Ekonomie van Frankryk - Wikipedia
Statistiese gegewens 
6de (2006) 
$2 862,5 miljard (2013)
Groei van BBP
$44 730 (2013)
BBP volgens sektore
Boubedryf (3,9%), nywerheid (16,5%), dienste (54%), ander (25,6%) (2012)
29,62 miljoen (2012)
dienste (71,8%), nywerheid (24,3%), landbou (3,8%) (2009)
10,9% (3de kwartaal 2013)
masjienbou, chemie, motors, metaalverwerking, vliegtuie, elektroniese toerusting; tekstiele, voedselverwerking; toerisme
$567,5 miljard (2012)
Duitsland 16,7%, Italië 8,4%, Spanje 7,4%, België 7,4%, Verenigde Koninkryk 6,7%, Verenigde State 5,0%, Nederland 4,3% (2011)
$658,9 miljard (2012)
Duitsland 19,1%, België 11,3%, Italië 7,7%, Nederland 7,5%, Spanje 6,6%, Verenigde Koninkryk 5,1%, Volksrepubliek van Sjina 4,1% (2011)
Publieke finansies 
$1 210 miljard (2006, 64,7% van BBP) 
$1 150 miljard (2006)
$1 211 miljard (2006)
$5,4 miljard (2002)
Met 'n nominale bruto binnelandse produk (BBP) van 2 862,5 miljard VSA-$ in 2013 is Frankryk die vyfde grootste ekonomie ter wêreld en die sewende grootste volgens koopkragpariteit. Dit is ook die derde grootste ekonomie na Duitsland en die Verenigde Koninkryk in Europa.
Frankryk se inkomsteverdeling (gemeet deur die Gini-koëffisiënt) is minder ongelyk as dié van ander ekonomieë. Ook die persentasie van mense onder die broodlyn bly met ses persent een van die laagste in die groot nywerheidslande en vergelyk baie gunstig met dié van die Verenigde Koninkryk (18 persent) en die Verenigde State (15 persent).
Frankryk bly vir 'n lang tydperk die vierde grootste ekonomie ter wêreld, en sy rangorde na die Verenigde Koninkryk reflekteer natuurlik eerder die ontwikkeling van die wisselkoerse tussen die dollar, die euro en die pond sterling as 'n werklike ekonomiese ontwikkeling, waarby die andersins agterlike Britse ekonomie by Frankryk sou verbygesteek het.
Frankryk beskik oor 'n aansienlike landbousektor, 'n magtige nywerheidsbasis en 'n hoogs opgeleide mannekrag. Die dienstesektor beloop 72 persent van alle aktiwiteit en skep danksy die bestendige groei die meeste nuwe werksgeleenthede. Frankryk se BBP groei met 'n gemiddelde 2 persent in die tydperk tussen 1994 en 1998, met 'n rekord van 3 persent in die jaar 2000. Met die afswaai in die wêreldekonomie skep 'n lae groeikoers van die BBP, toenemende werkloosheid en 'n negatiewe handelsbalans 'n probleem vir die Franse ekonomie.
Ekonomiese ontwikkeling sedert die Tweede Wêreldoorlog[wysig | wysig bron]
Kenmerkend vir die Franse ekonomie is die vinnige groei van die nywerheidsektor vanaf die laat veertigerjare en die snelle verstedeliking van die bevolking. Die Franse staat oefen tradisioneel 'n groot invloed op die ekonomiese ontwikkeling uit en beheer die industriële met behulp van ekonomiese en strategiese planne. Hierdie beleid, wat in Frans dirigisme genoem word, is kenmerkend van die konserwatiewe regerings van die na-oorlogse Frankryk en behels ook die staatsbeheer oor 'n aantal sleutelnywerhede soos vervoer, energie en die infrastruktuur van die telekommunikasiebedryf. Daarnaas word ook privaatondernemings aangemoedig om in staatlike projekte en sleutelnywerhede te belê of met hulle saam te smelt.
Die hawe van Le Havre
Tydens die eerste na-oorlogse beplanningsperiode van die jare 1947 tot 1953 word die nywerheidsproduksie met sowat 70 persent uitgebrei, terwyl die landbou met 21 persent en die lewenstandaard van die bevolking met 30 persent groei.
Die tweede beplanningsperiode van die jare 1954–1957 maak voorsiening vir die snelle groei van veral die chemiese en elektriese nywerhede.
Die derde beplanningsperiode (1958–1961) lê die klemtoon op die uitvoergerigte nywerhede, waarby veral die motor-, vliegtuig- en elektriese nywerhede 'n stewige groei ervaar. Tydens hierdie periode word groot gasbronne naby Lacq ontdek.
Die tradisionele historiese nywerhede van Frankryk baseer veral op die vervaardiging van luukse verbruikersware soos reukwater, kosmetika, skoonheidspreparate, glas, porselein en tekstiele; hulle speel nog steeds 'n belangrike rol in die Franse ekonomiese en lewer 'n groot bydrae tot die uitvoere van die land.
Die meeste Franse ondernemings het hulle hoofkwartiere in Parys, wat met sy voorstede sowat 'n vyfde van die Franse bevolking huisves. Die toekomstige ekonomiese beplanning bevorder die ontwikkeling van die ander ekonomiese sentrums van die land soos Lyon, Marseille, Nantes, Toulouse, Straatsburg en Nancy.
Die grootste vraagstukke bly die ongelykmatige verspreiding van die ekonomiese welvaart, wat veral in die metropolitaanse gebied van Parys en in die grensgebiede met die Beneluxlande en Duitsland gekonsentreer is, en die verskaffing van behuising vir die groot aantal minderbevoorregtes (veral immigrante uit Afrika en Arabiese lande) in die stedelike gebiede.
Groeikoers van die bruto geografiese produk 1998–2012 in persent[wysig | wysig bron]
↑ GTAI – Germany Trade and Invest, 20 Februarie 2014: Wachstum in Frankreich 2013 höher als erwartet. Besoek op 3 Maart 2014
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Ekonomie_van_Frankryk&oldid=1406431"	Kategorie: Ekonomie van Frankryk	Navigasie-keuseskerm
العربيةAzərbaycancaБългарскиবাংলাCatalàDeutschEnglishEspañolفارسیSuomiFrançaisGalegoՀայերենBahasa IndonesiaIdoItaliano日本語한국어LietuviųBahasa MelayuNederlandsOccitanPolskiPortuguêsRomânăРусскийShqipTürkçeУкраїнськаTiếng Việt中文	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 18 Desember 2015 om 20:01 bygewerk.