Die Garlaban-berg. Pagnol se outobiografie begin met die sin: "Ek is in die dorpie Aubagne gebore, in die skadu van die Garlaban, bekroon met bokke, ten tye van die laaste bokherders".
Die gesin het in 1904, toe Marcel 9 was, 'n vakansiehuis La Bastide Neuve in die naburige dorpie La Treille gehuur, waar hulle die somervakansies saam met sy oom se gesin deurgebring het. Pagnol het tydens hierdie vakansies in die berge rondgedwaal, die omgewing verken, gejag, lokvalle vir voëls gestel en 'n liefde vir die plaaslike natuurlewe ontwikkel. Van hierdie wedervaringe is later opgeneem in sy nostalgiese jeug-autobiografieë La gloire de mon pere, Le chateau de ma mere en Les temps des secrets. Hy is diep deur sy ma se vroegtydige dood in 1910 getref, toe sy aan 'n longinfeksie oorlede is. Pagnol het sy hoërskoolopleiding in Marseille voltooi deur sy baccalaurette in filosfie in 1913 te behaal. Oor hierdie tydperk het hy later die boek Les temps des amours geskryf wat saam met die drie ander outobiografieë die reeks Souvenirs d'enfance vorm.
Hy begin sy studies in literatuur aan die Universiteit van Aix-en-Provence, maar moes dit onderbreek weens die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog toe hy opgeroep is as voetsoldaat. In Januarie 1915 word hy egter weens sy tenger gestel (faiblesse de constitution) ontslaan, en kon hy sy studies voortsit. Hy het met Simone Colin in Maart 1916 getrou en in November het hy met 'n graad in Engels gegradueer. Hierna het hy as Engelsonderwyser by verskillende hoërskole in Marseille klasgegee. In 1922 het hy na Parys verhuis waar hy aanvanklik weer as Engelsonderwyser werk voordat hy in 1927 bedank om hom op toneelskrywery toe te spits.
Toneelskrywer[wysig | wysig bron]
In Parys was hy 'n lid van 'n groep jong skrywers, en het saam met 'n medelid, Paul Nivoix, die toneelstuk Marchands de gloire geskryf wat in 1925 opgevoer is. Hierdie stuk, asook sy tweede poging, Jazz, in 1926, het egter nie veel opslae gewek nie. Sy eerste deurbraak was in 1928 met die satiriese komedie Topaze wat uiteindelik meer as 800 keer in Parys opgevoer sou word.
Terwyl hy in Parys was het hy na sy geboortestad terugverlang en was hy van plan om 'n Marseillese toneelstuk te skryf, maar sy vriende het hom hiervan afgeraai. Parys en haar kultuurlewe het Frankryk destyds oorheers en hy was skrikkerig om te veel as 'n skrywer van plaaslike, nie-universieële, verhale gesien te word. Dit was egter nadat hy die Brusselse opvoering van 'n plaaslike stuk Le Mariage de mademoiselle Beulemans bygewoon het dat hy besef: "'n Werk wat plaaslik is, maar diep opreg en oorspronklik, kan partykeer deel van 'n hele land se letterkunde word, en wêreldwyd waardeer word". Hierna het hy Marius, 'n verhaal wat in die hawe van Marseille afspeel, geskryf en dit word in 1929 in Parys opgevoer waar dit enorme sukses behaal, en hom landswye bekendheid besorg.
Filmregisseur[wysig | wysig bron]
Tydens 'n besoek aan Londen in 1929 het Pagnol 'n vertoning van een van die eerste praat-films bygewoon. Hy was so beïndruk dat hy hom voorgeneem het om ook die filmvervaardiging te betree. Hy het Paramount Pictures gekontak en voorgestel dat sy toneelstuk Marius vir film verwerk word. Die rolprent is in 1931 vrygestel met Alexander Korda as regisseur. Dit het een van die eerste suksesvolle Franstalige rolprente geword. Na etlike versoeke van aanhangers skryf Pagnol die opvolg Fanny wat eers as toneelstuk en 'n paar maande daarna as rolprent vrygestel word. Die derde deel van hierdie reeks, die sogenaamde trillogie marseillaise, was César wat in 1936 uitgereik is.
Pagnol het sy eie filmateljee in 1932 op die platteland buite Marseille gestig. Hy het hierso oor die volgende dekade 'n groot aantal films vervaardig, waartydens hy as ondermeer regisseur, finansier, draaiboekskrywer en vertaler gewerk het, en waarin van die beroemdste Franse akteurs gespeel het. Hy is op 4 April 1946 tot die Académie française verkies, en was daarmee die eerste filmregisseur aan wie hierdie eer betoon is.
Die Bastide neuve waar die Pagnol-gesin hulle vakansies deurgebring het.
Die eerste deel van sy jeugherinneringe, La Gloire de mon père, is in 1957 gepubliseer en was 'n onmiddellike sukses, met meer as 50 000 verkope in die eerste maand. Die tweede deel Le château de ma mère was die beste verkoper in Frankryk in 1958. Die derde deel van die reeks Le Temps des secrets volg in 1960, maar die vierde boek Le Temps des amours word nooit voltooi nie, en het eers in 1977 postuum verskyn.
1889 Sy pa Joseph Pagnol word as onderwyser in Aubagne aangestel
1897 Sy gesin trek na Saint-Loup, Marseille.
1898 Geboorte van sy broer, Paul Maurice (Petit Paul) op 28 April in Saint-Loup, Marseille.
1904 Eerste vakansie in La Treille op die Provensaalse platteland by La Treille.
1916 Trou op 2 Maart met Simone Collin.
1918 Sterfte van « Lili des Bellons » (David Magnan) op 23 Julie by die front te Vrigny (Marne).
1922 Engelsonderwyser by lycée Condorcet in Parys.
1936 Yvonne Pouperon skenk die lewe aan hul dogter Francine.
1941 Skei amptelik van sy eerste vrou Simone Colin. Koop die château de la Buzine.
1944 Trek na die Sarthe-streek saam met Jacqueline Bouvier in afwagting op die geallieerde landings.