Die Yarra-rivier vloei deur die hart van Melbourne, Australië, met Southbank aan die linkerkant. R Reeve / Flikker, CC BY-ND
Maar die bestuur van die impak van stygende see vir sommige gemeenskappe word moeiliker gemaak deur die optrede van regerings, huiseienaars - en selfs 'n paar welbewuste klimaataanpassingspraktisyns.
Kusaanpassingsbeleid dra gewoonlik politieke risiko. Een van die grootste risiko's is wanneer gemeenskappe uiteindelik verdeel word tussen diegene wat 'n reaksie wil hê op die toenemende risiko's van kusoordragte, en diegene wat meer bekommerd is oor hoe hul eie eiendomswaardes of versekeringspremies op die korttermyn deur so 'n aksie getref kan word. Vir sommige word die grootste bedreiging gesien as gevolg van seevlakverhogingsaanpassingsbeleid eerder as seevlak.
Party organisasies en regerings het die politieke risiko gekies deur die aanstelling of voorbereiding van aanpassingsplanne in te stel - maar dan nie om hulle te implementeer nie.
'N Kollega van my beskryf dit as die "plan en vergeet" benadering tot kusaanpassing. Dit is te algemeen, nie net hier in Australië nie, maar internasionaal. En dit kan erger wees as om die risiko heeltemal te ignoreer, omdat plaaslike gemeenskappe die indruk kry dat die risiko bestuur word, wanneer dit eintlik nie is nie.
Die pad na die hel is geplavei met goeie bedoelings
Kusaanpassings navorsers en praktisyns (en ek is een van hulle) moet sommige van die algemene aanbevelings wat tipies in kusaanpassingsstudies voorkom, heroorweeg.
In my ervaring, goeie bedoelings, maar swak beskou aanbevelings - soos gepleit vir hoogs verstedelikte stad sentrums in die binneland te hervestig - verhoed dat baie aanpassing studies geïmplementeer.
Verhuis geboue en ander geboude infrastruktuur verder weg van die kus te verminder of uit te skakel die risiko van oorstromings klink soos 'n sinvolle, langtermyn opsie, en dit is inderdaad in sommige gevalle.
Maar te veel gee die raad wat gegee word om 'n gevestigde, hoogs opgeboude stadsblok te vestig of te verskuif, min ekonomiese of praktiese sin. Sulke advies kan teenstrydig wees met goed gevestigde ingenieursramprisikobeperkingsraamwerke soos Engineers Australia's Aanpassingsriglyne vir klimaatsverandering in Kusbestuur en Beplanning.
Baie van die mense in die kusaanpassingswetenskapgemeenskap hou groot stede en eienaars van groot kusfasiliteite regoor die wêreld met hul voete. Grootliks verwerp die aanbevelings vir kusoordrag ten gunste van kusbeskerming.
Groot stede kies verdediging, nie Retreat
New York is dalk die beste voorbeeld van regerings en individue gelyk keuse beskerming eerder as toevlug.
In Oktober 2012, orkaan Sandy agtergelaat n spoor van verwoesting van meer as VS $ 71 miljard in die Verenigde State. In New York alleen, 43 mense vermoor.
In Junie 2013, dan Burgemeester Mike Bloomberg sê stygende temperature en seevlakke maak dit net moeiliker om New York te verdedig, waarsku:
Ons verwag dat in die middel-eeu tot 'n kwart van die landgebied van New York, waar inwoners van 800,000 vandag woon, in die vloedvlakte sal wees. As ons niks doen nie, kan meer as 40 myl van ons waterfront gereeld oorstromings voorkom, net tydens normale hoë getye.
Maar selfs nadat hulle die bedreiging erken het, was New York se reaksie nie om terug te trek nie. In plaas daarvan het die burgemeester 'n US $ 20 miljard plan Om die stad te beskerm met meer vloedmure, sterker infrastruktuur en opgeknapte geboue. As dit "Sterker, Veerkragtiger New York" plan verklaar:
Ons kan veg vir en herbou wat verlore gegaan het, die kuslyn versterk en waterfrontgebiede ontwikkel tot voordeel van alle New Yorkers. Die stad kan nie, en sal nie, onttrek nie.
Net so, nie een van die wenners van Herbou Deur Ontwerp - 'N internasionale kompetisie in New York en omliggende gebiede meer bestand is teen die kus oorstroom maak - gefokus op toevlug strategieë. Trouens, sommige betrek intensivering stedelike gebiede wat tydens die orkaan Sandy onder water was.
In die ergste getref gebiede, selfs wanneer die keuse van a gegee word staat koop-out skema relatief paar New Yorkers verkies om laat.
Alhoewel dit nie direk verband hou met klimaatsverandering nie, is die Japannese reaksie op die verwoestende 2011-tsunami nog 'n voorbeeld.
Daar het sommige inwoners besluit om na hoër grond te verskuif. Die regering het egter nie belangrike inrigtings in die land verhuis nie, insluitend die Fukushima-kernfasiliteit. In plaas daarvan sal Japan US $ 6.8 miljard spandeer om 'n a te vorm 400-kilometer lang ketting van seewande, toring tot by vier verdiepings hoog in sommige plekke.
In Melbourne, Australië, vier plaaslike rade van die Vereniging van Bayside Munisipaliteite gewerk aan die wetenskap-gebaseerde Port Phillip Bay Coastal Adaptation Pathways Project om stelselmatig te identifiseer die mees doeltreffende aanpassing antwoorde. Die projek beklemtoon die doeltreffendheid te akkommodeer en die vermindering van oorstromings deur gevestigde ingenieurswese benaderings.
Byvoorbeeld, die projek het tot die gevolgtrekking gekom dat terwyl die gewilde Southbank-waterfront in die Stad van Melbourne waarskynlik selfs meer algemene en ekstreme oorstromings in die komende dekades sal sien,toevlug is nie nodig nie".
Meer Praktiese Raad is van kardinale belang vir 'n groter Aksie
Coastal aanpassing studies en planne moet gebaseer wees op praktiese, verdedigbare en implementeerbare aanbevelings.
Dit beteken dat klimaataanpassingspraktisyns moet onthou dat die groot verstedelikte kusentrums in die komende dekades verder binneland verplaas word, tensy dit werklik die enigste lewensvatbare opsie is.
In plaas daarvan, Ek dink ons ​​kan meer bereik deur te konsentreer meer oor hoe laer- en medium-digtheid kusgemeenskappe kan aanpas by hoër seevlakke. Dit is 'n meer uitdagende probleem, soos ekonomiese ontledings baie verskillende aanbevelings na gelang van wat die sogenaamde "kan produseereksternaliteite"Is ingesluit of uitgelaat in die analise.
Op dieselfde noot kan aanpassingsstudies wat aanbevelings maak sonder om die impak aan hedendaagse huiseienaars te oorweeg, of hoe aanpassingsplanne gefinansier word, ook onbehulpsaam wees.
Goeie aanpassingstrategieë moet die werklike politieke risiko's wat betrokke is by enige verandering wat mense en eiendom betref, erken. Saam met die maak van aanbevelings, moet hulle ook 'n implementeringsplan uiteensit wat aandui hoe individuele en gemeenskapsbelange in ag geneem sal word.
Tot dusver het die klimaat modelle het 'n goeie werk gedoen in die beraming van die waarskynlike toekomstige seevlakke. Dieselfde kan nie gesê word vir ons aanpassing antwoorde.
Maar as jy op soek is na voorbeelde van hoe ons beter voorbereid kan wees vir die groei van seevlakrisiko's, kan inisiatiewe soos die Port Phillip Bay Coastal Adaptation Pathways Project en die Queensland Klimaat Aanpassing Strategie (tans onder ontwikkeling) blyk in die regte rigting te wees.
Mark Gibbs, direkteur: Kennis innovasie, Queensland University of Technology. Hy is 'n spesialis in kusbestuur, kusklimaat aanpassing en risikobestuur en is die voorsiening van spesialis tegniese, adviserende en deskundige getuie dienste aan die regering en projek voorstanders wêreldwyd vir 25 jaar.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Seevlakverhoging is Real - wat is die rede waarom ons van onrealistiese advies moet terugkom