Die eienaardige teenstrydighede van Tunisië se arbeidsmark - EU Reporter
Die eienaardige teenstrydighede van Tunisië se arbeidsmark
Meer as 750,000 XNUMX Tunisiërs word amptelik as werkloos gereken, terwyl baie belangrike ekonomiese sektore 'n tekort aan arbeidsmag ervaar wat meer beleggers dryf om op werkers uit Afrika suid van die Sahara staat te maak, skryf Mourad Teyeb, Tunisiese joernalis en konsultant.
Tunis, Tunisië - Mohamed, bestuurder en mede-eienaar van 'n pizzeria in Lafayette, 'n stampvol bo-klas Tunis-buurt, was so besig om te help met die groot aantal etenstyd-kliënte dat hy skaars 'n paar minute gekry het om te praat.
"Ek sien jy bedien toebroodjies toe ek verwag het dat jou werk dit is om klante te verwelkom en toesig te hou oor jou werkers. Hoekom is dit?", het ek gevra.
"Omdat ons nie werkers kan kry nie", het hy geantwoord sonder om eers na my te kyk.
Ek het verbaas gevra: "hoe kan jy 'n gebrek aan werkers hê terwyl duisende jongmense ten duurste werk soek? Hoekom stel julle nie werkers aan nie?".
"Glo jy dit regtig?" vra hy bitter glimlaggend. "Ons het alles gedoen om werkers te lok. Ons betaal hulle baie goed; hulle hoef nie meer as die wettige 8 uur per dag te werk nie en hulle het 'n weeklikse afdag".
Mohamed se "baie goeie betaling" beteken 50 Tunisiese dinars (sowat $18) per dag, dubbel die gemiddelde wat soortgelyke besighede aan werkers bied.
"As jy gelukkig is om betroubare werkers te kry, is hulle te lui en vra hulle dikwels vir meer as een pouse gedurende werktyd".
Waaroor Mohamed se besigheid kla, arbeidstekort, is 'n vreemde situasie. Maar nie verbasend vandag in Tunisië nie.
'n Groot aantal klein besighede streef daarna om jongmense te oortuig om honderde vakante poste in restaurante, in kafees, in konstruksie en verwante dienste, in vervoer, in die landbou te aanvaar ...
'n Vreemde verskynsel wat rondom 2014 in Tunisië begin het en elke dag erger word.
Amptelik regeringsdata toon dat die algehele werkloosheidsyfer in Tunisië 17.8% was in die eerste kwartaal van 2021. Werkloosheidsyfer onder hoër onderwys gegradueerdes oorskry 30%.
Maar hoeveel weerspieël hierdie syfers die werklikheid?
Waarom jong Tunisiërs weier om te werk
Jeug tussen 15 en 29 jaar oud verteenwoordig 28.4 % van die 12 miljoen bevolking van Tunisië.
Tog, by elke olyfolie, graan, palmdadels, lemoene of ander oesseisoene, doen boere en makelaars baie pogings om werkers aan te stel en vermeerder dikwels daaglikse salarisse. Dikwels tevergeefs. Werkers is byna onmoontlik om te vind. Meer boere hou op probeer en laat hul oeste ongeoes.
In onlangse jare kan ons dikwels hoor hoe potensiële werksoekers 'n hartseer werklikheid uitkry: "jy hoef nie opgevoed, gekultiveerd, ernstig, eerlik te wees ... om sukses in Tunisië te behaal nie", sug Iheb, 'n 22-jarige Bestuurstudent .
"Kyk na korrupte politici en LP's, slegte sokkerspelers, korrupte joernaliste en show-biz sterre ... Dit is die afgode van die jong Tunisiërs."
Onreëlmatige migrasie na Europa het ook 'n kultuur in die Tunisiese samelewing geword. En nie net onder behoeftiges nie. Middelklas en selfs welgestelde mense waag gereeld hul lewens om Europa te bereik.
Hele gesinne wat saam vaar, het 'n algemene praktyk geword.
Gesinne kan alles opoffer om hul kinders te voorsien van die geld wat nodig is vir 'n reis: moeders verkoop hul juweliersware; vaders verkoop pakkies grond of 'n motor...
Vandag verteenwoordig Tunisiërs tussen 15 en 29 62% van alle migrante, met 86% van mans en 14% van vroue.
"Een van ons vriende het onwettig na Italië gevaar op een aand van die koronavirus-toesluit. Agt maande later het hy terug by ons dorpie aangekom met 'n fantastiese Mercedes en 'n groot pakkie grond in 'n nabygeleë hoërklasbuurt gekoop," sê Nizar, 'n 28-jarige werklose man wat sy tuisdorp Kasserine verlaat het. naby die Algerynse grense, om werk in die hoofstad Tunis te soek. "Ek moet my hele lewe lank werk om net een wiel van daardie Mercedes te bekostig," het hy gesug.
Baie jong Tunisiërs beskou fisieke werk, soos in landbou en konstruksie, as "afbrekend en onwelvoeglik", sê Iheb.
"Universiteitgegradueerdes verkies om vir jare te wag totdat hulle wat hulle beskou as ''n ordentlike werk' vind, wat dikwels goedbetaalde, gemaklike staatsdienskantoorwerk beteken", verduidelik hy.
Kafee in Tunisië is propvol jongmense, van dag tot nag, wat ledig aan gratis internet koppel en op enige sokkerwedstryd wat op aarde gespeel word, wedder.
Voor en nadat dit in Tunisië gewettig is, het sportweddenskappe ook 'n hoofbron van inkomste vir baie Tunisiërs geword.
In 2019 het die Tunisiese parlement gestem om die aktiwiteit en die opening van toegewyde winkels te wettig.
"Vir 'n land wat uiters ly onder die afwesigheid van buitelandse valuta-inkomste, is dit 'n groot fout om mense toe te laat om aanlyn te dobbel, met dollars of gebruikers," sê Adel Samaali, 'n ekonoom.
Hy het gewaarsku dat "selfs wanneer Tunisiese dinar in weddenskappe gebruik word, is dit hartseer om miljarde in 'n land te tap wie se ekonomie op alle vlakke ly.
Dobbelary het Tunisiërs luier en meer passiewe persone gemaak. Niemand gee ooit belang aan die deugde van werk en produksie nie en niemand gee om of iemand se fortuin halal is of nie".
"Al wat vandag se jong generasie wil hê, is om ryk te word, so vinnig en maklik moontlik", sê Hassan, 'n kafee-eienaar. "Geduld en opoffering beteken vir hulle niks nie".
Aan die ander kant is die informele sektor baie suksesvol in Tunisië en het dit nog altyd jong werksoekers gelok, hoofsaaklik in die grensdorpe met Libië en Algerië.
"Smokkelary en kontraband bied maklike geld en in 'n kort tydjie", verduidelik dr. Kamal Laroussi, 'n antropoloog.
Selfs die risiko om onwettig die grense oor te steek om onwettige goedere te vervoer is nie groot nie aangesien die smokkelmagnate dikwels goeie bande met grenswagte en doeanebeamptes het.
"Jong mense verkies smokkelary omdat hulle op een dag kan verdien wat staatsamptenare, onderwysers of werkers in die privaatsektor in maande verdien", voeg Laroussi by.
Baie het familielede wat in Europa of die Golflande woon en werk. Hulle ontvang gereeld bedrae geld in Euros of in Dollars van hulle. Met die lae waarde van die Tunisiese dinar, is hierdie bedrae dikwels aansienlik genoeg om hierdie jong, amptelik werkloos, 'n gemaklike lewe te maak terwyl hulle niks doen nie.
Kan ons hierdie tipe jeug werksoekers noem en hulle by die amptelike ekonomiese statistieke insluit?
"Dit is onmoontlik om werkloosheidsyfers fyn te definieer omdat verskeie faktore ingryp om dit te verhoog of te verlaag", dink Adel Samaali.
Samaali, 'n loopbaanbankier, noem drie van hierdie faktore:
- 'n groot aantal jong Tunisiërs is amptelik as werkloos geregistreer, maar hulle doen in werklikheid werk soos taxibestuurders, straatverkopers, smokkelaars ens.
- baie nagraadse studente skryf by die regering se indiensnemingskantore in voordat hulle selfs hul studies voltooi het sodat hulle voorrang geniet wanneer hulle universiteite verlaat
- kinders van welgestelde gesinne het baie geld en hulle registreer steeds as werksoekers.
Afrikane is 'n oplossing
Baie besighede in Tunisië het hulle tot Afrika-migrante in Tunisië gewend om hierdie toenemende behoefte aan werkers reg te stel.
"Ons dink ernstig daaraan om Afrikane aan te stel om aan ons behoeftes van werkers te voldoen, aangesien ons aktiwiteite begin herstel het ná die Covid19-krisis van twee jaar," beloof Hassan.
Afrikane suid van die Sahara, vlugtelinge en migrante, is vandag oral in Tunisië, selfs in dorpe en dorpe ver van die tradisionele gasheerplekke in die land se suidoostelike streek en ooskus.
"Hoewel hulle presies soos Tunisiërs betaal word, stel entrepreneurs en sake-eienaars graag Afrikane aan omdat hulle ernstig is en vir lang ure kan werk", verduidelik Iheb, wat ook 'n burgerlike samelewingsaktivis in die toeriste-eiland Djerba is.
Ondanks 'n krisis wat nou al 'n dekade in hierdie oord suidoos van Tunisië duur, het Djerba sedert 2019 Afrikane in groot getalle begin lok. Volgens Iheb is daar vandag sowat 300 Afrikane in Djerba, hoofsaaklik van Ivoorkus. Hulle werk in konstruksie, visvang, huisbewaking, landbou ens.
Alhoewel die getalle vlugtelinge en asielsoekers in Tunisië van een bron tot 'n ander verskil: regering, VN-agentskappe, burgerlike organisasies..., maar daar is sekerlik tienduisende van hulle, hoofsaaklik uit Afrika suid van die Sahara.
Die meeste van hulle is in 'n onreëlmatige situasie en baie het aangekom om te werk en te bly, nie om hul pad na Europa voort te sit nie.
Daar is internasionale druk op Tunisië om sommige van die Afrika-migrante se regte te erken, soos regswerk en toegang tot gesondheidsorg en om die Mobiliteitsvennootskapsooreenkoms te implementeer Tunisië het in Maart 2014 met die Europese Unie onderteken.
Verwante onderwerpe:indiensnemingarbeidsmarkAfrika suid van die SaharaTunisië
Coronavirus: 13 Europese lande verleen dringend hulp aan Tunisië
Uitvoerende vise-president Dombrovskis, en kommissarisse Schmit en Dalli neem deel aan die Raad vir Indiensneming, Maatskaplike Beleid, Gesondheid en Verbruikersake