Wanneer ’n Amerikaner en ’n Suid-Afrikaner sou peins oor iemand wat die reëls verbreek, sal dit waarskynlik twee uiteenlopende beelde optower. Die Amerikaners, volgens die Rule breaker awards, beskou die reëlverbreker as die persoon wat die wêreld ’n beter plek help maak omdat hy of sy hoofsaaklik deur innovering iets nuuts bedink het. Soms is dit iets heel eenvoudig. Die enigste verklaring oor hoekom iemand anders nog nie voorheen daaraan gedink het nie, is dan die konsep dat mense reëls nodig het en dat reëls die lewe voorspelbaar maak.
Die deursnee-Suid-Afrikaner sal waarskynlik aan ’n persoon dink wat die reëls vertrap om op die een of ander wyse skelm te wees. In ’n land waar die moraliteitskrisis onder meer tot hoë vlakke van misdaad lei, met Suid-Afrika wat nie net die verkragting-hoofsetel van die wêreld is nie, maar ook die twee identifiseerbare bevolkingsegmente huisves wat die ergste onder moord deurloop – die bruin mans van die Wes-Kaap (meer as 90 per 100 000 per jaar) en die boere en hul gesinslede met ’n koers wat gereeld tussen byna 100 tot ongeveer 130 per 100 000 per jaar aangegee word – is dit nie verrassend dat dié persepsies rondom misdaad gevorm word nie. En dan is daar nog kwessies soos Nkandla en Suid-Afrika se algemene kreeftegang op die korrupsie-persepsie-indeks onder pres. Jacob Zuma se presidentskap.
Nie almal in die VSA is ewe instemmend oor wie almal by die “goeie ouens” ingesluit word as dit by reëlverbreking kom nie. In ’n nuwe artikel deur John Stossel (van onder meer Fox News), Breaking the rules, word die (Amerikaanse) regering as die vyand voorgehou. Sy artikel staan duidelik in die konteks van die groeiende impak van die Amerikaanse regering wat, volgens hierdie denkrigting, al meer ’n kloof tussen burgers en hul burgerlike vryheid slaan.
Maar deel die gemiddelde Amerikaner dieselfde opvattings as die deursnee-Suid-Afrikaner, naamlik dat die reëlverbreker iemand is wat sake negatief beskou?