Daar is die dinge wat ons sien en die dinge wat ons nie sien nie. Die feit dat ons iets nie kan sien nie beteken tog nie dat dit nie bestaan nie. Daar is ander realiteite as dit waarmee ons bekend is. Die Bybel praat tog van die sigbare en die sonsigbare dinge. Die sigbare is tydelik en die onsigbare is ewig.
2 Korintiër 4:18 – Ons oog is nie op die sigbare dinge gerig nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare ewig.
Ten einde die onsigbare te sien moet ons geestelike oë geopen word. Die onsigbare is nie vir die natuurlike sintuig van sien onderskeibaar nie.
Die koning van Aram slaan telkens op ŉ ander plek in Israel toe. Elisa laat weet die koning van Israel egter voor die tyd waar die Arameërs gaan toeslaan en teen die tyd dat hulle daar aankom staan die soldate vir hulle en wag.
Dié toedrag van sake het die koning van Aram baie frustreer en hy het gereken iemand in sy eie geledere lek inligting aan Israel uit. Hy word egter vertel van Elisa wat selfs dit wat die koning in sy slaapkamer se klaar weet.
Uiteraard besluit die koning van Aram om manskappe te stuur ten einde hierdie irritasie uit die weg te ruim. Wanneer die vyand rondom die stad saamtrek, toegerus met perde en strydwaens, raak Elisa se slaaf baie bekommerd. Net waar hy kyk sien hy vyand. Hy deel sy bekommernis met sy heer wat bid en vra dat God die oë van die slaaf sal open. Dan word hy bewus van ŉ taakmag van engele wat gereed staan om Elisa en sy geselskap te beskerm.
Ons is intens bewus van die stryd wat met ons geloofslewe gepaard gaan. In ons eie krag kan ons die aanslag nie afweer nie. God doen dit in ŉ onsigbare dimensie. Die wat saam met ons is, is meer as die wat teen ons is.
Teen die hemelse leermag staan die vyand verleë en weerloos. Somtyds moet die Here net ons geloofs-oë open sodat ons die leermag van die hemel kan raaksien.