Intensiewe boerdery bring aan die ontwikkelende wêreldbehoeftes baie energie
Geskryf deur William Laurance, Ensia
Ek glo ons het 'n probleem - 'n groot probleem. Volgens demograwe, teen die einde van hierdie eeu sal ons hê rondom 11 miljard monde om te voed. Die meeste van die addisionele 4 miljard mense wat leef, sal dan in ontwikkelende lande wees. Byvoorbeeld, Afrika se bevolking sal byna verdubbel, met die bevolking van Nigerië - wat reeds op sosiale en ekonomiese chaos beweeg - wat teen 500 persent styg.
Dit is ongelooflike figure, en hulle beklemtoon belangrike uitdagings wat voorlê - vir globale voedselveiligheid, maatskaplike welsyn, immigrasie, nasionale veiligheid en die omgewing.
Hoe om al die mense te voed
Hoe sal ons soveel mense voed? Soos my kollegas en ek verduidelik het in 'n onlangse resensieartikel, stel huidige projeksies voor wêreldwye vraag kos ongeveer verdubbel deur 2050. Daar is twee verskillende paaie wat ons kan neem om daar te kom.
Getalle soos dié, wat die bejesus uit omgewingskundiges soos ek skrik, skrik potensieel katastrofiese impak op inheemse ekosisteme en biodiversiteit.
Volgens ekoloog David Tilman, as ons voortgaan in 'n sake-as-gewone modus, sal ons nodig hê ongeveer 1 miljard hektaar (2.2 miljard hektaar) van bykomende boerdery en weiveld, Op die top van die groot dele Ons boer en wei reeds. 'N miljard hektaar is 'n bietjie groter as Kanada.
'N meer optimistiese alternatief - wat deur baie landboukundiges, soos dié van die Voedsel- en Landbou-organisasie van die Verenigde Nasies, aangewys word, is om boerdery te boer. In die ontwikkelende lande sien landboukundiges groot dele van bewerkbare grond waar oesopbrengste deur kleinboere slegs 'n fraksie van die moontlike onder die moderne intensiewe boerdery-omstandighede is.
As jy sulke plase met kunsmis, besproeiing en moderne metodes en toerusting opbou, sê die landboukundiges dat jy die opbrengs van die oes kan verdubbel. Volgens die FAO sal dit ons in staat stel om geprojekteerde voedselbehoeftes in 2050 te ontmoet deur omskakeling net nog 'n 120 miljoen hektaar in ontwikkelende lande (264 miljoen hektaar) grond aan landbou. Dit is nog steeds 'n groot gebied - die grootte van Suid-Afrika - maar dit is baie minder vreesaanjaend as 'n miljard hektaar.
Ons moet boerdery intensifiseer
Om 11 miljard mense te voed sonder om die natuur te vernietig, moet ons boerdery vererger. Maar omdat intensiewe boerdery so sterk op energie staatmaak, beïnvloed energiepryse die voedselpryse sterk.
Maar selfs as jy so 'n sonnige optimisme glo, is daar 'n groot vangs: Die moderne boerdery landboukundiges voorstaan ​​energiebehoeftes - baie energie - in vergelyking met dié wat vir kleinskaalse boerdery. Dit moet energie vir plaasgereedskap, besproeiing, verkoeling, beligting en vervoer oes. Dit moet ook energie om stikstof kunsmis te produseer en nog meer energie te myn en vervoer fosfaat. Alles in ag genome, moderne boerdery het 'n ernstige dors na energie.
Om hierdie rede, wanneer energiepryse styg, is voedselpryse geneig om te styg. Van 1990 tot 2013, die jaarlikse prys van olie verduidelik driekwart van die jaarlikse variasie in die prys van voedsel (graan, eetbare olies, vleis, suiwel en suiker).
Dit laat ons met 'n baie goeie tweedelige vraag: Waar kry ons al die energie wat ons nodig het om ons vinnig groeiende bevolking te voed, en wat sal dit kos?
Maar hierdie meevaller sal nie vir ewig duur nie, veral by die breakneck tempo waarteen ons nou energie besig hou. Daarna, wat gebeur?
Of jy glo dat ons 'piekolie' geslaag het of nie, 'dink jy, jy sal moeilik wees om energiepryse te bespaar, sal nie in die toekoms aansienlik styg nie. Op die oomblik is die mensdom besig om te eet meer as 90 miljoen vate olie elke dag - Met amper 20 miljoen vate het daagliks deur die VSA alleen afgekap. Teen midcentury sal ons nog meer nodig hê: Globale energieverbruik word na verwagting met tot en met 61 persent gestygVolgens die Raad World Energy, meestal as gevolg van groeiende verbruik deur die ontwikkeling van die wêreld se ekonomieë.
Op kort termyn - miskien die volgende dekade of twee, sonder enige onvoorsiene katastrofes - kan energiepryse nie te veel toeneem nie. Nuwe tegnologie soos fracking en steenkool-naatgas uitbuiting bevry baie olie en natuurlike gas uit bestaande deposito's. Sulke tegnologieë stel die VSA in staat om binnelandse energieproduksie op te gradeer terwyl petroleum-invoere verminder word.
Sal energiepryse laag bly?
Maar hierdie meevaller sal nie vir ewig duur nie, veral by die breakneck tempo waarteen ons nou energie besig hou. Daarna, wat gebeur? Toonaangewende kundiges by die Internasionale Energieagentskap glo Energiepryse sal opkom, moontlik heelwat.
Dit is nie te raai ons uit energie sal loop. Ons sal nog volop steenkoolneerslae, teer sand en petroleum neerslae in die diep oseaan, poolstreke en afgeleë reënwoude. Vir die opwekking van elektrisiteit is daar hidro, wind, sonkrag, en kern en steenkool-aangedrewe genereer plante. Maar al hierdie opsies het hul eie probleme en beperkings, en sal byna al duurder wees as ons moet aansienlik oprit energieproduksie.
Ek het onlangs 'n kollega gevra wat op voedselveiligheidskwessies werk wat hy oor my bekommernisse gedink het. Hy het gesê, in effek, dat hy 'n soort energie energie besef het, sal saamkom - 'n paar nuwe tegnologie sal ons red.
Een van die grootste uitdagings sal vervang word deur petroleum - 'n stabiele vloeibare brandstof met hoë energie-digtheid wat feitlik die hele wêreldvervoersektor uitmaak en talle nywerheidsgebruike het. Vir dit, biobrandstowwe is die mees waarskynlike alternatief - maar hier is ook 'n probleem. Selfs as doeltreffende nuwe sellulose tegnologieë (wat plantbiomassa eerder as net olies of suikers gebruik) moet voorkom, sal die hoeveelheid biobrandstofgewasse wat ons benodig, sal verg enorme uitgestrekte bewerkbare grond - grond sal ons mense desperaat moet voed. Daarbenewens sal die kompetisie tussen landbou en biobrandstof grond, en dus biobrandstof, duurder maak.
So, waar verlaat dit ons? Baie mense in ontwikkelende lande leef alreeds op die ekonomiese rand en spandeer baie van hul inkomste aan kos. Wat sal hulle doen as voedselpryse verdubbel? Jy dink voedseloproei was sleg in 2007?
Sal sommige nuwe tegnologie ons sal red?
"Byvoorbeeld," het hy gesê, "vyf jaar gelede het ons nie gebreek nie, en nou doen ons dit."
Ek weet nie. Ek is seker nuwe whizbang tegnologie sal saam kom, en ek het geen twyfel dat hulle sal help om 'n graad. Maar ek kan nie wegkom van die gedagte dat die energie pryse gaan 'n baie styg, uiteindelik. As hulle dit doen, kan ons 'n baie honger, desperate mense wat nie kan bekostig om te eet nie.
Om te voorkom dat hierdie soort sosio-ekonomiese treinwrak gevaar word, sien ek twee dringende prioriteite.
Eerstens moet ons ondersteun gesinsbeplanning en opvoedkundige inisiatiewe vir jong vroue in plekke waar populasie druk die grootste sal wees. Afrika is 'n goeie plek om te begin.
Tweedens, ons moet ernstig raak energiebewaring. Hiervoor is die VSA die plek om te begin. Ons is dalk die wêreld se broodmandjie, maar ons is ook die planeet se energieverslaafde, en daar is talle maniere waarop ons doeltreffender kan word.
Die bottom line: wanneer dit kom by kos, energie en bevolking, ek dink ons ​​reguit stomende teen 'n reuse-ysberg. Ek, vir een, wil nie om te vertrou op 'n wonderwerk om dit te ontduik.
Die artikel het oorspronklik verskyn Ensia
William Laurance, wat in die weste van die VSA opgevoer is, is 'n prominente navorsingsprofessor en Australiese Laureaat by die James Cook Universiteit in Cairns, Australië. In 2012 was hy een van die wêreldwye kundiges wat deur Ensia se voorganger, Momentum, genooi is om ons te vertel hoe om meer volhoubaar te leef.
Heraansluiting verbruikers, produsente en Voedsel: Verken 'Alternatiewe'
deur Moya Kneafsey, Lewis Holloway, Laura Venn, Elizabeth Dowler, Rosie Cox, Helena Tuomainen.
Verbruikers, produsente en voedsel weer verbind bied 'n gedetailleerde en empiries gegronde ontleding van alternatiewe vir huidige voedselvoorsieningsmodelle. Die boek bied insig in die identiteite, motiewe en praktyke van individue wat betrokke is by die herverbinding van produsente, verbruikers en kos. Terwyl die skrywers kritiese herwaardasie van die betekenisse van keuse en gerief stel, verskaf die skrywers bewyse om die bou van 'n meer volhoubare en billike voedselstelsel te ondersteun wat op die verhoudings tussen mense, gemeenskappe en hul omgewings gebou is.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Intensiewe boerdery bring aan die ontwikkelende wêreldbehoeftes baie energie