Sagte bos: eienskappe, elemente en grond | Netwerk meteorologie
Onder die soorte woude vind ons die plathoutbos, bestaande uit immergroen bome en die bladwisselende woud, gevorm deur bladwisselende bome. Dit is 'n plantformasie waarvan die bome jaarliks ​​hul blare verloor, afhangende van die temperatuur en die klimaat. Daar is ook verskillende soorte bladwisselende woude, afhangende van die breedtegraad waar ons is.
In hierdie artikel gaan ons u vertel van al die eienskappe, soorte en variëteite van die bladwisselende woud.
2 Sagte woudelemente
2.1 Blaar verval
2.2 Groei ringe
Daar is verskillende soorte bladwisselende woude, afhangende van die breedtegraad en die voorkeursklimaat. Daar is gematigde en tropiese bladwisselende woude. Die tropiese word dikwels genoem bladwisselende woude of bladwisselende woude. Sowel bladwisselend as bladwisselend kan as sinoniem beskou word. Albei terme verwys na die jaarlikse val van die blare.
Die belangrikste kenmerk van die bladwisselende bos is die verlies aan blare gedurende die beperkste periode van die jaar. In gematigde tipes is die belangrikste beperking waarvoor die blare moet verloor, die energiebalans. Dit of gebeur in die tydperk wat van herfs tot winter gaan. Aan die ander kant het die soorte tropiese bladwisselende woud 'n beperking en is dit die waterbalans. Dit is hier waar die neerslae die beperking van die ontwikkeling van die blare is as gevolg van 'n meer opvallende baie droë periode.
Die gronde van die bladwisselende woud Hulle is gewoonlik diep en baie vrugbaar as gevolg van die periodieke bydrae wat die rommel lewer. Die rommel bestaan ​​uit al die hoeveelheid blare wat van die boom af val en wat in vrugbare organiese materiaal ontbind word. Hierdie rommel help om die vog en voedingsvlakke in die grond te handhaaf.
Die gematigde bladwisselende woud strek oor Noord-Amerika en Suid-Argentinië, Chili, Europa, Asië en Oos-Australië. Aan die ander kant is suur woude diegene wat versprei word deur die tropiese Amerika, Afrika en Indomalasië. Die plantformasies van suur woude het verskillende soorte verligting waarin ons ons bevind van vlaktes tot valleie en berge.
In die gematigde bladwisselende woude van die noorde is soorte soos Quercus, Fagus, Betula, Castanea en Carpinus. As ons na die trope gaan, is daar Quercus- en Nothofagus-spesies in oorvloed, asook peulgewasse, bignoniaceae en malvaceae. Die fauna wat die gematigde bladwisselende bos kenmerk, sluit die wolf, takbokke, rendiere, beer en Europese bison in. Terwyl die tropiese daar spesies van katte, ape en slange.
Ten slotte moet gesê word dat gematigde bladwisselende woude oorwegend kontinentale en oseaanklimate het met 4 baie duidelike seisoene. In die bladwisselende naaldbome is die klimaat koud kontinentaal. Aan die ander kant het die suurbos 'n warm tropiese klimaat met twee baie duidelike seisoene, die droë seisoen en die reënseisoen.
Ons gaan die elemente waaruit die bladwissel bestaan, ontleed. Die eerste ding is die vervaldatum van die blare. Geen meerjarige plant met 'n lewensiklus van etlike jare het 'n blaar wat lewenslank duur nie. Die blare word voortdurend vernuwe, alhoewel by sommige soorte al die blare in dieselfde tydperk verlore gaan. Die immergroen mense verloor hulle geleidelik namate hulle wedergebore word.
Die blaarvalproses is beperk tot sekere omgewingsbeperkings soos 'n watertekort of 'n lae energiebalans. Hierdie ongunstige omgewingstoestande kan die boom dwing om sy metabolisme tot lae vlakke te verminder. Een van die strategieë wat suksesvol gebruik word om met 'n lae metabolisme te oorleef, is om die blare heeltemal of gedeeltelik af te gooi.
Daar moet gesê word dat die blare die metaboliese sentrums van die plant is waarin fotosintese, transpirasie en die meeste respirasie van die plant plaasvind. Danksy die huidmondjies kan oortollige water in die vorm van waterdamp vrygestel word. Een van die groot probleme van plante in die somer is: oormatige sweet as gevolg van verlies aan water en hoë temperature. Water lek tydens die fotosintese deur die huidmondjies.
Deur byna die meeste blare te verloor, word verskillende funksies van die metabolisme gekanselleer en hul oorlewing tot die minimum beperk. Blaarverlies vind plaas gedurende die herfsseisoen in die bladwisselende woud en die sampioenseisoen in die tropiese bladwisselende woud.
Groeiringe is ander belangrike elemente. Gedurende die periode waarin daar verskillende omgewingsbeperkings is, is daar nuwe weefsels wat heeltemal gestaak word om die metabolisme te verminder. Byvoorbeeld, die vorming van geleidingsweefsels soos xileem en floëem in die stam van plante in gematigde sones gedurende die winterseisoen. Dit is hier waar ons kan sien dat die aktiwiteite van die weefsels in die lente weer begin en nuwe geleidende selle vorm. Hierdie aktiwiteit genereer die groeiringe wat gesien kan word as u 'n dwarsdeursnit in die bagasieruim maak.
Aangesien dit gereeld in gematigde sones voorkom, stem elke groeisel ooreen met 'n vertragingstydperk en 'n jaarlikse aktivering. Op hierdie manier kan die ouderdom van die boom in 'n gematigde sone bepaal word deur die groeiringe te tel. Aan die ander kant, in die tropiese bladwisselende bos, kan u ook hierdie groeierings sien stem nie ooreen met jaarlikse veranderinge nie. Hierdie veranderinge is nie so maklik om te skat nie, want dit hang af van die droë seisoen of reënval.
Ten slotte, die gronde van die gematigde bladwisselende woud is vrugbaarder en dieper. Dit is te wyte aan die periodieke bydrae van rommel wat ontbind en vrugbare organiese materiaal vorm. Hierdie gronde is ideaal vir regenerasie en die skep van nuwe terreine.
Die gronde van die bladwisselende naaldbosse oorheers soorte podzol. Hierdie gronde bevat min voedingstowwe met permafrostvorming in sommige swak gedreineerde gebiede. Normaalweg word hierdie gronde gevorm as gevolg van die lae temperature wat deur die jaar bestaan ​​en die lae humiditeit wat beskikbaar is.