Stadiger in volgorde om daar te kom!
Foto krediet: Goran Andjelic (CC 4.0)
In my klavierdiensonderneming het ek baie sewe dae weke gewerk, en sowat veertien tot sestien uur. Eenkeer, toe ek 'n besonder lang dag voor my gehad het, het ek besluit dat ek my moeite sal laat werk om stadig te werk. Werk op hierdie manier kan klink teenproduktief, maar ek kon nie 'n dag af kry nie, so stadig gaan vir ten minste een dag was redelik aantreklik.
Ek moes begin met 'n konsertvoorbereiding op 'n klavier vir die plaaslike simfonie. Ek moes die solis se klavier in die oggend voorberei, saam met 'n tweede klavier wat in die orkes gebruik sal word. Daarna het ek dienswerk gehad wat oor twee lande uitgebrei het, en toe moes ek weer na die konsertsaal terugkeer om die twee klaviere weer te kyk. Die werkslading was ongeveer twee en 'n half keer die bedrag wat as 'n volle dagskedule in die handel beskou is.
Stadig, jy gaan te vinnig!
Toe ek op die eerste klavier begin het, het ek al my moeite gedoen om stadig te wees. Ek het my gereedskapboks baie stadig oopgemaak. Ek het elke instrument een op 'n slag uitgehaal. Ek het elke instrument netjies geplaas. Toe ek die klavier begin opstel, het ek elke proses individueel verrig, doelbewus probeer om stadig te werk.
Probeer om te werk, skep stadig snaaks gevoelens. Aanvanklik roep jou interne dialoog op jou om te gaan en die pas op te haal. Dit skreeu vir jou: "Ons sal dit nooit kry nie! Jy mors tyd! "Dit herinner jou aan die hele dag se werk wat jy moet doen.
Jy kan voel dat angs begin bou en emosies dryf tot op die oppervlak. Jou ego verloor egter vinnig die eenvoud om een ​​ding op 'n slag te doen en dit stadig, doelbewus te doen. Jou ego het geen spasie om stres te bou en interne klets op te bou nie. Jy kan net stadig werk as jy dit doelbewus doen. Om doelbewus te wees, vereis dat jy in die proses bly, om in die huidige oomblik te werk.
Nadat ek die eerste instrument klaar was, het ek my gereedskap met noukeurige sorg deurgemaak om net tien voete weg te stap en hulle stadig uit te pak, een op 'n keer, om op die tweede klavier te begin. Rushing het soveel van 'n gewoonte geword dat ek verbaas was oor die hoeveelheid konsentrasie wat dit geneem het om langsaam te werk.
Ek het my horlosie afgeskakel, sodat ek nie in die versoeking sou kon kom om te kyk na die tyd en laat dit my pas beïnvloed nie. Ek het vir myself gesê: "Ek doen dit vir my en vir my gesondheid, beide fisies en geestelik. Ek het 'n selfoon, en as dit nodig is, kan ek elkeen bel en vir hulle sê ek loop laat ... "
Neem die tyd om jou tyd te neem
Ek het begin besef hoe wonderlik ek gevoel het. Geen senuweestelsel, geen afwagting om deur die dag te kom nie, en geen spiere in my skouers en nek nie. Net hierdie ontspanne, rustige, wat-'n-lekker-dag-dit-voel. Enigiets wat jy in 'n gejaagde toestand kan doen, is verrassend maklik wanneer jy dit doelbewus verlangsaam.
Toe ek die tweede klavier klaar was, het ek my gereedskap een vir een baie stadig aan die gang gesit, met aandag aan elke detail. Ek het my poging aangewend om te vertraag terwyl ek 'n blok weg na my vragmotor geloop het. Ek het baie stadig geloop en aandag gegee aan elke stap.
Toe ek in die vragmotor klim, het sy klokradio met die draai van my sleutel gekom en ek was verstom. So min tyd het geslaag in vergelyking met wat ek gewoonlik in dieselfde verlede aan dieselfde werk bestee het, dat ek seker was die horlosie was verkeerd.
Hou in gedagte dat ek net 'n werk herhaal het wat ek vir baie jare gedoen het. Ek het hierdie klaviere saamgestel, miskien vyf of ses keer per week, so ek het 'n baie werklike konsep gehad van die tyd wat by die projek betrokke was. Ek het my horlosie uit my sak getrek. Dit stem saam met die klokradio: ek het 40 persent van die gewone tyd af gesny. Ek het so stadig as moontlik probeer werk, en ek was seker dat ek 'n uur laat was. Tog het ek vinniger gewerk (wat nie moontlik was nie, my aandag aan traagheid gegee) of verlangsaam ('n interessante gedagte, maar min sou dit koop).
Hoe dan ook, ek was voldoende gemotiveerd om die res van die dag met die eksperiment te druk. Ek het so ver vooruit gegaan dat ek die luukse van 'n beskaafde ete in 'n lekker restaurant was, in plaas van my gewone toebroodjie in die vragmotor of geen middagete nie.
Ek het hierdie resultate konsekwent herhaal elke keer as ek gewerk het om stadig en doelbewus te wees. Ek het hierdie tegniek gebruik in alles van die skoonmaak van die skottelgoed na ete tot eentonige take van klavierherstel. Die enigste ding wat my voel, is daardie tye wanneer ek myself vind om te beweeg tussen langsaam werk en aan die gevoel dat ek vinnig 'n taak moet doen.
Een stap by die tyd; Een oomblik op 'n slag
Toe ek besluit het om langsaam te werk, het ek nie vir myself gesê ek sal dit vir die hele dag doen nie, al was dit die doel. Ek sal vir myself sê: "Kom ons kyk of ek my gereedskap stadig kan uitpak om die eerste klavier voor te berei." Toe ek dit voltooi het, sou ek sê: "Kom ons kyk of ek die middelste gedeelte van die klavier stadig kan afstel , "En so meer. Ek het die hele proses vereenvoudig deur dit in klein afdelings af te breek wat my nodig gehad het om vir kort tydperke te fokus.
'N Oefening wat ek gebruik om my dag in hierdie ingesteldheid te begin, maak my tande stadig borsel. Borsel jou tande stadig en vereis dat jy aandag gee en jou in die huidige oomblik dwing. Dit is 'n baie praktiese oefening vir die onderrig van huidige oomblikbewustheid. Wanneer dit geplaas word teen 'n stresvolle oorskeduleerde dag, gee dit die ervaring van hoe dit voel om stadiger te wees en ten volle teenwoordig te wees in 'n aktiwiteit.
Nuwe Wêreldbiblioteek, Novato, CA. © 2012 deur Thomas M. Sterner.
Die praktiserende gedagte: Ontwikkeling van fokus en dissipline in jou lewe - Meester Enige vaardigheid of uitdaging deur die proses te lief te hê
deur Thomas M. Sterner.
In daardie tye wanneer ons 'n nuwe vaardigheid wil aanskaf of 'n formidabele uitdaging in die gesig staar, hoop ons om te oorkom. Wat ons die meeste nodig het, is geduld, fokus en dissipline, eienskappe wat moeilik of moeilik blyk te onderhou. In hierdie aantreklike en praktiese boek demonstreer Thomas Sterner hoe om vaardighede vir enige aspek van die lewe te leer, van gholf tot besigheid tot ouerskap, deur te leer om die proses lief te hê.
Vir meer inligting of om te bestel hierdie boek op Amazon.
Thomas M. Sterner het Oosterse en Westerse filosofie en moderne sportsielkunde bestudeer en opgelei as konsertpianis. Vir meer as vyf en twintig jaar was hy hoofkonsertklaviertegnikus vir 'n groot uitvoerende kunssentrum. Hy het die konsertklavier voorberei en onderhou vir honderde wêreldbekende (en veeleisende) musikante en simfonie-dirigente, en sy tipiese werkdag het konstante interaksie gehad met hoogs gedissiplineerde en gefokusde kunstenaars. Hy sal dikwels delikate prosedures uitvoer, honderde keer per klavier met min of geen plek vir duur foute nie. Om gedissiplineerd en gefokus te wees, was sy sleutel tot oorlewing en het sy vreugde geword. Terselfdertyd het hy 'n klaviervervaardigingsfasiliteit bedryf, en herbou van ouditklaviere tot fabrieks-nuwe toestand. Besoek sy webwerf www.thepracticingmind.com
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Mindfulness > Stadiger in volgorde om daar te kom!