Versindaba » Rumi
Bernard Odendaal. Versigtig met die liefde
Oor die liefde moet mens versigtig skryf, al skryf jy so tweedehands oor ander se skrywes. Om te kies is nie eenvoudig nie. Dis nie ’n ding van dié een kry tagtig persent en daardie een negentig nie. As die een liefdesgedig vandag jou hartsnare geroer het, gaan die volgende een môre jou tone laat tingel. Tog moet Boerneef sekerlik hoog op die lysie staan:
Daardie berggansveer gaan nog lank lê en tril daar by Woeperdal.
Die liefde kortgevat is Rumi se dertiende eeuse kwatryne. Uit die Persies vertaal deur John Moyne en Coleman Barks klink dit so, onder andere:
Now my love is running towards my life shouting,
Die Amerikaanse digter e.e. cummings skryf ’n lang gedig, “somewhere i have never travelled” waarvan die laaste reël vir my maar op sy eie kan staan:
en uit my kinderdae onthou ek dié een van W.E. Henley:
And the blackbird plays but a boxwood flute
We too have listened till he sang
As ek verder uit Afrikaans moet kies, dan Elisabeth Eybers. Vele, vele, maar dié een bly ’n gunsteling, omdat dit die woordloosheid, die stomgeslaanwees van liefde, maar ook die somtyds onlewensvatbaarheid daarvan so reg sê.
Of ek jou liefhet?… Hoe vra jy, wanneer
van eew’ge trou en liefde reeds vergeet
het, sal ek nog soos Petrus sê: Jy wéét …
Op dieselfde trant ’n gedig van A. Roland Holst, waarvan ek ook die eerste reël ver, ver terug onthou:
Veel liefde ging verloren in den wind,
Laat ons die “trotse hoë woord van liefde” dus maar met versigtigheid sê.
Tags: e.e. cummings, Elisabeth Eybers, liefde, Roland Holst, Rumi, W.E. Henley
Posted in Uncategorized | Comments Off on Bernard Odendaal. Versigtig met die liefde