Evaluation Board Documents: NCP3232N
NCP3232NGEVB Bill of Materials (ROHS Compliant) NCP3232NGEVB_BOM_ROHS (152kB) 1
NCP3232NGEVB Gerber Layout Files (Zip Format) NCP3232NGEVB_GERBER.zip (187kB) 0
NCP3232NGEVB Schematic NCP3232NGEVB_SCHEMATIC (74kB) 0
NCP3232NGEVB Test Procedure NCP3232NGEVB_TEST_PROCEDURE (353kB) 0 Pallas het ’n groot baanhelling en eksentrisiteit.
(1 686 dae)
0° 12m 48.6s / dag
550 x 516 x 476 km
≈ 0,21 m/s² (gemiddeld)
≈ 0,33 km/s
6,49 tot 10,65
0,629″ tot 0,171″
Pallas (kleinplaneetnaam: 2 Pallas) is die tweede asteroïde wat ontdek is; die eerste een was Ceres. Dit is ook een van die grootste asteroïdes in die Sonnestelsel. Met ’n geraamde massa van 7% van dié van die asteroïdegordel, is dit die een met die derde grootste massa, sowat 10-30% minder as Vesta s'n. Sy deursnee is 512 km, wat ietwat kleiner as Vesta s’n is. Dit is waarskynlik die oorblyfsel van ’n protoplaneet.
Toe Pallas op 28 Maart 1802 deur die Duitse sterrekundige Heinrich Wilhelm Olbers ontdek is, is dit as ’n planeet beskou, nes ander asteroïdes in die vroeë 19de eeu. Die ontdekking van baie asteroïdes ná 1845 het daartoe gelei dat hulle eindelik herklassifiseer is.
Pallas se oppervlak bestaan waarskynlik uit ’n silikaatmateriaal; sy spektrum en geraamde digtheid stem ooreen met dié van koolstofryke chondrietmeteoriete. Sy wentelbaan het ’n ongewoon groot helling van 34,8° tot die vlak van die asteroïdegordel en die eksentrisiteit daarvan is amper so groot soos dié van Pluto. Dit maak Pallas relatief onbereikbaar vir ruimtetuie.
Vanweë Pallas se grootte is hy voorheen as ’n moontlike dwergplaneet beskou, maar hy het nie die ronde vorm van ’n dwergplaneet nie.
↑ "2 Pallas". Minor Planet Center. Besoek op 1 June 2018.
↑ Schmadel, Lutz D. (2007). "(2) Pallas". Dictionary of Minor Planet Names – (2) Pallas. Springer Berlin Heidelberg. p. 15. doi:10.1007/978-3-540-29925-7_3. ISBN 978-3-540-00238-3.
↑ 3,0 3,1 "JPL Small-Body Database Browser: 2 Pallas" (2018-01-23 last obs.). Jet Propulsion Laboratory. Besoek op 1 June 2018.
↑ 4,0 4,1 4,2 Carry, B. (2009). “Physical properties of (2) Pallas”. Icarus 205 (2): 460–472. doi:10.1016/j.icarus.2009.08.007.
↑ "LCDB Data for (2) Pallas". Asteroid Lightcurve Database (LCDB). Besoek op 1 June 2018.
↑ Neese, C., red. (2005). "Asteroid Taxonomy. EAR-A-5-DDR-Taxonomy-V5.0". NASA Planetary Data System. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 January 2010. Besoek op 15 March 2007.
↑ Menzel, Donald H.; Pasachoff, Jay M. (1983). A Field Guide to the Stars and Planets (2nd uitg.). Boston, MA: Houghton Mifflin. p. 391. ISBN 978-0-395-34835-2.
↑ (October 2004) “IRAS Minor Planet Survey V6.0”. NASA Planetary Data System 12: IRAS–A–FPA–3–RDR–IMPS–V6.0. Besoek op 12 November 2017.
↑ Elena V. Pitjeva (2005). “High-Precision Ephemerides of Planets—EPM and Determination of Some Astronomical Constants”. Solar System Research 39 (3). doi:10.1007/s11208-005-0033-2.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie 2 Pallas.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=2_Pallas&oldid=2068341"
Die bladsy is laas op 12 November 2019 om 15:25 bygewerk.