July 2016 – Digby U
Veldblomdou: ‘n Storie van Trou
Lukas 12:27 ”Kyk na die veldblomme – hoe hulle groei! Hulle swoeg nie en hulle spin nie. Maar Ek sê vir julle, selfs Salomo in al sy prag was nie soos een van hulle geklee nie.
Die skoonheid van die perdeblomme (dandelions) een oggend vroeg, so met die dou daarop, het my diep aangeraak.
Dou is soveel keer in die Bybel ‘n simbool van Sy seën en sorg. ‘n Paar skrifgedeeltes: Genesis 27:28 – God gee aan jou dou uit die hemel, Numeri 11:9 – Die manna het snags saam met die dou by die kamp geval., Deut 33:13 Mag sy land deur die Here geseën word: met die beste uit die hemel, met dou.
perdeblom, o veldblom
geen swoeg, geen sweet
swierig, in spierwit gekleed
met bruidsjuweel getooi:
skitterend, glansryk die kraalwerk
veelvoudig die seën, trou:
die blomsorg, hemelse dou
ons, so sorg-gevul
terwyl U sorgvuldig sorg
Luke 12:28 (MSG) If God gives such attention to the wildflowers, most of them never even seen, don’t you think he’ll attend to you, take pride in you, do his best for you?
Fil 1:20b-21 Ek wil ook nou, soos nog altyd, met alle vrymoedigheid deur my hele wese Christus verheerlik in lewe en in sterwe, want om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins.
Die afgelope week het ek soveel Perdeblomme, wat ons as Dandelions ken, raakgesien. Ek het my aan hulle verkyk en hulle skoonheid het my verstom. Later het ek hul van naderby leer ken op Google. Dit is ‘n wonderlike plant met soveel voedingswaarde én genesende eienskappe! Hier het ek in my onkunde gedink dis sommer ‘n onkruid.
Ek sien toe hierdie op YouTube en deel dit graag:
Dit het my diep aangeraak . . .
geel, vrolike sonblom
liggevulde, helder lewe . . .
maar toe die toevou
die donkerte, geen sien,
geen son, geen sin
die ongemak, onsekerheid
die wag, die sterf . . .
maar toe die ontvou –
spierwit oorvloed wat oopvou
in skitterende bruidsgewaad . . .
en toe eers:
die asem van die Wind
tot ‘n lewe met Hom besaai
Gebed: Heer, daar is soveel skatte elke dag reg onder ons neuse versteek. Dankie vir hierdie nederige Perdeblom se les, wees my genadig dat ek mag leef as U Perdeblommetjie.
1 Petr 1:24a Die skrif sê: “Die mens is soos gras . . .
Die afgelope week was ek, grasmens, tussen hierdie gras. Hulle het regtig maar onopvallend en vaal gelyk, maar toe die “goue uur” laatmiddag aanbreek, gebeur daar iets met hulle en ook met my . . .
Voor my oë is die vaal gras getransformeer na goue gras. Ek het net baie stil geraak en saam met die gras die Lig ervaar.
Ons graslewens is so tydelik en gewoon, maar met Sy lig word dit Goddelik. In 2 Petrus 1 lees ons dat ons deel kry aan die Goddelike natuur!
Dankie Heer, dat U lig altyd op ons, in ons, en deur ons skyn. Maak ons asseblief daarvan bewus sodat ons kan leef as U goue graskinders. So kan elke uur ‘n goue uur, elke oomblik heilig wees.
Ek wys later vir my ma die foto’s en sy sê dat dit haar herinner aan ‘n Nederlandse gedig van Nel Benschop: “Gouddraad uit vlas”. Die laaste strofe daarvan is:
Maar boven alles zou ik willen zijn Uw kind,
een Koningskind, dat glansloos vlas tot gouddraad spint.
Kolossense 3:2 Rig julle gedagtes op die dinge wat daarbo is, nie op die dinge wat op die aarde is nie.
Die tema van verlede week se inskrywing was oor vure, min wetende dat nog ‘n vuur die volgende bloginskrywing sou vul. . .
Sondagoggend het die S.O.S per epos gekom:
(Plastic View is die plakkerskamp langs Moreletapark gemeente se kerkterrein.)
Die fisiese, verwoestende vuur het uitgewoed, maar dit het ‘n nuwe vuur tot gevolg gehad. . . Brandende harte het voete in beweging gebring en hande laat oopgaan, soveel so dat daar so vroeg as Dinsdag al ‘n epos gekom het met die titel:
Plastic View: Dankie! Ons voorraad is vol!
Dit het my laat dink aan die gedig van Teresa van Avila:
Ek het gaan stil word by die kruise op die kerkterrein.
Net ‘n entjie onderkant die kruise, sien ek toe die volgende stelle veertjies. Hulle lê twee-twee styf bymekaar in die gras:
Later loop ek na die hek by Plastic View. Daar hang ‘n brandreuk in die lug. Daar is groot bedrywigheid en ek sien en hoor hoe daar gekap en gewerskaf word aan nuwe huisvesting.
Toe hoor ek dit bo al die ander klanke: ‘n vrou wat diep, gelukkig uit haar maag lag. . . Ek luister in verwondering daarna. Hoe kan ‘n mens alles verloor en twee dae later só lag?
Dit word toe vir my kristalhelder: ék het ‘n “plastic view” wat maak dat ek perspektief verloor en vaskyk teen aardse, brandbare besittings en soveel keer vreugde misloop, miskyk.
Toe sien ek dié drie raak. Dis die eerste keer dat ek hierdie voëls met hul wit en swart sien. Hulle is eers op die grond en al drie later in die lug.
Later kry ek bevestiging dat dit skoorsteenveërs of heilige ibisse (van die Engels: sacred ibis) is. Toe verstaan ek die heilige boodskappe van die drie voëls en die veerpare: ons het U, Drie-enige God, so nodig om die skoorsteen van ons lewens skoon te hou, al die vuil en verstoppings weg te neem, sodat ons skoon en brandend sal bly, warmte sal gee waar ons ook al kom. U wys vir ons dat ons mekaar nodig het om uit te styg bo die plastiek van ons lewens. . . S.O.S Here, wees ons asseblief genadig.
Hosea 11:8 My liefde brand te sterk.
Die afgelope Saterdag het ek vir die dag ‘n stilteretreat bygewoon.
Buite, in die stil ure, sien ek toe die vure:
Dit het my so laat besef Hy het deur alle tye heen nog altyd Sy vurige liefde aan die mensdom bewys. Die hoogtepunt daarvan was aan die kruis en later in die vuurtonge met die uitstorting van die Heilige Gees.
Catherine van Siena het geskryf: You are the fire, nothing but a fire of love, crazy over what You have made.
Gebed: Heer, kom brand in ons harte, vul ons en elke uur van ons lewe met U heilige vuur.
So word U vurige liefdeshart oral op aarde sigbaar . . .