Waarom het 'Maniese Depressie' 'Bipolêre versteuring' geword? '
Die geskiedenis en redes agter die verandering
Die uitdrukking " maniese depressie " het sy oorsprong in antieke Griekeland, waar die term so vroeg as die eerste eeu gebruik is om simptome van geestesongesteldheid te beskryf. In haar boek Bipolêre Ekspedisies: Manie en Depressie in Amerikaanse Kultuur skryf skrywer Emily Martin,
"Die Grieke het geglo dat verstandelike ontwrigting onbalans onder die humors kan betrek, soos wanneer melancholie, verhit deur die vloed van die bloed, sy teenoorgestelde, manie geword het."
In die laat 1800's het Jean-Pierre Falret, 'n Franse psigiater, 'n foliensirkulaire 'of 'n ronde krankzinnigheid, maniese en melancholiese episodes geïdentifiseer wat geskei was deur tydperke wat sonder simptome was. Dit is deur sy werk dat die term maniese depressiewe psigose die naam van hierdie psigiatriese versteuring geword het. Dit is opmerklik dat "psigose" ingesluit is, dus alle tipes van wat ons ken as bipolêre versteuring wat nie psigotiese eienskappe insluit nie .
In 1902 het Emil Kraepelin georganiseer en geklassifiseer wat voorheen as eenvormige psigose in twee kategorieë beskou word. Maniese depressie was die term wat hy gebruik om geestesiektes te beskryf wat gesentreer is in emosionele of gemoedsprobleme. Dementia praecox, wat letterlik beteken "premature madness", en later hernoem tot skisofrenie , was sy titel vir geestesongesteldhede wat uit gedagte of kognitiewe probleme afkomstig is.
Verandering van die gebruik van maniese depressie na bipolêre versteuring
In die vroeë 1950's het Karl Leonhard die term bipolêre bekendgestel om unipolêre depressie ( hoof depressiewe versteuring ) van bipolêre depressie te onderskei.
In 1980, met die publikasie van die derde uitgawe van die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (DSM), is die term maniese depressie amptelik verander in die klassifikasiestelsel tot bipolêre versteuring .
Waarom Bipolêre Versteuring In plaas van Maniese Depressie?
In die laaste paar dekades het die mediese professie en psigiatrie spesifiek 'n gesamentlike poging aangewend om die volkstaal na die amptelike DSM-diagnostiese term van bipolêre versteuring te verskuif.
Daar is 'n aantal redes vir hierdie skof aangehaal, insluitend:
Maniese depressie is oor die algemeen gebruik om 'n wye verskeidenheid geestesiektes te noem, en as klassifikasiestelsels meer gesofistikeerd geword het, maak die nuwe term van bipolêre versteuring meer duidelikheid in 'n diagnose.
Die terme "manies" en "manie" is sterk gestigmatiseer. Oorweeg gewilde frases soos "Manic Monday," Animaniacs, moorddadige maniak, en dies meer. Net so word die term "depressie" dadelik deur die algemene publiek gebruik vir tye van hartseer wat nie regtig as kliniese depressie kwalifiseer nie.
Bipolêre versteuring is meer van 'n kliniese termyn en daarom minder emosioneel gelaai.
Maniese depressie beklemtoon die oorheersende emosionele simptome, maar voorkom die fisiese en / of kognitiewe simptome wat ook teenwoordig is.
Die term maniese depressie sluit die siklotimiese of hipomiese (bipolêre II versteuring) weergawes van die siekte uit.
Daar is vier tipes bipolêre versteuring wat in DSM-5 herken word. Dit sluit in:
Bipolêre I versteuring: Vir hierdie tipe gediagnoseer moet jy maniese of gemengde episodes hê wat ten minste 'n week of maniese simptome duur wat ernstig genoeg was om in die hospitaal te wees. Depressiewe episodes is ook dikwels teenwoordig.
Bipolêre II afwyking: Hypomaniese of depressiewe episodes gebeur in hierdie tipe, maar nie maniese episodes nie
Siklotimiese versteuring of siklotiemie: Hierdie tipe is 'n ligter soort bipolêre en word gediagnoseer as jy al twee maande lank beide hipomaniese en ligter depressiewe episodes gehad het.
Bipolêre versteuring nie anders vermeld nie (BP-NOS): In BP-NOS het u simptome van bipolêre wat nie voldoen aan die kriteria wat nodig is vir die diagnose van enige van die ander drie soorte bipolêre nie en u simptome is duidelik nie normale gedrag vir jy.
Martin, E. (2007). Bipolêre ekspedisies: Manie en depressie in die Amerikaanse kultuur . Princeton University Press.