In sy breedste betekenis verwys die woord Tora na al die Joodse bepalings en leringe, wat die Tanag sowel as die Talmoed insluit. In die nou betekenis van die woord verwys dit net na die eerste vyf boeke (Pentateug) van die Bybel wat op die berg Sinai deur God aan Moses geopenbaar is.
Hoewel die Tora en sommige van die ander boeke voorheen gebruik is as riglyne vir Judaïsme, is die Hebreeuse Bybel eers in die eerste eeu n.C. amptelik saamgestel. 'n Groep rabbyne het in dié tyd by Jawne bymekaargekom en alle beskikbare Joodse geskrifte ondersoek om te bepaal watter boeke in die Kanon opgeneem moet word.
Tydens die samestelling van die Hebreeuse Bybel in die eerste eeu was dit veral die insluiting van sommige van dié boeke wat die meeste debat onder die rabbyne uitgelok het. Só was daar diegene wat gevoel het dat die boek Sjier haSjierim (Hooglied van Salomo) te eroties is en nie in 'n heilige geskrif hoort nie. Dit is egter wel ingesluit nadat rabbi Akiwa ben Joséf verduidelik het dat die boek nie handel oor die liefde tussen 'n man en vrou nie, maar simbolies is van die liefde tussen God en die volk Israel.