Miskien sou ‘n meer produktiewe vraag wees: waar lê die waarde en waar die limiete van ons analises van ons geloofsgeskiedenis? Dit is tog duidelik dat mense in die Middeleeue redelik dramaties anders geleef-en-geglo het as ná die Verligting. Aan die ander kant weer, is dit eweneens waar dat die ‘modernisme’ en die ‘sekulêre’ en die ‘post-Christendom’ leë fases en konsepte sou wees, dalk onmoontlikes, was dit nie vir die voor-moderne Christendom nie. Dieselfde geld vir die ‘post-modernisme’, as deel van ‘n sekulêre wêreld; en weer, die ‘post-sekularisme’, wat nou nuut as geloofs- en kultuurwêreld stadig uitdrukking vind.