In 2009 is Fabian Perez * die amptelike kunstenaar van die 10de jaarlikse Latin Grammy-toekennings genoem. In 2010 is Perez gekies om die 2010 Olimpiese Spele te verf. Vir Fabian Peres, is die doel van kuns om skoonheid voort te sit.
"Dit is waarvoor ek altyd streef. God het die wêreld geskep en dit met die wonders van die natuur versier. Ek dink dit is die kunstenaar se werk om dit met sy werk te versier".
"Ek veg voortdurend vir 'n meer romantiese wêreld, een waar die vrou en die man rolle en krag bepaal het, is nie altyd die doel nie".
Pouseer, sê hy, "Ek wil graag sê dat dit nie belangrik is wat jy het nie, maar hoe jy dit geniet".
Gebore in 1967 in Buenos Aires, Argentinië, het Fabian 'n moeilike kinderjare gehad. Sy pa het bordellos en nagklubs gehad wat onwettig was. Hy was ook 'n speler. Tot vandag toe onthou Fabian die polisie by hul huis kom soek na sy pa wat deur die agterdeur probeer ontsnap.
"Hy het so baie keer na die tronk gegaan. Ek onthou toe ek baie jong na polisiestasies was en na hom soek".
Uiteindelik het sy pa die besigheid opgeoffer, alles verloor en in depressie verval. Intussen het Fabian se ma, wat artistiek haarself was, haar seun aangemoedig om sy bekwaamheid vir kuns te ontwikkel. Van vroeë ouderdom het hy geliefd om te teken en sy sal met trots hierdie pogings vertoon. Hy was ook passievol as 'n seun oor sokker- en vechtkunsten. Laasgenoemde word 'n integrale deel van sy lewe en sy werk as kunstenaar.
"Ek onthou op die ouderdom van 11 om my eerste klas te verlaat omdat daar 'n Wêreldbeker-sokkerwedstryd was. Ek het nie kunsklasse op skool geneem of selfs hoërskool voltooi nie, maar toe die onderwysers 'n tekening wou hê, sê 'n Argentynse held, het hulle altyd na my toe gekom.".
As 'n jong volwassene het hy besluit om 'n paar kunskursusse te neem om meer te leer oor die ware handwerk van teken en skilder, maar dit was nooit formele opleiding nie.
Dit is beeld uit sy verlede wat hy in sy skildery aflei, sy pa sy inspirasie. Hy is die koel man buite die nagklubs en bordellos in Fabian se beelde. En die vroue is sy herinneringe aan dié wat hy by sy pa se bordele en nagklubs gesien het - hul somber bui, broeiende gedagtes en intense sensualiteit wat uit sy doeke voortspruit. Maar dit is nou. Vir 'n paar jaar nadat sy ouers gesterf het, het sy ma, toe hy 16 was, sy vader toe hy 19 was, as 'n gypsy. Die hartseer en wanhoop wat hy ervaar het, het hom verward gebring en op soek na antwoorde. Dit was in martial arts dat hy 'n innerlike sterkte gevind het. Hy het hom gedompel in die dissipline. Al wat sukkel om homself te versorg, het Karate begin leer terwyl hy in kampe-kunste-ateljees of vriende se huise was. Dit was toe dat hy paaie met 'n Japannese karate meester, Oscar Higa, oorgesteek het, wat sy onderwyser, mentor, vriend en vaderfiguur geword het. Vir 'n rukkie het Fabian tyd in Rio deurgebring; leef die lewe van 'n nomad, vind toevlug op warm strande. Daarna het hy homself versamel en besluit om Oscar na Italië te volg. Dit was daar, in die klein dorpie Padova buite Venesië, dat hy sy loopbaan as kunstenaar begin het.
"Watter skildery beteken vir my", hy sê, "is dat ek ontsnap uit die wêreld waarvan ek nie hou nie. Ek voel so gemaklik om dit te doen".
Europese toeriste hou van sy werk. Fabian het klein uitstallings begin. Hy het sy tyd bestee aan die skilderkuns en onderrig van vechtkunsten, die laaste om homself te ondersteun. Sy droom was om 'n karate-meester te word. Ná sewe jaar in Italië, waar hy gereeld gereis het, gevegskunsuitstallings het, het hy na Japan verhuis en karate aangebied. Hy het nie besef dat vechtkunsten so 'n invloed sou hê in sy skildery tegniek nie. Inderdaad, in sy lewe se pad. Hy het die invloed van die Shodo gebruik om figuurlike en abstrakte style te kombineer. Shodo word dikwels deur Samuraïs en Boeddhistiese monnike beoefen. Dit is soveel 'n dissipline as 'n kunsvorm.
"Met Shodo"Verduidelik Fabian,"'n Mens sit op die vloer met 'n stuk ryspapier, 'n kwas en Chinese ink. Die kunstenaar begin konsentreer en as hy gereed voel of die drang slaan, begin hy verf. Wanneer 'n beroerte op die papier gemaak word, kan die kunstenaar nie terugdraai nie. As hy ontevrede is met wat hy geskep het, moet hy heeltemal begin. Selfs as ek met my kleure agteruit en vorentoe gaan, is die belangrike ding die bepaling van elke beroerte".
Die invloed van kunstenaars soos Lautrec, Picasso, Sargent en Cezanne word in Fabian se werk gevoel. "Maar op die ou end is dit my eie"sê hy. Vandag het Fabian 'n ateljee in Los Angeles, waar hy ook saam met sy vrou, Luciana en sy drie kinders woon. Sy is in baie van sy skilderye.
"Vir haar is niks onmoontlik nie. As ek iets wil, sal sy probeer om dit vir my moontlik te maak".
Meestal werk hy in die oggend en vroegmiddag, wanneer die lig die beste is. Gewoonlik gebruik hy akrielverf, sodat hy nie hoef te wag totdat dit droog word nie.
"My skilderye is donker, want ek probeer net 'n idee gee. Nie elke detail nie. Ek verkies om die stemming in kleur te verf, sodat die kyker 'n gevoel kry van wat gevoel word. Skilderkuns is 'n wonderlike manier om met mense te kommunikeer. Dit kan moeilik wees om alles te verduidelik wat ek voel en op een of ander manier verstaan ​​mense wanneer hulle beter na my kuns kyk as wat ek ooit kon sê".
Hy vergelyk die skildery van musiek en dit is veral duidelik in sy Flamenco-stukke, waar die danser komplekse ritmiese patrone skep.
"Ek vergelyk kleur en tegniek met musiek en ritme, die onderwerp en samestelling met lirieke en poësie. Ek wil die kyker nooi om voor my skilderye te bly, en voel nie verwerp deur hulle nie. Hoe langer hulle aanhou, hoe beter my kans om met hulle te kommunikeer. Wanneer musiek sag is, sal mense daarna luister. Ek neem dinge waarna mense kyk, en dan sien hulle dit meer diep in".
Die tonele van sy jeug in Argentinië weerspieël 'n tyd wat volgens hom meer romanties is as die hedendaagse dag.
"'N Tyd wanneer die man trots sal wees op skeer of net sy das vasmaak. En die vrou sal 'n roetine volg van stadige en sensuele bewegings, wat 'n man verlei net deur 'n sigaret aan te steek".
Fabian Peres is 'n kunstenaar wat in Buenos Aires is, maar dit is onmoontlik om elke keer 'n vertoning te gee. Dopo aver trascorso parti significative della sua vita in Argentinië, Italië en Giappone en stabiliteit negli Stati Uniti.
"SOno tredici anni che le mie ruote viaggiano su una strada sabbiosa. Lungo il mio cammino mi sono lasciato alle spale molte cose, e tante altre ormai le ho perse. Miskien het ek nog altyd 'n goeie idee gehad, en ek het 'n baie goeie ding gehad. - Fabian Peres - "Reflections of a Dream" -
"Dertien jaar dat my wiele op 'n sandpad ry. Langs my pad het ek baie dinge agtergelaat, en baie meer het ek nou verloor. Maar die wiele bly draai en ek sien die pad reg voor my en ek weet dat die pad my sal lei tot baie nuwe ervarings " - Fabian Perez "Reflections of a Dream".
Attualmente risici a Los Angeles ed è conosciuto per i suoi dipinti del tango e per i suoi ritratti.
Nel 2009 Perez is 'n stato nominato artista ufficiale del 10 ° annuale Latin Grammy-toekennings.
Nel 2010 è stato scelto per dipingere le Olimpiadi Invernali 2010 en die Olimpiese Spele van 2012.
Le sue opere non passano mai inosservate. Gli piace dipingere con colori acrilici, perché asciugano velocemente en gli consentono di seguire i suoi impulsi, senza che l'attesa di colore ancora bagnato lo limiti nel generare un nuovo tratto col pennello. Le sue immagini hanno la forza di trasmettere il carisma e la sensualità del suo autore. Un'arte che difficilmente si può sintetizzare in una categoria. Nie 'n caso nie, maar dit is nie 'n saak nie. Dit is 'n beperkte tanto-kuns kwantitatief".