Wat ’n wonderlike nalatenskap het Rudolf nie vir ons kinders gegee nie. Sy afsterwe laat ‘n groot leemte, maar hy sal voortleef in ons kinders se lewenstories.
Vandag staan Tom voor my as ŉ jong onafhanklike man, ’n baie ander persoon as die skaam en bang seun wat die eerste keer deur die Kinderhuis se hekke gestap het.
Hy mis die Kinderhuis en waardeer die opleiding en geleenthede wat hy gekry het. Hy praat met groot entoesiasme en humor oor sy tyd in die Kinderhuis se Oorbruggingshuis.
Tom het hierheen gekom vandag om totsiens te sê voordat hy die grootmenswêreld aanpak, want die Durbanville Kinderhuis is sy huis. Tydens sy verblyf by ons was hy in staat om sy ma op te spoor en bande met ander familielede te versterk, hy het die vaardighede aangeleer om boelies te hanteer en het geleer dat dit altyd die beste is om die waarheid te praat. Tom het daardie vaardighede geneem en homself ontwikkel tot ‘n jong man, waarop enige ouer trots sal wees.
Deur u bydrae, het u ook vandag vir Tom gehelp om ’n sukses van sy lewe te maak. Baie dankie vir u betrokkenheid. Sonder u hulp sou ons dit nie kon doen nie.