Geskryf deur Rupert Sheldrake
In sy boek Die Verlore Wêreld van die Kalahari, Sir Laurens van der Post het beskryf hoe Boesmans in die Kalahari-woestyn in Suider-Afrika in telepatiese kontak was, ver buite die reeks sensoriese kommunikasie. By een geleentheid, toe hy met 'n paar Boesmans uit was, het hy gevind dat mense wat agtergebly het in die kamp, ​​geweet het dat hulle 'n eland vyftig myl weggejaag het en ook geweet het wanneer hulle sou terugkeer. Hulle het hul kommunikasiemetode met die witman se telegraaf, of "draad" vergelyk. Terwyl hulle terug in Land Rovers teruggekom het, het Van der Post 'n Boesman gevra hoe die mense sou reageer toe hulle van hul sukses geleer het. Hy het geantwoord: "Hulle weet alreeds. Hulle weet per draad. . . . Ons bosmanne het 'n draad hier "- hy het sy bors getik -" dit bring nuus. "
Waarskynlik sal die meeste mense in moderne samelewings te min vertroue hê in telepatie om met ander te kommunikeer net deur dit beteken. Telefone bied 'n meer betroubare en effektiewe metode. Tog, ironies genoeg, die opset om iemand op afstand te skakel per telefoon skep gunstige toestande vir telepatie. Die bellers dink aan die mense wat hulle wil bel, miskien kyk hulle na hulle en skakel hulle dan. Al hierdie tyd fokus hulle hul aandag op die mense wat hulle wil bel. Of hulle daarvan hou of nie, hulle voorneme kan telepaties opspoorbaar wees.
Dink aan iemand wat dan bel
Dit is duidelik dat daar niks vreemds is oor 'n oproep van iemand wat verwag word om te bel nie. Wat vreemd is, is hoeveel mense gevind het dat wanneer hulle begin dink aan 'n bepaalde persoon, die foon lui en die persoon op die lyn is. Oor die algemeen is sulke oproepe van mense met wie die persoon bekend is en 'n emosionele band deel. Soms betrek hulle verre kennisse, of negatiewe emosies, of albei.
Dikwels is mense nie vooraf bewus van 'n spesifieke persoon nie, maar terwyl die foon lui, weet hulle wie op die lyn is. Dr. Eleanor Pryor, van Australië, het byvoorbeeld vir my gesê: "Met my beste vriend, sou ek dit sê oor 70 tot 80 persent van die tyd, ons weet dat dit die ander roeping is sodra die foon lui, en dit het het oor 'n tydperk van omtrent agtien jaar voortgeduur. "
Aktiveer mense om te bel
As jy wil hê dat iemand moet bel, dink hy soms aan hom om dit te doen. Ek het myself so 'n ondervinding gehad toe ek in Hyderabad, Indië, gewoon het en veral nodig gehad het om kontak te maak met 'n Engelse vriend wat 'n paar kilometer weg gelewe het en nie 'n telefoon gehad het nie. Hy het my selde genoem. Ek het gewonder hoe ek moontlik 'n boodskap aan hom kon kry. Na sowat tien minute het die telefoon gebel, en daar het hy gebel van 'n openbare telefoon en gesê hy voel hy moet bel, maar het nie geweet hoekom nie.
Joann Ertz, van Tacoma, Washington, het dit met haar ma as 'n soort spel gedoen.
Dit het begin met haar om my te vertel op een dag dat ons beide op mekaar moet konsentreer en die gedagte "Bel my" moet hê, en elke keer as dit gewerk het. Dit moes eintlik 'n grap tussen ons wees, en ek kon verskeie kere niks anders dink nie, maar dat ek 'n beroep moes doen op Ma. Toe ek dit gedoen het, sou sy lag en sê: "Ek wou net sien as dit nog gewerk het. Hoe gaan dit?"
Wie beïnvloed wie?
Soos ons gesien het, dink mense soms van iemand wat dan bel, asof hy of sy die oproeper se voorneme optel. Soms werk dit andersom, en iemand wil 'n ander persoon bel, wat dan lui. Dikwels is die rigting van invloed dubbelsinnig: "Sowat ses jaar gelede het ek 'n lang afstand van my vriend gebel, waarvan ek nie in maande gepraat het nie, om te vind dat sy besig was om my nommer op te spoor om my te bel wanneer die foon lui. Sedertdien het ek hierdie verskynsel baie keer ervaar ".
Hoe algemeen is hierdie ervarings?
Dit blyk dat telepatiese ervarings met telefone baie algemeen voorkom. Inderdaad, hulle blyk die algemeenste soort telepatiese ervaring in die moderne wêreld te wees. Enige leser wat dit twyfel, kan 'n informele ondersoek doen deur familielede, vriende of kollegas te vra of hulle ervarings van skynbare telepatie met betrekking tot telefoonoproepe gehad het. Ek voorspel dat baie, waarskynlik die meeste, sal sê dat hulle het.
Oor vyf jaar het ek mense by lesings, seminare en konferensies in Europa en Noord-en Suid-Amerika gevra of hulle geweet het wie gebel het voordat hulle die telefoon beantwoord het op 'n manier wat telepaties blyk te wees. Op grond van 'n handvertoning het 80 en 95 persent beweer dat hulle hierdie ervaring gehad het.
Tweedens het ek gevra om groepe mense wat lesings en seminare in Brittanje, Duitsland, die Verenigde State en Argentinië bywoon om vraelyste oor hul ervarings met telefone in te vul. Die eerste vraag was: "Het jy al ooit van iemand gedink net soos die telefoon lui, of net voorheen, en dit was inderdaad die persoon waaraan jy gedink het? (Verwyder afwagtings wat 'n gewone verduideliking kan hê en sluit slegs diegene in wat telepaties is.) "In totaal het 1,562 uit 1,691 mense, of 92 persent van diegene wat die vraelys voltooi het, ja geantwoord.
Derdens, my navorsing het geassosieer en ek het per telefoon formele opnames gedoen van 'n ewekansige seleksie van huishoudings in Engeland en die Verenigde State. In hierdie opnames het ongeveer die helfte van die respondente gesê hulle het gevoel hulle het geweet wie bel voordat hulle die telefoon beantwoord het. 'N Nog hoër persentasie het gesê hulle het iemand gebel wat gesê het hulle dink net om hulle te telefoniseer. In Engeland was die gemiddelde 65 persent, en in Kalifornië 78 persent. In alle gevalle het meer vroue as mans beweer dat hulle hierdie ervarings gehad het.
Hierdie opnames het ook getoon dat skynbaar telepatiese ervarings in die afwagting van telefoongesprekke meer gereeld was as enige ander soort telepatiese ervaring.
© 2003, 2013 deur Rupert Sheldrake. www.innertraditions.com
Hierdie artikel is aangepas met toestemming van Hoofstuk 12 van die boek:
Die gevoel van wese word gestaar by: en ander onverklaarde magte van menslike gevoelens
deur Rupert Sheldrake.
In hierdie nuut opgedateerde uitgawe deel Sheldrake sy meer as 25-jare se navorsing oor telepatie, die krag van staar, verafskouing, voorkennis en dierevooroordeel. Op grond van meer as 5,000-saakgeskiedenis, 4,000-vraelysresponse, en die resultate van eksperimente om te staar, gedagte-oordrag, telefoontelepatie en ander verskynsels wat uitgevoer word met meer as 20,000-mense, asook verslae en data van dekades onafhanklike navorsingspanne, Sheldrake toon dat hierdie onverklaarbare menslike vermoëns - soos die gevoel van wese staar na - nie paranormaal is nie, maar normaal, deel van ons biologiese aard. Sheldrake wys dat ons verstand en bedoelings buite ons brein in ons omgewing uitsteek met onsigbare verbindings wat ons verbind tot mekaar, die wêreld rondom ons en selfs tot die toekoms.
Rupert Sheldrake, Ph.D., is 'n voormalige navorsingsgenoot van die Royal Society en voormalige direkteur van studies in biochemie en selbiologie by Clare College, Cambridge Universiteit. Van 2005 tot 2012 was hy direkteur van die Perrott-Warrick-projek oor onverklaarde menslike vermoëns, befonds uit Trinity College, Cambridge. Hy is tans 'n genoot van die Instituut vir Noetwetenskappe, naby San Francisco, en 'n besoekende professor aan die Nagraadse Instituut in Connecticut. Hy is die skrywer van meer as 80 tegniese vraestelle en artikels wat verskyn in eweknie-hersiene wetenskaplike joernale en 10-boeke, insluitende Honde wat weet wanneer hul eienaars kom, Morfiese Resonansie, en Wetenskap Stel Vry.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Intuïsie & Bewustheid > intuïtief Bewustheid > Telefoon Telepatie: Kan dit beïnvloed word?