Waterloo 4 laden werkbank
Werkbank met 4 kogelgelagerde laden en opbergplaat met afsluitbare seur inclusief MDF houten werkblad . Opslag en werkruimte samen.
Afmeting hoogte (mm):	945
Afmeting lengte (mm):	1525 Rugbyskoolstorie/Heroes Vat Die Punch – Finale | The Life and Times of Mr T
> afrikaans, Afrikaanse stories, Blogroll, choices, Ervarings, Friends, Jesus, jeug, Life, prayer, random, Reality, rugby, skole, skryf, South African stories, sports, stories, Suid-Afrika, vriende, youth	> Rugbyskoolstorie/Heroes Vat Die Punch – Finale	Rugbyskoolstorie/Heroes Vat Die Punch – Finale
***** Sedert die begin van die Rugbyweek, so ongeveer 18 jaar vantevore, het dit nog nooit gebeur dat Bergkruin se twee hoërskole teen mekaar in die finaal speel nie. Die hele dorp kom tot stilstand. Besighede maak vroeër toe, die strate is leëer as gewoonlik en die parkering by Hoërskool Bergkruin is tot die laaste sentimetertjie toe stampvol. Die motors staan in lang rye geparkeer in die strate wat die skool omring en die mense stroom na die sportstadion toe. Die kosverkope skiet die hoogte in en die stalletjies moet uithaal en wys om voor te bly.
Terwyl die Nelsdrif/Maritzburg College XV wedstryd sy einde nader, staan Victor op en hy en Leon lei hul span na hul kleedkamers toe. ***** Hoërskool Bergkruin se spelers staan en rondtrap in hul kleedkamer. Behalwe vir die geluid van tokse op die sementvloer, is dit doodstil. Hulle het vroeg die oggend begin met ‘n ontbyt by een van die ouens se huis en daarna was hulle so rustig as moontlik om hul kragte te spaar vir die Groot Finaal wat om 15:30 plaasvind.
“Vir hom die punch vat,” sê Wihan en kry dit reg om te grynslag. Sibu gee ‘n harde snuif-snork en die manne maak kringetjie. ***** Juan lê op sy bed. Hy was gisteraand nog so oortuig dat hy dit tog op ‘n manier vandag gaan regkry om te speel, maar vandag voel hy net…gedaan. Uitgeput. So asof al die energie wat hy die hele kwartaal plus hierdie week gebruik het, op een slag ut hom uitgesuig is. As hy dit nou op ‘n rugbyveld sou waag, sal hy ‘n nul op ‘n kontrak wees.
“Ek sal geld daarop sit. Baie.” ***** “Amen.”
Die skeidsregter blaas sy fluitjie en Wihan lui die wedstryd in met ‘n hoë afskop. ***** Juan en Marli draf ligvoets teen ‘n stywe pas na die rugbystadion toe. Dis al 15:45 en Juan weet dat die spanne mekaar al mooi opgemeet het. Hy kan nie glo hulle speel actually in die final teen hul aartsvyande nie! Dis soos ‘n eerste Derby en behoort ‘n goeie aanduiding te wees van wat verwag kan word wanneer die ligawedstryd plaasvind. Hy kan ook nie dink dat hy dit amper gemis het nie.
“Kom!” beveel Marli en hulle draf nog vinniger. ***** Stefan kry die bal en breek deur vir ‘n lopie van ‘n paar treë, maar word grond toe getrek deur ‘n lae tackle deur Jonathan. Onmiddellik is spelers van beide spanne daar en die bal kom uit na Bergkruin se kant toe. Die skrumskakel in Juan se plek is nie sleg nie, maar Wihan mis sy vriend. Hulle het al in baie spanne saamgespeel en hy is baie gewoond aan Juan se styl. Wihan skop die bal ver langs die lyn af en Sibu sit dit blitsig agterna. Dis ‘n harde wedstryd, nes hy verwag het, en daar was nog nie veel geleentheid vir punte aanteken nie. Op die oomblik staan die telling op 3-3 Die wedstryd kan nog enige kant toe gaan.
Ewoud Heymans skop weer af. ***** Juan gaan staan geïrriteerd toe die motor langs hulle stilhou.
“Wow…” is al wat Juan nog steeds kan uitkry. ***** Frans stamp vir Sibu af en hardloop om hom om die drie onder die pale te gaan druk.
“Toemaar, ons maak nou reg,” help Rufus hom op. Die wedstryd raak net strawwer by die minuut. Nadat Bergkruin gedruk het, het beide spanne elk nog ‘n strafskop oorgesit. Die halftydfluitjie behoort net ná die doelskop te blaas. Rufus is reg. Ewoud Heymans se heelagter sit die skop oor en die sirene gaan af om halftyd aan te kondig. Met die telling nou op 11-13 in Ewoud Heymans se guns stap die spanne moeg van die veld af. ***** “Hier’s ons,” kondig Juan aan en wonder bo wonder kry hulle ‘n parkeerplek skaars 5 meter van die rugbystadion se hoofhek af. Hulle klim uit en sien hoedat die manne afstap vir halftyd. “Kom ons vind gou uit wat is die telling.”
“Kan julle ouens gou saam met my kom?” vra hy. ***** “Ons kan nie soft tries bekostig nie!”
“What the…” val Wihan se mond oop. “Dis Juan en die Blou Bulle!” sê Rufus verbaas.
“YES!” ***** Die tweede helfte skop teen ‘n tempo af wat skrik vir niks. Dis asof Bergkruin sowel as Ewoud Heymans se spelers nuwe energie gekry het. Toe die skare sien dat Juan op die veld is, gaan hulle heeltemal mal.
Omtrent op Ewoud Heymans se 10m stippellyn kom die bal uiteindelik uit en Juan kry dit in die hande. Nou, dink hy. Hy skop ‘n chip-skoppie reg bo-oor Ewoud Heymans se onverhoeds betrapte voorspelers en sit dit teen die spoed van wit lig agterna. Hy raap die bal rakelings voor Leon se neus op. Leon duik vir sy bene, maar Juan stamp hom teen die skouer af sodat hy net grond vreet en duik onder die pale oor vir ‘n prag van ‘n drie.
“Op die heroes!” roep Wihan uit en die res van die span jubel saam. ***** Lank ná al die foto’s geneem is en die Blou Bulle weg is en al die sjampanje-proppe geskiet is en die feesvieringe by die skool se Sportkiosk tot ‘n einde gekom het, sit Juan, Wihan, Rufus, Leon en Marli op die wal van die sportstadion en kyk na die leë veld, wat nog steeds verlig word deur die helder spreiligte.
Dit word weer stil tussen die groepie kinders soos wat elkeen met sy of haar eie gedagtes besig raak. “Binnekort is it weer back to reality,” breek Leon die stilte.
Die stadion se spreiligte doof uit. ***** DIE EINDE *****
Categories: afrikaans, Afrikaanse stories, Blogroll, choices, Ervarings, Friends, Jesus, jeug, Life, prayer, random, Reality, rugby, skole, skryf, South African stories, sports, stories, Suid-Afrika, vriende, youth
Tags: Blou Bulle, Heroes Vat Die Punch, Rugbyweek