Terry Lilac, sy tipes en eienskappe - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Vermoedelik kom die naam van hierdie geurige struik uit die Griekse woord "syrinx" (syrinx) - buis, pyp, pyp. Daar is ook 'n mitologiese weergawe van die oorsprong van die naam - die Syring-nimf is deur die god van die bos verander in 'n riet wat die rietpyp (syrinx) van hierdie riet gemaak het.
Algemene eienskappe van lila variëteite
Lilac - 'n wydverspreide kultuur, verwys aan die familie van olyfbome en sluit meer as 30 verskillende soorte boomstamme, beide natuurlike en hibriede oorsprong. In die vorm van teelvariëteite is daar meer as 2000 spesies wat in die vorm van blare en blomme verskil, in kleur, boshoogte en tydsberekening van blom. Dit is as gevolg van hierdie diversiteit dat bioloë nie 'n algemene mening het oor die klassifikasie van hierdie kultuur nie, om hierdie of daardie status aan sy talle interspesifieke variëteite te gee.
Oor sommige variëteite tuinbouers weet alles, oor die ander, daar is net aannames. Baie variëteite dra hul naam in plekke van groei, ander in kleurkleursel van borsels (bloeiwyses). So, in die Balkan en in die Karpaten, groei Hongaarse lila hoofsaaklik, in die Asiatiese streek is daar soorte soos Afghaanse en Persies. Maar in die Oos-lande, veral in China, groei 'n oorweldigende verskeidenheid van alle soorte op die aarde.
Maar al die wetenskaplikes wat by die klassifikasie betrokke was, het op dieselfde opinie en soortgelyke voorkoms ooreengekom tussen 'n lila wat in groepe ingedeel is. Die groep bestaan ​​uit lila bossies, soortgelyk in vorm en vorm van bloeiwyses, blare, blomtyd, teelmetodes. Reeds op grond van hierdie groep is verdeel in subgroepe, onderafdelings, subspesies. Die enigste ding wat hulle ongetwyfeld verenig, is pragtige bloeiwyses en pragtige geur.
Sommige name van verskillende lila groepe
Algemene lila - Die mees bekende en gewilde, in teenstelling met ander spesies, het die grootste blomme op die bloeiwyses. Dit is bekend uit die XVI eeu en het baie variëteite wat daaruit geproduseer word.
Peristolistnaya of pinnate, met donkergroen blare en mediumgrootte pienk of wit blomme.
Diverse blaar Lila is 'n spesie wat blom in wit trosse, wat onderskei word deur groen van verskillende kleure, maar met dieselfde pinnate blare as die meerjarige rasse, word hulle dus in een groep gekombineer.
Chinese Lila is glad nie in China ontdek nie, maar in Frankryk. Na gewone lila - dit is die gewildste tipe. Die bloeiwyses is van groot grootte, hoewel die bosse self klein is. Daar is baie vorme van bloeiwyses van Sjinees Lilac, met verskillende groottes en frekwensie van blomme, dit sluit ook terryvariëteite in.
Deur donsige lila fluweel, meyeri, juliana en ander. Fluffy hulle word genoem omdat hulle op hul blare en blomme merkbare effense onthouding het. Blomme gee 'n aanhoudende geur uit, hoewel hulle self nie groot is nie.
hungarian Lila het 'n spesiale plek onder rasse, want dit word amper oral gekweek. Dit bloei laat, maar baie mooi en pretensielose kultuur. Maklik geakklimatiseer en vermenigvuldig.
leaved Lila word geteel en vir verkoop uit Europa, het klein blare, vandaar die naam. Die ongetwyfelde voordeel is die klein grootte van die bos, net tot een en 'n half meter lank. Dit is nie prakties om in vrye grond te gebruik nie, aangesien hierdie verskeidenheid nie koue winters weerstaan ​​nie.
Persiese - Onversadigende kultuur, bestand teen hitte en ryp. Dit het in sy kroon as pinnate blare, en ovaal lansetvormig. Klompe van bloeiwyses is baie skouspelagtig.
Ons kyk naderby na die lila genoem "terry".
Die bloeiwyses van hierdie variëteit is groot. Blomme op hulle is groot en pluizig (terry). Die struktuur van die bos is so dat enige van sy blomme, met 4 of 5 blomblare, van sy kern 'n ander, bykomende blom vrystel, hoewel kleiner as die vorige blom. Daar is semi-dubbele spesies - dit is wanneer die tweede kleur 'n kleiner aantal blomblare het. En daar is regtig terry - wanneer die blomme groei, asof van mekaar en een nie minderwaardig is nie. Dit is so 'n ongewone manier om te groei en gee die volumetriese, terry vorm van die bloeiwyse.
Terry variëteite sluit in:
Dit is rasse met baie groot knoppe wat oorvloedig geleë is op die verspreiding van boomstruik. Kom ons kyk meer na sommige van hulle.
Lilac Terry "Monique Lemoine". Groot verskeidenheid wit lila. Dit is geteel uit 'n soortgelyke variëteit, Madame Lemoine, maar het 'n meer kompakte grootte en vroeër blom. Terry borsels het groot blomme, met spitse blare. Alhoewel die bloeiwyses self nie baie groot is nie, maar digter op die takke van die bos geleë is. Wit, soms romerige blomwyses kan onderskei word deur groen knoppies onblaarde blomme wat geleidelik oopmaak, wat die kultuur gelukkig maak met lang blom (laat lente - vroeë somer) en chique aroma.
Die boomstruik is taamlik kompak, slegs 2 meter lank en met dieselfde kroon deursnee in 'n volwasse plant. Die blare in die vorm van 'n hart het 'n donkergroen kleur en afmetings tot 10 cm lank. Hierdie lila hou van die son, maar verdra ook 'n ligte skaduwee baie goed. Verkies vrugbare grond. Hou nie van oormatige waterlogging nie, soos alle lila-variëteite. Frostbestande en goed getransplanteerde kultuur.
Lila Terry "Taras Bulba". In 1956 is hierdie soort terry-lila in die Oekraïne geteel. Dit het bloeiwyses tot 20 cm lank, met baie pragtige en groot knoppies van pienk tot pers. Die bloeiwyses van die bloeiwyses is volop, piramidale in vorm, wat opwaarts verskerp. Die hoogte van die kultuur kan tot 2 meter hoog en dieselfde in deursnee bereik. Die kultuur is ligte en rypbestand. Die blare op die boom is groen en lig, effens konveks, 5-8 cm lank.
Hierdie bosse kan dikwels as dekoratiewe landskapspark gevind word. Hulle kan 'lewende muur' langs die sypaadjies en voetpaadjies in stedelike vierkante geplant word. Die verskeidenheid is lief vir vrugbare, goed gedreineerde, alkaliese grond. Verkies sonnige plekke. Geplant deur oorplanting of enting. Kultuur moet voorsien word van matige natmaak en bemesting. Vir beter blom in die vroeë lente (of aan die einde van die winter), is dit nodig om 'n sekere aantal jong lote te sny. Dieselfde word aanbeveel om na die lila heeltemal te vervaag, dit wil sê om 'n sirkelvormige snit te maak.
U kan die verskeidenheid "Taras Bulba" vind deur die volgende kenmerke:
Die bos is laag, tot 'n maksimum van twee meter. Takke met blaf van ligbruin kleur, wyd versprei in verskillende rigtings. Vars lote het 'n blou-pers kleur,
Blare in die vorm van 'n ligte groen hart,
Die graad behoort aan die 4de kleur subgroep - lila lila. Die knoppe is pers met pers tint. Die kleur verdik na die middel van die blare,
Die blomknoppe is groot, tot 1,5 cm. Die blomme is ongeveer 2,5 cm en bestaan ​​uit verskeie (drie of meer) halo's wat van mekaar afkomstig is. Daarom lyk elke blom soos 'n geronde roos,
Bloeiwyses is duursaam, staan ​​sonder om te buig onder die gewig van bloeiende blom,
Hierdie lila bloei laat, vanaf einde Mei en duur ongeveer 20 dae,
Die reuk van 'n blombos is baie geurig, maar nie hard nie.
Die verskeidenheid van Terry Lilac "Taras Bulba" is baie elegant en is geskik om in 'n boeket te sny.
Plant lila bossies
Meestal word gekweekte variëteite terry-lila in die vorm van saailinge gekoop. As jy 'n lila koop met 'n geslote wortelstelsel (die wortels word in 'n houer met die grond geplant), dan sal daar minder probleme wees as jy uit die boot gaan. Wanneer jy plantmateriaal met oop wortels koop, moet jy dit noukeurig nagaan. Die wortelstelsel moet goed ontwikkel wees, sonder sigbare pynlike veranderinge. Saailinge met oop wortels het meer aandag nodig, aangesien dit meer verbete sal wees in die weerstoestande. En ook by die keuse van bosse vir aanplanting, kyk na die toestand van die bostakke, visueel bepaal hul lewensvatbaarheid en gesonde kleur van die bas.
Plant en omplant lila bossies word gewoonlik in Augustus of vroeg in September gemaak (onderhewig aan warm herfs). Alhoewel lila 'n rypbestande plant is en nie bykomende beskerming teen die winterkoue benodig nie (soos bedekking of poeiing), moet saailinge wortel skiet voor die aanvang van ryp. As oorplanting nie moontlik was voor die aanvang van sub-nul-temperature nie, kan dit in die lente gedoen word totdat die knoppe op die takke geswel het. In 'n ander geval sal die plant waarskynlik nie wortel skiet nie.
Vir plant, kies 'n blink en droë plek (nie laaglande) in die landskap nie, sonder winde en oormatige konsepte. By die plant van die "groen muur" moet saailinge op 'n sekere afstand van mekaar geskei word sodat die bosse later kan groei. Die gat onder die saailing is ongeveer 0,5 m in deursnee en die diepte van die gaatjie moet so wees dat die wortels inpas en die onderste takke op die takke (die wortelnek van die plant) 2-3 cm bo die grondvlak is. Dit sal ander lote uitsluit in die lente.
Grond moet nie klei of nie-suur wees, anders moet dit neutraliseer deur dolomietmeel, kalk of ander minerale bemestingstowwe met die inhoud daarvan by te voeg. Minerale toppe word elke drie jaar aanbeveel. Grondwater moet op 'n diepte van minder as 1,5 m van die oppervlak van die aarde geleë wees.
Goeie oorvloedige water is slegs nodig in die aanvanklike stadium van die wortels van saailinge. Daarna moet matige besproeiing nagekom word, aangesien lila bossies nie te nat toestande duld nie.
Die eerste natmaak na plantplante in oop grond moet vrygewig wees. Vervolgens word die vog van die grond uitgevoer soos dit dries. So duur tot middel Oktober. Die weer moet warm wees en sonder nag ryp. Beplande watering van 'n jong saailing word slegs in die lente, in Mei, hernu en slegs op voorwaarde dat dit droog is en die grond vog benodig. In Julie hoef nie lila-saailinge natgemaak te word om die voorkoms van knoppe te voorkom nie.
Een keer elke 2-3 jaar in Augustus, moet kunsmis, minerale en organiese, in die vorm van kalium, fosfor, mullein of voëldruppels onder die wortels toegedien word. En in die winter, wanneer die konstante sneeubedekking alreeds val, kan ammoniumnitraat onder die bosse bygevoeg word. In die maande van aktiewe groei moet die blare van lila gespuit word met verdunde minerale bemestingstowwe.
In die lente word aanbeveel om die ou takke te versier om die prosesse by te werk. By die eerste blom van 'n jong struik moet ottsvetshie kwas afgesny word. Dit moet gedoen word onmiddellik nadat die bloeiwyse verdwyn om die lote vry te laat, anders kan die lila nie volgende jaar bloei nie. Kulturele snoei van lila bossies is ook nodig om die plant die regte vorm te gee. Inwaartse vorentoe lote word heeltemal uitgesny.
Varietale lila, insluitend terry, word op die volgende maniere gepropageer:
voortplantingsteggies optree in Junie of vroeg in Julie. Dit is gedurende hierdie tydperk dat die groei van die lila bossie tot die volgende lente staak. volgende:
hulle neem die middelste deel van 'n goed ontwikkelde skiet, waarop verskeie blare (ongeveer vyf stukke) geleë is,
maak 'n sny teen 'n hoek van ongeveer 45 0,
verwerk die snytak met 'n spesiale samestelling wat die vorming van die wortelstelsel stimuleer,
maak sy landing in die geoogste gat met kunsmis.
Reproduksie deur lae minste ingewikkeld van al die pad en is soos volg:
'n Vark word naby die lila bos gemaak
Die onderste takke van die moederplant word op die grond gebuig en vasgemaak.
As alles korrek gedoen word, sal die ontsnapte uit die ontsnapping groei.
Hoe om 'n lila te plant oorplanting. Dit is slegs moontlik in die teenwoordigheid van volgroeide onderstamme wat van saad gekweek word:
sade word in Oktober geoes, gedroog en gehou tot lente by lae temperature,
sit in 'n hothouse bed (of in bokse) in Maart, 1,5 cm in die grond begrawe,
Wanneer spruite uitkom, maak 'n pluk 3 cm uitmekaar,
jy moet wag vir die blare om te verskyn (ten minste 4 stukke op die voorraad),
In oop grond kan lote (aandele) in Mei geplant word,
Op 'n jong gewortelde vee, sny teen 'n hoek,
verbind die skuins gedeeltes van die vee en die graft (druiwe variëteit lila vir teling),
vasdraai met 'n lap of tou.
Hierdie metode word ook kopulasie genoem.
Peste en siektes van lila
Lila, soos alle plante, is geneig tot siektes en blootstelling aan plae. Lilacs het meestal siektes, soos:
Bakteriese wortelrot. Hulp in hierdie geval kan 'n jong bos met koperchloriedkonsentraat bespuit.
Laatroesie. Hierdie probleem kan opgelos word met die hulp van die Bordeaux-mengsel, verkoop in tuinwinkels,
Motmot. Dies van blootstelling aan chlorofos of rotor-lila blare.
Lila havikmot. 'N Plaag wat so gou moontlik skoongemaak moet word deur die bosse te behandel met 'n oplossing van ftholofos (0.1% samestelling).
Van die groot verskeidenheid lila op die grondgebied van ons land, het lila van diverse blare en Persiese lila, lank en suksesvol gegroei. Al die ander spesies is van ander streke ingevoer en gekweek, dus word dit nie op groot skaal gevind nie. Maar in die botaniese tuine wat jy kan sien, en in die lila kwekerye kan jy enige elite-verskeidenheid koop vir eksklusiewe plant.
Sommige hou van die donderstorm vroeg in Mei, terwyl ander die lush bloei van geurige lila verkies. Watter soort rasse gee voorkeur aan die lentebloem wat met helder kleure gespeel word?
Lilac van alle rasse uitstraal 'n aangename reuk, wat ons dikwels assosieer met die benadering van die somer. Daarom maak dit nie saak watter verskeidenheid jy kies nie, geurige tuin word aan jou verskaf. Maar om die effek te verhoog, is dit beter om plante van verskillende skakerings te kombineer en met verskillende mate van blomme terry. Kom ons kyk watter variëteite van gewone lilacs die harte van baie tuiniers reeds gewen het.
In hierdie aantreklike plant is die grootste voordeel nie eers die bloeiwyses nie, maar die grys blare wat dekoratief is, nie net in die laat lente nie, maar ook tot in die herfs. Versadigde ligte groen blare met geel spikkels en strepe word ideaal gekombineer met lila-blou semi-dubbele blomme.
Soms genoem Aucubaefolia geïmplementeerde graad Dappled aanbreek - nie met semi-dubbel nie, maar met eenvoudige blomme.
2. Skoonheid van Moskou
Hierdie lila variëteit is oor die hele wêreld gewild. Dit is deur die Sowjet-selfonderwyser, Leonid Alekseevich Kolesnikov, uitgebring. Danksy die delikate wit en pienk bloeiwyses, skep hierdie plant 'n romantiese atmosfeer in die tuin. Die blomme is redelik groot (2,5 cm in deursnee), terry en baie geurig.
lila Skoonheid van Moskou het die titel "Die mooiste lila van die wêreld" toegeken.
Variëteit teel Lemoine. Die plant is 'n uitgestrekte struik of boom (3-5 m lank) met donkergroen blare en digte bloeiwyses, wat bestaan ​​uit groot pers pers blomme. Hierdie geurige lila is bestand teen stedelike toestande, rook, gas, hitte, wind en ryp.
Hierdie plant is lief vir baie dankie aan sy pers en rooierige pers blomme. Voormalige president van die International Lilac Society, Colin Chapman, beskryf Massena So: "Die bloeiwyses van hierdie verskeidenheid in knoppies lyk soos trosse persdruiwe, ten volle geopenbaar - soos groot, fluffy pompons of cheerleaders."
Die blomstingels van hierdie lila is taamlik swaar, sodat die takke dikwels buig.
Die uniekheid van hierdie variëteit is nie kenmerkend vir lila kleur nie. Die knoppe is groengeel en die blomme is romerig-geel (hulle lyk soos 'n primula in kleur). In die somer, in die blink son, vervaag die blare en word dikwels wit, maar terselfdertyd gee die bloeiwyses 'n nie minder versadigde aangename geur nie.
Hierdie verskeidenheid is in 1964 geteel. Blomme word versamel in groot bloeiwyses tot 20 cm lank, kan beide eenvoudig en dubbel wees. Hul kleur wissel van 'n delikate lila-pienk tot pienkwit met 'n ongewone pêrelskaduwee. En aan die einde van blomblare word wit. Die verskeidenheid is winterhard en bestand teen temperatuur en lugbesoedeling.
Geraffineerde en delikate bloeiwyses van hierdie lila pas perfek in die ontwerp van 'n romantiese tuin. In die somer verdwyn pienk blomme en word pers-wit, maar as gevolg van hul ooreenkomste met die knoppe van polyanthus-rose en krommende, spitse blomblare, hou hulle die aandag aan.