Vir Toeka-Tokkel: Hande | Tannie Frannie
Vir Toeka-Tokkel: Hande
07 Vrydag Okt 2016
Scrapydo het ons genooi om vir oulaas iets vir Toeka-Tokkel te skryf, oor die onderwerp “hande”. Scrapy en haar sus Tina van Rondomtaliedraai verryk my blogervaring gereeld met hulle interessante inskrywings en gulhartige kommentaar. Ek gaan Toeka-Tokkel en al julle ander se bydraes mis!
By die gedagte aan hande, spring twee beelde voor my geestesoog op:
My skoonma, met ʼn hand vol beskuitdeeg wat sy na my toe uithou om te wys hoe mooi die tekstuur is. Haar vingers is slank, met goedgevormde naels, en die tekstuur van die deeg is onverbeterlik. Haar blou oë kyk vol vreugde en voldoening na my, want sy weet hoe ek haar kundigheid in die kombuis bewonder. “Full many a flower is born to blush unseen…” Ek was lief vir haar.
My mammie, op die groen leunstoel met ʼn kleutertjie aan weerskante van haar: Middelkind links en my dogter regs. Wat op aarde maak hulle? Elke kleinding het ʼn oumahand op die skoot in ʼn stewige greep, terwyl hulle een van die opgehewe are op die rugkant platdruk – en laat los; platdruk – en laat los: ʼn wonderlike speletjie om te kyk hoe herstel die are en sommer ʼn verskoning om styf teen ouma te sit in heerlike gemeensaamheid. Sy kyk op na my, so half verleë dat ek hulle betrap het… Ek was lief vir haar.
11 thoughts on “Vir Toeka-Tokkel: Hande”
Oktober 7, 2016 om 9:06 nm
Pragtig geskryf,Frannie…sommer ‘n ode aan twee besondere mense in jou lewe!
Oktober 8, 2016 om 5:51 vm
Oktober 8, 2016 om 6:47 vm
Pragtige skryfwerk en herinnering aan geliefde hande(persone) Ai moeders is darem maar die wonderlikste mense. Baie dankie vir jou bydrae, ek waardeer jou deelname besonder baie. Moenie ophou om te vertel van al die mooi dinge nie. 🙂
Oktober 8, 2016 om 12:48 nm
Sal nie ophou nie, dis te lekker om met julle te gesels! Jy moet ons asb op hoogte hou van alles.
Oktober 8, 2016 om 8:37 nm
Ek gaan beslis. Het reeds vanmore in die stort besluit ek moet net gereeld n Afrikaanse stuk doen. Sal nooit net heeltyd in Eng kan lewe nie!
Oktober 9, 2016 om 8:57 vm
Ek vermoed ons is die laaste geslag wat so voel – dit maak my verskriklik hartseer…
Oktober 10, 2016 om 7:05 vm
Hartseer beslis! Gelukkig as ek by my kinders kuier praat ons net Afrikaans. Weet nie wat hul gan doen met die kleinding nie.
Oktober 8, 2016 om 2:11 nm
‘n Ma se hande is ‘n veilige hawe.
Oktober 8, 2016 om 5:53 nm
Ag hoe mooi Su… ek verlang sommer ook na my ma.
Oktober 9, 2016 om 6:25 vm
Terloops Frannie dankie dat jy my verstaanswêreld verruim het met jou gebruik van die woord agorafobies op by ‘n kommentaar van Dina (alhoewel agorafobie ‘n fisiese wêreldbelewnis nie verruim nie 😀). En nou weer – nie geweet Inneke en Tina is susters nie. Ek het eintlik eers in April hierdie jaar ‘n blogger geword (toe ek ander se blogs begin lees het) dus ken nie die langtermyn stories nie.
Oktober 10, 2016 om 12:13 nm
Dit is mooi Frannie…. ek is so tranerig vandag dat tot hierdie trane in my oë bring.
‘n Wonderlike oomblik
In die oomblik – vir Woestynkind
Tannie Frannie on In die oomblik…
monicahaddad01 on In die oomblik…
Three Finger Exercise
Idees oor praktiese navolging van Jesus Christus
Lens van Liesel
Foto's vertel lekker stories...
SA Vryskutskrywer se BLOK
Vir Afrikaanse vryskutskrywers en -joernaliste
... is woorde net woorde