Nood-ambulansdiensskema in verkeersongelukke Nood Live
Verkeersongelukke in die pad neem toe en mediese noodgevalle moet selfs doeltreffender wees. Hierdie studie wil die noodsituasie-ambulansdiensskema (EASS) in padongelukke in FCT Abuja ondersoek.
Hierdie studie wil die doeltreffendheid van die Noodambulansiediensskema (EASS) in 'n verkeersongeluk in FCT Abuja. Die toename in padongelukke, die betrokkenheid van die Federal Road Safety Corps by die redding en bestuur van slagoffers van padongelukke in die Federal Capital Territory (FCT), het die behoefte aan 'n spesifieke studie gemaak.
Die studie maak gebruik van gegewens van vraelyste wat aan die sebra-personeel van die padveiligheid en die motoris in geselekteerde motorpakkette in Abuja gegee is. Die bewustheid van die bestaan ​​van die ambulansdienste van die Abuja Zebra-bemanning is steeds baie swak en dat die meeste ongelukke deur private of openbare voertuie na die hospitaal vervoer word.
Dit is ook baie belangrik om te weet vir mediese spesialiste in noodsituasies hoe om uit die ambulans te kom in die geval van padongelukke. Veiligheid moet in die eerste plek wees! Ander artikels oor die veiligheid van noodgevalle op die paaie:
Padongeluk - Die woedende skare veronderstel om die pasiënt te kies om eerste te behandel
1 Afdeling Vervoerbestuurstegnologie,
Federale Universiteit vir Tegnologie, Minna, Nigerië.
2Otukpa-skema vir noodambulansiediens
Wat van die algemeenste gevalle voor prehospitaal?
Noodambulansdienste staar baie delikate situasies in die gesig. Een van die grootste openbare gesondheidsprobleme wêreldwyd in die geval van verkeersongelukke is trauma. Dit is verantwoordelik vir meer as 16,000-sterftes daagliks wat meer as 312 miljoen ongevalle veroorsaak wat jaarliks ​​mediese hulp soek (Peden, 2005).
Dit is die gewone oorsaak van dood by mense jonger as 40 wat ekonomies lewensvatbaar is ten opsigte van menslike mag. Verder eindig etlike duisende met nie-dodelike beserings met gestremdhede (Ugbeye, 2010).
Daar is waargeneem dat die meeste sterftes wat binne die eerste uur van die besering plaasvind gewoonlik as 'n gevolg van ernstige brein- en kardiovaskulêre beserings met 'n minimale behandelingswaarde. Sterftes as gevolg van obstruksie in die lugweg en uitwendige bloeding kan albei deur eenvoudige noodhulpmaatreëls voorkom word (Ashaolu, 2010). Maatreëls wat in ontwikkelde lande getref is om die komplikasie van trauma te verlig, word in 'n naatlose, doeltreffende en koste-effektiewe stelsel vervaardig, wat verseker dat die voorkoms van traumaverwante siektes tot 'n draaglike vlak is.
In Nigerië, met meer as 160 miljoen mense, blyk die studie dat 'n oudit van noodgevalle chirurgiese operasie wat slegs by die Universiteit van Ilorin-onderwyshospitaal uitgevoer is, het getoon dat 68.4% van die 2455-ongevalle in die Ongevalle- en noodgevalle-afdeling traumagevalle gehad het wat verband hou met beserings opgedoen in RTC.
Die toestand van strate, afgeleë persele, afwesigheid van GPS en swak kennis van noodambulansdiens is die belangrikste oorsake van sterftes. Verskeie lewens wat gered kon word, is weens hierdie uitdagings verlore. Volgens FRSC (2010) sterf meer as 100 mense en word 200 tot 400 elke jaar beseer in padongelukke in Abuja. Ten einde vinnige reaksie op ongelukslagoffers te verseker, Noodambulansiediensskema (EASS) is gestig om binne twintig (20) minute antwoord te gee aan slagoffers na die ongeluk, (FRSC
Zebra kwaliteit handleiding, 2012).
Alhoewel die regering en ander agentskappe 'n reeks openbare bewustheid oor die belangrikheid van standaarde vir die handhawing van verkeersveiligheid in die Abuja Municipal Area Council (AMAC) begin het in samewerking met verskillende seminare en werkswinkels, veral gereël deur die FRSC en die National Emergency Management Agency (NEMA) ) om die verkeersgevare in die land en veral Abuja te benadeel.
Wat is die impak van doeltreffende noodambulansiedienste?
'N Beduidende verbetering in die oorlewingsyfer van slagoffers van hartaanval, byvoorbeeld, is geïdentifiseer dat dit wissel van 6% tot 8% toe die responstyd verbeter het van 15 minute tot 8 minute. Daar word dus aangevoer dat die verbetering van responstye tot 5 minute vanaf 'n gemiddeld van 15 minute meer as die oorlewingsyfers kon verdubbel.
Terwyl reaksietye is duidelik belangrik, doeltreffendheid het ook betrekking op wat op die toneel gebeur. Volgens Nicholl et al., (1995), is pasiënte van die London Air Ambulance Daar is gevind dat die diens later by die hospitaal opdaag as 'n soortgelyke landambulansesaak, omdat spanne langer op die toneel deurgebring het, en die behandeling van die pasiënt meer intensief was. Daarbenewens is pasiënte na toepaslike vaardighede in hospitale opgeneem.
Op dieselfde manier het 'n studie van gevalle van hartstilstand bevind dat paramedici geneig was om langer op die toneel te spandeer as ambulanstegnici wat basiese tegnieke en semi-outomatiese defibrillators gebruik. Dit impliseer dat paramedici hul vaardighede gebruik het en sodoende die ambulans vertraag het met die reis na die hospitaal. sulke
'n vertraging kan ten koste van die pasiënt wees, Guly et al. (1995).
Noodambulansdienste: die uitbreiding van rolle en vaardighede
Dit het nodig geword om aan te hou ontwikkel die vaardighede van ambulanspersoneel en paramedici deur toenemend hoë-vlak onderwys en opleiding, wat hulle in staat stel om aan veilige en betroubare triage-aktiwiteite op die toneel deel te neem, asook 'n groter verskeidenheid behandelings te bied (Ball, 2005). Marks et al. (2002) het derhalwe ook kennis geneem van die wydverspreide bekendstelling van verspreidingsisteme op prioriteit.
Dit vorm 'n soort 'triage' -stelsel wat ontwerp is om te pas by die dringendheid om te reageer op die kliniese behoeftes van pasiënte, met behulp van gestruktureerde protokolle en sistematiese ondervraging van bellers (Nicholl et al., 1999). In teenstelling hiermee, O'Cathain et al. (2002) het bevind dat versendstelsels vir noodmedisyne aan 'n voorheen onvoldoende behoefte aan algemene advies voldoen en tot groter tevredenheid van die oproeper gelei het as voorheen.
Die konteks van Nigerië is delikaat vanweë die disorganisasie in samewerking tussen leke en liggame. Mense voel dat die slagoffers van die ongelukstoneel verwyder en hulle vinnig na die hospitaal gebring word, en hulle gewoonlik gebrek aan kennis van noodhulp, en voldoende verspreiding van noodinligting aan reddingsentrums. Ongelukkig, leke is die eerste mense wat op 'n ongeluksterrein opdaag, en bemoei hulle dikwels met die aktiwiteite van ambulanspersoneel.
LEES MEER ACADEMIA.EDU
Ashaolu T. A (2010). Waardering van masjinerie en toerusting: is dit interdissiplinêr, multidissiplinêr of samewerkend? Tydskrif vir wetenskaplike navorsing en verslae 9 (7): 1-9, 2016; Artikel no.JSRR.23397 ISSN: 2320-0227.www.sciencedomain.org
Ayo EO, Victoria O., Suleiman AA en Oluseyi F. (1014). Ruimtelike-tydelike analise van padongelukke in Abuja, Federal Capital Territory (FCT), Nigerië met behulp van geografiese inligtingstelsel (GIS) tegnieke. Journal of Scientific Research & Reports 3 (12): 1665-1688.www.sciencedomain.org.
Ball, L. (2005). Die toneel instel vir die paramedikus in primêre sorg: 'n oorsig van die literatuur Tydskrif vir noodgeneeskunde, 22, 896-900 Berg, M. (1999). Pasiëntversorgingstelsels en gesondheidsorgwerk: 'n sosio-tegniese benadering. International Journal of Medical Informatics, 52 (2): 87-101.
Beul, S., Mennicken, S., Ziefle, M., Jakobs, EM, Wielpütz, D., Skorning, M., & Rossaint, R. (2010). Die impak van bruikbaarheid in telemediese nooddienste. Vooruitgang in menslike faktore en ergonomie in gesondheidsorg, 765-775.
Wet op Kaliforniese Omgewingsgehalte (CEQA) Hoofstuk 2.5. Wet 21060.3, beskikbaar op http://ceres.ca.gov/topic/env_law/ceqa/stat/
Dale, J., Williams, S., Foster, T., Higgins, J., Snooks, H., Crouch, R., Hartley-Sharpe, C., Glucksman, E., & George, S (2004). Veiligheid van telefoniese konsultasie vir pasiënte met 'n nie-ernstige ambulansdiens in noodgevalle, kwaliteit en veiligheid in gesondheidsorg, 13, 363-373
Dewar, D. (2001) Ambulansresponstye is nie haalbaar of koste-effektief nie, British Medical Journal, volume 322, pp1388
Federal Road Safety Corp (2010). Verslag oor verkeersongelukke (RTC) wat busse op Nigeriese paaie insluit (2007 - 2010)
Federale verkeersveiligheidskommissie (2010) Navorsingsmonografie nr. 2, padspieël
Federale padveiligheidskorps (2012). Nigerië-verkeersveiligheidstrategie (NRSS) 2012-2016.
Gray, J. & Walker, A. (2008a) AMPDS-kategorieë: is dit 'n gepaste metode om gevalle vir ambulante praktisyns uit te brei? Tydskrif vir noodgeneeskunde, 25, 601-603
Guly, UM, Mitchell, RG, Cook, R., Steedman, DJ & Robertson, CE (1995). Paramedici en tegnici slaag ewe suksesvol in die bestuur van hartstilstand buite die hospitaal, BMJ, (310): 1091-1094
Ibidapo, B. (2014). Gestandaardiseerde IKT-toerusting in noodvoertuie in Lagos, Nigerië, Baccalaureus-proefskrif, Laurea Universiteit van Toegepaste Wetenskappe. Leppavaara
Radcliffe, J. en Heath, G.Heath, G. (2007). Prestasiemeting en die Engels Ambulansdiens, openbare geld en bestuur, 27, (3): 223-227
Lagos Journal of Environmental Studies Vol 8 (No1) Junie 2016 114
Marks, PJ, Daniel, TD, Afolabi, O., Spiers, G. & Nguyen-Van-Tam, JS (2002) Noodgevalle (999) skakel na die ambulansdiens wat nie daartoe lei dat die pasiënt hospitaal toe vervoer word nie: epidemiologiese studie, Tydskrif vir noodgeneeskunde, 19, 449-452
Na, I.-S., Skorning, M., May, A., Schneiders, M.-T., Protogerakis, M., Beckers, S., Fischermann, H., Brodziak, T. & Rossaint, R. (2010). “Med-on- @ ix: Intydse telekonsultasie in noodhulpdienste - belowend of onnodig?” In: Ziefle, M., en Röcker, C. (red.). Mensgesentreerde ontwerp van e-gesondheidstegnologieë. Hershey, PA, IGI Global.
Nicholl, JP, Brazier, JE & Snooks, HA (1995). Uitwerking van die mediese noodhulpdiens in Londen op oorlewing na trauma, BMJ, 311, 217-222.
Nicholl, J., Coleman, P., Parry, G., Turner, J. en Dixon, S. (1999) Noodprioriteitsstelsels vir noodgevalle - 'n nuwe era in die verskaffing van ambulansdienste in die Verenigde Koninkryk, Prehospital Emergency Care, 3 , 71-75
O'Cathain, A., Turner, J. & Nicholl, J. (2002). Die aanvaarbaarheid van 'n nood mediese stelsel vir mense wat 999 bel om 'n ambulans aan te vra, Emergency Medicine Journal, 19, pp.160-163
Peden MM. (2005) Besering: 'n toonaangewende oorsaak van die wêreldwye siektelas ”. Departement van beserings en voorkoming van geweld, nie-oordraagbare siektes en geestesgesondheidsluiters. Wêreldgesondheidsorganisasie, Genève.
Pell, JP, Sirel, JM, Marsden, AK, Ford, I. & Cobbe, SM (2001). Effek van die vermindering van ambulansrespons op sterftes as gevolg van hartstilstand buite die hospitaal: kohortstudie, BMJ, 322, 1385-1388
Semiu, S. (2013). Abuja lei in ongeluk in padongelukke in Nigerië - FRSC se nuwe pos. http://newmail-ng.com/abuja-leads-road-traffic-crash-rate-in-nigeria-frsc/
Solagberu AS, Adekanye AO, Ofoegbu CPK, Kuranga SA, Udoffa US, Abdur-Rahman LO, Odelowo EOO (2002). Kliniese spektrum van trauma in 'n universiteitshospitaal in Nigerië. Europese Tydskrif vir Trauma, No. 6, 365-369. http://www.unilorin.edu.ng/publications/ofoegbuckp/Clinical%20Spectrum%20
Ugbeye ME (2010). 'N Waardering van die noodreaksiestelsel vir slagoffers van trauma in Nigerië. Noodreaksie op die slagoffers van geweergeweld en konferensievergaderings met padongelukke. CLEEN Foundation http://www.cleen.org/Emergency%20Response%20to%20Victims%20of%20Gun%2
Walderhaug, S., Meland, P., Mikalsen, M., Sagern, T., & Brevik, J. (2008). Ontruimingsondersteuningstelsel vir verbeterde mediese dokumentasie en inligtingsvloei in die veld. International Journal of Medical Informatics, 77, (2): 137-151.
WIE (2004): Wêreldverslag oor voorkoming van padbeserings. Genève: Wêreldgesondheidsorganisasie.