Blaas Divertikulum - SIFSOF
Ultraklank geleide caudale inspuiting
3D-illustrasie van organe van die menslike liggaam (urinêre blaas)
A blaasafwyking is 'n sist in die blaaswand wat aangebore of verkry kan wees. Divertikulêr holte en nek word maklik getoon deur 'n ultraklank.
Wanneer die blaasafwyking 'n stywe nek het, sal dit moeilik wees om verband te hou met die blaaslumen asook om te onderskei van ander peristiese sistiese letsels.
Hierdie letsels wat insluit sistale vesikel-sist, peritoneale insluiting sist, mesenteriese sist, duplisering sist van die derm en Meckel se divertikulum, kan maklik getoon word deur Transrektale ultraklank, wat in hierdie prosedure beter is as transabdominale ultraklank om die divertikulêre nek te toon.
Watter ultraklank-skandeerder is nuttig vir Blaasafleiding?
Colour Doppler-ultraklank CDUS is nuttig in die onderskeid, omdat dit die vermoë het om heen-en-weerbeweging van urinevloei na die divertikulêre nek te toon. Hierdie urienvloei word beter geopenbaar deur die toepassing van Valsalva-maneuver.
Ultraklank-skandeerder kan die diagnose van die blaas vergemaklik, waarin dit as 'n vaste massa in 'n sistiese letsel voorkom, en deur die Color Doppler-funksie kan dit tumor onderskei van 'n bloedklont in die divertikulum deur die afwesigheid van vaskulêrheid in die stolsel aan te dui.
Transuretrale ultraklank is waarskynlik die beste metode om die diepte van die gewasindringing in die blaaswand te bepaal, om oppervlakkig van diep infiltrerende gewasse te onderskei. Vir hierdie prosedure, SIFULTRAS-5.43 Transrektale sonde is die beste toestel wat gebruik kan word vir blaasafwyking.