Trump teen Merkel en die einde van Westerse eenheidDie Duitse bondskanselier, Angela Merkel, se frustrasie met Trump is dus verstaanbaar. Die twee leiers verteenwoordig totaal verskillende maniere van dink en doen. Duitsland het gedurende die 12 maande van 2016 sowat 65 miljard dollar se handelsoorskot met die VSA getoon. Slegs China en Japan toon groter handelsoorskotte met die Amerikaners. Terwyl die Duitsers verlede jaar 114 miljard dollar se produkte na die VSA uitgevoer het, kon die Amerikaners slegs 49 miljard dollar se uitvoere realiseer. Dit behoort dus nie verrassend te wees nie dat pres. Donald Trump omgekrap is nie. Reeds tydens sy verkiesingsveldtog verlede jaar het dit duidelik geblyk dat hy ’n meer proteksionistiese ingesteldheid gaan hê. Sy talle aanvalle op Chinese handelspraktyke en geldeenheidmanipulasie het dit ook beaam. Ná ’n rustige wegspring in Saoedi-Arabië tydens sy eerste oorsese besoek het Trump egter vuur onder die Europeërs gemaak toe hy Europese leiers aangespreek het oor hul onvermoë om die gedeelde Navo-doelwit, wat bepaal dat lidlande 3% van hul bruto-binnelandse produk aan verdediging moet bestee, na te kom. Terwyl die VSA 3,6% van sy BBP aan verdediging bestee staan Duitsland s’n maar op 1,2%. Trump werk nie met ongetoetste ou lojaliteite nie. Die Transatlantiese pakt wat reeds na die Tweede Wêreldoorlog tussen die VSA en Europa ontstaan het, beteken nie veel vir hom nie. Trump het sy oorwinning in verlede jaar se Amerikaanse presidentsverkiesing te danke aan die stemme van Amerikaners wat voel dat dit juis die handelspraktyke van lande soos China en Duitsland is wat veroorsaak het dat die vervaardigingsektor in die VSA oor die afgelope paar jaar miljoene werkgeleenthede prysgegee het. Kiesers wat verlede jaar vir Trump gestem het, is mense wat wil sien dat die VSA sterk staan. Trump se positiewe uitsprake oor Poetin van Rusland, El-Sissi van Egipte, Salman van Saoedi-Arabi, Duterte van die Filippyne en Jinping van China spreek van ’n leier wat gemakliker harde taal met outokratiese politici praat as om politiek-korrekte sagte gesprekkies met leiers wat gevestigde belange wil beskerm, wil voer. Die Duitse bondskanselier, Angela Merkel, se frustrasie met Trump is dus verstaanbaar. Die twee leiers verteenwoordig totaal verskillende maniere van dink en doen. Merkel is ŉ globalis wat die liberale orde van die afgelope paar dekades in stand wil hou. Sy hou Duitse kiesers gelukkig deur te verseker dat Duitse uitvoere nie spoedwalle tref nie. Die invloei van meer as ’n miljoen laaggeskoolde meestal Moslem-mans oor die afgelope paar jaar help natuurlik om te verseker dat daar bekostigbare arbeid vir die Duitse vervaardigingsektor beskikbaar is. Trump daarteenoor is ’n nasionalis wat sy eie land se belange eerste wil stel. Hy moet verantwoording doen aan die werkersklaskiesers wat smag na proteksionisme. Trump-kiesers is min gepla oor wat die hoof van Navo of selfs die bondskanselier van Duitsland van die VSA dink. Merkel se uitsprake onlangs dat Europa moontlik voortaan op sy eie sal moet staan en haar kritiek op Trump sluit aan by Martin Schulz, leier van die Sosialistiese Party in Duitsland, se opmerking dat Trump die vernietiger van alle Westerse waardes is. Merkel se minister van buitelandse sake, Sigmar Gabriel, het ook onlangs gesê dat die Weste kleiner geraak het. Die vraag is nie of die Weste kleiner raak nie, maar eerder of die Weste nie besig is om heeltemal uitmekaar te spat nie. Demografiese veranderinge en ekonomiese druk gaan die ou ordes van die afgelope dekades op die proef stel.