Cornelia se foto's, graadsertitikate en toekennings hang nie verniet waar sy hulle elke dag kan sien nie. Hulle beeld die vrou uit wat sy voor haar motorfietsongeluk was - 'n briljante elektroniese ingenieur met 'n rekenaarprogram gegrond op die neurale netwerk in die menslike brein agter haar naam, wereldwyd die eerste program in sy soort.
Op 1 Mei 1996 was die energieke vrou op pad gimnasium toe toe 'n motorbestuurder 'n stopstraat geignoreer en in haar vasgery het. Met die val is die helm van haar kop afgeruk en haar kop het die randsteen getref.
Cornelia kan niks van haar "eerste lewe" onthou nie. Haar pa is 'n maand voor haar ongeluk aan breinkanker oorlede, maar sy onthou hom nie. Sy moes haar ma ook maar net glo toe sy se sy is haar ma, skerts sy.
Vroeer was sy onafhanklik; na die ongeluk moes haar ma by haar intrek en haar versorg. Cornelia het in haar woanstel aangebly omdat die slagoffer van so 'n ongeluk verkieslik in haar bekende omgewing moet bly.
Nog 'n aanpassing is die hiperstreng dieet waarop Comelia is. Sy Iy aan dermdeurlaatbaarheid, ook as gevolg van die ongeluk. Haar indrukwekkende wynversameling het nou bloot ornamentele waarde. As sy te lus raak vir wyn, se sy, streel sy maar 'n bietjie oor 'n bottel.
In 'n hooggeregshofsaak is daar ten gunste van Cornelia beslis, hoofsaaklik omdat sy aansoek gedoen het om die katte aan te hou toe sy die woonstel gekoop het.
Die woonstel is deesdae vol van die mooiste loodglaslampe - Cornelia se handewerk. "My arbeidsterapeut moes vir my 'n stokperdjie kies wat darem by my ingenieursvernuf sou aansluit. Ek geniet dit vreeslik, maar jy moenie bang wees vir bloed nie. Jy het nie 'n idee hoe die glas jou vingers sny nie."
Die loodglasstander vir haar afstandbeheerders wat Cornelia van stukke invoerglas gemaak het, simboliseer in 'n sekere sin haar tweede lewe: sy het die stukke van haar eerste lewe geneem en 'n nuwe geheel daarvan gesmee.
Die evaluering vir haar derdeparty-eis was vir haar besonder erg. Sy is gevra om dinge te doen wat 'n gewone kind kan doen, soos om te tel - en sy kon nie. Sy het totaal nutteloos gevoel, veral in vergelyking met die intellektueel begaafde mens wat sy vroeer was. Omdat sy boonop niemand uit haar verlede kon onthou nie, het sy mense begin vermy.
Dit was vir Cornelia baie moeilik om die bestuurder wat die ongeluk veroorsaak het, te vergewe. Hoewel die bestuurder in twee howe aan roekelose en nalatige bestuur skuldig bevind is, het sy volgehou dis nie haar skuld nie.
Maar in 1998 het haar lewe verander. "Deur God se genade het ek Jesus weer as my Verlosser aangeneem. Hy het my vrede met my omstandighede gegee. Ek baklei nie meer teen wat gebeur het nie, ek aanvaar dit nou. Ek het 'n nuwe identiteit."
Sy het besef dat sy die bestuurder wat die ongeluk veroorsaak het, moes vergewe, en het na 'n lang worsteling 'n brief van vergifnis aan haar geskryf. Nadat sy die brief gepos het, het haar "tweede" lewe eers werklik begin. Sy sien haar toekoms tot eer van God.
Cornelia is opgewonde daaroor dat sy onlangs weer leer tel het. Sedert haar ongeluk het sy vas geglo sy het 20 vingers en niemand kon haar anders oortuig nie, spot sy. Op 'n kerkkamp het sy skielik besef sy het tien vingers. Dis vir haar wonderlik dat ander mense se tien nou haar tien is.