Posted by Mara at 08:06
Wondermiddels op die Mark
Ek neem aan dis daai ribbebeen wat al die moeilikheid veroorsaak. Dis asof mens nooit ontslae kan raak van daai been nie. Dit groei in alles in.
Sissie sê ek sit net heeldag by die huis en Oros drink. Ye blerrie right. Dit hou my positief.
My arms is vol blou kolle. Dis alles sissie se skuld. Hy bly hang aan my arms. Ek het nou een graad r in die huis en een graad 5. Julle weet nie waardeur ek gaan nie.
Die champ glo vas aan sensodyne. Dis tandepasta. Elke keer voor sy gaan kick x ass dan borsel sy eers tande met dit, want, sy sweer daarby, keer dat hulle haar tande uitskop.
Posted by Mara at 05:27
Die wêreld het te slim geraak vir ons. As jy uit jou comfort-zone uitklim, en jy gaan beproef al die moontlikhede buite die sfeer, ('n bal word as 'n soliede figuur beskou wat deur 'n sfeer beperk word) dan kom jy agter dat nes in Noag se tyd, die mens te slim vir sy size geword het. En dis nou so lank daarna, hulle is nóg slimmer. Dis ontstellend. As God toe al ons goedjies wou uitwis, hoe sal hy nóú voel? Ek is die bal. Die sfeer beperk my. Genade.
As ek, (arme werklose) in die oggend die vyand afsien, staan Gunth so ewe en kyk dat hulle beslis vertrek, skaars uit by die hek, onder sy toesig, sy wakende oog, hardloop hy die huis binne, baas van die plaas. Maak homself tuis, terwyl die een ou ogie ewe rondloer so ver ek beweeg. My skaduwee.
Ek praat van ontstellend. Ons spartel, elkeen probeer net vooruit kom, net genoeg om te oorleef. Almal trap oor almal, nagte word daar oordenking gedoen, planne in die nag, is anders as planne in die dag. Party word goed gebore in die donker, maar wanneer die lig op die horision verskyn, verloor dit eweskielik krag. Hier en daar is daar een wat darem ontwikkel. Dis asof met die lig, ons braafheid ietwat verlore raak.
Gunther het wraggies gister deur die venster geklim. Ek is besig met opleiding. Aangesien ek werkloos is, moet ek elke minuut gebruik asof dit die laaste keer is wat ek iets produktief sal bereik. Dis belangrik dat, in geval van nood, hy weet hoe om my te bereik.
En intussen, sjoe sjoe, blaas blaas, sjoe sjoe, dit die hele huis vol. Ek kyk angstig rond. In hierdie oomblikke van onsekerheid, gooi dit my heeltemal van balans af. Dis wat jy noem kickboxer-sindroom. Hulle het nie einde.
Ja, soos ek altyd sê, dis alles net soos wat Prediker dit op die hart het. Wyse woorde. Niks, alles niks, ons niks, niks is niks. Daar is net Ek Is.
Posted by Mara at 22:23
BeyondTheGates (Pty) Ltd
Wat bedoel julle? Laaste keer geblog in Meimaand? Yes, dead right. Julle verstaan nie die tye waardeur ek is nie. Van kluisenaar-vrou tot moeder, van mislukte beroeps-vrou tot my eie besigheid in 'n kwessie van 2 maande. Ek glo dan moet daar iewes 'n letsel wees. If you know what I mean.
Ja, ek is nou 'n security babe. Ek sal probeer om 'n bitch van 'n security babe te wees, want dis hoe dit moet wees. Ek is deur diep waters. Mentally en anders ook. Hoe lyk die logo? Hoe laaik julle die naam? Cool. Ek voel 'n nuwe mens. Ek was so besig, dat ek vergeet het hoe om so te wees dat amper niemand van my hou nie. Ja. Ja.
Ek het wraggies vandag die moed gehad om my beddegoed om te ruil. Die lekker sagte warm rooi duvet het al die donse van die kombers opgetel, en sover ek en my kind asemhaal, kry ons hooikoors. Maar ons lê. Ek het nou vanaand 'n ander plan gemaak. Die dun koue duvet is terug op die bed, darem skoon ok, en ek het die baba-katte se warmwater-sakkie wat met elektrisiteit werk in die bed gaan sit. Ek hoop nie daar is intussen 'n brand gewees nie. Sal seker iets geruik het. Daar is nie nou geld vir elektriese komberse nie. Met kattie Oupatjie se mangelontsteking, kattie Oupatjies se gebreekte tand, kattie Ronnie se vrot tande, in 'n kwessie van 2 maande moes Johan R5000 uithaal. I am telling you the truth!. Ons leef in stress en armoede. Ek toets nou hierdie metode vir bietjie hitte. En intussen brand die verwarmers in Johan se kamer, en in my studeerkamer. Dis wraggies te koud om vrekkerig te wees. My suster is dalk oppad hierheen. Ek lê nagte wakker en dink hoe gaan ek haar laat werk. Sy kan my help met die Sangfees, sy kan my webblad skep, sy kan kos maak, sy kan my help tik ....... Wat? Moenie stupid wees nie. Ledigheid is die duiwel se oorkussing. Vra haar sy sal getuig! Sy moet uitgaan in die veld en die besigheid gaan haal. Sy is 'n sexy babe. Wow. Kan julle sien hoekom kan ek nie slaap nie? Soveel moontlikhede in die lug. My brein skakel nie af nie.
Dan net om my heeltemal van stryk af te bring, kom vra iemand my of ek dieselfde tipe werk wil doen wat ek nou doen, net op 'n ander plek. Nee regtig. Ek kan nie 'n oomblik langer in hierdie beroep bly nie. Ek het genoeg gehad. Ek wil uit. Uit buite toe, uit, Beyond the Gates.
Posted by Mara at 10:34
Posted by Mara at 08:30
Ek en Gunth was by die klas Sondag. Hy raak so opgewonde, hy kan nie wag dat die klas moet begin nie, en dan begin hy hom soos 'n mens gedra. Ja, slegte slegte mens-gedrag. Ek was sommer lus en moer sy tande uit. As hy 'n mens was, het ek dit gedoen. En as hy tog net vir oom Marc, die stoetbul kan aanval, dan is hy vreeslik gelukkig. Die stomp ou stertjie swaai en waai. Hy het mooi geleer om sy beurt af te wag. En natuurlik antie kort-gat, hoeveel keer moet mens nog vir haar sê om nie so naby my en Gunth te loop met haar hond nie. Amper vreet Gunth hulle op, maar ek het die tande-knyp ketting op hom gehad want ek het so feeling gehad hy gaan iewers hom soos 'n mens gedra. Oppad terug dink ek ewe skielik aan my vriendin wat ek vir 'n kort tyd geken het voordat sy haarself opgehang het in die garage. En natuurlik loop die trane. En ek dink soos die oumense sê: die Here weet hoekom sy dit op so manier gedoen het. En vanoggend sien ek weer 'n aaklige geval van diere-mishandeling, en ek besef net, daar is nie meer hoop vir hierdie wêreld nie. Alles is verby. Dis oor en uit. Al wat daar nog nog oorbly is om 'n baie ernstige poging aan te wend om beter te probeer wees. Ek kan nie sê: om 'n beter mens te probeer wees nie, want dan kan ek sommer dadelik ophou probeer, niks wat die word 'mens' bevat kan meer iets werd wees nie. Net Jesus kan daardie woord weer betekenis gee.
Met al die ontelbare ongeregtigheid wat aan die hulpelose gedoen word, is dit 'n baie swaar las wat die aarde dra. En die slim-janne wat sê daar was mense baie lank terug, nog voor die Egiptenare, ja ek kan dit glo. En ek glo die aarde het hulle verwoes. Ek wonder of die aarde dit pay-back noem, al die fratse ens. Die aarde kan nie kies wie in vloede gaan sterf of so iets nie. Die aarde kom tot 'n uitbarsting en wat in die pad is moet ongelukkig sterf. Dis al die pyn wat opgesluit lê van die skepping. Van die bome en al die diere wat God geskape het. Dit lewe – hoeveel pyn is in die see? Hoeveel krete en hulpgeroep is daar binne in die water? Die uitwissing van alles wat God geskape het, in die lug en in die atmosfeer hang die krete van ons geliefde nalatenskap wat ons moes oppas. Wat ons nie mishandel nie, vreet ons op. Dan dink ek weer aan die ander seun wat ook 'n einde aan sy lewe gemaak het, sy woorde was: die wêreld is nie vir my nie.
Posted by Mara at 10:37
Be quiet when my heart wants to speak
Posted by Mara at 09:54
Ek sien die hoofopskrif: Killer regret ......Nou val almal soos dwase vir hierdie 'regret'. Daar is nie so iets nie. Dis nie die daad wat die 'regret' aanwakker nie, dis die gevolge. Toe die daad gepleeg was, was dit die regte ding in jou siek kop om te doen. Toe jy die bottel drank uitgesuip het, was dit die regte ding in jou kop om te doen. Toe jy jou vrou gemoer het was dit die regte ding in jou kop om te doen. Die regret is die gevolg wat nou vir jou 'n las geword het. Jou vrou het jou gelos, nou het jy kamtig regret. Dis die kak wat jy gemaak het met jou dronkgat wat nou die gevolge voor jou deur lê. Is ek die enigste persoon wat deur ander mense kan sien? Dis eienaardig dat die meerderheid van mense so fokkon stupid is. I am telling you. Dis die ou wat gesteel het, wat die gevolge nou moet dra. Die gesteelde item was aanloklik, jy het dit geneem, dit was verkeerd, maar, waar pas die regret in? Dis die feit dat jy jou werk verloor wat die regret nou veroorsaak. As jy kan, steel jy weer dieselfde ding. Dis maar goed ek is nie die enigste judge in die wêreld nie. Die ouens sou swaar gelewe het. Ek is nie 'n dom poepol nie. 'n Goeie voorbeeld is die ou wat gerook het. Toe hy dit gedoen het was dit lekker. Hy het nie regret nie. Hy het maar net 'n keuse gemaak om op te hou rook. Regret se moer.
Jou sondige natuur laat nie regret toe nie. Jy is stof. Hoe weet ek die dinge? Want ek is ook 'n sondaar wat al baie foute gemaak het. Ek weet net dat sekere dinge beter is om nie te doen nie, maar as dit gedoen is, is dit gedane sake. Dan leef jy daarmee, jy leef met die gevolge, nie die regret nie, dom doos.
Posted by Mara at 08:51
Vanoggend staan ek ewe en trek maar die bossies uit. Met die crime, moet ek maar meeste van die goed doen. (ja, sissie moet kos maak) Ek het eintlik om nou die earlike waarheid te praat, gewonder of ek darem rus sal kry in die hemel. Toe dink ek, wie sê ek gaan hemel toe. Toe dink ek, wel, met die geloof van 'n kind, is enige iets moontlik.
Toe ek nou by die Valentine braai kom, is daar toevallig 'n sitplek langs Ross en Charlotte oop. Ek en J gaan sit toe daar. Ek begin dadelik Charlotte se peanuts te eet. Ross sê, ek het chips by die huis, maar ek kan nie terug gaan nie, want Simba is baie kwaai. Huh, ek copy toe nie dadelik nie. Ross sê, Simba wil nie hê ons moet loop nie, sy karnuffel ons van agter af. Ons het nou klaar 'n plan uitgewerk vir wanneer ons terug gaan vanaand. Charlotte (want sy is die jongste en nog nie so styf in die lyf nie) sal haar aandag aftrek met 'n stukkie wors, dan gaan ek gou in – anders hardloop sy dalk weg en gaan byt die ander mense. Nee man, sê ek, ek het net vergeet om jou te sê daar is 'n effense wanbalans. Sy maak maar so. Ek verduidelik so vlugtig .... Nou ja, sê Ross. Ek vat die stukkie wors terug as 'n peace offering. En, vergete is die wanbalans. Ross vra, wie het vir Simba so mooi maniere geleer. Maar moenie worry sê sy, as dit moet dan klim ek maar oor die afskorting by die deur. Ek kyk haar so. Met daai kort lyfie en kort bene glo ek sy gaan op haar kop val. Ek glo nie dis nodig nie, sê ek, jy sal sien as jy terug gaan.
Ounooi, een van die nuwe intrekkers, kom sit daar by my met haar rooi rok en rooi lippe. Sewentig. Elke oggend gaan sy getrou gym toe. Sy is stewig gebou, met stewige vet. Dr Gevers het sy vrou se sexy rooi nagrokkie aan oor 'n wit t-shirt. Ek gaan gryp hom aan sy tiete. Hy druk Charlotte se pakkie peanuts bo in vir bietjie meer body. Ek loop en bedel bene vir Gunther. Die anties gee vir J chocolates en tjops. J gaan steel nog wors. Ek gaan groet my vyande. Sonder my pruik herken niemand my vir die eerste uur nie. Ek steel koeldrank by die kombuis. J wil ry. Ross sê, alle alle mans is dieselfde. Mens eet nog dan wil hulle ry: sy kan die perfekte moord vir my uitwerk. Maar, vra sy baie ernstig. Kan ek haar rekenaar klasse gee? Sy het een hele dag gesit en 'n brief getik op haar celfoon. Dis was baie uitputtend, want sy moes baie notas maak om alles te onthou. Sy het dit toe weggestuur vir haar kinders in Amerika, maar al wat daar uitgekom het was,: my fridge is waving me goodbye. Bel die kinders vreeslik verward, wat gaan aan ma? Is jy siek, nee man, my yskas gee probleme.
Posted by Mara at 01:43
Mara Meraaitjie se suster: kommentaar vir mission accomplish
My suster bly my held. Soms pis sy my so af dat ek sweer ek praat nooit weer met haar nie en onterf haar ook sommer. Want sien, as sy nie 'n ding wil doen nie, dan doen sy dit nie. Klaar. Ek kan dit natuurlik nie verstaan nie.. Want ek sal enige iets vir haar doen! Hoe kan sy nou so wees! Verstaan sy nie hoe ernstig my probleem is nie of hou sy haar nou net stupid en hardegat??? Maar op die einde kry sy dinge reg wat ander nie sal kan bemeester in al hulle sogenaamde eie geskepte glorie. Moral of the story: as sy besluit sy doen niks dan is dit wat jy kry : Niks. Bel, skryf, stuur polisie en taakmag. Daar is "no reply" en "no comment". Maar as Ouma se Meraaitjie 'n mission maak van iets wat haar hart raak, hou sy aan tot daar sukses behaal word. Nes in 'n Shrek movie, and they lived happily ever after.
Posted by Mara at 04:27
Meraaitjie, die Kaptein en die Jodin
My ouma het net altyd haar kop geskud en gesê: Meraaitjie, jý. Meraaitjie was besig die laaste week. Dankie vir my bewonderaars wat navraag gedoen het. Ons het gewoeker hier in Gauteng. Kaptein Doodles het sy huis mooi ingerig. Die 'army-seil' gebruik hy as beskerming vir donderstorms. Gunther het een dag voor hom gesit en blaf en blaf. Toe neuk ek hom met 'n stomp. Nou los hy Kaptein Googles, ek meen Doodles, uit. Jammer, as ek stres verwar ek die D met 'n G. Terwyl ons die army-kamp elke aand bewonder, tref dit my ek moet my Kapelaans Level 2 doen in April. En ek moes verslae ingestuur het. Vergete is Googles se kamp. Dadelik tref ek reëlings vir 'n verslag en verlof, na 2 nagte se bekommernis oor die saak. Die verslag demand ek toe Meraaitjie styl by die werk. Julle moet dit lees. What a piece of art. Intussen was daar verwikkelinge by Simba se nuwe huis. Nou hier is die onderskeid alweer. Dis eintlik ook 'n piece of art dat mense so fokkon pateties kan wees. Na Simba paar keer by die hekkie uitgekom het met haar nommer 3 lyfie, na ek die materiaal gegee het vir 'n ordentlike afskorting ..... word sy toe na goeddunke toegemaak in die garage wanneer daar kerk of winkel toe gegaan word. Natuurlik, ons meisies laat ons nie mishandel nie. Sy sit toe so 'n bek op, dat die hele behuisingskema kla oor die slet-gedrag. Dit kos my haar gaan haal op 'n Sondag, my moer so sleg gepluk, ek stuur vir sissie in, terwyl ek in die reën op die sypaadjie wag. Kon nie enige tipe van 'n retard face op daai oomblik nie. Dis hier waar die kaf nou van die koring geskei word. Breins. Breins breins breins. That is all you need. Ek bel Oord toe. Ek kry pleegsorg vir Simba vir een nag. (hoekom, Gunther sal nie laat sy een druppel pie waar hy by is nie) Maandag verskuif ek haar na pleegsorg nommer 2 toe. Van die kombuis se kant steel ons fyn vleisies. (kaptein Doodles se proviant ook sommer in dieselfde pakkie). Reël nommer een. Geen inwoner mag 'n dier aanhou, tensy hy/sy met die dier ingetrek het nie. Dis die geregistreerde reëls by die Aktekantoor. Fine. Do not mess with Meraaitjie. Ek slaap vir 2 nagte nie, met sukses word 'n idee gebore: Sover ek beweeg slaan ek sielkundig toe waar ek kan. Taktiek. Breins. Plant die saadjies. Speel op gevoelens. Sorg dat die jury presies weet wat ek wil hê hulle moet weet. Stemdag: ek sit heel kuis laat die jury die besluite neem. Ek praat nie 'n woord nie. Die uiteinde! Mission accomplish! Simba maak die besluit van haar lewe. Sy word 'n Jodin. O my soul! Simba! Ek sluip so nou en dan skelm verby haar nuwe kwartiere. Simba steur haar aan niemand. Sy het tuis gekom. O my! Simba! Die hele Oord weet van Simba. Almal stap oor en gaan kyk na die Jodin. Die Jodin wat haar Joodse ma sover kry om weer uit die huis te kom. Om weer te voel haar lewe het betekenis. Saam stap die twee ewe swaaiboude die strate af. As ek die twee 'n goue kroon kon opsit, sou ek. En as ek so ewe ongeerg navraag doen oor die twee Jodinne, dan verhelder die gesigte terwyl ek met 'n trommel krone vir myself na die verslae luister.
Posted by Mara at 07:56
En dis ook nie 'n grap om saam met die groot manne te staan nie. Met Gunther se 3e klassie, raak ek paniekbevange. Die oomblik is net te groot as hy met sy brute krag gereed maak om van die ander manne aan te vat. Ek kyk vir niemand. My oë is net gerig op hom. As ek een enkele oomblik verslap, is daar nare gevolge. So tussen my stywe arms en stywe leiband en stokstyf oë, met bene wat stokstyf staan om nie onkant gevang te word nie, dink ek vir 'n oomblik: o nee, hierdie stres is nie vir my nie. Die hitte is ondraaglik, die gras laat die honde jeuk. En die oomblik is vir hulle te groot as daar op en af parade word, en hulle mekaar so onderlangs beloer. Nee, dink ek, ek kan nie nog 'n klassie doen nie. Ek sal dit nie oorleef nie. Met al die geblaf van die ander honde wanneer een van hulle geleer word om aan te val, en geknor van die een langs my, wil Gunther absoluut net sy frustrasie gaan uithaal. Die een outjie bly vir sy varkhond sê: nee seuntjie, staan stil. Daai maatjie wil nie met jou speel nie. Op een stadium is ek en Gunther geknoop in die leiband, dit nadat ek hom moes tug met die skerp nekding wat die hel uit hulle knyp. Gunther is dors, warm en ek soos 'n blerrie mal ding rondomtalie, en op 'n stadium begin hy hap, en is my gesig so na aan hom, dat die tweede hap my amper raakvat. Imagine waar lê my stresvlak op hierdie stadium! Ek gaan in 'n skoktoestand in. Ek verdien seker die eweskielike gedrag. Met al my geruk en pluk, is Gunth ook nou al mooi die donner in. En dit sal my leer, hou jou gesig uit die slagveld uit, stupid. Oom Marc sê, moenie worry nie. Gunther doen goed, net 'n bietjie insecurity. Dan loop hy soos 'n stoetbul met sy voorarms daar rond. Sy girlfriend is ook daar. Ek weet nie is sy vet, of is sy swanger. Maar ek hou van haar. Sy sê vir almal: Hou twee meter uitmekaar. Groot honde soos die trek ten minste twee meter! Ag dankie tog vir jou. Soos gewoonlik het ek nie geworry om te hoor wat is jou naam. Ja, skree sy, hierdie een byt, en daardie een byt. Natuurlik is Gunth een van hierdie een. Die daardie een is een massiewe groot hond, ook van Gunther se breed, ek is nie seker. Doodstil. Maak nie 'n geluid nie. O tog, dis erg. Ek is oortuig daarvan dat ek defnitief nagmerries kry, maar die trauma is so groot, dat ek dit nie kan onthou nie. My babaseun het nou leer aanval. Met klassie een wou hy niks weet van Marc en sy tools. Sondag toe Marc aan hom karring, toe byt hy. Op die regte manier wat hy geleer word. Marc het die ding aan die arm wat die honde moet afvat by hom, dis oor sy hele arm gedraai. Die honde hou aan aanval totdat hulle dit het en vat dit dan vir sy baas. Sê ek toe nou weer iets pittig, julle ken my mos so skerp: O, dis hoe julle die honde leer. Die ou wat hy aanval, dié se arm moet hy vir sy baas bring! Ai maar dis cool!