Die Israeliete was vasgevang in slawerny. Hulle het langs die vrugbare Nylrivier gebly en het ‘n baie sterk nasie geword, só sterk dat Farao bang begin raak het en al die klein seuntjies begin doodmaak het, sodat hy die volk se rug kon breek. Met dít het hy die Jode as slawe vir sy bouwerk begin gebruik en een van die wonders van die wêreld is deur die Jode gebou.
Die Israeliete (of ten minste die meeste van hulle) het ‘n goeie kultuur gehad, ‘n kultuur om die een ware God te volg, maar hulle het ook ‘n gees/kultuur van slawerny gehad en kon nie uit hul omstandighede kom nie. God het vir hulle ‘n leier, Moses gestuur. Moses moes hard aan sy eie karakter en optrede werk voordat hy die mense kon lei. God het ‘n lang pad met Moses deur die woestyn geloop en sy karakter begin bou om die leierskapposisie wat hy later in sy lewe moes aanvaar, op te bou. Moses het goeie gewoontes gehad (sy geloof) en slegte gewoontes (wat hy onder die Egiptenare wat hom grootgemaak het, opgetel het). Hy moes baie tyd spandeer saam met die mense wat hy probeer red het – die Jode en het hulle nie baie goed geken van die bietjie tyd wat hy in kontak gekom het toe sy ma hom as ‘n klein seuntjie grootgemaak het nie. Ek is seker die jare onder die Egiptiese invloed het baie van sy kennis oor die volk laat vervaag. Ek dink net toe hy as ‘n koninklike weggejaag is om ‘n uitgeworpene te wees, kon hy met die relaiteite waarvoor die volk te staan gekom het, begin verstaan. Toe eers kon hy die mense leer ken vir wie hulle is en ontslae raak van die verwronge beeld oor hulle maniere en geloof. Die mense met wie Moses hom omring het, was van kardinale belang. Aaron was die regte “bestanddeel” in die span wat Moses met hom moes vat om die werk te verrig.
God het die proses om Sy volk te red, stap vir stap vir Moses bekend gemaak. Plaag een, twee, drie – Moses moes net die resep stap vir stap in geloof volg. Boonop het dit baie waagmoed en geloof geneem en Moses kon ferm staan vir die werk waarvoor Hy geroepe was.
Jesus het op die aarde geloop. Hy was die beste voorbeeld van ‘n leier. Hy was eerlik, opreg, almal het geweet waar hulle met Hom staan. Siek mense het geweet hy is lief vir hulle en wil hulle gesond maak. Sondige mense het geweet Hy vergewe sonde en oordeel nie. Die Fariseërs het geweet Hy stem nie saam met hoe hulle die wet interpreteer terwyl hul ‘n blinde oog na ander dele van die Bybel draai nie. Satan het geweet Jesus kan nie gemanipuleer word nie. Almal het geweet waar hulle met Hom staan. Hulle het dalk nie altyd verstaan wat Hy probeer sê het nie, maar hulle het geweet waar hulle met Hom staan. Jesus het baie tyd saam met die mense spandeer wat hy probeer verander het – Jode en heidene. Hy het saam met hulle geloop, met hulle gepraat, hulle gesond gemaak en hulle gevoer. Hy het geweet hoe hulle dink. Hy het hulle uitdagings verstaan – Hy het tyd afgesonder om van die dinge oor en oor te veruidelik – met stories, met wonderwerke, met skrifgedeeltes en Hy het gedoen wat hy gesê het en het dit wat van Hom verwag is met moed aangedurf. Hy het nie ‘n oomblik stilgestaan op een plek (sy kantoor) en die mense gevra om na hom toe te kom nie. Hy het van dorp tot dorp geloop en eerste met die mense kontak gemaak. Hy het ook die skrifgedeeltes wat moeilik was om te verstaan en nie aan almal beskikbaar was nie, beter verstaanbaar gemaak deur dit prakties en tot almal se beskikking te maak. Hy het soveel resepte vir ons gegee om te volg, die een na die ander.
Jy sal baie goed doen as ‘n leier as jy die resepte van die groot leiers in die Bybel begin volg. Dit hang alles af of jy ‘n Koningkryksbesigheid of ‘n wêreldse besigheid wil opbou. Die keuse is joune. Soms is die wêreldse resepte ‘n aanpassing van die Koningkryksresepte sodat dit die leier kan pas. Ek daag jou uit om jou besigheid op suiwer Koningkryksbeginsels te vestig.