Galluis op kers * Oor plante
Galluis op kers
Currant - is in die tweede plek in terme van verspreiding in industriële aanplantings na wilde aarbeie. Dit is te danke aan 'n aantal faktore, dit is rypbestandheid en voldoende droogtebestandheid en gemaklike voortplanting (steek net 'n deel van die lote in die grond) en die goedkoopheid van plantmateriaal, tesame met 'n groot en groeiende aantal variëteite elke jaar. Aarbeie het egter 'n oorvloed siektes en plae, en dit is eenvoudig onmoontlik om dit te kweek sonder om teen hulle te veg. Ons gaan vandag oor een van hierdie plae, die gifluisblad, praat wat die plant se voorkoms en die opbrengs daarvan op 'n negatiewe manier beïnvloed, aansienlik beskadig.
Wat is die skade van aalbessies by gifluise?
Beskrywing van galluise
Waarom word die galluis "gal" genoem?
Lewensiklus van galluis
Die proses van ontwikkeling van 'n individuele galluis
Maatstawwe teen plantluisbeheer
Voorbehoedmiddel teen plantluis
Dit is die moeite werd om te begin met die feit dat die galluis vir die grootste deel presies die 'gekleurde' aalbessie aanval, dit wil sê rooi, wit, bordeaux en so meer, maar die goue aalbessie en swartbessie (insluitend dié met groen vrugte) beskadig in 'n baie mindere mate. Blykbaar is dit te danke aan die struktuur van die blaar, in die 'gekleurde' aalbessies, is die blaarblaaie ietwat sagter, daarom is dit makliker om dit deur te steek en die sap daaruit te suig.
As gevolg van die aktiewe leeftyd van plantluise kom daar baie lelike knolle of swellings op die oppervlak van die blaarblaarblaaie voor, dit wil voorkom asof die aalbome beïnvloed word deur die een of ander vorm van siekte, maar as ons die blaar omdraai, merk ons ​​insekte op - dit is galluis.
Galluise, wat sap van aarbeieblaarblaaie suig, lei tot ernstige vervorming. Hierdie insek kies gewoonlik die groei van die huidige jaar met die meeste sag blare, vol lewendige sap. Dit dui daarop dat plantluise nie net hierdie jaar benadeel nie, maar ook 'n negatiewe impak op die volgende jaar se oes het, omdat nuwe lote eintlik ophou groei en die struik nie ontwikkel nie, en die potensiaal van die oes van die volgende seisoen verminder.
Die gifluis, of die bladluis, of die roosbessie gifluis (Cryptomyzus ribis) is 'n verteenwoordiger van 'n groot plantluisfamilie van meer as vierduisend individue wat oor die hele wêreld versprei is. Galluise word nou oral aangetref waar korente groei. Galluise, in die afwesigheid van kersplantasies of die blaarmassa van hierdie struik wat geskik is vir voeding, kan op gewasse soos kruisement, salie, oregano, laventel, tiemie en brandnetel leef, moet dit in gedagte gehou word, en, indien moontlik, nie die aanplantings van hierdie gewasse kombineer nie.
Uitwendig verskil die galluis nie veel van die "gewone" plantluis wat nie net struike, maar ook bome aantas. Dit is 'n klein insek met 'n eiervormige vorm van 'n liggaam, wat 'n lengte van 'n paar millimeter bereik, meestal sonder vlerke en geverf in 'n liggroengeel kleur. As u nou kyk, kan u klein hare op die liggaamsluis sien.
In een seisoen kan daar vier tot twee dosyn geslagte galluise vorm, gewoonlik hoe hoër die temperatuur in die somer, hoe meer plantluise en gevolglik meer skade daaraan berokken word.
Slegs een individuele plantluis kan honderde geboorte gee, en soms selfs meer in sy soort.
In werklikheid, as die gifluis die sap uit die blare van die aalbossie suig, probeer die plant met alle mag om die gate wat gevorm is uit sy inspuitings te genees en vorm dit 'n weefsel wat soos 'n groei lyk - dit is die naam. As u nie met gifluise veg nie, sal die plant se lewegewende kragte moontlik nie genoeg wees om alle wonde heeltemal te genees nie, en dit kan selfs sterf deur uitdroging.
Soos alle suigplae en galluise verskillende virusinfeksies kan oordra, sal 'n plant met die virus besmet word, en selfs in die geval van die suksesvolle vernietiging van galluis kolonies, sal 'n virusbesmetting, wat gewoonlik moeiliker is, te make het.
Die kategorieë plantluise word baie interessant versprei, 'n soort hiërargie of, eerder botanies, polimorfisme. Polimorfisme beteken dat verskillende generasies galluise, beide fenotipies, baie van mekaar kan verskil en dwarsdeur hul lewens heeltemal verskillende aksies kan lewer.
Byvoorbeeld, die stigterluis, sy kom uit 'n gelêde eier en is 'n soort moeder van toekomstige geslagte galluise. Die interessantste is dat sy nie meer eiers lê nie, maar lewendige plantluise produseer, dit wil sê deur die hele warm seisoen geboorte te gee. Slegs vroulike individue word geproduseer wat die volgende generasie voortbring.
Die meeste plantluise word voorgestel deur 'n groep vroulike individue wat nie seksuele verhoudings aangaan nie, hulle voed op die sap van aarbeieblare, het geen vlerke nie, en beweeg dus prakties nie (gewoonlik net binne dieselfde plant), en dié wat parthenogeneties uitbroei, het dieselfde individue. .
Die volgende groep is plantluise, wat setlaars genoem word. Hulle het ten volle ontwikkelde vlerke en word aktief as die plantluis soveel groei dat dit 'n ander plek moet voer, omdat die huidige plant nie meer in staat is om alle individue te voed nie. In hierdie geval vlieg plantluise met vlerke na die volgende aalplant en produseer hulle 'n nuwe generasie plantluise, wat 'n nuwe kolonie skep.
Galluise het ook geslagte tussen mekaar, byvoorbeeld plantluise, wat mannetjies of wyfies sonder vlerke kan wees, maar wat seksuele omgang kan hê en nie volwaardige individue kan baar nie, maar bevrugte eiers kan lê.
En ten slotte is daar 'n generasie biseksuele plantluise waarvan die essensie is om die spesie se voortbestaan ​​te verseker, gewoonlik lê hulle eiers op 'n verskeidenheid plekke, insluitend onkruide wat in die onmiddellike omgewing van die aalbome geleë is, in die bas van dieselfde aas en soortgelyke plekke. Van hierdie eiers kom plantluisstigters gewoonlik voor.
Nadat hulle die eiers gelê het, kan dit tot 250 dae in hierdie vorm duur, soms 'n bietjie meer, gewoonlik is dit genoeg met 'n groot marge om die koue periode te oorleef. Sodra die lente aanbreek en die lug opwarm, begin die plantluisstigters uit die eiers verskyn, wat vinnig na die nabye aalbome plant.
Tipies vind die massa voortplanting van galluise plaas tydens die blomtyd van die kultuur. Galluise is die mees opvallende in die blaarmassa aan die begin van die somer (dikwels hierdie begin of middel Junie). Aan die einde van Julie, wanneer die belangrikste blaarmassa van die aarbeie grof word, vestig die oorlewende individue hulle op die plante wat ons hierbo beskryf het, word 'n generasie gebore wat sowel manlike as vroulike seksuele eienskappe het, wat dan terugkeer na die aalbome vir eierlegging. Dit gebeur gewoonlik einde Augustus, soms in die middel van hierdie maand.
Eerstens moet ons die plante van naderby bekyk en die biologie wat ons redelik noukeurig beskryf, deeglik bestudeer en meer aandag gee aan die veranderinge in die blaarmassa van aalbessies. As u selfs 'n geringe fokus van vervorming van die blaarblaaie opmerk, moet u dadelik maatreëls tref, en u moet eers seker maak dat u die blaar omdraai dat dit regtig 'n galluis is - u sal klein rooi kolle sien, dit is galms.
Die heel eerste manier is om die aalbessies aan hoë temperatuurwater bloot te stel. Om dit te doen, bring die water tot kookpunt, en so vinnig as moontlik, totdat die water te veel afgekoel het om daarmee oor die bos te giet. Dikwels word dit gedoen selfs voordat die blaarmassa verskyn, om die ovipositor van die plaag te vernietig, anders kan u die blare beskadig en selfs die bloeiwyses beskadig.
As daar min geaffekteerde blare van die aalbome is (letterlik 4-5 op elke plant), kan hulle afgeskeur of afgekap en verbrand word buite die gebied van die werf. As een tak aangetas word en knolle op die meeste blare daarop swel, kan die hele tak gesny word, maar die sny moet met verf of tuinvariëteit geïsoleer word.
Folk remedies om die gifluis te bestry
Die algemeenste middel is 'n afkooksel van tabakstof. Gewoonlik neem hulle tien liter water (goed as dit reën) en gooi 250-350 g tabakstof uit, waarna hulle die oplossing kook, verwyder van die hitte, maak dit toe met 'n stywe deksel en sit dit drie dae in 'n donker kamer. Na hierdie tyd moet u die sous goed uithaal, 'n stukkie antibakteriese seep byvoeg, alles goed meng, die spuitbottel geur en die plante behandel word en probeer om op die bodemoppervlak van die aalblaar te kom.
Indien nodig, kan sodanige behandeling uitgevoer word, selfs gedurende die hele warm seisoen, in 5-6 dae afwisselend. Moet net nie die plante tydens blom blom nie, sodat die bestuiwing en 'n paar dae voor die oes nie benadeel word nie.
'N Toediening van goudsbloem is die tweede gewildste manier om galluise op aalbessies te bestry. Om dit te verkry, benodig u 'n hele paar blomme - ongeveer 500 g. Goudsbloemblomme kan op enige manier geskik wees vir u, gooi tien liter reënwater en kook dit, haal dit dan van die hitte af, bedek dit met 'n stywe deksel en sit dit twee dae in 'n donker kamer.
Na hierdie periode moet u 'n stukkie antibakteriese seep by die infusie voeg (dit, soos in die eerste geval, sal die rol van 'n kleefmiddel speel), alles deeglik uithaal, die spuitpistool invul en die betrokke plante daarmee behandel en probeer om onder in die vel te kom. Behandelings word gelyktydig uitgevoer as by die verwerking van afkooksels van tabakstof. Afhangend van die aantal pamflette wat geraak word, kan dosisse verskil, dit is die belangrikste dat hulle almal klam is.
Mosterd is ook voorheen gebruik, maar aangesien dit blyk dat dit die sterkste allergeen was, is besluit om die gebruik daarvan te laat vaar.
Chemiese maatreëls teen plantluise
As alternatiewe beheermaatreëls nie help nie, kan u chemikalieë begin gebruik, maar dit is nie raadsaam om onmiddellik skadelike insekdoders te gebruik nie; let eers op biologiese preparate, dit kan help. Wanneer u biologiese preparate gebruik, moet u onthou dat dit ook 'n soort 'chemie' is. U moet dus nie weier om beskermende handskoene en asemhalingsmasjiene te gebruik nie, en hierdie behandelings moet in 'n sonnige, koel, maar steeds weer uitgevoer word.
Biologiese preparate word gemaak van spore van bakterieë, sowel as verskillende dele van swamme en selfs elemente van virusse. Sodra hulle deur die proboscis die gifluis binnedring, wat die sap opneem, verlam dit, en vernietig dit soms die ingewande daarvan, sterf die plantluise. Ons gee byvoorbeeld medisyne waarop tuiniers positief reageer, dit Bitoxibacillin, Actofit en Avertine. Onthou egter dat u, wanneer u dit toepas, ook die instruksies op die verpakking sorgvuldig moet deurlees; in geen geval die dosering nie oorskry nie, maar ook nie bespaar nie; anders kan die gebruik nie die korrekte uitwerking hê nie.
As die galluise op die aalbome so groot is dat hulle nie eers met eenvoudige voorbereidings kan klaarkom nie, kan u insekdoders gebruik, gewoonlik is dit 'n ernstige chemie, dus moet u beskermende toerusting dra, uitvind wat die afstand na die naaste byplaas en 'n gevulde meer of rivier moet wees. en streng in kalm weer, is dit beter om vroeg in die oggend of laat in die aand te begin verwerk.
Onthou dat dit in hierdie geval beter is om medisyne wat goedgekeur is vir gebruik te gebruik, nie om oues wat op die rak lê, te gebruik nie. Dit is raadsaam om die eerste behandeling uit te voer, selfs tydens die opening van die knop (as die aasbome die afgelope seisoen erg onder die plantluise geraak het), is dit raadsaam om die tweede behandeling na die oes te doen (as die plantluis hierdie jaar in die woeker ry). Maar dit hang natuurlik van die middel af - lees die instruksies, miskien kan die middel u op ander tye verwerk.
Tuiniers reageer goed op dwelms: Actelik, Confidor Maxi, Wofatox, Calypso en Proteus.
Ten slotte, ons sal praat oor voorkoming teen gifluise, want dit is beter om enige siekte, insluitend 'n plaag, nie na u webwerf toe te laat as om u energie te mors om 'n indringer te verdryf nie.
Dit is beter om met die voorkomende behandeling in die vroeë lente te begin, voordat dit oopgemaak word, en dit is beter selfs voordat die blomknoppe swel, en u kan later in die herfs (November) voortgaan nadat al die blare van die plant afval. Die behandeling van plante sowel as die deel van die geneesmiddel is baie effektief Nitrafen. Nitrafen veg baie effektief teen die ovipositor, maar dit kan die blaarmassa en selfs die blomme benadeel. Gewoonlik word 'n oplossing van 4% van die middel gebruik, wat 4 ml in 'n emmer water verdun. Hierdie hoeveelheid is voldoende vir 20 volwassenes of 40 jong bessies, as u 'n spuitbottel gebruik.
Moenie van die voorkomende maatreëls vergeet nie - plant goudsbloem om die omtrek van die stuk grond, saai kamille of kalendula.
Sorg dat u weekliks onkruidbeheer onderneem, wat in Mei begin en tot einde September eindig. Onthou dat die draer van die plaag, 'n soort 'rushuis' of 'kraamhospitaal' vir galluise skoner is, dit hoef eenvoudig nie op die terrein van u werf te wees nie.