Dubbele dosis vir tussen die lakens | Netwerk24
Deur Riette Rust 11 Februarie 2019 00:00
Lucille du Toit & Elsa Winckler
Die Afrikaanse liefdesverhaal het inderdaad grootgeword. Witwarm erotiek kenmerk Ultrasatyn 3, ’n samestelling van Lucille du Toit se Syne vir altyd en Elsa Winckler se Die drieweek-reëling.
In Du Toit se verhaal word Bianca Olivier in ’n vreemde bed wakker. Sy het te veel vonkelwyn gedrink en kan nie onthou wat sy en Gideon Vermeulen ná haar vriendin Tess se verlowingspartytjie aangevang het nie. Nou moet sy Tess se troue op Gideon se plaas reël. Hoe kyk sy hom in die oë?
In Elsa Winckler se Die drieweek-reëling aanvaar Ella du Toit – ’n entoesiastiese bloemiste – ’n werk as beleggingsontleder in Londen. Sy voel skuldig oor haar pa vir haar BCom-studie betaal het en wil boonop van Quinn Sutherland af wegkom. Beslis nie verlief raak nie. Sal hormone haar Londense werk in die gedrang bring?
Seksuele beskrywings kan maklik kru in Afrikaans oorkom, maar die nuwe terminologie in Ultrasatyn 3 laat dié tonele – wat ook goed gemotiveerd is – gloei.
Natuurlik seëvier die liefde. Hóé is die uitdaging. In albei verhale slaag die aanvanklike antagonisme tussen geliefdes.
Die karakters is modern en loopbaangerig. Vroue is uiteindelik uitgesproke oor hul lyflike behoeftes.
Dis ontspanningsfiksie, ja, maar die oormaat clichés hinder tog. Hare krul “weerbarstig” en een klou “krampagtig” of “verbete” vas. Tog weet die skrywers hóé: ’n Karakter “byt” byvoorbeeld “ ’n vloekwoord tussen haar voortande vas”.
Byvoeglike naamwoorde is soms oorbodig en te veel droë of dor kele en monde kom voor. Beskrywings soos “Hitte, honger, passie en ’n amperse wanhoop – dit is wat sy proe . . .” is net te dramaties.
Maar in sy geheel gesien, verruim Ultrasatyn 3 myns insiens die Afrikaanse liefdesverhaal-genre.
Meer oor: Boeke | Ultrasatyn 3 | Resensie
Verhaal laat jou moer pluk