Afrikaans: Sagte X-straal bronne (SSS) vorm 'n klas van voorwerpe met 'n baie hoë helderheid, sodanig dat meer as ~ 90% van die energie in die sagte X-straal band (≤ 0.5 keV) uitgestraal word. Daar word in die algemeen geglo dat hierdie bronne bestaan uit 'n wit dwerg en 'n swaarder binêre geselster. wat aanleiding gee tot massa-oordrag na die wit dwerg op 'n termiese tydskaal, sowel as gepaardgaande akkresie. Die hoë akkresietempo van materiaal op die oppervlak van die wit dwerg is voldoende om kernbranding en gepaardgaande sagte X-straal emissie op die wit dwerg se oppervlak aan te dryf, en mag die teenwoordigheid van 'n akkresie-skyf en beduidende massa-uitvloei vanaf sommige van hierdie bronne impliseer. SSS vorm egter nie 'n homogene klas nie en sluit ook voorwerpe in soos planetêre newels, simbiotiese novas en kataklismiese veranderlikes wat nova-uitbarstings ondergaan. Om die verskynsel van akkresie en die aard van moontlike massa-uitvloei in SSS te ondersoek, is 'n seleksie van 3 kandidaatbronne in die Magellaanse Wolke geidentifiseer vir optiese spektroskopiese en X-straal studies: CAL 83, N67 en SMC 13. Die galaktiese simbiotiese nova RR Tel is ook in die studie ingesluit as gevolg van die bewyse vir 'n akkresle-skyf wat deur die dubbelpieke van die Raman-verstrooide 0 VI straling geïmpliseer word. Kenmerke van skyfakkresie en massa-uitwerping in binêre sagte X-straal bronne waarin die twee sterre nabyaan mekaar is, soos CAL 83, kan bewyse verskaf dat sulke sisteme kan ontwikkel na 'n ander klas van binêre sisteme, naamlike die kataklismiese veranderlikes. Optiese spektroskoplese studies van CAL 83, N67 en RR Tel is uitgevoer met die Suider-Afrikaanse Groot Teleskoop (SALT) en die SAAO 1.9-m Teleskoop, en waarnemings uit die argiewe van Chandra en XMM-Newton is ook geanaliseer. Die optiese spektra van CAL 83 toon bewyse van lynverbreding as gevolg van radiale beweging in 'n akkresieskyf, en 'n kenmerk van 'n moontlike skyfuitvloei is ook teenwoordig. 'n Soektog na periodisiteit in die X-straal data van CAL 83 het 'n aanduiding van konsekwente periodiese modulasies by P ~ 67 s opgelewer, wat moontlik geassosieer kan word met die rotasieperiode van 'n opgespinde wit dwerg. Die teenwoordigheid van 'n vinnig-roterende wit dwerg kan 'n meganisme verskaf wat die uitvloei wat deur die optiese spektrum geïmpliseer word: kan verduidelik. Die wydtes van die emissie-lyne van die planetêre newel N67, sowel as die tipiese newel-lyne in RR. Tel is in ooreenstemming met die bekende uitsettingsnelhede van die newels wat die sentrale voorwerpe in hierdie bronne omring.