Die mees wesenlike element in die verandering van ons situasie is dat ons oë tans geopen word om die werklikheid van ons land raak te sien soos dit is. In die verlede het baie van ons geleef met ’n bepaalde persepsie van ons land (om nou maar hierdie mode-woord te gebruik) wat nie aan die werklikheid beantwoord het nie.
Dit was die persepsie dat ons ’n “eerstewêreld-land” is met ’n betreklik uniforme karakter. Die blanke bevolking was die enigste wat eintlik saak gemaak het. Die res van die mense was volgens hierdie siening die vreemdelinge en bywoners wat in belangrike dinge nie eintlik meetel nie en dankbaar moet wees dat ons aan die rand van ons wêreld aan hulle tog ’n plekkie en ’n sekere aandeel aan ons wêreld gun.
Die alternatief is natuurlik dat ’n mens kan weier om dit te doen, dat jy jou daarteen verset. Maar wat kan ons daarmee bereik? En sal dit werklik help? ’n Mens kan mos nie die werklikheid wegwens as jy dit eenmaal gesien het nie. Uit Christelike oortuiging sal ons die foute van die verlede moet help regstel en die beswil van almal in die land moet soek, selfs al sal dit ons almal ’n prys kos. – WDJ