Generaal H. B. Freeman AP-143 - Inligting
Generaal H. Freeman AP-143
Generaal H. Freeman
Henry Blanchard Freeman, gebore op 17 Januarie 1837 in Knox Ohio, ingeskryf by die 10de Infanterie 16 Julie 1855. Hy word in Mei 1862 aangestel as luitenant, en word in Desember as kaptein vir galantery in die Slag van Murfreesboro, Tenn. vir dapperheid in die Slag van Chickamauga, Gal; ontvang die Medal of Honor vir buitengewone heldhaftigheid in die Slag van Stone's River 31 Desember 1862. Na die einde van die Burgeroorlog is 'n groot deel van sy oorblywende loopbaan aan Indiese grense en reservate in Wyoming, Ohio, Colorado Utah en Oklahoma bestee. Hy word in 1901 bevorder tot brigadier -generaal en ontvang die Indiese veldtogmedalje. Generaal Freeman sterf op 16 Desember 1915 in Douglas, Wyo.
(AP-143. Dp. 9 943, 1. 522'10 ", b. 71'6", dr. 24 '; s. 16,5 k .; kpl. 356; trp. 3,823; a. 4 5 ", 4 40 mm ., 16 20 mm .; cl.General GO Squier; T. C4-S-A1)
Generaal H. Freeman (AP-143) is op 11 Desember 1944 van stapel gestuur onder 'n kontrak van die Maritieme Kommissie deur die Kaiser Co., Inc., Yard 3, Richmond, Californië .; geborg deur mevrou Marie Wheeler, bekeer in die Kaiser -werf in Vancouver, Wash .; verkry deur die Vloot 26 April 1945; en in opdrag in Portland, Oreg., dieselfde dag, kom Comdr. Harley E. Grogan, USCG, in bevel.
Na beëindiging van San Diego, vertrek generaal H. Freeman op 1 Junie 1945 uit San Pedro met 3 040 troepe en passasiers na Calcutta, Indië, waar sy op 9 Julie aankom met nog 16 passasiers, Britse Royal Marines wat in Brisbane, Australië, aangevaar het. Op 13 Julie was sy aan die gang met meer as 3 000 militêre passasiers; begin en begin in Ceylon, Australië, Nieu -Guinee en die Filippyne voordat hulle op 16 Augustus 1945 by Hagushi, Okinawa, aankom, die dag nadat vyandelikhede geëindig het.
Meer as 1 000 veterane wat aan huis gebring is, het aan boord gegaan van die vervoer wat op 21 Augustus 1945 vanaf Okinawa vertrek het, op pad via Saipan en Pearl Harbor na die Weskus, met die aankoms in San Pedro, Kalifornië, 12 September 1945. Sy het op 7 Oktober gevaar met besettings troepe na Tokio en keer terug na Seattle, Washington, op 5 November as die "Magic-Carpet" -huis vir meer as 3000 vegtende mans uit die Stille Oseaan-oorlog. Generaal H. Freeman het 'n soortgelyke passasier gehardloop van Seattle na Yokohama en terug (16 November 16 Desember 1945).
Sy het daarna die Puget Sound Naval Shipyard, Bremerton, Wash., Binnegegaan vir die inaktiveringsreparasie en is daar op 4 Maart 1946 buite gebruik gestel.
Generaal H. Freeman is op 1 Maart 1950 deur die vloot herwin en aan MSTS toegewys. Generaal H. Freeman, wat deur 'n staatsdienspersoneel beman is, het militêre passasiers gedurende die Koreaanse oorlog van die Weskus na Korea, Japan en eilandbasisse in die Stille Oseaan vervoer.
Sy was in die dapper vloot wat die beleërde Hungnam ontruim het. Haar uitstekende diens het haar die "Smart Ship Award" vir drie agtereenvolgende jare gewen (1950 52). Die vervoer het deur die hele Stille Oseaan voortgegaan tot 24 Julie 1958 toe haar naam weer van die vlootlys verwyder is. Sy is teruggestuur na die Maritieme Kommissie en na die National Defense Reserve Fleet, Olympia, Washington, waar sy bly.
USS-generaal H. B. Freeman (AP-143)
USS Generaal H. B. Freeman (AP-143) was 'n Generaal G. O. Squier-transportskip vir die Amerikaanse vloot in die Tweede Wêreldoorlog. Die skip is deur die Amerikaanse kuswag beman tot ontmanteling. ΐ ] Sy is vernoem ter ere van die Amerikaanse weermaggeneraal Henry Blanchard Freeman. Sy is oorgeplaas na die Amerikaanse weermag as USAT Generaal H. B. Freeman in 1946. Op 1 Maart 1950 is sy oorgeplaas na die Militêre Seevervoeringsdiens (MSTS) as USNS Generaal H. B. Freeman (T-AP-143). Sy is in 1965 vir kommersiële gebruik verkoop en uiteindelik geskrap. Ώ ]
Oprigting van die Freedmen 's Bureau
Die Freedmen 's Bureau is gestig deur 'n kongresdaad op 3 Maart 1865, twee maande voordat die Konfederale Generaal Robert E. Lee oorgegee het aan die Unie en Ulysses S. Grant in Appomattox Court House, Virginia, wat die burgeroorlog effektief beëindig het.
Die buro was bedoel as 'n tydelike agentskap om die duur van die oorlog te duur, en 'n jaar daarna was die buro onder die gesag van die oorlogsdepartement geplaas, en die meerderheid van die oorspronklike werknemers was burgeroorlogsoldate.
Het jy geweet? Howard University, 'n histories all-swart skool in Washington, DC, is in 1867 gestig en vernoem na Oliver Howard, een van sy stigters en die hoof van die Freedmen 's Bureau. Hy was die universiteit en president van 1869 tot 1874.
Oliver Otis Howard, 'n vakbondgeneraal, is in Mei 1865 aangestel as kommissaris van die buro. .
Tydens die oorlog het Howard, met die bynaam die " Christian General, " in groot gevegte geveg, waaronder Antietam en Gettysburg, en 'n arm verloor in die Slag van Fair Oaks in 1862.
Hierdie USS-generaal H. B. Freeman AP-143-kentekenraamwerk word met trots in die VSA gemaak by ons fasiliteite in Scottsboro, Alabama. Elkeen van ons MilitaryBest U.S. Navy -rame het bo -en onderkant poly -coated aluminiumstroke wat met sublimasie gedruk word, wat hierdie kwaliteit militêre rame van 'n motor 'n pragtige hoogglansafwerking gee.
Gaan u staats- en plaaslike regulasies na vir die verenigbaarheid van hierdie Navy Frames vir gebruik op u voertuig.
'N Persentasie van die verkoop van elke MilitaryBest -item word aan die lisensie -afdelings van elke onderskeie diensdiens gestuur ter ondersteuning van die MWR -program (Moraal, Welsyn en Ontspanning). Hierdie betalings word gedoen deur ALL4U LLC of die groothandelaar waar die item vandaan kom. Ons span bedank u vir u diens en u ondersteuning van hierdie programme.
Wit suidelike Republikeine, bekend onder hul vyande as "scalawags, en#x201D was die grootste groep afgevaardigdes vir die wetgewers in die radikale heropbou-era. Sommige scalawags was gevestigde planters (meestal in die diep suide) wat gedink het dat blankes swart en burgerlike regte moet erken terwyl hulle steeds beheer oor die politieke en ekonomiese lewe behou. Baie was voormalige Whigs (konserwatiewes) wat die Republikeine as die opvolgers van hul ou party beskou het. Die meerderheid van die scalawags was kleinboere sonder slawe sowel as handelaars, ambagsmanne en ander professionele persone wat tydens die Burgeroorlog lojaal aan die Unie gebly het. Baie het in die noordelike deelstate van die streek gewoon, en 'n aantal het óf in die leër van die Unie gedien óf in die gevangenis gesit vir simpatie van die Unie. Alhoewel hulle verskil het in hul opvattings oor ras en dat baie mense 'n sterk anti-swart houding gehad het, wou hierdie gehate "rebels " van die herwinning van mag in die naoorlogse suide ook probeer om die ekonomie van die streek te ontwikkel en die voortbestaan ​​te verseker van sy kleinplase.
Die term scalawag is oorspronklik al in die 1840's gebruik om 'n plaasdier van geringe waarde te beskryf, waarna dit later na 'n waardelose persoon verwys het. Vir teenstanders van rekonstruksie was scalawags selfs laer op die skaal van die mensdom as matbaggers, aangesien dit as verraaiers in die suide beskou word. Scalawags het uiteenlopende agtergronde en motiewe, maar almal het die oortuiging gedeel dat hulle 'n groter vooruitgang in 'n Republikeinse Suide kon bereik as wat hulle kon teen die heropbou. Gesamentlik het scalawags ongeveer 20 persent van die wit kiesers uitgemaak en 'n aansienlike invloed uitgeoefen. Baie het ook politieke ervaring van voor die oorlog gehad, hetsy as lede van die kongres of as regters of plaaslike amptenare.
Die meeste handboeke wat in biologie-kursusse op universiteitsvlak gebruik word, dek die onderwerpe in die uiteensetting wat vroeër gegee is, maar die benaderings tot sekere onderwerpe en die klem wat daaraan gegee word, kan verskil. Om voor te berei vir die Biologie -eksamen, is dit raadsaam om een ​​of meer kollege -handboeke te bestudeer, wat in die meeste kollege -boekwinkels gevind kan word. As u 'n handboek kies, moet u die inhoudsopgawe kontroleer met die kennis en vaardighede wat benodig word vir hierdie toets. Kandidate sal dit goed doen om relevante artikels uit tydskrifte, soos Scientific American, Science News, en Natuurlike geskiedenis.
Uit 'n opname wat deur CLEP gedoen is, is bevind dat die volgende handboeke een is van die fakulteite wat die ekwivalente kursus aanbied. U kan een of meer hiervan aanlyn of by u plaaslike boekwinkel koop.
Audesirk, Audesirk en Byers, Biologie: Lewe op aarde (Benjamin Cummings)
Brooker, Widmaier, Graham en Stiling, Biologie (McGraw-Hill)
Kain, et. al., Ontdek Biologie (W.W. Norton)
Campbell en Reece, Biologie (Benjamin Cummings)
Campbell, Reece, Taylor en Simon, Biologie: konsepte en verbindings (Benjamin Cummings)
Enger et al., Konsepte in Biologie (McGraw-Hill)
Vryman, Biologiese wetenskap (Benjamin Cummings)
Lewis et al., Lewe (McGraw-Hill)
Mader, Basiese beginsels van biologie (McGraw-Hill)
Sadava, et al., Lewe: die wetenskap van biologie (W.H. Freeman)
Solomon et al., Biologie (Brooks/Cole)
Raven et al., Biologie (McGraw-Hill)
Russell, Wolfe, Hertz en Starr, Biologie: Die dinamiese wetenskap (Brooks/Cole Thomson Learning)
Starr, Biologie: konsepte en toepassings (Brooks/Cole)
Tobin en Dusheck, Vra oor die lewe (Brooks/Cole)
Hierdie hulpbronne, saamgestel deur die CLEP -toetsontwikkelingskomitee en personeellede, kan u help om vir u eksamen te studeer. Nie een van hierdie bronne is egter spesifiek ontwerp om voorbereiding vir 'n CLEP -eksamen te bied nie. Die College Board het geen beheer oor hul inhoud nie en kan nie op akkuraatheid instaan ​​nie.
President Trump het 'n kommutasie toegestaan ​​aan Bill Kapri, meer algemeen bekend as Kodak Black. Kodak Black is 'n prominente kunstenaar en gemeenskapsleier. Hierdie kommutasie word ondersteun deur talle godsdienstige leiers, waaronder pastoor Darrell Scott en Rabbi Schneur Kaplan. Bykomende ondersteuners sluit in Bernie Kerik, Hunter Pollack, Gucci Mane, Lil Pump, Lil Yachty, Lamar Jackson van die Baltimore Ravens, Jack Brewer voorheen van die National Football League en talle ander noemenswaardige gemeenskapsleiers. Kodak Black is tot 46 maande gevangenisstraf gevonnis omdat hy 'n vals verklaring oor 'n federale dokument afgelê het. Hy het byna die helfte van sy vonnis uitgedien. Voor sy oortuiging en nadat hy sukses behaal het as opname -kunstenaar, het Kodak Black diep betrokke geraak by talle filantropiese pogings. Trouens, hy het hom daartoe verbind om 'n verskeidenheid liefdadigheidspogings te ondersteun, soos om opvoedkundige hulpbronne te bied aan studente en gesinne van gevalle wetstoepassers en minderbevoorregtes. Benewens hierdie pogings, het hy betaal vir die notaboeke van skoolkinders, finansiering en voorrade aan dagsorgsentrums verskaf, kos vir hongeriges voorsien en jaarliks ​​vir minderbevoorregte kinders gedurende Kersfees voorsien. Kodak Black het onlangs nog 50 jaar $ 50 000 aan David Portnoy & rsquos Barstool Fund geskenk, wat fondse verskaf aan klein ondernemings wat deur die COVID-19-pandemie geraak is. Die enigste versoek van Kodak Black & rsquos was dat sy skenking na restaurante in sy tuisdorp gaan.
President Trump het die vonnis van Jawad A. Musa verklein. In 1991 word Musa gevonnis tot lewenslange gevangenisstraf weens 'n gewelddadige, dwelmverwante oortreding. Mnr Musa & rsquos vonnisregter en die aanklaer oor die saak het albei namens hom genade versoek. Hy is tans 56 jaar oud. Gedurende sy gevangenisstraf, het Musa sy geloof versterk en dosyne opvoedkundige kursusse gevolg. Mnr. Musa is geseën met 'n sterk ondersteunende netwerk in Baltimore, Maryland, en het talle werkgeleenthede.
USS-generaal H. B. Freeman (AP-143) verduidelik
Generaal H. B. Freeman (AP-143) is op 11 Desember 1944 van stapel gestuur onder 'n kontrak van die Maritieme Kommissie (MC #710) deur Kaiser Co., Inc., Yard 3, Richmond, Kalifornië, geborg deur mev. verkry deur die vloot 26 April 1945 en op dieselfde dag in Portland, Oregon, in diens geneem, het Comdr. Harley E. Grogan, USCG, in bevel.
Na bedrywighede uit San Diego, Generaal H. B. Freeman vertrek 1 Junie 1945 uit San Pedro met 3 040 troepe en passasiers na Calcutta, Indië, waar sy op 9 Julie aankom met 16 ekstra passasiers, Britse Royal Marines wat in Brisbane, Australië, aangevaar het. Op 13 Julie was sy aan die gang met meer as 3 000 militêre passasiers wat in Ceylon, Australië, Nieu -Guinee en die Filippyne aan boord gegaan het voordat sy Hagushi, Okinawa, op 16 Augustus 1945 aangekom het, die dag nadat vyandelikhede geëindig het.
Meer as 1 000 veterane wat huiswaarts gekeer het, klim op die vervoer wat vanaf Okinawa op 21 Augustus 1945 vertrek het, via Saipan en Pearl Harbor na die Weskus, en arriveer op 12 September 1945 in San Pedro, Kalifornië. na Seattle, Washington, 5 November as die "Magic-Carpet" -huis vir meer as 3 000 vegtende mans uit die Stille Oseaan-oorlog. Generaal H. B. Freeman het 'n soortgelyke passasier van Seattle na Yokohama en terug gehardloop (16 November - 16 Desember 1945).
Daarna het sy die Puget Sound Naval Shipyard, Bremerton, Washington, binnegegaan vir die inaktiveringskontrole en daar op 4 Maart 1946 buite gebruik gestel.
Generaal H. B. Freeman is op 1 Maart 1950 deur die vloot herwin en aan MSTS toegewys. Beman deur 'n staatsdienspersoneel, Generaal H. B. Freeman het militêre passasiers gedurende die Koreaanse oorlog van die Weskus na Korea, Japan en eilandbasisse in die Stille Oseaan vervoer.
Sy was in die vloot wat Hŭngnam ontruim het. Haar uitstekende diens het haar die "Smart Ship Award" vir drie agtereenvolgende jare (1950, 1951 en 1952) gewen. Die vervoer het in die hele Stille Oseaan voortgegaan tot 24 Julie 1958 toe haar naam weer van die vlootlys verwyder is. Sy is teruggestuur na die Maritieme Kommissie en na die National Defense Reserve Fleet Olympia, Washington, waar sy gebly het totdat sy in 1967 verkoop is vir kommersiële diens onder die MARAD Ship Exchange Program.
Die skip is in 1968 herbou deur Todd Shipyards, Galveston, TX as die houerskip SS Newark, USCG ON 511486, IMO 6903199, vir Sea Land Service. Sy is in 1986 in Taiwan verkoop om dit te skrap.  
Swart soldate in die Amerikaanse weermag tydens die burgeroorlog
'Laat die swartman die koperbrief, VS, eers op sy persoon kry, laat hy 'n arend op sy knoppie kry, en 'n musket op sy skouer en koeëls in sy sak; daar is geen krag op aarde wat kan ontken dat hy verdien het nie die reg op burgerskap. "
Die kwessies van emansipasie en militêre diens was verweef sedert die aanvang van die burgeroorlog. Nuus van Fort Sumter het 'n stormloop van vrye swart mans veroorsaak om by die Amerikaanse militêre eenhede aan te meld. Hulle is egter van die hand gewys omdat 'n federale wet uit 1792 negers verbied het om wapens vir die Amerikaanse weermag te dra (hoewel hulle in die Amerikaanse rewolusie en in die oorlog van 1812 gedien het). In Boston het teleurgestelde toekomstige vrywilligers ontmoet en 'n resolusie aangeneem waarin versoek word dat die regering sy wette wysig om hul toelating moontlik te maak.
Die Lincoln -administrasie het geworstel met die idee om die werwing van swart troepe toe te staan, en was bekommerd dat so 'n stap die grensstate sou laat afskei. Toe genl. John C. Frémont (foto-aanhaling: 111-B-3756) in Missouri en genl. David Hunter (foto-aanhaling: 111-B-3580) in Suid-Carolina proklamasies uitgevaardig het wat slawe in hul militêre streke geëmansipeer het en hulle toegelaat het om ingeroep het, het hul meerderes hul bevele streng ingetrek. Teen die middel van 1862 het die toenemende aantal voormalige slawe (kontrabande), die dalende aantal blanke vrywilligers en die toenemend dringende personeelbehoeftes van die Unie-weermag die regering gedwing om die verbod te heroorweeg.
As gevolg hiervan het die Kongres op 17 Julie 1862 die Tweede Wet op Beslaglegging en Milisie aangeneem, wat slawe bevry het wat meesters in die Konfederale Weermag gehad het. Twee dae later is slawerny op die gebiede van die Verenigde State afgeskaf, en op 22 Julie het president Lincoln (foto-aanhaling: 111-B-2323) die voorlopige konsep van die emansipasieverklaring aan sy kabinet voorgelê. Nadat die Unie -leër Lee se eerste inval in die Noorde in Antietam, MD, teruggedraai het en die Emancipation Proclamation daarna aangekondig is, is swart werwing ernstig nagestreef. Vrywilligers uit Suid -Carolina, Tennessee en Massachusetts het die eerste gemagtigde swart regimente gevul. Die werwing was stadig totdat swart leiers soos Frederick Douglass (foto: 200-FL-22) swart mans aangemoedig het om soldate te word om uiteindelik volle burgerskap te verseker. (Twee van Douglass se eie seuns het bygedra tot die oorlogspoging.) Vrywilligers het begin reageer, en in Mei 1863 het die regering die Buro vir Kleurlingtroepe gestig om die toenemende aantal swart soldate te bestuur.
Teen die einde van die Burgeroorlog het ongeveer 179 000 swart mans (10% van die Unie -leër) as soldate in die Amerikaanse weermag gedien en nog 19 000 in die vloot. Byna 40 000 swart soldate sterf gedurende die oorlog — 30 000 aan infeksies of siektes. Swart soldate het in artillerie en infanterie gedien en ook alle ondersteuningsfunksies wat nie 'n leër ondersteun nie, uitgevoer. Swart timmermanne, kapelane, kokke, wagte, arbeiders, verpleegsters, verkenners, spioene, stoombootvlieëniers, chirurge en spanmanne het ook bygedra tot die oorlogsaak. Daar was bykans 80 onderoffisiere. Swart vroue, wat nie formeel by die weermag kon aansluit nie, het nietemin as verpleegsters, spioene en verkenners gedien, waarvan die bekendste Harriet Tubman was (foto-aanhaling: 200-HN-PIO-1), wat na die 2de South Carolina-vrywilligers gesoek het.
As gevolg van vooroordeel teenoor hulle, is swart eenhede nie so uitgebrei in die geveg gebruik as wat dit moontlik was nie. Tog het die soldate in 'n aantal veldslae met lof gedien. Swart infanteriste het dapper geveg by Milliken's Bend, LA Port Hudson, LA Petersburg, VA en Nashville, TN. Die aanslag in Julie 1863 op Fort Wagner, SC, waarin die 54ste regiment van Massachusetts-vrywilligers twee derdes van hul offisiere en die helfte van hul troepe verloor het, is onvergeetlik in die film gedramatiseer Eer. Teen die einde van die oorlog het 16 swart soldate die erepenning ontvang vir hul dapperheid.
Benewens die gevare van oorlog wat alle burgeroorlogsoldate in die gesig staar, het swart soldate ook probleme ondervind wat voortspruit uit rassevooroordeel. Rassediskriminasie was selfs in die noorde algemeen, en diskriminerende praktyke het die Amerikaanse weermag deurdring. Gesegregeerde eenhede is gevorm met swart aangewese mans en tipies onder bevel van wit offisiere en swart onderoffisiere.Die 54ste Massachusetts is onder bevel van Robert Shaw en die 1ste South Carolina deur Thomas Wentworth Higginson - albei wit. Swart soldate is aanvanklik $ 10 per maand betaal, waaruit $ 3 outomaties vir klere afgetrek is, wat 'n netto salaris van $ 7 tot gevolg gehad het. In teenstelling hiermee het wit soldate $ 13 per maand ontvang waaruit geen kledingstoelaag getrek is nie. In Junie 1864 het die Kongres gelyke vergoeding aan die Amerikaanse kleurlingtroepe toegestaan ​​en die aksie terugwerkend gemaak. Swart soldate het dieselfde rantsoene en voorrade ontvang. Boonop het hulle vergelykbare mediese sorg ontvang.
Die swart troepe het egter groter gevaar as blanke troepe in die gesig gestaar toe hulle deur die Konfederale Weermag gevange geneem is. In 1863 het die Konfederale Kongres gedreig om swaar offisiere van swart troepe te straf en swart soldate te verslaaf. As gevolg hiervan het president Lincoln die algemene bevel 233 uitgevaardig met dreigemente met die vergelding van die Konfederale krygsgevangenes (krygsgevangenes) vir enige mishandeling van swart troepe. Alhoewel die bedreiging die Konfederate oor die algemeen beperk het, is swart gevangenes tipies harder behandel as wit gevangenes. Konfederale soldate, wat miskien die mees afskuwelike voorbeeld van mishandeling was, het swart Unie -soldate doodgeskiet in die Fort Pillow, TN, verlowing van 1864. Konfederale generaal Nathan B. Forrest was getuie van die slagting en het niks gedoen om dit te keer nie.
Die dokument wat in hierdie artikel verskyn, is 'n werwingsplakkaat wat tydens die Burgeroorlog op swart mans gerig is. Dit verwys na pogings van die Lincoln -administrasie om gelyke salarisse vir swart soldate te bied en gelyke beskerming vir swart krygsgevangenes. Die oorspronklike plakkaat is in die rekords van die adjudant -generaal se kantoor, 1780's - 1917, Record Group 94.
Freeman, Elsie, Wynell Burroughs Schamel, en Jean West. "Die stryd vir gelyke regte: 'n werwingsplakkaat vir swart soldate in die burgeroorlog." Sosiale opvoeding 56, 2 (Februarie 1992): 118-120. [Hersien en opgedateer in 1999 deur Budge Weidman.]
Geskiedenis van Nottoway County
Bron: "Ou huise en gesinne in Nottoway" deur W.R. Turner, 1950
Getranskribeer vir genealogiese roetes deur Friends Of Free Genealogy
As u onderneem om die verhaal van Nottoway te skryf, vind u baie min bronmateriaal beskikbaar. Tot 'n paar jaar gelede was die vroeë rekords in die Nottoway Court House in 'n baie slegte toestand, nadat hulle deur die federale troepe tydens die kort besetting van Nottoway Court House, 5 April 1865, erg vermink is.
Die Will Books, wat die twintig jaar van 1845 tot 1865 dek, is vernietig en die indekse is uit die ander gesny. 'N Mens kan nog sien in die ou Wilboek van 1827, geskryf op die vliegblaar deur 'n Yankee -soldaat, & quot; Abraham Lincoln, president van Virginia, 1865. & quot Dankie egter aan die Association for the Preservation of Virginia Antiquities and Emergency Relief, die ou rekords is weer geïndekseer en in 'n redelike toestand teruggebring, en die eerste Will Book is volledig herstel deur die vrygewigheid van die Daughters of the American Revolution.
Wat ons nou as Nottoway County ken, was Prince George tot 1734 toe Amelia uit Prince George gevorm is, en in 1788 Nottoway County van Amelia geneem is. Dit omhels die Nottoway Parish en is vernoem na die Nottowayrivier, wat Amelia dan van Lunenburg County geskei het, en wat op sy beurt vernoem is na die Nottoway Indiane. Die Nottoway -Indiane het in Southampton County gewoon op 'n voorbehoud van ongeveer vyftien myl plein aan die Nottowayrivier naby Jerusalem, destyds die setel van Southampton. Volgens kolonel William Byrd het hulle in 1728 ongeveer tweehonderd getel. Hulle is Mangoac of Nadowa genoem, 'n naam wat hulle deur ander stamme van Indiërs gegee het, wat 'quadres' of 'quattlesnakes' beteken. So laat as 17 Desember 1804 was daar Indiërs in die Nottoway County, soos blyk uit 'n versoekskrif van die mense van Nottoway wat op daardie datum aan die wetgewer gestuur is om trustees te laat aanstel vir die Nottoway -stam van Indiane wat op daardie stadium in die graafskap woon.
Daar is nie veel bekend oor die rol wat Nottoway, destyds Amelia, in die Revolusionêre Oorlog gespeel het nie. Ons weet egter dat sy baie troepe bymekaargemaak het, en dat William Fitzgerald II, wat in Leinster in hierdie provinsie gewoon het, onmiddellik 'n geselskap georganiseer het, as kaptein verkies is en gedurende die hele oorlog gedien het. Hy is gewond tydens die geveg van Guilford Court House en is as hoofvak beklee vir dapperheid in aksie in die verlowing.
Tarleton, met sy Britse Kavalerie, het deur die graafskap gegaan tydens sy beroemde aanval op Bedford. Hy verbrand Edmundson's Old Tavern, wat later bekend geword het as Burnt Ordinary en nog later as Morgansville. Die huis, wat deur kaptein Samuel Morgan herbou is, staan ​​nog steeds en is te sien aan die regterkant van die pad na Wellville, ongeveer drie kilometer oos van Swart klip.
Dit was by West Creek dat nege van Tarleton se kavallerie hul beroemde ontmoeting met Peter Francisco gehad het waarin Francisco, hoewel hul gevangene, twee gewond en die ander gevlug het. Dit het plaasgevind ten aanskoue van die Britse kavallerie.
'N Lewendige weergawe van hierdie ontmoeting word gegee in Howe's History of Virginia en is gedeeltelik soos volg: Terwyl die Britse leër verwoesting en verwoesting rondom hulle versprei het deur plundery en verbranding in Virginia in 1781, het Francisco heroorweeg, en terwyl hy gestop het by die huis van 'n Mr. Ward, toe in Amelia, nou in die Nottoway County, het nege van Tarleton se kavallerie drie negers gekry en vir hom gesê dat hy hul gevangene was. Aangesien hy deur getalle oorweldig is, het hy geen weerstand gebied nie. Omdat hy geglo het dat hy baie vreedsaam was, het hulle almal die huis ingegaan en hom en die betaalmeester saam gelaat. "Laat alles wat jy besit, prys", het laasgenoemde gesê, & quotor berei voor om te sterf. "Ek het niks om op te gee nie," het Francisco gesê, "en gebruik jou plesier." jy dra in jou skoene. & quot 'Hulle was 'n geskenk van 'n gewaardeerde vriend,' antwoord Francisco, 'en dit sou my bedroef wees om mee te skei. hulle. Gee hulle in u hande, ek sal dit nooit doen nie. U het die mag om hulle te neem as u dit goedvind. & Quot Die soldaat het sy sabel onder sy arm gesit en gebuk om hulle te neem.
Francisco vind so 'n gunstige geleentheid om sy vryheid te herstel, stap 'n tree agteruit, trek die swaard met geweld onder sy [die troepe] se arm en gee hom dadelik 'n hou oor die skedel.
"My vyand," het Francisco waargeneem, was dapper, en alhoewel hy ernstig gewond was, het hy sy pistool getrek, en op dieselfde oomblik as wat hy die sneller getrek het, sny ek sy hand amper af. Die koeël vreet my kant. Een van die soldate het die enigste perd wat hy kon kry, opgestel en sy geweer teen my bors aangebied. Dit het vuur gemis. Ek jaag op die snuit van die geweer. 'N Kort stryd het gevolg. Ek het hom ontwapen en gewond. Tarleton se troepe van vierhonderd was in sig. Alles was haastig en verwarring, wat ek vermeerder het deur herhaaldelik so hard as moontlik te halloeer. Kom, my dapper seuns, dit is nou u tyd, ons sal hierdie paar gou stuur en dan die hoofliggaam aanval. Die gewonde man vlieg na die troepe, en die ander vlug paniekbevange. Die agt perde wat agtergebly het, het ek vir Ward gegee om vir my te verberg. '' Toe ek ontdek dat Tarleton nog tien gestuur het om my te volg, het ek weggegaan. Ek ontwyk, hulle waaksaamheid.
& quot Hulle het gestop om hulself te verfris. Ek, soos 'n ou jakkals, verdubbel en val op hul rug.
Ek het my situasie as gevaarlik en omring deur vyande gevind, vertrek. & quot
Peter Francisco het in Buckingham County gewoon. Na die Revolusionêre oorlog is hy aangestel as die sersant van die Huis van Afgevaardigdes. Hy sterf op Sondag, 16 Januarie 1831, in Richmond, en word begrawe in die Shockoe -begraafplaas.
The Daughters of the American Revolution het 'n tablet by West Creek opgerig om die dapperheid van hierdie dapper man te herdenk.
In die oorlog van 1812 het Nottoway haar deel van die laste van hierdie konflik gedra. Benewens die verskaffing van troepe, stuur sy 'n gesiene seun. Dr. James Jones, van Mountain Hall, om as chirurg -generaal van Virginia te dien.
Die tydperk tussen die einde van die Revolusionêre Oorlog in 1781 en die begin van die Oorlog tussen die State in 1861 word in Virginia die Goue Eeu genoem. Dit was veral die geval met Nottoway. Hierdie gedeelte was hoofsaaklik landbou. Tabak was die belangrikste gewas en meer as twee miljoen pond jaarliks ​​is op hierdie tydstip deur Nottoway -produsente geproduseer. Hier wag die vesting van slawerny, en miskien het dit hier sy vriendelikste aspek gedra.
Volgens Howe was die bevolking van die Nottoway County in 1840: Wit, 2490 Slawe: 7071 Vry kleurlinge: 158. Totale bevolking: 9719, byna drie keer soveel slawe as wit
Die blanke bevolking was grootliks van die planterklas. Die planter het groot verantwoordelikhede gehad by die bestuur van sy groot hektaar en baie slawe, maar hy het tyd gehad om die elegansie van die lewe aan te kweek, om deel te neem aan die sosiale genades en om vertroud te raak met alle huidige politieke onderwerpe. Gevolglik was dit gedurende hierdie tydperk dat Virginia baie van haar grootste mans opgelewer het, en uit hierdie stelsel het die gasvryheid ontstaan ​​waarvoor haar mense opgemerk is. Nêrens is die wense en begeertes van die gas meer in ag geneem nie en nêrens is die karakter van 'n ware heer heiliger gehou nie. Wat belangrik was as hulle aan perdewedrenne en haangevegte toegegee het, het hulle die standaard gehou dat 'n heer se woord net so goed soos sy band was. Geen mense het 'n duideliker gevoel van eer en 'n groter respek vir vroulike gesindheid nie. Die tweestryde wat soms gedurende hierdie tydperk betrokke was, het 'n verlossende kenmerk: hulle het 'n heilsame respek vir 'n vrou se goeie naam gekweek, en los praatjies oor 'n persoon se karakter word selde gehoor.
Dr William S. White, die presbiteriaanse predikant, skryf oor die vroeë toestande in Nottoway en sê: & quot My lewe in Nottoway kan gekenmerk word as 'n aanhoudende, maar heerlike arbeid. Die graafskap is al lank gevier vir die beleefdheid, verfyning en gasvryheid van sy inwoners, maar dit was jammerlik irreligieuse kaartspel, perdewedrenne en wyndrink was byna universeel onder die hoër klasse. & Quot
Daar was twee renbane binne 'n paar kilometer van Blackstone, een net wes van die stad aan die noordekant van Jordan, nou Hongaarse stad. Pad. Dit was 'n dubbelsnit van 'n kwartmyl lank, maar die renpaadjies wat met kwas toegegroei is, kan nog steeds gesien word. Oorkant die pad het Hamlin's Tavern gestaan, die eerste wat in die onderste punt van die Nottoway County gebou is. Daar is geen rekords wat aandui wanneer dit gebou is nie, maar dit was tot 1787 in 'n groot verval. Die huis wat nou deur Lee Bland bewoon word, is slegs 'n paar meter oos van die taverne.
Die ander baan het Bellefonte genoem, en was 'n paar kilometer oos van die Swartton geleë. Dit is bestuur deur kolonel Jeter en is omstreeks 1822 ontslaan. Hier kom die rykdom, mode en skoonheid van Ou Virginia af en toe bymekaar uit die Blue Ridge Mountains in die weste na die Chesapeake Bay in die ooste onder sy bekende kliënte was William R. Johnson, van Noord -Carolina, bekend as "King of Turf", kaptein William Junkin Harrison, van Diamond Grove in Brunswick County John R. Goode, van Mecklenburg, en, John Randolph, van Roanoke, almal beroemde ruiters. Hierdie renbaan word beskou as 'n kuil van ongeregtigheid deur die ministers in die graafskap, wat nie gerus het totdat 'n groot herlewing naby die baan en die president van die klub plaasgevind het nie. Majoor Hezekiah Anderson, en die eienaar daarvan. Kaptein Richard Jones, het albei geloof bely en by die kerk aangesluit. Die taverne in Bellefonte is omskep in 'n kweekskool vir jong dames, en kolonel Jeter word bankrot en sterf in 'n klein kajuit daar naby.
Die nedersettings in die vroeë dae van die graafskap was min. In die meeste gevalle is die plekke vernoem na die taverneienaars, soos Jenning's Gewone vernoem na 'n meneer Jennings wat 'n taverne daar bestuur het. Daar naby is die graf van kaptein James Dupuy, 'n soldaat van die Revolusionêre Oorlog, en nie ver daarvandaan was die huis van majoor Hezekiah Anderson. Majoor Anderson was die vader van Mary Jane Anderson, wat die moeder geword het van die beroemde suidelike digter, Sidney Lanier.
Burkeville is vernoem na die gesin wat Burke's Old Tavern bestuur het, en Black's en White's vir die twee mededingende tavernehouers Schwartz en White. Schwartz, in Duits, beteken swart. Hierdie twee tavernes was geleë op die kruising van drie paaie, naamlik Cocke's, Hungariantown, destyds Jordan's Road, en Old Church. Hierdie drie paaie kruis op 'n punt net oos van die ou Schwartz Tavern, nou die huis van Anderson. Hierdie vroeë nedersetting het bestaan ​​uit die twee tavernes aan weerskante van Jordan's Road, 'n dokterskantoor, 'n smidswinkel en 'n yshuis.
Die koets van Petersburg het oor Cocke's Road gekom deur Morgansville, Black's en White's, Nottoway Court House, en vandaar na Noord -Carolina. Die afhandeling van Black's en White's het mettertyd gegroei, en die burgers het gedink dat 'n meer waardige naam gekies moes word, daarom kies hulle Bellefonte weens die besware van die poskantoor vanweë die ooreenkoms tussen Bellefonte, Pa. En Bellefonte, Va., Hierdie naam moes laat vaar word. Uiteindelik, ongeveer 1885, tydens 'n vergadering van die burgers. Dr J. M. Hurt het voorgestel dat die naam "Blackstone" gekies word na die beroemde Engelse regsgeleerde met die naam.
Cocke's Road is een van die oudste paaie in die land. Dit is vernoem na Abraham Cocke wat 'n meule naby die vurke van die Big en Little Nottoway Rivers bedryf het. Hy het in 1740 deur die hof 'n pad na sy meule toegestaan, en die pad van destyds het bekend gestaan ​​as Cocke's Road of Cocke's Lane. Dit is hoe dit sy naam gekry het, en nie, soos sommige meen nie, van dr Cox wat meer as honderd jaar later in die groot sneeu van 1857 omgekom het.
In die vroeë dae was Virginian in die ou tyd lief vir privaatheid en, soos 'n Engelsman, het hy besluit om sy huis so ver as moontlik van sy buurman te bou en buite die openbare pad, gevolglik was sy reis en kom nogal selde, en behalwe vir die tyd het verloop tydens sosiale besoeke, sy groot dag weg van die huis was toe hy die hof bygewoon het. (1)
Nottoway Court House was die eerste keer geleë in Hendersonville, een kilometer wes van die huidige ligging, hoewel die eerste kantoor van die adjunk -klerk in 'n huis in die erf by Windrow was, daarna die huis van Thos. Freeman Epes.
Die gebou in Hendersonville het blykbaar iewers gedurende 1789 afgebrand, want ons vind in ordeboek nr. 3, 1789, bladsy 529 die volgende: & quot Dit is die mening van hierdie hof dat die volgende hof vir hierdie graafskap in Peter Randolph se woning sal sit: huis, dit is die sentrum wat vasgemaak is. En daar word gelas dat alle pleidooie, rekeninge, prosesse en verrigtinge wat ook al daartoe uitgestel word, gelas word en dat die balju terugkeer na die plek. & Quot
Dit is ook gelas op bladsy 528. Bestelboek nr. 3, & quot; dat Samuel Sherwin, Peter Randolph, Freeman Epes en Rawleigh Carter, of enige drie daarvan, die doel, voorrade en pilare sal ontvang as hulle klaar is en na hierdie hof terugkeer . & quot
Nadat die gebou in Hendersonville gebrand het, het die vraag ontstaan ​​oor 'n geskikte plek vir die nuwe Court House. Daar was verskeie meulens langs die Little Nottowayrivier, die belangrikste van Peter Randolph. Hy het toestemming gekry om Lazaretta Creek te dam, en daar is 'n plaaslike tradisie dat toe die werk voltooi is, hy op die dam gestaan ​​het en God die Almagtige uitgedaag het om dit te verbreek. Die verhaal loop uit dat daardie selfde aand 'n freshet die dam kom wegvee het.
Peter Stainback het daar 'n taverne gehad, en 'n man met die naam Hood, 'n smidswinkel. Wood Jones, die landmeter, is beveel om 'n opname te doen en besluit dat hierdie ligging baie geskik is, aangesien dit omtrent die middelpunt van die land was.
Iewers gedurende die laaste deel van 1789, volgens bevelboek 3, 1789, bladsy 540, is kommissarisse deur die hof aangestel om die gebou & quot van die Court House en ander nodige geboue te laat bou om hierdie graafskap op die grond van Peter te laat bou Randolph.
In 1793, by die Mei -hof, het die kommissarisse wat aangestel is om die hof te sien en te ontvang, indien dit volgens kontrak gedoen word, eenparig gerapporteer dat dit nie volgens die winskopie gedoen is nie. Dit is later deur die hof ontvang. Dit moes egter 'n baie minderwaardige gebou gewees het, want die rekords toon dat dit voortdurend herstel moes word. Dit is in 1827, 1832 herstel, en weer in 1834, uiteindelik, tydens die hofperiode in Junie 1841, is beveel dat die gebou en die kantoor van die kantoor by die Julie -hof verkoop moet word.
Op 5 Desember 1839 is die kontrak vir die huidige gebou aan tak Ellington verhuur, en 'n betaling van $ 1,000 is betaal op die aanvanklike koste. Drie jaar het verloop in die bou van die nuwe gebou, en dit was 1843 voordat die hof in sy nuwe woonbuurte gehou is.
Die vroeëre regters van Nottoway was: William Greenhill, Francis Fitzgerald, John Doswell, Richard Bland, Samuel Pincham, Hamlin Harris, Freeman Epes, William Fitzgerald, William Watson, Richard Dennis, James Dupuy en Peter Robertson. Enige drie van hierdie mans het 'n hof gevorm. (2)
Nadat die Court House gebou is, is twee tavernes geopen, een in besit van Peter Randolph. Hy het dit vir spekulasie gebou en omdat dit deur 'n man onder die naam George bestuur is, het dit bekend gestaan ​​as 'George's', die ander is deur Edmund Wells bedryf.
Die Court House green is gebruik as 'n versamelingsgrond waar die burgermag geboor het. Die meeste van die prominente mans was op 'n stadium die offisiere van die burgermag, wat in daardie dae soveel titels uitmaak.
Nottoway Court House word in Martin's Gazeteer of Virginia, omstreeks 1835, soos volg beskryf: & quot (Post Village) sewe en sestig myl wes van Richmond en honderd nege en tagtig kilometer van Washington, geleë aan die Nottowayrivier, een kilometer oos van Hendersonville , in die sakegedeelte van die land. Dit bevat 'n hofhuis, kantoor van die kantoor, 'n kriminele en skuldenaarstraf, behalwe vyftien woonhuise, een handelsmerk, een hotel, een saal, een kleremaker en een smidswinkel. In die omgewing, aan die Nottowayrivier, is daar 'n vervaardigingsmeelmeul. 'N Daaglikse rit verby hierdie plek op die roete van Petersburg na Noord -Carolina. Bevolking, sewentig persone waarvan een 'n prokureur en een 'n gewone dokter is. & Quot
Dit was die toneel van baie politieke vergaderings en ander roerende gebeurtenisse. Dit het in Julie 1818 plaasgevind, een van die vreemdste tweestryde wat ooit aangeteken is. 'N Tweegeveg waarin die skoolhoofde nie baklei het nie. 'N Oorsig van hierdie ongelukkige saak word uiteengesit in & quotNotes on Southside Virginia, & quot deur The Honorable Walter A. Watson, en is gedeeltelik soos volg: & quot; Kolonel William C. Greenhill en kolonel Tyree G. Bacon was prominente burgers van Nottoway. Greenhill het in die onderste deel van die graafskap op Sellar Creek gewoon, hy was 'n opvoedkundige. Dit blyk asof kolonel Greenhill en kolonel Bacon, wat 'n afgevaardigde in die wetgewer was, 'n paar persoonlike of politieke verskille het.Randolph, toe hy omstreeks 1812 tot regter van die Algemene Hof verkies is, was kolonel van die militia -regiment, en Bacon was die majoor. In hierdie vakature is Greenhill, 'n neef van Randolph, deur die offisiere van die regiment verkies, wat oor die hoof van Bacon bevorder is. Dit was waarskynlik die begin van die vete wat tot die ongelukkige saak gelei het. & Quot Kolonel Greenhill daag kolonel Bacon uit om 'n tweegeveg en dr. John S. Hardaway, omdat hy nie bewus was van die aard van die mededeling nie, het die uitdaging van kolonel Greenhill tot kolonel Bacon gedra . Kolonel Bacon het die skuld op doktor Hardaway geplaas. Dr. George S. G. Bacon, die seun van kolonel Bacon, destyds in Mecklenburg County, en dr. John S. Hardaway het daarna in die Nottoway Court House vergader en 'n steekwedstryd gehou waarin Dr. Hardaway dodelik gewond is. Die geveg het plaasgevind net by die hek op die pad wat vanaf die hofgebou na die ou taverne lei. Dr Hardaway het een of twee dae na die tweestryd geleef en gesterf in die Jackson -huis, later beset deur John B. Tuggle, en nou deur Robert Carson. Dr Bacon, hoewel ernstig gewond, is weens moord verhoor, maar vrygespreek.
By die Nottoway Court House in 1847, het die beroemde debat tussen kolonel George C. Droomgoole en kolonel George E. Boiling, van Petersburg, plaasgevind in die wedloop om die kongres waarin & quotOld Drum & quot; sy teenstander heeltemal onder die vloer was.
In die loop van die debat het kolonel Boiling uit die Journal of Congress gelees, wat toon dat kolonel Droomgoole baie onoplettend was vir sy pligte in Washington, terwyl hy in sy stoel was en slegs elf keer gestem het tydens die lang kongresessie. Kolonel Boiling het tydens hierdie deel van die debat skynbaar die situasie beheer en Droomgoole se vriende begin wanhoop. Toe Droomgoole egter opstaan ​​om te praat, verdwyn hy gou alle vrese. Hy het gesê: & quotMede burgers. Kolonel Boiling het die Journal of Congress vir u gelees, en ek veronderstel dat hy die feite stel soos dit is, maar dit kan waar wees dat ek gestem het, maar elke keer as ek gestem het, verteenwoordig ek u en u belange. Een van ons twee moet gekies word, en die vraag wat u moet vasstel, my vriende, is of u liewer 'n man wil hê wat u elf keer moet verteenwoordig, of een om u driehonderd vyf en sestig keer verkeerd voor te stel. & Quot Droomgoole se welsprekendheid het die oorhand gekry en hy is herkies tot die kongres, maar kort daarna het sy gesondheid agteruitgegaan en is hy op 27 April 1847 op sy vroeë ouderdom van 49 jaar in sy landgoed in Brunswick County oorlede.
Daar moet geen verslag oor Nottoway gegee word sonder dat daar na die vroeë kerke in die graaf verwys word nie.
In die vroeë deel van die negentiende eeu word baie mense deurdrenk van die valse leerstellings van vrye denke en ontroue filosofie. Ongelowige klubs floreer oral, een wat ons in ons eie gemeenskap in Painville in Amelia County gehad het, vernoem na die beroemde ongelowige, Thomas Paine. Die plek dra tot vandag toe die naam Painville. Een van die stigters daarvan was dr. James Jones, van Mountain Hall in Nottoway, wat in Europa sy opleiding volg, onder die invloed van hierdie valse filosofie gekom het. Later bely hy egter godsdiens en word 'n ouderling en 'n pilaar in die Presbiteriaanse Kerk. Hy het sy ongelowige klub bymekaargemaak en 'n Christelike toespraak voor hom gelewer dat dit dadelik ontbind en nooit weer ontmoet het nie. Dit was die omstandighede waaronder die vroeëre kerke georganiseer is, en dit is tot eer van hierdie paar ernstige siele dat die kerke gedurende hierdie donker tydperk aan die lewe gehou is. Nou, in die vroeë veertigerjare, het dit baie meer modieus geword om godsdienstig te word en kampbyeenkomste is by elke kruispad gehou.
Die vroegste kerke was natuurlik van die gevestigde geloof en is hier oorgeplant vanuit die Church of England.
Waarskynlik was die eerste kerk van hierdie denominasie in die graafskap bekend as "Green's Church", en was net wes van die stad Blackstone geleë op die pad van Jordan, nou Hungariantown. Hierdie ou kerk het 'n ietwat geruite loopbaan gehad. Sy rektor, Parson Wilkinson, wat in hierdie graafskap getroud was, was ongelukkig genoeg om 'n vrou uit Engeland op die toneel te laat verskyn. Die gevestigde kerk, wat al hoe minder gewild geraak het weens die rusie met die moederland, kon die spanning hiervan nie verduur nie en verdere dienste is laat vaar. Die kerk is eers herleef in die graafskap totdat dr John Cameron gedurende 1794 en 1796 na Nottoway gekom het, maar hy was so swak ondersteun dat hy moes vertrek. Die Episcopal Church verdwyn toe amper van Nottoway tot 1856 toe die St. Luke's Church deur dr Gibson georganiseer is. 'N Nuwe kerk is op die terrein van die ou Green's Church gebou en later na die huidige plek verskuif.
Nadat die ou kerk deur die Episcopalians verlaat is, is dit deur die Presbiteriane gebruik totdat dit in 1827 gebrand het, en hang daardeur nog 'n verhaal! Dit lyk asof 'n ou vrou wat in die omgewing woon, op haar sterfbed bely het dat sy die kerk aan die brand gesteek het omdat sy gesê het dat sy nie 'n kalbas kon aanhou sedert die Presbiteriane die kerk beset het nie. Na die brand het die Presbyteriane besluit om die aanbod van kaptein Samuel Morgan te aanvaar, wat hulle 'n akker grond en vyftig dollar geld aangebied het as hulle hul kerk naby Jeter se renbaan sou bou, en die Shiloh Presbyterian Church is in 1828 op daardie plek in in ooreenstemming met die ou kaptein se wens.
Daar was 'n ander gevestigde kerk, bekend as die Old Colonial Church, op die plantasie van kaptein Fowlkes bo Leneave se meul. Dit was 'n geweldige struktuur vir daardie dae, mooi afgewerk en ingepleister, en voorsien van 'n groot galery. Teen die tyd dat kaptein Fowlkes die eiendom gekoop het, was die kerk nie gereserveer nie en het hy dit aan hom oorgedra.
Biskop Meade, in sy boek & quotOld Churches and Families of Virginia, & quot lewer ernstige opmerkings oor hierdie beweerde ontheiliging. Kaptein Fowlkes was daarna altyd bekend as Captain & quotChurch & quot Fowlkes. Hy het later op eie koste die Republikeinse Kerk naby die plek van die Ou Koloniale Kerk gebou. Hy het die kerk ontwerp vir die gebruik van alle denominasies, vandaar die naam Republikein. Die Presbiteriane het probeer om dit by hom te koop. Hy het geweier om te verkoop, maar het dit aan hulle gegee, waarna dit afgeneem en herbou is naby die huidige lughawe in Crewe.
Die eerste Baptiste Kerk, bekend as die Aparte Baptiste Kerk in Nottoway, was Walker's Meeting House, by baie bekend as Nottoway Meeting House. Hierdie kerk was ongeveer drie kilometer van Burkeville geleë op die ou Lewiston Plankweg, wat van Burkeville na Lunenburg geloop het: Court House, destyds bekend as Lewiston. Die eerste leraar was eerwaarde Jeremiah Walker. Op 27 Oktober 1768 was daar 'n versoekskrif by die Worshipful Court of Amelia, onderteken deur George Walton en ander, soos volg: & quot Ons, die versoekers, bid nederig dat u aanbidding ons sal bevoordeel, sodat ons die huis van George Walton sou toelaat. as 'n plek vir die andersdenkendes wat Afsonderlike Baptiste genoem word om bymekaar te kom en in te preek. Dien dus nederig die oorweging voor aan u aanbidding, in die hoop dat u in genade dieselfde sal gee aan ons wat verplig is om altyd te bid vir alle owerhede onder God en oor ons. . & quot
Hierdie versoekskrif is deur die hof geweier en is onderskryf & quotDissenters 'petition called Baptists, afgewys op 24 November 1768. Die volgende jaar, egter, in 1769, is hierdie kerk gestig met ses en sestig lidmate.
Dit is interessant om op te let dat Jeremiah Walker in die geloof standvastig gebly het selfs tot gevangenisstraf. So laat as 1773 is hy in die gevangenis in Chesterfield County vasgelê, soos aangetoon deur die Chesterfield Court Order van 1773, wat soos volg lui: & quot Jeremiah Walker wat gepleeg is deur 'n lasbrief uitgereik deur Archibald Cary, Gentleman, vir verskillende oortredings, by die Barr en erken dat hy die mense in hierdie distrik byeengeroep en vir hulle gepreek het, nie synde nie: 'n predikant van die Kerk van Engeland die afgelope ses maande, en die hof is van mening dat so 'n gedrag 'n skending van die vrede en 'n goeie gedrag is beveel dat die genoemde Jeremia toegewy is aan die gevangene van hierdie graafskap totdat hy self 'n boete van 50 pond met twee boete van 25 pond elk aangaan ter wille van die behoud van die vrede en goeie gedrag gedurende die volgende jaar daaropvolgende. & quot
Van die Metodistekerke word Crenshaw as die oudste beskou. Dienste in 'n ou winkel met wielregte op die plaas Crenshaw het in 1827 begin, en vanaf hierdie begin is Crenshaw's Methodist Church gestig deur Allen, Asa en William Crenshaw (laasgenoemde 'n ou revolusionêre soldaat) met die hulp van William Irby.
Die geskiedenis van hierdie kerk is die afgelope tyd opgeteken en 'n gepaste merker geplaas op die plek waar aanbidding die eerste keer begin is.
Van hierdie ante-bellum jare was alles vrede en voorspoed, slegs gebreek deur die koms van die hof, politieke vergaderings of deur 'n planter wat 'n meganiese apparaat koop wat vir plaaswerk gebruik kan word.
In 1850 het kolonel Knight die eerste stoommasjien in die graafskap gekoop, en in hierdie jaar is die eerste maai -masjien op die plaas van Edwin Booth gebruik.
In 1851 is die Southside Railroad, wat nou deel uitmaak van die Norfolk & amp Western stelsel, van Petersburg tot by Black's and White voltooi en teen 1854 na Lynchburg. In 1855 het kaptein Richard Irby 'n gietery op sy plantasie gevestig en dit later na die vurke van die Cocke's en Brunswick Roads verskuif, waar Union Academy, 'n skool vir seuns, gestig is kort voor die oorlog tussen die state. Hierdie skool is bedryf deur mnre Sam Hardy en Marcellus Crenshaw. Baie seuns het van hier af gekom, sowel as die seuns in die omgewing. Dr Walter Reed, wat daarna soveel vir die mensdom gedoen het om geelkoors uit te skakel, het hier skoolgegaan terwyl sy pa, dominee Lemuel S. Reed, predikant in hierdie kring was. Of. Robert K. Blackwell, later die gesiene president van Randolph-Macon College, het ook hierdie akademie bygewoon.
Hierdie vreedsame jare was maar te gou in die verbygaan. In 1860 kom die noodlottige veldtog vir die presidentskap, die kandidate was Bell en Everett van die Constitutional Union Party wat in die Unie geglo het, maar nie geglo het aan dwang Breckenridge en Lane van die een tak van die Demokratiese Party nie, en Douglas en Johnson van die ander , terwyl die Republikeine Lincoln en Hamlin benoem het. Onder hierdie omstandighede was dit 'n uitgemaakte saak dat Lincoln verkies sou word. Kolonel Travis Epes, van Fancy Hill, het heftig veldtog vir Bell en Everett gevoer, terwyl die meeste mense in Nottoway vir Breckenridge en Lane gestem het, moontlik as gevolg van die invloed van Roger Pryor, dat hy die beste toespraak van sy loopbaan in die hof gehou het vir die afstigtingskandidate.
In die finale uitslag het Bell en Everett 39 verkiesingsstemme gekry en die staat Virginia sowel as Kentucky en Tennessee gedra. Lincoln het 180 verkiesingsstemme Douglas 12 en Breckenridge 72 gekry, wat Lincoln die verkiesing verseker het.
Die daaropvolgende maand op 20 Desember 1860 het Suid -Carolina op 'n byeenkoms vergader die Ordonnance of Session, en op 24 Desember het die goewerneur 'n proklamasie uitgereik waarin die optrede van die staat aangekondig word. Die volgende maand, in Januarie 1861, Mississippi, Florida, Alabama, Georgia. Louisiana en Texas het Suid -Carolina se voorbeeld gevolg, net soos Virginia, Arkansas en Tennessee die volgende lente.
Op 7 April 1861 het die onvergeetlike vergadering by die Nottoway Court House plaasgevind om oor afstigting te besluit. Die sentiment was oorweldigend vir afstigting. Kolonel Travis Epes staan ​​byna alleen teen so 'n stap. Kolonel Epes, wat altyd 'n lang bewerhoed en prins Albert -jas gedra het, was 'n opvallende figuur toe hy opstaan ​​om die vergadering toe te spreek. Kolonel Epes sê: & quot; U weet nie wat u doen om vir afstigting te stem nie. U kan nie met die federale regering meeding nie; hulle sal 'n leër hierheen stuur, u huise verwoes en u slawe bevry. Elke bekwame man voor my sal in die weermag moet gaan en die indringers probeer afweer. Ek het vyf seuns wat sal moet gaan. Sou Virginia afskei, sal ek alles wat ek besit vir haar saak gee, maar ek is gekant teen afstigting. & Quot Freeman Epes, het hom ernstig opgeneem vir sy toespraak.
Dr. Campbell, van Nottoway Court House, het gepraat. Hy het 'n welsprekende pleidooi vir afskeiding gemaak waarin hy gesê het: "Ek is te oud om self in die weermag in te gaan, maar ek sal Old Ben, my koetsbestuurder, in my wa neem en daarheen klim en deur die vensters skiet. & quot Sy toespraak is met luide toejuiging ontvang, en die vergadering het met die afgevaardigdes eenparig opdrag gegee vir afskeiding. Op 12 April 1861 het Fort Sumter deur generaal Beauregard se troepe afgevuur en op 15 April het Lincoln 75.000 vrywilligers versoek om die afskeidende state terug te dwing in die Unie. Dit is toe dat Virginia aksie neem en besluit om haar lot saam met haar suster in die suidelike state te werf.
Hierdie besluit het op 17 April 1861 gekom. Op die 19de het mnr. Lincoln 'n proklamasie uitgereik waarin alle suidelike hawens in 'n blokkade verklaar is.
Toe kom die oorlog. Die inwoners van Nottoway, wat eerlik gereageer het op beide mans en middele, het gedurende hierdie tydperk 'n rekord gemaak wat te bekend was om hier opgeteken te word, maar dit is genoeg om te sê dat hoewel sy een van die kleinste provinsies in die staat was, sy vyf maatskappye aan die Konfederale saak verskaf het. (3) Dit was Company G, 18th Va., The Nottoway Grays Company C, 18th Va. The Nottoway Rifle Guards Company E, 3d Virginia, The Nottoway Cavalry Jeffress Battery, the Artillery Company en die Nottoway Reserves. Die Nottoway -kavallerie, Kompanjie E, was miskien die eerste wat by die Court House gemobiliseer is in reaksie op die oproep van goewerneur Letcher om die kleure. Die dames in die graafskap het dadelik vir hulle 'n vlag begin maak en juffrou Fannie Bettie Epes, 'n dogter van kolonel Travis Epes, het 'n pragtige syrok vir die doel gegee. Die ruim styl in die rokke van daardie dag het oorvloedige materiaal verskaf. Toe die vlag gereed was, het 'n groot skare byeengekom om die aanbiedingseremonie op 15 of 16 Mei 1861 te aanskou. 'N Groot ete is op die setperk bedien, en dominee Edward M. Martin, pastoor van die Presbyterian Church in Nottoway, bied 'n pragtige gebed. Die agbare Thomas Campbell het die voordrag gehou. Die onderneming, wat aandag gegee het om die kleure te ontvang, het 'n inspirerende skouspel gelewer. Hamlin Epes, die kleurdraer, ontvang die vlag te midde van wilde entoesiasme. Die geselskap vertrek kort hierna en vertoef die eerste nag in Amelia. (4) By aankoms in Richmond word beveel om by generaal J. B. Magruder in Yorktown aan te meld. Hulle het deelgeneem aan die eerste slag van die oorlog by Big Bethel 10 Junie 1861 en het aanhoudend gedien tot die einde in Appomattox.
In die Slag van Chancellorsville het hulle met so 'n opvallende dapperheid geveg dat generaal Stuart hulle self vir hul dapperheid gekomplimenteer het.
Die Nottoway Grays, in Pickett se onsterflike aanklag by die Slag van Gettysburg, het net ses mans oor wat nie dood, gewond of gevang is nadat die rook van die geveg verdwyn het nie. Richard Ferguson, lid van die Kompanjie en Adjudant van die Regiment, is agter die klipmuur gevange geneem.
Omdat die grond van die konflik verwyder is, het Nottoway se grond min gely onder die indringende leërs. As gevolg hiervan het die Konfederale Regering in 1862-1863 'n herstellende hospitaal by Black's and White opgerig. Dit was in beheer van dr. Thos. R. Blandy, wat chirurg van die Nottoway Greys was. Hierdie hospitaal was geleë net daar waar die vragstasie by Blackstone nou staan. Blandy is later na Burkeville oorgeplaas waar 'n groot hospitaal tydens die laaste deel van die oorlog geleë was.
In die parochierekord word die dood en begrafnis in die St. Luke's Episcopal Churchyard aangeteken van die volgende konfederale soldate wat in die Black's and White's Confederate Hospital gesterf het:
Private Asa Jennings, Co. H 24th Ga. Regt, 29 September 1862.
W. H. Harding, Co. F, 3d N. C. Regt., 31 Maart 1863.
Drewry Wall, Co. K. 52d N. C. Regt., 28 Mei 1863.
R. B. Woodall, Co. H, 24ste reg. Reg., 31 Julie 1863.
James Holt, Co. D. 6th Tex. Regt .. 2 Aug. 1863.
Daar was groot opgewondenheid op 23 Junie 1864, toe verneem word dat die Federale Kavallerie onder bevel van generaals Kautz en Wilson agter die lyne ingekom het en 'n klopjag in die provinsie uitgevoer het. Hulle is deur generaal W. H. F. Lee onderskep in 'n skerp verlowing by & quotThe Grove & quot en die plunderaars is teruggery.
Die grond van Nottoway is eers weer binnegedring totdat die terugtrekkende en verowerende leërs slegs 'n paar dae voor die einde by Appomattox deur haar grense gegaan het.
Op 5 April 1865 beset generaal Grant die Nottoway Court House in die soektog na General Lee's Army, en kry hier die boodskap dat generaal Sheridan in Jetersville was, oorkant General Lee se toevluglyn. Die Yankees gebruik die banke in die Presbyteriaanse Kerk vir perdestalletjies en het die kantoor van die klerk bestorm, die indekse uit die boeke gesny en met hul sabel stukkend gekap en dit uiteindelik in die perdetrog gegooi waar dit later gered is.
Die volgende dag verhuis generaal Grant na Burkeville, waar hy sy hoofkwartier vestig en 'n ruitermag stuur om die brûe naby Farmville te verbrand.
Dit was op 6 April 1865, naby die noordwestelike grens waar die drie graafskappe van Nottoway, Amelia en prins Edward aansluit, wat die Slag van Say lee's Creek, die laaste groot verlowing van die oorlog tussen die state en die rampspoedigste vir Die Suid. Hier het die Konfederate 'n wanhopige rug tot rug verlowing geveg terwyl hulle blootgestel was aan genadelose vuur van die Federals naby die Hillsman House. Na 'n hewige, hand aan hand stryd, is die Konfederate gedwing om oor te gee. Intussen voer generaal Gordon 'n skerp stryd in die omgewing van die Lockett- of Garnett -huis in Prince Edward County, 'n paar kilometer verder, om die waentreine te beskerm. Hier verloor hy 1700 mense wat vermoor, gewond en gevange geneem is, en feitlik al die waens wat naby die dubbele brûe oor die twee takke van Sayler's Creek neergestort het. Met die slagoffers in hierdie twee verlowings het Lee byna die helfte van sy leër verloor. Hier is meer mans (sonder terme) oorgegee as in enige ander geveg op Amerikaanse bodem. Telling: die 1700 mans wat verlore geraak het in die verlowing van generaal Gordon en die twaalf Konfederale Generaals, waaronder Ewell, Dubose, Corse, Hunton, Kershaw en Custis Lee gevange geneem het. Lee se verlies was meer as 7 000 mans dood, gewond en gevangenes geneem. Hierdie verliese, met die meeste van die wa -treine wat vernietig is, het Appomattox onvermydelik gemaak.
Toe kom die oorgawe van generaal Lee op 9 April 1865, en die era van heropbou en tapyt -heerskappy wat gevolg het. Die moord op president Lincoln deur John Wilkes Booth op 15 April het die Radikale meer mag gegee as ooit. Met ons mense begin daar jare lank 'n bestaanstryd en 'n stryd met armoede daarna. Hulle staat het nou 'n tiran se hakskeen op haar nek gehad en word op 2 Maart 1867 militêre distrik nr.1, 'n verowerde provinsie. Militêre satraps het die setels van regters en landdroste gevul, maar die onkundige slaaf het dikwels meer eerbied getoon as sy voormalige meester, en eers op 26 Januarie 1870 is Virginia weer tot die Unie toegelaat. Op 28 Januarie 1870 het generaal E. R. S. Canby se militêre bewind geëindig en die regering van staatsake het aan die burgerlike owerhede oorgegee. Selfs deur dit alles het die ou maniere en gebruike voortgeduur - dieselfde hoflikheid, dieselfde hoë eer en dieselfde gasvryheid. In hierdie teenspoedskool is 'n ras grootgemaak waarvan die deugde en hoë ideale selde geëwenaar is. Dat hulle daarin geslaag het om die beste tradisies van Virginia te handhaaf, word bewys deur die goeie name wat hulle agtergelaat het.
In die heropbouperiode, met die meeste van die burgers wat nie in die rigting was nie, was dit moeilik om mans in die openbare amp te kies wat die provinsie met krediet sou dien. In die plaaslike kantore het die burgers gesorg dat die regte amptenare sit. Dit was egter 'n ander storie in die kongreswedstryde. As 'n Demokraat verkies word, word sy verkiesing onmiddellik betwis en die amp aan sy Republikeinse teenstander gegee. Na die presidensiële wedstryd van Hayes-Tilden in 1876, is deur die Republikeine ooreengekom dat hulle hande uit die suide sal hou, mits die verkiesing van Hayes nie verder betwis word nie. Hayes is as verkies verklaar nadat die komitee van vyf senatore, vyf lede van die Huis en vyf regters van die Hooggeregshof agt tot sewe in sy guns beslis het, met die kiesers uit Suid -Carolina, Louisiana en Florida, wat bedrieglik gekies is. Alhoewel die Republikeine hierdie ooreenkoms aangegaan het, het hulle voortgegaan om te doen wat hulle kon om lede van hul party tot die kongres te laat verkies. Dit gebeur so laat as 1889 toe die verkiesing van edele Edward C. Venable betwis is en sy Republikeinse teenstander, John M. Langston, 'n neger, as wenner verklaar is en gekies word om die Vierde Distrik van Virginia te verteenwoordig.
Onder hierdie omstandighede wou niemand die veldtog onderneem nie. Aan die agbare James F. Epes, van Nottoway, is die vierde distrik 'n ewige dank verskuldig, net soos deur sy pogings, bygestaan ​​deur Sidney P. Epes, Walter A. Watson, kaptein JM Harris en andere, dat hierdie distrik ontslae te raak van die negerreël. Mnr. Epes het teësinnig ingestem om die benoeming te aanvaar, want dit was 'n baie ondankbare onderneming op daardie tydstip, en het bloot aan die wedstryd deelgeneem. Hy het sy veldtog egter so goed gevoer dat hy in 1890 gekies is om die Vierde Distrik oor Langston, sy neger -teenstander, te verteenwoordig en in 1892 weer na die kongres teruggekeer het. (5)
Nie alle Yankees wat na die oorlog suid gekom het nie, was sleg. In 1876 vestig B. F. Williams hom in Nottoway uit Pennsylvania, en dit lyk asof hy, in teenstelling met die meeste noordelike inwoners, die welsyn van die staat van sy aanneming op die hart gedra het. Hy stel spoedig belang in die plaaslike politiek en word verkies tot die staats senaat op die Republikeinse kaartjie uit Nottoway.
In 1881 kom die Readjuster -veldtog, wat lei tot die verkiesing van hul kandidaat, William E. Cameron, vir goewerneur. Die leier van hierdie beweging, generaal William Mahone, wou 'n groot patronaat opbou wat gebruik kon word om Virginia onder sy party se beheer te plaas, maar om dit te kon doen, moes hy die wetgewer beheer. Hy het probeer om al die lesers te bind om die besluit van die lesers se koukus te ondersteun.
In die huis het Mahone 'n meerderheid gehad en kon hy sy plan uitvoer. In die senaat was daar egter vier wat geweier het om die pand te teken om die koukus te betree of sy besluite te aanvaar. Hierdie mans was Samuel H. Newberry, van Bland Peyton G. Hale, van Grayson AM Lybrook. van Patrick, en B. F. Williams, van Nottoway. Parson Massey, wat hom teen Mahone gekeer het omdat hy nie die aanstelling van die ouditeur van openbare rekeninge ontvang het nie, het hom by hierdie vier senatore aangesluit.
Op die stem van hierdie mans het die lot van die staat afhang. As hulle saam met Mahone sou staan, sou Virginia gebuit word, en as hulle in opstand sou kom, sou die staat gered word. Soveel hang af van hul stem dat hierdie senatore bekend staan ​​as die & quotBig Four & quot. Elke denkbare druk is deur die Mahone -faksie uitgeoefen om saam met die Readjusters te laat stem.
Toe Mahone se wetsontwerpe verskyn, het die vier, saam met Parson Massey, moedig saam met die Demokrate gestem teen die Readjusters, wat die demokrate 'n meerderheid van ses gegee het.
Dit was byna net so 'n ontvlugting as wat Virgina in 1869 gehad het toe die Republikeinse Carpetbaggers en Scallawags probeer het om 'n Republikeinse Solid South te skep, en deur hul infamies dit demokraties gemaak het. Die staat Virginia het die waardevolle dienste van hierdie mans erken en 'n portret van die & quotBig Four & quot; met Parson Massey, geverf deur die Richmond -kunstenaar, Silvette, is aan die mure van die Senaatskamer van die State Capitol gehang.
Na die heropbouperiode, wat miskien langer in die Vierde Distrik as in die meeste dele van die staat geduur het, het daar weens die plaaslike omstandighede 'n paar jaar vrede en 'n mate van voorspoed geheers. Die meeste boere was steeds oorwegend landboukundig en het daarin geslaag om oor die weg te kom, en hoewel niemand ryk geword het nie, het hulle goed gelewe en was hulle meestal tevrede. As hulle geld nodig gehad het om 'n verband af te betaal of om 'n kind deur die kollege te stuur, het hulle hout wat verkoop kon word, en dit was eers in latere jare dat veranderende ekonomiese toestande daartoe gelei het dat sommige hul grond verkoop of verhuur en elders meer besoldigde werk soek.
Die Norfolk en Western Railroad kondig in 1888 aan dat hulle hul winkels in die graafskap gaan bou, en die stad Crewe het ontstaan, vernoem na Crewe in Engeland, 'n groot spoorwegsentrum. Dit was goeie nuus vir die mense in die provinsie en het vir baie werk gegee. Die eerste geboue het bestaan ​​uit 'n 21-stalletjie-rondehuis, 'n masjienwinkel, 'n stoorhuis en 'n steenkoolkis, ver van die moderne enjins wat die lang vrag- en passasierstreine bou en toerusting wat vandag gebruik word. Die huidige aanleg sorg maklik vir die massiewe wat nou oor die lyn werk.
Die stad Crewe het sedertdien bestendig gegroei en daarbenewens spog die winkels met verskeie ander bloeiende bedrywe met 'n bevolking van meer as tweeduisend. Dit is interessant om te weet dat die enjins in die vroeë dae van die Southside Railroad name eerder as nommers gedra het. Sommige hiervan was '' Virginia, '' Tennessee, '' Nottoway, '' Amherst, '' Campbell, '' Petersburg ',' Farmville 'en' Sam Patch '.
Die graafskap Nottoway was nog altyd gelukkig om mans met visie en openbare gees te hê om haar sake te bestuur. Dit was veral die geval met die patriotiese burgers wat deur die moeilike tye van heropbou gegaan het. Min mense het die voordeel van universiteitsopleiding gehad en besluit dat hul kinders voordele moet hê wat hulle self ontken het. Om hierdie rede het 'n groep verteenwoordigende burgers in die vroeë negentigerjare vergader en besluit dat 'n meisieskollege in die provinsie opgerig moet word. Die Blackstone Female Institute, daarna die Blackstone College, vir meisies, is gebou en open sy eerste sessie in 1894 onder metodistiese invloed saam met dr. James Cannon, Jr.president.
Dieselfde jaar het Hoge Memorial Academy sy eerste sessie geopen onder die beskerming van die East Hanover Ring met dr. Theodrick P. Epes as president. In 1898 val die skool onder die Hampden Sydney -stelsel. Later in 1912 is dit verkoop aan kolonel ES Ligon wat die naam verander het na Blackstone Military Academy. Ondanks twee rampspoedige brande, een op 15 Februarie 1914 en nog 'n 20 Januarie 1922, het hy voortgegaan om dit tydens die sessie 1930-31 te bedryf. Beide hierdie skole, geleë in Blackstone, het baie bygedra tot die kultuur van die provinsie sowel as die omliggende gebied. Baie studente kom uit verre state om voordeel te trek uit die uitstekende fasiliteite van hierdie twee instellings. Die skool vir seuns is nou gesluit, maar die kollege vir jong dames is nog steeds in 'n florerende toestand en bied nog baie jare aan om die jakkals voort te sit.
Die ou raamskool van een kamer het gou meegegee en moderne geboue is vir wit en bruin studente opgerig. Een hiervan vir kleurlinge is nou in aanbou naby die hof en kos meer as 'n halfmiljoen dollar.
Na die oorlog tussen die state is daar jare lank gedink dat 'n behoorlike gedenkteken opgerig moet word vir diegene wat hul dienste aan die Konfederale Saak gelewer het. Gevolglik is die Ladies Memorial Association van Nottoway gestig om fondse vir hierdie doel in te samel. Dit het baie jare geneem, maar uiteindelik in 1893 is 'n figuur van 'n Konfederale soldaat wat in klip gekap is, gekoop en op die grasperk van die Court House geplaas. Die monument dra die name van diegene wat die Konfederale Saak vanuit Nottoway gedien het, en bevat ook 'n opskrif wat soos volg lui: & quot Opgestel deur die Ladies Memorial Association of Nottoway 20 Julie 1893. & quot Die dag toe dit onthul is, was 'n reis wat u moet onthou. Al die veterane in die provinsie het op afstand bymekaargekom, sowel as baie. Die A. P. Hill Camp van Petersburg: was op hande en Kompanjie I, Nottoway Grays, vernoem na die ou Kompanjie G, het die Fitzhugh Lee, die spreker van die geleentheid, begelei. Baie van sy ou bevele was teenwoordig, waaronder: sy persoonlike koerier en speurder, John L. Irby, wat 'n pragtige gevlekte perd vir sy bevelvoerder ingerig het.
Juffrou Sallie Irby, 'n dogter van kaptein Richard Irby, van die ou Nottoway Grays, onthul die monument te midde van luide toejuiging. Nadat hy geluister het na 'n welsprekende toespraak deur generaal Fitzhugh Lee, wat deur kolonel William Calvin Jeffress voorgelê is, is daar 'n oorvloedige ete op die setperk bedien en die veterane het weer die oorlog gevoer, daarna na hul huise vertrek en was dit eens dat dit 'n dag wat lank in die geheue van diegene wat dit bygewoon het, sal bly staan. So laat as 1911 het ongeveer negentig Konfederale veterane in die Nottoway County gewoon. Op die oomblik, 1949, oorleef daar, sover bekend, nie een nie. Slegs 40 bly oor van die Konfederale Weermag, drie hiervan in Virginia.
In die lente van 1895 was daar probleme in die Pocahontas -steenkoolvelde. Die mynwerkers het gestaak en terwyl die meeste myne in Wes -Virginia was, was hulle naby genoeg aan die grens van Virginia om die situasie gevaarlik te maak. Uiteindelik het die toestande so ernstig geword dat goewerneur 0'Ferrall die staatsmilisie na Graham en Pocahontas beveel het om self na die toneel te gaan waar hy etlike dae gebly het. Hy bestel eers die Richmond Blues en Howitzers op 8 Mei 1895. Later het die Petersburg Company en Co. I, Nottoway Grays. Die Nottoway Greys was onder bevel van kaptein J. M. Harris wat van 19 Mei 1893 tot 7 Junie 1895 as kaptein gedien het saam met 1ste Lt. Sidney P. Epes en 2de Lt. E. Frank Crowe. Die volgende aantekening verskyn in die Muster Roll oor die handtekening van kaptein J. M_ Harris: & quot Hierdie geselskap in beheer van sy drie offisiere, op gehoorsaamheid aan die bevel van die opperbevelhebber, het op 24 Mei 1895 by majoor W. Simms by Pocahontas gerapporteer, Virginia, en het die burgerlike owerhede van Tazewell County, Virginia, sewe dae lank bygestaan. Kort daarna is die orde herstel en die staking is afgehandel. So eindig die & quotPocahontas Steenkooloorlog. & Quot
Die volgende paar jaar was jare van stilte en voorspoed vir Nottoway County. In nasionale aangeleenthede het Demokraat Grover Cleveland uit sy amp gekom, in 1897 opgevolg deur William McKinley, Republikein. Kuba het 'n onafhanklikheidsoorlog teen Spanje gevoer, wat kommer veroorsaak het omdat ons simpatie heeltemal met Kuba was.
Toe kom die nuus op 15 Februarie 1898 soos 'n pistoolskoot dat die slagskip Maine in Havana Harbour opgeblaas is. Opgewondenheid en gevoel het hoog geloop, aangesien daar vermoed is dat die Spanjaarde die ontploffing veroorsaak het. Die openbare mening het so sterk gegroei teen Spanje dat president McKinley op 11 April 1898 'n boodskap aan die kongres gestuur het waarin hy toestemming gevra het om die oorlog in Kuba te beëindig. Op die 19de kongres word sy versoek toegestaan ​​en die Spaans-Amerikaanse oorlog het begin. Al die troepe van die National Guard is uitgeroep, insluitend Co I van Nottoway. Die maatskappy was destyds nie opgewasse nie, en daar is besluit om saam te smelt met die Farmville, Virginia, maatskappy C. Gevolglik is dit gedoen en het die nuwe maatskappy bekend gestaan ​​as Company C, 3d Inf. VS -vrywilligers en is op 26 Mei 1898 bymekaargemaak.
Die beamptes van die nuwe geselskap was kaptein James D. Allen, Farmville 1st Lieut. William P. Venable, Farmville en 2d Lieut. Hubbard Williams, Blackstone. Hulle het aangemeld vir opleiding by Camp Alger waar hulle gebly het tot 5 November 1898, toe hulle in Richmond aankom en saam met dieselfde offisiere bymekaargemaak is, terwyl die oorlog verby was.
Onder die prominente manne van Nottoway gedurende hierdie tydperk was die agbare William Hodges Mann, wat in Williamsburg, Va., Gebore is, maar die grootste deel van sy lewe in Nottoway gewoon het. Hy het sy loopbaan begin as 'n werknemer in die kantoor van die kantoor, waar hy die reg gelees het totdat hy tot die balie toegelaat is. Hy het sy beroep beoefen totdat hy die eerste regter van die graafskap geword het en het twee en twintig jaar op die bank gedien. In 1899 is hy verkies tot die staats senaat, en in hierdie tyd was hy die outeur van twee wetsontwerpe waarvoor die mense van Virginia ooit dankbaar moes wees. Die Mann -wet van 1906 het agt honderd landelike restaurante gesluit en Virginia droog gemaak, behalwe in die stede en sy leningsrekening wat bygedra het tot die oprigting van driehonderd en vyftig hoërskole in die staat.
Regter Mann hardloop in 1905 vir die goewerneur van Virginia, maar word verslaan deur Claude Swanson. Vier jaar later, in 1909, hardloop hy weer en hierdie keer was hy suksesvol en verslaan Harry St. George Tucker.
Tydens sy administrasie as goewerneur van Virginia het die beroemde Allen -verhore plaasgevind. Soos onthou word hulle verhoor weens die moord op regter Massie en verskeie lede van sy hof, wat tydens 'n verhoor van een van hul getalle weens 'n geringe oortreding vermoor is. Floyd en Claude Allen is die doodstraf opgelê, en alhoewel groot druk op goewerneur Mann uitgeoefen is om genade te beoefen, het hy geweier om stappe te doen. Sy weiering om met die hofbeslissings in hierdie sake in te meng, is 'n voorbeeld wat ander goewerneurs moet navolg. Na sy uittrede as goewerneur, woon hy in Petersburg, Virginia, waar hy in sy vier-en-tagtig jaar oorlede is.
In 1906 begin 'n beweging in Nottoway wat ver gevolge gehad het. T. O. Sandy van hierdie graafskap, wat altyd geïnteresseerd was in die welstand van die boer, het die destydse plaasdemonstrasiewerk georganiseer. Hy is aangemoedig en bygestaan ​​deur dr. Seaman A. Knapp van die Amerikaanse departement van landbou en is aangewys as die eerste staatsagent wat sy program uitgevoer het. In 1909 is die koringklubs georganiseer en Sandy het mnr. Southall Farrar aangestel om hierdie deel van die werk te lei.
In 1910 begin juffrou Ella Agnew van Nottoway 'n inmaakprogram vir die meisies en vroue van die graafskap bekend as "Tomaatklubs." Sy word aangestel op 1 Julie 1910, die eerste staatsagent vir vroue deur die Amerikaanse departement van landbou en die eerste vrou deur die Departement aangestel word om dit in die veld te verteenwoordig. Vanaf hierdie begin het al die 4-H-klubs en die demonstrasie van plase vir mans en vroue gegroei, wat nou in elke provinsie in Virginia bestaan.
Alhoewel verskeie ander state beweer dat hulle die eerste was om met hierdie werk te begin, kan gesê word dat T. O. Sandy en juffrou Ella Agnew een van die pioniers was en beslis die eerste in Virginia.
Die sluipmoord op aartshertog Francis van Oostenryk en sy vrou tydens 'n besoek aan Sarajevo, Bosnië, op 28 Junie 1914 deur Gavrillo Princip, 'n Serviese student, het die Eerste Wêreldoorlog tot 'n einde gebring, en spoedig het die hele Europa aan die brand gesteek.
Die Verenigde State het sy neutraliteit aangekondig, maar dit het gou geblyk dat hierdie land weens onuitgelokte verontwaardigings deur Duitsland nie uit die konflik kon bly nie. Die stoomskip Lusitania is op 7 Mei 1915 deur 'n duikboot gesink met die verlies van 124 Amerikaanse lewens. Toe begin 'n reeks aantekeninge tussen die twee lande wat tot niks gelei het nie. Hoewel president Wilson tydens die onderhandelinge groot geduld en terughoudendheid getoon het, het Duitsland op 1 Februarie 1917 onbeperkte duikbootoorlog aangekondig, en op die derde dag het die Verenigde State diplomatieke betrekkinge verbreek. Op 6 April 1917 verklaar die Kongres dat daar 'n oorlogstoestand tussen Duitsland en die Verenigde State bestaan, en die Verenigde State van Amerika betree die konflik. So gou as moontlik is masjinerie opgestel om die weermag en vloot te vergroot.
In Nottoway is tegelykertyd die regte stappe geneem, en intussen het 'n aantal vrywillig aangebied, waarvan sommige prominente burgers was wat groot opoffering gemaak het om hul land te dien. Later, toe die troepe oorsee was, het die dames verskillende organisasies gevorm om voorraad en klere aan ons soldate te stuur. Nottoway het weer nie die land in die steek gelaat nie. In sy uur van nood.
Die Kaiser abdikeer op 9 November 1918 en vlug na Holland. Die Duitsers het om vrede gedagvaar. Bugles het op 11 November 1918, op die wapenstilstandsdag, op 11 November 1918, ophou om te skiet, en die bondgenote beset Duitsland. Die vredeskonferensie het in Parys op 12 Januarie 1919 geopen en 'n formele verdrag is opgestel in Versailles waarin die bondgenote die voorwaardes van oorgawe dikteer en 'n paar jaar lank 'n leër van besetting in Duitsland gehou het. 'N Aantal seuns in die Nottoway County het by die Army of Occupation gedien. Diegene wat hul lewens in die Eerste Wêreldoorlog uit Nottoway County gegee het, is soos volg: (6)
Weermag: White Bishop, Richard L. Majors, Lloyd Matthews, Everett C. Reed, Jesse V. Selden, Kirby Smith Smith. Millard G. Utley Harry F. Walker, Thos. D. Williams, Morelius Yeatts, LH Clay, Larkin J. Dowell, Percy L. Fowlkes, Herbert W. Fredenburg, Benjamin Geyer, William O. Goodman, LD Harper, Leon A. Haskins, Carter Kreider, Charles Edgar, Colored Farrar, Elisha L. Fowlkes, Fitzhugh Harris, Bennie L. Jones, Charles Lewis, Washington Moore, Eugene Parson, Ardis Williams, Charlie Henry
Nadat vrede verklaar is, begin 'n era van voorspoed in hierdie land wat ongekend was in sy geskiedenis. Grondwaardes en sekuriteite van alle soorte het gegroei en groot fortuin is gemaak. Hierdie tydperk het tien jaar geduur en gedurende hierdie tyd het baie mense in Nottoway hul plase teen hoë pryse verkoop. Setlaars kom uit ander state om hul woonplek in Virginia op te neem. Die gewoontes van die jare van Ante-Bellum en die rustige leefwyse van die ou orde was verby. Dit word beklemtoon deur die koms van goeie paaie en die motor. Min van die ou gesinne het op hul plantasies oorgebly.
Toe het die rampspoed begin met die ineenstorting van die aandelemark in 1929, gevolg deur 'n ernstige depressie wat deur die Hoover -administrasie in 1933 geduur het. Dit is opgevolg deur die verkiesing van Franklin D.Roosevelt en die inhuldiging van die & quotNew Deal. & Quot
Dit was die era van die vergete man, nie meer vergete nie. Elke denkbare subsidie ​​is toegestaan ​​aan openbare werke, landbou en nywerhede om werk te skep, en almal wat wil werk, kan iets vind om te doen. Diegene wat nie wou werk nie, het die regering in elk geval versorg.
In Nottoway is die Old Blackstone Military Academy deur die regering gehuur en vir oorgange oopgemaak. Sy gaste is gratis vermaak.
In die landbou moes gewasse ingekort word om die voordeel van staatshulp te verkry. Tabak, die belangrikste gewas van Nottoway, is aansienlik verminder. Dit het veroorsaak dat boere hul aandag gevestig het op ander ondersteuningsmiddels, veral veeteelt en melkery. Die provinsie het nou baie moderne melkerye en die versending van melk is 'n groeiende bedryf. Veeteelt het die lande aansienlik verbeter en was 'n manier om baie welvaart in Nottoway te bring.
Landelike elektrifisering het elektrisiteit na afgeleë gebiede gebring. 'N Groot koöperasie is gestig in die Nottoway County met kantore in Crewe, wat hiervoor en die omliggende provinsies sorg.
In die lente van 1940 het 'n vrygewige weldoener wat versoek het dat sy naam weerhou word, 'n wonderlike biblioteek aan die graafskap geskenk. Hierdie skenking het bestaan ​​uit 'n aantreklike gebou van koloniale ontwerp met vier duisend volumes. Dit het 'n lang behoefte vervul in die Court House en het geleidelik gegroei tot nou toe met meer as negeduisend volumes met takke in Burkeville, Crewe en Blackstone. Dit was 'n ongunstige voordeel vir die mense van die provinsie, met 'n oplaag van ongeveer agtien duisend volumes per jaar.
Gedurende hierdie tyd terwyl ons land in vrede was, die opkoms van Hitler aan bewind in Duitsland en sy uitbreidingsprogram 'n skaduwee oor Europa werp, begin weer oorlogswolke, vergader totdat Pole op 1 September 1939 deur Duitsland binnegeval word, wat veroorsaak het dat die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog.
Japan besluit om die oorlog aan die kant van Duitsland aan te gaan, en op 7 Desember 1941, sonder 'n oorlogsverklaring, het sy 'n lugaanval op die Amerikaanse magte by Pearl Harbor uitgevoer, agt slagskepe en tien ander vlootvaartuie vernietig en doodgemaak meer as 3 000 man, met die verlies van baie vliegtuie. Dit is gevolg deur Duitsland en Italië wat op 11 Desember 1941 oorlog teen die Verenigde State verklaar het. Amerika was nou besig met 'n tweevooroorlog in die Europese sowel as die Stille Oseaan.
Nottoway Company F, 176ste Inf. Va. N. G. was reeds tot die kleure geroep en is op 3 Februarie 1941 in aktiewe diens opgeneem met die volgende offisiere in beheer: kaptein George O. Inge, 1ste Luitenant. Luin F. Coleman, 2d Lieut Elmo H. Boyd en 2d Lieut Graydon A. Tunstall, een van die beste ondernemings in die staat, het hul tradisies ten volle nagekom en 'n noemenswaardige rekord behaal.
In die Tweede Wêreldoorlog het Nottoway -seuns in steeds groter getalle in alle takke van die diens gaan veg vir hul land. Baie is aangehaal vir dapperheid en sommige lê begrawe op verafgeleë slagvelde.
Met die uitbreek van vyandighede het die regering Camp Pickett gestig, net een kilometer oos van Blackstone. Hierdie gebied beslaan 45 000 hektaar in die provinsies Nottoway, Dinwiddle, Brunswick en Lunenburg, waarvan 22 000 uit Nottoway of die negende van die land geneem is. Altesaam 350 gesinne is deur die kamp verplaas.
Hierdie stap het die oorlog 'n besondere betekenis vir die mense van hierdie gemeenskap gegee. Hier is baie beroemde afdelings opgelei wat 'n epiese hoofstuk in die geskiedenis van hul land uitgemaak het. Onder hulle was die Derde Divisie (Rock of the Marne), die 45ste (Thunderbird), die 78ste (Lighting), die 79ste (Cross of Lorraine), die 31ste (Dixie Division), die 77ste (Statue of Liberty), die 28ste (Keystone Division), die Third Armoured Division en vele meer. In totaal het meer as 500 000 mans hul opleiding hier ontvang en deur Nottoway County gegaan op pad oorsee, waar hulle op elke slagveld van Noord -Afrika na Duitsland en van Guadalcanal tot Okinawa geveg het.
Hierdie gebied het later 'n groot mediese sentrum geword en een van die grootste herstelgebaseerde hospitale in die land met 'n kapasiteit van meer as negeduisend pasiënte. Hier kom helde met 'n stryd teen littekens op soek na gesondheid van liggaam en gees en dankbaarheid in hul harte wegneem vir die uitstekende dienste wat hulle lewer deur die vrywillige groepe mans en vroue uit die aangrensende gemeenskappe.
Soos altyd, met die koms van so 'n groot hoeveelheid mense en toerusting, het die klein dorpies in die omgewing en die plattelandse gemeenskappe toegeneem, wat van Blackstone van drieduisend na twaalf duisend gestyg het. Eiendomspryse het byna oornag die hoogte ingeskiet, en 'n era van voorspoed het aangebreek vir almal wat geraak is deur die nabyheid van Camp Pickett.
'N Golf van intense patriotisme het ook oor die nabygeleë provinsies gespoel en 'n aantal vrywilligersorganisasies het ontstaan. Die Grey Lady Corps, die Motor Corps, die Production Corps, die Kantine Corps en die Recreation Corps, wat uit vroue uit Nottoway en die omliggende provinsies bestaan, het op alle ure van die dag en nag treine ontmoet en koffie en donuts bedien. Hulle het familielede van siekes en gewondes na die hospitaal vervoer wat aan die pasiënte voorgelees is, briewe vir hulle geskryf en hulle vermaak. Sommige rolbandjies het ander vir die Rooi Kruis gedoen en as personeelassistente gedien as daar nie betaalde werkers beskikbaar was nie.
Vroueklubs, Moederklubs, Tuinklubs, Demonstrasie -klubs by die huis, die Three Arts Club, die Junior Rooi Kruis en kerkorganisasies het ook hul deel gelewer om die lewe vir ons soldate makliker te maak.
Deur die Amerikaanse Legioen, Puriteine. Kiwanis, Rotary en ander sakeklubs, die manne van hierdie omgewing het ook met die kamp- en hospitaalraad saamgewerk om hul waardering te toon vir die opofferings wat ons wapens gemaak het. Baie privaat huise is oopgegooi vir die vermaak van die Pickett -manne en die sukses van die vyf U.S.O. Sentrums in Blackstone was grootliks te danke aan die hulp wat ons vrywilligers gegee het.
Vanaf 7 Desember 1941 sou baie lang en bitter maande verloop voordat vyandelikhede sou eindig.
Eers op Dinsdag 8 Mei 1945 word Duitsland onder die gesamentlike magte van Groot -Brittanje, Frankryk, Rusland en die Verenigde State op haar knieë gebring, en dan eers nadat die kontinent binnegeval is. Dit is gevolg deur die ongestipuleerde oorgawe van Japan op Dinsdag 14 Augustus 1945, hoewel die formele ondertekening eers op 2 September 1945 aan boord van die Amerikaanse slagskip Missouri plaasgevind het.
Die Plaaslike selektiewe diensraad van die Nottoway County op 31 Maart 1947, die datum waarop die Wet op selektiewe opleiding en diens van 1940 verstryk het, het 1 562 mans ingedeel wat in diens was of tydens die Tweede Wêreldoorlog in diens was. Van hierdie getal was 933 wit mans en 629 bruin mans. Hierdie syfer sluit slegs die mans in wat by die selektiewe diensraad van die Nottoway County geregistreer was, en nie die vrywilligers nie.
'N Publikasie onder redaksie van dr W. Edwin Hemphill, Virginia World War II History Commission, getiteld & quotGold Star Honor Roll of Virginians in the Second World War :
Abernatie. Eddie J., Pvt., A. Moeder, mev. Ethel M. Abernathy, Blackstone.
Andrews, Gilbert F., S/Sgt., A. Moeder, mev. Kate B. Andrews, Blackstone.
Barlow, Robert Winfield, Jr., Pfc, A. Moeder, mevrou Bessie Isabelle Deaton Barlow, Crewe.
Becker, Warren, Pvt. A. Moeder, mev Minnie EL Becker, Crewe.
Blanks, John B., Pfc. A. Vrou, mev. Doris Blanks, Crewe. (7)
Blackwell, David Edwin, S/2c N. Moeder, mevrou Addie Estelle Blackwell, Crewe.
Bowlin, M. S., Pfc, A. Vader, Alfred Bowlin, Crewe.
Bowyer, Nelson June, Pvt. A. Broer, William W. Bowyer, Beford.
Clements, Charles Mayo, S/1c, N. ouers, mnr en mev John Wesley Clements, Crewe.
Cole, Clyde Sydnor, Pvt., A. Moeder, mev. Carrie Jackson Cole, R-F.D. 4. Petersburg
Craddock. Jeffress Archer, Sgt., A. Vrou, mev. Greta Surrey C. Craddock, Staten Island, New York.
Dunn, John Newton, maj., A. Vrou, mev. Ruth Richardson Dunn.
Foster, William Edward, privaat, A. Vader, Perkin Foster, Crewe, Va.
Greene, Harry W., Jr., Pfc., A. Moeder mev. Ulva Greene, Blackstone.
Gunn, Spencer R., S/Sgt., A. Ouers, meneer en mev. Spencer Gunn, Blackstone.
Hassett, Leonard W., Cpl, A. Vrou, mev Edith Hassett, Blackstone.
Hudson, Clifton E .. Pvt., A. Moeder, mev Lottie E. Hudson, Wellville.
Irby, Francis Marion, Sgt., A. Vrou, mevrou Francis Marion Irby, Blackstone. Ouers, mnr en mev W. C. Irby, Blackstone, R.F.D.
Liefde. Ray Gardner, Pvt., A. Moeder, mevrou Pearl F. Love, Crewe.
McKissick, Charles Clifton, Sic, N., Ouers, meneer en mevrou A. McKissick, Blackstone.
Mahan, Reid Alvin. Pfc, A. Moeder, mev. Eunice Thompson Mahan, Crewe.
Milton, George Wesley, Pfc, A. Moeder, mevrou Annie Yeargin Milton, Crewe.
Moore, Randolph Creatham, S/Sgt., A. Vrou, mev. Lillian Huiet Moore, Charlotte, N. C.
Perk in seun, Howard N., Pfc, A. Moeder, mev. Lillian Per kin seun, Blackstone.
Phillips. Ellis L., CpL, A. Moeder, mevrou Ellen W. Phillips, Blackstone.
Powell, William L., 2de Lt., A. Vrou, mev. Molly H. Powell, Blackstone.
Pridgen, James D., S/Sgt., A. Ouers, meneer en mevrou I. L. Pridgen, Blackstone.
Rives, John William, Jr., 2de Lt., A. Vrou, mev. Maxine H. Rives, Blackstone, ook Dinwiddle County.
Roberts, William Woodrow, maj., A. Ouers, meneer en mev Talcott Roberts, Blackstone.
Robertson, Charlie C, Sgt., A. Vrou, mev Charlie C. Robertson, Blackstone.
Robertson, James Cleamons, S/Sgt., A. Vrou, mev. Julia Robertson, Crewe.
Saber, Joseph Norman, Pfc, A. Vrou, mev Catherine H. Saber, Crewe
Skelton, Cleveland Watson, 2de Lt., A. Moeder, mevrou Cleveland E Skelton, Blackstone.
Stewart. Eldridge A., Sr., Pfc, A. Vrou, mevrou Effie M. Stewart, Wellville.
Thomason, Matthew Louis, jr., GM3c, N. Vrou, mev. Juanita Flowers Thomason, Crewe.
Tinsley, Elwood Lynwood. Moeder, mev. F. I. Smith, Lucasville, Ohio.
Ward, John J., Jr., 1st Lt., M. Ouers, meneer en mev Ward, Sr., Blackstone.
Watson, Henry Hunter, Jr., Lt. (jg), N. Ouers, mnr en mev Henry H. Watson, Sr., Crewe.
Yeatts, Damon Hundley, Pfc, A. Moeder, mevrou Nannie Maude Yeatts, Burkeville.
By hierdie lys moet bygevoeg word:
Fowlkes, Paschal Dupuy, Vrou, mev Elizabeth Williams Fowlkes, Richmond, Va.
Cox, Charles Emory, van Company 1,121 Inf., Vermoor in aksie 4 Desember 1944.
Cox, Thomas Marshall, Company A, 125 Inf., Dood in aksie 9 Desember 1944. (8)
Nog nooit in die geskiedenis van die mensdom was daar oorlog op so 'n reusagtige skaal wat miljarde dollars en duisende se lewens gekos het nie.
Die Verenigde State, om die oorlog vir haarself en bondgenote te finansier, moes enorme bedrae vir toerusting, Lend-Lease en ander agentskappe bestee totdat die nasionale skuld aan die einde van 1945 tot meer as tweehonderd-agt-en-vyftig miljard gestyg het , of agtienhonderd twee en vyftig dollar en vier en sewentig sent ($ 1352,74) per capita.
Op hierdie tydstip, 1949, vier jaar na die einde van die vyandelikhede, soos in die tyd van Patrick Henry, wat uitgeroep het, "Vrede, vrede, en daar is geen vrede nie," is geen formele verdrag bekragtig nie.
Die vooruitsigte vir ons land, opgesaal met sy enorme staatskuld, gekonfronteer met inflasie, geteister deur interne probleme en met Rusland wat bedreig: die vrede van die wêreld, is nog lank nie helder nie.
Vir die mense van Nottoway veroorsaak hierdie aangeleenthede ernstige kommer, maar soos in die verlede het sy burgers standvastig gebly deur elke krisis en baie storms deurgemaak. Hulle sal voortgaan om bors vorentoe te marsjeer om die komende jare te ontmoet, met vertroue die toekoms tegemoet, onbevrees, moedig en met die wete dat & quotDie ou orde verander, en gee plek vir nuwe en God vervul Homself op baie maniere. & Quot
1. Die ou maandelikse County Court-dag het sedert 1 Februarie 1904 bestaan, verander deur die grondwetlike konvensie van 1901-02.
2. Die klerke van Nottoway vanaf 1789, toe die opnames begin, tot op die huidige deuntjie, 1949, was: Isaac Holmes, Peter Randolph, Francis Fitzgerald. Richard Epes, Herman Jackson. Edward S. Deane, Charles Deane, Rives Hardy, J Iandsay Cobb, J. H. Irby en Hodges Boswell, die huidige posbekleër.
3. Vir die name van diegene wat 1861-65 gedien het, sien die Konfederale Monument by Nottoway Court House.
4. Daar blyk 'n meningsverskil te wees oor die dag toe die Kompanjie vertrek het. Sommige sê dat hulle vertrek het dieselfde dag as wat die vlag aangebied is. 15 of 16 Mei. Mev. Mary Hardaway se verslag gee Maandag. 20 Mei 1861. Die vlag is tydens die administrasie van goewerneur Mann teruggestuur na die graafskap en hang nou in die kantoor van die kantoor.
5. Die kongreslede wat hierdie distrik sedert 1894 bedien het, is soos volg: William R. McKenney, 1895-1896 Robert T. Thorpe, (Rep.), 1896-1897 Sidney P. Epes (Nottoway), 1897-1898 Robert T. Thorpe, 1898-1899 Sidney P. Epes, 1899-1900 Prancis R. Lassiter, 1900-1903 Robert G. Southall, 19O3-1907 Francis R. Lassiter. 1907-1909 Robert Turnbull, 1910-1913 Walter Allen Watson (Nottoway), 1913-1919 Patrick Henry Drewry, 1920-1947 en Watklns Aobitt, van Appomattox, die huidige posbekleër.
6. Sien & quotThe Final Roster, Nottoway County, Va, 1917-1918, & quot deur W W Cobb vir 'n lys name van diegene wat hul land uit die Nottoway County in die Eerste Wêreldoorlog gedien het.
7. Ouers. Meneer en mevrou Willie Blanks, Blackstone.
8. Beide die Cox -seuns was die seuns van die heer en mevrou William Marshall Cox, van Blackstone, Va., En het Blackstone verlaat by Company F., 176 Inf.
Slag van Lee's Mill, 16 April 1862
Was dit ooit onwettig dat twee mense van verskillende godsdienste in die Verenigde Koninkryk trou?
Een van die laaste oorlewendes van die slaweskip beskryf sy beproewing in 'n onderhoud van die 1930's