was op hom,deur sý wonde
Jesus kies dus om dié roete van die kruis te volg, en nie met geweld die koninkryk van God te vestig nie. Daarom keer Hy ook vir Petrus toe dié met geweld Hom probeer verdedig. Hy moet die lydensbeker drink – dit is sy opdrag en daaraan wil Hy gehoorsaam wees.
Kommentaar: Watter opeenstapeling van verspilde kanse. Judas verspeel sy kans op inkeer. Die Jode verspeel hul kans om hul Koning te vereer. Pilatus verspeel sy kans om Jesus 'n regverdige verhoor te gee. En in dit alles is Jesus eintlik besig om sy eie keuses uit te oefen. Hy gaan nie die verraaier teë nie. Hy dwing die Jode nie tot verering nie. Hy dwarsboom nie Pilatus se diplomatieke spel nie. Hy gee Homself oor aan die onreg omdat Hy die belofte van God het dat hierdie offer die weg tot lewe vir almal wat in Hom glo, sal word.
Kommentaar: Ons het baie voorbeelde van helde wat volhard het met hulle opdragte of enduit volgehou het met 'n spesifieke lewenstaak. Maar daar is niemand wat meer gedoen het as Jesus nie, veral as 'n mens die blote vernedering van menswees vir God, en die afgryslike vernedering van 'n onskuldige kruisdood in ag neem.
Die Tweede liturgiese voorstel (Ook uit Bybelmedia se Woord en Fees: Preekriglyne en Liturgiese Voorstelle vir 2012-13) koppel klank/ geluide aan die onderskeie gedeeltes, byv die voetstappe van soldate of 'n haan wat kraai wat telkens by die gepaste teks ingevoeg word. Klankgrepe sal beslis die Skriflesing verryk en is op die internet beskikbaar, baie daarvan gratis.
Murmurering van 'n groep mense.
'n Haan wat kraai.
Jesus verskyn voor Annas, die vorige hoëpriester – Joh. 18:12-14; (Foto van 'n venster in Newcastle Cathedral deur Lawrence OP by flicker.com – Creative Commons License)
Lied 384 "Jesus o dink aan my Afr + Eng"
Jesus word begrawe deur twee geheime dissipels, Josef en Nikodemus – Joh. 19:38-42
Hierdie verhaal is wel lank, maar verdien om uit die hoek van al die karakters wat daarin optree, vertel te word.
[Nota: Aangesien die voorlesing van die teks lank is, maar aanbeveel word dat die hele teks voorgelees word, word slegs kort prediking voorgestel.]
Die verhaal van Getsemane tot met Jesus se begrafnis word in ons teks in tien episodes vertel:
Jesus as hoofkarakter
Jesus, die Seun van die lewende God, word as hoofkarakter in die gebeure uitgebeeld. Dit is Jesus wat kies om die Vader te gehoorsaam. Jesus sê "ja" vir sy roeping om Homself ter wille van ons oor te gee.
Johannes getuig in sy weergawe van die lydensverhaal van die waardigheid en majesteit van Jesus se optrede, teenoor die soldate en andere wat Hom in die tuin kom arresteer. Daar is geen sprake van doodsangs nie. Jesus gaan sy vyande met waardigheid en kalmte tegemoet.
Dieselfde waardigheid vind ons tydens die verhoor voor Annas en sy reaksie wanneer Simon Petrus die oor van die slaaf van die hoëpriester afslaan. Die hele verhoor voor Pilatus is 'n openbaring van die koninklike majesteit van die gevangene. Die weg van smarte word 'n oorwinningsmars. Nêrens lees ons by Johannes dat Jesus gestruikel of geval het nie, maar slegs: "Jesus het self sy kruis gedra . . ." (19:17).
Laastens word die kruis 'n troon. Jesus gaan nie passief of sonder stryd na die kruis nie. Veel eerder aanvaar Hy liefdevol en met groot waardigheid sy bestemming uit die hand van die Vader, volledig bewus van die messiaanse sending wat Hy tot die einde toe moet volvoer. Vir Hom is hierdie uur die uur van die Vader, die uur van openbaring, van lig en van lewe.
Fokus bring vryheid
Aangesien Jesus so duidelik op sy roeping fokus, en vanuit sy roeping leef, is Hy vry om gehoorsaamheid aan die Vader te kies. Maak nie saak wat dit kos nie.
Lambert Jacobs skryf hieroor: "Wat in die Johannespassie opval, is dat Jesus deurgaans in beheer van die situasie is. Hy word nie teen wil en dank na die kruis gesleep nie. Nee, Hy konfronteer die afdeling soldate wat in die tuin na Hom toe kom (Joh. 18:4) en stel Hom herhaaldelik aan hulle voor (Joh. 18:5, 8). Hy kies om die lydensbeker van sy Vader te drink (18:11). In die verhore voor Annas (18:19-24), Kajafas en Pilatus (18:28-19:16), skroom Hy nie om te sê wie Hy is en waarvoor Hy hier is nie. Aan die kruis reël Hy nog vir die versorging van sy moeder (19:26-27). Heel aan die einde kan Hy uitroep: "Dit is volbring!" (19:30).
Dit is duidelik dat die kruisiging in Johannes se oë geen verloorstryd was nie. Regdeur vertel hy die verhaal as een van oorwinning, van Jesus wat as Seun van God en Koning van die wêreld verheerlik en vereer word.
Leer by Jesus
Hoewel ons nie geroep is om vir die wêreld se sonde te sterf nie, kan ons baie by Jesus leer. Ons leer om getrou te bly aan God, om te fokus op ons roeping, en nie terug te deins vir die lyding wat dit inhou nie
Só het talle martelaars vir die evangelie deur die eeue Jesus se roepingsbewustheid voor oë gehou. Ook hulle het gekies om getrou te bly aan God. Mag die Here ons ook bekragtig om Hom te gehoorsaam.
Leer by die ander karakters
Ons kan ook baie by die anders karakters in die lydensgebeure leer. Die Joodse leiers, Pilatus, en veral Judas en Petrus kom in mens se gedagtes op.
Judas verraai Jesus, en keer nie terug na Jesus met berou oor wat hy gedoen het nie. Hy verwerp die genade. Petrus verdedig Jesus deur Malgus se oor af te kap, en bevestig nog hier sy verbintenis aan Jesus, al is dit op 'n verkeerde manier. Later verloën Petrus Jesus wanneer die deurwagter diensmeisie hom konfronteer by die vuurtjie. Hy verloën Jesus nog twee keer teenoor mense wat saam met hom hulself warm maak by die vuurtjie.
Mislukking is menslik. Aangesien Jesus vir ons gesterf het, kan ons na hom draai, en met ons sonde na hom gaan. Op 'n dag soos hierdie – waar ons onthou dat ons hande ook die spykers sou kon inkap – maak dit daarom sin om Jesus te vereer vir sy getrouheid. Hy het God se roeping volbring. Hy is ons hoop!