Geskryf deur Vera L. te Velde
Nuwe navorsing toon dat wanneer dit kom by die gee van geskenke, dit die gedagte is wat tel. Shutter
'Dit is die seisoen vir die gee van geskenke en vir die onstuimighede onder ons om te kla oor die verkwisting van geskenke. Waarom gee hulle geskenke as mense weet wat hulle beter wil hê as enigiemand anders? Ander erken met weersin dat, aangesien geskenkgewoonte gebruiklik is, hulle daarmee sal saamgaan om te verhoed dat hulle teenstrydig is.
Baie meer van ons is vrygewig met ons goeie vriende en familie, en daarom speel ons graag saam, selfs as ons die vraag stel of die gebruik iemand beter daaraan toe stel. Is elkeen van ons 'n bietjie grinnik?
Gelukkig dui nuwe navorsing daarop dat die antwoord nee is. In 'n onlangse studie, Ek het gevind dat menslike altruïsme verder strek as die materiële gebied. Dit wil sê, baie van ons ervaar 'geloofsoortuiging', wat besorg is oor ander se emosies en ander sielkundige ervarings buite enige wesenlike mate van welsyn.
Op geloof gebaseerde altruïsme beteken dat ons nie geskenke gee nie omdat ons wil hê dat mense iets moet hê wat hulle wil hê; ons gee ook geskenke omdat ons wil hê dat hulle versorg moet voel, vreugde of 'n aangename verrassing sal ervaar wanneer hulle dit ontvang, of om te voorkom dat hulle teleurgesteld voel as ons niks gee nie.
Hierdie soort altruïsme kan in baie ander situasies van toepassing wees. As meisiesgidse na ons deure kom om koekies te verkoop, koop ons dit nie net om die groep te ondersteun nie en omdat ons van koekies hou, maar ook omdat ons wil hê dat die meisies suksesvol en gewaardeer moet voel.
As ons met Kersfees gaan, is dit belangriker om 'n warm vakansiegees op te bou as om die gehoor met ons amateurgesang te wek. En wanneer liefdadigheidsorganisasies vir kinderwelsyn vir ons inligting stuur oor ons spesifieke kind, is dit omdat hulle weet dat ons omgee vir die persoonlike impak wat ons het, en nie net die finansiële kern nie.
Hierdie voorbeelde lyk miskien voor die hand liggend, maar, meer indrukwekkend, kan geloofsoortuiging altruïsme materiële bekommernisse heeltemal troef. Dikwels as ons gevra word vir terugvoer - byvoorbeeld deur 'n vriend met 'n draaiboek - bedek ons ​​ons reaksie om hul ego te beskerm, alhoewel hulle op die lange duur voordeel sou trek uit harder kritiek. Of ons kan nie die aandete vir u aandete laat weet dat hulle spinasie in hul tande het om hulle verleentheid te spaar nie, selfs al wil hulle dit weet.
'N Goeie nuus om die jaar af te sluit: ons is nie so grinchig as wat ons kan vrees nie. IMDB
Maar hoe kan ons seker wees dat 'n suiwer besorgdheid oor ander se gevoelens die motivering vir hierdie gedrag is, in plaas van (of ten minste boonop) ons eie reputasie? Ek wil per slot van rekening nie net dat meisiesgidse goed voel nie, ek wil ook bekend staan ​​as iemand wat hulle ondersteun. En ek wil nie net my date-verleentheid spaar nie, ek wil ook nie hê dat hulle moet dink dat ek gemeen of oppervlakkig is nie.
Dit is moeilik om op geloofsoortuiging altruïsme te wys as gevolg van besorgdheid oor reputasie, en dit was die belangrikste uitdaging in my navorsing. Om lig te werp op ware motiverings, het ek mense gevra wat ander gelukkig sou maak in 'n eenvoudige deelspel.
In hierdie speletjie kan een persoon (Alice) 'n deel van $ 10 met 'n ander persoon (Bob) deel. Maar die bank wat die oordrag hanteer, maak soms 'n fout en dra presies $ 1 aan Bob oor. As Bob dus $ 1 ontvang, weet hy nie of die $ 1 van Alice kom of van 'n bankfout nie. Alice kan dit gebruik om haar bedoelings te verberg deur self $ 1 te deel.
Deelnemers aan die studie is gevra of hulle dink dat Bob verkies om in die duister te hou oor Alice se voornemens - dit wil sê as sy besonder vrygewig of onvriendelik is. As Alice byvoorbeeld selfsugtig is en net $ 1.10 met Bob wil deel, sou Bob eerder gelukkiger wees om $ 1 te ontvang en onkundig te bly oor haar bedoelings? Baie mense het gedink Bob sou ongelukkig wees oor Alice se selfsug en bly oor haar vrygewigheid.
Verbasend genoeg, toe hulle hierdie speletjie self gespeel het, het hierdie mense ook meer geneig om presies $ 1 te gee (en sodoende selfsug weg te steek) of presies $ 5 (om sodoende maksimale vrygewigheid te openbaar). Sommige mense deel $ 1 om hul selfsug te verberg, maar hierdie resultate toon dat Bob se emosies ook 'n ware saak was.
Ekonome het sinies geraak oor menslike altruïsme as gevolg van studies soos hierdie een wat wys dat mense ingange van supermarkte vermy waar mense donasies insamel vir die Heilsleër. Sekerlik vermy ons dikwels die druk om altruïsties te wees, veral as dit ons die reputasie van vriendelikheid laat handhaaf. Maar terselfdertyd red die gebruik van 'n ander ingang die advokaat ten minste van verwerping. En dieselfde besorgdheid maak ons ​​veral vrygewig as ons kies om altruïsties te wees. Dit is tyd om meer liefdadig te kyk na liefdadigheidsaksies.
Gee intussen die naaste kroos 'n drukkie. Miskien sal hierdie eenvoudige daad van geloofsoortuiging hom daaraan herinner dat wanneer dit kom by die gee van vakansies, dit die gedagte is wat tel.