Qasr Amra - Geskiedenis Podcasts - 2021
Qasr Amra (Qusair -vesting) is 'n woestynkasteel uit die agtste eeu in die Jordaanse woestyn. Die vierkantige Qasr Amra, wat op die UNESCO-wêrelderfenislys verskyn, is meestal weg, maar die landhuis is baie goed bewaar, met baie van sy mure en selfs plafonne ongeskonde.
Dit is nie heeltemal duidelik wie die Qasr Amra gebou het nie. Daar word algemeen geglo dat dit tydens die bewind van Walid I (705-715 nC) van die Umayyad-kalifaat gebou is, maar 'n paar bewyse dui daarop dat dit later gebou is, miskien tussen 743 en 744AD, tydens die bewind van Walid II.
Die oorblyfsels van die landhuis van Qasr Amra bevat 'n onthaalkamer en 'n badhuis of 'hamam' versier met muurskilderye wat herstel is. Mitologie, geskiedenis en filosofie speel almal 'n rol in hierdie muurskilderye, met uitbeeldings van verskillende gebeurtenisse en figure, beide werklik en denkbeeldig.
Wat Qasr Amra self betref, kan besoekers die fondamente daarvan sien. Qasr Amra sou sowel as 'n garnisonale vesting as 'n toevlugsoord vir die Umayyad -kaliefs gebruik gewees het.
Qasr Amra (Arabies: قصر عمرة), dikwels Quseir Amra of Qusayr Amra, is in die oostelike woestynstreek en is die bekendste van die woestynkastele. Dit is vroeg in die 8ste eeu (waarskynlik tussen 711 en 715) gebou deur die Umayyad -kalief Walid I, wie se heerskappy destyds toeneem. Dit word beskou as een van die belangrikste voorbeelde van vroeë Islamitiese kuns en argitektuur.
Die gebou is eintlik die oorblyfsel van 'n groter kompleks met 'n werklike kasteel, waarvan slegs die fondament oor is. Wat vandag staan, is 'n klein kajuit, bedoel as 'n koninklike toevlugsoord, sonder enige militêre funksie. Dit is veral opvallend vir die fresco's wat op die plafonne binne -in bly, wat jag, naakte vroue en, bo een badkamer, 'n akkurate voorstelling van die sterreteken uitbeeld. Dit het daartoe gelei dat dit aangewys is as 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied, een van vier in die land. Hierdie status en die ligging langs die groot oost-wes-snelweg in Jordanië, relatief naby Amman, het dit 'n gereelde toeristebestemming gemaak.
Quseir Amra is 'n kulturele UNESCO -wêrelderfenisgebied in Jordanië. Dit is in 1985 ingeskryf en is geleë in die Zarqa Governorate. Die terrein is 'n woestynkasteel wat in 743 nC deur Walid Ibn Yazid gebou is. Hierdie woestynkasteel is gebou in die tyd toe die oorheersing van die streek aan die toeneem was. Hierdie woestynkasteel word erken as een van die beste voorbeelde van vroeë Islamitiese argitektuur en kuns. Daarom is dit op die UNESCO -lys gevoeg om dit as 'n kulturele en historiese embleem te bewaar.
Daar was inskripsies wat in 2012 op die kasteel ontdek is. Dit het 'n meer akkurate datering van hierdie struktuur moontlik gemaak om navorsers te help verstaan ​​presies hoe lank hierdie struktuur bestaan.
UMAYYAD-KASTEELS (QASR AL-HEER AL-SHARQI, QASAR HISHAM, QASR AMRA)
Die Umayyads was veral bekend as produktiewe bouers, veral in en om hul hoofstad Damaskus. Deur gebruik te maak van die konstruksie -kundigheid van plaaslike Bisantynse argitekte en messelaars, het die Umayyads die streek met tientalle paleise en kastele besaai. Alhoewel min van hierdie vroeë Middeleeuse strukture nog bestaan, kan die ruïnes oral in die streek gevind word. Dit word gesamentlik die woestynkastele genoem, waarvan sommige gewilde toeristebestemmings geword het. Onder die belangrikste is die Qasr Al-Heer Al-Sharqi in Oos-Sirië, een van die grootste oorlewende kastele, en die Qasr Hisham in Palestina, een van die mees besoekte, wat albei deur die Umayyad-kalief Hisham in die 8ste gebou is eeu. Die Qasr Amra in die ooste van Jordanië is waarskynlik die bekendste en is 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied.
Die grootste deel van die oostelike Middellandse See-gebied is in die middel van die 7de eeu opgeneem in die Islamitiese kalifaat, maar dit sou dekades verder duur voordat die gebied sy grootste argitektoniese renaissance sedert die dae van Herodes die Grote beleef het. Die belangrikste katalisator vir die ontwikkeling van die streek was die verskuiwing van die Islamitiese hoofstad na Damaskus tydens die Umayyad -dinastie. Die Umayyads, wat die kalifaat in 661 nC in beslag geneem het, wou hul erfenis in Sirië, Palestina en Jordanië vestig deur middel van enorme bouprojekte. Alhoewel dit 'n paar van die vroegste en belangrikste moskees van Islam bevat, was kastele en ander versterkings die belangrikste fokus, veral in die 8ste eeu.
Die rede vir die renteverskuiwing was tweeledig. Eerstens, aan die begin van die 700's, het die Islamitiese kalifaat onberekenbaar ryk geword, en die regerende familie het al hoe meer tyd en geld bestee aan aardse genot. Tweedens, en meer prakties, het die Umayyads 'n lang geskiedenis gehad om vyande te maak en het hulle onrustig op die troon gesit. Die konstruksie van sterk versterkte plesierpaleise en kastele is ontwerp om aan albei hierdie behoeftes te voldoen. Die eerste groot bouer-kalief was Walid I, wat aan die begin van die 8ste eeu regeer het. Walid, wat toesig gehou het oor die bou van die Umayyad -moskee in Damaskus, het verskeie belangrike kastele gebou, waaronder die Qasr Kharana en die Qasr Amra.
Die produktiefste bouer van die hele Umayyads was Hisham ibn Abd Al-Malik. Hisham, wat bykans twee dekades regeer het, was die tweede langste regerende Umayyad-kalief en waarskynlik die laaste werklik bekwame een. Hy het 'n groot string kastele langs sy oostelike en suidelike grense gebou in reaksie op die toenemende bedreiging van die Abbasiede in Mesopotamië. Hy het ook 'n paar van die bekendste woestynpaleise van die Umayyad gebou, waaronder die twee paleise van Qasr Al-Heer Al-Sharqi en Qasr Al-Heer Al-Gharbi, albei in die ooste van Sirië. Sy mees besoekte paleis is ongetwyfeld die Qasr Hisham, noord van Jerigo in Palestina.
In 750 nC is die laaste Umayyad -kalief in Damaskus deur die Abbasids omvergewerp, en die goue era van die woestynkastele het tot 'n einde gekom. Die Abbasiede, wat die Islamitiese hoofstad na Bagdad verhuis het, het min gebruik vir die ou vestings, hetsy vir militêre of ontspanningsdoeleindes. Die meeste het lankal in puin gelê teen die kruisvaarders se aankoms in die 11de eeu. Daar was enkele uitsonderings, soos die Qasr Azraq in die noord-sentrale Jordaan, wat eers deur die Mamelukes en later die Ottomane opgeknap en gebruik is. Maar die meeste is bloot aan die eeue oorgelaat. Danksy die droë woestynklimaat en die yl bevolkings is die ruïnes van tientalle kastele egter behoue ​​gebly en is dit een van die gewildste nie-godsdienstige plekke van Moslembelang in die Midde-Ooste.
Net oos van Amman is die historiese plek van Quseir Amra gebou as 'n koninklike woestynoase.
Jaar aangewys: 1985
Kriteria: (i) (iii) (iv)
Rede vir aanwysing: 'N Afgeleë woestynpaleis met opmerklik bewaarde fresco's maak 'n venster oop in die kortstondige Umayyad-kalifaat, wat die artistieke versnit van Bisantynse en Islamitiese kulture in die agtste eeu nC onthul
Die klein koepels en drievoudige boë van Quseir Amra staan ​​op as die enigste versiering in die skerp en rotsagtige woestyn oos van Amman. Alhoewel die geïsoleerde ligging woes en ernstig lyk, is Amra slegs een van die vele woestynkastele wat die lang karavaanroete vanaf Damaskus, die ou hoofstad van die Umayyad -kalifaat, en Mekka, die heilige stad van Islam, beslaan.
Quseir Amra ("klein paleis van Amra") is in opdrag van Walid ibn Yazid êrens tussen 723 en 743, voor sy kort bewind as kalief van 743 tot 744. Walid het die stadslewe vrygespring deur na hierdie plesierpaleis te reis, net 'n paar dae se kameel ry uit Damaskus, met sy gevolg. Walid was 'n vrymoedige individu en was lief vir uitspattigheid, kuns, musiek en mooi dinge.
Vandag is Quseir Amra nie net 'n simbool van die Umayyad -dinastie nie, maar ook 'n argitektoniese voorstelling van die lewendige en hedonistiese Walid. Gebou as 'n weelderige hammam, die gebou volg dieselfde konsep van die tradisionele Romeinse badhuis, met 'n tepidarium (warm kamer), caldarium (warm kamer), en frigidariam (koelkamer). Die honderd-voet-diep put was nog steeds oop en sigbaar, en daar was genoeg water vir die baddens, met vasgemaakte diere wat water in 'n groter waterput trek wat vloei in 'n gesofistikeerde klei-teël-loodgieterstelsel wat onder die vloere loop.
Verreweg die mees indrukwekkende aspekte van Quseir Amra is die emosionele, briljant gekleurde fresco's wat die gipsmure en plafonne van die hoofkamer bedek. Diere, plante, jagters, musikante, swemmers en selfs heidense tonele word almal uitgebeeld in 'n speelse middeleeuse reverie, sommige groter as die lewe, met kenmerke wat beïnvloed word deur die Bisantynse kunswerk.
Oorsig van 'n beskawing in wording
Die oostelike woestyn van Jordanië is onvergewensgesind, 'n maanlandskap wat 500 eensame myl van Amman na die buitewyke van Bagdad jaag. Langs die hoofweg is daar min tekens van lewe: 'n stowwerige weermagbasis, 'n woestynkruipertjie, die gebleikte bene van 'n dooie dier. Maar deur die sanderige stilte dra die wind fluks van weelde. Ongeveer 50 kilometer van Amman staan ​​'n klein, ryklik versierde badhuis genaamd Qusayr Amra. Dit is een van die vreemdste, mees skouspelagtige voorbeelde van vroeë Islamitiese kuns, 'n eensame monument vir la dolce vita in hierdie sonverbrande aarde. By Qusayr Amra kan ons 'n blik op die Islamitiese hoë kultuur kry. Die prentjie wat vorm, is om die minste te sê verbasend.
Qusayr Amra is een van verskeie kastele, jaglodge en vestings wat gedurende die eerste helfte van die agtste eeu, ongeveer 100 jaar na die dood van Mohammed, oor die woestyne van Sirië en Jordanië gebou is. Met groot stede soos Damaskus wat gereeld deur plaag en intrige gewoel word, kan prinse en hul opvolgers na hierdie woestyn-toevlugsoord ontsnap vir broodnodige veiligheid en ontspanning.
Gebore uit sandkleurige kalksteen, val Qusayr Amra 'n lae profiel teen die uitgestrekte woestyn. Die hoofsaal is nie groot nie en bestaan ​​uit drie gang-gewelde gange-een van die eerste in hul soort-45 voet lank en 35 voet breed. 'N Deur op die westelike muur lei na 'n aangrensende badkompleks, wat eens gevoed is deur reënwater wat in 'n ondergrondse put gestoor is. Die baddens in Romeinse styl bevat 'n apodypterium, of kleedkamer a tepidarium, of warm kamer en a caldarium, of warm kamer, saam met 'n koepelvormige kamer om brandhout te huisves.
Die interieurversiering is opmerkliker as die argitektuur van Qusayr Amra. Helderkleurige fresco's dek feitlik elke sentimeter muur en plafon - met beelde van geveg en jag, simbole van die zodiac en mitologiese tonele. Die harde klimaat, graffiti en swak herstel het die skoonheid van die skilderye verminder, maar hulle uitbundigheid bly tasbaar. Inderdaad, vir 'n badhuis wat eens aan 'n Moslemvors behoort het, is die beelde skokkend onheilspellend, met min agting vir beskeidenheid, en nog minder vir godsdienstige verbod op die uitbeelding van mens- en diervorme.
Qusayr Amra is waarskynlik tussen 724 en 743 deur die kalief al-Walid II gebou terwyl hy nog 'n amir, of prins. Middeleeuse bronne (sommige daarvan is ongetwyfeld oordrewe) beeld hom uit as 'n roekelose en slinkse man, wat na bewering die Koran vir doeloefeninge gebruik het, 'n sangmeisie uit sy harem gestuur het om die gemeenskaplike gebede te lei en beplan om 'n buitelug te bou " martini-dek "bo-op die Ka'ba in Mekka, waar hy wyn kon drink en skinder oor die verbygangers.
Qusayr Amra het al-Walid se beweerde liefde vir losbandigheid en mag perfek uitgespreek. Rondom het hy fresko's van naakte vroue neergesit - sommige dans, ander lig waterbekkies op. Dit is geen Kate Mosses nie, maar voorouers van die mooiste skoonheid wat ons op die plafon van die Sixtynse Kapel van Michelangelo aantref.
Fresco's wat byna elke sentimeter van die mure en plafonne van die badhuis bedek, toon beelde wat die prins se vaardigheid en oorheersing toon.
Al-Walid wou ook syne ten toon stel muruwwa, of manlikheid. Oorkant die mure van Qusayr spring Amra pakke wildsbokke, honde en jagters op soek. Hulle staan ​​as 'n waarskynlike rekord van wat dikwels plaasgevind het toe al-Walid in sy koshuis was-groot woestynjagte, soos die jagpartye van antieke Persiese literatuur en pre-Islamitiese Arabiese poësie. Vir al-Walid was die jag beide hoë sport en politieke teater, 'n geleentheid om sy vaardigheid en oorheersing te demonstreer.
Tog is nie alles by Qusayr Amra bygevoeg vir vermaak nie. Sommige fresco's bring diep godsdienstige en politieke boodskappe oor, soos die portret van die troonheerser, moontlik al-Walid self, wat besoekers in die gesig staar wanneer hulle die hoofsaal binnekom. Die beeld maak gebruik van 'n lang tradisie van keiserlike portrette in Rome en Persië, maar die naaste ikonografiese parallelle kan afbeeldings wees van Adam wat op kerkvloere regdeur die Levant gevind is. Vroeë Islamitiese kennis beskou Adam as die prototipe van aardse koninklikes, een van die twee mense in die Koran wat die titel 'kalief' (letterlik opvolger of adjunk) beteken. Vir 'n lid van al-Walid se gevolg wat die eerste keer Qusayr Amra binnegekom het, sou die portret al-Walid se status as 'kalief in wag' en 'n tweede Adam nadruklik onderstreep het.
Al-Walid het nog 'n politieke verklaring op die oostelike muur van die saal ingesluit. Hier vind ons ses konings wat hulde bewys aan lede van die familie van al-Walid, wat in die omgewing gewys word. Met etikette in Arabies en Grieks kan ons hulle identifiseer as die heersers van Persië, Bisantium, Spanje, Ethiopië, China en Sentraal -Asië. Dit was die magtigste koninkryke van die antieke wêreld, en teen die tyd van al-Walid het verskeie van die magte van Islam geval. Die fresko vier dus die oorwinning van Islam oor sy vyande, sowel as sy rol as erfgenaam en versorger van die antieke verlede.
Die beeld van die konings help ons om te fokus op 'n sentrale onduidelikheid by Qusayr Amra. Aan die een kant is dit 'n meesterstuk van Islamitiese argitektuur, in opdrag van 'n Arabiese prins 'n volle eeu nadat Moslem -leërs Jordanië verower het. Terselfdertyd is dit egter 'n laaste opgewonde asem van die antieke visuele kultuur, nader aan die mosaïek van die Piazza Armerina in Sicilië as aan die moskees van Damaskus of Bagdad. By Qusayr Amra bevind ons ons oor die vaag lyn tussen die oudheid en die Middeleeue, tussen die Romeinse verlede van Jordanië en die Islamitiese toekoms daarvan.
Dit lyk asof Qusayr Amra kort na die dood van al-Walid in 744 in die steek gelaat is. Binne 'n dekade sou die Abbasidiese rewolusionêres die Umayyades van die mag afvee en beweer dat hulle waardigheid sou herstel na 'n kalifaat wat geteer is deur die goddelose en magshonger. Wat ons ook al van al-Walid maak, Qusayr Amra bied 'n momentopname van 'n beskawing wat besig is om te ontwikkel. Dit is 'n meditasie oor die eklektiese mengsel van bestanddele - Grieks, Romeins, Persies, heidens en Christene - wat gemeng is om Islam se eerste hoflike kultuur te produseer.
& mdashMnr. Sahner, 'n voormalige Robert L. Bartley -genoot op die redaksionele blad van die Journal, is 'n doktorale kandidaat in geskiedenis aan die Princeton Universiteit.
Kopiereg © 2020 Dow Jones & Company, Inc. Alle regte voorbehou. 87990cbe856818d5eddac44c7b1cdeb8
Uitsig oor die argitektuur
Wel huis Uitsig vanuit die suide Uitsig vanuit die ooste
Die mees fassinerende van die Umayyad -kastele, met uitgebreide fresko -skilderye in die gehoorsaal en badkompleks. UNESCO se wêrelderfenisgebied sedert 1985.
Aanbevelings vir kulturele reisigers: Kontemporêre kuns, kunsgeskiedenis, argitektuur, ontwerp, kulturele erfenis
Webgids, insluitend insiggewende fototoere met interaktiewe kaarte en spesiale aanbiedings van plekke, terreine, geleenthede
Lêer: Qasr Amra (ook Quseir Amra), Jordan.jpg
huidige 22:08, 24 September 2014 3.872 × 2.592 (1,51 MB) Tarawneh (bespreking | bydraes) Gebruikersgeskepte bladsy met UploadWizard
Die woestyn kastele van Jordanië is in die koninkryk se oostelike woestyn.
Die woestynkastele is 'n reeks geboue (nie alle kastele nie) wat deur die Umayyads in die woestyn, oos van Amman, gebou is. Dit gee 'n fassinerende blik op hoe die Umayyads die onvergeeflike woestyn beheer het. In Arabies is die woord vir "kasteel" .ر (qaṣr, uiteindelik uit Latyn castrum), en hierdie woord verskyn in baie van die kastele se name.
Dit is moeilik om baie van hulle met die openbare vervoer te sien.
Die hoofkastele kan in 'n lus gesien word, met sommige naby 32.060955 36.094436 1 Zarqa op die hoofpad oos van Amman, sommige naby 31.834494 36.814531 2 Azraq , en sommige op die suidelike pad van Azraq tot naby die lughawe Amman.
32.093362 36.328575 1Qasr Al-Hallabat (die eerste kasteel op 'n kloksgewys lus, oos van Zarqa en net wes van Hallabat). 'N Groot kasteel wat deur verskeie boufases gegaan het, met toevoegings van swart rots tot die oorspronklike werk, plus 'n paar groot mosaïek.
32.083583 36.363161 2Hammam as-Sarah ('n paar km oos van Qasr Al-Hallabat). Die baddens wat deur die heersers van die Hallabat -kasteel gebruik is, ondergaan nou 'n paar argeologiese werk. Die hek sal gesluit wees, maar ontsluit. Vry .
31.946512 36.952337 3Qasr Ussaykhim (Qasr Assekhin), ooswaarts van Azraq - daar sal 'n afdraai wees, maar die verseëlde pad eindig 1 km voor die kasteel. 'N Verwoeste kasteel gebou uit die swart woestynrots, 'n paar boë wat teen die puinhoop uitstaan. Dit is 'n ongelooflike rustige plek om uit te kyk oor die rotsagtige woestyn. Vry .
31.879612 36.827331 4Qasr Al-Azraq (Azraq Castle) (5 km noord van die Azraq t-aansluiting, reg langs die pad). 'N Groot verwoeste kasteel in die noordelike voorstede van Azraq. Goed om te verken.
31.801443 36.588224 5Qasr Amra (reg langs snelweg 40). Badkompleks met skouspelagtige fresco's. Hierdie kasteel is 'n tipiese toeriste -aantreklikheid en bevat 'n klein museum (opgedateer April 2021)
31.72868 36.465664 6Qasr Kharana (reg langs snelweg 40). 'N Groot reghoekige gebou wat waarskynlik 'n ontmoetingsplek was. Dit val op teen die woestyn en ongelukkig die snelweg en kraglyne. Die binnehof is miskien koel genoeg vir 'n vinnige piekniek. Dit is 'n tipiese toeriste -aantreklikheid met badkamers beskikbaar. (opgedateer April 2021)
31.81361111 36.31833333 7Qasr Mushash (Slegs toeganklik met vierwielaandrywing. Dit is die maklikste om van die veld af te gaan op Lat: 31.82431 Long: 36.19882.). Dit is nie so indrukwekkend soos ander woestynkastele nie, maar die moeite werd om te besoek. Aanvanklik kan 'n mens slegs klein oorblyfsels sien, maar na 'n tweede kyk kan geboue (klipmure) geïdentifiseer word. (opgedateer April 2021)
31.78506 36.7342 8Qasr Uweinid (slegs toeganklik met 'n vierwielaandrywing. Dit is die beste om van die veld af te gaan op Lat: 31.78661 Long: 36.76769). Hierdie Qasr beïndruk die besoeker met die dik mure en die hoeveelheid swart klip wat vervoer moes word om dit te bou. Alhoewel slegs sommige mure en sy vorm ons herinner aan die vroeë gebruik van die klip, is die landskap in die omgewing rondom dit fassinerend. (opgedateer April 2021)
31.32555556 36.57083333 9Qasr Tuba (Slegs toeganklik met vierwielaandrywing. Dit is die maklikste om van die veld af te gaan op Lat: 31.29881 Long: 36.52409.). Dit is 'n taamlik indrukwekkende woestynkasteel. Dit is eens opgeknap en beskik oor verskeie, nog bestaande, hoë kamers. Dit het 'n formidabele grootte gehad, maar baie dele daarvan word nou vernietig. Ongelukkig het besoekers rommel gelos en baie van die mure wat vroeër skilderye was, is nou met graffiti versier. (opgedateer April 2021)
30.7618 36.67891 10Bayir -kasteel (Slegs toeganklik met vierwielaandrywing. Dit is die maklikste om van die veld af te gaan op Lat: 30.78404 Long: 36.51759.). Dit is 'n meer moderne kasteel wat waarskynlik deur 'n Turkse belegger as restaurant gebou is. Anders as die ander woestynkastele, is dit nie Umayyad nie en dit is baie anders gebou. Alhoewel dit soos 'n kasteel lyk, kan dit ook as 'n "verlore plek" beskou word. In die omgewing is 'n klein, minder indrukwekkende, historiese gebou en 'n paar meter verder 'n klein, maar idilliese groen vallei en 'n waterreservoir. (opgedateer April 2021)
Groter dorpe soos Zarqa, Hallabat en Azraq sal restaurante hê, maar u wil u eie kos neem en piekniek hou.
Alhoewel baie woestynkastele in die Umayyad -periode vroeër as slaapplek gedien het, het hulle deesdae nie huisvesting nie, tensy die kasteel in die stad is.
Vandag in Jordanië was Qusayr Amra 'n badhuis wat deur die kalief Walid b. Yazid toe hy nog die troonopvolger was. Dit is bekend vir sy fresco's, wat bad-, jag- en boustonele uitbeeld, sowel as 'n zodiac en vermoedelik Walid self is. Die kunswerke by Qusayr Amra weerspieël Umayyad se vertroudheid met beide vroeë Christelike en Bisantynse keiserlike beelde.
Die gewelfde plafon met 'n beeld van 'n jeug, volwasse man en ou man. plus 'n beer wat op 'n snaarinstrument speel:
Inskripsies en muurskildery uit die 8ste eeu
Een van die meer bekende muurskilderye van Qusayr Amra toon die ses konings. " Vier is in beide Grieks en Arabies gemerk: die Bisantynse keiser, die koning van Spanje, die Sasaniese keiser en die koning van Axum. Die ander twee is te beskadig om te identifiseer, maar historici het die konings van China of Indië voorgestel.
Dit kan die beskermheer, die Umayyad -kalief Walid b. Yazid.
Inskripsies uit die 8ste eeu
Op ooghoogte in die gehoorsaal, in Arabies:
In die naam van God, die barmhartige, die [barmhartige], is daar geen [god behalwe] / God, uniek, wat geen medewerker het nie […] / God … God …
Hoog op die muur, bo 'n venster in die gehoor, in Arabies:
O God, maak deugsame Walid b. Yazd danksy die deugde van […]/laat hom verenig met die vroomes. Omring hom met 'n verfrissing van verwantskap, o beskermer van die twee wêrelde / vir sy ewige gemeenskap en die godsdiens op die dag van die byeenkoms
Op ooghoogte, in die middel van die muur in die gehoorsaal, in Arabies:
O God, maak deugsame (?) Die opvolger van die Kalifaat van die Moslem -mans en die Moslem -vroue … … die beskerming van God en sy genade.
O God, seën die prins terwyl u David en Abraham en die mense van sy gemeenskap geseën het … … die profeet …
Kyk die video: How to Draw and Color a Castle for children (Oktober 2021).
Wat is die term vir kulturele en sosiale invloede wat koloniale mag agterlaat en 'n langdurige, negatiewe invloed het?