'n Voorafskaduwing van Christus se Koninkryksheerlikheid — Wagtoring – AANLYN BIBLIOTEEK
gt hfst. 60
Toe verskyn twee gedaantes, wat as "Moses en Elia" geïdentifiseer word, en hulle begin met Jesus praat oor sy 'uitgang wat in Jerusalem sou plaasvind'. Die uitgang het klaarblyklik betrekking op Jesus se dood en daaropvolgende opstanding. Hierdie gesprek bewys dus dat sy vernederende dood nie iets is wat vermy moet word, soos Petrus graag wou hê nie.
Die dissipels is nou wawyd wakker en hulle kyk en luister met verwondering. Hoewel dit 'n gesig is, lyk dit so werklik dat Petrus daaraan begin deelneem en sê: "Here, dit is goed dat ons hier is; as U wil, laat ons hier drie hutte maak: vir U een en vir Moses een en een vir Elia."
Terwyl Petrus praat, oordek 'n helder wolk hulle, en 'n stem uit die wolk sê: "Dit is my geliefde Seun in wie Ek 'n welbehae het. Luister na Hom!" Toe die dissipels die stem hoor, val hulle op hul gesigte neer. Maar Jesus sê: "Staan op en moenie vrees nie." Toe hulle dit doen, sien hulle niemand behalwe Jesus nie.
Terwyl hulle die volgende dag van die berg afklim, sê Jesus vir hulle: "Julle moet vir niemand iets van die gesig sê voordat die Seun van die mens uit die dode opgestaan het nie." Elia se verskyning in die gesig laat 'n vraag in die dissipels se gedagtes opkom. "Waarom", vra hulle, "sê die skrifgeleerdes dan dat Elia eers moet kom?"
"Elia [het] al gekom", sê Jesus, "en hulle het hom nie erken nie." Jesus praat egter van Johannes die Doper, wat 'n rol soortgelyk aan Elia s'n vervul het. Johannes het die weg vir Christus berei, soos Elia dit vir Elisa gedoen het.
Die Fariseërs het 'n teken van Jesus geëis as bewys dat hy die een is wat volgens die Skrif God se uitverkore Koning sou wees. Hulle is nie so 'n teken gegee nie. Aan die ander kant is Jesus se intieme dissipels toegelaat om Jesus se verheerliking ter bevestiging van die Koninkryksprofesieë te sien. Petrus het dus later geskryf: "Gevolglik is die profetiese woord vir ons des te vaster gemaak" (NW). Mattheüs 16:13, 28–17:13; Markus 9:1-13; Lukas 9:27-37; 2 Petrus 1:16-19.