Kry insig oor afknoueryFoto: Anemone123/Pixabay.com Deur Prof. Rita Niemann, hoof van akademie by Impaq (Voormalig bekend as Impak Onderwysdiens) Afknouery is ’n voorbeeld van skoolgeweld wat meestal voortspruit uit aggressie en ’n swak selfbeeld. Afknouery kan gedefinieer word as ’n bewustelike, moedswillige en doelbewuste vyandige aktiwiteit. Aangesien dit op enige gegewe tyd kan plaasvind, is dit moeilik om vooraf te bepaal. Louw en Louw (2007:230) beklemtoon die mens se behoefte om te behoort en sê dat sosiale ontwikkeling gekarakteriseer word deur toenemende betrokkenheid by ’n portuurgroep wat bydra tot die bevrediging van emosionele behoeftes. Ouers en onderwysers moet dus rekening hou met die verskeie fases in die bou van verhoudings gedurende adolessensie, en moet kinders lei in die bou van gesonde sosiale en interpersoonlike verhoudings. Omdat afknouery nie gekontekstualiseer kan word deur groep, ouderdom of geslag nie, kan enige kind die slagoffer van ’n boelie wees. Kinders neig om die voorbeeld te volg wat deur hul ouers gestel word. As ouers dus dade van aggressie of geweld goedpraat, sal kinders dié dade navolg, wat daartoe kan lei dat ander bedreig en onveilig voel. Volgens wet het elke leerder die reg tot opvoeding in ’n omgewing wat “skoon en veilig” is, en wat “bevorderlik vir onderrig” is (RSA, 2006). Ongelukkig het afknouery in ’n nasionale en internasionale kwessie ontaard. Meeste gevalle van afknouery hou verband met ’n magswanbalans om dominansie te verseker, die boelie se selfbeeld ’n hupstoot te gee, en aandag te kry (al is dit negatiewe aandag). Barbara Coloroso (2005:49-51) het verskillende soorte boelies geïdentifiseer. Dié wat: Enige kind kan die slagoffer van ’n boelie word, afhangend van die boelie se innerlike onsekerheid. Boelies neig om onderdanige kinders af te knou, maar kan bloot ook ander teiken omdat hulle jonger, kleiner, maerder of vetter is, of selfs as gevolg van hul geslag. Boelies teiken ook dié wat eienskappe het waarna hulle self smag, soos om slim en toegewyd te wees. Ouers en onderwysers wonder gereeld waarom afknouery nie aangemeld word nie. Die slagoffers voel egter dikwels skaam oor dit wat met hulle gebeur, of voel selfs dat daar iets met hulle fout is. Hulle is ook bang dat die afknouery sal vererger as hulle iets daaroor sê. Enige gevalle van afknouery moet vinnig en doelbewus hanteer word – lees die opvolgartikel in dié verband.