Sentraal aan die debat is die volgende:
Wat is die regte van skole, hul beheerliggame en die onmiddelike gemeenskap.
Wat is in skoliere (ons kinders), onderwysers, ouers en ons land se belang.
Wat is die wet, en veral ons Grondwet, se voorskrifte.
Ongelukkig word die debat te maklik verskraal tot emosionele reaksies, wat gewoonlik (en verkeerdelik) op die volgende mistastings geskoei is:
Daar is 'n aanslag teen Christendom of Christenskole. Dit is onwaar - elke burger is daarop geregtig om sy/haar eie geloof aan te hang en met gelyke respek vir ander uit te leef. Alle openbare skole meot aan die wet voldoen, ongeag die oortuigings van die meerderheid ouers. Ons was tot dusver egter slegs in staat om skole met Christen-oortuigings te identifiseer wat die wet oortree, en sal graag van ander skole wil verneem.
Daar is 'n aanslag op Afrikaners. Sommige voel dat hierdie net nog 'n poging is om die Afrikanervolk uit te delg, en beweer selfs dat ons agente van 'n kommunistiese regering is wat 'n totale aanslag op Die Volk loots. So 'n siening is verregaande.
Hierdie is 'n aanslag op spesifieke skole. Dit is onwaar - as betrokke ouers is ons trots op ons kinders se skole en hulle onderwysers. Ons voel egter baie sterk daaroor dat sommige skole onregverdig en onwetlik optree, en dat dit in ons land en ons kinders se belang is om die saak aan te spreek en uit die weg te ruim.
Hierdie is 'n geveg tussen die geestelike en fisiese "werklikhede", waar die Bose 'n ongenaakbare aanval teen die Goeie loots. So 'n siening mis die punt geheel en al. Ons is bloot ouers wat uit ons eie ervarings in skole van dekades gelede vandag in die belang van ons kinders en menseregte optree.