Njal_Brekke | Tesla Motors Club
Njal_Brekke was last seen:
There are no messages on Njal_Brekke's profile yet.
Find all content by Njal_Brekke
Find all threads by Njal_Brekke Ela, functional programming language - CodeProject 12,360,631 members (53,072 online)
30.6K views207 downloads48 bookmarked
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 1-Jul-16 20:56Refresh1 Versindaba » Onderhoud Nini Bennett oor Boekstaaf
Posts Tagged ‘Onderhoud Nini Bennett oor Boekstaaf’
2. Ter aansluiting by die voorblad: die subjek dra ’n bolkeil. Die programgedig, “Da Capo”, aktiveer die hoed-motief reeds in die tweede versreël: “is min dinge so leeg en eensaam soos ’n hoed”. Alhoewel die gedig dit aan die leser oorlaat watter hoed hy/sy visualiseer, kan ’n konnotatiewe betekenis aan die laaste twee reëls toegeken word: Milan Kundera se The unbearable lightness of being. Sabina, die minnares van Tomáš, die protagonis, is baie geheg aan ’n bolkeil wat ’n nalatenskap van haar oupa is. Hierdie bolkeil simboliseer verskeie moontlikhede wat geleidelik deur Kundera ontplooi word, veral die verwikkelde seksuele kode tussen die twee minnaars.
[…] Ek het jou liefgehad
6. ‘Baragwanath-hospitaal, 18 Desember 2006’ (3) aktiveer ’n hospitaal-ervaring en is opgedra aan G. Bennett, wat die leser laat vermoed dat die gedig ’n sterk outobiografiese element insluit. Was dit vir jou ’n moeilike proses om hieroor te dig?
My eerste man is oorlede toe ek 34 jaar oud was. Die aflegging van die proses was moeilik, maar toe ek die gedig geskryf het, het ek soos ’n buitewaarnemer ingekyk op die situasie en niks gevoel nie. Die gedig bevat wel elemente wat emosioneel die waarheid is. Miskien was die gedig vir my simbolies die afsluiting van ’n siklus en die begin van ’n nuwe tydvak.
7. Nini, nie net is jy ’n bekende en geliefde aanlyn digmentor nie, maar ook het jy by vanjaar se Woordfees saam met digters soos Danie Marais ’n poësie-slypskool aangebied. Ook skryf jy ’n Poolshoogte-artikel vir LitNET oor die aanlyn-digkunsakademie (http://www.litnet.co.za/Article/poolshoogte-die-bedryf-van-n-aanlyn digkunsakademie.) Verruim en verskerp mentorskap jou eie digproses? Watter keuringsprosedure volg jy wanneer voornemende digters vir mentorskap by jou kom aanklop en moes jy maar ook al ’n paar die virtuele deur wys?
Mentorskap verruim en verskerp inderdaad my eie digproses. Ek leef in noue interaksie met die digters saam, al is dit aanlyn. Ek gaan saam met hulle deur al die soms gebroke prosesse van digterskap en ontwikkeling, en elke klein triomf voel soos my eie. ’n Digmentor is ook maar ’n sielkundige – jy kan nie die mens en digter in kompartemente begrens nie. Ek maak gebruik van holistiese onderrigmetodes om kreatiwiteit te stimuleer en ’n liefde vir literatuurstudie aan te moedig. Uiteraard bly ek woordfiks en soek ek gedurig na nuwe materiaal vir my program. Ek het al ’n paar mense die virtuele deur gewys. Voor ek iemand aanvaar, kyk ek na, naas die lewensvatbaarheid van talent, ook na die ‘pakket’ as mens: intelligensie, of die persoon skeppend is in ander velde, beroep en kwalifikasies, ensovoort. Die korrekte digtershouding is ook belangrik: of die persoon ontvanklik sal wees vir die leerkurwe wat die program bied.
wat vlieg met gebrandskilderde vlerke.
Die beeldgebruik, ‘sweef deurskynend’, ‘vliesare van gevleueldes’ en ‘skoenlapper’ ondersteun die idee van ligwees en vryheid. Om aan te sluit by ’n vorige vraag: hou hierdie metaforiek sodanig verband met Kundera se The unbearable lightness of being? Of is daar ander motiewe in Kundera se oeuvre wat jy as basislyn vir die gedig gebruik het? Wat wou jy met die titel aktiveer?
’n Deurlopende tema is die spreker se worsteling met haar godsbegrip wat wissel tussen verwondering en teleurstelling. Sou ’n agnostiese leser hiermee kon identifiseer? Of iemand met byvoorbeeld ’n Calvinistiese agtergrond wat gaandeweg sinies oor godsdiens geraak het?
Ek dink dat ’n agnostiese leser wel met die gedig sal kan identifiseer. Daar is baie ware geloof in twyfel en baie twyfel in ware geloof. Die gedig mag dalk ’n bittersoet herinnering by die agnostikus laat; die gedig kan waarskynlik ook as tipe geloofsfabel van die spreker gelees word. Daar moet gelet word daarop dat min individue agnosties gebore word. Die meeste mense word groot binne ’n religieuse tradisie en neem daarna die vryheid op om hulle eie besluite te neem. Daarom is die nostalgie wat die gedig opwek, myns insiens steeds universeel.
12. ’n Gedig waaroor ek jou graag wil uitvra is “Skulp” (49). Jy voer aan dat dit na ’n idee van e.e. cummings geskep is. Kan jy met die nuuskieriges onder ons deel of daar ’n spesifieke gedig was wat jy in gedagte gehad het of was dit ’n tema of motief in sy gedigte? Wat beteken cummings se oeuvre vir jou?
Die gedig, “no time ago” van Cummings het my op die idee gebring van ’n Christus wat ’n eensame wese is; dat ’n verhouding met ’n Christus ’n verhouding met eensaamheid (self) word. Daar is egter ’n paradoksale vervulling of volkomenheid in só ’n verhouding, waarin die skulp as konkrete matrys (en metafoor) laasgenoemde klandestiene verhouding huisves. Ek hou van Cummings se oeuvre omdat hy ’n grensverskuiwer was en hom nie deur die kanon laat stuit het in sy tipografiese eksperimente nie. Ook vind ek Cummings se ideebeelde en metaforiek verfrissend.
15. ’n Gedig wat diep tref (“In memoriam”:78) aktiveer die tema van buitestanderskap of ‘die Ander’ (the Other) wat buite die veilige verwysingsraamwerk van die burgerlike samelewing val:
in Weskoppies sterf mense
in die aarde ankerskiet –
in Weskoppies groei roosbome
van die mediese wetenskap is.
Werp vir ons lig op die laaste twee versreëls.
Ek het empatie met mense wat swaarkry of ly. In die geval van psigiatriese pasiënte is daar soms ’n beletsel op hulle handelingsbevoegdheid, en pasiënte wat geïnstitusionaliseer is, se familie versaak hulle gewoonlik. Sulke mense is baie kwesbaar. As gevolg van negatiewe etikettering verloor hulle persoonlike geloofwaardigheid. Die Wet op Geestesgesondheid bly ongelukkig in gebreke om sulke pasiënte te beskerm en hulle sterf uiteindelik eensaam en alleen.
16. Laastens: kan jy vir ons jou gunsteling gedig met ’n liefdesmotief uit Boekstaaf aanhaal? Waarom lê hierdie gedig jou na aan die hart?
“Nabeeld” was een van die eerste gedigte wat ek geskryf het nadat ek my lewensmaat, Mellet Moll in 2012 ontmoet het. Een van sy stokperdjies is fotografie, ’n kunsvorm wat albei van ons se digkuns aanvul. Ek kan lank na foto’s kyk en word veral geboei deur die ‘binnebeelde’ wat in die oënskynlike skuil. Ek het nie gedink ek gaan weer gedigte skryf nie, maar Mellet se geesdrif met sy eie digkuns was aansteeklik. Ook het ek nooit gedink dat ek my sielsgenoot sou vind nie. Dié gedig was ’n rigtingwyser vir ’n besondere tyd in my lewe, alhoewel die inhoudelike oor afskeid en afsluiting van ’n vorige lewensfase handel.
Tags: Boekstaaf Nini Bennett, Onderhoud Nini Bennett oor Boekstaaf, Onderhoude deur Gisela Ullyatt