In sy vak het hy hom met verloop van tyd toegespits op landskappe: die verstaan daarvan en die wyses waarop nuwe ontwikkeling uit ouer strukture kon groei. Sy keuse van studieveld is aangevul deur sy stap en sy reise, sy belangstelling in mense en gemeenskappe en sy wye agtergrond in kuns, musiek, en kultuur in die wydste sin van die woord. Sy oog was op al die spore wat mense op ‘n landskap laat. As kind en ook later het hy gereeld ver deur die Bolandse berge geloop. Op reis na ‘n nuwe stad êrens in die wêreld het hy selde sy verblyf meer as een of twee nagte vooruit bespreek. Hy sou onmiddelik openbare vervoer gebruik en die stad so wyd moontlik deurloop voor hy ‘n buurt en ‘n blyplek vir die res van sy tyd daar kies.
Baie dankie vir die gevoelvolle en interessante huldeblyk oor Fabio wat mens ‘n kykie in sy lewe gegee het. Sy heengaan was voorwaar ‘n groot verlies vir erfenis, en spesifiek ook vir Stellenbosch waarvoor hy met soveel passie gewerk het. Ons gaan hom mis, maar is dankbaar dat hy nog die erfenisopname vir Stellenbosch kon voltooi.