Liggaamsverspreide kamera kon nie alle situasies oplos nie OMG Solutions
Liggaamsgedraaide kamera kon nie alle situasies oplos nie
Die oortuiging dat 'n filmkamera-film beide onomwonde sal wys wat in basiese voorvalle, insluitend polisie en gewone mense, plaasgevind het, en op hierdie wyse die ongeregverdigde magte-indiensneming nagegaan word, word deur wetgewers, polisie-afdelings, algemene vryheidsbyeenkomste en die oorgrote meerderheid van die algemene bevolking gedeel. Die verwagting is dat die gebruik van 'n liggaamskamera die onmiskenbaar verstrengelde rekords onder polisie en inboorlinge sal help ontrafel oor wat tydens 'n dodelike of dodelike ervaring gebeur het. Die verwagting het daartoe gelei dat buurte en regerings 'n groot hoeveelheid dollars verbrand het om die kameras regdeur die direksie te verseker.
Basies vertrou individue wat hulle sien. Die video voel dus asof dit die oplossing moet wees wat die aantal verenigings onder polisie en inwoners sal verminder wat oor die grootste mag kom.
Hoe dit ook al sy, volgens geestesnavorsing is daar hoegenaamd drie redes waarom bodycam-films nie die objektiwiteit van individue sal voorsien nie.
Bodycam - en menslike - swakhede:
Die eerste is 'n beperking op die innovasie: Bodycam-film gee gewoonlik 'n beperkte perspektief op 'n episode. Wat individue kan sien, is gereeld tweeledig, as gevolg van die ligging van die kamera met borskas op die amptenaar se uniform. Verskillende breekpunte word gemaak deur die kamera se fokuspunt en natuurlike hindernisse. Opmerklik is dat individue twyfelagtige toenames in maniere sien wat ooreenstem met hul oortuigings en neigings, 'n wonder wat 'onprakties gesien' is.
Toegepas op polisie-film impliseer dit dat individue se ingesteldheid teenoor die polisie 'n invloed het op wat hulle sien.
Byvoorbeeld, toe individue die video van 'n amptenaar wat met 'n inboorling saamwerk, gekyk het, het die individue wat aangesê is om op die amptenaar te konsentreer en wat met die polisie verband hou, dit wil sê, hulle gedetailleerde redenasie dat hulle vergelykbare eienskappe as polisie gehad het, of 'n vergelykende basis het - die aktiwiteite van die amptenaar was minder implikasie.
Hierdie individue sou in die algemeen ook al hoe meer toelaatbare dissipline voorskryf vir die amptenaar, in teenstelling met individue wat op die amptenaar konsentreer, maar nog nie met die polisie verband hou nie.
As u glo dat polisie en u vertrou dat u hul eienskappe deel, word u beskou as 'n geleidelike verdediging.
Tweedens, die werklikheid wat die amptenaar nie in die film opneem nie, beteken dat individue net op die gedrag en aktiwiteite van die nie-militêre personeel konsentreer. Dit kan kritieke uitkomste hê.
By kruisondervragings deur die polisie, as die kamera uitsluitlik by die verdagte gekoördineer word, sal individue in die algemeen die werk van die ondersoekbeampte op die toneel vergoed. As hulle die ontleder kan sien, dink hulle weer aan hoe interessant of dwang die kruisondervragingstrategieë kan wees en sal die verdagte in die algemeen toenemend nadenkend wees.
Dit impliseer dat die kamera se standpunt die gegewens waaroor individue sentraal staan, skuins hou.
Op dieselfde manier, in die lig van die feit dat liggaamscams rondom die nie-militêre personeel konsentreer, kan individue beduidende gegewens oor die amptenaar se werk in die ervaring oor die hoof sien. In werklikheid beveel sommige bewyse aan dat 'n waarnemer se weergawe van 'n polisie-ervaring 'n algemeen onverwagse prentjie kan skets in vergelyking met die liggaamskamera, wat lei tot verskillende besluite oor die opname.
Derdens beïnvloed individue se algemene gesindheid teenoor die polisie nie net hoe hulle die polisie se optrede in film vertaal nie. Daardie gedrag het ook 'n impak op wat hulle in die bodycam-film gesien het.
Ons het gevind dat individue wat met die polisie verband hou (weer eens mense wat gedink het dat die polisie soos hulle was) afhanklik was van 'n amptenaar se verslag om te verstaan ​​wat hulle in die bodycam-film gesien het.
Al hoe meer eksplisiet het hulle onthul dat die nie-militêre personeellede in die video 'n lem in diens het - daar was egter geen lem in die video nie - in die lig van die feit dat die amptenaar gesê het dat hy 'n lem gesien het. Die individue wat die video gesien het, het probeer om die aktiwiteite van die amptenaar te verstaan ​​met behulp van gegewens wat hulle onlangs aangeneem het, ondanks die feit dat dit nie by die opname pas nie.
Oor die algemeen is die verslag van die amptenaar ingevul as 'n bron van verkeerde data, en dit is die ding wat individue gesien het.
Onthou, op tragiese wyse, oor die gevolge van misleiding, dit wys byvoorbeeld dat dit moeilik is om na regs te kyk, ondanks die feit dat individue gewaarsku word, is die data nie reg nie, of dit word duidelik gemaak waarom die fout gebeur het.
Hierdie veranderlikes kan tot 'n mindere mate 'n probleem bied as individue die vermoë het om hul predisposisies te erken en daarvoor reg te wees.
Hoe dit ook al sy, hulle doen nie.
Inteendeel, individue aanvaar dat dit wat hulle sien en onthou 'n presiese uitbeelding van die wêreld is, ongeag of dit verkeerd is wat hulle sien en onthou.
Vreemd genoeg besef individue dat predisposisies in die waarneming en geheue van ander individue die vermoë van ander individue om teiken toeskouers van polisiefilms te wees, sal beperk.
Individue aanvaar egter dat hulle hul eie predisposisies kan opsy sit. Die geestelike skryfwerk beveel aan dat hierdie oortuiging verkeerd is en die vermoë tot basiese nadenke kan ondermyn.
Die film van die bodycam is reusagtig beduidend op grond daarvan dat dit waarskynlik die twee amptenare en gereelde burgers sal beskerm teen oneerlike beskuldigings. In elk geval moet daar erken word dat individue se visuele en geheue-geneigdheid waarskynlik sal ontwikkel as die bewys nie seker is nie en dat individue sorgeloos is in hul objektiwiteit.
Bodycam-film is waarskynlik waarskynlik nie die belangrikste antwoord om die gelaaide betrekkinge tussen die polisie en die netwerk te verbeter nie. Die ekwiteitsraamwerk sal verder moet worstel oor hoe om hierdie kwessies te hanteer.
Een van die dringendste vrae oor die onbeperkte keuse van liggaamscams is die gebruik van mag deur die polisie. In die uitslag van die 2014-gedeeltes van Eric Garner, Michael Brown, Tamir Rice en talle ander, was daar 'n doelgerigte inspanning om die algemene bevolking te oorkom op kameras met die waarborg van billikheid. Op 'n stadium toe 'n uitstekende jurie in St. Louis verkies het om die leier van Michael Brown nie aan te trek nie, het sy familie versoek dat die land aan 'n stryd moet deelneem om te waarborg dat elke polisiebeampte wat die paaie in hierdie land werk, 'n kamera dra. '
Hoe dit ook al sy, die dowwe, lae aard van die bodycam-film bevat gereeld wat kenners 'n 'lastige mag' noem, wat kan help om die polisie se gebruik van mag te legitimeer.
In 2014 deur die polisie se navorsingsforum van die polisie se uitvoerende navorsingsforum, een van die belangrikste beoordelings van liggaamscams, was die aanloklike waarborg dat "kameras gedrade kameras in elk geval probleme opduik deur die amptelike gepoleerde metodologie uit te brei, organisasies te help om die amptelike uitvoering te evalueer, en om beamptes in staat te stel om groter hulpkwessies in die afdeling te erken en aan te spreek. 'Die volgende jaar, toe die prokureur-generaal Loretta Lynch 'n eksperimentele loopprogram van $ 23 miljoen berig het, het sy die waarborg van "regverdigheid, verantwoordelikheid en geloofwaardigheid" weergegee.
Die werklikheid is baie ingewikkelder.
Onverskillige departementele strategieë gee talle amptenare aandag aan wanneer en wat om aan te teken. Gaan saam met onevenredige sekuriteitsversekerings, wat meer gerig is op die versekering van amptenare as die totale bevolking, en liggaamscams lyk minder soos 'n instrument om polisiebeamptes in pas te hou en progressief soos 'n toestel om gewone mense te skerm. Ons dink aan mnr. Timpa se pynlike laaste minute, bloot as gevolg van 'n wettige kruistog van drie jaar deur The Dallas Morning News om die opname vry te laat. Boonop is dit nie 'n afwyking nie.
Die New Yorkse polisiedepartement het in 40 persent van die situasies waar dit deur die Civilian Complaint Review Board genoem is, nagelaat om bodycam-films te laat vaar. Wanneer die opname egter ideaal is vir die polisie, word dit gereeld binne enkele ure ontslaan of in die geheim gemors. Daardie tweeledige standaard kan die openlik se begrip van hoe en wanneer die polisie mag gebruik, verdraai.
Hierdie veranderlikes sal voldoende wees om die kruistog af te koel vir die bewilliging van die liggaamskamera, maar die skade lei baie verder. Dikwels word die instrumente wat mense in die algemeen aangebied word as 'n komponent om amptenare wat verantwoordelik is te beskou, verraai net soos die netwerke waarmee hulle moet werk.
Die liggaamskamera van elke amptenaar kry inligting oor honderde of selfs baie mense wat 'n amptenaar op 'n gegewe dag sien. Hierdie verslae kan 'n groot deel van eerlike individue van mense in die algemeen ontbloot, maar tog word die veiligheidseffek moontlik versterk as dit saamgevoeg word met die ontwikkelende kollig op die koördinering van waarnemings vir gesigsherkenning in bestaande bodycams.
Gesigsbevoegdheid wat by liggaamscams opgeneem is, sal die polisie in staat stel om 'n wandeling op die plein in 'n ongegronde strewe na waarheen individue gaan en met wie hulle saamwerk, te omskep. 'N Amptenaar wat byvoorbeeld buite 'n fasiliteit vir die verwydering van fetus of politieke onenigheid bly, kan 'n deel van ons belangrikste regte beskerm.
Kommer oor die standpunt en die spesifieke kroniek wat op bodycams van toepassing is, is ook van toepassing op opnames van die kruisverhoor van die polisie. Dit is duidelik dat die opnames van kruisondervraging wat vanuit die oogpunt van 'n verdagte geskiet is, aansienlik meer suksesvol was om kykers te oorreed dat toelating beperk word, en dat opnames vanuit die ondersoekspesialiste van die polisie geskiet is. Of dit nou is, glad nie, soos by polisie-kameras wat aan amptenare se uitrustings gekoppel is nie, daar is geen gespesialiseerde rede vir kroniek nie, slegs 'n enkele standpunt van 'n bespreking. Wanneer daar bykans twee dosyn state nie nodig is om kruisondervragings oor bewaring aan te teken nie, stel dit amper geen bevel dat kameras kruisondervraging vanuit 'n onpartydige oogpunt toon nie.
Hierdie patroon is ook duidelik in AI-gedrewe meetbare wetenskap. Chief James O'Neill van die New Yorkse polisiedepartement het aan The Times geskryf dat die gesig erkenning 'n instrument is om die respondente te verseker: 'Die produk het verdagtes ook ontruim. ... wanneer innoverende gesigsherkenning gebruik word as 'n beperkte en voorafgaande vooruitgang in 'n ondersoek - die manier waarop ons kundigheidsgebied dit benut, is hierdie onnatuurlike geboortesiklusse meer uiterlik. 'Maar hierdie uitbeelding van gesigsherkenning lyk nogal soos die stowwe van sy spesialiteitspraktyke.
In elk geval, soos aangeteken in geval van hierdie verweer teen onregverdige skuldigbevinding, het die polisie 'n beweerde foto-wedstryd na 'n waarnemer gestuur en gevra: 'Is dit die persoon?' Hierdie soort ondersoek is eintlik die soort besoedeling wat 'n valse voorstel herkenbare bewys aan kykers, wat hulle daartoe lei om 'n individu later in die hof verkeerd te identifiseer. Weereens het 'n innovasie wat met die waarborg van verantwoordelikheid verkoop word, omskep in gevaar vir veiligheid.
Elkeen van hierdie sake het sy eie antwoorde. Dit beteken nuwe beskermingsskerms en afsnypunte vir liggaamscams, met amptelike waarskuwing oor wanneer om op te neem. Vir kruisondervragings beteken dit dat u hulle vanaf 'n onpartydige punt en vir die lengte van die toespraak op hulle kan tap. Boonop impliseer dit 'n verbod op gesigsherkenning totdat navrae rakende predisposisie afgehandel kan word.
Dit is skraal om versigtig te wees met gespesialiseerde oplossings vir verwarrende probleme. Dit word al hoe duideliker dat die waarnemingsreëlings vreesliker kan wees as die probleem wat hulle probeer oplos.