Lied van die lewe…♫♪♫… | Mal, dis al...EkWasHier...
Category Archives: Lied van die lewe…♫♪♫…
‘Remember that ‘sisters’ means ALL the women. Your girlfriends, your daughters, and all your other women relatives too. ‘You’ll need other women. Women always do.’
What a funny piece of advice!’ the young woman thought. Haven’t I just gotten married?Haven’t I just joined the couple-world? I’m now a married woman, for goodness sake! A grownup! Surely my husband and the family we may start will be all I need to make my life worthwhile!’
Tribute aan my vriendinne, ek was soos die dogter en het my les geleer, gelukkig het ek nog my hartsvriendinne en weet hulle sal altyd daar wees. Dankie…
Skool, Pikkewyne en pret…
Posted by EkWasHier in Juffie...juffie..., Uncategorized
My vingers is ysig…ek meen ysigkoud. Styf en stram van die koue, maar my hart is warm. Vandag gaan ek na my klas toe. Sommer banke regskuif. Ja, die klas is spiekeries en hoop die banke is klaar geverf. Ek weet nog nie wat ek met die skreeuende skelpers mure gaan doen nie. Miskien opkikker met wit gordyne.
Een van die Gr. 9 seuns het verlede kwartaal, na rugby by my klas ingeloer en ook oor die kleur gekla. Hy het gesê dat daar ‘n hele blik grys verf tuis staan. Wel, of dit liggrys, vaalgrys, heldergrys, duifgrys, spikkelgrys of wat ookal is, sal ek nie weet nie. Grys is mos deesdae die ‘in’ kleur. Hy offer toe om sommer die verf te bring en voor ek iets kon sê, bied hy aan dat hy en sy vriend, wat in dieselfde klas is, dit sal doen. Nou sal ek maar kyk en sien of ek die klas grys gaan maak of pers en wit gaan laat. Op onderwyskollege het een van my dosente altyd gesê, wanneer ek aspris die pers rok gedra het tydens een of ander vak by hom, dat pers ‘n seksuele afwyking is. Nou dit sal ek nie weet nie, pers is ‘n koningskleur, pers stel outoriteit en verlossing voor. My geliefde vriend, Mnr. Google spoeg die volgende oor purper uit: Born to the purple means someone who is born into a life of wealth and privilege. Goed, ons sal sien hoe ons aanpas by purper. Sal maar weer geld teen die dak moet plak. Geld teen die dak? Ja, toe ek by die vorige klas ingetrek het, was daar geld teen die dak. Ons het altyd gespot dat die een wat onder die munt sit, geld in sy/haar sakke sal vind. Pret, ja…miskien maar die tradisie hier ook voorsit.
Die laaste 2 kwartale lê voor. Skokkend om te hoor, Rekordeksamen begin 29 Augustus, my seun spring weg met RTV (CAT) – prakties. Sjoe, sommer die hele week skryf hy vraestelle. My maag gee al wilde draaie en ek word naar vir sy part. Ek dink ek gaan hom deur Gr 12 bid. Seriously…hy is te gemaklik met alles.
Klaar klas skoongemaak, en twee Poppeloppe het gehelp. Sal die twee nie vir my lag nie! Daar was seuns wat mekaar met klippe of iets bestook het, en dit naby my wa, a nee a!. Ek stap daarheen en raas. Gr 8’ies wat ‘n breuk het met een of ander Wiskunde klas. Natuurlik raas ek, en die klompie is jammer en…en…en…Sal dié twee nie vir my sê dat ek nie kan raas nie. Doen dit glo so sag…nee, nie geskreeu nie. Verwerdig nie om my stem te verhef nie. Netnou is my stembande aangetas.
Netjies en aan die kant. Gereed vir Maandag. Ek sien regtig uit daarna om al my Pikkewyne weer te sien. As jy nie opgewonde is om die Pikkewyne of wie ookal te sien nie, dan hoort jy nie in die onderwys nie. My eie seun en ander Pikkewyne hou my goed besig. My dogter is al uit die huis, en ja, ek mis haar baie, maar ek maak die beste van alles. En 2016 is beslis my jaar!
En hoe onthou ons nog die Nanny McPhee? Haar skewe uitstaan tand, die moesie en hoe lelik sy werklik aan die begin was…
Wel, ek lyk soos Nanny McPhee!!!
Hierdie kroon van my val mos tydig en ontydig uit. Die laaste keer het die tandarts vir my vertel dat die kroon gekraak is en dis die laaste keer dat hy dit kan vas sit. Mooi het ek gekou aan swieties soos toffies ens. Ek onthou nog die laaste keer toe ek op pad na ‘n landloopbyeenkoms my goue vulsel met ‘n toffie uit gebyt het. Die kids het so vir my gelag en ek het die hele dag my mond toe gehou en nie ‘n woord gepraat nie. Die goud is daarna maar met wit emalje vervang.
Dié vakansie, terwyl ek nog ietsie byt, nogal iets sags, woeps! daar glip die kroon weer los. Ek gaan maar tandarts toe en neem die afdrukke vir ‘n plaatjie. Ek het die tandarts gewaarsku, maak my seer en ek byt sy vingers af. Hy lag net, want hy weet watse vrees ek vir inspuitings het en maklik in trane sal uitbars…maar byt sal ek, maak my net seer. Dis toe die afdrukke vir die plaatjie kom, hy neem die onderste en dit was okay, toe hy die boonste afdruk neem, voel dit of iets kraak en jou wrintie waar! Die voorste kroon kom toe saam met die afdruk uit. Die tandarts moes maar weer die kroon vassit, vas sit, vasit, vasset, vazit – maak nie saak hoe nie, die kroon wil nie vas wees nie.
Maandag het gekom en die tand moes getrek gewees het, gelukkig vir die tandarts se assistent sien sy dat die plaatjie se tand aan die verkeerde kant van die plaatjie is. Gelukkig is die tand nie getrek nie…dink net, dan was ek nou haasbek. Nou moet ek nog ‘n week wag voordat die tand getrek kan word.
Dis hier waar Nanny McPhee inkom. Hierdie voorste tand het vorentoe geskuif toe ek ietsie sags geëet het…en staan reg voor al die tande uit. Irriterend natuurlik en die tand rus alte rustig op my onderlip. Dink net wanneer ek glimlag, pop die voorste tand vorentoe en dan giggel ek eers. Maandag sal ek maar so skool toe gaan en probeer om so min as moontlik te praat. En dan wil my SKS hê ek moet vir haar en my broer kom kuier die naweek…oor my dooie liggaam, of sal ek sê tand. Nope, nogmaals nope! Ek kan nie so op straat verskyn nie alhoewel ek Saterdag my seun na ‘n opedag moet neem, gelukkig sal hy al die praatwerk doen.
Nou, terwyl die tand so uitstaan groet Nanny McSchoolteacher (ja, en kids gaan natuurlik hul besimpeld lag) julle met ‘n skewe tand wat goed uitstaan.
En ja, kids gaan seker wil kyk hoe die tand lyk, solank hulle nie my mond so wil oop forseer nie…LOL
…♫♪♫…don’t hurry love…♫♪♫…
Wat verdien jy in jou lewe? En hierdie is natuurlik vica versa, né!! Jy verdien iemand wat jou liefhet met elke greintjie van sy hart. Jy verdien iemand wat jou bystaan in al die drome wat jy na wil jaag. Jy verdien volkome vrede, respek en iemand wat jou sal liefhê met al jou foute, jou littekens en al…selfs die moesie wat jou soms irriteer. Wees saam met iemand wat jou laat lag, wat die geluk, vrede en voorspoed na vore bring. Iemand wat in jou lewe moes gewees het sommer jare gelede al. Iemand wat nie bang is om net te probeer nie, selfs aan te hou nie…
Jy verdien iemand wat grappies vertel wat net jy verstaan en iemand wat jou bederf met klein goedjies, soms met een bottergeel Daisy en soms met ‘n bos sonsondergangsoranje Angeliere, soms met ‘n toffie en soms met ‘n hele blik Ferrero Rochers. Iemand wat jou voete vryf wanneer jy die hele dag gestaan het, en soms jou rug kom was wanneer jy dit nie verwag nie. Iemand romanties, maar ook nie altyd nie, en sommer so uit die bloute. Iemand wat jou hand vashou wanneer julle loop, of net vir jou glimlag wanneer julle oë mekaar ontmoet. Ag, sommer ma’net.
Moenie liefde najaag nie, dit sal jou wel vind. Soms het jy nodig om 18 paddas te soen voor die prins opdaag. Soms kom die liefde op die tye wanneer jy nie meer soek nie. Soms toevallig, soms gereël. Neem jou tyd, stel jouself nou eerste, gaan vir ‘n manikuur, bederf jouself met ‘n melkskommel of wat van ‘n romerige mond-smeltende, soet en langdurige blywende geur van roomsjokolade in jou mond…
Wees dankbaar vir die liefde wat na jou kant toe kom al is dit vir ‘n seisoen, en let go gently wanneer dit tyd is om te let go…dit gaan hier oor jou hart, hoe sagter jy let go hoe beter vir jou. Hou bitterheid uit jou hart, en wys mense eerder die liefde en dankbaarheid in jou lewe…
Intussen, love yourself en geniet jou me-time…tyd is so kort. Doen wat jy goed vind om te doen en lag vir alles.
My lyf aktrise hou…
Gisteraand kom die boodskap op my Whatsapp deur…Pierre soek vrouens van so 40 jr oud, vir ‘n sepie op SABC3! Ek kontak hom en vra of 54 dalk te oud is; nee wat, my foto lyk goed en ek moet om 6:30 by Emmarentia Dam wees; hv. Louw Geldenhuis en Olifantstraat. So gesê so gedaan. Om 10 die aand pak ek die 5 stelle klere, van elegant tot casual, skoene ens.
Vroeg vanoggend staan ek op en maak klaar, kwart oor 5 val ek in die pad. Verkeer was nogal hewig vanaf Walkerville en suide van Johannesburg – M1. Daar gekom, was daar niemand en ek kontak Pierre, net om te hoor dis in Komatiestr. 103. Maklik gevind en ek wag maar so ewe geduldig. So begin die oggend. Ek ontmoet vir René en dadelik kliek ons. Die restaurantjie maak oop en ons vind dis ‘n volledige gesondheidswinkeltjie. Yeah, uiteindelik vind ek Bee’sWax…die primêre bestanddeel vir my roompies wat ek maak, en Agar Agar, dis iets amper soos gelatien, net meer suiwer en gesonder.
Later staan ons so rond en word verwys na waar die crew staan. Ons klere was heel skaflik vir die eerste shoot. Terwyl ons daar rondstaan, word ontbyt vir ons aangebied. Daarna word ons by tafeltjies geplaas en ek land by ‘n pragtige jong dametjie wat van Kimberley af kom. Die akteurs sit agter my en ons kry ‘koffie’. Julle,was die ‘koffie’ ‘n belewenis. Swart koffie maar eintlik was dit net Coke. Die restaurantjie was eintlik baie cosy. Daar is tot warm kombersies om die bene warm te hou. Kyk, ek het nie eens op daardie stadia geweet dis vir die sepie Now or Never nie. Ons moes mimiek toepas en het dit nogal geniet. Die shoots was van alle hoeke afgeneem. Daarna moes ons weer ander klere aantrek. Dit was woerts-warts en ek het sommer net ‘n ander baadjie aangetrek vir nog ‘n scene. Dis toe ons ‘wyn’ kry. René kry wit wyn en ekke rosé. Dit was ongelooflik lekker wyn. Hehe, ja julle kon seker nou al geraai het, Coke vir koffie en druiwesap vir wyn. Die akteurs het by die eerste restaurant slaai geëet en verbasend hoe die kos gehanteer is. Daar was ‘n paar borde slaai. Een volle, volgende halfpad en laaste so klein bietjie wat oor was…so is elke scene geskiet, soos ek gesê het, verskillende hoeke wat geskiet is. By die tweede restaurantjie het die twee akteurs wortelkoek geëet. Jinne, dit was so hoog en bietjie breër as blikkies met ‘n wit versiersel om, versier ook met gekapte neute. My mond het behoorlik gewater.
Daarna moes ons volgens almal dam toe gaan, maar net om daar uit te vind dat dit die verkeerde plek is. Gelukkig vir ‘n selfoon, het ons Melville toe gery. 27 Boxes of so ‘n plek. Sjoe, die winkeltjies is almal in containers, so lyk dit en lyk asof dit 2 vloere bevat. Daar is ‘n shoot gedoen, ons was nie betrokke nie. Middagete is toe bedien. Ek het gegeurede geel rys, met koolslaai en mengelslaai gekies. Daar was ook wit rys, kapokaartappels, viskoeke en beesgoelash. Ek moet sê, die rys en slaai was heerlik. René het vir haar ‘n Coke Zero gekry en vir my Sparkling Water. Daarna word ekke geroep en moes ‘n shoot doen in ‘n tweedehandse boekwinkel. Ek moes maar boeke soek en verbeel ek browse die boeke. Was daar interessante boeke; boeke oor drome, geestelike boeke, storieboeke, historiese boeke, fantasie, woordeboeke, digbundels, kunsboeke, letterlik iets oor alles. En baie, baie netjies, selfs Melville se strate was skoon en netjies. En raai, geen potholes nie. Dit was nogal opvallend. Die infrastruktuur is baie goed en in puik gehalte. Buite het ons die mees interessantste boom gesien. ‘n Onderstebo boom en sy wortels na bo, en bo-op die wortels – wat al uitgedroog is – grasgroen spriete wat daar groei. En ook tussen die plaveisel ‘n eensame blommetjie was haar koppie skaam-skaam uitsteek. Die natuur bly maar mooi.
Daarna is ons toe in ‘n konvooi dam toe.
Ons het net daar rond gedartel en is so voor 5 terug na die restaurantjie. René se motor se battery was bietjie pap en ons het dit gejump-start. Daar was ‘n swartman wat ons dadelik kom help het. Ons weet nie wie hy was nie, maar dankie vir jou hulp, jy was ‘n ware gentleman. Terug in ons motors en ons het die pad huis toe aangedurf.
Sjoe, wat ‘n pad! Vandat ek op die snelweg geklim het by Empire M1, tot om en by Southgate het ons bumper-teen-bumper gery. Sommige plekke so stadig, sweer ons sou die motors weg kon gedraf het. ‘n Regte slakkepas.
Naby Roshnee was die velde in sterlig en skade soos ‘n vuur die veld verbrand het, dit was maklik ‘n 100 meter stook lank.
Na ongeveer ‘n uur en ‘n half het ek veilig tuis gekom en is dankbaar om tuis te kan wees. Moeg, gedaan en tevrede het ek onder die stort ingeval…nou kan ek die aand rustig deurbring en warm gaan slaap.
‘n Perd van ‘n ander kleur…
Ek lê in Mediclinic Hospitaal …. Gister was nie ‘n goeie dag gewees nie. My hele lyf pyn en is blou gekneus
Ek het besluit om vanmiddag ‘n bietjie perd te gaan ry. Ek het dit vir sowat 30 jaar nie gedoen nie, altans ek dink dis so lank. Gedink dis tyd vir bietjie oefening, aangesien ek by die gym net my tone oefen, of op die flexibility masjien lë en slaap.
Wat ‘n fout!!! Ek moes twee keer gedink het voordat ek en my kind besluit het om perdry aan te pak.
Ek het opgeklim, die teuels vasgevat en begin ry. Die perd het op ‘n stadige galop gegaan, naderhand het die perd so vinnig begin gehardloop dat die stof so staan. Dit het gevoel of my hare vreeslik in die wind wapper. Eers het dit baie goed gevoel en die eerste paar sekondes was so maklik soos om roomys van ‘n klein kindjie af weg te neem. Dit het nie vir lank aangehou nie. Die perd het ‘n wil van sy eie gehad. Ek kon nie die pas volhou nie en het af geval. My voet het was in die stiebeuel vasgevang en die perd het my gesleep en wou nie stop nie. Dit het soos ‘n eeu gevoel. My wind was skoon uit van die val en huil. Die perd het my al in die rondte begin sleep. Ek het soos ‘n waansinnige geskreeu. Ek was vreesbevange soos min!!! Wat het my besiel? Ek het nie vir een oomblik gedink ek gaan dit oorleef nie. My lewe het voor my verby geflits, en gewonder wat van my kinders gaan word. Ek was nog nooit so bang in my lewe nie.
Dankie tog, gelukkig is daar nog mense wat jou help indien jy kniediep in die moeilikheid is. Die bestuurder van Fantasia-games, te RiverSquare, het dit gesien en dadelik my te help gesnel. Hy het soos Usain Bolt uit sy kantoor gestorm, sy groot maag het gedril soos hy gehardloop het om my te help. Rooi en uitasem het hy daar aangekom. Hy het onmiddellik die prop uit die muur geruk. Mens kon die vuurwerke sien, soos die prop uit die muur geruk word. Uiteindelik het die perd tot stilstand gekom. Daar was eers ‘n doodse stilte, daarna ‘n geskater van die lag en ‘n handeklap. Seker maar omdat ek nog gelewe het en geen been gebreek het nie, maar wel aan skok gely het.
Ek gaan nie weer daardie perd ry nie!!!!!!
Die bus wat daar is lyk baie veiliger, en die deuntjie is baie kalmerend.
Dis goed om te lag, is dit nie?
Dis hoe dit vir my gevoel en geklink het…..!!!!