Die diagnose van 'n simptoom, veral een wat lewensgevaarlik beskou kan word, kan 'n skok wees, met baie sterk emosies wat vir die betrokke persoon voorkom. Voordat enige besluite geneem word oor hoe om voort te gaan, moet die eerste stap 'n emosionele aanvaarding wees dat die simptoom bestaan.
Aanvaarding is nie nederlaag nie
Dit kan nie gesê word deur die feit dat die simptome bestaan ​​nie, te aanvaar, maar jy aanvaar dat dit sal bly tot sy oënskynlike logiese gevolgtrekking. Emosioneel aanvaar dat die simptoom bestaan, gee jou net 'n beginpunt, waaruit jy kan besluit wat jy daaraan wil doen.
U begin dus in 'n duidelike ruimte. Die simptoom bestaan. Dit is op die fisiese vlak gediagnoseer, as gevolg van een of ander fisiese of mediese ondersoek. Dit is 'n feit.
As iemand gediagnoseer is met 'n toestand wat as terminale beskryf word, word hulle mediese advies gegee op grond van die mediese fisiese ondersoek. Dit is belangrik om die mediese diagnose, wat oor die toestand van die fisiese liggaam op die oomblik wat dit ondersoek is, vanuit die oogpunt van die mediese diens emosioneel te aanvaar.
Dit is ook belangrik om te verstaan ​​dat die prognose, die voorspelling volgens die mediese standpunt oor waar die simptoom op pad is, 'n mening is wat gebaseer is op die diagnose. Enige dokter sal saamstem dat om 'n ander mening te kry, nie net redelik is nie, maar aanbeveel. U kan dan sien of daar verskillende menings is, of 'n ooreengekome diagnose en prognose vir u toestand.
As daar 'n ooreengekome prognose deur die mediese instansie is, indien 'n aantal dokters saamstem dat dit die prognose is, die waargenome uiteindelike gevolgtrekking van die simptoom, moet die betrokke persoon dit hanteer en emosioneel aanvaar dat wat die dokters het voorspel is 'n duidelike moontlikheid. Dit kan gebeur, en vanuit die dokters se oogpunt sal dit heel waarskynlik gebeur. Dit moet emosioneel aanvaar word as 'n moontlikheid. Sodra dit emosioneel aanvaar word, kan ander moontlikhede ook ondersoek word.
Oorweging van ander moontlike toekoms
In my eie geval moes ek emosioneel aanvaar dat die dokters my verwag het om vinnig te sterf van die rugmurg wat ek ervaar het. Toe ek dit gedoen het toe ek die moontlikheid van dreigende dood aanvaar het, die vrees vir die dood vrygestel het, kon ek die lewe meer in die ervaring ervaar. Ek kon later ander moontlike termyne oorweeg, insluitende die moontlikheid om myself te genees en dit in die werklikheid te manifesteer.
'N Axioma onder mense wat met hul bewussyn werk, is dat wanneer jy sekere prente in jou bewussyn plaas, jy die waarskynlikheid verhoog dat hulle gebeur. As jy vrees vir iets het, dan sit jy voortdurend in jou bewussyn 'n prentjie van die ding wat gebeur. Jy sê: 'Ek wil nie hê dat dit moet gebeur nie', maar die prentjie is duidelik. Die vrees vir die gebeure is soos lijm wat jou aan die foto heg.
Vrystelling van die Vrees
As jy vrees oor die voorspelling hou, hou jy daardie prentjie in jou bewussyn oor wat kan gebeur, en volgens die dinamika van bewussyn verhoog jy die moontlikheid van daardie gebeurtenis. As jy bang is om die dokter se mening te hoor oor wat eintlik gebeur, moet jy iets doen om die vrees vry te laat, en sodoende die gom op te los.
As jy emosioneel die moontlikheid aanvaar het dat jy waarvoor jy bang was, eintlik kan gebeur, los jy die gom op deur die vrees vry te laat. En jy kan dan makliker jou aandag vestig op wat jy wil gebeur, en hou die prentjie in jou bewussyn, eerder as wat jy bang was om te gebeur. Jy kry die simptoom en die diagnose.
Wat dan gebeur, is aan jou, jou besluit
U kan besluit om die tradisionele mediese benadering te volg en met mediese advies en behandeling te werk. Ek het dit gedoen en ingestem om 'n operasie te hê wat bedoel is om die gewas te verwyder, maar daarna is ek meegedeel dat dit nie suksesvol was nie en dat die tumor nie toeganklik was nie.
Dit was toe ek vertel is dat ek een of twee maande gehad het om te lewe, tensy ek hoes of nies gehad het. Ek moes dit ook emosioneel aanvaar, om uiteindelik ander moontlikhede te oorweeg.
U kan besluit om met alternatiewe of komplementêre benaderings te werk, en ook met u bewussyn, soos ek gedoen het. Die metodes wat u kies, hoef nie onderling uitsluitend oorweeg te word nie. Jy kan alles wat sin maak vir jou, wat jy ookal goed voel, gebruik om iets oor die simptoom te doen.
Die simptoom is nie die probleem nie
Dit is belangrik om te verstaan ​​dat die simptoom nie die probleem is nie - dit is 'n simptoom van die probleem, 'n aanduiding van die bestaan ​​van iets anders.
Die mediese siening is dat dit 'n teken of aanduiding van 'n siekte of 'n siekte is, en dit kan ook gesien word as 'n aanduiding van die spanning in die bewussyn wat die omgewing bied waarin die siekte of siekte kan bestaan, en wat kan dan gesien as die innerlike oorsaak.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Jy het 'n soort simptome gehad: nou wat?