“Ure nadat ek en Caleb ná sy geboorte uit die hospitaal ontslaan is, is ons weer in die hoësorgeenheid by die Rooi Kruis-kinderhospitaal opgeneem,” vertel Celestia. “Hy is vir apnee en renale tubulêre nekrose behandel. Hy het nie soos ander pasgeborenes melk gedrink of urine uitgeskei nie. Ons was drie weke daar en die dokters was verbaas dat hy nog lewe.”
“Ek en my ma kon onmiddellik ’n verbetering sien.” Sy sê dieselfde aand tydens aandete het Caleb gevra dat almal om die beurt praat sodat hy met toe oë kon raai wie dit is wat praat. “Hy het gesê hy wou dit probeer omdat hy nie die gewone gesing in sy ore gehoor het nie. Hy het ook sy linkerhand en -voet begin gebruik; hy het voorheen daarmee gesukkel omdat hy lae spiertonus daarin het.”
Celestia sê dr. Ashburner het Caleb ook ’n paar oefeninge gegee om tuis te doen wat sy balans en koördinasie sou verbeter. “Die veranderinge wat ons toe gesien het, is klein vergeleke met hoe hy nou verander het. Hy val nie meer oor sy eie voete wanneer hy met ’n bal speel nie, hy ry fiets en geniet dit om ’n seun te wees. Hy het ’n glinstering in sy oë wat nie voorheen daar was nie.”
“Dit mik om die normale struktuur van die muskuloskeletale stelsel, die basiese struktuur van die liggaam, te herstel. Dit verbeter op sy beurt die werking van senuwees, bloedsomloop en immuunstelsel, wat die liggaam vinniger help herstel,” sê dr. Ashburner.
Hy verduidelik ’n belangrike aspek van die terapie is dat dit nie net na simptome kyk nie, maar na ’n onderliggende oorsaak van ’n problematiese toestand. “Osteopate glo die simptome verbloem dikwels die onderliggende oorsaak van die siekte, en net die behandeling van die oorsaak kan genesing bring.”
Hy sê die verandering waar Caleb eers omtrent niks gepraat het nie en nou graag praat en oogkontak maak, is dalk ’n gevolg van die behandeling van die aansluiting tussen sy skedel en nek waar die senuwees lê wat deur die tong gebruik word. “Dit gaan oor die behandeling van die basiese struktuur waar die probleem lê.”