Verbale kommunikasie - tipes, funksies - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Verbale kommunikasie - dit is 'n kommunikatiewe, onderling gerigte aksie wat plaasvind tussen een individu, verskeie vakke of meer, wat die oordrag van inligting van verskeie rigtings en die ontvangs daarvan behels. In verbale kommunikatiewe interaksie word spraak gebruik as 'n kommunikasiemeganisme, wat deur taalstelsels voorgestel word en in skriftelike en mondelinge verdeel word. Die belangrikste vereiste vir verbale kommunikasie is duidelikheid van uitspraak, duidelikheid van inhoud, toeganklikheid, aanbieding van gedagtes.
Verbale kommunikasie kan 'n wederkerige positiewe of negatiewe emosionele reaksie veroorsaak. Daarom moet elke individu net die reëls, norme en tegnieke van spraakinteraksie ken en toepas. Vir die effektiwiteit van kommunikasie en sukses in die lewe, moet iemand die kuns van retoriek bemeester.
Verbale en nie-verbale kommunikasie
Soos bekend is die menslike individu 'n sosiale wese. Dit is, die onderwerp kan nooit 'n persoon sonder die samelewing word nie. Die interaksie van vakke met die samelewing vind plaas deur kommunikasie-instrumente (kommunikasie), wat mondeling en nie-verbaal kan wees.
Verbale en nie-verbale kommunikasie verskaf die kommunikatiewe interaksie van individue regoor die wêreld. Alhoewel 'n mens 'n primêre gedagte het, maar vir die uitdrukking en begrip daarvan deur ander individue, is so 'n instrument van verbale kommunikasie nodig as spraak wat gedagtes in woorde verander. Immers, vir 'n individu, begin 'n verskynsel of konsep slegs as dit 'n definisie of naam verkry.
Die mees algemene kommunikasiemiddel tussen mense is die taal, wat die hoofstelsel is wat inligting en 'n belangrike kommunikasiemiddel koördineer.
Deur woorde te gebruik, maak 'n persoon die betekenis van gebeure en die betekenis van verskynsels duidelik, spreek sy eie gedagtes, gevoelens, houdings en wêreldbeskouing uit. Persoonlikheid, sy taal en bewussyn is onafskeidbaar. Die absolute meerderheid mense behandel egter die taal soveel soos lug, dws gebruik dit sonder om op te let. Taal oorheers dikwels gedagtes of gehoorsaam hulle nie.
Tydens die kommunikasie-interaksie van mense in elke stadium ontstaan ​​hindernisse wat die doeltreffendheid van kommunikasie belemmer. Dikwels, op die pad na onderlinge begrip, die gebruik van identiese woorde, gebare en ander kommunikasie gereedskap om heeltemal verskillende verskynsels te identifiseer, dinge word voorwerpe. Sulke struikelblokke verskyn as gevolg van sosio-kulturele verskille, sielkundige en ander faktore. Individuele verskille in menslike behoeftes en hul waardesisteem maak dit dikwels onmoontlik om 'n gemeenskaplike taal te vind, selfs wanneer universele temas bespreek word.
Oortredings van die proses van menslike kommunikasie interaksie veroorsaak foute, mislukkings of mislukkings in die enkripsie van inligting, onderskatting van ideologiese, professionele, ideologiese, godsdienstige, politieke, ouderdom en geslagsverskille.
Daarbenewens is die volgende faktore ongelooflik belangrik vir menslike kommunikasie: konteks en subteks, styl. Byvoorbeeld, 'n onverwagte bekende verwysing of wangedrag kan die hele inligtingrykheid van die gesprek tot niet maak.
Die meeste van die inligting oor die kommunikasievennoot word egter nie deur middel van verbale gereedskap oorgedra nie, maar deur nie-verbale middele. Dit wil sê, die vakke teken die idee van die ware gevoelens van die gesprek en sy bedoelings nie uit sy toespraak nie, maar deur direkte waarneming van die besonderhede en wyse van sy gedrag. Met ander woorde, interpersoonlike kommunikasie interaksie word hoofsaaklik uitgevoer as gevolg van die hele kompleks van nieverbale gereedskap - gesigsuitdrukkings en gebare, simboliese kommunikatiewe tekens, ruimtelike en tydelike grense, intonasie en ritmiese eienskappe van spraak.
As 'n reël is nieverbale kommunikasie nie die gevolg van bewuste gedrag nie, maar onderbewuste motiewe. Verbale kommunikasie meganismes is baie moeilik om te val, daarom moet hulle meer as verbale formulerings vertrou word.
Verbale en nie-verbale kommunikasiemetodes in die loop van kommunikasie-interaksie van mense word gelyktydig beskou (gelyktydig). Hulle moet as 'n enkele kompleks beskou word. Daarbenewens is gebare sonder die gebruik van spraak nie altyd konsekwent nie, en spraak sonder gesigsuitdrukking is leeg.
Tipes mondelinge kommunikasie
Om verbale kommunikasie is uiterlik gerigte spraak, wat op sy beurt verdeel word in skriftelike en mondelinge en intern gerigte toespraak. Mondelinge toespraak kan dialoog of monoloog wees. Interne spraak word gemanifesteer in die voorbereiding vir 'n mondelinge gesprek of veral skriftelik. Geskrewe toespraak is onmiddellik en vertraag. Direkte spraak vind plaas by die uitruil van notas, byvoorbeeld by vergaderings of lesings, en uitgestel - by die uitruil van briewe, wanneer dit nogal lank neem om 'n antwoord te kry. Kommunikasie voorwaardes skriftelik word streng deur middel van teks bemiddel.
Ook 'n soort vorm van verbale kommunikasie word beskou as daktilny-toespraak. Dit bevat 'n manuele alfabet, wat 'n plaasvervanger vir mondelinge toespraak is en word gebruik vir die interaksie van dowes of blindes tussen hulle en mense wat bekend is met vingerafdrukke. Tekens daktilnogo spraak vervang die letters en lyk soos die letters van die gedrukte font.
Terugvoering beïnvloed die akkuraatheid van begrip deur die persoon, inligting waarneem, die betekenis van die spreker se stellings. Terugvoer word slegs ingestel onder die voorwaarde dat die kommunikeerder en die ontvanger sal wissel tussen plekke. Die ontvanger se taak is om die kommunikator te verstaan ​​hoe hy die betekenis van die inligting met behulp van sy stellings waargeneem het. Dit volg dat die dialoog toespraak 'n konsekwente verandering in die rolle van die kommunikatiewe interaksie van die gesprek is, in die proses waarvan die betekenis van die toespraak geopenbaar word. 'N Monoloogspraak, integendeel, kan nogal lank duur, sonder om die replika van ander gesprekke te onderbreek. Dit vereis vooraf voorbereiding van die spreker. Deur monoloog sluit spraak in lesings, verslae, ens.
Belangrike komponente van die kommunikatiewe aspek van kommunikasie is die vermoë om hul eie gedagtes en luistervermoë akkuraat uit te druk. Aangesien die fuzzy formulering van gedagtes lei tot 'n verkeerde interpretasie van wat gesê is. En onaktiewe luister verander die betekenis van die inligting wat vertaal word.
Die verbale kommunikasie sluit ook die bekende soort interaksie in - gesprek, onderhoud, geskil en bespreking, argument, vergadering, ens.
Gesprek is 'n mondelinge uitruil van gedagtes, menings, kennis, inligting. 'N gesprek (gesprek) veronderstel die teenwoordigheid van twee of meer deelnemers, wie se taak is om hul eie gedagtes en gedagtes oor 'n gegewe onderwerp in 'n ontspanne atmosfeer uit te druk. Deelnemers aan die gesprek kan mekaar vrae vra om hulself te vergewis van die posisie van die gesprekspartner of om onbegryplike punte wat tydens die gesprek ontstaan ​​het, te verduidelik. Gesprek is veral effektief wanneer dit kom by die behoefte om enige probleem te verduidelik of 'n probleem te verduidelik. Die onderhoud is 'n spesiaal georganiseerde gesprek oor openbare, professionele of wetenskaplike onderwerpe. Dispute is 'n openbare bespreking of dispuut oor 'n sosiaal belangrike of wetenskaplike onderwerp. 'N Bespreking is 'n openbare geskil. Die resultaat is die verduidelijking en korrelasie van verskillende standpunte, posisies, soek en identifikasie van die regte mening, en vind die regte oplossing vir die betwiste saak. Dispute is die proses om teenoorgestelde sienings uit te wissel. Dit beteken 'n botsing van posisies, meningsverskille in oortuigings en houdings, 'n soort stryd waarin elke deelnemer sy eie geregtigheid verdedig.
Ook word verbale kommunikasie verdeel in mondelinge sakekommunikasie en interpersoonlike. Interpersoonlike kommunikasie word uitgevoer tussen verskeie individue, waarvan die gevolg is van sielkundige kontak en 'n sekere verband tussen die kommunikasie. Verbale besigheidskommunikasie is 'n komplekse multilaterale proses om kontakte tussen mense op die professionele gebied te ontwikkel.
Kenmerke van verbale kommunikasie
Die belangrikste kenmerk van verbale kommunikasie is dat hierdie kommunikasie slegs vir die mens eienaardig is. Verbale kommunikasie as onontbeerlike voorwaarde behels die aanleer van taal. As gevolg van sy kommunikatiewe potensiaal, is dit veel ryker as alle soorte nieverbale kommunikasie, hoewel dit nie heeltemal kan vervang nie. Die vorming van verbale kommunikasie verhoed aanvanklik noodwendig op nie-verbale kommunikasiemetodes.
Die hoofkomponent van kommunikasie is woorde wat op hul eie geneem is. Verbale interaksie word beskou as die mees universele manier om gedagtes te vertaal. Enige boodskap wat gebou is met behulp van 'n nie-verbale tekenstelsel, kan ontsyfer of vertaal word in menslike taaltaal. Byvoorbeeld, die rooi lig van 'n verkeerslig kan vertaal word as 'reis verbied' of 'stop'.
Die verbale aspek van kommunikasie het 'n komplekse multi-vlak struktuur en kan in verskillende stilistiese variasies optree: dialekt, gesproke en literêre taal, ens. Die suksesvolle of onsuksesvolle implementering van die kommunikatiewe handeling word vergemaklik deur alle spraakkomponente of ander eienskappe. 'N Persoon in die kommunikasieproses van 'n wye verskeidenheid van verskillende spraakinteraksieinstrumente kies sulke gereedskap wat vir hom die geskikste is vir die formulering en uitdrukking van sy eie gedagtes in 'n bepaalde situasie. Dit word 'n sosiaal belangrike keuse genoem. So 'n proses is eindeloos in sy diversiteit.
Woorde in spraak kommunikatiewe interaksie is nie gewone karakters wat dien om voorwerpe of verskynsels te noem nie. In verbale kommunikasie word hele verbale komplekse, idees, godsdienste en mites wat kenmerkend is van 'n bepaalde samelewing of kultuur, geskep en gevorm.
Die manier waarop die onderwerp praat, kan 'n voorstelling van 'n ander deelnemer in die interaksie vorm, oor wie die onderwerp werklik is. Dit manifesteer meer dikwels wanneer die kommunikeerder 'n gevestigde sosiale rol speel, byvoorbeeld die hoof van 'n maatskappy, skoolhoof, spankaptein, ens. Gesigsuitdrukking, voorkoms, intonasie sal ooreenstem met die status van die sosiale rol van die spreker en sy idee van so 'n rol.
Die keuse van verbale instrumente dra by tot die skep en begrip van sekere sosiale situasies. Byvoorbeeld, 'n kompliment sal nie altyd aandui dat 'n persoon goed lyk nie, hy kan bloot 'n soort kommunikatiewe beweeg wees.
Die effektiwiteit en doeltreffendheid van verbale interaksie is hoofsaaklik te wyte aan die vlak van kommunikator se bemeestering van mondelinge en persoonlike kwalitatiewe eienskappe. Vandag word bevoegde kennis van spraak beskou as die belangrikste komponent van die professionele realisering van die individu.
Met die hulp van spraak word nie net die beweging van boodskappe bereik nie, maar ook die interaksie van die deelnemers aan die kommunikasieproses, wat mekaar op 'n spesiale manier beïnvloed, rig mekaar. Met ander woorde, hulle poog om 'n sekere transformasie van gedrag te bereik.
Alhoewel spraak 'n universele instrument vir kommunikatiewe interaksie is, verkry dit betekenis slegs wanneer dit by 'n aktiwiteit ingesluit word. Spraak moet noodwendig aangevul word deur die gebruik van nie-verbale tekenstelsels vir die effektiwiteit van interaksie. Die kommunikatiewe proses sal onvolledig wees as u nie-verbale betekenisse gebruik nie.