Sy was by ’n kollega se bachelorette. Dit verklaar die vreemde uitrusting en die ontrafeling van die tong. Alkohol is baie keer die katalisator vir die losmaking van die waarheid. Vicky is eensaam en soek iemand om haar donker geheim te deel. Daar is nie ’n kroegman nie, maar daar is die gehoor. In Half-leeg word die gehoor die tweede karakter in die verhaal – ons is die priester teenoor wie sy bieg en baklei, brabbel en braak. Tussendeur wend sy haar tot drunk dialing en onsamehangende WhatsApp-stemboodskappe aan ou vriende en terugflitse van die aand se gesprekke.
Die henpartytjie het vroeër die aand op ’n partytjiebus plaasgevind. Vicky vertel van die ander henne op die bus en herhaal die gesprekke wat sy op die bus gehad het deur middel van terugflitse. “Die common bus, met die common vroue.” Daar is Japie, die stripper, wat oranje gloei en haar laat gril, en Mienkie, haar nuwe “beste” vriendin.
Schutte se karakterisering van die ander meisies op die bus is in die kol. Ons almal ken “daai” meisie en kan aanklank vind met haar uitbeelding van die oorgretige verloofde, die meisies wat ten alle koste ’n ring aan die vinger wil kry, wat met mekaar wedywer vir die beste henpartytjies met die beste temas en die grootste ringe, die vriende wat al wat man is aan die enkellopende wil afsmeer.
Dit beeld die eensaamheid van die groepsdier uit in neon, begelei deur ’n klankbaan van nostalgiese partytjie- en liefdesliedjies.
Tara Notcutt het die teks oorspronklik in Engels geskryf as Last Rounds. Amy Jephta (Kristalvlakte) het die teks vernuftig in Afrikaans vertaal en sy gee aan Vicky ’n geloofwaardige stem.
Die beligting en musiek in die produksie is leidend in die bepaling van plek en tyd. Dit verplaas die gehoor onmiddellik na ’n ander toneel en is slim gebruik.
Dit maak nie saak wat die rede vir iemand se gewigsprobleem is nie, niemand het die reg om iemand anders sleg te behandel of te stereotipeer nie.
Hoeveel mense met ’n uiterlik goeie lyf misbruik drank agter geslote deure of mishandel vroue en kinders in die geheim?
Hoe sou dit vir hulle gewees het as hul “afwykings” ook uiterlik sigbaar was, nes oormatige gewig, sodat mense ’n etiket om hul nek kon hang net waar hulle gaan?
Kom ons gun almal ’n plek in die son. Nes party swoeg om op te hou rook of drink, sukkel oorgewig mense om op te hou eet.