Die groentesopstorie het ontstaan met die fotonemery vir die tweede Toortsie, Hier’s die Toortsie weer! Ek het ‘n vreeslike spul kos gaan koop om te gebruik vir die foto’s. Aan die einde van die eerste fotosessie was daar baie groente oor wat ons nog nie kon maak en afneem nie. Die volgende fotosessie sou eers oor ‘n week wees en dan sou die groente nie meer reg en vars wees nie. Daar was ook baie groente wat halfpad opgesny was vir een of ander foto.
Net daar het ‘n nuwe gewoonte ontstaan. Ek koop weekliks my kruideniersware. So, die groente wat oor is van die afgelope week, beland in die soppot en word ‘n heerlike sop wat orals benut word.
Wag ons vir die kinders om huis toe te kom, eet ons solank ‘n bordjie sop. Voel ons sommer net lus vir iets om te eet, is groentesop die antwoord. Kry ons gaste vir braai, word ‘n bordjie groentesop in die hand gestop as voorgereg en hoef daar nie ‘n dure ‘snack’-bord voorgesit te word nie. Kry jy onverwags gaste vir middagete, is die sop die antwoord. Die pot sop is soos die weduwee se kruik, dit wil net nie leeg raak nie.
Waar is jy? Daar is dalk ‘n winkel naby jou, anders pos ek een vir jou. Ek gaan nou vur jou die skakel gee.
Ek gaan dood oor enige sop. My man kook baie en sy sop is behoorlik uit die boonste rakke – sonder ‘n resep! In die winter weet hy dat ek elke aand sal sop eet en nie kla nie. Sy groente-vleissop veral.
Die groentesop is beslis n treffer. Noudat ek op my eie is koop ek net genoeg vir de week en daar bly nie rerig oor nie. Dis egter waar wat jy sê n bordjie lekker fris groentesop is heerlik.