JY LEES NOU Verlamde Driehoek-meisie moedig en 'wil ander help'
Shamoné Steynvaart (15), wat verlam gelaat is nadat 'n loopbrug in Februarie by die Hoërskool Driehoek in Vanderbijlpark ineengestort het, vertel oor haar nuwe lewe as parapleeg.
Die jong krulkoptiener se stemmetjie klink klokhelder op wanneer ons haar bel: "Hallo, tannie!"
Ses maande het verloop sedert Shamoné Steynvaart (15), 'n gr.9-leerder aan die Hoërskool Driehoek in Vanderbijlpark, uit die veiligheid van 'n rehabilitasiehospitaal in Pretoria ontslaan is om 'n nuwe lewe in 'n rolstoel by die huis te begin.
Nege maande het verloop sedert die tragedie toe 'n loopbrug by die Hoërskool Driehoek ineengestort het. Daarna het Shamoné drie maande in die rehabilitasiesentrum deurgebring.
Vier kinders, waaronder Shamoné se beste vriendin, Marli Currie (14), is dood en meer as 20 is beseer. Weens 'n spinale besering aan Shamoné se laerug is sy van die naeltjie af ondertoe verlam gelaat.
Maar sy is vandag te opgewonde om met Huisgenoot te gesels oor hoe dit met haar gaan, al gaan sy op 2 Desember weer 'n operasie aan haar linkerpols moet kry. Dié pols is ook erg in die voorval gebreek.
"Dit gaan sommer báíe goed, tannie!" vertel sy tussen haar eksamens deur. "Ek vat 'n break," verseker sy ons op dié sonnige Vrydag.
Shamoné het 'n lang pad gekom, maar floreer met haar skoolwerk en vertel sy verduur die pyn aan haar pols.
"Ek het nie baie skoolwerk in die hospitaal (rehabilitasiesentrum) gedoen nie, maar ek het daardeur gekom. Ek gaan weer skool toe."
Shamoné studeer nou aan die Impaq Shalom-akademie in Vanderbijlpark.
Die verlamde Shamoné Steynvaart (links) saam met 'n maat, Monique du Plooy. Foto: Verskaf
Sy vertel hulle is 'n paar beseerde Driehoek-kinders wat nou in dié skool is. Die hoofrede vir haar om Driehoek te verlaat was omdat sy gevoel het sy sou nie daar met 'n rolstoel oor die weg kom nie.
"Ek is baie gelukkig in die skool. Ons is altesaam so 18 gr. neges. Ek het heelwat nuwe maats."
Sy en van die Driehoek-kinders praat nog soms oor wat gebeur het.
"Daar is dinge wat ek net nie kan onthou nie . . ."
Shamoné vertel die emosionele impak op haar was baie erger as die fisieke skade wat sy gely het. Toe Huisgenoot haar in Mei die eerste keer besoek het, het sy in die eerste eksklusiewe onderhoud vertel sy huil veel eerder oor Marli as oor haarself.
"Dit is nog steeds so. Marli se dood was vir my die ergste. Ek mis dit dat ek nie elke dag met haar kan praat nie, dat ek haar nie 'n drukkie kan gee nie," vertel sy moedig.
Shamoné en haar ma, Charmaine, het nadat sy uit die hospitaal ontslaan is by haar ouma Poppie en oupa Wally gaan bly. Hulle het hul huis spesiaal vir haar ingerig.
"Hulle het die badkamer vir my groter gemaak en in my kamer van die kaste uitgehaal om die ruimte groter te maak. Die moeilikste was vir my om te leer om op die kommode in die stort in te kom." Die tiener is baie onafhanklik en het dié vaardighede tydens die rehabiltasieproses geleer. "Dis nie altyd maklik as my ma nie by die huis is nie, maar ek kom reg om als te doen wat ek moet. Dis nie só erg nie. Ek kan alles doen wat ek wil."
Shamoné Steynvaart, wat verlam is ná die Hoërskool Driehoek-ramp (BO), en haar ma, Charmaine. Foto: Onkgopotse Koloti
Dit was net sleg toe sy onlangs nie na 'n maat se verjaardagpartytjie toe kon gaan nie. "Hul huis was ongelukkig nie rolstoel-vriendelik nie . . ."
Sy vertel met haar 15de verjaardag op 28 Oktober vanjaar kon hulle wel lekker by die plaaslike winkelsentrum gaan uiteet en fliek.
Shamoné kry steeds fisioterapie en sielkundige behandeling. Sy is mal oor die maatskaplike werker, dr. Yolinda Steyn, wat haar steeds deur die genesingsproses help.
"Ons het gister met 'n nuwe traumategniek begin, dit is om 'n mens se onderbewussyn te stimuleer om my te help om te onthou."
Shamoné kan byna niks van die voorval onthou nie. Sy kan net die oomblikke kort voor die tragedie onthou toe sy en Marli ná saalopening onder deur die loopbrug gestap het. Sy glo dit sal deel van haar genesingsproses wees om meer te kan onthou.
"Ek moet nou sterk staan vir my kind. Maar ek het maar my moments," sê Charmaine Steynvaart, wie se dogter Shamoné verlam geraak het toe 'n betonblod by Hoërskool Driehoek in Vanderbijlpark op 1 Februarie neergestort het. Foto: Deon Raath
"Ek is nie kwaad nie. Ek het dit agter my gesit, al die dag toe ek by die rehabilitasiesentrum uitgekom het en my nuwe toekoms moes binnegaan. Ek glo alles gebeur met 'n rede, maar vir Marli mis ek baie."
Shamoné spits haar nou toe op haar gr. 10-jaar en sal graag eendag ook 'n traumaberader of maatskaplike werker wil word. Sy sal graag met ander wil werk wat in dieselfde posisie as sy is.
"Ek wil graag ander help om vir hulle te sê: Jy kán iets met jou lewe doen. Daar is niks wat jy nie kan doen nie. Jy kan doen net wat jy wil."