Ou Egiptiese tekste bevat katerbehandeling en behandeling vir radikale oogsiektes - Inligting
Radikale chirurgie en medisyne met bestanddele wat nou bekend is dat dit giftig is, is een van die 1900-jarige mediese papirusse van antieke Egipte wat al baie jare in Grieks vertaal is. Ook in die mediese tekste is 'n behandeling vir hoofpyn van kater: trek 'n krans van blare van die struik chamaedaphne om die nek. Mense van daardie tyd het die blare van Alexandriese chamaedaphne gebruik vir algemene hoofpynbehandelings, maar dit is twyfelagtig of dit gewerk het.
Ruscus racemosus of digter se lourier, ook genoem Alexandrynse chamaedaphne, het vermoedelik hoofpyn in die antieke wêreld genees. (Foto deur Daderot/ Wikimedia Commons )
Die onthulling van antieke Egiptiese mediese tekste
Die 1 900 jaar oue tekste is gevind saam met ongeveer 500 000 ander tekste in die stad Oxyrhynchus omstreeks 1915. Navorsers Arthur Hunt en Bernard Grenfell het op die waardevolle trofee afgekom.
Die mediese papirus uit die biblioteek is nou in die hande van die Egypt Exploration Society by die Oxford University Sackler Library.
"Die studie en publikasie van soveel papirusse is 'n lang en stadige taak wat al 'n eeu lank aan die gang is," sê Live Science in 'n artikel oor Deel 80, "wat studies en ontsyferings bevat van ongeveer 30 mediese papiere wat by Oxyrhynchus gevind is, insluitend die papirus met die katerbehandeling. Hierdie gepubliseerde bundel verteenwoordig 'die grootste enkele versameling mediese papirusse wat gepubliseer moet word', skryf Vivian Nutton, 'n professor aan die University College London, aan die begin van die bundel. Die versameling bevat mediese verhandelings en behandelings vir 'n wye verskeidenheid siektes, insluitend aambeie, maagsere, tandprobleme en selfs fragmente wat oogchirurgie bespreek.
Hierdie papirus in die antieke Griekse taal bevat 'n behandeling vir hoofpyn as gevolg van te veel drink. (Foto van Egyptian Exploration Society)
Hoofpyn? Miskien sal sommige Chamaedaphne help
Die ou skrywers het geleen uit Griekse mediese kennis in die Hellenistiese stad Oxyrhynchus. Die Griekse kultuur het oor Egipte en die Midde -Ooste versprei na die verowerings van Alexander van Masedonië.
Dit is moontlik dat die outeurs van die Egiptiese tekste beïnvloed is deur die ou Griekse geneesheer Discorides, wat oor chamaedaphne in sy mediese teks geskryf het Die kruie:
Chamaedaphne stuur enkeltakke 'n voet lank-reguit, dun en glad; die blare hiervan is soortgelyk aan die [ander] baai, maar baie gladder, dunner en groener. Die vrugte is rond en rooi, groei naby die blare. Die blare hiervan (in klein stukkies gesny en besmeer) help hoofpyn en brand van die maag. Hulle hou op om vas te vat, as 'n drankie saam met wyn. Die sap (wat saam met wyn gedrink word) dryf die menstruele vloei en urine uit, en dit word ook in 'n pessarium toegedien. Sommige noem dit Alexandrina, daphnitis of hydragogon, die Romeine, laureola, sommige lactago en die Galliërs, ousubim. ('N PDF van hierdie boek is hier beskikbaar.)
Antieke oogbehandelings was pynlik en giftig
Een van die oogbehandelings in 'n antieke Egiptiese teks was 'n konkoksie genaamd collyrium, wat bedoel was om slymvliesafskeidings uit die oog te genees. Dit bevat kopervlokkies, wit lood, gewaste loodvleis wat geproduseer word in smelting, antimoonoksied, papawersap, stysel, Arabiese gom, die plant Keltiese naald, gedroogde rose en reënwater.
As dit giftig is, sal dit nie soveel skade doen as 'n aanbevole oogoperasie vir 'n omgedraaide ooglid nie. 'N Fragment van die behandeling wat oorleef, vertaal deur Marguerite Hirt van die Universiteit van Cambridge, lees gedeeltelik: "... die oog ... Ek het begin ... by die tempel ... die ander uit die tempel ... om met 'n klein ronde mes te verwyder ... die rand van die ooglid van buite ... van binne tot ek daaruit geskep het ... "
Hierdie papirus bevat die resep vir tandpoeier om tandvleisprobleme te genees. (Foto van Egypt Exploration Society)
Siek dae, katerbehandelings en niere in die ou Egiptiese Papyri
As 'n persoon wat in die koninklike grafdorp, Deir el-Medina, werk, 'n skrikwekkende oogoperasie moes ondergaan of moes rus as gevolg van 'n siekte in die tydperk van die nuwe koninkryk van Egipte, ongeveer 3,100-3,600 jaar gelede, het hulle 'n toestand gehad gesondheidsorg verskaf om hulle te help.
Blykbaar het antieke mense ook soveel probleme met kater gehad as wat moderne mense doen. 'N Ander verhaal, berig deur Ancient Origins in 2014, was oor die 1 000-jarige Kitab al-tabikh ( Kookboek ), wat die kater geneesmiddel bevat Kkishkiyya. Die bestanddele was vleis, kekerertjies en groente in 'n bredie met die byvoeging van 'n spesiale bestanddeel wat bekend staan ​​as khask, 'n gegiste jogurt-, melk- en wei -produk, wat vermoedelik die sleutel is tot die verligting van sogenaamde oormatige hitte in die kop en maag. Die boek beveel ook aan om kool te eet voordat u alkohol drink, snacks tussen drankies eet om die effek daarvan te vertraag en die volgende dag te drink aan water voordat u die bredie eet. Vandag, Kkishkiyya word steeds op dieselfde manier gekook, meestal in die noorde van Irak en die Levant.
Die boek is geskryf deur Ibn Sayyar al-Warraq en was die mees omvattende werk in sy soort. Dit bevat meer as 600 resepte vir kulinêre en medisinale geregte, waaronder 'n bekende antieke kater in die Midde-Ooste, bestanddele om seksuele prestasie te verbeter en geregte om 'n verskeidenheid gesondheidsprobleme te genees. Die ou teks is vertaal deur Nawal Nasrallah, 'n voormalige professor in Engels en vergelykende letterkunde aan die Universiteit van Bagdad, in die Annale van die Kalief se Kombuis , maak hierdie fassinerende resepte vir die eerste keer toeganklik vir die Engelssprekende wêreld.
Ten slotte is dit opmerklik dat die antieke Egiptiese mediese papirus onlangs insig gegee het. 'N Doktorale student aan die Universiteit van Kopenhagen ontsyfer 'n mediese papirus wat 'n nier noem. Dit toon dat die ou Egiptenare meer kennis gehad het van die organe van die menslike liggaam as wat voorheen geglo is. Dit is ook die oudste voorbeeld van 'n mediese teks wat na 'n nier verwys.
Voorgestelde foto: Hierdie papirus is 'n voorbeeld van tekste wat by Oxyrhynchus ontdek is en bevat Euclid's Elements of Geometry ( Wikimedia Commons )
7 van die mees verregaande mediese behandelings in die geskiedenis
Dit is moeilik om tred te hou met die behandelingsaanbevelings wat uit die mediese gemeenskap kom. Die een dag is iets goed vir jou, en die volgende dag is dit dodelik en moet dit vermy word. Verslawende middels soos heroïen is aan kinders gegee om hoes te genees, elektriese skokterapie is 'n lang gebruik vir impotensie, en "miracle " dieetpille is soos lekkergoed uitgedeel. Hieronder is sewe van die mees skokkende behandelings wat dokters aanbeveel.
Hierdie 1,900-jarige Egiptiese papirus onthul katermiddel
Nuut vertaal 1 900-jarige Egiptiese papirus in Grieks geskryf het, het onthul dat a Dit lyk asof die blaarryke ketting die oplossing is vir die hoofpyn. Die belangrikste bestanddeel vir die genesing is die stadiggroeiende immergroen struik, Danae racemosa, algemeen bekend as Alexandriese lourier of Digter se lourier.
Volgens dr David Leith, 'n historikus aan die Universiteit van Exeter, wat aan die vertaalprojek deelgeneem het, 'Antieke Egiptenare het 'n krans van blare gemaak van 'n struik met die naam Alexandriese laurier en dit om hul nekke gedra, omdat daar gedink is hierdie plant kan hoofpyn verlig".
Die Oxyrhynchus -papirus wat die middel vir 'n kater bevat, is tussen 500 000 dokumente gevind. Die papirusfragmente is in 1898 daarna ontdek deurlopende opgrawings in die ou Egiptiese stad Oxyrhynchus, ongeveer 160 km suid-suidwes van Kaïro geleë.
Soos dit lyk, het die inwoners van Oxyrhynchus die gewoonte gehad om hul asblik in die Sahara te gooi. Die opgrawings, onder leiding van die Oxford -argeoloë Bernard Grenfell en Arthur Hunt, het in 1896 begin. 'N Groot versameling verlore evangelies, Griekse skrywers en werke (insluitend Sophocles '), publieke en persoonlike rekords en mediese verhandelinge is tussen ander papirusfragmente opgegrawe, almal dateer uit die eerste tot die sesde eeu nC
A pas gepubliseerde boek bevat 30 vertaalde mediese papirusse en verteenwoordig "Die grootste enkele versameling mediese papirusse wat gepubliseer word, en#8221, soos professor Vivian Nutton aan die University College London in haar inleidende nota skryf.
Dit is die 80ste volume wat vrygestel word tydens hierdie deurlopende navorsers se poging om die totaal van stukkies en bevat mediese verhandelinge en komplekse behandelings vir 'n wye verskeidenheid siektes soos aambeie, maagsere, tandprobleme, selfs verskillende oogtoestande.
'Dit lyk asof die middels die grens tussen magie en medisyne oorskry - en hoewel sommige ou dokters nie daarvan gehou het om' magiese 'middels te gebruik nie, was dit nog lank nie altyd die geval nie,' Dr Leith sê.
Om al hierdie papirusse te bestudeer en te publiseer, is 'n veeleisende en langdurige taak wat al meer as 'n eeu lank aan die gang is. Die stukkies is vertaal deur navorsers aan die Universiteit van Oxford en University College in Londen. Hulle is tans gehuisves in die Oxford University Sackler Library, maar die eienaar daarvan is die Egypt Exploration Society.
Professor Nutton glo dat die skrywers van hierdie ou papirusse dit was sterk beïnvloed deur die Griekse kennis, wat redelik redelik was, aangesien die ou Egiptenare na die verowering van Egipte en die wyer Midde -Ooste deur Alexander die Grote die Griekse kultuur omhels het.
Navorsers werk nou koorsagtig oor die voortgesette vertaling van hierdie enorme versameling tekste om meer verborge geheime uit die verlede te onthul.
Die Ou Egiptenare, soos die Antieke Grieke en Romeine, het moderne historici baie kennis en bewyse verskaf oor hul houding teenoor medisyne en die mediese kennis wat hulle gehad het. Hierdie bewyse kom uit die talle papirusse wat in argeologiese soektogte gevind is.
Soos die prehistoriese mens, was sommige van die oortuigings van die Egiptenare gebaseer op mites en legendes. Hulle kennis was egter ook gebaseer op 'n toenemende kennis van die menslike anatomie en gewone verstand.
In die ou Egipte is die behandeling van siektes nie meer slegs deur towenaars en medisyne uitgevoer nie. Ons het bewyse dat mense bestaan ​​wat na dokters en dokters verwys is.
'Dit is sewe dae sedert gister sedert ek my liefde gesien het,
En siekte het oor my gekruip,
My ledemate het swaar geword,
Ek kan nie my eie liggaam voel nie.
As die meester-dokters na my toe kom,
Ek kry geen troos uit hul middels nie.
En die priester-towenaars het geen genesing nie,
My siekte word nie gediagnoseer nie.
My liefde is vir my verreweg beter as my middels.
Sy is vir my belangriker as al die mediese boeke. "
'N Antieke Egiptiese liefdesgedig geskryf in ongeveer 1500 v.C.
Argeologiese opgrawings het ook bewyse gevind van mans met die titel dokters. Die hiërogliewe op die deur na die graf van Irj beskryf hom as 'n dokter aan die hof van die farao's. Irj het ongeveer 1500 vC geleef. Hy is beskryf as:
"Paleisdokter, superintendent van die hofgeneeshere, paleisoogarts, paleisarts van die buik en een wat die interne vloeistowwe verstaan ​​en wat die anus beskerm."
Dokters het nog vroeër in die ou Egipte gewoon. Imphotep was die dokter van koning Zozer en het ongeveer 2600 vC geleef. Imphotep is so belangrik geag dat hy na sy dood as 'n god van genesing aanbid is.
Byna al ons kennis oor antieke Egiptiese mediese kennis kom uit die ontdekkings van papirusdokumente. Die baie droë atmosfeer in Egipte het beteken dat baie van hierdie dokumente ondanks hul ouderdom baie goed bewaar gebly het. Talle papirusdokumente kom uit die era 1900 vC tot 1500 vC. Uit hierdie dokumente weet ons dat die ou Egiptenare nog steeds geglo het dat die bonatuurlike siektes veroorsaak het.
As daar geen duidelike rede vir 'n siekte was nie, het baie dokters en priesters uit Egipte geglo dat siektes deur geestelike wesens veroorsaak word. Toe niemand kon verduidelik waarom iemand 'n siekte het nie, is towerspreuke en toverdrankies gebruik om die geeste uit te dryf.
Sommige van hierdie towerspreuke was:
'Hierdie woorde moet oor die siek persoon gesê word. 'O Gees, 'n wyfie mannetjie wat in my vlees en in my ledemate skuil, skuil uit my vlees. Kom uit my ledemate! " Dit was 'n middel vir 'n ma en kind. "Kom! U wat bose dinge uit my maag en my ledemate verdryf. Wie dit drink, sal genees word net soos die gode hierbo genees is. " Dit is aan die einde van hierdie geneesmiddel bygevoeg: 'Hierdie spreuk is regtig uitstekend - baie keer suksesvol.' Dit was die bedoeling om te sê wanneer u 'n middel drink.
Dit was 'n middel vir mense wat kaal word:
"Vet van leeu, vet van seekoei, vet van kat, vet van krokodil, vet van steenbok, vet van slang, word saam gemeng en die kop van die bles word saam met hulle gesalf.
Die eertydse Egiptenare het ook 'n god gehad wat bose geeste sou afskrik - Bes.
Ondanks hierdie gebruik van middels wat uit 'n gebrek aan kennis kom, het die Ou Egiptenare ook hul kennis ontwikkel as gevolg van opvoeding. Ou papirus vertel ons dat die ou Egiptenare dinge ontdek het oor hoe die menslike liggaam werk en dat hulle weet dat die hart, polsslag, bloed en lug belangrik is vir die werking van die menslike liggaam. 'N Hart wat flou klop, het aan dokters gesê dat die pasiënt probleme ondervind.
Die eertydse Egiptenare het hulle kennis neergeskryf, en dit word gevind op wat bekend staan ​​as die Papirus Ebers:
'46 vate gaan van die hart na elke ledemaat, as 'n dokter sy hand of vingers op die agterkant van die kop, hande, maag, arms of voete plaas, hoor hy die hart. Die hart praat uit elke ledemaat. "
'Daar is 4 vate aan sy neusgate, 2 gee slym en 2 gee bloed, daar is 4 vate in sy voorkop, daar is 6 vate wat na die arms lei, daar is 6 vate wat na die voete lei, daar is 2 vate na sy testikels (en ) daar is 2 vate na die boude. "
Die dokument gee eintlik name aan organe soos die milt, die hart, die anus, die longe, ens. Hulle moes dus geweet het dat dit bestaan. Een papirus, die Edwin Smith Papyrus, bevat 'n gedetailleerde beskrywing van die brein, sodat hierdie orgaan ook goed nagevors is volgens die destydse standaarde. Dit is waarskynlik dat hierdie kennis gekom het as gevolg van die gebruik wat die ou Egiptenare gehad het om dooie liggame te balsem.
Die werk van 'n balsem is breedvoerig beskryf deur Herodotus wat van Griekeland afkomstig was, maar in die 5de eeu die ou Egipte besoek het:
'Eers neem hulle 'n skewe stuk metaal en trek 'n deel van die brein deur die neusgate en spoel dan die res uit met dwelms. Daarna sny hulle met 'n skerp klip aan die kant van die liggaam en haal die hele inhoud van die buik uit. Daarna vul hulle die holte met mirre, kassia en ander speserye, en die liggaam word 70 dae in natron geplaas.
Die organe wat tydens die balsemingsproses verwyder is, is saam met die speserye in 'n pot geplaas en in die graf van die begrawe persoon geplaas. Alhoewel die godsdienstige wet die balsemers verbied het om die liggaam te bestudeer, is dit byna seker dat hulle net 'n bietjie kennis van die menslike anatomie sou opgedoen het uit die werk wat hulle gedoen het.
15 Skrikwekkende 18de eeuse middels vir wat u kwel
Kan u 'n beeld neem van iemand wat 'n beroerte het, sny, verbrand en bloei? Of vryf giftige lood op iemand om hul rektumkanker te genees? Welkom by slegs 'n paar van die oplossings Die boek van Phisick, 'n merkwaardige leesbare, handgeskrewe resepteboek met natuurlike middels. Dit is aanvanklik in 1710 deur 'n onbekende skrywer geskryf en daarna jare lank deur verskillende anonieme hande bygevoeg. Die resepte behels meestal die gebruik van plante en minerale om alles van slegte asem tot kanker te bestry. Sommige van die behandelings kan nog steeds gevind word in nie-Westerse benaderings tot medisyne, ander blyk 'n veilige manier te wees om die dood van die pasiënt te bespoedig. Almal van hulle sal u 'n bietjie meer verdraagsaam maak teenoor u medevergoeding.
1. "Vir die byt van 'n mal hond"
Hondsdolheid is byna altyd dodelik, tensy die besmette 'n moderne behandelingskans van twee weke kry om hul liggaam te help om die virus te identifiseer en te beveg. Die behandeling voorgeskryf in Phisick is hopeloos onvoldoende - en wreed, inaggenome die hidrofobie wat gewoonlik met hondsdolheid gepaardgaan:
Neem 40 korrels gemaalde lewerwortel en 20 korrels peper in 'n halwe liter melk ... neem hierdie hoeveelheid vier oggende saam en gebruik dan die koue bad, elke tweede dag, 'n maand.
Phisick bied ook 'n gebeurlikheidsbehandeling "as die waansin begin word." Drink 'n drankie tee, gemaak van kaneel, muskus en 'n stroop van naeltjies met 'n drankjag, en "bly dertig dae voordat u dit herhaal." As die simptome wat verband hou met waansin reeds begin het, sou baie dae van niksdoen die einde van baie pasiënte sien - maar ongelukkig so ook 30 dae van enige ander behandeling in hierdie era.
2. "Om swart wurms in die gesig dood te maak"
Mense het lankal gedink dat swartkoppies klein wurms in die vel is, en u kan sien hoe maklik die aanname gemaak kan word deur na 'n paar van die baie swartkoppie -ekstraksievideo's op YouTube te kyk. (Moenie kyk terwyl jy eet nie.) Die suksesvolle verwydering van swartkoppies het die klein lyk van die aanstootlike ongedierte opgelewer. Die resep was eenvoudig: rooiwynasyn, prunella en nagskermwater. Prunella kom vandag nog oral in die kruie-medisyne oor die hele wêreld voor, as 'n algemene 'genees-alles' voorgeskryf. Die nagskermwater (wat steeds vir medisinale en kulinêre doeleindes te koop is) was waarskynlik die res van die kook van die bessies en blare solanum nigrum plant. Dit sou dit Black Nightshade gemaak het, wat, hoewel dit nog steeds in groot hoeveelhede giftig is, nie so giftig is as sy neef Deadly Nightshade nie. Waarskynlik net giftig genoeg om al die klein wurms in jou gesig te spoel.
2. "Wit lood vlegsel"
Wit lood is eeue lank as 'n wonderbaarlike wondermiddel gebruik. Deur dit oor 'n persoon se rug te smeer, word gesê dat dit 'n miskraam voorkom en 'die bloedige vloed' (ook onstuitbare, dikwels dodelike diarree) genees. Praktisyns het geglo dat dit, as dit op die maag aangebring word, eetlus kan veroorsaak en die King's Evil versag - pynlose maar onooglike besmette limfkliere, so genoem omdat dit geglo word dat die aanraking van 'n soewerein wat deur God bepaal is, dit kan genees. Daar word ook geglo dat dit goed is vir swellings, kneusplekke, infeksie en alle probleme wat u met u 'grondslag' (onder) kan ondervind. As dit eers gemaak is, sal die mengsel vir 20 jaar goed wees.
Wit lood, of loodasetaat, is 'n samentrekkende middel, wat bloedvate en porieë kan swel en verminder. Die dodelike hoë toksisiteit van wit lood was óf onbekend óf eenvoudig nie 'n groot bron van kommer vir die mense van die 18de eeu nie. Die gevolge van loodvergiftiging - algemene swak gesondheid, verminderde lewensduur, gevare vir fetale ontwikkeling en selfs kindersterftes - was 'n verwagte deel van die lewe in die era. Dit sou moeilik gewees het om wit lood as 'n unieke bron van enige van die siektes te identifiseer.
4. "'n Pleasent Purge"
Dit is sinvol as u daaraan dink: Om gesond te word, het burgers van die 18de eeu geglo, moet u alles wat u siek maak uit u liggaam spoel. Daarom was purgeermiddels (enige middel wat 'n pasiënt sou laat verdryf wat in sy spysverteringstelsel was, gewoonlik deur diarree) 'n groot deel van die medisyne voor die 19de eeu-selfs al het u siekte niks met u spysverteringstelsel te doen nie.
Die Boek van Phisick bevat resepte vir veelvuldige lakseermiddels. Die 'Pleasent' een is 'n mengsel van "manna" (gedroogde sap van die Suid -Europese asboom) en suurlemoensap. Maar as u iets sterk genoeg wil hê om dermwurms dood te maak - wat baie gereeld voorkom totdat chemiese plaagdoders wyd gebruik is - en 'n swak maag versterk, gebruik u aalwyn in plaas van as. Die gelatienagtige deel van die plant kan in pille gerol word en aan die pasiënt gevoer word. (Alhoewel ons meestal aan aalwyn dink met betrekking tot die vel, toon studies dat dit nuttig kan wees vir inflammatoriese dermsiektes.)
Alhoewel hulle in die 18de eeu as 'n genesing beskou is, het purgeermiddels eintlik die teenoorgestelde effek gehad: hulle het 'n pasiënt leeggemaak van water wat broodnodig was, wat hom swak en uitgeput gelaat het, maar met dieselfde keelontsteking as voordat hy streng ondergaan is regime van aanhoudende maagkrampe en kak.
5. "'n Sonding vir 'n kanker in die bors"
Borskanker het sedert die antieke Egipte in die opgetekende geskiedenis verskyn, hoewel dit gewoonlik nie behandel is totdat die gewas pynlik of merkbaar deur die vel geword het nie. Die van Phisick 'n hoopvolle middel bevat bestanddele soos salie, lourierblare, kamille en rooi rose, wat presies agt dae lank in 'n kolk laat ryp word.
Teen die einde van die 18de eeu het nuwe dokters die idees uitgedaag dat borskanker veroorsaak word deur nie genoeg seks nie, te veel seks, kinderloosheid, te veel swart gal of depressie. Die idee van radikale mastektomie as behandeling was in sy kinderskoene (as u 'n sterk maag het, lees Fanny Burney se verslag van haar eie voor-narkose mastektomie hier). Maar meestal behandel mense steeds borskanker met aktuele salf. Selfs as daar geen rede was om te glo dat dit sou werk nie, is dit die menslike natuur om aan te hou probeer.
6. "Om op te hou bloei"
Een van die belangrikste probleme met hierdie resep is dat dit nie spesifiseer watter bloeding dit wil stop nie. Die ander is dat die aktiewe bestanddeel die baie skadelike wit lood is, wat as wonde 'n pynstiller werk. Dokters uit die negentiende eeu sou dit tydens operasies gebruik, wat onmiddellik geamputeerde ledemate met groot hoeveelhede bedek, maar die instruksies in Phisick Moenie iets sê oor die toediening van 'n wond nie:
Maak linne, doop een in die [lood] water en smeer dit op die put van die maag. As dit nie een vir elke pols doen nie, en twee vir die voete.
Op grond van boeke wat later gepubliseer is, kan ons aflei dat dit 'n resep is vir die behandeling van bloeding. In Materia medica, geskryf 170 jaar daarna Phisick, suiker van lood ('n ander naam vir wit lood) word steeds aanbeveel vir alle vorme van interne bloeding, insluitend brongiale, derm-, nier- en baarmoeder. Deur eers die loodspuit op die buik aan te bring, blyk dit 'n poging te wees om een ​​of al die drie laasgenoemde te beheer. En alhoewel loodsuiker maklik in die vel opgeneem word, het die moontlike toestande wat hierdie bloeding veroorsaak - tifus, nierversaking, miskraam - waarskynlik meer nodig as 'n blaasontsteking.
7. "'n Goeie oorvloedige water en geskik vir die gryp"
Surfeit water was die Alka-Seltzer van 1710-'n manier om 'n maag te vestig wat 'n oorvloed van genot geniet het; die betrokke water was gewoonlik alkohol. Die resep dui ook aan dat dit gebruik kan word om water te maak, wat 'n moeilike baba kalmeer. Grypwater word vandag nog gebruik, maar nie hierdie formulering nie, wat meer geskik lyk vir 'n lawaai Velociraptor: Die resep benodig 'n liter brandewyn en soveel volwasse papawersblare - wat baie opium sou bevat - as wat in 'n houer gestop kan word. Die aftreksel word 'n paar dae laat staan, gespanne, en dan met 'n paar lekker drankies gemeng om dit smaakliker te maak: "3 of 4 lepels op 'n slag is genoeg" vir 'n volwassene. En vir kinders, net twee, met 'n bietjie water. Dit was waarskynlik ongelooflik doeltreffend — bewusteloos word selde deur maagprobleme gepla.
8. "Vir die Colick"
Phisick Dit bevat baie resepte om 'n kind se maagpyn te kalmeer, wat nie almal op opiaat was nie. Maar u kan kies vir die papawersaadmiddel voordat u hierdie resep gebruik, wat aanvanklik behels het om die mis van duiwe te braai en dan die gevolglike pasta op die naeltjie van die kind aan te bring. En dit is die minste onaangename deel van die behandeling: Die kind moet ook 'n klysma van warm melk, "of gebraaide hawer, of kamille, of 'n sak sand of 'n warm Tyle kry." (Elders in Phisick daar word aangedui dat 'n sak warm sand of 'n warm teël ekstern op 'n maagpyn toegedien moet word - alhoewel ons nie sal weet hoeveel arme kinders sand in die boude moes verduur nie.)
Die laaste deel van die behandeling is een waarvan ons vaagweg vertroud is, bewaar in 'n kru omgangstaal wat gewoonlik gebruik word om die waarheid van iemand te bevraagteken: Spesiale klysma -toestelle - 'glisters' genoem in Phisick maar ook as "Clysters" geskryf - is gebruik om tabakrook in die ingewande te dwing. Daar word vermoed dat tabakrook 'n opwekkende middel is, en word rektaal gebruik vir alles, van die herlewing van verdrinkingslagoffers tot die stop van epileptiese aanvalle.
9. "Vir 'n apopleksie"
Iemand wat 'n apopleksie ondergaan het, is geïdentifiseer deur 'skielik alle sintuie weggeneem'. Ons gebruik die term nou selde omdat ons weet dat die toestand van 'alle sintuie skielik weggeneem' word veroorsaak deur baie verskillende uiters ernstige siektes, soos beroerte, interne bloeding of brein -aneurisme. Behandeling vir sulke siektes in die 18de eeu was niks anders as marteling nie: Eerstens, laat die pasiënt bloei deur 16 of 18 gram bloed (ongeveer twee koppies) te laat ontsnap, wat vermoedelik die liggaam van slegte bloed reinig, die bloedsomloop stimuleer en balanseer die humors. Dit word gewoonlik gedoen met 'n vlam, 'n metaalstrook met 'n skerp driehoekige kop wat spesifiek ontwerp is om are te steek. Die bloed drup dan in 'n bak wat spesiaal daarvoor gemaak is.
Vervolgens word die pasiënt gestop en besoedel. Dit het behels dat spesiale koppies-gewoonlik van metaal, glas of keramiek-oor vuur tot byna rooiwarm verhit word. Daarna word die koppies op die vel aangebring, dit verbrand en terselfdertyd 'n vakuum geskep, wat 'n geweldige vlek veroorsaak. As die vel vooraf met 'n skeermiddel deurboor is, sal die resultaat 'n "nat koppie" wees, omdat die beker met bloed gevul word. Die resep het ook voorgeskryf dat die nek en arms geblaas word, wat dieselfde proses was, maar sonder die afskorting. (Klik hier om die proses te sien, wat nog steeds in sommige genesingskringe gebruik word, maar wees gewaarsku, dit is nie aangenaam nie.)
Ongelukkig is die behandeling van hierdie swak apoplektiese wese nog nie verby nie. Daarna kom 'sterk glinster' (enemas) en die hou van 'n rooiwarm skopgraaf naby hul kop. Dit word gevolg deur die toediening van 'n onbeduidende speserye op die voetsole en die pasiënt se hande in naby kookwater.
10. "Vallende siekte"
Phisick sê hierdie siekte "word geken deur skielik neer te val, te sukkel en 'n wit skuim uit hul mond te kom." Vandag noem ons dit epilepsie. Die voorgeskrewe behandeling is die naaste Phisick kom uit en uit hokus pokus: Die hare van 'n sterk jong man, sowel as 'die been wat in 'n takbok groei', moet gekook en gepoeier word, en dan aan die pasiënt in die hoeveelheid 'soveel as' sal twee dae voor die nuwemaan op 'n graan loog. " 'N Volmaan word beskou as een van die ergste tye vir 'n persoon wat aan epilepsie gely het, aangesien dit geglo het dat dit waansin veroorsaak het (dus die' luna 'in die kranksinnige).
11. "Vir stuiptrekkings by kinders"
Alhoewel die meeste van hierdie medisinale resepte 'n bietjie logika het, is daar 'n paar wat die leser hopeloos verward laat voel. Om pasmaak by kinders te genees, word dit byvoorbeeld aanbeveel om 'n "lewende varkbont" te neem en dit aan die agterkant van die ongelukkige kind te klap. Die voël sal sukkel en "Dit sal die velle wegtrek en swak word en kleur, so pas nog een aan totdat die velle dit verlaat." Hierdie behandeling - die aanwending van 'n duif se 'grondslag' op die aangetaste gebied - word ook voorgeskryf om gif uit 'n slangbyt te dreineer.
12. "Vir 'n oog in die oë"
As u dink dat die antwoord in 'n goeie doem uit 'n emmer putwater lê, dink u nie aan hierdie situasie nie. Diegene wat hoop om van die oogkolle ontslae te raak, was: "Neem urine en sit dit in 'n piouterbak", en plaas nog 'n pioenskottel bo -op om die kondens op te vang terwyl die onderste skottel verhit word. Dan word die spesiale piepwater opgevang en in die oog laat val.
Die toediening van hierdie spesiale water beloof om "die spikkels te verminder, die oë skoon te maak en 'n uitstekende middel vir seer oë." Interessant genoeg word die gebruik van urine as oogspoel vandag nog toegepas, hoewel dit grootliks deur die mediese gemeenskap afgekeur word.
13. "Om oorbodige hare te verwyder"
Vir 'n era wat min moeite gehad het om deel te neem aan sommige van die gevaarlikste gifstowwe en walglike konkoksies wat in die natuur beskikbaar is, PhisickDie geheim vir haarverwydering was nogal mak: meng soutwater eenvoudig met 'n vasspoeg, 'n spoeg wat vroegoggend uit die mond geneem is voordat jy eet. Daar word vermoed dat dit spesiale genesende eienskappe het, en dit is selfs in die Bybel genoem. Ongelukkig is dit nie bekend vir sy vermoë om keratien af ​​te breek nie.
14. "Vir die hoofpyn"
Phisick bied 'n verskeidenheid eenvoudige hoofpynkure. Sommige is byna skokkend redelik (drink sterk koffie of tee), sommige is na verwagting vreemd (kam opwaarts en streel met neutmuskaat en asyn), en sommige is net terug in die kategorie "oh 18th century, no" (maak braak, trek bloed uit die tempel, blaasnek). Die hoofpyn is een van die siektes wat ons geleer het om te bestuur, maar nie uitgewis het nie. Baie mense wat migraine ly, sal graag lemoenskil aan hul voorkop bind en parfuumwater snuif (ook behandelings aanbeveel) as hulle net 'n oomblik dink dat dit sal werk.
15. "Vir die klein wit wurms in die grondslag"
Selfs in die 21ste eeu is penwurms steeds die algemeenste wurminfeksie in Amerika, veral onder kinders. Hierdie parasiete woon in die rektum en die onderste ingewande, en die wyfies kruip uit om hul eiers gedurende die nag in die anale gebied te lê. As kinders aan hul jeukende boude krap en aan dinge raak, versprei hulle die eiers na nabygeleë gashere (gewoonlik ander kinders). Vandag is daar 'n aantal vinnige medisyne wat die wurms kan verdryf, en natuurlike middels soos knoffel is ook volop. Maar Phisick stel voor dat u 'n vleispospottie, vasgemaak aan 'n tou, maak om vinnig te verwyder. Die idee is dat as die wurms 'n rukkie aan hul eie lot oorgelaat word, die wurms gelukkig in die valse 'gasheer' sal tuisgaan. Die setpil word dan vinnig verwyder, en hopelik neem die ongewenste interlopers dit mee. Die proses moet herhaal word totdat al die wurms weg is.
Die oudste mediese boeke ter wêreld
Alhoewel die meeste mediese papirusse wat ons ken uit die Renaissance kom, is dit seker dat dit slegs afskrifte is, dikwels derde- of vierdehandse, van ouer werke. Soms is verdwaalde bladsye op die papirusrolle gekopieer deur skrifgeleerdes sonder voorafgaande mediese opleiding, wat nie aandag gegee het aan die kontinuïteit van die onderwerp nie.
Lank gelede, toe skryfwerk 'n geheime wetenskap was, was die Egiptiese skrifgeleerde nie 'n eenvoudige kopieerder nie. Hy het die gesamentlike opleiding gehad van 'n kalligraaf, 'n filosoof, 'n geleerde en 'n wetenskaplike. Many physicians prided themselves on bearing the title of scribe among their others, and like Hesyreh, had themselves portrayed with the palette and reeds, the sesh, symbol of that learned class. The actual copying was probably performed in the pir-ankh or Houses of Life that were attached to the temples and where the scholars, physicians, philosophers and scientists of the time used to meet.
Copyright © salvadoryoscar.com | Ou Egiptiese tekste bevat katerbehandeling en behandeling vir radikale oogsiektes ...