2,000 jaar se rekords wys dat dit warmer, vinniger word - nuus oor klimaatimpak
Ben Henley, die Universiteit van Melbourne
Europese hittegolwe vorm deel van 'n patroon van vinnige aardverwarming. EPA / ABEL OOK
Nuwe rekonstruksies van die aarde se temperatuur gedurende die afgelope 2,000 jaar, wat vandag in Nature Geoscience, beklemtoon die verstommende tempo van die onlangse wydverspreide opwarming van ons planeet.
Ons het nou ook 'n duideliker beeld van temperatuurvariasies van dekade tot dekade, en wat die skommelinge veroorsaak het voordat die industriële rewolusie ingetree het.
In teenstelling met vorige teorieë dat voor-industriële temperatuurveranderinge in die afgelope 2,000-jaar te wyte was aan variasies in die son, het ons navorsing bevind dat vulkane grootliks verantwoordelik was. Hierdie effekte word egter nou verdwerg deur moderne, mensgedrewe klimaatsverandering.
Lees die boomringe
Sonder netwerke van termometers, see-boeie en satelliete om temperatuur op te neem, benodig ons ander metodes om die klimaat van die verlede te rekonstrueer. Gelukkig het die natuur die antwoorde vir ons neergeskryf. Ons moet net leer hoe om dit te lees.
Korale, yskerne, boomringe, meer sedimente en oseaan sedimentkerne bied 'n magdom inligting oor toestande van die verlede - dit word 'volmag'-data genoem - en kan saamgevoeg word om ons te vertel van die wêreldklimaat in die verlede.
Boomringe, korale en yskerne verskaf 'proxy data' - inligting oor veranderende temperature deur die eeue heen. Simon Stankowski / Unsplash, CC BY
Spanne wetenskaplikes regoor die wêreld het duisende ure veld- en laboratoriumwerk bestee om monsters te versamel en te ontleed, en uiteindelik hul data te publiseer en beskikbaar te stel sodat ander wetenskaplikes verdere ontleding kan doen.
Voorheen het ons span, saam met baie ander proxy-kundiges, temperatuursensitiewe proxy-gegewens wat die afgelope 2,000-jare van oor die wêreld heen wêreldwyd noukeurig ontleed en versamel is, en het die grootste databasis geskep vir temperatuurgevoelige proxy-gegewens wat nog saamgestel is. Daarna het ons al die data in die openbaar beskikbaar gestel een plek.
Verbasende konsekwentheid tussen heropboumetodes
Met hierdie unieke datastel in die hand, het ons span begin om die wêreldtemperatuur van die verlede te rekonstrueer.
Ons wetenskaplikes is berug skepties oor ons eie ontleding. Maar wat ons meer vertroue in ons bevindings maak, is wanneer verskillende metodes wat op dieselfde data toegepas word, dieselfde resultaat lewer.
In hierdie artikel het ons sewe verskillende metodes gebruik om die globale temperatuur van ons proxy-netwerk te rekonstrueer. Ons was verbaas om te sien dat die metodes almal opmerklik soortgelyke resultate vir multidekadale skommelinge gelewer het - 'n baie presiese resultaat met inagneming van die breedte van die gebruikte metodes.
Dit het ons die vrymoedigheid gegee om verder te delf in wat die wêreldwye temperatuurskommelings op dekadale tydskemas veroorsaak het voordat die industriële rewolusie regtig in gebruik geneem het.
Wat het gebeur voor klimaatsverandering deur die mens veroorsaak?
Ons studie lewer die duidelikste beeld nog van die gemiddelde temperatuur van die aarde gedurende die afgelope twee millennia. Ons het ook gevind dat klimaatsmodelle baie goed gevaar het in vergelyking, en dat hulle daarin slaag om die hoeveelheid natuurlike veranderlikheid in die klimaatstelsel vas te lê - die natuurlike op- en afname in temperatuur van jaar tot jaar en dekade tot dekade.
Deur gebruik te maak van klimaatmodelle en rekonstruksies van eksterne klimaatstuwing, soos van vulkaniese uitbarstings en veranderlikheid in die son, het ons afgelei dat voor die industriële rewolusie, wêreldwye temperatuurskommelings van dekade tot dekade in die afgelope 2,000-jare hoofsaaklik deur aërosol-dwingings uit groot vulkaniese uitbarstings, nie variasies in die produksie van die son nie. Vulkaniese aërosols het 'n tydelike verkoelingseffek oor die wêreldklimaat. Na hierdie tydelike afkoeltydperke toon ons rekonstruksies dat die waarskynlikheid van 'n tydelike opwarmingsperiode groter is as gevolg van die herstel van vulkaniese verkoeling
Onlangse opwarming is baie buite die natuurlike veranderlikheid
Natuurlik is daar natuurlike veranderinge in die aarde se temperatuur van dekade tot dekade, van eeu tot eeu, en ook op baie langer tydskale. Met ons nuwe rekonstruksies kon ons ook die koers van verwarming en afkoeling die afgelope 2,000 jaar. Vergelyk ons ​​rekonstruksies met onlangse wêreldwye instrumentele gegewens, het ons gevind dat die verwarmingstempo op geen tydstip so hoog was nie.
Verbeterende gronde sny koolstof en groei meer kos
In statistiese terme, is die opwarmingstempo gedurende alle 51-jaarperiodes vanaf die 1950's verder as die 99ste persentiel van die gerekonstrueerde voor-industriële 51 jr-neigings. As daar gekyk word na tydskale langer as 20 jaar, is die waarskynlikheid dat die grootste opwarming neiging na 1850 plaasgevind het, groter as die waardes wat van toeval alleen verwag word. En vir tendenslengtes oor 50 jaar, kom die waarskynlikheid vinnig tot 100%. Wat beteken al hierdie statistieke? Die sterkte van die onlangse opwarming is buitengewoon. Dit is nog 'n bewys dat die planeet opwarm deur die mens.
Maar was daar in die verlede nie natuurlike klimaatsverandering nie?
Ons begrip van variasies van die aarde op die verlede dra by tot die verstaan ​​van fundamentele dinge soos hoe die lewe ontwikkel het, waar ons spesie vandaan kom, hoe ons planeet werk, en noudat die mens dit fundamenteel verander het, hoe die moderne klimaatsverandering sal ontvou.
Ons weet dat die beweging van tektoniese plate en wisselwerking tussen die vaste aarde, die atmosfeer en die oseaan oor miljoene jare 'n stadige uitwerking op die wêreldtemperatuur het. Op korter (maar steeds baie lang) tydskale van tien tot honderdduisende jare word die planeet se klimaat geleidelik beïnvloed deur klein variasies in die meetkunde van die aarde en die son, byvoorbeeld klein woelbome en variasies in die kanteling en wentelbaan van die aarde.
Van die Laaste Glacial Maximum, ongeveer 26,000 jaar gelede, toe groot ysplate groot dele van die landmassa op die Noordelike Halfrond bedek het, het die aarde oorgegaan na 'n warm periode van 12,000 XNUMX jaar, genaamd die Holoseen.
Dit was 'n tyd van relatiewe stabiliteit in die wêreldtemperatuur, afgesien van die tydelike verkoelingseffek van die vreemde vulkaan. Met die ontwikkeling van menslike landbou het ons welvaart en bevolking gegroei. Voor die industriële rewolusie het die aarde minstens 2 miljoen jaar lank nie koolstofdioksiedkonsentrasies bo die huidige vlakke gesien nie.
Na die industriële rewolusie het die opwarming begin weens menslike aktiwiteite. Met 'n duideliker beeld van temperatuurvariasies oor die afgelope twee millennia het ons nou 'n beter begrip van die buitengewone aard van onlangse opwarming.
Dit is vir ons almal om te besluit of dit die soort eksperiment is wat ons op ons planeet wil uitvoer.
Ben Henley, Navorsingsgenoot in klimaat- en waterbronne, Die Universiteit van Melbourne Ek wil die leier van hierdie studie, Raphael Neukom, en my mede-outeurs van die BLADSYE 2k Konsortium. Ons is ook baie dank verskuldig aan die spanne volmagkenners. Dit is hul ruim bydrae tot die wetenskap en die mensekennis wat dit moontlik gemaak het, en ander paleoklimaats-samestelling- en sintesestudies.