Amerikaanse hulp in Picardie - Verskeie
Biblioteek by Anizy-le-Château (Album VII).
Juffrou Hughes en juffrou Wilde in die Garage-komitee in Vic-sur-Aisne.
Toe die Eerste Wêreldoorlog in Europa uitbreek, het baie Amerikaanse vrywilligers die Atlantiese Oseaan oorgesteek om die bondgenote wat by die konflik betrokke was, te hulp te kom. Van 1917 tot 1924 sal hulle heeltemal in diens wees van die verwoeste Frankryk.
Anne Tracy Morgan, gebore in 1873 in Highland Falls, New York, is die dogter van die bankier John Pierpont Morgan. Sy was aktief en onafhanklik en het baie vroeg geweier om 'n 'ryk idioot' te word, het die huwelik vermy en gehelp om vroueverenigings in die Verenigde State te stig. Toe haar vader in 1913 oorlede is, het sy 'n aansienlike fortuin geërf. Vanaf 1914 mobiliseer sy ten gunste van die Franse burgerlike bevolking en in April 1917 skep sy saam met haar vriend Anne Murray Dike die Amerikaanse komitee vir verwoeste streke (CARD) om die rampgeteisterde bevolking van die Aisne te hulp te kom. , veral geraak deur die vernietiging en die probleme met die aanbod.
Of dit nou vir die soldate of vir die werkersklasse van die rampgebiede is, die C.A.R.D is van mening dat die opvoedkundige poging gepaard gaan met gesondheids- en materiële hulp. Tussen 1919 en 1921 het hy vyf openbare biblioteke in die Aisne geskep. Hulle is gevestig in Blérancourt, Vic-sur-Aisne, Anizy-le-Château, Coucy-le-Château en Soissons en word georganiseer deur Jessie Carson, 'n Amerikaanse vrywilliger van die New York Public Library. Amerikaanse bibliotekarisse het hul Franse kollegas kom oplei, soos Victorine Vedrine, oorspronklik van Antibes, wat die biblioteek Anizy-le-Château in 1923 bestuur het en wat later in Blérancourt en Soissons gewerk het.
Die doeltreffendheid van C.A.R.D se humanitêre hulp is afhanklik van die bestaan ​​van 'n aansienlike vervoerdiens. Die isolasie van plattelandse dorpies is inderdaad vererger deur die vernietiging van paaie en spoorweë. In 1921 het die C.A.R.D. bedryf 'n vloot van 63 voertuie, insluitend Ford-motors en klein Dodge-vragmotors. Die spanne van die Amerikaanse komitee bestaan ​​hoofsaaklik uit vroue en kruis Picardie en vervoer voedsel, klere, komberse, kombuisgereedskap, landbougereedskap, saad en vee as prioriteit. Hierdie Amerikaanse "chauffeurs", wat gewerf is vir hul kennis van bestuur, neem nogtans hul rybewys in Frankryk in voordat hulle na 'n sentrum in die Aisne toegewys word. Hulle moet self sorg vir die roetine-instandhouding van hul voertuie: smeer, vervanging van veervere, skoonmaak van silinderkoppe of inbreek van kleppe. In geval van 'n onklaarraking, moet hulle self herstelwerk kan doen. Vir die landelike bevolking van Aisne is die aanwesigheid aan die stuur van hierdie jong buitelandse vroue, geanimeer deur 'n viriele en moedige dinamiek, nie verbasend nie en wek bewondering.
Van 1917 tot 1924 het die C.A.R.D in die Soissonnais 'n voorbeeldige heropbou-aksie gelei wat daarop gemik was om hierdie gebied ekonomies, maar ook opvoedkundig, sosiaal en moreel te herbou. Inderdaad, Amerikaanse vrywilligers doen meer as net voedselvoorrade en help met fisiese heropbou. Hulle werk ook vir die morele en sosiale heropbou van bevolkings deur 'n netwerk van verpleegster-besoekers te skep, biblioteke, koshuise, kleuterskole, skouting aan te moedig, partye te organiseer in die hoop om te herweef. die sosiale verband. Hulle let veral op die bevordering van sportbeoefening onder kinders en tieners. In hul oë bevorder sportaktiwiteite nie net die fisieke ontwikkeling van jong mense nie, maar dra dit ook by tot die ontwikkeling van morele eienskappe: oortref jouself, navolging, aanbidding van uitnemendheid en 'n gevoel van regverdige spel. Daar is dus gedurende die jaar 1921 baie sportfeeste in die Soissonnais gereël.
Amerikaanse hulp sal weer tydens die Tweede Wêreldoorlog manifesteer. In Augustus 1939 was Anne Morgan in Frankryk. Vanaf September het sy die Amerikaanse komitee vir burgerlike hulp (C.A.S.C.) georganiseer, gelei en voorsitter daarvan, waarvan een in Blérancourt geïnstalleer is, 'n ander in Revin in die Ardenne en 'n derde in Bellac in Limousin. Tydens die "snaakse oorlog" (3 Augustus 1939 - 10 Mei 1940) het hierdie humanitêre vereniging baie soos die C.A.R.D. Tydens die Duitse inval het C.A.S.C. hou toesig oor die uittog van burgerlike bevolking na die Suide en help die inwoners van Aisne om hulle in Mayenne en die van die Ardennes in Vendée en Deux-Sèvres te vestig. Anne Morgan het Frankryk in Desember 1940 verlaat, maar in Junie 1945, ten tye van bevryding, daarheen teruggekeer, vergesel deur baie Amerikaanse vrywilligers en nege ton toerusting en voedsel. Die C.A.S.C. het haar sosiale en humanitêre werk voortgesit tot in die vroeë 1950's. Wat Anne Morgan betref, sterf sy op 29 Januarie 1952 in haar huis in Mount Kisco, naby New York, maar Frankryk het nie gewag totdat haar dood plegtig uitgespreek word nie. haar erkenning vir hierdie vrou van aksie: onder baie ere-onderskeidings - Agricultural Merit, Croix de Guerre, Academic Palms -, ontvang Anne Morgan die Legion of Honor in 1924; sy is in 1932 tot die rang van kommandant verhef.
Pierre VALLAUD, 14-18, Eerste Wêreldoorlog, bundels I en II, Parys, Fayard, 2004. - Amerikaanse vroue in Pikardië in diens van die verwoeste Frankryk, 1917-1924 - Katalogus van die uitstalling aangebied by die Historial de die Groot Oorlog, Péronne, 2002