Besef jy dat jy elke oomblik van elke dag van jou lewe voor die Heilige, Drie-enige God, Beskikker van volke en nasies aan Wie alle mag in die hemel en op die aarde behoort, staan? Of dink jy dalk dit is net in die kerk of dergelike plekke waar jy in sy heilige Teenwoordigheid is?
Die ontstaan en bestaan van die Gelofte van Bloedrivier word in talle boeke en artikels in besonderhede beskryf. Oor die geskiedkundige werklikheid daarvan bestaan geen twyfel nie. Daarvan getuig geskrifte van ooggetuies en ander betroubare persone, ook van Zoeloekant. Dit is egter noodsaaklik om oor die inslag van die Gelofte te besin ten einde die saai van twyfel teen te werk.
Meestal word dit vandag tydens 'n erediens herhaal en bevestig en word in die gebed en prediking op die onderhouding daarvan in die volkslewe klem gelê, tot bemoediging en aansporing van die Afrikaner. Die nakoming van die Gelofte is en bly 'n vereiste vir elke Afrikaner, hetsy van bloedafkoms of dat hy uit vrye wil hom by die Afrikanervolk gevoeg het en voeg.
Oor die wese van die Gelofte is en kan daar dus geen twyfel wees nie. Die drie vernaamste bronne is:
Die voorgaande word in die algemeen erkende bewoording van die Gelofte vervat wat voor in hierdie Bundel verskyn. Om aan die gebedsaard en die twyfel by Sarel Cilliers oor die binding van die nageslag (en die kommando-lede self) uitdrukking te gee, is 'n kort inleiding en slotwoord bygevoeg wat aan die oorspronklike gedagte uiting gee.
Is Afrikanerskap sonder vereenselwiging met die Gelofte moontlik? Jy kan ook vra of ongelowiges as Afrikaners beskou kan word. In elke geval is daar 'n afstand tussen volksgeskiedenis en volksaard soos dit deur die tyd gevorm is. Tog is in elke geval 'n onomwonde ja of nee nie moontlik nie.
Daar is in ons volk se geskiedenis ongelowiges wat goed en bloed vir die Afrikanervolk geoffer het, dit tot vandag toe doen. Is hulle Afrikaners? Die Calvinisme is volgens H G Stoker die grondslag, die wortel van die Afrikaner se volksaard. 'n Ongelowige Afrikaner verwerp deur sy lewenshouding hierdie grondslag. Maak dit van hom minder Afrikaner? Tog kan hy hom as ongelowige nie met die Gelofte vereenselwig nie. Sy tekortkoming lê nie in sy Afrikanerskap nie, maar in sy ongeloof. Sy verwerping van die Calvinisme as grondslag van sy volksaard maak hom nie iets anders as Afrikaner as sy hele ingesteldheid ten opsigte van taal en lewenswyse op die belange van die Afrikaner gerig is nie.
Uit die Ou Testament is dit deurgaans duidelik dat dit vir die Israeliete om nasionale voortbestaan en volksvryheid gegaan het. Dat die HERE hulle as Sy volk bewaar en beskerm het, doen hieraan geen afbreuk nie. Inteendeel het Hy hulle houding opgewek en gebruik om sy Verbondsvolk en daarmee sy Verbond te laat voortgaan. Hiervan is die Rigtersgeskiedenis, Dawid se stryd om die destydse staat Israel te vestig, die treurgeskiedenis van die Ballingskap (Psalm 137) en baie meer, voorbeelde. Ook in die Nuwe Testament word die aardse burgerskap nie verkleineer of vernietig nie. Die Here Jesus huil oor die toekoms van Jerusalem en tot aan die einde van Openbaring toe word taal, volk en nasie beklemtoon. Volksliefde, volksverbondenheid, nasionalisme, word nêrens in of deur die Woord tot sonde verklaar nie. Ook die Vyfde Gebod spreek sterk daarvóór.
Laat ons ons egter nie met langdurige gesprekvoering oor hierdie en verwante sake van die wese van die Gelofte en van Bloedrivier aftrek nie. Laat elkeen sy plig doen, sy roeping nakom, terwille van die aardse koninkryk en uiteindelik van die hemelse koninkryk.
En Hy het aan hulle die lande van die heidene gegee, en wat deur volke met moeite verwerf is, het hulle in besit geneem dat hulle sy insettinge kan onderhou en sy wette bewaar. Halleluja! – Ps 104:44-45
‘n Leier se liefde vir God en sy volk is die spil waarop sy menseverhoudings draai. Dis die deur wat hom uit die kerker van selfsug na buite lei. Eer moet egter nie met eerbewys verwar word nie. Geen mens is nog ooit vereer vir wat hy ontvang het nie, maar slegs vir wat hy gegee het.