Wanneer jy uit die Van der Stel-pas buite Botrivier met die kronkelpaadjie afdraai na die fynbosplaas van Rudi en Karen Oosthuyse, is hul huis die eerste struktuur wat jy sien. En dit slaan behoorlik jou asem weg.
Saam besit en bestuur hulle ’n berglodge en maak hulle hul twee kinders na aan die natuur groot. “Ruan is ’n regte dierefluisteraar, terwyl Karmi drukkies uitdeel en dans dat die biesies bewe.”
Die warm plonsbadjie op die stoep is ’n groot trekpleister. Ook dit is Rudi se handewerk. Dit werk soos ’n outydse “donkie”, waar ’n vuur gestook word om die water warm te maak. Rudi verduidelik: “Daar is ’n vlekvryestaalstofie aan die binnemuur van die bad vasgebout. Jy maak vuur in die stofie, en hoe groter die vlam, hoe vinniger raak die water warm. Dit word so warm soos badwater en is natuurlik dié plek om te wees as dit koud is buite!”
“Ons is gaande daaroor om by ons huis te wees,” sê Karen. “Uit die aard van ons gasteverblyfsaak is ons in elk geval baie hier, en dis hoekom dit vir ons belangrik was om die huis vir ons – en veral ook vir die kinders – lekker en gemaklik leefbaar te maak.
Hy het die planne self geteken en net deur ’n argitek laat indien vir bou-goedkeuring. En hoewel hy geen ervaring van die boubedryf het nie, is hy goed met navorsing, baie handig en glo hy in selfdoen.
“So ontdek jy jou eie kreatiwiteit,” verduidelik hy. “Maak en bou maar eerder self, dan kan jy boonop ‘spoeg en plak’ soos jy aangaan.”
Rudi het ekstra hande op Botrivier gehuur en begin deur eers penne in die grond in te slaan. Hy het ’n band daarom gespan en teruggestaan om te sien hoe dit gaan lyk. Toe hulle ná ’n paar aanpassings tevrede was met die afmetings, het die grondverskuiwing begin en is fondasies gegrawe en gegiet. Daarna is die eerste balke geplant om struktuur aan die huis te gee. Nadat die mure gebou is, het Rudi en sy span die wit sementvloere vir die onderste vlak gegooi.
Die balke wat die struktuur van die huis vorm, is ’n kombinasie van Australiese swarthout, bloekom en dennehout.
Rudi sê hulle het oor die jare al baie indringers op die plaas uitgekap sodat die natuurlike veld en fynbos kon herstel. Die swarthout, ’n indringer wat veral rivierlope en fynbos oorneem, kom nie van die plaas self nie, maar die bloekoms is op hul grond uitgekap.
Ook die klip wat vir die mure gebruik is, kom van die plaas; hulle wou nie boumateriaal van elders aanry en daarmee ’n reuse-koolstofspoor laat nie.
Rudi sê die hortjies bo die glasruite is teen 33 grade geïnstalleer sodat die son in die winter daardeur skyn, maar in die somer geblokkeer word. Boonop hang die dak ver genoeg oor dat die son nie in die somermaande die huis warm bak nie. Hulle het ook bladwisselende bome aan die westekant van die huis geplant wat in die somer die son afkeer, maar in die winter deurlaat.
Ons het gedroom van ’n huis met baie lig en ooptes. Ons bly immers hier in die natuur en ons wou dit deel van die huis maak. – Karen
Die hoofslaapkamer en sy badkamer het ’n oopplanontwerp en bied onbelemmerde uitsigte oor die fynbos rondom en die vallei onder die huis. Soos in die res van die huis is die verfkleure hier aards en in pas met die natuur.