BISMARC | Bo-Karoo
diewithasie · February 3, 2017
Ag tog. Huil ek nou asof hy myne was. Ek is so jammer vir julle verlies. Hy was pragtig!
Leonette Smit · February 3, 2017
Dankie. En vir die link …
Mariette · February 9, 2017
Hierdie sadness gaan my nou vir Grietie in laat om by my voete te kom le. Ek gaan haar so troetel.
Leonette Smit · February 9, 2017
Doen, Sy is die laaste skakel met Stella waarvan ons weet
Pingback: Sodat almal weet dis Bismarc | Die Wit Hasie
ddupl3ss1s · February 3, 2017
travel460 · February 3, 2017
Wat ñ wonderlike vriend het jy verloor! Hy was voorwaar spesiaal. Jammer oor jul verlies.
Dankie. Gelukkig was ons tye saam baie spesiale tye om aan terug te dink
Chrisma · February 3, 2017
Aggenee nou is ek skoon hartseer. Wat n mooie ode aan n dierbare vriend. Ek love jou Blog
Dankie jong. Dit het my lank gevat om hierdie een te kon skryf.
Brenda Els · February 3, 2017
En daar is ek in trane. Bisto lyk darm op n haar soos Bismarc. Die familie trek het mooi deurgetrek.
Ai my hart is so seer. Bisto is Sondag al 2 maande weg en ek huil gedurig oor hom. Hy was my skaduwee en het net soveel omgee in hom gehad.
Dit is darm maar spesiale diere dié.
Ja, eenmaal ‘n Staffiemens, altyd een. Jammer oor julle Bisto. Is dit die een wat deur ‘n slang gepik is?
Anita Schutte · February 3, 2017
Hallo Leonette, so jammer om van julle mooie hond te hoor, dit bly maar hartseer.
Ai, dié nuwe jaar het al besige paaie met ons geloop, maar dit gaan nou beter en rustiger.
Geluk met die nuwe kleinkind, gaan dit nou goed en is hulle al gevestig in Upington?
Hi Anita, dankie jong. Gerrit is al 6 weke oud. Ons is pas terug van ons jaarlikse 3 weke vakansie. Vind ook nou eers weer. Hoop julle jaar behou sy makliker pas. Groete
Ronel Erasmus · February 4, 2017
Jammer oor die pragtige hond. Ken daai hartseer. Ek geniet jou blog baie.
Leonette Smit · February 4, 2017
Dankie. Ja, almal wat sy liefde op ‘n dier uitgiet, het ook deel aan daardie hartseer afskeid, ne.
Elna Bekker · February 5, 2017
Elke een van ons honde-vriende het ‘n eie karakter. êrens in jou foto’s was een waar Bismarc langs ‘n veldblommetjie lê en snuffel daaraan. Dit som hierdie mooi afskeids-ode aan hom vir my op. Hy was so-‘n nuuskierige ene. Ek onthou hoe hy die tiemie-plantjie “besigtig” het… Jammer dat hy nie saam van Wyksvlei toe is nie.
Leonette Smit · February 5, 2017
Dalk het hy dan aan sy einde gekom deur ‘n geveg met een van die baie rondloper honde op die dorp. Of ‘n skoot deur die kop oor hy donkies pla. Hy het ‘n baie lekker lewe by Tommie-hulle gehad. Hulle het SO mooi na hom omgesien. Tot op die einde. En hy het in Tommie se arms gesterf. Met Tommie se trane oral oor hom.