Akriel: Shawn Gould: maksimalisering van die veelsydigheid van akriel - Tekening - 2021
Laag en onderverf is twee van die Kaliforniese kunstenaar Shawn Gould se geheime om die beste uit akriel te put.
2005, akriel, 12 x 16.
In hierdie studie vir 'n groter skildery,
die kunstenaar stel belang
in die verskeidenheid groen
en speel met albei drie-
dimensionele ruimte (die pad), en
die abstrak (die boomstompe).
Vyf jaar gelede Shawn Gould besluit dat hy tyd nodig het om aan illustrasies te werk om te konsentreer op die dinge wat hom geïnspireer het om te sien en te skilder, in plaas daarvan om iemand anders se idees af te handel, soos hy dit verduidelik. 'Om 'n onderwerp werklik te verstaan, moet ek dit direk ervaar,' onthul die kunstenaar. 'Ek hou daarvan om in die wêreld te gaan en te sien, eerder as om net te kyk, regtig te kyk na die dinge wat my aandag trek. Ek stel belang om onderwerpe te skilder wat my laat kennis neem, want ek wil hê mense moet 'n pouses uit hul besige, gewone lewens neem en ook kennis neem. '
Gould spandeer hom die afgelope vyf jaar aan hierdie taak en fokus op akriel en hoe om die veelsydigheid daarvan te maksimeer. 'Ek hou van akriel,' sê die kunstenaar entoesiasties. 'Dit klink net by my, maak sin.' Die kunstenaar wys daarop dat hy met akriel nat of nat of in droë borsel kan werk, van ondeursigtige verf na dun, deursigtige glasure. Alhoewel sommige kunstenaars sukkel met die vinnige droogtyd van akriel, waardeer Gould hierdie eienskap, want dit dwing hom om onmiddellik na 'n gebied terug te keer om die nodige toevoegings of veranderinge aan te bring. Die kunstenaar erken wel dat dit met akriel moeilik kan wees om die rykdom van olie te bereik, maar hy het 'n manier gevind om die nadeel van die laag te verwerk.
Moet in enige plek van drie tot tien lae verf, en wissel tussen ondeursigtige en deursigtige kleure. Oor die algemeen begin hy met 'n middelwaardige kleur en werk na buite, nie noodwendig donkerder of ligter nie, maar heen en weer in waarde. Hy kan byvoorbeeld 'n stap ligter as die middelwaarde gaan en dan 'n donkerder glasuur aanwend, wat die kleur ''n lekker pons' gee. Soos die kunstenaar daarop wys dat, met akriel, om lig oor donker te verf, 'n kleur kan afplat en modderig is, so slaan hy die ligste liggies en donkerste duike vir die laaste laag.
Benewens die gelaagdheid, maak die kunstenaar staat op 'n sterk onderverf om suksesvolle akrielwerke uit te voer. Tipies skets hy eers sy onderwerp in grafiet oor Masonite, met vorms en waardes. Volgende glas hy oor die bord om die oppervlak te seël en 'n algehele toon te gee, gewoonlik met 'n gedempte, middelwaardige aardkleur wat uiteindelik deur die lae van die finale skildery sal loer. Hierdie onderverf verenig die werk nie net nie, maar gee dit volgens die kunstenaar ook sprankelend en laat dit vars lyk. in kierByvoorbeeld, Gould het slegs wit, ondeursigtige verf gebruik op die hoogtepunte; baie van wat op wit klapbord lyk, is eintlik gesso met 'n ligte oker. In die los geverf Katoenblad, vertrou hy op die onderverf wat deurgedring het om die indruk van voorgrondplantegroei te skep en 'n bietjie kleur aan die heuwels te gee. Die warm onderverf in 'n Big Sur, Dawn kontrasteer mooi met die koel kleure en in Waterlelies Gould het 'n warm sap / olyfgroen onderverf gebruik, waarop hy in plaaslike kleure geglasuur het, wat in die lelieblokkies in die midtones geblokkeer het.
2004, akriel, 42 x 32.
Die kunstenaar was op soek na 'n
grafiese gevoel in hierdie skildery,
wat hy bereik het deur te stel
die blomme teen die woonstel,
Gould hou van kleur en gebruik 'n wye verskeidenheid Liquitex en Golden skilder, maar erken dat hy selde intense kleure gebruik, soos die kadmiums. Soms pas hy die kleur reguit van die buis aan, sodat die lae in 'n nuwe kleur kleef, maar meer gereeld meng hy die kleure op sy palet. Alhoewel die klokkie in Watter stilte! kan grys lyk, dit is eintlik gemaak uit baie kleure - geel, turkoois, viooltjies en gryse - geglasuur en drooggeborsel. Vir klein oppervlaktes gebruik die kunstenaar eenvoudig water, maar vir groter dele voeg hy by Liquitex Glansmedium - verdun met water tot die konsekwentheid van room - tot sy verf. Finale besonderhede word bygevoeg met dikker, ondeursigtiger verf.
Die kunstenaar se palet verander met elke skildery omdat hy hou van die verskeidenheid en uitdaging om verskillende kleure te gebruik. Hy beperk sy palet egter tot ses tot 12 kleure op 'n slag, en verduidelik dat hy nie die hele reënboog op elke stuk wil gebruik nie. ' Aardtone is veral belangrik vir hom omdat hy baie natuurtonele doen. Die kleur waaraan hy nie kan leef nie, sê hy, is geel oksied. 'Dit is 'n algemene kleur by my vakke, en dit meng goed,' verduidelik hy. 'Dit werk beter as reguit wit om ander kleure te verlig.' Oor die algemeen meng Gould sy eie setperke en voeg hy grys, 'n oksied of rou sienna by 'n buisgroen soos Hooker se groen, olyftien groen, of kobalt-turkoois om dit te laat kleur en meer natuurlik te laat lyk. As die kunstenaar donker is, kombineer hy verbrande sambreel met ultramarynblou, ftalocyanienblou of Payne se grys. Vir 'n diep, ryk swart kan die mengsel violet of pers insluit.
Soms gebruik Gould gel-medium om die droogtyd van sy akriel te vertraag, maar meestal maak hy staat op water. Om die verf langer nat op die palet te hou, hou hy 'n spuitbottel water naby en mis die kleure gereeld. As hy klaar is vir die dag, mis Gould hulle weer en bedek hy die palet met plastiekomslag. 'Op hierdie manier sal die verf werkbaar bly gedurende die skildery,' sê hy. Die kunstenaar bestry ook die sneldroogtyd van akriel deur meer te meng as wat hy verwag om te gebruik - veral vir die skildering van groot gebiede, soos lug - sodat hy vinnig nat-in-nat en kleure kan verf.
Aangesien Gould graag op 'n stywe oppervlak skilder, verkies hy Masonite en smeer hy gewoonlik drie of vier lae gesso aan, terwyl hy minimaal skuur om tekstuur te behou. Vir die finale vernis gebruik die kunstenaar 'n mengsel van 1/2 glans en 1/2 matte medium verdun met water. Die vernis beskerm nie net die skildery nie, maar gee ook die werk 'n konstante afwerking en verhoog die rykdom en kontras. As u meer glansmedium in die mengsel gebruik, sal die kontras nog verder gedryf word, volgens die kunstenaar.
2006, akriel, 8 x 10.
Olyfgroen en Hooker se groen,
warm bruines, en 'n wenk van
pers gelaag en geplaas
langs mekaar maak die
heuwels kom tot lewe in
As dit kom by die keuse van 'n onderwerp vir sy akrielwerke, maak Gould gereeld staat op foto's op die terrein en verduidelik dat dit gewoonlik 'n interessante ligeffek of kleur is wat 'n idee laat opvlam. In die veld neem hy foto's om in die ateljee te werk - soms neem hy soveel as vyf rolle - en maak ook ter plaatse studies en kleursketse. Die kunstenaar maak gewoonlik van drie tot 12 foto's gebruik wanneer hy 'n skildery saamstel.
Benewens die onderwerp, beskou Gould komposisie die belangrikste element in sy skilderye. In die algemeen plaas hy 'n onderwerp buite-sentrum om 'n skildery meer energie te gee. in Ravens Among Pumpkinsbyvoorbeeld, was die doel van die kunstenaar "om 'n komposisie te skep met mooi diagonale en 'n goeie vloei deur die hele stuk. Hy het die diepte oordryf deur die skaal van die pampoene in te druk, dit groter op die voorgrond en kleiner op die agtergrond te maak, en die elemente wat verder weg was, uit die weg geruim. 'N Ander voorbeeld is The Edge, waarin die kunstenaar doelbewus die komposisie gedruk het deur die onmiddellike voorgrond op een rand te vestig. Die hoek van die rots, die plante in die linkerbovenhoek en die klein, uitstaande takke dwing almal die oog van die kyker tot die leegheid. As u niks vind om op te konsentreer nie, gaan dit terug na die voorgrond.
2006, akriel, 36 x 24.
Die gevleuelde ligte en verweerde verf van hierdie ou, verlate plaashuis in Iowa is die kunstenaar se eerste oog. Die kontrasterende swart van die binneland is nie heeltemal swart nie, maar 'n donker, groenerig bruin.
Die kunstenaar is aangetrokke tot die gewaagde vorms en kleure van die verskillende landmassas in hierdie toneel en die manier waarop die vroeë oggendlig die heuweltoppe betrap het.
2005, akriel, 36 x 36.
Die patina op hierdie klokkie is die resultaat van baie lae lae kleur, veral turkoois.
2005, akriel, 21 x 43. Privaatversameling.
Die kunstenaar het veral hierdie skildery baie geniet omdat hy moes speel met die helder kadmiumkleure wat hy selde gebruik.
2005, akriel, 24 x 48.
In hierdie werk beweeg die agtergrond vinnig van 'n warm, groenerige grys na suiwer wit in die regter boonste hoek. Deur akriel glansmedium en beglazing te gebruik, kon die kunstenaar 'n mistige, mistige gevoel kry.
2004, akriel, 36 x 36.
As 'n basis vir die tekstuur in die sand, het die kunstenaar die verf op sy doek met 'n tandeborsel gesprei, dun glasvorms aangebring en daarna 'n klein kwas fyn besonderhede, soos die skulpe, bygevoeg.
Shawn Gould, 'n boorling van Iowa wat nou in Noord-Kalifornië woon, studeer biologiese illustrasies aan die Iowa State University, in Ames, en aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Cruz. 'Dit was 'n kompromie,' verduidelik hy. 'Ek het gevoel dat ek uit die skool moet kom om geld te kon verdien, en dit was die naaste wat ek gevoel het dat ek 'n goeie kunstenaar kon word.' Gedurende sy illustrasieloopbaan het hy biologiese en natuurhistoriese illustrasies vir die National Geographic Society en die National Audubon Society, onder andere organisasies, gedoen. Gould is 'n lid van die Vereniging van dierekunstenaars en word verteenwoordig deur Legends Fine Art Gallery in Great Bend, Kansas, en Humboldt Artworks, in Arcata, Kalifornië.
Kyk die video: Holli Garet - Everyday Live (Junie 2021).
Kleurpotlood | Onderverf met 'n oplosmiddel
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Akriel: Shawn Gould: die veelsydigheid van akriel maksimeer