Die Bokke kan Saterdag wen
Rudolf Straeuli se venynige aanval op die rugbymedia wat gewaag het om hom en sy Bokspan voor die Wallaby-toets te kritiseer, het vir my as n groot verrassing gekom. Ek het nie besef die ou het sulke lang tone nie. Hoewel die Bokke by tye kookwater-rugby teen die siellose Wallabies gespeel het, was hulle vertonings in die vorige toetse maar broekskeur. Verwag Straeuli dat elke ou wat sy hand aan n woordprosesseerder waag, nou maar uit blindelingse lojaliteit die Bokke moet ophemel?
Die veggees van die Springbokke, tesame met Brent Russell se ondernemingsgees, was die ligpunte van die toets. Russell het my en die ander kritici wat gemeen het hy is te lig vir 80 minute se groot rugby, met mening verkeerd bewys. Indien hy Saterdag teen die All Blacks weer fisies die mas kan opkom, sal ek my woorde sluk. Tot tyd en wyl verkies ek hom in die rol van n impakspeler.
Die voorspelers was as n geheel goed, met Bakkies Botha op die voorpunt en Wikus van Heerden om die donkiewerk te doen. Die feit dat die Bokke se grafiek uiteindelik begin styg het, is n groot verligting. Dit voorspel moeilikheid vir die All Blacks, wat ook maar sukkel om hulle beste kombinasies te vind.
Vir die Springbokke om Saterdag voor n patriotiese Pretoriase skare te se�vier, sal hulle vir Carlos Spencer in toom moet hou. Spencer is die spil waarom alles draai.
Sou die Bokke daarop konsentreer om Brent Russell agterlangs te beskerm met vleuels wat terughang, kan dit hulle duur te staan kom. Teen die Wallabies het ons gesien dat n verdedigingspatroon meer behels as bloot een plettervatter. Dit neem nie die feit weg dat die skitterende plettervatte van De Wet Barry wondere verrig het om die Bokke se kwynende selfvertroue te herstel nie.
Ons mag egter nie vergeet dat die onsekere Wallabies steeds drie drie� teen twee gedruk het nie. Alles is nog nie pluis met ons verdediging nie en die uitgeslape Spencer weet dit. Boonop is n span wat op strafskoppe staat maak om te wen, n sagte teiken vir n moedswillige skeidsregter.
Die All Blacks se spankeuse pas die Bokke soos n handskoen. Met Steve Devine op skrumskakel stuur die All Blacks n duidelike boodskap dat hulle wyd gaan speel. Hoewel Devine n glibberige knaap is, vervul hy meesal net die rol van n vinnige skakel wanneer hy in groter geselskap is. n Sterk Springbokskrum en n vernuftige Joost van der Westhuizen hou sekerlik vir hom n groter bedreiging in as vir die robuuste Justin Marshall.
Die keuse van Ben Blair op heelagter is vir my nog n groter verrassing. Blair het my nog nooit be�ndruk nie  ek dink nie hy het aan die verwagtinge voldoen wat hy aan die begin van sy loopbaan geskep het nie. Ek sou baie meer onrustig geslaap het as die avontuurlike Mils Muliaina teen ons sou opgedraf het.
In die geheel gesien dink ek die Bokke kan Saterdag wen, mits hulle deurentyd n gedissiplineerde verdedigingspatroon kan handhaaf. n Puik plettervatter soos Barry kan, soos verlede Saterdag, die gang van n wedstryd verander. Aan die ander kant is so n senter soos n tennisspeler wat net toe storm vir n vlughou: word hy geklop, is die vet in die vuur.
In die geheel gesien dink ek die Bokke sal Saterdag wen. Die wedstryd is een van n drie-in-n-ry-reeks tussen die spanne, waarvan die derde waarskynlik die botsing in die kwarteindronde van die W�reldbeker gaan wees. Juis om hierdie rede dink ek dat Saterdag se stryd n taktiese veldslag soos min sal wees. My geld is op Corn� en Joost om die magtige All Blacks te uitoorl�.
17 Julie 2003