Leer kinders om hul emosies te bestuur en hulle kan die voordele in verbeterde skoolgrade haal. SpeedKingz / Shutter
Dit word verstaan ​​dat kinders se emosies in die skool is gekoppel aan hul leer en akademiese prestasie. Die evolusie van konsepte soos emosionele intelligensie verduidelik waarom die vermoë om mens se emosies te herken, te gebruik, uit te druk en te bestuur, 'n groot verskil in sukses in die latere lewe maak. Soos die Amerikaanse skrywer en filosoof Walker Percy het gesê, "Jy kan alles As en nog steeds die lewe kry."
Skole wat hierdie studente wil leer nie-kognitiewe vaardighede, soos selfbewustheid, selfbeheersing, empatie, besluitneming en hantering, het tot sosiale en emosionele leer (SEL) programme. In die VSA, die VK en Ierland, hierdie word aanbeveel as maniere vir skole om hierdie "sagte vaardighede" te leer.
Onderrig van sosiale en emosionele bevoegdheid
Maar daar is 'n groot en groeiende aantal SEL programme aangebied aan skole. Tipies konsentreer hierdie programme op die bestuur van emosies, stel positiewe doelwitte, en verhoog sosiale en selfbewustheid. Verhoudingsvaardighede en besluitneming kan ook ingesluit word. Terwyl hulle wissel in omvang, is die programme geneig om beide elemente vir die ontwikkeling van onderwysers se professionele vaardighede en klaskamer-gebaseerde aktiwiteite vir studente in te sluit. Maar werk hulle?
Met befondsing van die Jacobs Stigting, my span en ek het 'n sistematiese oorsig van navorsing oor SEL-programme, op grond van studies wat oor 50-jare uitgevoer is en insluitende kinders van voorskoolse grade tot 12 (rondom die ouderdom 17-18). Die resensie het die uitwerking van sosiale en emosionele leerprogramme in skole op prestasie in drie vakke ontleed: lees (57,755-leerlinge), wiskunde (61,360-leerlinge) en wetenskap (16,380-leerlinge), en kies slegs die 40-metodologies strengste studies.
Terwyl ons bewyse gevind het dat die SEL-programme die kinders se prestasie in hierdie vakke verbeter het, het die gevolge van die verskillende benaderings het baie gewissel. Daar was groot ongelykheid in die gehalte van die studies, en dit blyk dat verskillende studieontwerpe verskillende resultate kan lewer - byvoorbeeld wanneer kwasi-eksperimentele studies vergelyk word met gerandomiseerde beheerde studies. Daar is ook bewyse dat sommige van die benaderings tot die onderrig van SEL wat die laaste paar dekades gewild geword het, dalk nie so effektief wees as beleidmakers en skole mag glo nie.
Gebruik 'n soortgelyke benadering voorgestel deur die onderwys sielkundige Robert Slavin van die Johns Hopkins Universiteit, is programme gerangskik volgens die sterkte van die bewys van doeltreffendheid, in balans tussen faktore soos die studies se metodologiese kwaliteit. In die onderstaande tabel het ons die bewyse sterk (3), beperk (2), onvoldoende (1) beoordeel, of dat geen studies vir hierdie oorsig gekwalifiseer het nie (0). Twee programme het saamgestelde, kruis-vak-tellings gebruik.
Sosiale en emosionele leerprogramme word vergelyk, met elke vak as 0-3. Twee programme het saamgestelde tellings gebruik. Corcoran et al / Opvoedkundige navorsingsoorsig, skrywer met dien verstande
Op grond van ons oorsig, is dit duidelik dat Positiewe aksie lewer sterk resultate. Die gemiddelde effekgrootte - 'n mate om te bepaal hoe goed 'n program werk, is gemiddeld in vergelyking met die vyf evaluerings van Positiewe Aksie vir lees, met 11,370-studente. Dit was + 0.78. Die huidige Wat werk Clearinghouse riglyne In die VSA beskryf 'n effekgrootte groter as +/- 0.25 as "substantief belangrik". Gemiddeld was die gemiddelde effekgrootte vir wiskunde + 10,380 oor die vier evaluerings van positiewe aksie op wiskunde wat 0.45-studente behels. Positiewe Aksie het ook belowende verbeteringe in wetenskaplike prestasie gelewer - een van net 'n handvol om dit te doen - met 'n gemiddelde effekgrootte van + 0.26. Dit was egter slegs op een groot studie gebaseer.
Ontwikkel by die Universiteit van Houston, Konsekwentheidsbestuur en Koöperatiewe Dissipline (CMCD) het ook goed gevaar. As gemiddeld tussen die twee studies van CMCD wat betrokke was by 1,287-studente, was die gemiddelde effekgrootte + 0.43 vir lees en + 0.46 vir wiskunde.
Ander programme het ook sterk vir wiskunde gegradeer. Die vier ingesluit evaluasies van Studentesuksesvaardighede, met 1,248-studente, het 'n gemiddelde effekgrootte van + 0.30 vir wiskunde en + 0.12 vir lees gehad. Die twee sluit in evaluerings van die Komers Skoolontwikkelingsprogram, ontwikkel by die Yale Universiteit, het 'n 0.27 gemiddelde effekgrootte van 14,083-studente gehad.
Die erger performers was die Sosiale Vaardigheidsverbeteringsisteem Klassieke Intervensieprogram en Stamme. Miskien verbasend, in hierdie gevalle het groot, gerandomiseerde studies klein negatiewe effekte vir beide wiskunde en lees gevind.
'N Aantal programme is nie in ons oorsig ingesluit nie, soos Leeus Quests, Ongelooflike jare, Oop sirkel en VRIENDE, aangesien al die studies van hierdie programme metodologiese beperkings bevat, soos 'n gebrek aan kontrolegroep of gedetailleerde akademiese uitkomste. Hulle afwesigheid is nie bewys dat hulle nie werk nie, maar die oorweging van hoe wyd hierdie programme gebruik word, is in skole in Europa en Amerika. Die gebrek aan navorsing van hoë gehalte om hul doeltreffendheid in die verbetering van akademiese prestasie te verken, is verbasend.
Die gevolge van armoede op leer
Ek het skole in gebiede van hoë armoede bestudeer in 'n poging om beter te verstaan ​​hoe om studente se verbeteringe te verbeter. lees, wiskunde en wetenskap prestasie. Ten spyte van die uitdagings wat hoëbehoeftes aan leerders gesig het, het baie goeie akademiese resultate behaal, en hulle het gelei om te glo dat dit was poging, in plaas van vermoë, wat hul sukses bepaal het. Hulle het geneig om te ontwikkel K en selfbeheer. Hierdie kinders het geleer hoe om hul emosies te bestuur, en so het hul onderwysers gedoen. Meer navorsing van hoë gehalte is egter nodig om die SEL-intervensies wat die beste werk, te verstaan ​​- veral vir studente van lae-inkomste- en minderheidsfamilies, en gebaseer op skole buite die VSA waar die meeste van hierdie studies uitgevoer is.
Baie van die studies wat ons gekry het, het gefokus op die gebruik van sosiale en emosionele leer vir nie-akademiese doelwitte - byvoorbeeld om pestkoppe onder studente te verminder - en dit is 'n area waarna ons gaan kyk in ons volgende resensie. Maar wat uit die huidige resensie blyk, is dat die onderrig van hierdie kognitiewe "sagte vaardighede" nie as iets anders as akademiese prestasie gesien moet word nie, maar in werklikheid 'n tegniek wat beide akademiese resultate op skool en die belangrike sosiale en emosionele geletterdheid vereis om in volwassenheid te slaag.
As ons kan saamstem dat hierdie programme tot voordele lei, is die volgende fase om te verseker dat daar genoeg bewyse-gebaseerde navorsing is om te identifiseer watter benaderings tot die onderrig van SEL-werk, om skole te help om die beste programme vir hul studente te kies.
Roisin P. Corcoran, medeprofessor, Universiteitskollege Dublin
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Hoe kinders baat vind by die onderrig van sosiale en emosionele vaardighede