Die kinderjare van Willem die oorwinnaar - Artikels - 2022
Jong William was die buite-egtelike kind van hertog Robert van Normandië. Ons weet min van sy lewe toe hy 'n baie jong seun was. Hertog Robert is oorlede toe William sewe was, en het hom op ander mans laat staatmaak om sy hertogdom te regeer totdat hy mondig geword het. Hierdie jare het baie gevare gehad. Miskien het hierdie tye William die kryger geword wat hy sou word, sterk genoeg om die verowering van Engeland in 1066 te lei.
Willem was die seun van hertog Robert I van Normandië en Robert se minnares Herleva van Falaise. Robert het nooit getrou nie. Uit die getuienis van die kroniekskrywers het Robert Herleva waarskynlik ontmoet omstreeks 1027 en William is êrens tussen September 1028 en September 1029 gebore. Robert se skakel met Herleva sou haar gesin bevoordeel. Haar vader het Robert se kamerheer geword en haar broers Walter en Osbern verskyn van die tyd af in handveste, dus dit moes belangrik gewees het vir Robert se regering. Veral Walter sou 'n rol speel tydens William se vroeë gevaarlike jare. Robert is uiteindelik met Herleva getroud met een van sy ridders, Herluin, Vicomte Conteville. Sy sou drie kinders hê by Herluin, Odo, Robert en 'n naamlose dogter. Odo en Robert sou later in sy lewe baie naby aan William wees.
Waar het William dan sy kleintyd en vroeë kinderjare deurgebring? Ons kan bespiegel dat hy by sy ma was, moontlik saam met haar gesin in Falaise. Of miskien het hy by sy vader in sy kasteel in Falaise gewoon of saam met hom na sy verskillende besighede in die hertogdom gereis. Is hy regtig deur sy moeder versorg of was daar 'n verpleegster? Ons sal nooit regtig weet wat die antwoorde op hierdie vrae is nie.
Na jare van geveg en konsolidasie en aanvalle op die kerk, besluit hertog Robert om sy Normandiese hertogdom te verlaat en met die pelgrimstog na die Heilige Land te reis, miskien in 'n poging om sy verskille met die kerk te versoen. Daar was baie wat hom daarteen aangeraai het. Hy het hard geveg en daar was uiteindelik 'n mate van vrede in die land. Hy het geen volwasse erfgenaam agtergelaat nie, net die bastaard William. Hy sou op die minste sy lande oop laat vir meer gevegte en op die ergste verowering. Robert het 'n vergadering van sy edeles belê en William as sy erfgenaam laat erken en hulle aan William laat trou en gehoorsaamheid. Hertog Robert se oom, Robert, die aartsbiskop van Rouen, was moontlik die mag agter wat ook die toestemming van koning Hendrik I van Frankryk gekry het dat Willem die opvolger was van die hertogdom van sy vader. Hy het moontlik selfs vir William gestuur om sy heer die koning te vereer. Henry het William ook belê met die kentekens van ridderskap. Hertog Robert vertrek daarna êrens in 1034-35.
Robert reis na die Heilige Land en keer terug deur Klein-Asië toe hy siek word en sterf in die Bythyniese Nicaea binne die eerste drie dae van Julie 1035. Die regering van hertog William het begin en hy was maar sewe jaar oud. Die eerste voogde van William was die mans wat sy vader in die laaste jare van sy regering ondersteun het. Dit sluit in Robert, die aartsbiskop van Rouen, graaf Alan van Bretagne en Osbern, Robert se rentmeester. 'N Ander man wat William ondersteun het, was Turold wat genoem word dat hy een van William se tutors was.
Die aartsbiskop van Rouen het gedurende hierdie tyd die meeste mag gehad met die hulp van ander hertoglike amptenare. Aanvanklik was daar nie veel reaksie op Robert se dood en William se toetrede nie. Daar was ander, wettiger erfgename wat kon beweer dat hulle hertog moes wees. Miskien het hulle nie gevoel dat hulle sterk genoeg was om die aartsbiskop te veg nie. Maar hierdie stabiliteit het vinnig versleg toe aartsbiskop Robert op 16 Maart 1037 oorlede is.
Onmiddellik was daar 'n vakuum aan die bokant van die hertoglike regering, en daar is gevegte begin oor wie beheer oor die jong hertog sou hê. Die omstandighede van die hertoglike huishouding was gevaarlik, veral vir almal wat William in die begin ondersteun het. Alan van Bretagne is in 1039 of 1040 op gewelddadige wyse dood. Gilbert, 'n graaf wat 'n intieme vriend van hertog Robert was, het sy pos as hoofonderwyser ingeneem. Gilbert is vermoor toe hy op bevel van Ralph van Gacé, een van die seuns van aartsbiskop Robert van Rouen, gery het. Ongeveer dieselfde tyd is Turold vermoor. Osbern, die rentmeester, was in 'n onderonsie reg in William se bedkamer betrokke en is doodgemaak.
William se huishouding was 'n algehele ramp. William se oom Walter, broer van sy moeder Herleva, het in sy bedkamer begin slaap. Hy moes gereeld in die middel van die nag William uit sy bed gryp en vir veiligheid ontsnap en in die huise van die armes skuiling soek. Ons moet wonder hoe William al hierdie onrus beïnvloed het.
William het nog 'n paar ooms gehad wat halfbroers was van sy vader, Mauger en William. Mauger word aangewys as aartsbiskop van Rouen en William word graaf van Arques. Hierdie twee het in hierdie tyd 'n bietjie krag begin uitoefen. Inkomste is geleidelik ingevorder, en dit lyk of hertog William of diegene wat vir hom optree 'n mate van beheer oor 'n gewapende mag het. Maar daar was oorlog tussen mense onder verskillende Normandiese families, benewens die chaos van William se huishouding. Dit was baie moeilik om reg te laat geskied. Die boere het baie swaar gekry en was besig om hulself te verdedig.
Gedurende al hierdie chaos neem koning Henry sy pligte as opperheer van Normandië baie ernstig op. Hy beskou William as sy afdeling en stel belang in sy veiligheid. Henry beskou Normandië as 'n deel van sy koninklike demesne. Die probleme in Normandië kan gevolge hê vir die stabiliteit van Noord-Frankryk en Henry het waarskynlik gevoel dat dit in sy beste belang is om in te gryp. Hy het wel 'n paar keer in Normandië geslaan en beheer oor 'n paar vestings en dorpe geneem voordat hy na Parys teruggekeer het, alles met die hulp van Normandiese adellikes. William het ook positiewe hulp ontvang van graaf Baldwin V van Vlaandere. Gedurende hierdie jare het die idee dat William met die dogter Matilda van Baldwin sou trou, moontlik ontstaan.
Toe William 'n tiener geword het, was daar tekens dat hy sy raadslede begin diskrimineer en dat hy op sy eie inisiatiewe geneem het. Maar sy persoonlike mag was steeds te swak om volle gesag te neem. In 1046 het die wanorde in die hertogdom begin ontwikkel tot 'n gesamentlike aanval op William self. Die plot het sy oorsprong in Laag-Normandië en is gelei deur Guy of Burgundy wat 'n wettige aanspraak op die hertogdom gehad het. Sy plan was om William omver te werp en beheer oor Normandië te neem. Guy het kragtige steun van sy hoewes sowel as van middel-Normandië en van die weste gekry. Volgens die tradisie het die komplot begin met 'n poging om William te vang en te vermoor in Valognes, wat in die hart van sy vyande se gebied was. William is gewaarsku en het snags te perd ontsnap. Na 'n paar keer stop hy na Falaise en is hy voornemens om koning Henry om hulp te vra.
William kom persoonlik voor Henry aan en vra om hulp teen sy vyande. As William se oorheerser het Henry ingestem om sy vasaal te help. Vroeg in 1047 het Henry Normandië binnegekom aan die hoof van 'n leër en hom op pad na Caen, waar hy 'n paar skaars troepe ontmoet wat William uit die boonste Normandië laat oprig het. Saam reis hulle 'n paar dae na die vlakte van Val-ès-Dunes waar hulle die rebelle ontmoet wat die rivier Orne oorgesteek het. Alhoewel die slag van Val-ès-Dunes 'n deurslaggewende gebeurtenis in die geskiedenis van Normandië was, is rekords van die geveg lig op besonderhede.
Dit lyk asof die geveg deur ruiterye gevoer is met min of geen infanterie of boogskutters en geen langafstand wapens nie. Daar was baie betrokkenheid by klein groepies perderuiters. Die rebelle is moontlik ongeorganiseerd as gevolg van die oorval van Ralph Tesson aan die kant van die hertog. Die gevegte was bitter. William het blykbaar met sy eie hand 'n soldaat met die naam Hardez van Bayeux, wat 'n vasaal van die groot vegter Rannulf van Avranches was, getref. Dit lyk asof Rannulf self moed verloor het en die gety teen die opstandelinge begin draai het. Toe die rebelle besef het dat hulle gehamer word, het hulle die veld in paniek verlaat en deur koning Henry en William se manne agtervolg. Sommige is vertrap deur diegene wat gevlug het en baie van die rebelle is in die Orne verdrink.
Val-ès-Dunes het regtig 'n oorwinning vir koning Henry beteken, maar William het ontsnap van die onmiddellike bedreiging van 'n direkte aanval. William se mag was steeds onveilig, maar die geveg kon beskou word as die begin van William se oorheersing van Normandië. Sy minderheid was verby en hy het nou 'n geveg van oorlewing en uithouvermoë begin wat van 1047 tot 1060 sou duur.