Een van die belangrikste invloede op dieetvoorkeure is bekendheid. Dit is nie toevallig dat kinders in elke land en kultuur (en spesies, vir die saak) gedeeltelik grootword vir hul eie kosse. Hulle word groot om daardie kos te eet; hul ouers eet daardie kosse. Wat die eet betref, het bekendheid sekerlik minagting nodig. Dit maak troos aan die brand.
Ons hou van wat ons weet.
Dit het voor die hand liggend en belangrike implikasies om ons kinders te voed en te verdedig teen die aggressiewe bemarking van gemorskos en die gevolge daarvan om vetsug en swak gesondheid te lewer . Die vorige kinders word blootgestel aan gesonde kosse en geure, hoe beter. Smaakvoorkeur kan eintlik in utero gekweek word. Voedingstofverbindings uit die moeder se dieet kom in die fetale bloedstroom, en vrugwater. Navorsing dui daarop dat saam met die invloed van die moeder se dieet op fetale gesondheid begin dit eintlik dieetvoorkeure begin vorm.
Daardie proses is nog meer duidelik as bewys van borsvoeding. Borsmelk is 'n produk van 'n moeder se voedingsreserwes, en dit kom óf uit haar liggaam, of van haar dieet - gewoonlik van albei. Smaak in voedsel wat deur 'n moeder verbruik word, bereik 'n baba in borsmelk, en beïnvloed weer 'n invloed op smaakvoorkeur.
Al hierdie argumente berus op die skep van 'n salutêre voedingsomgewing vir ons kinders so vroeg as moontlik, en verkieslik voordat hulle selfs gebore is. Natuurlik, ons ouers is ook begunstigdes hiervan, want die enigste manier om hierdie omgewing te skep, is om daarin te woon, en ons moet ons goed eet. Almal wen.
Terwyl hoe vroeër hoe beter dit is, is dit ewe belangrik om daarop te let dat dit nooit te laat is om te begin nie. Na alles, as ons ouers dit nie geweet het nie, en ons eie smaak loop na rommel? As ons goed moet eet om te verseker dat ons kinders doen, maar ons smaakvoorkeure staan ​​in die pad - kan ons dit kry?
Die antwoord is uitdruklik: ja! Ek noem die proses "smaakknoprehab", en spreek dit lank in my laaste boek.
Nuwe studies het die potensiaal vir voedsel beklemtoon om ons smaakknoppies in en uit ernstige probleme te neem. Onlangse diernavorsing toon byvoorbeeld hoe 'n "kafeteria dieet" die verhemelte kan korrup en sulke metodes is lank reeds toegepas op ons voedselvoorsiening, wat beduidend bydra tot wat ons en ons kinders betref. Aanmoedigend, hoewel 'n onlangse menslike studie met behulp van funksionele MRI-skanderings, toon dat die stelselmatige bekendstelling van "beter" kosse hierdie proses kan verwerk.
Eet beter kos, met ander woorde, en jy kom geniet, en verkies beter kos. En so moet julle kinders ook. As jy as 'n volwassene na 'n smaakknop rehab gaan, kan jy jou kinders die groter uitdagings daarvan spaar deur vroegtydig op die regte pad te kom. Soos aangedui, is dit nooit te laat nie, maar hoe vroeër hoe beter.
Een duidelike implikasie hiervan is dat "dieet" soos dit alreeds bedink is, moet sterf . Ons moet saam leef, nie dieet alleen nie. Gesinne behoort goeie kos te deel ter ondersteuning van goeie gesondheid, omdat ons mekaar liefhet .
Nog 'n implikasie is dat ons nie hoef te bekommer oor die gee van die kos wat ons liefhet nie. Inteendeel, ons kan ons keuses eerder "verhandel", en met elke inkrementele verbetering in ons dieet, herbereken ons smaak om dit so te verkies.
Ter ondersteuning van hierdie voorstel brei ek 'n uitnodiging uit om Cuisinicity.com, 'n webwerf wat onlangs deur my vrou, Catherine, bekendgestel is, te besoek. Dit bevat die baie heerlike, voedsame resepte wat al die jare ons groot familie volgehou en verheug het.
Die webwerf is vrylik toeganklik vir almal; Dit is ons plesier om dit vooruit te betaal.
Smaakpapegaaie is aanpasbare klein fellas. Geen behoefte aan jou gesondheid as gevolg van die kos wat hulle liefhet nie; hulle kan leer om die kos waarmee hulle is, lief te hê! So verhandel, sit joune saam met nog beter kos, en neem jou kinders saam. Jy en jou familie, net soos die myne en ek, kan leer om kos wat jou liefhet, lief te hê!