Worpswede is 'n dorp in die distrik Osterholz van die deelstaat Nedersakse (Noord-Duitsland). Worpswede lê aan die Hammerivier noordoos van Bremen in die heidelandskap van die Teufelsmoor. Die Weyerberg is op 'n hoogte van 54 meter die enigste bergpiek in die vlaktes van die omgewing.
Worpswede het internasionale bekendheid verwerf danksy die kunstenaarskolonie wat hier in 1889 as 'n lewens- en werkgemeenskap van kunstenaars gestig is. Die Künstlerhäuser Worpswede is vandag 'n belangrike Duitse instelling wat beurse aan jong kunstenaars toeken. Worpswede lok met sy natuurskoon en kulturele instellings talle besoekers en kunstenaars en is 'n belangrike ontspanningsgebied vir die nabygeleë stad Bremen.
Eerste menslike nedersettings in die gebied dateer uit die Bronstydperk. Die eerste historiese dokument wat na Worpswede verwys dateer uit die jaar 1218.
Die Niedersachsenstein by die bergspits Weyerberg is 'n baksteenmonument met 'n hoogte van 18 meter wat - uit die verte gesien - op 'n groot arend lyk. Die monument is ter ere van soldate uit die omgewing opgerig wat in die Eerste Wêreldoorlog gesneuwel het en in 1922 volgens 'n ontwerp van die argitek Bernhard Hoetger, wat ook Bremen se bekende Böttcherstraße geskep het, as die enigste noemenswaardige groot ekspressionistiese skulptuur in Duitsland voltooi. Sy oprigting in 'n tyd van groot armoede en voedseltekorte was baie omstrede.
Die Barkenhoff (Nederduits, letterlik "Berkehof") was orspronklik 'n plaashuis wat in 1895 deur die Bremense kunstenaar en illustreerder van die tydskrif Die Insel, Heinrich Vogeler, gekoop en binne enkele jare tot 'n indrukwekkende gebou in die Art Nouveau-styl omgebou is.
Die huis was binnekort die middelpunt van die plaaslike kunstenaarsbeweging en die bekende Kunstenaarskolonie Worpswede. Ná die Eerste Wêreldoorlog het die Barkenhoff as 'n gemeenskaps- en skoolhuis gedien en is later deur die Rote Hilfe Deutschlands in 'n kindertehuis omskep.
Een van die talle persoonlikhede, wat 'n besoek aan die Barkenhoff afgelê het, was Sonja Marchlewski, wat in 1926 Heinrich Vogeler se tweede vrou geword het. Sy was die dogter van die Poolse Marxis Julian Balthasar Marchlewski, 'n vriend en medewerker van Rosa Luxemburg en vertroueling van Wladimir Lenin. Marchlewski as ook die rektor van die Kommunistiese Universiteit van Nasionale Minderhede in Moskou en stigter van die Internasionale Rooi Hulporganisasie. Hy het Vogeler oorreed om die Barkenhoff aan die Rooi Hulporganisasie te skenk. Die Barkenhoff het tot en met 1932 'n kindertehuis gebly. Vogeler het later in die Sowjetunie in ballingskap gebly en daar sy lewe verloor.
In die volgende jare het die gebou verval en is later deur die plaaslike owerhede oorgeneem. Ná sy restourasie dien die Barkenhoff tans as 'n museum, werkswinkel en ateljee vir kunstenaars aan wie 'n beurs van die Barkenhoff-stigting toegeken is. Die gebou is in die jare 2003 en 2004 nog eens gerestoureer.
Die Kaffee Worpswede is 'n ekspressionistiese gebou aan die voet van die Weyerberg. Dit maak deel uit van 'n groep baksteengeboue wat ook die Große Kunstschau insluit en sedert 1925 as kafee en restourant dien. Tot by die 1970's het die kafee ook oor 'n hotel beskik. Die gebou het die bynaam Kaffee Verrückt ("Kafee Gek") gekry nadat die argitek, boumeester en kunstenaar Bernhard Hoetger begin het om 'n huis sonder bouplanne en sonder regte hoeke teen 'n koste van geskatte 100 000 Reichsmark te bou. Hoetger het hier sy kunswerke aangebied.
Die Kaufhaus Stolte in die Findorffstraße is die oudste winkel in die dorp met 'n byna 200-jarige tradisie. Dit was aan die Stolte-gesin, veral aan Mimi Stolte, te danke dat Worpswede van 'n onbeduidende heidedorp tot 'n wêreldbekende kunstenaarskolonie ontwikkel het. Mimi Stolte het in 1884 die kunsstudent Fritz Mackensen na die huis van haar ouers genooi waar hy 'n tyd lank gebly het. Later het hy saam met sy vriende na die heidedorp teruggekeer, en die kunstenaars het hulle permanent in Worpswede gevestig.
Die Käseglocke ("kaasstolp") is uitsluitlik van hout gebou en is vandag 'n argitektoniese monument. Die bynaam van die gebou verwys na sy ongewone vorm.