Derde Sondag van Paastyd (Arbeidsondag) - Missio
Derde Sondag van Paastyd (Arbeidsondag)
Hierdie Sondag vestig die fokusteks ons aandag op die resultaat van die boodskap van Jesus as Here en Messias wat opgewek is uit die dood: mense kom tot bekering, word gedoop en ontvang die Heilige Gees.
32God het hierdie Jesus uit die dood laat opstaan; daarvan is ons almal getuies.
33Hy is verhoog aan die regterhand van God en Hy het die Heilige Gees wat belowe is, van die Vader ontvang en uitgestort. Dit is wat julle nou sien en hoor. 34Dawid het nie na die hemel toe opgevaar nie, en tog sê hy:
Hierdie Sondag is Arbeidsondag, wat jy goed in die liturgie kan inwerk. Ons kies om vir hierdie Sondag sterk te fokus op die doop.
Toetrede: Lied 175 "Majesteit"
Votum: (n.a.v. Handelinge 2:36)
Seëngroet: (n.a.v. 1 Peter 1:1–2)
Lofsang: Psalm 116 of VONKK 94 "Ek Het Die Here Lief" (Psalm 116)
Wet en Genadeverkondiging: (1 Peter 1:17–23)
Toe-eiening: Lied 292 "My enigste troos" of Flam 51 "Koning Van My Hart"
Dankoffer (as toewyding)
Skriflesing: Handelinge 2:36-41
Geloofsbelydenis en doopviering:
Respons: Lied 293 vers 3
Die hele Israel – en die ganse wêreld – moet vas en seker weet: God het Jesus, wat gekruisig is, Here en Christus gemaak!"
Aan die uitverkorenes van God, vreemdelinge in die wêreld. Soos God die Vader dit vooraf bestem het, het Hy julle uitverkies en deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel te word met die bloed van Jesus Christus.
VONKK 94″ Ek Het Die Here Lief "(Psalm 116)
As jy dit nie vantevore gebruik het nie, kan jy gerus die beeld van Toy Story gebruik (voorgestel as familie-oomblik vir 2012/01/08):
Vra wie van hulle die eerste Toy Story fliek gesien het? Andy het 'n klomp speelgoed waarvoor hy baie lief is. Dan kry hy 'n Buzz Lightyear persent. Buzz weet egter nie dat hy 'n speelding is nie! Hy dink hy's regter 'n ruimtevaarder.
Sermons4Kids stel voor dat jy 'n baba-foto-album gebruik om te verduidelik dat ons soms simbole nodig het om 'n storie te vertel – die doop is 'n simbool wat ons vertel van ons redding.
Jy kan ook BybelMedia se boekie "Met jou doop" deur Carrie Seenwyk en Johan Witvliet aanskaf en voorlees
Die storie word vertel van 'n jong monnik wat raad by 'n ou, ervare monnik gaan vra het. Die jong man wou graag 'n heilige word, toegewy aan God, volkome ingestel op die wil van God, met 'n lewe gefokus op dit wat God wil hê hy moet doen. "Ek bid en bid", vertel hy die ou monnik, "maar niks gebeur nie. Wat moet ek nog doen? Wánnéér gaan dit eendag gebeur?"
Onverwags gryp die ou monnik 'n plank wat daar lê en begin die jong monnik te jaag daarmee. Die jonge hardloop vervaard al in die rondte, terwyl hy keer vir die houe wat na hom gemik word. "Nou! Nou!", roep die ou monnik terwyl hy die jongetjie dreigend jaag, "Nou!"
Intens en dringend
Ons benader die waarheid dikwels met 'n gesindheid van apatie en onverskilligheid. God praat en nooi ons uit, maar ons voeg nie daad by die woord nie.
Petrus was nie iemand wat sy woorde omgedraai het nie. In sy preek op Pinksterdag, met die uitstorting van die Heilige Gees, praat hy intens en dringend. Hy wil by die waarheid oor Jesus uitkom, en is nie juis taktvol nie. Heel reguit praat hy oor Jesus wat deur God aan Israel bekendgestel is, maar toe het "julle … Hom deur heidene aan die kruis laat spyker en Hom doodgemaak" (23).
Daar is werklik 'n intense dringendheid in Petrus se woorde. Hoewel nie taktvol nie, fokus hy nie op verwyt nie. Die dringendheid het te doen met God wat beslissend in Jesus van Nasaret gehandel het. Petrus is intens oor God se werk in die wêreld: "God het hierdie Jesus, wat julle gekruisig het, Here en Christus gemaak." Die hele Israel moet dit nou vas en seker weet! (36)
Petrus se ernstige en intense woorde moraliseer of veroordeel nie. Dit verf die Israeliete nie in 'n hoekie vas waaruit hulle nie kan kom nie. Dit spoor hulle aan tot aksie. Dit verg 'n respons. Hulle moet iets doen met die beslissende en wonderbaarlike dade van God in Jesus Christus van Nasaret.
Tong in die kies gesê, is dit wat die ou monnik wou bereik. Hy wou die jong monnik help om tot gepaste aksie oor te gaan. God nooi ons, soos die jong monnik, om te reageer op die vrug van Jesus se werk en die wonderlike verlossing wat Jesus moontlik maak. God nooi ons om in te groei en gevorm te word deur die vrug van Jesus se werk.
Doen nou iets daaraan!
Petrus se passievolle fokus op God se werk dra vrug. By die aanhoor van sy woorde, is die mense diep getref.
Vroeër in Handelinge 2 ontmoet ons spotters en ongelowiges. Mense skryf die uitstorting van die Heilige Gees aan die vrug van die wingerdstok toe. Die Evangelies, en spesifiek die gebeure rondom Jesus se verhoor en kruisiging, is deurspek met spot en ongeloof.
Hier is dit anders. God wek Jesus uit die dood op, en stort die Heilige Gees met sigbare tekens uit wat die werk van God bevestig. Petrus getuig hieroor. Die inhoud van sy woorde is God se genadige betrokkenheid by die wêreld. Dit tref. Wat die rondswaai van 'n plank nie kan vermag nie, doen die getuienis oor God.
Die mense vra presies die regte vraag: "Wat moet ons doen?" Hulle besef die dwaasheid en boosheid van die volk se ontoepaslike hantering van Jesus. Hulle besef hulle eie aandeel. Hulle erken dat Jesus die Here is, en verstaan die uitstorting van die Heilige Gees as God se lankverwagte belofte vir die wêreld.
Nou is dit tyd vir reaksie. Wat moet ons doen?
Petrus gee 'n merkwaardige antwoord. Kom ons kyk na die verskillende fasette daarvan:
Bekering word dikwels misverstaan, asof dit met menslike selfverbetering te doen het. Bekering is baie meer radikaal as dit. Bekering is 'n heroriëntering van jou lewe, sodat dit in pas kom met wat God doen en vra. Louw en Nida beskryf dit só: "To change one's way of life as the result of a complete change of thought and attitude with regard to sin and righteousness". Beide 'n verandering in leefstyl en optrede, sowel as in denke word gevra.
Die Griekse woord wat hier gebruik word, is metanoia. Daar is ook ander terme vir bekering in die Nuwe Testament, wat altyd beteken dat mens jou lewenswyse verander om dit in ooreenstemming met God se wil te bring. Jy ervaar 'n volledige verandering in jou manier van lewe, jou denke, houdings en gewoontes.
Waar die luisteraars Jesus vroeër geopponeer het, Jesus verwerp en bespot het, God se werk in Jesus aan valsheid en bedrog toegeskryf het, breek hulle nou met hierdie ingesteldheid. Hulle buig voor Jesus, aanvaar Jesus as die openbaring van God, erken Jesus se leer as die wil van God, en begin Jesus se leer en voorbeeld na te volg. Hulle erken dat Jesus die weg na die Vader is, en dat Hy lewe, volheid en waarheid bring. God word deur Jesus Koning in hulle lewe en hulle wêreld. Skielik begryp hulle wat sonde is, toon berou, en wil lewe volgens God se geregtigheid. Dit is wat bekering is.
Daar is iets soos 'n eerste bekering. Daarby is daar ook voortgaande bekering. Daar is 'n eerste bewuswording van jou eie sonde en dwaasheid. Daar is die eerste deurbreek van die lig van God in jou lewe. En dan is daar voortgaande, daaglikse bekering, waar mens toenemend bewus word van die sonde in jou lewe. En waar jou toenemend jou lewe oorgee aan die doen van God se wil.
In elke gemeente is daar mense wat 'n eerste bekering moet hê. Vir sommige is dit radikaal en ontwrigtend. Vir ander is dit 'n rustiger bewuswording, en 'n vanselfsprekende toewyding aan God by die besef van God se werk. Maar dit is in almal se lewe noodsaaklik, watter gestalte dit ook al aanneem.
Ons bekering getuig van God se voorafgaande werk in ons lewe. Ons bekering is altyd 'n daad van reaksie op wat God reeds gedoen het. Mense wat kleintyd God se trou en genadebeloftes in die doop ontvang het, en deur gelowige verbondsouers opgevoed is, is bevoorreg om dikwels hul bekering as 'n minder radikale gebeurtenis te beleef. Dit is 'n bewuste oriëntasie en toeëiening aan 'n lewenskoers waaraan hulle van kleins af blootgestel is.
Vir ander is bekering 'n radikale koerswysiging, wat jou hele lewe heilsaam maar ingrypend raak. Dit gaan met skaamte en afgryse oor jou vorige lewe gepaard. Daar is nie reëls of slegs een patroontjie vir bekering nie. God se werk in mense se lewens kan nie in een metode ingeperk word nie. Hoe dit ook al sy, almal moet in 'n bewuste oriëntasie aan die werk en wil van God lewe.
"Laat elkeen van julle gedoop word"
Waar bekering mens se reaksie op die werk en beloftes van God is, is die doop die bevestiging en toesegging van God se werk in jou lewe. Die doop is die aktiewe Godsgebeure waar God jou insluit in die sterwe aan jouself, saam met Jesus, en jou insluit die opwekking, saam met Jesus, tot 'n nuwe lewe.
Die doop is God se bediening aan ons. Die handelende Subjek is God, nie ons nie. God sluit ons in by sy kerk, God maak ons nuut, God verenig ons met Jesus. Gedooptes is mense wat deelgekry het aan die nuwe lewe in Christus.
Verbondsouers hou vas aan die belofte van God dat die verlossing vir ons en ons kinders is. Daarom word kinders kleintyd al gebring sodat God se beloftes en God se reddende werk aan hulle beseël en betuig kan word. Ons kinders se doop laat hulle grootword met die vaste wete: God se beslissende werk in Christus is ook vir my. Verbondskinders word groot met die appèl: "Bekeer julle op grond van wat God reeds vir julle gedoen het!"
Gelowiges moet gedoop word, sê Petrus, want:
dit is God se bediening aan ons, wat ons inlyf in Christus se werk met ons
dit skenk aan ons vergifnis van sonde én die Heilige Gees as gawe van God (38)
dit sluit ons in by die gemeenskap wat God skep (39).
Die boek Handelinge plaas groot klem op die doop. Die doop is die aksie waarby bekeerde mense ingesluit word (en hulle laat insluit) by die liggaam van Christus, die geloofsgemeenskap op aarde. Hierdie handeling word steeds instandgehou waar volwassenes of jongmense van buite die kring van gelowiges tot bekering kom.
Dar is onlangs in 'n gemeente in Port Elizabeth sewe volwassenes gedoop wat deur gemeenskaps­programme van die gemeente die evangelie gehoor, diep getref is, en hulle bekeer het. Na hulle doop, waardeur hulle in die kerk ingesluit is, is vier van hulle kindertjies daar en dan gedoop, om daarmee ingesluit te word by God se werk in ons lewens. Wat God belowe het, is immers vir ons en ons kinders…. (39). Hierdie toneel speel hom in baie gemeentes af, en behoort deel te wees van die normale bedieningspatroon van die kerk. Die doop van volwasse bekeerlinge behoort nêrens in ons kerk 'n vreemde gesig vir lidmate te wees nie.
Ingesluit in die gemeenskap wat God skep
Petrus beklemtoon dat "wat God belowe het, is vir julle en vir julle kinders en vir almal wat daar ver is, vir almal wat die Here ons God na Hom toe sal roep" (39). Almal wat God na Hom toe roep, is ingesluit in die geloofsgemeenskap wat die gawe van die Heilige Gees ontvang.
God se roeping is vir verbondsmense – vir gelowiges, hulle kinders, en ook diegene wat nog "daar ver is" – diegene wat nog nie ingesluit is in geloofsgemeenskap nie. God se verlossingswerk in Christus, en deur die Heilige Gees, skep altyd gemeenskap. Hierdie gemeenskap is onbeperk in terme van generasie ("julle kinders" word ingesluit) en onbeperk in terme van tyd en geografie – "almal wat daar ver is".
Feitlik almal wat vandag in Suid-Afrika in 'n kerk sit tel onder diegene wat tydens Petrus se preek nog "daar ver" was. Baie van ons se voorouers was in Europa, die Ooste, of Afrika toe Petrus hierdie preek gelewer het. Die wonder van God se verlossing is dat dit grense oorsteek en mense insluit.
In lyn met die dringende en intense toon van Petrus se verkondiging moet ons opnuut hoor hoe belangrik geloofsgemeenskap is. Ons moet onsself bly gee vir God se kerk, ingesluit bly in geloofsgemeenskap. Al is die kerk hoe onvolmaak en vol barste en krake. Ons moet onsself gee, want ons is ingesluit deur die werk van God. Baie van die voortgaande werk wat God met ons en in ons doen, geskied juis wanneer ons in geloofsgemeenskap by die kerk is.
"Laat julle red"
Petrus se dringende, intense aansporing bereik 'n hoogtepunt aan die einde van sy preek: "Laat julle red tussen hierdie ontaarde mense uit" (40).
Die noodsaak van bekering, vergifnis, die ontvangs van die Heilige Gees as gawe, en insluiting by geloofsgemeenskap is dringend en intens. Daar is 'n krisis in God se goeie skepping. Mense is ver verwyderd van God. Mense het ontaard. Dinge is nie reg nie. Mense is nie vanselfsprekend op koers nie.
Deur die werk van God se Seun, Jesus Christus, en deur die krag van die Heilige Gees, is dit egter vir mense moontlik om gered te word. Om los te kom van die verwoestende krisis waarin die mensdom beland het. Hierdie redding gebeur deur bekering as reaksie op God se werk, deur die handelinge van God in ons doop, en deur ons insluiting in die geloofsgemeenskap wat God skep.
Oor planke en besluite
Die ou monnik het die jonge met 'n plank gejaag om die dringendheid van mens se eie keuse te onderstreep. Tong-in-die-kies kan mens sê dis dieselfde dringendheid waarmee Petrus sy boodskap bring. Tong-in-die-kies, want geen mens kan 'n ander tot binne-in die koninkryk van God klits nie.
Ook ons, vandag, moet hierdie preek hoor. Ook ons moet nadink oor ons bekering en ons voortgesette bekering van elke dag. Ook ons moet nadink oor wat God in ons doop aan ons geskenk het, veral oor die gawe van die Gees wat ons lei en stuur, en oor ons gehoorsaamheid aan die Woord en Gees van Christus. Ook ons het nodig om te bly vashou aan die geloofsgemeenskap waarvan ons deel is. Op hierdie manier staan ons vas in die redding wat van God kom.
V: Die Here jou God vra vandag van jou om volgens sy voorskrifte en bepalings te leef en hulle te gehoorsaam. Jy moet dit doen met hart en siel.
G: Ek sal die Here liefhê en my naaste soos myself.
V: Die Here verklaar vanoggend opnuut dat jy sy eiendom is en vra dat jy Hom sal gehoorsaam.
V: Wanneer jy vanoggend hier uitstap, raak aan die water. Weet dat God jou liefhet en gaan deel sy liefde met ander.
Die gedoopte lidmate kom dan vorentoe en steek hulle hande in die doopvont.
(Uit Wepener, Cas. 2011. Soos 'n blom na die son draai. BybelMedia, Wellington, p81)
"Ek gee vir julle die ewige lewe en julle sal nooit ooit verlore gaan nie. Niemand sal julle uit my hand ruk nie."