Hugo benodig ‘n borg. Die kinders se skoolfonds is groot probleem. Die eerste R350.00 van elke kind moet betaal word en is vir boekgelde. Die res word afgeskryf. Die ouers het bloot net nie die R350.00 nie. Daar is enkeles wat wel werk maar dit word gebruik vir oorlewing.
Ek hoop regtig dat ons so ‘n klein bietjie die nood van verlig… ons sal dit nooit nooit heeltemal kan verander nie. Die kinders en oumense is die grootste prioriteit.
Dankie vir jou tyd … ek waardeer dit opreg. Maar gepraat van waardeer – moet jy daardie gesigte sien as ons goedere soontoe neem. Die kinders het Saterdag elkeen ‘n groot pakkie smarties gekry, en dit was XMAS.
Daar MOET iets wees wat ons kan doen…?! Is dit nie die eerste klein babatreetjie wat ons elkeen kan gee om Suid Afrika ‘n beter plek te maak vir ALMAL nie??
René, kan jy asseblief hierdie hele skrywe net so vir my e-pos, met kontakbesonderhede vir mense wat graag sal wil help. Ek het ‘n baie wye netwerk van vriende, vir wie ek dit graag wil aanstuur en wat ek weet graag arm blanke mense sal wil help.
Ek bedoel kontakbesonderhede waar mense wat wil help die geld of goed kan heen stuur. Ek dink my taalgebruik is bietjie confusing hierbo. 🙂
Ek het 2 huise in SA en sal betaal vir iemand om altwee my tuine te onderhou. Dit is ‘n begin om iemand te help. Ek dink nie ek is die enigste nie.
Waar was die mense wat so swaer kry. Hoekom was hulle nie daar nie. Ek sou hulle kos, meel en geld aangebied het vir ‘n dag se loon.
Jy maak ‘n baie geldige punt Jassie! Ek vir een is juis daarvoor om eerder vir mense wat swaarkry ‘n visstok te gee as ‘n vis … !
Vir my gaan dit oor die onskuldige kinders wat daaronder ly en ons wat hul nood sien maar niks doen om daardie kinders te help nie!! Ek voel ‘n vy vir die ouers wat nie hul jisse kan lig om te gaan werk soek nie – maar my simpatie en empatie lê by die kinders! Gaan ons nogsteeds arms gevou sit en die ouers blameer – of gaan ons poog om ‘n verskil in EEN kind se lewe te maak??
My hart bloei wel vir die kinders want hulle het geen keuse in hulle lot nie, en agv die keuses van hulle ouers is die kanse dat hulle hulle pad uit daai mushoop gaan vind ongelukig baie skraal…
MAAR, kom ons help die kinders. Hulle het nie gevra om daar te wees nie, en hulle kan nie help vir waar hulle is nie. Ons kan hulle egter help om bo hulle omstandighede uit te styg. Bydraes moenie stop by geld / klere / kos nie – gee leiding, raad en liefde – wees ‘n mentor vir ‘n kind / kinders (wat jy ookal kan behartig) – help hierdie kinders om ‘n toekoms vir hulle self te bou.
Ek het fotos van hul omstandighede gesien – geen beddens, matrasse of kussings nie – slegs ‘n kombersie as hulle gelukkig was. Daardie kinders het nie geweet wat is ‘n tissue nie. Hulle het vir die eerste keer by ons pannekoek geeet. Ek moes albei leer om toiletpapier te gebruik – dit koop mens verseker nie as jy nie eers kosgeld het nie.
Ons ander is baie bevoorreg en besef nie altyd die elendige situasies van ander nie, want ons leef nie na aan hulle nie. Die maatskaplike taak druk eintlik baie swaar op ons almal se skouers en dis tyd dat ons wakker word vir die probleme wat rondom ons aangaan. Met die ekonomiese klimaat soos dit nou is sal dit seker ook net erger word.