Ambrose Burnside - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Ambrose Burnside was 'n senior generaal van die Unie tydens die Amerikaanse burgeroorlog wat deur sommige gekritiseer is dat hy tot 'n rang bevorder is buite sy werklike militêre vermoë. Buiten die Amerikaanse burgeroorlog was Burnside ook 'n suksesvolle politikus wat 'n staatsbestuurder en die Amerikaanse senator geword het.
Ambrose Burnside is op 23 Mei geborerd 1824 in Liberty, Indiana. Sy opleiding is ontwrig toe sy moeder in 184 oorlede is. Burnside het in 'n maat gewerk, maar hy het vinnig sy aandag op die leër gerig en in 1843 by die Amerikaanse Militêre Akademie in West Point aangesluit. Nadat hy in 1847 gestudeer het, het Burnside hom by die 2 aangesluit.nd Amerikaanse artillerie. Hy het aan die westelike grens gedien, waar een van sy meerderwaardige offisiere Braxton Bragg was. Nadat hy in Nevada, New Mexico en Rhode Island gedien het, het Burnside sy kommissie in 1853 bedank.
Burnside het daarna sy tyd spandeer in die ontwerp en vervolmaak van die Burnside-karbine wat deur die Burnside Arms Company vervaardig is. Hy het 'n $ 100,000-kontrak gewen om die Amerikaanse weermag te voorsien, wat onttrek is as gevolg van gewetenlose gedrag deur 'n mededingende geweervervaardiger - hy het J B Lloyd, die Sekretaris van Oorlog, omgekoop. Om sake te vererger, het sy nuutgeboude wapenfabriek afgebrand. Burnside moes die patent aan sy Burnside-karbine verkoop aan 'n mededinger om sy skuld te betaal. Daarna het hy werk gekry as tesourier by die Illinois Central Railroad.
Burnside het sy kommissie hernu toe die Amerikaanse burgeroorlog in April 1861 uitgebreek het. Hy word 'n brigadier-generaal in die milisie van Rhode Island en word vinnig 'n brigadebevelvoerder. Sy manne het geveg tydens die Eerste Slag van Bull Run in Julie 1861. Burnside het in Augustus 1861 die leiding gegee met vrywilligers en het die taak gehad om mans op te lei wat by die Potomac-leër sou aansluit.
Burnside het die bevel van die Noord-Carolina Expeditionary Force gekry en tussen September 1861 en Julie 1862 voer hy 'n baie suksesvolle veldtog aan die kus van Noord-Carolina wat 80% van die kusstaat van die staat tot konfederale skeepsvaart ontken. Vir hierdie werk is Burnside tot majoor-generaal bevorder en sy mans het die nege gewordste Korps van die Army of the Potomac. Op Burnside word die bevel van die Army of the Potomac aangebied, maar hy het dit van die hand gewys omdat hy nie geglo het dat hy die nodige ervaring gehad het nie.
In die Slag van Antietam het Burnside albei die bevel van 9 gehadste en 1st Corps. Albei korps het egter aan weerskante van die slagveld geveg - soos beveel deur generaal McClellan - en hy het Burnside beveel om hom net 9ste Corps. Burnside het egter geweier om dit te aanvaar en het bestellings aan 1 gestuurst Korps sowel as direk bevel 9ste Corps. Sy mans het vasgeval by wat tans 'Burnside Bridge' op die Antietam-slagveld genoem word. Burnside het meer mans versoek om 'n aanval te dwing, maar McClellan sou nie stuur nie.
Op 7 Novemberste In 1862 kry Burnside bevel van die Army of the Potomac. Abraham Lincoln het hom beveel om meer aggressief te wees as McClellan. Burnside het die konfederale hoofstad, Richmond, geteiken. Dit het met die president se steun vergader. Vir Lincoln het Burnside veel meer beslissend en robuuster gelyk as sy meer versigtige voorganger. Die vooruitgang op Richmond het egter gelei tot die rampspoedige Slag van Fredericksburg in Desember 1862. Burnside het aangebied om uit die Unie-leër te bedank, maar dit is geweier. 'N Aantal ondergeskikte generaals in die Army of the Potomac was egter openlik krities oor Burnside in sy leierskap tydens die Slag van Fredericksburg. Hy het 'n beroep op hulle gedoen om ontslaan te word, maar is self uit sy bevel verwyder en vervang deur generaal Joseph Hooker - een van sy voorste kritici.
Lincoln wou nie Burnside as militêre bevelvoerder verloor nie en gee hom die bevel van die departement Ohio. In hierdie opdrag het hy iemand in hegtenis geneem wat teen die oorlog uitgespreek het en hulle in 'n militêre hof verhoor het, selfs al was hulle burgerlikes.
Burnside het 'n groter militêre sukses gehad in sy hoedanigheid as bevelvoerder van die Departement Ohio, soos in die Slag van Campbell's Station en die Battle of Fort Sanders. Hy het met sy 9 in die Overland-veldtog (Mei1864) gevegste Korps, wat nou op 21.000 man staan. Saam met ander komponente van die leër van die Unie, 9ste Korps het gehelp om Petersburg te beleër. Deur onder die Konfederale posisies te grawe en 'n lading van plofstowwe aan die brand te steek, het Burnside dit reggekry om die verdediging van die Konfederate wat daar gebaseer is, erg te beskadig. Wat daarna gebeur het, staan ​​bekend as die Slag van die Krater. Burnside het 'n afdeling Afro-Amerikaners opgelei om Petersburg binne te gaan sodra die myn ontplof is. Hulle is opgelei om rondom die krater te gaan en om voordeel te trek uit die chaos en verwarring wat in die verdedigingslinies verwag word. Daar is egter beveel dat sy Afrika-Amerikaanse troepe nie gebruik kon word nie en dat wit troepe wat nie opgelei is nie, gebruik is. Dit het gelei tot 'n rampspoedige aanval waar die aanvallers in die werklike krater ingegaan het en gevind het dat hulle nie maklik kon uitkom nie. Dit was 'n maklike prooi vir die Konfederale skerpskutters wat die krater omsingel. Mans is geskiet toe hulle uit die krater probeer kruip het. Die aanval, wat redelik maklik moes gewees het as Burnside toegelaat is om te doen soos hy wou, blyk 'n ramp te wees.
Burnside is met verlof deur generaal Ullyses Grant gestuur en is onthef van sy bevel. 'N Ondersoekhof het die skuld gebring vir die hoë ongevalle-prys op Burnside. Hy het sy kommissie op 15 April bedankste 1865.
Burnside het in 'n aantal senior posisies in verskillende spoorwegondernemings gewerk. Hy was ook goewerneur van Rhode Island tussen 1866 en 1869. Burnside was ook die eerste president van die NRA (National Rifle Association). In 1874 word hy verkies tot Senator vir Rhode Island en word hy in 1880 herkies.