Die apoteose van Napoleon III - Inligting
Die apoteose van Napoleon III
Die apoteose van Napoleon III.
Die ontwikkeling van wetenskaplike rasionalisme in die 18de eeu het gelei tot die agteruitgang van die allegorie in kuns. Die frontons van stadsale, hofgeboue of die versiering van sommige godsdienstige geboue het hier en daar die geheue van die genre behou, maar die stelselmatige herhaling van enkele belangrike konfigurasies was nie genoeg om die bron van die allegoriese diskoers in die kollektiewe geheue.
Hierdie skets van Cabasson kan in drie registers verdeel word.
In die sentrale deel van die werk staan ​​Napoleon III op 'n wa met, aan sy sy, Frankryk wat haar hand gee en die driekleur in haar regterhand hou. Die wa word links gelei deur Athena en Héraclès. Athena dra die solderhelm. Sy dra die ronde skild (hoplon) in sy middel versier met gorgoneion. Sy hou 'n spies in haar linkerhand. Herakles is geklee in die vel van die Nemeense leeu (leontè) en dra sy klub op die regterskouer. Hulle strydwa word gevolg deur die Allegories of Painting, Sculpture and Architecture, drie vroulike figure. Heel regs in hierdie register sit Justice op 'n leeu wat Clemency simboliseer. Sy hou 'n skaal in haar regterhand en 'n septer in haar linkerhand. Sy word geflankeer deur twee jong vroue: die wet aan die linkerkant en aan die regterkant 'n allegoriese figuur wat die owerheid kan wees.
In die boonste register vlieg 'n gevleuelde Renown oor die span. Bo die keiser plaas 'n oorwinning met 'n olyftakkie in haar regterhand 'n lourierkrans op die kop van die soewerein. Aan die bokant en aan die linkerkant, twee putti ondersteun die stembus vir algemene stemreg. Die een links swaai die perkament waarop die resultaat staan: Napoleon III Keiser. Die keiserlike arend sweef bo-oor die hele tyd, terwyl die skaduwee van Napoleon I in die wolk uit die lig na vore kom en die optog salueer deur sy beroemde haan te lig; agter hom kan ons sien hoe die marshals van die Ryk toegelaat word tot die paradys van die dapperes.
In die onderste register bestaan ​​'n sentrale groep uit Hermes, die handelsgod, wat met sy caduceus geïdentifiseer kan word, links omring deur Abundance, wat leun op die horing van Amalthea, en aan die regterkant deur Demeter, godin van Landbou en produkte van die aarde, wat 'n sekel in sy regterhand het en waarvan die linkerarm op 'n koringgerf rus. Hierdie groep word omring, links en regs, deur putti. Onder en links dra twee gevleuelde cupido's die keiserlike arms.
Ons is hier in die teenwoordigheid van 'n besonder ryk en uitgebreide ikonologiese gesprek. Cabasson is duidelik geïnspireer deur die versiering van Griekse vase wat beskryf word in die katalogus van die Hamilton-versameling wat deur Tischbein gegraveer is. Syne Apoteose van Napoleon III is ongetwyfeld 'n transposisie van die apoteose van Herakles, 'n antieke held wie se wonderlike prestasies hom verdien het om by die godhede van Olympus aan te sluit en 'n onsterflike onder die gode te word.
Die teenwoordigheid van Napoleon I in die beeld skryf die neef se regering neer in die presiese kontinuïteit van die oom. Die bewind van Napoleon III ontleen sy legitimiteit aan die algemene stemreg, aangesien dit die gevolg is van die volksraad van 21 en 22 November 1852, wat op 2 Desember daaropvolgende proklamasie van die Ryk gelei het. Die olyfvertakking wat die Victory swaai, herinner aan die slagspreuk van Napoleon III tydens die verkiesingsveldtog: ' Ryk is vrede. »
Die ander allegoriese figure plaas die regering onder die teken van orde en geregtigheid, ekonomiese welvaart en die ontwikkeling van die beeldende kunste.
Ons kan nie daarin slaag om hierdie werk van Cabasson te vergelyk met die skets van Ingres nie Die apoteose van keiser Napoleon I, 'n jaar tevore, in 1853, vervaardig en in die Carnavalet-museum bewaar. Hierdie skets was die voorbereidende skets vir die plafon van die Emperor's Salon in die Hôtel de Ville in Parys. Aangebied tydens die Universele Tentoonstelling van 1855, het hierdie plafon tydens die gemeente verdwyn in die brand van 1871.
Napoleon III en die Côte-d'Or tentoonstellingskatalogus, Dijon, 1968, nr. 25 Jean TULARD (reg.) Woordeboek van die Tweede Ryk Parys, Fayard, 1995.