Hydra (maan) - Wikipedia
’n Foto van Hydra wat op 14 Julie 2005 deur die New Horizons geneem is.
(134 340) Pluto III
64 738±3 km
43 × 33 km ± ?
Hydra is die verste natuurlike satelliet van Pluto. Dit is in Junie 2005 saam met die maan Nix ontdek en is in Julie 2015 saam met Pluto besoek deur die ruimtetuig New Horizons. Hydra se oppervlak is waarskynlik bedek met waterys, die soort ys wat die meeste in die heelal voorkom. In Hydra se helder streke is donkerder, ronde strukture waargeneem met ’n deursnee van sowat 10 km. Die persentasie lig wat van Hydra se oppervlak weerkaats word, is tussen dié van Pluto en Charon se oppervlak.
4 Fisiese eienskappe
Hydra is ontdek deur die Hubble-ruimteteleskoop se Pluto-metgeselsoekspan met onder andere Alan Stern. Die ontdekkingsfoto's is op 15 en 18 Mei 2005 geneem; Nix en Hydra is onafhanklik deur Max J. Mutchler (op 15 Junie 2005) en Andrew J. Steffl (op 15 Augustus 2005) ontdek. Die ontdekkings is op 31 Oktober 2005 aangekondig. Die mane is voorlopig S/2005 P 1 (Hydra) en S/2005 P 2 (Nix) genoem.
Foto van Pluto wat uitgereik is met die aankondiging van die mane se name.
Die naam Hydra is op 21 Junie 2006 deur die Internasionale Sterrekundevereniging aangekondig, saam met die amptelike naam, Pluto III. Dit verwys na Hydra, die negekoppige slang uit die Griekse mitologie waarteen Hercules geveg het. Die nege koppe van Hydra verwys na Pluto se destydse status as die negende planeet van ons Sonnestelsel; die aanvangsletter, H, verwys na die Hubble-ruimteteleskoop wat Hydra ontdek het en die New Horizons-sending wat die motivering vir die neem van die foto's was.
Die ander mane van Pluto (Charon, Styx, Nix en Kerberos) het ook name gekry uit die Griekse mitologie wat met die onderwêreld verband hou.
Die maan wentel om die massamiddelpunt van die Pluto-stelsel op dieselfde vlak as Charon en Nix, op ’n afstand van sowat 65 000 km. Die eksentrisiteit van sy wentelbaan is 0,0059 en dus klein, maar die grootste van Pluto se klein mane.
Hydra is in ’n baanresonansie van 2:3 met Nix en van 6:11 met Styx (die verhoudings dui op die getal omwentelings per eenheidtyd).
Sy wentelperiode is 38,2 dae en sy wenteling is chaoties; dit tuimel soos Nix en Saturnus se maan Hyperion.
'n Bewerkte foto van Hydra.
Hydra is onreëlmatig gevorm. Sy spektrum is neutraal en dit bestaan hoofsaaklik uit waterys.
Die enigste gedetailleerde nabyfoto van Hydra is vanaf sowat 640 000 km deur die tuig New Horizons geneem tydens die tuig se verbyvlug van die Pluto-Charon-stelsel op 14 Julie 2015. Die tuig het ook Hydra se oppervlaksamestelling, weerkaatsing en ander basiese fisiese eienskappe bestudeer.
↑ 1,0 1,1 (3 Junie 2015) “Resonant interactions and chaotic rotation of Pluto’s small moons”. Nature 522 (7554): 45–49. doi:10.1038/nature14469.
↑ NASA (July 15, 2015). "Hydra Emerges from the Shadows Hydra". Besoek op 16 Julie 2015. line feed character in |title= at position 31 (help)
↑ Tholen, David J. (Oktober 2010). “Improved Masses of Nix and Hydra”. AAS DPS Meeting #42 42: 984.
↑ Stern, S. A. (2006). “The Positions, Colors, and Photometric Variability of Pluto's Small Satellites from HST Observations 2005–2006”. Astronomical Journal 132 (3): submitted. doi:10.1086/506347. (Final preprint)
↑ NASA/APL (2008). "Pluto's Moon Hydra".
↑ 8,0 8,1 IAU Circular No. 8723
↑ Neil deGrasse Tyson, 2009, The Pluto Files
Hydra-profiel deur Nasa
NASA's Hubble Reveals Possible New Moons Around Pluto – Hubble-nuusvrystelling
Hydra by ESA/Hubble
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hydra (maan).
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Hydra_(maan)&oldid=1801643"
AS1-foute: onsigbare karakters
Die bladsy is laas op 9 September 2018 om 20:01 bygewerk.