'N Hindoe-monnik loop tydens sonsopkoms
in 'n mango tuin. Dinajpur, Bangladesh.
Waarmee bedoel ons regtig geestelike waarheid? Ek het soveel keer oor hierdie vraag gepraat en alhoewel ek dit moeilik vind om mondelings uit te spreek, is ek in vrede met 'n innerlike wete dat ek my gebrek aan intellektuele uitdrukking vergewe. Dit lyk asof dit verkeerd is om 'n vraag te stel wat ek nie kan beantwoord nie, en tog is die toelating alleen dalk 'n idee.
Ons praat van my waarheid of u waarheid omdat die wysheid wat ons op enige deel van ons reis onthul, slegs deur die reisiger op daardie pad omhels kan word. Maar die reis om ons eie waarheid te ontdek, stop nie daar nie. Ons het 'n nuwe terrein om nuwe ervarings te oorsteek wat, terwyl ons die vorige mense verbeter, ons weer in verwarring kan gooi wanneer die lig op 'n ander deel van ons baan val. Daar is niks suiwer as die waarheid nie, so ons oë moet baie geleidelik bekend wees, sodat hulle nie verblind word deur die glans van sy verligting nie.
Lewe die waarheid van ons eie reis
Ons lewe se doel kan nie vir ons geestelike waarheid vergis word nie; Dit is die doel van ons lewe om daardie waarheid te onthou. Dit is vir ons om die waarheid van ons eie reis te leef; Om dit van iemand anders te neem, kan 'n stap agteruit wees van ons eie pad.
Enige jong persoon wat voltydse onderwys verlaat met 'n duidelike begrip van wat hy of sy met hul lewe wil doen, word dikwels met jaloerse respek beskou. Waar ons ookal in die wêreld woon, moet ons ons lewens in sekere mate beplan, anders sal ons die geleenthede wat die lewe aan ons bied, mis. As diegene wat in 'n land woon waar vis die belangrikste voedingsbron is, moet die vissers onder hulle optimale tyd optree of hul gesinne sal honger kry. Hulle moet hul nette voor die volgende rit herstel of die vis sal deur hulle gly.
Maar in die Westerse wêreld word ons ure, dae, maande en jare bestee. Ons beplan vir wat ons glo om ons doel te wees, en wanneer ons dit bereik of verlaat het waarvoor ons beplan het, is daar niks meer nie, so begin ons soek na 'n ander doel om te werk.
Wanneer die plan nie uitwerk nie
Daar is niks verkeerd met die beplanning vir 'n haalbare doelwit nie. Inderdaad, ons moedig ons jongmense aan om hul lewens te beplan, maar wat gebeur wanneer die plan nie gaan bestel nie? Ons berei ons nooit voor vir die scenario nie, want dit word beskou as negatief by die aanvang en duidelik as ons iets doen, moet ons die bedoeling hê om te slaag.
Maar hoeveel van ons is in staat om die opwinding van die rit te verwag, ongeag die uitkoms, met die vertroue dat ons grootliks voordeel sal trek uit ons pogings? Die lewe beloon selde ons pogings op die perfekte manier wat ons wil hê, maar ons innerlike gids wat ons daar gelei het, trek presies die lesse van verryking vir ons siel uit.
Die lewe is 'n 'geestelike reis', maar net te dikwels gee ons, wat nou al 'n cliché geword het, ons toevallige lipdiens eerder as ons toewyding aan die waarheid. Dit het my sestig jaar van soek, bevraagtekening en lyding geneem om te ontdek dat die lewe nie 'n krisis, 'n kompetisie of selfs meer aangrypende is nie - 'n wedloop. Ek gaan nie eens heen nie. As ek begeer (so gereeld ek), kan ek net in die lewe sit in perfekte harmonie met dit waarvan ek deel is.
Waarheid is die waarheid. Dit is die absolute toestand van wat is en ons kom in hierdie wêreld, en weet nooit enigiets anders nie - totdat ons onwaarhede geleer word.
Ek onthou nog 'n herinnering aan my kinderjare toe ek so onbeskof verlig was oor die ware waarheid oor Vader Kersfees. Om te ontdek van 'n skoolvriend wat my pa vir so lank aan my gelê het, was meer as wat ek kon neem. Ek wou my hande oor my ore sit en voorgee dat ek nie die waarheid bevestig het nie, maar dit was nie net die nie-bestaan ​​van Santa wat so ontstellend was. My eie aanvaarding van die waarheid het nou doelstellings verskuif. Almal glo hul pa, of nie? So nou het ons die waarheid ondervra deur vertroue.
Oor die jare het ek gekies om die mistieke figuur van Vader Kersfees te aanvaar, soos die ware geestelike uitdrukking van Kersfees self - die ware betekenis daarvan. Op ons geestelike reis maak ons ​​gereeld vordering deur ervarings wat die minste lyk geestelike in die natuur.
'N Kind sal seldsaam geassosieer word met Santa as die wonderlike ou man wat magies weet watter geskenke hom of haar sal verwelk, maar die ware geestelike energie wat in elke kind ontstaan ​​word, word selde geïdentifiseer as meer as seisoenale uitbundig.
Die deel van die universele energie van ons geestelike verbinding
Die vreugde van 'n geestelike viering van enige godsdiens of kultuur kan gedeel word, nie net deur sy lede nie, maar almal wat hul harte oopmaak vir die vreugde van ander. Ons staan ​​alleen in ons gedagtes, maar die vreugde wat ons vir mekaar voel, is die uitdrukking van ons geestelike konneksie en die pragtige energie daarin. Die wonderlike energie het geen kultuur, ras, godsdiens of politiek nie. Dit is dieselfde energie wat tydens moeilike tye, krisisse, oorloë en rampe tussen mense ontstaan ​​het. Dit is die universele energie - Liefde.
My aanvaarding of verwerping van Santa se ware waarheid was net een van die vele keuses wat ek moes maak, maar ek dink nie dat ek ooit so bewus was van hierdie keuses of van my wat beskikbaar was voordat ek begin om die pad ek was op reis. So selde is enige van ons baie tevrede dat elke stap in ons lewe vir die beste gewees het. 'N Gereelde toelating in gesprek oor jou eie lewe is dat:' ek moes skool toe gegaan het; studeer reg; vervolg met my musiek '. Baie mense het spyt oor allerhande keuses wat hulle gemaak het, veral wanneer hulle hulself glo nie meer in staat is om die gemelde geleentheid te bereik nie.
Betreur Imply Self-Understanding and Learning
Ek dink ek was baie gelukkig dat daar geen deel van my lewe was wat ek anders gewens het nie - totdat die lewe vir my stil geword het. Om iets te verander wat verby is, is regtig 'n sagter manier om spyt te erken. Berou stel 'n veel groter sin van selfverstand voor en dus leer, terwyl dit anders verlang wil een of ander manier nie aan ons eie verantwoordelikhede voldoen nie.
Dit sou onwaar wees om te sê dat ek nie baie hartseer onderweg gehad het nie, en baie, het baie gewens dat ek nie soveel lyding moes ondergaan nie, maar daar was nog altyd 'n innerlike wete en dank vir die groei geleenthede - of dit na die gebeurtenis is. Dit klink asof ek elke nuwe uitdaging begroet met die verwagtende vreugde van nog 'n nuwe leergeleentheid, maar dit was natuurlik wel die teenoorgestelde.
Ek weet nou dat as ek my intuïtie meer vertrou het, sou die lewe vir my baie makliker gewees het en tot op sekere hoogte my van die nadraai gespaar het. Interessant genoeg, vertroue is nie die woord wat ek hier gebruik moes hê nie, want ek het nog altyd van sy leiding geweet, maar toe ek nie daarvan gehou het nie, het ek verkies om dit op my manier te probeer.
Kan iemand anders ons die weg wys?
Niemand kan ons vertel hoe om ons lewens te leef of watter keuses langs die pad moet wees nie, so hoekom kyk ons ​​na ander wanneer ons onsself in 'n moeilike plek bevind? Miskien is die antwoord hierop dat ons soms glo dat iemand anders kan wys ons die pad - net soos ons dikwels glo dat ons die regte pad vir ander kan uitwys? Miskien kan ons help deur advies te gee op grond van ons eie ervaring; hulp van 'n betroubare vriend of raadgewer kan bydra tot die sukses van ons soektog, maar die wysheid wat so gul gegee word, leer ons nie die manier nie - dit vergemaklik ons ​​pad.
Hoe meer kennis ons in ons lewens kry, des te meer verstandig kan ons met ons keuses word, maar ons moet onthou dat die wysheid van ons siel slegs deur die venster van ervaring verkry kan word. Die geleerde professor is nie noodwendig 'n wyse nie, maar een met baie kennis. Ons kan baie boeke lees en al die meesters soek, maar ons sal nooit vind waarvoor ons soek sonder om eers ons self te vind nie. Dan sal ons kennis omskep in wysheid.
Ons kan nie die verlede verander nie
Maar jammer of selfs berouvol, ons is vir swak keuses, ons kan niks verander wat voorheen gegaan het nie. Die toekoms is net 'n projeksie van nou en tensy ons nou verander - Ons sal voortgaan om dit in sy verbygaan te spyt. En alles verbygaan.
Soos die dag verander in die nag en die rivier vloei onder die brug - alles binne die geboorte en ebbe van die steeds bewegende wiel van die lewe self en daarby - slaag alle lyding en alle pyn. Maar so moet ons onthou dat een dag, een oomblik, die laaste van ons geleenthede ook verby gaan en ons kan nooit seker wees nie wanneer daardie tyd as gevolg van aankoms kom - in die huidige oomblik van nou.
Nou is die tyd om oor te gee aan ons eie wese; Nou is die tyd om ons eie lyding op te los - nie môre nie. Gister se môre is nog op ons en sal nooit kom nie, want die enigste oomblik wat ons kan leef, leer, liefhê en vergewe is hierdie oomblik van Nou.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > Verlig die Bedrog: Praktiserende Aandag & Bedoeling