Uncategorized | Maryke van Rensburg
Ek weet nie hoe die ding werk nie … maar Lewies het my hier getag om ook my beskeie bydrae te maak.
My aanhaling is iets wat my liewe Moeder altyd vir ons gemaan het om te doen …
Always keep the other person's crown on his head!
Hou altyd die ander persoon se kroon op sy kop!
Dit is iets wat ek altyd onthou en altyd probeer om uit te voer … maar partykeer … net partykeer verlaat die wag voor my mond sy pos en verander my tong 'n vlymskerp swaard. Dan vergeet ek van die 'mens het twee ore gekry om mee te luister en NET EEN TONG om mee te praat' en die woorde marsjeer uit my mond soos soldate op oggendparade.
Iets wat hierby aansluit is iets wat my pa altyd sê "Mens vang meer vlieë met heuning as met asyn."
Dankie Lewies vir die tag.
Ek tag dan vir Toortsie en Murphy se wet om hulle diepe waarhede en aanhalings vir ons weer te gee.
Van jongsaf was ek mos maar so 'n effense rebel … hier en daar teen die prikkels geskop, dan en wan 'n lawaai gemaak en oor die algemeen, iemand anders se grimmigheid om my hals gehaal. Maar dit was maar ek.
Ek onthou die eerste slaafse navolging op skool (partykeer ook maar dankbaar dat mens – soos die jare met mens aanstap – nie altyd alles kan onthou nie) die stertjie in die hare. Jitte, elkeen van ons wou 'n stertjie hê, vandag kan ek nie eens onthou watter pop ikoon dit mode gemaak het nie, al wat ek vandag kan onthou is, dit het maar taamlik weird gelyk (alhoewel ek nie toentertyd gedink het dit was weird nie).
In my standerd nege jaar was Michael Jackson nogals groot. Veral die handskoentjies, sonder vingers, wat hy gedra het. Ek dink elke tiener in daardie jare wou daardie handskoentjies gehad het.
Dan was daar ook daai tekkies met die polities inkorrekte naam. Sulke rooies, omtrent almal het daarvan gehad ook. Dit was DIE mode bykomstigheid van die eu.
So leef ons ons lewens en dis amper asof daar elke dag iets in die media verskyn wat, voor jy 'n oog kan knip, 'n fenomineem raak en elke persoon streef om so te lyk, of daardie item te besit, of daardie dieët te volg, of daardie proses te volg in die opvoeding van hulle kinders en so ploeter ons voort. Ons raak slawe van die 'powers that be.'
Die een dag is enige kos sonder vet koning … en jip … die volgende dag word 'lean mince', vetvrye joghurt en melk ensovoorts in die abis van verworpenes gewerp. Want skielik moet jy vet eet, drink, droom en sover jy kan, in jou dieët voeg. Dan praat ek nie eers van die nederige blomkool, wat eens net geëet was as dit toegegooi was onder 'n dik laag kaassous – nie. Die nederige groentesoort het nou die kroonwild van groente geword. Ek sien party mense kla op Facebook dat hulle tot R25 vir 'n blomkool betaal … want sien, dis mos nou die bantingiaan van banting.
'n Paar jaar terug het mense begin om daardie oulike familie stickers op hulle karre se agterruite te plak. Nou word mens oorval met 'status updates' oor hoe om dit te verwyder.
Ons jonges van vandag volg ook die popsterre na. Kyk, as ek sien wat party van die vrouens op die verhoog dra, dan raak ek bang! Maar met die voortvarendheid van die jeug en hulle onverskrokke houdings, trek hulle vandag net so min aan en geen haan sal daarna kraai nie (seker omdat sy kraaistem weggeskrik is oor alles wat uithang en oorpof).
Gister nog was grys uit, as die grys begin wys dan het jy begin met die doosdye (dankie Ans van Facebook vir die benaming) want "I'm gonna wash that grey right out of my hair" was die in ding. Vandag is grys weer in en omtrent almal, jonk tot oud, pronk met 'n grys haredos.
Ek onthou my eerste selfie wat ek op Facebook geplaas het … maar in daardie dae was daar nie 'n spesiale naam vir dit nie. Vandag is dit iets wat jy moet doen, want anders is jy nie in nie. Maar alreeds is daar gerugte wat die rondte doen wat beweer dat mense wat selfies neem, een of ander sielkundige afwyking het. Die enigste afleiding wat ek hier kan maak is dat – indien dit waar is – 99.999999% van die wêreld bevolking dan 'n sielkundige afwyking het … die gevaarligte begin flikker en ek gaan steek my selfie stick bo in die kas agter al my vorige modeblapse weg.
Maar ek – ek volg niks na nie – ek volg my eie lewe – my eie 'terms'. Maar verskoon my, ek moet gou die grys in die hare gaan inwas, 'n blomkooltjie gaan koop vir vanaand se ete, 'n cleavage displaying bloesie gaan koop, en terwyl ek daar is sommer 'n foto'tjie neem van die mooi blomme met my tablet wat kan omswaai en my gesig in die prentjie plak terwyl ek rondsoek vir 'n 'magic' middel wat sticker gom kan afwas. 'Bye for now'
As die Geelperske reën veertien dae in my dorpie val ….
Ek is mal oor reën. Die druppels wat val op die dak, die geplons buite, die reuk, die wind wat waai … sommer alles van reën is vir my blerrie lekker! Ja, selfs met die eerste reën van die seisoen gaan staan ek buite in die reën, en sonder enige bekommernis oor my hare, grimering, klere staan ek daar en trippel rond soos 'n angstige perd voor 'n derby. Toe ek jonger was … het ek dit die reëndans genoem, maar ouderdom het nogals 'n manier om 'n dans in iets anders te verander. Die eens grasieuse arms verander in 'n benoude geklap van vlerke onder die arms, die seer heup laat die statige danspassies lyk soos iemand wat twee rye spore loop en die stomende 'belly dance' is bloot net 'n verskuiwing van gewig van links na regs. Maar, dit bly lekker om daardie druppels te voel. Te voel hoe die hare natword, die klere swaarder … is net lekker.
Die ou cliche van 'dit was alles skoon' steek maar vas hier in die kop en ek glo elke keer – soos 'n kind – dat alles na die reën sommer honky dory gaan wees. Geen 'doom and gloom' vir my as dit by reën kom nie. Nee, altyd 'n blye verwagting van iets goeds of nuuts.
Reën bly vir my 'n wonderwerk, en ek dink ek het al hierdie storie vertel. Toe ek in die laerskool was (kan nie die presiese jaar onthou nie) onthou ek dat ons gebuk gegaan het onder droogte. Ons gemeente het 'n biduur uitgeroep. Die dag het toevallig geval op die dag dat my beste maaitjie haar verjaarsdag partytjie gehad het. As 'n kind, was ek nie baie gelukkig hieroor nie, want, ek moes eers die biduur saam met die familie bywoon, voor ek na die partytjie kon gaan. Maar in daardie dae was die ouer se woord wet, en so sit ek toe in die kerk saam Ma, Pa en die broers en susters. Daar het baie mense gebid, jonk en oud en die uur het soos 'n ewigheid gevoel. Einde ten laaste, toe die laaste omie sy gebed afgesluit het met 'n driftige "Laat U wil geskied. Amen", is ons vrygelaat – soos ons kinders dit genoem het – en kon ek die partytjie bywoon.
Ons meisiekinders het ons baaikostuums aangetrek en opgewonde swembad toe gehardloop. In daardie dae was swembaddens mos maar net iets wat beskore was vir 'n paar uitgesoektes, en daarom was swem partytjies sommer baie gewild. Met opgewonde gilletjies het ons geduik en gebom vir 'n vale. Maar ons opgewondenheid was van korte duur. Want skielik het daar wolke saamgepak. Nie wolkies so groot soos 'n man se hand nie. Nee, groot, swaar en donkergrys wolke en voor ons die chloor water uit ons oë kon vee, het die eerste druppels begin val en teleurgesteld het ons maar die res van die partytjie in die huis gevier.
Maar een ding is seker, daardie dag se wonderwerk, as gevolg van gebede, sal my altyd bybly. Die dat ek altyd lief sal bly vir reën, want vir my is dit die vergestalting van die belofte … dat as mens opreg is en glo soos 'n kind … sal Die Here voorsien.
Hoop jou dag is gevul met wonderlike reën wat skoon was, nuwe lewe gee en bowenal jou sal laat bly glo dat elke donker wolk 'n silwer randjie het.
Die verlede … kan mens vergeet?
As mens 'n self-help junky is, dan weet jy beslis dat jy van jou verlede moet vergeet. Jy moet dit op papier skryf, dit lees, daaroor huil en in die vuur gooi, en daarna is jy wonderbaarlik genees van alles wat jou gekniehalter het in jou verlede.
Maar persoonlik, dink ek dit is nie so maklik nie. Die verlede is onlosmaaklik deel van my. Ek word elke dag daaraan herinner deur die sjokolade modder koek wat homself tuisgemaak het in my linkerboud, die kermispoeding wat sy tuiste in my regterboud gevind het en die blikkie kondensmelk wat sy teenwoordighed aankondig hier in die dubbelken.
My voorbarigheid op skool is vasgelitteken op my bolip, die sigarette wat ek al gerook het ingeets in die fyn plootjies wat om die mond verskyn, jare se bekommernis wat 'n padkaart op my voorkop teken, vinnige gewigsverlies wat wys in die blesserige kol op my kop en so kan ek aangaan. My verlede is hier om te bly. Dis oral op my te bespeur.
Daar is nie net fisiese tekens van die verlede nie, daar is ook die dieper 'sielkundige' tekens. Eens op 'n tyd was ek 'n mens wat graag uitgegaan het, vandag sit ek eerder by die huis en brei, lees, luister musiek of verf. Geen behoefte om uit my huis te gaan nie. In fact … as hulle melk en sigarette afgelewer het, sou ek nog minder uit die huis gegaan het.
Mens is baie goed agv jou verlede. Humeurig … omdat jy geleer het dat as jy jou stem verhef, kry jy jou sin. Of dalk is jy stil … want jy't geleer 'n stil bek is 'n heel bek. Dalk is jy 'n Drama Queen .. want jy't geleer as jy nie perform nie, kry jy nie aandag nie. Dalk praat jy nie maklik nie … want dan kan mense nie jou woorde as ammunisie teen jou gebruik nie. Of jy praat baie … want dan hoef jy nie jou pyn te onthou nie. Daar is baie voorbeelde van hoe mens maar maniertjies optel en aanleer as gevolg van lesse wat ons deur die lewe leer.
Vandag kan ek terugkyk op alles wat in my verlede gebeur het en selektief daarmee omgaan. Ek probeer die goeie onthou en deel van my daaglikse bestaan maak. Dit wat nie goed was nie, 'embrace' ek en erken die rol wat dit gespeel het in die vorm van my as mens. Maar dis nie altyd maklik nie, want daar is dinge wat jou laat in die nag kom jaag, dinge wat net skielik opspring in jou gedagtes en jou ongelukkig maak. Maar dit gebeur … maar ek het nou geleer om die ding in die oog te kyk en daarmee te deel. As dit iets is wat iemand teen my gedoen het om seer te maak, dan stuur ek 'n gebed op na my Hemelse Vader, en ek vertel Hom dat ek daardie persoon vergewe. Partykeer kom dit weer terug, maar partykeer nie. Maar ek laat nie meer toe dat dit my so ontstel dat ek nie kan slaap nie. Ek laat nie meer toe dat dit wat negatief was in my lewe, my vandag donker inkleur nie.
So vat ek elke dag … stappie vir stappie. As 'n verlede hoofstuk sy verskyning maak in my hede, dan lees ek hom. Ek dink oor hom, ek evalueer hom en besluit of dit werklik vandag nog 'n impak op my lewe het. As dit nie het nie, dan bêre ek hom.
Die verlede is daar … as 'n verwysings raamwerk. Iets wat jy kan gaan naslaan as jy voor 'n probleem te staan kom. Iets wat jy kan gebruik as ervaring om oor 'n huidige hekkie te kom.
Persoonlik dink ek mense sê te maklik "Vergeet van die verlede.", want om heeltemal te vergeet is net nie moontlik nie. Maar in dieselfde asem, moet mens nie, wanneer jy jou verlede besoek, daarin vasval en rondrol soos 'n gelukkige varkie in 'n modderpoel in Palestina nie. Nee, kyk daarna, lees dit, bevoel en bevat dit, herkou dit en dan … spoeg dit uit en beweeg aan.
Ek self was soos daai varkie in Palestina. Ek het my verlede soos 'n kombers om my gehang en vasgemaak met 'n moerse doekspeld. Ek het hom saamgesleep en vir elke verkeerde ding in my lewe as verskoning aangebied. Maar met die ouderdom saam, raak daai kombers al hoe dunner en dunner – threadbare soos die Engelse sê – en wanneer daai laaste stukkies kombers afval, dan staan jy daar en besef … die verlede hoort waar dit hoort … in die verlede.
Mag jou dag vol lieflike nuwe ondervindings wees. Mag jy geseënd wees met 'n glimlag wat ander mense se koue harte sal smelt … en bowenal, mag jou hede 'n besonderse mooi saamgestelde collage wees van alles wat jou gevorm het.
Slaap … o wondersoete ding!
Jitte, ek kan nie glo hoe tyd vlieg nie! Dit voel asof dit gister nuwe jaar was en nou trek ons al in Mei! Dis nogals koud vanoggend, so ek sit heerlik hier in my bed en blog.
Maar terug na my opskrif. 'n Ruk terug het ek geblog oor my slaappatroon en hoe ek aanvaar het dat 3 uur in die oggend my slaaptyd is. Maar intussen het ek nog iets ontdek wat my help om te slaap. Maar as jy nie hou van volksvreemde goed soos meditasie en hipnose nie, lees dan eerder nie verder nie.
Ek het een aand so gelê en wag dat die slaap my oorval, toe ek besluit, miskien moet ek bietjie musiek luister. Ek vind toe my weg na YouTube en soek vir 'music to sleep', en luister toe daar na 'n kompilasie van klassieke musiek. Maar die gepla was dat ek dan elke keer na werklikheid teruggeroep word met die stilte tussen twee liedjies. Die musiek maak my rustig, laat my so half en half wegraak, maar dan hou dit op …. stilte (ek kom terug na werklikheid) … nuwe lied … raak weg … stilte (ek word wakker) … nuwe lied en so hou dit aan.
Ek besluit toe ek benodig musiek wat aaneen is vir ten minste 'n driekwartuur. Ek scroll to verder af en sien toe 'Hypnosis for deep sleep.' Ek was nog nooit iemand wat hierin geglo het nie, want dit werk nie vir my nie. Maar in dieselfde asem was ek ook nog nooit 'n mens wat nie iets sal probeer nie. Ek skakel toe oor na die hipnose sessie.
My eerste gedagte was … herder, maar die man praat darem maar 'n lot nonsens! Maar ek het myself gedwing om te luister. Na sowat 10 minute was ek lekker vaak en haal die oorfone uit die ore (oorfone is so 'n verpesting as mens probeer slaap), los die foon hier langs die kopkussing terwyl die man met sy eentonige stem voortpraat van 'You love yourself, you are more comfortable with yourself … you ……. let it go ………… warmth ………………. white light ………………………….. rest ……………. relax ……………………………………………………………………………………………………………………………………………….
En toe slaap ek soos 'n baba!
Daar is baie sulke videos. Jy moet maar eksperimenteer tot jy die regte een kry wat jou help. Persoonlik dink ek nie dat ek 'gehipnotiseer' word nie, ek dink eerder dis die eentonige stemtoon wat help dat die gedagtes afgesny word (wat my grootste probleem is, want ek dink mos net werk, werk en nogmaals werk as ek in die bed klim). Dis asof mens begin konsentreer op daar die stem (ek sit dit nogals sag sodat ek werklik moet LUISTER om te hoor) en dan raak ek aan die slaap.
Ek hoop hierdie help vir iemand. Dit werk vir my en wat vir my die lekkerste is, ek staan nie moeg op nie. Ek het nie 'n aaklikge smaak in my mond van slaappille nie en ek vat nie meer 'n uur om tot my volle sinne in die oggend te kom nie.