In 'n ongewone perskonferensie wat aan die einde van 2005 by Boston se New England Aquarium gehou is, het amptenare probeer om die publiek te verseker dat al die 61 pikkewyne se teenwoordigheid teenwoordig was en verantwoord is, ondanks 'n aanhoudende gerugte dat 'n 12-jarige outistiese seun het met een van die vlugtelinge in sy rugsak afgesit.
Tony Lacasse, woordvoerder van die akwarium, het in 'n perskonferensie gesê hy het honderde e-posse en telefoonoproepe ontvang oor die beweerde pikkewyndiefstal van regoor die land. Die verhaal het 'n 100% sertifiseerbare stedelike legende genoem.
Terwyl die storie gaan, het die seun verlore gegaan terwyl hy by die pikkewyn habitat saam met sy ma besoek het en blykbaar redelik geraak toe sy hom gevind het. Sy het hom toe huis toe geneem en 'n warm bad gemaak om hom te kalmeer. Intussen het sy later, toe sy harde spetterende geluide van die badkamer gehoor het, ingegaan om te kyk of haar seun in die geselskap van 'n volgroeide pikkewyn gevind is. Hy het toegelaat dat hy die voël tuis in sy rugsak binnekom.
Gesteelde Penguin Tale is ten minste 'n dekade oud
Nie moontlik nie, sê Lacasse, wat daarop let dat die pikkewynpoel ses voet diep is en die gladde voëls "vlieg" deur die water teen verstommende snelhede. Wat meer is, pikkewyne is wilde diere met snawels so skerp soos skeermesse. Dit sal moeilik wees vir 'n volwassene om een ​​uit die swembad te verjaag, laat staan ​​'n 12-jarige kind.
Alhoewel splinternuut aan die Boston Aquarium, is die storie minstens 'n dekade oud en blyk dit ontstaan ​​in die Republiek van Ierland.
'N Tipiese variant wat sedert 2003 op die internet versprei, gaan soos volg:
'N Vriend se familie het die dag by Dublin Zoo, 'n baie suksesvolle dag tot aan die einde van die piekniek-middagete, spandeer toe hulle besef hul sesjarige seun het ontbreek. Daarbenewens moet dit opgemerk word, met sy kosblik en rugsak. Baie geheimsinnige soeke het uiteindelik die jongeling aan die lig gebring, vuil en onaangeraak, maar andersins blykbaar oke, om die agterkant van die pikkewynhok. Die dwaalse seun was in groot moeilikheid en die dag het daar geëindig. Hy het niks heeltemal by die huis gesit nie, en blykbaar vol berou, in die agterkant van die mensedraer, gekrul met sy rok en rugsak. Toe hulle by die huis kom, loop hy reguit bo-op vir 'n bad sonder enige bod. Hy het duidelik geweet hy was in groot moeilikheid.
Hy het meer as 'n uur in die badkamer gebly voordat sy ma besluit het dat sy verbale versekering nie genoeg was nie. Sy maak die deur oop vir die oë van haar geliefde seun wat sy bad met 'n klein maar perfek gevormde en baie, baie regte pikkewyn deel.
Ja, haar seun het 'n baba pikkewyn ontvoer en hom in sy rugsak teruggesmokkel. Die dieretuin, dit moet gesê word, was nie geamuseerd nie en het die polisie gebel. Na baie argumentasie en 'n karakterverwysing van die onderwyser se onderwyseres is daar egter geen aanklagte gedruk nie. Maar die familie is gewaarsku om nooit terug te keer na die dieretuin nie.
Dit is waarskynlik korrek gekenmerk dat die skielike herlewing van die stedelike legende stateide geïnspireer is deur die November 2005-vrystelling van die gewilde dokumentêre Maart van die Pikkewyne op DVD.
In November 2006 het die storie weer in Boston en St Louis uitgebars, blykbaar geïnspireer deur die vrylating van Happy Feet , 'n geanimeerde film met sang- en danspikkewyne.