'Ek is ook lief vir hierdie kind!' - Antwoorde op die vrae - 2022
Aanvanklik sou ons dink: 'n Nuwe gesin is die fondament van 'n kind. Gelukkig is daar 'n voorbeeld waar die teendeel waar is. Dit is die beste vir die betrokke priester om dit te vertel.
Imre Horváth (37) sakebestuurder
Judit Gyenge (36) is 'n kommersiële assistent
- Ek glo aan geluk. My eerste en enigste werk is baie goed ontvang, en my lewe was net soos in 'n Brasiliaanse seepopera. Ek is 'n sakebestuurder by 'n sagteware-ontwikkelingsonderneming. Ek programmeer al sedert ek tiener was. Destyds was Commodore 64 nog nuut. Deesdae is dit natuurlik heeltemal normaal, en u kan nie die afdruk van u tiener van u skootrekenaar verwyder nie.
Gedurende my universiteitsjare het ek Jutk tydens 'n konferensie ontmoet. Iets het tussen ons verloop, korrespondensie, maar mettertyd het ons lewens verdwyn. Desondanks het ons in kontak bly terwyl ek amptelik vir u troue was. Sy is twee dogters gebore; ek het ook ouer geword, so ons is uiteindelik op pad. Dit was ten minste wat ons gedink het. Na Gyes het hy ou kennisse gekontak, en ek het dit ook gedoen. Nie een van ons huwelike het gewerk nie, ons algemene probleme het ons na tien jaar weer bymekaar gebring, en ons het voortgegaan waar ons opgehou het.
Wedstryd het nie net albei van ons gebore nie, aangesien die twee dogtertjies, Viki en Zsufi, deel van ons lewens geword het. Aanvanklik was ek slegs 'n kennismaking. Ons het gou besef dat hierdie verhouding veel meer vir ons twee beteken. Aanvanklik het ons vanweë die kinders buite gewoon, maar ons het baie openbare geleenthede gereël en saans saam met hulle deurgebring. Ek onthou dat ek na 'n moeë dag nie kon huis toe gaan nie, maar tot ons groot verligting smôre die meisies na ons. Binnekort het ons na 'n openbare huis verhuis, en ek het in die varswater gespring. Terwyl ek nog voor ek tennis wou speel of sokker speel wanneer ek wou, het die nuwe situasie my meer in my lewe gebring. Die kinders moes soggens skool toe geneem word, en dit was nodig om vroeg op te staan, selfs al het die vorige dag 'n nag wyn gehad. Daar was 'n tydrooster vir die aandrituele, en ek het nie daarin ingegaan nie, maar ek het nogtans uit my huis begin werk. Gebore Bogi. Ons het wakker geword, so ons het gedink dat daar 'n pasgebore baba sou wees. Dit het vir ons altwee mooi uit die bed geklim, wat vir my ongewoon was, want ek het die grotes "gereed" gekry. Die kroeg was blykbaar nie beplan nie, en vyftien maande later het Borcsa opgedaag. Die eerste paar maande was baie moeilik, maar dit was hoe ons lewens voltooi was. Viki en Zhuhfi het die kleintjies baie welkom. Vandag kan ons hulle vertrou, teater toe gaan, aandete eet. Ons glo dat ons ons kalenders met die meisies moet versoen.
Ons het 'n gesin geword
Ek was baie bang om die groot een in my adolessensie te kry: "moenie geboorte gee nie, jy is nie my pa nie". Gelukkig het dit nie gedoen nie. Ons is meer 'n maatjie. Ek het die ouer - hoofsaaklik aan die begin - heeltemal op Jutka verlaat. Een rede waarom u dit gedoen het omdat u dit goed gedoen het, en hoe het ek begin om dit in 'n bestaande posisie te behartig? Min is die geval, en nou het hulle die basiese beginsels om na hul God as hul vader te kyk. Die grotes noem nie hul vader nie, maar dit gaan goed. Dit is snaaks as klein dogtertjies vir Imin geboorte gee.
Jutka het dit daardie keer reggekry: Wie het twee kinders nodig? Maar dit was in ons geval 'n voordeel; ek het hul geselskap van die begin af baie geniet.
Ons is dus 'n gesin
Lajos Hetyei hoofbestuurder (35)
Zsuzsa, eienaar van 'n basiese kwekery (35)
Claudia (15), Mark (4 en hoër)
- Toe ek ongeveer dertien jaar gelede Zsuzsa ontmoet het, het ons albei met mekaar gewoon. Toe ek agterkom dat sy 'n babadogtertjie het, was ek miskien bang, maar sy het my nie verhinder om Zsuzsa met ernstige gevoelens te nader nie. Claudia was destyds 'n driejarige wonderlike giggelende meisie, maar ek was net so opgewonde soos sy ooit op 'n vergadering was. Ek is Zsuzsi baie dankbaar dat hy niks gedwing het nie, so ons kon natuurlik met Claudia saamkom, en ons het mekaar geleidelik geken en liefgehad. Ons het Zsuzsa alleen ontmoet en soms trio, so ek het een keer haar ma gesien, en ander kere die vrou wat begelei moes word. Ons beweeg 'n jaar later en leef nou lekker.
Die waarheid is, ek het nie gedink dat dit belangrik was om ook 'n "gewone" kind te hê nie; vir my was KID KID. Ek wou nie die rol van 'n bloed-pappa aanneem nie (hulle het mekaar elke week ontmoet), maar ek was baie daarop ingestel. Ek het 'n storie vir hom gelees, gespeel en die shows baie geniet. Ek het my eie self opgevoed met respek vir die ware vader. Zsuzsa het egter 'n kind doodgemaak. Ek was gelukkig toe Mark gebore is, en ek is jammer dat ek kon ervaar hoe my eie kind lyk.
Klaudia is nou vyftien jaar oud en het 'n baie noue verhouding met Zsuzsa. Dit is natuurlik wonderlik dat hy meer met hom oor dinge praat, en ons verhouding baie vriendeliker is, "uithang" en mekaar terg. Daar is egter geen twyfel dat daar 'n groot verskil is tussen 'n groot kind en 'n klein kind in die onderwys nie, en dat daar 'n behoefte is aan strengheid. Dit is byvoorbeeld moeilik om tiener-slang te verduur, maar ek probeer regtig, en daar is baie plekke waar ons mal raak, en in die geval kan ek 'n baba hê, so ons, soos haar ma, het nie die probleem nie. Natuurlik het ons 'n paar opmerkings oor die onderwys, soos met enige gesin, maar dit is natuurlik nie die kinders om te hoor nie.
Selfs met die droewige weeksdae wil ek regtig by die kinders wees voordat ek saam met my gesin gaan slaap. Ek dink ook dit is belangrik dat almal tyd het, Zsuzsa met haar vriende, haarkapper of wat sy ook al wil, en vir my om vriende op te lei. Maar dit is ook baie belangrik om tyd alleen deur te bring, en ons het gelukkig die geleentheid. Miskien is dit te danke aan die feit dat ek haar nog altyd in Zsuzsa gesien het en dat ons in 'n baie gelukkige verhouding is. Alles goed soos dit is met Claudia, Mark en ons. Omdat ons 'n gesin is.