Charles Spurgeon het eenkeer gepraat van die jong weduwee wat sukkel om haar vyf kinders groot te maak. ‘Sy voel ‘n veer vir ‘n ingewikkelde preek oor een of ander diep teologiese onderwerp,’ het hy gesê. ‘Sy wil net bemoedig word en weet dat die Here haar nie verlaat het nie.’
Ek glo dat Spurgeon ‘n punt beet het. Hoekom moet ons ons dan enigsins steur aan wie presies die 144 000 is? Wat maak dit saak? Ek glo tóg dat dit saakmaak, en hoop om jou te oortuig dat Op.7:1-8 belangrik is vir dinge wat jy op een of ander tydstip in jou lewe gaan teëkom.
Vier engele (v.1)
In die twaalfde jaar van keiser Nero, het Cestius Gallus, die goewerneur van Sirië, met ‘n groot weermag teen Jerusalem gekom. As hy wou kon hy die stad gevat het, maar nadat hy vir ‘n kort rukkie geveg het, het hy sonder rede vir sy soldate gesê om te onttrek. Toe dit gebeur het, het baie van die Jode die stad verlaat soos wat matrose ‘n sinkende skip verlaat.
Nadat Gallus onttrek het, het keiser Nero vir Vespasianus opdrag gegee om Jerusalem te omsingel. Hy het in 67 n.C. daar aangekom. Op 9 Junie van 68 n.C. het Nero selfmoord gepleeg. Van Junie 68 tot Desember 69 het drie keisers die troon bestyg en weer tot ‘n val gekom: Galba, Otho en Vitellius.
Vespasianus is teruggeroep Rome toe om keiser te word. Hy het vir Titus in Jerusalem gelos om die stad te beleër. Titus se soldate het op sy bevele gewag, en vir ‘n wyle van die stad af onttrek. Nóg Christene het hulle kans gesien om na Pella oorkant die Jordaan toe te vlug en dáár te skuil. Hulle het Jesus se waarskuwing in Lk.21:20-21 ernstig opgeneem:
“En wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat sy verwoesting naby is. Dan moet die wat in Judéa is, na die berge vlug; en die wat in die stad is, moet uitgaan; en die wat in die buitewyke is, moet nie daar inkom nie.”
Op.7:1-3 wys vir ons dat dit die Here was wat hulle beskerm het. Hfst.6 eindig met ‘n vraag: “die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (6:17). Hfst.7:1-8 beantwoord hierdie vraag en wys dat die 144 000 wat verseël is nie deur die Here se toorn sou omkom nie. Die 144 000 was verseël net voordat die sewende seël in 8:1-5 gebreek is.
Johannes het gesien hoe vier engele aan die vier uithoeke van die land [Gk. gē] of aarde gestaan het (v.1). Hulle het die vier winde (noord, oos, suid, wes) teruggehou, sodat dit nie op die land, see of teen die bome sou waai nie (v.1).
Volgens Sg.6:5 is die vier winde vier perde wat God se oordele oor die aarde gebring het. In 6:1-8 lees ons van vier perde wat God se oordele gebring het. Die engele in v.1 het die stormwinde van God se oordeel teruggehou, totdat die kinders van God verseël was (v.3).
Toe die Here Jerusalem in 70 n.C. geoordeel het, het die Romeine meer as ‘n miljoen Jode doodgemaak. Van dié wat oorleef het, is baie na die vier windrigtings toe verstrooi (vgl. Jer.49:36, Sg.7:14). God het 144 000 geredde Jode gespaar (v.1, 3). Daarna het Hy sy boodskappers [Gk. aggelos] met die evangelie uitgestuur om die uitverkore heidene uit die vier windrigtings te versamel (Mt.24:31, 28:19).
Een engel (v.2-3)
In Johannes se tyd het ‘n meester sy slawe met ‘n warm yster gebrandmerk, soos wat boere in die ou dae hulle beeste gebrandmerk het. So het hy gewys dat die slawe aan hóm behoort en dat hulle onder sý beskerming is.
In die verse wat volg wys Johannes hoe die Here 144 000 van sy diensknegte of slawe [v.3, Gk. doulos] as sy eiendom verseël, geheilig en afgesonder het (vgl. Hgl.8:6, Eks.28:36). Die seël op hulle voorkoppe het God se Naam op gehad (14:1, 22:4). Hy sou sy verseëldes of uitverkorenes deur die verdrukking bewaar het (Mt.24:22).
‘n Vergelyking tussen 7:4-8 en 14:1, 3 wys vir ons dat al 144 000 verseëldes behoue gebly het. Eusebius bevestig dit en sê dat daar nie een Christen tydens die verwoesting van Jerusalem gesterf het nie. Dit was in hierdie konteks wat Jesus in Lk.21:17-19 vir sy dissipels gesê het:
“En julle sal gehaat wees deur almal ter wille van my Naam. En geen haar van julle hoof sal ooit verlore gaan nie. Deur julle volharding moet julle jul lewe in besit kry.”
Soos wat Lot uit Sodom gevlug het, moes die gelowige Jode uit Jerusalem (Sodom in 11:8) gevlug het. Die Ou Testament sal ons help om hierdie verse beter te verstaan.
In Esg.8 het die Israeliete afgode in die tempel gedien. In Esg.9 het God ses mans (engele) gestuur om hulle dood te maak. Maar voordat Hy dit gedoen het, het Hy vir nóg ‘n man (engel) gesê om dié mense wat nié afgode gedien het nie, op hulle voorkoppe te seël.
Toe hy dit klaar gedoen het, het die ander ses mans deur die tempel en die stad gegaan om dié mense dood te maak wat nie ‘n seël op hulle voorkoppe gehad het nie. In Esg.10 het God se heerlikheid die tempel verlaat.
Toe Johannes v.1-8 geskryf het, het hy Esg.8-10 in gedagte gehad. Hy het ‘n vyfde engel gesien wat van die ooste af gekom het waar die son opkom (v.2). Van waar Johannes op die eiland Patmos was (1:9), was Israel in die ooste. Die lewende God het sy engel na Israel toe gestuur om die 144 000 Jode te verseël, voordat die res van die volk onder sy oordele sou omkom (v.2-3).
Die engel met die seël het vir die ander engele gesê om nie die land, see of bome te beskadig (hfst.8-9, 16), totdat hy die 144 000 op hulle voorkoppe geseël het nie (v.2-3). Hulle sou nie soos die res van die Jode onder God se vreeslike oordele gesterf het nie (9:4, Eks.12:7, 13, 22-23). Daar moes ‘n oorblyfsel gewees het (Rm.11:2-5, 9:27-28), omdat God beplan het om in die toekoms baie Jode te red (Rm.11).
144 000 Jode (v.4-8)
Die Jehova’s Getuies glo dat daar net 144 000 gesalfde Christene in die hemel sal wees, en dat die res op die nuwe aarde sal woon. Maar is dit wat die 144 000 in Openbaring beteken? Wie was die 144 000?
Sommige geleerdes glo dat hierdie ‘n simboliese voorstelling van die ganse kerk op aarde is. Hulle verwys na Jk.1:1 wat van Christene praat as die 12 stamme wat verstrooi is. Hulle sê ook dat hierdie nie letterlik na Joodse gelowiges kan verwys nie, omdat 10 van die 12 stamme in 722 v.C. deur die Assiriërs weggevoer is, en nooit weer na Israel toe teruggekeer het nie.
Volgens hulle kan die 144 000 ook nie na Jode verwys nie, omdat Levi onder die stamme getel word (in die Ou Testament tel hy nie as een van die 12 stamme nie), omdat Dan weggelaat is, en omdat Josef vir Efraim vervang.
Ek stem nie met hierdie siening saam nie. My redes is soos volg:
 Jakobus was die leier van die kerk in Jerusalem (Hd.21:18, Gal.1:18-19, 2:9). Daarom glo ek dat die 12 verstrooide stamme in Jk.1:1 na geredde Jode verwys wat deur die vervolging in Jerusalem oor die aarde versprei is (Hd.8:4, 11:19).
 Nadat die Assiriërs die 10 noordelike stamme weggevoer het, lees ons nog van Aser, Manasse, Sebulon en Levi (2 Kron.30:5, 10-11, Mt.4:13, 15, Hd.4:36, Lk.2:36).
 Daar is ‘n duidelike kontras tussen die ontelbare menigte uit elke stam en taal en volk en nasie in v.9, en die 144 000 Jode in v.4-8.
 Levi word onder die stamme getel om te wys dat sommige van die priesters gered was (Hd.6:7). Johannes wys ook vir ons dat Levi nie meer God se spesiale stam van priesters is nie (Heb.7:11-14), maar dat elke gelowige ‘n priester is (5:10, 1 Pt.2:9).
 Alhoewel Efraim Josef se jongste seun was, was hy die vernaamste (Gn.48:19-21). Josef en Efraim is dus partykeer sinonieme terme (Esg.37:16, 19, Ps.78:67).
 Hoekom word Dan nie genoem nie? Rgt.18 en 1 Kon.12:28-30 wys vir ons hoe Dan hulleself oorgegee het aan afgodery. Volgens 2 Kon.17:21-23 was dit a.g.v. hierdie afgodery wat die Here vir Israel Assirië toe gestuur het. Volgens Dt.29:16-28 sou God dié wat hulleself só aan afgodery gegee het, heeltemal uitgewis het soos Sodom en Gomorra.
 Dit is belangrik om te weet dat Juda bo aan die lys is en dat hy voor die eersgebore Ruben genoem word, omdat die Messias uit sy nageslag gekom het (5:5, Gn.49:8-10).
My gevolgtrekking dan is dat die 144 000 na geredde Jode verwys wat die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. oorleef het. Volgens 14:3-4 is hulle die eerstevrug van God se verlossing; ‘n groot oes van heidene sou ná hulle gevolg het (Rm.11:16, Jk.1:1, 18, Sp.3:9-10).
Ek dink nie dit maak veel saak of dit ‘n letterlike getal is wat tot die naaste duisend afgerond is, en of dit ‘n simboliese getal van 122 x 103 is nie. Die punt is dat God se kinders sy oordele oorleef het.
Op.7:1-8 waarborg egter nie dat elke gelowige van lyding gespaar sal word nie. Daar is nie ‘n belofte in die Bybel wat sê jy sal nie met kanker gediagnoseer word, skelms sal nie in jou huis inbreek terwyl jy slaap, almal sal van jou hou, of jou kinders sal nie voor jou doodgaan nie.
Die bewaring wat vir die 144 000 gegeld het, geld nie noodwendig op presies dieselfde manier vir ons nie. Omdat Op.7:1-8 meer oor geestelike beskerming gaan as oor fisiese beskerming, geld die beginsels in dié teks vir alle Christene.
God sal nie toelaat dat enigiets of iemand jou redding van jou af wegvat nie. Mense kan jou liggaam doodmaak, maar hulle kan nie jou siel doodmaak nie (Lk.12:4). Hulle kan jou nie van God se liefde skei of jou uit sy hand uitruk nie (Rm.8:38-39, Jh.10:28-29).
God het jou met sy Gees verseël om te wys dat jy syne is (2 Kor.1:22, Ef.1:13, 4:30, 1 Jh.3:24, 4:13, 2 Tm.2:19). Jy hoef dan nie bang te wees dat die 666 op jou of jou gelowige kinders se voorkoppe sal wees nie – jy behoort aan die Here; sý seël is soos ‘n warm yster in jou hart en in jou gedagtes ingebrand.
Hy wat die goeie werk van verlossing in jou hart begin het, sal jou tot die einde toe bewaar (Fil.1:6). Deur sy krag en ons geloof, bewaar Hy ons vir die hemel en die hemel vir ons (1 Pt.1:4-5). As jy regtig in Jesus glo en op Hom alleen vertrou om gered te word, hoef jy nie bang te wees dat jy van die geloof afvallig sal raak soos ‘n man wat skeef trap en van ‘n hoë krans af val nie. God sal jou bewaar, sodat jy nie struikel nie (Jud.1, 24). Hy sal jou van die duiwel se strikke bewaar, en jou veilig tot in die hemel bring (2 Tm.4:18). Omdat Hy getrou is en nie sy beloftes kan breek nie, sal Hy seker maak dat jy op die laaste dag skoner is as ‘n wit hemp wat sewe keer in JIK gebleik is (1 Kor.1:8-9, 1 Ts.5:23-24).
Net soos Hy met die 144 000 gedoen het, sal Hy al sy kinders veilig in die hemel inbring (14:1). As jy in die hemel kom sal daar nie leë trone, harpe vol van stof is, krone met spinnerakke, of leë kamers wees nie. Jesus het vir elkeen wat in Hom glo, asook vir dié wat nog in Hom sál glo (Jh.17:20) iets spesiaal voorberei.
Hier moet ons egter versigtig wees. God se bewaring beteken nie jy kan passief sit en wag vir die Here om alles te doen nie. Jesus het 40 jaar tevore vir die gelowige Jode gesê om te vlug wanneer die Romeine Jerusalem omsingel (Lk.21:20-21). Maar Hy was nie van plan om namens hulle te vlug nie. En net so sal die Here vir jou die krag, genade en gewilligheid gee om tot die einde toe te volhard, maar Hy gaan dit nie vír jou doen nie – jý moet volhard (Fil.2:12-13).
Soos jou liggaam deur suurstof, kos en water bly lewe, sal God jou deur jou volharding tot die einde toe bewaar. Waarin moet jy volhard?
Jy moet aanhou om in Jesus te glo (Kol.1:23, 1 Pt.1:5).
Jy moet in die Woord en gebed volhard (1 Kor.15:1-2, 2 Pt.1:19, Jud.20-21).
Jy moet saam met ander gelowiges volhard, en nie van die gemeentelike byeenkomste af wegbly nie (Ef.4:11-13, Heb.10:24-25, 1 Jh.2:19).
Jy moet volhard in bekering en heiligmaking (Heb.3:12-14, 12:14).
Jy moet vasbyt in beproewing. Die Here stuur dit juis om jou van die verkeerde pad af weg te draai, sodat jy op die regte pad kan bly (Heb.12:5-11, Jk.1:3).
Hoe kon iemand in Johannes se tyd geweet het of hy deel van die 144 000 was? En hoe kan iemand in ons tyd weet of hy met die Heilige Gees verseël is? Daar is tog nie ‘n sigbare merk op mense se voorkoppe nie. Hoe kan jy dan met sekerheid weet dat jy gered is en dat jy oppad is hemel toe?
As jy met die Heilige Gees verseël is en Hy in jou woon, sal jy die vrug van die Gees dra. Jy sal nie in hierdie lewe al volmaak wees nie, maar jou lewe sal gekenmerk wees deur ‘n liefde vir God, blydskap in Hom, vrede in jou hart, geduld met ander, vriendelikheid, goeie werke, getrouheid en lojaliteit, sagmoedigheid en selfbeheersing (Gal.5:22-23).
Iemand wie se lewe deur die volgende dinge gekenmerk word, het nie die Gees van God in hom nie, en is daarom nie gered nie: seksuele sonde, onreinheid, afgodery, heksery, towery, bakleiery, humeurigheid, onenigheid, verdeeldheid, jaloesie, verslawing, ander sondes (Gal.5:19-21).
Dié wat aan die Here behoort sal van sonde af wegdraai en doen wat God in die Bybel sê, hulle sal ander gelowiges op praktiese maniere liefhê, en hulle sal glo wat die Bybel oor Jesus se Persoon en sy verlossingswerk sê (2 Tm.2:19, 1 Jh.1-5).
Wat van jou: wys jou lewe dat jy met die Heilige Gees verseël is? Miskien pla dit jou nie eers dat jy ongered is nie. Of dalk pla dit jou ‘n bietjie, maar jy is te lief vir jou sonde en wil dit nie los nie. Moenie die Here se geduld toets of dink dat jy gou op jou sterfbed dinge met Hom kan regmaak nie. Iemand wat die waarheid ken en opsetlik met sy sonde aanhou, sal baie streng geoordeel word.
Om te dink dat die Here jou sal aanneem omdat jy meer goeie werke as sonde gedoen het, is soos om te dink jy kan met ‘n zoeloe skild ‘n lorrie keer wat teen 140 km/h op jou afkom. As jy nie van jou sonde af wegdraai en in Jesus glo nie, sal God se toorn jou verpletter.
Dalk wíl jy gered word en met die Gees verseël word, maar jy weet nie hoe nie. Die stormwind van God se oordeel kan jou nie skade aandoen as jy deur bekering uit die riethuise van jou selfregverdige en sondige lewe uit wegvlug, en deur geloof in die staal en beton vesting van Jesus se kruisdood en opstanding wegkruip nie. Miskien weet jy nogsteeds nie hoe om dit te doen nie. Roep in desperaatheid die Here aan – Hy sal jou help (Rm.10:13).
In John Bunyan se Pilgrim’s Progress is daar ‘n karakter genaamd Little-faith. Terwyl hy oppad was na die hemelse stad toe, het Faint-heart, Mistrust, en Guilt hom beroof. Faint-heart en Mistrust het sy beursie en sy silwer gesteel, en Guilt het hom met ‘n swaar knuppel oor die kop geslaan. Hulle het gevlug toe hulle Great-grace hoor aankom het.
Little-faith het later bygekom. Hulle het nie sy kosbare juwele gesteel nie, en hy het ook nog ‘n bietjie geld oorgehad om hom op sy reis voort te help. Hulle het ook nie sy sertifikaat gekry wat hy nodig gehad het om in die hemelse stad in te kom nie.
Bunyan se punt is om vir ons te leer dat jy gered kan wees (jy het ‘n sertifikaat en juwele), selfs as jy nie sekerheid van redding het nie (jou geld en silwer is gesteel). Om seker te wees dat jy met die Gees verseël is en dat jy aan die Here behoort, is nie dieselfde as om gered te wees nie.
As redding die wortels is, is sekerheid van redding die blom. Jy kan die wortels sonder die blom hê, maar dit sal beter wees as jy beide het. Maar selfs as jy nie die blom het nie, sal die Here vir jou genoeg water gee, sodat jy deur die droë maande van jou Christelike lewe behoue kan bly.
 Josephus, The Wars of the Jews, Book 2, ch.19:7, 9 & 20:1
 Doug van Meter, http://brackenhurstbaptist.co.za/the-144000-who-are-they/; Josephus, Ibid, Book 4 ch.9:1-2; Eusebius of Caesarea, Ecclesiastical History, Book III, ch.5
 G.K. Beale aangehaal in Steve Gregg, Revelation: Four Views – A Parallel Commentary, p.173
Mense in die Suid-Oostelike V.S.A. is gewoond aan tornado’s en siklone. Hulle het allerhande gevorderde instrumente om hulle teen hierdie verwoedelike storms te waarsku. Op.6:9-17 is een van God se spesiale instrumente om ons teen die finale storm van sy oordeel te waarsku.
Die rede vir God se oordeel (v.9-11)
Oor die afgelope paar jaar was daar verskeie dokumentêre en programme op TV wat gewys het hoe speurders moordsake oplos. Om bloed op te spoor, gebruik hulle ‘n sekere produk wat BlueStar Forensic genoem word. Dit werk so iets:
Sally vermoor vir Patrick. Ná die moord vee sy die bloed van die vloer af op; die muur was sy met chemikalieë. Wanneer die speurder by die moordtoneel opdaag, spuit hy BlueStar Forensic teen die muur en op die vloer. Daarna skakel hy die ligte af. Die BlueStar Forensic skyn helder blou op die plekke waar die bloed was.
Ek is nie ‘n kenner op die gebied nie, maar ek hoor dat sekere suurstofryke bleikmiddels die bloed heeltemal kan afwas. Ek weet nie of dit waar is nie, maar dit help om my punt te illustreer.
Die moordenaar mag dalk van die bewyse ontslae raak, maar by die Here kan hy nie wegkom nie. Dalk het die moordenaars van God se kinders gedink dat Hy van hulle bose dade vergeet het, maar Hy het nie. Sy kinders se bloed het teen die moordenaars uitgeroep en sou binnekort vergeld word. Dit is wat in v.9-11 aan die gang is.
Toe die Lam die vyfde seël oopgemaak het (v.1, 5:1, 9), het Johannes die siele van die martelare onder die altaar gesien (v.9). Die altaar verwys na die wierook altaar van 8:3-5. In die Ou Testament het die hoëpriester wierook op dié altaar geoffer (Eks.30:7). Soos geurige wierook was sy gebede aanneemlik vir die Here (Ps.141:2). Een maal per jaar het hy bloed op die horings van die altaar gesmeer (Lv.4:7).
Johannes het dít in gedagte gehad toe hy v.9-10 geskryf het. Sy punt was om te wys dat die martelare se hulpgeroep vir geregtigheid soos die aangename geur van wierook voor die Here opgestyg het (5:8, 8:3-5). Die bloed van die martelare onder die altaar leer vir ons dat die priesters van Jerusalem die gelowiges se bloed gestort het (Lk.11:51b). Hulle siele onder die altaar wys vir ons dat hulle bloed afgeloop het tot aan die voet daarvan. Volgens Lv.17:11 is die siel of lewe in die bloed, en daarom sê Johannes dat hulle siele onder die altaar was (v.9).
Volgens v.9 is die martelare vir die getuienis van God en sy Woord vervolg en doodgemaak (1:2, 9, 2:9-10, 13, 20:4, Mt.22:6-7, Lk.11:47-50, 20:10-16, Mk.6:27-28, Hd.7:52, 58-60, 12:2). Soos Abel se bloed van die grond af na die Here toe uitgeroep het, het hulle desperaat uitgeroep vir geregtigheid (v.10, Gn.4:10, Lk.11:51a, 18:7-8). Die Here is soewerein. Hy is heilig en haat sonde. Hy is waaragtig om sy beloftes uit te voer. Daarom het die martelare vir Hóm gevra om hulle te help (v.10). Wat was hulle versoek?
‘Hoe lank nóg voor U wraak neem op dié wat u kinders se bloed vergiet het?’ (v.10, Ps.79:10, 94:3, 119:84, Sg.1:12). Die oordele van v.12-17 sou binnekort (in Johannes se tyd nog) oor die moordenaars se koppe losgebreek het (v.11, 1:1, 3). Tot dan moes hulle rustig en geduldig op die Here gewag het (v.11). Volgens sy soewereine raadsplan moes nóg martelare (mede-diensknegte of broers) doodgemaak word (v.11). Sodra die moordenaars die maat van hulle sondes volgemaak het, sou die Here hulle geoordeel het (Gn.15:16, 1 Ts.2:14-16). Maar tot dan moes die martelare bly gewees het dat die bloed van Jesus die klere van hulle lewens wit gewas het, en dat Hy hulle sonde vergewe het (7:9, 14). As dit nie so was nie, sou selfs húlle die oordele van v.12-17 gesmaak het.
Het mense jou al sleg behandel omdat jy ‘n Christen is, omdat jy nie saam met die stroom gaan nie, of omdat jy opgestaan het vir wat reg is? Het hulle jou uitgeskuif, sleggesê, agter jou rug gepraat, sekere voorregte by jou weggevat, jou aangeval, jou emosioneel, sielkundig, verbaal, of fisies geboelie, leuens oor jou versprei, lelike sms’e, e-posse, of boodskappe op Facebook vir jou gestuur, jou geïgnoreer asof jy nie bestaan nie? Wat moet jy in sulke situasies doen?
Moenie self wraak neem nie, maar los dit vir die Here (Rm.12:19). Jou plig is om vir hulle te bid en te vra dat die Here hulle sal seën (Lk.6:28). Doen goed aan jou vyande en tree op soos dit by ‘n Christen pas (Lk.6:29-36, Rm.12:20). Poog van jou kant af om in vrede te lewe (Rm.12:18). Doen aan ander wat jy aan jouself gedoen wil hê (Lk.6:31).
Om jou oor die saak te kwel help nie, maar sal net daartoe lei dat jy sonde doen (Ps.37:8). Verbly jou eerder in die Here en gee die saak vir Hom – Hý sal wys dat jy onskuldig is (Ps.37:4-6). Vertrou sy soewereiniteit (v.10): jou vyande kon jou nie so behandel het sonder die Here se wyse raadsplan en toestemming nie (v.11).
Die Here is heilig en waaragtig: Hy sál sorg dat jou vyande gestraf word (v.10). Dit is verkeerd om die gereg in jou eie hande te wil neem, maar dit is nie sonde om te bid dat die Here geregtigheid sal bring nie (v.10). Om jou vyande lief te hê beteken nie dat jy hulle sonde goedkeur en maak asof dit nie gebeur het nie. Dit beteken nie dat jy jou skouers optrek wanneer hullle met hulle bose dade aanhou nie. Volgens Jesus moet ons vir geregtigheid bid (Lk.18:7-8), en in 2 Tm.4:14 het Paulus vir Timoteus teen sulke mense waarsku en gevra dat die Here hulle sal vergeld.
Moenie dink dat die Here nie van hierdie dinge weet nie, of dat dit onopgemerk by Hom verbygegaan nie. Hy weet wat aangaan en sal hierdie mense volgens hulle bose dade vergeld. Soos wat Hy die Jode en die Romeine hiervoor geoordeel het, sál Hy die Kommuniste, Nazis, Katolieke, ISIS en die Moslems, en elke ander vyand van sy kinders oordeel. As hulle hulle bekeer, dan sal Hy hulle vergewe (soos Hy vir Paulus vergewe het). Maar as hulle daarmee aanhou, sal Hy wraak neem.
Die beskrywing van God se oordeel (v.12-17)
Tim LaHaye se Left Behind reeks gee vir ons ‘n vreeslike beskrywing van God se oordele. Dat die Here se oordele erg is, is nie te betwyfel nie. Ek dink egter dat LaHaye en ander sensasionele eindtyd-outeurs nagelaat het om Op.6 met die res van die Bybel te vergelyk. As hulle dít gedoen het, sou hulle Johannes se woorde in ‘n ander lig beskou het.
Toe die Lam die sesde seël oopgemaak het, het Johannes skrikwekkende verskynsels in die natuur gesien. Deur die teks noukeurig uit te lê en dit met die res van die Bybel te vergelyk, kan ons sien dat Johannes hoofsaaklik simboliese taal gebruik om God se angswekkende oordele te beskryf. Wat het hy gesien?
Daar was ‘n groot aardbewing (v.12). In die res van die boek gaan aardbewings gepaard met God se oordele (11:13, 16:18). Toe die Here vir Nineve en Babilon geoordeel het, het die aarde voor Hom gebewe (Nah.1:5, Jes.13:13). Jer.10:10 beskryf hoe die aarde skud voor God se toorn. Voordat God die ou verbond gegee het was daar ‘n aardbewing (Eks.19:18), en toe Hy dit in 70 n.C. met die verwoesting van die tempel finaal tot ‘n einde gebring het was daar ‘n aardbewing (v.12, Lk.21:6-7, 11, 32, Heb.12:26-27, 8:13, 10:9).
Die son het swart geword soos ‘n roukleed wat van swart bokhare gemaak is (v.12). Dit is asof die son in begrafnisklere gerou het, omdat God vir Israel so swaar geoordeel het (Jes.50:3). Die maan het soos bloed geword (v.12). Die sterre nie meer geskyn nie, maar op die aarde geval (v.13). Die res van die Bybel wys vir ons dat Johannes simboliese taal gebruik (een ster wat op die aarde val sal dit immers onmiddellik uitwis).
Toe God in die Ou Testament vir Babilon, Egipte, Israel, Juda en die nasies geoordeel het, het Hy gesê dat die son, maan en sterre nie meer sal skyn nie (Jes.13:10, Esg.32:7-8, Joël 2:2, 10, 31, 3:15, Am.8:9, Sef.1:15). In Jesus se lering oor die verwoesting van Jerusalem (Lk.21:6-7, 20) het Hy gesê dat die son swart sou word, dat die maan nie meer sou skyn nie, en dat die sterre sou val (Lk.21:25, Mt.24:29). Volgens Jesus sou al hierdie dinge nog in hulle leeftyd gebeur het (Lk.21:32). Ek glo dat Op.6:12-13 hierdie gebeure beskryf. Dit het niks te doen met John Hagee se Four Blood Moons nie.
In v.13 sien Johannes hoe die sterre soos navye op die aarde geval het. Wat beteken dit? Net voordat die seisoen vir vye aanbreek, is daar ‘n klein vy wat saam met die blare groei. Dit word omtrent so groot soos ‘n kersie, maar die wind laat die meeste daarvan afval. Die groot en soet vye kan dan ‘n kans kry om te groei. Wat is Johannes se punt?
Die res van die Bybel leer vir ons dat Israel soos hierdie vyeboom was, en dat hulle nie die smaaklike vrug van bekering gedra het nie (Jes.28:4, Hos.9:10, Mg.7:1). Hiervoor het die Here hulle vervloek en sou Hy die ‘vyeboom’ afgekap het (Mk.11:12-21, Lk.13:6-9). Omdat die vyeboom die vrug van bekering afgegooi het (v.13), sou God sy volk wat so baie soos die sterre was (Gn.15:5) neergewerp het (v.13). Nou sou mense uit alle nasies wat in Jesus geglo het, soos sterre in die hemel geskyn het (1:20, Fil.2:15).
Johannes het gesien hoe die hemel opgerol word soos ‘n boekrol (v.14). Dié beeld kom uit Jes.34:4 waar die Here vir Edom geoordeel het: “En al die leërskare van die hemel vergaan, en die hemel word inmekaar gerol soos ‘n boek en al sy leërskare val af soos ‘n blad van die wingerdstok afval en soos vye afval van die vyeboom.” Die Here sou nou vir Israel opgerol het soos ‘n boekrol, en eenkant neergesit het.
Die berge en eilande is uit hulle plekke uit verwyder (v.14, 16:19-20). In Nah.1:5, Hab.3:6, 10, Jer.4:23-24 het die berge voor die Here weggesmelt en gebewe toe Hy vir Assirië, Juda en Israel deur die Babiloniërs geoordeel het. In Jes.2:11-12, 14 en Jer.51:25 het God dié wat hulleself soos die berge verhef het, afgebring aarde toe. In v.14 sou Hy so gedoen het met Israel. Weereens moet ons verstaan dat v.14 simboliese taal gebruik, want as elke berg voor die Here verdwyn het, kon die mense in v.15 nie in die berge weggekruip het, of in v.16 vir die berge geroep het om op hulle te val nie.
So verskriklik was die oordele dat geen mens of weermag voor die Here kon staan nie (v.17, Ps.76:8, Joël 2:11, Nah.1:6, Mal.3:2). Konings, adelikes, generaals, rykes, invloedrykes, slawe, vry mense – almal het in die rotsskeure en die grotte van die berge weggekruip (v.15, Jes.2:10, 19, 21). Toe hulle God se kinders mishandel het, moes húlle in grotte weggekruip het, maar nou het die wiel gedraai (v.15, Heb.11:38). Hulle kon nie vir die Here weggekruip het nie (Gn.3:8), en het gewens dat die berge se rotse op hulle koppe inmekaar moes sak (v.16, Hos.10:8). Eerder dít as om in die rooi oë van God se oordeel in te kyk. Volgens Jesus sou dié dinge in Johannes se leeftyd in Jerusalem gebeur het (Lk.23:27-31).
Alhoewel ek met my hele hart in die wederkoms glo, dink ek nie dat die sesde seël in v.12-17 daarna verwys nie. Die sewende seël was immers nog nie eers oopgemaak nie, en daar is ‘n volle 13 hoofstukke voordat ons by die finale oordeel in hfst.20 kom. As Op.6 die wederkoms beskryf het, sou Johannes nie hfst.7-19 geskryf het nie, maar dadelik na hfst.20 toe gespring het.
Johannes se terme is dieselfde as die Ou Testament profete s’n toe hulle God se oordele oor Israel en die ander nasies voorspel het. Ons hoef dan nie aan te neem dat Op.6 van Jesus se wederkoms praat nie. Jesus self het hierdie terme gebruik toe Hy van God se oordele oor Jerusalem gepraat het (Mt.24, Lk.21, 23). Toe die Jode vir Jesus se bloed geroep het, het hulle in Mt.27:25 gesê dat God sy Seun se bloed van hulle en hulle kinders se hande kan eis. God het hulle op hulle woord geneem en in 70 n.C. sy oordele soos ‘n vrag bakstene op hulle laat neerkom. God het nie die Jode se gruwelike misdaad van die kruis ligtelik opgeneem nie.
Dalk is jy nie oortuig van my siening oor Op.6 nie. Ek gaan nie ‘n kwessie daarvan maak nie. Ten minste kan ons saamstem dat die oordele van God erger is as enige monster in Hollywood se ‘bangmaak films’. Jy kan nie vir Hom wegkruip nie (v.15-17). Hy sien alles en is oral.
As jy probeer om in die doderyk weg te kruip, sal Hy jou kom uithaal. As jy in die sterrehemel wegkruip sal Hy jou dáár gryp en neerbring. As jy op ‘n hoë berg klim sal Hy jou uitsoek. As jy in die diepste see wegkruip, sal Hy vir ‘n dodelike seeslang sê om jou te byt. Hy sal toelaat dat jou vyande jou doodmaak (Am.9:2-4). Dié wat probeer om vir God weg te kruip, is soos iemand wat vir ‘n leeu vlug en in ‘n beer in vashardloop (Am.5:19). Moet dan nie maak of Satan en die Antichris die gevaarlikste karakters in Openbaring is nie; God en die Lam is (v.17).
As jy gered is, hoef jy nie bang te wees nie. In Jes.54:10 sê die Here: “Want berge mag wyk en heuwels wankel, maar my goedertierenheid sal van jou nie wyk en my vredeverbond nie wankel nie, sê die HERE, jou Ontfermer.”
As jy egter in ongehoorsaamheid en sonde lewe, moet jy baie bang wees. Laat dié dinge vir jou ‘n voorsmakie van die wederkoms, die finale oordeel en die hel wees. Ek wens dit nie vir my grootste vyand nie. Dit sal beter wees om ‘n duisend keer dood te gaan as om onder God se oordeel in die hel te beland. “Vreeslik is dit om te val in die hande van die lewende God.” (Heb.10:31).
Hoe gaan jy eendag voor die Here staan as jou sonde nie vergewe is nie, en Hy jou geheime sondes aan die lig bring? Moet asseblief nie dink dat die Here jou gaan oorsien omdat jy arm is, of dat Hy jou gaan voortrek omdat jy ryk is nie (v.15). Moet ook nie die fout maak om te dink jy is oppad hemel toe, omdat jy bang is vir die hel nie (v.16). Dit gaan iets meer verg as dít om jou van God se oordeel te red. Daar is net een manier om van sy oordeel te ontsnap: Jesus se kruisdood.
Toe Jesus aan die kruis gehang het, het die son opgehou skyn (Lk.23:44-45). Daar was ‘n groot aardbewing (Mt.27:51). Die volle toorn van God het oor sy Seun gekom. Vir ons sonde het sy Vader Hom gestraf (Jes.53:10, Mt.27:46). Om ons van die oordeel te red was Hy bereid om in ons plek sonde te word en deur God vervloek te word (2 Kor.5:21, Gal.3:13). Die fisiese lyding van die kruis kan nie naastenby hiermee vergelyk word nie. Die kruis was ‘n miljoen keer erger as die hel, omdat Jesus nie net die straf van een sondaar op Homself geneem het nie, maar miljoene mense s’n.
O, laat ons lief wees vir hierdie Verlosser. Laat ons deur geloof in die sterk toring en agter die Rots van Jesus Christus skuil, sodat die toorn van God ons nie kan seermaak nie. As jy na Jesus toe vlug sal jy veilig wees: “Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie” (Rm.8:1). Maar as jy Hom verwerp en met jou sonde aanhou, sal die storm van God se oordeel die plankhuisie van jou selfregverdige lewe tot die uiterste toe verwoes – vir ewig!
Aardrykskunde was seker my gunsteling vak toe ek op skool was. In een klas het die onderwyser ons van die oog van die sikloon vertel: rondom jou kan die storm woed, maar as jy in die oog is, is daar nie reën of wind nie – jy is veilig. So is dit ook in die geestelike realm. Die storm van God se oordeel kan verwoesting saai rondom jou. Maar as jy in Jesus, die oog van die storm glo, is jy veilig.
 James Orr, International Standard Bible Encyclopedia, inskrywing onder fig; fig-tree