Henna Tree Inligting - Waar kom Henna vandaan - Diverse
Wat is 'n Henna-boom: versorging en gebruike van Henna-plante
Die kans is goed dat jy van henna gehoor het. Dit word steeds baie gebruik in Indië, en danksy die gewildheid onder beroemdes, het dit oor die hele wêreld versprei. Maar presies waar kom henna vandaan? Lees verder vir meer inligting oor hennaboom, insluitend versorging van hennaplante en wenke vir die gebruik van hennablare.
Henna Tree Inligting
Waar kom henna vandaan? Henna, die vlekpasta wat eeue lank gebruik word, kom van die hennaboom (Lasonia intermis). So, wat is 'n hennaboom? Dit is deur die antieke Egiptenare gebruik tydens die mummifikasieproses; dit word sedert die oudheid in Indië as velkleurstof gebruik en dit word in die Bybel by name genoem.
Aangesien die bande met die mensegeskiedenis so oud is, is dit onduidelik waar dit oorspronklik vandaan kom. Die kans is goed dat dit uit Noord-Afrika kom, maar dit is nie seker nie. Ongeag die oorsprong daarvan, dit het oor die hele wêreld versprei, waar verskillende soorte gekweek word om verskillende kleurskakerings te produseer.
Henna word geklassifiseer as 'n struik of 'n klein boompie wat tot 6 tot 23 voet (2-7 m) kan groei. Dit kan oorleef in 'n wye verskeidenheid groeitoestande, van grond wat redelik alkalies is tot redelik suur, en met jaarlikse reënval wat yl tot swaar is.
Die een ding wat dit regtig nodig het, is warm temperature vir ontkieming en groei. Henna is nie koudverdraagsaam nie, en die ideale temperatuur is tussen 66 en 80 F. (19-27 C.).
Gebruik Henna Leaves
Die beroemde henna-kleurstof is afkomstig van gedroogde en verpulverde blare, maar baie dele van die boom kan geoes en gebruik word. Henna produseer wit, uiters geurige blomme wat gereeld gebruik word vir parfuum en vir ekstraksie van essensiële olie.
Alhoewel dit nog nie sy weg gevind het na moderne medisyne of wetenskaplike toetsing nie, het henna 'n vaste plek in die tradisionele medisyne, waar byna al sy dele gebruik word. Die blare, bas, wortels, blomme en sade word gebruik om diarree, koors, melaatsheid, brandwonde en nog baie meer te behandel.
Wat is henna, en hoe werk dit?
Henna is 'n klein boom, en die blare bevat 'n kleurstof wat jou vel vlek - soos borrie of beet. Maar met henna bind die kleurstofmolekule (lawone) aan die keratien in u vel, wat dit 'n permanente vlek maak!
Henna-pasta word op jou vel aangebring en droog tot 'n donkerbruin-swart kleur. Die pasta word na 'n paar uur verwyder en die gevolglike vlek is aanvanklik helderoranje. Dit oksideer geleidelik na 'n donkerrooi-bruin na ongeveer 48 uur. Dit kan amper swart wees in effekleurige gebiede en waar die vel die dikste is (soos die handpalms of voetsole).
Henna dring slegs deur die boonste paar velvelle, so as jou vel wegskilfer, vlek die henna ook. Dit is wat dit tydelik maak in vergelyking met 'n permanente ink-tatoeëring. Inktatoeëermerke gebruik 'n naald om diep genoeg deur te dring sodat dit nie afskilfer nie.
Die vlek sal geleidelik in die loop van ongeveer 48 uur verdonker. Dit gebeur as gevolg van oksidasie. Lug oksideer die henna-vlek soos 'n appel.
Henna: Geskiedenis, gebruike, voordele, simboliese belang
Die beste medisyne is dikwels die wat die aarde ons gee. Henna is die perfekte verborge juweel wat van geslag tot geslag oorgedra word.
Henna, Lawsonia inermis of Mehndi is 'n blomplant met baie gebruike, aangesien die pasta verander in kuns wat deur die geskiedenis heen ontwikkel het. Dit bied voordele vir die gees en die siel, en dit het 'n belangrike simboliese belang.
Dit kom van 'n sterk geurige slanke boom en groei die beste in droë grond rondom 'n temperatuur van 120 grade Fahrenheit. U ken dit waarskynlik as die bron van die Henna-kleurstof, wat mense van verskillende beskawings al eeue lank vel, hare en vingernaels kleur.
Geskiedkundiges redeneer oor die presiese oorsprong van die Henna-plant, aangesien mense in Noord-Afrika, die Midde-Ooste en Indië dit meer as 5000 jaar gelede gebruik het. Waar dit ook al ontstaan ​​het, bly dit deel van 'n antieke gebruik, deurspek van tradisie.
Die gebreekte blare van die Henna-plant vorm 'n romerige pasta wat gebruik word om die liggaam in ingewikkelde ontwerpe met simboliese belang te versier. Die ontwerpe wissel van land tot land en kultuur tot kultuur.
Henna-ontwerpe uit Afrika-lande soos Marokko en Egipte is geneig om meer geometries te wees, selfs in die geskiedenis terug, terwyl Indiese ontwerpe bestaan ​​uit fyn lyne wat 'n blompatroon skep.
Baie mense gebruik dit op die handpalms, die agterkant van die hande en die voete, maar Henna kan ook op verskillende liggaamsdele toegedien word, met die doel om geluk en vreugde te bring.
Dit word gebruik tydens geestelike, sosiale en godsdienstige geleenthede, soos troues, eids, babaseëninge, verjaarsdae, gradeplegtighede en besnydenis, en dit bly 'n outentieke ritueel wat oorgedra word uit ryk en uiteenlopende kulture.
'N Henna-kunstenaar berei die kleurstof voor deur die plant se poeier in warm water te meng met addisionele olies, koffie of suurlemoensap, indien nodig. Nadat u dit oornag laat sit het, moet die pasta 'n lewendige vars groen kleur hê. 'N Kunstenaar smeer die mengsel dan op die liggaam of hare en laat dit tot 'n paar uur onaangeraak.
Henna bevat Lawsone, 'n natuurlike rooi-oranje kleurstof wat die vel en hare vlek. Die kleur wissel van lig oranje tot diep bordeaux, afhangende van hoe goed 'n mens dit neem en hoe goed die Henna is. Die beste Henna kom uit warm en droë klimaat en bied die beste voordele met sy vele gebruike.
Lees ook: Marokkaanse skoonheidsgeheime: 5 beste essensiële olies en hul voordele
Henna as haarverf
Henna, ook genoem Mehandi, is 'n natuurlike alternatief vir die beskadiging van kommersiële haarverf. Henna is ideaal vir diegene wat grys hare wil bedek of die gewenste donkerbruin hare of koperkleurige hare wil hê. Mans kan ook hul baard met Henna kleur, sonder die skadelike gevolge van ammoniak.
Dit kan die perfekte plaasvervanger wees vir almal wat 'n sensitiewe kopvel het, aangesien chemiese kleurstowwe geneig is om u hare baie skade te berokken. Dit is waarom hare 'n strooiagtige tekstuur kan aanneem nadat hulle haarverf toegedien het.
Henna gee jou nie net 'n wonderlike kleur nie, dit beskerm ook jou hare teen hittebeskadiging, of dit nou sonskade is of skade deur stilering met plat strykysters en droogers. Henna bevoordeel die hare deur dit van wortel tot punt te voed, en bied dik, sappige lokke.
Henna as haarverf gebruik is 'n baie eenvoudige proses wat mense deur die geskiedenis heen gevolg het: meng die poeier met warm water totdat 'n poedingagtige konsistensie vorm, en u kan koffie byvoeg om 'n donkerder bruin kleur te verkry, of u kan dit met suurlemoen meng. sap vir 'n helderder resultaat.
Henna vir gesonde hare
Die hare groei proses kan 'n stadige en lang proses wees. Dit kom voor in 'n siklus, met haarfollikels wat deur verskillende stadiums gaan, dit groei, rus en vergiet. Alhoewel chemikalieë haargroei vinniger kan stimuleer, is Henna 'n maklike en natuurlike groeibehandeling.
Die kragtige fitochemikalieë in Henna, soos tanniene en fenoliese stowwe, bied groot voordele en help om u kopvel te voed terwyl u dit herstel. Henna vir gesonde hare het miskien geen besondere simboliese belang nie, maar dit voorkom dat hare breek, seël die hare naeltjies, balanseer die olieproduksie en die pH van jou kopvel, verminder gesplete punte en bevorder haargroei.
Studies het getoon dat u Henna kan gebruik om haarverlies en kaalheid te inhibeer terwyl u die glans en voorkoms van die hare verhoog, iets wat die geskiedenis ook bewys het.
Henna se antimikrobiese eienskappe kan die kopvel afkoel, die doeltreffendheid van die behandeling van haargroei verhoog, roos uitskakel en 'n gesonde maanhare handhaaf.
U kan die poeiermelk Henna meng met olie of natuurlike jogurt om 'n romerige konsistensie te verkry.
Laat dit dan 'n paar uur of oornag in jou hare sit voordat dit uitgespoel word. Wend dit een keer per maand aan vir dik, gesonde en lang hare.
Of u nou in Indië, die Midde-Ooste of Noord-Afrika is, Henna-kuns is simbolies belangrik in kulturele erfenis, wat deur mense van verskillende agtergronde bewonder en gekoester word.
Met die dik Henna-pasta en 'n kwas het kunstenaars nuwe unieke ontwerpe en simbole geskep terwyl hulle deur die jare heen die Henna-kuns ontwikkel het.
Sommige beskou Henna-kuns as 'n eksotiese, estetiese vervaagende tatoeëring, maar dit dra ook 'n aantal boodskappe oor. Daar is die oortuiging dat Henna op die hande die persoon wat dit dra met geluk bevoordeel en dat dit jou teen die bose oog beskerm. Ander sê dit kan oorvloedige oeste aanmoedig, reën bevorder, vrugbaarheid help, bevalling vergemaklik, siekte afweer en vriendskaplike verhoudings bevorder.
Henna-kuns is 'n noodsaaklike element van die erfenis, kulture en tradisies van die plekke waar mense dit deur die geskiedenis heen gebruik het, met verskillende ontwerpe, soos kolle, warrels en blomme, en intrige stamsimbole. Baie weet dat Henna 'n belangrike troue en tradisie van Eid is, maar mense is so lief daarvoor dat hulle dit ook vir toevallige geleenthede toepas.
U kan eenvoudige gereedskap gebruik om Henna-kuns tuis toe te pas. Laat die Henna-pasta jou hande en naels versier met pragtige ontwerpe. Dit sal nie net 'n lewendige handversiering wees nie, maar dit sal ook die vel van u hande versterk, veral vir mense met handewerk.
Lees ook: Reis na Marokko: 6 unieke Marokkaanse aandenkings
Henna is 'n outentieke outentieke kuns wat regoor die wêreld begin versprei, daarom is dit belangrik om opgevoed te bly oor die oorsprong en tradisies daarvan. Henna word nie as kostuum gebruik nie. Dit is noodsaaklik om die simboliek van Henna-ontwerpe te leer, want dit is heilig en dra diepgewortelde boodskappe oor.
Henna-kuns roep kosbare herinneringe en kulturele erfenis op in die oë van sowel die Henna-kunstenaar as die persoon wat die tatoeëring ontvang. Dit is 'n geestelike en godsdienstige praktyk vir baie mense, waar hulle hul met hul kultuur kan identifiseer en verskillende fasette van hul identiteit kan ontdek.
2 Voorbereiding en toediening
2.2 Haar- / wenkbrouverf
3 Tradisies van henna as liggaamskuns
3.1.6 Indië en Pakistan
5.1 Natuurlike henna
5.2 Neutrale henna
5.3 Swart henna
Die Engelse naam "henna" kom van die Arabiese حِنَّاء (ALA-LC: ḥinnāʾ uitgespreek [ħɪnˈnæːʔ]) of, in die omgangstaal حنا, losweg uitgespreek as / ħinna /.
Heel, ongebreekte hennablare sal nie die vel vlek nie. Henna sal die vel nie vlek voordat die wetsone-molekules van die hennablare beskikbaar gestel word (vrygestel word nie). Gedroogde hennablare sal egter die vel vlek as dit tot 'n pasta fyngedruk word. Die wetsone migreer geleidelik van die henna-pasta in die buitenste laag van die vel en bind aan die proteïene daarin, wat 'n vlek skep.
Aangesien dit moeilik is om ingewikkelde patrone van grof gebreekte blare te vorm, word henna gewoonlik verhandel as 'n poeier  wat gemaak word deur die blare te droog, te maal en te sif. Die droë poeier word gemeng met een van 'n aantal vloeistowwe, insluitend water, suurlemoensap, sterk tee en ander bestanddele, afhangende van die tradisie. Baie kunstenaars gebruik suiker of melasse in die pasta om die konsistensie te verbeter om dit beter aan die vel te hou. Die henna-mengsel moet tussen een en 48 uur voor gebruik rus om die lawone van die blaarmateriaal te bevry. Die tydsberekening hang af van die gebruik van henna. Essensiële olies met hoë vlakke monoterpeenalkohols, soos teeboom, cajuput of laventel, sal die vlekkeienskappe verbeter. Ander essensiële olies, soos bloekom en kruidnagel, is ook nuttig, maar is te irriterend en moet nie op die vel gebruik word nie.
Die pasta kan toegepas word met baie tradisionele en innoverende gereedskap, begin met 'n basiese stokkie of takkie. In Marokko is 'n spuit algemeen. In die Indiese kultuur word 'n plastiese keël soortgelyk aan dié wat gebruik is om versiersels op koeke te pyp, gebruik. In die Westerse wêreld is 'n kegel algemeen, net soos 'n Jacquard-bottel, wat andersins gebruik word om systof te verf. 'N Ligte vlek kan binne enkele minute bereik word, maar hoe langer die pasta op die vel gelaat word, hoe donkerder en langer bly die vlek, dus moet dit so lank as moontlik agterbly. Om te verhoed dat dit droog word of van die vel afval, word die pasta gereeld afgesluit deur 'n suiker / suurlemoenmengsel oor die gedroogde pasta te plak of 'n vorm van suiker by die pasta te voeg. Na verloop van tyd word die droë pasta eenvoudig geborsel of weggeskraap. Die pasta moet minstens vier tot ses uur op die vel gehou word. maar langer tye en selfs om die pasta oornag te dra, is 'n algemene gebruik. Verwydering moet nie met water gedoen word nie, aangesien water die oksidasieproses van vlekontwikkeling belemmer. Kookolie kan gebruik word om droë pasta los te maak.
Henna-vlekke is oranje wanneer die pasta die eerste keer verwyder word, maar verdonker die volgende drie dae tot 'n diep rooibruin as gevolg van oksidasie. Sole en handpalms het die dikste vellaag en neem dus die meeste wette en neem dit tot die grootste diepte, sodat hande en voete die donkerste en langdurigste vlekke het. Sommige glo ook dat die heuning van die henna-patroon die vlek sal verdonker, gedurende die tyd dat die pasta nog op die vel is, of nadat die pasta verwyder is. Dit is te betwyfel of dit ook die kleur van die eindresultaat bydra. Nadat die vlek sy piek kleur bereik het, hou dit 'n paar dae vas en verdwyn dit geleidelik by wyse van afskilfering, gewoonlik binne een tot drie weke.
Natuurlike henna-pasta's wat slegs henna poeier bevat, 'n vloeistof (water, suurlemoensap, ens.) En 'n essensiële olie (laventel, cajuput, teeboom, ens.) Is nie 'rakstabiel' nie, wat beteken dat dit vinnig verval en nie weggelaat kan word nie langer as een week op 'n rak sonder om hul vel te vlek.
Die blaar van die hennaplant bevat 'n beperkte hoeveelheid wetsone-molekule. Sodra die poeier in 'n pasta gemeng is, sal die loging van kleurstofmolekule slegs gemiddeld twee tot ses dae plaasvind. As 'n pasta nie binne die eerste paar dae na die mengsel gebruik word nie, kan dit tot vier maande gevries word om die vrystelling van die kleurstof te stop, om te ontdooi en later te gebruik. Kommersiële verpakte pasta's wat die vel langer as sewe dae kan vlek sonder verkoeling of bevriesing, bevat ander chemikalieë, buiten henna, wat gevaarlik vir die vel kan wees. Na die aanvanklike vrystelling van sessoonverf van sewe dae word die hennablaar bestee, en enige kleurstof wat deur hierdie kommersiële keëls op die vel na hierdie periode geskep word, is eintlik die gevolg van ander verbindings in die produk. Hierdie chemikalieë word dikwels nie op die verpakking bekend gemaak nie en het 'n wye verskeidenheid kleure, insluitend 'n natuurlike kleurvlek wat deur kleurstowwe soos natriumpikramaat voorkom. Hierdie produkte bevat dikwels geen henna nie. Daar is baie vervalsde henna-pasta's soos hierdie, en ander, wat vandag verkeerdelik as 'natuurlike', 'suiwer' of 'organies' bemark word, wat almal potensieel gevaarlike onbekende bymiddels bevat. Die tydsduur wat 'n voorafvervaardigde pasta neem om in die hande van die verbruiker te kom, is gewoonlik langer as die sewe-dae-vrystellingsvenster van henna, daarom kan 'n mens redelikerwys verwag dat enige voorafvervaardigde kegel wat nie vervaardig word nie, gevries is 'n potensieel skadelike chemiese variëteit.
Henna vlek die vel net een kleur, 'n variasie van rooibruin, op volle volwassenheid drie dae na toediening.
Gepoederde henna, anders as voorafgemengde pasta, kan maklik oor die hele wêreld gestuur word en jare lank in 'n goed verseëlde verpakking geberg word.
Henna van die kwaliteit van die liggaamskuns word dikwels fyner gesif as henna-poeiers vir hare.
Haar- / wenkbrouverf
In die antieke Egipte, Ahmose-Henuttamehu (17de Dinastie, 1574 v.G.J.): Henuttamehu was waarskynlik 'n dogter van Seqenenre Tao en Ahmose Inhapy. Smith berig dat die mummie van Henuttamehu se eie hare aan die kante helderrooi gekleur is, waarskynlik met henna. 
In Europa was henna gewild onder vroue wat verbonde was aan die estetiese beweging en die Pre-Raphaelite kunstenaars van Engeland in die 1800's. Dante Gabriel Rossetti se vrou en muse, Elizabeth Siddal, het van nature helderrooi hare gehad. In teenstelling met die kulturele tradisie in Brittanje wat rooi hare as onaantreklik beskou, het die Pre-Raphaeliete rooi hare gevat. Siddal is deur Rossetti in baie skilderye uitgebeeld wat haar vloeiende rooi hare beklemtoon het.  Die ander Pre-Raphaeliete, waaronder Evelyn De Morgan en Frederick Sandys, akademiese klassisiste soos Frederic Leighton, en Franse skilders soos Gaston Bussière en die Impressioniste, het die assosiasie van henna-gekleurde hare en jong boheemse vroue verder gepopulariseer.
Operasangeres Adelina Patti word soms toegeskryf aan die gebruik van henna in Europa in die laat negentiende eeu. Die Paryse hofmeester Cora Pearl is dikwels na verwys as La Lune Rousse (die rooihaarmaan) omdat sy haar hare rooi gesterf het. In haar herinneringe vertel sy van 'n voorval toe sy haar troeteldier se pels gekleur het om by haar eie hare te pas.  Teen die vyftigerjare het Lucille Ball 'henna spoel' gewild soos haar karakter, Lucy Ricardo, dit in die televisieprogram genoem het. Ek is lief vir Lucy. Dit het in die 1960's gewild geword onder jongmense deur toenemende belangstelling in Oosterse kulture. 
Moslem-mans kan henna gebruik as 'n kleurstof vir hare en veral hul baarde. Dit word oorweeg sunnah, 'n lofwaardige tradisie van die profeet Mohammed. Verder word a hadith (vertelling van die profeet) beweer dat hy Moslemvroue aangemoedig het om hul naels met henna te verf om vroulikheid te demonstreer en hul hande van dié van mans te onderskei. Dus pas sommige Moslemvroue in die Midde-Ooste henna op hul vinger en toonnaels sowel as hul hande.
Kommersieel verpakte henna, bedoel vir gebruik as 'n kosmetiese haarverf, is beskikbaar in baie lande en is nou gewild in Indië, sowel as die Midde-Ooste, Europa, Australië, Kanada en die Verenigde State. Die kleur wat voortspruit uit die kleur van henna hang af van die oorspronklike kleur van die hare, sowel as die kwaliteit van die henna, en kan wissel van oranje tot rooibruin tot bordeaux. Henna kan gemeng word met ander natuurlike hare kleurstowwe, insluitend Cassia obovata vir ligter skakerings van rooi of selfs blond en indigo om bruin en swart skakerings te verkry. Sommige produkte wat as "henna" verkoop word, bevat hierdie ander natuurlike kleurstowwe. Ander kan metaalsoute bevat wat in wisselwerking kan tree met ander chemiese behandelings, of olies en wasse wat die kleurstof kan inhibeer, of kleurstowwe wat allergene kan wees.
Afgesien van die gebruik daarvan as 'n haarkleurstof, is henna onlangs ook gebruik as tydelike plaasvervanger vir wenkbroupotlood of selfs as wenkbrouborduurwerk. 
Die verskillende woorde vir henna in antieke tale impliseer dat dit meer as een punt van ontdekking en oorsprong gehad het, sowel as verskillende weë van daaglikse en seremoniële gebruik.
Dit is belangrik om daarop te let dat die moderne term "Henna tattoo" slegs 'n bemarkingsterm is. Henna tatoeëer nie die vel nie en word nie as tatoeëring beskou nie.
Henna word sedert die laat Bronstydperk in die oostelike Middellandse See gebruik om liggame van jong vroue te versier as deel van sosiale feeste. Die vroegste teks wat henna noem in die konteks van huweliks- en vrugbaarheidsvieringe, is afkomstig van die Ugaritiese legende van Baäl en Anath,  wat verwys na vroue wat hulself met henna gemerk het om hul mans te ontmoet, en Anath versier haar met henna om dit te vier. 'n oorwinning oor die vyande van Baäl. Muurskilderye wat in Akrotiri opgegrawe is (dateer voor die uitbarsting van Thera in 1680 v.G.J.) wys vroue met merke wat ooreenstem met henna op hul naels, palms en voetsole, in 'n tafel wat ooreenstem met die henna-bruidsbeskrywing uit Ugarit.  Baie beeldjies van jong vroue wat tussen 1500 en 500 v.C. aan die Middellandse See-kuslyn dateer, het hande opgesteek met merke wat ooreenstem met henna. Hierdie vroeë verband tussen jong, vrugbare vroue en henna blyk die oorsprong te wees van die Nag van die Henna, wat nou in die hele Midde-Ooste gevier word.
The Night of the Henna is gevier deur die meeste groepe in die gebiede waar henna van nature gegroei het: Jode,  Moslems,  Sikhs, Hindoes en Zoroastriërs, onder andere, het almal huwelike en troues gevier deur die bruid te versier, en dikwels die bruidegom, met henna.
Regoor die henna-gebied word Purim,  Eid,  Diwali,  Karva Chauth, Pasga, Nowruz, Mawlid en die meeste heiligedae met 'n paar henna gevier. Gunsteling perde, donkies en saluks het hul hoewe, pote en sterte laat henna. Slagoorwinnings, geboortes, besnydenis, verjaardae, Zār, sowel as troues, het gewoonlik 'n paar henna as deel van die viering ingesluit. Bruidsnanaande bly 'n belangrike gebruik in baie van hierdie gebiede, veral onder tradisionele gesinne.
Henna word beskou as Barakah ('seëninge'), [ waarheen? ] [ wanneer? ] en is aangewend vir geluk sowel as vreugde en skoonheid.  Bruide het gewoonlik die meeste henna en die mees komplekse patrone gehad om hul grootste vreugde en wense vir geluk te ondersteun. Sommige bruidstradisies was baie ingewikkeld, soos dié in Jemen, waar die Joodse bruid-henna-proses vier of vyf dae geneem het om te voltooi, met veelvuldige toepassings en werk te weerstaan.
Die mode van 'Bridal Mehndi' in Noord-Indië, Bangladesj, Noord-Libië en in Pakistan neem tans toe in kompleksiteit en uitwerking, met nuwe innovasies in glinsterings, vergulding en fyn werk. Onlangse tegnologiese innovasies in die slyp, sifting, temperatuurbeheer en verpakking van henna, sowel as die regering se aanmoediging vir henna-verbouing, het kleurstofinhoud en artistieke potensiaal vir henna verbeter.
Alhoewel tradisionele henna-kunstenaars 'n Nai-kaste in Indië was, en kaste in ander lande (laer sosiale klasse) kapper, kan talentvolle hedendaagse henna-kunstenaars 'n hoë bedrag betaal vir hul werk. [ aanhaling nodig ] Vroue in lande waar vroue ontmoedig word om buite die huis te werk, kan sosiaal aanvaarbare, winsgewende werk vind wat henna doen.  Marokko, Mauritanië,  Jemen, Libië, Somalië, Soedan, die Verenigde Arabiese Emirate Indië en baie ander lande het bloeiende vroue-henna-ondernemings. Hierdie besighede is dikwels die hele nag oop vir Eid, Diwali en Karva Chauth. Baie vroue kan tydens 'n groot troue saamwerk, waarin honderde gaste henna op hul liggaamsdele aangebring het. Hierdie spesifieke gebeurtenis tydens 'n huwelik staan ​​bekend as die Mehndi-viering of Mehndi-nag, [ waarheen? ] [ deur wie? ] en word hoofsaaklik vir die bruid en bruidegom gehou.
Bruidsnana-aande is 'n gewilde tradisie in Noord-Afrika, Somalië, Suidoos-Asië, die Arabiese Skiereiland, die Nabye Ooste en die Indiese subkontinent. 
In Algerië ontvang bruide geskenke en word henna op hul hande geverf voor hul troues. 
Volgens die Afganistiese tradisie bring henna geluk en geluk mee. 
In Bangladesj gebruik vroue mehndi op hande tydens geleenthede soos troues en verlowings, sowel as tydens Eid al-Fitr, Eid al-Adha en ander geleenthede.  In huweliksplegtighede is die Mehndi-seremonie tradisioneel in twee geleenthede verdeel, een wat deur die bruid se familie gereël word, en een deur die familie van die bruidegom. Hierdie twee geleenthede is slegs toegewy aan die versiering van die bruid en bruidegom in Mehndi en staan ​​bekend as 'n 'Mehndi Shondha' wat die Aand van Mehndi.
Sommige bruide is geneig om na Alta te gaan. Soms pas Hindoe-vroue Mehendi ook eerder (of saam met) Alta op hul voete toe tydens die Bodhu Boron-seremonie.
In 'n poging om 'n bruid voor haar troudag ritueel skoon te maak, versier die Bulgaarse Romani die bruid met baie henna.  Hierdie vlek simboliseer die druppel bloed op die lakens van die paartjies nadat hulle die huwelik voltooi het en die vrou se maagdevlies gebreek het.  Die tradisie is ook van mening dat hoe langer die man van sy nuwe bruid sal hou, hoe langer die henna hou. 
In Egipte kom die bruid die aand voor haar troudag met haar vriende bymekaar om die henna-aand te vier. 
Indië en Pakistan wysig
In Indië het Hindoe-vroue motiewe en tatoeëermerke aan hande en voete tydens geleenthede soos troues en verlowings. Moslemvroue pas dit toe tydens Eid ul fitr, Eidul Adha, milad en ander geleenthede.  In Kerala word vroue en meisies, veral bruide, se hande versier met Mailanchi. In die Noord-Indiese huwelikseremonies word daar eendag slegs toegewy aan die versiering van die bruid en bruidegom in Mehndi, ook bekend as 'Mehndi ki raat'. Similary, in henna staan ​​die henna-seremonie bekend as die Rasm-e-Heena, wat dikwels die belangrikste seremonies voor die huwelik is wat deur die bruid- en bruidegomsfamilie gevier word.
In Iran is die mees algemene gebruik van henna een van die lang huweliksrituele wat in Iran beoefen word, is die henna-ritueel wat vir bruid en bruidegom tydens die huweliksweek gehou word, wat ḥanā-bandān genoem word.  Die seremonie word gehou voor die troue en is 'n tradisionele afskeidsritueel vir pasgetroudes voordat hulle hul eie lewe amptelik in hul eie huis begin.  Die seremonies vind plaas in die teenwoordigheid van familielede, vriende, familielede, bure en gaste. 
In Iran dui Māzār (Persies: مازار) 'n posbenaming aan vir iemand wie se werk gepaard gaan met die maal of maal van hennablare en dit in 'n poeiervorm verkoop. Hierdie soort sake is 'n ou werk wat nog in sommige dele van Iran geleef word, veral in die wêreld erkende argeologiese antieke "Yazd" provinsie.  Die bekendste is 'n familiebesigheid deur "Mazar Atabaki" -gesinne wat honderde jare gelede in die land gewoon het. Māzāri (Persies: مازاری) is 'n plek om henna gemaal met ander kruie te maal. [ aanhaling nodig ]
In Israel hou sommige Midde-Oosterse gemeenskappe en gesinne: Joodse, Christen en Moslems volgens familiêre gebruike die nag of week voor 'n troue hennapartytjies aan.  Die gebruik van henna in hierdie streek kan teruggevoer word tot by die Hooglied waarin die skrywer geskryf het: "My beminde is vir my 'n tros hennabloeisels in die wingerde van Engedi."  Hoewel Mizrahi-Jode wat na Israel geëmigreer het, nie 'n Israelse gewoonte is nie, gaan hulle hul familietoestande in die staat voort, soos die Jemenitiese Jode. 
In Maleisië word henna gebruik om die bruid en bruidegom se hande voor die troue tydens 'n berinai-seremonie te versier. 
In Marokko word henna simbolies toegepas wanneer individue lewenssiklusgebeurtenisse ondergaan.  Marokkane verwys na die pasta as henna en die ontwerpe naqsh, wat beteken skildery of inskripsie.  In Marokko is daar twee soorte henna-kunstenaars: nie-spesialiste, wat tradisioneel aan huweliksrituele deelneem, en spesialiste wat aan toerisme en dekoratiewe henna deelneem.  Nqaasha, die low-end Henna-spesialiste, is bekend daarvoor dat hy toeriste, wat hulle as gaselle of internasionale toeriste noem, in ambagsmense lok. 
Vir Marokkane kan 'n huweliksfees tot vyf dae duur, met twee dae wat henna-kuns insluit.  Een van die dae word azmomeg (onbekend) genoem, en dit is die Donderdag voor die troue waar gaste uitgenooi word om henna op die bruid toe te pas.  Die ander henna-seremonie vind plaas na die huwelikseremonie, genaamd die Dag van Henna.  Op hierdie dag pas 'n ouer vrou tipies henna toe op die bruid nadat sy in die mikve geduik het om bose geeste af te weer wat jaloers is op die pasgetroudes.  Die bruidegom word ook na die troue met henna geverf.  Gedurende die henna-skildery van die bruidegom dra hy gewoonlik swart klere. Hierdie tradisie het ontstaan ​​uit die Pakt van Umar, aangesien die Jode nie toegelaat is om soortgelyk aan kleurvolle Moslemdrag in Marokko aan te trek nie. 
In Somalië word henna gebruik vir praktiese doeleindes soos om hare te sterf en om die vingers en tone van getroude vroue in te kleur.  Dit word ook toegepas op die hande en voete van jong Somaliese vroue ter voorbereiding van hul troues en al die Islamitiese vieringe. Soms ook deur jong skoolmeisies 'n paar keer gedoen 
In Soedan word Henna-kleurstowwe in Soedan met 'n besondere heiligheid beskou en daarom is dit altyd tydens gelukkige geleenthede teenwoordig: troues en besnydenis vir kinders.
Henna is sedert die dae van Soedan se antieke beskawings deel van Soedan se sosiale en kulturele erfenis, waar albei voornemende paartjies hul hande en voete met hierdie natuurlike kleurstof laat pigmenteer.
Kinders het ook hul hande en voete met henna gekleur tydens hul besnydenisfeestyd.
In Tunisië begin die tradisionele trouproses 8 dae voor die huwelikseremonie wanneer 'n mandjie by die bruid afgelewer word, wat henna bevat.  Die moeder van die bruidegom hou toesig oor die proses om te verseker dat alles reg gedoen word.  Vandag vergesel die bruidegom die bruid in die ritueel tydens die henna-partytjie, maar die meeste henna-skilderye word op die liggaam van die bruid gedoen. 
Gedurende die Victoriaanse era was Turkye 'n belangrike uitvoerder van henna vir gebruik in sterwende hare.  Henna-partye word algemeen in Turkye beoefen, soortgelyk aan Arabiese lande. 
Vir Jemenitiese Jode is die doel van 'n henna-party om die kwaad van die egpaar af te weer voor hul troue.  In sommige gebiede het die party van tradisie ontwikkel tot 'n geleentheid vir die gesin om hul rykdom in die aantrek van die bruid te wys.  Vir ander gemeenskappe word dit beoefen as 'n ritueel wat geslagte lank oorgedra is.  Die aantrekking van die bruid word gewoonlik gedoen deur 'n vrou na die menopouse in die gesin van die bruid.  Die dressoir van die bruid sing dikwels vir die bruid terwyl sy geklee is in pragtige ontwerpe.  Hierdie liedjies bespreek die huwelik, hoe die huwelikslewe is, en behandel die gevoelens wat 'n bruid voor haar troue kan hê.  Die kostuums wat Jemenitiese bruide vir hul henna-partytjies dra, word beskou as een van die mooiste klere in die Jemenitiese gemeenskap.  Hierdie uitrustings bevat klere, hoofbedekkings en dikwels 'n paar kilogram silwer juwele.  Hierdie juwele bevat dikwels vars groen kruie om die Jinn af te weer in pas met die rituele element van die partytjie. 
Die zavfa is die optog van die bruid van haar moeder se huis na die Henna Party.  Tydens die zavfa sing die gaste van die partytjie tradisionele liedjies vir die bruid en klop op blikborde en tromme om die kwaad af te weer.  Vandag is dit algemeen dat die bruidegom deelneem aan hierdie aspek van die ritueel, hoewel dit tradisioneel net vir die bruid was.  Tydens die partytjie eet, sing en dans gaste.  Aanvanklik moes die sang en dans die Jinn met harde geluide afweer, maar vandag word hierdie elemente geassosieer met die mitswa van die bruid en bruidegom op hul troudag. 
In die middel van die partytjie keer die bruid terug na haar huis om in henna geskilder te word, gemeng deur haar ma.  The mixture consists of rose water, eggs, cognac, salt, and shadab, believed to be a magical herb that repels evil.  The bride changes into a less elaborate outfit and incense is burned while she is painted with henna.  Then, another zavfa (procession) occurs as the bride returns to her party. 
Neutral henna does not change the color of hair. This is not henna powder it is usually the powder of the plant Senna italica (often referred to by the synonym Cassia obovata) or closely related Cassia en Senna species. [ citation needed ]