Nuwe ekonomiese beleid - Volke, nasies, gebeure - 2021
Die Nuwe Ekonomiese Beleid (NEP) was gebaseer op 'n belasting genaamd prodnalog, wat 'n belasting op voedsel was. Deur 'n belasting in te stel, erken Lenin in wese dat hy iets belas wat mense besit. Rekwisisie het onder oorlogskommunisme met geweld kos geneem. Prodnalog belas mense op 'n laer vlak as die vlak wat vir rekwisisie gestel is, en laat hulle toe om die res van wat hulle geproduseer het, te behou. Die oorblywende voedsel kon verkoop word, daarom het die kleinboere die aansporing gehad om soveel te groei as hulle weet dat hulle kon hou wat nie belas is nie. Die hoeveelheid graan wat in 1922 belas is, was die helfte van die graan wat in 1920-21 met geweld geneem is. Dieselfde geld vir die belasting op aartappels. Die belasting op voedsel het die stede toegelaat om gevoed te word en het die boere 'n aansporing gegee om soveel moontlik te produseer as wat menslik moontlik was.
In 1924 is die voedselbelasting-prodnalog vervang deur 'n belasting op geld. Dit was 'n natuurlike beweging. Die kleinboere het steeds 'n baie goeie aansporing gehad om soveel moontlik te laat groei. Hulle is toegelaat om na die dorpe / stede te reis om hul produkte te verkoop. Die proses het 'n middelman nodig gehad en gevolglik het private onderneming ontwikkel. In teorie was daar beperkings op private handel, maar dit is nie toegepas nie. Die magte het geweet dat die stede voeding nodig het, en dat die stelsel wat ontwikkel is na die oorlogskommunisme hiervoor voorsiening gemaak het.
In Oktober 1921 gee Lenin toe dat daar geen terugkeer kon wees tot die beperkings wat deur die dogmas van Oorlogskommunisme opgelê is nie.
'Ons is desperaat. Ons moet koop van wie ons kan en ons moet verkoop aan wie ons kan. Die party sal moet leer handel dryf. "
Die ekonomiese vryheid wat die NEP ingestel het, het Lenin en die Bolsjewiste herstel tot politieke mag - maar dit het ook die ekonomiese basis van Rusland uitgebrei. Lenin erken dat oorlogskommunisme ''n ernstige fout' was.
Die NEP is tydens die 10de Party Kongres bespreek. Die Kongres het erken dat drastiese maatreëls nodig was te midde van opstand deur beide kleinboere en werkers. Die Kongres het die afskaffing van rekwisisie en die instelling van 'n voedselbelasting ondersteun. Lenin het deur verandering gedwing deur te dreig om te bedank as sy idees nie aangeneem word nie.
Die NEP verteenwoordig 'n radikale breuk met die leerstelling van die party. Daar was diegene wat fundamenteel daarteen gekant was. Die belangrikste teenstander was aanvanklik Bukharin, maar selfs hy het dit ondersteun nadat Lenin dreig om te bedank.
Daar was twee redes waarom sommige teen die NEP beswaar gemaak het:
1) Die beplande ekonomie wat die Bolsjewiste so begeer het, word opgeoffer. Diegene wat die meeste by die NEP baat gevind het, sou die kleinboer wees - die natuurlike vyand van sosialisme.
2) Marx was van mening dat die politieke opbou van elke samelewing op die ekonomiese basis berus. As die ekonomiese basis 'n vrye mark sou word, was dit onvermydelik dat die politieke bobou vroeër of later aan die ekonomiese basis sou voldoen. Behalwe vir die herleefde kapitalisme, sou die politieke kenmerke van die burgerlike staat die sosialisme vervang wat volgens die rewolusie in November 1917 gewen is.
Lenin het aangevoer dat die enigste manier waarop die rewolusie gered kon word, met die steun en instemming van die kleinboere was. Lenin het aangevoer dat die direkte oorgang na kommunisme 'n fout was en dat die eerste fase na kommunisme die aanvaarding van kleinskaalse produksie met staatskapitalisme moes wees. Lenin het toe geglo dat Rusland dan sou oorgaan tot sosialisme en daarna tot kommunisme. Lenin het beweer dat die kleinboere nie oornag kon bekeer word nie. Dit sou 'generasies maar nie eeue' neem nie. (Lenin)
Teen 1922, met 'n belasting beperk tot net 10%, was die sukses van die NEP voor die hand liggend. In 1921 het Rusland hongersnood gehad. Teen Mei 1922 het hierdie vrees bedaar en teen 1923 was die landbouproduksie op 'n gesonde 75% van die vlak van 1913. Die ligte nywerheid het ook baat gevind by die gesonde situasie in die landbou. Hulle moes goedere vir die kleinboere produseer en die sukses van die kleinboere het die produksie in die ligte industrie stimuleer. Die swaar nywerheid het egter nie baat gevind by die sukses in die landbou nie. In 1922 was 500,000 werkloos in die sektor vir swaar nywerhede.