Die doel van hierdie artikel is om die kwessie van in-kontakleierskap te bespreek. Die teksgedeelte Jeremia 8:18-9:3 word as vertrekpunt geneem. Die fokus vir bespreking word beperk tot in-kontakkommunikasie en aangeleenthede wat daarmee verband hou. Die argument wat aangevoer word, is dat die retoriese karakter van die teks die vermoë het om oor geslagte heen lesers te raak en betrokke te kry. Die poëtiese aard van Jeremia 8:18-9:3 bevat nie net die woorde van 'n profeet uit die verlede nie, maar die retoriek slaag daarin om die passie van die profeet en van Jahwe vir 'n gekwesde en gebroke volk van Juda oor te dra. Hiermee saam gaan die oortuiging in die Christelike tradisie dat tekswoorde nuwe betekenis kry in nuwe kontekste. Jeremia 8:18-9:3 is van so 'n aard dat leiers daarvan kennis moet neem, veral godsdienstige- en Christenleiers. Leiers moet verantwoording doen aan 'n "hoër mag" en etiese vereistes vanweë hulle verbintenis aan hierdie "hoër mag". Jeremia het hom as leier met die betreurenswaardige omstandighede van sy mense geïdentifiseer. Hy het sy volksgenote gekonfronteer oor hulle verkeerde dade omdat sy verbintenis aan Jahwe by hom die hoogste prioriteit geniet het. Hy was nie bereid om sy oortuigings en opvattings prys te gee ter wille van gewildheid nie.