Vir die artikel oor geraamtes, sien skelet.
Skeleton is 'n wintersport wat op 'n ysbaan beoefen word. Die deelnemers lê met hul mâe op 'n klein slee terwyl hulle kop eerste teen 'n baan afjaag. Dit is 'n gevaarlike sport waartydens die deelnemers 'n spoed van 140 kilometer per uur (87 myl per uur) kan bereik. Dit word sedert 2002 tydens die Olimpiese Winterspele aangebied, maar is ook tydens die Spele van 1928 en 1948 beoefen.
Piktogram wat Skeleton aandui
Canfield duik met sy kop eerste op sy slee af
'n Skeleton-jaer in volle vaart
'n Bobsleebaan word meestal vir die beoefening van die sport ingespan. Spesiale spykerskoene word gedra sodat deelnemers nie tydens die aanloop val nie. Daarna word daar kop eerste op die slee geduik. Ligte skouer-, liggaam-, en kopbewegings word gebruik om die slee om die draaie en kinkels te stuur. Die sport vereis blitsvinnige reflekse en uiterste konsentrasie. Teen die einde moet die deelnemer sy liggaamsgewig verskuif en sy spykerskoene gebruik om te stop. Elke deelnemers kry vier beurte, waarna sy tye bymekaargetel en met die ander mededingers s'n vergelyk word.
Skeleton is die oudste bekende sleesport. Dit is reeds in 1884 in Sankt Moritz (in Switserland) as sport ingevoer. Vir 'n lang tyd is die sport slegs in dié stad op die Cresta Run (die enigste natuurlike skeletonbaan ter wêreld) beoefen. Toe die Olimpiese Winterspele in Sankt Moritz gehou is (in 1928 en 1948) is skeleton as 'n Olimpiese sport erken. By die Olimpiese Winterspele van 2002 in Salt Lake City is die sport weer vir die eerste keer na 'n lang tyd op die Olimpiese program geplaas. Dit was ook die eerste keer dat vroue begin deelneem het.
Die naam 'skeleton' is van die kaal skeletagtige slee wat oorspronklik gebruik is ontleen, wat mense blykbaar aan 'n geraamte laat dink het.
Skeleton en bobslee word deur FIBT (Fédération Internationale de Bobsleigh et de Tobogganing) gereguleer. FIBT organiseer die volgende internasionale wedstryde: