Deon Meyer - Koors
KOORS speel hoofsaaklik af by die dorpie Vanderkloof, langs die Vanderkloofdam in die Oranjerivier.
Dit is die plek wat die hoofkarakter Nico Storm se pa kies om 'n nuwe gemeenskap te vestig, nadat 'n virus meer as negentig persent van die wêreld se bevolking uitgewis het.
Twee van die grootste redes waarom Willem Storm Vanderkloof gekies het, is omdat die dorp hoog in die heuwels lê, en maklik verdedig kan word, en omdat dit oor hidro-elektrisiteit beskik.
Hier is al Deon se navorsingsfotos ...
Ek wil vir jou vertel van die moord op my pa.
Ek wil vir jou vertel wie hom vermoor het, en waarom. Want dit is die storie van my lewe. En die storie van jou lewe en jou wêreld ook, jy sal sien.
Ek het lank gewag voor ek dit doen, want ek dink 'n mens het wysheid nodig, en insig. En afstand. Ek dink 'n mens moet die kwaad — eintlik seker al die emosies — eers onder die knie probeer kry.
Ek is vandag sewe-en-veertig. Net so oud soos my pa was toe hy dood is, in die Jaar van die Leeu. Dalk genoeg afstand van die gebeurde, maar ek weet nie of ek ooit die nodige wysheid en insig sal ontwikkel nie. My kommer is dat ek baie van die belangrike gebeure en mense en ervarings gaan begin vergeet. Daarom wou ek nie langer wag nie.
Hier is dit dus. My memoir, my moordstorie. En my exposé, sodat almal kan weet.
Deborah Steinmair in Rapport:
Dit is eenvoudig so fassinerend en spannend dat ek in koorsagtige ongeduld met bewende vingers gespook het om die bladsye vinnig genoeg om te blaai. Die leser word pens en pootjies ingetrek, in die gevare wat uit alle windrigtings dreig, die aanpasbaarheid van die mens en die dinamika van menseverhoudings. Die boek is nie net fisiek lywig nie. Die skrywer vat 'n groot hap filosofie, sielkunde, religie, sosiologie, tegnologie, krygskuns, en byt nooit meer af as wat hy kan insluk nie. Hierdie onherbergsame boek is 'n beter vertoonvenster vir sy absolute genialiteit as misdaadfiksie. Dit omhels alles, die hele menslike gesteldheid, die stryd tussen goed en kwaad en al die skakerings tussenin. Die leser kry 'n dwarsklap teen die kop en sy oë gaan oop ...
Dis eenvoudig onmoontlik om daardie geykte term "kragtoer" te omseil. Cas van Rensburg in Die Burger:
Die sinsnede wat 'n mens bybly wanneer jy Koors neersit, is "die verskeurende pyn van kennis". Inderdaad. Hierdie roman is die boek van die kennis van goed en kwaad. Deon Meyer was nog altyd filosofies ingestel, maar in Koors maak hy sy volwaardige buiging as "filosofiese romanskrywer" met die klem sterk op La condition hu­maine, soos die skrywers Albert Camus, Stendhal, Balzac, Melville, Proust en Dostojewski.
Lien Troskie op Huisgenoot.com: Vat die naweek af, maak die voordeur toe en lees Koors deur Deon Meyer. Ek het dit verlede naweek gedoen en is steeds in 'n ligte beswyming (noem dit maar 'n koors) nadat Deon Meyer my geneem het na 'n wêreld waar die meeste mense deur 'n virus uitgewis is en niks is soos jy dit geken het nie.
Willem Storm en sy seun, Nico, begin 'n nuwe gemeenskap by die Vanderkloofdam en stuk-stuk kom nog oorlewendes van die uithoeke van die land daar aan.
Gord jou vas vir skurke op motorfietse en in helikopters. En waar kry daardie helikopters brandstof wat nog vars genoeg is om te gebruik?
Gord jou maar in die algemeen vas vir maklik die wildste rit van jou lewe en een groot teleurstelling, naamlik dat die boek tot 'n einde kom!