Die vreugde van my seun… | Bileam se Donkie
← Poging tot Moord…
Om soms verlief te wees… →
Die vreugde van my seun…
Posted on Maart 23, 2012 by Bileam se Donkie
8 thoughts on “Die vreugde van my seun…”
Maart 23, 2012 om 11:07 vm
Jou seun mag dit dalk nog nie eers weet nie, maar hy gaan eendag baie dankbaar wees dat hy die geleentheid gehad het om hierdie ondervinding met sy pa te deel. Geld kan dit nie koop nie.
Terwyl ons dan nou van dankbaarheid praat, hier is nog een. Ek is dankbaar vir nuwe vriende wat altyd op kort kennisgewing ‘n tydjie sal inruim vir ‘n koppie koffie. Gedeelde ervarings maak die lewe nog mooier. Dankie daarvoor.
Laastens, hou maar daai vertrekkie mooi toe. Anders is die katte van die buurt ook binnekort dankbaar vir die lekker vleis!
Maart 23, 2012 om 11:15 vm
Hoop julle het ‘n wonderlike ruskans gehad! Daai tjokliktkoek is lekker, né?
Maart 23, 2012 om 3:53 nm
Dis ‘n ondervinding wat hy nog eendag vir sy kinders en kleinkinders gaan oorvertel. Sulke eerste ervarings vergeet mens nooit en ek is bly jy kon saam met hom deel daarin 🙂
Maart 24, 2012 om 12:50 nm
Dankie Son, dit was vir my ook een van die groot ervarings in my lewe!
Maart 23, 2012 om 4:32 nm
So bly jou kind het nog so ‘n kans kon kry! Ook bly dat jy so lekker kon rus. En dankie vir alles wat jy vir soveel mense beteken!!
Maart 24, 2012 om 12:51 nm
Dankie Toorts, dit was spesiaal!
Maart 28, 2012 om 9:37 nm
Is dit nie wonderlik om ‘n lewenservaring met jou kinders te deel nie! Geen skoolklas se lesse sal OOIT hierdie dag is sy lewe kan vervang nie.
Al woon ek self op ‘n wildsplaas, kan ek ook nie jag nie. Ek het al twee keer amper diere uit ‘n lyding verlos, maar die eenkeer het die kameelperdjie self gegaan en die ander keer het die sebrahings my nie toegelaat om naby die siek baba te kom nie.
Maart 29, 2012 om 12:02 nm
Dit was een van die mees waardevolle ervarings in my lewe, in die verhouding tussen my en my seun!
Daar is mense wat dit glad nie kan verstaan nie (litnet trolle se kommentaar op hierdie blog was venynig!)
Maar ek ruil dit vir niks! Ek sal self seker nooit as ‘n jagter gereken kan word nie, my laaste bok was meer as 10 jaar terug. Maar hier was ‘n geleentheid tot ‘n fantastiese “rite of passage!”