Die ergste is dat die seer nie so seer oor die siektes of aardse besittings was (wat ons nie gehad het weens mediese onkostes nie) maar wel oor hul eie harte en gestremdhede vir die lewe, wat ons so as van selfsprekend ervaar. Die wil om te doen, maar jou lyf wil nie saamwerk nie.
Net daar besef ek wat van die kruis? Hoe lief het God my as sondaar gehad om Jesus vir my te stuur? Kinders, met ŉ diagnose wat jou hart skeur, is niks in vergelyking met die kruis nie. Ek is dankbaar – net daar!
Iets om te onthou: In hierdie wêreld is daar niemand wat my en jou so lief het soos God nie en Hy het Sy Seun, Jesus, aan ŉ kruis laat sterf vir my en jou.
So baie dankie vir hierdie opbouende skrywe. As die nag so donker is, vergeet ‘n mens soms dat God altyd daar is. Seëninge!
Suretha, al wat ek kan doen, is om vir julle te bid. Ek glo jy het vanoggend baie mense se oe oopgemaak en myne ook. Ons dien voorwaar ‘n Waarmaker van Sy Woord en ‘n liefde en genade wat ons NIE in woorde kan beskryf nie. Dankie dat jy dit met ons gedeel het. Vergewe my Here, as ek nie altyd U goedheid raaksien nie. Ek het U lief!
Afrikaners staan eintlik buite die debat, want die verlig-verkramp-logika is nie meer nie. Die groot middelgrond voel nie tuis in een van die twee blokkies nie.
Dit is ’n lewe waar ons in Suid-Afrika gaan bly, maar nie gaan stilbly nie. Dit is ŉ lewe wat regte gun, maar ook opneem. Dit is ŉ lewe waarbinne ek trots Afrikaner, Afrikaanse, Suid-Afrikaner en kind van Afrika kan wees.
Dit is egter veral ŉ lewe waarvoor ons sal bou. Ons glo dat ons self die verantwoordelikheid moet neem. Ons glo nie dat die toekoms met ons gaan gebeur nie. Ons wil help om ons toekoms te skryf. Ons wil die toekoms skryf deur te bou.
Ons bou dus met selfvertroue. Ons bou ŉ tegniese kollege, Sol-Tech, met duisend jongmense wat daar in skaars- en kritieke vaardighede opgelei word. Ons skep die vaardighede nie vir onsself nie, maar vir die mark en vir ekonomiese groei.