Stel die verhoog vir 'n veilige interaksie tussen honde en kinders | Troeteldiere Huishouding
Bel my 'n opdringerige veearts of 'n oordadige ma as jy wil, maar ek kry elke keer 'n ongemaklike gevoel wanneer ek 'n spesifieke soort troeteldierfoto sien wat deesdae al die woede raak, veral op Facebook. Ek sal wed dat jy hierdie foto's gesien het - dié waarin troeteldiere en jong kinders saamgestel word. Het jy die een van die pasgebore baba gesien wat prakties begrawe is onder die massiewe hoof van die familiehond? Hoe gaan dit met die beeld van 'n jong kind wat 'n kitty deur een been draf? En dan is daar die foto wat my die meeste skrik - die een waarin 'n jongman van aangesig tot aangesig met die hond se nek is, en die uitdrukking op die hond se gesig is gewoonlik een van verwarring of onderdrukking. As ek hierdie beelde bekyk, skree ek en wonder of en wanneer daardie dier by daardie jong kind gaan uitstryk. Ek het die begeerte om die fotograaf te skud terwyl ek skree: "Gevaar, gevaar!" Hierdie foto's vir kinders en troeteldiere is as angs vir my as 'n hoë-begroting spanning film.
Ek wil jou graag vertel van Ben, 'n pasiënt van my baie jare gelede, wat gehelp het om die verhoog vir my "senuweestelsel" te stel. Een of twee volwassenes saam met twee jong kinders het gewoonlik hierdie lieflike Saint Bernard by sy afsprake met my vergesel. Die kinders was altyd besig met interaksie met hul hond. Op enige gegewe oomblik kan hy Ben deur die kraag om die kamer sleep. Elke keer as Ben daarin geslaag het om te gaan lê, is hy behandel soos 'n boontjiesakkie stoel, die twee kinders spring op sy sagte maag. Ben bly altyd die sagte reus, belaglik verdraagsaam teenoor die kinders se oneerbiedige gedrag. My pogings om die ouers taktvol op te voed om grense vir hul kinders te stel, het misluk misluk. Hulle het my gerusgestel dat hul kinders eenvoudig liefde vir Ben wys, wat andersins niks anders as liefde sal uitoefen nie.
Ek was hartseer, maar nie verbaas om 'n oproep van die kinders se ma te ontvang nie, of ek geweet het van enigiemand wat bereid was om Ben onmiddellik aan te neem, en dit moes 'n huis sonder kinders wees. Dit lyk asof Ben uiteindelik, letterlik en figuurlik, geknak het. Hy het die jongste kind in die gesig gebit waarna 'n noodkamerbesoek en uitgebreide rekonstruktiewe operasie gevra word. Die kind sal permanent geskaar wees (waarskynlik emosioneel sowel as fisies) en die gesin moet Ben huis toe gaan of hom laat slaap. Soos ons probeer het, kon 'n geskikte huis vir Ben nie gevind word nie. Ek onthou dat ek huil soos ek oor die taak beskik om my pragtige en waardige pasiënt te ontgin.
As dit gaan om die onderrig van jong kinders oor die interaksie met diere, gaan dit oor twee dinge: respek en veiligheid. Die respekgedeelte van die vergelyking vertaal in 'n kind wat liggies en vriendelik teenoor diere optree, sonder om oor die ore of sterte te trek, vingers in die mond te plaas, krae te trek, die dier as 'n lyfkussing te gebruik, die dier sonder hulp van 'n volwassenes op te lig, of slaap of maaltye onderbreek. Sulke respek is nie vir die meeste jongmense intuïtief nie. Dit is iets wat geleer en noukeurig onder toesig moet wees - geen ander as wanneer jy ander belangrike lewenslesse onderrig soos die gevaar om in die straat te hardloop nie.
Die veiligheidsstuk is eenvoudig. Nie die kind of die dier moet besering oplewer as gevolg van hul interaksies nie. Ek sal dekades meer vingers en tone nodig hê om die aantal diere wat ek behandel het, te tel wat onophoudelik beseer is, dikwels ernstig, deur die optrede van 'n jong kind. Spoel die muntstuk en vra gesoute noodkamerartse hoeveel jong kinders hulle behandel het wat deur die familie troeteldier beseer is. Hulle het ook meer vingers en tone nodig.
Hier is 'n paar dinge wat jy kan doen om veilige en respekvolle interaksies tussen jong kinders en diere te bevorder.
Leer jong kinders aktief hoe om met 'n sagte, respekvolle manier met diere te kommunikeer. Demonstreer hierdie gedrag elke kans wat jy kry.
Onthou dat elke dier in staat is om onvoorspelbare gedrag te hê. Moet nooit 'n jong kind sonder toesig met 'n dier laat nie, selfs as die dier die geliefde familie troeteldier is.
'N Eet- of slaapperd het 'n teken wat nie versteur word nie, wat gerespekteer moet word.
Laat 'n krat of ander klein, ingeslote skuiling toe om 'n dier se heilige ruimte te wees. Bar toegang tot 'n jong kind.
Vermy die onderwerping van jou troeteldier aan onnatuurlike, ongemaklike posisies ter wille van 'n foto!