Vera Zasulich in 1914 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Vera Zasulich in 1914
Vera Zasulich is gebore in 'n arm gesin in 1849. Haar pa is dood toe sy drie jaar oud was, en omdat haar ma dit nie kon regkry nie, het sy Vera gestuur om by welgestelde familielede in Biakolovo te gaan woon.
Toe Zasulich haar skoolopleiding voltooi het, verhuis sy na St. Petersburg en kry werk as klerk. Sy raak betrokke by radikale politiek en ontmoet Sergi Nechayev, die mede-outeur van Mikhail Bakunin van Kategismus van 'n revolusionis.
Zasulich het by 'n weefkollektief aangesluit en is aktief in die beweging om werkers op te voed en saans vir hulle geletterdheidsklasse te hou.
In 1876 het Zasulich werk gekry as tikskrywer vir 'n onwettige drukpers. 'N Lid van die Land and Liberty -groep, toe Zasulich hoor dat een van haar mede -kamerade, Alexei Bogoliubov, in die tronk erg geslaan is, besluit sy om wraak te neem. Zasulich het na die plaaslike gevangenis gegaan en generaal Trepov, die polisiehoof van St. Petersburg, geskiet.
Zasulich is gearresteer en aangekla van poging tot moord. Tydens die verhoor het die verdediging getuienis gelewer van sulke misbruik deur die polisie, en Zasulich het haar met so 'n waardigheid gedra dat die jurie haar vrygespreek het. Toe die polisie haar buite die hof probeer weer in hegtenis neem, het die skare ingegryp en haar toegelaat om te ontsnap.
Zasulich is gedwing om weg te kruip, maar bly aktief in die politiek en het by die Black Repartition -groep aangesluit. Zasulich was 'n sterk voorstander van George Plekhanov. Zasulich was, net soos Plekhanov, baie krities oor die terreurveldtog wat deur die People's Will uitgevoer is.
In 1883 sluit Zasulich saam met George Plekhanov en Paul Axelrod aan om die Liberation of Labour, die eerste Russiese Marxistiese groep, te vorm. Later verhuis sy na Switserland, waar sy aktief raak in die Social Democratic Labour Party (SDLP) en dien in die redaksie van Iskra.
By die Tweede kongres van die Social Democratic Labour Party in Londen in 1903, was daar 'n geskil tussen Vladimir Lenin en Jules Martov, twee van die leiers van die SDLP. Lenin het aangevoer vir 'n klein groepie professionele rewolusionêres met 'n groot rand van nie-party-simpatiseerders en ondersteuners. Martov was dit nie eens nie en het geglo dat dit beter is om 'n groot groep aktiviste te hê.
Jules Martov het sy idees gebaseer op die sosialistiese partye wat in ander Europese lande bestaan ​​het, soos die Britse Arbeidersparty. Lenin het aangevoer dat die situasie in Rusland anders was, aangesien dit onwettig was om sosialistiese politieke partye onder die tsar se outokratiese regering te stig. Aan die einde van die debat het Martov die stemming met 28-23 gewen. Vladimir Lenin was nie bereid om die uitslag te aanvaar nie en stig 'n faksie wat bekend staan ​​as die Bolsjewiste. Diegene wat lojaal aan Martov gebly het, het as Mensjewieke bekend gestaan.
Gregory Zinoviev, Anatoli Lunacharsky, Joseph Stalin, Mikhail Lashevich, Nadezhda Krupskaya, Mikhail Frunze, Alexei Rykov, Yakov Sverdlov, Lev Kamenev, Maxim Litvinov, Vladimir Antonov, Felix Dzerzhinsky, Gregory Ordzhonikidze en Alexander Bogdanov. Terwyl Zasulich, George Plekhanov, Pavel Axelrod, Leon Trotsky, Lev Deich, Vladimir Antonov-Ovseenko, Irakli Tsereteli, Moisei Uritsky, Noi Zhordania en Fedor Dan Jules Martov ondersteun het.
Sy keer terug na Rusland tydens die rewolusie van 1905, maar nadat sy misluk het, was sy nie meer aktief in die politiek nie.
1. Was baie krities oor Nikolaas II en die outokrasie.
2. Wou dat Rusland 'n algemene stemreg het.
3. Wou dat die Russiese regering vryheid van uitdrukking en 'n einde maak aan politieke sensuur van koerante en boeke.
4. Glo dat demokrasie slegs in Rusland bewerkstellig kan word deur die gewelddadige omverwerping van Nicholas II en die outokrasie.
5. was sterk daarteen gekant dat Rusland met Oostenryk-Hongarye en Duitsland sou oorlog voer.
6. Het geglo dat as mens Rusland met Oostenryk-Hongarye en Duitsland sou oorlog voer, die Mensjewiste, Bolsjewiste en die Sosialistiese Revolusionêres by die oorlogspoging moes aansluit, aangesien hy nie die oorlog wou verloor nie en deur buitelanders regeer sou word.
Nechayev het my sy planne om 'n rewolusie in Rusland in die nabye toekoms deur te voer, begin vertel. Ek het vreeslik gevoel: dit was vir my baie seer om te sê: "Dit is onwaarskynlik," "ek weet nie daarvan nie". Ek kon sien dat hy baie ernstig was, dat dit nie 'n ledige gesprek oor revolusie was nie. Hy kon en sou optree - was hy nie die leier van die studente nie?
Ek kon my geen groter plesier voorstel as om die revolusie te dien nie. Ek het dit net gewaag om daarvan te droom, maar nou sê hy dat hy my wil werf, anders sou hy nie daaraan gedink het om iets te sê nie. En wat het ek van "die mense" geweet? Ek ken net die huishulpe van Biakolovo en die lede van my weefkollektief, terwyl hy self 'n werker was van geboorte.
Nou kyk Trepov en sy gevolg na my, met hul hande in beslag geneem deur papiere en dinge, en ek besluit om dit vroeër te doen as wat ek beplan het - om dit te doen toe Trepov teenoor my buurman stop, voordat ek by my uitkom.
En skielik was daar geen buurman voor my nie - ek was eerste.
Hy teken iets met 'n potlood neer en draai na my buurman.
Die rewolwer was in my hand. Ek druk die sneller - 'n misbrand.
My hart het 'n klop gemis. Ek druk weer. 'N Skoot, huil. Nou sal hulle my begin slaan. Dit was die volgende in die volgorde van gebeure waaraan ek soveel keer gedink het.
Ek gooi die rewolwer neer - dit is ook vooraf besluit; anders kan dit vanself gebeur in die geskarrel. Ek het gestaan ​​en wag.
Skielik begin almal om my beweeg, die versoekers versprei, polisiebeamptes gooi hulle na my toe, en ek is van beide kante in beslag geneem.
In die lente van 1879 het die onverwagse nuus van Alexander Soloviev se poging tot die lewe van die tsaar die Russiese kolonie van Genève in die war gebring. Vera Zasulich het drie dae lank in diepe depressie weggekruip: die daad van Soloviev weerspieël duidelik 'n neiging tot direkte, aktiewe stryd teen die regering, waarvan Zasulich die neiging afkeur. Dit het vir my gelyk asof haar senuwees so sterk geraak word deur gewelddadige optrede soos dié van Soloviev, omdat sy haar eie daad bewustelik (en miskien ook onbewustelik) as die eerste stap in hierdie rigting beskou het.
Vera Zasulich in 1914 - Geskiedenis
Gepubliseer: Prosveshcheniye Nr. ى, September �. Geteken: V. Ilyin. Gepubliseer volgens die Prosveshcheniye teks.
Bron: Lenin Versamelde werke, Progress Publishers, 1977, Moskou, Volume 㺓, bladsye 394-416.
Vertaal: The Late George Hanna
Transkripsie Merk: R. Cymbala
Publieke domein: Lenin Internet Archive (2004). U mag hierdie werk vrylik kopieer, versprei, vertoon en uitvoer, asook afgeleide en kommersiële werke. Gee krediet aan "Marxists Internet Archive " as u bron. • README
Zhivaya Zhizn No. و (Julie 㺓, 1913), bevat 'n uitstekende artikel deur Vera Zasulich ter verdediging van likwidasie ("Apropos of a Certain Question "). Ons vra almal wat belangstel in vrae wat die werkersbeweging en demokrasie raak, om noukeurig aandag te skenk aan hierdie artikel, wat waardevol is vanweë die inhoud daarvan en vanweë die eerlikheid van die gesaghebbende outeur.
In die eerste plek doen Vera Zasulich, soos alle likwidateurs, haar bes om die party te kalmeer, maar haar openhartigheid as skrywer onthul haar so duidelik dat dit verstommend is. Die Russiese Sosiaal-Demokratiese Arbeidersparty, wat ons in die artikel gelees het, is 'n ondergrondse organisasie van intellektuele vir propaganda en agitasie onder die werkers, wat tydens die Tweede Kongres gestig is en wat onmiddellik verdeel is. &# 8221 Eintlik is die party in 1898 gestig en het dit gegrond op die ontwaking van 'n massa-werkersklasbeweging in die periode 1895 en#821196. Tientalle en honderde werkers (soos wyle Babushkin in St. Petersburg) het nie net lesings by studiekringe bygewoon nie, maar ook al in 1894 󈟋 self voortgegaan met roering en dan werkers en#8217 organisasies in ander stede gestig (die Ekaterinoslav -organisasies wat deur Babushkin gestig is toe hy uit St. Petersburg verban is).
Die relatiewe oorheersing van intellektuele in die vroeë dae van die beweging moes oral waargeneem word, en nie net in Rusland nie. Deur hierdie feit te gebruik om die werkersparty te belaster, verpletter Vera Zasulich likwidasie onder alle denkende werkers wat die woelinge en stakings van 1894 beleef het.
In 1903, " skryf Vera Zasulich, was die ondergrondse studiekringe wat by hierdie werk betrokke was, verenig om 'n geheime samelewing met hiërargiese reëls te vorm. Dit is moeilik om te sê of die nuwe organisasie as sodanig die huidige werk gehelp of belemmer het. "
Almal wat nie daarvan beskuldig wil word dat hulle 'n kort geheue het nie, moet weet dat groepe intellektuele en werkers, nie net in 1903 nie, maar vanaf 1894 (en in sommige gevalle selfs vroeër) gehelp beide in ekonomiese en politieke agitasie, in stakings en in propaganda. Om in die openbaar te beweer dat dit moeilik is om te sê of die nuwe organisasie die werk gehelp of belemmer het, is nie bloot 'n geweldige en voor die hand liggende historiese onwaarheid nie. afstand doen van die party.
Watter waarde kan 'n mens inderdaad op die party heg as dit moeilik is om te sê of dit die werk gehelp of belemmer het? Is dit nie duidelik dat die sabbat vir die mens gemaak is en nie die mens vir die sabbat nie?
Die likwidateurs moet die party terugskouend verloën om hul afstanddoening daarvan op die oomblik te regverdig.
Vera Zasulich, wat van hierdie huidige tydperk, die derde Junie -era, praat, sê: Ek het gehoor dat die distrikstakke van die organisasie lede verloor. "
Daar is geen twyfel oor die feit nie. Die distrik en alle ander takke van die organisasie het lede verloor. Die vraag is hoe hierdie verskynsel van vlug uit die organisasie verduidelik moet word, watter houding teenoor die verskynsel ingeneem moet word.
Vera Zasulich antwoord: " hulle het hul lede verloor omdat daar destyds niks in hulle te doen was nie. "
Die antwoord is beslis en kan vergelyk word met 'n definitiewe veroordeling van die ondergrondse en regverdiging van die vlug daaruit. Hoe bewys Vera Zasulich haar stelling? 1) Daar was niks vir propagandiste om te doen nie, want baie werkers het hele biblioteke versamel en boeke gepubliseer in die dae van vryheid, en die polisie het nog nie daarin geslaag om beslag te lê nie.
Vera Zasulich het 'n interessante vaardigheid om nie op te let hoe sy dit weerlê nie. As die polisie die biblioteke sou konfiskeer, dit beteken dat besprekings oor wat gelees is, die assimilasie daarvan en verdere studie aanleiding gegee het juis tot ondergrondse werk! Vera Zasulich wil bewys dat daar niks te doen was nie, terwyl haar eie erkenning toon dat daar was iets om te doen.
2) " Ondergrondse politieke agitasie was destyds buite die kwessie. Verder was dit nie die reg of die plig van die distrikte om die inisiatief te neem in sulke aksies nie.
Vera Zasulich herhaal die likwidateurs se woorde sonder om die stand van sake te ken. Dat die tydperk onder bespreking moeilik was, moeiliker as voorheen, kan nie ontken word nie. Die werk van die Marxiste is egter altyd "moeilik ", maar die ding wat hulle anders as die liberale maak, is dat hulle nie verklaar dat dit moeilik is om onmoontlik te wees nie. Die liberalis noem moeilike werk onmoontlik om sy afstanddoening daarvan te verberg. Die moeilikheid van die werk dwing die Marxis om na groter solidariteit tussen die beste elemente te streef om die probleme te oorkom.
Die objektiewe feit dat die werk in die tydperk onder bespreking was moontlik en uitgevoer is, word bewys deur byvoorbeeld die verkiesings tot die Derde en Vierde Dumas, al is dit niks anders nie. Vera Zasulich glo beslis nie dat ondersteuners van die ondergrondse beweging tot die staatsduma verkies sou kon word nie sonder die deelname van die ondergrondse.
3) " Daar was niks om te doen in die ondergrondse groepe nie, maar buite hulle was daar 'n massa noodsaaklike maatskaplike werk wat gedoen moes word. " Klubs, verskillende verenigings, kongresse, lesings, ens.
Dit is die argument wat deur alle likwidateurs aangevoer en deur Vera Zasulich herhaal is. Haar artikel kan eenvoudig aanbeveel word vir gebruik in werkers- en#8217 kringe as 'n voorwerples oor die ongelukke van die likwidateurs!
Die ondergrondse was nodig omdat daar onder meer marxistiese werk in klubs, verenigings, by kongresse, ens.
Vera Zasulich het geen feitelike gronde nie, want almal weet dat daar waarskynlik nie 'n enkele regsvereniging, ens., Was waaraan lede van die ondergrondse groepe nie deelgeneem het nie. Die enigste gronde wat Vera Zasulich vir haar bewerings het, is die subjektiewe bui van die likwidateurs. Die likwidateurs het wel die gevoel gekry dat daar niks is nie vir hulle om te doen in die ondergrondse, dit hulle simpatiseer slegs met die werk buite die ondergrondse, net as dit was buite die ideologiese lyn van die ondergrondse. Met ander woorde, Vera Zasulich 's "grounds " beloop regverdiging van die likwidateurs en#8217 vlug uit die ondergrondse!
Ons kan ons egter nie beperk tot die wysing van die subjektiewe gronde vir Vera Zasulich se geskrifte nie, die feitefoute en logika waarmee letterlik elke frase van haar artikel wemel. Ons moet die objektiewe gronde soek vir die ongetwyfelde feit dat die distrikte hul lede verloor het, dat daar 'n vlug van die ondergrondse kant af was.
Ons het nie ver om te kyk nie. Dit is alombekend dat die burgerlike en kleinburgerlike samelewing van Rusland in die destydse bespreking in 'n baie groot mate deur kontra-revolusionêre humeur meegesleur is. Dit is goed bekend wat die diepgaande teenstelling tussen die bourgeoisie en die proletariaat in die dae van vryheid na vore gekom het en die kontrarevolusionêre humeur en ook verwarring, moedeloosheid en verlies van gees by baie wankelende vriende van die proletariaat veroorsaak het.
Hierdie objektiewe verhouding tussen klasse in die besprekingsperiode verduidelik volledig genoeg waarom die bourgeoisie in die algemeen en die liberale bourgeoisie in die besonder (omdat die oorheersing oor die massas mense uit hul hande geruk is) gebind was om die ondergrondse te haat, dit waardeloos en ondoeltreffend te verklaar (Vera Zasulich se uitdrukking), ondergrondse politieke agitasie te veroordeel en te verwerp en ook die uitvoer van regswerk in die gees van die ondergrondse, in ooreenstemming met die slagspreuke van die ondergronds en in direkte ideologiese en organisatoriese kontak daarmee.
Die eerste wat uit die ondergrondse vlug was die burgerlike intellektuele wat toegegee het aan die kontrarevolusionêre stemming, die mede-reisigers " van die sosiaal-demokratiese werkersklasbeweging wat, net soos dié in Europa, aangetrokke was deur die bevrydende rol wat die proletariaat (in Europa en deur die mense in die algemeen) in die burgerlike rewolusie gespeel het. Dit is 'n bekende feit dat 'n massa Marxiste die ondergrondse na 1905 verlaat en vir hulleself plekke gevind het in allerhande wettige gesellige hoekies vir intellektuele.
Maak nie saak watter subjektiewe bedoelings Vera Zasulich mag gehad het nie, haar herhaling van die argumente van die likwidateurs kom objektief neer op 'n herontwikkeling van die klein idees van die kontrarevolusionêre liberale. Die likwidateurs, wat so hard praat in hul praatjies oor onafhanklike optrede deur die werkers, ens., Verteenwoordig en verdedig eintlik die intellektuele wat van die arbeidersbeweging afvallig was en na die kant van die bourgeoisie gegaan het.
Die vlug van sommige mense uit die ondergrondse kon die gevolg wees van hul moegheid en moedeloosheid. Sulke individue mag net jammer wees, hulle moet gehelp word, want hulle moedeloosheid sal verbygaan en daar sal weer 'n drang verskyn om weg te kom van die filistinisme, weg van die liberale en die liberaal-arbeidsbeleid, na die werkersklas ondergronds. Maar as die uitgeputte en moedelose joernalistiek as hul platform gebruik en aankondig dat hul vlug nie 'n manifestasie van moegheid, of swakheid of intellektuele woesheid is nie, maar dat dit tot hul eer is, en dan die skuld op die "ineffective " plaas , "waardeloos ", "moribund ", ens., Ondergronds, word hierdie weghols dan walglike afvalliges, afvalliges. Hierdie weghols word dan die ergste raadgewers vir die werkersbeweging en dus die gevaarlike vyande daarvan.
As 'n mens vind dat die likwidateurs sulke elemente verdedig en prys, en tegelykertyd met geloftes en versekering uitgaan dat hulle, die likwidateurs, vir eenheid staan, kan 'n mens net die skouers ophaal en jouself afvra wie hulle met hierdie saligheid wil bedrieg idioot en skynheiligheid. Is dit nie voor die hand liggend dat 'n werkersparty onmoontlik kan bestaan ​​sonder 'n vasberade stryd teen die lof van afvalligheid van die party nie?
Die likwidateurs (met Vera Zasulich wat hulle volg) geniet dit om hierdie afvalliges en weglopers " die lewende kragte van die werkersklas " te noem. Maar hierdie ontwykings van die liberale intellektuele word lankal deur onbetwisbare feite op landwye skaal weerlê. Van die afgevaardigdes van die werker curias was 47 per sent Bolsjewiste in die Tweede Doema, 50 per sent in die Derde Doema en 67 per sent in die Vierde Doema. Dit is 'n onweerlegbare bewys dat die werkers die likwidateurs in die tydperk tussen 1907 en 1913 verlaat het. Die opkoms van die eerste werkersklaskoerant en die gebeure wat nou in die vakbonde waargeneem moet word, voeg nog verdere bewyse hierby by. As ons kyk na die objektiewe feite en nie na die leë, spogende verklarings van die liberale intellektuele nie, sal ons sien dat die lewende kragte van die werkersklas die is van die ondersteuners van die ondergrondse, die teenstanders van die likwidateurs.
Al die gesprekke van Vera Zasulich oor die verlede is egter slegs die begin. Daar is iets beters wat kom. Haar verdediging van afvalligheid en afvalligheid van die Party is slegs die inleiding tot haar verdediging van die vernietiging van die Party. Dit is hierdie belangrike dele van haar artikel wat ons nou sal ondersoek.
Die ondergrondse organisasie, wat ons in die artikel gelees het, was altyd die swakste kenmerk van sosiaal-demokrasie in Rusland. " (" altyd " —, nie meer of minder nie).Gewaagde historici, ons likwidateurs. " Beteken altyd " in 1882 󈟉, voor die massa-werkersklasbeweging onder die georganiseerde leiding van die Party beteken dit in 1894 �. En in die periode 1905 󈝳?
Maar al was dit tien keer beter, sou dit nie die rewolusie en teenrevolusie oorleef het nie. In die geskiedenis van Europa kan ek nie een revolusionêre organisasie onthou wat, nadat hy deur 'n rewolusie geleef het, effektief geblyk het op die oomblik van reaksie nie. "
Hierdie argument bied so 'n ryk versameling juweliersware dat 'n mens nie weet waar om dit te begin uitsorteer nie!
Vera Zasulich kan nie 'n geval van hierdie aard onthou nie, want daar was nog nie een in die geskiedenis van Europa nie. Massa -politieke stakings het voor die twintigste eeu nie 'n beslissende rol gespeel in enige burgerlike revolusie in die Europese geskiedenis nie.
En wat kry ons dan? Ons kry dit. Die likwidateurs verwys na die geskiedenis van Europa as 'n voorbeeld, in die tyd van die burgerlike revolusies, daar was geen onafhanklike proletariese partye met massastakings, noem hulle die voorbeeld met die doel om afstand te doen die take, of van verkleineer, knip, beperk, lê die take in 'n land waarin die twee bogenoemde basiese voorwaardes ('n onafhanklike proletariese party en massastakings van politieke aard) in beslag; teenwoordig was en is nog steeds teenwoordig!
Vera Zasulich verstaan ​​nie en hierdie versuim om te verstaan ​​is uiters tipies van die likwidateurs wat sy het herhaal die idee van die liberaal Prokopovich, deur verskillende woorde te gebruik, om 'n ander rede en om die onderwerp vanuit 'n ander hoek te benader. Daardie liberaal, in die tyd toe hy, as 'n ekstreme ekonoom (1899), van die sosiaal-demokrate weg was, het die idee uitgespreek dat die politieke stryd vir die liberale is, die ekonomiese stryd vir die werkers.
Almal opportuniste in die werkersklasbeweging van Rusland van 1895 tot 1913 is op hierdie idee gevestig en het daarin verval. Dit is in stryd teen hierdie idee dat die Sosiaal-Demokratiese Party in Rusland slegs gegroei het in die stryd teen hierdie idee kon dit het gegroei. Die stryd teen hierdie idee, die bevryding van die massas van die invloed van hierdie idee, is in werklikheid die stryd om 'n onafhanklike werkersbeweging in Rusland.
Prokopovich het die idee in sy aansoek om take aan te bied, met behulp van die imperatiewe of desideratiewe stemming uitgespreek.
Vera Zasulich herhaal die idee in die vorm van 'n beweerde historiese, retrospektiewe diskoers, of 'n oorsig van gebeure.
Prokopovich het eerlik, eerlik, duidelik en skerp gepraat en verlaat u idee van politieke onafhanklikheid, broer werkers! Vera Zasulich, wat nie besef het waarheen likwidasie haar gelei het nie, het dieselfde afgrond bereik deur 'n zigzagroete, die voorbeeld van Europa wys jou, broer werkers, ook dat jy nie kan verwag dat jy 'n effektiewe organisasie van jou ou getoets het nie. tipe, van dieselfde soort as u organisasie in 1905. Sedert 1905 het die liberale leë drome van 'n "ondergrond " laat vaar en het hulle 'n " effektiewe " organisasie geskep, 'n oop organisasie, wat, hoewel dit nie deur die Derde Junie gewettig is nie. stelsel, word deur hom geduld, behou sy parlementêre groep, sy regspers en sy plaaslike komitees, wat eintlik aan almal bekend is. U ou organisasie, broer -werkers, is ondoeltreffend, en volgens die lesse geleer deur die geskiedenis van Europa " was verplig om te wees, maar ons likwidateurs belowe u en bied u elke dag 'n nuwe "open partytjie " aan. Wat meer wil jy hê? Wees tevrede met ons, die likwidateurs, beloftes, vervloek u ou organisasie in sterker terme, spoeg daarop, ontken dit en bly voorlopig (totdat u die "open partytjie kry " wat ons belowe het) sonder enige organisasie!
Dit is presies die werklike betekenis van Vera Zasulich se likwidasie -argumente, die betekenis word bepaal nie deur haar wil en verstand, maar deur die verhouding van die klasse in Rusland, die objektiewe omstandighede van die werkersbeweging. Dit is presies wat die liberale wil hê. Vera Zasulich is slegs weergalm Prokopovich!
Anders as laat-agtiende-eeuse Europa en Europa in die eerste helfte van die negentiende eeu, gee Rusland 'n voorbeeld van 'n land waarin die ou organisasie sy lewensvatbaarheid en doeltreffendheid getoon het. Hierdie organisasie is behoue ​​gebly, selfs in reaksietye ondanks die afloop van die likwidateurs en 'n leër van die Filistyne. Hierdie organisasie kon, hoewel sy basiese tipe behoue ​​bly, aanpas sy vorm aan die veranderende toestande, kon dit verander vorm om te voldoen aan die vereistes van die oomblik wat 'n ander stap in die transformasie, in 'n burgerlike monargie, is en#8221. 
Ons standpunt is duidelik. Dit is onherroeplik afgebaken in 1908. Die likwidateurs het egter — en dit is hul ongeluk — het geen posisie nie, solank hulle geen nuut organisasie. Hulle kan niks anders doen as om te sug oor die slegte verlede en droom van 'n beter toekoms nie.
"Organisering is noodsaaklik vir die party, " skryf Vera Zasulich. Sy is selfs nie tevrede met die besluit van Stockholm (1906), aangeneem in 'n tyd toe die Mensjewieke oorheers en is gedwing om die beroemde Klousule Een van die Reëls te aanvaar.
As dit waar is (en dit is beslis), is Vera Zasulich verkeerd en moet sy afstand doen van die Mensjewiste' Stockholm besluit. Organisasie is nie net noodsaaklik vir die party nie, dit word erken deur elke liberaal en elke burgerlike wat die werkersparty wil gebruik vir politiek teen die werkersklas. Die partytjie is die somtotaal van sy organisasies wat in een geheel saamgevoeg is. Die partytjie is die organisasie van die werkersklas verdeel in 'n lang ketting van allerhande plaaslike en spesiale, sentrale en algemene organisasies.
Hier bevind die likwidateurs hulle weer sonder enige posisie. In 1903 stel hulle hul idee van partylidmaatskap voor, waarvolgens nie net diegene wat aan die organisasies behoort nie, maar ook diegene wat (buite die organisasies) onder hulle beheer werk, as partylede beskou word. Vera Zasulich onthou hierdie episode, wat dit blykbaar as belangrik geag het.
". so ver terug as die Tweede Kongres tien jaar gelede, " skryf sy, " het die Mensjewieke gevoel dat dit onmoontlik was om die hele Party in die ondergrondse weg te steek. "
As die Mensjewiste in 1903 'n afkeer teen die ondergrondse gevoel het, waarom was dit dan so? in 1906, in die tydperk van 'n onmeetlik meer "open " Party, het hulle hulself, met 'n meerderheid op die kongres, het die Mensjewistiese formulering wat hulle in 1903 aangeneem het, omgekeer en aanvaar die Bolsjewistiese formulering? Vera Zasulich skryf die geskiedenis van die party op so 'n manier dat 'n mens elke keer 'n ongelooflike, ongelooflike verdraaiing van die feite teëkom!
Dit is 'n onbetwisbare feit dat die mensjewiste in Stockholm in 1906 die bolsjewistiese definisie van die party as die som van sy organisasies aanvaar het as Vera Zasulich en haar vriende weer hul siening verander as hulle dit nou oorweeg hul Die besluit van 1906 was 'n fout, waarom sê hulle dit nie reguit nie? Oor die algemeen lyk dit asof Vera Zasulich hierdie vraag as 'n belangrike faktor beskou, aangesien sy dit self geopper het en self die jaar 1903 herroep het!
Die leser kan sien dat daar niks meer swak en verward is as die likwidateurs se siening oor die organisasievraag nie. Dit is 'n volledige afwesigheid van menings. Dit is 'n model van karakterloosheid en verwarring. Vera Zasulich roep kruis uit: "Organisasie -opportunisme is 'n dwase uitdrukking. " Maar "being cross " sal nie help nie. Het nie Cherevanin nie homself sê in 'n gepubliseerde verklaring dat " organisatoriese anargie by die toekomstige likwidateurs opgemerk is by die vergaderings van die Mensjevik groep in Londen in 1907. Op daardie tydstip het die mees prominente likwidateurs hulle bevind (en bevind hulle hulself weer vandag) in die uiters oorspronklike situasie van die vermoording van likwidateurs.
"Organisering is noodsaaklik vir die party, " skryf Vera Zasulich. Maar dit sal slegs vir die organisasie moontlik wees om die hele Party vir 'n lang tydperk te omhels en vreedsaam [!] Te bestaan ​​in een en dieselfde vorm en met een en dezelfde stel regels [luister hierna!] Wanneer Russische sosiale die lewe het 'n stelsel van wettigheid bereik en gekonsolideer [as dit ooit in Rusland gekonsolideer word] en eindelik 'n gladde pad gelaat, wat die bergagtige pad agtergelaat het wat dit 'n hele eeu lank versnel het, soms stygend, by keer dat dit in die afgrond van reaksie beland, waarna dit, nadat hy herstel het van die beserings, weer opdraande opdraf. "
Hier is 'n argument deur die likwidateurs wat 'n prys verdien as 'n model van verwarring. Probeer verstaan ​​wat die skrywer bedoel.
'N Verandering in die " Reëls "? Dan, ter wille van my, menere, sê watter veranderinge in die reëls waaroor u praat! En moenie julleself dwaas maak nie, probeer nie filosofies bewys dat die reëls nie iets onveranderliks ​​is nie.
Maar hoewel sy praat van "one en dieselfde stel reëls " (dit is terloops verander in 1912 ) stel Vera Zasulich voor geen verander hoegenaamd.
Wat bedoel sy? Sy bedoel dat die party 'n organisasie sal word wanneer die bergpad tot 'n einde kom en Rusland 'n gladde pad loop. Dit is 'n uiters respekvolle idee en behoort aan die liberale en Vekhi Tot die gladde pad bereik word, is alles nare en boos, die party is nie 'n party nie en politiek is nie politiek nie. Op die gladde pad sal alles in orde wees en op die bergpad is daar niks anders as chaos nie.
Ons het hierdie argument lank gelede gelees deur die liberale. Hierdie argument is verstaanbaar, natuurlik en wettig vanuit die oogpunt van die liberale ' haat van die ondergrondse en die "bergpad ". Die feite word verdraai (want daar was 'n aantal georganiseerde partytjies in die ondergrondse in Rusland), maar ons besef dat die liberale haat van die ondergrondse hulle verblind vir die feite.
Maar wat beteken Vera Zasulich weer? Volgens haar is die georganiseerde partytjie volgens haar blykbaar onmoontlik in Rusland. Daarom? Onduidelike idees en dinge wat ongesê is, die verwarring van die kwessie deur lang, swaar, kronkelende periodes, eindelose verhitting oor die bos. Die enigste ding wat 'n mens aanvoel, is dat die skrywer besig is om haar weg te werp om afstand te doen van alle organisasie. En terwyl sy nader hieraan kom, spreek Vera Zasulich uit: hier is haar kroonidee:
Ons het 'n wye groep werknemers wat die volste reg het om by enige sosialistiese party in die Weste aan te sluit. Al ons magte is in hierdie vinnig groeiende deel van die werkers, wat slegs die geleentheid het om formeel by die eenheid aan te sluit om dit te stig, en ongeag wat ons hierdie afdeling noem, sal ons daaraan dink en dit as die party noem. & #8221
As argumente die likwidasie van die party betref, moet ons dit by die woord besef partytjie bedoel die likwidateurs iets heel anders. Wat bedoel hulle met 'n partytjie?
Hier is 'n breë deel van die werkers. wat slegs [!] die geleentheid het om formeel by 'n partytjie aan te sluit om een ​​[!!] " te stig.
Onvergelykbaar! Die partytjie bestaan ​​uit diegene wat nie die geleentheid het om formeel daarby aan te sluit nie. Die party is diegene wat buite die party bly.
Vera Zasulich het werklik wonderlike juwele vir ons versamel deur eerlik te sê waaroor al die likwidateurs dwaal op die punt van.
Daar is vandag ongeveer 'n miljoen partylede in Duitsland. Die sosiaal-demokrate daar kry ongeveer 4,250,000 stemme en daar is ongeveer 15,000,000 proletariërs. Hier is 'n eenvoudige en aanskoulike voorbeeld wat die likwidateurs verstrengel sal ontwrig. Een miljoen —dit is die partytjie, 'n miljoen in die party -organisasies 4,250,000 is die "broad -afdeling ". Dit is eintlik baie breër, want vroue word gedesfranchiseer, net soos baie werkers wat nie die behuisingskwalifikasie, ouderdomskwalifikasie, ens., Ens.
Die "breed afdeling " bestaan ​​feitlik geheel en al uit sosiaal-demokrate en sonder dit sou die party magteloos wees. As daar opgetree word, brei hierdie breë afdeling uit tot twee of drie keer die grootte, want by sulke geleenthede volg 'n massa mense wat nie sosiaal-demokrate is nie, die party.
Dit is tog duidelik? Dit is regtig 'n bietjie ongemaklik om iets so elementêrs aan te dui!
Op watter manier verskil Duitsland van Rusland? Beslis nie omdat daar in Rusland is nie geen verskil tussen die "party " en die "breedte -afdeling "! Om dit te verstaan, kyk ons ​​eers na Frankryk. Daar sien ons (byna slegs akkurate syfers versterk my argument):
Partytjie. . . . . . . . . . . . ongeveer 70 000 
"Bredegedeelte " (stem vir die
Sosiaal-Demokrate). . . . . ongeveer 1 000 000
Proletariërs. . . . . . . . . ongeveer 10 000 000
En in Rusland? Party �,000 in 1907 (bereken en geverifieer tydens die Londense kongres). Vandag is die getal nie bekend nie, waarskynlik veel minder, 30,000 of 50,000, kan ons nie beslis sê nie.
Ons "breed afdeling " is 300,000 �,000 as ons die aantal mense wat vir die Sosiaal-Demokrate stem, optel. Laastens het proletariërs waarskynlik ongeveer 20,000,000. Ek herhaal dat dit benaderde syfers is, maar enige ander syfers waartoe iemand kan kom deur 'n nouer berekening, sal net my argument versterk.
My argument is dat daar in alle lande, oral en altyd, daarby na die partytjie, 'n "breë afdeling " mense naby die partytjie en die groot massa van die klas wat die party stig, dit laat ontstaan ​​en dit koester. Deur hierdie eenvoudige en voor die hand liggende punt nie te verstaan ​​nie, herhaal die likwidateurs die fout van die ekonome van 1895 en kon die ekonome eenvoudig nie die verskil tussen die "party " en die "klas " verstaan ​​nie.
Die party is die polities bewuste, gevorderde afdeling van die klas; dit is sy voorhoede. Die sterkte van die voorhoede is tien keer, honderd keer, meer as honderd keer, groter as sy getalle.
Is dit moontlik? Kan die sterkte van honderde groter wees as die sterkte van duisende?
Dit kan wees, en is, wanneer die honderde georganiseer is.
Organisasie vergroot sy krag tienvoudig. God weet dat dit geen nuwe waarheid is nie. Maar dit is nie ons skuld as ons aan die begin ten bate van Vera Zasulich en die likwidateurs moet begin nie.
Die politieke bewussyn van die gevorderde kontingent manifesteer hom toevallig in sy organisasievermoë. Deur te organiseer bereik dit eenheid van wil en hierdie verenigde wil van 'n gevorderde duisend, honderdduisend, miljoen kom die wil van die klas. Die tussenganger tussen die party en die klas is die "breed afdeling " (breër as die party maar smaller as die klas), die afdeling wat die sosiaal-demokraat stem, die afdeling wat help, simpatiseer, ens.
Die verhouding van die party tot die klas verskil in verskillende lande, afhangende van historiese en ander omstandighede. In Duitsland word byvoorbeeld ongeveer 'n vyftiende van die klas in die partytjie in Frankryk georganiseer, ongeveer honderd-en-veertigste deel. In Duitsland is daar vier of vyf sosiaal-demokrate van die "breed afdeling " vir elke partylid in Frankryk is daar veertien. In Frankryk was daar nog nooit 'n 100 000 sterk party nie, en dit onder toestande van 'n 'oop' organisasie en politieke vryheid.
Elke redelike persoon sal verstaan ​​dat daar historiese omstandighede, objektiewe oorsake is, wat dit moontlik gemaak het om 'n vyftiende van die klas in die party in Duitsland te organiseer, maar wat dit in Frankryk moeiliker maak, en nog moeiliker in Rusland.
Wat sou 'n mens dink van die Fransman wat verklaar het dat ons partytjie 'n noue kring is en nie 'n party nie, jy kan die party nie wegsteek in 'n organisasie nie, die party is die breë afdeling, alle kragte is daarin, ens. "? U sal waarskynlik verbasing uitspreek oor die feit dat hierdie Fransman nie in 'n geesteshospitaal was nie.
En hier in Rusland word van ons verwag om mense ernstig op te neem wat voel, sien en weet dat ons pad is steeds bergagtig, dit wil sê, die voorwaardes vir organisasie is moeilikeren verklaar nietemin dat hulle van die breë gedeelte [die ongeorganiseerde!] as die party sal dink en sal praat ". Hierdie mense is deurmekaar weghol van die party, deurmekaar sosiaal-demokrate buite die party of naby die party wat die druk van die liberale idees van agteruitgang, moedeloosheid en afstanddoening nie weerstaan ​​het nie.
Vir die ondergrondse om 'n nuttige krag te wees, skryf Vera Zasulich in die slot van haar uitstekende artikel, moet die ondergrondse, selfs al word dit alleen die party genoem, 'n houding teenoor die werkers-sosiaal-demokrate toon [ ie, in die rigting van die breë gedeelte waarin Zasulich alle magte sien, en waarvan sy verklaar het: 'Ons sal daaraan dink en daaroor praat as die party' soortgelyk aan dié van party -amptenare in die party. "
Dink mooi na oor hierdie stelling, die edelsteen in 'n artikel wat so ryk is aan edelstene. Eerstens weet Zasulich baie goed wat met a bedoel word partytjie in die huidige Rusland. Tientalle likwidateurskrywers verseker die publiek voortdurend dat hulle dit nie weet nie, met die gevolg dat geskille oor die likwidasie van die Partytjie is so ongelooflik verward deur hierdie owerhede. Laat lesers wat geïnteresseerd is in die lot van die werkersbeweging en vulgêre, gewone likwidateurs teenstaan, na die artikel van Vera Zasulich gaan en daaruit die antwoord kry op die vraag wat 'n partytjie was en steeds onderduik word.
Tweedens, ondersoek die gevolgtrekking van Vera Zasulich 's. Die ondergrondse houding teenoor die breë gedeelte behoort dié van die party se amptenare vir die party te wees, vertel sy. Mag ons vra wat die essensie is van die houding van die amptenare van enige vereniging teenoor die vereniging? Dit is duidelik dat die amptenaar nie sy eie wil (of die van 'n groep of kring) uitvoer nie, maar die wil van die vereniging.
Hoe moet die wil van 'n breë gedeelte van honderdduisende, of etlike miljoene, bepaal word? Dit is absoluut onmoontlik om die verwelking van 'n breë gedeelte wat nie in 'n vereniging is nie, te bepaal— selfs 'n kind sou dit verstaan. Dit is die ongeluk van Vera Zasulich en die van die ander likwidateurs dat hulle standpunt ingeneem het op die neiging van organisatoriese opportunisme en voortdurend in die moeras van die ergste anargisme gly.
Want anargisme is presies wat dit is, in die volledige en mees akkurate betekenis van die woord, wanneer Vera Zasulich verklaar dat die likwidateurs sal dink en praat van die breë afdeling as die party, en dat die ondergrondse die houding moet toon ten opsigte van 'n hoër organisasie, 'n opper arbiter oor die kwessie van " amptenare ", ens., alhoewel sy self erken dat die & #8220breed afdeling ontbreek slegs die geleentheid om formeel by 'n partytjie aan te sluit, en daarom ontbreek die geleentheid om 'n party stig".
As daar 'n beroep op breë afdelings of die massas gedoen word teen die organisasie en terselfdertyd die onmoontlikheid om daardie afdelings of massas te organiseer word toegelaat, dit is suiwer anargisme. Die anargiste vorm een ​​van die skadelikste elemente van die werkersbeweging omdat hulle altyd skree oor die massa onderdrukte klasse (of selfs oor die onderdrukte massas in die algemeen), en dit verwoes altyd die goeie naam van enige sosialistiese organisasie, maar is hulself nie kan skep nie enige ander organisasie as alternatief.
Die Marxiste het 'n fundamenteel ander siening van die verhouding van die ongeorganiseerde (en onorganiseerbare vir 'n lang tydperk, soms dekades) tot die party, tot die organisasie. Dit is om die massa van 'n definitiewe klas om te leer om sy eie belange en sy posisie te verstaan, om te leer om sy eie beleid te voer, dat daar onmiddellik en ten alle koste 'n organisasie van die gevorderde elemente van die klas moet wees, alhoewel hierdie elemente eers slegs 'n klein fraksie uitmaak van die klas. Om diens te doen aan die massas en uit te spreek hul Die belanghebbendes, nadat hulle die belange korrek uitgevoer het, moet die gevorderde kontingent, die organisasie, al sy aktiwiteite onder die massas voortgaan, en sonder enige uitsondering by elke stap die beste magte uit die massa trek. gehandhaaf word en of dit 'n lewendige kontak is. Op hierdie manier, en enigste op hierdie manier, oefen en verlig die gevorderde kontingent die massa, en gee dit uiting hul belange, leer hulle organisasie en regie almal die aktiwiteite van die massas op die pad van bewuste klaspolitiek.
As die politieke aktiwiteit van die massas in sy geheel, direk of indirek in verkiesings of deelname daaraan sou lei, almal die verkose verteenwoordigers van die werkers ondersteuners van die ondergrondse en sy politieke lyn, ondersteuners van die Party, het ons 'n objektiewe feit bewys die lewensvatbaarheid van ons kontak met die massas, wat die reg van die organisasie bewys om dit self te wees en dit self te noem sool verteenwoordiger van die massas, en sool voertuig vir die uitdrukking van die klasbelange van die massas. Elke polities bewuste werker, of liewer elke groep werkers, kon om aan die verkiesings deel te neem en hulle op die een of ander manier te lei en as die gevolg is dat die organisasie wat deur die likwidateurs bespot, vervloek en met minagting behandel word, die massa kan lei, dit beteken dat die houding van ons party teenoor die massas in beginsel korrek is, dit is die marxistiese houding.
Die teorie van die "breë afdeling . . . wat ontbreek enigste die geleentheid om formeel by 'n party aan te sluit om een ​​te stig " is 'n anargistiese teorie. Die werkersklas in Rusland kan nie sy beweging konsolideer en ontwikkel as hy nie met die grootste vasberadenheid worstel teen hierdie teorie nie, wat die massa korrupteer en die konsep van organisasie, die beginsel van organisasie, vernietig.
Die teorie van die "breed afdeling " om te vervang die party is 'n poging om 'n uiters hoogmoedige houding teenoor en bespotting van die massa-werkersklasbeweging (voorts spook die spotters nooit in elke sin van die "massas " nie en gebruik hulle "massa " vryelik as 'n byvoeglike naamwoord). Almal besef dat die likwidateurs hierdie teorie gebruik om dit so te laat blyk hulle, hul kring van intellektuele, verteenwoordig en gee uiting aan die wil van die "breed afdeling ". Wat sou hulle sê, beteken die "narge " party vir ons as ons die "breed afdeling " verteenwoordig! Wat beteken 'n ondergrondse vir ons, 'n ondergrondse wat 'n miljoen werkers na die stembus bring, as ons die breë afdeling verteenwoordig, miskien miljoene en tienduisende!
Die objektiewe feite — die verkiesing tot die Vierde Doema, die verskyning van werkers ' koerante en die versamelings namens hulle, die Metalworkers ' Union in St. Petersburg, die winkelassistente ' kongres  — bedien om duidelik aan te toon dat die likwidateurs 'n groep intellektuele is wat van die werkersklas weggeval het. Maar die " -teorie van die breë afdeling " stel die likwidateurs in staat om alle objektiewe feite oor die weg te kom en vul hul harte met trots oor hul onbekende grootheid.
Die artikel van Vera Zasulich is so 'n versameling vreemdhede vanuit die oogpunt van logika en die ABC van marxisme dat die leser homself natuurlik afvra, is dit moontlik dat daar geen ander betekenis is vir al hierdie betekenislose frases nie? Ons hersiening sou onvolledig wees as ons nie daarop wys nie daar is 'n standpunt waaruit die artikel redelik verstaanbaar, logies en korrek is. Dit is die standpunt van die skeuring.
Die geskiedenis van die werkersbeweging is vol voorbeelde van onsuksesvolle, nuttelose en selfs skadelike partye. Kom ons veronderstel vir 'n oomblik dat ons party een van hulle is. In daardie geval is dit skadelik en krimineel om die bestaan ​​daarvan te verdra, en nog meer om sy verteenwoordigers te verdra. Dit is dan verpligtend om te sukkel vir die vernietiging daarvan, party en die vervanging daarvan deur 'n nuwe party.
Uit die oogpunt van 'n diepgaande oortuiging van die skadelikheid van die ondergrondse, is uitsprake soos "it nie bekend of dit (die Party) gehelp of verhinder het nie, of dit nou help of belemmer, natuurlik en verstaanbaar is. Ons sal diegene wat dit verlaat regverdig en prys  en dit neerlê op die "ineffektiwiteit " van die ou party. Ons sal 'n beroep doen op nie-party mense daarteen daardie ou party sodat hulle by die nuwe party kan aansluit.
Vera Zasulich het hierdie standpunt van die skeuring nie volledig uitgespreek nie. Miskien is hierdie feit subjektief belangrik en opmerklik vir die skrywer. Objektief is dit egter van min belang. As 'n skrywer A, B, C, en dan sê almal die letters van die alfabet behalwe die laaste, is 'n veilige weddenskap dat 999 lesers uit 1 000 die laaste letter (hardop of self) sal byvoeg. Die likwidateurs is almal in hierdie belaglike posisie; hulle lewer 'n hele versameling argumente vir 'n skeuring en sê dan glad niks of sê dat hulle 'eenheid' geniet ".
Ongeveer die artikel van Vera Zasulich en van 'n dosyn soortgelyke artikels deur L S., Dan, Levitsky, Yezhov, Potresov en Martov, ons het net een antwoord. Die eerste voorwaarde vir eenheid is die absolute veroordeling van die teorie. van die breë afdeling in die plek van die party, die veroordeling van alle dade teen die ondergrondse, die veroordeling van die artikel van Vera Zasulich en die definitiewe staking van al hierdie sallies. Die party kan nie verenig word sonder om te worstel teen diegene wat die noodsaaklikheid van sy bestaan ​​bevraagteken nie.
Die een of ander ding. Daar is geen middelpad nie. Daar is niks hier om " te versoen nie " jy kan nie die ou party effens begrawe en#8220 'n nuwe een maak nie.
Die spesifieke aard van die tyd waardeur Rusland nou leef, word onder meer gedemonstreer deur die feit dat 'n relatief klein Party -kern wat tydens die storm kon uithou en bestaan, ondanks die verbreking van individuele organisatoriese bande hier en daar, 'n kern wat vir hom 'n buitengewoon sterk invloed onder die oorweldigende massa werkers verseker het (natuurlik nie in vergelyking met die huidige Europa nie, maar met die Europa van 1849 󈞧), dat hierdie kern omring word deur 'n menigte anti-party, nie-party, buite-party en naby-party sosiaal-demokrate en naby-sosiaal-demokrate.
En dit is presies hoe sake in 'n land moet staan, met die Mont Blanc van die Duitse Sosiaal-Demokratiese Party daarby, terwyl dit binne daardie land is. binne sien selfs die liberale geen ander weg nie, behalwe die "bergpad ", wat mnre. Struve & amp. Co meer as tien jaar lank honderde en duisende kleinburgerlike intellektuele opgelei het, wat hul klein liberale idees in byna Marxisties toegedraai het woorde.
Neem die Sosiaal-Demokratiese Doema-groep. Een van sy mees prominente figure. Chkheidze, wat Nekrasov blykbaar profeties in gedagte gehad het toe hy geskryf het:
Maar soms vermy u 'n probleem,
Dit is pynlik, moeilik om op te los. 
Die jare 1911 en 1912 was vir die sosiaal-demokrate die moeilikste en seerste tydperk in die tydperk van die Derde en die begin van die Vierde Doema. Die werkersklas — likwidateurs ' en anti-likwidateurs ' — het gestalte gekry. Chkheidze " het die probleem vermy ". Hy het nie saam met die een of die ander gegaan nie. Hy was 'n naby-party sosiaal-demokraat. Dit lyk asof hy aan die een kant wag en kyk; daar was geen partytjie behalwe die ou nie, en aan die ander kant kan dit gebeur dat hulle die partytjie 'n bietjie begrawe. U lees sy toesprake en juig gereeld 'n salie toe teen die regte wat dikwels snaaks en stekelrig is, sy heftige en skerp woorde, sy verdediging van die ou tradisies, en terselfdertyd moet u neus hou as u 'n likwidateur oopmaak en #8217 koerant wat donder teen "crazes ", tradisie sorgeloos opsy skuif en die werkers minagting vir organisasie leer, blykbaar met die goedkeuring van Chkheidze, wie se naam 'n versiering is vir die lys van bydraers. U kom op 'n artikel van An vergesel van 'n skerp kritiek op hom uit die Luch redakteurs en kan nie anders as om te wonder nie; het ons arme Chkheidze en ons vriendelike An nie 'n tragiese komiese nederlaag gely in hul poging om die juk van Dan af te werp nie.
Daar is mense wat, in die naam van die groot beginsel van proletariese eenheid, die Party aanraai om tot 'n ooreenkoms te kom met een van die groepe naby-party, byna sosiaal-demokrate, wat wil " vermy ", of is die vraag of die ou organisasie begrawe of versterk moet word. Dit kan goed begryp word dat hierdie mense self wankel of baie swak kennis het met die werklike toedrag van sake. 'N Party wat wil bestaan, kan nie die minste twyfel toelaat oor die vraag na sy bestaan ​​of enige ooreenkoms met diegene wat dit kan begrawe nie. Daar is geen einde aan diegene wat in so 'n ooreenkoms as tussengangers wil optree nie, maar hulle is almal mense wat, om 'n ou uitdrukking te gebruik, tevergeefs hul olie verbrand en hul tyd mors.
Bl. B. Axelrod se slotartikel in nr. 㺍 van Zhivaya Zhizn (Julie 㺙, 1913) het Head "Then and Now " 'n ongelooflike lewendige bevestiging van ons woorde gelewer. Die werklike essensie van hierdie goed gevulde artikel is natuurlik nie in die amusante versterking van die likwidateurs- en#8217 Augustus-konferensie nie, maar in die herlewing van die vraag oor die arbeidskongres. Dit spreek vanself dat Axelrod verkies om niks te sê oor sy bitter en pynlike ervaring met die idee van 'n arbeidskongres in 1906 en 1907 nie, waarom die verlede opdoen? Axelrod noem ook nie die spesifieke toestande van die vandag, as dit blykbaar moontlik is om as 't ware arbeidskongresse van 'n spesiale karakter te hou, en om spesiale redes ('n winkelassistent '-kongres vandag, miskien 'n versekering- of vakbondskongres môre, ens.). Axelrod is waarskynlik nie tevrede met die ervaring van die winkel-assistente-kongres nie, waarop die meerderheid (soos die likwidateurs gedwing is om toe te gee in Zhivaya Zhizn) was teen die likwidateurs.
Axelrod sê niks oor wat was en wat is nie. Hy verkies om sy verbeelding te laat waag oor die toekoms, en gelukkig kan ons niks weet van die konkrete toestande daarvan nie! Hy speel met die idee om 'n sosiaal-demokratiese arbeidskongres te belê, indien nie van Rusland nie, dan is een van alle Russe, wat dan presies dit genoem word, 'n kongres van alle Russe.
Daar is dus twee veranderinge aan die voormalige briljante plan: dit is nie net 'n arbeidskongres nie, maar 'n sosiaal-demokratiese arbeidskongres. Dit is vooruitgang. Laat ons Axelrod gelukwens dat hy in ses jaar 'n stap vorentoe geneem het. Laat ons hom gelukwens as hy oortuig is van die skade wat veroorsaak is deur fantastiese planne om met die linker Narodniks te verenig. Tweedens vervang hy "all-Rusland kongres " deur " kongres van alle Russe ". Dit beteken verwerping van volkome eenheid met werkers van nie-Russies nasionaliteit in Rusland (Axelrod beskou die ineenstorting onder hulle van die idee van 'n arbeidskongres as finaal!). Dit is twee tree agteruit. Dit is die heiligmaking van separatisme in die werkersbeweging.
Maar dit is nog steeds nie die beste deel nie. Waarom het Axelrod gedroom van 'n arbeidskongres? Dit is hoekom:
Die arbeidskongres sal die likwidasieproses wat die afgelope paar jaar aan die gang was, voltooi, die likwidasie van die ou partyregime wat u laat groei het op die verouderde historiese basis van die feodale staat en die hiërargiese sosio-politieke regime en by die dieselfde tyd sal die begin van 'n heeltemal nuwe tydperk in die historiese lewe van die Russiese sosiaal-demokrate begin, die tydperk van ontwikkeling op presies dieselfde manier as die sosiaal-demokratiese partye in die Weste. "
Almal weet dat " presies dieselfde lyne " die lyne van a is wettig partytjie. Dit beteken sonder twyfel dat die likwidateurs die arbeidskongres na " nodig hetvoltooi die likwidasie" van die ou partytjie en om 'n nuut, wettig partytjie.
Dit is kortliks die idee agter Axelrod se lang afwykings.
Hier het u die laaste woord in die nabye party-sosiaal-demokrasie! Vir die lede van die party om in die party te werk en te versterk, is dit 'n ou, verouderde idee wat Axelrod na die argiewe verban het. Ons likwideer niks, dit is laster, ons staan ​​net eenkant en skreeu vir almal om te hoor van die voltooiing van die likwidasie van die Party ". Ons belowe en sweer dat ons môre uitstekende lede van die toekomstige regsparty sal wees.
Hierdie lieflike naby-party sosiaal-demokrate van 1913 is baie soos die liberale van 1903 wat ons verseker het dat hulle behoorlike sosiaal-demokrate is en beslis lede van die sosiaal-demokratiese party sou word, en natuurlik, toe dit wettig geword het.
Ons twyfel nie vir 'n oomblik dat daar 'n tydperk van politieke vryheid in Rusland sal wees nie en dat ons 'n wettige sosiaal-demokratiese party sal hê. Waarskynlik sal sommige van die naby-party sosiaal-demokrate van vandag lede daarvan word.
En so tot ons weer ontmoet in die geledere van die toekoms, regsparty, ons toekomstige kamerade! Verskoon ons intussen, ons gaan nie dieselfde pad nie, want u werk nog steeds, sosiaal-demokrate van die nabye party, met liberale en nie marxistiese werk nie.
 Die presiese syfer wat tydens die laaste kongres in Brest (1913) gegee is, was 68 903.  —Lenin
 In die verbygaan. Hierdie verdediging van die afvalliges is implisiet in die frase van Vera Zasulich " die breë gedeelte ontbreek slegs die geleentheid om formeel by 'n party aan te sluit om een ​​te stig ". Daar is duisende feite wat die teenoorgestelde bewys. Deur te praat van "tekort aan geleentheid", Vera Zasulich verdedig eintlik filistinisme, of erger nog. —Lenin
 Hierdie beskrywing van die evolusie van tsarisme in die tydperk van die Stolypin -reaksie word aangehaal uit 'n resolusie van die vyfde (All Russian) konferensie van die R.S.D.L.P., gehou in 1908.
 Die Brest (Tiende) Kongres van die Franse Sosialistiese Party— is gehou in die stad Brest, 23-25 ​​Maart 1913.
 Dit verwys na die vierde kongres van kommersiële en industriële werknemers wat gehou is in Moskou, 29 Junie-Julie ك (12-16 Julie), 1913. Die kongres is bygewoon deur 378 afgevaardigdes. Die Bolsjewiste, wat deur byna die helfte van die afgevaardigdes gesteun is, het ook die steun van die Links Narodnik -afdeling van die kongres, wat hulle die meerderheid gegee het. Die likwidateurs is deur 'n onbeduidende groep verteenwoordig. Gedetailleerde verslae van die kongres is gepubliseer in Pravda. Die kongres is op bevel van die minister van binnelandse sake gesluit.
 Lenin haal hier aan, met 'n paar woorde verander, uit die gedig van Nekrasov "A Man of the Forties ":
Dit is dringend, dit maak alarm.
Aflevering 12 - Vera Zasulich -transkripsie en bronmateriaal
[Vrolike instrumentale musiek speel en gaan voort op die agtergrond.] Welkom terug by die Well Behaved Woman -podcast. Luister na 'n paar verhale van slegte vroue wat u geskiedenisboeke nie nodig gehad het om u te vertel nie. Ek is jou gasheer, Mac Stanton. [Musiek vervaag.]
Haai almal! Ek hoop dit gaan goed met almal. Ek wil begin en sê dat as u 'n vrou het, wil hê ek moet dek, stuur 'n SMS, stuur 'n e -pos, stuur 'n e -pos, wat ook al! Vertel my van wie jy graag wil hoor! Ek het volgende week my vakansie van my universiteit, en daarom het ek gedink dat ek sou probeer om vooruit te gaan en 'n paar episodes vooraf op te neem, maar ek wil weet wie u wil hê ek moet dek. Ek is egter baie opgewonde oor hierdie episode omdat ek 'n ander Russiese vrou dek. Haar naam is Vera Zasulich, as jy nie die titel van die episode kon sien nie. Sy was 'n revolusionêre en poging tot moordenaar. Dit is ter ere van my vriend Oleg se verjaardag, baie geluk met jou verjaardag Oleg! Ek hoop dat dit vandag 'n wonderlike dag vir u is, en ek vra vooraf om verskoning vir my onvermydelike verkeerde uitspraak van hierdie Russiese name. Ek belowe ek het geoefen, maar dit gebeur nie.Daar is ook baie leemtes in Vera se lewensverhaal, maar ek het wel 'n paar stukke uit haar memoires gelees wat ek in Engels kon vind, maar dit help my asseblief. Laat ons begin!
['N Vinnige instrumentale musiekstuk speel.]
Vera Zasulich is gebore as Vera Ivanovna Zasulich op 8 Augustus 1849. Haar ouers was soos arm edeles - ek het nie hul name nie, ek kon hulle nêrens kry nie. Vera was die jongste van drie kinders, sy het twee ouer susters gehad. Met rekords is dit baie moeilik om te weet waar sy in Rusland gebore is - sommige sê dat dit in Mikhaylovka was en ander sê dat dit moeilik is om te sê. Daar is eenvoudig nie goeie dokumentasie in haar lewe nie. Haar pa is dood toe sy drie jaar oud was, en haar ma het nie geld gehad om vir al haar kinders te sorg nie, en sy het Vera toe gestuur om by haar ryk familie, die Mikulich -gesin in Smolensk, te gaan woon. Hulle het 'n landgoed gehad met die naam Biakolovo. Vera haat dit om saam met hierdie familielede te woon - sy was regtig kwaad vir hulle omdat hulle so uitbundig met hul rykdom saamleef en regtig gedink het hulle is elitisties. Hierdie deel van die gesin was regtig ryk, en daarom het hulle baie vir Vera voorsien, hoewel hulle redelik gemeen teenoor haar was. Vera het gevoel dat sy nie regtig daar pas nie - sy het in haar memoires gesê: 'Maar hoe ouer ek word, hoe meer het ek oortuig geword dat ek inderdaad 'n vreemdeling was: ek hoort nie. Niemand het my ooit vasgehou, gesoen of op sy knie gesit nie, niemand het my troetelname genoem nie. Die bediendes het my mishandel. " Die ryk gesin het gedink dat sy 'n goewerneur moet word, iemand wat in 'n huishouding woon, soos 'n oppasser, maar meer fokus op die onderrig van die kinders wat hulle grootmaak. So, amper soos 'n onderwyser. Vera het haar eie goewernante gehad toe sy grootgeword het, haar naam was Mimina. Mimina het Vera baie geleer en het meestal in Frans met haar gepraat, sodat Vera tweetalig grootgeword het.
Omdat die Mikulich -gesin wou hê dat Vera 'n goewerneur moes wees, het hulle haar 'n baie goeie opvoeding gegee, en hulle het haar na 'n kosskool in Moskou gestuur. Sy wou egter nie 'n goewerneur wees nie, en sy het later in haar memoires geskryf: 'Nog voordat ek revolusionêre drome gehad het, nog voordat ek in 'n kosskool geplaas is, het ek uitgebreide planne gemaak om 'n goewerneur te word. Dit sou natuurlik baie makliker gewees het as ek 'n seuntjie was: dan kon ek amper alles gedoen het. " Sy was soos die OG Beyonce "If I Were a Boy." Maar sy gaan in elk geval klaar met skool, want sy wou nie meer op die landgoed wees nie. Vera het in die moeilikheid beland as sy klaar was met skool: sy ontmoet mense met 'radikale' idees toe sy daar was. Met radikaal bedoel ek dat hulle gedink het dat diensbaarheid sleg is en dat vroue aan die samelewing moet kan deelneem. Hoe radikaal, o God! Sy vorm dus opinies oor die ontmoeting met hierdie mense, en sy voltooi die skool op sewentien jaar sonder 'n probleem.
In 1868, toe sy klaar was met skool, gaan Vera na Sint Petersburg en kry 'n werk as 'n klerk, en snags leer sy geletterdheid aan werkers. Dit was groot in Vera se ideologie, omdat sy gevoel het dat sy, omdat sy die geleentheid gehad het om 'n opleiding te kry vanweë die rykdom van haar familielede, en hierdie werkers dit nie gedoen het nie, verplig was om hulle te onderrig. Dit maak vir my sin, jy kry iets wat vir baie onbereikbaar is, en jy gee terug. Sy werk ook saam met haar twee susters, en hulle bedryf 'n rukkie hul eie boekbindingonderneming in St. Petersburg, en haar susters stel haar aan meer revolusionêre voor. Vera het toe aangesluit by 'n groep genaamd die Kievan Insurgents, wat 'n groep anargiste was.
Vera het na hierdie aandlesings gegaan wat oor die toekomstige revolusies en sulke dinge gepraat het, en tydens hierdie lesings het sy 'n revolusionêr met die naam Sergei Nechaev leer ken. Sergei was 'n kommunistiese rewolusionêr wat die nihilistiese beweging gelei het. So kom Sergei na Vera en leer haar ken en vind uit dat sy opgelei is en sy praat twee tale, en sy wil regtig help om die revolusie aan die gang te kry. Vera was egter 'n bietjie skepties oor Sergei se planne (sy het nie neergeskryf wat dit is nie, wat absoluut nie nuttig is nie). En dan, uit die bloute, blaas Sergei uit dat hy verlief is op haar! Vera was geskok omdat sy hierdie ou nie regtig geken het nie, en daarom sê sy niks nie en verskoon sy haarself en loop in die kamer rond. Sy is in paniek, probeer om uit te vind wat sy moet sê, en dan loop sy na hom toe en sê kalm: "Ek waardeer ons goeie verhoudings baie, maar ek is nie lief vir jou nie" en Sergei neem dit goed, buig voor haar en vertrek . Vera het keer op keer daaroor gedink en tot die besef gekom dat hy nie regtig van haar hou nie, maar dit net as 'n reël gebruik het om haar by hom te laat aansluit.
Vera sien Sergei vir 'n week of twee nie, maar dan is sy by 'n konsert, en hy stap met 'n groot pakket (nie 'n eufemisme nie) na haar toe en vertel haar dat hy haar moet wegsteek. Dit was 'n stapel papiere, en sy het gesê dat as die verkeerde mense hierdie papiere in die hande kry, baie mense se lewens verwoes word, so Vera neem dit en sê dat sy dit nie uit die oog sal laat nie. Dus het sy hierdie vraestelle 'n rukkie by haar, dag in en dag uit, en een aand stap sy huis toe van die werk af, en sy was nie in 'n wonderlike omgewing nie. Dit was baie algemeen dat daar in hierdie omgewing 'n oproep was, en dit was vol mense wat dronk was, en dit was net nie 'n baie veilige plek vir vroue nie. Sy is dus in hierdie omgewing, loop oor 'n brug, en 'n man loop tot by haar en gryp haar en begin haar sleep. Vera het gesê dat sy wou skree, maar sy het besef dat as sy skreeu en 'n polisiebeampte kom, hulle sou vra om haar besittings te deursoek om uit te vind wat aan die gang was, en sy kon nie toelaat dat hulle hierdie papiere sien wat sy beskerm nie, so wat doen sy? Sy kry 'n goeie greep op haar beursie, met die groot stapel swaar papiere daarin, en begin hierdie man daarmee slaan. En dit werk! Hierdie ou laat haar gaan, en Vera hardloop die hele pad huis toe.
Behalwe dat Vera hierdie papiere vir hom moes saambring, het Sergei ook gevra om die adres van Vera te gebruik as 'n plek waarheen ander rewolusionêres pos kan stuur, aangesien sy adres voortdurend dopgehou word. Die polisie het egter agtergekom dat briewe wat 'n rewolusie beplan, na Vera se huis gestuur word, sodat hulle haar daarvoor arresteer, alhoewel die briewe nie aan haar geskryf is nie, net aan Sergei, net op haar adres. Sy was twee jaar in die tronk in Litovskii. Toe laat hulle haar uit, maar hulle vertel dat sy twee jaar in ballingskap in die noorde van Rusland moet gaan. Sy kom uit ballingskap in 1873, dus toe sy ongeveer 24 jaar oud was. En toe sy klaar was met haar tyd, besluit sy om in 'n mediese skool in te skryf, en het sy eintlik as 'n vroedvrou gesertifiseer, maar niemand sal haar in diens neem nie vanweë haar rekord in die tronk, wetende dat die staat haar waarskynlik sal dophou. Niemand wou gedurende hierdie tyd met 'n revolusionêr verbind word nie. Omdat sy nie 'n werk as vroedvrou kon kry nie, het sy by 'n onwettige drukpers in St. Petersburg gaan werk. Terwyl sy hierdie werk doen, het sy die verhaal van Alexei (of Arkhip) Bogoliubov geleer. Dit is waar die verhaal van Vera Zasulich werklik interessant word.
Well Behaved Woman word deur Anchor aan u gebring, die maklikste manier om 'n podcast te maak. As u nog nie van Anchor gehoor het nie, laat ek dit aan u verduidelik. Dit is gratis, daar is skeppingsinstrumente waarmee u u podcast direk vanaf u telefoon of rekenaar kan opneem en wysig. Anchor sal u podcast vir u versprei sodat dit op Spotify, Apple Podcasts en nog vele meer gehoor kan word. U kan geld verdien uit u podcast sonder 'n minimum luistertal. Dit is alles wat u nodig het om 'n podcast op een plek te maak. Laai die gratis Anchor -app af of gaan na Anchor.fm om aan die gang te kom.
Ek moet u dus 'n konteks gee oor wat gebeur het. Daar was 'n man met die naam Arkhip Bogoliubov wat as 'n politieke gevangene in die gevangenis was. Op 13 Julie 1877 gaan 'n man met die naam generaal Fyodor Trepov, die goewerneur van St. Petersburg, na die gevangenis en loop op die tronkwerf rond. Trepov maak 'n rondte, en Arkhip kantel sy pet na hom toe. Dan maak Trepov nog 'n rondte, en hierdie keer kantel Arkhip nie sy hoed nie, want hy het dit pas in die eerste rondte gedoen. Maar dit maak Trepov vies. Trepov skree op Arkhip om sy hoed weer te laat kantel, en gryp toe sy hoed van sy kop af en gooi dit op die grond. Toe beveel Trepov dat die tronkbewaarders hom 25 keer met 'n staaf as straf moet slaan. Toe Vera hiervan hoor, het sy natuurlik gedink dit is aaklig dat Arkhip so behandel word, en daarom besluit sy dat sy iets daaraan moet doen.
Daarom het Vera en haar vriendin Maria Kolenkina 'n plan gemaak. Vera sou op 24 Januarie 1878 na Trepov se kantoor gaan, asof sy 'n petisie wou indien, en sy sou hom skiet. Maria sou na die kantoor van hierdie man met die naam Zhelikovskii gaan, wat 'n aanklaer was in 'n verhoor genaamd The Trial of the 193. Die verhoor van die 193 was 'n geval waarin 193 revolusionêre studente aangekla is van onrus en die poging om imperialistiese orde te ongedaan te maak. Vera het haar deel gedoen, maar Maria kon nie Zhelikovskii doodmaak nie. Laat ek verduidelik hoe dit afgegaan het.
Vera het beplan om vroegoggend op 24 Januarie vroeg na Trepov se kantoor te gaan, sodat sy die eerste een sou kon wees en dit net kon regkry. Dit het egter nie so uitgewerk nie. Vera word wakker, sy kom na die kantoor en sy is ongeveer tiende in die ry. Dit maak haar baie senuweeagtig, want nou het mense haar gesig gesien. Sy tree egter op asof niks verkeerd is nie en dat haar plan nie uitmekaar val nie. Hierdie dame voor haar in die ry huil omdat sy dink haar versoekskrif is verkeerd geformuleer en hulle sal haar nie hoor nie, so terwyl sy wag om hierdie man te vermoor, help sy hierdie vrou met haar papierwerk! En toe sien sy hom. Hy kom by die deur uit, en sy skrik! Vera staan ​​en 'n miljoen gedagtes jaag deur haar kop, moet ek net na hom toe gaan en hom doodmaak? Wag ek tot dit my beurt is om met hom te praat? Sy besluit om te wag, en so gaan Trepov deur die ry en sy wag net asof niks gebeur nie. Dus stap hy na haar toe, vra haar waarvoor sy hom wil sien, en sy sê dat sy daar is om 'n gedragsertifikaat in te dien, so hy begin dit neerskryf en kyk nie na haar nie, hy kyk na 'n stuk papier . Sy haal haar rewolwer uit haar jassak en trek die sneller. Maar raai wat? DIT misloop. Sy begin skrik en trek dit weer, en daar skiet 'n skoot in die kamer. Hy val neer, en alles gaan net in slow motion vir Vera. Sy weet dat daar enige sekonde mense na haar toe kom, sodat sy die rewolwer laat val sodat dit nie per ongeluk afgaan nie. Skielik kry sy 'n klomp militêre mans wat haar slaan, in die gesig slaan, skop, en hulle gryp haar aan die arms en begelei haar na die gevangenis.
Hulle neem haar dus tronk toe, en die wagte sê dat hulle haar moet deursoek. Sy vertel dat hulle 'n vrou moet kry om haar te deursoek, en hulle het vir haar gesê dat hulle nie 'n vrou teenwoordig het nie. En sy het vir hulle gesê dat daar altyd 'n verpleegster in die tronk is, sodat hulle haar moes vind. Hulle sê vir haar dat dit 'n rukkie sal neem om haar te vind, en sy kan nog steeds 'n wapen hê en iets kan doen, en Vera antwoord: 'Niks meer sal gebeur nie, dit sou beter wees as u my vasgemaak het as u so bang was. " En die man sê dat hy nie tou het nie. Vera is dus asof godsmanne geen idee het nie en kan nie probleme oplos nie, dus stel sy voor dat hulle haar vasmaak met handdoeke wat sy op die lessenaar kan sien. Terwyl een van die wagte haar vasmaak, vra hy haar hoekom sy Trepov geskiet het, en sy antwoord net "Vir Bogoluibov." Hierdie mans wat in die gevangenis werk, was ook VREES bang. Hulle het mans met bajonette ingebring om hulle na haar gerig te hou, omdat hulle bang was dat sy 'n mes op haar gehad het en hulle sou steek.
Vera se verhoor het plaasgevind op 31 Maart 1878. Sy het 'n wonderlike prokureur gekry, en hy het hom uitstekend van sy taak gekwyt en verduidelik dat Vera nie 'n misdadiger was nie, maar 'n vrou wat veg vir wat reg is omdat niemand anders dit sou doen nie. In haar verhoor, toe sy na die tribune geroep is, sê Vera: 'Daar was niks wat Trepov, of iemand net so sterk soos hy, kon keer om dieselfde geweld keer op keer te herhaal nie. Ek het van toe af besluit, selfs al kos dit my lewe, om te bewys dat niemand wat 'n mens so mishandel het, seker kan wees om daarmee weg te kom nie. Ek kon nie 'n ander manier vind om die aandag te vestig op wat gebeur het nie. Ek het geen ander manier gesien nie .... Dit is verskriklik om 'n hand teen 'n ander persoon te moet lig, maar ek het gevoel dat dit gedoen moes word. Die jurie was regtig van mening dat Vera geregverdig was in die poging tot moord, want dit was haar poging om haar sedes te verdedig, sodat hulle haar onskuldig bevind het. Hulle het haar nie as 'n gevaar vir die samelewing beskou nie. Toe hulle dus aankondig dat sy nie skuldig is nie, het die hofsaal letterlik uitgebars onder gejuig, toejuiging, en mense stamp hul voete en skree: "Verochka, Verochka!"
Nadat sy vrygespreek is, was die tsaar van Rusland woedend en beveel dat sy weer gearresteer moes word, maar medewerkers van Vera kon haar op veilige plekke bring om haar weg te steek totdat hulle kon uitvind hoe om haar uit Rusland te kry. Hulle bly 'n geruime tyd in hierdie woonstel bo 'n dokter se kantoor, en 'n man met die naam Dmitrii Klements woon by haar. Dmitrii vertel haar dat hy na Switserland gaan, en vertel haar dat sy saam met hom moet gaan. So gaan Vera en Dmitrii na Genève, en hulle bly daar 'n paar weke, en dan trek hulle die berge in. En hulle leef basies 'n aangename kwarantynlewe: hulle gaan stap, bly in 'n lekker hut en bly net weg van die beskawing. Terwyl sy daar was, het sy gesê: 'Ek was bevry van alles wat my onderdruk het - van mense, maar veral van myself. Al my onopgeloste vrae en pynlike gedagtes het verdwyn. Dit was nie dat ek anders na hulle kyk nie; ek het eenvoudig heeltemal opgehou dink terwyl ek daar was. " Ek het ook opgehou dink sedert ek in isolasie gegaan het. Dit was 'n hele jaar en ek het die hele tyd nie gedink nie.
In 1879 verhuis Vera Zasulich terug na Rusland en werk as vertaler. In 1883 stig sy die eerste Marxistiese groep in Rusland, genaamd die Emansipasie van Arbeid. Daar is nie veel wat ek oor hierdie groep kon vind nie. Rondom hierdie tyd begin Vera regtig haar eie idees ontwikkel oor hoe die land bestuur moet word. Sy het 'n weergawe van utilitarisme gekry wat basies gesê het dat mense sommige van die dinge wat hulle het, moet opoffer as hulle nie vir die massa bereikbaar is nie, en teruggee, en op hierdie manier kan die grootste hoeveelheid mense klaarkom en geluk. Sommige van die opofferings was nie noodwendig geldelik soos ons in 'n Marxistiese sin sou dink nie, maar 'n morele sin. U gee u tyd om die ongeletterdes te leer, u laat iemand in die spaarkamer in u huis bly, want dit is die regte ding om te doen. Maak soveel mense gelukkig as moontlik. Vir Vera moet almal saamwerk om seker te maak dat almal het wat hulle nodig het, selfs al beteken dit dat ander van hul goed opgee. Sy glo nie daarin om dinge van mense weg te neem nie, maar sy wil hê dat hulle vrywillig hul goed moet prysgee en dit kan deel omdat dit die regte ding is om te doen, nie omdat hulle gedwing word nie.
Sy het ook 'n paar ander idees oor kommunisme gehad. Die werkers MOET diegene wees wat in opstand kom, revolusie kon nie anders nie. Massaondersteuning kom slegs van die werkers. Vir die werkers om in opstand te kom, moes hulle egter geleer word hoe om dit te doen, sodat die intelligentsia hulle moes leer. Die intelligentsia moes toe bereid wees om die proletariaat op die sosiale leer bo hulle te laat uitstyg sodat hulle met die revolusie kon deurloop. Vera het gesê dat dit die probleem is met die verskillende revolusies wat in 1848 in Europa plaasgevind het - werkers vertrou te veel op die intelligentsia, en hulle het hul ekonomiese belange in gedagte, sodat hulle nie die proletariaat sal help om die middele aan te gryp nie. Dit is dus amper teenoor die ideologie van 'n outjie met die naam Vladimir Lenin. Lenin het gesê dat die werkers die intelligentsia moet behou, want revolusie is so 'n groot probleem dat dit nie aan die werkers oorgelaat kan word nie omdat hulle nie genoeg opgevoed is nie en dit sal vernietig, maar Vera het gesê dat dit so 'n groot probleem was dat dit nie aan die intelligentsia oorgelaat kon word nie, omdat hulle dit sou verwoes. Vera en Lenin gaan dus heen en weer en het lankal hierdie groot lelike vete. In hierdie tyd was Vera 'n redakteur van die politieke koerant Iskra, en sy kritiseer Lenin se idees daarin. Maar Lenin het in die geledere gestyg, so in 1903 het hy na die Tweede Party -kongres gegaan en hy het vir hulle gesê om haar uit die raad te verwyder. Vera is tydelik afgedank, en toe gaan sy terug, sy klap hom toe omdat hy 'n elitistiese, hiërargiese proletariaatrevolusie wou hê. Na die eerste revolusie in 1905 het Vera hom by die Mensjewiste aangesluit omdat sy nie in Lenin se ideologie geglo het nie. Sy was op daardie stadium egter klaar met die politieke sfeer en het net die neiging gehad om self Franse dokumente in Russies te vertaal - die enigste politieke kommentaar wat sy daarna gemaak het, was in 1914, nadat die Eerste Wêreldoorlog uitgebreek het. Sy het gesê dat Rusland aan die oorlog moet deelneem en Duitsland moet beveg, omdat sy dink dat hul imperialisme gevaarlik is en die stygende sosialistiese idees van die Russiese volk kan uitsluip.
Vera het in 1889 tuberkulose gekry, so haar gesondheid was nie goed toe sy ouer word nie. In 1919 kry sy longontsteking, en dit was baie ernstig, en sy is op 8 Mei 1919 op 69 -jarige ouderdom oorlede.
Ek gaan hierdie week direk na graderings! Was Vera Zasulich 'n goeie gedrag? Fok nee, en dit is net hoe ek van haar hou.
Vir betekenis kry Vera 'n stewige agt. Haar verhoor was redelik belangrik, want dit het getoon dat gewone mense nie tevrede was met die huidige stelsel in Rusland nie, en daarom het hulle 'n vrou wat probeer het om 'n man met 'n klomp getuies aan die lewe te laat, vrygelaat. Mense was ook so geïnspireer deur Vera dat 'n hele klomp mense probeer het om Russiese figure te vermoor.Vera hou nie daarvan nie, en sy wou eintlik hê dat mense moet ophou, en basies gesê dat as daar iemand is wat jy nie hou nie, jy dit nie net kan doodmaak nie. Ek dink egter dat haar idees oor hoe kommunisme bestuur moet word, baie betekenisvol is. Ek het net gewonder dat Stalin steeds aan bewind sou kom en soveel mense sou vermoor as Russe saam met Vera in plaas van Lenin sou gaan? Ek weet dit is onmoontlik om dit te weet, maar ek dink nie dit sou uitspeel soos dit ongelukkig gebeur het nie.
Vir kwaadwilligheid kry Vera 'n nege. Dit is duidelik dat dit nie 'n meisiebaas is om te probeer om iemand te vermoor nie, dit is nie 'n moerse ding nie. Ek dink egter dat ek so vol vertroue in u morele kompas is dat u enigsins sal probeer om aan te toon dat u mense nie gruwelik kan behandel nie. Sy het nie teruggetrek nie, selfs nadat Lenin haar probeer stil het deur haar uit die bord van Iskra te verwyder. Sy het nog steeds gesê dat Lenin verkeerd was, alhoewel sy geweet het dat hy pleit dat dissidente vermoor moet word. Sy gee nie om nie; dit was haar voorreg om te sê waarin sy geglo het.
Handboek Misogyny Levels - Nou op die finale kategorie van leerboek misogynievlakke? Opvoedkundige media kry nog 'n groot * kersgeluid * van my. Soos 'n drie. Ek het 'n paar baie goeie artikels gevind, maar ek moes regtig kyk. En ek het Russiese geskiedenisklasse gevolg, ek is op die oomblik in een, en sy is nog nooit genoem nie. Ek dink daar is 'n groot probleem in die algemeen om vroue in die Russiese geskiedenis op te neem (natuurlik behalwe Catherine die Grote). My vriend Piper (hi Piper) het vir my gesê dat die Russiese vrouegeskiedenis eers eers in die sewentigerjare ontstaan ​​het en dat dit reeds besig is om dood te gaan, so ek dink ons ​​het 'n golf vroue -historici nodig wat hulle op Rusland wil toespits, om dit weer te laat herleef en Russies te vertel. vroue se verhale. Hulle is daar. Hulle het wel groot dinge gedoen, ons moet net daaroor praat en 'n kollig op hulle gee.
[Energieke instrumentale musiek speel en gaan voort op die agtergrond.] Baie dankie dat u vandag saam met my na stories geluister het. As u my op sosiale media wil vind, is die instagram @wellbehavedwomanpodcast en die twitter @WBWomanPod. 'N Afskrif van hierdie episode, asook die bronne wat in hierdie episode gebruik word, kan gevind word op my webwerf, wellbehavedwomanpodcast.com. Stuur 'n e -pos na [email protected] as u voorstelle het of versoeke het vir slegte vroue wat ek moet behandel. Ek hoop dat u volgende week sal inskakel om te leer oor 'n ander dame wat haar nie so goed gedra nie. Bly veilig, bly gesond en dra jou masker. [Musiek vervaag.]
Bergman, Jay. "Die politieke gedagte van Vera Zasulich." Slawiese resensie 38, nee. 2 (1979):
Engel, Barbara Alpern. "Zasulich, Vera." In Europa 1789-1914: Encyclopedia of the Age of
Nywerheid en ryk, geredigeer deur John Merriman en Jay Winter, 2517-2518. Vol. 5.
Detroit, MI: Charles Scribner's Sons, 2006. Gale e -boeke (besoek op 20 Maart 2021).
Engel, Barbara Alpern, en Clifford N. Rosenthal. Vyf susters: vroue teen die tsaar.
DeKalb, Illinois: NIU Press, 2013.
Kucherov, Samuel. "Die saak van Vera Zasulich." Die Russiese resensie 11, nee. 2. (1952): 86-96.
"Zasulich, Vera." In Ensiklopedie van die wêreldbiografie, 2de uitg., 385-387. Vol. 29. Detroit, MI:
Tydlyn: 1871 tot 1880
1871 Die oorlog tussen Pruise en Frankryk eindig amptelik met die Verdrag van Frankfurt. Die sukses van Bismarck het die respek onder Duitsers verhoog vir sy outoritarisme in teenstelling met die liberalisme van sy kritici. Beiere stem in om met Pruise te verenig. Frankryk gee af aan Duitsland Elsas en Lorraine, en dit is nie gewild onder die mense daar nie. Franse magte verpletter die Parys -gemeente, en soveel as 30 000 & quotCommards & quot en onskuldige Parysenaars word summier tereggestel.
1871 Die Meiji -regering stuur 'n paar mans na Europa en na die VSA, in die hoop om die ongelyke verdrae af te skaf en Westerse tegnologie, bankwese en landboutegnieke te ondersoek en die Iwakura -sending te ondersoek.
1871 Die lewensverwagting by geboorte in Engeland het gestyg van 36 jaar in 1700 tot 41 jaar. (Bereken in 'n studie in die 1980's deur die Cambridge Group for the History of Population and Social Structure.)
1872 In Pittsburgh, Pennsylvania, begin Charles Taze Russell wat die Getuies van Jehovah sal word.
1872 Karl Marx praat met vakbondleiers in Holland oor die moontlikheid van oorwinning vir die werkersklas deur middel van verkiesingspolitiek. Hy sê: & quot Ons ontken nie dat daar lande soos Engeland en Amerika is nie. waar arbeid sy doel op vreedsame wyse kan bereik. & quot (18 September)
1872 Alle voormalige Konfederale State keer terug na die Unie (die Verenigde State). 'N Amnestiewet herstel die stemming vir die blankes in die Suide wat dit geweier is.
1873 Japan se missie na Europa en die Verenigde State keer terug met die hoop dat Japan die Weste in die modernisering kan inhaal. Die Meiji -regering verklaar godsdiensvryheid en beëindig Confucianisme as amptelike staatsideologie.
1873 Die regering van Rusland beveel studente in Switserland om na Rusland terug te keer. Die terugkerende studente loods 'n 'Aan die mense' -beweging, wat hulle hoop dat die samelewing 'n rewolusie sal maak.
1874 Duitsland ly aan 'n klein pokkie -epidemie. Inenting word verpligtend.
1874 In die Verenigde State is doringdraad uitgevind. Dit word aan boere verkoop om kuddes beeste van hul grond af te hou.
1874 Billy the Kid se ma, 'n sjarmante immigrant en hardwerkende immigrant uit Ierland, sterf op 43 uit tuberucolis in Silver City, New Mexico, 16 September.
1874 Brittanje maak 'n kolonie kusgebied 100 kilometer diep en 400 kilometer breed in wat vandag Ghana is. Tydens gevegte daar het 'n Britse bevelvoerder sy troepe 'n bruin baadjie en kakiebroek gedra eerder as die tradisionele rooi jasse en 'n stap in die rigting van kamoeflering.
1875 In Kanada word die gloeilamp uitgevind. Thomas Edison koop die patent.
1875 het Brittanje 'n gedeeltelike eienaarskap van die Suezkanaal -onderneming oorgeneem.
1875 Suider -Afrika het die grootste diamantproduserende gebied ter wêreld geword.
1875 Ontdekkers ontdek goud in die Black Hills van Suid -Dakota, 'n gebied wat die Amerikaanse regering belowe het die Sioux sal vir ewig hulle s'n wees.
1875 'n Poging deur Ottomaanse agente om belasting in Herzegovina in te vorder, lei tot 'n volksopstand, en die opstand versprei na Bosnië.
1876 ​​Rebellie teen die Ottomaanse bewind het na Bulgarye versprei. 'N Hervormingsgroep in Turkye sit Sultan Abd al-Aziz af. Murad V word sultan, maar word kranksinnig verklaar. Abd al-Hamid word sultan en hy aanvaar die nuwe grondwet.
1876 ​​Alexander Graham Bell bedink die telefoon.
1876 ​​In die voormalige Konfederale state het konserwatiewes mag gekry en bestuur hulle wat hulle noem "verloste" regerings. Sommige van hierdie regerings is besig om maniere uit te vind om stemme deur swartes te beperk: ingewikkelde stembusse, geletterdheidstoetse en stembelasting.
1876 ​​Die Russe het die hele Oesbekistan verower en beset die noordelike deel van Kirgisië.
1876 ​​Die Duitse geneesheer Robert Koch stel 'n prosedure in wat die kiemteorie van siekte bewys en mikrobiologie en die identifisering van mikroörganismes bevorder. Binnekort sal daar 'n beduidende verskuiwing onder baie mense wees, van die kommer met die duiwel na die besorgdheid oor kieme.
1876 ​​word Colorado 'n staat. Sioux- en Cheyenne -krygers vernietig luitenant -kolonel George Custer en ongeveer 210 van sy sewende kavallerie by die Little Big Horn River. Wit Amerikaners is woedend en eis vergelding. Die Amerikaanse regering teken Indiese reservaatgrense oor.
1876 ​​'n Driejarige droogte wat deur Ni & ntildeo veroorsaak is, het Indië, China en Brasilië verwoes en tot 30 miljoen sterftes weens hongersnood en siektes veroorsaak.
1876 ​​Japan dwing die Koreane om in 1853 'n handelsooreenkoms te aanvaar wat soortgelyk was aan die vereistes van Commodore Perry aan die Japannese regering.
1877 'n Strafekspedisie onder kolonel Nelson Miles verslaan die Sioux en Cheyenne. Die Crow en Blackfoot Indiane word uit hul bedenkinge geslinger. In Colorado word besittings van die Ute -Indiane gekonfiskeer en vir beslegting oopgemaak. Goud word ontdek op die Salmonrivier in Idaho, en blankes begin gebied binnedring wat aan die vreedsame Nez Perce Indiane beloof is. Oorlog breek uit, en die Amerikaanse weermag verslaan die Nez Perce.
1877 Die Amerikaanse ekonomie is aan die afneem, en arbeidsonrus het oor die hele land versprei. Drie miljoen mans, ongeveer 27 persent van die werkende bevolking, is werkloos. In San Francisco is daar bitterheid oor welgestelde mense wat Chinese aanstel. 'N Gewilde redenaar, Denis Kearney, beledig die skare met sy slagspreuk, & quotThe Chinese must go. & Quot
1877 Thomas Edison ontwikkel die grammofoon en fonograaf.
1877 Die laaste vakbondtroepe word teruggetrek uit voormalige konfederate state.
1877 In Japan is landbou- en samoerai -opstande teen regeringshervormings militêr verslaan, waarvan die grootste die Satsuma -rebellie was, waarby duisende man betrokke was. 'N Genootskap word gestig soortgelyk aan die Rooi Kruis. Die geveg dreineer die nasionale tesourie en lei tot inflasie.
1877 Die Britte is van voorneme om die Boere (Afrikaners van Nederlandse, Franse en Duitse afkoms) teen die Zoeloes te beskerm en die Boererepubliek finansieel te herstel. Hulle veronderstel dat 'n meerderheid Boere die Britse bewind voorstaan ​​en dat hulle die republiek annekseer.
1877 Ondersteun hulle mede -Ortodokse Christene op die Balkan, marsjeer die Russe na Konstantinopel.
1878 Die verslaan Nez Perce -nasie word na 'n reservaat in Oklahoma gestuur.
1878 Sultan Abd al-Hamid verwerp die nuwe liberale grondwet en hervormingspolitici. Die eerste poging in die moderne tyd om Westerse politieke idees op die Islamitiese samelewing in te span, het misluk. Alle opposisie word onderdruk en alle regeringsmag word oorgedra na die Sultan -paleis.
1878 Die Britte vrees Rusland se uitbreiding suidwaarts. Die woord jingoïsme is op pad, uit 'n gewilde liedjie in Brittanje wat begin: "Ons wil nie baklei nie, maar as ons dit doen, het ons die skepe, ons het die manne en ook die geld!"
1878 kom Europese moondhede bymekaar in Berlyn om probleme rakende opstand en oorlog teen die Ottomaanse Ryk op te los. Hulle skep probleme vir die toekoms wat sal lei tot die rampspoedige Groot Oorlog van 1914. Hulle besleg sake tot 'n mate in ooreenstemming met nasionale vasberadenheid, erken Bulgaarse en Roemeense onafhanklikheid en gee onafhanklikheid aan Montenegro en Serwië, maar stel ook af op outydse ryk : die Habsburgse monargie in Wene word goedgekeur vir die oorname daarvan in Bosnië en Herzegovina. Weermag van Wene, met simbole van Rooms -Katolisisme, verpletter Ortodokse Serwiese verset.
1878 Oordrag van Ciprus van Ottomaanse na Britse beheer.
1878 Uit vrees dat Rusland vorder na Turkistan en Samarqand, beset die Britte Kaboel. Die 'Tweede Afghaanse Oorlog' het begin.
1878 Vera Zasulich, lid van die jeugdige radikale groep & quotLand and Liberty, & quot soek wraak vir die pak slae wat een van haar aktivistiese vriende in die tronk gekry het. Sy skiet en verwond die militêre goewerneur van St. Petersburg en word deur 'n jurie verhoor, wat haar nie skuldig bevind nie. Die regering reageer deur jurieverhore te beëindig vir mense wat aangekla word van polities gemotiveerde misdade. Die regering versterk ook die arrestasie en ballingskap van persone wat verdink word van die ondersteuning van terrorisme.
1878 Die Britte beveel die koning van die Zoeloes, Cetshwayo, om sy leër van vier tot ses duisend te ontbind. Hy weier. Die Zoeloes verslaan die Britte in Isandhwana, maak 800 Britte dood en vang 1 000 gewere met ammunisie.
1879 Met die hulp van Gatling -gewere, oorrompel die Britte die Zoeloes tydens die Slag van Ulundi. Koningin Victoria dring aan op 'n vriendelike en genadige behandeling van Cetshwayo, wat na Kaapstad verban is. Teen hierdie tyd kon die Gatling-geweer met 1,200 rondtes per minuut afvuur, en 400 rondes per minuut was redeliker.
1879 'n Geelkoors-epidemie begin in New Orleans.
1879 'n Territoriale geskil tussen Bolivia en Chili breek uit in oorlog. Die prys is nitraatafsettings. Chili voer ook oorlog teen Peru.
1879 In Konstantinopel verbied Turkse owerhede Armeense optredes.
1879 Bismarck is geïnteresseerd in vrede tussen die Europese magte en sluit by sy Duitsland aan met Oostenryk-Hongarye in 'n verdedigende alliansie.
1879 het Sint Petersburg sy eerste beduidende staking deur industriële werkers.
1880 Na baie mislukte pogings om Alexander II te vermoor, misluk radikale weer, en blaas die eetkamer by die tsaar se paleis op, vermoor elf en verwond ses-en-vyftig. Die tsaar was laat vir aandete. Die polisie arresteer baie lede van die radikale groep, "Will of the People", en vernietig die organisasie amper.
1880 In Europa het die industrialisering van voedsel begin met nuwe tegnologie wat die klipmaal van korrels vervang. Die olie in meel word nou vinnig galsterig, sodat dit verwyder word. Die nuwe meel bevat geen waardevolle voedingstowwe nie, wat nie bekend is vir diegene wat die korrels verwerk nie. Vitamiene word eers in die dertigerjare ontdek.
1880 John D. Rockefeller se ryk beheer 95 persent van die Amerikaanse olieraffinadery. In minder as tagtig jaar het die walvisbedryf in die Stille Oseaan in duie gestort.
1880 Die konserwatiewe Britse politikus Benjamin Disraeli was die afgelope ses jaar in sy tweede loopbaan as premier van Brittanje. Baie is ontevrede oor die feit dat hy belasting verhoog het en is ontevrede oor die koste van militêre operasies. Verkiesingsuitslae is nie in sy guns nie en hy tree uit.
1880 Die Verenigde State het altesaam elf hoogleraars in die geskiedenis op kollege-vlak. (Herbert J. Muller, Gebruik van die verlede, p28.)
Die Iskra redakteurs het daarin geslaag om 'n pro-Iskra Tweede kongres van die RSDLP in Brussel en Londen in 1903. Maar Iskra ondersteuners het onverwags tydens die kongres verdeel en twee faksies gevorm, Lenin se Bolsjewiste en Martov se Mensjewiste, terwyl Zasulich hom by die laasgenoemde aangesluit het. Sy het na die rewolusie van 1905 na Rusland teruggekeer, maar haar belangstelling in revolusionêre politiek het afgeneem. Sy betree die onafhanklike Yedinstvo-faksie van haar ou vriend Plekhanov  vroeg in 1914. As lid van hierdie klein faksie ondersteun Zasulich die Russiese oorlogspoging tydens die Eerste Wêreldoorlog en verset teen die Oktoberrevolusie van 1917. Sy sterf in Petrograd op 8 Mei 1919.
In sy boek Lenin, Leon Trotsky, wat in 1900 vriendelik was met Zasulich in Londen, het geskryf:
Sasulich was 'n nuuskierige en 'n nuuskierige persoon. Sy skryf baie stadig en ly aan werklike marteling van die skepping. "Vera Ivanovna skryf nie, sy sit 'n mosaïek bymekaar, Vladimir Iljitsj [Lenin] het destyds vir my gesê", en eintlik het sy elke sin afsonderlik neergesit, stadig in die kamer op en af ​​gestap, in haar pantoffels geskommel, gerook voortdurend met die hand gemaakte sigarette en gooi die stompies en halfgerookte sigarette in alle rigtings op al die sitplekke en tafels in die venster, en strooi as oor haar baadjie, hande, manuskripte, tee in die glas en toevallig haar besoeker. Sy bly tot die einde toe die ou radikale intellektuele op wie die lot die marxisme geënt het. Sasulich se artikels toon dat sy die teoretiese elemente van die marxisme in merkwaardige mate aangeneem het. Maar die morele politieke grondslae van die Russiese radikale van die sewentigerjare het tot in haar dood onaangeraak gebly. 
Die geskiedenis van Aloe Vera en die medisinale gebruike daarvan
Aloe vera word dikwels uitgebeeld in antieke Egiptiese hiërogliewe. Die vetplant is baie waardeer en word beskou as die 'plant van onsterflikheid' en 'n bron van skoonheid. Twee van die bekendste Egiptiese koninginne, Cleopatra en Nefertiti, het op aloe vera staatgemaak om hul foutlose, jeugdige gelaatskleur sonder plooie te behou.
In die Chinese kultuur was aloe vera al duisende jare 'n belangrike medisinale plant. Dit is plaaslik en intern gebruik as 'n fundamentele deel van tradisionele medisyne. Aloe word as 'n duur luukse goed beskou en beskryf die 'Method of Harmony' in die behandelingsboek van Shi-Shen. Japan het aloe vera die koninklike plant genoem en die sap is as 'n kragtige eliksir gebruik.
Rondom hierdie tydperk beskryf 'n antieke Egiptiese medisinale rekord 'The EBERS Papyrus' 18 botaniese plante en al hul gebruike, insluitend aloe vera. Afgesien van die genesende vermoëns, is vars aloe vera ook goed gedokumenteer as 'n lakseermiddel.
'N Arabiese geneesheer' Al-Kind 'het opgemerk dat aloe vera as 'n ontstekingsremmende middel gebruik moet word en pyn van oogsere, melancholie en ander medisinale probleme kan verminder.
Reisigers uit die Verre Ooste het die sterkte van aalwyn besef en die plante grootliks deur Wes -Asië uitgevoer.
In die 'Griekse kruie' is dit voorgestel dat Alexander die Grote 'n taakspan gestuur het om die medisinale plant te vind wat op die klein eiland Socotra groei. Hy wou voldoende hoeveelhede aalwyn vir die soldate insamel voordat hulle oorlog toe gaan om hulle te help om krag te gee.
Romeine gebruik aalwyn as 'n belangrike deel van medisyne en die wonde van Romeinse soldate na die geveg. Die strelende gel bevat eienskappe wat help om infeksies te voorkom, wat dit 'n uiters waardevolle plant maak.
Indiese ayurvediese medisyne beskou aloe vera as 'Vera rasyana' - die verjonging van die organisme. Dit is gebruik om 'n verskeidenheid mediese toestande te behandel, soos maagsere, droë vel, keelirritasies en om kneusplekke te verminder.
Die Engelse het aloe vera begin invoer van die eiland Socotra vir die behandeling van eksterne wonde en aansteeklike siektes.
In die 16de eeu word gesê dat Christopher Columbus potte aloe vera aan boord van sy Armada -skepe gehou het om die wonde van sy soldate te genees. Hy het hulle na die Amerikas gebring, en die plante is gou deur die Jesuïete -monnike gekoester en na ander gebiede vervoer.
Vars en gedroogde aalwyn het wêreldwyd werklik erkenning gekry en word nou verkoop vir medisinale gebruik om brandwonde, ulkusse en bestralingsbeserings te behandel. Die kommersiële aantrekkingskrag daarvan word in die komende eeu versnel. Teen 1980 was daar reeds plantasies vir die vestiging van besighede.
2000 - Nou
Aloe het nou baie wetenskaplike navorsing om die medisinale gebruike wat al duisende jare gebruik word, te ondersteun. Dit is wyd beskikbaar in produkte, insluitend hare en velsorg, aanvullings en voedingsprodukte.
Hier by East Park Research het ons aloe vera gekombineer met 'n ander natuurlike medisyne, olyfblaarekstrak. Dit gee u die anti-inflammatoriese, antibakteriese en antivirale voordele, sowel as die strelende, verjongende voordele vir die spysverteringstelsel en die immuunstelsel.
Die d-Lenolate Olive Leaf Extract met Aloe Vera is 'n 100% natuurlike manier om u beskerming teen indringende mikrobes te versterk, gesonde selregenerasie te bevorder en spysverteringstelsel te ondersteun.
Historiese gebeure op 24 Januarie
1076 Sinode van wurms: die Duitse koning Hendrik IV skiet pous Gregorius VII af
Giovanni Caetani verkies tot pous Gelasius II Engelse koning Henry I trou met 2de vrou Adeliza [Adela] van Louvain op Windsor Castle Matthias I Corvinus gekose koning van Hongarye Francois I teken geklassifiseerde verdrag met evangeliese Duitse monargie Abdij Church in Middelburg verwoes deur brand In Nederland, hertog van Alva verklaar Willem van Oranje as 'n outlaw Amsterdamse handelaar Hans Bontemantel gedoop Nederlandse seevaarder Jacob Le Maire ontdek Le Maire Straat, Tierra del Fuego
Die kolonie van Connecticut organiseer onder fundamentele bevele Parlementêre weermag wen die slag van Nantwich, Cheshire, die Engelse burgeroorlog, die heer Baltimore, se verteenwoordiger Margaret Brent, wat uit die Maryland -raad gewerp is nadat hy versoek het om stemreg te kry Hertog van Orleans sluit aan by Fronde -rebelle
1679 Verloor koning Charles II die Engelse parlement
1722 Tsaar Petrus die Grote begin met die burgerlike stelsel
Edward Wigglesworth aangestel as eerste Noord -Amerikaanse goddelikheidsprofessor (Harvard) Duitse leiers kies Charles VII Albert Keiser se goewerneur Winthrop se teleskoop word vernietig in 'n Harvard -vuur Henry Knox arriveer in Cambridge, Massachusetts, met die artillerie wat hy van Fort Ticonderoga vervoer het, Franse ekspedisie van La Pérouse arriveer in Botany Bay, Australië, ontmoet die pas aangekom & quotFirst Fleet & quot strafkolonie
1789 stel Louis XVI van Frankryk 'n bevel uit wat die oproeping van die landgoed-generaal oproep, 'n belangrike gebeurtenis in die Franse rewolusie
1839 Charles Darwin verkies tot genoot van die Royal Society
Kalifornië Gold Rush
1848 vind James Marshall goud in Sutter's Mill in Coloma, Kalifornië
Universiteit van Calcutta gestig as die eerste volwaardige universiteit in Suid-Asië Politieke unie van Moldawië en Wallachia Alexandru Ioan Cuza word verkies as heerser Federale troepe van Ft Monroe word na Ft Pikens gestuur Roemeense prinsdom ontstaan ​​onder koning Alexander Cuza. Boekarest verklaar sy hoofstad. Gen J van Swieten verower Kraton Atjeh, na duisende sterf Mussorgsky se opera & quotBoris Godunov & quot; première in St Petersburg Camille Saint-Saëns & quot;
1908 Luitenant-generaal Robert Baden-Powell publiseer "Scouting for Boys" as 'n handleiding vir selfonderrig in buitelugvaardighede en selfverbetering. Die boek word die inspirasie vir die Scout Movement.
1913 Franz Kafka hou op om te werk aan & quotAmerika & quot; dit sal nooit klaar wees nie
Opera & quotMadeleine & quot het première in die Duits-Britse seestryd in NYC by Dogger Bank en Helgoland Die wetsontwerp op militêre diens, wat 'n beroep op diensplig van mans vir oorlogsdienste maak, slaag in die British House of Commons Australasian Championships Men's Tennis, Sydney: Engelsman Algernon Kingscote klop Eric Pockley van Australië 6-4, 6-0, 6-3 Parys se konferensie oor herstelwerk word gehou by -54 ° F (-48 ° C), Danbury, Wisconsin (staatsrekord) Eskimo Pie gepatenteer deur Christian K Nelson van Iowa (nie 'n Eskimo nie) Lehman Caves National Monument gestig Aztec Ruins National Monument in New Mexico gestig
1924 Benito Mussolini verbied nie-fascistiese vakbond
Russiese stad Sint -Petersburg herdoop tot Leningrad (verander in 1991) 'n Bewegende prentjie van 'n sonsverduistering wat geneem kan word van die dirigerbare Long Island Sandler, volg Branting as premier van Swede
1927 stel Alfred Hitchcock sy eerste film as regisseur vry - The Pleasure Garden, in Engeland
J E Mills behaal 117 op toetskrieket -debuut, NZ teen Engeland, Wellington Stewie Dempster behaal Nieu -Seeland se eerste toetshonderdtal
1933 Noël Coward se & quotDesign for Living & quot; première in NYC
1934 Dmitri Sjostakowitsj se opera & quotLady Macbeth van die Mtsensk -distrik & quot; word in Moskou opgevoer, en word gereeld deur die Kommunistiese Party gekritiseer; dit is verbied in die Sowjetunie tot 1961
Bier in 'n blikkie
1935 eerste geblikte bier, & quot; Krueger's Cream Ale, & quot; word verkoop deur die Amerikaanse onderneming Krueger Brewing Co.
1936 Pierre Laval se tweede Franse regering val
1936 Benny Goodman en orkes neem "Stompin 'at the Savoy" op Victor Records op
Saal van roem
1939 Eddie Collins, Willie Keeler en George Sisler verkies tot Hall of Fame
1940 "The Grapes of Wrath", geregisseer deur John Ford en gebaseer op John Steinbeck se gelyknamige roman, met Henry Fonda en Jane Darwell in die hoofrol
1943 Adolf Hitler beveel Duitse troepe by Stalingrad om tot die dood te veg
1943 Joodse pasiënte, verpleegsters en dokters verbrand in Auschwitz-Birkenau
Geallieerde troepe beset Nettuno Italië Skotse 52ste laagland -afdeling beset Heinsberg NFL voeg 5de amptenaar (agterregter) by en laat skielike dood toe in die uitspeelwedstryde & quot; Musiek in my hart & quot sluit in Adelphi Theatre NYC na 124 optredes Nederlandse Liberale Party vorms - People's party for Freedom & amp Democracy (VVD )
1950 Jackie Robinson teken die hoogste kontrak ($ ​​35,000) in die geskiedenis van Dodger
Nederlandse regering Drees-van Schaik bedank 1ste NFL-span in Texas, Dallas Texans voorheen NY Yanks Fire in die hoofgebou van die Franse Port Martin Antarktiese basis BPAA All-Star-toernooi wat gewen is deur Don Carter Photography-uitstalling & quot; The Family of Man & quot; saamgestel deur Edward Steichen open by MOMA , New York, die grootste fotografiese onderneming wat ooit onderneem is, en 'n neerslag van 96,5 cm by Kilauea Plantation, Hawaii (staatrekord)
1956 6de NBA All Star Game, Rochester War Memorial Coliseum, NY: West klop Oos, 108-94 MVP: Bob Pettit, St. Louis Hawks, C
Na opwarming tot 100,000,000 grade word twee ligte atome saamgevoeg om 'n swaarder atoom te vorm, wat lei tot die eerste mensgemaakte kernfusie & quotParty with Comden & amp Green & quot sluit by John Golden NYC na 38 optredes Dmitri Shostakovich se komedie & quotCheryomushk & quot premières in Moskou WHCT TV-kanaal 18 in Hartford, CT (IND) begin die opstande van Algerië teen die Franse president de Gaulle uitsaai
1961: Edward Albee's & quotAmerican Dream & quot; première in NYC
1962 Brian Epstein teken bestuurskontrak met die Beatles
1963 Buddy Rogers en Lou Thesz stoei in Toronto, Rogers word WWF -stoeikampioen en Thesz word NWA -kampioen
CBS koop 1964 en 1965 NFL TV -regte vir $ 28,2 miljoen Eric de Noorman, 'n Nederlandse strokiesprent deur Hans G. Kresse, eindig met die 24ste wysiging van die Amerikaanse grondwet wat in werking tree en die staat se stemreg kan nie geweier word nie weens belastingbetalings WDIO TV kanaal 10 in Duluth, MN (ABC) begin uitsaai 117 passasiers word dood nadat 'n Air India Boeing-707-vliegtuig in Mont Blanc neergestort het, Frankryk Operasie Coburg, 'n Australiese en Nieu-Seelandse militêre optrede tydens die Viëtnam-oorlog, begin met koningin Juliana van Nederland aangestel as ereburger van Addis Abeba
1969 Spaanse diktator -generaal Franco kondig noodtoestand aan
1969 Adjunk -premier Brian Faulkner bedank uit die kabinet van Noord -Ierland uit protes teen die gebrek aan 'sterk regering' van premier Terence O'Neill
Studente protesteer teen die oprigting van staalhekke rondom die London School of Economics 3de ABA All-Star Game: West 128 klop Oos 98 by Indiana Valeri Muratov skate wêreldrekord 500m (38,99 sek.) 21ste NFL Pro Bowl, LA Memorial Coliseum: NFC klop AFC, 27-6 MVP's: Fred Carr, Green Bay Packers, LB Mel Renfro, Dallas Cowboys, CB WRIP (nou WDSI) TV-kanaal 61 in Chattanooga, TN (IND) 1ste uitsending Japanese Sgt. Shoichi Yokoi word weggekruip in 'n Guam -oerwoud, waar hy sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog was.
1976 Voormalige wêreldkampioen vir swaargewig boks George Foreman KOs Ron Lyle in die 5de ronde in Caesar's Palace, Las Vegas Foreman het twee keer in die 4de 'The Ring' -geveg van die jaar neergeslaan
1976 se 33ste Golden Globes: "One Flew Over the Cuckoo's Nest", Jack Nicholson en Louise Fletcher wen
Slagting van Atocha in Madrid: Vyf arbeidsadvokate vermoor deur fasciste in Madrid tydens die Spaanse oorgang na demokrasie 31ste NHL All-Star Game, Buffalo Municipal Auditorium, Buffalo, NY: Wallis klop Campbell, 3-2 (OT) MVP: Billy Smith, NY -eilandbewoners, G Carter Uitvoerende bevel oor intelligensie (# 12036) VSA voer kerntoets uit op Nevada -toetsterrein Islanders het 5 kragmetings aangeteken teen Nordiques Kim Hughes behaal 213 teen Indië in Adelaide
1982 Super Bowl XVI, Pontiac Silverdome, Detroit, MI: San Francisco 49ers klop Cincinnati Bengals, 26-21 MVP: Joe Montana, SF, QB
Apple Computer Inc onthul sy revolusionêre Macintosh persoonlike rekenaar 15de Space Shuttle (51-C) Mission-Discovery 3 word bekendgestel
1986 NY Islander Mike Bossy behaal sy 1000ste punt
Voyager 2 ruimtetuig
1986 Voyager 2 maak die eerste verbyvlug van Uranus (81.593 km), vind nuwelinge
Leon Brittan, sekretaris van handel en nywerheid onder Thatcher, is 2de minister van kabinet wat bedank ná 'Westland -aangeleentheid'
Australiese Ope Vrouetennis
1987 Australiese Ope Vrouetennis: Hana Mandlíková van Tsjeggo-Slowakye wen haar vierde en laaste Grand Slam-enkelspelkroon met Martina Navratilova 7-5, 7-6
1ste WWF Royal Rumble - Jim Duggan wen die 9de ACE Cable Awards: Discovery Channel wen die Golden CableACE vir & quot; Rusland: Live From the Inside & quot; Australië klop Nieu -Seeland met 2-0 om die Wêreldbeker -krieket te wen. "Die moord op Mary Phagan"
Australiese mans Tennis Oop
1988 Australiese Ope Mans Tennis: Mats Wilander wen die 3de Australiese titel en klop met die gunsteling Pat Cash 6-3, 6-7, 3-6, 6-1, 8-6
4de Sundance-rolprentfees: & quotHeat and Sunlight & quot wen die Grand Jury-prys Dramatiese 1ste aangemelde geval van VIGS wat oorgedra word deur heteroseksuele orale seks Japannese MUSES-A (Hiten) wat op die maan 14de Statebondspele in Auckland geopen word, Pat Riley, Nieu-Seeland, word die 13de en vinnigste afrigter wat die 500-oorwinning-plato bereik het toe die Lakers langs die Indiana Pacers, 120-111 Riley (500-184) Don Nelson (500-317) oortref om mylpaal te bereik & quot Les Miserables & quot open in Theatre St Denis, Montreal se 14de jaarlikse ster- athon $ 24,000,000 Poolse veerboot John Heweliusz sink, 52 vermoorde Soyuz TM-16 lanseer Amerikaanse mansskaatskampioenskap wat gewen is deur Scott Davis, die Turkse joernalis en skrywer Uğur Mumcu word vermoor deur 'n motorbom in Ankara. Dow Jones sluit vir die eerste keer bo 3,900 (3,914,48) Die Switserse regering en verskeie banke en besighede stem saam om 'n gedenkfonds vir slagoffers van die Holocaust op te rig David Duval adel die 18de putjie vir 'n laaste ronde 59 om die Bob Hope Chrysler Classic op PGA te wen West word slegs die 3de speler wat 'n sub-60 ronde op die PGA Tour afgedank het
NHL All-Star Spel
1999 49ste NHL All-Star Game, Ice Palace, Tampa, FL: Noord-Amerika klop Wêreld, 8-6 MVP: Wayne Gretzky, NY Rangers, C
Die "ander" gemeente
In hierdie lig gesien, was dit nie willekeurig of vergesog vir Adolfo Gilly nie, in sy ontleding in Die Mexikaanse Revolusie, om die eksperiment met radikale grondhervorming, militêre selfverdediging en outonome regering wat die Zapatistas in die dorpe en dorpe van die staat Morelos net suid van Mexikostad in 1914-1915 onderhou het, die 'Morelos-gemeente' te noem.
Wat Rhodakanaty voorgehou het in die naam van die Amerikaanse kommune, toe die geheue van duisende vermoorde Parys -kommuniste nog vars was, sou 'n werklikheid word in die vorm van wat Gilly die Morelos -gemeente met vrymoedigheid gedoop het:
Wat die kleinboere en landbouwerkers van Morelos geskep het, was 'n gemeente, wie se enigste wêreldwye ekwivalent die Parys -gemeente was. Maar die Morelos -gemeente was nie van die werkers nie, maar van die boere. Hulle het dit nie op papier geskep nie, maar in die feite. En as die Zapatista -agrariese wet so belangrik is, is dit omdat dit toon dat daar buite die plaaslike boerehorison 'n vleuel was wat die nasionale wil gehad het om die hele land op hierdie basis te organiseer.
Analoog, vanaf die neo-Zapatista-opstand van 1994 in Chiapas, via die versperrings van Oaxaca in 2006, tot by die outonome plaaslike regering van Cherán in die staat Michoacán begin in 2011, het Mexiko die vuur lewendig gehou ander Gemeente, anders as die wat verband hou met 1871 Parys.
'N Hersiening van die geskiedenis van die gemeente uit die Amerikas behoort nie net ons geopolitieke uitkyk deeglik te kan verander nie, maar ook die manier waarop die konsep van die gemeente as politieke vorm verwoord kan word met die algemene, die gemeenskap of die gemeenskap as vorme van die lewe. Alhoewel die meerderheid van sy Europese tolke dit verkieslik ignoreer, het ons baie aanduidings dat Marx self teen die einde van sy lewe die bedoeling gehad het om die moontlike rol van die sogenaamde primitiewe te ondersoek. , argaïese of voorvaderlike gemeenskappe of gemeenskappe in die revolusionêre oorgang na kommunisme. Hiervoor kan ons nie net reken op die konsepte en brief aan Vera Zasulich nie, maar ook op syne Etnologiese notaboeke, in een waarvan Marx hom toewy aan die transskripsie, vertaling en aantekening van lang fragmente uit die hoofstuk "The Aztec Confederacy" in Lewis H. Morgan's Antieke samelewing, gepubliseer in dieselfde jaar van 1877 toe Rhodakanaty die koms van die Gemeente na Amerika verwag het.
Omdat Marx sy kommentaar meng met direkte aanhalings in Engels en vertalings in Duits uit Morgan se boek, het die Etnologiese notaboeke bereik 'n byna Babeliese vlak van ingewikkeldheid, wat boonop verskeie bronne uit Spaanse kronieke bevat en nie 'n paar woorde in Nahuatl nie. Die belangrikste is egter die feit dat Morgan Marx help om te verstaan ​​wat die moontlike kommunisme in die sosiale, politieke en ekonomiese organisasie van antieke Mexiko-Tenochtitlan bevat:Gemeentebesit van lande Lewe in groot huishoudings wat uit 'n aantal verwante gesinne bestaan u. redes om te glo dat hulle kommunisme beoefen in die destydse huishouding."
Boonop het Morgan, nóg daarom Marx kennis van terme, wat slegs Morgan se dissipel Alphonse F. Bandelier in 1878 sou bestudeer op grond van die materiaal van Zorita, duidelik verwys na die sosiale struktuur van die calpulli. "Die huise in Pueblo van Mexiko was zweifelsohne in die algemeen groot gemeenskaplike of gemeenskaplike huise wie sterf in Neu-Mexico zur selben Tydperk, bruto genug zu accom & ltm & gtodiren von 10 tot 50 u. 100 gesinne in elk, "Skryf Marx dus in sy notaboek neer:" D. pueblo van Mexiko geografies bymekaar kom 4 kwarte, jedes beset deur 'n 'afstammeling' (fratry) y. jedes kwartaal 'Onderverdeel' elk onderverdeling beset deur a gemeenskap van persone deur sommige saamgebind algemene das (gene). [In Mexiko nur 1 stam der der Asteke]."
Ten slotte, ondanks die feit dat hy verantwoordelik was vir die lineêre evolusionêre skema van wreedheid, barbaarsheid en beskawing, het Morgan die sosiale struktuur van die Asteke gesien deur middel van die fratry of gens as samelewings 'n moontlik beter alternatief vir die politieke organisasie van die civitas dit sou gebaseer wees op die eenheid van die kernfamilie, private eiendom en die territoriale organisasie van die staat. Maar om dit te verstaan, het die Spaanse kroniekskrywers wat voortgegaan het om te praat van die Azteek -wêreld in terme van 'n 'staat' of 'ryk' met sy 'koning', 'senatore', 'gemeentes', ens. heeltemal nutteloos in die oë van Morgan, omdat hulle die lewende kommunisme van die sosiale organisasie van die lewe onder die Asteke geïgnoreer het. Die beroemde etnoloog, daarteenoor, stel Marx iets voor wat hy in sy brief aan Zasulich en later in die voorwoord van die Russiese uitgawe van 1882 van Die Kommunistiese Manifesnaamlik dat kommunisme die terugkeer van die argaïese gemeenskap in beter omstandighede kan wees.
Sonder om na die marxistiese of kommunistiese tradisie te verwys, maar die metode van historiese materialisme aan te roep en die ou nomenklatuur uit die tyd van Tenochtitlan op te som, soos saamgevat deur Zorita, Jesús Sotelo Inclán in sy boek uit 1943 Raíz y razón de Zapata sou daarop dui dat dit moontlik is om 'n reguit lyn te volg wat die revolusionêre leier van Morelos verbind met die sosiale, ekonomiese en politieke organisasie van die calpulli, as ons dit op 12 September 1909 in ag neem tydens 'n vergadering wat ook die openingstoneel sou bied vir die klassieke studie van John Womack Emiliano Zapata en die Mexikaanse revolusie, Zapata is verkies as calpulec of calpuleque, die leier of hoof van wat nog geleef en ervaar sal word as die calpulli van sy tuisdorp Anenecuilco:
Die verskillende vermeldings van die calpuleques van Anenecuilco is soveel skakels in 'n lang ketting wat moontlik geen onderbreking geken het terwyl hulle 'n paar eeue deurkruis het nie. Natuurlik ontbreek baie skakels, maar is dit nie bewonderenswaardig dat daar soveel konkrete aanduidings daaroor bewaar is nie? As hulle vanaf die verste verlede 'n reguit lyn vorm wat tot by Emiliano Zapata strek, het ons rede om te sê dat hy ook 'n calpuleque.
Is dit inderdaad nie bewonderenswaardig nie? Dit is asof die Sfinks, behalwe die Sfinx wat aanhou om die burgerlike gedagtes te pynig, ook in staat was om soos 'n feniks uit sy as op te staan.
· Belangrike datums en gebeure:
1857 - Alexander Herzen, Die klok, kritiek op Westerse ontwikkelinge en industriële kapitalisme.
1863 - Nikolai Chernyshevsky, Wat moet gedoen word? - sosialistiese pamflet met riglyne oor revolusionêre aktivisme.
April 1866 - Eerste poging tot die lewe van die tsaar - Dmitri Karakozov, 'n ontevrede edele student.
1873 - 74 - Narodniks en populisme: 'gaan na die mense'
1876 ​​- meer radikale 'Land and Liberty' word gevorm, onder leiding van George Plekhanov.
1879 - nog meer ekstreme 'The People's Will' opgestel (narodnaya volya) as 'land en vryheid' verdeel in vreedsame en gewelddadige faksies oor die vraag of terreur gebruik moet word om hul doelwitte na te streef.
1 Maart 1881 - sluipmoord op Alexander II deur 'die wil van die mense' onder leiding van Mikhailov.
1886 - teregstelling van Alexander Ulyanov, 'n student wat deel was van 'n groep wat Alexander III wou doodmaak. Dit was Lenin se ouer broer.
Amerikaanse lewe in 1914: Hoe ons 'n eeu gelede gelewe het
Dit was 100 jaar gelede dat Charlie Chaplin in 'The Tramp' gespeel het, een van sy mees onvergeetlike rolle. Kyk terug hoe die lewe in 1914 gelyk het.
4 van 101 Amerikaanse swaargewigbokser Jack Johnson (en inwoner van Galveston) word spaarsaam. Johnson se nalatenskap is onlangs vereer met 'n standbeeld in sy tuisdorp.
Topical Press Agency/Getty Images Wys meer Wys minder
5 van 101 George Burns, links, en Art Fletcher spring en rek tydens die lente -oefensessies vir die New York Giants in Marlin, Texas op 14 Maart 1914. Transcendental Graphics/Getty Images Show More Show Less
7 van 101 Escapoloog Harry Houdini, gebore as Erik Weisz, berei hom voor om een ​​van sy bekendste publisiteitsstunts, die ontsnapping aan boord, in die East River in New York, omstreeks 1914, uit te voer. Houdini was in boeie en beenstrykers toegesluit en daarna vasgespyker in die krat wat vasgemaak is met twee honderd pond lood. Die krat is toe in die water laat sak, waaruit hy binne sewe en vyftig sekondes ontsnap het. Popperfoto/Popperfoto/Getty Images Wys meer Wys minder
8 van 101 'n Vyftienjarige seuntjie in Denison, Texas, bestuur 'n gevaarlike vervelige masjien waarna hy sê 'n seuntjie het onlangs die helfte van sy hand verveeld. Om hierdie masjien te gebruik (wat 'n groot gat in die handvatsel maak) moet die seuntjie sy hele gewig op die hefboom gooi wat die handvatsel (en homself) teen die onbeskermde boorder stoot. 'N Glip kan maklik dodelik wees. Die seuntjie verdien $ 1,65 per dag. Hierdie fabriek het 'n aantal onbeskermde gordels en gevaarlike masjiene. Een ander seuntjie, ongeveer die ouderdom van hierdie een, het allerhande werk gedoen, die handvatsels van 'n groot skeersaag, ens., Weggeneem en voortdurend aan gevaar blootgestel. Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
10 van 101 Portret van 'n alleenstaande Kentucky -kitaarspeler, sit en speel sy kitaar. Cincinnati Museum Center/Getty Images Wys meer Wys minder
11 van 101 akteurs wat in die volle geskiedenis van die Ku Klux Klan geklee was, het 'n wit akteur in swart gesig agtervolg in 'n foto uit 'The Birth of a Nation', die eerste rolprent ooit, geregisseer deur DW Griffith, Kalifornië, 1914 Hulton Archive/Getty Images Wys meer Toon minder
13 van 101 Babe Ruth, werper vir die Providence Grays -liga -span, stel 'n spanfoto in 1914 voor. Transcendental Graphics/Getty Images Show More Show Less
14 van 101 'n Girl Scout met 'n man aangetrek soos oom Sam, omstreeks 1914. FPG/Getty Images Wys meer Wys minder
16 van 101 'n Overland -motor word in 'n tydskrifadvertensie van 1914 getoon. In die advertensie staan, maar as hulle die Overland $ 950 met die meeste motors van $ 1200 tot $ 1400 vergelyk, sal hulle nie 'n wesenlike verskil kan vind nie. & #8221 Stock Montage/Getty Images Wys meer Toon minder
17 van 101 Engelse komiese akteur Charlie Chaplin (links) en Mack Swain in 'n toneel uit die 'His Prehistoric Past', 'n stille tweesneller wat deur Chaplin geskryf en geregisseer is en in die steentydperk afspeel. Dit was Chaplin se laaste film vir die Keystone Film Company. Popperfoto/2010 Getty Images Wys meer Wys minder
19 van 101 'n Plakkaat adverteer Buffalo Bill se West West-vertoning, deel van die Sells Floto Circus, met 'n skildery van Buffalo Bill self, gebore William Frederick Cody (1846-1917), langs 'n perd, 1914. Die plakkaat is gedruk deur die Erie Litografie en skilderyonderneming van Erie, Pa. Al Fenn/Time & Life Pictures/Getty Image Wys meer Toon minder
20 van 101 Bekende gangster James Franche en 'n polisieman stap in die rigting van 'n motor wat langs die straat in Chicago geparkeer was, 1914. Franche, met die bynaam Duffy the Goat, het erken dat hy Isaac Henagow vermoor het in die Roy Jones Cafe, geleë op 2037 South Wabash Ave. in die Near South Side -omgewing van Chicago. Uit die Chicago Daily News -versameling. Chicago History Museum/Getty Images Wys meer Wys minder
22 van 101 vroue van die vereniging wat toebroodjieborde dra om 'n toespraak by Cooper Union te publiseer deur die goewerneurs van die state wat die stem aan vroue verleen het. Paul Thompson/Getty Images Wys meer Wys minder
23 van 101 Hierdie portret toon mev Byrd Winters wat 'n koerant lees, voor 'n lessenaar sit met geraamde afdrukke en 'n kalender wat op die agtergrond in 'n kamer in Chicago in 1914 hang. Winters, sy vrou, Byrd Winters, en WH Cooper, 'n koshuis van hulle, is aangekla van sameswering om Winters se dogter te vermoor en die lyk te verbrand. Uit die Chicago Daily News -versameling. Chicago History Museum/Getty Images Wys meer Wys minder
25 van 101 spelers van die Trojans -voetbalspan van die Universiteit van Suid -Kalifornië ding mee teen die Los Angeles Athletic Club. Collegiate Images/Collegiate Images/Getty Images Wys meer Wys minder
26 van 101 'n Groep verpleegsters in uniform aan boord van die SS Rooi Kruis, een van die eerste eenhede van die Amerikaanse Rooi Kruis -verpleegsters wat tydens die Eerste Wêreldoorlog uit New York vertrek het vir diens in Europa. Die getoonde verpleegsters is (bo -ry, van links): Mary F. Bowman, Eva L. Doniat, Edwina Klee, Gertrude G. Hard en Charlotte Eaton (middelste ry, van links) Alma E. Foerster, Lyda N. Anderson, Anne Hanson, Julia S. Schneider, Genevieve Dyer , Martha M. Moritz, Alica Giloborne en Mary E. Hill (sit, van links) Charlotte Burgess, eenheidstoesighouer Jane A. Delano (1862-1919), en mej. H. Scott Hay, wat in beheer was van die 120 verpleegsters aan boord van die skip. Kean Collection/Getty Images Wys meer Wys minder
28 van 101 Die tienjarige Charlie Foster glimlag terwyl hy by sy vaste werk in die Merrimack Mills -fabriek in Huntsville, Ala, was in 1914. Sy pa het gesê dat die seuntjie nie kan lees nie, maar hy werk steeds by die meule in plaas van op skool te wees. . Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
29 van 101 Bert Dingley ry 'n motor langs 'n gedeelte van die enorme akwaduk in Los Angeles, Kalifornië. Topical Press Agency/Getty Images Toon meer Wys minder
31 van 101 Edward Hines Lumber Company -werf in Chicago is op die foto. Field Museum Library/Getty Images Wys meer Wys minder
32 van 101 Hierdie portret toon 'n paar jong seuns aan die werk in die weefkamer van 'n katoenmeule in Alabama. Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
34 van 101 'n Siksika -man met 'n kalumet en 'n jong seuntjie word in die tepee afgebeeld. Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
35 van 101 skare kom op dakke oorkant Shibe Park bymekaar om te kyk hoe die Philadelphia Athletics die Boston Braves speel tydens die 1914 Wêreldreeks. Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
37 van 101 Hierdie close-up wys 'n groot groep suffragiste terwyl hulle in 'n hooiwa ry wat in 1914 met slagspreuke versier is. Een slagspreuk lui 'Woman's Cause is Man's They Rise Or Fall Together'. Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
38 van 101 Iewers in die Amerikaanse Midde -Ooste sit 'n vrou en lees die koerant terwyl sy wag dat haar gasmasjien 'n kledingstuk moet klaarmaak. PhotoQuest/Getty Images Wys meer Wys minder
40 van 101 Florence Goadby Lowe en mev. F.O. Berch bestuur 'n motor in New York omstreeks 1914. FPG/Getty Images Wys meer Wys minder
41 van 101 'n Baker Electric -motor op 'n sneeubedekte pad word in 'n tydskrifadvertensie van 1914 getoon. Stock Montage/Getty Images Toon meer Vertoon minder
43 van 101 Lincoln Beachey sit in 'n vliegtuig op 'n grondveld. Chicago History Museum/Getty Images Wys meer Wys minder
44 van 101 Bouwerk aan 'n nuwe munisipale pier in Chicago, Illinois, word op 17 September 1914 op die foto getoon. Chicago History Museum/Getty Images Toon meer Wys minder
46 van 101 'n Man woon 'n saamtrek by van die Industrial Workers of the World (IWW) of die Wobblies, met 'n hoed op met 'n plakkaat met die slagspreuk 'Bread Or Revolution', in Union Square, New York, 11 April 1914. Die die skare was na raming 3000 sterk. Tussentydse argiewe/Getty Images Wys meer Wys minder
47 van 101 lede van die Industrial Workers of the World (IWW), bekend as die Wobblies, vergader in 'n groot menigte tydens 'n saamtrek in Union Square, New York, 11 April 1914. Interim Archives/Getty Images Show More Show Minder
49 van 101 Joe Jackson is die onderwerp van 'n bofbalreklame wat in 1914 deur die Boston Garter Company in Boston, Mass. Vervaardig is. Transcendental Graphics/Getty Images Show More Show Less
50 van 101 Irene Castle, 'n danser en aktrise, is op die foto. Popperfoto/Popperfoto/Getty Images Wys meer Wys minder
52 van 101 Filmplakkaat op een blad adverteer vir 'Uncle Tom's Cabin' (World Producing Corp), met Sam Lucas, 1914. John D. Kisch/Separate Cinema Ar/Getty Images Show More Show Less Show Less
53 van 101 Walter Wright sit op 'n 2-gang Indiese motorfiets. Indiese motorfietse is van 1901 tot 1953 vervaardig deur 'n onderneming in Springfield, Massachusetts, aanvanklik bekend as die Hendee Manufacturing Company. Dit is in 1928 herdoop tot die Indian Motorcycle Manufacturing Company. RacingOne/ISC Archives via Getty Images Toon meer Wys minder
55 van 101 Alhoewel hy die meeste van sy American Automobile Association (AAA) -renne in Duesenbergs, Maxwells en Masons gehardloop het, het Eddie Rickenbacker (aan die stuur) verskeie geleenthede tussen 1914 en 1916 in 'n Peugot soos dié uitgevoer. RacingOne/ISC -argiewe via Getty Images Wys meer Wys minder
56 van 101 Lede van die hoflikheidskomitee van die Colorado Electric-klub berei vieringspakkette voor wat aan Denver-kinders gegee sal word tydens die groot Kersviering in Denver Post-Colorado Electric Club. Links na regs - W.A. Roper, C.F. Oehlmann en M.C. Gordon. The Denver Post/Denver Post via Getty Images Wys meer Wys minder
58 van 101 Hierdie Amerikaanse werwingsplakkaat toon soldate met gewere wat in 'n veld hardloop. Galerie Bilderwelt/Getty Images Wys meer Wys minder
59 van 101 Times Square in 47th Street, New York, is op die foto. The New York Historical Society/Getty Images Wys meer wys minder
61 van 101 'n Groep Inuits van die Arktiese kuslyn van Amerika het die kamp van die Kanadese ontdekkingsreisiger Vilhjalmur Stefanson, naby Point Barrow, besoek. Topical Press Agency/Getty Images Wys meer Wys minder
62 van 101 'n Werwingsplakkaat uit 1914 toon soldate wat met 'n kanon afvuur terwyl 'n vliegtuig vlieg. Library of Congress/Getty Images Wys meer Wys minder
64 van 101 Lugvaartpionier Glenn Curtiss vlieg 'n aangepaste weergawe van Samuel Langley se 'Aerodrome' oor Kenka Lake, New York. Hulton -argief/Getty Images Wys meer Wys minder
65 van 101 'n Groep mense ondersoek die ruïnes van die kolonie Ludlow in Colorado. Dit is gebou as 'n tydelike skuiling vir stakende steenkoolmyners en hul gesinne en is aangeval deur militante en speurders wat agtien mense doodgeskiet het, waaronder elf kinders, waarvan die jongste slegs drie maande oud was. MPI/Getty Images Wys meer Wys minder
67 van 101 'n Plakkaat adverteer die film 'The Moving Picture Cowboy' met Tom Mix in die hoofrol. MPI/Getty Images Wys meer Wys minder
68 van 101 'n Bo -ingang van die metro langs die New York Times -gebou in Sewende Laan word getoon. Hulton -argief/Getty Images Wys meer Wys minder
70 van 101 'n Apteek in die New York Times -gebou in die noordoostelike hoek van Sewende Laan en 42ste Straat word in die stad New York afgebeeld. Hulton -argief/Getty Images Wys meer Wys minder
71 van 101 'n Gesin ontspan in hul woonhuis in New York. Hulton -argief/Getty Images Wys meer Wys minder
73 van 101 'n Lugfoto wys Wrigley Field in Chicago. Wrigley Field het 23 April 1914 geopen as die tuiste van die Chicago Cubs. MLB -foto's/MLB -foto's via Getty Images Wys meer Wys minder
74 van 101 Een van die oorspronklike 15 boeke geskryf deur L. Frank Baum, die skepper van die Oz -sage. is in 1914 gepubliseer. Buyenlarge/Getty Images Wys meer Toon minder
76 van 101 kongresvrou in Montana, Jeannette Rankin, die eerste vrou in die kongres is in 1914 verkies. Sy lewer 'n petisie teen die Viëtnamese oorlog aan die kongres as haar laaste politieke daad op hierdie foto. Francis Miller/Time & Life Pictures/Getty Image Wys meer Wys minder
77 van 101 'n Tipiese bergklimmerfamilie word op die foto getoon. R.C. Huey/Time & Life Pictures/Getty Image Wys meer Wys minder
79 van 101 Twee vroue en 'n kind poseer vir 'n aandenkingsfoto in 'n ateljee aan die kus by Coney Island in New York. Hulton -argief/Getty Images Wys meer Wys minder
80 van 101 Legendariese danser Vernon Castle lig sy vrou en lewensmaat Irene op terwyl hulle dans in 1914 voor 'n groot spieël in 'n dansateljee in New York. FPG/Getty Images Toon meer Wys minder
82 van 101 'n Amerikaanse mariene skerpskutter mik 'n 1903 Springfield -geweer op teenstanders tydens die Amerikaanse ingryping in die Mexikaanse rewolusie in Vera Cruz, Mexiko in 1914. Time Life Pictures/Time & Life Pictures/Getty Image Show More Show Less
83 van 101 Lady Randolph Churchill nee Jennie Jerome, die moeder van die Britse staatsman Winston Churchill, in haar Brook Street -woning, Augustus 1914. Topical Press Agency/Getty Images Show More Show Less
85 van 101 Johnny Evers, kaptein en tweede baseman van die Boston Braves, gaan saam met Ira Thomas, Atletiek -kaptein en die skeidsregter, oor die grondreëls op Fenway Park voor die aanvang van wedstryd drie van die 1914 Wêreldreeks op 12 Oktober. Transendentale grafika/Getty Images Wys meer Wys minder
86 van 101 Johnny Evers, tweede baseman vir die wêreldkampioen Boston Braves, gee in November 1914 'n paar wenke vir buurtkinders in sy tuisdorp South Troy, N.Y. Transcendental Graphics/Getty Images Show More Show Less
88 van 101 renjaer Barney Oldfield skud die hand van die fotograaf Louis Van Oeyen in April 1914 in Cleveland, Ohio. Louis Van Oeyen/ WRHS/ Getty Images Wys meer Wys minder
89 van 101 Kyk deur toeskouers op 'n heuwel en jong seuns op die pad, ry 'n voertuig in die vorm van 'n yster 'n grondpad in 'n parade van die Independence Day, Springfield, Vt., 4 Julie 1914. Vintage Images/Getty Images Show Meer Wys minder
91 van 101 In Winton Place, 'n fabrieksdistrik, gee 'n onderwyser klas aan onlangse immigrante die Engelse taal in Cincinnati, Ohio. Cincinnati Museum Center/Getty Images Wys meer Wys minder
92 van 101 Kwakiutl -mense, sommige buig voor totempale op die agtergrond, ander sit vorentoe en maak deel uit van die nunhlim -seremonie, die vier dae voor die Winterdans. Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
94 van 101 'n Vroeë vlieënde masjien jaag teen 'n motor. Getty Images Wys meer Wys minder
95 van 101 'n Ideale aankoop Vergroot/Getty Images Wys meer Wys minder
97 van 101 Goed geklede paartjie Buyenlarge/Getty Images Wys meer Wys minder
Die Amerikaanse nyweraar Henry Ford en uitvinder Thomas Edison, wat agter sit, word op een van Ford se motors op 'n onbekende plek in Florida op hierdie foto van 1914 gesien. Die man aan die linkerkant is onbekend.
Opgemerk die elektriese ingenieur Charles Steinmetz in sy Detroit Electric uit 1914, met kleinkinders (links na regs) Midge, Billy en Joe, en sy aangenome seun, Joseph Hayden, op hierdie ongedateerde foto. (Union College -argiewe)