'N' Scramble 'by Biggin Hill - Geskiedenis Podcasts - 2021
'N' Scramble 'by Biggin Hill
Hierdie foto toon 'n groep Spitfire -vlieëniers wat sukkel om hul vliegtuig te bereik.
Baie dankie aan Headstream en Gister vir die verskaffing van hierdie foto's, afkomstig van hul Heroes of Biggin Hill, wat op 12 Augustus 2010 vir die eerste keer uitgesaai is.
Ek het 'n webwerf opgestel wat verband hou met die ou kafee, The Nightingale, geleë op Biggin Hill in Kent. Dit is gereeld besoek deur motorfietsryers/rockers/teds/hells angels in die 50's en 60's en ook deur Rock n Roll -groepe soos The Wild Angels. As iemand staaltjies of foto's van die tydperk het, stuur 'n e -pos aan my [email protected] en ek sal dit probeer (stadig) plaas. Namate die webwerf gebou word, sal ek probeer om die webwerf in chronologiese volgorde te wysig (tyd/datum vir u) en 'n lys name/plekke/fietse op te stel, groete Steve Haden. BSA 650 Super Rocket (vinniger en meer betroubaar as die triomfe. LOL).
KYK ASSEBLIEF FOTO'S OP MENSE/PLEKKE EN LAAT MY NAAMME KEN DOOR E -pos na my [email protected]
SKEUR. THE GALE GESLUIT DESEMBER 1968. Hopelik sal hierdie webwerf die herinneringe aan goeie tye, goeie vriendskappe, tee in voetbal tafels en nat voete uit die sitkamer laat terugkom.
Tag: romans oor die Slag om Brittanje
Tony Russo het my onlangs gekontak oor sy komende roman, DONKERSTE UUR wat 'n semi-finalis was in die 2013 Amazon Breakthrough Novel Awards vir fiksie vir jong volwassenes. Hy is ook die skrywer van ZAK CORBIN: MASTER OF MACHINES. Vandag herinner hy ons aan die belangrikheid van die Slag om Brittanjewat die basis vorm vir sy nuwe roman. Na jou toe, Tony.
Verlede jaar was dit die 75ste herdenking van die Slag om Brittanje, 'n stryd om oppergesag tussen die Duitse Luftwaffe en die Britse lugmag oor die lug van Engeland in 1940. Die geleentheid is opgemerk deur optogte, omslae van vintage vliegtuie en huldeblyke van die koninklike familie . Dit is egter geen verrassing dat 'n peiling wat deur 'n Britse koerant gedoen is, bevind het dat jongmense min kennis het van die stryd of die betekenis daarvan nie. Vier uit tien het geglo dat die Vikings betrokke was of nie weet wie die 'paar' is nie. Hier is 'n paar besonderhede oor een van die beslissende veldslae van die Tweede Wêreldoorlog.
Die donkerste uur
Die leërs van Hitler se Derde Ryk was sedert 1939 onstuitbaar. In Junie 1940 by Duinkerke, aan die kus van Frankryk, is die oorblywende geallieerde magte ontruim deur die Britse vloot en private vaartuie. Frankryk, ondanks die feit dat hy die grootste weermag van Europa gehad het, het oorgegee. Byna die hele vasteland van Europa het na Duitsland geval.
Sy leërs as oorwinnaars, Hitler het getoer om Parys en Frankryk te verower, maar in die geheim beplan vir Operasie Seeleeu - die inval in Brittanje. Eerste minister Winston Churchill het gewaarsku dat die stryd om Brittanje sou begin. Hy noem hierdie tydperk, van die val van Frankryk tot die einde van die bedreiging van inval in 1941, 'The Darkest Hour'.
Duitsland sou nooit kon hoop om 'n invalsmag te land nie, tensy die Royal Air Force, die RAF, uit die lug gevee is. In Brittanje het Air Vice Marshal H. Dowding se lugverdedigingstelsel staatgemaak op 'n nuwe tegnologie - RADAR - om vyandelike vliegtuie op te spoor. Sektorbeheerders versamel verslae van radar en waarnemers en stuur eskaders van RAF -vegters om te onderskep.
Die Duitse Luftwaffe was byna vier-tot-een in die getal van die RAF. Die mees herkenbare en gevreesde Duitse vliegtuig was die Ju. 88 Stuka, 'n duikbommenwerper met sirenes in sy vlerke wat skreeu terwyl die vliegtuig op teikens duik. Die Do. 17 "Flying Potlood" en die He. 111 medium bomwerpers is as 'kommersiële vliegtuie' gebou om die beperkings wat deur die Verdrag van Versailles gestel is, te verslaan. Die Messerschmitt Bf109 word beskou as een van die beste vegvliegtuie van die hele oorlog en was in sommige modelle gewapen met kanonne.
RAF-vlieëniers sukkel om by Biggin Hill in die lug te kom (fotokrediet: Rex van http://www.telegraph.co.uk/history/battle-of-britain/11729951/Battle-of-Britain-Wasnt-that-a-Viking -invasion.html)
Die RAF het staatgemaak op die Hawker Hurricane en die Supermarine Spitfire -vegvliegtuie. In teenstelling met die mite, is die orkaan in baie groter getalle gevlieg as die legendariese Spitfire. Beide vliegtuie het dieselfde Rolls-Royce Merlin-enjin gebruik en agt masjiengewere gedra. Eerste minister Churchill verwys na die dapper jong vlieëniers wat hierdie vliegtuie en bomwerpers gevlieg het as "The Few".
Arenddag en die geveg begin
Na weke van Duitse aanvalle op skeepsvaart, gee Hitler bevele aan Reichsmarschall Hermann Goring begin aanvalle op RAF -vliegvelde en kritieke nywerhede op Eagle Day, 13 Augustus 1940. Kus -eskaders is die swaarste getref. 'N Verrassende aantal Stukas is neergeskiet - die vliegtuie was te stadig en kwesbaar teen RAF -vegters - en hul eskaders is teruggetrek.
Die luggeveg het weke lank geswaai. Duitse intelligensie was foutief. Hitler en sy generaals was oortuig dat hulle wen, terwyl hulle in werklikheid vliegtuie, ervare vlieëniers en lugspanne verloor het. Die POF het genoeg vliegtuie gehad, maar vlieëniers was te min. Binnekort het Poolse, Tsjeggiese, Vrye Franse, verskeie Amerikaners en ander geallieerde vlieëniers by eskaders aangesluit by die RAF.
Hitler verloor sy eie stryd
In September val 'n Duitse bomwerpersmag op Londen aan. Churchill beveel 'n onmiddellike vergelding en Berlyn is gebombardeer. Woedend beveel Hitler 'n verandering in taktiek - hy sou die Britse volk terroriseer tot oorgawe. Dit was die Blitz, meer as tweehonderd dae se aanvalle op Londen en ander stede wat eers tot 1941 geëindig het. Die bomaanvalle het die ontruiming van kinders na buitegebiede gedwing terwyl mense in skuilings en in die Londense ondergrondse stasies weggekruip het.
Heinkel He 111 -bomwerper oor die Surrey -dokke en Wapping in die East End van Londen op 7 September 1940 (beeld van die openbare domein uit die versamelings van die Imperial War Museums)
Hitler se ego het sy ongedaantheid bewys. Die Britse volk het geweier om te skrik. Die verandering in teikens het die RAF tyd gegee om sy vegvliegtuie weer op te bou. Die verdere afstand na Londen het Duitse vliegtuie tot hul uiterste gedryf. Vegvliegtuie moes die slag vroeg verlaat of brandstof opraak. Ten spyte van groter en groter formasies, het die RAF aangehou.
Slag om Brittanje -dag
Op 15 September 1940, Battle of Britain Day, is massiewe Duitse aanvalle onderskep wat gelei het tot onvolhoubare verliese vir die Luftwaffe. Alle bombardemente teen daglig het kort daarna geëindig en Operation Sea Lion is gekanselleer. Duitsland het sy eerste geveg in Europa verloor.
Donkerste uur (Divertir Publishing, Ltd. Verwagte vrystellingsdatum: 8 Februarie 2016) speel af in 'n alternatiewe geskiedenis waar die lang Groot Oorlog 'n gebroke Europa agterlaat sonder 'n hele generasie mans. Brittanje laat vroue toe om hul land as soldate, matrose en veral vlieëniers te dien. Nadat haar ouer broer Mackinley beseer is tydens 'n vliegtuigongeluk, oefen die jong Briley Bannatyne om 'n vlieënier in die lugdiens te word. 'N Verskriklike vyand verower 'n groot deel van Europa voordat hy sy visier op Brittanje rig. Al wat tussen hierdie onstuitbare vyand en inval staan, is Briley en 'n handjievol dapper vlieëniers.
Tik van nou af tot 17 Februarie om 'n getekende eksemplaar van hierdie boek deur Goodreads te wen!
Baie dankie dat u 'n skrywer van geskiedenis was, Tony. En die beste wense vir sukses met Darkest Hour.
VIR MEER OOR LEES EN GESKRYWING VAN HISTORIESE FIKSIE, volg 'n GESKRYWER VAN GESKIEDENIS (met behulp van die widget aan die linkerkantbalk)
'N' Scramble 'by Biggin Hill - Geskiedenis
Gereelde besoekers aan Botley Hill Farmhouse het heel moontlik 'n afdruk op die muur opgemerk, regs van die kroeg, ter herdenking van die Slag van Brittanje. Miskien, as u veral arendoog het, het u moontlik ook opgemerk dat die verhaal wat daarmee gepaard gaan, betrekking het op 'n buitengewone voorval wat eintlik in die lug bokant die hemel gebeur het.
Kortom, op 18 Augustus 1940 was die vlieënier van die Tweede Wêreldoorlog, Harry Snow Newton, saam met sy eskader wat die nabygeleë Kenley-vliegveld verdedig teen 'n lae vlakaanval toe hy deur 'n Duitse bomwerper getref is. Met sy orkaan aan die brand en vlamme wat die kajuit binnekom, was sy enigste opsie om oor Botley Hill uit te red. Gelukkig het hy egter geleef om die verhaal te vertel - en het hy ongelooflik baie vriende geword met die Duitse vlieënier. Lees hier meer hieroor ...
Hoewel Harry sedertdien oorlede is, het ons in Augustus 2016 besluit om sy buitengewone dapperheid te eer deur sy gesin as spesiale gaste na die herberg te nooi - dit was toe hulle die gedenk -kunswerke wat ons daarna in die plaashuis opgehang het, aan almal voorgelê het. .
Nou, daar is 'n nuwe wending aan die verhaal, want die gerespekteerde skrywer en historikus Richard C. Smith het hierdie wonderlike avontuur in sy nuwe boek oor RAF Kenley verweef, Kenley Scramble: Die definitiewe geskiedenis van die RAF-vliegveld van 1917-1940 , wat hierdie somer uitkom. Boonop het hy ook daarin geslaag om nuwe inligting oor hierdie moedige vlieënier te ontdek.
"Deur hierdie navorsing te doen, het die verhaal nuwe lig gewerp," sê Richard. 'Ons het byvoorbeeld geleer dat Harry se valskermbande amper deurbrand is, nadat Harry gered het en in die plaaslike veld gevind is, dus nog 'n paar sekondes en hy sou van die valskerm tot sy dood geval het.
'Ons het ook 'n nuwe verhaal opgegrawe oor 'n ander lid van die groep wat in 'n veld daar naby neergestort het, en selfs inligting oor die spesiale geheime wapen van Kenley Airfield-maar u moet die boek koop om meer te wete te kom oor die een!'
Tydens sy navorsing het Richard ook kontak gemaak met Harry se familie, wat hom vriendelik toegelaat het om 'n foto van die jong vlieënier te gebruik wat nog nooit gepubliseer is nie. Dit is in 1940 geneem en toon Harry net voordat hy by die eskader by Croydon aangesluit het.
Die gepaste boek sal 240 bladsye amptelik op die naweek van Saterdag 19 en Sondag 20 Augustus amptelik op die Biggin Hill Festival of Flight Air Show vrygestel word. die kroeg op Vrydag 15 September om 15:00. Kom dus saam met ons - en kry u eie persoonlike toewyding!
- Kenley Scramble: Die definitiewe geskiedenis van die RAF-vliegveld van 1917-1940 kos £ 12 in sagteband (ISBN -nr. 9780955718090). Daar sal ook 'n spesiale hardeband met 'n beperkte oplaag van £ 20 elk wees, waarvan 50 onderteken is deur twee lede van RAF Kenley se 501-eskader.
Groot planne by Biggin Hill as klassieke Spitfire -vliegtuig herstel
Biggin Hill kondig opwindende planne aan om ikoniese Spitfire -vliegtuie weer lewendig te maak.
Hulle webwerf rapporteer oor Spitfire IX MA764, gebou in 1943 en word tans herstel in Biggin Hill's Heritage Hangar. Die vliegtuig is in besit van Mark Collenette en is sedert Februarie daar. Die doel is om dit teen 2022 in die lug te hê.
Die Spitfire is een van drie restaurasies wat vir die jaar aangekondig is. Die ander is MK XIV en TE517. 'Flying a Spitfire' dek die nuus. Hierdie afdeling van die Biggin Hill -webwerf is toegewy aan openbare toere deur die hangar en toegang tot 'n indrukwekkende reeks vliegtuiggeskiedenis.
'Die hangar is te alle tye 'n miernes van aktiwiteite met verskeie herstellings wat voortduur', skryf die Heritage Hangar -span. 6 vliegtuie is op die plek herstel.
Besoekers kan deur die hangar toer, aan boord van Spitfires en Hurricanes klim en die mees dramatiese van almal vlug.
Biggin Hill se erfenishangaar. Beeld met vergunning van Biggin Hill Heritage Hangar.
Biggin Hill gee 'n uiteensetting van die aksiebelaaide geskiedenis van hul nuutste projek. Einde 1943 neem IX MA764 deel aan "RAMROD 333". Die Spitfire het gehelp om bomwerpers wat oor Lille, Frankryk vlieg, te begelei om teikens op die grond uit te haal.
In die kajuit was vlugsersant D Bostock. Toe die missie voltooi is, het 'n haarverhogende situasie ontstaan. Bostock en kie vlieg na wat hulle as bondgenote beskou, en kry 'n skok toe hulle besef dat dit eintlik die vyand is!
Hulle teenoorgestelde getalle het dieselfde fout gemaak. Fly a Spitfire merk op dat mense 'net 'n entjie van 'n kilometer van mekaar af was'.
'N Vriendelike vliegpad het verander in 'n loodgevoerde hondegeveg. Bostock het in die moeilikheid beland. As vermoedelik dood, het hy uiteindelik weer huis toe gekom danksy die Franse verset.
Die Spitfire het neergestort, waar dit in die vroeë 21ste eeu deur 'n lugvaartgroep opgewek is. Bostock se helm, geparafeer "DB", het ekstra opgewondenheid veroorsaak, en sommige meen dat dit die eiendom van die beroemde flyer Douglas Bader is! Die vliegtuig het in 2006 na Brittanje teruggekeer.
Spitfires, 'n belangrike deel van die Slag om Brittanje, is 'n embleem van die Britse gees tydens die Tweede Wêreldoorlog. Verlede jaar het 'n "NHS Spitfire" die lug opgevaar om mediese personeel te bedank vir hul werk om die pandemie te beveg en geld in te samel vir liefdadigheid. 'Dankie U NHS' is aan die onderkant geverf.
"Duisende name, wat deur die publiek genomineer is, is by die vliegtuig gevoeg om diegene te weerspieël wat bygedra het tydens die stryd teen koronavirus," berig BBC News.
'N Merkwaardige verhaal agter die ontstaan ​​van die Spitfire het onlangs ontstaan. Die "Supermarine Spitfire" soos dit bekend is, het 'n opgradering nodig om agt gewere in plaas van die oorspronklike twee te dra. (Supermarine is die vervaardiger van die vliegtuig.)
Dit was 'n uitdaging wat kaptein Fred Hill in 1934 in die gesig gestaar het. Soos HistoryNet skryf, sou agt wapens die Spitfire skynbaar swaar maak, asook aansienlike kwessies wat hulle gemaklik sou pas.
Kaptein Hill is in sy taak gehelp deur Hazel Hill ... sy 13-jarige dogter wat "oorweldigende vaardighede in wiskunde beskik het". Saam het hulle die Spitfire die uiteindelike pappa-dogter-opdrag gemaak! Hierdie dekking fokus op 'n verslag van die BBC.
Spitfire MA764 is in 'n aansienlik beter toestand, met die hoop dat dit weer in 2022 in die lug sal kom. Beeld met vergunning van Fly a Spitfire.
In 2018 noem die webwerf History Hit hoe die wêreldberoemde vliegtuig in die eerste plek sy naam gekry het. Toevallig het dit ook gebeur as gevolg van 'n jong persoon.
Hulle merk op dat hoewel vuurkrag sy rol gespeel het, die titel "waarskynlik net soveel te danke het aan die naam van sir Robert McLean se troeteldier vir sy jong dogter, Ann, wat hy' die klein spitvuur 'genoem het." McLean was destyds vervaardigingsvoorsitter.
Boonop skryf History Hit dat meer as 20.000 Spitfires die produksielyn verlaat het voordat hulle die hemel inklim. 'N Tipiese koste was $ 17,438 (£ 12,604), wat gelykstaande is aan $ 942,248 (£ 681,000) vandag. Na verneem word, bly daar 238 Spitfires in verskillende toestand van herstel.
In 'n verfrissende beweging het die vliegtuig op D-Day 'hoogtegekoelde bier' afgelewer, en biervate uit die vleuelruimte laat val waar bomme gewoonlik gegaan het!
Hierdie jongste herstel toon dat respek vir erfenis uit die oorlog baie lewendig is. Wannabe -vlieëniers en geskiedenisliefhebbers sal die resultate in die minder beperkte toekoms graag wil sien ...
Die bewegende kerk is net dit - die kerk wat beweeg het. Die verhaal van hoe All Saints Church, North Peckham St Mark's Church geword het, Biggin Hill, is 'n fassinerende verhaal van vasberadenheid, strewe, geloof en natuurlik gebede beantwoord!
Die verhaal van The Moving Church het in 1904 begin toe Biggin Hill net 'n klein dorpie met 200 inwoners was. In daardie jaar is die klein tydelike kerk van die heilige Mark, met sitplek vir ongeveer 70 mense, opgedra deur die biskop van Dover, wat gesê het: "Dit is slegs te sien as 'n voorlopige stap in 'n plan om te voorsien die geestelike behoeftes van hierdie distrik. Die huidige kerk is 'n tydelike ysterstruktuur en wanneer die distrik voldoende ontwikkel het, is dit die bedoeling om 'n permanente baksteen- en klipgebou op te rig & quot. Dit sou meer as 'n halfeeu duur voordat die visioen uiteindelik verwesenlik is.
Teen 1951 het die bevolking tot byna 4 000 gestyg en Biggin Hill was wyd bekend as die basis van die dapper paar van die Royal Air Force aan wie almal vir ewig soveel sal skuld. Die tydelike sinkplaatkerk lê steeds agter die bome op die hoek van Stock Hill. Ondanks al die pogings van die gereelde aanbidders, het dit met die naoorlogse probleme en vinnig stygende koste gelyk asof die bou van 'n nuwe kerk so ver was as ooit tevore. Toe kom 'n klein, donker Cornishman van grenswaardige lewenskragtigheid en onblusbare geloof, Vivian Symons. Wat hy gedink het toe hy die eerste keer op die taamlik vervalle ysterkerkie kyk en wat sy eerste genesing sou wees, weet net hy. Die belangrikste ding is dat hy gekom het en dadelik visioene gehad het van 'n kerk wat sy God waardig is - ons God.
Die Bisdom het in die afsienbare toekoms geen planne gehad om 'n nuwe kerk in Biggin Hill te bou nie. Die St. Marks -boufonds het op £ 600 gestyg, wat na byna vyftig jaar se pogings ingesamel is, en daar was min hoop om die aansienlike bedrag van plaaslike bronne te bekom. Tog moes daar 'n waardige kerk wees, en as die enigste manier om dit te bekom, was om 'n ou kerk af te breek en te herbou, dan moes dit miskien so wees. Min het dit as moontlik gedink, meer het dit as 'n te groot onderneming beskou, maar uiteindelik is toestemming verleen en al die formaliteite voltooi om die ou oortollige kerk van All Saints, North Peckham, Londen, ongeveer 30 kilometer daarvandaan, af te neem.
Op 12 Augustus 1952 sien die predikant, ds Vivian Symons, (of om hom sy destydse korrekte titel, Perpetual Curate, te gee, want Biggin Hill kon nie 'n gemeente word voordat dit 'n permanente kerk gehad het nie), terwyl hy in die ou Kent Road in 'n ou ry Morris -vragmotor, gegee deur 'n bouer in Londen, op pad om All Saints te begin afbreek. Van daardie dag af het hy elke beskikbare uur deurgebring, soms saam met 'n klein groepie vrywillige en onervare helpers, maar meer dikwels as nie alleen nie. Dit was 'n voltydse werk, maar daarbenewens was daar ook die werk van sy distrik, sowel as kapelaan by die R.A.F. Stasie. Dag na dag, vragmotor na vragmotorvrag, het die werk aangegaan, elke keer dat almal aanvanklik nuut en vreemd vir hul werk was. Eerwaarde Vivian Symons, wat begin het met die versteurde stof van eeue, in sy 'hondekraag' en oorpak, het 'n bekende persoon geword in die distrik Camberwell
Die volledige aftakeling van All Saints het drie jaar en vier maande geduur, en al wat oorgebly het, was 'n skoon vlak. In Biggin Hill is 125 000 stene, wat almal skoongemaak en gestapel is, meestal deur die dames van St. Mark's, 200 ton klipwerk en al die dakhoute, veilig op die oop grond agter die pastorie gestoor.
Oorspronklik sou die nuwe gebou op hierdie grond, wat aan die kerk behoort, aan die agterkant van die pastorie wat op die kerkweg gerig is, opgerig word. Dit sou van die hoofweg af weggesteek gewees het, maar op versoek van die predikant het die landgoed van wyle mnr. FH Dougal baie vrygewig die vrye besit gegee van die hoekperseel waarop die kerk nou staan, met trots die middelpunt van die dorpie soos dit hoort.
Met hierdie ekstra aansporing, is daar weer begin met die opruiming en die grond gelyk maak vir die fondamente. Danksy die lening van 'n meganiese graaf en 'n klein bakkie is baie ure en selfs maande bespaar. Om die pastoor met vreugde te laat maneuveer, het hierdie meganiese hulpmiddel laat vaar, dikwels in die nag in die lig van sy kopligte, 'n belewenis wat nie sonder gevaar in die nabye omgewing was nie, veral vir die verskillende bestuurders van die vragmotor wat in die vroeë dae van leer, Dit was waarskynlik dat 'n vrag grond in hul skoot vrygelaat sou word as in die vragmotor.
Teen 1958 sou die werklike gebou begin word. Planne is voorberei en geslaag, en die boufonds het gestyg tot £ 530, deur die vrygewigheid van baie mense, tuis en oor die hele wêreld, wat van die bewegende kerk gehoor het uit die vele berigte in die pers en op televisie . Hoe lank dit sou neem om die kerk deur vrywillige arbeid te bou, is 'n kwessie van veronderstelling, want Durtnells, Ltd., 'n plaaslike boufirma met groot reputasie, het aangebied om dit sonder winsoogmerk te bou. Sulke vrygewigheid kan slegs aanvaar word, en dit was duidelik God se wil dat die Parish Church of Biggin Hill nie vertraag moet word nie.
Terwyl die bouwerk aan die gang was, was alle kerkorganisasies besig om die meubels en meubels te voorsien. Die dames en jong meisies was besig met naaldwerk, borduurwerk en maak die hassocks en kerkbedekkings, en die meubels is gemaak van Engelse eikehout van £ 300 wat deur anonieme skenkers gegee is. Die ou klip is opgekap. Die predikant het ook sy hand gedraai om die vensters te graveer, met 'n tandartsboor en om geskenke van ou goud en silwer te omskep in die pragtige Alter Cross, Chalice, Alms Dish en Paten. Elke poging was ten volle daarop gemik om alles betyds vir die inwyding op die mees geskikte van alle dae, Sint Markusdag, klaar te kry.
Toe die ou klipstene weer in die baksteen geplaas is, het die predikant 'n kraan van 50 m (gratis) geleen en die dakkappe en spantjies binne drie dae opgehef. Na die vervanging van meer as 12 km se dakplank, is die dak geteël en die weefsel van die kerk voltooi.
Op Saterdag, 25 April 1959 lui die klokke vir die eerste keer vir die inwyding van die kerk deur die Here Biskop van Rochester. Vir hierdie wonderlike oomblik het die span jong klakkers, manlik en vroulik, baie weke lank in die Parish Church van Westerham geoefen. As gevolg van die gure weer in die kerk, het soveel mense moontlik saamgedrom, maar helaas nie almal nie, dat hulle hul hoop en gebede vervul het. Soos in die loop van die toewydingsdiens, het die biskop sy merk op die klip van die katedraal van Rochester in die suidelike kolom van die koorboog gesny, dit was 'n ontroerende oomblik van besef dat Biggin Hill uiteindelik 'n gemeente geword het. In die oë van die toeskouers daardie dag het dit gelyk asof dit die beste katedraal is wat ooit gebou is, en dit is ongetwyfeld.
Kopiereg en kopie 2016 St Mark's Church, Biggin Hill. Alle regte voorbehou.
Uitsonderlike vroue van die Slag van Brittanje
Hitler het nie onderhandel oor die veggees van diegene wat op die grond gelaat is nie.
Die dapperheid van drie diensvroue uit die Tweede Wêreldoorlog - wie se vasberadenheid om hul lewensbelangrike werk voort te sit terwyl bomme om hulle ontplof het tydens die Battle Of Britain - is geprys as 'n inspirasie vir die personeel van die Royal Air Force van vandag.
Die beslissende optrede van die lede van die Women's Auxiliary Air Force (WAAF), sersant Joan Mortimer, vlugoffisier Elspeth Henderson en sersant Helen Turner, is 'n voorbeeld vir diegene wat vandag in die lugmag dien.
Daar word gesê dat hulle geweier het dat iets hulle verhinder om hul lewensbelangrike werk te verrig om Hitler se Luftwaffe op sy knieë te bring.
Korporaal Vicky Keats van RAF Brize Norton het lof vir die vroue van die WAAF van die Tweede Wêreldoorlog gelei en gesê:
"Ek onthou vandag dapper en inspirerende vroue wat die gees van die Battle Of Britain werklik beliggaam het en wie se voorbeeld myself en ander elke dag motiveer."
Van Julie tot Oktober 1940 het Hitler se lugmag die lug bo Brittanje probeer oorheers. Vlieëniers van baie nasies het verenig teen 'n slinkse en vasberade vyand. 'N Heftige vyand wat hard baklei het.
Waaroor Hitler nie onderhandel het nie, was die veggees van diegene wat op die grond agtergebly het.
Die Battle Of Britain is nie net in die lug gewen nie, maar ook deur die ongelooflike pogings van dienspligtiges en 'n paar uitsonderlike diensvroue wat hul rol in die oorwinning behaal het.
BFBS Radio het korporaal Keats gevra om die moedige verhaal van Joan, Elspeth en Helen te vertel - drie vroue wat haar vandag inspireer en motiveer, agt dekades na die berugte Battle of Britain.
Tydens die hewige stryd in die lug bokant Brittanje, geveg deur mans wat gesamentlik bekend was as 'The Few', was Hitler se lugmagte meedoënloos om RAF -stasies te bombardeer om die vermoë van die Royal Air Force te vertraag.
Sers Joan Mortimer, Fg Off Elspeth Henderson en sers Helen Turner werk almal as teleprinter -operateurs by RAF Biggin Hill, 'n stasie wat deur die Luftwaffe vasgestel is.
Eerste minister, Sir Winston Churchill, het Biggin Hill, een van Brittanje se oudste vliegvelde, sy 'sterkste skakel' genoem - 'n basis vanwaar vlieëniers 1 400 Luftwaffe -vliegtuie neergeskiet het.
Jemma Davey, direkteur van die Biggin Hill War Memorial Museum, het in Januarie 2019 aan Forces News verduidelik dat Biggin Hill nie net 'n belangrike rol gespeel het in die ontwikkeling van draadlose kommunikasietegnologieë nie, maar ook.
"Instrumenteel in die keerpunt van die Tweede Wêreldoorlog."
Op 31 Augustus 1940 het die meedoënlose bombardemente op Biggin Hill tientalle mense doodgemaak.
© Imperial War Museum (CH 1550)
Sers Mortimer, Fg Off Henderson en Sgt Turner staan ​​buite beskadigde geboue by Biggin Hill, 1940
Die volgende dag was die oënskynlik vreeslose vroue weer aan die werk terwyl die voortdurende bombardement voortduur.
Terwyl Elspeth gewerk het om kontak te hou met Fighter Command by Uxbridge, is sy van haar voete af geblaas deur 'n direkte tref na die ops kamer. Maar nadat sy haar afgestof het, keer sy terug na haar werk.
Helen het die skakelbord bedien terwyl die gebou herhaaldelik getref is, maar sy het ook voortgegaan en net haar pos verlaat toe 'n brand ontstaan ​​en al die personeel uit die gebou beveel is.
Joan was besig om by die wapens te werk en boodskappe deur te gee tydens die aanval.
Die enigste keer dat sy gestop het, was om na buite te hardloop en onontplofte bomme met rooi vlae te merk. Die hele tyd het bomme om haar ontplof.
Sy het gepraat oor die invloed wat hierdie drie vroue, en ander soos hulle, op Cpl Keats se loopbaan gehad het:
'Ek kan my nie voorstel hoe skrikwekkend hierdie toestande moes gewees het nie en met reg het elke dame 'n militêre medalje ontvang vir hul optrede.
Die moedige vroue het militêre medaljes ontvang vir hul optrede op die donker dag tydens die Battle of Britain.
Die amptelike aanhaling vir Sgt Joan Mortimer se medalje lui:
'Hierdie lugvrou het buitengewone moed en koelte getoon, wat 'n groot morele uitwerking gehad het op almal met wie sy in aanraking gekom het.
Sers Mortimer het in Maart 1941 haar militêre medalje deur sy majesteit koning George VI in die Buckingham -paleis oorhandig.
Dit was egter nie almal destyds ingenome dat die vroue op hierdie manier vereer word nie.
Die Biggin Hill -gedenkmuseum het in Februarie 2020 met Elspeth se dogter Heather Redfearn gesels oor die moed van haar ma.
Sy het onthul dat daar omstredenheid rondom die medalje -oorhandiging was. Elspeth, Joan en Helen was die eerste RAF -vroue wat die militêre medalje ontvang het wat nie by almal pas nie. Sy het gese:
'Dit het destyds 'n bietjie opskudding veroorsaak dat hierdie vroue 'n' mansmedalje 'ontvang het.
'Dit is toegeken vir dapperheid omdat sy in haar geval tydens 'n klopjag op haar pos gebly het toe die operasiesaal waar sy gevestig was, 'n direkte knou gekry het.
'N Wonderlike span
Artikel geskryf deur my pa aan The Chester Observer Vrydag 27 November 1970 ter vertoning van een van die mees historiese films, "The Battle of Britain".
Deur mnr. J Wolfendale, 'n bemanningslid by Spitfires by Biggin Hill, 'n twispunt vir Luftwaffe -bomwerpers en RAF -vegters tydens die Slag van Brittanje.
Ter ere van die vertoning van een van die mees historiese films, "The Battle of Britain", kan ek met trots sê dat ek in die wonderlike span, die vegtak van die Royal Air Force, op die grond kon dien.
Ek was vrywillig vir die RAF en die Flight Mechanic Airframe -handel, en is in Junie 1940 gepos na Squadron No. 92 (spitfire), Northolt, Middlesex (Greater London), om te dien onder die groot leier, Stanford Tuck, en sy span Bob Holland, Alan Wright, Roy Mottram, Titch Havercroft, Hargreaves, Tony Bartley, Brian Kingcome en vele ander.
Teen hierdie tyd is die eskader hernoem tot nommer 92 Oos-Indiese eskader, en het dit verhuis na Pembrey, Carmarthenshire.
Hier sien ek baie vlieëniers op 'n skarrel, hulle in die kajuit vasgemaak, die voorruit 'n laaste afvee gee om enige spikkeltjie wat hulle kon verwar toe hulle op soek was na 'n teikenvlek te verwyder, en ek wens hulle baie geluk toe gee die duim-op-teken vir 'Chocks away'.
Nog 'n "moord"
Later sou ek hulle terug ontvang en nog 'n "doodmaak" aan die kant van die vliegtuig skilder ... gereed vir 'n ander missie, wat nie lank was nie.
Dit was 'n bewolkte dag toe ek in die klein kajuit van die spitvuur sit en herstel- en dienswerk doen: 'n trein ry verby die vliegveld en 'n Jerry word in die wolke gehoor .. agter die trein aan.
Ek het die sein gekry om op die knoppie te druk om die spitfire -enjin aan die gang te kry, om Tuck in die kajuit te kry. Die Jerry gooi sy bomme op 'n plaaslike fabriek en draai die vliegveld om terwyl Tuck oor die veld opstyg.
Sal hy dit betyds regkry? Sal hy? Ja.
Ek het onder 'n petrolpomp geduik toe die verdedigingsgewere oopgaan. Kort daarna kom Tuck terug, net 'n half liter petrol oor, en ek verf nog 'n "doodmaak" op die vliegtuig.
Binnekort is Tuck na 'n ander eskader geplaas, en my gunsteling het Titch Havercroft geword ... aangesien "Titch" ook my bynaam in die RAF was.
Op 6 September is ons eskader beveel om Biggin Hill, Kent, wat 'n hamer gekry het, en om 11vm. daardie dag was ons daar en operasioneel.
Uit die lug lyk Biggin Hill oral soos 'n gholfbaanbunkers, vlae wat dui op vertraagde aksiebomme.
Ons het 24 uur per dag gewerk om slaap te kry tydens stilte. Tog kom die Jerry -bomwerpers ons, aand na aand, en ons ry met die stertvliegtuig van verspreiding na die vertrekpunt en sien die vlieënier op 'n ander skarrel.
Dit was moeilik om sulke goeie vriende te maak en 'n paar binne enkele minute te verloor. Ons was trots op die vlieëniers aan wie ons almal soveel skuld, en het spesiale gevoelens vir die moeders en vaders. Hulle sal altyd ons dankbaarheid hê.
Vandag bou ek nog steeds vliegtuie en kyk altyd op met 'n spesiale gedagte as 'n mens verbyry.
Ek sal die film gaan kyk saam met my vrou, wat tydens die Slag van Brittanje haar rol in die WAAF gespeel het, en met ons kinders. Dit sal baie herinneringe terugbring.
Toe ek in die Royal Infirmary, Chester, was vir 'n operasie, het my buurman in die wyk vir my Stanford Tuck se boek "Fly For Your Life" oorgedra. Terwyl ek daar was, het ek ook Douglas Bader se "Reach For The Sky" gelees.
Later, toe ek herstel het, kom my vrou uit 'n warboel met 'n mooi geïllustreerde uitgawe van Tuck se "Fly For Your Life", 'n gekoesterde persoonlike besitting ... saam met herinneringe aan die beste ure.
© Die outeursreg op die inhoud wat tot hierdie argief bygedra het, berus by die outeur. Ontdek hoe u dit kan gebruik.
Hierdie verhaal is in die volgende kategorieë geplaas.
Die meeste inhoud op hierdie webwerf word geskep deur ons gebruikers, wat lede van die publiek is. Die menings word uitgespreek en is nie die van BBC nie, tensy dit spesifiek vermeld word. Die BBC is nie verantwoordelik vir die inhoud van enige eksterne webwerwe waarna verwys word nie. As u van mening is dat iets op hierdie bladsy die huisreëls van die webwerf oortree, klik dan hier. Kontak ons ​​vir enige ander kommentaar.
Nuwe WWII -museum by die voormalige Biggin Hill -vliegveld maak oop vir die publiek
Biggin Hill was die besigste vliegveld tydens die Slag van Brittanje en Churchill noem dit sy 'sterkste skakel'.
Die Biggin Hill War Memorial Museum in Suid -Londen is amptelik vir die publiek geopen.
Tydens die Slag om Brittanje noem Winston Churchill Biggin Hill sy 'sterkste skakel' en vlieëniers van die vliegveld het 1 400 Luftwaffe -vliegtuie neergeskiet.
Kadette spel 'RAF 100 ' om veterane in Biggin Hill te verwelkom
"The history of Biggin Hill goes so much further back [than the Battle of Britain]. It is one of Britain's oldest aerodromes and was instrumental to the development of wireless communication technologies," explained the director of the Bigging Hill War Memorial Museum, Jemma Davey.
"[Biggin Hill] was instrumental in the turning point of Second World War."
The museum aims to create a space for people to learn about the Battle of Britain and remember those who lost their lives in the conflict.
The new museum is home to a number of Spitfire aircraft, artefacts from the period and previously unpublished photos of pilots and Churchill on a visit to the site.
Every object in the museum has a personal story connected to it. Many objects on display have actually been donated by members of the local community or veterans who have a link to Biggin Hill.
Biggin Hill: Where The Battle of Britain Was Fought
One of the objects included in the collection is a diary from the Cudham Church of England School.
"The headmaster and headmistress were married to each other," explained Davey, and when they did not survive an air raid, we can see "where the new headmaster sadly and regretfully starts taking over the writing of the school diary."
"It reminds us that civilians and local villagers' lives were so touched by living next to RAF Biggin Hill and nobody really escaped the effects of the war in those circumstances."
Author Appeals For Wartime Heroines To Tell Their Stories
Other than including objects that remind visitors of the effects of the Second World War on locals and civilians, it looks at the lives of those who worked at RAF Biggin Hill.
"The museum offers a new way of telling for what some people would be a familiar story," said Davey.
"We are allowing the people who experienced war here to tell the stories in their own words."
Work on the new £5.3 million museum began in October 2017 with funding from the Government, National Lottery, Bromley Council and private individuals.
Also on site is St George's RAF Chapel of Remembrance where the names of those who died working from Biggin Hill sector are commemorated.