Trakehner perd: ras kenmerkend - Algemene inligting - 2019
Trakehner perd ras
Die Trakehner-perd, wie se vaderland Oos-Pruise is, het baie positiewe eienskappe wat kenmerkend van hierdie diere is, verenig: uithouvermoë, genade, vermoë om te loop, beide perd en in die harnas. Nie 'n enkele eeu van broei van so 'n ras word skoon gedoen nie, maar as gevolg van die feit dat daar nie so baie individue is nie, word dit vandag skaars.
Die ras is vernoem na Trakenen, die stoetplaas waar dit eers geteel is. Sy is die enigste een wat nie met enige ander ras gemeng is nie. Voorheen is die perd dikwels in kavalerie aangetref. Op die oomblik is die hooftoepassing vir perderesport. Diegene vir wie genade in beweging belangrik is, sal sekerlik die gang van trackins waardeer. Die bluffness en skoonheid van die perde roep iets aristokraties aan.
Moed, uithouvermoë, sukses in opleiding - dit alles kan gesê word oor die Trakenen-ras. Vir die grootste deel is die Trakenpak rooi, grys, baai, swart. In meer seldsame gevalle kan jy Karak en Chaly vind.
Ras verskil in nogal hoë groei - tot 168 sentimeter, streng lyne en verfynde droogte. Die perd se kop is plat, die voorkop is wyd, die oë is ekspressief. In die meeste gevalle is die profiel effens konkaaf, maar dit kan reguit wees. Die nek van die berg is elegant, lank, 'n bietjie soos 'n kegel, wat in gedraai word, onderskei word deur muskulariteit. Die krokus is ovaal. Bene is mooi en sterk; groot hoewe is bedek met 'n harde horing. Dit is moeilik om woorde te vind wat presies geskik sou wees om die hele aantreklikheid van die baan te beskryf.
Vir die eerste keer het die broeiverkweek trakenenskogo-ras in 1732 plaasgevind. Sedertdien is dit die gewoonte om die ware stamboom te stempel. Aan sy linker dy is daar hoenderhoorns.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die ras, wat as die mooiste beskou word, amper heeltemal verdwyn. Laat dit nie gebeur nie, Duitsland. Tot op hede beklee hy 'n leidende posisie onder lande wat Traken opdok. Rusland, Frankryk, Pole, Denemarke help haar hierin. Maar, om in die broeiboek te kom, moet merries 'n streng keuse ondergaan waarin hulle sekere eienskappe evalueer.
Trouens! Vereistes vir hings, harder. As gevolg hiervan word slegs 3% van die totale getal wat bestaan, 'n produsent. Die pak van trakenov is nie so belangrik nie.
Trakehner perde word onderskei deur intelligensie en goeie natuur. Hul karakter is in absolute ooreenstemming met die voorkoms. Oor die aard van die vragmotor kan jy die volgende sê:
Noble, soos blyk uit hul kalmte in die reaksies, verfynde maniere, gemak van beweging.
Hard en geduldig.
Opvoed en slim.
In staat om te werk.
Aktief en selfoon.
Vet, dapper, nie bang om risiko's te neem indien nodig nie.
In staat om 'n persoon te hoor en met hom te kommunikeer as 'n gelyke.
Hulle is gemaklik, sag en gehoorsaam, sodat sulke perde suksesvolle leerlinge word, omdat hulle goed opgelei is.
Die Trakehner-perd is nie 'n gewone dier wat ideaal is om te ry en deel te neem aan perdewedrenne nie. Hulle mag dalk 'n vriend van 'n persoon wees, sy bui opneem en korrek daarop reageer.
Aangesien die verwydering van sulke perde spesiaal vir die kavalerie uitgevoer is, het hul humeur die vermoë gekombineer om dapper te wees om risiko's, aktiwiteite, onvermoë en voorlegging te maak, wat hulle die ideale perd vir kavalerie maak.
Reëls van sorg en koste trakenenskoy perd
Hierdie ras vereis slegs baie hoë gehalte sorg, vir perde is dit nodig om geskikte lewensomstandighede te skep. Trakenov moet gereeld skoen, kammen en swem uitvoer.
Die stalle moet elke dag skoongemaak word en van parasiete behandel word. Maandelikse skoonmaak moet met antiseptika gedoen word. Dit is nodig dat elke perd sy eie stalletjie het, waar hooi en drinkwater verpligtend is.
Aangesien die ras gekenmerk word deur aktiwiteit en mobiliteit, moet perde elke dag lang loop. As 'n reël word dit uitgevoer op 'n fabrieksweiding, in klein kuddes.
Traks wat deelneem aan perdewedstryde, benodig elke dag spesiale opleiding. Danksy dit sal stamina toeneem, en sommige vaardighede sal ontwikkel.
'N baie belangrike punt in die reëls vir die vervoer vir 'n perd trekking is deeglike higiëne, wat hulle sal bied 'n aantreklike en goed versorgde voorkoms, beskerming teen siektes.
Vir die glans van die manne en wol gebruik 'n spesiale sjampoe vir perde, of die gewone wasgoed. Weekliks op 'n plek wat spesiaal vir hierdie doeleindes toegerus is, word waterprosedures uitgevoer. Dit is belangrik dat die watertemperatuur gemaklik is. Om die mannetjies sagter te maak, moet dit met water gespoel word met 'n bietjie sout wat daarby gevoeg word. Dit is verbode om water op die ore en kop te gooi, anders sal die perd bang en groot word.
In die warm seisoen kan waterprosedures op straat uitgevoer word, maar dit moet twee keer per week gedurende hierdie tydperk gedoen word. Moenie gewone seepprodukte gebruik wat nie vir perde bedoel is nie. Dit kan die ontwikkeling van verskeie velsiektes veroorsaak. Na die bad moet die perd droog word.
Trouens! Professionals op die gebied van perdewedrenne word beskou as verteenwoordigers van die beste ras. Om hierdie rede het stambome perde op die mark 'n redelik hoë koste.
Jy kan optel en nie so 'n duur, meer ekonomiese weergawe van die ras. Dit is beter om trakenov by stoetplase te verkry. Die koste vir perde is anders en kan wissel van 50 tot 500 duisend roebels. Die prys word beïnvloed deur sulke momente soos:
ouderdom van die dier,
prestasies in sport, ens.
Daar moet in gedagte gehou word dat indien die verkoper 'n laer prys versoek, daar 'n hoë risiko is om 'n siek of nie perd te kry nie. In elk geval moet die verkoper 'n mediese sertifikaat van die dier verskaf.
Afsonderlik, is dit nodig om te vertel oor die voeding van die traken Dit word aanbeveel om die volgende reëls te volg:
Alhoewel die vragmotors redelik groot perde is, het hulle 'n klein maag. Daarom is dit nodig om hulle dikwels en breek in klein porsies te voed.
Dit is belangrik dat drinkgerei en eetgerei deurgaans skoon is. Dit moet elke keer gewas word nadat die perd eet.
Om die koubehoeftes van die perd en die gastroïntestinale funksie behoorlik te bevredig, moet voer in die dier se dieet verpligtend wees.
Dit is nodig dat die vragmotor geen beperkings het op toegang tot drinkwater nie. Dit is wenslik dat die perd gesuiwerde of gedistilleerde water verbruik. Dit moet een keer per dag verander word, en in die warm seisoen - twee keer.
Om die gesondheid van die perd Traken te bewaar, is dit nodig om die dier gereeld te inspekteer ter voorkoming. Om die toestand van die mond deeglik te evalueer, die tande skoon te maak, die skerp te sny, die perdfonds van wurms en ander parasitiese mikroörganismes te gee. Enige verandering in die gedrag van die perd, sowel as die verswakte gesondheidstoestand, moet 'n rede wees vir die kontak met die veearts.
Vandag is dit veilig om te sê dat die Traken-perd in Rusland wortel geskiet het en een van die gunstelinge geword het in die tradisionele tipes perdewedstryde. Daarbenewens is so 'n dier 'n vriend, maat, wat bevestig kan word van die ware genesers van hierdie ras.
Die verskyning van die Trakehner-ras dateer uit 1732, toe in die Oos-Pruise-dorp Trakenen (hedendaagse Duitsland) 'n stoetplaas met 'n bevolking van 1500 onder leiding van Frederick I geopen is.
Alhoewel die geskiedenis van die trekkers eintlik heelwat vroeër begin - tydens die Pruisiese kolonisasie van die Teutoniese Orde, toe die ridders betrokke was by die teling van nuwe perde, universeel, sowel in die harnas as in die perdry.
Die aantal militêre veldtogte het destyds nuwe vereistes gestel vir die racers, wat sterk genoeg, blywend en vinnig moes wees. Om hierdie doelwitte te bereik, is swaar ronde en ligte oostelike hingste gekruis met merrie merries.
As gevolg hiervan, teen die middel van die 15de eeu, het die Teutoniese Orde reeds meer as drie dosyn stoetplase gehad, met 'n totale bevolking van bykans 15 000 individue van konsep- en opwaartse duursame perde. Teen die tyd dat Frederick ek die troon opgevaar het, het die Pruisiese staat sterk kavalery nodig gehad. Daarom het die heerser in Trakenen die eerste koninklike stoetplaas geskep, wat die kavalerie met sterk en sterk perde moes voorsien.
Trakenensky-plant het in twee rigtings begin werk - die skepping van perde vir die weermag en sterk werkperde vir landbougrond.
Aanvanklik was klein bosmerries en dapper oostelike hings gebruik vir teling - Persies en Turks, Arabies en Berberies, Spaans en Napolitaans. Om hierdie rede het hulle selfs twee Don-hings gebring. 'N Bietjie later het hulle by verteenwoordigers van die Engelse ras aangesluit.
Video: alles oor trakenenskoy rasperde Teen die einde van die XIX eeu is hengste volbloedry en Arabiese rasse erken as die beste vir broei.
Gemengde halfbloedige individue is toegelaat, maar hulle moes aan die basiese vereistes voldoen:
lang en reguit nek
Vanaf die tweede helfte van die 19de eeu het albei perde wat in Trakenen uitgebring is, reeds aan hierdie vereistes voldoen. Hingste het aktief gebruik in sport - gladde wedrenne, toringkase, parforsnye jag, dressuur, spring, driekamp en merries wat vir landboudoeleindes gebruik word.
So is 'n volwasse, massiewe en volgehoue ​​Trakehner-perd geskep. Hierdie ras het in die geskiedenis geval as een van die gewildste in perdewedrenne. Gedurende die 20ste eeu het die trekke pryse in baie kompetisies beklee. By die plante van die perde van hierdie ras moet hulle om die linker dy gebrandmerk word met 'n teken in die vorm van 'n sewe-puntige horing.
Gedurende die geskiedenis het die vragmotors op die punt van uitsterwing plaasgevind. Tydens die Tweede Wêreldoorlog, toe die perde uit Duitsland na Wes-Europa ontruim word, het die meeste individue gesterf. Nie meer as 'n duisend perde het die bestemming bereik nie.
Teen die middel van die XX eeu was die vee 'n rekord klein - slegs ongeveer 50 hings en 600 merries. Dit was slegs moontlik om die ras te red vanweë die entoesiastiese telers, wat 'n doel gestel het om die baan te red.
Sedert 1960 is die trekkerspaard skoongemaak en is deur Duitse perdtelers omskep van kavalerie tot sport.
Die voorkoms van die moderne trakehner
Dierwortels het 'n tipiese voorkoms vir sportperde, gekenmerk deur 'n sekere droëheid, elegansie en aristokrasie. Groot groottes word gekombineer met elegansie, maklik gemanierde skuif en adel van karakter.
Eksterne tekens van die Trakehner perd:
kop van gereelde vorm, droog, met grasieuse lyne, groot, briljante en diep oë, wye voorkop en effens konkave of reguit profiel,
die nek is van medium lengte, met reguit lyne, taps, dun, elegant,
bors wyd en diep
liggaam kragtige, medium lengte,
skouers skuins, skouerblades lank
spat hoog, gespierd, gespierd,
topline is reguit en reguit
lae rug met ontwikkelde spiere
ovaal kroep met lang dye spiere
bene van die korrekte vorm en instelling, met goed gedefinieerde gewrigte en ontwikkelde spiere,
Die hoewe is groot en kragtige, wye, gereelde vorm.
Sukses wat in hierdie ras gevind word:
af en toe grys.
Traks maak 'n gunstige indruk, hulle lyk soos aristokratiese en edele rassers. Hul bewegings is lig en grasieus, onderskei deur die helderheid, ritme en elegansie van die stap.
Trakehner ras is die eienaar van groot grootte en hoë groei.
Hings het die volgende metings:
Die hoogte van die skouers is gemiddeld 166 cm, hoewel daar hoër verteenwoordigers is wat 174 cm bereik,
Omtrek in die bors - tot 195 cm
omtrek van die metakarpus - 21 cm.
Mares 'n bietjie kleiner:
gemiddelde hoogte is ongeveer 164 cm
bors omtrek - 194 cm
verdraaide omtrek - 20 cm.
Trakenenskogo gewig perde wissel van 460 tot 550 kg.
Trakehner perd koste
Om 'n perd te kry, is nie 'n goedkoop plesier nie. Dit behoort aan die elite rasse, en die prys hiervoor wissel van $ 2,000 tot 10,000 en is direk afhanklik van die stamboom van die dier, sy sportprestasies, ouderdom, geslag en gesondheidstoestand.
Byvoorbeeld, ou of siek individue kos die minste tot $ 1000, maar vir perde sonder stamboom, jong koppige hingste sonder sportopleiding en merries, kan die prys $ 3000-6000 bereik. Die prys is die hoogste vir jong, sterk en gesonde geld met sportopleiding en 'n edele stamboom. Dit kan selfs die gespesifiseerde perke oorskry. Op baie maniere word die koste gevorm deur bekende ouers.
Sorg en instandhouding van die vragmotor
Om hulle goed te laat voel, wees gesond en sterk, toon goeie resultate in kompetisies, hulle moet kwaliteit sorg lewer.
Die stal en die stalletjie moet skoon wees. Skoonmaak word daagliks gedoen. Een keer per maand word die kamer behandel met antiseptiese middels van parasiete en plae. Die kamer moet droog wees, sonder trek en hoë humiditeit.
Die stalletjie vir elke perd moet toegerus wees met 'n voerbak en 'n waterbottel, waarin daar altyd vars voer en skoon drinkwater is.
Die liedjies is aktief en benodig dus 'n lang stap. Om te loop, word groot weivelde gebruik, sodat die perde vrolik kan geniet.
Individue wat aan kompetisies deelneem, benodig daaglikse opleiding en harde opleiding. Die onreëlmatigheid van opleiding sal lei tot die feit dat die perde nie voldoende opgelei, sterk en volhoubaar sal wees nie.
Om die aantreklike voorkoms van die baan te behou, is dit nodig om gereeld te kam en te bad. Een keer per week word perde met spesiale hare- en mansorgprodukte vir perde gewas. In die somer word hierdie prosedure vaker uitgevoer - twee keer per week. Badwater moet by kamertemperatuur wees, en die plek vir waterprosedures moet spesiaal toegerus en warm wees. In die somer kan jy jou perd reg op die straat bad en laat dit in die son droog word. In die winter, na die bad, moet die dier droog gewas word.
Spesifieke aandag moet geskenk word aan die voer van die getrakteerde perd en voldoen aan die volgende aanbevelings:
Ten spyte van die feit dat die vragmotors redelik groot diere is, is hul maag nog baie klein. Dit vereis gereelde en breekmatige voeding in klein porsies,
Vir die behoorlike funksionering van die spysverteringskanaal en die koubehoeftes van die diere, moet hulle gevoed word
die bekendstelling van enige nuwe produk in die dieet moet geleidelik plaasvind, sodat die maag tyd het om gewoond te raak aan die nuwe kos,
Die perd moet voortdurend toegang hê tot skoon drinkwater. Dit is die beste om gesuiwerde water te gee, as 'n laaste uitweg verdedig. Verander die drank een maal per dag, en in die somer - twee keer,
Die skottelgoed waaruit die perd geëet en gedrink word, moet altyd skoon wees en na elke maaltyd gewas word,
die dieet van die dier word gevorm uit die gebruik en fisiese aktiwiteit daarvan,
Na die eet moet die perd rus om die kos te verteer. Moet dit nie fisies laai nie,
Die voer wat die perd eet, moet van hoë gehalte wees en bewys word. Moet nie vorm en skimmel daarin toelaat nie.
Perde van die geteelde ras het die geskiedenis as verskeie wenners van verskeie perdewedrenkompetisies betree.
Die mees uitstaande prestasies van die traken kan oorweeg word:
1921-1936 gg. - in die groot Pardubice-toringkus het die hingst Vityaz 5 oorwinnings ontvang,
1924 - die oorwinning van die Balte hings in die triathlon van Parys,
1936 - die trakenen racers het 'n groot aantal pryse gewen by wedstryde in Berlyn,
1965 - by die Engelse koninklike vertoning het die perd genaamde Arithmometer die kampioen in die Gunter-klas geword,
1970 - die wêreldbekende perd Ash het die eerste plek in die Wêreldbeker-toernooi gewen. 'N Bietjie later in die Olimpiese Spele in München het hy silwer gewen,
1980 - baie sportlui het toekennings op die baan by die Olimpiese Spele ontvang. Spesifiek onderskei Traken Carpet, klop 'n rekord in 'n hoë sprong,
1984 - die Olimpiese Spele, waarin die verdwaalde perd met die naam Abdullah goud gewen het vir 'n spanprestasie en silwer vir 'n individu,
1985 - hengst Abdulla het die kampioenskap tydens die Wêreldbeker-toernooi gewen.
Die geskiedenis van die ras is grootliks gekoppel aan die geskiedenis van die verhouding tussen Rusland en Pruise. In die 13de eeu het die ridders van die Teutonic Order die geskiedenis van die Trakehner-ras begin. Hulle het die ooste hingste gekruis met Zhmudskiy merries, om perde geskik te maak vir militêre vereistes. Hierdie perde was ewe geskik om te ry, en om in 'n harnas te werk. Teen die begin van die XV eeu het die Teutoniese Orde reeds besit van dertig perdfabrieke, die aantal perde waarop 14 duisend oorskry het.
Die jaar 1732 word beskou as die amptelik erkende datum vir die voorkoms van die Trakehner perde. Hierdie jaar is die koninklike stoetplaas gestig op bevel van die Koning van Pruise Frederick I. Die goewerneur wou die stoetplaas van die hele staat verbind, en daarom word die moerasse naby die landgoed van Gross Trakenen (nou die Kaliningrad-streek) gedreineer. Die koning wou 'n sterk kavallerie skep, so die doel was om die ras geskik te maak vir hierdie behoeftes, sowel as om aan die vereistes van die koninklike hof te voldoen.
Aanvanklik het die plant uit 1101 perde bestaan. Die merries van die tipe bos is geneem, wat oorgesteek is met hengstye Pools, Oos-, Litaus en Tatar-bloed. Later is rasse-Engelse hingste gebruik. Daar is ook inligting dat twee Don-hings aan die skepping van die Trakenen-ras deelgeneem het.
Maar befondsing vir die voortbestaan ​​van die stoetplaas was nie genoeg nie. Te min hulpbronne is selfs toegeken vir goeie kos. In 1739 het die koning die perdfabriek aan sy seun gegee, maar hy het hulle nie te veel geïnteresseerd nie. Na die Sewejarige Oorlog is hierdie gebiede heeltemal geplunder, en die beste perde is deur die Kosakke weggeneem. Johan Friedrich von Domhardt het daarin geslaag om die stoet van volledige ineenstorting te red.
Toe Frederik II die Groot aan bewind gekom het, het die staat baie steun aan die stoet gegee. Daar is aansienlike fondse bestee aan die aankoop van produsente van Arabiese bloed. Sy doel was om die nuwe soewerein te skep om die beste ras perde in die land te skep.
Die kenmerkende punt is 'n stempel wat die horing van 'n sewe lote uitbeeld, trakenenskaya perd wat in 1787 ontvang is. Stempel is op die regterdier van die dier geplaas.
Die perde wat opgevoed is, is aan die hofstal, sowel as vir die weermagkavalery, verskaf. Trakehner-perde was bekend vir hul spoed, hulle kon oor 'n afstand van 40 kilometer oor twee uur. Dit was 'n halfuur vinniger as die aanwysers van ander vinnige rasse.
Toe Pruise deur Napoleon se troepe gevang is, is die Trakehner-ras ontruim na Rusland, wat 'n bondgenoot van Pruise was. Leierskap oor die stoet het von Bursdorf geneem. Hy het besluit om die bloed van Engelse volbloedhings in die ras te gooi. Dit was onder sy leiding dat die stoetplaas begin floreer het.
Trakehner perd ras waardeer beide by die huis en in die buiteland. Dit was die Trakehner-perde wat die helderste op die koninklike wedrenne geskyn het. Teen die einde van die 19de eeu het alle Pruisiese perde 'n onreinheid van Trakehner op sigself gehad.
In die Eerste Wêreldoorlog het Duitsland nie meer die reg gehad om sy eie kavallerie te handhaaf nie, sodat die telers 'n nuwe taak ontvang het. Hulle moes perde saambring wat in die landbou gebruik kon word. Daarbenewens was dit nodig om goeie sportperde te vertoon. Die werk was suksesvol en die perde het uitstekende resultate behaal.
Die Tweede Wêreldoorlog het egter die traktaatjies uit die aardbodem amper uitgewis. Baie bomme het die meeste van die vee vernietig. Die oorlewende perde is deur die Sowjet-weermag as 'n trofee versamel. En net 'n klein deel van die diere is na Wes-Duitsland ontruim. Aan die einde van die oorlog het slegs 20 merries van die Trakenen-ras in Duitsland gebly, wat geskik was vir verdere teling.
Om die ras te herstel, is die Wes-Duitse Trakehner-unie geskep. Perde van private stalle is gebruik, alle perde uit Oos-Pruise, wat 'n goeie stamboom gehad het, is deur Trakehner perde herken. Die organisasie het die reg goedgekeur om diere met 'n dubbele moosehoorn te merk.
In Oos-Duitsland was die vraag anders. Daar het hulle perde gekies met die beste fisiese eienskappe en 'n bietjie go-go. Die voorkoms het minder aandag geniet. Toe Duitsland verenig is en die fabrieke van die voormalige DDR ontbind is, kon die telers nie hul regte op die handelsmerk herwin nie.
So 'n stel eienskappe maak hierdie perd 'n welkome metgesel vir baie ruiters. Hul geduld en deursettingsvermoë maak hulle wenners in baie kompetisies. Saam met verteenwoordigers van die Hanover-ras, is die Trakens altyd een van die top drie in elke kompetisie.
'N Ruime, goed geventileerde kamer met 'n voldoende hoeveelheid lig is geskik om spoorsnyers te hou. In die verduisterde stalle word die perd vinnig gewoond aan die half duisternis, en die dier ervaar gereeld ongemak wanneer hy buite gaan. As hierdie inhoud vir 'n lang tyd duur, dan het die traken dikwels visieprobleme.
Behoorlike geplaasde ventilasie is uiters belangrik vir die gesondheid van die dier. As daar stampe in die stal is, kan die perd wat na opleiding swaai, 'n verkoue kry. Om in 'n swak geventileerde kamer te leef, is gevaarlik vir longsiektes, sowel as swart vorm op die mure van die kamer. Hierdie swam, groeiende, laat gifstowwe vry in die omgewing wat die perd se liggaam vergiftig.
Vir duur rasse is die inhoud verkieslik in afsonderlike stalletjies. In hierdie geval het elke dier sy eie voeder en drinker, daar is geen konflik tussen hulle nie en die perde kan mekaar nie beseer nie. Maar wat voer die perd en wat is die beste voer, dit word hier aangedui.
Dit is makliker vir personeel om skoonheid en orde in stalletjies te behou, om rommel te verander. Besmette rommel is 'n bron van verskeie infeksies en parasiete. 'N geïsoleerde voerder voorkom die verspreiding en oordrag van patogene van een perd na 'n ander.
Ewe belangrik is voldoening aan die temperatuur regime. Skerp temperatuurskommelings kan die perd se immuniteit ernstig ondermyn. In swak verhitte stalle verhit stalletjies gedurende die dag uit sonlig, wat veroorsaak dat diere aan die hitte ly, en snags afkoel hulle, sodat die perde nie in gemaklike omstandighede slaap nie.
Die normale kamertemperatuur waarby die perd nie die fisiese toestand van die perd gevaar nie, is 12-14 ° C. In hierdie modus, in die winter, sal die perd egter sekerlik met wol oorgroei word. Dit is 'n natuurlike reaksie van die liggaam op lae temperature, wat ontwerp is om termoregulering te verbeter.
Oormatige wol is nie geskik vir perde wat vir kompetisie voorberei nie. Gereelde oefening dra by tot verhoogde sweet. Te dik wol droog vir 'n lang tyd, wat beteken dat die risiko om koue te vang, toeneem.
Ten einde vir die winter nie te groei nie, moet die temperatuur in sy stalletjie nie laer as 16 ° C wees nie.
Vir traken benodig gereelde fisiese aktiwiteit. Benewens opleiding moet hy dikwels loop. Basiese vereistes vir die organiseer van 'n wandelpad:
Gereelde loop. Die perd moet minstens 4 keer per week op die straat loop.
sekuriteit. Weiding moet gedoen word in die geslote pad, wat die vragmotor sal red van besering en onnodige spanning.
By temperature onder 20 ° C, kan perde nie buite geneem word nie.
Die fisiese toestand van die perd hang nie net van behoorlik georganiseerde lewensomstandighede nie, maar ook op die tipe voeding. Gebalanseerde voeding - die waarborg van die gesondheid van enige dier.
Behoorlike voorbereiding van die dieet
Wanneer 'n trekker gevoer word, moet 'n mens begelei word deur dieretegniese tabelle en reëls vir die opstel van die dieet van die dier. Die belangrikste nuanses om die perd te voer:
Sodat die maag nie oorlaai word nie, maar terselfdertyd het die perd nie honger gehad nie, jy moet dit minstens 3-4 keer per dag voed. Oorvoeding is sleg vir die werk van die liggaam van 'n sportperd. Verstaan ​​probleme met vertering nie toelaat dat hy ten volle betrokke raak nie.
Grofvoeding moet snags gevra word sodat hulle die oggend behoorlik kan verteer. Die tyd van hul volle verwerking is tot 40 uur.
Perde duur rasse moet nie lae-waarde goedkoop voer gevoer word nie. Hul vertering skep 'n bykomende las op die spysverteringstelsel, en die energie wat op die arena bestee moet word, word aan voedselverwerking bestee.
Vir swaar fisiese oefeninge, sowel as om 'n fetus te dra, is bykomende voeding en vitamiene nodig vir perde.