskloof - 'n hele 230km ver oor berg en dal - waar die super-langasems mekaar op 12 en 19 Augustus tydens Ecobound se 24-uur Trans-Baviaans bergfietswedren die stryd sal aansê.
Die Trans-Baviaans is die langste, ononderbroke bergfiets-marathon en begin in Willowmore in die weste, strek deur die Baviaanskloof waar die lappieskombers van die vorstelike berghange jou toevou. Jy ry oor Patensie en eindig in Jeffreysbaai.
Herselman, Stokker, Jansen van Vuuren en Drury
Gereed om volgende naweek dié taaiste enkelskof ter wêreld aan te pak, is Jeffreysbaai-fietsryers Jacques Herselman (42), Andrew Stokker (44), Bennie Jansen van Vuuren (45), en groentjie Russel Drury (44) van Kaapstad.
"Ons ry saam met die pro's," sê hulle. "Ons pro. . . .beer."
Herselman spog met vier Trans-Baviaans wedrenne op sy kerfstok, terwyl Stokker en Jansen van Vuuren onderskeidelik twee en drie wedrenne kafgetrap het. Die onverskrokke manne het in 2013 hul heel eerste Trans-Baviaans as Team JAB aangepak en voltooi.
Sedertdien kan hulle nie genoeg van die 'marteling' kry nie.
Dit is die eerste keer dat hul in 'n viermanspan deelneem, maar van knagende senuwees is daar geen teken nie.
Die manne verseker hulle is taai genoeg om al die bulte en bergpieke van die Baviaanskloof sit-sit-so op hul bergfiets te oorleef.
"Ons is fiks en ons koppe is reg vir die wedren," sê Herselman. "Sukses is 80% in jou kop en 20% harde werk. Ons is gereed om op te klim en te trap."
Die moeilikste van die wedren?
"Die eerste 110km. Dit is plat en vinnig. Almal ry in 'n groot groep saam en as een fietsryer val, val almal," sê Herselman. "Die groep gee die pas aan, en dit is eers later wanneer jy van die groep wegbreek dat jy besef jou gô is uit."
Vir die moegword-probleem is daar 'n eenvoudige oplossing: Herselman gaan die voortou neem, terwyl die ander vashou.
Volgens die spanmaats is dit makliker om in die donker te ry. "Jy sien nie die vreeslike opdraende wat voor jou lê nie, jy fokus net op die kol waar jou lig skyn," sê Stokker.
Die lekkerste? Die kameradskap, natuurskoon en 'n koue bier na afloop van die wedren.
"Dis juis die besonderse kameraderie en sportmanskap tussen ryers wat 'n mens bybly. Selfs wanneer jou spiere begin moeg raak en jou sitplek effens te hard, is dit hierdie skoonheid wat jou help om uit te hou en aan te hou trap," sê Herselman.
En om met ander deelnemers skoor te soek, vertel hulle laggend.
Hul mikpunt is om die wedren in minder as 14 ure te voltooi.
Stokker en Jansen van Vuuren skerts: "As Herselman nie al die sosaties by die waterpunte eet nie en ons minder as 'n uur by elkeen spandeer, kan ons voor die wenners oor die einstreep wees."
Hul raad aan voornemende Trans-Baviaans deelnemers? "Oefen, oefen en oefen. Jy kan nie net op jou fiets klim en begin ry nie. Daarvoor is die afstand te lank. En skryf in sodra die inskrywings open. Die wedren is binne minute vol bespreek."
Net so 4km uit Willowmore vat fietsryers die Baviaanskloof-afdraai en dan klim die roete stelselmatig oor 'n afstand van 26km tot bo by die asemrowende Nuwekloofpas (sowat 1 000m bo seevlak.)