Karel Combrinck: Skuld en skuldgevoelens – praag.co.za
Gedurende die onderhoud het die joernalis aan Marine Le Pen gevra of Frankryk verantwoordelik gehou moet word vir die deportasie van Jode gedurende die laaste WO. ‘n Mens sou wel kon vra wat dit nou eintlik te make het met die Franse presidentsverkiesing van 2017, behalwe natuurlik om Marine Le Pen te probeer swartsmeer. Nietemin, sy antwoord toe dat die Vichy-regering wat die uitvloeisel was van die besetting van Frankryk deur dié wat die deportasiebevele gegee het, nie die Franse volk verteenwoordig het nie, maar dat die ware Franse regering saam met generaal De Gaulle in Londen was. Daar bestaan trouens ‘n Franse wet (van 1944) wat die Vichy-regering onwettig verklaar het.
Die Franse hoofstroommedia stel nou hierdie antwoord van Marine Le Pen voor as ‘n soort regverdiging van die deportasie van Franse Jode gedurende die oorlog!
Die vanselfsprekende vraag is natuurlik: Watter antwoord moes Marine Le Pen dan gegee het? Moes sy gesê het die Franse volk is verantwoordelik vir die deportasie van Jode deur ‘n regering wat op hulle afgedwing is en wat onwettig was? So nie, wat sou sy dan moes sê?
Hierop het die massamedia geen antwoord nie, maar in stede daarvan kom hulle met die slenter dat Marine Le Pen se opmerking “in die lig van die Front National se reputasie” en van Marine se pa se loopbaan onder verdenking is.
Die slotsom is dus: Die Franse volk is skuldig aan die deportasie van Jode en wat meer is, hulle moet skuldig voel daaroor. En dit is natuurlik die kern van die saak: Hulle moet skuldig voel en enigiemand wat ontken dat die Franse rede het om skuldig te voel, is noodwendig anti-Semities en selfs ‘n “Holocaust-ontkenner”.
Nog ‘n vraag wat hieruit voorspruit is dus: waarom moet die Franse, Duitsers, ens. knaend daaraan herinner word dat hulle skuldig is en skuldig moet voel ? Die rede is dat hoe meer ‘n land of volk skuldig voel, hoe meer kan hulle gemanipuleer en afgepers word. Daarvan het ons in Suid-Afrika tog ook dure ondervinding.
Skrywer Karel CombrinckGepubliseer op 20 April 2017 20 April 2017 Kategorieë Karel Combrinck, RubriekeSleutelwoord Frankryk, holocaust, Holocaust-ontkenner, Marine Le Pen, skuld, Vichy-regering
Vorige Vorige artikel: Potgooi: Shelley Garland en die hoofstroommedia-krisis
Volgende Volgende artikel: Swart Islamitiese terroris vermoor drie in anti-wit skietery