Wysiging soos op 11:05, 3 November 2017
3 533 grepe bygevoeg , 2 jaar gelede
Besig om artikel te skep
Wysiging soos op 10:44, 3 November 2017 (wysig)
(Besig om artikel te skep.)
Wysiging soos op 11:05, 3 November 2017 (wysig) (maak ongedaan)
Die ''Discovery'' het in Februarie 1904 van die ys losgebreek en later in dieselfde jaar na Brittanje teruggekeer. Die ekspedisie was 'n groot sukses; Scott was 'n held en hy is tot die rang van kaptein bevorder. Die volgende ses jaar het hy hom egter aan sy loopbaan in die vloot gewy. Intussen het Shackleton in 1907 na McMurdo Sound teruggekeer.
In Januarie 1909 is Shackleton gedwing om slegs 180 km van die Pool af terug te draai. Hy bet getoon dat hierdie reis wel van McMurdo Sound af onderneem kon word, en alles was gereed vir Scott se tweede ontdekkingstog. Die ekspedisie het Brittanje in 1910 aan boord van die robbeskip ''Terra Nova'' verlaat. Dit was 'n groot en ambisieuse ekspedisie, wat uit twee afsonderlike groepe bestaan het. Hoewel 'n aansienlike hoeveelheid wetenskaplike werk gedoen moes word, was Scott se hoofdoel om die Suidpool te bereik. Dit het ook 'n wedren teen die Noorse ontdekkingsgeselskap geword, wat in die Baai van Walvisse, op die Ross-ysbank, oorwinter het - 'n paar honderd kilometer oos van Scott se basis in McMurdo Sound.
== DIE SUIDPOOL-EKSPEDISIE ==
Die laaste hulpgroep bet op die Poolplato omgedraai, slegs 240 km van die Suidpool af, en 'n groep van vyf het die laaste skof aangepak. Die groep het bestaan uit Scott, Wilson, luit. H.R. Bowers, kapt. L.E.G. Oates en onderoffisier E. Evans. Maar toe hulle die Pool uiteindelik op 17 Januarie 1912 bereik, het hulleeen van Amundsen se tente daar aangetref: hulle het besef dat hulle die wedren verloor het. (Amundsen het die Pool reeds op 14 Desember 1911 bereik.)
Die terugtog na Mc­Murdo Sound het 'n wanhopigc stryd geword. Dit was reeds laat in die somer, en die vyf manne was ontmoedig deur die feit dat hulle die Pool nie eerste bereik het nie. Dit is ook byna seker dat hulle aan skeurbuik gely het. Terwyl hulle teen die Beardmore-gletser afgedaal het, is Evans dood. Toe hulle die Ross-ysbank bereik, was die weer buitengewoon sleg. Oates se voete was bevrore en hy kon die pas nie volhou nie. Hy het geweet dat die ander dit makliker sou vind om die volgende voorradeopslagplek sonder horn te bereik. Daarom het hy in 'n sneeustorm sy dood tegemoet gestap. Scott het dit in sy dagboek beskryf as "die daad van 'n dapper man en 'n Engelse heer". Die ander het nog 'n paar kilometer aangesukkel. Hul laaste kamp­plek was slegs 17 km van One Ton Depot, waar voedsel en brandstof op hulle gewag bet. Die weer het hulle egter verhinder om hierdie kampplek ooit weer te verlaat. Hulle was teen hierdie tyd reeds so swak en uitgeput dat hulle heel waarskynlik nie sou oorleef nie, selfs al het hulle die voorradeopslagplek bereik. Hulle Iaaste kamp is later dieselfde jaar deur ander lede van die geselskap gevind.
== 'n Laaste inskrywing ==
<nowiki>*</nowiki>KENNIS, Volume 1, 1980, bl. 109, ISBN: 0-7981-08237-1
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1604217"