13 stories oor kookkuns -inhoud om nou te lees - Nuwe resepte
Resepte, artikels, resensies en meer van die Culinary Content Network.
As u nie vertroud is met The Culinary Content Network van The Daily Meal nie, behoort u dit te wees. Met alles van resepte en wenke om te reis, om idees aan te bied, riglyne vir wat en wat om nie te drink nie, en restaurantresensies en aanbevelings, het die Culinary Content Network alles.
Klik hier om 13 verhale wat u moet lees, te sien!
Nuwe resepte, artikels en resensies word daagliks bevorder en ons bied dit op verskillende maniere aan u. Hulle word altyd gedeel op die tuisblad (onderstaande funksies), op elke kanaalbladsy (eet, drink, kook, reis en vermaak), en word ook via ons nuusbriewe direk in u inkassie afgelewer.
Hierdie week beklemtoon ons 'n paar van ons gunstelinge (hoewel daar so baie is), wat u moontlik nie bereik het deur middel van ons ander pogings tot promosie nie. Ons het (om maar net 'n paar te noem) Paleo -proteïenwafels, 'n oproep tot filantropie en 'n oornag bloubessie -Franse roosterbrood.
Klik deur na die skyfievertoning om meer uit te vind!
16 boeke om nou te lees
Een van ons mees uitstaande skrywers, Helen Dunmore, het inspirasie put uit die klassieke spioenasieroman vir haar nuutste boek. Blootstelling open in die 1960's in Londen, waar topgeheime lêers vermis is en vermoedelik aan die Russe verkoop is. Hoewel dit al die opwinding en bedreiging van 'n John Le Carr & eacute -roman bevat, stel Dunmore meer belang in die persoonlike. Baie van die roman fokus op die verhouding tussen die belangrikste verdagte en sy vrou, wat as 'n Joodse vlugteling as 'n Joodse vlugteling na Brittanje geëmigreer het. 'N Sfeervolle lees vol lewendige karakters en as jy hierdie maand net een boek gaan koop, maak dit hierdie een.
Soos hierdie? Jy sal liefhê
Die balsaal deur Anna Hope is 'n pragtige liefdesverhaal wat afspeel in 'n geestelike asiel waar die pasiënte een keer per week bymekaarkom om te dans. Dit is ook 'n fassinerende blik op hoe die samelewing 100 jaar gelede diegene behandel het wat beoordeel is en lsquomad & rsquo.
In 'n land van papier gode deur Rebecca Mackenzie is 'n wonderlike mondigwording-verhaal wat afspeel in 'n kosskool vir die kinders van Britse sendelinge in China. 'N Verbeeldingryke en aangrypende debuut.
'N Bekoorlike verteller en eienaardige humor maak Spoed O! 'n ware vreugde. Hierdie eerste roman van Shirley Barrett, wat aan die begin van die 20ste eeu in 'n klein walvisvangsgemeenskap in Nieu -Suid -Wallis geleë is, is 'n ongewone en aangename verhaal.
In Die eks, 'n advokaat uit New York wat 'n voormalige kêrel verdedig wat van moord beskuldig word, begin twyfel aan die onskuld van sy kliënt. Alafair Burke hou die spanning tot op die laaste bladsy in hierdie strakgeskrewe drama.
TV -regte is reeds ingehaal Viraal deur Helen FitzGerald. Dit is 'n tydige riller oor 'n uitgelekte seksband en 'n ma se poging om die mans op te jaag wat haar tienerdogter aanlyn beskaam het
Die fantastiese Ierse skrywer Marian Keyes deel haar siening van die moderne lewe, van die skeiding met jou haarkapper tot 50. Maak dit op terwyl ek saamgaan sal jou laat lag, huil en minder alleen voel.
Terwyl hy as 19 -jarige by die Britse vloot gedien het, het Paul Brinkley Rogers 'n verhouding gehad met 'n ouer Japannese vrou. Baie jare later herontdek hy haar briewe en vertel die verhaal van hul kort passie, en sy besef dat sy die liefde van sy lewe was in die diep romantiese Geniet asseblief u geluk.
Man Booker -wenner Julian Barnes keer terug met sy eerste roman in vyf jaar. Die geraas van tyd is die verhaal van 'n omstrede komponis en rsquos wat sukkel om homself vryelik in Sowjet -Rusland uit te druk. 'N Deurdagte, aangrypende lees oor integriteit, kompromie en moed
'N Brief wat haar ma voor haar dood geskryf het, stuur Lily op 'n reis om meer oor haar verlede uit te vind. Ek en jy, altyd is nog 'n heerlike, opbouende voorlesing van Jill Mansell.
Die topverkoper-skrywer Meg Rosoff, skrywer van How I Live Now, het haar eerste boek vir volwassenes geskryf. Jonathan ontketen is 'n skreeusnaakse, hartverwarmende rom-com in New York.
Die onluste in Seattle in 1999 dien as die agtergrond van Sunil Yapa en elektrisiteit Jou hart is 'n spier so groot soos 'n vuis. 'N Baie spesiale boek wat jou laat dink en voel.
Daar is vanjaar 'n magdom distopiese romans. Ons keuse is Goue roem sitrus, 'n asemrowende eerste roman van Claire Vaye Watkins waarin sy 'n wêreld sonder water voorstel.
Danksy Emily Hauser se briljante storievertelling kry die verhaal van die beleg van Troy 'n nuwe lewe. In Vir Die Mooiste, vertel sy die mite slim uit die oogpunt van die betrokke vroue.
Die liefhebbers deur die joernalis van die New York Times, Rod Norland, is die boeiende verhaal van 'n jong paartjie, die een Sunni, die ander Sjia, wat hul lewens in gevaar gestel het om saam te wees.
'N Koekie vir ontbyt? Ja, u lees dit reg
'N Koekie? Vir ontbyt? Ja, u lees dit reg. Hierdie koekies is alles wat ek wil hê in 'n vinnige en lekker ontbyt. As ek eerlik is, sou ek hierdie koekies op enige tyd van die dag met graagte eet. Hulle is veral heerlik saam met 'n sterk koppie tee in die namiddag.
Toe ek jonger was, word pap altyd by ons ingeboor as 'n volhoubare en gesonde ontbyt, maar die enigste manier waarop ek dit kon opdoen, was as dit vol stroop en soet bolaag was. O, hoe het my verhemelte verander. Terwyl ek nou van pap hou, verkies ek die sagte en kalmerende melk daarvan, sonder al die soet byvoegings. Dieselfde geld vir tee en koffie; ek het teelepel op teelepel suiker in my warm drankies gehad, totdat ek eendag koue kalkoen gekry het en nooit teruggekyk het nie.
Hierdie verwantskap met soetgoed is 'n jarelange, maar as 'n patisserie-sjef is ek geleer om smaak eerder as soet te waardeer. Met nageregte en gebak probeer ek regtig die smaak van die bestanddeel beklemtoon eerder as om dit met suiker te oorlaai net omdat dit 'n nagereg is.
In my tyd wat ek in professionele kombuise gewerk het, is ek gewys hoe ek nageregte moet proe en lae byvoeg, en sodoende het my smaak geleidelik verander. Ons het so ver gegaan om smaaklike aantekeninge by ons nageregte in die vorm van groente te voeg. 'N Spesiale gunsteling was gebraaide pynappel met venkel-roomys, wat as dit reg is en subtiel bygevoeg word, die soetheid van sekere note in die gereg beklemtoon en 'n perfekte smaakbalans bied. Maar moenie bekommerd wees nie, daar is niks kruisblaars in hierdie koekies nie.
Meestal verkies ek 'n hartige ontbyt, maar hierdie koekies is 'n uitsondering. Hulle is gelaai met lekker en, durf ek dit sê, gesonde bestanddele. Dit is alles wat u wil hê in 'n ontbyt of 'n middagete. Ek hou van die idee van hawermout- en rosyntjiekoekies, sag en hawerig met soetigheid uit die gedroogde vrugte. Die lemoenskil gee 'n skyn van sonskyn, en die kaneel gee 'n opwarmende balans.
Ek hou daarvan om die rosyne in 'n bietjie lemoensap te week om dit regtig sag te maak en vol te maak. Deur dit te doen, kan die geur van die lemoen ook in die gedroogde vrugte deurdring. Die sagte soetheid van die koekie kom van 'n mengsel van sagte bruinsuiker en heuning, wat albei hul eie geureienskappe by die koekie voeg. Die heuning gee hulle ook 'n effense sagtheid, sodat hulle nie so knapperig sal wees as wat jy sou dink nie. Sodra hulle uit die oond kom, sal hulle baie sag wees, maar moenie in die versoeking kom om hulle te bak nie, want hulle sal effens verstewig word.
In die afgelope twee weke, toe miljoene Amerikaners tuis begin werk en skuil om die verspreiding van COVID-19 oor die hele land te vertraag, het die webwerf van King Arthur Flour die hoogste verkeer sedert die dag voor Thanksgiving gehad. Bill Tine, uitvoerende hoof van bemarking van King Arthur, het aan Meghan McCarron van Eater gesê dat die hoofpos van die webwerf gewoonlik 'n resep is vir maklike kaaskoek. Maar sedert die pandemie getref het, het miljoene mense, tuis en verveeld, die bedieners van King Arthur oorstroom op soek na resepte vir brood - meer spesifiek suurdeegbrood, in al sy glorieryke vorms.
Vir diegene wat die tyd in kwarantyn neem om brood te bak, kan ek net sê: welkom.
Ek het 'n paar jaar gelede gereeld by die huis begin bak, en ek het 'n paar dinge geleer, naamlik dat u baie min nodig het om 'n brood te maak wat baie mense kan bevredig. 'N Mengsel van meel, sout, water en wilde gis sal 'n heerlike brood tot gevolg hê, maak nie saak hoe jy dit doen nie, en alhoewel die proses eers intimiderend kan voel, onthou net: Mense doen dit al duisende jare lank. Ons het net nie altyd Instagram gehad om die brood te laat lyk nie-en die brode wat perfek is-as wat dit nodig is.
Begin met 'n goeie resep
Met dit gesê, is daar geen tekort aan suurdeegresepte waaruit u kan kies nie: die beste aanlynresepte is die gids van Claire Saffitz vir die New York Times, Sarah Owens se tafelbroodresep op Food52, en King Arthur se ambagsmanbroodresep. As u daarin belangstel om dieper in die suurdeeg te gaan, is daar baie boeke oor die onderwerp. Vir 'n uitgebreide, allesomvattende gids, beveel ek Owens aan Suurdeeg: resepte vir rustieke gegiste brode, lekkers, lekkernye en meer, en as u op soek is na 'n stewiger, volgraan-leun brood, die Paryse suurdeegpriesteres Apollonia Poilâne Poilâne: Die geheime van die wêreldberoemde broodbakkery is 'n soliede doelwit. Ek het my eie broodresep hier opgestel ('n samesmelting van 'n paar resepte wat ek mettertyd gebruik het) en 'n basiese instruksievideo gemaak wat u deur hierdie skakel deur die proses lei.
Maak jou voorgereg
Gidse in die hand, die eerste ding wat u nodig het om brood te maak, is 'n suurdeegvoorgereg. 'N Voorgereg-ook bekend as levain, 'n moeder of 'n voorafgis-is 'n lewendige mengsel van meel en water gekombineer met wilde gis en goeie bakterieë wat uit die lug gevang word. Dit is die bestanddeel wat u suurdeegbrood in staat stel om te rys, en dit gee sy kenmerkende pittige geur.
Moenie bekommerd wees as u nie nou 'n voorgereg het nie. Hierdie King Arthur Meel -resep sal u leer hoe u tuis kan maak, en hoewel die stadige proses beteken dat u nie dadelik brood kan maak nie (u wag dat u voorgereg lewendig word). sien aktiwiteit na drie dae), kry u spogregte omdat u joune van nuuts af gemaak het. Alternatiewelik, Cook's geïllustreerSe Andrew Janjigian leer mense hoe om hul eie #quarantinystarter te maak deur middel van sy nuusbrief, en bakker Lexie Smith het vrywilligers via haar webwerf Bread on Earth ingeroep om gedroogde suurdeegkultuur na belangstellendes regoor die wêreld te stuur. U het opsies!
24 briljante boeke wat ons gehelp het om in 2020 te ontsnap
1. 'Luster' deur Raven Leilani
Ek het vroeër hierdie jaar saam met vriende vakansie gehou, en een vir een het ons 'n dag lank in stilte 'n kopie van & lsquoLuster & rsquo deurgebring en daarna daarop aangedring dat iemand anders dit ook gelees het. Dit is verreweg die beste nuwe roman wat ek in eeue gelees het. Geskryf deur die eerste Amerikaanse skrywer Raven Leilani, volg dit op 'n verhouding tussen 'n swart vrou in haar twintigerjare en 'n wit getroude man in die veertigerjare (en sy vrou en dogter). Ek wil nie regtig meer van die verhaal weggee nie, want een van die beste dinge daaroor is dat dit nooit in die rigting gaan wat u verwag nie. Wat ek wel kan sê, is dat dit intens, verslawend en vol skerp humor en deurdringende kulturele waarneming is. Kate Lloyd
2. 'The Underground Railroad' deur Colson Whitehead
In 'n jaar waarin wêreldwye protesoptredes ter ondersteuning van die Black Lives Matter -beweging gepaard gegaan het met die dood van George Floyd, het hierdie roman uit 2016 oor twee verslaafdes wat uit Amerika en rsquos diep suid probeer vlug het via die land en die geheime ondergrondse spoorwegnetwerk besonder relevant en verwoestend gevoel. Die manier waarop Colson Whitehead lewendige en opvallende historiese besonderhede en beelde skilder, is genoeg rede om hierdie boek op te tel, maar dit beskryf die hoofkarakters, Cora en Caesar, wat u laat sukkel om dit neer te lê. Jy en rsquoll deel in hul pyn op die plantasie, hul ekstase van ontsnapping, hul desperate vrees terwyl hulle op die vlug is en hul dringende hoop op 'n beter toekoms. En u word geskud, maar met 'n hernude perspektief op die stryd om rassegelykheid. Alex Plim
3. 'Waterland' deur Graham Swift
Ek het die eerste keer die roman van Graham Swift en rsquos 1983 op universiteit gelees, en ek het sedertdien telkens weer daarna teruggekeer. Dit is slim en ingewikkeld, met 'n kringloop, 'n kringloop -verhaal wat jou van die verlede na die hede sweep, terwyl die verteller, geskiedenisonderwyser Tom Crick, met sy klas praat oor sy lewe in The Fens in Engeland en rsquos East Anglia. Die oorhoofse tema van die boek en rsquos is geskiedenis: hoe die geskiedenis homself herhaal en hoe ons persoonlike geskiedenis ons lewens beïnvloed. Maar dit is ook 'n geheimsinnige blaai wat draai na 'n hoogtepunt wat moord, bloedskande en ontvoering behels. Swift & rsquos -skryfwerk is ontstellend aanloklik en een van my gunsteling dinge is die manier waarop hy die plat, nat wêreld van The Fens oproep. Die plek voel op sy eie soos 'n karakter, en jy besef hoe die paling-gevulde, slimmige landskap Tom & rsquos se lewe gevorm het. Ek & rsquom nog steeds heeltemal onder die vloer en betower deur dit. Alex Sims
4. 'The Water Dancer' deur Ta-Nehisi Coates
Hierdie debuutroman van 2019 is 'n boeiende en magiese blik op die Underground Railroad en maak 'n netwerk van veilige huise en roetes wat gebruik word deur mense wat uit slawerny in die negentiende-eeuse Amerika vlug. Dit was baie tydig, gegewe die opkoms van BLM in 2020. Dit was 'n wonderlike lesing. Die verhaal handel oor Hiram Walker, die gemengde-seun van 'n plantasie-eienaar en 'n slawerny wat verkoop is. Hiram word beroof van alle herinneringe aan sy ma, maar gegewe die geheimsinnige krag van geleiding en die vermoë om deur en deur water te reis. Terwyl Hiram vryheid soek, ontmoet hy historiese figure soos Harriet Tubman en ondersoek hy ook hoe vryheid glad nie vry kan voel as dit nie deur geliefdes vergesel word nie. Hierdie onverwagse reis neem Hiram van die korrupte grootsheid van trotse plantasies in Virginia en rsquos na desperate guerrillaselle in die wildernis, van die kis van die diep Suide tot gevaarlike utopiese bewegings in die noorde. Anjali Virmani
5. 'A Promised Land' deur Barack Obama
Inspirerend, tranerig, elegant, aanskoulik, intiem & dit is die agter-die-skerms verslag van die verkiesing van die eerste swart president van Amerika en die rsquos en sy felste presidentsvrou. Pak dit in paaiemente: Obama ongesny is net 'n bietjie te veel van 'n goeie ding vir enigiemand. Soveel empatie! Soveel gewete! Soveel selfvraag! Maar sy herinneringe is ondanks sy lengte nie baie ingewikkeld nie (29 uur op klank). Hy neem skryf ernstig op en lees so goed as wat hy praat. Dit is 'n verhaal van twee liefdesverhale: Barack & rsquos se onbeantwoorde verhouding met Amerika en sy lieflike, stewige, stekelige langtermynhuwelik met Michelle. Amerika is taai Michelle is taaier en op die beste moontlike manier. Sy daag hom uit, koester hom en weier dat hy te groot word vir sy stewels. Hy maak haar wakker om haar te vertel dat hy & die rsquos die Nobelprys gewen het: sy sê: & lsquoDit & rsquos wonderlik, heuning, en rsquo rol om en gaan slaap weer. Die groot vrae wat sy presidentskap en die volgende gedefinieer het, word huis toe gebring deur lewendige, menslike verhoudings en gesprekke met 'n ondersteunende rolverdeling van honderde goeie vriende, hulpverleners, organiseerders, bondgenote, wêreldleiers, familielede en beroemdes in die Withuis. . 'N Historiese boek oor 'n historiese oomblik. Caroline McGinn
6. 'Stillewe' deur Louise Penny
Die Kanadese skrywer Louise Penny en rsquos se moordmisteries is so sag en aangenaam dat ek ten minste ses daarvan in die steek gelaat het. Haar speurder is hoofinspekteur Armand Gamache, en haar raaisels speel af in die fiktiewe dorpie Three Pines, waar almal baie gekweek is en motiewe vir moord dikwels met poësie of kuns te doen het. Begin met die eerste boek, & lsquoStill Life & rsquo, waarin 'n talentvolle kunstenaar vermoor word aan die vooraand om haar werk uiteindelik te wys. Die leidrade tot die moordenaar is weggesteek in 'n reeks skilderye wat die kunsliefhebber, Latyns-sprekende, poësie-aanhalende Gamache moet ontleed. Penny bevat baie Kanadese kultuur, insluitend die spanning in Quebec tussen Engels- en Franssprekendes. Die romans is aangrypende, goedgeskrewe raaisels, en sagte Gamache is altyd vriendelik en edel. Cass Knowlton
7. 'Heks' deur Finbar Hawkins
In die sewentiende-eeuse Engeland sien Evey die moord op haar ma, wat daarvan beskuldig word dat sy 'n heks is. Hierna volg 'n boeiende, soms nagmerrie, reis deur 'n land vol ywer en dogma, terwyl Evey haar ma en rsquos -moordenaars opspoor terwyl sy haar klein sussie Dill probeer beskerm. Finbar Hawkins & rsquos se debuutroman is in die algemeen 'n jongmens-titel, maar volwassenes sal dit baie bevredigend vind en 'n briljante, aangrypende, atmosferiese verhaal van die samelewing en rsquos moet slagoffers vind, hoe vrees manie laat ontstaan ​​en hoe 'n ander kind vervolg word. Moet in 2020 bekend klink. Chris Waywell
8. 'My Brilliant Friend' deur Elena Ferrante
Dit is amper oorspronklik om aan te beveel dat ek Elena Ferrante gelees het, ongeveer 'n half dosyn vriende/tantes/vriendelike boekwinkels het dit gedoen teen die tyd dat ek die eerste van die skuilnaam en die Napolitaanse kwartet aan die einde van Januarie opgetel het. Maar dit blyk dat hulle besig was met iets. Ferrante & rsquos-werk, wat verdiep in die spieëlagtige intimiteit van vroulike vriendskap, het 'n soort alomvattende leeservaring veroorsaak en laat aande oorgeslaan, etes oorgeslaan en eet wat ek sedert die tienerjare kon herhaal. Ek vlieg deur elke daaropvolgende roman terwyl die winter in die lentekarantyn inloop. Hulle gevolgtrekking, net so verwoestend as voetganger, het my soos 'n fisiese slag getref. Emma Krupp
Hou jy al van Elena Ferrante? Kyk na haar 40 gunstelingboeke deur vroue.
9. 'H is for Hawk' deur Helen Macdonald
Uiteindelik het ek geleer om hierdie klassieke rakstoel te lees na jare se uitstel om te gaan met wat ek gedink het 'n mooi storie sou wees oor die opleiding van 'n goshawk. Trouens, dit is 'n ongelooflike ontroerende en ongelooflike gawe verhaal oor die opleiding van 'n aasbok. Macdonald was in 'n baie, in 'n stadium van die lewe in 'n kwessie van 'n kriminele (haar pa is pas oorlede, sy het 'n eks geskei, sy het haar werk verloor) en besluit om 'n opwindende nuwe stokperdjie aan te gaan. Dit is welig, poëties geskryf. Dit sing met liefde en liefde vir Mabel, haar beste vriendin in 'n besonder moeilike tyd. En toe dit lyk asof ons wêreld onderstebo draai, het dit my geïnspireer om na te dink oor wat ek persoonlik moontlik sou kon kry uit die oorweldigende kak van 2020 (dit blyk nie veel nie, maar dit was in elk geval 'n goeie gedagte). Huw Oliver
10. 'One More Croissant For The Road' deur Felicity Cloake
Ek was mal oor & lsquoOne More Croissant For The Road & rsquo deur die kosskrywer Felicity Cloake, veral bekend vir haar & lsquoHoe om die perfekte & hellip & rsquo -kolom te maak in Die voog. Gestruktureerd as haar eie kulinêre Tour de France, met elke hoofstuk wat 'n ander streek ondersoek (of 's'quostage & rsquo), gee die boek 'n kaart van haar reis op 2300 km deur Frankryk op soek na klassieke Franse geregte en die perfekte croissant (elke hoofstuk eindig met die totale getal verbruik en 'n gemiddelde punt uit 10). Ek het dit begin lees toe my eie fietsry -vaardighede besig was om te verbeter, en dit het my laat verlang om my eie kulinêre avontuur op twee wiele te doen, alhoewel ek nie seker was of ek nog so 'n afstand kon neem nie. Vir nou is dit die naaste wat ek gelees het om die land te verlaat hierdie jaar. Isabelle Aron
11. 'Blue Forel and Black Truffles' deur Joseph Wechsberg
'N Paar van my gunstelinge wat ek ooit gelees het, was 'n ontsaglike rommelwinkel, en dit is een. Joseph Wechsberg was 'n prokureur, reisiger, vioolspeler, soldaat, poliglot en joernalis, 'n Tsjeggiese emigrateur en oënskynlik wat die grootste deel van 40 jaar skynbaar deur die grootste restaurante in Europa geloop het. & lsquoBlue Forel en Swart Truffels & rsquo is 'n aangrypende, voorlopige portret van die Europese samelewing, hoog en laag, tussen die oorloë: noodsaaklike lesing vir almal wat wil dat hulle permanent in die Wes Anderson & rsquos Grand Budapest Hotel kan woon. Dit is ook die skreeusnaakse herinnering van 'n onstuimige eetplek (mnr. Wechsberg was seker 'n helse +1) en 'n tydige herinnering daaraan dat restaurante magies is. James Manning
12. 'Normale mense' deur Sally Rooney
Ek het die Ierse skrywer Sally Rooney en rsquos se tweede roman, & lsquoNormal People & rsquo, gelees, net voor die TV -aanpassing hierdie jaar in première gekom het en dit een van die verfrissendste literatuurstukke was wat ek in 'n geruime tyd ingehou het. Die boek is pragtig in sy eenvoud. Verwag die verhaal oor twee redelik gemiddelde mense wat verlief raak om u siel warm te maak en u daaraan te herinner dat ons eendag hopelik weer 'n redelik normale lewe kan lei. Anna Ben Yehuda
13. 'On Solitude' deur Michel de Montaigne
Ek dink die rede waarom die Franse renaissance -filosoof Michel de Montaigne & rsquos & lsquoOn Solitude & rsquo hierdie jaar weerklink het, is dat Montaigne, in teenstelling met 'n goeie leier met 'n maklike antwoord, oor moeilike universele waarhede skryf. Dit is 'n oefening om los te laat en te leer om nie antwoorde op vrae te vra nie, soos: Hoe kan ek my eensaamheid beter hanteer? & Rsquo. Verwysings in hierdie teks uit die sestiende eeu na die Romeinse historikus Sallust gaan moontlik oor u kop, maar dit het beslis oor myne gegaan, maar dit is nie 'n goeie idee om dit te beveg nie. As u nie meer wil weet waaroor die verwysings gaan nie, kies dan die nuutste Penguin -herdruk vir sy aantekeninge. JP Karwacki
14. 'Wunderkind', Carson McCullers
Nie 'n roman nie, maar 'n versameling kortverhale wat skraal genoeg is om in 'n hempsak te val: & lsquoWunderkind & rsquo deur Carson McCullers, die skrywer wat in Georgia grootgemaak is en wat hoofsaaklik in die 1930's tot en met die 50's geskryf het. Daar was 'n punt van inperking waar ek dit moeilik gevind het om te lees. Ek het 'n boek oopgemaak en my breinselle het stilgestaan, soos dooie seegels in my kop ronddwaal en geweier om op 'n samehangende manier idees op te neem. Ek & rsquod het hierdie 'lsquoMini Modern Classics & rsquo -kopie van McCullers & rsquo -verhale vir ongeveer twee jaar gehad en dit nooit gelees nie, maar sy sakgrootte het dit hanteerbaar laat lyk, 'n kort kragstap in plaas van 'n marathon. Haar skryfwerk was soos niks wat ek nog ooit gesien het nie. McCullers is hoofvakke in misfits en speel hul ongemaklike innerlike lewens uit soos 'n virtuose pianis. Die titelverhaal, & lsquoWunderkind & rsquo, oor 'n angstige jong musikant, is op 'n stadium semi-outobiografies en op 'n stadium het McCullers beplan om klavier by Juilliard te studeer. Elke verhaal is gevul met ontstellend-goeie lyne wat jou laat stop, staar en na die highlighter reik. Ek dink nie ek sal ooit weer na 'n klavier kan kyk sonder om te dink aan die sieklike wonderkind in & lsquoWunderkind & rsquo wie se skoenlappers die sleutels soos 'n slap macaroni en rsquo lyk nie. Dankie, Carson McCullers, dat u my weer geleer het hoe om te lees. Katie McCabe
Rajma Masala is moontlik die perfekte skottelgerief vir ons tyd
In die eerste paar weke van skuiling vind ek 'n pakkie ou rajma in my spens - dit wil sê, ek het 'n klein skatjie raakgeloop. Streng gesproke was dit 'n Amerikaanse handelsmerk, en op die etiket op die sak was daar 'nierboontjies', maar hulle magie was dieselfde.
Ek het hulle oornag geweek en hulle bloei in groot, tandebone wat al uitmekaar was. Deur dit te kook, word die omringende water bruin en dik. Ek kook dit met uie, tamaties en watter speserye ek ook al het, en laat dit ure lank prut deur die vloeistof van boontjies te kook om die mengsel te verdik. Uiteindelik het ek die perfekte gereg van rajma masala gemaak - 'n ryk Noord -Indiese nierboontjiekerrie - selfs al het dit my twee ure ekstra laat prut, aangesien ek nie die ekstra kooktyd vir ou boontjies in ag geneem het nie.
Soos soveel van die wêreld se resepte wat staatmaak op geharde spens, is rajma masala 'n ideale pandemiese gereg. U kan dit gebruik as die kruideniersware beperk is en die tyd tuis baie is. Die basiese resep vereis grootliks stabiele bestanddele, en is, net soos die verskillende boontjie-chili-riffs van Amerika, 'n strelende trooskos vir diegene wat daarmee grootgeword het. (Vir die restaurantkritikus Tejal Rao in die New York Times is rajma masala "troosvoedsel van haar gesin" en die "onbetwisbare koning" van boontjiegeregte.) Net soos chili, is daar 'n suur tamatiebasis om deur die boontjie se inherente romigheid te sny, en hoewel dit baie gekruid is, is dit 'n gereg wat jou vergewe as jy dit nie het nie almal die speserye, en beloon jou vir geduld en vrygewigheid.
'Die mooi is dat dit so is nie onmiddellike bevrediging, "sê die sjef Vishwesh Bhatt, in Mississippi, wat 'n groot hoeveelheid rooibone uit Louisiana maak om met sy bure te deel. "Bone en rys is universele troosvoedsel, gemeenskaplike, groot potgeregte - dit is nuttig om te deel."
Nadat ek foto's van my eie rajma masala -pogings op Instagram geplaas het, het vriende, beide Suid -Asiaties en andersins, by my DM's ingeskuif om die resep en wenke te vra. Net so, toe die kosskrywer Priya Krishna 'n foto van haar rajma chawal - rajma masala met rys plaas - reageer 10 mense onmiddellik, en meer die volgende dag en vertel haar dat hulle ook tuis rajma gemaak het. Krishna, wat grootgeword het met rajma eet, het dit saam met haar ma gekook terwyl sy saam met haar gesin in Dallas skuil, maar merk op: "Ek huiwer om te noem wat miljoene mense elke dag doen, 'n neiging." Regverdige punt.
Dit is waar dat wat opmerklik lyk in die diaspora, nie regtig so merkwaardig is in die subkontinent nie. Sou iemand in Indië werklik daaraan omgee dat ongeveer 20 mense ook rajma masala gemaak het dieselfde dag as ek en Krishna? Alhoewel ek die grootste deel van hierdie opstel voltooi het voordat Alison Roman se kommentaar oor twee sake in Asiatiese vroue 'n storm in die voedselmedia aan die gang gesit het, maak ek dit klaar. Dit is waar dat skryf oor voedsel 'n moeilike poging is om toeëiening en neokolonialisme te vermy - dat voedselpersoonlikhede dikwels ander kulture en hul eie benut. Eksotifisering is immers 'n oriëntalistiese, kapitalistiese slenter. En om meer te leer oor die rajma -boontjie, het ek nog 'n komplikasie ontdek in my idee van wat tradisionele desi, of Indiese, kombuis is, en - as 'n Indiese immigrant na Turtle Island, nog 'n rede om die voorouers van hierdie land te eer.
Rajma masala mag proe en voel soos 'n ou Indiese gereg, maar sy verlede word gekenmerk deur kulturele en koloniale uitruil, die resep is amper ouer as my oupa. Alhoewel rajma masala 'n moderne ikoon van Noord -Indiese kos is, is die boontjie self nie inheems aan die subkontinent nie, en die tamatie se basis ook nie. "Bestanddele wat vir baie onlosmaaklik deel uitmaak van 'n Indiese dieet, is nie altyd outo -indies nie", skryf die literêre geleerde Anita Mannur in haar boek uit 2010 Kulinêre fiksies: Kos in die Suid -Asiatiese diasporiese kultuur.
Die nierboontjie is afkomstig uit die Amerikas, met bronne wat na Mexiko en Peru verwys. Die boontjie reis van die nuwe wêreld na die ou, en dan verder deur die speseryhandelroetes na Asië, in die sogenaamde Columbian exchange, waar boontjies en ander plante en diere en mense en inligting en siektes tussen kontinente in die 15de en 16de eeu. "Ons dink ons ​​globaliseer nou, maar kyk na die 1500's," sê Mannur, wat mede-redakteur was Eet Asiatiese Amerika: 'n Leser oor voedselstudies. 'Die ironie is dat Columbus die Indiese dieet bisar verander het op soek na Indië.'
Die voordelige eienskappe van die boontjie as 'n voedingsdigte gedroogde proteïenbron, vertel Mannur, het dit 'n goeie voedsel gemaak vir lang seevaart. Die skepe van Portugal, grootliks gevul met degredados - veroordeelde ballinge wat dikwels aan die speserye aan dysenterie en tifus gesterf het, en 'n kis ter waarde van speserye beloof is om huis toe te neem as hulle die reis onderneem het - het op die westelike kus van Indië aangekom. Goa, wat in 1530 die hoofstad van Portugal in Indië geword het, was 'n spilpunt vir baie interne handel - en dit was hoe tamatie en chili peper in die Indiese kookkuns wortel geskiet het.
Dit is moontlik dat die boontjie deur die karavaanroetes na die Mughal -ryk in die noorde gekom het - maar die resep vir rajma masala kom eers so onlangs soos ongeveer 130 jaar gelede op, sê die kulinêre argeoloog Kurush Dalal. Dalal meen dit is onwaarskynlik dat die Portugees die nierboontjie verhandel het, selfs al het hulle dit self geëet, omdat dit nie in die Middeleeuse Indiese tekste genoem word nie.
'Daar is bewyse dat die Franse die rajma -boontjie van Mexiko na Pondicherry gebring het,' vertel hy en noem die Franse die 'beste kanaal'. Die Franse, wat Pondicherry aan die oostelike kus van Indië gekoloniseer het, het in die 1860's die tweede Franse ingryping in Mexiko onderneem, onder leiding van keiser Napoleon III. (Cinco De Mayo vier die dag toe die Franse in 1862 deur die Mexikane verslaan is.) Daar is geen papierspoor van hoe dit in die heuwels van die Noorde beland nie - hoewel dit logies is dat die hartige boontjie meer gewild word in koeler klimaat, waar 'n mens meer kalorieë sou verbrand. In die natter, warmer suide sou so 'n boontjie die ayurvediese energie van vata en pitta laat weggooi, spekuleer Dalal.
Rajma masala, wat 'n plek in die Noord -Indiese kombuis gemaak het, is nie so gewild in die suide nie. Mannur onthou dat hy in 'n restaurant in Mangalore - nog 'n eertydse Portugese vangs - vertel is dat die Noord -Indiese thali uniek is omdat dit rajma masala bevat.
"Metodes om rajma masala voor te berei, verskil nie veel van hoe Latyns -Amerikaners chili gemaak het nie," sê Mannur. Net soos Goan vindaloo, wat beide sy Portugese naam en die vreemde bestanddeel van asyn behou het, het rajma masala plaaslike bestanddele ingevou, soos speserye en uie van Asiatiese oorsprong, maar die basis van tamaties en chilipepers behou, lank gelede.
Natuurlik het die boontjie se voorgereg op die internasionale bord gepaard gegaan met pandemies wat deur Columbus en sy geledere veroorsaak is, wat die wêreldwye suide geplunder het, bevolkings verwoes en onderweg gekoloniseer het.
En dit is waar 'n wrede spieëlbeeld na vore kom: 'n Paar honderd jaar gelede sterf miljoene inheemse mense nadat Europese kontak 'n aanslag op nuwe siektes meegebring het en daarna met inheemse voedsel, insluitend boontjies, vertrek het. Nou is ons weer te midde van 'n ander pandemie, bespoedig en gekenmerk deur onverantwoordelike toerisme, wat 'n groot impak het op kwesbare bevolkings, veral inheemse Amerikaners vir wie 'siekte nog nooit 'n siekte was nie'.
Voedseluitruiling was histories 'n verhaal van bloedbad, en die hegemonie wat gevestig is, vind steeds baat by hierdie slagtings wat onbewustelik voedsel soos bone aan die wêreld bekendgestel het.
Bone waarna ons nou almal in ons spens staar en wonder hoe ons die beste kan kook. Rajma masala kom aan die ander kant van die wêreld bymekaar - om die boontjies in hul 'land van herkoms' te kook, voel soos 'n knik vir die geskiedenis. Hier is 'n paar wenke oor hoe om hierdie heerlike boontjies die beste te kook.
Hoe om Rajma Masala te maak
Stap 1: Verkry
Rooi nierbone is beskikbaar by die meeste kruideniersverhale, hetsy ingemaak of droog. Koop 'n paar uie en tamaties (of tamatiepasta) terwyl u klaar is. Korianderblare sal jou voltooide gereg helderder maak. Gaan die gewone verdagtes na u spens: chili, knoffel, gemmer, komyn, kardemom, kaneel, lourierblare. As u enige bestanddele ontbreek, of net die smaak wil versterk, is dit die maklikste om garam masala te koop - dit is eintlik rajma masala poeier.
Stap 2: Week
'Nie alle bone word gelyk geskep nie', sê die molekulêre bioloog en voedselskrywer Nik Sharma. Rajma is 'n vetboontjie, terwyl die kekerertjie vetterig en vetterig is - hierdie eienskappe beïnvloed hoe jy 'n boontjie kook. En hoewel dit 'n pragtige ding is dat die nierboontjie 'n jaar lank op 'n rak kan sit en steeds heerlik kan wees, hoe ouer die boontjie, hoe langer neem dit om te kook. 'Die vel bevat magnesium en kalsium', wat waterversperrings veroorsaak. Dit bevat op sigself pektien, dieselfde taai bestanddeel wat konfytjell saam maak, en die kalsium maak dit onoplosbaar.
As u droëbone gebruik, moet u dit week. Mannur waarsku dat vinniger prosesse sommige van die voedingstowwe kan verminder. Sy week oornag boontjies - "My ma was reg, maar ek sal haar dit nooit vertel nie."
Stap 3: Kook
Nie alle voedsellegendes is waar nie. Ons word byvoorbeeld vertel dat ons die skuimopbou van kokende boontjies moet afskeer, want die skuim bevat alles wat u gasig maak. Sharma, wie se boek Die geurvergelyking kom hierdie Oktober uit, sê dat dit 'n algemene wanopvatting is. Die skuim laat jou egter nie gasvormig voel nie, as die komplekse koolhidrate nie afbreek nie. Die neerslag word tydens die inmaakproses verwyder, sê hy, sodat u dit nie met bakterieë verwar nie - "dit is nie self giftig nie, dit is net kwaliteitsversekering."
En Sharma het 'n geheim wat hy as 'n wenk wil deel, en dit is koeksoda. 'Ek het 'n eksperiment gedoen,' sê hy. Voeg koeksoda by kookwater en boontjies, verminder die kooktyd van 4 uur tot 30 minute.
Stap 4: Maak die basis
'U kook die masala met tamatie en ui totdat die vet skei,' sê Sharma, en weet dat ingemaakte tamatie chemies verskil van vars tamatie, dat sy sure en suikers verander het in die inmaakproses - begin dus met vars tamatie en oordeelkundig voeg blik stadig by, proe elke keer. Die res (die speserye, dit wil sê) is aanpasbaar. Ek hou daarvan om knoffel, gemmer, komyn, rooi chili -poeier, 'n bietjie garam masala, kardemom en kaneel te gebruik.
Stap 5: Kombineer
Hopelik is u boontjies gaar, iewers tussen al dente en ontplof. Gooi dit in die ui-tamatiebasis en voeg die oorblywende boontjiewater by. Ek het dit geleidelik gedoen. Dit maak 'n baie dikker basis as wat jy water sou gebruik. Prut vir 20 minute, kyk of dit konsekwent is. Dit moet dik en stewig wees, nie droog of waterig nie.
Stap 6: Eet en deel
Bedien dit vir jouself met rys. Druk 'n bietjie suurlemoen uit om die rykdom te sny, en sprinkel 'n bietjie gekapte koriander vir sprankel. Of nog beter, haal 'n bladsy uit die boek van Vishwesh Bhatt en maak 'n groot hoeveelheid. Verdeel die porsies in konfytflesse. Laat dit op die drumpel van u buurman as 'n kontaklose omhelsing en 'n herinnering aan die boontjie, sy verhaal en hoe ver dit gereis het.
Aditi Natasha Kini skryf kultuurkritiek, essays en ander teksvoorwerpe uit haar woonstel in Ridgewood, Queens.
8 nuwe sagtebandboeke om nou te lees
Lees u eerder sagtebandboeke as hardebande wat moeilik is om te dra? Ons kry dit. Voeg hierdie pasgemaakte sagtebandboeke by u rakke of u strandtas as u iets nuuts soek om te lees.
Ons is groot aanhangers van sagtebandboeke en hulle is ligter, goedkoper en oor die algemeen makliker om te lees as hul hardeband-eweknieë (om nie te praat dat hulle nooit te min battery het nie, soos e-boeke). As u op soek is na nuwe sagtebandboeke om te lees, kan u dit oorweeg om gewilde boeke van die afgelope jaar af te haal of 'n oorspronklike sagteband.
Nuwe sagtebande verskyn gewoonlik ongeveer 'n jaar nadat 'n boek die eerste keer in hardeband verskyn het. Maar dit was nie altyd die geval nie. Die oupagrootjie van moderne sagtebandboeke is ȁStory-papiere genoem. Goedkoop drukwerk soos hierdie en die toenemende bereik van die spoorweë het goedkoop boekies oor die hele land versprei. Teen die tyd dat die 1860's rondrol, was die leserspubliek gereed vir nuwe sagtebandboeke in die vorm van die 𠇍ime -roman, ", wat gereeld cowboys en grensmanne bevat. Die koms van die vreesaanjaende en goedkoop gedrukte, opwindende verhale wat deur massiewe publiek verkoop is, het kort daarna gekom. Sommige van u gunsteling romanskrywers, soos Louisa May Alcott en Robert Louis Stevenson, het selfs sent -romans geskryf in die bloeityd van die formaat. Teen die 1890's het die gewildheid van dime -romans begin afneem ten gunste van pulp -tydskrifte.
Die druk van sagtebandboeke soos ons dit vandag ken, het in 1935 begin met die skepping van Penguin. Die eerste titels wat Penguin in die Verenigde Koninkryk gedruk het, sluit in Die geheimsinnige saak by style, deur Agatha Christie en Afskeid van wapens, deur Ernest Hemingway. Nou meer as 80 jaar later kan u 'n sagtebandweergawe van omtrent enige boek kry. Met titels wat wissel van klassieke soos Die klokpot, deur Sylvia Plath aan pryswenners soos Die ondergrondse spoorweg, deur Colson Whitehead, het u altyd genoeg sagtebande om uit te kies.
Of u nou die perfekte vliegtuig kies vir u volgende wegbreek, of u wil net 'n paar sent by die boekwinkel spaar, dit is die ideale tyd om een ​​van hierdie wonderlike nuwe sagtebandboeke in die hande te kry.
Gestoofde kwartels met preie, dadels en sider
4 kwartels, skoongemaak en skoongemaak
2 geel ui-muurbalbalgrootte, geskil en gehalveer
2 medium preie, slegs wit en bleek setperke, skoongemaak en in blokkies gesny tot 1/2 duim (ongeveer 2 koppies)
1/2 koppie ontpit en gekapte Medjool dadels (ongeveer 6 dadels)
Boeket garni van tiemie, pietersielie en lourierblaar (4 takkies elk vars tiemie en platblaarpietersielie, en 1 vars lourierblaar, vasgemaak met kombuistou)
Nukke en kruise
Hierdie reeks, wat oorspronklik in 2001 gepubliseer is, bevat 'n aangrypende en tydlose liefdesverhaal. Sephy is 'n lid van die Swart regerende klas, Callum is deel van die wit onderklas. Hulle moet veg om saam te wees, maar kan liefde verdeeldheid en oordeel oorwin?
Daar is tans vyf boeke in die reeks om Noughts and Crosses, Knife Edge, Checkmate, Double Cross en Cross Fire te verslind.
Die eerste boek is aangepas vir die verhoog, en verskyn onlangs op ons skerms as 'n grimmige BBC One -drama met 'n briljante rolverdeling, waaronder Jack Rowan, Masali Buduza en Stormzy. Dit is eenvoudig Blackman op haar beste.
Bloed, huwelik, wyn en glitter deur S. Bear Bergman
Dit is 'n pragtige opstelversameling oor queer- en transfamilies. Bergman skryf met soveel liefde oor die mense wat uit sy gesin bestaan, oor vreemde ouerskap en oor al die verskillende tipes intimiteit wat hy deur sy lewe gekoester het. Sommige essays raak harde onderwerpe en die familie en vennootskap van mdashas is morsig en ingewikkeld, maar die draad wat deur hierdie boek loop, is 'n viering van vreemde en trans -lewens en liefde. Dit is 'n balsem om te lees.
I Contain Multitudes deur Ed Young
U het waarskynlik gehoor praat oor die mikrobioom en al die bakterieë wat in ons ingewande leef, maar ek wed dat u nie so baie gedink het soos Ed Young nie. As u iets absoluut fassinerend en afleidend nodig het, is dit 'n wonderlike boek om in te sak. Dit is vol interessante wetenskap, nie net oor die bakterieë in ons liggame nie, maar oor allerhande simbiotiese verhoudings tussen bakterieë en ander wesens. Young & rsquos se skryfwerk is duidelik en boeiend, dit is een van die nie -fiksieboeke wat u regdeur bries.
Die boek van vreugdes deur Ross Gay
Kyk, ek sal dit moet sê: hierdie boek is heerlik. Dit bevat 'n versameling klein essays oor alles in die lewe wat Gay heerlik vind. Dit is snaaks, speels, vreugdevol, vriendelik. As u 'n dosis wonder in u lewe nodig het, is dit dit. Gay het 'n digter en 'n talent om die wêreld vas te vang soos dit is, veral die mees alledaagse en gewone vreugdes wat ons so dikwels ignoreer.
'N Boek van bye deur Sue Hubbell
Dit is 'n pragtige mengsel van herinneringe en hoe om dit te doen. Daarin dokumenteer Hubbell 'n jaar in die lewe van haar korwe. Maar dit gaan nie net oor byeboerdery nie. Dit handel oor die ritmes van 'n landjaar en die verhouding tussen mense en ander wesens. Dit is 'n stil boek, vol verwondering, pragtige beskrywings van die Ozarks, die geskiedenis en biologie van bye, en baie deurdagte bemiddelings oor eensaamheid en die natuurwêreld.
As u meer van die beste boeke oor Hoopla soek, kyk dan na hierdie lys met wonderlike nie -fiksie -strokiesprente op Hoopla. En as u hulp nodig het om te besluit wat u moet lees terwyl u sosiale afstand neem, het ons 'n vasvra gekry om u te help om dit uit te vind.