Definisie van byvoegmiddel - Wat dit is, betekenis en konsep - Ek wil alles weet - 2022
bevorderingsmiddel Dit is 'n idee wat uit die Latynse woord kom adiŭvans. Dit is 'n adjektief wat kwalifiseer die een of die ding wat bywoon, saamwerk of help . In die geneeskunde praat mense meestal hulpmiddelterapie , hulpmiddelbehandeling , hulpmiddel ens.
Neem die saak van kanker . Wie 'n gewas het, ontvang 'n hoofterapie wie se doel is om kanker uit te skakel of te verminder op die spesifieke plek waar dit opgespoor is. Dan kan die pasiënt 'n hulpmiddelterapie om die kans op oorlewing sonder herhaling te verhoog. Daarvoor word gepoog om kankerselle wat selfs al is dit nie opgespoor nie, deur die liggaam versprei het, te vernietig. Hulpmiddelterapie kan op hierdie manier bestaan ​​uit bestraling of chemoterapie, om twee moontlikhede te noem.
Op dieselfde manier kan ons nie ignoreer dat ander terapieë wat as sodanig teen die bogenoemde siekte gebruik kan word nie, gerigte terapie is, wat gebaseer is op hormone of wat reageer op die naam biologies. Verskillende voorstelle wat ingestel sal word volgens die betrokke saak en die visie van die dokter.
die hulpmiddels aan die ander kant is dit die aanvulling van die aksie van die belangrikste middel. Sekere anticonvulsante, antidepressante en kortikosteroïede werk soos pynstillende adjuvans medisyne aangesien hulle, indien hulle afsonderlik voorsien word, nie as pynstillende medisyne dien nie, dra dit by tot die verbetering van die gevolge van die pynstillende medisyne waarmee hulle op 'n gepaardgaande manier werk.
Ook die entstowwe Hulle kan van 'n hulpmiddel voorsien word. In hierdie geval dra bymiddels by tot die verhoging van die doeltreffendheid van die entstof en die immunologiese krag daarvan. Dit is gewoonlik stowwe wat die immuunstelsel stimuleer en dus die werking van die entstof bevorder. Daar word gereeld gesê dat die byvoegmiddel dikwels die sukses van die entstof in die voorkoming of uitroei van 'n siekte in 'n gegewe bevolking.
In hierdie term moet ons noem dat dit die eerste keer in die vroeë twintigste eeu gebruik is. Spesifiek lyk dit of dit in 1925 deur die Franse bioloog Gaston Ramon bekendgestel is. Dit het begin om dit te gebruik met betrekking tot entstowwe. Dan volg ander berugte wetenskaplike figure, soos onder andere Glenny en Cols, Thibaut of Richou.
Met betrekking tot entstowwe vind ons dat daar verskillende soorte bymiddels is, soos die volgende:
-Lipiede deeltjies, soos die geval met liposome.
-Minerale soute, soos aluminiumfosfaat, aluminiumhidroksied of kalsiumfosfaat.
- Immunostimulerende hulpmiddels, soos lipopeptiede, saponiene of bakteriële DNA.
-Die mikrodeeltjies, soos die geval is met die mikrosfere van bio-afbreekbare deeltjies.
-Die slymvlies-bymiddels. In hierdie groep kom hulle voor van labiele toksien tot choleriese toksien.
Benewens al bogenoemde, moet daar in hierdie geval gestel word dat hierdie soorte bymiddels op twee verskillende maniere kan werk. Aan die een kant, duidelik en direk te aktiveer wat selreseptore is, en andersyds deur die sogenaamde antigeenvrystellingstelsel.