JY LEES NOU Kunstenaars
Ek het pas die gewilde historikus Paul Johnson se nuutste werk, Creators: From Chaucer to Walt Disney, aangeskaf. Ek het gereken dit gaan sorg vir lekker lees, maar hierdie een is ’n vrot eier.
Jammer, maar gee my slegs een Rembrandt of een Rubens (ja, of ’n El Greco of Manet, of Frans Hals óf, óf ...) en Turner kan maar bly. Turner was ’n uitstekende Engelse skilder en het meestal in waterverf gewerk, met fyn spel van lig en kleur, maar hy is beslis nie onder die meeste mense se top-tien nie.
Kunstenaars het maar almal hul geite. Dit bly vir my ’n raaisel dat Van Gogh in sy lewe net een enkele skildery kon verkoop. Het mense dan by die vlammende sipresse verbygeloop en gekyk en soos ek nie gesien nie? Maar die groot vraag is: As ekself op ’n aand in 1888 daar by hom verbygeloop het terwyl hy die Café Terras in die Nag op die Place du Forum in Arles geskilder het - sou ek dit wou koop? Of moes iemand my eers op die grootsheid daarvan wys? Paul Johnson, lyk my, verkies nog altyd Turner!
Net mooi toe stap Rina daar verby, wuif vir Erik en sê kliphard: “Ek weet tog waar daardie twee hang!” Die kunstenaar het maar net meewarig geglimlag. Eintlik was ek met Daantjie se hulp effe skandalig, maar daardie keer het ek darem iets besonders herken en dit nie laat verbygaan nie. Ek droom soms ek hét by Van Gogh of Pissarro of Renoir verbygeloop - en gesien en erken en my geld uitgehaal.