Wanneer swaartekrag en duisternis bymekaar kom. – Perdebytjie se nes
Posted on September 18, 2021 by perdebytjie
Verlede naweek moes ek my kleindogtertjie oppas. Gewapen met al my verroeste kennis van vier kinders wat ek groot gemaak het, is ek vol vertroue vir die takie. Alles verloop volgens plan, want die kleine mensie is baie soet en so vermaaklik.
Bedtyd sit ek met haar in my arms op die enkelbed in die spaarkamer. Reg langs die bed se voetenent staan 'n laaikassie met mooi koperknoppe aan die laaie. Teen die venster staan die kampkot vol sagte speelgoed, gereed vir die kleine mensie se nagrus.
Ek wieg haar heen-en-weer in my arms en probeer met 'n kraakstem, "Slaap Piekanienie" sing. Juffroutjie is glad nie beïndruk nie en suig kermrig aan haar "glow in the dark" fopspeen.
Dis toe waar ouma besluit, so 'n bietjie duisternis sal die ding doen en ek stap deur se kant toe om die lig af te skakel. Steeds met haar in my arms beweeg ek bed toe en sien in gedagte myself heerlik agteroor lê met genoemde asempie en haar "glow in the dark" op ouma se gesellige ruim bors.
Dis toe nou waar die spreekwoordelike koek die fên slaan, behalwe dat ek die koek is en die bedkassie en kot is die fên! Ek gaan sit op die kooi, maar daar is geen kooi nie en in die duisternis slaan ek my linkerblad amper moertoe teen die laaikassie se hoek. Die laai se knop boor in my skouer in en die kampkot word summier amper deur die venster gelanseer.…gelukkig het die gordyne gekeer.
Waar sit so 'n mensie 'n keel op en my eerste gedagte is dat sy sleg beseer is! Met haar steeds in my arms, probeer ek regop kom, val weer om, maar is uiteindelik op my voete en strompel verwond deur se kant toe vir die ligskakelaar.
By nadere ondersoek, het sy niks oorgekom nie, danksy 'n sagte landing op ouma. Bewend van skok en pyn sit ek toe maar so…hierdie keer óp die bed…totdat sy slaap en ek haar kan neerlê in die amper-buurman-toe-gelanseerde-kot.
Na 'n koppie sterk tee en 'n intense ondersoek na my beserings, voel ek effens beter. My rug is nerfaf, die twee bladspiere voel of 'n bokser my as slaansak ingespan het.
Dis 'n week later en ek voel uiteindelik beter. Ek het egter op 'n pynlike en baie goedkoop manier uitgevind dat ek nie osteoperose het nie. So 'n val sou 'n bros beenstelsel heeltemal laat verkrummel het.
41 Replies to "Wanneer swaartekrag en duisternis bymekaar kom."
Jammer dat jy so geval het, maar dit maak 'n goeie storie! Dit is so goed om weer iets van jou te lees.
Dankie dat jy kom lees het, Anne. Ek is deesdae stil en lui om te skryf.
U sal alles vir u kleinkinders doen. As een van hulle kom bly, moet dit 'n partytjie wees. En u weet natuurlik hoe u vir so 'n kind moet sorg, u het self vier grootgemaak.
So 'n 'ongeluk' is nooit gerieflik nie. Gelukkig lyk dit of alles goed gaan en die kind is ongedeerd.
Groete uit Brugge,
Dankie Paul! Ek het heelweek gevoel of 'n trein my getrap het, maar kon darem gister ver gaan stap, sonder probleme.
Ai 'Bytjie, jy het my groot laat skrik! Bly dat jy 'n goeie diagnose gekry het t.o.v. beendigtheid 😄
Ek hoop die diagnose was goed genoeg. Na so 'n geweldige val met die ekstra gewig van kleindogtertjie, dink ek dis 'n goeie aanduiding. Dankie vir inloer, Frannie. Lekker om van jou te hoor.
Ons het lekker gelag. Bly jy het nie te seer gekry nie. Liefde groete Nelie
Ek is bly jy het dit geniet, Nelie!🤣
Eina. Dit moes n groot skrik gewees het.
Ja ek het goed geskrik, maar darem niks ernstig nie. Dankie vir inloer.
Dina jammer, maar ek het ietwat geglimlag vir hierdie petalje.😉🤗 Bly jou beserings is beter.
Ek is so bly dat ek jou kon laat lag. Deesdae lag ek heeltyd vir myself oor al die simpel goed wat ek aanvang.Dankie vir inloer, Una.
Ai Dina, dis nou 'n manier om jou gebeentes se kragtigheid te toets…alles in die naam van oumaweesliefde. 💖 Voel of jy hier by my sit en vertel, danksy die unieke skryftrant eie aan jou.
Ek is bly ek kon jou vermaak met my superoumastorie!🤣🤣
Wow! Dit kon lelik sleg gegaan het! Jy het dit soo goed vertel – heerlik om te lees! Baie bly jy is nou weer beter en dat kleinding niks oorgekom het nie.
Bly jy het dit geniet… ek lag ook lekker vir myself!
Skuus dat ek lag maar soos jy dit skryf is dit skreeusnaaks! Gelukkig het jy nie osteoperose nie. Ai, vryf maar die bloukolle.
Hehe, dankie vir die simpatie Seegogga!
Nou gelukkig heb je dan inderdaad geen osteoperose! 🙂 Maar dat het pijn gedaan heeft en misschien nog doet, begrijp ik helemaal. Oudere mensen moeten niet vallen, dat weet ik uit ervaring. Beterschap Dina!
Jy is heeltemal reg. Ouer mense moet nie val nie. Dankie vir inloer, Peter.
Hierdie seder het dus nie in Waterkloof geval nie?
O nee, sommer teen 'n kas, in 'n kamer, in 'n huis, in 'n voorstad van Benoni.. lol!
😉Daar het jy dit nou Bytjie – om Ouma te wees is nie goed vir 'n mens se gesondheid nie! Ek is darem bly daar is nie blywende skade aangerig nie.
Ja, mens moenie oumaskap ligtelik opneem nie. Ek voel darem beter, dankie Hester.
Met so 'n valslag het jy agerna seer op plekke wat jy vergeet jy gehad het
O ja, en ek ontdek elke dag nog so 'n plek!🤣
Groot geluk dat het niet erger werd. Tjonge oppassen hé. Een mens zal maar eens vier kinderen hebben grootgebracht en dan vallen met een kleinkind. Veel beterschap en groetjes
Amper was dit lelik, maar gelukkig goed afgeloop. Dankie vir inloer.
Ja nee, die donker laat nie met hom speel nie. Mens kan tog so sommer in die verby gaan 'stupid' dinge doen. So 'n val gaan jou nog lank by bly. Ek kan praat van ondervinding as sulke dinge gebeur. Baie bly jy het niks gebreek nie en dat jy weet jou gebeentes is nog hard/dig genoeg om nie te breek nie. Nou glimlag ek eers weer vir jou mooi vertelling. Mooi bly en wees maar versigtiger volgende keer.
Ja volgende keer sit ek 'n bril met nagvisie op! 🥸🥸Val is beslis nie vir enige iemand nie. Dankie vir inloer, Ineke.
Probleem is as jy ouer word gebeur dit makliker sommer net in die verbygaan. Ek kry met tye 'n strompel en besef dat ek moet ontspan met beweeg. Is asof my voet vasklou aan loopvlak vir oomblik en dis wanneer die val naby is. Gelukkig is my balans nog redelik goed en my reaksies vinnig om te keer dat ek regtig val.
Liewe aarde, Dina – dit was n hengse val! Ek is saam met jou dankbaar dat die uiteinde darem nie n hospitaal besoek genoodsaak het vir een van julle twee nie. Gelukkig is kleinding nog te jonk om dit te onthou en Ouma te koggel oor die val wanneer sy groter word.
Gelukkig het niemand my gesien nie… was seker 'n gesig en 'n half daar in die donker! Dankie vir inloer en simpatie, Dries.
Dis nou jammer dat jy geval het Dina! Jy het dit so fantasties beskryf… ek moes lag! Baie bly dat jy darem nie ernstig beseer is nie!
Dankie Aletta. Gelukkig was ek nie te gebroke om die humor daarvan in te sien nie.
Dis goed as mens die humor daarin kan sien! 😀
Solank jy ok is Bytjie🌻🌻
Ek is piekfyn, dankie Virgo. Ek was 'n week lank seer en styf, maar het alweer verlede naweek tweekeer tien kilometer gestap.