In plaas dat Jakob na Bet-el gaan, trek hy na Sigem. Daar vestig hy hom en daar bou hy ‘n altaar vir die HERE. Op die oog af lyk dit goed wat Jakob doen: Hy bou immers ‘n altaar vir God in Sigem. Al is dit nou nie presies wat God van hom vra nie, hy wil darem die HERE dien. Ons noem dit eiewillige godsdiens.
Maar alleen as ons by die Woord bly, kan dit met ons goed gaan. Wanneer Jakob sy eie kop volg, sien ons dat alles in sy lewe en in die van sy gesin verkeer loop. Deur sy eiewillige optrede kom sy gesin onder die invloed van die goddelose stad Sigem. Daar dreig ‘n vermenging tussen die kerk en die heidene: die seun van die koning van Sigem neem Dina, die dogter van Jakob, met geweld. Hy verkrag haar en wil met haar trou.
Dit sou sekerlik sy verdiende loon gewees het as die HERE Jakob gelos het in die moeilikheid waarin hy homself gedompel het. Tog laat God hom nie los nie. Met sy Woord gryp Hy genadiglik, bevrydend en vernuwend in in die lewe van Jakob, want ons hoor die HERE spreek: Maak jou klaar, trek op na Bet-el en woon daar; en bou daar ‘n altaar vir die God wat aan jou verskyn het toe jy op die vlug was vir jou broer Esau (Gen.35:1).
Die HERE het soveel moeite met ons. Ons is sulke slegte leerlinge. Tog hou die HERE nie op ons te herinner aan sy Woord nie. Hy herhaal sy eise en telkens en telkens weer herinner Hy ons aan sy genadegeskiedenis en sy beloftes.
Die Genadewoord van God doen iets in die lewe van Jakob: Hy gee sy gesin bevel en hy trek na Bet-el (v2 ev).
Die profeet Hosea kom in hoofstuk 12 vers 5 op die Pniël-worsteling en hierdie Bet-el-geskiedenis terug. Hy skryf naamlik: Ja, hy (Jakob) het met die Engel geworstel en die oorhand gekry, hy het geween en Hom gesmeek. By Bet-el het hy (Jakob) Hom (God) gevind, en daar het Hy (God) met ons gespreek.
Die weg tot God se seën is die pad van bekering. Dit geld ook vir ons. Die HERE beloof ons sy seën. Hy beloof dat Hy ons Vader wil wees, dat Hy ons wil verlos deur sy Seun en dat Hy sy Heilige Gees aan ons wil skenk. Maar hierdie beloftes gaan nie outomaties in vervulling net omdat ons gedoop is en net omdat ons aan die kerk behoort nie. Die lewensbelangrike vraag is dus: Hoe vind ook ons die HERE? Of om dit anders te stel: Waar spreek God met ons? Daar by Bet-el. Daar waar ons terugkeer na sy Woord en daar waar ons doen wat Hy van ons vra.
Jakob het tot die besef gekom: Met die afgode in sy midde kan hy God nie ontmoet nie. Daarom gee hy voor sy terugtog na Bet-el aan sy gesin die opdrag: Verwyder die vreemde gode wat onder julle is, en reinig julle en trek ander klere aan… (v.2). Jakob was terdeë daarvan bewus: Daar by Bet-el kom hy voor die aangesig van God. En…. Jy mag geen ander gode voor my aangesig hê nie.