Hoekom kan jy nie genees nie? Hier is hoe om jouself te genees
Geskryf deur Caroline Myss
Ek het by die Findhorn Gemeenskap in noordoost-Skotland aangekom om 'n genesingswerkswinkel te onderrig. Op daardie stadium in my loopbaan het die mense wat na my werkswinkels gekom het, geneig om te soek na 'n persoonlike genesing. Hulle het my as mediese intuïtief verwag om hul genesing direk te fasiliteer deur hulle 'n individuele leeswerk te gee en 'n behandelingsregime vir hulle op te stel. (Deesdae is my werkswinkels grootliks gevul met selfstandige mense wat wil leer hoe om hulself en hul lewens te genees, of professionele mense wat wil leer hoe om ander te help genees.)
Alhoewel ek self nie 'n geneesheer is nie, was ek gelukkig om hulle natuurlik te help tot die beste van my vermoëns. Dikwels het ek in my lesings net die vermoedens, insigte of intuïsies wat hulle alreeds oor hulself gehad het en die veranderinge wat hulle in hul lewens moes maak, eenvoudig bevestig. Soms het hierdie lesings 'n innerlike fisiese en geestelike genesingsproses aangesteek.
Tog, toe het my werkswinkel deelnemers en ek almal gevoel dat ons op die regte pad was. Gesondheid en gesondheid het immers die hoof fokus van die holistiese of bewussynskultuur, sowel as die middelpunt van my lewe, geword. Amper almal wat ek ontmoet het, het professioneel en persoonlik gepraat oor óf 'n geneesheer wou word of 'n geneser nodig gehad het, op pad was om 'n nuwe geneser te besoek of te glo dat hulle veronderstel was om 'n geneesheer te wees sodra hulle hul eie voltooi het. genesing.
Ek het geniet om oor die wêreld te reis en geestelik toegewyde mense te ontmoet wat my soveel nodig gehad het as wat ek dit nodig gehad het. Ek het veral gekom om Findhorn lief te hê, 'n gemeenskap van ongeveer drie honderd mense wat 'n organiese, koöperatiewe lewe en respek vir alle geestelike paaie deel . Sommige van die lede van die gemeenskap woon in 'n betoverende, omskepte draai-van-die-eeuse hotel; Ander het hul huiskwartier in 'n pragtige parkgebied langs die Findhornbaai gemaak.
Die ruige skoonheid van die Skotse Hooglande, gekombineer met die geestelike fokus van die gemeenskap, maak Findhorn 'n aantreklikste plek om te wees. Elke keer as ek daar gaan, lyk dit asof ek 'n spesiale energetiese lading ontvang wat lei tot 'n paar belangrike insigte. Hierdie keer het die insig egter nogal onwaarskynlik gekom.
Voordat ek die weeklange werkswinkel begin het, het ek gereël om middagete te hê met my liewe vriend, Mary. Nadat ek vroeg in die eetkamer aangekom het, het ek twee here vir tee aangesluit. Maria het 'n rukkie later gekom en toe sy na ons tafel geloop het, het ek haar aan my metgeselle voorgestel. Sy het haar hand net uitgebrei om hulle te groet toe 'n ander lid van die Findhorn-gemeenskap, Wayne, na haar gekom het en gevra het, Mary, is jy besig om op Junie agtste? Was op soek na iemand om 'n gas te kom kom by Findhorn vir die dag.
Self Healing: Genesing benodig ons om ons "Ah Ha" oomblik te hoor
Die toon van Maria se reaksie was so onthullend as sy lengte. Sy het gebreek, Junie agtste? Het jy gesê Junie agtste? Suksesvol met woede en wrok, het sy voortgegaan, absoluut nie! Junie agtste is my beledigingsgroepvergadering, en ek sal nooit daardie ontmoeting ooit mis nie! Ons reken immers op mekaar. Ons slagoffers moet vir mekaar daar wees. Ek bedoel, wie het ons nog?
Mary het 'n rukkie langer gegaan, maar dit is soveel as wat ek noukeurig kan onthou. Ek was betower deur die oombliklike dramatiek wat veroorsaak is deur 'n eenvoudige vraag oor haar skedule. Wayne het amper kennis geneem van haar reaksie, het haar bedank en weggelaat, maar ek was verbaas. Later, toe Maria en ek middagete gehad het, het ek haar gevra oor haar gedrag:
Mary, hoekom, toe jy die vraag van Wayne oor jou skedule beantwoord het, moes jy al drie mans laat weet dat jy as 'n jong meisie aanstoot gegee het, dat jy nog steeds kwaad was oor die feit dat jy kwaad was vir mans in die algemeen, en dat jy beoog om die atmosfeer van die gesprek met jou woede te beheer? Alle Wayne het gevra dat jy was, is jy besig om Junie agtste te wees? en as antwoord het jy hierdie drie mans 'n miniatuurterapie klas gegee. 'N Eenvoudige ja of nee sou goed gedoen het.
Maria het my gekyk asof ek haar verraai het. Haar lyf het verstyf en sy het haar woorde in 'n yskoue verdedigende toon beklemtoon. Ek het so geantwoord dat ek 'n slagoffer van bloedskande is. Sy het van die tafel af teruggetrek, opgehou eet en haar servet oor haar bord gegooi, wat aandui dat ons middagete saam gekom het. Alhoewel ek dit nie besef het nie, het dit ook ons ​​vriendskap gehad.
Mary, skat, ek het geantwoord dat ek my eie toon effens versag. Ek weet jy is 'n slagoffer van bloedskande. Maar wat ek probeer uitvind, is waarom jy dit nodig gevind het om twee vreemdelinge en Wayne jou geskiedenis te vertel toe hy wou Om te weet, is of jy op Junie agtste kan help. Wil jy hê hierdie mans moet jou op 'n sekere manier behandel of met jou praat? Wat het jou gemaak om jou wonde op die tafel te lê binne sewe sekondes om twee nuwe mense te ontmoet?
Wanneer Self Healing, moenie Jouself Definieer Deur 'n Negatiewe Ondervinding.
Maria het my vertel dat ek eenvoudig nie verstaan ​​het nie, want ek het nie verduur wat sy en talle ander slagoffers van bloedskendings deurgegaan het nie, maar dat sy my as vriend verwag het om meer medelydend te wees. Ek het geantwoord dat die gebrek aan deernis niks te doen gehad het met wat ek haar gevra het nie. Ek kon die skeiding van energie tussen ons voel, want ek het besef dat ek vir Marys se wonde moes praat, om sekere baie spesifieke reëls te volg van hoe 'n ondersteunende vriend moes optree en altyd in gedagte moes hou dat sy haarself deur 'n negatiewe ervaring gedefinieer het.
Benewens haar pynlike kinderjare geskiedenis het Mary ook 'n geskiedenis van chroniese kwale gehad. Sy was altyd in pyn - sommige dae emosioneel, sommige dae fisiek. Alhoewel sy vriendelik was en altyd bereid was om haar vriende te ondersteun, het sy die geselskap van mense verkies wat ook beledigende kinderjare gehad het. Daardie dag by ons middagete het ek besef dat Mary nodig was om mense met dieselfde taal te praat en dieselfde ingesteldheid en gedrag te deel. Ek het dadelik begin dink aan hierdie houding as wondologie. Ek het sedertdien oortuig geword dat wanneer ons onsself deur ons wonde bepaal, ons las en verloor ons fisiese en geestelike energie en ons onsself oopmaak vir die risiko van siekte.
Daardie dag het ek gevoel asof ek uit die omliggende genesende kultuur van Findhorn en die algemene bewussynsbeweging gekatapel was en dit as 'n buitestaander beskou het. Alhoewel ek nie hierdie patroon van gedagtes en gedrag in Maria of enigiemand anders voorheen gesien het nie, het die volgende dag merkwaardig 'n miniatuur weergawe van die Mary-voorval plaasgevind in my werkswinkel.
Ek het twintig minute vroeg aangekom om my voor te berei en het gesien hoe 'n vrou alleen sit. Ek het langs haar gaan sit en gevra: Wat is jou naam? Dis al wat ek gevra het. Tog, sonder om na my te kyk, het sy gereageer:
Ek is 'n slagoffer van bloedskande, maar ek is nou ses en vyftig jaar oud en ek is oor die trauma. Ek het 'n wonderlike ondersteuningsgroep, en verskeie van ons vergader minstens een keer per week, wat ek glo noodsaaklik is vir genesing.
Sy het haar nog nie my naam gegee nie, so het ek weer gevra. En wat is jou naam? Maar sy het my nie regstreeks geantwoord nie. Sy het gelyk asof dit 'n dwaas was. Dit het my gevoel asof sy al lankal voorberei het om iets in die openbaar te sê, en nou, met die geleentheid, kon sy nie enige vrae hoor wat nie op haar agenda betrekking het nie. In plaas daarvan om haar haar te vertel, het sy gesê hoeveel sy geniet het om na werkswinkels soos die myn te kom, want 'n persoon was vry om openlik oor sy of haar verlede te praat, en sy het gehoop dat ek tyd sal gee vir mense om hul persoonlike geskiedenis te deel. Ek het haar bedank en die kamer verlaat, 'n paar oomblikke nodig om my gedagtes te versamel.
Om die vrou die dag na die voorval by Maria te ontmoet, was nie toevallig nie. Ek glo dat ek gerig is om aandag te skenk aan die maniere wat ons verwag om ons lewens te genees - deur middel van terapie en ondersteuningsgroepe.
So baie mense in die middel van 'n proses van genesing, het ek gesien, voel terselfdertyd vas. Hulle streef daarna om hul wonde te konfronteer. Hulle werk dapper om betekenis te gee aan verskriklike vorige ervarings en trauma's, en om medelye te begryp van ander wat hul wonde deel. Maar hulle genees nie. Hulle het hul lewens om hul wonde herdefinieer en die proses om hulle te aanvaar. Hulle werk nie verder as hul wonde nie. Trouens, hulle sit vas in hul wonde. Nou gegrond is om mense te hoor praat wondologie, glo ek dat ek die aannames wat ek en baie ander dan liefgehad het, moet uitdaag - veral die aanname dat almal wat gewond of siek is, die volle herstel van hul gesondheid wil hê.
Waarom mense nie genees en hoe hulle kan
deur Caroline Myss, Ph.D.
Caroline Myss, Ph.D., is die skrywer van die nasionale bestseller Anatomie van die Gees , en met Norman Shealy, MD, die mede-outeur van Die skepping van gesondheid en van Heilige Genesing. Sy bied lesings en werkswinkels internasionaal aan, en haar oudiobande sluit Hoekom mense nie genees nie en Energie Anatomie. Sy het ook vrygelaat videobande: Waarom mense nie genees en hoe hulle kan, Verkenning van die Anatomie van die Gees, en Die Energie van Genesing.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vergifnis en Aanvaarding > Hoekom kan jy nie genees nie? Hier is hoe om jouself te genees