Versindaba » Blog Archive » Marcelle Olivier. Betekenis in ‘n platoniese verhouding
Go to a tea shop anywhere along the Ganga, sir, and look at the men working in that tea shop – men, I say, but better to call them human spiders that go crawling in between and under the tables with rags in their hands, crushed humans in crushed uniforms, sluggish, unshaven, in their thirties or forties or fifties but still ‘boys’. But that is your fate if you do your job well – with honesty, dedication, and sincerity, the way Gandhi would have done it, no doubt. I did my job with near total dishonesty, lack of dedication, and insincerity – and so the tea shop was a profoundly enriching experience. […] I used my time at the tea shop in Laxmangarh to spy on every customer at every table, and overhear everything they said. I decided that this was how I would keep my education going forward – that’s the one good thing I’ll say for myself. I’ve always been a big believer in education – especially my own. Tussen treine, tussen stasies: die lewe op 'n platform by Nizamuddin in Delhi
Go to Old Delhi, behind the Jama Masjid, and look at the way they keep chickens there in the market. Hundreds of pale hens and brightly coloured roosters, stuffed tightly into wire-mesh cages, packed as tightly as worms in a belly, pecking each other and shitting on each other, jostling just for breathing space; the whole cage giving off a horrible stench – the stench of terrified, feathered flesh. On the wooden desk above this coop sits a grinning young butcher, showing off the flesh and organs of a recently chopped-up chicken, still oleaginous with a coating of dark blood. The roosters in the coop smell the blood from above. They see the organs of their brothers lying around them. They know they’re next. Yet they do not rebel. They do not try to get out of the coop. The very same thing is done with human beings in this country. […] Here in India we have no dictatorship. No secret police. That’s because we have the coop. Oorlewing hier moet simplisties wees, dit kan nie anders nie: You can put the key of his emancipation in a man’s hands and he will throw it back at you with a curse. Adiga skryf dat die rede hiervoor is dat jy gebonde is aan diegene rondom jou in n letterlike lewe-en-dood situasie, maar ek sou dink dat selfs so ‘n verduideliking te intellektueel, te gekompliseerd is. Op die ou einde is dit net te veel moeite – selfs al sou ‘n honderd miljoen individue uitbreek sal dit niks aan die land verander nie. Daar bly nog negehonderd miljoen mense oor wat nie omgee oor jou nie en wat nie hulle lewe kan of wil verander nie. Dus mag jy jou persoonlike ambisies bereik, maar om hier te bly leef sal jy steeds met die res van die samelewing moet kommunikeer. Niemand sal ernstig luister nie, almal sal voortgaan soos altyd. Of jy nou ‘n hoender of ‘n slagter is of die slagter se baas se baas is, ‘n oppervlakkige samehangendheid bevoordeel almal. Dit is iets wat ek waardeer, en waarop ek op n vreemde manier jaloers is.
Tags: Delhi, Gulzar, Indië, Marcelle Olivier	Friday, January 7th, 2011 |
2 Kommentare op “Marcelle Olivier. Betekenis in ‘n platoniese verhouding”
January 18th, 2011 at 8:11 am Absoluut wonderlik!!! Baie dankie Marcelle – sjoe, ek het inderdaad Aravind Adiga se The White Tiger in Desember gelees, net na Kiran Desai se The Inheritance of Loss (ek kan nie glo ek het die hierdie stuk gemis nie – waar was ek die 7e Jan??!), en ek stem heeltemal saam oor die boek – dis ‘n moet-lees! En nou het jy my gedagtes uiteindelik bietjie ‘georden’ want hulle dool en dwaal nog heeltyd na die leeservaring – want al wat ek kon dink na The White Tiger was: waaroor kan ons Suid-Afrikaners nie alles oor dankbaar wees nie, wat nog te se van leer by daardie kleurvolle-geurvolle land nie! Sjoe, ons leef mos nog in ‘n gladde hemel in vergelyking met die baie klasse en rasse en welvaart en gelowe en geografiese en klimaats ens. ens. verskille van Indie-en-al-sy-dele! Ek wens jou die beste wense toe met jou kreatiewe dink- en skryftyd daar toe en kan absoluut nie wag vir die verdere produkte nie (maar vat jou tyd, ons kan wag!)- want ek dink ons is in vir ‘n ding as jy NOU al so mooi en indringend oor daardie ryk stuk aarde en sy mense skryf! Geniet daardie inheemse gin&tonics intussen ook terdee!
January 20th, 2011 at 5:17 pm Ek’s bly jy het die stukkie geniet, Maria – eitlik net’n klomp verfrommelde gedagtes wat hard probeer saamwerk het om sin te maak van hierdie tipe ‘anderste’.
En ja, my G&T’s werk net so hard in te staan vir ‘n goeie Stellenbosch wyntjie en ‘n lekker vet stukkie steak. Alhoewel, ek sal nogal Sula Wynlandgoed se Dindori Reserve Shiraz kan aanbeveel, as jy dit ooit iewers op ‘n rak sien (maar ongelukkig het ek nog nie ‘n uitstekende stukkie vleis hier teegekom nie…
Bio's & gedigte	Yves T'Sjoen. Albertus Daniël Keet en de verbeelding van ‘Groot-Suid Afrika’	Tuisblad	Resensies	Jelleke Wierenga (2)	Bio's & gedigte2	Onderhoud met Petra Müller	Reglemente vir die Ingrid Jonker-prys	Gedigte: Afrikaans en Nederlandstalige