Auslandsimmobilien in Belek, Mittelmeer, Türkei | MySecondHome
> Wählen Sie die Stadt Alanya Avsallar Belek Kargicak Mahmutlar Mercin Oba
Immobilien - Belek, Mittelmeer, Türkei Isabella se blog: 'Glo in jou passie'
JY LEES NOU Isabella se blog: 'Glo in jou passie'
Hierdie Duin-madam, lief haar weeklikse uitstappies en geplakkery in die Kaap. Mmmm, nou eers besef ek hoeveel goed in die garage opgeëindig het toe ek die verkeer en duisende liggies ingeruil het vir ‘n footloose and fancy free lewe op die platteland.
Maar toe Duine tannie haarself moes opdos vir 'n sprokies troue. Het al die gegrawe in die garage net mooi ietwat verlepte en erg knap uitvatjies tot gevolg gehad. Hier het ek gewoond geraak aan my visplakkies en uncomplicated plain swart gewaadjies!
Min fancy goed. Spring Sateroggend eerste ding met 'n reuse fanfare hier weg... honde in die kar want Taro is op dog sitting duty.
Stap met my heel nuutste visplakkies by Francois Rall in, want nou moet daar vinnig 'n rokkie aangeskaf word. Ek gaan nie se hoeveel opsies ek aangetrek nie, maar slim soos hy is, gee hy my 'n rokkie wat ek nooit ooit sal dra nie - dis frivolous en cute! So tikkie Mary Poppins met 'n beautiful jakkie met nog FRILLE!
Dit was die mees beautiful troue van ‘n jong man , Jacob, wat voor my groot geword het en Jackie sy lieflike bruid. 'n sprokies-Saterdag waar jy later nie meer weet waar om te kyk na nog amazing detail... ’n Werklike magic dag! En dit was lekker om weer uitgedos te wees!
Toe Taro die dag gebore is het my Ma Issie so oor sy lyfie gevryf en gesê: ‘Koekoe, jy moet vir die seuntjie sterk vlerke gee sodat hy eendag kan vlieg.’ Hoe profeties was daardie woorde van 'n baie wyse ou dame! Nie alleen vlieg hy teen enorme spoed oor die water nie. Hy sprei behoorlik sy vlerke. Vir Taro lewe hy elke dag voluit. "Ek lewe nie net nie, ek design my lewe ma!"
Op pad Kaap toe bel jong meneer, ek trek af... "ek wil met ma praat."
No my dear man...ek is al gewoond aan skokke van my kind, hy’s altoos sy ma se impulsiewe kind... "Ek seil volgende week Amerika toe met 'n yacht, kan ma na Mobe kyk?"
Nee ek jok, eers was daar darem 'n “is dit ok met ma” en toe die vreeslike groot vraag of kan ma na Mobe kyk?
Nou vir daai vraag... moes ek aftrek van die pad af want ek kon net nie ophou lag nie. Die liewe liewe liewe kind!
Terug huistoe Donderdag is daar 'n reuse padblokkade net voor die afrit Langebaan toe... almal moet af. Met die 'kan ek mevrou se lisensie sien' steek Mobe sy groot swart kop heel vriendelik by die venster uit... ek grawe nog vir die stukkie plastiek toe se die stem, dis OK u kan maar ry!
Die dorp is besig maar hier op die duin was dit lekker stil. So stil dat ek Saterdag oggend na ons plaaslike haberdashery toe is om no. 5 breinaalde en katoen-wol te koop, want brei die wil ek. As ek al die half gebreide arms, voorpante en blokke vir komberse aanmekaar stik kan ek moontlik ‘n beautiful winter jassie vir my kar maak...
Maar dié keer is anders. More is ek met breiwerk en al op kantoor dat Anita en Lounette net eers help met die steek wat daar ver onder die naald bystergeraak het. Na 'n vier-dag week in die stad laat so ‘n stil naweek hier in die sement huis my altyd weer met nuwe happy oë na die vrede om my kyk.
As julle in die omtrek is gaan loer in by Gull Cry Close no. 5 - als is mooi, fyn en vroulik, dit is ‘n feel good ervaring!
Eers word voël saggies op die duin neergesit waar sy veilig kan voel. Ure en etlike oproepe later is ek met my nuwe wit pantoffeltjies met dowwe goue lint strikke af see toe in die donkerte, handdoek in die hand om vir voël te gaan haal en te versorg. Eers probeer ek haar in die water sit, maar sy spoel net uit .Teen die tyd is my snoesige pantoffels twee nat moppe aan my voete. Met voël, of eerder, Ally, in ‘n mooi sagte grys handdoek toegedraai in ‘n boks in die spaarkamer sit ek vir ure en vryf haar (ek dink dit was ‘n sy...) fluweel sagte koppie en elke nou en dan word ek geknyp met daai lang snawel.
Ek probeer water gee en krummels... en ek bid hard vir Ally. Sy maak dit nie. Nou het ek vir haar ‘n lêplek in die duin gegrawe, en weer geleer: sometimes you must let nature take its course! Dammit! Ek blaai so deur die nuwe SARIE en kyk na my eerste van vier mode-stories - en kry lekker .
Volgende Saterdag skop ek af met ‘n nuutjie hier op die duin...’n reeks klerekas beplannings-oggende. Iets wat ek so lankal wou doen, en uiteindelik het al die elemente in plek geval. Die hele toetie: praatjies oor juwele, grimering, hare en die lekkerste is die klere en juwele is daar om mee te speel!
En Fernanda is daar om te se wat jy regtig in jou grimeersakkie nodig het! Ons drink ‘n wyntjie en eet iets special! My slim motiverings woorde vir myself: glo in jou passie. Leef jou passie... gebruik jou passie om ander te inspireer!