Kindermishandeling word deur Childline gedefinieer as enige interaksie (of die gebrek daaraan) tussen 'n kind en sy of haar ouers of versorgers wat tot fisieke- of ontwikkelingskade van die kind kan lei en waarvan die skade nie per ongeluk berokken is nie.
Kindermishandeling sluit emosionele mishandeling en verwaarlosing, fisieke mishandeling, fisieke verwaarlosing en seksuele misbruik in. Een uit elke vier kinders in Suid-Afrika word in hul kindertyd mishandel.
80% van die oortreders van seksuele molestering is goed bekend aan en word vertrou deur die kind (bv. 'n lid van die gesin, die bure, 'n onderwyser, 'n ouer, 'n versorger of familievriende).
Seksuele molestering gebeur gewoonlik in 'n bekende omgewing van die oortreder waar hy volkome beheer het (bv. sy motor of 'n klaskamer).
Daar is 'n beduidende toename in die seksuele molestering van kinders deur jongmense (onder die ouderdom van 18 jaar).
Wêreldwyd word slegs 5-7% van die oortreders van seksuele molestering gevonnis.
As 'n kind geglo word en die nodige ondersteuning by sy/haar ouers kry wanneer die seksuele molestering geïdentifiseer word, het hulle 'n goeie kans op herstel.
Hoe langer die molestering aanhou en hoe minder ondersteuning 'n kind ontvang ná die bekendmaking daarvan, hoe erger gaan die gevolge van die molestering wees en hoe langer gaan die effek duur.
Indien dit betyds aangemeld word kan 'n kind liggaamlike en emosionele skade gespaar word, en 'n lewe kan selfs gered word maar dit is nie ongelukkig altyd maklik om 'n misbruikte kind uit te ken nie of om 'n hoërisikosituasie te voorspel nie.
Waarskuwingstekens kan gebruik word om die weerlose kinders uit te ken en die onderliggende risikofaktore te probeer oplos voordat kindermishandeling voorkom.
Wees bewus van wat in jou gemeenskap, by jou kind se skool en tussen jou familie en vriende aangaan. Moenie dit net ignoreer nie. Vra vrae as dit nodig is, moenie altyd als wat oor die boeg van "privaatheid" gegooi word, glo nie. Daar is niks privaat omtrent kindermolestering nie.
Wees oop en toeganklik. Glo 'n kind wat met jou praat. Wees bewus daarvan dat 'n kind nie altyd direk oor die molestering of mishandeling wat hulle ervaar het, of steeds ervaar, sal praat nie. Luister en wees op die uitkyk vir tekens.
Wanneer 'n kind bieg, sê vir hom/haar dankie dat hulle praat, vertel hulle dat dit nie hul skuld is nie, en dat jy iemand sal vind om hulle te help.
Rapporteer die mishandeling. Jy sal inligting soos die naam, van en ouderdom van die kind, hul fisieke adres of kontakbesonderhede en inligting oor die ouers of versorgers moet gee. Jy sal ook die tipe mishandeling wat jy vermoed, moet beskryf. Laastens sal jy jou eie besonderhede moet gee, hoewel anonieme rapportering ook aanvaar is en ondersoek sal word.