ToekomsVenster: Beginsels vir ’n gelukkige lewe; moenie spartel nieFoto: Redcharlie/Unsplash.com My goeie vriend en klasmaat ds. Izak Liebenberg vertel my onlangs van sy broer wat ŉ boer in distress is in Namibië. Die lang droogte laat baie boere tou opgooi en sommige raak selfs meer desperaat. Lewende hawe is op ŉ minimum en voer moet ingevoer word. Vooruitsigte lyk nie goed nie en boere is spreekwoordelik teen die toue. Hy vertel hoe hy sy broer met ŉ metafoor bemoedig het: As ŉ mens in stormwater is en nie kan uitkom nie is die beste opsie om te dryf. Om te kan dryf moet jy ontspan en ophou spartel. Die oomblik as jy jouself begin inspan, sink jy. Jy het geen ander opsie as om jouself op ŉ manier aan die water en sy vermoë om jou te dra oor te gee nie. Op die aangewese tyd vind jy iets om aan vas te hou of spoel die water jou op droë grond uit. Hierdie beeld herinner aan die Woord van die Here op so baie plekke. Ek kan my die trauma wat veral ons boerderygemeenskap beleef nie eers voorstel nie. My bedoeling is ook nie om ŉ troossalfie oor iemand se wonde te smeer nie. Die Heilige Gees is ons Trooster en Hy doen dit met onderskeiding. My hart gaan vandag uit na elkeen wat in troebel water verkeer. Daar is waarheid in ds. Izak se woorde. As jy spartel gaan jy onder. As jy tot rus kom bly jy verrassend behoue. Mag jy vandag sy teenwoordigheid beleef. Wees stil en weet Ek is die Heer Ek spreek en wind en golwe bedaar Ek sal ook jou getroue bewaar. Laat rus by my jou kommer en vrees Ek sal vir jou ŉ toevlug wees – Liedboek 519