Uitvoering van Shakespeare - Onderhoud met Ben Crystal
Uitvoering van Shakespeare
'N Onderhoud met Ben Crystal
Ben Crystal is die skrywer van Shakespeare on Toast (uitgegee deur Icon Books), 'n nuwe boek wat die mite uitroei dat Shakespeare moeilik is. Hier deel hy sy gedagtes oor die uitvoering van Shakespeare en onthul sy top wenke vir die eerste keer-akteurs.
About.com: Is die uitvoering van Shakespeare moeilik?
Ben Crystal: Wel, ja ... en so moet dit wees! Hierdie toneelstukke is meer as 400 jaar oud. Hulle bevat kulturele gags en verwysings wat heeltemal onduidelik is vir ons .
Maar hulle is ook moeilik om te presteer omdat Shakespeare so goed gedink het om in die menslike hart te tik - dus as 'n akteur kan jy nie jouself toelaat om terug te hou nie. As jy nie in die diepte van jou siel kan gaan nie, ondersoek die uiterstes van jouself, gaan na die slegte plek soos Othello of Macbeth, dan moet jy nie op die verhoog wees nie.
U moet oor die groot toesprake in Shakespeare dink as die belangrikste dinge wat die karakter ooit gesê het; Hulle moet gepraat word met jou bors oopgesny, jou hart kaal en met groot passie. Jy moet die woorde van die lug afskeur. As jy nie voel dat jy 'n marathon bestuur het as jy klaar is nie, doen jy dit nie reg nie. Dit verg moed om jouself tot so 'n gehoor oop te maak, sodat hulle jou binnekant kan sien sonder om hulle dringend te probeer wys - dit verg die praktyk.
About.com: Wat is jou raad aan iemand wat Shakespeare vir die eerste keer doen?
Ben Crystal: Moenie dit liggies behandel nie, maar moenie dit ook ernstig behandel nie.
Ek weet dit klink soos 'n teenstrydigheid, maar dit is soortgelyk aan die idee dat dit waarheid in 'n groot ruimte moet wees, waarna baie akteurs worstel. Dit is 'n moeilike balans, en Shakespeare vra jou om hierdie groot idees en emosies te hanteer wat jou te dikwels oorreed. Hou weg van groot gebare en oor-die-top karakterisasies.
Baie van wat jy moet weet is reeds op die bladsy. Dit is dus moeilik, en jy moet daaraan werk, maar dit is ook die beste pret in die wêreld. Geniet dit. Leer jou lyne so goed dat jy kan hardloop of die opwas doen terwyl jy dit sê. Eers as hulle 'n diep deel van jou is, kan jy begin speel. Baie mense neem Shakespeare se toneelstukke te ernstig en vergeet die belangrike woord: "speel". Dis 'n speletjie, so geniet dit! Jy kan nie met jou mede-akteurs "speel" as jy jou lyne probeer onthou nie.
About.com: Het Shakespeare links leidrade na akteurs in die teks?
Ben Crystal: Ja, ek dink so. So doen Peter Hall, Patrick Tucker, en 'n redelike paar ander. Of hy eintlik gedoen het, gaan altyd op die hoogte wees van die debat. Gaan terug na 'n oorspronklike teks soos die eerste folio sal help. Dit is die eerste versameling van Shakespeare se toneelstukke, geredigeer deur twee van sy voorste akteurs. Hulle sou wou hê om 'n boek te skep oor hoe om hul kollegas se toneelstukke uit te voer, nie hoe om hulle te lees nie. 80% van die Elizabethan kon nie lees nie! So die eerste folio is so naby aan Shakespeare se beoogde skrifte soos ons moontlik kan kry.
Wanneer moderne redakteurs van die toneelstukke 'n nuwe uitgawe maak, gaan hulle terug na die Eerste Folio en verwyder hoofletters, verander spellings en wissel toesprake tussen karakters omdat hulle na die toneelstukke vanuit 'n literêre oogpunt kyk, nie 'n dramatiese een nie .
Aangesien Shakespeare se maatskappy elke dag 'n nuwe toneelstuk sou speel, sou hulle eenvoudig nie baie tyd gehad het om te oefen nie . Daarom gaan die teorie uit dat baie van die verhoogrigting in die teks geskryf is. Inderdaad, dit is moontlik om uit te werk waar om te staan, hoe vinnig om te praat en wat jou karakter se gemoedstoestand is, alles uit die teks .
About.com: Hoe belangrik is dit om iambiese pentameter te verstaan ​​voordat dit uitgevoer word?
Ben Crystal: Dit hang af van hoeveel jy die skrywer respekteer waarmee jy werk. Die meeste van Shakespeare se toneelstukke word in die spesifieke ritmiese styl geskryf, dus dit sal dwaas wees om dit te ignoreer. Iambiese pentameter is die ritme van ons Engelse taal en van ons liggame - 'n lyn van daardie poësie het dieselfde ritme as ons hartklop. 'N lyn van iambiese pentameter vul die menslike long perfek, so dit is die ritme van spraak.
Mens kan sê dat dit 'n baie menslike klinkende ritme is en Shakespeare gebruik dit om te verken wat dit mens is.
Op 'n effens minder abstrakte noot is iambiese pentameter 'n poësie-lyn met tien lettergrepe, en al die ewe getallige lettergrepe het 'n effens sterker spanning . Dit is 'n rigting op sigself - die sterker spanning val gewoonlik op die belangrike woorde.
About.com: Hoe gaan dit met lyne met minder as tien lettergrepe?
Ben Crystal: Wel, óf Shakespeare kon nie tel nie en was 'n idioot - of hy was 'n genie en het geweet wat hy gedoen het. Wanneer daar minder as tien lettergrepe in 'n lyn is, gee hy die akteur kamer om te dink. As die meter op enige stadium verander, is dit 'n rigting van Shakespeare na sy akteurs oor die karakter wat hulle speel. Dit klink baie ingewikkeld, maar eintlik, as jy eers weet wat jy soek, is dit ongelooflik eenvoudig. Shakespeare het geweet dat sy akteurs hierdie ritme sou laat vloei deur hul are, en so ook sy gehoor. As hy die ritme gebreek het, sou hulle dit voel.
Om nie iambiese pentameter as 'n akteur te verstaan ​​nie, is om nie 80% van die styl wat Shakespeare skryf in te skryf nie, en dieselfde hoeveelheid weer wat sy skryfwerk so wonderlik maak.