Hoe die mense Amerika groot gemaak het en so weer kan doen
Geskryf deur Marina v. N. Whitman, Universiteit van Michigan
Alle Amerikaners is gelukkig om in 'n land te woon wat vol openbare hulpbronne het wat almal kan deel.
Baie is verskaf deur die regering en befonds met ons belasting dollars, soos die paaie wat oor die land loop, die 84 miljoen hektaar van nasionale parke en die rofweg 100,000 openbare skole wat gee alle kinders toegang tot onderwys.
Ander kom van die natuur af, soos berge, mere en riviere, wat ook afhanklik is van 'n betroubare regering en betekenisvolle regulasies om hulle te beskerm en te beskerm.
Alhoewel die kollektiewe waarde van hierdie "openbare goedere" waarskynlik onberekenbaar is, is die ekonomiese impak van skole, skoon lug en groot paaie betekenisvol. Trouens, ek sou redeneer dat openbare goedere is wat Amerika groot gemaak het.
Ongelukkig het ons voorraad van openbare goedere afneem vir 'n halwe eeu, veral dié wat die regering se beursies benodig. President Trump se voorgestelde begroting sou dit nog erger maak deur onder meer die finansiering van nasionale parke, die opruiming van die Groot Mere en pogings om klimaatsverandering te verminder, te sny.
So as Trump ernstig is om Amerika so groot te maak as wat dit kan wees, belê in ons openbare goedere - sowel as diegene wat ewe noodsaaklik is as wat ons met ander nasies deel - 'n goeie plek om te begin.
Nie-afsluitbaar en onverbiddelik
Die formele definisie van 'n openbare goed is dat dit iets is wat nie gesluit kan word nie. Dit is 'n goeie manier om te sê dat almal daaruit kan voordeel trek en dat die gebruik van een persoon nie sy beskikbaarheid vir ander verminder nie.
Om 'n oomblik natuurlike openbare goedere opsy te sit, is diegene wat deur die regering voorsien is, agteruit. Amerikaanse openbare kapitaalinvestering, netto van waardevermindering, het tot net 0.4 persentasie van BBP in 2014 van 1.7 persent in 2007 en ongeveer 3 persent in die 1960s geval.
'N Besonder kritiese deelversameling van hierdie navorsing- en ontwikkelingsbesteding het was die basis van innovasie en groei in ons ekonomie. Dit het gedaal van 'n hoë van 2.1 persent van die BBP in 1964 (tydens die Koue Oorlog en Ruimtewedloop) in minder as 0.8 persent in die afgelope jaar.
'N Geskiedenis van openbare goedere belegging
Hierdie erosie het volgehou deur beide Republikeinse en Demokratiese administrasies. Maar dit was nie altyd so nie, soos die tweesydige geskiedenis van ons grootste ondernemings getuig.
Die trans-kontinentale spoorweë, alhoewel privaat gebou in die middel-1800's, was swaar gesubsidieer deur vrygewige toekennings van federale grond onder verskeie presidente en was noodsaaklik vir die ekonomiese groei van die 19-eeuse eeu. As een illustrasie, voor die spoorpaadjies, het dit byna ses maande en US $ 1,000 van New York na Kalifornië geneem. Daarna het dit net 'n week en $ 150 gekos.
Soortgelyke winste het gekom nadat 20-eeuse presidente swaar in openbare werke belê het. Woodrow Wilson, 'n Demokraat, het die Nasionale Parkdiens in 1916 gestig, 'n paar jaar nadat die Republikeinse Theodore Roosevelt hul nommer grootliks uitgebrei het. Amerikaanse parke is nou verantwoordelik vir meer as $ 200 miljard per jaar in ekonomiese aktiwiteit.
Franklin Delano Roosevelt, die eintlike demokratiese, geboude skole, poskantore, biblioteke en baie ander openbare geboue in die 1930s. En die Republikeinse Dwight D. Eisenhower het die interstaatlike snelwegstelsel geskep wat sy naam dra in wat die grootste openbare werke projek in die geskiedenis. In 1996, 'n skatting sit sy totale ekonomiese voordeel by goed oor $ 2 triljoen, of sowat ses keer die oorspronklike koste.
Hoekom het ons opgehou om te belê
Maar sedert die 1960's het die tweestemmige konsensus ter ondersteuning van openbare goedere afgebreek, aangesien die reg se druk om belasting te sny en die linker se pogings om regte uit te brei, die diskresionêre deel van die begroting beklemtoon - waaruit steun vir openbare goedere kom.
Albei partye het verder van die sentrum verhuis, waar tweeparty woonagtig is en groot projekte vir openbare werke makliker maak om te bou en te befonds. Intussen het 'n fokus op die vermindering van uitgawes beteken dat baie eenmalige openbare goedere ten volle of gedeeltelik geprivatiseer is.
Ten slotte, navorsing het getoon daardie etniese en rasse heterogeniteit verminder ondersteuning vir openbare goedere soos vullisversameling en openbare onderwys omdat die dominante groepe nie die idee het om hierdie hulpbronne met die nuwelinge te deel nie. Met ander woorde, rassisme blyk 'n rol te speel.
'N Ligte plek vir openbare goedere is dié wat oor grense versprei word, wat sedert die Tweede Wêreldoorlog versprei het.
Die VSA het die leiding geneem om sommige van die belangrikste internasionale instellings te vestig - soos die Verenigde Nasies en die Wêreldbank - wat openbare goedere aan die wêreld bied. Gesonde oseane, 'n stabiele klimaat en grensoverschrijdende geld oordragte vereis internasionale koördinasie vir hul beskerming.
Miskien is die mees kritieke wêreldwye openbare goed vrede. Terwyl daar baie plaaslike oorloë was, is 'n derde wêreldkonflik vermy, in geen mate omdat die Verenigde State in die nasleep van die Tweede Wêreldoorlog onderneem het om sleutelstreke van die wêreld te stabiliseer deur militêre uitgawes, strategiese alliansies soos die NAVO, en ekonomiese hulp. Alhoewel dit al hoe meer geskeur en broos is, het hierdie reëlings die Pax Americana, het tot dusver gehou.
Die breedste, indien nie die stewigste, steward van openbare goedere was die Verenigde Nasies en sy geassosieerde agentskappe. Vryheid van navigasie, byvoorbeeld, word beskerm deur die VN Wet van die See. Die Verenigde State het ook gelei tot die skepping van die World Trade Organization, wat die reëls vir internasionale handel en die beslegting van geskille stel.
Draai ons rug?
Nou wil die Trump-administrasie nie net die besteding van Amerikaanse openbare goedere wat reeds versleg word, aansienlik verminder nie wil befondsing sny vir globale instellings soos die VN. Een uitsondering is sy plan om in infrastruktuur te belê, maar min van die $ 1 triljoen totaal sou eintlik van die federale regering kom.
Dit is 'n hoogste ironie wat die Voordele ons land is afkomstig van openbare goedere, van die parke en paaie na die globale instellings wat handels- en ander internasionale openbare goedere ondersteun.
Stel jou 'n oomblik voor hoe die lewe sou wees as jy nie die openbare park in die straat gehad het waar jy vrylik met jou kinders kan speel nie. Of as die riviere en mere waarin jy swem, terugkeer na die meer besoedelde vlakke wat in die verlede algemeen voorkom. Of as ons openbare skole nie meer publiek was nie.
Eenvoudig, Amerika het goed deur die jare bestee om in openbare goedere te belê. Dit sal 'n groot fout wees om ons rug daarop te draai.
Marina v. N. Whitman, professor in Bedryfsadministrasie en Openbare Beleid, Universiteit van Michigan
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Hoe die mense Amerika groot gemaak het en so weer kan doen
Die sleutel tot vrye handel is om werklik die verloorders aan te pas?