Nirvana SP-706 - Geskiedenis Podcasts - 2022
Nirvana SP -706 - Geskiedenis
(SP-706: 1. 40 '; b. 10'; dr. 2'6 "; s. 18 mph; a. 1 mg.)
Motorboot Nirvana is in 1915 deur S.O. Hauser, Staten Island; verkry deur die vloot van M.S. Martin 21 Mei 1917, en op 10 Augustus 1917 die opdrag om op afdelingspatrollie te dien tydens die Eerste Wêreldoorlog. Nirvana het op 18 Augustus by Fort Lafayette aangemeld en patrolleer tussen City Island, N.Y. en Fort Lafayette tot en met 31 Desember.
Nadat sy op 18 April 1918 weer in gebruik geneem is, het sy na Erie, Pa. 10 Junie, gestoom en na die 10de distrik oorgeplaas. Sy het die Groot Mere deur die einde van die oorlog gepatrolleer. Sy het op 8 Desember teruggekeer na Marine Basin, en sy is uit diens geneem en is op 20 Januarie 1919 aan haar eienaar terugbesorg.
Nirvana, Amerikaanse alternatiewe rockgroep wie se deurbraakalbum, Toemaar (1991), het 'n nuwe musikale styl (grunge) aangekondig en stem gegee aan die jong volwassenes na die baba, bekend as Generation X. Die lede was Kurt Cobain (geb. 20 Februarie 1967, Aberdeen, Washington, VS-d. April 5, 1994, Seattle, Washington), Krist Novoselic (geb. 16 Mei 1965, Compton, Kalifornië) en Dave Grohl (geb. 14 Januarie 1969, Warren, Ohio).
Van Aberdeen, naby Seattle, was Nirvana deel van die uitgestelde ondergrondse toneel wat gerig was op K Records of Olympia, Washington, voordat hulle hul eerste enkelsnit, "Love Buzz" (1988) en album, Bleikmiddel (1989), vir Sub Pop, 'n onafhanklike platemaatskappy in Seattle. Hulle verfyn hierdie mengsel van pop in die 1960's en heavy metal-harde rock op hul eerste album vir 'n groot etiket, Geffen Toemaar, met die anthemiese treffer "Smells Like Teen Spirit", was die eerste volle uitdrukking van punk-kommer oor die sukses van die massamark in die Verenigde State.
Nirvana gebruik uiterste veranderinge in tempo en volume om woede en vervreemding uit te druk: 'n stil, stemvolle vers het oorgegaan in 'n woeste, verwronge koor. In die mode van baie punkgroepe uit die sewentigerjare het kitaarspeler-sanger-liedjieskrywer Cobain 'n kragtige klank geslaan teen sarkastiese, sinspeelende lirieke wat hopeloosheid, oorgawe en manlike verwerping ondersoek ("As 'n verweer word ek gesteriliseer en gesteriliseer," sing hy in "On 'n vlakte "). Nirvana was deurdrenk met die punk -etiek dat om te slaag om te misluk, 'n afsku van die media -aanslag wat hul vinnige styging vergesel het. Sukses het beroemdhede meegebring, en Cobain, wat as 'n selfvernietigende rockster beskou word, het kontroversie opgedoen, beide met sy voorstander van feminisme en gay-regte, en met sy verslawing in 'n reeks dwelm- en geweerverwante eskapades-waarvan 'n aantal sy vrou behels het , Courtney Love, leier van die band Hole.
Soos Toemaar, die band se derde album, In Utero (1993) - wat duidelike artikulasies van Cobain se psige bevat in liedjies soos "All Apologies" en "Rape Me" - bereik nommer een op die Amerikaanse albumkaarte. Op hierdie punt was Cobain se heroïengebruik egter buite beheer. Na 'n beweerde selfmoordpoging in Maart 1994 in Rome, betree hy 'n Los Angeles -behandelingsentrum. In 'n geheimsinnige opeenvolging van gebeure keer hy terug na Seattle, waar hy homself doodskiet in sy huis aan die meer. Daaropvolgende konsertvrystellings, veral Ontkoppel in New York (1994) en Van die modderige oewers van die Wishkah (1996), slegs bygevoeg tot die legende van Nirvana.
In 2002 die album met die grootste treffers Nirvana verskyn en bevat die voorheen nog nie vrygestelde enkelsnit "You Know You're Right." Daardie jaar is 'n versameling van Cobain se tydskrifte ook gepubliseer. In 2014 is die band opgeneem in die Rock and Roll Hall of Fame.
Ons gebruikers vertrou Nirvana om allerhande kort- en langtermyndoelwitte te bestuur.
Wat ek die nodigste het in 'n taakbestuurder -app, is om te vertrou dat as ek 'n taak na die inkassie stuur of dinge rondskuif, niks verlore gaan nie. Ek gebruik Nirvana om geldinsamelingsgeleenthede te reël, en dit is my rots. Volledige vertroue.
Nirvana help my om 'n besige kantoorwerk met 'n vryskutloopbaan te kombineer en nog steeds 'n bietjie tyd te kan neem. Ek word nooit deur kantoortake gepla nie, wat my in staat stel om GTD op twee verskillende maniere te implementeer.
Ek gebruik Nirvana nou al jare, en dit behandel my belaglik reuse, komplekse to-do-databasis met genade en plesier. Dit het verreweg die mees elegante oplossings vir taakverwantskappe - en die mobiele weergawe werk so pragtig!
Die grunge -rock -ikoon Kurt Cobain sterf aan selfmoord
Die moderne rock -ikoon Kurt Cobain sterf aan selfmoord op 5 April 1994. Sy lyk is binne sy huis in Seattle, Washington, drie dae later deur Gary Smith, 'n elektrisiën, ontdek wat 'n sekuriteitstelsel in die huis geïnstalleer het. Ondanks aanduidings dat Cobain, die hoofsanger van Nirvana, homself om die lewe gebring het, het sommige skeptici die omstandighede van sy dood bevraagteken en sy vrou, Courtney Love, verantwoordelik gehou.
Die afwaartse spiraal van Cobain het die vorige maand in Italië gestalte gekry. Hy het in 'n koma gegaan en byna gesterf nadat hy sjampanje en die middel Rohypnol vermeng het. Die publiek het geglo dat die koma veroorsaak word deur 'n toevallige oordosis heroïen, aangesien Cobain 'n bekende probleem met die middel het.
Terug by die huis in die Denny-Blaine-woonbuurt in Seattle en Aposs, is die polisie na die huis van Cobain en Love ontbied toe hy weer dreig om homself dood te maak. Alhoewel Cobain in 'n onderhoud van 1991 gesê het dat hy nie in gewere glo nie, het die beamptes beslag gelê op vier uit sy besit. Terwyl sy vrou en vriende kyk hoe hy buite beheer draai, het hulle probeer ingryp. Cobain het meestal hul kommer geïgnoreer, maar het einde Maart onwillig by 'n rehabilitasiekliniek in Los Angeles ingegaan.
Op 30 Maart stap Cobain uit die kliniek sonder om sy familie of vriende daarvan in kennis te stel. Die volgende paar dae kon Love hom nie opspoor nie en besluit om op 3 April 'n private speurder aan te stel. Die speurder het die volgende dag in Seattle met Cobain kontak gemaak, maar Cobain het geweier om na Los Angeles terug te keer.
Intussen het Cobain 'n vriend oortuig om vir hom 'n geweer te koop en beweer dat hy dit nodig het vir beskerming. Op 5 April is Cobain terug huis toe. Hy het genoeg Valium en heroïne ingeneem om byna dodelike vlakke te bereik. In die woonstel bo die motorhuis was die selfmoordbrief van Cobain, met die woorde van Neil Young dat dit beter is om uit te brand as om te verdwyn.
Die Grunge -ikoon Kurt Cobain word drie dae ná sy selfmoord dood aangetref
Op 8 April 1994 is die rockster Kurt Cobain dood aangetref in sy huis in Seattle, Washington, met vars inspuitmerke in albei arms en 'n dodelike wond aan die kop van die 20-meter haelgeweer wat tussen sy knieë gevind is. Die selfmoord van Cobain het 'n einde gemaak aan 'n lewe wat gekenmerk word deur veel meer lyding as wat gewoonlik met rock -supersterre geassosieer word. Maar rock -supersterre het nooit goed gepas by Kurt Cobain nie, 'n toegewyde sosiale buitestaander wat teësinnig die woordvoerder van sy generasie genoem is. Sukses lyk vir hom na 'n baksteenmuur, dink ek, 'n vriend Greg Sage, 'n musikale held van Cobain uit die plaaslike punk -rock toneel van die 1980's. �r was nêrens anders om heen te gaan as om af te gaan nie. "
Kurt Cobain het bekendheid verwerf as die leier en hoofliedjieskrywer van die in Nirvana gevestigde orkes in Seattle, die groep wat hoofsaaklik verantwoordelik was vir die omskakeling van 'n bloeiende streeksmusiektoneel in die Noordwes-Stille Oseaan in 'n wêreldwye popkulturele verskynsel wat dikwels '#x201Cgrunge' genoem word. " So uiters gewild soos wat Nirvana geword het in die nasleep van hul era-bepalende enkelsnit "Smells Like Teen Spirit " (1991), is dit maklik om te vergeet hoe ver buite die hoofstroom die band werklik was, en hoe ongeskik om 'n bekende persoonlikheid te word, was die misantropiese, heroïenverslaafde Kurt Cobain. In sy selfmoordbrief skryf Cobain: 'Ek het dit goed, baie goed, en ek is dankbaar, maar sedert die ouderdom van sewe jaar het ek haatlik geword teenoor alle mense in die algemeen. van my brandende, naare maag vir u briewe en kommer oor die afgelope jare. Ek is te veel van 'n wisselvallige, buierige baba! Ek het nie meer die passie nie, en onthou, dit is beter om uit te brand as om te verdwyn. "
'N Kort geskiedenis van Grunge: The Seattle Sound
Die woord grunge, wat vuil of vuil beteken, beskryf 'n musiekgenre, mode -styl en lewenstyl wat uitsluitlik gekoppel is aan die Stille Oseaan Noordwes, en spesifiek Seattle. Aangesien die gevolge van hierdie beweging ongeveer 30 jaar later nog steeds relevant is, is dit die moeite werd om te ondersoek hoe dit alles begin het - en hoe grunge die hoofstroom betree het.
Dit het alles by die Melvins begin. Die groep, wat in 1983 in die staat Washington gestig is, was deel van 'n generasie musikante wat beïnvloed is deur KISS, Black Sabbath, Led Zeppelin en AC/DC. Die Melvins was geïnspireer deur die bands wat hulle liefgehad het, en was een van die eerste rockgroepe wat elemente van metal en punk in hul klank vermeng het.
Die stad Seattle het destyds net sy hippiebeeld afgeskud, maar het steeds vasgehou aan die hippiewaardes van teenkultuur en afwyking. In 1984 het die orkeste Green River en Soundgarden in Seattle gestig, gevolg deur die Screaming Trees in 1985. Die jaar daarna het Sub Pop Records tot stand gekom en die eerste uitreiking van die platemaatskappy C/Z Records in Seattle verskyn, Deep Six. Hierdie samestelling, wat beskou word as die eerste verspreiding van grunge, bevat die Melvins, Green River, Soundgarden, Malfunkshun, Skin Yard en The U-Men. Die metalband Alice in Chains het by hierdie groepie Seattle -groepe aangesluit toe hulle in 1987 gestig het.
Tussen 1988 en 1990 het die hegte groep Seattle-bands baie transformasies deurgemaak. Green River het in twee groepe verdeel: die lede wat "ondergronds" wou bly, het Mudhoney gevorm, terwyl diegene wat beroemde rocksterre wou word Mother Love Bone (wat die voorsanger van Malfunkshun, Andrew Wood, opgetel het). Soundgarden, wat 'n ander verskuiwing in die waardes van afwyking verteenwoordig, onderteken in 1988 met 'n hoofstroom -etiket, A&M Records, tot ontsteltenis van baie van hul aanhangers.
Aan die begin van die nuwe dekade sou Mother Love Bone die rocksterre word wat hulle wou wees toe Wood onverwags aan 'n oordosis heroïen sterf. Wood se huisgenoot, Chris Cornell van Soundgarden, het 'n huldeblyk aan sy ontslape vriend geskryf. 'N Paar liedjies wat met die oorlewende lede van Mother Love Bone gespeel is, het 'n hele album geword, Tempel van die hond. Toe Cornell besluit dat een van die liedjies beter as 'n duet sou wees, het hy 'n rugbysanger, Eddie Vedder, genooi om saam met hom te sing vir die sing van 'Hunger Strike'. Dieselfde jaar het Vedder by die oorblywende Mother Love Bone -lede aangesluit om saam te werk 'n nuwe band, eers die naam Mookie Blaylock en uiteindelik die naam van Pearl Jam.
In 1990 het Nirvana slegs bestaan ​​uit die sanger-kitaarspeler Kurt Cobain en baskitaarspeler Krist Novoselic, en moes nog 'n voltydse tromspeler vind. Uiteindelik is hulle aan Dave Grohl voorgestel deur hul vriende, die Melvins, en word 'n ander basiese grunge -band uit die 90's wat moontlik gemaak is deur samewerking.
Die orkeste het gereeld op musiekplekke regoor die stad opgetree op plekke wat vandag nog oop is, soos The Crocodile en The Showbox. Voordat een van die bands werklik Seattle verlaat het, beskryf hulle hulself op 'n selfveragtende manier en verwys na hulself en hul musiekstyl as vuil, vuil en-jy raai dit-grunge. In 1991, toe Nirvana die nommer een bereik het AdvertensiebordSe Alternative Songs -grafiek, met Pearl Jam wat agterna volg, het 'grunge' verander van 'n grap in 'n werklike beskrywing van die rockmusiek -subgenre, gekenmerk deur kitaarvervorming, terugvoer en opregte, angstige lirieke. In dieselfde jaar het Mudhoney en die Screaming Trees indie -sukses behaal. Soundgarden het eers in 1994 die kommersiële sukses van Nirvana en Pearl Jam ingehaal.
Aangesien hierdie groepe 'n behoefte aan bemarking ontwikkel het, het "grunge" verander van deskriptor tot uiteindelike promotor, veral in die mode. Die bedryf, van Macy's tot Marc Jacobs, het begin met die skep van items wat die styl van hierdie bands en hul Seattle -gehore naboots, naamlik flanelhemde, gevegstewels en wol -skihoede, wat dikwels met ongewaste hare gedra word.
Alhoewel die gedagtes vir hierdie modeverklarings te arm en te koud begin het om iets anders te koop, en nie omgee om hul hare op te pas of te styl nie, het die gewildheid van grunge die styl van die rykes geïnspireer. Die gevegskoene wat prakties was vir trekkrag in die reën van Seattle, het op die voetpaadjies begin slaan. Vir die eerste keer, in plaas van om van boetieks na die afdeling van die vorige seisoen na Goodwill te gaan, was klere wat by Goodwill gekoop is, inspirerend wat in die winkels ingebring is. Punks was anti-mode: hul uitrustings het 'n verklaring daarteen afgelê. Grunge rockers was mode-onverskillig: hulle het glad nie 'n verklaring afgelê nie. En tog het grunge op sigself 'n modeverklaring geword.
Namate die konsep van grunge toenemend in die hoofstroom gebruik word, word dit toenemend verwerp in anti-konformistiese Seattle. Grunge het 'n algemene term geword vir Noordwes -bands van die 80's en 90's, selfs al het hulle heeltemal verskillende style en klanke.
Vandag is die term egter herwin. Seattleiete het steeds dieselfde waardes as die grunge -beweging en het geleer om die subgenre te omhels wat hul stad op baie maniere op die kaart geplaas het.
Nirvana se logo met die Smiley Face.
Nirvana is 'n Amerikaanse grunge-rockgroep wat in 1987 gestig is deur die sanger-liedjieskrywer/kitaarspeler Kurt Cobain en baskitaarspeler Krist Novoselic in Aberdeen, Washington. Dave Foster en Dan Peters (verskyn op die enkelsnit "Sliver") Pat Smear, wat in 1993 aangesluit het as 'n rugbysanger/kitaarspeler en die langste en bekendste Dave Grohl, wat in 1990 by die orkes aangesluit het.
In die laat 1980's vestig Nirvana hom as deel van die Seattle Grunge scene en stel sy eerste album vry Bleikmiddel (1989) vir die onafhanklike platemaatskappy Sub Pop. Die band het uiteindelik 'n klank ontwikkel wat staatmaak op dinamiese kontraste, dikwels tussen stil verse en harde, swaar kore. Nadat hy by die groot etiket D GC Records geteken het, het Nirvana onverwagte sukses behaal met 'Smells Like Teen Spirit', die eerste enkelsnit van die band se tweede album Toemaar (1991). Die skielike sukses van Nirvana het 'n lternatiewe rock wyd gewild geword, en die voorste frontman van die orkes, Cobain, word in die media na verwys as die 'woordvoerder van 'n generasie', en Nirvana word beskou as die 'vlagskip -band' van Generation X. &# 160 Nirvana se derde studio -album, In Utero (1993), bevat 'n skurende, minder algemene klank en daag die groep se gehoor uit. Die album stem nie ooreen met die verkoopsyfers van nie Toemaar Maar dit was steeds 'n kritieke en kommersiële sukses. Ongelukkig het die orkes in 1994 aangekondig dat hulle gaan uitbreek weens die gesondheidskwessies van Cobain en heroïenverslawing, wat uiteindelik tot 1995 tot gevangenisstraf gelei het. Dave Grohl, die laaste tromspeler van Nirvana, het daarna die pop-rockgroep gevorm Die Foo Fighters, wat nog steeds aktief is.
Nirvana is in 1987 gestig. Nirvana was deur baie beskou as die voorste ligte van die grunge -toneel in Seattle in die laat 1980's/vroeë 1990's, en miskien die invloedrykste rockgroep van Generations X & amp Y. esteties tot 'n verouderde rock-toneel. Hulle het al 'n paar opslae gemaak op Sub Pop met hul debuut, & quotBleach & quot. Maar dit was eers met hul debuut op die hoofrol vir DGC/Geffen Records, 1991's & quot; Nevermind & quot; miskien, meer spesifiek, die eerste 30 sekondes van & quot; Smells Like Teen Spirit & quot; dat hulle by die hoofstroom van Amerika ingebreek het - nie eintlik omdat hulle wou nie . Die hoofsanger Kurt Cobain se dood (selfmoord) in April 1994 het die band ontydig beëindig. Die tromspeler Dave Grohl het die Foo Fighters gevorm. In die herfs van 2004 bevestig & quotWith The Lights Out & quot ('n 3-CD/DVD-stel met meestal onuitgereikte materiaal) dat die belangstelling in die orkes nog steeds baie groot is. Die meeste jong rocksterre vandag sal waarskynlik Nirvana noem as 'n groot invloed op hulle.
Kry die gesondheidsbonusse en medikasie in die beginarea (A) en maak die Imps voor u dood. Neem die teleporter regs (die oostelike). Aan die ander kant, gaan langs die pad in beide rigtings en vermoor Specters en Shotgun Guys langs die pad. Sodra u die teleporter aan die einde nader, sal die muur oopgaan en twee pare Revenants loslaat. Draai die skakelaar om die muur te laat sak, en stap dan deur die tweede teleporter (B).
Draai in die volgende gebied al vier die skakelaars op die driehoekige platform (C) om. Dit lig 'n trap voor jou op. Die naaste trap tree eintlik op as 'n hysbak, so verlaag dit en trap op. Sodra dit weer opgestaan ​​het, kan u op die driehoekige platform (D) spring om die vuurpylwerp te haal. Klim dan die trap en gaan af na 'n horde Imps en Mancubi, sowel as twee teleporteerders. Neem die suidelike (regs).
In die volgende gebied, druk die gebruiksleutel op enige van die vier mure om dit te laat sak, en laat 'n hinderlaag Imps om u los. Deur hul gebied binne te gaan, laat die volgende vier mure sak, en onthul nog twee Pain Elementals. Nadat al die vyande dood is, tel die geel skedelsleutel (E) op en gaan deur die teleporter. Draai die ander skakelaar om 'n kortpad na die begingebied oop te maak. Neem hierdie keer die teleporter aan die linkerkant (F, die westelike een).
Maak die geel mure in die volgende gebied oop (dit kan aanloklik wees om vuurpyle tussen die geel mure af te vuur voordat u dit laat sak, maar wees versigtig, want daar is 'n groot waarskynlikheid dat dit teen die mure kan raak). Volg van hier af die rand tot aan die einde, sak dan op die Imps se platform en draai die skakelaar. Dit verlaag die Chaingunners -platform oorkant die pad, waar u die rooi sleutel (G) kan optel. Gryp die nabygeleë bestralingspak en gaan terug met die bruin platforms in die hoof slymput. Die blou sleutel rus op die noordwestelikste platform (H). Laat sak die platform net suidoos hiervan, net soos met 'n hysbak, ry dit op en val op die blou sleutelplatform. Nadat u al drie sleutels gekry het, gaan u terug na die suidoostelike hoek van die put en laat u die platform daar sak (I). Ry terug na die rand, ry deur die rooi en blou versperrings en gaan uit.
Trivia en ander besienswaardighede
van die gewilde band sterf Nirvana aan 'n haelgeweer in dieselfde jaar waarin Doom II vrygelaat word. Dit is interessant dat 'n supergeweer op hierdie vlak in die eerste sektor gevind word.
In sommige aanlyn Doom -forums/besprekingsborde is dit beskou as die ergste Doom II -stadium wat geskep is.
Daar is geen amptelike geheime op hierdie vlak nie.
Om die megasfeer in dieselfde kamer te kry waar u die geel skedelsleutel kry, keer u terug na die vorige kamer (die een met die noordelike en suidelike teleporteerders), draai die skakelaar naby die suidelike teleporter, gaan weer daardeur en hardloop die megasfeer binne hoek voordat dit weer opstaan.
In die kamer waarheen u teleporteer nadat u teen die Revenants geveg het, kan dit veroorsaak dat sommige van hulle nie werk nie, wat die speler permanent in die eerste deel van die kaart laat vassteek.
Die kamer met die pylvormige trap het vreemde effekte op die plafon. Dit is te wyte daaraan dat linedefs 114 en 134 verwys na sektor 50 in plaas van sektor 49 en dat sektor 49 geen gedefinieerde plafontekstuur het nie.
Kry lei -kultuur in u inkassie
Dankie dat u aangemeld het! U kan u nuusbriefintekeninge te eniger tyd bestuur.
Cobain noem die liedjie 'Where Did You Sleep Last Night', maar dit word ook 'In the Pines', soms 'Black Girl' of 'My Girl' genoem.
Dit is 'n volkslied, en as sodanig is die oorsprong daarvan mistig. Dit is waarskynlik gebore uit Afro -Amerikaners wat langs die begin van die 20ste eeu langs of oos van die Appalachiese berge gewoon het. Dit word ook genoem, 'n moordballade - 'n Europese tradisie wat tot in die Renaissance strek. In Shakespeare se tyd, toe 'n gruwelike doodslag of verkragting plaasgevind het, is die misdaad getranskribeer en op groot stukke papier gedruk wat op straat verkoop is. Met verloop van tyd sou die gewilde musiek getoonset word.
Toe die Engelse en Skotte die Atlantiese Oseaan begin oorsteek, bring hulle hierdie herdenking van skokkende misdade saam. Toe hulle langs die Appalachiërs vestig, word die Europese moordballade 'n grondslag van die Amerikaanse volkstradisie. U kan dit hoor in gewilde liedjies soos 'Long Black Veil', 'Pretty Polly' en 'Delia's Gone':
Moordballades vertel 'n wye verskeidenheid tragiese verhale, maar hulle het 'n paar dinge gemeen: dit is eerstens verhale, en die kern van die verhaal is 'n oortreding, meestal deur 'n vrou. Sy het iets gedoen wat die samelewing ongemaklik ag, sy het bedrieg, flirt, te laat gebly of eenvoudig nie 'n man se guns teruggegee nie.
Dan is daar die toon. Moordballades is natuurlik spookagtig en treurig, maar daar is 'n bykomende mate van grillerigheid wanneer 'n verhaal van 'n grusame dood in harmonie, soet of amper kronkelend vertel word, soos Johnny Cash gedoen het.
Wat ons moordballade betref, het 'In the Pines' sy eie versameling liriese telefoonkaartjies, wat eers in 1926 bymekaar kom, toe 'n banjoist met die naam Dock Walsh die eerste kommersiële opname van die lied maak. Hy stel ons dadelik voor aan een van die belangrikste elemente van die lied - die dennebome.
"In die dennebome, in die dennebome, waar die son nooit skyn nie en ek sidder as die koue wind waai."
'N Ander element is die trein - 'n geheimsinnige lang trein.
'Die langste trein wat ek nog ooit gesien het, het langs die Georgie -lyn afgekom. Die enjin het stilgehou by 'n afstand van ses myl, die kajuit wat hy nooit uit die stad verlaat het nie.
Maar Walsh se weergawe bevat ook die moordballade -elemente soos 'n oortreding en konfrontasie:
'Nou darlin, nou moet darlin my nie lieg nie, waar het u gisteraand gebly?'
En dan, 'n daad van geweld:
'Die trein ry 'n kilometer terug van die stad af en vermoor my meisie. Haar kop was vasgevang in die bestuurderswiel, haar liggaam kon ek nooit vind nie. "
Nie alle weergawes van hierdie liedjie bevat al hierdie elemente nie. Kunstenaars in die komende dekades sal kies en kies, afhangende van die verhaal wat hulle wil vertel of die bui wat hulle wil oproep. Maar die dennebome—Die koue donker wildernis — sal die algemeenste refrein word wat al die verskillende weergawes aan mekaar verbind.
'Ek dink die denne simboliseer 'n wildernis', sê Elizabeth DiSavino, 'n professor in musiek aan die Brea College in Kentucky. "'N Plek waar 'n persoon alleen is om te kyk wat hy is en wat hy gedoen het. "
Dit is in die veertigerjare dat die liedjie regtig begin wortel skiet met twee groot, invloedryke en blywende weergawes van "In the Pines" deur twee baie belangrike kunstenaars. Eerstens is Bill Monroe-'n man uit Kentucky, 'n mandolinespeler en sanger-liedjieskrywer wat bekend sou staan ​​as die Vader van Bluegrass. In 1941 neem Monroe 'n weergawe van "In the Pines" op met sy band The Bluegrass Boys.
"Ek sou die opname 'n opname voor die bluegrass-era noem, 'sê DiSavino. 'Op daardie stadium het Monroe konserte gespeel en plate verkoop, en hy was 'n groot probleem in vroeë boeremusiek.
In die weergawe van Monroe word daar eintlik geen melding gemaak van dood of geweld nie, so dit vermy die moordballade -elemente van sy voorgangers en word 'n bietjie ligter en soeter. Maar dit behou die hartseer en spookagtige kwaliteit danksy die hoë harmonieë van Monroe en die Bluegrass Boys wat hierdie verhaal vertel oor die raaiselagtige trein wat sy liefde wegneem.
"Wat is meer country as 'n hartseer liedjie, 'sê sy. 'Ek dink dit hang baie af van die soorte liedjies wat Bill Monroe gesing het en deel geword het van die bluegrass -repertorium.'
Die ander belangrike musikant vir hierdie liedjie is die groot folk- en blues -musikant Lead Belly in die vroeë 20ste eeu. Lead Belly het musiek gespeel en 'n reputasie gekry in Louisiana en Texas in die vroeë 1900's. Maar sy musiek het werklik 'n groter gehoor gekry nadat hy die folkloris Alan Lomax in die dertigerjare ontmoet het.
"Alan Lomax het Lead Belly na mense in New York gestuur, "sê DiSavino. 'U kan sien in video's wat hy met pienk chiffonjaponne vir hierdie dames sing, en hy het hierdie gesig asof hierdie mense regtig wil hê ek moet dit hier sing?'
In 1944, in New York, teken Lead Belly die eerste van ten minste 'n halfdosyn weergawes op van "In the Pines", wat hy meestal "Where Did You Sleep Last Night" of "Black Girl" of "Black Gal. "
"Hy het hierdie liedjie gevind en dit herinterpreteer en dit syne gemaak, "sê sy. 'Hy het dit op blues gekyk.'
In sy weergawes leun Lead Belly in die donkerte van die liedjie. Die bluesified -effek gee die liedjie 'n creepier gevoel, asof iets nie reg is nie. Dit is ook, musikaal kaal. Dit is net sy stem en sy kitaar. Dit is eensaam. In sy lied spreek Lead Belly óf "my meisie" óf "swart meisie" aan, waarskynlik afhangende van die wit of swart gehoor wat hy destyds gesing het. En liries skrap hy die trein heeltemal. In plaas daarvan fokus Lead Belly op die konfrontasie en die moord.
"Lead Belly lei 'n gewelddadige lewe, 'sê sy. "Hy was in die tronk weens moord. Dit is baie karaktervol om 'n liedjie oor geweld en moord te sing. "
"Volgens die Lead Belly -weergawe beklemtoon hy die liefde wat verkeerd geloop het, "sê die musiekkritikus en professor Eric Weisbard. 'En die gevoel om in die denne te wees, is vervreemd van liefde en op die manier vervreemd van die lewe.'
Vanaf hierdie oomblik volg die weergawes van "In the Pines" óf Monroe-'n tere, eensame country-/bluegrass-liedjie oor 'n geheimsinnige trein en 'n hartseer-óf Lead Belly, 'n musikaal skerp en liries donker moordballade wat isolasie beklemtoon en die dood. En u kan eintlik 'n patroon sien ontstaan ​​met verloop van tyd, met elke daaropvolgende dekade, elke generasie 'n tradisie vir hulself kies.
In die nuutste episode van Studio 360 (wat saam met 'n openbare radioprogram 'n Slate-podcast is), vertel die vervaardiger Lauren Hansen die lang, ryk musikale en sosiale geskiedenis van 'n wonderlike ou Amerikaanse lied, voor en na Kurt Cobain en Nirvana 'n beurt om dit van hulle te maak. Dit sluit in gesprekke met die musikante Bill Callahan en Fantastic Negrito, wat albei die lied gedek het.
Luister na hierdie episode van Studio 360 hieronder om 'n volledige klankweergawe te hoor. Die verhaal begin om 26:00, met 'n inleiding deur die gasheer Kurt Andersen. U kan ook inteken en na die program op Apple Podcasts luister.