Ek wou my werk en alles wat daarmee gepaard gaan op datum hê, maar tog het ek die slegste werk opsygesit vir ‘n ander dag. Teen die trant wat ek gewerk en die dinge uitsorteer het, sou ek nooit my werk op datum kry nie en daar kry ek toe so ‘n “nudge” van God om die proses so bietjie aan te help. Jy weet, soos as jou kind op die rand van die swembad staan en huiwer om in te spring en jy weet hy kán swem, dan stamp jy net so saggies en daar gaat hy!
My punt is…ons sien soms net die “disaster” in die oomblik raak en mis die groot prentjie. Druk net deur en hanteer dit wat oor jou pad kom, want jy het tien teen een al vergeet waarvoor jy gebid het, maar God is nog besig om jou gebed te verhoor!