Danie Krugel het van kleins of geweet hy wil eendag 'n sendeling of 'n polisieman word. Na skool sluit by aan by die Polisie in Kimberley. Later maak by vinnig opgang in die Anti-Okkulte Eenheid. ln 1997 word hy Direkteur Beskermingsdienste by die Sentrale Universiteit vir Tegnologie in Bloemfontein. Hy raak betrokke by 'n groep ontwikkelaars wat navorsing doen oor mineraalontginning. Hulle gebruik bestaande tegnologie en ontwikkel dit verder om goud, diamante, ystererts, selfs olie ondergronds op to spoor. Danie doen amper uitsluitlikdie navorsing. Die groep, die befondsing. Hulle maak opwindende deurbrake. Maar iets bly krap aan Danie. In sy tyd in die Polisie het hy net te veel gesien. Moes hy so veel keer aan ouers die nuus van 'n dooie kind breek. Sy passie om terug te veg teen misdaad het nie verflou net omdat hy die Polisie verlaat het nie. 'n Gedagte begin by hom groei. Eers klein. Later al hoe dringender.
Dae later word haar liggaam in die veld naby die Walkerville tolhek gevind. Danie ken vir Leigh Matthews van geen kant of nie. Maar haar verdwyning en grusame dood gryp hom aan. Die feit dat die hele land na haar help soek het. En niemand kon help nie. Die aand is 'n keerpunt vir Danie. Hy staan by sy slapende seun. En dink aan al die hartseer wat voorkom kon word as mens vermiste kinders kan opspoor. Die mineraalopsporingsapparaat analiseer 'n monster van 'n stof om die groter massa op te spoor. Hoekom kan dit nie dieselfde met 'n mens doen nie?
Op die ingewing van die oomblik sny hy 'n stukkie van sy seun se hare af. En begin werk. Al biddende. Êrens in die vroeë oggendure kom die deurbraak. Op grond van die haarmonster wys die toerusting hom waar sy slapende seun is. Eers is dit net op'n afstand van vyf meter. Later Lien. Later vyftig.
Hy begin sy toerusting en werkswyse verfyn. Gebruik van sy kollegas as proefkonyne. Een van hulle is Dawie van Dyk. Hy laat toe dat Danie 'n haarmonster van hom neem en kruip as deel van 'n toets in 'n begraafplaas weg. Elke keer spoor die apparaat hom op. 'n Paar maande later is Dawie op 'n werksbesoek by die Victoria Valle in Zimbabwe. Hy bel Danie, se net hy's iewers in Afrika. Danie plot hom akkuraat.
Sy proefkonyne is verbyster. Hulle kan sy resultate nie verklaar nie. Maar kan dit ook nie ontken nie.
Een van sy kollegas se dogter loop van die huis af weg. Rasend van bekommernis kontak hy vir Danie. Hy het gehoor van sy suksesse.
Danie vra 'n haarborsel van die vermiste kind. Hy doen 'n analise van 'n paar hare. Dan neem by lesings van twee verskillende punte in die stad. Waar sy twee "soeklyne'' kruis, is waar by begin soek. Die area wat by bepaal is omtrent twee blokke in 'n suidelike woonbuurt. Hy begin stadig die strate deurkruis in sy motor. En sien 'n meisie van voor aangestap kom ... 'n Uur en 'n half nadat by die haarmonster geneem het, besorg hy sy kollega se dogter terug aan haar oorstelpte pa.
Hy begin ook by polisie-ondersoeke betrokke raak. Aan die einde van 2004 help hy die polisie om'n moordverdagte op to spoor met behulp van hare wat op 'n skeermeslem gevind is.
Danie is gou om te verduidelik dat die apparaat se suksessyfer nie 100 % is nie. Soos wat 'n selfoon soms netwerkprobleme kry, 'n rekenaar sours "hang', so is hierdie tegnologie nie probleemvry nie.
Dis ook dikwels moeilik om 'n onbetwisbare haarmonster to kry. veral waar baie mense in een huis bly. En kinders dieselfde borsels en kamme gebruik. Dan's daar ook die menslike faktor. Hy kan 'n lesing verkeerd neem. Of 'n berekeningsfout maak.
En om sy kritici daaraan to herinner dat die grootste uitvindings deur die eeue amper almal aanvanklik eers summier afgeskiet is. Dat die idee van iets sees 'n selfoon twintig jaar terug ook geklink het soos 'n vergesogte droom. Vir die wat hom verdink van waarsêery en allerhande metafisiese metodes net by 'n reguit antwoord: Hy is 'n uitgesproke, wedergebore Christen. En wat by doen is suiwer wetenskap. "Ek is nie'n opgeleide wetenskaplike nie. Maar ek glo die Here het my geseën met die kennis van iets wat regtig werk”.
Sy uitvinding eis sy tol op Danie. Hy kan eenvoudig nie almal help wat hom nader nie. Nie al sy soektogte het 'n gelukkige einde nie. Hy kom gou agter as mens langer as 48 uur na die verdwyning begin soek, jy gewoonlik by 'n dooie liggaam eindig. Om telkens gekonfronteer to word met die emosies wat die mense wat by soek moes ervaar in hulle laaste oomblikke, is vir hom traumaties.
Vir Danie was die afgelope drie jaar 'n geweldige leerskool. "Ek het geleer dat jou grootste passie jou grootste kruis kan word. En dat die Here jou dra as mense in jou twyfel."