Die tannie is ferm en ek skud net kop soos sy die NB punte vir my verduidelik. Met die hek sleutel in die gatsak is ons weer aan die beweeg.
Laaste keer wat ek hier was, was in 2008 tydens ou Bertho se batchelors, en was verbaas hoe die plekkie verander het. Daai tyd was dit net oom Sybrand se staanplek, maar intussen is daar al langs die see skoon gemaak vir staanplekke. Behalwe vir die skoon gedeeltes langs die see is daar verder NIKS nie. Daar is 2 dalk 3 “longdrops” in die veld, maar verder moet jy alles saam bring as jy daar wil kom kuier.
Net soos die son sy laaste strale wil weg trek kom die res van die span daar aan. Gou word die tente opgeslaan voor die Rooikrans lewe kry saam met die eerste koue vir die naweek.
Ou “groot” Jacques was weer op sy stukke met ŉ Geelstert & vasgebakte brood (+ jam) op die spyskaart vir die aand.
Terug by die kamp en Jacques se lyn is reeds in die water. Toe die seuns dit sien is die koeël deur die kerk en skielik moet ek visstokkies reg kry vir die knape. Altyd ongelooflik hoe opgewonde kinders kan raak oor visvang, maar aai die geduld is maar net nie altyd daar nie.
ŉ Skaapribbetjie kry sy plek (waar hy hoort) langs die vuur en die glase word vol gemaak terwyl die Weskus windgat spog met ŉ ongelooflike mooi sonsondergang. Later maak steaks & toe vark sjops hul verskyning met ŉ vasgebakte brood kort op hulle hake.