Die "Kerk van Angs" of "Kerk van Petrus" wat volgens oorlewering gebou is op die terrein waar Kajafas se huis was, Jesus voor die Sanhedrin verskyn het en Petrus Jesus verloën het.
ANNAS EN KAJAFAS VERHOOR JESUS (1) – MY WOORD IS MY EER!
(Matt.26:59-66; 27:1; Mark. 14:55-64; 15:1; Luk. 22:66-71)
Joh. 18:19-21 – "Die hoëpriester het Jesus toe ondervra oor sy dissipels en oor sy leer. Jesus het hom geantwoord: 'Ek het in die openbaar met die mense gepraat. Ek het hulle altyd in die sinagoges en in die tempel geleer, waar al die Jode bymekaar kom; en Ek het niks in die geheim gesê nie. Waarom ondervra u My? Ondervra dié wat gehoor het wat Ek vir hulle gesê het. Hulle weet wat Ek gesê het."
'n Verhoor voor Annas sou wederregtelik gewees het en vir die Romeinse owerheid, wat by Jesus se gevangeneming betrokke was, onaanvaarbaar. Die prosedure by 'n verhoor voor die Joodse Raad was dat die persoon wat voor hulle verskyn, as onskuldig beskou word. Getuienis moet aangevoer word om te bewys dat daar 'n klag teen so iemand bestaan, en eers daarna begin die werklike verhoor. Blykbaar gee Annas die skyn dat hy by hierdie reël hou deur eers sekere vrae te stel wat moontlik op 'n klag kan uitloop. Tog verkrag hy die reg deur self die vrae te stel en nie onpartydig te bly nie.
Annas se vraag handel oor Jesus se volgelinge en wat Hy hulle geleer het. In Sy antwoord verwys Jesus nie na Sy dissipels nie. Vir Hom sou dit 'n pynlike vernedering gewees het om te vertel dat een Hom verraai, 'n ander Hom verloën en die ander Hom in die steek gelaat het. Maar afgesien van Sy eie lyding, wil Jesus Sy dissipels beskerm en die aandag volledig op Hom vestig. Drie maal sê Hy nadruklik "Ek", om daardeur te laat begryp dat die verhoor om Hom alleen gaan en nie om Sy dissipels nie.
Daar moet getuies gebring word wat beskuldigings kan aanvoer, en nou wys Jesus daarop dat dit nie moeilik is om ten opsigte van Sy leer, getuies te vind nie. Daar is baie wat Hom gehoor het; hulle weet wat Hy gesê het en is daarom bevoeg om te kom getuig. Hy het "in die openbaar met die mense gepraat, in die sinagoges en in die tempel gepreek waar al die Jode", Fariseërs sowel as Sadduseërs, gereeld bymekaarkom. Daar is dus baie wat Hom gehoor het. Hy het niks "in die geheim" gesê nie.
Elkeen van ons beland in situasies waarin ons 'n antwoord moet gee. As ons die waarheid praat, kom ons in die moeilikheid; maar as ons 'n wit leuentjie vertel, dan is ons moontlik uit ons moeilikheid. Sommige het die kuns van halwe waarhede so vervolmaak dat wanneer hulle die dag die waarheid praat, word hulle nie geglo nie. Dit is onchristelik om stories aan te dik of miskien het dit net nie dieselfde betekenis, as die waarheid voorgehou word nie (die vis wat weggekom het). 'n Klein leuentjie word vertelstories en word afgemaak as 'n wit leuentjie. Dit is nie nodig om eie prestasies aan te blaas om só persoonlike eer in te oes nie. Die waarheid het nie leuens nodig om aandag te trek nie.
Waar laat dit ons? Die feit is dat mens soms onder eed geplaas moet word (in die howe), omdat ons deel is van 'n oneerlike wêreld. In 'n perfekte wêreld, 'n Koninkryks-wêreld van God, sou dit nie nodig gewees het om onder eed geplaas te word nie. As Christen het ons 'n verpligting om in die waarheid te leef en dan het ons nie 'n eed nodig om dit te bevestig nie. Jesus wil dat ons die waarheid praat. Hy wil hê ons moet op ons woord geneem kan word. Jesus wil ons as eerlike mense deel maak van God se huisgesin. Omdat Hy sy Naam aan ons bekend gemaak het, kan ons Hom ken, Sy Naam aanroep, bely en prys.
As kinders van God erken ons dat Hy oor ons hele lewensbestaan, heerskappy voer en daarom kan ons geloofskinders se 'ja', 'ja' wees en ons 'nee', 'nee'. Wanneer ons nie die waarheid praat nie, speel ons in die hand van die bose. "Omdat ek 'n Christen is, kan jy my te alle tye op my woord neem", is woorde wat as onkreukbare wyse van ons, op alle terreine, gebruik moet word. Oral waar ons vrae moet beantwoord of informasie moet verskaf en dit met ons handtekening bevestig word, oral waar ons ons bevind – by familie, in die huwelik, die owerheid, die kerk, wanneer ons kwaad word, moed verloor – ORAL – moet ons ons waardigheid as God se kinders behou. Dit sal dan nie nodig wees om God op 'n lighartige wyse in te roep om vir die waarheid in te staan nie. (Uitstekende "nuwejaarsvoorneme!")
Hoe ken mense ons? Is ons woorde betroubaar? Kan ander op ons woorde peil trek? Is ons 'ja' eenvoudig 'ja' en ons 'nee', 'nee'? Praat en leef ons die waarheid? Beelddraers van God kan positief op al die vrae antwoord. Mense wat nog onder die heerskappy van die sondige natuur leef, praat soos die vader van die leuen – vals en onbetroubaar!
"Die waarheid bestaan; dit is net die leuen wat uitgedink moet word" (Georges Braque).
Gebed: Here, laat U waarheid my lei en onderrig my daarin. Maak my gees en gedagtes nuut sodat ek alle valsheid kan aflê en ek oral en altyd, die waarheid praat (Ef. 4:23, 25). Here, maak my woorde en dade vry van oneerlikheid en onopregtheid. Lei my om die waarheid te praat met ander. Moenie dat ek 'n vals eed aflê nie want ek weet U haat dit (Sag. 8:16-17). Hou my asseblief op die smal pad van die waarheid want die waarheid hou vir altyd en die leuen net 'n oomblik (Spr. 12:19). Help my bly wandel in die waarheid van die evangelie want U is die weg vanuit die doodsvallei na die land van seën en geluk. Amen.