Psalm 23 (2) - www.bybelkennis.co.za
by Coen Slabber · Published 14/09/2016 · Updated 08/08/2016
Beginning well is a momentary thing: finishing well is a lifelong thing – Ravi Zacharias
[Ek gaan dwarsdeur van die Nuwe Testament en Psalms. 'n Direkte Vertaling van die Bybelgenootskap van Suid-Afrika (2014) gebruik maak.]
Ek gaan 'n paar blogs aan hierdie psalm spandeer.
23:1 – 4: Die Herder sorg vir sy skape.
'n Psalm. Van Dawid.
Die Here is my herder; ek ly nie gebrek nie.
2In groen weivelde laat Hy my rus;
Na water waar daar rusplek is, lei Hy my.
3Hy gee my nuwe lewenskrag;
Hy lei my op die regte paaie ter wille van sy Naam.
4Selfs as ek in die donkerste kloof ingaan, is ek nie bang vir gevaar nie, want U is by my.
Van Dawid. Dawid was natuurlik self 'n herder. Dit is dus moontlik dat hy self hierdie psalm geskryf het.
Die Here is my herder. Die psalmis begin met 'n persoonlike belydenis. Dit beteken die Here is sy Koning en hy is die Here se onderdaan. Daarom is hy seker dat hy niks sal kortkom nie. Die herder sorg immers vir kos, water en die veiligheid van sy skape. Hy voorsien op 'n besondere manier: 2In groen weivelde laat Hy my rus; na water waar daar rusplek is, lei Hy my. Ander mense identifiseer ander gode of vertrou op hulle eie hulpbronne. Vir Israel vervul die Here daardie rol.
Herders is 'n beroep waarop dikwels neergekyk is. Dawid sê vir Saul dat herders soms leeus en bere moet doodslaan. Hulle moet braaf wees en daarom is hy as herder geskik om Goliat aan te vat (1 Samuel 17:32 – 34). Soms verwys herder na 'n koning of 'n godheid. Dan is dit 'n beeld van gesag en mag. Die herder is oppermagtig en die skape is sy onderdane. Die beeld verwys ook na die herder se vermoë om sy kudde teen aanvallers te beskerm. Skape sonder 'n herder verkeer in gevaar.
Daar is herders wat hulle kudde verwaarloos. Die Here is nie so 'n herder nie. In die Israeliete se tog deur die woestyn het die Here verseker dat hulle niks kortkom nie. Die beeld van die herder pas dus beter by 'n gemeenskap as 'n individu. Die beeld van die Here as herder word duidelik uit Israel se geskiedenis en sy aanbidding.
Skape het normaalweg in daardie deel van die land waar daar nie genoeg reënval was vir oeste (graan, druiwe en olywe) nie, gewei. Daar was genoeg gras vir kuddes wat aan die beweeg gebly het. Daarom is dit die herder se taak om genoeg gras vir sy kudde te kry. Die feit dat hulle rus beteken dat hulle genoeg geëet het. Rus dui ook op sekuriteit.
Na water waar daar rusplek is, lei Hy my. Die skape het genoeg weiding en water. Lei is die optrede van 'n sterker party teenoor 'n swakker en behoeftige party – soos die Here Israel deur die woestyn na die beloofde land gelei het.
3Hy gee my nuwe lewenskrag. Dit dui op nuwe krag wat 'n persoon of dier kry nadat hy geëet en gedrink het. Dit vat eintlik vers 2 saam.
Hy lei my op die regte paaie ter wille van sy Naam. Lei word veral gebruik as Israel onder druk van hulle vyande was en die Here ingegryp het. Die regte paaie dui op die herder se trou as Hy ons lei. Die Here is 'n God gekenmerk deur trou.
Dit is u staf en u stok wat my gerusstel. Klowe is dikwels die plek waar die herder gras en water sal kry, maar dit is ook gevaarlike plekke. Wilde diere skuil dikwels hier. Maar die skape is nie bang nie al is die kloof donker. Hoekom nie? Die skape weet dat hulle herder hulle teen enige aanvaller sal beskerm. Om die Here by ons te hê, is nie net 'n gevoel nie; dit is nie net 'n teken van sy teenwoordigheid nie, maar ook van sy optrede. Die herder laat sy teenwoordigheid deur sy staf en stok voel. Die stok is deur die herder gebruik om wilde diere wat die skape aanval te verwilder. Die staf gebruik die herder om sy skape te beheer en om olyfbome te slaan sodat die olywe afval vir die skape om te eet.