Opmerkings oor arm en ryk wees - Inligting
Opmerkings oor arm en ryk wees
Hoe verduidelik u armoede en 'n gebroke regering aan u kinders?
Op die terugtog van die skool af bevind ek my in 'n krisis toe my agtjarige dogter vra: 'Ma, is ons nou ryk of arm?' My dogtertjie was vaardig genoeg om te weet dat ons per definisie 'arm' was.
As die enigste ouer van drie klein kinders, het die kinders geweet wat 'arm' was terwyl ek werkloos was. Hulle het my hoor mompel toe ek hulle die lekkernye in die winkel weier, of hulle ontken dat hulle na 'n vriend se verjaardagpartytjie gaan omdat ons nie 'n geskenk kon bekostig nie. Ons het geweet dat ons nie genoeg geld het om meer as stapelvoedsel te koop nie, nie genoeg gas het om skool toe te gaan nie, en beslis nie genoeg vir splinternuwe items nie. Die kinders het geweet dat hulle koud was as ek snags die hitte afskakel en 'n tent komberse oor my bed maak waar ons almal geswem het om warm te bly en die gasrekening te bespaar.
Dit is nie te sê dat ons armoede geken het nie, nie volgens die standaarde van die werklikheid nie. Ons was die gelukkiges. Ons het 'n huis met nutsdienste gehad, ons het gesondheidsorg gehad, en ons het sekuriteit gehad. Ons het hierdie dinge gehad as gevolg van die onlangs baie kwaadaardige (en nou bedreigde) veiligheidsnet wat Amerikaners in nood verleen het: Medicaid, kosseëls, artikel 8-behuising en die onophoudelike vrygewigheid van familie en gemeenskap.
Ek sê dit sonder skaamte. Dit is vir families soos myne dat hierdie net bestaan. Ek het my belasting deur die jare betaal; Ek het dit gesien as 'n belegging op my belegging. Ek het dit wat gegee is, geneem met die doel om in die toekoms gewillig te kan teruggee. Dit is nie 'n maklike proses om by die welsynstelsel betrokke te wees nie. Daar is konstante oudits en eindelose stapels papierwerk. Dit kan vernederend en oorweldigend wees om te navigeer.
Dit was nie 'n uitdeel nie: iemand wat hierdie dienste ontvang, moet aktief werk om selfonderhoudend te word, of die dienste eindig onmiddellik. Ek hou van diegene wat onopgevoede of neerhalende uitsprake van hul medeburgers oor welsyn maak. Baie van diegene wat hierdie stellings maak, is onbewustelik slegs werkverlies of mediese onheil omdat hulle nie dieselfde voordele hoef te hê nie.
Ek was sedertdien baie bevoorreg om 'n voltydse werk te vind wat my en my gesin bo water hou. Ons kwalifiseer nie meer vir regeringshulp nie. Ons bevind ons nou in die haglike en ontluikende demografie van Amerikaners wat net bo die drumpel van nood swem, maar nie heeltemal op die punt van solvensie nie. Soos baie van ons in verskillende grade doen, is ek nou afhanklik van die aaklige kredietkaart as my veiligheidsnet wanneer dinge nou is.
'Is ons nou ryk of arm?' het my dogter gevra. Ek dink mooi, sukkel met my antwoord. 'Ons is nie arm nie,' het ek gesê, terwyl ek aan die benerende gesinne in Afrika dink, kwaad aan hul gesigte, pyniging onbekend. 'Ons was al vantevore ... maar ons het kos en 'n huis en julle kinders het dinge wat ander kinders nie eens kan dink nie ... maar ons is nie ryk nie.'
My sesjarige seuntjie het gesê: "Haai, ma, het jy geweet dat dit nie die regering is wat die reëls opstel nie, dit is die mense?" Ek het dit oorweeg en besef dat hy iets utopies op skool geleer het wat hy nog nie ten volle kan begryp nie, maar weet op een of ander manier dat dit 'klas' behels. Ek het probeer verduidelik. "Die manier waarop ons regering veronderstel is om te werk, is dat al die mense 'n paar van hulself uitkies en hulle stuur om besluite te neem op grond van wat almal wil en nodig het ... maar die regering is gebroke."
My dogter het onderbreek: 'Gaan Obama dit regmaak?' Dit het my hoopvolle hart in 2008 deurboor. 'Nee' antwoord ek, 'hy kan nie. Obama probeer dit verander. Hy meen dat dit nie regverdig is dat sommige mense wat baie, baie ryk is, nie soveel betaal vir belasting as die mense wat nie baie geld verdien nie. '
'Maar waarom kan Obama dit nie verander nie?' het my dogter aangedring.
'In plaas daarvan om die mense se behoeftes te volg, soos hulle veronderstel is om die meeste van die verteenwoordigers te wees, het hulle meer besorg geraak om hul eie behoeftes en behoeftes voor te stel, en die behoeftes van die baie ryk mense wat nie van die veranderinge hou nie en veg baie, baie hard om hul geld te hou. " Gelukkig het ons by die oprit ingetrek en die kinders het uit die motor gespring en op hul fietse ontbreek. Ek het my ontleed "absolute krag korrupteer absoluut" les ontbreek.
Ek het gedink, hoe gaan ek hulle leer dat ons baie bevoorreg is vir die arm aan ryk wêreld, omdat ons Amerikaners is, en ons moet nederig en gelukkig wees met wat ons het, in teenstelling met soveel bederfde aartappelgesinde kinders, van aartappelgesinde ouers?
Hoe kan ek die les leer, terwyl ek hulle terselfdertyd begryp dat daar nou mense is wat die voordele wat ons gered het, wegneem, is daar ondernemings en mense wat die stelsel opreg gebruik tot hul eie voordeel, sonder enige ander persoon se gevolg dan hierdie demografiese situasie waarin ons nou bevind?