Strelende tee - soorte en resepte - Huismiddels - 2021
Na 'n harde dag se werk, voor 'n eksamen, voor 'n spesiale geleentheid, of miskien aan die slaap raak, kan 'n strelende tee goed doen. Mother Nature het 'n wye verskeidenheid plante tot haar beskikking wat 'n kalmerende, ontspannende en moontlik ook slaapbevorderende effek het. In die volgende reëls leer u interessante feite oor sommige kalmerende plante - oor die toepassing daarvan, die toepassingsarea en die soorte daarvan. Ons bied ook verskillende tee-resepte aan.
Verskeie medisinale plante
Verskeie medisinale plante het 'n kalmerende effek. 'N Paar voorbeelde word in die volgende reëls aangebied. Dit kan individueel gebruik word, maar kan ook in verskillende tee-resepte gevind word.
Die volgende is van toepassing op elke vermelde medisinale plant: 'n teelepel word met ongeveer 250 ml kookwater gegiet en dan vir ongeveer sewe tot agt minute gebrou. As u 'n baie ligte tee verkies, neem die hoeveelheid wat met drie vingers per koppie opgeneem kan word (die sogenaamde dosis van drie vingers). Die effek word nie verminder nie.
1. Regte valeriaan (Valeriana officinalis)
Valeriaan kan oral in Duitsland gevind word. Op klam wei, in woude en op rivieroewers. Valeriaan was baie belangrik in antieke tye, en die plant is sedertdien bekend as 'n algemene genesing. Dit is en word gebruik om pyn, hoes, ongemak in die oë en as 'n diuretikum te verlig.
Vandag is dit op almal se lippe, veral as gevolg van die kalmerende effek. Senuweeagtig opwekking, senuweeagtige slaapstoornisse en senuwee-hartprobleme reageer redelik goed op die behandeling met valeriaan. Gevolglik bevat 'n strelende tee ook dikwels hierdie plant. Om die effek daarvan te versterk, word valeriaan dikwels saam met ander medisinale plante gebruik, soos suurlemoenbalsem en hop,
2. Hop (Humulus lupulus)
Hop kom nie net in bier voor nie, maar kan ook 'n strelende tee hê. Hop is deel van die hennepfamilie. Hy kom oorspronklik van Oos-Europa. Dit groei wild in klam bosse en op rivieroewers en word in baie lande in die gematigde sone gekweek. Hierdie plant was al bekend in die Middeleeue en is vandag nog.
Hieronymus Bock (1498 - 1554, Duitse botanikus, dokter en prediker) se aantekeninge dat hop destyds vir bloedsuiwering gebruik is, behoort te help met die swelling van die milt en lewer, en die hopblomme, wat aan wyn gevoeg word, koors verdryf en teen vergiftiging optree. . Hop word tans hoofsaaklik gebruik vir slaapstoornisse, hipereerbaarheid, senuwee-rusteloosheid en angsversteurings. Dit word gereeld in teelmengsels bevat om u te kalmeer.
3. Laventel (Lavandula)
Lavender word jare lank hoofsaaklik geassosieer met motballe en parfuum by ouer vroue. Maar die laventel het lank terug gekom en word nou weer as middel gebruik. Dit behoort tot die labiate-familie en word hoofsaaklik in die westelike Middellandse See aangetref.
Hildegard von Bingen het die eerste keer verslag gedoen oor die medisinale effekte daarvan. Daarna is laventel in byna elke medisinale kruieboek gevind. In daardie tyd word gesê dat hy diuretikum is, die hart kalmeer, tandpyn verlig en help met duiseligheid en pyn in die liggaam. Vandag word laventel gebruik vir senuweeagtige uitputting, slaapstoornisse, senuweeagtig maag- en dermafwykings en om te kalmeer. Dit maak jou nie moeg nie, daarom word dit ook aanbeveel voor eksamens of voordat u 'n dokter besoek. Die tee smaak veral goed as dit met 'n bietjie heuning versoet word.
Soos die laventel, behoort die suurlemoenbalsem, ook die suurlemoenbalsem, tot die labiate-familie. Die plant, wat ook baie gewild onder bye is, was in die ou tyd bekend as 'n middel. Die Benediktynse monnike het later die suurlemoenbalsem uit die Middellandse See-lande oor die Alpe gebring en in die kloostertuine gekweek.
Hierdie wonderlike geurige plant word hoofsaaklik gebruik vir senuweeagtige maagklagtes. Maar dit doen ook sy bes as hy aan die slaap raak en as aanvulling tot 'n kalmerende tee. Dit is ook bekend as 'n komponent van die suurlemoenbalsemgees, wat vroeër gebruik is om verkoue te versterk.
5. Passieblom (passiflora incarnata)
Hierdie pragtige blom kom oorspronklik van die tropiese reënwoude. Die Maya's en die Aztecs het reeds hul ontspannende en kalmerende gevolge waardeer.
Hierdie aanleg het sy naam van die kerk gekry. In 1605 stuur die Spaanse sendeling en vader Simone Parlasca 'n afskrif na Rome. Die kerkprinsesse daar het die blom van die passieblom gesien as 'n illustrasie van die martelgereedskap van Christus. Die Passiflora werk met senuagtige rusteloosheid en met vrees. Dus trek 'n strelende tee baat by hierdie plant. In naturopatie word dit dikwels in kapsulevorm of as 'n tinktuur gebruik.
6. Bitter oranje (Sitrus aurantium)
Die bitteroranje is veral bekend in die Middellandse See-lande en behoort tot die diamantfamilie. Daar word geglo dat die Perse en Arabiere dit in die 10de eeu van Indië na Noord-Afrika en Spanje gebring het. Arabiese dokters het oor haar berig en gesê dit het 'n giftige uitwerking gehad.
Die bitter lemoenbloeisels word deesdae gebruik om slaap te kalmeer en te bevorder.
7. Sint-janskruid (Hypericum perforatum)
St John's wort is 'n pragtige geel blomplant om na te kyk en groei aan die rande en damme, in ligte woude en bosse. Hul blare lyk asof dit geperforeer is. Die rede hiervoor is die olie wat dit bevat. Die geel blomme word bloedrooi as hulle in die hande gevryf word. Bekend is die 'rooi olie' wat van die blomme verkry word, wat baie nuttig is vir senuweepyn.
Pedanios Dioskurides, 'n Griekse dokter wat in die eerste eeu geleef het, het Hypericum vir brandwonde en sciatica gebruik.
St. John's wort word vandag deur dokters voorgeskryf in hoë kapsule vir ligte depressie. Die teevariant is 'n baie sagte vorm om kalmte in die lewe te bring en vrese te verlig. 'N Strelende tee kan slegs Sint-Johanneswortel bevat, maar dit kan ook met ander plante gemeng word (sien resep nommer 2).
Dit was tot dusver nie moontlik om voldoende te bewys watter bestanddele van die johanneswortel vir die gevolge daarvan verantwoordelik is nie. Op hierdie punt moet ook daarop gewys word dat St. John's-wort in wisselwerking met ander medisyne is of die gevolge daarvan kan verswak. Swanger vroue moet die gebruik van die kruie of olie met hul dokter bespreek.
Daar moet ook genoem word dat die voorbereidings wat vryelik in supermarkte en drogisterye beskikbaar is (weens wetlike vereistes) dikwels 'n laer dosis bevat as produkte uit die apteek.
Sitroengras / sitroengras (Cymbopogon citratus)
Oos-Indië en Indonesië is die tuiste vir sitroengras. Dit word nie net as speserye vir Asiatiese geregte gebruik nie, maar word ook in strelende tee gebruik. Dit is die sitrus smaak wat hierdie tee so gewild maak. Die sitroengras het 'n antispasmodiese, kalmerende en ook buierige effek. Dit word ook gebruik vir matige spysvertering.
9.Basil (Ocimum basilicum)
Basiliekruid is die beste bekend as 'n kruid. Wie ken nie die somergereg "tamatiemozzarella met basiliekruid" of die groen pesto wat so lekker smaak nie.
Maar basiliekruid is ook die moeite werd om as tee te probeer. Nadat u maaltye gedrink het, is basiliekruid goed vir die spysverteringstelsel. Dit verlig ook dermkrampe of menstruele pyn. Basiliekruid het ook 'n effens kalmerende effek.
Die genoemde medisinale kruie kan individueel gebruik word, maar ook in 'n groot verskeidenheid tee-resepte. Hier is 'n paar voorbeelde:
Die volgende strelende tee help met senuwee-opwekking.
Daarvoor benodig u 20 gram valeriaanwortel, 20 gram suurlemoenbalsemblare, 20 gram laventelblomme, 10 gram bitteroranje blomme en 10 gram hopkeëls.
'N Teelepel van die mengsel word met ongeveer 'n kwart liter kookwater geskuur en na minstens vyf minute (verkieslik sewe tot agt minute) gefiltreer en gedrink. Dit is die beste om dit voor die bed te doen of wanneer dit nodig is.
'N Alternatief vir die bogenoemde tee is soos volg: 20 gram St. John's wort, 20 gram suurlemoenbalsemblare en 10 gram valeriaanwortel moet by die mengsel ingesluit word. 'N Teelepel daarvan word, soos die ander resepte, ook met 'n kwart liter kookwater gegiet en moet dan ongeveer sewe tot tien minute lank steil.
Dit is 'n suiwer kalmerende en slapende tee. Om dit te kan doen, benodig u gelyke hoeveelhede valeriaanse wortel- en hopkeëls. Meidoornblare kan ook bygevoeg word (dit kalmeer die hart bo alles). 'N Teelepel van die mengsel word met 250 ml kookwater geskuur en dit moet minstens tien minute steil wees. Die tee werk die beste as dit 'n halfuur voor slaaptyd gedrink word.
Dit is 'n strelende tee wat ook tussenin gedrink kan word of indien nodig. Suurlemoenbalsemblare, laventelblomme en bitteroranje blomme word in gelyke dele gemeng. Weereens word 'n teelepel met 'n kwart liter kookwater gebrou en neem dit, afhangend van u smaak, sewe tot tien minute.
'N Strelende tee is veral bedoel vir die aand, na werk, na 'n harde dag. Of as die hoofbioscoop oortyd werk en dit glad nie moontlik is om aan die slaap te raak nie. Maar ook gedurende die dag wanneer die senuwees weer kaal is en die senuweeagtigheid regtig versprei.
Die verskillende individuele kruie of teemengsels moet nooit meer as vier tot vyf weke op 'n slag gedrink word nie. Twee tot drie koppies per dag is ook voldoende. As die tee te bitter is, kan jy dit met 'n bietjie heuning versoet. Dit is belangrik om die tee bewustelik in klein slukkies te drink. Dit alleen fokus op die noodsaaklikhede en dra 'n bietjie by tot die kalmte en ontspanning. In die reël word geen newe-effekte verwag nie. As dit die geval is, moet die medisinale kruie vermy word. (SW)
Sandra Reichör, "Genesende tee: gemaak van sampioene, kruie en wortels", Freya 2018
Abolfazl Shakeria et al. "Melissa officinalis L. - 'n Oorsig van die tradisionele gebruike, fitochemie en farmakologie.", 2016, (verkrygbaar op 19 Januarie 2019), Elsevier Journal of Ethnopharmacology