Maar kom ons begin by die begin. Die digter noem ’n klomp dinge op wat vir ons, sy lesers-van-alle-tye, tweede natuur geword het: om ’n huis te bou (waarskynlik in die volste sin van die woord, naamlik stene-en-sement én om ’n gesin te hê); om jou stad of dorp, die gemeenskap waar jy tuis is, te beskerm; om jou af te sloof om brood vir jou huis op die tafel te sit én jou stad of dorp se ekonomiese ratte te laat draai.
Ja, jy wat jou dae lank loop en bekommer en wat sukkel om aan die slaap te raak, jy wat bang is vir die nimmereindigende nagmerries wat jou ry: Gee jou tog oor in die arms van meer as ’n slaappil en Klaasvakie. Gaan rus in die hande van Hom wat jou môreoggend gaan wakker maak met ’n verrassende nuwe uitsig. Lekker slaap, Godskind!