Die hoeksteen is op 8 November 1890 gelê en in die volgende jaar is die gebou in gebruik geneem tydens ’n geleentheid waartydens pres. Paul Kruger, self ’n lidmaat van die Gereformeerde Kerk, die eregas was. ’n Hollandse skrynwerker, ene Van den Burg, het die preekstoel gemaak, wat die Gereformeerde kerk Rustenburg aan die jong gemeente geskenk het. Van die regering het Zoutpansberg een en ’n halwe plaas in die distrik Bloemhof ontvang. Van dié grond is ’n gedeelte verkoop om die bouskuld te delg.
In Oktober 1935, 45 jaar nadat dit ingewy is, het die kerkraad besluit om die gebou te vergroot. Lidmate het sand, klip en stene beloof. Die bouer was Berend Vorster en Seuns en die argitek Pieter Dykstra, wat vir geen kerkverband buiten die Gereformeerde kerkgeboue ontwerp het nie. Die nuwe hoeksteen is op 23 Januarie 1937 onthul en die vergrote gebou drie maande later in gebruik geneem. Vyf jaar later het die susters van die gemeente ’n orrel geskenk en in 1953, met die verskyning van die hersiene Afrikaanse vertaling van die Bybel, het min. Tom Naudé ’n Kanselbybel geskenk. (Dis nie bekend of hy ook ’n Dopper was nie en of hy dit net gedoen het omdat hy LV vir Pietersburg was nie.) Die kerkklok in die suidtoring van die Nederlandse Hervormde kerk Enkhuizen, gegiet in 1765 deur Borcherdt, is aangekoop.
Van die Uitvoerende Raad van die ZAR het die kerk vier erwe ontvang en hulle het self 'n stuk goewermentsgrond aangekoop vir £300. Op 29 November 1889 is besluit om vir die kerk te kollekteer. Die hoeksteen is gelê op 8 November 1890. Die preekstoel is deur die gemeente Rustenburg geskenk, en vervaardig deur Van der Burg, 'n Hollandse timmerman. Die finansiële las moes so gou moontlik gedelg word. Dadelik is gekollekteer om die bedrag van £1 254 af te los. Eindelik is die skuld betaal toe daar finansiële steun ontvang is van ander kerke.
Geldelik het Pietersburg destyds baie swaargekry, ’n probleem wat telkens op kerkraadsvergaderings ter sprake gekom het wanneer melding gemaak is dat die uitgawes die inkomste ver oorskry het. In 1921 is afgesien van die ramingstelsel en gesoek na 'n ander weg. 'n Persentasiebasis sou ingevoer word, maar steeds het die gemeente noustrop getrek. Die raming van die Teologiese Skool kon nie betaal word nie en later het dit so erg gegaan dat hulle ds. Pasch se traktement nie kon gee nie. Hulle moes dit êrens leen en het dit by ds. Pasch self geleen met dien verstande dat hulle dit later sou terugbetaal.
Ook die gemeentelike arbeid was baie moeilik. Dit was die ongetemde Noord-Transvaal; dus moes baie georganiseer en hard gewerk word. Vir menige broeder ouderling het die werk soms te swaar geword. Op 6 Julie 1923 vra 'n ouderling byvoorbeeld sy ontslag, want "daar is so baie brawe mense in sy wyk wat nooit gawes vir die kerk wil gee nie." Jan Last, jare lange skriba, het van die eerste leraar as volg geskryf: "Ds. Pasch moes in die agt jaar wat hy by ons was baanbrekerswerk doen. Wyk Louis Trichardt was al groot en die dominee moes dikwels daarheen. Hy was liggaamlik sterk maar in sy voortvarendheid om lede te besoek, het hy soms te veel van sy kragte geëis. Veral wat die Laeveld betref, was hy maar onverskillig, met die gevolg dat hy twee maal malaria opgeloop het, wat met die tweede keer hom byna sy lewe gekos het."
Van die daaropvolgende dekade skryf ds. F.N. Lion-Cachet (leraar van 1956–'63 en van 1970–'96 professor aan die Teologiese Skool op Potchefstroom) in die Eeufeesgedenkalbum van die Klassis Waterberg (1859–1959): "In die jare 1941 tot 1951 het Pietersburg baie worstelinge en spanninge beleef. Dit was die oorgangsjare van 'n ouer geslag. Die klein gemeente het gegroei en 'n groot gemeente word. Die karakter van die gemeente het verander van 'n plattelandse na 'n meer stadsgemeente. Tog word in hierdie worstelinge die nuwe gebore. Ander grondslae is gelê."
Die wyk Soekmekaar het in dié tydperk 'n erf ontvang en nog 'n erf gekoop. Op Dendron het ook allerlei woelinge ontstaan. Eers vra hulle om ook Nagmaalsbediening daar te verkry. Later, in 1946, skenk Pieter Wouter Booysen erf 238 aan Pietersburg. Die erf is geleë op Dendron. Op 26 November 1949 vra die ouderling van Dendron dat hulle die reg verkry om af te stig, maar die kerkraad van Pietersburg het dit voortydig geag en die versoek vir eers geweier. Dendron se lidmate het toe geld begin insamel vir 'n saaltjie. In 1958 het br. H.P. Erasmus weer grond gegee en op 11 Januarie 1958 is in beginsel goedgekeur dat hulle kon bou.
Ná die vierde beroep antwoord die vyfde beroepene dat hy sal oorkom as Pietersburg se vyfde predikant. Ds. D.N. Kotzé is op 24 November 1951 in die gemeente bevestig. In hierdie tydperk het die sake van die kerkraad in 'n rustige bedding gevloei. Die kerk het 'n nuwe tydperk binnegetree ten opsigte van sy geldsake. Die klem is weer gelê op die insameling van die offergawes. Met vreugde kon gemeld word dat Pietersburg op 7 Augustus 1954 sy beoogde £1 000 vir die Eeufeesbedieningsfonds bymekaargebring het. (Die Sinode het dié fonds gestig waarvan die rente meerdere bediening in gemeentes moes bevorder.)
Vandaar af het daar sprake van ’n nuwe kerk begin kom. Die ou kerkie wat al herbou en vergroot is, het te klein geword. Vanaf Oktober 1954 is met alle erns geld bymekaargemaak vir die nuwe kerk. Die administrasie van die gemeente het ook toe so uitgebrei dat 'n kaartstelsel aangepak is asook 'n attestasie-skriba gekies is om die meerdere werksaamhede te behartig. Min. Tom Naudé het in die tyd (1953) die Kanselbybel aan die kerk geskenk. Ongelukkig moes die kerk op 15 Januarie 1955 ds. Kotze losmaak (vier jaar en drie dae ná ds. Malan se vertrek), aangesien hy 'n beroep aangeneem het na Ventersdorp.
Weer begin die gemeente beroep. Eers die sewende beroep het geslaag en op 15 Januarie 1956, nadat die gemeente presies ’n jaar lank vakant was, is prop. F.N. Lion-Cachet op Pietersburg bevestig. Intussen het die kerkraad die pastorie in Pleinstraat verkoop en 'n nuwe stuk grond op die hoek van Voortrekker- en Devenishstraat gekoop. 'n Sierlike pastorie sou op dié stukkie grond verrys. Finansieël het die gemeente toe die swaar tye agter die rug gehad. Selfs kon hy sy hand uitsteek om die nood op ander plekke te help verlig.
Die planne vir die bou van 'n nuwe kerk het ál meer werklikheid geword. Die boufonds het tot 'n kragtige belegging gegroei. Die getalle het intussen geweldig toegeneem. 'n Ooreenkoms is met Louis Trichardt getref dat die wyk Soekmekaar in die toekoms deur Louis Trichardt bedien sou word. Hierdie reëling dateer vanaf 13 Oktober 1956. By die geleentheid is die attestate (bewys van lidmaatskap) oorgestuur na Louis Trichardt. In die Gereformeerde Kerk se eeufeesjaar (1959) het die wyke wat 10 jaar tevore reeds ’n versoek om afstigting gerig het, die Gereformeerde kerk Dendron geword.
Die kerkgebou is op Saterdag 2 Maart 1991 om drieuur die middag tydens ’n voorbereidingsdiens amptelik in gebruik geneem. Venita de Kock het die deure oopgesluit. Op die hoeksteen, wat ds. D.J. de Kock vroeër onthul het, staan die woorde van Matteus 16:16: U is Christus, die seun van die lewende God. Agter die hoeksteen is ’n lys met name van al die lidmate van destyds ingemessel.