Emosionele onstabiliteit - oorsake, simptome, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Emosionele onstabiliteit is 'n afwyking of 'n sielkundige probleem, gemanifesteer in veranderinge van bui, swak selfbeheersing, impulsiwiteit, onstuimige aksies, asook ander tekens van emosionele labiliteit. Met ander woorde, dit is 'n staat wat die teenoorgestelde van psigo-emosionele stabiliteit is. 'N Psigo-emosioneel onstabiele persoon reageer onvoldoende op alledaagse stimuli. Emosioneel labiele individue is moeilik om te konsentreer. Enige selfs 'n bietjie oorlas van emosioneel onstabiele individue kan die normale ritme van die lewe ontwrig, prestasie verneder.
Emosionele stabiliteit word beskou as die normale toestand van die menslike psige. Dit word gekenmerk deur 'n voldoende reaksie op eksterne stimuli. Met ander woorde, emosionele stabiliteit kan gesê word wanneer die psigo-emosionele reaksies van individue ooreenstem met die vlak van erns van die bedreiging of probleem. Byvoorbeeld, 'n emosioneel stabiele vak sal nie begin huil as gevolg van verbrande roerei. In 'n emosioneel stabiele individu, veroorsaak sterk emosies ernstige situasies, byvoorbeeld die verlies van 'n geliefde.
Stres, psigo-emosionele oorwerk, hormonale veranderinge het 'n negatiewe uitwerking op die vermoë om jou eie emosionele reaksies te bestuur.
Emosioneel stabiele individue het die volgende kenmerke:
- voel nie oorsaakloos geïrriteerd nie;
- kan hul eie emosies beheer;
- ingeligte besluite kan neem;
- daar is geen impulsiwiteit nie;
- ignoreer klein probleme.
As gevolg van die aangeduide tekens, is mense met 'n stabiele psige gemaklik in kommunikasie, nie geneig om te beïnvloed nie, uitstekende werkers, aangesien geringe probleme nie hul vermoë om bevoegde besluite te neem, konsentreer en produktief werk, beïnvloed nie.
Emosionele onstabiliteit is die teenoorgestelde toestand van psigo-emosionele stabiliteit.
'N Psigomotionele onstabiele persoon word gekenmerk deur 'n onvoldoende respons op alledaagse stimuli. Hy sukkel om te konsentreer; enige onbelangrikste probleem kan sy normale manier van wees en sy werksvermoë verlaag.
Emosionele onstabiliteit word gekenmerk deur prikkelbaarheid, spontane aanvalle van woede, en gereelde onbewuste gemoedstoestande.
Oorsake van emosionele onstabiliteit
Die onstabiliteit van emosies kan nie aan siektes toegeskryf word nie. Dit is 'n persoonlike afwyking wat in 'n gewelddadige emosionele uitbarsting geopenbaar word. 'N Persoon wat ly aan die beskryf tipe van wanorde word onderskei deur bui veranderlikheid, prikkelbaarheid, ongeduld, en in sommige situasies - aggressiwiteit. Hulle sien die minste kritiek uit die omgewing, dit is moeilik vir hulle om iemand anders se opinie te sien.
Tot vandag toe is dit baie moeilik om die ware faktor wat verantwoordelik is vir die ontstaan ​​van emosionele onstabiliteit te bepaal. Maar vandag is daar verskeie redes wat die aanvang van die ontleed afwyking regstreeks aanleiding gee, naamlik:
- Hypo- of oorversorging van familielede;
- konstante blootstelling aan stressors;
- bestendige emosionele oortreding;
- chroniese oorwerk as gevolg van gebrek aan slaap, wanvoeding, onbehoorlike roetine;
- tekort in die liggaam van voedingstowwe;
- hormonale ontwrigting of aanpassing;
- versteurings: depressiewe toestande, neurose, bipolêre versteuring, maniese versteuring;
- die impak van karakter aksentuasies;
- newe-effekte van sekere middels;
- Kongenitale defekte van die senuweestelsel.
Ook, emosionele onstabiliteit by vroue kan dikwels op 'n sekere stadium van die menstruele siklus voorkom of 'n gevolg van die benadering van menopouse wees. So 'n toestand is voorlopig en word onderdruk deur gespesialiseerde farmakopee-middels wat daarop gemik is om die verhouding hormone te normaliseer.
Daarbenewens kan emosionele onstabiliteit te wyte wees aan die teenwoordigheid van die volgende somatiese afwykings, soos: vaskulêre siektes, hipotensie, hipertensie, neoplasmas in die brein, diabetes mellitus, breinbeserings. Hier moet die onstabiliteit van emosies beskou word as 'n simptoom van die hoofsiekte.
U kan ook faktore identifiseer wat psigoterapeutiese labiliteit vererger. Emosionele onstabiliteit verhoog die gebrek aan slaap, wanvoeding of swak gehaltevoeding, stres, gebrek aan rus, verswakking van gesondheid, psigo-emosionele onrus, ongemaklike toestande, moeilike toestande, gedwonge interaksie met individue wat antipatie veroorsaak.
Simptome van emosionele onstabiliteit
Die onstabiliteit van emosies is van twee variasies: impulsief en grenslyn. Die grens tipe word gekenmerk deur 'n redelik ontwikkelde verbeelding, oormatige indrukbaarheid, beweeglikheid van persepsie, onvermoë om gewone probleme, affektiewe labiliteit, voldoende te verstaan. Enige hindernis in die pad van sulke mense word deur hulle pynlik en ongesond beskou.
Hierdie toestand word ook na verwys as onstabiele psigopatie. Dit grens aan skisofrenie. Psigiese labiliteit van hierdie tipe ontstaan ​​in puberteit. Aangesien hierdie tydperk gekenmerk word deur die voorkoms van hul eie begeertes oor algemeen aanvaarde gedragsnorme.
Die emosionele onstabiliteit van adolessente hier manifesteer in rusteloosheid, gemoedsverandering, frustrasie en onoplettendheid. 'N Persoon wat 'n emosionele-labiele siekte het, kan dikwels nie die lewensproewe op die proef stel nie. Daarom kan hierdie spesifieke houdings om individue dikwels tot alkoholisme of dwelmverslawing te lei, ook vir 'n misdaad stoot. Persone met die betrokke afwyking het 'n sterk ontwikkelde gevoel van liefde, wat 'n gebrek aan onafhanklikheid veroorsaak. Sulke mense is geneig om hul geliefdes met hul eie selfmoord te chroniseer. Hulle is taamlik konflik en is lief vir skandale as gevolg van jaloesie.
Mense met emosioneel onstabiele afwyking van die impulsiewe tipe is onderworpe aan oormatige opgewondenheid. Emosionele onstabiliteit in 'n kind hier word gekenmerk deur kinderlike gemoedigheid, aanraking. Sulke kinders is geneig tot histerie, aggressie. Volwassenes, benewens hierdie simptome, word gekenmerk deur promiskuïteit en hoë seksuele aktiwiteit.
Sulke individue voer dikwels openbare emosionele dade uit, wat dikwels gepaard gaan met uitbarstings van woede.
Omliggende mense is bang vir sulke gedrag, hulle het geen begrip van die optrede van individue wat aan die labiliteit van emosies ly nie. Daarom poog hulle om die interaksie met sulke persone te verminder. Individue wat ly aan die tipe afwyking wat beskryf word, word onderskei deur kompromis en wreedheid.
Mense met die labiliteit van emosies word gekenmerk deur 'n skending van selfbeeld, die onmoontlikheid om 'n voldoende verhouding met die samelewing te bou. Hulle voel eensaam, waardeur hulle woedende pogings probeer om dit te vermy. Hulle word gekenmerk deur skerp stemmingswisselings. Sulke mense voel 'n omvattende vrees as gevolg van die aanpassing van die planne.
Die diagnose van die afwyking wat beskryf word, moet uitgevoer word deur 'n gekwalifiseerde psigiater. Om die toestand van die individu te evalueer, neem die spesialis eers die pasiënt se gedragspatrone na. Dit laat jou toe om spesifieke abnormaliteite in emosionele persepsie, denkprosesse op te spoor, asook om 'n aantal ander tekens van wanorde te identifiseer.
Differensiële ondersoek van die betrokke patologie word uitgevoer om emosionele labiliteit van ander organiese afwykings te verlig, vergesel van 'n soortgelyke of identiese kliniek.
Daarbenewens hang die diagnose van emosionele onstabiliteit af van sy soort. Diagnostiese ondersoek van emosioneel onstabiele oortredings van die grens tipe begin met anamnese, aangesien mense met hierdie tipe afwyking nie van hulself bewus is nie. Hulle het 'n gevoel van hul eie "Ek", wat dit onmoontlik maak om hul ware begeertes te openbaar. Sulke mense is geneig tot wisselvallige verhoudings, hulle verander intieme vennote voortdurend. Sulke persone probeer om alle pogings te lei om eensaamheid te voorkom. Hulle is geneig tot selfmoordgedrag, want hulle voel altyd leeg en 'n gevoel van nutteloosheid.
Die impulsiewe tipe word gekenmerk deur die manifestasies hieronder. Pasiënte met emosionele onstabiliteit is geneig om skielike dinge te doen. Hulle neem nie die moontlike gevolge van hul optrede in ag nie. Verhouding met die omgewing op grond van konfrontasie. Daar is woede en neiging tot geweld. Sulke pasiënte benodig onmiddellik hul eie optrede, anders bring hulle nie die saak na voltooiing nie. Die onstabiele bui word vergesel deur konstante buie. Met sulke persone is dit onaangenaam en moeilik om naby te wees.
Ten einde die beskadigde beskrywing te diagnoseer, moet die volgende eienskappe teenwoordig wees:
- uitgespreek impulsiwiteit;
- onstabiliteit van bui;
- verminderde vermoë om te beplan en rekening te hou met die gevolge van hul eie aksies;
- gebrek aan selfbeheersing;
- Uitbarstingsuitval beïnvloed in reaksie op verbod, veroordeling.
Voordat 'n regstellende aksie begin word, is dit nodig om die faktore te bepaal wat aanleiding gegee het tot die afwyking in kwessie. As emosionele labiliteit 'n somatiese kwaal veroorsaak, moet die behandeling van manifestasies van afwyking uitgevoer word in samewerking met die regstelling van die hoofsiekte. Ook terapeutiese effekte as gevolg van die tipe afwyking.
Korreksie van die impulsiewe tipe impliseer psigoterapeutiese sessies en voorskrif van dwelms wat daarop gemik is om impulsiewe toestande te onderdruk.
Borderline terapie sluit ook psigoterapie in, wat daarop gemik is om die individu terug te keer na 'n regte habitat, die ontwikkeling van die vermoë om stressors te weerstaan, verhoudings met die omgewing te verbeter en emosionele manifestasies te stabiliseer.
Daarbenewens sal fisiese aktiwiteit van medium intensiteit, soos swem, joga, Pilates, dans in samewerking met die aanstelling van verskeie metodes wat op ontspanning gebaseer is, insluitend kontras storte, aromaterapie, loop, massage, help om die onstabiliteit van emosionele manifestasies reg te stel.
Dit word ook aanbeveel om situasies uit te skakel wat die aktivering van emosies veroorsaak. Met ander woorde, mens moet probeer om interaksie met onaangename mense, konfliksituasies, senuwee-beplanners by die werk te vermy. Daarbenewens is die praktyk van die voorskryf van verskeie biologies aktiewe middels. Hulle help om ontslae te raak van moegheid, herstel normale hormoonvlakke, verskaf die liggaam met noodsaaklike stowwe.
'N Verandering van die omgewing word ook as oorbodig beskou, byvoorbeeld, sanatoriumrus, 'n reis na die land of buite die dorp sal 'n positiewe uitwerking hê op die stabiliteit van die emosionele agtergrond.
Individue wat aan onstabiliteit van emosies ly, ongeag die etiologiese faktor, toon 'n volle slaap.
Dit word ook aanbeveel om die kos reg te stel, wat 'n belangrike rol speel in die regulering van emosionele agtergrond. Daarom moet dit ingesluit word in die daaglikse dieet van groente, diversifiseer voedselvrugte, suiwelprodukte, verryk dit met produkte wat groot hoeveelhede omega-3-vetsure bevat.
Behandeling van emosionele onstabiliteit deur farmakopiese middels sluit in die voorskrif van neuroleptika (eliminasie van impulsiewe stygings), antidepressante (bestryding van angs), stemmingsstabilisators (om die toestand te verbeter, om verhoudings met die omgewing te vestig).
Kyk na die video: Emosionele intelligensie 17 Wat is emosies en hoekom het ons dit? (September 2019).
Copyright 2019 \ none \ Emosionele onstabiliteit