Sport van atletiek
Atletiek is 'n groep sportbyeenkomste wat mededingende hardloop , spring , gooi en stap behels .  Die mees algemene vorme van atletiek kompetisies is baan en veld , pad loop , landloop hardloop , en Renloop .
Buite of binne
Aanwesig sedert die eerste Olimpiese Spele in 1896
Aanwesig sedert die Paralimpiese Spele in 1960
Die uitslae van wedrenne word bepaal deur die eindposisie (of tyd, waar gemeet), terwyl die spronge en werpe gewen word deur die atleet wat die hoogste of verste meting uit 'n reeks pogings behaal. Die eenvoud van die kompetisies, en die gebrek aan 'n behoefte aan duur toerusting, maak atletiek een van die mees algemene soorte sportsoorte ter wêreld. Atletiek is meestal 'n individuele sportsoort, met die uitsondering van afloswedlope en kompetisies wat atlete se prestasies vir 'n span telling, soos landloop, kombineer.
Georganiseerde atletiek word teruggevoer na die Antieke Olimpiese Spele vanaf 776 vC. Die reëls en formaat van die moderne atletiekbyeenkomste is in Wes-Europa en Noord-Amerika in die 19de en vroeë 20ste eeu omskryf en is dan na ander dele van die wêreld versprei. Die meeste moderne topvlak-vergaderings word gehou onder beskerming van Wêreldatletiek , die wêreldwye beheerliggaam vir atletieksport, of sy kontinentale en nasionale lidmaatskappye.
Die atletiekbyeenkoms vorm die ruggraat van die Olimpiese Somerspele . Die belangrikste internasionale atletiekbyeenkoms is die Wêreldkampioenskap in atletiek , wat baan- en veld-, marathon-hardloop en renloop insluit. Ander topvlak-kompetisies in atletiek sluit in die Wêreldkampioenskap in atletiek landloop en die Wêreldkampioenskap in Halfmarathon . Atlete met 'n liggaamlike gestremdheid neem deel aan die Paralimpiese Spele en die Wêreldkampioenskap vir paratletiek .
Die woord atletiek is afgelei van die Oudgrieks ἀθλητής ( athlētēs , 'vegter in openbare speletjies') van ἆθλον ( athlon , 'prys') of ἆθλος ( athlos , 'kompetisie').  Aanvanklik beskryf die term atletiekwedstryde in die algemeen - dws sportkompetisie wat hoofsaaklik gebaseer is op menslike fisieke prestasies. In die 19de eeu het die term atletiek 'n nouer definisie in Europa gekry en beskryf sportsoorte wat mededingende hardloop, stap, spring en gooi behels. Hierdie definisie bly steeds prominent in die Verenigde Koninkryk en die voormalige Britse Ryk . Verwante woorde in Germaanse en Romaanse tale het ook 'n soortgelyke betekenis.
In groot dele van Noord-Amerika is atletiek sinoniem met sport in die algemeen, wat die historiese gebruik van die term handhaaf. Die woord "atletiek" word selde gebruik om na die atletieksport in hierdie streek te verwys. Baan en veld word verkies, en word in die Verenigde State en Kanada gebruik om na atletiekbyeenkomste te verwys, insluitend wedloop en marathon hardloop (alhoewel landloop gewoonlik as 'n aparte sport beskou word).
'N Afskrif van die Antieke Griekse standbeeld Discobolus , die uitbeelding van 'n diskusgooier
Atletiekwedstryde in hardloop, stap, spring en gooi is van die oudste sportsoorte en hul wortels is prehistories .  Atletiek gebeure uitgebeeld in die Ou Egiptiese grafte in Sakkara , met illustrasies van die bestuur by die Heb Sed fees en 'n hoë spring verskyn in grafte van so vroeg as van 2250 vC.  Die Tailteann Games was 'n antieke Keltiese fees in Ierland , gestig omstreeks 1800 vC, en die dertig dae lange byeenkoms het onder meer hardloop en klipgooi onder sy sportbyeenkomste ingesluit.  Die oorspronklike en enigste byeenkoms op die eerste Olimpiese Spele in 776 vC was 'n stadionlange hardloopbyeenkoms wat die stadion genoem is . Dit het later uitgebrei na gooi- en springgebeurtenisse in die antieke vyfkamp . Atletiekwedstryde het ook plaasgevind by ander Panhelleniese Spele , wat later omstreeks 500 vC gestig is. 
Die Olimpiese Spele in Cotswold , 'n sportfees wat in Engeland uit die 17de eeu ontstaan het , het atletiek in die vorm van 'n voorhamerwedstryd aangebied .  Jaarliks, van 1796 tot 1798, is L'Olympiade de la République in die rewolusionêre Frankryk gehou en is dit 'n vroeë voorloper vir die moderne Olimpiese Spele. Die eerste byeenkoms van hierdie kompetisie was 'n hardloopgeleentheid, maar daar was ook verskillende antieke Griekse vakgebiede. Die Olimpiese Spele in 1796 was die bekendstelling van die metrieke stelsel in die sport. 
Atletiekwedstryde is omstreeks 1812 by die Royal Military College, Sandhurst ,  gehou en in 1840 in Shrewsbury , Shropshire by die Royal Shrewsbury School Hunt. Die Royal Military Academy in Woolwich het in 1849 'n georganiseerde kompetisie gehou, en 'n gereelde reeks geslote vergaderings wat slegs vir studente beskikbaar was, is vanaf 1850 deur Exeter College, Oxford gehou .  Die jaarlikse Olympiese Spele in Wenlock , wat die eerste keer in 1850 in Wenlock gehou is. , Engeland, het atletiekbyeenkomste in sy sportprogram opgeneem. 
Die eerste moderne binnenshuise atletiekbyeenkomste is kort daarna in die 1860's opgeneem, insluitend 'n byeenkoms in Ashburnham Hall in Londen, met vier hardloopbyeenkomste en 'n driesprongkompetisie.  
Die Amateur Athletic Association (AAA) is in 1880 in Engeland gestig as die eerste nasionale liggaam vir die atletieksport en het sy eie jaarlikse atletiekkompetisie - die AAA-kampioenskap - gehou . Die Verenigde State het ook 'n jaarlikse nasionale kompetisie begin hou - die USA Outdoor Track and Field Championships - wat die eerste keer in 1876 deur die New York Athletic Club gehou is .  Atletiek word in die laat 19de eeu deur die Engelse AAA en ander algemene sportorganisasies gekodifiseer en gestandaardiseer, soos die Amateur Athletic Union (gestig in die VSA in 1888) en die Union des sociétés françaises de sports athlétiques (gestig in Frankryk) in 1889).
'N atletiek kompetisie is ingesluit in die eerste moderne Olimpiese Spele in 1896 en dit is as een van die voorste kompetisies by die vierjaarlikse multi-sport gebeurtenis sedert die tyd. Die Olimpiese Spele in 1928 , wat oorspronklik slegs vir mans was, het vroue-byeenkomste in die atletiekprogram bekendgestel. Atletiek is sedert die intreespele in 1960 deel van die Paralimpiese Spele . Atletiek het 'n baie hoë profiel tydens groot kampioenskappe, veral die Olimpiese Spele, maar is andersins minder gewild.
'N Internasionale beheerliggaam, die International Amateur Athletics Federation (IAAF), is in 1912 gestig. Dit het die status van amateur-sport op kompetisies gedurende die grootste deel van die 20ste eeu afgedwing . Professionele mededinging het op 'n lae vlak voortgeduur en al hoe meer algemeen geword namate die eeu vorder. Die International Track Association het in die 1970's 'n kort baan- en veldbaan in die Verenigde State gevorm. Atlete het hul toenemende status benut om vergoeding te beywer en die IAAF het gereageer met die IAAF Golden Events- reeks en die stigting van 'n wêreldkampioenskap in die buitelug in 1983, wat baan-, veldren- en 'n marathonbyeenkoms insluit. In moderne tye kan atlete geld ontvang vir wedrenne, wat 'n einde maak aan die sogenaamde " amateurisme " wat voorheen bestaan ​​het. Die wêreldliggaam het die naam in 2001 opgedateer na die International Association of Athletics Federations, weg van sy amateur-oorsprong,  voordat hy sy huidige naam World Athletics in 2019 aangeneem het. 
Die Comité International Sports des Sourds is in 1922 gestig om internasionale dowesport, insluitend atletiek, te regeer. 
Die eerste georganiseerde internasionale kompetisies vir atlete met 'n liggaamlike gestremdheid (nie doof nie) het in 1952 begin, toe die eerste internasionale Stoke Mandeville-spele vir veterane in die Tweede Wêreldoorlog gereël is.   Dit sluit slegs atlete in 'n rolstoel in . Dit het die eerste Paralimpiese Spele , wat in 1960 gehou is, geïnspireer. Kompetisies sou mettertyd uitgebrei word om hoofsaaklik atlete met amputasie , serebrale gestremdheid en gesiggestremdheid in te sluit, benewens rolstoelgebeurtenisse.
Wêreldatletiek, die beheerliggaam van die sport, definieer atletiek in ses dissiplines: baan en veld , hardloop , wedloop , landloop , berghardloop en roete .  Berglopie is in 2003 bygevoeg en trail running is in 2015.    
Alle vorme van atletiek is individuele sportsoorte, met uitsondering van afloswedlope . Atlete se prestasies word egter gereeld per land by internasionale kampioenskappe bymekaar getel, en in die geval van landloop en padwedlope kan die eindposisies of tye van die topatlete uit 'n span gekombineer word om 'n spanwenner te verklaar.
Verskeie ander vorms van mededingende hardloop bestaan ​​buite die bestuur van Wêreldatletiek. Die Internasionale Skyrunning-federasie (ISF) beheer hoë hardloopberg, gedefinieer as skyrunning , en is verbonde aan die Internasionale Klim- en Bergklimfederasie eerder as Wêreldatletiek .  Competitive trap klim gebeure, gewoonlik aangebied in wolkekrabbers , het twee gewone name: vertikale hardloop (soos beskryf deur die ISF) en toring loop (soos beskryf deur die Towerrunning Wêreld Vereniging ).   Sneeu- skoen hardloop is 'n wintersport wat bestuur word deur die Wêreld Sneeu-skoenfederasie . Dit is soortgelyk aan landloop, maar het atlete wat sneeuskoene dra om op 'n hindernisvrye baan oor diep sneeu te jaag.  Die International Association of Ultrarunners organiseer ultra-hardloop as 'n filiaal van Wêreldatletiek , maar hierdie langafstand-vorms van kompetisie pas binne die wêreldatletiekdissiplines, alhoewel met ekstra afstand. 
'N Tipiese baan- en veldstadion met 'n ovale hardloopbaan en 'n grasveld binne-veld
Internasionale vroueatlete by ISTAF Berlyn , 2006
Baan- en veldkompetisies het in die laat 19de eeu ontstaan ​​en is gewoonlik betwis tussen atlete wat mededingende onderwysinstellings , militêre organisasies en sportklubs verteenwoordig .  Deelnemende atlete mag volgens hul spesialiteite aan een of meer byeenkomste deelneem. Mans en vroue ding afsonderlik mee. Baan-en-veld is beskikbaar binne en buite, en die meeste binnenshuise kompetisies vind in die winter plaas , terwyl buitelug-geleenthede meestal in die somer gehou word . Die sport word gedefinieer deur die plek waar die kompetisies gehou word - die baan- en veldstadion .
'N Verskeidenheid hardloopbyeenkomste word op die baan gehou wat in drie breëafstandkategorieë val: naellope , middelafstand- en langafstandbaanbyeenkomste . Afloswedrenne bevat spanne bestaande uit vier hardlopers wat 'n aflosstokkie aan hul spanmaat moet gee na 'n bepaalde afstand met die doel om die eerste span te wees wat klaarmaak. Horden loop gebeure en die hindernis is 'n variasie op die plat loop tema in daardie atlete moet struikelblokke te verwyder op die baan tydens die wedren. Die veldbyeenkomste bestaan ​​uit twee soorte - spring- en gooi-kompetisies. In gooi-byeenkomste word atlete gemeet aan hoe ver hulle 'n werktuig gooi, met die algemene gebeure soos gewigstoot , diskus , spiesgooi en hamergooi . Daar is vier algemene springgebeurtenisse: die verspring en driesprong is wedstryde wat die horisontale afstand meet wat 'n atleet kan spring, terwyl die hoogspring en paalspring bepaal word op die hoogte wat bereik word. Gekombineerde byeenkomste , wat die tienkamp insluit (gewoonlik deur mans meegeding) en sewekamp (gewoonlik deur vroue meegeding), is kompetisies waar atlete aan 'n aantal verskillende baan- en veldbyeenkomste deelneem, met elke prestasie wat die finale puntetelling behels.
Die mees gesogte baan- en veldwedstryde vind plaas in atletiekkampioenskappe en atletiekprogramme tydens multisportbyeenkomste . Die Olimpiese atletiekkompetisie en die Wêreldkampioenskap in Atletiek , en die Paralimpiese atletiekkompetisie en die Wêreldkampioenskap vir Para-atletiek , is die hoogste en mees gesogte vlakke van kompetisie in baan en veld. Baan- en veldbyeenkomste het die belangrikste deel van die belangrikste atletiekkampioenskappe geword en baie bekende atlete in die atletieksport kom uit hierdie dissipline. Diskrete baan- en veldkompetisies word op nasionale kampioenskappe gevind en ook op jaarlikse uitnodigings vir baan- en veldbyeenkomste . Vergaderings wissel van elite-kompetisies - soos dié in die IAAF Diamond League- reeks - tot basiese byeenkomste vir alle spelers , intersportklubvergaderings en skole-byeenkomste, wat die voetsoolvlak van baan en veld vorm.
Pad loop kompetisies hardloop gebeure (oorwegend lang afstand) wat hoofsaaklik uitgevoer op kursusse van geplaveide of teer paaie , hoewel belangrike gebeurtenisse dikwels eindig op die spoor van 'n hoof stadion . Behalwe dat dit 'n algemene ontspanningsport is , is die elite-vlak van die sport - veral marathonwedrenne - een van die gewildste aspekte van atletiek. Padwedrenne kan bykans van enige afstand wees, maar die algemeenste en bekendste is die marathon , halfmarathon , 10 km en 5 km . Die marathon is die enigste padwedloop wat tydens die IAAF-wêreldkampioenskap in atletiek en die somer-spele aangebied word , hoewel daar ook 'n jaarlikse IAAF-wêreldkampioenskap vir halfmarathon aangebied word . Die marathon is ook die enigste padwedloop wat tydens die Wêreldkampioenskap vir paratletiek en die Paralimpiese somer aangebied word . Die Wêreld Marathon Majors- reeks bevat die ses mees gesogte marathonkompetisies op elite-vlak - die Berlyn , Boston , Chicago , Londen , New York City en Tokyo Marathons .
Hardlopers in die gewilde National Marathon- wedloop in Washington, DC
Die sport van hardloop vind sy wortels in die werksaamhede van voetgangers : diensknegte wat in die 18de eeu langs die waens van aristokrate gehardloop het, en ook vir hul meesters boodskappe oor afstande afgelê het. Voetwedrenkompetisies het ontstaan ​​uit weddenskappe tussen aristokrate, wat hul voetman teenoor dié van 'n ander aristokraat gestel het om 'n wenner te bepaal. Die sport het geprofessionaliseer omdat voetgangers spesifiek op grond van hul atletiese vermoëns aangestel is en hul lewens begin bestee het aan opleiding vir die dobbelbyeenkomste. Die amateur- sportbeweging in die laat 19de eeu het gemarginaliseerde kompetisies gebaseer op die professionele dobbelmodel. Die Olimpiese Somerspele in 1896 het die moderne marathon gebore en die geleentheid het gelei tot die groei van padwedstryde deur jaarlikse byeenkomste soos die Boston-marathon (die eerste keer in 1897) en die Lake Biwa Marathon en Fukuoka Marathons , wat in die 1940's. Die lopende oplewing in die 1970's in die Verenigde State het die bestuur van paaie 'n algemene tydverdryf gemaak en ook sy gewildheid op elite-vlak verhoog. 
Ekiden- wedstryde - wat in Japan ontstaan ​​het en daar baie gewild bly - is 'n afwisselingswedloop op die marathon, in teenstelling met die tipies individuele sport.
Deelnemers aan die middelrenwedstryd tydens 'n hoërskoolskoolbyeenkoms in die Verenigde State
Langlauf is die natuurlikste van die sportsoorte in atletiek, aangesien kompetisies op buitelugbane oor oppervlaktes soos gras , bospaaie en aarde plaasvind . Dit is beide 'n individuele en spansport , aangesien hardlopers op 'n individuele basis beoordeel word en 'n puntetellingmetode vir spanne gebruik word. Kompetisies is gewoonlik langafstandwedlope van 3 km of langer, wat gewoonlik in die herfs en winter gehou word. Cross-country se suksesvolste atlete neem ook gereeld deel aan langrenbane en -byeenkomste.
Die Crick Run in Engeland in 1838 was die eerste opname van 'n georganiseerde landloopkompetisie. Die sport het in die 19de eeu in Britse, destydse Amerikaanse skole gewild geword en uitgeloop op die skepping van die eerste Internasionale Landloopkampioenskap in 1903.  Die jaarlikse IAAF-wêreldloopkampioenskap is in 1973 ingehuldig en dit is steeds die hoogste vlak van kompetisie vir die sport. 'N Aantal kontinentale landloop-kompetisies word gehou, met kampioenskappe wat in Asië , Europa , Noord-Amerika en Suid-Amerika plaasvind . Die sport het sy status op skolastiese vlak behou, veral in die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. Op professionele vlak kom die voorste kompetisies onder die vaandel van die IAAF Cross Country Permit Meetings .
Alhoewel daar nie meer landloopkompetisies by die Olimpiese Spele gehou word nie, aangesien dit sedert 1912–1924 in die atletiekprogram verskyn het, was dit sedert die Olimpiese somerspele in 1912 een van die gebeure in die moderne vyfkampkompetisie . Een variasie op tradisionele landloop is bergloop , wat belangrike opdraande en / of afdraande dele bevat as 'n ekstra uitdaging vir die baan. Veldloop en oriëntering is ander mededingende sportsoorte soortgelyk aan landloop, alhoewel dit 'n element van navigasie bevat wat nie in die vasgestelde kursusse van landloop afwesig is nie.
'N Regtermoniteringstegniek aan die kant van die Olimpiese somerspele 1912 in Stockholm , Swede .
Renwandeling is 'n vorm van mededingende stap wat gewoonlik op opelugpaaie plaasvind, hoewel hardloopbane ook af en toe gebruik word. Racewalking is die enigste sport in atletiek waarin beoordelaars atlete op hul tegniek monitor. Racewalkers moet altyd 'n voet in kontak met die grond hê en hul voorste been moet reguit wees, nie op die knie gebuig word nie - die versuim om hierdie reëls te volg, lei tot diskwalifikasie van die wedloop. 
Racewalking vind sy wortels in die voetgangersport wat in die laat 18de eeu in Engeland ontstaan ​​het. Toeskouers sou op die uitslag van die wandelkompetisies waag. Die sport het 'n uithouvermoë gehad en kompetisies is oor lang afstande gehou, of wandelaars moet binne 'n bepaalde tydsbestek 'n sekere afstand bereik, soos Centurion- wedstryde om binne 24 uur 160 km te stap.  Gedurende hierdie periode is renwedloop gereeld op atletiekbane gehou om dit maklik te meet, en tydens die Olimpiese somerspele in 1908 in Londen is die loop van 3500 meter en 10 myl ingestel. Renwandeling is in 1928 kort van die Olimpiese program afgesit , maar die renloop van 50 km vir mans is sedert 1932 op elke Olimpiese Spele behalwe een gehou. Die wedloop van 20 km vir mans is in 1956 by die Olimpiese atletiekskema gevoeg en die vrouegeleentheid die eerste keer in 1992 gehou. Die mees algemene byeenkomste in moderne kompetisies is meer as 10 km, 20 km en 50 km op paaie, hoewel dames 3 km en mans 5 km op binnenshuise bane gehou word.
Wedrenwedstryde op die hoogste vlak vind plaas tydens die IAAF-wêreldkampioenskap in atletiek en die Olimpiese somerspele, alhoewel die sport ook sy eie afsonderlike groot kompetisie het - die IAAF World Race Walking Cup - wat sedert 1961 gehou word. Die IAAF World Race Walking Challenge vorm die primêre seisoenale kompetisie - atlete verdien punte vir hul prestasies by tien geselekteerde renwedstrydkompetisies, en die wenners met die hoogste punte word in daardie jaar se IAAF Race Walking Challenge-eindstryd ingeskryf .
Foekje Dillema is in 1950 uit die vroueafdeling verban
Die beduidende variasie in die vermoëns van mense in die atletieksport het gelei tot die skepping van talle mededingende kategorieë, sodat die atlete teen teenstanders van 'n soortgelyke soort of vermoë is, en om groepe mense in te sluit wat andersins nie in die openbaar kompeterend sou wees nie. -to-all gebeure. Die geskiktheid van atlete vir 'n gegewe kategorie is soms 'n bron van kontroversie onder die deelnemers, amptenare en toeskouers van die sport, en geskille is gewoonlik gewortel in doelbewuste bedrog om 'n mededingende voordeel of verskillende kulturele perspektiewe te verkry oor die geskiktheid van 'n kategorie.
Afgesien van die primêre kategorieë wat gebaseer is op fisiese eienskappe, het sommige kompetisies ook verdere kriteria op grond van nasionaliteit, lidmaatskap van die gemeenskap of beroep.
Mans- en vroueafdelings
Die belangrikste verdeling van hierdie soort is volgens geslag: in atletiek ding mans en vroue feitlik uitsluitlik teen mense van dieselfde geslag mee. In teenstelling met die mansafdeling, het die ontwikkeling van die vroueafdeling gereelde geskille veroorsaak oor die geskiktheid. Verskeie interseks atlete het sukses in die vroue-afdeling in die vroeë 20ste eeu, soos Stanisława Walasiewicz en Maria Weston (later Mark), en die IAAF het gereageer deur die bekendstelling van seks verifikasie vir alle atlete in kategorie vir vroue, wat begin met die diskwalifikasie van naelloper Foekje Dillema in 1950 nadat sy geweier het om getoets te word.  Die Olimpiese kampioen, Ewa Kłobukowska, het in 1967 die eerste atleet geword wat die toets in die openbaar gedruip het en die vernedering wat sy as gevolg van die aankondiging gely het, het daartoe gelei dat sekstoetse 'n vertroulike proses geword het.  hekkies Maria José Martínez-Patiño versuim 'n toets en is gediskwalifiseer in 1985, maar in die openbaar geveg die verbod in die hof en is weer in 1988. In 1991 het die IAAF vervang die seks chromatien toets met algemene mediese toetse vir atlete van alle afdelings , as gevolg van veranderinge in etiese en wetenskaplike standpunte. 
Die vraag oor die toelating tot die vroueafdeling was steeds 'n omstrede en openbare saak in die 21ste eeu, met Caster Semenya en Dutee Chand wat periodes van ontoelaatbaarheid gehad het en die IAAF na die hof vir arbitrasie vir sport gebring het oor hul verbod onder die hyperandrogenism- reëls.  ' n Toenemende aantal trans mans en trans vroue het in die 2010's in die vroueafdeling begin meeding, wat veroorsaak het dat ander atlete in die afdeling vrae oor billikheid in kompetisie laat ontstaan ​​het.  
Die geskil het in 2019 nuwe hoogtes bereik met die Raad vir Menseregte van die Verenigde Nasies wat 'n verklaring uitgereik het dat die IAAF "internasionale menseregtenorme en -standaarde" oortree deur die praktyk dat sommige atlete slegs in die vroueafdeling mag deelneem nadat hulle hul testosteroon verlaag het. vlakke deur mediese ingryping.  Die IAAF en verskeie vooraanstaande vroulike atlete, soos Paula Radcliffe , het gesê dit is nodig om 'n situasie te voorkom waarin lande doelbewus atlete soek wat interseksueel, transgender of 'n verskil in seksontwikkeling (DSD) het om slaag in vrouesport.  Ander het aangevoer vir die afskaffing van die toetsing van geslagsverifikasie, met die akademikus Maren Behrensen wat die skade berokken aan die sosiale en emosionele welstand van getoetsde atlete, die onakkuraatheid van mediese toetse, en die moeilikheid om die presiese prestasievoordeel deur 'n gegewe toestand, en die morele risiko van "gender-engineering" deur 'n biologiese definisie vir 'n vroulike atleet te stel. 
Meesters-marathonatleet Fauja Singh .
Ouderdom is 'n belangrike bepaler van die vermoë om aan atletiek te kan deelneem, met die atletiekvermoë wat gewoonlik in die kinderjare en tienerjare toeneem, wat in die vroeë volwassenheid 'n hoogtepunt bereik, en dan geleidelik afneem van ongeveer die ouderdom van 30 af.   As gevolg hiervan is talle ouderdomskategorieë geskep om jonger en ouer atlete aan te moedig om aan kompetisies deel te neem. Op internasionale vlak is daar drie hoofkategorieë vir jong atlete: onder 23 , onder 20 (voorheen junior) en onder 18 (voorheen jeug). Behalwe internasionale reëls, word verskillende jeugkategorieë in die sport gebruik, dikwels in die vorm van twee jaar of enkel ouderdomsgroepe.  Ouderdomskategorieë is meer uitgebreid vir ouer atlete en word gewoonlik georganiseer onder die sambreel van meestersatletiek , wat ouderdomsgroepe van vyf jaar het vir alle atlete van 35 en ouer. Daar is geen beperking op die aantal ouderdomsgroepe nie, en daarom het Stanisław Kowalski 'n wêreldrekord vir mans van 105 jaar en ouer.  Vir kompetisies waar ouderdom nie in aanmerking geneem word nie, staan ​​dit bekend as senior of oop klas atletiek; in internasionale reëls bly daar beperkings op jonger mense wat om gesondheidsredes aan uithouvermoë deelneem. 
Atlete se geskiktheid vir 'n mededingende ouderdomsgroep word gewoonlik beoordeel aan die hand van amptelike dokumentasie, soos geboortedokumente of paspoorte. Op al die IAAF se wêreldwye ouderdomskategorie-kampioenskappe het daar gevalle van ouderdomsbedrog plaasgevind. Een prominente voorval was die Olimpiese medaljewenner Thomas Longosiwa , wat op 24-jarige ouderdom ' n vervalste paspoort verskaf het om aan die Wêreldkampioenskap vir junior atletiek in 2006 deel te neem .  Ouderdomsvervalsing vir jeugkategorieë is meestal beperk tot minder ontwikkelde wêrelddele, soos Afrika en Suid-Asië, wat minder streng beheer oor amptelike dokumentasie het, en baie volwasse atlete neem deel aan hoërskoolkompetisie as gevolg van onderbrekings in die onderwys.      Dieselfde streke van die wêreld bied ook probleme met ouderdomsverifikasie in meesterkategorieë aan, met voorbeelde soos die Indiese afstandlopers Dharampal Singh Gudha en Fauja Singh (albei beweer dat hulle ouer as 100 jaar) wat aandag trek. 
Atlete met gestremdhede
Deelnemer aan 'n rolstoelwedren tydens die 2008 Paralimpiese somer .
Atlete met liggaamlike gestremdhede het sedert 1952 aan afsonderlike internasionale byeenkomste deelgeneem. Die Internasionale Paralimpiese Komitee beheer die kompetisies in atletiek en bied die Paralimpiese Spele aan wat sedert 1960 voortduur .  
Deelnemers aan elite-kompetisies word volgens gestremdheid ingedeel om atlete met dieselfde gestremdheid in dieselfde byeenkoms te reël. 'N Geklassifiseerde T12-atleet is byvoorbeeld 'n baanatleet met gesiggestremdheid. 
F = Veldatlete
T = Baan atlete
11–13 - gesiggestremdheid . Kompeteer met 'n sienende gids .
20 - Intellektuele gestremdheid
31–38 - serebrale gestremdheid
40–46 - amputasie en ander (insluitend atlete met dwergisme )
51–58 - Rolstoel
Onafhanklik van die Paralimpiese beweging, het dowe atlete 'n lang tradisie van georganiseerde atletiek, met die eerste groot wêreldkompetisie wat by die Deaflympics in 1924 ingesluit is .  Die belangrikste hindernisse vir die insluiting van dowe atlete in die hoofstroomatletiek is klankgebaseerde elemente van die sportsoort, soos die pistool van die voorgereg . Dit kan selfs in die Paralimpiese sport 'n nadeel wees, soos blyk uit die voorbeeld van Olivia Breen wat nie 'n vals begin in 'n serebrale verlammingsklaswedloop tydens die 2012 Paralimpiese Spele kon hoor nie. 
In rolstoelwedrenne neem atlete deel aan liggewig-stoele. Die meeste groot marathons het rolstoelafdelings en die elite-renjaers het die hardlopers deurgaans te voet geklop. Die spoed van rolstoeljaers het probleme vir die organiseerders van die ren veroorsaak om hul begintye behoorlik te verbysteek in vergelyking met hardlopers. 'N Botsing tussen Josh Cassidy ('n rolstoeljaer) en Tiki Gelana ('n toonaangewende vroulike marathoner) tydens die Londense marathon in 2013 het die saak weer in die kollig gebring. 
Soms bereik atlete met 'n gestremdheid 'n vlak waarop hulle kan deelneem teen atlete. Die wettige blinde Marla Runyan het in die Olimpiese Spele 2000 en 2004 gehardloop en 'n goue medalje op die 1500 meter op die Pan American Games in 1999 gewen . Oscar Pistorius , 'n dubbele geamputeerde, was 'n semi-finalis op die Wêreldkampioenskap in 2011 en het 'n silwermedalje verower as deel van Suid-Afrika se 4 × 400 meter aflosspan .  In meestersatletiek is dit baie meer algemeen om 'n akkommodasie vir atlete met 'n gestremdheid te maak. Blind Ivy Granstrom het talle Masters-wêreldrekords opgestel terwyl hy om die baan gelei is. 
Die gestremdheidskategorieë het onder atlete twis veroorsaak, en sommige atlete word daarvan beskuldig dat hulle hul gestremdheid oordryf om in minder uitdagende kategorieë mee te ding.  Atlete met intellektuele gestremdhede is in alle Paralymiese sportsoorte verbied om te reageer op reaksies op verifikasieprobleme en bedrog by die Paralimpiese Spele van 2000, en die atletiekprogram vir verstandelike gestremdheid is eers twaalf jaar later op die 2012 Paralimpiese Spele herstel . 
Professionele atletiek vind byna uitsluitlik plaas in een van drie soorte lokasies: stadions , kursusse op gras of bosveld en kursusse op pad. Sulke lokale verseker dat byeenkomste op 'n betreklik gestandaardiseerde wyse plaasvind, sowel as die veiligheid van atlete en die genot vir toeskouers. Op 'n meer basiese vlak vra baie vorme van atletiek baie min wat die lokaalvereistes betref; byna enige oop ruimte of veld kan 'n geskikte plek bied vir basiese hardloop-, spring- en gooi-kompetisies.
Baan- en veldstadion
'N Standaard buitebaan is in die vorm van 'n stadion ,  400 meter lank, en het minstens agt bane van 1,22 m breed (klein arena's kan ses bane hê). Ouer baanfasiliteite kan nie-standaard baanlengtes hê, soos 402,3 m (algemeen in die Verenigde State). Histories is spore bedek deur 'n vuil loopoppervlak. Moderne hardloopbane vir alle weersomstandighede word bedek deur 'n sintetiese weerbestande hardloopoppervlak wat gewoonlik bestaan ​​uit rubber (swart SBR of gekleurde EPDM-korrels), gebind deur poliuretaan- of latexhars. Ouer liedjies kan wees slak -covered.
'N Standaard binnenshuise baan is soortgelyk aan 'n buitebaan ontwerp, maar is slegs 200 meter lank en het tussen vier en agt bane, elk met 'n breedte tussen 0,90 m en 1,10 m.  Dikwels sal die draaie van 'n binnebaan gebank word om die klein draairadius te vergoed. As gevolg van ruimtebeperkings, kan binnebane egter ander nie-standaard lengtes hê, soos 'n binnebaan van 160 yard (146,3 m) by Madison Square Garden wat vir die Millrose Games gebruik is . As gevolg van ruimtebeperkings, is daar nie veel van die atletiekbyeenkomste wat gewoonlik buite betwis word nie.
'N Landloop wat in 'n sneeupark in die Verenigde State plaasvind.
Daar is geen gestandaardiseerde vorm van langlaufroetes nie, en elke lokaal word beduidend gedefinieer deur die omgewing wat dit bevat - sommige kan relatief plat en funksioneel wees, terwyl ander meer uitdagend kan wees met natuurlike hindernisse, strakke draaie en golwende grond. Terwyl 'n klein aantal van doelgeboude kursusse bestaan, die oorgrote meerderheid van die landloop hardloop kursusse is geskep deur cordoning n spesifieke gebied binne 'n oop natuurlike grond, tipies 'n park , bosveld of GREEN SPACE naby 'n skikking . 
Op die elite- en beroepsvlak moet die bane gevolg word en elke rondte moet tussen 1750 m en 2000 m lank wees. Erge struikelblokke soos diep slote, hoë versperrings en dik onderbos is normaalweg nie aanwesig nie; die kursus moet voltooi kan word terwyl u deurgaans te voet bly. Ten einde die onderskeid tussen sport en padloop te handhaaf, word die gebruik van onnatuurlike of makadamiese oppervlaktes gewoonlik tot die minimum beperk of heeltemal vermy. 
Aangesien die meeste wedrenne op gras-, grond-, modder- of grondgebiede plaasvind, kan weerstoestande die moeilikheidsgraad van langlaufbane aansienlik beïnvloed, aangesien sneeu en reën die trekkrag verminder en gebiede met staande water kan skep.
'N Tipiese padloopbaan op die middestad se paaie van Toronto
Die oppervlak van padwedlope is baie belangrik en die IAAF bepaal dat die kursusse langs mensgemaakte paaie, fietspaaie of voetpaadjies moet wees. Kursusse langs hoofpaaie in stede is tipies van gebeure op die pad, en verkeer word gewoonlik tydens die kompetisie van die gebied afgesper. Terwyl sagte grond, soos gras, gewoonlik vermy word, kan wedrenne op sagte grond of binne 'n baan- en veldstadion begin en eindig. Padrenkursusse kom in twee primêre tipes voor: lus en punt-tot-punt. Kursusse kan gemeet en ontwerp word om 'n gestandaardiseerde afstand af te lê, soos 10 km (6,2 myl), of hulle volg bloot 'n vasgestelde roete tussen twee landmerke. 
Padloopbane oor 5 km bied gewoonlik drankies of verversingsstasies vir hardlopers op aangewese plekke langs die baan aan, en mediese beroepslui is tydens die groot wedlope teenwoordig as gevolg van die gesondheidsrisiko's verbonde aan langafstandhardloop. 
Elite-wandelpaaie word op geslote lusse (gewoonlik lusse van 2 000 of 2 500 meter) aangebied. Daar is ook verversingstasies oor langafstandwedstryde, met drankies op elke skoot beskikbaar vir wedlope van langer as 10 km. 
In 1912 begin die stigting van die internasionale beheerliggaam vir atletiek, die International Amateur Athletics Federation . Ter erkenning van die beweging van die sport vanaf amateurisme in die rigting van professionaliteit wat in die laat 1970's begin het, is die woord amateur van die naam afgeval en is die organisasie in 2001 herbenoem as die Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies. Aan die einde van 2019 het 'n ander hermerk begin , met Wêreldatletiek as die nuwe titel van die beheerliggaam.
Wêreldatletiek het 215 lidlande en gebiede, wat in ses kontinentale gebiede (of gebiedsverenigings) verdeel is.  Die ses verenigingsgebiede is vir Asië , Afrika , Europa , Oseanië , Noord-Amerika en Suid-Amerika . Die sportsoorte binne atletiek het nie hul eie onafhanklike beheerliggame op internasionale of kontinentale vlak nie; in plaas daarvan val almal onder die atletiekowerhede. 
Kaart van die ses kontinentale federasies van die IAAF
AAA - Asiatiese atletiekvereniging
CONSUDATLE - Suid-Amerikaanse atletiekbond
NACACAA - Noord-Amerika, Sentraal-Amerika en die Karibiese Atletiekvereniging
EAA - Europese atletiekvereniging
OAA - Oceania Atletiekvereniging
Atletiekorganisasies op nasionale vlak is verantwoordelik vir die regulering van die sport in hul onderskeie lande, en die meeste groot kompetisies het die een of ander vorm van toestemming of goedkeuring van hul nasionale liggaam.
Atletiekwedstryde kan in drie soorte verdeel word: internasionale kampioenskappe, nasionale kampioenskappe en jaarlikse byeenkomste en wedlope. Atletiek by internasionale kampioenskappe, oftewel Spele, verteenwoordig die toppunt van kompetisie binne die sport, en daar word betwis tussen atlete wat hul land of streek verteenwoordig. Die organisering van hierdie kompetisies word gewoonlik onder toesig van 'n wêreld-, kontinentale of streeksatletiekbeheerliggaam. Atlete kry toegang tot hierdie kompetisies deur hul nasionale atletiekbeheerliggaam te verwerf, wat gewoonlik gedoen word deur atlete te beoordeel op grond van hul prestasies of prestasies tydens 'n nasionale keuringsbyeenkoms. Nasionale kampioenskappe is jaarlikse kompetisies wat deur 'n nasionale beheerliggaam onderskryf word, wat die doel het om die land se beste atleet in elke byeenkoms te bepaal. Jaarlikse eendagbyeenkomste en wedlope vorm die mees basiese vlak van kompetisie en is die mees algemene vorm van atletiekwedstryde. Hierdie geleenthede is dikwels uitnodigend en word deur sportorganisasies, sportpromotors of ander instansies gereël.
Kompetisies bevat gewoonlik slegs een van die sportsoorte binne atletiek. Groot internasionale buitelug-atletiekkampioenskappe en atletiekkompetisies wat as deel van multisportbyeenkomste aangebied word, bevat egter gewoonlik 'n kombinasie van baan-, veld- en renwedrenne.
Die atletiekkompetisie wat aan die gang is in die hoofstadion van die Olimpiese Somerspele 2008
Die moderne Olimpiese Somerspele was die eerste byeenkoms waarop 'n wêreldwye atletiekkompetisie plaasgevind het. Al die vier belangrikste sportsoorte binne atletiek het sedert die stigting in 1896 in die Olimpiese atletiekprogram verskyn , hoewel die landloop sedertdien laat val is. Die Olimpiese kompetisie is die mees gesogte atletiekwedstryd, en baie atletiekbyeenkomste is een van die gewildste byeenkomste op die Olimpiese Somerspele. Altesaam 47 atletiekbyeenkomste word op die Olimpiese Spele gehou, 24 vir mans en 23 vir vroue (vanaf Londen 2012). Die gebeure binne mans- en vroueprogramme is identies of het 'n soortgelyke ekwivalent, met die uitsondering dat mans die 50 km-wedloop betwis. 
Na aanleiding van die model van die Olimpiese Spele het daar gedurende die 20ste eeu verskeie ander multisportgebeurtenisse ontstaan ​​wat atletiek van meet af aan as 'n kernsport in die program ingesluit het. Dit sluit die Statebondspele , die Sentraal-Amerikaanse en Karibiese Spele , die Universiade en vele ander in.
Die Paralimpiese Spele in die somer sluit in atlete met 'n liggaamlike gestremdheid . Baan-en-veld- en padbyeenkomste is sedert die ontstaan ​​in 1960 in die Paralimpiese atletiekprogram te sien . Die Paralimpiese kompetisie is die mees gesogte atletiekwedstryd waar atlete met 'n liggaamlike gestremdheid deelneem. Atletiek op die Paralimpiese Spele sluit ook rolstoelresies in waar atlete in liggewig-renstoele deelneem. Atlete met gesiggestremdheid ding mee met 'n siende gids . By die Paralimpiese Spele van 2012 in Londen , vir die eerste keer tydens 'n internasionale atletiekbyeenkoms, het die gidse medaljes ontvang,  soos die vlieëniers in fietsry, en die gidse by die Paralimpiese Winterspele het dit al 'n rukkie gedoen.
Die Wêreldatletiekkampioenskap is die primêre wêreldwye atletiekkampioenskap wat deur Wêreldatletiek gehou word. Die tweejaarlikse kompetisie is die eerste keer in 1983 gehou en bevat nou 'n byeenkomsprogram wat identies is aan die Olimpiese Spele. Dit is dus die sportsoorte wat by die kompetisie aangebied word, hardloop, jaag en baan en veld. Landloop het sy eie wêreldwye kampioenskappe - die IAAF-wêreldloopkampioenskap - wat jaarliks ​​sedert 1973 gehou word. Die IAAF-wêreldkampioenskap binne-in atletiek is 'n tweejaarlikse atletiekkampioenskap wat uitsluitlik binnenshuise baan- en veldbyeenkomste bevat. Die belangrikste afsonderlike padloopbyeenkoms is die jaarlikse IAAF-wêreldkampioenskap vir halfmarathon (voorheen Wêreldkampioenskap vir padloop). Alhoewel die amptelike wêreldkampioenskapstatus nie is nie, vervul die tweejaarlikse IAAF World Race Walking Cup 'n soortgelyke rol vir die renjaersport. Buitebaanbaan en -veld is die enigste sport in atletiek wat nie 'n eie wêreldkampioenskap het nie, wat nie van ander soorte atletiek is nie, alhoewel die IAAF Continental Cup ('n vierdubbele kompetisie tussen kontinentale spanne) geheel en al bestaan ​​uit buitebaan en veld gebeure.
Ander wêreldkampioenskappe sluit die IAAF Wêreld Junior en Wêreld Jeugkampioenskap in Atletiek in , wat onderskeidelik vir atlete onder 19 en onder 17 jaar is. Wêreld Meestersatletiek hou die Wêreldkampioenskap vir Meestersatletiek vir atlete in 5-jarige ouderdomsafdelings ouer as 35 jaar. Die huidige IAAF-wêreldkampioen- afloskampioenskap was die wêreldwye byeenkoms vir ekiden- marathon-afloswedlope.
Elite atlete met 'n liggaamlike gestremdheid neem deel aan die Wêreld Para Atletiek Kampioenskappe .
Kultuur en media
Antieke Griekse pottebakkery wat die spies en die diskusgooi toon
Atletiek, en veral sy atlete, word sedert antieke tye artistiek uitgebeeld - een van die oorlewende gevalle is hardlopers en hoogspringers in die motiewe van antieke Egiptiese grafte wat dateer uit 2250 vC. Atletiek is baie gerespekteer in die antieke Griekeland en die gebeure in die antieke vyfkamp het inspirasie verskaf vir groot standbeelde soos die Discobolus en Discophoros , en vir motiewe op talle vaas- en pottebakkerswerke . Aristoteles bespreek die betekenis van die vyfkamp in sy verhandeling Retoriek en reflekteer op die atletiese estetika van die tydperk: ''n liggaam wat in staat is om alle pogings te verduur, hetsy van die renbaan of van liggaamlike krag ... Dit is waarom die atlete in die vyfkamp is mooiste". 
Films oor atletiek is oorweldigend gefokus op hardloopgebeurtenisse: die film The Loneliness of the Long Distance Runner van 1962 (gebaseer op die boek met dieselfde naam ) ondersoek landloop as 'n manier om te ontsnap. Chariots of Fire , miskien een van die bekendste atletiekfilms, is 'n gefiksioniseerde weergawe van Eric Liddell en Harold Abrahams se jaagtog na sprint goue medaljes op die Olimpiese Spele in 1924 . Track and field is die onderwerp van Amerikaanse films soos Personal Best (1981) en Across the Tracks (1991). Biopics word binne die genre aangetref, insluitend Prefontaine (rakende Steve Prefontaine ) en Jim Thorpe - All-American (1951) met Burt Lancaster as Thorpe. Dokumentêre is ook algemeen met voorbeelde soos die film Spirit of the Marathon uit 2007 , wat die voorbereiding van hardlopers vir die Chicago Marathon in 2005 volg .
Boeke oor die onderwerp is hoofsaaklik nie-fiksie en is geneig tot die vorms van oefenhandleidings en historiese verslae van atletiek. Die verhaal van die vier minute lange myl was 'n besonder gewilde onderwerp en het boeke opgebou soos The Perfect Mile en 3: 59.4: The Quest to Break the Four Minute Mile .
Atletiek joernalistiek het 'n aantal toegewyde produseer tydskrifte insluitende atletiek Weekly en Race Walking Rekord , beide van wat is die eerste in die vroeë 1940's gepubliseer in Engeland, en Track & Field News wat vir die eerste keer gepubliseer in die Verenigde State van Amerika in 1948. Runner's World is sedert 1966 in druk en die Track & Field Magazine van Japan ( Rikujyo Kyogi Magazine ) is nog 'n lang publikasie.
Atletiekbyeenkomste is gekies as 'n hoofmotief in talle versamelstukke. Een van die onlangse voorbeelde is die Griekse herdenkingsmunt van € 10 , wat in 2003 geslaan is ter herdenking van die Olimpiese Somerspele in 2004 . Aan die voorkant van die munt verskyn 'n moderne atleetfiguur op die voorgrond, getoon in die beginposisie, terwyl twee antieke hardlopers op die agtergrond gekerf word op 'n manier wat die voorkoms van 'n munt gee wat deur die tyd "gedra" word. Hierdie toneel verskyn oorspronklik op 'n swartfiguur vaas uit die 6de eeu vC.
Lys van Olimpiese medaljewenners in atletiek (mans) , (vroue)
Lys van wêreldrekords in atletiek
Wêreldrekords in atletiek (atlete met 'n gestremdheid)
Nasionale rekords in atletiek
Vereniging van baan- en veldstatistici
Hardloop in antieke Griekeland
VS Buitelandse baan- en veldkampioenskappe
^ "Atletiek" . Oxford English Dictionary (3de uitg.). Oxford University Press. Desember 2013 . Besoek op 9 Maart 2015 .
^ Atleet , Aanlyn Etimologiewoordeboek
^ Inleiding - Wat is atletiek? Gearchiveer 2012-04-22 by die Wayback Machine . IAAF . Besoek op 28/05/2010.
^ Touny, Ahmed D. 84.85–90 Sportgeskiedenis in Antieke Egipte Argief 2006-10-29 by die Wayback Machine . Besoek op 28/05/2010.
^ Diffley, Seán (2007-07-14). Tailteann Games se plek in die geskiedenis vir 'n liedjie . Die Ierse Onafhanklike . Besoek op 28/05/2010.
^ Die antieke Olimpiese Spele: Mitiese aanbidding van gode en atlete . e-nalatenskappe. Besoek op 28/05/2010.
^ Oorsprong van Robert Dover se Speletjies Argief 2009-12-02 by die Wayback Machine . Olympick Spele . Besoek op 28/05/2010.
^ Alain Arvin-Bérod, Les enfants d'Olympie, Parys, CERF, 1996 (pp. 27–40)
^ Frank Moore Colby; Talcott Williams (1914). The New International Encyclopædia . Dodd, Mead. bl. 316.
^ Oxford Companion to Sports and Games, red. J.Arlott , OUP (1975)
^ The Modern Olympics: a Struggle for Survival, deur David C. Young, Johns Hopkins University Press (1996)
^ Hoshino, Atsushi Die oorsprong van binnenshuise baan en veld ontmoet Argief 2012-08-10 by die Wayback Machine . IAAF . Besoek op 09/04/2011.
^ Europese atletiek, binnebaan: nuusbrief van Europese atletiek , Vol. 1/2011 (Februarie 2011); Rekords kan gebreek word as binnenshuise atletiek terugkeer huis toe Argief 2011-03-12 by die Wayback Machine , p. 4; 6 Maart 2011 geraadpleeg
^ Die Verenigde State se nasionale kampioenskap in atletiek in baan- en veldatletiek: Inleiding Argief 2007-10-31 by die Wayback Machine . Track and Field News . Besoek op 19/09/2009.
^ April Henning & Jörg Krieger. "Laat val die amateur": die Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies en die draai na professionaliteit . Sportgeskiedenisoorsig (Januarie 2020). Besoek 2020-04-12.
^ Mackay, Duncan (2019-09-26). IAAF stem amptelik in om na debat naam na World Athletics te verander . Binne die Spele. Besoek op 02-02-2020.
^ a b c Para- Atletiek - Geskiedenis Argief 2012-05-31 by die Wayback Machine , Atletiek Kanada
^ a b Oor die Sport Argief 25-06 2012 by die Wayback Machine , IPC Atletiek
^ "IAAF 2017 Grondwet" . Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies . 1 Januarie 2017 . Besoek op 29 Oktober 2017 .
^ "Die IAAF-grondwet" (PDF) . Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies . 1 November 2009. Argief van die oorspronklike (PDF) op 2010-07-05 . Besoek op 11 Februarie 2011 .
^ "IAAF-mededingingsreëls 2016-2017" (PDF) . Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies . 1 November 2015 . Besoek op 29 Oktober 2017 . Die IAAF-kongres in Beijing het gestem om artikel 2 van die IAAF-grondwet te verander om amptelike paadjies in te sluit as deel van die definisie van 'atletiek'
^ "Trail running erken as 'n amptelike dissipline van die IAAF" (Persverklaring). Op 25 Januarie 2018 vanaf die oorspronklike argief . Besoek op 29 Oktober 2017 .
^ "2017-roete-wêreldkampioenskappe" . Internasionale Trail Running Association . Besoek op 29 Oktober 2017 . Die IAAF (Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies), wat in die somer van 2015 die roete as 'n nuwe dissipline erken het, sal die byeenkoms van Badia Prataglia, Italië as die enigste roete-wêreldkampioenskap erken.
^ Oor ISF . Internasionale Skyrunning Federasie. Besoek op 02-02-2020.
^ Vertikale hardloop - bo-op die wêreld . Vertikale wêreldbaan. Besoek op 02-02-2020.
^ Weet u wat Tower Running is? . Run Society (08/12/2019). Besoek op 02-02-2020.
^ Oor . Wêreld Sneeu-skoenfederasie. Besoek op 02-02-2020.
^ Wat is die IAU ? Internasionale Vereniging van Ultrarunners. Besoek op 02-02-2020.
^ Geskiedenis - Inleiding Argief 2010-05-01 by die Wayback Machine . IAAF . Besoek op 25 Maart 2010.
^ Road running - Inleiding Argief 2012-10-23 by die Wayback Machine . IAAF . Besoek op 27/05/2010.
^ Landloop - Inleiding Argief 2011-02-27 by die Wayback Machine . IAAF . Besoek op 27/05/2010.
^ a b Race Walking - Inleiding Argief 2010-03-08 by die Wayback Machine . IAAF . Besoek op 28/05/2010.
^ Ballantyne, Kaye, et al. "Seks- en geslagskwessies in mededingende sportsoorte: ondersoek na 'n historiese saak lei tot 'n nuwe standpunt" . Britse Tydskrif vir Sportgeneeskunde . 1 Junie 2012. bl. 614–617.
^ Schultz, Jaime (2012). "Seks dissiplineer: beleid oor 'geslagsverifikasie' en vrouesport" . In Helen Jefferson Lenskyj (red.). Die Palgrave Handbook of Olympic Studies . Stephen Wagg. Palgrave Macmillan. bl. 443–60. ISBN 9780230367463. Besoek op 2 Maart 2015 .
^ Ferris, EAE. "Geslagsverifikasie toets in sport" . British Medical Bulletin , Volume 48, Uitgawe 3, 1992, pp. 683–697.
^ Bull, Andy (2018-01-23) "Caster Semenya en Dutee Chand hardloop deur die IAAF se aangrypende doelpale" . Die voog . Besoek op 20/04/2019.
^ Thorbecke, Catherine (2018-06-22). "Transgender atlete spreek hulle uit as ouers versoek om beleid te verander wat hulle in staat stel om as meisies mee te ding" . ABC Nuus. Besoek op 20/04/2019.
^ Taylor, Marisa (2019-06-20). "Hamerwerper kan eerste Transgender Amerikaanse Olimpiese Atleet word" . ABC Nuus. Besoek op 20/04/2019.
^ "IAAF nuwe geslagsreëls 'vernederend, skadelik': VN-regte-raad" . Straits Times (2019-03-23). Besoek op 20/04/2019.
^ Morgan, Tom (2019-04-18). "Paula Radcliffe onthul 'aggressiewe' mishandeling wat aanlyn gely is sedert hulle die IAAF se regstreekse regstryd met Caster Semenya ondersteun het" . The Telegraph . 18 April 2019. Besoek 2019-04-20.
^ Behrensen, Maren (2011). "Interseksatlete: het ons 'n geslagspolisie nodig in professionele sportsoorte?" Moderniteite Revisited , red. M. Behrensen, L. Lee en AS Tekelioglu, Wene: IWM Junior Visiting Fellows 'Conferences, Vol. 29.
^ McReynolds, Ginny (03.02.2017). 'Doen of afneem': die ouderdom van 'n atleet is miskien minder belangrik vir prestasie as volgehoue ​​oefening . Die Washington Post . Besoek op 20/04/2019.
^ Hoe beïnvloed veroudering atletiese prestasies? . Die gesprek (2015-07-06). Besoek op 20/04/2019.
^ a b Ouderdomsgroepveranderings ingesluit in voorstelle vir UKA-reëlboek vir 2016 . Atletiekweekblad (2015-03-11). Besoek op 20/04/2019.
^ "Ontmoet Stanislaw Kowalski: Die 105-jarige naelloper" . The Versed (2017-06-22). Besoek op 20/04/2019.
^ Keniaanse polisiebeampte wat van ouderdomsvervalsing beskuldig word . People China (2006-08-29). Besoek op 20/04/2019.
^ Rajaraman, G (2019-02-22). Ouderdomsbedrog in sport: Indiese federasies moet verbod op lang termyn instel om eeue oue bedreiging onder beheer te bring . Eerste pos. Besoek op 20/04/2019.
^ Sabuni Khwa Sabuni (2019-03-05). Atletiek Kenia om moontlike ouderdomsbedrog by juniors te ondersoek . Daaglikse Sport Kenia. Besoek op 20/04/2019.
^ Kuti, Dare (09-09-2018). Nasionale Jeugspele: meer as 200 atlete word gediskwalifiseer weens bedrieglike ouderdomme . ACL Sport. Besoek op 20/04/2019.
^ Age Cheating Stalks Afrikaanse Sport . Daaglikse nuus. Besoek op 20/04/2019.
^ Afrika-atletiekliggaam was bekommerd oor bedrog teen die ouderdom voor Jeugspele . China Daily (23/04/2017). Besoek op 20/04/2019.
^ Longman, Jere & Kumar, Hari (2016-11-20). Hardloop jy nog op 119? Nie so vinnig nie . New York Times . Besoek op 20/04/2019.
^ Internasionale Paralimpiese Komitee, IPC-atletiekindeling
^ Atletiek . Internasionale Komitee vir Sport vir Dowes. Besoek op 20/04/2019.
^ Swinbourne, Charlie (06/09/2012). Die Paralimpiese Spele is 'n gemiste geleentheid vir dowe atlete . Die voog . Besoek op 20/04/2019.
^ Gareth A Davies, Marathon in Londen 2013: herbesin oor die begintyd vir rolstoelwedrenne om die herhaling van Josh Cassidy-botsing , The Guardian , 22 April 2013 te vermy .
^ Oscar Pistorius wen silwer tydens die Wêreldkampioenskap ondanks die feit dat hy nie gehardloop het nie . The Guardian (2011-09-02). Besoek op 20/04/2019.
^ Rock, Brad (1997-10-24). Geen rolstoel troon vir hierdie baan koningin nie . Deseret Nuus . Besoek op 20/04/2019.
^ Kelner, Martha (2017-10-31). Paratlete Cockroft en Hahn ontken 'ongegronde' klassifikasie-eise . Die voog . Besoek op 20/04/2019.
^ Jinkinson, Bethan & Hammond, Claudia (2012-08-30). Hoe die Paralimpiese Spele verstandelike gestremdheid nagaan . BBC Sport. Besoek op 20/04/2019.
^ "IAAF-mededingingsreëls 2010-2011" (PDF) . Gearchiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2011-10-11 . Besoek op 10/10/2011 . IAAF-kompetisiereëls 2010–2011
^ a b Mededingingsreëls 2010–11 Argief 2010-12-17 by die Wayback Machine (bl. 227–28). IAAF . Besoek op 31/05/2010.
^ a b Kompetisiereëls 2010–11 Argief 2010-12-17 by die Wayback Machine bl. 224–26. IAAF . Besoek op 31/05/2010.
^ Kompetisiereëls 2010–11 Argief 2010-12-17 by die Wayback-masjien (bl. 220–23). IAAF . Besoek op 31/05/2010.
^ IAAF Nasionale Lidfederasies Argief 2009-09-03 by die Wayback Machine . IAAF . Besoek op 26 Maart 2010.
^ Handleiding van die IAAF-lidfederasie - Hoofstuk 2 Argief 2010-05-25 by die Wayback Machine (bl. 17–18). IAAF . Besoek op 26 Maart 2010.
^ Eksklusief: Paralimpiese medaljes word in Londen 2012 toegeken , insideworldparasport.biz, 12 Februarie 2011
^ Antieke Olimpiese gebeure; Vyfkamp . Perseus digitale biblioteek . Besoek op 03.08.2009.
Media verwant aan atletiek op Wikimedia Commons
Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies (IAAF) se webwerf
Track and Field News- webwerf
Europese Atletiek webwerf
GBR Atletiek - historiese kompetisiedata
Chisholm, Hugh, red. (1911). "Atletiesport" . Encyclopædia Britannica . 2 (11de uitg.). Cambridge University Press. bl. 846–849. Dit bied 'n gedetailleerde, hoewel Anglosentriese, oorsig van die geskiedenis van die sport.