Septoria: behandeling en voorkoming, die beste swamdoders - Versamelings
Van die algemeenste siektes is septoria, wat ook witvlek genoem word. Dit raak beide wilde plante en verskillende gewasse. Op die oppervlak van die blaarplate van die aangetaste plant word vlekke van ligte kleur met donker randjies gevorm.
Kenmerke van septoria
Septoria is 'n swamsiekte, en swamme van die geslag Septoria word as die veroorsakende middel beskou. Dikwels raak hierdie siekte, wat veroorsaak word deur die swamme Septoria graminum, Septoria tritici en Septoria nodorum, gewasse wat aan die graanfamilie behoort, met beide Septoria-lente en Septoria-roes van wintergewasse. Aalbessies en appelliefies word deur die swam Septoria ribis aangetas, terwyl tamaties deur Septoria lycopersici aangetas word. Dit is ook bekend oor die bestaan ​​van hennep septoria, witvlek van sojabone, druiwe septoria en vele ander gewasse. Wortelgewasse (witvlek van wortels) word ook deur hierdie siekte aangetas, sowel as siergewasse, byvoorbeeld septoriaflox wat in die tuin gekweek word, en witvlek anthurium wat tuis gekweek word.
Die eerste simptoom van hierdie swamsiekte is die vlekke wat op die oppervlak van die blaarlemme vorm. As 'n reël het hulle 'n ligte kleur met 'n donkerder rand, maar u kan ook geel of bruin formasies vind, en die rand kan geel gekleur word. Namate die siekte vorder, word die vlekke groter en word dit aan mekaar gekoppel en beslaan dit byna die hele oppervlak van die blaar, terwyl die middelste kolle van pycnidia van die swam swart gevorm word. Die aktiewe ontwikkeling van witvlek word die rede dat die blare op die aangetaste bos opdroog en voor die tyd rondvlieg, die lote kreukel, word bruin en buig. Daar is ook 'n afsterf van die bas aan die bome en die droog van die boonste dele van die stamme. As gevolg van die vlieë van die meeste blare, word 'n skending van die fisiologiese prosesse in die plant waargeneem, dit blom met abnormaliteite en is baie swak, die vorming van nuwe knoppe kom nie voor nie en die immuunstelsel van die bos verswak. As gevolg hiervan word so 'n verswakte plant maklik deur ander siektes aangetas. Die siekte ontwikkel die aktiefste by hoë lug humiditeit en temperature van 20 tot 25 grade.
Veg teen septoria
Om die stryd teen septoria te laat slaag, is dit nodig om alle moontlike invloed op hierdie siekte te tref, en ook moet u nie vergeet van voorkoming nie. Om van die siekte ontslae te raak, gebruik tuiniers en tuiniers swamdodende middels, wat in 'n wye verskeidenheid gespesialiseerde winkels aangebied word. Daar moet egter onthou word dat plaagdoders chemiese brandwonde op die blare kan veroorsaak, en dit kan ook gifstowwe bevat wat in die vrugte ophoop. As u, terwyl u van septoria ontslae raak, die plant so min skade kan berokken, kan u volksmiddels gebruik, wat soms redelik effektief blyk te wees. Maar as die kultuur baie sleg geraak word, is dit nie meer moontlik om sonder chemikalieë te doen nie.
Baie ervare tuiniers en tuiniers het uit hul eie ervaring geleer dat dit baie makliker is om die ontwikkeling van enige siekte te voorkom as om later daarvan ontslae te raak. In hierdie verband is voorkomende maatreëls die sleutel tot 'n suksesvolle stryd teen verskillende siektes. Die belangrikste voorkomende maatreëls:
moet u die landboutegniese reëls van kultuur nakom;
versamel en vernietig vlieënde vrugte en blare betyds;
sny die aangetaste stamme onmiddellik na opsporing af, en sorg dat u gesonde weefsel vang;
bedek die snye met tuinvernis, waarby 'n swamdodende middel gevoeg moet word;
grawe die grond gereeld onder die plant op;
voer vroegtydig voorkomende bespuiting uit, waarvoor 'n oplossing van 'n swamdodende middel in 'n laer konsentrasie gebruik word as vir behandeling vir medisinale doeleindes.
As u die oes korrek versorg en die reëls van landboutegnologie streng nakom, sal die plant gesond en sterk wees, wat dit moontlik maak om enige siekte te weerstaan. En meestal is die kulture siek wat baie verswak en nie goed versorg is nie.
Ek het al die tekens van septoria op my winterkoring gesien
Behandeling van septoria siekte van vrugte en bessies
Appel- en peerseptoria
As 'n appelboom of peer deur 'n wit vlek aangetas word, vorm daar klein bruinerige vlekke op die blare wat uiteindelik grys word, asof dit deur 'n donker rand omring word. Na 'n geruime tyd begin die aangetaste blare voor die tyd geel word, nekrose vorm op die oppervlak, en dan verdroog dit en sterf af. Vrugtebome wat deur septoria aangetas word, word minder rypbestand en lewensvatbaar, en dit het ook 'n uiters negatiewe uitwerking op hul produktiwiteit. Kundiges het opgemerk dat die peer vaker siek is met witvlek as die appelboom.
Die patogene swamme wat hierdie siekte veroorsaak, hiberneer op los blare. En met die aanvang van die lente tydens die reën, is daar 'n massiewe nederlaag van bome deur konidia van hierdie patogeen. Die siekte ontwikkel die aktiefste in vogtige en warm weer. Meestal word voorkomende behandelings van pere en appels nie spesifiek vir septoria uitgevoer nie. Die middele wat gebruik word om plante van skurfte te bespuit, kan hierdie taak baie goed hanteer. Soortgelyke voorkomende behandelings vir skurfte word elke jaar uitgevoer voordat die ogies oopgaan, sodra die boom vervaag en 15-20 dae daarna. Vir sulke verwerking kan u 'n oplossing gebruik van Bordeaux-mengsel (1%), Nitrafen (1%), ureum (7%), ystersulfaat (5%) of kopersulfaat (2%). Vergeet ook nie die bogenoemde voorkomende maatreëls om septoria die hoof te bied nie. As u net daaraan dink om 'n peer of appelboom in u tuin te plant, moet u let op die variëteite wat die beste bestand is teen witvlek en skurfte. Sulke soorte appelbome sluit die volgende in: Bessemyanka Michurinskaya, Welsey, Young Naturalist, Winner, Cinnamon new, Zhigulevskoye, Autumn Joy, ens. En van peerbome word soorte soos: Winter decanca, Doctor Geyo, Angulemskaya duquesa feitlik nie siek nie. met skurfte en septoria en Hardiev Maslovka.
Bes en kruisbessie septoria
Verwante bessiebosse soos appelliefies en aalbessies is ook vatbaar vir septoria. Die bosse word meestal siek as die aanplantings verdik word, in hierdie geval word bruin kolle met 'n hoekige of afgeronde vorm op hul blare gevorm, wat van 0,2 tot 0,3 cm in deursnee is. Met verloop van tyd word die kleur van die kolle ligter. , maar die grens rondom hulle bly donker. Sulke vlekke kan soms op vrugte gevind word. As die bos baie sleg geraak word, begin sy blare rond te vlieg. Swartbessies en appelliefies is vatbaarder vir witvlekke as rooibessies.
Dit word aanbeveel om dit in die vroeë lente, voordat die knoppe, struike en die oppervlak van die grond daaronder oopgaan, te behandel met 'n 1% oplossing van kopersulfaat of Nitrafen. Vir die behandeling van 'n plant wat deur die siekte aangetas word, word 'n oplossing van Bordeaux-mengsel (1%), kolloïdale swael of swamdodende preparate gebruik, byvoorbeeld: Kaptan, Homecin of Fatlan. Die tweede keer dat die struik na anderhalf week na oes gespuit word. Om van die oorblyfsels van die infeksie ontslae te raak, wanneer al die blare in die herfs uit die bosse vlieg, word dit deur 'n vuur versamel en vernietig. U moet ook die grond rondom die plante in die vroeë lente en laat herfs grawe. Sorg dat die koffers gedurende die groeiseisoen altyd skoon is, en daarom moet onkruid betyds verwyder word.
Frambose is ook vatbaar vir septoria, en in hierdie geval is die oorsaaklike middel Septoria rubi. In 'n siek bos verskyn bruin vlekke van 'n ronde vorm op die blare wat van 0,2 tot 0,3 cm in deursnee strek, namate die siekte vorder, word hulle wit. As u nie wit vlekke beveg nie, kan daar in die herfs groot bruin kolle op die oppervlak van die stingels gevind word, wat ook mettertyd wit word en ook bars. Hierdie siekte het 'n negatiewe uitwerking op die winterhardheid van die plant. En met die aanvang van die lente begin dit meer aktief ontwikkel. As gevolg hiervan vlieg die blare voor die skedule uit die bosse, en word minder vrugte daarop gevorm.
As u gedurende die groeiseisoen op frambose die eerste simptome van septoria opgemerk het, laat dit in geen geval sonder toesig nie, aangesien die siekte nie vanself sal verdwyn nie. In hierdie geval word die grondoppervlak in die framboosbos in die laat herfs van plantreste skoongemaak wat deur brand vernietig word. Vervolgens grawe hulle die aarde tussen die bosse. Met die aanvang van die volgende lente periode, voordat die sapvloei begin, spuit die bosse en die oppervlak van die grond naby hulle met 'n oplossing van Bordeaux-mengsel (3%), en kort voor blom en na oes word dit met dieselfde behandel agent, maar dit moet een persent wees.
Septoria op ander gewasse
Die hoogtepunt van die ontwikkeling van witvlek op koring val gedurende die periode van graanvulling, maar slegs op voorwaarde dat die humiditeitsvlak ongeveer 90 persent is en dat die lugtemperatuur van 14 tot 22 grade wissel. Septoriose beskadig ore, blare en stamme en vorm lang vlekke van verskillende skakerings bruin en geel op die oppervlak. Die siekte begin aktief ontwikkel en versprei tydens langdurige reën. Bloeiwyses van aangetaste koringare word bont of bruin, onderontwikkeld en in sommige gevalle steriel.
Om so 'n kultuur teen witvlek te beskerm, moet hulle gebruik maak van landboutegniese metodes:
vir verbouing word soorte gekies wat hoogs bestand is teen septoria;
alle kunsmis word betyds op die grond toegedien;
die reëls vir wisselbou moet gevolg word;
die grond op die terrein word ontsmet;
die saad word van hoogstaande gehalte gebruik, absoluut gesond, en dit word betyds gesaai.
Nadat die oes van die veld geoes is, moet stoppels en valploeg uitgevoer word. Dit is baie ontmoedig om gewasse te verbou naby koring wat maklik deur septoria beïnvloed kan word.
Koringblaarseptoria (Septoria tritici)
Die manifestasie van witvlek op gars word in die tweede helfte van die groeiseisoen waargeneem. Dit gebeur egter ook dat die eerste tekens van die siekte reeds by die ontkieming voorkom. Simptome van septoria op gars en koring is dieselfde, aangesien dit in albei gevalle deur dieselfde swam veroorsaak word. In die geval van gars kan die siekte beide die blare en stingels met ore beïnvloed. Om witvlek op graan te bestry, word slegs die voorkomende maatreëls wat hierbo beskryf word, gebruik.
Nadat die sonneblom deur 'n witvlek aangetas is, kan die eerste simptome eers op die saadlobbe gesien word, dan verskyn onregmatige ronde kolle van geel kleur (met verloop van tyd word dit bruin) op die onderste blaarplate en later op die boonste. Die vlekke wat aan die voorkant van die blare verskyn, het 'n ligte rand, en die formasies aan die naat kant het 'n grys rand. Met verloop van tyd word dood en verlies aan weefsel binne die kolle waargeneem, waardeur gate op die blaarplate verskyn. Soms kan die simptome van septoria nie net op die blare gesien word nie, maar ook op die mandjies en stingels van die plant. Die gevaar van hierdie siekte is dat dit slegs met agrotegniese metodes hanteer kan word, wat breedvoerig in die gedeelte oor koring beskryf word.
Witvrot, Septoria en Phomopsis op sonneblom. Swamdodende bestrydingsmetodes
Sommige tuingewasse, byvoorbeeld tamaties, is ook vatbaar vir skade deur septoria. In hierdie geval word tamaties meestal gekweek in die oop veld. Saailinge kan egter ook deur witvlek aangetas word, en bosse wat in die kweekhuis gekweek word, word ook siek daarmee. In kweekhuisomstandighede is dit egter baie makliker om die siekte te beveg, aangesien dit in die vorm van brandpunte voorkom. By siek plante vorm klein donker vlekke wat versadig is met vog op ou blaarplate, baie minder dikwels op die blare, vrugte en kelkblare. Met verloop van tyd word die kolle groter en in deursnee kan dit ongeveer 0,5 cm bereik, 'n rand van 'n donker skaduwee vorm rondom hulle en die middel word bleek. Verder word vergeling en afsterwing van siek blaarplate waargeneem, wat lei tot 'n vertraging in die ontwikkeling van die bos, aangesien dit 'n deel van sy plastiese stowwe aan die vorming en groei van nuwe blare begin bestee. Daar is jare in die geskiedenis toe tuiniers weens die nederlaag van tamaties deur Septoria tot die helfte van die oes verloor het.
Nadat die eerste simptome van die siekte in die bosse gevind is, word dit met Bordeaux-mengsel of die plaasvervanger daarvan gespuit (byvoorbeeld Oxykh of HOM). Swammiddels soos Title, Revus en Thanos bestry septoria effektief. Maar vergeet nie dat 'n mens die voorkomende maatreëls nie moet versuim om die kultuur teen septoria te beskerm nie.
in die herfs word die terrein skoongemaak van plantreste wat noodwendig verbrand word, en dan word die grond diep gegrawe;
tamaties word aanbeveel om weg van ander plante geplant te word, veral diegene wat vatbaar is vir swamsiektes;
tydige ontsmetting van kweekhuise, warmbeddens, grond, tuintoerusting, sowel as plant- of saadmateriaal word uitgevoer;
dit word aanbeveel om die plantskemas streng na te kom, in hierdie geval sal die benodigde hoeveelheid vars lug aan elke bos voorsien word.
En kundiges beveel ook aan dat u tipes tamaties kies wat baie bestand is teen witvlek vir die kweek, byvoorbeeld: Platus, Mondial, Horev, Joker, Worthy, Ballada, Amiko, Golden Fleece, ens.
Witvlek kan ook verskyn op die blare van sierstruike, insluitende hortensia's. Op die oppervlak van die blaarplate word bruin vlekke gevorm wat ongeveer 0,5 cm in deursnee is. Soos die siekte vorder, vlieg die aangetaste blare rond en verloor die hortensia sy dekoratiewe effek. Hierna versprei die siekte na jong lote. Dit word aanbeveel om siek dele van die plant af te sny, en dit is noodsaaklik om 'n paar sentimeter gesonde weefsel vas te vang. Daarna word die bos behandel met Bordeaux-vloeistof, Profit of 'n ander middel wat koper bevat. Verwyder in die herfs alle los blare en ander plantreste en vernietig dit. Bespuit dan die hortensia en die oppervlak van die grond daar naby met 'n oplossing van Bordeaux-mengsel (1%) en grawe die grond in die byna-stamcirkel. In die lente, voordat die sapvloei begin, word die bos weer met 'n Bordeaux-mengsel gespuit.
Voorbereidings vir septoria-siekte (swamdoders)
Huis... 'N Geneesmiddel met sistemiese-plaaslike werking wat koper bevat.Dit word gebruik om swamsiektes te bekamp, ​​byvoorbeeld: septoria, peronosporose, skurfte, laatroes, ens.
Oxyhom... 'N Breëspektrum sistemiese kontakmiddel wat koper bevat, word gebruik vir die behandeling van swamsiektes.
Kopersulfaat... Hierdie breëspektrum kontakmiddel word gebruik vir die behandeling van swamsiektes van bessies, vrugte en siergewasse.
inksteen... So 'n middel word gebruik om swamsiektes te voorkom en te bestry.
Bordeaux vloeistof... Hierdie breëspektrum koperbevattende middel word gebruik vir die voorkomende behandeling van vrugte-, sitrus-, sier-, groente-, bessie-, spanspek- en blomgewasse teen 'n aantal siektes.
Wins... Kontakmiddel wat gebruik word vir die behandeling van verskillende swamsiektes, byvoorbeeld: septoria, alternoriasis, laatroes, ens.
Nitrofen... Die produk word gebruik om skimmel-, swam- en parasitiese infeksies te beveg. Dit help ook om die grond te besoedel en die groei van onkruid hok te slaan.
Khomecin... Die kontakmiddel word gebruik vir beskermende doeleindes vir die bespuiting van gewasse gedurende die groeiseisoen.
Captan... Hierdie middel word gebruik vir beskerming en vir die behandeling van baie gewasse; dit kan gebruik word as 'n plaasvervanger vir Bordeaux-mengsel.
Ftalan... So 'n middel het 'n wyer spektrum van werking as Captan.
Vir die behandeling van witvlek word die volgende middels steeds gebruik: Acrobat MC, Previkur, Ridomil Gold MC, Fundazol, Skor en Ordan. In hierdie geval word bespuiting vir die doel van profilakasie uitgevoer met behulp van middels soos: Rovral, Trichodermin en Glyocladin. Tydens die voorbereiding van die oplossing vir beide terapeutiese en profylaktiese behandeling is dit noodsaaklik om die vervaardiger se instruksies op die verpakking te volg.
In die stryd teen septoria het volksmiddels in die vorm van infusies en afkookmiddels hul lae effektiwiteit getoon. In hierdie verband, ten einde gewasse teen hierdie siekte te beskerm, sowel as om die gebruik van giftige chemikalieë te vermy, raai kenners aan om nie te vergeet van die voorkomende maatreëls wat hierbo in detail beskryf word nie.
Swamdoders vir plante: 'n lys van die doeltreffendste middels
Met die begin van die somerhuisie-seisoen begin nuwe bekommernisse: hoe om u tuin en groentetuin te beskerm teen ongunstige toestande, patogene en skadelike insekte? Met die smelt van die sneeubedekking, word swamme en bakterieë geaktiveer, moet u vroeg in die lente op u werf begin veg. Swamdoders vir plante is die doeltreffendste teen swam- en bakteriesiektes.
Riglyne vir die diagnose en bestryding van algemene tamatiesiektes
As die oes hersien is, is daar nie betyds versorg nie en het die tamatie siek geword, in die meeste gevalle is daar min wat gedoen kan word. In die beste geval is dit moontlik om 'n beskeie oes van die besmette plant te kry, in die ergste geval sal selfs tamaties met alle moontlike chemiese swamdoders "bombardeer" min invloed hê. Dit is beter om 'n plan te maak om hierdie probleem vir die volgende jaar te voorkom.
Vrot van tamaties, soorte en beskrywing
Tamatievrot is van twee soorte: vroeg en laat.
Vroeë verrotting veroorsaak bruin kolle op die blare, met 'n kenmerkende geel "stralekrans" om elk. Die siekte begin met die onderste blare aan die begin van die seisoen en ontwikkel geleidelik opwaarts.
As die weer droog bly, oorleef plante gewoonlik, hoewel die opbrengs verminder kan word. In nat weer kan die siekte die plant verteer, wat veroorsaak dat die vrugte verrot word voordat dit ryp word.
Anders as vroeë verrotting, veroorsaak die "laat" weergawe verkleuring van die hele plant. Laat verrotting is aggressiewer, en vernietig gewasse dikwels in kort volgorde.
Die aantal tamatiesiektes wat die woord rot bevat, is te veel om op te noem. Sommige rotte ('n algemene benaming vir verskillende swamsiektes) val eers die wortels of blare aan, maar die skadelikste is diegene wat die vrugte onmiddellik beïnvloed.
Hulle kom dikwels op volryp ryp vrugte voor, soms selfs nadat dit geoes is. Die plek en tipe verrotting hang af van die betrokke patogeen.
Die einde van blomvrot word gekenmerk deur 'n vogtige bruin vleis aan die onderkant van die vrugte oorkant die stam.
Vertikillose en Fusarium
Vertikillose en Fusarium, twee van die mees algemene pynlike letsels, is byna identies. Soos vroeë verrotting, begin simptome gewoonlik aan die basis van die plant. Maar in plaas van verkleurings kolle, vervaag die blaar en word geel.
'N Tweede kenmerk: in die vroegste stadiums kom vergeling dikwels slegs aan die een kant van die plant voor, en soms aan die een kant van die individuele blare. Die belangrikste verskil tussen die twee is dat Fusarium meer gereeld voorkom in warm weer, terwyl vertikillose meer voorkom in koeler weer.
Plante wat aan bakteriese verwelking ly, het dieselfde lot, maar die siekte begin bo-op die plant en versprei afwaarts. Omdat die blare eers groen bly, word bakteriese verwelking dikwels verkeerdelik beskou as 'n teken dat die plant water nodig het.
Geen besproeiing sal dit egter herstel nie en die blare sal vinnig geel word en afsterf.
Kankersiektes van tamaties
Kanker is 'n dodelike tamatiesiekte wat begin met verkleurde blare en uiteindelik tot skade lei.
Daar is twee hoofsoorte kanker. Die mees algemene bakteriese kanker word gekenmerk deur die voorkoms van klein bruin letsels met 'n wit stralekrans op die groen vrug, en die vlekke ontwikkel uiteindelik in verhoogde bultjies.
'N Ander soort maagsweer, Alternaria, word gekenmerk deur gesinkte grys letsels tydens die rypwording van vrugte. Hierdie bruin kolle omring deur 'n wit stralekrans is kenmerkende tekens van 'n bakteriese infeksie.
Die algemeenste is vandag septoria. Die simptome daarvan lyk soos dié van vroeë verrotting: klein ronde vlekke verskyn op die onderste blare wat uiteindelik die hele plant koloniseer.
In teenstelling met vroeë verval, ontbreek die verkleuring deur die Septoria-swam egter die geel stralekrans, dit is gemerk met 'n swart punt in die middel.
Die belangrikste aanduiding van infeksie is die voorkoms van bruin-wit kolle op die blare van die bos. Aanvanklik is hulle klein, maar as niks gedoen word nie, groei dit vinnig en beïnvloed dit die hele blaar. Kyk mooi na die kolle op die aalbessieblare - dan sien u klein swart kolletjies. Hierdie punte is swampiknidie.
Septoriose is gevaarlik, veral omdat dit in die kortste tyd groot gebiede beïnvloed en sodoende die bos se dood veroorsaak.
Op die boonste jong blare kan daar nie kolle voorkom nie, maar rondom die aangetaste gebied sal 'n antosianienbruin grens wees - die belangrikste aanduiding van tekens van 'n verhoogde reaksie op 'n parasietbesering -. As dit met septoria besmet is, neem die assimilasiegebied van blare af, dit begin roes en val af, die aantal gevormde bessies neem af, dit word smaakloos, waterig en die groeisnelheid van eenjarige lote neem af. As die besmetting baie ernstig is, kan die oes die helfte daal.
Daar is geen soorte aalbes wat heeltemal immuun is vir septoria-roes nie, maar sommige soorte het 'n verhoogde weerstand teen hierdie siekte, soos Treasure, Roland en Nenaglyadnaya. As u saailinge verbou vanaf ontwikkelde toppe van eenjarige lote, kan die risiko's van infeksie verminder word. Die immuunstelsel word ook versterk deur voeding ryk aan mikro-elemente en gereelde minerale voeding.
Lees hier oor die Baikonur-druifsoort.
Benewens algemene virusse, swamme, is daar siektes wat gepaard gaan met 'n tekort of 'n oormaat voedingstowwe, en ander redes kan die nie-nakoming van landboutegnieke vir saai en kweek van saailinge wees. Hoe bepaal u wat in tamaties ontbreek? Ondersoek die saailinge noukeurig om probleemareas te sien:
Stikstof - 'n tekort word visueel bepaal deur liggroen blare met 'n geel tint, 'n brose stam. As 'n oormaat saailinge vet word, word die groei van die groen massa, die verdikking van die grootte, blom en vrugte vertraag
Fosfor - blaarapparaat van 'n donkergroen kleur met 'n blou kleur, die groei van saailinge is afgestomp, voortydige vergieting is kenmerkend. As gevolg van die gebrek aan fosfor, is tamatiesaailinge meer vatbaar vir swamsiektes, oormaat lei tot swak opname van sink en yster
Kalium, - die blare begin geel word, bruin word, kan krul, kreukel, swak blom of afwesigheid verskyn. Oormaat manifesteer in die remming van groei
Magnesium - geel, liggroen blare, soms met 'n rooierige tint, is geel tussen die are
Yster - die are van die blare bly groen, die blare word geel (suurlemoen) vanaf die basis
Kalsium - die punte van die jong boontjies van die saailinge droog uit, hekel en vrek af, die ou blare word baie groen
Boor - die are word groen, die blare kry 'n ligte groen tint, word broos. Die toppe van die saailinge kan krul. Blomme val af sonder om vrugte te lewer
Swael - stadige groei, bleek toppe, dunner stam, wat bros en broos word. Swaeltekort lyk soos stikstofhonger, maar die eerste tekens aan die begin is op jong blare sigbaar (met 'n stikstoftekort, inteendeel)
Koper - trae blare, wat met 'n buis na binne krul, word wit aan die punte, die blare word kleiner en kan 'n blougroen tint hê
Mangaan - die blare ontwikkel swak, word geel aan die basis, kolle word gevorm wat lyk soos 'n mosaïek, are van 'n heterogene kleur.
Om plante met 'n tekort aan stikstof te help, word saailinge met ureum bevrug (25-30 g / 10 l), kalium verminder met kaliumnitraat (1 eetlepel / emmer water, gebruik 0,5 l vir een volwasse spruit). Met 'n gebrek aan sink en magnesium, word blaarverband gedoen deur saailinge met sinksulfaat (1 teelepel / 10 l) en magnesiumnitraat (5 g / 10 l) te bespuit. Boortekorte kan maklik aangevul word met boorsuuroplossing (1/2 teelepel / 5 l).
As u weet watter siektes van tamatiesaailinge plante kan oorkom tydens verbouing, kan u die oorsake dadelik uitskakel en voorkom, sonder om naburige spruite te laat besmet en sterk gesonde tamaties te laat groei.