Afrikaans: Die Grondwet van die Republiek van Suid‐Afrika onderskryf die reg tot vryheid en sekuriteit vir die mense van Suid‐Afrika, asook die reg tot onderwys. Hierdie regte word egter deur die voorkoms van geweld in skole geskend. Die media rapporteer gereeld oor voorvalle van skoolgeweld wat landswyd by sommige skole voorkom. Selfs by skole wat nooit die aandag van die media trek nie, is skoolgeweld immer teenwoordig. Skoolgeweld word by talle skole as normaal beskou en belanghebbers is magteloos om die probleem aan te spreek. Omdat skoolgeweld egter ’n skadelike uitwerking op leer en onderrig by skole het, en dit die leerders se reg tot onderwys in ’n veilige omgewing skend, sal rolspelers die realiteit van skoolgeweld moet begin aanvaar en stappe doen om dit aan te spreek. Dit kan alleenlik gedoen word indien skoolgeweld ten volle verstaan word. Die doel van hierdie studie is om ’n bydrae te lewer tot ’n begrip vir die verskynsel van skoolgeweld in Suid‐Afrika. Ek gaan uit van die standpunt dat rolspelers by skoolgeweld nie bloot passiewe geleiers is nie, maar dat hulle oor die innerlike vaardighede beskik wat aan hulle individuele oordeel en besluitnemende outonomie bied. Ek het drie onafhanklike studies onderneem ten einde ’n beter begrip van die verskynsel van skoolgeweld in die Suid‐Afrikaanse konteks te bekom deur middel van ’n trianguleerende gemengdemetode‐ontwerp. Burke se dramatisme‐teorie is as raamwerk vir analise gebruik. Ek het eerstens ’n media‐analise gedoen van artikels oor skoolgeweld wat oor ’n tydperk van ’n jaar in Suid‐Afrikaanse koerante verskyn het. Die oogmerk met hierdie studie was om ’n begrip te kry van die persepsies wat geskep word, asook die sin wat deur middel van mediaberiggewing van skoolgeweld gemaak word. Die tweede studie is ’n literatuurstudie om te bepaal hoe skoolgeweld in navorsingspublikasies gerapporteer word. Ek het my literatuurstudie hoofsaaklik beperk tot publikasies wat op die Suid‐Afrikaanse konteks in ewekniebeoordeelde vaktydskrifte gefokus het. Die derde studie het ’n ondersoek behels wat in 11 sekondêre skole in 3 provinsies gedoen is. Die doel met hierdie studie was om skoolgeweld vanuit die ervarings van leerders as slagoffers en omstanders te verstaan. ’n Internasionale vraelys, wat vir die Suid‐Afrikaanse demografiese konteks aangepas is, is gedurende ’n nie‐waarskynlikheidsteekproef by 690 leerders afgeneem. Skoolgeweld is kompleks en het talle aangesigte, waarvan sommige moeilik waarneembaar is. Gevolglik is koerantberigte oor skoolgeweld baie beperk en slaag hulle nie daarin om die publiek genoegsaam bewus te maak van die verskynsel nie. Vakkundige kennis oor die onderwerp is ook beperk. Alhoewel die tipes skoolgeweld varieer in verskillende skoolkontekste, kom skoolgeweld algemeen in Suid‐Afrikaanse skole voor. Die resultate van die meningsopname weerlê die stereotipiese denke rakende sogenaamde kwesbare skole, maar bevestig die bevindings gebaseer op die literatuurstudie dat veral groot skole ontvanklik vir skoolgeweld is. Die resultate van die drie studies dui daarop dat, terwyl buitestaanders in verskeie hoedanighede soms by dramas rondom skoolgeweld betrokke is, die oorwegende groep rolspelers diegene is wat hulle dae by die skool deurbring. ’n Ondersoek waarin die drie studies teenoor mekaar gestel is, het duidelik uitgewys dat leerders en personeellede ewe aandadig aan skoolgeweld is, alhoewel hulle ook die slagoffers en toeskouers is. Seksuele skoolgeweld sowel as lyfstraf is ’n konstante bedreiging. Wapens en ander instrumente word skool toe gebring en in geweld teenoor ander persone gebruik, en hierdie verskynsel is nie slegs tot sekere kategorieë skole beperk nie. Alhoewel daar baie oorsake vir skoolgeweld is, bestaan daar nie ’n enkele verduideliking vir die immer‐teenwoordige bedreiging van skoolgeweld by skole nie. Die meeste voorvalle van skoolgeweld skyn toevallig te gebeur, dikwels as onmiddellike weerwraak. Op grond van die navorsing beveel ek aan dat skole rolspelers bewus behoort te maak van die talle gesigte van skoolgeweld, en gereeld die stand van sake by hulle eie skole te ondersoek sodat hulle ingeligte besluite kan neem. Alle skole behoort stappe te doen om te verhoed dat enige gewapende persoon die skoolterrein betree, en hulle behoort bewus daarvan te wees hoe alledaagse voorwerpe gebruik kan word om ander te viktimiseer. Verder behoort skole te besef dat voorvalle van skoolgeweld ter enige tyd en op enige plek kan voorkom, en daarom moet hulle verseker dat daar toereikende toesig in alle moontlike plekke is. Elke skool behoort stappe te doen om ondersteuning vir alle individuele in die skool te verseker, ten einde rolspelers aanvaar en gerespekteer te laat voel.