'n Konstante kenmerk van die eiland was moontlik die pragtige uitsig op Tafelberg, veral as daar 'n wolk oor die die kruin kruip. Of dit egter die ellendes versag het, is te betwyfel.
Hierdie mening word in 'n Resolusie van 18 Maart 1654 bevestig en redes word aangevoer hoekom Robbeneiland gebruik moet word. Daar is gevolglik besluit om al die ooie op Robbeneiland te plaas en die 'ramme' by die Kaap te hou vir verbygaande skepe. 'n Paar ramme sou na Robbeneiland gestuur word vir aanteeldoeleindes. In sy Daghreghister skryf Van Riebeeck dat die skape in die Tafelvallei meer sterf as wat hulle aanteel as gevolg van ''t overvloedige water veeltijts gellich ofte ongans worden ende meer versterven als se aenteelen cunen,' Hy skryf verder dat daar daagliks diere verloor word as gevolg van wilde diere. Robbeneiland het geen roofdiere gehad nie. Daar sou ook 'n persoon aangesê word om die skape te versorg60. Putte sou gegrawe word en nog 4 tot 5 mans aangesê word om terselfdertyd robbe te jag vir traan en velle. Dit was in werklikheid die aanvang van 'n permanente stasie. Die ooie word so vet dat besluit word om ook die ramme daarheen te stuur61. Die feit dat skape in Tafelvallei gevrek het word meermale vermeld. Dit was seker ook die ondervinding van die Skiereilandse Khoe en die rede hoekom hulle hierdie area in die reëntyd vermy het.
Van Riebeeck was verheug toe die bootjie terugkom van Robbeneiland op 12 Mei met 'n 'lustige, vet' ram. Die ram het amper 75 kg (150 pd; 1 Amsterdam pd = 0.494 kg) geweeg en was nie eers 1 van die beste of swaarste ramme nie. Daar was nou 41 skape62. In Augustus 1654 word daar 1 Hollandse ram, 'n ooi en 'n Kaapse ram aangestuur63. Dit lyk asof die skaapboerdery fluks vorder. Van Riebeeck het dit oorweeg om kaas te maak van die melk van die ooie op Robbeneiland maar die ooie het nie genoeg melk vir hulle lammers gehad nie en dié was van meer belang as die smulkaas. In 'n brief aan die toesighouers Sybrandt Rinckes en Willem Harmanz Hackert van 25 Oktober 1655 verwys hy na die baster Hollandse skape wat nie genoeg melk het vir albei nie. Amper terloops meld hy 'Ende wat aengaet de schurrfde schapen, moet Ul. van d'andere affhouden ende ons die hier wederom senden om te sien off men se gesont maken kan; soo sullen wij in 't reuylen daer meede opletten.'64
Dieselfde trant word gedurende 1657 gevolg, naamlik Khoen skape na Robbeneiland terwyl ou ooie, hamels en ramme na die Kaap gestuur word vir plaaslike gebruik en vir die vlote. Daar was 400 skape aan die einde van die jaar en Van Riebeeck kon in Augustus sê dat die aanwas genoeg was om aan die verwagte behoeftes te voorsien. Jan Woutersz, die toesighouer, vra vir materiaal om die skaapstal te vergroot en nog hulp om die skape te beheer tydens kastrasie. In Januarie 1658 word Rijck Overhagen uitgestuur na Robbeneiland om in beheer van die skape te staan. Daar word ook materiaal vir die skaapkraal en waghuis uitgestuur. Skape word steeds na die Kaap gestuur en die getalle bly om en by 400. Gedurende April was daar 74 skape gelewer oor 18 dae. Rijck Overhagen het nou oorgeneem en 'n gereelde korrespondensie volg oor die versorging van die skape en hoe om die weiding te verbeter. Daar was blykbaar swak bestuur van lammerooie in die verlede en met die swak weiding het baie van die ou ooie hul lammers weggegooi. Overhagen vra dus vir hooi vir die ooie en skryf: 'Voorwaar het is mij leet het jonge vee soo verlooren te sien gaen.'65
Bulpin beskryf dat daar omtrent 'n kwart van die vee aan die Kaap gevrek het. Op Robbeneiland, wat as 'n veilige weiplek beskou was, het daar van 'n kudde van 520 skape en 332 beeste (!) slegs 40 skape oorgebly72. Tog het Sleigh in sy gedeelte oor Robbeneiland verwys na die skape wat so gedy het onder Overhagen sonder om hierdie verliese te noem73.
Die gure weer duur voort en die nuwe skaapstal word omgewaai in Junie75. Die skrynwerkers vind dat die steunpale gebreek het as gevolg van die stormwinde. Theal het opgemerk dat die aard van die siekte nie genoem is nie maar dat dit nie uithongering was nie aangesien die skape wat op stal gevoer is net soos die ander gesterf het. Moontlik verwys hy na die verslag van 23 Junie waar Overhagen rapporteer dat daar 100 skape in die omgewaaide stal gesterf het. Daar was net 100 skape oor van die wat buite die stal was.
Toe Van Riebeeck hierdie inligting opskryf meld hy dat daar ook sterftes was onder die skape aan die Kaap maar nie op so 'n groot skaal nie. Tenspyte van die sterftes stuur Overhagen tog 29 skape na die Kaap terwyl hy bevrees is dat die oorblewendes ook sal sterf. Oedasao, 'n Khoen hoofman van die Cochoquas (Saldanhars), sê gedurende 'n gesprek met Van Riebeeck dat hy nie kan verstaan wat aan die Kaap aangaan nie. Daagliks sterf daar van sy beeste en 'te machtigen hoop schapen'. Dit was as gevolg van hierdie sterftes dat hy nie vee kan bring om te ruil nie en Van Riebeeck sou verder in die binneland moet gaan soek76. Dit was nie die gewone tyd van die jaar aan die Kaap vir hierdie Khoen groep en hulle vee nie. Die laaste ram het ook gesterf en Overhagen moes dus vir nog ramme vra. Daar was net 35 skape oor teen 18 Augustus maar die fiskaal vind 90 skape waarvan 25 gesonde vet ramme reg was vir die skepe op 4 Februarie 1660. Otto Jansz het intussen van Overhagen oorgeneem. Overhagen het dus die nare ondervinding gehad om in beheer van 'n florerende skaapboerdery deur 'n absolute ramp getref te word.
Volgens Sleigh het die varke baie pikkewyneiers geëet maar dit was nie meer 'n aktuele probleem nie aangesien daar alternatiewe voedselbronne beskikbaar was99.
Daar is geen verdere verwysings na varke op Robbeneiland nie terwyl daar wel melding gemaak word van varke op ander buiteposte100. In 1670 is al die Kompanjie se varke op die vasteland byvoorbeeld na die buitepos Houtbaai gestuur sowel as diere wat van die vryburgers teen 'n redelike prys gekoop kon word. Die aangeteelde varke kon dan aan die VOC se verbygaande skepe verkoop word101. In 1676 was daar 44 varke by Houtbaai maar hulle was steeds 'n probleem in dorpsgebiede en loop byvoorbeeld los in die ontwikkelende Valsbaai in 1781102. Die voorsiening en aanvraag na varke en vleis neem verder toe. In 'n Resolusie word genoem dat 29 lewendige varke aan die fregat Thetis gelewer word103. 'n Deense skip het 'n bestelling geplaas het vir 4000 lb spek en 10 vate varkvleis van 200 lb elk. Terselfdertyd was daar 3000 lb gesoute beesvleis en 11 lewendige skape. Hierdie varkvleis moes byna uitsluitelik van die burgers gekom het. Varkboerdery kon nie as 'n ekstensiewe stelsel voortbestaan nie en is eerder as 'n tuisnywerheid bedryf. Daar is dus bitter min gegewens oor varkgetalle en geen aanduiding wat van die varke op Robbeneiland geword het nie.
In Augustus 1654 het die poshouer Marcus Robbejaert, 49 ganseiers vir Van Riebeeck gestuur105. Die ganse het so floreer dat hulle'n oorlas in die groentetuine geword het. 'n Persoon was benodig om die ganse uit die tuine te hou maar Van Riebeeck het dit as belaglik beskou. In 'n betigtende brief aan Otto Jans. skryf Van Riebeeck in Desember 1660 dat die ganse geskiet kon word om 'n smaaklike dis te voorsien. Hy gaan voort en skryf: ''t schijnt dat men U die selffs wel mede diende in de mont te stoppen'106.
4. Raven-Hart R 1967 Before Van Riebeeck Callers at South Africa from 1488 to 1652.C. Struik, Cape Town: 9. Hierdie versameling van besoekers aan die Kaap word as 'n ensiklopedie beskou en die outeur het die oorspronklike of fotokopiëe van oorspronklike verslae nagegaan.