Die Slag van Isly - Die versamelings
Die Slag van Isly. 14 Augustus 1844.
Ondanks die verdrag van Tafna wat in 1837 onderteken is, wat die gesag van Abd el-Kader oor Algerië erken, wil hy die Franse verdryf. Eers in 1847 gee die emir hom oor na 'n paar jaar van guerrilla-oorlogvoering aan Lamoricière.
Nadat die kamp uit die tente van die seun van die Sultan van Marokko bestaan ​​het, is die Franse troepe op die punt om te wen. Generaal Yousouf, gevolg deur offisiere van Allonville, Legrand en Fleury, gee aan Marshal Bugeaud, gevolg deur kolonel Foy, die standaarde en die buit van oorlog, asook die parasol van die Marokkaanse bevel wat deur Mohammed ben-Sabor, marshal van die logis aux spahis, terwyl die hoofdouier Kaïd Mohammed ben-Kaddour en die spahi Mohammed Ould-Amedoa vlae laat waai wat van die vyand geneem is. Aan die regterkant is 'n ambulans wat gewondes behandel, meestal spahi-offisiere, terwyl die geveg in die agtergrond voortduur en die jagters van Afrika uitlig. Die skildery is, soos altyd by Vernet, die voorwendsel om die portrette van soldate te vermenigvuldig, en die werk verskyn dus net soveel as 'n gevegstoneel as 'n groepsportret.
Die belangstelling van hierdie skildery lê in die sintese wat die skilder gemaak het tussen die twee belangrikste tendense in gevegskilderye. Een waarvan die meesterstuk ongetwyfeld is Napoleon I op die slagveld van Eylau (1808, Louvre), toon slegs 'n bevoorregte oomblik van die aksie, gewoonlik die aankondiging van die oorwinning soos in dieAusterlitz deur Gérard (1810, Versailles) of soos hier in die sentrale deel. Die ander, veral geïllustreer deur generaal Baron Lejeune, beklemtoon die studie van troepebewegings. Meer militêr, hierdie opvatting is ook meer presies en meer topografies. Vernet toon 'n weergawe van die eerste ontwerp aan die voorkant van sy skildery, terwyl die agtergrond in die tweede tendens opval. Dit is die baie breë standpunt van die slagveld wat hom in staat stel om die held, in hierdie geval Bugeaud, te verkleineer om die hele slagveld aan te toon waar die topografiese siening van die geveg geleë is.
Hierdie tabel moet ook met die vergelyk word Neem die smalah van Abd el-Kader, baie soortgelyk aan ontwerp, maar waar die afmetings van die skildery so is dat dit reguit na die panorama lei. Dit is 'n hele vertelling, 'n hele gevoel van lees wat van links na regs gaan wat u in hierdie laaste skildery van 21 meter lank moet ontsyfer.
Jean MEYER, Annie REY-GOLDZEIGUER en Jean TARRADE, Koloniale geskiedenis van Frankryk, volume I "The conquest", Parys, Armand Colin, coll. "Agora Pocket", 1991.