Jaargang 6 - Nommer 36 - 6 November 2008 - www.ngkok.co.za/enuus
Besluite van die Moderamen Algemene Sinode (ASM) - 3-5 November 2009
Oor potgooie en bipolêre versteuring
Genadedood meer aanvaarbaar onder sekere groepe
Liturgiese wenke vir Aflegging van Belydenis van Geloof
Prof Dirkie Smit lewer die jaarlikse Willie Jonker-lesing
Nee, Petrus: Belhar handel oor ewige sake!
Radio-onderhoud met prof Piet Strauss en dr Mary-Ann Plaatjies-Van Huffel
Prof Dirkie Smit oor hoe Gereformeerde Belydenisvorming werk
Die Bybel en Kerkeenheid
Teks van Belhar en eietydse Kommentaar daarop
Besluit van die Noordelike Sinode se Sinodale Diensraad oor die kerkherenigingsproses
Datums, waaronder VBO-datums, en Kalender
Konferensie oor Inter-kulturele bediening
Patmos hou kunsmark
Om met God te wandel - ‘n Konferensie oor gebed en spiritualiteit
Ken Costa : God at Work
Bybel-Media Nuusbrief 17/2008
Dag van Gebed en Verootmoediging met die oog op die droogte: 9 November 2008
Oorgeslaan met die beker?
Klik hier om die wye verskeidenheid belangrike besluite van die ASM te besigtig. Die besluite handel oor sake soos gelukwense aan Barack Obama, die nuwe president in Zambië, Zimbabwe, kerkhereniging, herstrukturering van die werksaamhede van die Algemene Sinode, en nog meer. Die ASM het van 3 tot 5 November 2008 vergader.
Op ‘n baie beskeie manier word klankopnames van radio-programme en ander geleenthede nou versamel.
Vandeesweek het Freek Robinson ‘n baie goeie gesprek met ‘n dr Liebenberg, psigiater, oor bipolêre gemoedversteuring gehad. Dit is ‘n genetiese kondisie. Dit was ook aangrypend om te luister na inbellers en die verhale wat hulle daaroor vertel.
Jy kan na die program luister deur na www.ngkok.co.za/potgooi te gaan en op die toepaslike skakel te klik.
O ja, wat is ‘n potgooi? Dit is RSG se vertaling van die gewilde internet-term podcast, wat weer ‘n afleiding van broadcast is. ‘n Podcast is ‘n broadcast wat jy via die internet ontvang, en wat - gewoonlik - spesifiek geskep is vir verspreiding deur iTunes of ander internet-gekoppelde klankprogram.
Dr Christa Basson het pas haar doktorsgraad aan die Universiteit van die Vrystaat verwerf met ‘n ondersoek rondom medici se houding oor genadedood:
Medici is oor die algemeen ten gunste van genadedood. Daar is egter faktore wat ‘n belangrike rol speel by die bepaling van hul houding teenoor genadedood.
Daar is bevind dat ras ‘n sterk determinant van medici se houdings teenoor genadedood is. Die swart rassegroep is die sterkte aanduider van ‘n negatiewe houding teenoor genadedood, terwyl die wit rassegroep weer ‘n sterk determinant is van ‘n positiewe houding teenoor genadedood. Dit beteken dat swart medici sterk gekant is teenoor genadedood en dat wit medici goedgesind is daarteenoor.
Spesialisering is ook ‘n sterk bepalende faktor ten opsigte van houding teenoor genadedood. Spesialiste en chirurge is beduidend meer positief teenoor genadedood as algemene praktisyns.
Geloof is nog ‘n belangrike bepalende faktor. Die ongelowige groep (ateïste en agnostici) is die positiefste teenoor genadedood en die nie-Christen-groep (Moslem en Hindoe-gelowe) die negatiefste teenoor genadedood. Die evangelies-Christen-groep (Gereformeerde kerk, Nederduitse Gereformeerde kerk, ens.) is meer gekant teenoor genadedood as die ongelowige groep, maar meer positief daarteenoor as die nie-Christen-groep.
Daar is laastens bevind dat chirurge wat tussen 11 en 15 jaar lank al praktiseer, ‘n beduidend groter aanvaarding toon van genadedood as die ander groepe medici in dieselfde praktykstermyn. Altesaam 217 medici by private hospitale in die Vrystaat het aan die ondersoek deelgeneem. Sekere faktore wat medici se houdings teenoor genadedood beïnvloed, is geïdentifiseer, naamlik rassegroep, geslag, ouderdom, spesialiteitsrigting, aantal jare in die praktyk en geloof. Hierdie faktore is ook in die betrokke studie ondersoek.
Die studie kon egter nie aantoon dat daar beduidende verskille voorkom ten opsigte van geslag en ouderdom by medici se houdings teenoor genadedood nie.
Aangesien medici se houdings teenoor genadedood en hulle gedrag daarteenoor in ‘n mate konsekwent is, beteken dit dat indien genadedood in Suid-Afrika gewettig sou word, die moontlikheid bestaan dat sommige van die medici genadedood sal toedien aan pasiënte wat dit versoek.
Die doel van die studie was om medici vanuit verskillende rassegroepe se houdings teenoor genadedood te ondersoek. Genadedood word al vanaf antieke tye uitgevoer en gedebatteer en is wettig in lande soos Nederland, België, Switserland en die staat Oregon in die VSA.
Aktiewe genadedood behels dat ‘n aksie uitgevoer moet word (‘n middel word deur ‘n medikus toegedien) wat die dood van ‘n pasiënt tot gevolg het. Passiewe genadedood behels die weerhouding of opskorting van aksie wat die pasiënt se lewe sal verleng of die mislukking om op te tree om die pasiënt se lewe te verleng.
Vrywillige genadedood is wanneer die pasiënt toestemming gee of self vra dat genadedood op hom of haar toegepas word. Nie-vrywillige genadedood vind plaas wanneer die betrokke pasiënt nie toestemming kan gee vir die toediening van die genadedood nie, omdat hy of sy nie oor die vermoë verskik om toestemming te kan gee nie en ander persone dit in sy of haar beste belange ag om op die tydstip te sterf.
Medikus-geassisteerde selfmoord is die toediening, voorskryf of voorsiening van medikasie deur ‘n medikus, op die eksplisiete versoek van die pasiënt, sodat hy of sy, sy of haar eie lewe daarmee kan beëindig. So is morfien byvoorbeeld ‘n pynstiller, maar dit is ook ‘n respiratoriese depressant wat kan lei tot longontsteking, hipoventilasie of apnee, wat uiteindelik die pasiënt se dood kan vooroorsaak. In Suid-Afrika mag medici tans passiewe genadedood toepas, maar aktiewe genadedood is steeds teen die wet.
Voorstanders van genadedood gebruik argumente soos die kwaliteit van die pasiënt se lewe, die beginsel van selfbeskikking, sekere mediese argumente en genade-argumente, terwyl die teenstanders argumente soos die verskuiwingsargument, minagting vir die heiligheid van mense se lewens, die bedreiging van individuele outonomie en vele ander argumente gebruik.
(Ph.D - Studie oor ras en ander faktore wat ‘n belangrike rol in genadedood speel - uit: Die Bult)
Ds Laurie Naud’e van Bethlehem maak interessante voorstelle vir die liturgie van ‘n diens waarin belydenis van geloof afgelê word. Julle kan hier klik om dit te lees. (Met dank aan Vrypos, enuusbrief van die Vrystaatse sinodale kantoor.)
Op Hervormingsondag, 26 Oktober 2008, het prof Dirkie Smit die derde WD Jonker gedenklesing van die Ring van die Kaap die Goeie Hoop gelewer. Die titel van sy voordrag was:
En ook gehoor? Vrae rondom die Gereformeerde siening van die kerk.
‘n Kort uittreksel: Die evangelie (is) altyd aktueel vir elke tyd, mits dit reg verstaan en verkondig word. Dit is die taak van die kerk om goed genoeg na die boodskap van die evangelie te luister om dit in elke tyd opnuut te verstaan, te verkondig en uit te lewe as die bevrydende woord vir daardie tyd met sy spesifieke omstandighede. Wat ons land vandag nodig het, is dat die NGK in hierdie uur die evangelie van die koninkryk so goed sal verstaan en met woord en daad sal vertolk, dat dit in die krisissituasie waarin ons ons op hierdie oomblik bevind, gehoor en ervaar kan word as die woord van verlossing, hoop en bevryding.
Die volledige voordrag is op die web beskikbaar - klik hier.
Sien ook die nuusbriefie van Bybel-Media hieronder vir ‘n splinternuwe boek uit die pen van prof Willie Jonker, in lewe professor in sistematiese teologie aan die Universiteit van Stellenbosch. Dit is ‘n moet-lees-boek. Die titel is: Die relevansie van die kerk.
Hierdie is ‘n uittreksel uit By, bylaag tot Die Burger van 3 November 2009. Dr Francois Wessels van die Cape Peninsula Reformed Congregation (‘n NG gemeente) lewer kommentaar op ‘n radio-gesprek waarin prof Piet Strauss gemeld het dat die Belhar-Belydenis nie as kwalifiseer kwalifiseer nie, omdat dit nie teologiese kernwaarhede bevat nie.
(Sien ook die volgende opskrif/paragraaf, waar die skakel na die radio-onderhoud aangedui word.)
31 Oktober was Hervormingsdag, die 491ste verjaarsdag van die Protestantse Hervorming – die beweging wat daarop aanspraak maak dat dit in die 16de eeu die kernwaarhede van die Christelike geloof herstel het.
Die kernwaarhede waarom dit in 1517 gegaan het, het te make gehad met die versoening tussen God en mens: dit kom deur die genade van God alleen, ontvang deur die geloof alleen.
Die vraag in 2008 is watter kernwaarhede van die Christelike geloof in die 21ste eeu bedreig word.
Volgens die Belhar-Belydenis is daar drie bedreigde kernwaarhede van die Christelike geloof: 1) die sigbare eenheid van die kerk, 2) Christus se versoening van mens en mens en 3) die geregtigheid van God op aarde.
Daarom het die Verenigende Gereformeerde Kerk (VGK) in 1986 die Belhar-belyenis as kerklike belydenisskrif aanvaar.
Volgens prof Piet Strauss, moderator van die NG Kerk se Algemene Sinode, is dié drie sake belangrik – maar nie belangrik genoeg om dit “belydenismateriaal” te maak nie. Die drie kwessies handel nie oor “wesenlike, ewige sake”, oor “kernwaarhede” van die Christelike geloof nie (Strauss se woorde).
Dit is waaroor daar tans tussen die NG Kerk en die VG Kerk onenigheid is. Vir die VG Kerk is dié drie sake wesenlike “kernwaarhede”, wat deel is van die hart van die evangelie. Volgens Strauss is dit nie wesenlike “kernwaarhede” van die geloof nie – en dus nie sake wat in ‘n belydenisskrif hoort nie.
Dit mag klink na hare kloof oor tegniese terme, maar dié verskille het ernstige implikasies.
As die sigbare eenheid van die kerk, die versoening van mens tot mens en God se geregtigheid op aarde nie kernwaarhede van die Christelike geloof is nie, beteken dit is tweederangse sake – verdienstelike sake, miskien, maar nie sake waartoe Christene verplig is om hulle te verbind nie.
Dié standpunt herinner ‘n mens aan die standpunt van die apostel Petrus in die destydse gemeente in Antiogië. Vir Petrus was die versoening tussen Joodse en nie-Joodse Christene op daardie stadium ‘n verdienstelike saak, maar nie ‘n “kernwaarheid” nie. In Antiogië het die Joodse en nie-Joodse gelowiges dikwels hulle eenheid in Christus gevier deur saam te eet. Paulus het gewoonweg daarmee saamgegaan. Later het sommige Joodse gelowiges hulle egter onttrek en op hulle eie begin eet. Dit het ‘n onenigheid veroorsaak. Vir Petrus was dit egter nie doodsake nie. Hyself was ‘n Joodse gelowige, en hy hom tydens etenstye “onttrek en hom eenkant begin hou”.
Hiermee het sy junior kollega Paulus glad nie saamgestem nie, en die senior apostel in die openbaar, “voor almal” tot verantwoordelikheid geroep. Volgens Paulus was dié openbare optrede nodig, want Petrus se onttrekking van die tafelgemeenskap was nie net ‘n mindere fout of ‘n onvriendelike optrede nie. Petrus se weiering was ‘n weiering om nie-Joodse gelowiges volkome as mede-gelowiges in die liggaam van Christus te aanvaar.
Petrus se optrede was niks minder nie as ‘n afwyking “van die pad van die evangeliese waarheid”, volgens Paulus.
Paulus se reaksie op sy senior kollega Petrus se openbare optrede was duidelik en ondubbelsinnig. Nie ‘n vertroulike gesprek tussen vier oë nie, maar ‘n openbare teregwysing. Hy skryf in hoofstuk 2 van sy Brief aan die Galasiërs dat hy “daar voor almal” vir Petrus gesê dat “sy optrede duidelik verkeerd was”:
Die rede vir Paulus se skerp antwoord was eenvoudig. Hy het besef dat die Christelike boodskap van versoening tussen God en mens onskeidbaar is van die boodskap dat, in Christus, mense met mekaar versoen kan word. Vyande kan vriende word. Mense wat tradisioneel niks met mekaar te doen wou hê nie, soos die Jode en nie-Jode, is deur hulle geloof in Christus versoen.
Dié versoening was nie net “in die gees” nie. Dit was ook ‘n “liggaamlike”, sigbare versoening. Dus kon die Joodse en nie-Joodse volgelinge van Jesus saam eet. Daarom moes Joodse en nie-Joodse gelowiges saam eet – om so die eenheid wat God gegee het, te handhaaf deur in vrede met mekaar te leef.
Vir Paulus was dié eenheid en versoening tussen mede-gelowiges nie ‘n bysaak nie. Dit was ‘n kernwaarheid van die evangelie. Daarom waarsku hy: wie dié eenheid en versoening nie erken en soek nie, verkondig ‘n “ander evangelie” (Galasiërs 2:6).
Kan ons sê Christus se versoening tussen mens en mens, die eenheid tussen gelowiges die geregtigheid van God op aarde is nie “kernwaarhede” nie – nie “ewige of blywende” sake nie?
(Bron: Paulus se Brief aan die Galasiërs, Radio-onderhoud met prof Piet Strauss oor die Afrikaanse internet-uitsaaistasie Uitsaaines, 9 Oktober 2008.)
Francois Wessels is leraar van die Cape Peninsula Reformed Congregation, ‘n gemeente van die NG Kerk in Kaapstad.
Die moderator van die NG Kerk se Algemene Sinode, prof Piet Strauss, en die assessor van die VGK se Algemene Sinode, dr Mary Ann Plaatjies-van Huffel, gesels reguit met mekaar oor kerkeenheid nadat alle formele gesprekke oor kerkeenheid in Oktober 2008 deur die VGK opgeskort is tydens die VGK se Algemene Sinode op Hammanskraal.
In die program Reguitklets op die Afrikaanse Internet Radiostasie, Uitsaaines, wou Jean Oosthuizen by die twee kerkleiers hoor presies waaroor gaan die verskille en hoekom sukkel die twee kerke so om een te word.
Klik op hierdie skakel om na die radioprogram te luister.
Die debat oor die Belhar-Belydenis duur voort.
Deelnemers kan gerus lees hoe belydenisvorming plaasvind in die Gereformeerde tradisie, en hoe Gereformeerdes die band met die belydenisse sien.
Oor die afgelope twee jaar wat meegaande artikel van prof Dirkie Smit reeds op ons webblad is, bly dit een van die mees gewilde artikels wat gelees en afgelaai word.
Die moderamen van die NG Kerk van Wes-en-Suid-Kaap het ’n dokument oor die Bybelse begronding van die eenheid van die kerk aanvaar as ’n belangrike riglyn vir ons denke hieroor. Dit is in samewerking met SKLAS en Communitas opgestel.
Elke kerkraad en ring kan gerus deur hierdie dokument werk. Dit is op ons webblad beskikbaar - klik hier. (Met dank aan Vrydagnuus).
Iemand skryf vandeesweek dat die meeste lidmate oor Belhar praat, en dié belydenisskrif afskiet, sonder om regtig te weet wat daarin staan.
Dit is noodsaaklik om die belydenis goed deur te lees en spesifiek en konkreet vir jouself te besluit hoe jy daaroor dink en voel. Hier is die teks.
Dan is daar vir die tweede Konvent in 2004 ook ‘n eietydse kommentaar op die Belydenis van Belhar geskryf. Piet Naudé was die eindredakteur. Die kommentaar is in drie tale op ons webblad beskikbaar - ook noodsaaklike leesstof om ‘n ingeligte standpunt te formuleer.
Die verbintenis van die NG Kerk se sinodale leierskappe tot kerkhereniging blyk ook uit hierdie besluit van die Noordelike Sinode se Sinodale Diensraad:
1 Die SDR neem kennis
1.1 dat die VGKSA se Algemene Sinode tydens sy vergadering by Hammanskraal besluit het om ‘n moratorium op herenigingsgesprekke met die NG Kerk te plaas; (“The General Synod puts a moratorium on the re-unification talks between the URCSA and DRC until the DRC is serious committed and ready for unity talks.”)
1.2 dat die VGK se Algemene Sinode, ten spyte van die moratorium, sinodes, ringe, kommissie en plaaslike gemeentes aanmoedig om met herenigingsgesprekke voort te gaan.
2 Die SDR
2.1 besluit om
* in die lig van die Bybelse oproep oor die kwaliteit van die verhoudings tussen gelowiges,
* sinodale besluite oor kerkhereniging,
* en die daaropvolgende verwikkelings in die proses (sien 1)
binne die SDR te fokus op die voortgaande versoening tussen mense in ons land en vertrou dat ringe en gemeentes binne eie konteks erns sal maak met die opregte soek na mekaar. Ons leef met die verwagting dat die proses in ons sinode sal help dat die meer formele proses van die Algemene Sinode in ’n omgewing van groter vertroue sal funksioneer.
2.2 moedig Ringe en gemeentes aan om
* met wysheid, deernis en fyn aanvoeling na gespreksgenote te luister;
* in die lig van sinodale besluite die gesprekke eerstens met die lede van ons eie kerklike familie te voer;
* maar so ook met almal met wie ons saam en in gehoorsaamheid aan die Here hoop kan bring en ‘n verskil kan maak.
2.3 herinner Ringe en gemeentes dat die waardes van die versoeningsgesprek gerig word deur ons eie Belydenisskrifte maar dat ons in die lig van sinodale besluite ook met erns moet kyk na die sienings en belydenisse van ons gespreksgenote (bv die VGKSA wie se Belydenis van Belhar ‘n besondere fokus op eenheid, geregtigheid en versoening in die gesprek kan indra).
Die sinodale jaarbeplanning vir 2009, waaronder VBO-datums, is op die web beskikbaar. Besoek www.ngkok.co.za/datums.
Verder is die datums ook in kalendervorm vir 2009 vasgevang - besoek www.ngkok.co.za/datums/kalender.htm.
1. Die VBO-datums en -besonderhede is nog nie volledig nie - daar is nog bykomende geleenthede, bv die datum vir mentorsopleiding, wat tans nie beskikbaar is nie. Kom dus oor ‘n week of wat, of - beter - herhaaldelik deur die jaar terug na dié blad.
2. Die kalender bevat geen gegewens vir 2008 nie. Dit sal waarskynlik by November 2008 oopmaak - jy moes dus self vorentoe klik tot in 2009.
Die NG Kerk beskik oor ‘n Forum for Intercultural Ministry (FIM) wat ten doel het om:
* interkulturele bedieninge pastoraal te ondersteun;
* materiaal vir interkulturele bedieninge te versprei (liturgieë, formuliere e.s.m.), en
* as gespreksruimte te dien om relevante sake vir hierdie soort bedieninge te hanteer.
Die FIM-konferensie vir 2009 vind tussen 2 en 5 Februarie te Orchards Retreat Centre in Johannesburg plaas. Die tema is: Intercultural Ministry and Suburbia. Gemeentes wat reeds met interkulturele bedieninge besig is, word genooi om die konferensie by te woon. Gemeentes wat belangstel in so ‘n bediening, word genooi om die Opedag op 3 Februarie 2009 oor hierdie aangeleentheid by te woon.
Belangstellendes kan dr Mark Rathbone kontak by 082 771 0738 of mwrath@mweb.co.za. ‘n CD-Rom met liturgieë en formuliere kan by Ryk Brink bestel word (082 825 1233).
DATUM: Saterdag 15/11/08
TYD: 9H00 – tot wanneer die koffie op is!!!!
PLEK: Patmos Kerk gebou
h/v Buckingham – en Kaapweg PE
Bondel jou familie in of gryp ‘n vriend of vriendin en kom verryk jou siel en lig jou gemoed!
Kom koffieshoppe (Mastertons koffie en o.a Griekse sjokalade koek)
Kom snuffel, geniet en koop by ons kunsuitstalling en kunsmarkstalletjies !
KYK UIT EN SIEN JOU VERSEKER DAAR!!!!!!
Communitas hou op 17-18 Februarie 2009 werklik ‘n besondere gebedskonferensie by die NG Kerk Stellenberg. Volledige program- en inskrywingsbesonderhede is hier beskikbaar.
Die gesaghebbende Britse Financial Times het onlangs ‘n onderhoud met die Britse beleggingsbankier, Ken Costa gepubliseer. Costa is ook voorsitter van Alpha Internasionaal, die wêreldwye evangelisasieprogram, en skrywer van die resente boek, God at Work.
In die onderhoud vertel Costa van sy studentedae aan Wits in Suid-Afrika, waar hy deel van die anti-apartheidsbeweging was, sy nagraadse studie aan Cambridge, en sy geloof. Hy reflekteer oor die Alpha-kursus wat wêreldwyd reeds deur meer as 10 miljoen mense bygewoon is, en beantwoord die vraag waarom hy oortuig is van “Christianity’s rightness”: Well, it was a case of being persuaded that claims made by Jesus were, in fact, true.”
Costa voeg by dat die spirituele klimaat in Brittanje besig is om te verander: “There is a greater openness than ever before for people to discuss the issues of religion... I’m absolutely convinced that the 21st century will show a heightened interest in spirituality. The global world will encounter spirituality that is has never had to deal with before because major corporations will be employing people of different faiths. It’s going to become an issue for every boardroom.”
In sy boek, God at work, bespreek Costa die verband tussen geloof en werk. Die boek is by toonaangewende boekwinkels beskikbaar.
Goeie nuus: Die NG Kerk-webblad se aantal “unieke” besoeke, met ander woorde die aantal enkel persone wat 'n blad per berekende maand besoek, het in Oktober met amper 2000 toegeneem na 6212. Let wel, dis nie die meting van “hits” nie, maar enkel besoekers.
Lees in die jongste Kerkbode
• Wêreldbond van Geref Kerke stem in om as bemiddelaar tussen die kerke van die NG Kerkfamilie op te tree
• Christelike Uitgewersmaatskappy skenk R50 000 vir Kerkbode-Kersfonds
• Bybel-Media publiseer prof Willie Jonker se Die relevansie van die kerk postuum – 25 jaar nadat hy dit geskryf het
• Bybel-Media en Bothaville deel ’n werknemer
• Vigskrisis skep kairos-oomblik vir die kerk – Elna Mouton
• Lux Verbi.BM sluit betekenisvolle ooreenkoms met Focus on the family
• Noord-Kaap hou sinode in Kimberley
• Prof Jaap Durand antwoord op die vraag of daar ’n weg uit die krisis ten opsigte van kerkhereniging is
• Grondsake: ’n kruitvat om te ontlont
• Onbesonne e-posse en SMS’e stel sendelinge in gevaar
• Piet Strauss sê waarom die NG Kerk nie kritiek lewer oor die ideaal van Suid-Afrika as ’n regstaat nie
• Slagoffers en misdadigers: ons het ’n roeping
• Pagan Christianity – ’n ongemaklike, vreemde boek
Puik nuwe publikasies
Leef (nou) soos julle geroep is ... deur Johnnie Roberts (R39.95)
13 Bybelstudies oor Efesiërs - ’n Bybelkorstudiegids
Dit is toe dat Paulus ’n brief aan die gemeente in Efese skryf: Los julle onderlinge struwelinge, lewe in vrede met mekaar en verdra mekaar met geduld. Laat julle roeping julle leefstyl bepaal ... leef nou soos julle geroep is.
· Geskik vir groep- en individuele Bybelstudie
· Geskryf deur ’n kenner van die Efesiërsbrief
· Aktuele tema
· Bekostigbare prys
Die relevansie van die kerk deur prof WD Jonker (R139.95)
Hierdie opwindende publikasie van een van Suid-Afrika se bekende teoloë het nou vir die eerste keer postuum in Afrikaans verskyn.
Die relevansie van die kerk is omvattende en indringende navorsing oor die invloed van die Verligting op die kerk. Die bydraes en invloed van talle moderne teoloë word ontleed en verreken om die gesprek oor die betekenis van die kerk vir die moderne mens te stimuleer.
Waar was God? van Andries Cilliers (R49.95)
Hierdie gewilde Bybelstudieboek is na vier maande uitverkoop en die eerste herdruk het pas verskyn by Bybel-Media.
’n Tien-week Bybelstudie – oor hoe om as gelowige in ’n wêreld vol misdaad te (oor)leef.
In tien Bybelstudies vir groepe ondersoek Andries Cilliers alle kante van hierdie aktuele kwessie. Die skrywer lei mense om na te dink oor waar God was toe ons Hom nodig gehad het, wat die rol van die Bose is en hoekom mense misdaad pleeg. Uiteindelik lei hy ook die Bybelstudiegroep om na te dink oor sake soos versoening, vergifnis en hoop.
Groete uit ’n pragtige Boland.
Die Oos-Kaap is droog. Verlede naweek, op pad na die oostelike dele van die provinsie, het dit my opgeval hoe droog dit ook daar is. Die weste van ons provinsie loop al lank onder ‘n knellende droogte deur.
Christiaan Kotze deel gister ‘n soortgelyke ervaring in ‘n e-pos aan OosKaap eNuus: “Ek het die afgelope naweek van Ugie af deur Colesberg Hopetown toe gery en weer deur Bloemfontein teruggekom. Ek is diep getref deur die ernstige droogtetoestand waarmee die boere tans worstel”.
By verlede week se SK-Dagbestuursvergadering het lede ook onder die indruk van die erns van die droogte gekom op grond van terugvoer uit verskillende dele van die provinsie..
Derhalwe word gemeentes versoek om op Sondag 9 November 2008 ‘n dag van verootmoediging en gebed te hou met die oog op die droogte.
Washington - Key dates in the history of African-Americans in the United States leading up to Tuesday's historic election of Barack Obama as the country's first black president:
- 1619: The first African slaves are landed in the English colony of Virginia. Slavery is to become a key motor in the development of what will become the United States.
- 1776: American patriots declare independence from Britain in a quarrel over taxes. But there is no dispute over slavery, which is even practiced by the new country's first president, George Washington.
- Early 19th century: Slavery and the slave trade are gradually abandoned by most European states.
- 1861-65: Slavery, widespread in the Confederate South but generally opposed in the North, is the main issue behind the American Civil War, which ends with victory for the North.
- 1865: The 13th amendment to the constitution formally abolishes slavery. The Ku Klux Klan, a violent white supremacist secret society, is founded.
- 1896: A Supreme Court ruling authorizes racial segregation, a widespread practice in the southern states. Saying the races may be "separate but equal," the ruling allows so-called "Jim Crow" discrimination laws.
- 1909: Foundation of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP).
- 1941-45: African-Americans fight for the United States in World War II, but generally in separate units.
- 1949: A presidential decree formally ends segregation in the armed forces.
- 1954: The Supreme Court outlaws segregation in schools.
- 1955: A black civil rights activist, Rosa Parks, sparks a mass movement by refusing to give up her seat to a white person in an Alabama bus. Rise to prominence of Martin Luther King, a charismatic civil rights leader.
- 1957: Congress enacts the Civil Rights Act, guaranteeing all black people the right to vote. But it remains a dead letter in many southern states.
- 1960: An amendment to the Civil Rights Act introducing penalties for anyone who obstructed someone's attempt to register to vote or vote.
- 1963: At the apogee of the civil rights movement, which has seen serious violence is many parts of the country, Martin Luther King addresses 200 000 people in Washington, DC.
"I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin," he declares.
-- 1966: Radical activists in California found the Black Panther Party.
- 1968: Martin Luther King is assassinated, and race riots shake the country. Athletes taking part in the Olympic Games in Mexico give "black power" salutes.
- 1989: Colin Powell becomes the first African-American to head the US armed forces. He goes on to become the first black secretary of state.
- 1992: Race riots sparked by the beating of a black motorist by police leave at least 59 people dead in Los Angeles.
- 1995: A rally organized by the Nation of Islam attracts some 800,000 African American men to Washington.
- 2005: Condoleezza Rice becomes the first black woman to serve as secretary of state.
- 2008: Barack Obama, a Democratic senator from Illinois, becomes the first African-American elected president of the United States. - AFP
(Independent Newspapers - www.iol.com)
November 9, 1989 marks the fall of the Berlin Wall and symbolizes the end of the Cold War, the dissolution of the Soviet block, and the re-unification of Germany. I don't have the expertise to unpack all the implications of this event, but surely this is clear: the destruction of the Wall signalled to everyone that communism had failed and that there were other and greater powers in the world.
When Christianity entered the ancient world another wall symbolized even deeper, more intractable alienation among the world's peoples. This was the temple wall that separated the "court of the gentiles" from the inner courts accessible only to Jews. Gentiles who tried to pass the barrier were subject to a penalty of death not unlike Germans who tried to escape from East to West Berlin.
It is likely that Paul alludes to this wall when he states that Christ "is our peace, who has made the two [Jew and Gentile] one and has destroyed the barrier, the dividing wall of hostility . . . to create in himself one new man out of the two, thus making peace" (Eph. 2:14-16). This text is crucial for Paul's framing of the gospel. The reconciliation of Jew and Gentile is not some kind of happy "extra" that Jesus brings. Rather, it is integral to how Paul interprets the effect of Christ's death and resurrection.
In the cross God is reconciling the world to himself, but he is also reconciling humans with one another. Reconciliation is vertical and horizontal. The challenge of integrating Jews and Gentiles into one body was not only difficult--as we see in Acts and Romans--it was strategically important to the mission of God and the effectiveness of Paul's ministry. The plausibility of the message about Jesus was established in part by the visibility of Jews and Gentiles transcending centuries of hostility.
Bringing reconciliation among the peoples of the world must always be part of the missional agenda. The horrors of Rwanda in the bloody massacres of 1994 were perpetrated in a nation estimated to be 80-90% "Christian." It has been argued that the tribal animosities that drove much of the conflict were created in part by colonialist and missionary literature, and anthropological studies of the early 20th century. In other words, Western missionaries in Rwanda were complicit in building hostility rather than bridging it.
But we should not flatter ourselves in thinking we have avoided these problems ourselves. Racial alienation is alive and well in the church in North America. We continue struggling with the challenge of "dividing walls." In a post-Christian society where our words have less impact, we must refocus on the powerful witness of "lived out" reconciliation among peoples of different color and culture.
I was reminded of this recently while visiting with a new friend, Dr. Paul Husband, who has been the pastor of Tunica Presbyterian Church for 20 years. We met to talk about the missional church movement. I think I learned more from our time together than Paul did.
Located 35 miles south of Memphis, Tunica County, Mississippi made headlines in 1988 as the poorest county in America. Few black families live above the poverty level and the county is well-known for its racial segregation. I was quite taken by Paul's account of what God has been doing in Tunica over the last two decades, so I asked him to share the story:
When I came to Tunica in 1988 I thought I would get to know several black pastors so I could share what I had learned in seminary. But the pastors were so busy working secular jobs 40 to 50 hours a week, and then preaching on Sundays, that they did not have time to sit under my tutelage. It's a good thing they didn't!
In the spring of 1996 black pastor Rodney Hibbler invited me to attend the youth group he and his wife, Jenny, led on Tuesday nights. Rodney had only a high school education and no seminary training. I thought I would be able to help him with his youth group since I had been a youth minster for seven years and had an MDiv and PhD in church history. Was I ever wrong!
When I arrived that night about 120 teenagers were packed into a small church singing praise and worship songs with all their might. Rodney next opened the floor for one-sentence testimonies. One by one the teenagers stood and gave their praise to God: "I just thank God for the privilege of singing His praise tonight," "I praise God for the Bible," "I praise my Lord Jesus for changing my heart and forgiving me all my sins...." Everyone had something for which they gave thanks and praise to the Lord. Next the Bible study began and the teenagers participated by quoting verse after Bible verse with Rodney and Jenny. I had planned on helping them do youth ministry--even though I had a hard time getting 15 teenagers to attend my youth group, much less sing praises with gusto, give testimonies, and quote Scripture. God humbled me that night and showed me how much I could learn from my black brothers and sisters.
The Lord knit our hearts together, and I soon learned that Rodney knew his Bible backwards and forwards and could preach circles around me. I invited Rodney, his son, and his brother to attend a Promise Keepers rally in Memphis in the fall of 1996. As we continued to fellowship and pray together, we believed the Lord was calling us to bring the black and white pastors in Tunica County together to fulfill the Great Commission. The result was a newly formed Ministers Association of five black pastors and four white pastors who met weekly in my home for Henry Blackaby's Experiencing God Bible study. Out of that study we began planning an outreach effort together, agreeing to bring short term missions to Tunica.
Seth Barnes, executive director of Adventures in Missions (AIM), said in his yearly publication, Aim Opportunities: "Since the early nineties Tunica has been targeted as a gambling mecca by major casinos. Indeed, millions of dollars have flowed into the county, yet the poverty and attendant social pathologies are as bad as ever. In the midst of this, Christians here have seen God at work in powerful ways. Although the black churches are poor financially, they have wonderful men of God for their pastors, men with vision and passion to show the love of Christ to all the people of their county. Pastor Rodney Hibbler (who is black) and Pastor Paul Husband (who is white) have a passion to fulfill the Great Commission and to bring racial reconciliation to Tunica. Christ is at work in uniting the ministers as He breaks down the walls that have separated the races for so long."
Rodney and I invited AIM, Southern Baptists, Christian colleges, and the Evangelical Presbyterian Church (EPC) to partner with us in short-term missions and help facilitate racial reconciliation in Tunica County. Over the past 12 years we have joined forces to host over 5,500 short-term missionaries who come to pray with and for those in need, and help us share the love of Christ in our community.
Mission activity has consisted of repairing and painting homes of the poor, re-roofing homes and churches, conducting acation Bible schools, basketball camps, health clinics, a nursing home ministry, sports evangelism, prayer ministries, door-to-door evangelism, and local jail evangelism. We have placed New Testaments with gospel tracts in over 2,500 homes and our gracious Lord has allowed us to see over 4,000 professions of faith in Christ as a result of the mission effort here in Tunica County since 1997. We now have plans to expand to other small Mississippi delta towns.
So, just a few concluding thoughts from me:
1. To be missional is not just talk but action. My friend Paul was engaged in missional ministry before I even started talking about it.
2. As I have said in other articles, being missional is about moving back into the neighborhood and discerning what God is doing. Too much of our understanding of ministry is focused internally--our denomination, our church, our building.
3. The serious pursuit of racial reconciliation is a humbling process. Arrogance thrives behind the walls of racial insularity. When the gospel begins to tear down the walls, we often find that God's Spirit has already been at work in powerful ways on the other side. And we find that our own experience of the gospel is now enriched in the fellowship of those we previously feared or avoided.
4. What I have called the horizontal dimension of the gospel is not an optional add-on once we accomplish the real task of getting people "saved." Rather, salvation in Christ is a comprehensive restoration of our relationship to God, to one another, and to the world. Churches committed to embracing reconciliation vertically and horizontally have incredible potential for transforming our culture. Just as the destruction of the Berlin Wall demonstrated the presence of greater powers than those of the Soviet empire, so the removal of "the dividing wall of hostility" by Christians practicing peace gives clear evidence of the power of the gospel.
Predikant bedien nagmaal en vra: Wie het nog nie die beker gekry nie?
Toe staan al die Bloubulle op....