Dedda, gemaklik en amper-te-sweet aan die aandete-tafel: “En wat het my kinners vandag gedoen?” Smile. Kyk eerste af na Mandy, sy jongste dogtertjie.
Dedda raak soos gewoonlik mál. Sy kinders, sy DOGTERS, Goeie God! Klein dogtertjies, genaai, geskénd, gedisréputeer, gepenetréér, deur daardie skerminkel Golden-seuns! Om nie te práát van Fréddie nie! Hy jaag sy dogters na hulle kamer toe en vloek Mamma omdat sy volgens hom, óók verantwoordelikheid móét dra vir haar kinders en spesifiek haar dogters, se wángedrag. Hy bel Chris Golden en vertel hom kras en sonder om sy woede te beteuel, die volle details en dat hy, Harry du Plessis, Chris Golden se wanaangepaste, gedrogtelike, fokken katools seuns gaan doodskiet. Hy gooi die telefoon neer en wag vir sy seun om terug te kom van die kafee af, terwyl hy aanhoor hoe sy vrou haar dogters uitskel en fisies tug. Hy probeer hard om sy humeur onder beheer te kry, sodat hy met Freddie hieroor kan praat soos ‘n Pa met ‘n seun behoort te gesels, maar hy verloor die battle. Hy moes seker al vroeër met die kind oor die birds and bees gesels het, maar hy het geglo hy is nog te jonk. Waar het die tyd heengegaan…? Dis daai fokken Aubrey wat hom beïnvloed het, ek weet. Maar hy moet leer…! Ek moes, sonder die luxury van ‘n Pa of Ma! Ding is, donner ek hom, gaan hy dink seks is ‘n slegte ding en netnou word hy ‘n homo! Fok! Hy probeer harder om sy woede te stil, en slaag uiteindelik, hoewel nie totaal nie.
Mandy huil omdat sy die gevaar aanvoel en duidelik hoor dat haar susters, vir wie sy al baie lief is, nou geskel, gevloek en geslaan word en sy hoor hulle skreeu, protesteer en huil. Sy verstaan in haar eie jong onskuld geensins hoekom nie. Sy wens Dedda en Mamma wil terugkom tafel toe en ophou kwaad wees. Ousie probeer haar troos en wonder self wat aangaan, maar sy het summier aangehardloop gekom van haar kamer af, toe Dedda uit die agterdeur blaf dat sy agter die baby moet kom kyk. Sy is ook later beskuldig dat sy nie behoorlik agter die kinders kyk nie…