Die kartelbaas het op haar verlief geraak en wou nie dat sy meer as ŉ dwelmmuil vir hulle werk nie. In daardie stadium het sy onder meer Istanboel, Thailand en Maleisië toe gevlieg. Sy is toe aangestel om al die reëlings vir die ander muile te tref wanneer hulle moet oorsee vlieg.
Kort na haar aankoms in die hotelkamer oorsee ontvang sy haar eerste selfoonoproep uit Suid-Afrika om seker te maak sy is veilig. Iemand kom haal die dwelms by haar in die kamer en sy bly nog so vier, vyf dae in die land om nie agterdog te wek nie, en vlieg dan huis toe. By haar aankoms kry sy R20 000 in kontant vir haar werk.
Volgens Sonette word die dwelmhandel in Suid-Afrika en die uitvoer daarvan deur 20 kartelbase beheer wat hul besigheid baie streng en op ŉ sakegrondslag bedryf.
Die verskillende kartelle het elkeen hul eie afgebakende gebied waarin dwelms versprei word en die handel in dwelms word soos ŉ geoliede masjien bedryf. Elke groep “runners” bly saam in ŉ huis en daar is verskeie selfone waarmee daar gedurig bestellings geneem word. In die ander deel van die huis word die dwelms verpak en die geld hanteer soos dit ingebring word.
Die feit dat Suid-Afrika as deurgangsroete vir die internasionale dwelmmark gebruik word veroorsaak dat die land nie baie gewild is onder die Europese en Amerikaanse anti-dwelm-agentskappe nie