Die gelykenis van die pêrel • FaithEquip
Die gelykenis van die pêrel
‘Verder is die koninkryk van die hemele soos ŉ koopman wat mooi pêrels soek; en toe hy een baie kosbare pêrel kry, gaan hy weg en verkoop alles wat hy het, en koop dit’ (Mat 13:45-46). Wie is die koopman wat alles wat hy gehad het verkoop om toe die pêrel te koop? ŉ Pêrel is ŉ unieke, organies gevormde juweel wat ontstaan uit ŉ irritasie (of besering) aan die sagte deel van ŉ oester (Walvoord 1974:105). ŉ Pêrel groei geleidelik en bly verborge onder die water in die oester se skulp. Wat verteenwoordig die pêrel in hierdie gelykenis? Die gelykenis van die verborge skat word vertel in die histories-teenswoordige tyd (gaan, koop en verkoop), maar waarom gebruik die gelykenis van die pêrel werkwoorde in die verlede tyd, soos gekoop (voltooide verlede tyd) en verkoop (onbepaalde verlede tyd)?
Watter probleem gee aanleiding tot hierdie gelykenis?
Die probleem wat aanleiding gee tot die gelykenis van die pêrel kan as volg verwoord word: Nadat Jesus die teken van die profeet Jona by die kruis verskaf het (alles verkoop het en toe gekoop het), wat doen die Seun van die Mens tydens die Inter-Advent Periode?
Die hoof gesagsfiguur in Matteus 13 is Jesus Christus. Hy is die Seun van die mens wat beide die goeie saad en die mosterdsaad in ‘sy’ saailand saai — maar dit was nádat hy die eers die saailand moes koop waarin die skat nog steeds verborge is. Die siening is dat Jesus die koopman is wat die pêrel koop en dat dit verwys na Christus se erfenis vanweë sy hoëpriesterlike bediening (vgl. Ps. 110; 20:28, 22:44; 26:28; Scholtz 2015:5-6). Ná hy kruis toe is (verlede tyd: gekoop en verkoop), ná hy die Nuwe Verbond met sy bloed bekragtig het en ná sy hemelvaart, begin Jesus se hoëpriesterlike bediening gedurende die Inter-Advent Periode.
Die gelykenisse oor die verborge skat en die pêrel beskryf ŉ groot ommekeer. In plaas daarvan dat Jesus begin om sy gesag uit te oefen om as Koning in die Messiaanse koninkryk te heers, funksioneer Christus Jesus as hoëpriester volgens die orde van Melgisedek gedurende die Inter-Advent Periode. Hierdie situasie is tydelik, want Christus sal ongetwyfeld met sy tweede koms begin om as messiaanse Koning te heers. Dit sal gebeur ná die kaf, die onkruid en die slegte visse verwyder is. Intussen, van Pinkster af aan, is die eerstelinge van Christus se pêrel-erfdeel die Kerk, verloof aan die Bruidegom (vgl. Mat 9:15; 19:6; 2 Kor 11:2). Party kommentators glo dat die pêrel net na die Kerk verwys (Walvoord 1974:105-106; Toussaint 1980:184), maar as die pêrel na Christus se hoëpriesterlike bediening verwys, is dit moontlik dat die gelykenis ook toepaslik sal wees ná die Kerk met haar Bruidegom getroud is.
Nuwe en ou dinge
Watter nuwe en ou dinge leer die gelykenisse van die verborge skat en pêrel? Ons stel voor dat die verborgenheid van die verborge skat is dat toe “hierdie geslag” in Israel die werk van die Heilige Gees deur Jesus verwerp het (Mat 12:22–45), is die gesag wat Christus ontvang het om oor die Messiaanse koninkryk te heers, vir ŉ wyle ter syde gestel (weggesteek), maar dié skat sal openbaargemaak word as Christus terugkeer aarde toe. Gedurende die Inter-Advent Periode is Christus se pêrel-bediening om sy Kerk te bou (Mat 16:18; 28:18-20), een nuwe liggaam wat bestaan uit gelowige Jode, Samaritane en heidene (vgl. Mat 10:5-6; Hand 1:8). Hierdie liggaam vorm saam die bruid van Christus — welke bruid heilig moet leef, want Christus se erfenis moet nie voor die varke gegooi word nie (vgl. Mat 7:6).
Op die kruis is Jesus met ŉ spies in sy sy gesteek en dadelik het daar bloed en water uitgekom (Joh 19:34). Soos ŉ pêrel wat gevorm word deur ŉ besering in die sagte deel van ŉ oester, so word die eerste van Christus se erfenis, die Kerk, geleidelik in Christus gevorm. Op ŉ sekere stadium sal die koopman egter sy pêrel openbaarmaak.
← Lees Die gelykenis van die verborge skat Lees Die gelykenis van die net →