Herzogplein vir vreemde kuns benut | Die Vryburger
Die Herzogplein in Bloemfontein se middestad word vanjaar gebruik om sogenaamde lewende kuns as deel van die Vrystaatse Kunstefees op te voer.
In die opvoering getiteld, Open Wounds, beeld Siphumeze Khundayi huishoudelike geweld in 'n verhouding met mense van dieselfde geslag uit.
Op die betrokke plein staan genl. JBM Hertzog en ander geskiedkundige beelde uit die Tweede Vryheidsoorlog.
Volgens die feesdirekteur, dr. Ricardo Peach, is die gebied nie spesifiek gekies omdat die standbeelde daar staan nie. Volgens hom is die fokus nie op die gebied nie, maar op die park en word daar gepoog om die openbare ruimte te hernieu.
'n Oorsese kunstenaar het opgemerk dat sy glo nog nooit daaraan gedink het dat die standbeelde en die kuns wat op die fees daar uitgebeeld word, teenstrydig is nie. Volgens haar is dit egter eintlik versoenend om die verskillende kulture bymekaar te kry. Sy het ook die opinie gelug dat Hertzog die argitek van apartheid was.
Peach het hierby aangesluit deur op te merk dat Hertzog het baie vir die Afrikaners beteken, maar nie baie vir die Sotho's nie. Kuns bring volgens hom alle kulture daar bymekaar.
Die Hertzogplein het soos bykans meeste openbare ruimtes en middestadgedeeltes in Suid-Afrika ontaard en oorwegend deur die bank verval sedert 1994.
Foto – Genl. JBM Herzog se standbeeld op die pleingedeelte in Bloemfontein
One thought on "Herzogplein vir vreemde kuns benut"
Afrikanus July 12, 2016 at 7:03 pm
Ek was 2011 in Bloemfontein. Bloemfontein – die stad waar snags die paaie opgerol en gebere word, so min gebeur daarso. Tenminste toe ek daarso voete gestamp het. Ek het my ou basis by Tempe vir my seun gewys. Die plek het elektriese heinings gekry, die volgende wat kom is seker ADT wagte. Daar was groot lowerryke bome, in my dae niks nie, net bruin en droog. 1 SAI het 'n mooi hoofingang bygekry. In my jare was daar net 'n draadheining met 'n hek. Het die pantserskool besoek – geen probleme om in te kom nie. In my jare sou 'n "civvy" nie 'n kat se kans gehad het nie, tensy hy die bevelvoerder self geken het. Herinneringe kom terug, rondrol in die gruis by die koeikamp, die 90 mm Elandkannon se terugslagmeganisme wat opgepak het en die kannon in die radios agter in gevoeter het. Net-net mis, of een van ons sou in die kis gele het.
Die middestad lyk soos 'n varkhok, lyk soos die middestad van Johannesburg. Die blinkskoon stasie waar ek as 'n rou rower geland het, soos 'n vuilsterrein, en ooralste staan rye straatverkopers by sommige die verkeersligte rond. Letterlik rye, het ek gesien. Ek het fotos daarvan gemaak.
Maar op die oog af lyk Bloemfontein soos 'n moderne stad, as mens die Mangaung faktor probeer miskyk. Ek is seker as mens die Mangaung faktor verwyder, sal mens die middestad vinnig weer kan regruk.
Tenminste beter as Edenburg, wat ek eenkeer goed leer ken het toe my motor se tydreelaar riem (engels: timing belt – wat is die korrekte Afrikaane uitdrukking?) net na Bloemfontein opgepak het (pas vervang!), en ek drie dae lang daarso moes oornag, terwyl gedeelte van die engin herstel moes word. Dankie tog dat ek nie daarso moet aftree nie. Dit lyk soos 'n woestyn dorpie, daar in die Sahara woestyn by die Tuaregs. Die hotelkroeg was egter goed besoek.