'n Nuwe hart sonder angs (2)
As God ons hart uit die dieptes van vrees en angs geruk het (sien vorige boodskap), kán ons terugkyk hoe ons besorgde, belaaide, selfkwellende hart voorheen gelyk het. In die teenwoordigheid van Jesus Christus kán ons in vrede terugkyk na die besorgdheid en die stryd wat daar in ons gedagtes geheers het. En ons daaroor verwonder!
Hoe het die besorgdheid in ons hart gekom? Johann Wolfgang von Goethe se Faust het dit so gestel:
Dit kom altyd met nuwe maskers op,
dit kan as huis en haard, as vrou en kind verskyn,
as vuur, water, dolk en gif.
Jy beef voor alles, wat nie tref nie,
en wat jy nie verloor nie, dit moet jy steeds beween.
Wat hierdie woorde sê is dat alle kwellings vanuit ons eie hart kom. Ek is bang vir 'n motorongeluk, tóg kom ek veilig tuis. Ek vrees kortsluitings en brand in die huis; maar die bedrading is foutloos. Ek is bang vir geweldpleging en dat my kinders iets sal oorkom, maar daar gebeur niks en die kinders speel vrolik in die son: “Jy beef voor alles, wat nie tref nie,..”. My besorgdheid gee aanleiding tot die verskriklikste waanbeelde waarmee ek moet saamleef. Maar dit kom net uit my eie hart. Dit is alles hersenskimme van hierdie trotse, angsvallige ding wat ek my hart noem.
Dit is baie belangrik om die geheim van die besorgdheid te begryp: Wie die wêreld en die lewe nie aanskou vanuit die vrede binne die gemeenskap met God nie, moet dit maar so aanskou soos dit daar uitsien onder die heerskappy van die duiwel. Dan is dit egter 'n bedreigde wêreld. Die duiwel sê: “eindig alles nie in die dood nie? Die dood kom haal selfs die belangrikste en slimste mense. Is daar enige sin in alles? Hoeveel skurke en swendelaars leef lekker, en hoeveel vromes gaan te gronde in hul ellende!”
Met hierdie waarnemings het die duiwel selfs vir Job probeer verwar toe hy hom, die vrome, met die een ramp na die ander getref het, terwyl dit goed gegaan het met die swendelaars en verkwisters. Die duiwel wou daardeur vir Job wysmaak dat die hele lewe 'n verwarrende spel is van die toeval, so onvaderlik en so ongoddelik as wat jy jou dit kan indink. Het ons nie almal al hierdie aanvegtinge van Job aan ons eie siel ervaar nie?
So lyk die wêreld vanuit die perspektief van die duiwel: Dit is 'n blinde dobbelspel van die “noodlot”, 'n vreesaanjaende vaart in die niet. In hierdie wêreld is alles moontlik. Jy kan 'n miljoenêr word of 'n arme sukkelaar. Jy kan môre dood wees deurdat 'n dakteël op jou kop val, of jy kan 'n lewensmoeë ou grysaard word. Jy kan 'n minister word of môre in die tronk beland of altwee tegelyk. Dis onsin om na die sin van alles te vra.
Uit hierdie denke dat alles “moontlik” is, het die moderne mens die begrip geskep van “lewensangs”. Die hedendaagse mens het “lewensangs”. Hy vrees alles wat kan gebeur in hierdie onberekenbare wêreld wat met alle “moontlikhede” oorlaai is. Hy voel homself so ontsettend alleen en uitgelewer aan alles. Daarteenoor sou hy getroos alles kon verdra as hy geweet het dat Een by hom is; dat hierdie Een alles bestuur, hoe vreeslik dit ook mag wees; en as hy geweet het dat hierdie Een 'n plan met alles het en onbeperkte liefde vir hom het.
Maar dit alles weet hy juis nie. Daarom is hierdie mens hulpeloos uitgelewer aan die bedwelmende dans van die lewe. Daarom moet hy alles vrees, omdat alles “moontlik” is. Daarom kom die verskriklike beelde en lewensangs in sy hart op, so duidelik soos 'n geprojekteerde film op die silwerdoek: “Wat jy nie verloor nie, moet jy steeds beween”. En hy moet juis daaroor treur omdat hy alles kan verloor, omdat dit “moontlik” is.
Sien jy nou hoe die onverloste hart agter ons kwellings staan? Dit is nie die gevaarlike dinge self nie, nie die misoes nie, nie die finansiële onsekerhede nie, ook nie die onstabiele wêreldpolitiek nie! Dit is juis hierdie hart wat 'n wêreld sien vol van roes en motte, atoombomme en katastrofes, en in angs verkeer oor alles wat “moontlik” is in 'n onberekenbare wêreld.