Skilderye met sulke uitbeeldings was 'n aanduiding van die humanistiese belangstelling van die eienaar. Kerklike opdragte het egter steeds 'n belangrike deel van die skilders se produksie uitgemaak, maar ook die opdragte was nie meer tot streng godsdienstige onderwerpe beperk nie.
Die algehele beheersing van alle aspekte van die skilderkuns het uiteindelik gelei tot 'n kort bloeityd in die begin van die 16e eeu, wat as die Hoog-Renaissance aangedui word.
Piero della Francesca na - het in die grootste mate voortgebou op die tradisie van Masaccio. Sy fresko's in die S. Francesco te Arezzo - , wat die legende van die Heilige Kruis op 'n indrukwekkende wyse uitbeeld, getuig van 'n diepgaande belangstelling in die perspektief, terwyl die figure selfs meer monumentaal as die van Masaccio is.