Enige gedig oor Cobain gaan outomaties sy lirieke, uitsprake en laaste brief aktiveer. Buiten jou vernuftige aanwending van die Nirvana-begrip in die Cobain-gedig op bladsy 63, het dit my ook opgeval hoe die prysgebed, die rougebed en die roulied mekaar eggo in gedigte wat op die oog af uiteenlopend is. Hy het dit ingestel as getuienis in Josef toe Hy uitgetrek het teen Egipteland. 'n Taal wat ek nie geken het nie, het ek gehoor: (Romeine 8:35-39). 'n Prentjie wat jy nou sien bewys absoluut niks. Of die oorgawe van Hong Kong aan Kommunistiese China word beskryf in terme van die “gode van staal en spuitverf / [wat] stampkarre met bakwerk [speel]” (107). ’n Foto van ’n kruis teen die agtergrond van Oatso Easy-bokse dien as prikkel vir ’n slim beskouing oor die godsdiens (111). Knobel se werk word deur Kannemeyer (2006: 404) as verwant aan die Nederlandse Vijftigers bestempel en hy wys ook op die temas van “die eensaamheid van die allenige mens”. Naas “Elegie” klink Knobel se woorde nie eintlik meer in gesprekke oor die Afrikaanse poësie nie.