God op soek? - Frits Gaum
Resensie: God op soek?
Sommer met die intrapslag is dit duidelik dat Frits Gaum se nuwe boek, God op soek? 'n polemiese strekking het. Die vorm wat hy hiervoor kies, is dié van 'n ope brief gerig aan Willie Esterhuyse, spesifiek met laasgenoemde se boek Geagte Jahwe in gedagte.
Hy begin deur te sê dat daar dinge in Esterhuyse se boek is wat hom ontroer, onder meer dat hy "die groot lewensvrae waarmee ons elkeen ... opgesaal sit" op die man af vra.
Daar is ook dinge wat hom, soos hy dit stel, "moerig" maak, soos die feit dat hy onseker is of dit wat hy en mense soos Esterhuyse onder "geloof" verstaan, naastenby dieselfde is.
Natuurlik gaan dit in die boek nie net oor Esterhuyse nie: As gespreksgenoot verteenwoordig hy skrywers en denkers wat nie net die grense van die Christelike geloof verken nie, maar dit op sleutelpunte ook oorsteek en op 'n manier afskeid neem van hierdie geloofstradisie.
Dit is met hierdie diskoers wat Gaum in gesprek tree en poog om, soos die subtitel van sy boek sê, "oor geloof in 'n taai tyd" te besin. Die raamwerk vir sy besinning word gevorm deur 'n reeks vrae wat hy as opskrifte vir die hoofstukke in sy boek gebruik – vrae oor geloof en twyfel, oor God en die Bybel, oor Jesus en die uniekheid van die Christelike geloof.
Die antwoorde waarby Gaum uitkom, val breedweg binne die grense van die ortodokse Christelike tradisie. Dit is egter geen goedkoop antwoorde nie. Hy slaag myns insiens daarin om ou waarhede op 'n vars en boeiende manier nuut te laat spreek en doen dit boonop in toeganklike taal wat dit vir die "gewone" leser 'n goeie leeservaring sal maak.
Hoewel die boek 'n polemiese bedoeling het, bly die skrywer steeds in respekvolle gesprek met die oortuiging dat verskille tussen eerlike soekers nooit 'n onoorbrugbare kloof hoef te wees nie.