Liefdesgedicht.nl | Gedicht | KLOOF ()
weg is, weg is, vanmekaar.
op �n heuweltop hoog, met 'n
kronkelrivier in die benede loop.
Ek sien jou waai en wink.
Jou hare wat kartel in die wind.
Jou witrok oor jou bolyf span.
Die punte 'n waaierformaat,
uitlokkend mooi, gekant.
Ek sien die son voor die maan
sy buiging maak.Hoor vo�ls groet
in hul verbyvlug om te slaap.
Nie een van ons twee, gee 'n tree
om te gaan. Vir hoe lank gaan ons
so versteend bly staan ?
Die gaping so groot.
So staan ons maar en staar
'n le� staar na mekaar.
�n Le� uitreiking, na 'n diep geknelde liefde
'n seer liefde
Geef je beoordeling aan het gedicht: KLOOF
Aantal hits: 2288