Die natuur en tegnologie kan saamwerk om plase van die toekoms te help om die aarde en sy inwoners te voed. SimplyDay / Shutter
Intensiewe landbou voed die meeste inwoners van die aarde moontlik, maar dit doen die teenoorgestelde as die aarde self. Die afhanklikheid van enkelgewasse, swaar ploegmasjinerie, kunsmisstowwe op fossielbrandstowwe en plaagdoders is afhanklik ons gronde verneder wild en voedingssiklusse, en dra by 'n kwart van die ongewenste ekstra hitte van die planeet.
Maar ons kan nie die toekoms van voedsel verander nie. Natuur en tegnologiese innovasie pak hierdie probleme die hoof - en as die oplossings wat hulle aanbied op groot skaal opgeneem word en saam gebruik word, kan 'n nuwe landbou-revolusie op pad wees. Hier is drie van die opwindendste ontwikkelings wat plase kan help om nie net die planeet te voed nie, maar ook te genees.
Gewasse, bome en vee in harmonie
Verskeie VN-verslae het uitgelig agro-ekologie - boerdery wat die wisselwerking en siklusse van plante, diere en voedingstowwe in die natuurlike wêreld naboots - as 'n weg na volhoubare voedsel.
Die benadering gebruik 'n wye verskeidenheid praktyke. In plaas van kunsmisstowwe, byvoorbeeld, verbeter dit die grondkwaliteit deur voedingsbevestigende "dekgewasse" tussen oesgewasse te plant, gewasse elke seisoen oor lande te draai en organiese afval te kompos. Dit ondersteun die natuurlewe, stoor koolstof en bespaar water deur die plant van bome en wildeblomwalle.
Dit sluit ook vee integreer met gewasse. Dit kan teenintuïtief lyk, gegewe hulle ondoeltreffende grondgebruik en hoë emissies. Maar as 'n klein aantal diere wei, hoef dit nie die wêreldwye verhitting te versnel nie.
Grasland vang koolstofdioksied op. Diere vreet die gras en gee dan die koolstof as ekskrement na die grond. Die voedingstowwe in die eksklusie en die voortdurende weiding van gras help albei om nuwe graswortels te laat groei, wat die land se vermoë om koolstof te vang verhoog.
Weiding wat versigtig bestuur word, kan die omgewing help en nie skade berokken nie. Millie Olsen / Unsplash, CC BY-SA
Hou te veel weidende diere te lank op een plek, en hulle eet te veel gras en produseer te veel uitskeiding vir die grond om mee te neem, wat beteken dat koolstof in die atmosfeer verlore gaan. Maar as klein hoeveelhede gedurig in verskillende lande gedraai word, kan die grond wel bêre genoeg ekstra koolstof om die ekstra metaan wat deur die spysverteringstelsel van vee uitgestraal word, teen te werk.
Alhoewel dit nie 'n koolstofwasbak is nie, bring vee ander voordele vir die land in. Hulle hou die grond natuurlik bemes en kan verbeter ook biodiversiteit deur meer aggressiewe plante te eet, sodat ander kan groei. En as plaaslike rasse aangeneem word, benodig hulle meestal nie duur voer en veeartsenykundige versorging nie, want dit is aangepas vir plaaslike toestande.
Plaagdoders nie meer nie
Peste, siektes en onkruide veroorsaak bykans 40% van oesverliese wêreldwyd - en sonder sorg kan die syfer dramaties styg. Klimaatsverandering is verskuif na peste en siektes floreer, wat dit vir boere moeiliker maak om veerkragtig te bly.
Baie gereeld gebruik onkruiddoders, plaagdoders swamdoders is nou ook onder druk om verbied te word as gevolg van hul negatiewe gevolge vir die gesondheid van mense en wilde diere. Al is dit nie, groeiende weerstand teen hul optrede maak die beheer van onkruide, plae en siektes toenemend uitdagend.
Die natuur bied weer antwoorde hier. Boere begin gebruik plaagdoders afkomstig van plante, wat geneig is om baie minder giftig te wees vir die omliggende omgewing.
Hulle gebruik ook natuurlike vyande om bedreigings in toom te hou. Sommige mag optree as afweermiddels, Plae wegstoot. Peperment verag byvoorbeeld die vlooikewer, 'n plaag by verkragtingsboere. Ander trek 'trekke' en lok peste weg van waardevolle gewasse. Plante wat aantreklik is vir eierlegging, maar wat nie die oorlewing van inseklarwes ondersteun nie word gereeld vir hierdie doel gebruik.
Nasturtiums is magnete vir plae, en dit is ook eetbaar. Shutova Elena / Shutterstock
Tegnologie bied ook oplossings aan hierdie front. Sommige boere gebruik reeds programme om te monitor, te waarsku en te voorspel wanneer plae en siektes gewasse sal aanval. Trekkers sonder bestuurder en intelligente spuite wat kan teiken spesifieke onkruide of voedingsbehoeftes het onlangs die mark betree. Agritech-ondernemings ontwikkel nou ook robotte wat velde kan skandeer, identifiseer spesifieke plante, en besluit of gebruik plaagdoders of om 'n plant meganies te verwyder.
Gesamentlik kan hierdie metodes die landbou se afhanklikheid van onkruiddoders en plaagdoders dramaties verminder sonder om die oesopbrengste te verlaag. Dit is belangrik, want die wêreldbevolking is daarop ingestel styg met 'n kwart in die volgende drie dekades.
Klein tegnologie, groot verskil
Binnekort kan tegnologie op amper onmoontlike klein skaal 'n groot verskil maak aan die manier waarop ons ons voedsel verbou. Maatskappye het nanodeeltjies ontwerp 100,000 keer kleiner as die breedte van 'n menslike hare wat kunsmis en plaagdoders stadig maar geleidelik vrystel om die gebruik daarvan te minimaliseer en die gewasopbrengste te maksimeer.
Nuwe gene-redigeringstegnieke sal ook toenemend gebruik word nanomateriale om DNA na plante oor te dra. Hierdie tegnieke kan gebruik word bepaal die teenwoordigheid van plae en voedingstowwe tekortkominge, of bloot hul weerstand teen ekstreme weer en plae verbeter. Gegewe dat toenemend gereelde en erge ekstreme weer Gebeurtenisse as gevolg van wêreldwye verhitting plaas die werking van die wêreldvoedselstelsel in gevaar, kan hierdie vooruitgang noodsaaklik wees om landbou-ineenstorting te voorkom.
Nanotegnologieë is nog nie goedkoop nie en navorsers het dit nog nie gedoen nie om streng toetse te doen van hoe giftig nanomateriaal vir mense en plante is, en hoe duursaam dit is. Maar as hulle hierdie toetse slaag, sal die landbou dit wel doen volg die pad van ander bedrywe om die tegnologie op groot skaal aan te neem.
Behalwe vir nanotegnologie en gevorderde robotte, is bogenoemde oplossings reeds in baie kleinskaalse en kommersiële plase in gebruik - net nie in kombinasie nie. Stel jou voor dat hulle in sinchronie werk en skielik lyk 'n visie van volhoubare landbou nie meer so ver nie.
Karen Rial-Lovera, senior lektor in landbou, Nottingham Trent Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > 3 maniere waarop die plase van die toekoms die planeet kan voed en dit ook genees