Jy kon nou wél die subjektiwiteit van my karakter aansienlik problematiseer as jy wou, maar ek glo vas ek beskik oor 'n refleksiewe vermoë ten aansien van my eie fasinasies en drifte.
Ek lê my kop doodmoeg op my sagte verekussing neer en nét voor ek my koorsige droomwêreld betree dink ek aan die ou, Boertjie, wat íéwers geskryf het dat hy dink 'n kussing moet die simbool van vrede wees, nie die duif nie, want 'n kussing het nie alleen meer vere nie maar het óók nie 'n bek waarmee dit jou kan pik nie! Vrede...ek stem met jou saam, Boertjie.
Anthony laat sy Cressida se elektroniese venster my kant automaties oopmaak. "Ye-es..?" vra ek in my polisieman-stem, hopende om hom af te skrik. "Dit yoo ghôt 'n sigrét fôr I?" "Huh???!!" "Hy soek 'n sigaret, Fred. Kom hierdie kant toe dan gee ek jou een." nooi Anthony hom toe oor en verduidelik terselfdertyd die boemelaar se behoefte aan my. Ek weet glad nie dis 'n ysbreker, alhoewel 'n ware versoek ook, nie. Die ou lyk maar vuilerig en is bebaard sónder 'n enkele tand in sy mond. Ek sidder in disgust. "Het jy 'n groot piel?" vra Anthony hom in sy Engelssprekende-aksent dóg in Afrikaans en ek verstik aan íéts (weet net nie wat nie?) terwyl die ou ewe gemaklik antwoord:"Ja, baie groot en ek het pêrels reg rondom, binne-in. In die tjoekie laat insit...," grinnik hy trots. "Kan ek sien?" vra Anthony hom asof dit die natuurlikste ding in die wêreld is om 'n vreemde man wat by jou 'n sigaret gebedel het te vra hoe groot sy piel is én dit dan nog boonop te wil sien! Ek kots iewers in my binneste en voel nou ek wil net wegkom! "Anth, let's go..." dring ek aan. "In a minute, Fred, let me just check if what he says is true OK." Hy klim uit die kar uit en hy en Pêrelpiel verdwyn om die hoekie. Ek kyk rond om seker te maak geeneen van die ander ronddrentelaars approach mỷ nie, maar hulle bekyk my darem net van dóér-vêrrerig af. Ek is uiters versigtig met my hande en my kop, sodat daar niks is wat ek doen wat moontlik deur hulle gekonstrueer sou word as 'n uitnodiging om met my te kom...onderhandel, nie. Ek stel nou wérklik glád níé belang in hóé groot hulle vole is nie dankie.
Anthony keer 'n volle tien minute later terug na die kar toe en noem aan my sonder om te blik of te bloos, dat hy die vuiluil Pêrelpiel ge-inspect het en uitgevind het hy praat die waarheid. Die feit dat hy so eerlik is, is vir hom, Anthony, genoegsaam om Pêrelpiel te vertrou en sáám met hom huistoe te neem om die aand dáár deur te bring...
Na 'n stillerige rit waarin slegs die love-birds met mekaar gepraat het, laai Anthony my by my huis af en ek spring amper-atleties uit die kar uit, sê 'n vinnige afsydige koebaai en drafstap by die driveway op, om die draai die huis binne, deur die agterdeur. My hart klop hard en ek maak vir my 'n koppie koffie en loop na my kamer-toe om daar op my bed te lê en peins oor die aand se gebeure.
Teen die oggend wonder ek of Anthony OK was en nie dalk in die aand vermoor en beroof is deur die 'rentpiece' nie ( - daai woord eers héélwat later geleer.) Ek ry toe maar na sy huis toe, soos dit 'n goeie vriend betaam, of miskien was ek nét nuuskurig *shrug* en vind hom toe daar reeds besig om in sy tuin te werskaf, soos sy gewoonte en roetine op 'n Saterdag maar is.
Die aand was soel en warm en...aangenaam, die maan het helder geskyn en die sterretjies was ekstra-hélder so-al asof hulle my duidelik wou laat sien waarvoor ek myself ingelaat het - miskien in die hoop dat dit die lááste keer sal wees? Ons ry met my blou Rover 3500 en die music of the moment is: "Private Dancer" hees en sexy gesing deur Tina Turner. Ek wonder so tussen die lirieke deurluister of Anthony sy Pêrelp... gisteraand 'n private dance laat doen het? Ek lag as ek 'n prentjie in my kop vorm van hóé dít sou gelyk het! Anthony kyk my bevraagtekenend aan maar ek wys met my hand dis niks. 'n Private joke. En dáár lag ek weer! Private joke, private dance? Hahahaha!
Góú? Gmmff! Na 'n amper 'n volle uur keer hy terug en vertel my die kakstorie dat hy dáár 'n dude ontmoet het en hulle twee het mekaar afgetos. Ek wys maar net met my gesig dat ek wéét hy lieg, maar ek wonder tóg waar hy so lank was? Ek sou later uitvind by ander, dat dit wat hy claim, het tog wél gebeur, en vind sommer báíé ook plaas.
Ek vra hom om te bestuur want ek ken nie al sy draaitjies en tierlantyntjies nie. Hy maak toe so en daar gaan ons toe terug na die Rotunda toe waar daar vanaand vir jou nou éérs 'n menigte ermm..Pêrelp....(?) staan. Ek sou dan ook later uitvind dat Pêrelp... 'n uitsondering was met die string pêrels om sy voël se punt en dat by vêr die meeste "rentpieces" net gewone, vervelige piepies het. Daar staan ook 'n groot verskeidenheid mans dan dáár by die 'pickup-point' of is dit joint(?) van sulkes soos wat Anthony gisteraand ge-entertain het - tot werkende ouens wat eintlik nét graag hulle skrapse verdienste-geld wil aanvul.
Op Anthony se aandrang moet ek toe één kies wat ek moontlik sou na sy huis toe wou neem om saam met my oor te bly in sy spaarkamer. 'Jy móét, anders,' sê hy 'gaan jou Ma abducted word vir ransom money Freddie, ás jy weier om te kies!' - Dis 'n óú speletjie tussen ons twee om een van ons te forseer om 'n keuse te maak.
I'll gladly pay the ransom money!" sê ek om hom te terg maar ek het darem alreeds 'n ou gesien wat redelik ordentlik vertoon teenoor die rés. Hy dra 'n geel t-hemp met 'n blou jean en groot bootse en dit lyk of hy 'n bietjie attitude het. "Ok. Tháttá-one!" En ek wys hom uit. Die ou sien my wyswinger na hom toe wys en kom dan toe ook dadelik na my kant se karvenster toe. Anthony besluit om uit te klim en homself in die donker alley in te begeef...Ek kyk bekommerd in Anth se rigting maar die ménéér het homself al klaar agter die stuurwiel tuisgemaak.
Hy hou sy hand uit en druk myne stewig. "Claude." sê ek in 'n poging om anoniem te wees (dit het gewerk totdat Anth teruggekeer het kar-toe en my naam duidelik gesê het, waarna Eric my dadelik daarná Fred genoem het.) Wanneer Eric glimlag, wys hy jou 'n stel spierwit tande en oor die algemeen as mens eerlik is, is hy nogal aantreklik, ja. Dit blyk toe hy werk elke naweek as 'n Sjef by 'n hotel se restaurant maar gedurende die week is hy werkloos en dit is sy ekskuus, sê hy, om dáár by die ander gigolo-joes' (wéér sy term) rond te hang, in die hoop om 'n paar extra 'bucks' te verdien en synde aan die lewe te bly.
Anthony en ugly ducky is toegesluit in sy kamer en ek en Eric drink koffie in die sitkamer en ek vra hom 'n vragie oor ietsie wat my pla:
Met dié antwoord van hom, kyk ek na hom en lyk miskien 'n bietjie confused. Maar Eric is street-wise en het my lank-reeds opgesom. Hy toe modifiseer toe sy stelling en sê:, 'Wel, moontlik is ek bi-seksueel. Ek is definitief níé gay nie. Ek dink wanneer 'n ou jóú omdraai en van agter af bykom, dan ráák jy gay.'
Hy lyk glad nie asof hy worry oor enigeiets in die wêreld op die oomblik nie. Hy lyk asof hy my iets wil vra, maar huiwer...Ek hou my hand op om hom stil te maak: 'Nee, Eric. Nog nooit nie en wil ook nooit nie, dankie. Verstaan?' Hy glimlag breed en knik: 'Dis presies hóé ek jou opgesom het.'
In die kamer hou ek my onderbroek aan toe ek in die bed klim en ek sien hỷ óók. Toe ek die lig afsit, beweeg hy dadelik nader aan my en sit sy arms om my. Dit voel nogal OK. Ek is egter ongemaklik toe hy met sy stywe voël teen my skuur en beweeg 'n endjie weg dog nie uit sy arms uit nie. Hy verstaan dadelik. 'Weet jy wat's 'n railroad queen?' vra hy my half-slaperig.
Nee. Wat is dit?' vra ek hom. 'Dis 'n homosexual wat die hobo jungles cruise om 'n tramp op te tel om liefde mee te maak.'
'Ja. En ek dink jou maatjie is 'n 'rear specialist' - dis nou 'n ou wat 'n ander ou bỷkom. Dankie tog, jy het my gekies.'
Sy uitdrukking verander en nou lyk hy vir my soos James Dean met sy sulkery: 'Jy skúld my níks, Freddie! Ek dóg toe net dat ek en jy miskien op so 'n mooi dag kon gaan swem íéwers waar dit stil is en ons, onsself kan wees?'
'Nee dankie. Ek woon saam met my Ma en ek moet huistoe gaan anders gaan sy bekommerd wees oor wáár ek só lank wegbly. Dankie vir 'n aangename aand, Eric.' ek skud sy hand nou en hy lyk absoluut gekrenk en seergemaak, maar ek dwing myself om dit te ignoreer. Ek móét huistoe gaan anders sál Mamma geworried wees.