Uittreksel: Vuur – Wenkbrou
Sy is 'n arm weeskind sonder enige lewenservaring. Hy is in beheer van 'n internasionale sakeryk. Isabelle se eenvoudige lewe is wêrelde verwyder van Clayton Fielding se glansryke bestaan. Maar wanneer hulle saam in 'n hysbak beland tydens 'n kragonderbreking spat die vonke. Hy is nie die man wat die wêreld dink hy is nie. Sy is meer as wat hy ooit verwag het. Die vuur wat tussen hulle woed is onblusbaar …
"Gee hierdie lêer in Cindy Bamford se hande, want as daardie klein merrie my nou nog een keer hieroor bel, gaan ek dit heeltemal verloor. Ek kan nie nou hier weggaan nie; die ouditeure wag alreeds in my kantoor."
"Isabelle?" Elmarie kyk oor haar skouer voor sy haar kantoordeur oopmaak. "Dis baie dringend; hulle het dit nodig vir 'n vergadering. Maak gou, asseblief."
Clayton Fielding. Eienaar en besturende direkteurv an Clayton Fielding Advertizing. Sy het hom nog altyd net van 'n afstand af bewonder. Vandat sy hom die eerste keer gesien het, het hy haar verbeelding aangegryp, maar die kans dat 'n klerk op die eerste vloer ooit in dieselfde geselskap as CFA se besturende direkteur sal kom, is baie skraal.
"Gaan jy op of af?" Sy diep stem ruk haar momenteel uit haar paniek.
"Boonste vloer, asseblief." Haar stem klink skor in haar eie ore en sy sluk droog. Sy vergeet dadelik van Clayton Fielding. Dit voel of die blink spieëls op haar gaan inval. Die stilte in die klein spasie is oorverdowend. 'n Onsigbare hand druk haar keel toe. Sy kan nie . .. maar voordat sy kan vlug, skuif die deure met finaliteit agter haar toe.
Dalk sal dit help as hy haar aandag bietjie kan aflei. Hy hou sy hand na haar toe uit. "Clayton Fielding. Aangename kennis."
"Ek weet wie jy is. Isabelle Nell." Sy probeer glimlag, maar kry dit nie heeltemal reg nie. Haar hand is yskoud in syne.
"As ek so na jou kyk, vermoed ek dat jy met gemak die trappe na die boonste vloer sal kan uitdraf."
"Ekskuus?" Sy kyk fronsend na hom.
Clayton glimlag skeef. "Jy lyk na die sportiewe tipe," hy kyk af na haar skoene, "maar as jy die trappe wil aandurf, stel ek voor dat jy 'n ander tipe skoen oorweeg?"
"Nie 'n groot liefhebber van 'n hysbak nie?" Hy kyk weer na haar met geligte wenkbroue.
"Ja, dis my grootste nagmerrie." Haar oë volg die lyne van die klein spasie waarin hulle is. "Dis vreesaanjaend."
Hy glimlag gerustellend. "Moenie bang wees nie." Hy kyk vlugtig na die verligte nommers van die vloere in die paneel bokant die deure soos wat die hysbak opgaan. "Sien, ons is amper daar." Sy woorde is skaars koud toe die hysbak skielik tot stilstand ruk en hulle eensklaps in totale duisternis gehul word.