WW1 Trenches: The Heart of Battle - History - Oorloë - 2021
WW1 Trenches: Die sentrale senuweestelsel van die stryd
Die slootoorlogvoering het baie van die gevegte tydens die Eerste Wêreldoorlog gekenmerk, veral aan die Westelike Front. Slote stelsels was ingewikkeld met baie onderling verbindende loopgrawe.
Die artillerielyn was waar die groot veldgewere geleë was. Hulle was gewoond daaraan om skulpe op die vyand af te vuur. Die geluid van 'n spervuur ​​van gewere was oorverdowend.
Die kommunikasiegrawe is gebruik om tussen die voorste en agterste slote te beweeg. Hulle is ook gebruik om beseerde mans na die veldhospitale te vervoer.
Die steungrawe het 'n tweede verdedigingslinie verskaf, sou die voorste sloot deur die vyand geneem word. Hulle het ook noodhulpstasies en kombuise bevat om te verseker dat mans in die voorste linie mediese behandeling en warm kos kry.
Die ondergrondse bunkers is gebruik om voedsel, wapens en artillerie op te slaan. Hulle is ook as bevelsentrums gebruik en het 'n telefoonskakel gehad om inligting te rapporteer en instruksies te ontvang. Die ondergrondse bunkers het die mans ook beskerming teen vuur en die elemente aangebied.
Slote is nie in reguit lyne gebou nie. Dit was so dat as die vyand daarin slaag om in die voorste loopgraaf te kom, hulle nie 'n reguit vuurlyn langs die sloot sou hê nie. Slote is daarom gebou met afwisselende reguit en hoekige lyne. Die kruising was die naam wat gegee is aan die skuins dele van die sloot.
Die masjiengeweer-nes was waar die masjiengewere geleë was. Hulle is beman deur twee of drie soldate wat op enige vyand wat gevorder het, afgevuur het.
Die voorste loopgrawe was gewoonlik ongeveer 8 voet diep en tussen 4 en 6 voet breed. Soldate sou ongeveer 'n week in die voorste sloot deurbring, en dan 'n week in die agterste loopgrawe of in 'n ruskamp deurbring. Die lewe in die voorste linie was nie aangenaam nie; soldate kan deur vyandelike vuur of soms deur hul eie artillerie getref word. Die soldaat op die foto staan ​​op 'n vuurtrap - gebou om mans in staat te stel om uit die sloot te sien en ook uit te klim om na niemand se land te gaan nie.
Doringdraad is wyd gebruik in die loopgraafoorlog van die Eerste Wêreldoorlog. Dit is aan beide kante gelê, verskeie rye diep, om die voorste sloot te beskerm. Draadbreuke is met tussenposes geplaas om mans toegang tot niemandsland te gee. Die aanvallers moes egter die draadbreuke opspoor en baie mans het hul lewens verloor deur in die draad verstrengel en geskiet.
Luisterposte is gebruik om die vyandelike aktiwiteit te monitor. Hulle was gewoonlik ongeveer 30 meter voor die voorste loopgraaf. Die man op hierdie foto gebruik 'n stetoskoop om na die vyand te luister.
No Man's Land was die naam wat die gebied tussen die twee loopgrawe gegee is. Dit was die land waarop albei kante veg om beheer te kry.
Sandsakke is gebruik om die soldate teen die vuurwapen van die vyand te beskerm. Dit was egter minder effektief in die geval van dopbrand. Sandsakke is ook soms onder in die sloot geplaas om water in te trek.
Die borsting was die naam wat aan die voorste muur van die sloot gegee is - dit wil sê die muur naaste aan die vyand. Dit sou dikwels met hout versterk word en dan met sandsakke bedek word. Die sandsakke het die koppe van die mans wat op die brandstap staan ​​teen riffelvuur beskerm.
Boutgat / Dug Out
Die boutgat of uitgegrawe is in die kante van die sloot ingebou. Die aarde was geskuur met hout en die dak is dikwels met sinkplaat gevoer. Die mans het die boutgat gebruik om te beskerm, te eet en te slaap.
Om te verhoed dat die loopgrawe versuip, sou 'n smal dreineringskanaal, bekend as 'n sump, onderaan die sloot gebou word. Dit sou dan bedek wees met houtgraafplanke, bekend as eendplanke.
Soldate wat lang tydperke in versuipde loopgrawe deurgebring het, ly moontlik aan ryp- en / of slootvoet. Om die slootvoet te voorkom, is soldate opdrag gegee om gereeld hul sokkies te wissel, waterdigte skoene te dra en om hul voete met walvisolie te bedek.
Die parados was die naam wat aan die agtermuur van die sloot gegee is - dit wil sê die muur wat die verste van die vyand af geleë is. Dit sou dikwels met hout versterk word en dan met sandsakke bedek word.
'N Graanblok was 'n hout- en draadstruktuur wat gemaak is om die slote te blokkeer en te verhoed dat die vyand deur 'n slootstelsel beweeg.
Die masjiengeweer was die mees gebruikte wapen in die wêreldoorlog. Die gewere was baie swaar en moes op 'n driepoot ondersteun word. Hulle het ook vereis dat drie of vier mans hulle moes opereer. Die mans op die foto dra ook gasmaskers om beskerming teen gasaanvalle te beskerm.
Kyk die video: WW1 Short Documentary German French Battle Trenches (Mei 2021).
Teddy Roosevelt se seuns in die Eerste Wêreldoorlog
Copyright 2021 \ Die hele geskiedenis van die mensdom op een webwerf \ WW1 Trenches: The Heart of Battle