John Kennedy en burgerregte - Daarbenewens - 2022
John Kennedy en burgerregte
John F Kennedy word nie outomaties met burgerregtelike kwessies geassosieer nie, aangesien die presidentskap van Kennedy meer bekend is vir die Kubaanse missielkrisis en kwessies rondom die Koue Oorlog. Daar is ook geen ooglopende burgerregte-wetgewing deur Kennedy onderteken nie. Kennedy het egter 'n belangrike inset in die geskiedenis van burgerregte - hoewel postuum.
JFK met Lyndon Johnson
John Kennedy kom uit 'n ryk en bevoorregte Iers-Amerikaanse gesin. Desondanks moes die gesin Boston verlaat, die stad met wie hulle die bekendste is, en na New York verhuis. In Boston is die ryk gesinne met 'n wapenlengte gehou van die ryk gesinne wat hul Ierse agtergrond as vulgêr beskou het en die rykdom van die gesin as 'n 'klas' ontbreek. Die Kennedy's hoop dat die meer kosmopolitiese New York hulle toegang tot die hoë samelewing sou gee. Hierdie inleiding tot boosaardigheid en diskriminasie moes Kennedy 'n soort empatiese begrip van die lewe van Afro-Amerikaners gegee het. Die teendeel blyk egter waar te wees.
Kennedy het politieke realisme voor enige vorm van oortuigings geplaas toe hy teen Eisenhower se Burgerregtewet van 1957 gestem het. Die roete van wetsontwerp tot bystand het byna gedien om die Republikeine uitmekaar te skeur en die Demokrate was byna verenig met 'n politikus in hul opposisie teen die wetsontwerp. Kennedy het daarna gestreef om die Demokrate se volgende presidentskandidaat in die 1960-verkiesing te wees. As daar gesien word dat hy die partylyn neem en sterk leierskap toon ten opsigte van die teenkanting van die wetsontwerp, sou dit sy kanse hoegenaamd nie benadeel nie. Dit blyk die geval te wees en Kennedy het die Demokrate in 1960 tot 'n oorwinning oor Richard Nixon gelei.
Tydens die presidensiële veldtog en nadat hy vir die Demokrate benoem is, het Kennedy dit egter in sy toesprake duidelik gemaak dat hy 'n voorstander van burgerregte is. Historici is verdeeld oor waarom hy 'skielik' bekeer is. Sommige het gesien dat die opposisie teen die 1957-wet vanuit 'n politieke oogpunt verstaanbaar was. Ander het 'n meer siniese siening aangeneem, naamlik dat Kennedy erken dat hy die 'Black Vote' nodig het as hy Nixon sou verslaan. Daarom het hy in sy toespraak op die veldtog gesê dat diskriminasie Amerika bevlek omdat dit die weste se standpunt teen die Sowjetunie tydens die Koue Oorlog lei. Hy het ook gesê dat 'n ordentlike president onaanvaarbare behuisingsomstandighede kan beëindig deur federale mag te gebruik. Sy oproep tot simpatie met die vrou van Martin Luther King, Coretta, toe King in die gevangenis was, is goed deur die Demokrate bekend gemaak.
As president kan Kennedy diskriminasie óf ignoreer óf hy kan optree. Hy het in sy veldtogtoesprake belowe om vinnig op te tree as hy verkies word. Die verslag van die burgerregte-kommissie uit 1960 het dit in duidelike statistieke baie duidelik gemaak hoe sleg die diskriminasie van die Afro-Amerikaanse gemeenskap beïnvloed het.
57% van die Afro-Amerikaanse behuising word as onaanvaarbaar beskou
Afro-Amerikaanse lewensverwagting was 7 jaar minder as blankes
Afro-Amerikaanse babasterftes was twee keer so groot as blankes
Afro-Amerikaners het dit alles behalwe onmoontlik gevind om verbandlenings by verbandleners te kry.
Eiendomswaardes sal baie daal as 'n Afro-Amerikaanse gesin in 'n woonbuurt woon wat nie 'n ghetto was nie.
Ongeag sy beloftes, het Kennedy in 1961 niks gedoen om die kwessie van burgerregte te help nie. Hoekom? Internasionale faktore het meegebring dat die president in daardie jaar nooit die aandag op huishoudelike kwessies kon vestig nie. Hy het ook geweet dat daar geen groot openbare steun vir sulke wetgewing was nie. Meningspeilings het aangedui dat burgerregte in 1960 en 1961 onderaan die lys was toe mense gevra is "wat moet in Amerika gedoen word om die samelewing te bevorder?" Kennedy konsentreer ook sy huishoudelike aandag op die verbetering van gesondheidsorg en die hulp aan die laagste loon verdieners. Burgerregtelike kwessies sal die kwessie slegs vertraag en die vordering op hierdie gebiede ontwrig. Kennedy het ook aangevoer dat die verbetering van gesondheidsorg en lone vir die armes effektief burgerregte-wetgewing sou wees, aangesien dit die meeste voordeel trek uit hierdie twee.
Wat het Kennedy gedoen om die saak van burgerregte te bevorder?
Kennedy het druk op federale regeringsorganisasies geplaas om meer Afro-Amerikaners in diens te neem in Amerika se ekwivalent van die Britse Staatsdiens. Enigeen wat in diens was, was gewoonlik in die laagste besoldigde poste en in werkgeleenthede wat min vooruitsig gehad het op professionele vordering. Die FBI het slegs 48 Afro-Amerikaners in diens geneem uit 'n totaal van 13.649 en hierdie 48 was byna almal chauffeurs. Kennedy het meer as enige president voor hom gedoen om meer Afro-Amerikaners in die federale regeringsposte aan te stel. In totaal het hy 40 in senior federale poste aangestel, waaronder vyf as federale beoordelaars.
Kennedy het sy broer (Robert) aangestel as prokureur-generaal wat hom aan die hoof van die departement van justisie stel. Hul taktiek was om die geregshowe te gebruik as 'n manier om reeds geslaagde burgerregte-wetgewing af te dwing. Geen suidelike hof kon regtig betoog teen wette wat reeds in druk was nie - hoewel hulle baie goed was om die wet op 'n kavale manier te interpreteer !! Die departement van justisie het 57 regsgedinge teen plaaslike amptenare gebring omdat hulle Amerikaners wat hul stemreg wou registreer, belemmer het. Plaaslike amptenare van Louisiana is met minagting gedreig toe hulle weier om geld aan nuut-gederegistreerde skole oor te gee. So 'n bedreiging het ander in Atlanta, Memphis en New Orleans daartoe gelei om finansies sonder veel probleme oor te gee - min, indien enige, was bereid om die Amerikaanse strafstelsel, wat 'n strafbeleid gehad het, te ervaar in teenstelling met die hervorming van gevangenes.
Kennedy was baie goed met klein gebare. In Amerikaanse voetbal was die Washington Redskins die laaste van die groot spanne wat geweier het om Afro-Amerikaners te onderteken. Hul stadion is federaal befonds en Kennedy het beveel dat hulle nie meer toegelaat word om die stadion te gebruik nie en 'n nuwe een sou moes vind. Die span het baie vinnig Afro-Amerikaanse spelers aangemeld.
Kennedy het die CEEO (Commission on Equal Employment Opportunity) op die been gebring. Die taak was om te verseker dat alle mense wat by die federale regering werksaam is, gelyke werksgeleenthede het; dit vereis ook dat al die firmas wat kontrakte met die federale regering gehad het, dieselfde sou doen as hulle verdere federale kontrakte sou wen. Die CEEO was egter net besorg oor diegene wat reeds in diens was (hoewel dit ondernemings aangemoedig het om Afro-Amerikaners in diens te neem) en dit het niks gedoen om aktief werkgeleenthede vir Afro-Amerikaners te kry nie. Die CEEO was besorg oor diegene wat in die federale regering werksaam was ... nie die werkloses nie.
Het Kennedy vrywilliglik die doel van volle burgerregte in die VSA nagestreef, of is hy 'gedruk' in aksie?
In baie opsigte was Kennedy se hande vasgemaak deur nasionale sowel as internasionale gebeure. Die reaksie van die KKK op die Freedom Rides van 1961 is op nasionale televisie getoon en het die publiek duidelik geskok. 63% van die ondervraers het egter gesê dat hulle van mening is dat die Freedom Rides nie moes plaasvind nie, want dit was uitlokkend (alhoewel die federale wet aan die kant van die Ruiters was). Kennedy het die ruiters self veroordeel weens hul gebrek aan patriotisme in 'n tyd van internasionale spanning oor die Berlynse muur, Kuba en die baai van die varke. Vir baie Amerikaners was die wêreldscenario van veel groter belang as spesifieke 'huisprobleme'. Betrokkenheid by die Freedom Riders-aangeleentheid sou polities sensitief gewees het, veral omdat Kennedy nie 'n aansienlike openbare mandaat gehad het om na die smalste oorwinnings teen Nixon groot veranderinge aan te wend nie.
In 1961 het die Interstate Commerce Commission beslis dat vervoerterminale en interstaatlike bus-sitplekke moet gederegistreer word - soos reeds in die beslissing van 1948 beveel is. Maar as die beslissing van die Hooggeregshof in 1948 deur die jare heen geïgnoreer is, waarom sou mense dan skielik aan die beslissing van die Kommissie in 1961 gehoorsaam word, veral toe 63% van die bevolking blyk te wees teen wat die Vryheidsryers probeer bereik het?
Wat die kieserregistrasie betref, het Kennedy se administrasie in die eerste ampstydperk niks gedoen nie. Op advies van sy broer, prokureur-generaal, Bobby, beweer Kennedy dat dit die plig van die state was om hierdie gebied te hervorm en dat dit nie 'n federale aangeleentheid was nie. Hier het Kennedy ongetwyfeld die steun probeer wen van diegene wat geglo het dat die federale mag te groot is en op te veel gebiede oortree het - veral die reg van state om hulself te regeer soos uiteengesit in die Grondwet.
In die geweld wat in 1961 in Albany gesien is, het Kennedy weer niks gedoen nie, omdat hy van mening was dat die probleme deur die SNCC neergesit is, wat deur die president na verwys word as 'seuns van teef'.
In die 1950's is daar weinig van swart militantiteit gesien. Vooruitgang, hoewel op papier, is onder Truman en Eisenhower gemaak. Die gebrek aan duidelike verbeterings onder die Kennedy-administrasie het die swart militansie begin. Die Nasie van Islam bestaan ​​al in die era van Eisenhower, maar die werklike binnegange daarvan in die noorde van die binneste stede het in die vroeë 1960's ontstaan ​​toe daar blykbaar weinig of iets van die federale regering die saak van Afro-Amerikaners bevorder het.
Kennedy het eers vrywillig aktief geraak toe James Meredith sy hand dwing. In September 1962 het James Meredith aansoek gedoen by 'n wit universiteitskollege (die Universiteit van Mississippi) om doktorsgraad te verwerf. Hy is van die hand gewys. Hier was 'n man wat tien jaar in die Amerikaanse lugmag gedien het, weens sy kleur verwerp is. Meredith het wettige toevoeging van die NAACP gekry en sy saak beveg. Die Hooggeregshof het in sy guns bevind. Toe hy gaan inskryf, het Bobby Kennedy 500 moerasse gestuur om te verseker dat die wet en orde gehandhaaf word. Dit was nie. Byna 200 van die moerasse is beseer en twee is geskiet deur diegene wat vasberade was dat Meredith nie na die universiteit sou gaan nie. Om die wet en orde te handhaaf, iets wat die staatsregering nie kon doen nie, het John Kennedy die Mississippi National Guard federaliseer en federale troepe na die universiteit gestuur. Meredith het wel by die universiteit ingeskryf.
Maar sou Kennedy iets gedoen het as Meredith nie regstappe teen die universiteit gedoen het nie? As Meredith eenvoudig sy verwerping sou aanvaar - so onwettig soos dit was - sou Kennedy dan sulke drastiese stappe gedoen het? Sou Meredith nie bestaan ​​het nie, sou Kennedy dan daardie onderwysinstellings wat die wet blatant oortree het, gejag het?
Kennedy word verder uitgelok deur die Birmingham-aangeleentheid van 1963. Die optrede wat Bull Connor beveel het, het Kennedy "siek gemaak". Die departement van justisie is deur Bobby Kennedy na Birmingham bestel en verbeterings het vinnig plaasgevind. Openbare fasiliteite is gederegreer en die vooruitsigte vir indiensneming vir Afro-Amerikaners in Birmingham het ietwat verbeter.
Alabama was die laaste staat wat universiteite gesegregreer het. Kennedy het federale troepe ingestuur en die National Guard gefederaliseer om die wet af te dwing. Het die gebeure in Birmingham hom tot die burgerregte oorgedra? Sinici sê dat dit moontlik 'n meer samesprekende poging van die president was om swart kiesers vir die verkiesing van 1964 te teiken.
Kennedy is in Maart 1963 aanvanklik deur Kennedy teengestaan, omdat hy van mening was dat enige optog tydens sy presidentskap sou aandui dat die leiers van die burgerregte-veldtog krities was oor sy standpunt oor burgerregte. Kennedy meen ook dat die optog die Kongres kan belemmer wanneer dit besig was om sy wetsontwerp op burgerregte te bespreek. Die Kongres het moontlik 'n optog gesien as druk op hulle geplaas. Kennedy beaam uiteindelik die optog toe daar ooreengekom is dat die federale regering 'n inset hierop kan hê. Malcolm X het King se besluit om dit toe te laat, gekritiseer omdat hy van mening was dat Kennedy probeer het om die optog oor te neem en te orkestreer. Malcolm X het die optog 'The Farce on Washington' genoem. Historici beskou die optog nou as 'n groot sukses vir sowel die koning as die federale regering, want dit het in alle opsigte goed verloop - vreedsaam, leersaam, goed georganiseerd, ens. Die gerugte dat federale verteenwoordigers die PA-stelsel sou afsny as die toesprake te rommel word- verhoging is nie bewys nie.
Was Kennedy 'n ywerige burgerregteman? In die onmiddellike nadraai van sy dood is daar slegs lof vir die vermoorde president. Om anders te doen sou as hoogs onpatrioties beskou word. In onlangse jare was daar egter 'n herbeoordeling van Kennedy en wat hy in sy presidentskap gedoen het. Vir 'n man wat beweer het dat die behuising van die president met die naam van die president beëindig kon word, het Kennedy niks gedoen nie. Sy wetsontwerp op die departement van stedelike sake is deur die Kongres verwerp en uiteindelik is slegs 'n swak behuisingswet aanvaar wat slegs op toekomstige federale behuisingsprojekte van toepassing was.
Kennedy was 'n politikus en hy was deeglik bewus daarvan dat die Demokrate minder tevrede was met 'n buitensporige hoeveelheid tyd wat spandeer word aan burgerregtelike kwessies toe die Koue Oorlog op volle vlug was, terwyl Vietnam opgevlam het en die wêreld besig was om te gaan sit ná die probleme wat Kuba inhou .
Kennedy was ook bewus daarvan dat die suidelike Demokrate nog steeds magtig was in die party en dat hul wense nie heeltemal geïgnoreer kan word as die party nie van mekaar gesplit sou word nie - of as Kennedy nie die party se benoeming vir die verkiesing van 1964 sou kry nie. Daar is egter geen twyfel dat die geweld wat tydens sy presidentskap in die Suide plaasgevind het, hom verskrik en kwaad gemaak het nie.
Vir al die charisma wat aan Kennedy se naam geheg is, het hy 'n swak verhouding met die Kongres gehad, en sonder hul steun sou niks 'n daad word nie. Kennedy het self gesê:
'Baie goeie programme waarvoor ek omgee, kan dalk hierdeur afloop (sy verhouding met die Kongres) - ons kan almal afneem.'
Kennedy moes 'n baie fyn lyn in die Suide trek. Sy gewildheid teen September 1963 het getoon dat sy steun in die Suide tot 44% gedaal het. Dit was 60% in Maart 1963. Op die oomblik was die Suide 'n tradisionele vesting van die Demokrate. Nou in 2001 is dit alles behalwe Republikeinse vir 'n staat - en die skuif het in die presidentskap van Kennedy begin en het amper sekerlik daaruit voortvloei as 'n verwerping van die houding wat deur 'n demokratiese president ingeneem is.
Hy verloor ook die steun in die noorde, waar die gevoel was dat die administrasie te veel met die Afro-Amerikaners te make het en die meerderheid van die mense - die blankes - vergeet het.
In baie opsigte was Kennedy verdoem as hy dit gedoen het, en verdoem as hy dit nie gedoen het nie. As hy die Afro-Amerikaners in die Suide help, verloor hy die steun van die magtige Demokrate daar. As hy niks doen nie, het hy wêreldwye veroordeling in die gesig gestaar, veral na die skerms wat in Birmingham gesien is. Selfs burgerregte-leiers in die Suide het Kennedy gekritiseer omdat hy te min gedoen het. In die noorde was die meerderheidsbevolking wit. Hierdie groep het gevoel dat die probleme daarvan geïgnoreer word terwyl die probleme van die Afro-Amerikaners aangespreek word. Die militante Afro-Amerikaners van die noorde, soos gesien in die Nation of Islam, het Kennedy veroordeel bloot omdat hy witmag in Washington bevestig.
Kyk die video: Senators, Ambassadors, Governors, Republican Nominee for Vice President 1950s Interviews (Julie 2022).