Same-lewing, gemeenskap, is nie vaste en dus statiese konsepte nie - dit is dinamies. Vandaar ook die baie byvoeglike naamwoorde wat in hierdie verband gebruik word: onuitspreeklike, onwerkbare, onteiende, opgebruikte, maar ook die hoopvolle soos die komende, die deursigtige, en koinonia! Wêreld (same-lewing, gemeenskap) individueer sigself deur die individuering van diegene wat daarin lewe. En 'n wêreld (same-lewing, gemeenskap) word 'n on-wêreld (non-same-lewing, non-gemeenskap) wanneer dit 'n struikelblok word vir die individuering van elkeen en almal. Sodanig is ongelukkig die situasie waarin ons lewe. Dit ontlok 'n baie groot lyding, 'n lyding wat al minder en minder draaglik word, en hierdie lyding verwek self weer 'n groot boel domheid, wat op sy beurt weer disindividuering en die lyding daaraan vererger (Stiegler 2013: XI). Hierdie paragraaf kom dan ook uit 'n boek wat deur die outeur gesien word as 'n geestelike instrument wat in die eerste plek gekonsipieer is om domheid te beveg. Wat is 'n same-lewing wat geteister (verswelg) word deur gewelddadige misdaad anders as 'n samelewing van domheid. Dis sy siekte. Gewelddadigheid is nie die eintlike probleem nie. Die eintlike, die ware probleem, volgens Stiegler is lafhartigheid (lacheté, Fr.), die domheid, of lafhartigheid, wat sig wreek op diegene wat gesien word as diegene wat behoort te kan help, om Dupuy se woorde te gebruik. Dupuy (2012) vestig die aandag hierop na aanleiding van die "mimetiese hipotese" van Girard. Dit verklaar volgens hom die ware bron en inspirasie van die eintlike gewelddadige.