Down In The Valley - Music, Movies, Minneapolis & More - Heaven Life Singers Kasulu
Heaven Life Singers Kasulu Engineering Sciences (Electrical engineer) | Jobs in Shanghai (CHN) | IAV Careers
in the field of Engineering Sciences (Electrical engineer) in Shanghai (CHN) Sweet Baby Deer Invitations in Green | Greenvelope.com
WonderWed Invitation in BlueWonderWed Invitation in PinkWonderWed Invitation in GreenSweet Baby Deer Thank You Note Mei 30, 2008 netjane14 Kommentaar
Ek lees vanoggend op die CNN webtuiste oor die sogenaamde “Uncontacted tribes” in die Amasone. Daar is bykans 100 van hierdie groepe mense wêreldwyd, waarvan meer as die helfte in die Amasone bly. Hulle het nog nooit met ander mense buiten die van hulle stam in aanraking gekom nie.
Daar’s ‘n organisasie wat spesifiek rekord hou van díe stamme in Brazil en dis ook hulle wat die nuuste foto’s, wat vanuit ‘n klein vliegtuig geneem is, vrygestel het. Daar word blykbaar al vir 20 jaar lank boek gehou oor die stamme. ‘n Woordvoerder van die organisasie dui dan ook aan dat een van die doelstellings van die organisasie is om hierdie mense te beskerm teen kontak van die buitewêreld en teen veral siektes.
Dit was vir my eers vreeslik amazing dat daar nog mense in die wêreld is wat nog nooit met die “regte” wêreld in aanraking was nie. Dis soos ‘n regte time-warp. Die ouens op die foto’s lyk omtrent kaal en staan met hulle pyle en boë reg om die “indringer” vliegtuig te skiet. Dit pla my toe dat hierdie beskermingsorganisasie sê hulle wil die mense beskerm, maar tog met vliegtuie oor hulle blyplek vlieg. Dit pla my ook dat hierdie “uncontacted tribe” al vir ‘n hele lang tydperk vliegtuie sien, maar nog nooit besluit het “right, vandag is die dag,ek gaan oor die rivier loop en die vlieënde ding soek” nie. Hoe moeilik is dit om deesdae ander mense op te spoor? Iewers moet daar tog bosbou bedrywighede of iets wees? Of is hierdie mense net verskrik, en besef hulle dat die vyand sterker as hulle is, so hulle handhaaf maar ‘n lae profiel.
Deur te weet van die mense, maar hulle tog te beskerm voel dit vir my asof mens van hulle sirkusdiere maak. Wie is ons om in te meng? Wie is ons om nie in te meng nie? ‘n Groep kan tog net ontwikkel deur in aanraking met ander, meer ontwikkelde groepe te kom?
En hoe de donner het dit gebeur dat hierdie outjies nog heeltemal gelukkig is om op so basiese manier voortebestaan? En is dit amazing dat die mensdom op daai stadium was en nou is waar ons is, of is dit net hartseer? Want eintlik staan ons nogsteeds reg met ons pyl en boë om indringer vliegtuie af te skiet.
Die wapens is miskien anders en die vliegtuie is miskien nie vliegtuie nie, maar ons skiet nog al die tyd.
Nog ‘n kykie in die verlede
Mei 28, 2008 netjane25 Kommentaar
Lyk my die bloggers is deesdae met die verlede en almal se ouderdomme gepla. Die jongste tag vra vir babafoto’s. Wipneus! het my dan ook getag. Ek kan ongelukkig nie baba foto’s wys nie, aangesien daai foto’s iewers in ‘n boks in Johannesburg lê, maar ek het ‘n laerskool foto hier in Stockholm.
Ek wil ook dieselfde cute/oulik/aah comments hê wat die babafoto’s gekry het!
Bra slegte ervaring
Mei 28, 2008 Mei 28, 2008 netjane37 Kommentaar
Rosa het ‘n ruk terug geblog oor haar stryd om ‘n bra gekoop te kry en ek het lekker saam gelag, maar van lekker lag kom lekker huil né?
Ek is gewoond om by Woolworths in te stap, my grootte te vat en uit te stap. Die bra pas. As dit (miskien) nie pas nie, gaan ruil ek dit later om. Ek dog toe ek sal dieselfde hier in Swede kan doen, darem net een of twee aanpas, agterkom watter winkel werk vir my and Bob’s your uncle. Toe nie.
Sweedse girls het vreeslike klein en petite tieties. Jammer om die manne se fantasieë op te donner, maar dis die waarheid. Hulle is maer en blonde en lank, met vreeslike mooi blou oë, maar hulle tieties is klein. Winkel een (H & M – ‘n baie groot en bekende Sweedse groep) het omtrent net push-up’s. Nou kyk, as ek begin push-up’s dra sal mans nooit ooit weer in my oë kyk nie. Die bra’s wat nie push-up is nie, is maternity bra’s.
Winkel twee het bra’s in meer kleure as wat ek geweet het bestaan. Ek raak opgewonde. Totdat ek agterkom ek moet my grootte in die “Generous” afdeling gaan soek. Toe strip my moer sommer. Iets soos ‘n 46 FF is “Generous”. 36C is nie generous nie. Dis heel normaal. Nog erger is dat mens bra’s in sentimeters hier koop. So die rug groottes klink so groot om mee te begin! Ek sluk toe maar my moer en kyk deur die “Generous” bra’s en besluit toe ook om ander klere aan te pas.
Ek het niks winter klere in Stockholm gekoop nie, want die modes was too terrible, so ek het seker ‘n jaar laas in ‘n Sweedse aantrekhokkie ingegaan. Met die ingaan onthou ek weer dat die hokkies nie sluit nie. Jy trek die deur toe en hoop vir die beste. Die deure gaan so van jou knieë tot by jou nek, so as jy ‘n lang blonde Sweedse meisie is, steek jou kop bo die deur uit en ander mense kan dus sien daar’s iemand in die hokkie. As jy Jane is, gebeur dit nie. Ek pas my bra’s aan. Daar’s 360 grade spieëls en daai helder beligting wat mens net in aantrekhokkies kry. Dis eintlik onmenslik in ‘n vroue aanpaskamer. Eweskielik verskyn daar ‘n blonde kop bo-oor my deur. Soos ‘n kameelperd wat na weiding soek. “Umm” sê ek, te verskrik om my bates te bedek. Die kop beweeg aan. Dit gebeur ‘n rukkie later weer en toe WEER! ‘n Groot gedeelte van die dames in my buurt weet nou hoe lyk my tieties. Ek het nie ‘n bra in winkel twee gekry nie.
Winkel drie se bra’s is ingevoer van Italië af en ek snak om die R800 te betaal. Ek loop maar aan. Winkel vier het cross-your-heart and hope to die (wat jy sal doen as iemand jou ooit in so lelike bra sien) vir my grootte. Hou verby.
Winkel 5 het mooi klere. Ek begin toe maar klere koop en vergeet heel van die bra’s. Hulle aantrek hokkies sluit ook nie. Ek hang toe maar my nommer buite op die handvatsel en dit het gewerk. Daar’s ook nie aparte hokkies vir mans en vrouens nie. Vreemd.
Met die uitloop kyk ek tog deur die bra’s. Daar’s wragtag bra’s met sulke plastiek opblaassakkies binne-in. Amazing.
Mei 26, 2008 Mei 26, 2008 netjane19 Kommentaar
Toe ek in Standerd 2 was is my ma en pa vir 8 weke oorsee. My pa moes in London gaan werk het en daarna het hulle op ‘n uitgebreide Europese toer gegaan.
My suster was in Standerd 9 en my broer was in die weermag. Ek en sussie het babysitters gekry. Die een wat die eerste skof gehad het, het by ons kom inwoon om sodoende my angstigheid te verminder. Vir die tweede skof sou ons na ‘n ander tannie toe gaan en in haar tuinwoonstel bly. Sy’t 4 seuns gehad. Ek het my verbeel hulle gaan my almal so terroriseer soos wat my broer geneig is om te doen.
Die middag voor my ma-hulle gevlieg het is ek omgekoop met ‘n Barbie.
Die tweede babysitter het kom inloer of die eerste babysitter haar werk doen. Tannie nommer twee het gemeen “vrou” nommer een (sy was ongetroud en het ‘n kind gehad, in daai dae ‘n no-no, maar ek het baie van haar gehou) doen nie ‘n goeie job nie en voor jy kon sê “christelike opvoeding” is ek en sussie in die tuinwoonstel. Lank voor ons daar moes wees.
Tannie twee, of haar kombuis regterhand, maak getrou broodjies vir die kinders om skool toe te neem. Nie net twee snye soos ek gewoond is nie, maar vier. Die twee broodjies het verskillende goed op. Daar is ‘n patroon. Of moontlik is patroon nie die regte woord nie, want die broodjies verander nie van dag tot dag nie. Broodjie een: ham, kaas, tamatie, blaarslaai. Met botter. Ek eet nie botter op my brood nie. Ek eet ook nie ham nie, want dis nat. Broodjie twee: kaas en konfyt. Met botter. Ek eet nie botter op my brood nie. Ek eet ook nie kaas en konfyt op een broodjie nie, tensy die broodjie sopas uit die toaster uitgekom het.
Ek bly in ‘n huis wat nie my eie is nie, ek slaap in ‘n bed wat nie my eie is nie, ek kry broodjies waarvan ek nie hou nie, en my ma-hulle kom nie vinnig genoeg huis toe nie. Ek is uiters pligsgetrou, het ‘n groot sin vir verantwoordelikheid en sê vir niemand as daar iets fout is nie. Ek verstaan dis nie goeie maniere om kos weg te gooi nie, maar die kosblik kan nie vol teruggaan kombuis toe nie. Ek eet elke dag my broodjies.
Ek onthou nie baie van daai tydperk nie, maar ek eet deesdae ook nie eens meer kaas en konfyt op toast nie.
Mei 23, 2008 netjane19 Kommentaar
Ek is mal oor reis en hoe meer ek sien, hoe meer wil ek sien. Ek hou omtrent van al die plekke wat ek besoek, sommige meer as ander en neem van elke plek iets besonders weg (al is dit net: “vir jou sien ek nie weer nie, hasta la vista baby!”).
En my eerste verskyning in ‘n sari – dis nogal vrek moeilik om die ding reg te kry, net ‘n lang stuk lap wat mens op een of ander manier moet plooi en drapeer!
Mei 22, 2008 Mei 22, 2008 netjane17 Kommentaar
Mei 20, 2008 netjane10 Kommentaar