Hy het, in die woorde van sy sterfkennis in die Economist tydskrif, geword wat bestempel kan word as "miskien die beste skilder van onmiddellike en lewendige tonele tydens die laaste dekades van die 20ste eeu".
Dit was 'n beginsel wat hy gedeel het met sy nabye vriend Henri Cartier-Bresson, aan wie se "instant décisif" dit herinner het.