Wydverspreide helderkleurige vloeistofaansameling was onder die vel, veral by die onderste dele van die kop, nek, lyf en bene,gevind. 'n Groot hoeveelheid vloeistof was ook in die liggaamsholtes gevind.
Die volwasse peervormige slak kom in die grootpens van skape en bokke (ook by beeste) voor, waar bulle vassuig aan die wand en geen skade verrig nie. Baie eiertjies word egter gelê, wat saam met die mis uitgeskei word. Die eiertjies moet in water beland om te kan uitbroei. Die larfie wat uitbroei is vrylewend en swem rond op soek na 'n geskikte tussengasheer; in die geval is dit die varswaterslakkies van die genus Bulinus. Nadat die larfie die slak gepenetreer het, vind verdere ontwikkeling in die slak plaas, en na omtrent 30 dae verlaat 'n meer ontwikkelde Iarf die varswatersIak en heg vas aan grashalmpies. 'n Omhulsel word afgeskei wat die larfie teen uitdroging beskerm. Nadat die gras met die Iarfies gevreet is deur 'n vatbare dier, breek verteringssappe van die maag die omhulsel af sodat die larf in 'n onvolwasse peervormige slak kan ontwikkel. Die jong slakkies beweeg met suiertjies terug na die grootpens voordat hulle volwasse peervormige slakke word.
Die migrasie van die jong peervormige slakkies, vanaf die dunderm deur die melkpens, is baie skadelik vir die dier, want nie alleen veroorsaak die suiertjies pyn wat lei tot 'n laer aptyt nie, maar die slymvlies raak beskadig en water, proteïene en minerale vanaf die bloed sypel deur na die dermkanaal en 'n stinkende waterige diarree is die gevolg.
In een van die gevalle wat by die Veterinêre Streekslaboratorium ondersoek is, is genoem dat die Angorabokke die weiding benut het, terwyl dit vloedbesproei was. Die larfies wat die varswaterslakkie verlaat, kan dus afspoel en diep in die land aan grashalms heg en 'n omhulsel afskei.
"Daar kan dus gesien word dat die lewensiklus van die peervormige slak 'n paar swakpunte het," wys dr Snyman uit. "Byvoorbeeld, as die eiers uitbroei in die mis en daar is nie varswaterslakkies op die plaas nie, kan die lewensiklus nie voltooi word nie."
Dit is ook bekend dat volwasse skape en bokke 'n goeie weerstand opbou teen herbesmetting van peervormige slak. Dit is ook gesien in die een geval waar daar net ongeveer 200 jong peervormige slakkies in 'n volwasse Angorabok gevind was, sonder dat letsels in die maagdermkanaal waargeneem is. Na die aanvanklike besmetting, skei die volwasse peervormige slakke gedurig eiers in die mis uit, en hulle kan ook jare lank lewendig bly in die skaap of bok.
Hy beveel aan dat, waar dit enigsins moontlik is om die besmette vleie, damme of kanale af te kamp van die weidings, moet dit gedoen word.