Die nuwe gesig van Cervantes. | Huidige literatuur
Die nuwe gesig van Cervantes
alex martinez | | Geskiedenis van die literatuur
Om van Miguel de Cervantes Saavedra te praat, is om te praat van letterkunde self, van die maksimum historiese eksponent van ons land in geskrewe kode. Ek sal dit nie in my beskeie ruimte stel om die wonders van die Alcalaíno-skrywer bloot te lê nie. Nie omdat ek hulle wil mis nie, die dag sal kom, maar omdat daar sekerlik niemand sal wees nie, of dat daar niemand sal wees wat nie die 'eenarm van Lepanto' of sy werk ken nie. Alhoewel ek miskien met laasgenoemde gewaag het, het ek my 'n bietjie twyfel getoon in verband met die kulturele kennis hiervan, ons samelewing. Dit is nie omdat ek 'n pessimistiese siening daarvan het nie, moet my asseblief nie verkeerd verstaan ​​nie, maar dat ek tydens my ervaring in verskillende take in die lewe kon besef dat daar in sommige gevalle baie min algemene belangstelling is in wat Spaanse literatuur word verwys.
Wat as ek wil gesels, is 'n nuwe nuus wat na my mening kuns kombineer met geskiedenis, wat ons liefhebbers van literatuur uit die Spaanse Goue Eeu 'n nuwe gesig gee om te droom van die lewe van ons gewaardeerde Miguel de Cervantes. As ons oor Don Quijote se vader en die goeie ou Sancho praat, verskyn die beeld van die beroemdste skildery waarin sy gesig verskyn, vir ons almal. Opmerklik, deur Cervantes is die werklike voorkoms daarvan nie bekend nie, aangesien die skildery, toegeskryf aan die skilder Juan de Jáuregui, gemaak is na aanleiding van die beskrywing van die skrywer.. Beskrywing wat in die voorwoord vir die leser van sy "Voorbeeldromans" verskyn. Daar word gesê dat 'n geskrewe voorprogram op 66-jarige ouderdom gesê word, wat ons dus 'n man van gevorderde ouderdom bied vir die tyd en slegs 3 jaar voor sy dood (1616).
Ongeveer 'n week gelede het die Barcelona-skilder Augusto Ferrer-Dalmau, het sy nuwe werk in die openbaar aangebied verras ons almal met 'n skildery waarin die hoofrolspeler Miguel de Cervantes self is. Die verskil van ander werke is dat die outeur by hierdie geleentheid saam met slegs 24 jaar in die Slag van Lepanto, aan boord van die Galera Marquesa en omring deur morriones, dooie Turke en skeepsplinters. 'N Pragtige skildery wat ons op 'n magiese manier oefen na een van die belangrikste gevegte in die Spaanse geskiedenis en hoe dit in die eerste persoon geleef word wat beskou word as die grootste genie van ons literatuur. Ons kan die geur van buskruit opmerk, in ons vlees die pyn voel wat die skrywer ervaar het na die twee arquebus-skote in sy bors en voel selfs verbaas oor sy gesig, uitdagend en stoïsyn en kyk na die vyand vanaf die dek van die kombuis. het sy lewe vir altyd verander. Daardie stryd het sy hand nie net nutteloos gemaak nie, maar ook 'n Cervantes gevul met trots wat, Hy was sy hele lewe lank baie tevrede dat hy aan so 'n oorlogsdeel deelgeneem het.
Danksy die persoon wat as die "Velázquez van die XXI eeu" beskou word, kan ons kyk na die gesig van 'n nuwe Cervantes wat in 'n hoofstuk van sy geskiedenis opgestel is, wat sonder enige twyfel het sy lewe en werk beïnvloed. Hoofstuk wat uiteindelik tot ons dae gekom het as die dag toe die grootste eksponent van ons lirieke die bynaam "eenarmig van Lepanto" gekry het.
Wie die hele prentjie wil sien, kan die besoek amptelike webwerf van die skilder.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Geskiedenis van die literatuur » Die nuwe gesig van Cervantes
Ek deel die passie vir boeke en geskiedenis met u. Ek hou ook van militêre geskiedenis.
Ek het hierdie skildery van Ferrer-Dalmau 'n paar dae gelede op die internet gesien. Een laaste. Dit is natuurlik wonderlik hoe hy skilder. Ek het nie geweet dat hulle hom 'die Velázquez van die XXI eeu' noem nie (ek weet nie of dit met geregtigheid is en of dit oordrewe is nie).
Vreemd genoeg word die werk aan die begin van die artikel aan 'n kunstenaar toegeskryf (ek onthou die naam nie nou nie, ek onthou dat dit uit die Goue Eeu is) sonder om seker te wees dat die outeurskap syne is. Dit lyk vir my asof die kenners voorstel dat dit 'n kopie is wat deur ander hande gemaak is.
Groete van Oviedo en dankie dat u hierdie inligting gedeel het.
In die eerste plek is ek bly dat u van die ingang gehou het. Die onderwerp van die naam van die skilder; Ek het dit onttrek uit verskillende artikels waarin hy met Velazquez vergelyk word. Logies genoeg is om hom met so 'n karakter te vergelyk nog steeds 'n manier om die werk en werk van Augusto Ferrer-Dalmau te evalueer, en ons sou selfs sonder om te huiwer praat van 'n volslae oordrywing. Velazquez was daar een en daarom is al die ander net vakleerlinge van 'n genie (IMHO). In elk geval, u hoef net sy werke te waardeer om die vermoë van hierdie kunstenaar te waardeer. Byna die enigste kunstenaar in ons land.
Aan die ander kant is my bedoeling om artikels oor verskillende onderwerpe op te laai. Ek kan u in elk geval verseker dat die geskiedenis van ons literatuur en die verwysings daarvan 'n belangrike rol in my toekomstige geskrifte sal speel. As passievol oor geskiedenis en militêre geskiedenis kan ek nie voorkom dat dit gebeur nie, veral nie omdat ek weet dat 'n groot aantal skrywers terselfdertyd soldate was nie. Baie dankie vir u woorde en 'n drukkie uit Barcelona.
Antwoord aan Alex Martinez
PS: Ek het verward geraak en gedink dat u artikel begin onder die beroemde portret wat aan Juan de Jáuregui toegeskryf word. Dit was die naam.