Na aan my hart | Augustus 2017 | Lééf met hart & siel
“Die aarde en alles wat daarop is, alles behoort aan die Here” Psalm 24:1
Vir die eerste keer in ’n lang tyd kan ons as gesin saam in die middel van die winter vir ’n week wegbreek na die Oos-Kaap. Ons val vroeg in die pad. Die weer is somers toe ons daar aankom. Ons maak die huis vinnig aan die kant en gooi die deure en vensters wyd oop vir die vars lug om die huis binne te stroom.
En dan sit ons af strand toe. Die honde baljaar in die koue water terwyl ons strandlangs en teen die hoë duine uit stap. Wat ’n lekkerte! Dis droër as gewoonlik in die omgewing en ons sien rye bokspore teen die duine af op soek na die waterpoele wat gewoonlik hierdie tyd van die jaar tussen die duine te vinde is.
Die weer bly ’n paar dae lank mooi. Maar daar is sprake van ’n koue front wat op pad is. Ons word teen die middel van die week wakker met die reën wat saggies buite val. Niemand roer onder die komberse uit nie.
Die koue weer blyk asof dit gekom het om te bly. Op Facebook sien ons voorspellings van sneeu wat teen die naweek in die Oos-Kaap te wagte is. Die gedagte aan sneeu in ons omgewing maak my sommer baie opgewonde. Daagliks hou ek die weervoorspelling op my foon fyn dop. Temperature van tot minus ses grade word vir plekke soos Barkley-Oos en Dordrecht voorspel. En op Hogsback gaan dit beslis Sondag sneeu!
“Kom ons gaan eers Maandag huis toe” sê ek vir Johan. “As ons gelukkig is kry ons dalk sneeu te siene op pad terug.”
Teen Saterdagaand loei die wind om die huis en sit ons styf langs mekaar voor die klein verwarmer wat Johan toevallig ingepak het. “Wat daarvan as ons môre deur Hogsback ry en gaan sneeu kyk?” stel Johan voor. Ons werk ’n roete uit en sien dat dit ongeveer 150 kilometer weg is. Met groot opwinding klim ons die volgende oggend in die motor. Duskant King William’s Town lei die GPS ons egter op ’n dwaalspoor en arriveer ons eers drie ure later met ’n grondpad langs by ons bestemming. En in die dorpie daar is geen sprake van sneeu nie! Die teleurstelling is groot toe ons moedeloos omdraai.
Soos oudergewoonte pak ons die volgende oggend die terugtog na die Noorde douvoordag aan. Op Queenstown is dit minus twee grade toe ons teen dagbreek stilhou om brandstof in te gooi. Die bergpieke buite die dorp lê wit van die sneeu.
Maar geen woorde kan die toneel beskryf wat vir ons ’n paar kilometer verder op die Penhoek-pas naby Dordrecht wag nie. Die landskap is wit van die sneeu sover as die oog kan sien. Mooier as wat ons kon dink of droom! Ons hou kort-kort stil om foto’s te neem. Ons het ons sneeu gevind!
Terug in die motor, kan ek nie help om te dink oor hoe die Vader ons op Sy tyd met die begeertes van ons hart seën net daar waar ons is nie, sonder dat ons dwaaslik met groot moeite daarna op ander plekke hoef te gaan soek.
Mag jy vreugde vind dáár waar jy geplant is tot die volgende aanlyn-uitgawe van Lééf met hart & siel op 1 September beskikbaar is.
Wenke vir mooi hande en naels
Lees Milanie Vosloo se jongste rubriek