Die dood van Kim Jong Il - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
Die dood van Kim Jong Il
Die Noord -Koreaanse diktator Kim Jong Il is op 17 Desember 2011 aan 'n hartaanval dood en het die wêreld verras. ABC News berig die volgende dag oor die kommer in die internasionale gemeenskap oor die oordrag van leierskap na Kim se 28-jarige seun.
Die presiese geboorteplek van Kim Jong-il is onbekend. Sowjet -rekords toon dat Kim gebore is Yuri Irsenovich Kim (Russies: Юрий Ирсенович Ким).    In die letterkunde word aanvaar dat hy in 1941 gebore is in óf die kamp van Vyatskoye, naby Khabarovsk,  óf die kamp Voroshilov naby Nikolsk.  Volgens Lim Jae-Cheon kon Kim nie in Vyatskoye gebore gewees het nie, aangesien die oorlogsrekords van Kim Il-sung toon dat hy eers in Julie 1942 by Vyatskoye aangekom het en voorheen in Voroshilov gewoon het.  Kim se ma, Kim Jong-suk, was die eerste vrou van Kim Il-sung. Binne sy gesin het hy die bynaam 'Yura' gekry, terwyl sy jonger broer Kim Man-il (gebore Alexander Irsenovich Kim) die bynaam 'Shura' gekry het.
In die amptelike biografie van Kim word egter gesê dat hy in 'n geheime militêre kamp op Paektu -berg gebore is (Koreaans: 백두산 밀영 고향집 Baekdusan Miryeong Gohyang jip) op 16 Februarie 1942 in die Japannese besette Korea.  Volgens 'n kameraad van Kim se ma, Lee Min, het die woord van Kim se geboorte eers 'n weermagkamp in Vyatskoye per radio bereik en dat beide Kim en sy ma eers daarheen teruggekeer het die volgende jaar.   Verslae dui aan dat sy ma in 1949 tydens die bevalling gesterf het. 
In 1945 was Kim vier jaar oud toe die Tweede Wêreldoorlog geëindig het en Korea onafhanklikheid van Japan herwin het. Sy pa keer daardie September terug na Pyongyang, en einde November keer Kim terug na Korea via 'n Sowjet -skip en land by Sonbong. Die gesin verhuis na 'n voormalige Japannese herehuis in Pyongyang, met 'n tuin en swembad. Kim se broer verdrink daar in 1948. 
Volgens sy amptelike biografie het Kim die algemene opleiding voltooi tussen September 1950 en Augustus 1960. Hy het die laerskool nr. 4 en die hoërskool nommer 1 (Namsan Higher Middle School) in Pyongyang bygewoon.   Dit word betwis deur buitelandse akademici, wat glo dat hy meer waarskynlik sy vroeë opleiding in die Volksrepubliek China ontvang het as 'n voorsorgmaatreël om sy veiligheid tydens die Koreaanse Oorlog te verseker. 
Gedurende sy skoolopleiding was Kim betrokke by die politiek. Hy was aktief in die Koreaanse Kinderunie en die Demokratiese Jeugliga van Noord -Korea (DYL) en het deelgeneem aan studiegroepe van Marxistiese politieke teorie en ander literatuur. In September 1957 word hy ondervoorsitter van die DYL-tak van sy middelbare skool (die voorsitter moes 'n onderwyser wees). Hy het 'n program van anti-faksionalisme gevolg en probeer om meer ideologiese opvoeding onder sy klasmaats aan te moedig. 
Daar word ook gesê dat Kim in die vroeë sewentigerjare   in die vroeë sewentigerjare Engelse onderrig in Malta ontvang het as gas van premier Dom Mintoff. 
Die ouer Kim het intussen weer getrou en 'n ander seun, Kim Pyong-il, gekry. Sedert 1988 dien Kim Pyong-il in 'n reeks Noord-Koreaanse ambassades in Europa en was hy die Noord-Koreaanse ambassadeur in Pole. Buitelandse kommentators vermoed dat Kim Pyong-il deur sy pa na hierdie verre poste gestuur is om 'n magstryd tussen sy twee seuns te vermy. 
Teen die tyd van die Sesde Partykongres in Oktober 1980 was Kim se beheer oor die Party -operasie voltooi. Hy het senior poste in die Presidium, die Militêre Kommissie en die party se sekretariaat gekry. Volgens sy amptelike biografie het die WPK-sentrale komitee hom reeds in Februarie 1974 as opvolger van Kim Il-sung gesalf. Toe hy in Februarie 1982 lid van die Sewende Hoogste Volksvergadering was, het internasionale waarnemers hom as die erfgenaam van Noord-Korea geag . Voor 1980 het hy geen publieke profiel gehad nie en is slegs 'die' partysentrum 'genoem. 
Op hierdie tydstip aanvaar Kim die titel "Beste leier" (Koreaans: 친애 하는 지도자 MR: ch'inaehanŭn jidoja),  het die regering 'n persoonlikheidskultus rondom hom begin bou, volgens dié van sy vader, die 'Groot Leier'. Kim word gereeld deur die media bestempel as die 'vreeslose leier' en 'die groot opvolger van die revolusionêre saak'. Hy het na vore gekom as die magtigste figuur agter sy pa in Noord -Korea.
Op 24 Desember 1991 is Kim ook aangewys as die opperbevelhebber van die Koreaanse volksleër.  Minister van verdediging, Oh Jin-wu, een van die mees lojale ondergeskiktes van Kim Il-sung, het Kim se aanvaarding deur die weermag as die volgende leier van Noord-Korea, ondanks sy gebrek aan militêre diens, bewerkstellig. Die enigste ander moontlike kandidaat vir leierskap, premier Kim Il (geen verhouding), is in 1976 uit sy poste verwyder. In 1992 het Kim Il-sung in die openbaar verklaar dat sy seun in beheer was van alle interne aangeleenthede in die Demokratiese Volksrepubliek.
In 1992 het radio -uitsendings na hom begin verwys as die 'Liewe Vader', in plaas van die 'Geagte Leier', wat 'n promosie voorstel. Sy 50ste verjaardag in Februarie was die geleentheid vir massiewe feesvieringe, wat slegs oortref is deur die vir die 80ste verjaardag van Kim Il-sung self op 15 April dieselfde jaar.
Volgens ontloper Hwang Jang-yop het die Noord-Koreaanse regeringstelsel gedurende die 1980's en 1990's onder Kim selfs meer gesentraliseer en outokraties geword as onder sy vader. In een voorbeeld wat deur Hwang verduidelik is, hoewel Kim Il-sung van sy ministers vereis het om lojaal aan hom te wees, het hy nietemin gereeld hul advies ingewin tydens besluitneming. Daarteenoor het Kim Jong-il absolute gehoorsaamheid en toestemming van sy ministers en partyamptenare geëis sonder raad of kompromie, en hy beskou enige geringe afwyking van sy denke as 'n teken van ontrouheid. Volgens Hwang het Kim Jong-il persoonlik selfs klein besonderhede oor staatsaangeleenthede, soos die grootte van huise vir partysekretarisse, en die aflewering van geskenke aan sy ondergeskiktes, persoonlik gerig. 
Teen die tagtigerjare het Noord -Korea ernstige ekonomiese stagnasie ondervind. Kim Il-sung se beleid van Juche (selfstandig) het die land van byna alle buitelandse handel afgesny, selfs met sy tradisionele vennote, die Sowjetunie en China. Suid -Korea het Kim daarvan beskuldig dat hy die bombardement van 1983 in Rangoon, Birma, bestel het waarin 17 besoekende Suid -Koreaanse amptenare, waaronder vier kabinetslede, dood is, en nog een in 1987 wat al 115 aan boord van Korean Air Flight 858 doodgemaak het.  'n Noord -Koreaanse agent, Kim Hyon Hui, het erken dat hy 'n bom geplant het in die geval van die tweede, en gesê die operasie is deur Kim persoonlik beveel. 
In 1992 het Kim sy eerste openbare toespraak gehou tydens 'n militêre parade vir die KPA se 60ste bestaansjaar en gesê:  "Eer aan die offisiere en soldate van die heroïese Koreaanse Volksleër!".  Hierdie woorde is gevolg deur 'n luide toejuiging deur die skare op die Kim Il-sung-plein in Pyongyang, waar die parade gehou is.
Kim is op 9 April 1993 aangewys as voorsitter van die Nasionale Verdedigingskommissie, , wat hom daagliks bevelvoerder van die gewapende magte maak.
Op 8 Julie 1994 sterf Kim Il-sung op 82-jarige ouderdom aan 'n hartaanval.  Alhoewel Kim Jong-il reeds in 1974 die aangewese opvolger van sy vader was,  in 1991 die opperbevelhebber  aangewys het en  die opperhoof geword het by sy vader se dood,  het dit hom 'n bietjie nodig gehad tyd om sy mag te konsolideer.
Hy het amptelik sy pa se ou pos as hoofsekretaris van die Arbeidersparty van Korea op 8 Oktober 1997 oorgeneem.  In 1998 is hy herkies as voorsitter van die Nasionale Verdedigingskommissie, en 'n grondwetlike wysiging verklaar die pos as " die hoogste pos van die staat. "  Ook in 1998 skryf die Hoogste Volksvergadering die pos van die president uit die grondwet en benoem Kim Il-sung as die 'ewige president' van die land om sy nagedagtenis vir ewig te eer. 
Amptelik was Kim deel van 'n triumviraat aan die hoof van die uitvoerende tak van die Noord-Koreaanse regering, saam met premier Choe Yong-rim en die parlementêre voorsitter Kim Yong-nam (geen verhouding). Kim was bevelvoerder oor die gewapende magte, Choe Yong-rim was die hoof van die regering en het binnelandse sake hanteer en Kim Yong-nam het buitelandse betrekkinge hanteer. In die praktyk het Kim egter, net soos sy pa voor hom, absolute beheer oor die regering en die land uitgeoefen. Alhoewel dit nie nodig was om volksverkiesing vir sy sleutelpunte aan te bied nie, is hy om die vyf jaar eenparig verkies tot die Hoogste Volksvergadering, wat 'n militêre kiesafdeling verteenwoordig, vanweë sy gelyktydige vermoëns as opperbevelvoerder van die KPA en voorsitter van die NDC. 
Kim het 'n reputasie gehad dat hy byna komies onbevoeg was in ekonomiese bestuur.  Die ekonomie van Noord -Korea het gedurende die 1990's gesukkel, hoofsaaklik as gevolg van wanbestuur. Daarbenewens het Noord-Korea in die middel van die negentigerjare ernstige vloede ondervind, vererger deur swak grondbestuur.    Dit, vergesel van die feit dat slegs 18% van Noord -Korea bewerkbare grond is  en die land se onvermoë om die goedere in te voer wat nodig is om die bedryf te onderhou,  het gelei tot 'n ernstige hongersnood en Noord -Korea ekonomies verwoes gelaat het. Gekonfronteer met 'n vervalle land, het Kim 'n 'Militêr-Eerste' beleid aangeneem om die land te versterk en die regime te versterk.  ​​Op nasionale skaal erken die Japannese ministerie van buitelandse sake dat dit sedert 1996 'n positiewe groeikoers vir die land tot gevolg gehad het, met die implementering van 'landmerk sosialistiese mark-ekonomiese praktyke' in 2002, ten spyte van 'n afhanklikheid van buitelandse hulp vir voedsel. 
Na die verwoesting van die negentigerjare het die regering formeel goedkeuring begin gee vir kleinhandel en ruilhandel. Soos waargeneem deur Daniel Sneider, mededirekteur vir navorsing by die Stanford University Asia – Pacific Research Center, was hierdie flirtasie met kapitalisme "redelik beperk, maar - veral in vergelyking met die verlede - is daar nou merkwaardige markte wat die skyn van 'n vrye mark skep stelsel ". 
In 2002 verklaar Kim dat 'geld die waarde van alle goedere moet kan meet'.  Hierdie gebare in die rigting van ekonomiese hervorming weerspieël soortgelyke optrede wat Deng Xiaoping van China in die laat 1980's en vroeë 90's uitgevoer het. Tydens 'n seldsame besoek in 2006 het Kim bewondering uitgespreek vir die vinnige ekonomiese vooruitgang van China. 
'N Onsuksesvolle devaluasie van die Noord -Koreaanse oorwinning in 2009, wat deur Kim persoonlik geïnisieer of goedgekeur is,  het 'n kort ekonomiese chaos veroorsaak en die kwesbaarheid van die land se samelewingsstruktuur in die lig van krisis ontbloot. 
Kim was bekend as 'n vaardige en manipulerende diplomaat.  In 1998 het die Suid-Koreaanse president Kim Dae-jung die 'sonskynbeleid' geïmplementeer om die Noord-Suid-verhoudinge te verbeter en om Suid-Koreaanse ondernemings toe te laat om projekte in die noorde te begin. Kim het planne aangekondig om nuwe tegnologie in te voer en te ontwikkel om die jongste sagteware -industrie in Noord -Korea te ontwikkel. As gevolg van die nuwe beleid is die Kaesong-nywerheidspark in 2003 net noord van die gedemilitariseerde gebied opgerig. 
In 1994 het Noord-Korea en die Verenigde State 'n ooreengekome raamwerk onderteken wat daarop gemik was om die kernwapenprogram van die noorde te vries en uiteindelik te ontmantel in ruil vir hulp by die vervaardiging van twee kragopwekkende kernreaktors en die versekering dat dit nie weer binnegedring sou word nie. In 2000, na 'n ontmoeting met Madeleine Albright, stem hy in tot 'n moratorium op die bou van missiele.   In 2002 het Kim se regering erken dat hy sedert die ooreenkoms van 1994 kernwapens vervaardig het. Kim se regime het aangevoer dat die geheime produksie vir veiligheidsdoeleindes nodig was-met verwysing na die teenwoordigheid van kernwapens in die Verenigde State in Suid-Korea en die nuwe spanning met die Verenigde State onder president George W. Bush.  Op 9 Oktober 2006 kondig Noord -Korea se Koreaanse Sentrale Nuusagentskap aan dat dit 'n ondergrondse kerntoets suksesvol uitgevoer het. 
Kultuur van persoonlikheid
Kim was die fokuspunt van 'n uitgebreide persoonlikheidskultus wat sy vader en stigter van die Noord-Korea, Kim Il-sung, geërf het. Kim Jong-il was gereeld die middelpunt van aandag gedurende die gewone lewe in die Noord-Korea. Op sy 60ste verjaardag (op grond van sy amptelike geboortedatum) het massavieringe regdeur die land plaasgevind tydens sy Hwangap.  In 2010 het die Noord -Koreaanse media berig dat Kim se kenmerkende klere wêreldwye modeneigings neergelê het. 
Die heersende standpunt is dat die aanhang van die persoonlikheidskultus van Kim uitsluitlik was uit respek vir Kim Il-sung of uit vrees vir straf omdat hulle nie hulde gebring het nie.  Media- en regeringsbronne van buite Noord -Korea ondersteun hierdie siening oor die algemeen,     , terwyl Noord -Koreaanse regeringsbronne meen dat dit ware heldeverering was.  Die liedjie "No Motherland Without You", gesing deur die KPA State Merited Choir, is spesiaal vir Kim in 1992 geskep en word gereeld op die radio en uit luidsprekers in die strate van Pyongyang uitgesaai. 
Volgens 'n verslag van Human Rights Watch uit 2004 was die Noord -Koreaanse regering onder Kim "onder die mees onderdrukkende regerings ter wêreld", met volgens die Amerikaanse en Suid -Koreaanse amptenare tot 200 000 politieke gevangenes, sonder persvryheid of godsdiens, politieke opposisie of gelyke opvoeding: "Feitlik elke aspek van die politieke, sosiale en ekonomiese lewe word deur die regering beheer." 
Kim se regering word beskuldig van 'misdade teen die mensdom' weens sy beweerde skuld om die hongersnood in die 1990's te veroorsaak en te verleng.    Waarnemers van buite het hom as 'n diktator gekenmerk en hom van menseregteskendings beskuldig. 
In 'n Augustus 2008 -uitgawe van die Japanese nuusweekblad Shūkan Gendai, Professor van die Waseda-universiteit, Toshimitsu Shigemura, 'n owerheid op die Koreaanse skiereiland,  beweer dat Kim aan die einde van 2003 aan diabetes oorlede is en in openbare optredes vervang is deur een of meer stand-ins wat hy voorheen gebruik het om hom teen moordpogings te beskerm.  In 'n daaropvolgende topverkoperboek, Die ware karakter van Kim Jong-il, Het Shigemura skynbaar naamlose mense na aan Kim se familie, sowel as Japannese en Suid -Koreaanse intelligensiebronne, aangehaal en beweer dat hulle bevestig het dat Kim se diabetes vroeg in 2000 'n erger afdraai het en van toe tot sy vermeende dood drie en 'n half jaar later gebruik hy 'n rolstoel. Shigemura beweer verder dat 'n stemafdruk -analise van Kim wat in 2004 gepraat het, nie ooreenstem met 'n bekende opname nie. Daar is ook opgemerk dat Kim nie op 28 April 2008 in die openbaar verskyn het vir die Olimpiese fakkelaflos in Pyongyang nie. 
Op 9 September 2008 het verskeie bronne berig dat die Amerikaanse intelligensie -agentskappe, nadat hy daardie dag nie opgedaag het vir 'n militêre parade wat Noord -Korea se 60ste bestaansjaar gevier het nie, geglo het dat Kim 'ernstig siek' sou wees nadat hy 'n beroerte gehad het. Hy was 'n maand tevore laas in die openbaar gesien. 
'N Voormalige amptenaar van die CIA het gesê dat vroeëre berigte van 'n gesondheidskrisis waarskynlik akkuraat was. Noord -Koreaanse media het stilgebly oor die kwessie. 'N Verslag van Associated Press het gesê ontleders meen Kim ondersteun gematigdes in die ministerie van buitelandse sake, terwyl die kragtige weermag van Noord-Korea teen sogenaamde' Sesparty'-onderhandelinge met China, Japan, Rusland, Suid-Korea en die Verenigde State was wat daarop gemik was om Noord te bevry. Kernwapens in Korea. Sommige amptenare in die Verenigde State het opgemerk dat Noord -Korea kort nadat gerugte oor Kim se gesondheid 'n maand tevore bekend gemaak is, 'n 'strenger lyn in kernonderhandelinge' geneem het. Einde Augustus het die amptelike nuusagentskap van Noord -Korea berig dat die regering 'binnekort 'n stap sal oorweeg om die kernfasiliteite in Nyongbyon in hul oorspronklike toestand te herstel, soos sterk versoek deur die betrokke instellings'. Ontleders het gesê dit beteken dat 'die weermag moontlik die oorhand gekry het en dat Kim moontlik nie meer absolute gesag het nie'. Teen 10 September was daar teenstrydige berigte. Onbekende Suid -Koreaanse regeringsamptenare het gesê dat Kim 'n operasie ondergaan het nadat hy 'n geringe beroerte gehad het en blykbaar 'bedoel het om die geleentheid van 9 September in die namiddag by te woon, maar besluit het om dit nie te doen nie as gevolg van die operasie'. Die hooggeplaaste Noord-Koreaanse amptenaar Kim Yong-nam het gesê: "Terwyl ons die 60ste herdenking van die land met die hoofsekretaris Kim Jong-Il wou vier, het ons dit op ons eie gevier." Song Il-Ho, Noord-Koreaanse ambassadeur, het gesê: "Ons beskou sulke berigte as nie net waardeloos nie, maar eerder as 'n sameswering." Die van Seoul Chosun Ilbo koerant berig dat "die Suid -Koreaanse ambassade in Beijing 'n intelligensieverslag ontvang het dat Kim op 22 Augustus ineengestort het".  Die New York Times berig op 9 September dat Kim 'baie siek was en waarskynlik 'n paar weke gelede 'n beroerte gehad het, maar die Amerikaanse intelligensie -owerhede dink nie sy dood is op hande nie'.  Die BBC het opgemerk dat die Noord -Koreaanse regering hierdie berigte ontken en verklaar het dat Kim se gesondheidsprobleme "nie ernstig genoeg is om sy lewe te bedreig nie",   hoewel hulle wel bevestig het dat hy op 15 Augustus 'n beroerte gehad het. . 
Die Japanse Kyodo News -agentskap het op 14 September berig dat "Kim op 14 Augustus ineengestort het weens 'n beroerte of 'n serebrale bloeding, en dat Beijing vyf militêre dokters op versoek van Pyongyang gestuur het. Kim sal 'n lang periode van rus en rehabilitasie benodig voordat hy heeltemal herstel en het weer 'n volledige beheer oor sy ledemate, soos by tipiese slagoffers. " Japan s'n Mainichi Shimbun beweer Kim het af en toe sy bewussyn verloor sedert April.  Japan s'n Tokyo Shimbun op 15 September, het bygevoeg dat Kim in die Bongwha State Guest House bly. Hy was blykbaar by sy bewussyn "maar hy het tyd nodig om te herstel van die onlangse beroerte, met 'n paar dele van sy hande en voete verlam". Dit het Chinese bronne aangehaal wat beweer dat een oorsaak van die beroerte die stres kon wees wat veroorsaak is deur die vertraging van die Verenigde State om Noord -Korea uit sy lys van staatsborge van terrorisme te verwyder. 
Op 19 Oktober het Noord -Korea na bewering sy diplomate beveel om naby hul ambassades te bly om '' 'n belangrike boodskap '' af te wag, volgens Japan Yomiuri Shimbun, wat hernude bespiegelinge oor die gesondheid van die sieklike leier begin. 
Teen 29 Oktober 2008 het berigte gesê Kim het 'n ernstige terugslag beleef en is na die hospitaal geneem.  Die New York Times berig dat die Japannese premier, Taro Aso, op 28 Oktober 2008 tydens 'n parlementsitting gesê het dat Kim in die hospitaal opgeneem is: "Sy toestand is nie so goed nie. Ek dink egter nie dat hy heeltemal in staat is om besluite te neem nie". Aso het verder gesê 'n Franse neurochirurg was aan boord van 'n vliegtuig na Beijing, op pad na Noord -Korea. Verder het Kim Sung-ho, direkteur van die Suid-Koreaanse nasionale intelligensiediens, tydens 'n geslote parlementsitting in Seoul aan wetgewers gesê dat dit lyk asof Kim vinnig genoeg herstel om sy daaglikse pligte te begin verrig.  Die Dong-a Ilbo koerant berig ''n ernstige probleem' met Kim se gesondheid. Die Japanse Fuji Television-netwerk het berig dat Kim se oudste seun, Kim Jong-nam, na Parys gereis het om 'n neurochirurg vir sy pa te huur, en beeldmateriaal gewys het waar die chirurg op vlug CA121 op pad was na Pyongyang vanaf Beijing op 24 Oktober. Die Franse weekblad Le Point het hom geïdentifiseer as Francois-Xavier Roux, direkteur van neurochirurgie van die Sainte-Anne-hospitaal in Parys, maar Roux het self gesê dat hy etlike dae in Beijing was en nie Noord-Korea nie.  Op 19 Desember 2011 bevestig Roux dat Kim in 2008 'n verswakkende beroerte gehad het en deur homself en ander Franse dokters in die Rooi Kruis -hospitaal in Pyongyang behandel is. Roux het gesê dat Kim min blywende gevolge gehad het. 
Op 5 November 2008 het die Noord-Koreaanse Sentrale Nuusagentskap 2 foto's gepubliseer waarop Kim saam met tientalle Koreaanse Volksleër (KPA) soldate op 'n besoek aan die militêre eenheid 2200 en die subeenheid van eenheid 534 verskyn het. sy handelsmerk sonbril en 'n wit winterparka, Kim het voor bome gestaan ​​met herfsblare en 'n rooi-en-wit vaandel.     Die tye bevraagteken die egtheid van ten minste een van hierdie foto's. 
In November 2008 berig Japan se TBS TV -netwerk dat Kim in Oktober 'n tweede beroerte gehad het, wat 'die beweging van sy linkerarm en been en ook sy spraakvermoë' beïnvloed het.  Die intelligensie -agentskap van Suid -Korea het hierdie verslag egter verwerp. 
In reaksie op die gerugte aangaande Kim se gesondheid en vermoedelike verlies aan krag, het Noord -Korea in April 2009 'n video gepubliseer waarin Kim tussen November en Desember 2008 fabrieke en ander plekke in die land besoek.  In 2010 het dokumente wat na bewering deur WikiLeaks vrygestel is, verskyn. getuig dat Kim aan epilepsie ly. 
Kim se drie seuns en sy swaer, saam met O Kuk-ryol, 'n weermaggeneraal, is as moontlike opvolgers genoem, maar die Noord-Koreaanse regering was 'n tyd lank heeltemal stil oor hierdie aangeleentheid. 
Kim Yong Hyun, 'n politieke kenner van die Instituut vir Noord -Koreaanse Studies aan die Dongguk -universiteit in Seoel, het in 2007 gesê: "Selfs die Noord -Koreaanse vestiging sou op hierdie stadium nie 'n voortsetting van die gesinsdinastie bepleit nie".  Kim se oudste seun, Kim Jong-nam, is vroeër vermoedelik die aangewese erfgenaam, maar dit lyk asof hy in onguns verval het nadat hy in 2001 op die Narita Internasionale Lughawe naby Tokio gearresteer is, waar hy gevang is met 'n valse paspoort om Japan binne te gaan Tokyo Disneyland te besoek. 
Op 2 Junie 2009 is berig dat Kim se jongste seun, Kim Jong-un, die volgende leier van Noord-Korea sou wees.  Net soos sy pa en oupa, het hy ook 'n amptelike sobriquet gekry, The Brilliant Comrade.  Voor sy dood is berig dat Kim na verwagting die seun in 2012 amptelik as sy opvolger sou aanwys. 
Herverkiesing as leier
Op 9 April 2009 is Kim herkies as voorsitter van die Nasionale Verdedigingskommissie  en het hy by die Hoogste Volksvergadering verskyn. Dit was die eerste keer dat Kim in die openbaar gesien is sedert Augustus 2008. Hy is eenparig herkies en 'n staande toejuiging gegee. 
Op 28 September 2010 is Kim herkies as hoofsekretaris van die Arbeidersparty van Korea. 
2010 en 2011 buitelandse besoeke
Volgens berigte het Kim die Volksrepubliek China besoek in Mei 2010. Hy het die land op 3 Mei via sy persoonlike trein binnegekom en in 'n hotel in Dalian gebly.  In Mei 2010 het die assistent -Amerikaanse minister van buitelandse sake vir Oos -Asiatiese en Stille Oseaan -sake, Kurt Campbell, aan Suid -Koreaanse amptenare gesê dat Kim slegs drie jaar oor het om te lewe, volgens mediese inligting wat opgestel is.  Kim het in Augustus 2010 weer na China gereis, hierdie keer saam met sy seun, terwyl hy destyds bespiegel het dat hy gereed was om die mag aan sy seun, Kim Jong-un, te oorhandig. 
Hy keer in Mei 2011 weer terug na China, ter viering van die 50ste herdenking van die ondertekening van die Verdrag van Vriendskap, Samewerking en Onderlinge Hulp tussen China en die Noord -Korea.  Einde Augustus 2011 reis hy per trein na die Russiese Verre Ooste om met president Dmitri Medvedev te vergader vir ongespesifiseerde gesprekke. 
Daar was bespiegelinge dat die besoeke van Kim in die buiteland in 2010 en 2011 'n teken was van sy verbeterde gesondheid en 'n moontlike agteruitgang in die opvolging. Na die besoek aan Rusland verskyn Kim op 9 September in 'n militêre parade in Pyongyang, vergesel van Kim Jong-un. 
Daar is geen amptelike inligting beskikbaar oor Kim Jong-il se huweliksgeskiedenis nie, maar hy is vermoedelik amptelik twee keer getroud en het drie minnares gehad.  Hy het drie bekende seuns gehad: Kim Jong-nam, Kim Jong-chul en Kim Jong-un. Sy twee bekende dogters is Kim Sol-song en Kim Yo-jong.  
Kim se eerste vrou, Hong Il-chon, was die dogter van 'n martelaar wat tydens die Koreaanse Oorlog gesterf het. Sy is deur sy pa uitgekies en met hom getroud in 1966. Hulle het 'n meisie genaamd Kim Hye-kyung,  wat in 1968 gebore is. Binnekort is hulle in 1969 geskei.
Kim se eerste minnares, Song Hye-rim, was 'n ster in Noord-Koreaanse films. Sy was reeds getroud met 'n ander man en met 'n kind toe hulle mekaar ontmoet.  Na berig word, het Kim haar man gedwing om van haar te skei. Hierdie verhouding, wat in 1970 begin is, is nie amptelik erken nie. Hulle het een seun, Kim Jong-nam (1971–2017), wat Kim Jong-il se oudste seun was, gehad. Kim het beide die verhouding en die kind geheim gehou (selfs van sy vader) totdat hy aan die bewind gekom het in 1994.   Na jare se vervreemding is Song egter vermoedelik in Moskou in die Central Clinical Hospital oorlede. in 2002. 
Kim se amptelike vrou, Kim Young-sook, was die dogter van 'n hooggeplaaste militêre amptenaar. Sy pa Kim Il-Sung het haar met die hand uitgesoek om met sy seun te trou.  Die twee was 'n paar jaar vervreem voor Kim se dood. Kim het 'n dogter uit hierdie huwelik gehad, Kim Sol-song (gebore 1974). 
Sy tweede minnares, Ko Yong-hui, was 'n Japannese gebore etniese Koreaan en 'n danser. Sy het die rol van First Lady oorgeneem tot haar dood-na berig word van kanker-in 2004. Hulle het twee seuns, Kim Jong-chul (in 1981) en Kim Jong-un, ook "Jong Woon" of "Jong Woong" ( in 1983).   Hulle het ook 'n dogter, Kim Yo-jong, gehad wat ongeveer 23 jaar oud was in 2012.  
Na Ko se dood het Kim saam met Kim Ok, sy derde minnares, gewoon wat sedert die 1980's as sy persoonlike sekretaris gedien het. Sy het "feitlik as die eerste dame van Noord -Korea opgetree" en het Kim gereeld vergesel tydens sy besoeke aan militêre basisse en in vergaderings met besoekende buitelandse hooggeplaastes. Sy het in Januarie 2006 saam met Kim op 'n geheimsinnige reis na China gereis, waar sy deur Chinese amptenare as Kim se vrou ontvang is. 
Volgens Michael Breen, skrywer van die boek Kim Jong Il: Geagte leier van Noord -Korea, die vroue wat intiem met Kim verbind is, het nooit 'n mag of 'n invloed van gevolg verkry nie. Soos hy verduidelik, was hul rolle beperk tot dié van romanse en huislikheid. 
Hy het 'n jonger suster, Kim Kyong-hui, gehad. Sy was getroud met Jang Sung-taek, wat in Desember 2013 in Pyongyang tereggestel is nadat sy van hoogverraad en korrupsie aangekla is. 
Net soos sy pa, het Kim vrees gehad om te vlieg  en het hy altyd met 'n privaat gepantserde trein gereis vir staatsbesoeke aan Rusland en China.  Die BBC het berig dat Konstantin Pulikovsky, 'n Russiese gesant wat per trein met Kim oor Rusland gereis het, aan verslaggewers gesê het dat Kim elke dag lewendige krewe na die trein gehys het en dit met silwer eetstokkies geëet het. 
Daar word gesê dat Kim 'n groot rolprentliefhebber is en 'n versameling van meer as 20 000 videobande en DVD's besit.   Sy aangemelde gunsteling filmfranchises is ingesluit James Bond, Vrydag die 13de, Rambo, Godzilla en Hong Kong -aksie -bioskoop,   met Sean Connery en Elizabeth Taylor, sy gunsteling manlike en vroulike akteurs.   Daar word ook gesê dat Kim 'n fan was van Ealing -komedies, geïnspireer deur hul klem op spangees en 'n gemobiliseerde proletariaat.  Hy het geskryf Oor die kuns van die bioskoop. In 1978, op bevel van Kim, is die Suid-Koreaanse filmregisseur Shin Sang-ok en sy aktrise-vrou Choi Eun-hee ontvoer om 'n Noord-Koreaanse filmbedryf te bou.  In 2006 was hy betrokke by die vervaardiging van die film op Juche Die Skoolmeisies Dagboek, wat die lewe van 'n jong meisie, wie se ouers wetenskaplikes is, uitgebeeld het, met 'n KCNA -nuusberig waarin gesê word dat Kim 'die draaiboek verbeter en die produksie daarvan gelei het'. 
Alhoewel Kim baie vreemde vorme van vermaak geniet het, het hy volgens die voormalige lyfwag Lee Young Kuk geweier om voedsel of drank te drink wat nie in Noord -Korea geproduseer is nie, met die uitsondering van wyn uit Frankryk.  Sy voormalige sjef Kenji Fujimoto het egter gesê dat Kim hom soms regoor die wêreld gestuur het om 'n verskeidenheid buitelandse lekkernye aan te skaf. 
Kim het na bewering basketbal geniet. Die voormalige minister van buitelandse sake, Madeleine Albright, het haar beraad met Kim beëindig deur vir hom 'n basketbal te gee wat deur die NBA -legende Michael Jordan onderteken is.  Sy amptelike biografie beweer ook dat Kim ses operas gekomponeer het en dit geniet om uitgebreide musiekblyspele op te voer. 
Spesiale gesant van die Verenigde State vir die Koreaanse vredesgesprekke, Charles Kartman, wat betrokke was by die Madeleine Albright -beraad in 2000 met Kim, het Kim tot die punt gekenmerk as 'n redelike man in onderhandelinge, maar met 'n sin vir humor en persoonlik aandag aan die mense hy was gasheer.  Maar sielkundige evaluerings kom tot die gevolgtrekking dat Kim se antisosiale kenmerke, soos sy vreesloosheid in die lig van sanksies en straf, die onderhandelinge buitengewoon bemoeilik het. 
Die veld van sielkunde is al lank gefassineer deur die persoonlikheidsbeoordeling van diktators, 'n idee wat gelei het tot 'n uitgebreide persoonlikheidsevaluering van Kim. Die verslag, saamgestel deur Frederick L. Coolidge en Daniel L. Segal (met die hulp van 'n Suid -Koreaanse sielkundige wat as 'n kenner van Kim se gedrag beskou word), het tot die gevolgtrekking gekom dat die 'groot ses' groep persoonlikheidsversteurings wat gedeel word deur diktators Adolf Hitler, Joseph Stalin en Saddam Hussein (sadisties, paranoïes, antisosiaal, narsisties, skisoid en skisotipies) is ook deur Kim gedeel - wat hoofsaaklik saamval met die profiel van Saddam Hussein. 
Uit die evaluering is bevind dat dit lyk asof Kim trots is op die onafhanklikheid van Noord -Korea, ondanks die uiterste ontberings wat dit op die Noord -Koreaanse volk kan veroorsaak - 'n eienskap wat blykbaar voortspruit uit sy antisosiale persoonlikheidspatroon. 
Oordragers beweer dat Kim 17 verskillende paleise en koshuise in Noord -Korea het, insluitend 'n privaat oord naby Baekdu -berg, 'n kothuis in die stad Wonsan en Ryongsong Residence, 'n paleiskompleks noordoos van Pyongyang omring met verskeie heininglyne, bunkers en vliegtuigbatterye. 
Volgens 'n verslag van 2010 in die Sunday Telegraph, Kim het 'n deposito van US $ 4 miljard in Europese banke ingeval hy ooit uit Noord -Korea sou moes vlug. Die Sunday Telegraph berig dat die meeste geld in banke in Luxemburg was. 
Daar is berig dat Kim op 17 Desember 2011 om 08:30 aan 'n vermeende hartaanval gesterf het terwyl hy per trein na 'n gebied buite Pyongyang gereis het.   Daar is egter in Desember 2012 berig dat hy 'in woede' gesterf het weens boufoute by 'n belangrike kragstasieprojek in Huichon in die Jagang -provinsie.  Hy word opgevolg deur sy jongste seun, Kim Jong-un, wat deur die Koreaanse Sentrale Nuusagentskap as die 'Groot Opvolger' bestempel is.    Volgens die Koreaanse Sentrale Nuusagentskap (KCNA) het 'n hewige sneeustorm tydens sy dood 'stilgehou' en 'het die lug rooi gegloei bo die heilige berg Paektu' en het die ys op 'n beroemde meer ook gekraak so hard dat dit lyk asof dit 'die hemel en die aarde' skud. 
Kim se begrafnis het op 28 Desember in Pyongyang plaasgevind, met 'n rouperiode tot die volgende dag. Die weermag van Suid -Korea is onmiddellik op hul hoede na die aankondiging en die Nasionale Veiligheidsraad het byeengeroep vir 'n noodvergadering, uit kommer dat politieke jokkies in Noord -Korea die streek kan destabiliseer. Asiatiese aandelemarkte het kort ná die aankondiging gedaal weens soortgelyke kommer. 
Die Selected Works of Kim Jong-il (Enlarged Edition), whose publishing has continued posthumously, runs into volume 24 in Korean  and to volume 15 in English.  Volumes three to eight were never published in English. 
Die Complete Collection of Kim Jong-il's Works is currently in volume 13.  There is a "Kim Jong-il's Works Exhibition House" dedicated to his works in North Korea, holding 1,100 of his works and manuscripts. 
Is he here, or over there? Geen! Wait, there he is! Poof!
North Korean state-run television announced Monday that longtime leader Kim Jong-il died Saturday at the age of 69, after reportedly suffering a heart attack while traveling on a train. Under his leadership, North Korea became a nuclear state and was widely known as one of the most repressive societies in the world. Kim Jong-il's youngest son, Kim Jung-un, is expected to become North Korea's new leader, but it is unclear if his ascendancy will bring about any real changes, as Kim Jong-il ruled North Korea in concert with a large circle of regime insiders who remain at the helm. We look at how the Korean Peninsula is the most militarized region on earth and what this means in this transition of power. "Given the past history of animosity and confrontation between the two Koreas, our government has taken precautionary measures to stabilize the situation," says Chung-in Moon, professor of political science at Yonsei University in Seoul, South Korea, and former government official who twice met with Kim. Meanwhile, "there's a kind of reverence for Kim Jong-il by the people, because the North Korean people have a deep sense of needing sovereignty and independence," notes Christine Ahn, executive director of the Korea Policy Institute. She says North Koreans recall 35 years of Japanese occupation and were proud of "joining the nuclear club" in order to prevent what they perceive as U.S. military occupation and the division of the Korean Peninsula. [sluit haasafskrif in]
We welcome you to Demokrasie nou! Can you talk about the significance of the North Korean leader's death and why South Korea is now on high alert?
AMY GOODMAN: We're going to break and then bring other guests into this discussion, from Amnesty International and the Korea Policy Institute. Our guest in Seoul, South Korea, Professor Chung-in Moon, h is professor of political science at Yonsei University and editor-in-chief of Global Asia, an English quarterly magazine, met with Kim Jong-il twice, in 2000 and 2007. This is Demokrasie nou! Back in 60 seconds.
CHUNG -IN MOON : Ja. There are good things and bad things. The United States has played some role in the Korean division, and also United States was—in part, was a patronizing military government in South Korea. But eventually, in 1987, South Korea achieved democratization, with a little help of the United States, by our own passion and power. Therefore, I think that the United States had some part in it, but I think the South Korean people have been able to achieve democratization. Since then, we have been achieving both growth and democracy in South Korea, even though there are temporal setbacks in our democratic movement.
You can follow LiveScience senior writer Stephanie Pappas on Twitter @sipappas. Follow LiveScience for the latest in science news and discoveries on Twitter @livescience ensovoorts Facebook.
Noord-Koreaanse lewensgehalte het in die middel van die negentigerjare die laagste vlak bereik, toe die land 'n hongersnood opgedoen het wat tot 2 miljoen lewens van hongersnood en siektes gekos het. Noord -Korea het sedertdien deur periodes van diepe ekonomiese nood gegaan. Miljoene bly ondervoed en ly aan siektes, terwyl die land 'n militêre masjien van meer as een miljoen troepe onderhou.
Kim Jong-il se droom was egter om Noord-Korea op te bou as ''n sterk en voorspoedige nasie' betyds vir 'n landswye viering in April volgende jaar as die 100ste herdenking van sy vader se geboorte.