Gehoor en geluister? Ek dink die Kerk het. – Hervormend
Die Algemene Kerkvergadering was 'n roerende belewenis.
Ek glo God het gepraat, en die Kerk het geluister. Ek dink die Kerk het God gehoor en na God geluister.
Daar het toe ook hier en daar 'n paar wynbottels gebars, soos verwag is, en ou geskeurde klere is uitgetrek. Ons was naak, gestroop, eerlik en eg. Daar is kommer en benoude besorgdheid. Maar die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika is nie moedeloos of wanhopig nie. Terwyl ons nog hier is, moet God op ons ka n reken, en sal die wêreld met ons moet rekening hou.
God moet op ons kan reken om te luister. Die wêreld moet op ons kan staatmaak om wat God sê getrou weer te gee. Ek dink 'n mens, en ook die kerk, doen dit deur met haar lewe in te staan vir wat God wil hê. Ek vermoed dis waar ons nou is.
Op die randjie van ondergang, het ons niks meer om voor te skrik nie, min om te verloor. Hierdie dapper klein kerkie klim die put uit. Die NHKA is vasberade om die Here te hoor en gehoor te laat word. Ons sal brand tot in die blaker.
Jeremia 38 verse 1 tot 28
29 September 2019, Kampersrus.
Na afloop van die 72ste Algemene Kerkvergadering. n Gesamentlike poging, met die leeueaandeel deur ds. Jacques Pieterse van NHKA Laer Suidkus Gemeente.
Psalm 29 strofes 2, 3, 4 en 5
Psalm 34 strofes 3, 4, 5, en 10
Gesang 281 strofes 1,2 en 3
Gesang 202 strofes 1, 2 en 3
Psalm 40 strofes 1, 2, 3 en 4
Gesang 487 strofes 1, 2, 3, 4
Luister. Ek dink die Kerk het.
Die Algemene Kerkvergadering was weer 'n roerende belewenis. Ek glo God het gepraat, en die Kerk het geluister.
Daar het toe ook hier en daar 'n paar wynbottels gebars, soos verwag is, en ou geskeurde klere is uitgetrek. Ons was naak, gestroop, eerlik en eg. Daar is kommer en benoude besorgdheid. Maar die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika is nie moedeloos of wanhopig nie. Terwyl ons nog hier is, moet God op ons kan reken, en sal die wêreld met ons moet rekening hou.
Luister as God praat. Sit. Sing Psalm 29 : 2, 3, 4 en 5.
Kom ons luister as God praat. Kom ons sing
Luister, want as God praat is dit omdat God omgee. Sit en sing Psalm 34 : 3, 4, 5 en 10.
As God praat, kan jy maar weet dis in jou belang. Telkens as God met ons praat, is dit om ons te red. Dis waaroor selfs al sy waarskuwings gaan. Bekeer julle, en julle sal leef. Net soos Israel is ons ook sondaars wat in ellende beland, en nét op die Here kan reken vir hulp. En as ons luister na Hom, help Hy ons in ons gebrokenheid, en bevry hy ons uit al ons nood.
Ons kom biddend luister as God praat. Staan en sing Gesang 281 : 1, 2 en 3.
Kom ons tree toe tot God in gebed. Ons bely dat God ons Bevryder is.
God praat. God skep hierdie erediens. Bly staan.
Vers nr. Spreuke 2
6 Dit is die Here wat die wysheid gee, uit sy mond kom die kennis en die insig.
7 Hy laat eerlike mense sukses behaal en Hy beskerm dié wat onberispelik lewe.
8 Hy sien toe dat reg geskied, Hy hou wag oor die pad van sy troue dienaars.
Vers nr. I Petrus 1
2 Soos God die Vader dit vooraf bestem het, het Hy julle uitverkies en deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel te word met die bloed van Jesus Christus. Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees!
Loof die Here. Staan en sing Gesang 202 strofes 1, 2 en 3.
Ek dink dat ons met reg, na die Kerk se afgelope Kerkvergadering, die Here kan loof vir sy bemoeienis met ons. God praat nog altyd met sy kerk, en ons is sy priesterdom. Ons loflied aan God is
Gebed: Skuldbelydenis, Genadeverkondiging en Voorbidding
Jeremia 38 : 1 tot 28. Bladsy 833 NAV, OT.
Ons lees uit die Ou Testament. Jeremia 38 verse 1 tot 28. Dis op bladsy 833 in die Bybel wat ek gebruik. Die volk het bly sondig en die straf van die Here lê letterlik voor die deur – voor Jerusalem se poorte. Die stad is beleër, en die Galdeërs hou die volk daarbinne.
Vers nr. Jeremia 38 verse 1 tot 28
1 Sefatja seun van Mattan, Gedalja seun van Pasgur, Jukal seun van Selemja, en Pasgur seun van Malkija het gehoor wat Jeremia vir die hele volk sê, toe hy vir hulle gesê het:
2 So sê die Here: Elkeen wat in hierdie stad woon, sal deur oorlog of deur hongersnood of deur pes omkom, maar elkeen wat oorloop na die Galdeërs toe, sal lewe. Hy sal sy lewe red, al sal hy net met sy lewe daarvan afkom.
3 Die Here het verder gesê: Hierdie stad sal beslis in die mag van die koning van Babel oorgegee word en hy sal dit inneem.
4 Die koning se amptenare het vir hom gesê: "Hierdie man moet doodgemaak word, want hy maak die soldate wat nog in die stad oor is en die hele volk moedeloos deur so met hulle te praat. Hierdie man wil nie die volk help nie, hy wil hulle benadeel."
5 Toe sê koning Sedekia vir sy amptenare: "Hy is in julle mag, ek kan julle nie keer nie."
6 Hulle vat toe vir Jeremia en gooi hom in die koning se seun Malkija se put in die binneplaas van die paleiswag. Hulle het vir Jeremia met toue laat afsak in die put waarin nie water was nie, net modder, en hy het in die modder ingesak.
7 Maar Ebed-Melek, 'n Kussiet wat ontman was en in die paleis gewerk het, het gehoor dat Jeremia in die put gesit is. Die koning het toe in die Benjaminpoort gesit,
8 en Ebed-Melek het uit die paleis uit na die koning toe gegaan en vir hom gesê:
9 "U Majesteit die Koning, die mense het die profeet Jeremia sleg behandel: hulle het hom in 'n put gegooi en hy sal daar van honger omkom, want daar is nie meer brood in die stad nie."
10 Die koning het toe die Kussiet Ebed-Melek beveel: "Vat drie man van hier af saam en trek die profeet Jeremia op uit die put voordat hy sterf."
11 Ebed-Melek het toe drie man saamgevat en hy is na die paleis se klerekas toe waar hy stukke klere, vodde, gevat het. Hy het dit na Jeremia toe in die put laat afsak met toue
12 en vir hom gesê: "Sit die stukkende klere, die vodde, onder jou armholtes onder die toue." Jeremia het dit gedoen
13 en hulle het hom met die toue uit die put getrek. Daarna het hy in die binneplaas van die paleiswag gebly.
14 Koning Sedekia het die profeet Jeremia na hom toe laat haal. Die koning het by die derde ingang van die huis van die Here gesit en vir Jeremia gesê: "Ek wil jou iets vra, maar jy moet my die waarheid vertel."
15 Maar Jeremia het koning Sedekia geantwoord: "As ek dit doen, sal u my beslis doodmaak, en as ek u raad gee, sal u nie na my luister nie."
16 Sedekia het toe in die geheim 'n eed afgelê en vir Jeremia gesê: "So seker as die Here leef, Hy wat die lewe aan ons gee, ek sal jou nie doodmaak nie en ek sal jou ook nie uitlewer aan die mense wat jou wil doodmaak nie."
17 Jeremia het vir Sedekia gesê: "So sê die Here die almagtige God, die God van Israel: As jy uitgaan na die koning van Babel se offisiere toe, sal jy jou lewe red en hierdie stad sal nie verbrand word nie. Jy en jou familie sal bly lewe.
18 Maar as jy nie na die koning van Babel se offisiere toe uitgaan nie, sal hierdie stad oorgegee word in die mag van die Galdeërs en hulle sal dit verbrand. Dan sal jy nie uit hulle mag vrykom nie."
19 Koning Sedekia het vir Jeremia geantwoord: "Ek is bang vir ons volksgenote wat na die Galdeërs toe oorgeloop het. Die Galdeërs kan my dalk aan daardie volksgenote uitlewer, en hulle kan my dalk aanrand."
20 Maar Jeremia het vir die koning gesê: "U sal nie uitgelewer word nie. Luister tog na die woord van die Here soos ek dit vir u meegedeel het. Dan sal dit goed gaan met u, en u lewe sal gespaar bly.
21 Maar as u weier om uit te gaan, dit is wat die Here my laat sien het:
22 al die vrouens wat nog oor is in die koning van Juda se paleis, sal uitgelei word na die koning van Babel se offisiere toe, en hulle sal sê: " 'Die koning van Israel se beste vriende het hom mislei, hulle het hom omgepraat; hulle het hom van die wal af in die sloot gehelp en hom toe in die steek gelaat.'
23 "Al u vrouens en al u seuns sal uitgelei word na die Galdeërs toe en u sal nie uit hulle mag vrykom nie, want u sal deur die koning van Babel self gevange geneem word, en hierdie stad sal afgebrand word."
24 Sedekia het vir Jeremia gesê: "Niemand moet van hierdie gesprek weet nie. Dan sal jy nie doodgemaak word nie.
25 As my amptenare uitvind dat ek met jou gepraat het en hulle kom sê vir jou: 'Vertel vir ons wat jy en die koning gepraat het, moenie iets vir ons wegsteek nie, ons sal jou nie doodmaak nie. Wat het die koning vir jou gesê?'
26 moet jy vir hulle sê: Ek het by die koning kom pleit om my nie weer in die huis van Jonatan te sit om daar te sterf nie."
27 Die amptenare het toe ook na Jeremia toe gekom en hom uitgevra, maar hy het vir hulle gesê net soos die koning hom beveel het. Hulle het vir Jeremia toe met rus gelaat, want hulle kon niks uitvind nie.
28 Jeremia het in die binneplaas van die paleiswag gebly totdat Jerusalem ingeneem is.
Ons lees net tot hier.
Die woord van die Here is volmaak: dit gee lewe.
Die onderwysing van die Here is betroubaar: dit gee wysheid. . .
Bevestig dat jy gehoor het wat ons gelees het. Sit en sing Psalm 40 strofes 1, 2, 3 en 4.
Psalm 40 sê iets van wat ons gelees het Jeremia oorgekom het. Sing saam
Psalm 40 strofes 1, 2, 3 en 4.
Mense het al meer as een maal vir my gesê ek leef in 'n kokon, in watte toegedraai teen die harde werklikheid van die wêreld. Predikante leef beskermd, word op die hande gedra en verstaan nie waaroor die wêreld met sy boosheid werklik gaan nie, sê hulle. Dié dat ons kan mooibroodjies bak. Dog, die dominees in die Bybel is deur die bank met klippe gegooi, geslaan, opgesluit, uitgeskel en doodgemaak op allerlei kreatiewe maniere. Nee wat, basta met watte!
Maar ek vermoed gelowiges in die kerk is dalk tog geneig om deur getinte lense die wêreld te betrag. Ons dink die wêreld hang aan ons lippe, en ewe verwaand dink ons maklik ons het al die oplossings vir alles waarmee die wêreld so sukkel. Hulle moet net leer luister na wat die kerk hulle leer. Dit ontnugter as jy agterkom hoe min erg die wêreld het aan wat die kerk sê!
Dr Gerrit Velthuysen, eertydse predikant van ons Kerk en later redakteur van 'n Afrikaanse koerant wat intussen tot niet is, het in die Apartheidsjare al vir my gesê die Kerk en alles wat die Kerk sê, is irrelevant. Niemand steur hulle meer aan die Kerk nie!
Dis net die predikante van die kerk, en die goedgelowige lidmate van die kerk, wat geen idee het van hoe niksseggend die kerk is nie. Wat die kerk sê, is vir die wêreld 'n grap en 'n aanstoot.
Ons het darem die afgelope week Beeld se voorblad gehaal, en daar was 'n paar beriggies in die binneblaaie. Het die wêreld ons gehoor? Wel, die koerant het die goed wat ons glo, in aanhalingstekens geskryf, soos 'n mens maak as jy iets vertel wat jy nie noodwendig self ernstig opvat nie, en ook nie verwag jou lesers moet glo nie.
Waar het ons, en die hele kerk, geloofwaardigheid só verloor dat die mense buite die kerk só oor ons voel? God het as't ware die kerk en die wêreld met mekaar laat trou, en ons is op mekaar aangewese, maar ons leef by mekaar verby soos getroudes wat nog net met mekaar ordentlik is.
As ons hand in eie boesem sou steek, het die kerk nie ook maar self skuld daaraan nie? Want of die kerk en wêreld dit nou wil weet of nie – en van die twee is die kerk die een wat van beter behoort te weet – wat eintlik hier aan die gang is, is dat mense opgehou luister het na God. Wat het ons bygedra tot hoe die wêreld van God vervreem is?
Een antwoord is dat ons die wêreld nie na waarde skat nie, ons is hemel toe op pad en die wêreld is op sy beste net 'n lastigheid. Ons neem die wêreld nie ernstig op nie. Ons kan nie minder gepla wees met al die moeilikheid waarmee die wêreld worstel nie. Ons maak dit af met sulke maklike, vooraf-vervaardigde antwoordjies. Ons het die week in Pretoria met die kinders Sjinees gaan eet en "fortune"-koekies gekry. Jy breek die koekie oop en vind binne-in 'n papiertjie met 'n wysheid daarop geskryf. Ons is geneig om sulke versuikerde wysheid uit te deel, asof ons al die wysheid hier in pag het, en asof een wysheid almal pas. As ons op elke vraag wat die wêreld oor God vra, gereed staan met so 'n standaard antwoord wat ons net 'n bietjie regtimmer om elke keer en by alle omstandighede te pas, wat het ons daarmee oor God gesê? Dat ons die heilige, groot God, God oorvereenvoudig, in die sak het? Dis Google, nie God nie. Ons is te gewoond dat almal dink ons het al die antwoorde, en boonop al die regte antwoorde, op al die lewensvrae en -kwessies.
Ons oorvereenvoudig nie net vir God nie, ons vat die wêreld vlak. So asof almal wat dié of dáái probleem het, belaglik en dom is. "Jesus is [tog] die antwoord!" sê die karplakker. Ja, maar wat was nou weer die vraag? Of "Bly kalm! Glo net!" Vir wat stoei óns dan so met geloof, as dit so maklik is? As dit so vanselfsprekend en voordelig was om net te glo, waar is al die geloof dan heen, dat ons met graffiti op karre moet preek?
Miskien is óns antwoorde, die kerk s'n, darem effens meer genuanseerd, en het óns darem 'n fyner aanvoeling vir mense as 'n bufferplakker. Maar selfs dan, wonder ek of dit ons vir die wêreld minder voorspelbaar maak. Miskien is al ons antwoorde ook maar net variasies op een van net twee temas: Óf: "alles is sonde ; alles werk met skuld ; alles is jóú skuld!" óf: "alles, alles is genade, onverdiende guns alleen. En daarom is verlossing ongekompliseerd en regtig maklik….". Sulke formuletjies waarmee ons oor God praat, en wat ons selfs gebruik as ons bid(!), maak dit vir die wêreld al moeiliker om ons te glo. En dit maak dit dalk ook vir ons moeiliker om werklik eerlik te wees; moeilik om eerlik te wees met die wêreld, met onsself, en later ook moeilik om eerlik te wees met God!
Iets van hierdie hele vreemde saak is darem 'n bietjie gerusstellend. Dit bewys ten minste die evangelie waar: dat mense, nie die in die wêreld nie, en ook nie mense in die kerk nie, sommer maklik na God luister nie. En dat, al luister ons, mense vir God moeilik hoor en verstaan kry.
In hierdie era van informasie, praat almal saam. Min luister. Ons praat te maklik. . . Ons praat te gemaklik met groot selfvertroue oor God, en selfs namens God.
Maar hoe ons ookal hier in die kerk met onsself stoei oor hoe ons God se boodskappers in die wêreld daarbuite moet wees, ons kan nie dáárby verby kom nie: ons luister self baie moeilik na God. Pa het gevra of daar weer by die Algemene Kerkvergadering so gestry is? Ja, altyd! Daar is dae lank aanmekaar gepraat, gedebatteer, geargumenteer, noem dit wat jy wil. Maar ek wil graag glo dat wat in die besluite staan, sal sê ons het ons aan mekaar gesteur, mekaar uitgeluister, en vir God gehoor en gehoorsaam.
Jeremia is die predikant in die put. Die oorlog gebeur met Jeremia persoonlik, 'n beleëring in die kleine.
Die Galdeërs het teen Juda kom oorlog maak. Die stad Jerusalem is beleër. Mure om 'n stad help vir aanvalle teen indringers van buite. Soos om laer te trek. Niemand kan in nie. Maar jou eie mure kan jou ook gevange hou, as jy nie daar kan uit nie. En met beleëring kan niemand wat binne is, uit die stad uitkom nie. Die Galdeërs het die hoofstad afgesny van kosvoorraad – van alles wat op die landerye rondom die stadsmure verbou is. Dit was destyds 'n baie suksesvolle oorlogstrategie. Dit druk 'n stad baie gou in 'n hoek: gee oor of gaan binne in die stad van die honger dood!
Dis die soort situasies wat die wêreld oplewer wat mense sê dominees en die kerk geen benul van het nie. Dis die goed waarvoor mense die bangste is: om magteloos uitgelewer te wees aan goed wat baie groter is as jyself. Dis gewoonlik mense – of as mens eerliker wil wees, mense se sonde – wat sterker is as ons, wat ons so bang het. Dis mense en hulle sonde wat ons in 'n hoek druk en ons dreig met die dood!
Dis in hierdie omstandighede dat die profeet Jeremia – die dominee, die kerk, die Bybel, uiteindelik God! – vir die volk vertel dat die probleme wat hulle nou het, net een oplossing het. Die oplossing is: doen wat God sê! Dis mos sommer 'n maklike uitweg uit die probleem uit. Só voel dit. Of só voel dit in elk geval vir die kerk.
Maar luister nou net wat sê God deur sy profeet Jeremia vir koning Sedekia van Juda, wat hy moet gaan doen. Jeremia sê vir hom die enigste manier waarop 'n mens hier met sy lewe daarvan sal afkom, is dat jy na die vyand toe moet oorloop. Doen jy dit, sal jy ten minste net bly leef. Niks anders nie. Net dit. Jy sal darem bly leef. Die alternatief is die dood!
Sit jy die dag in 'n beleg, het jy nie maklike keuses nie. Nie die koning nie, nie sy raadgewers nie, en ook nie ouens soos ek en julle nie. Jeremia preek vir die volk in die stad wat die Here vir hom sê. Maar hy sê nie wat mense wil hoor nie. En daarom, in plaas van opgewondenheid oor 'n boodskap wat van God af kom in hulle krisistyd, is die stadsamptenare woedend vir Jeremia. Want sy sogenaamde oplossing, is eintlik maar so goed soos geen oplossing nie. Om oor te gee aan die vyand is vir hulle ondenkbaar. Jeremia vererger net die situasie, omdat hy nie weerstand teen die beleg nie, maar oorgawe aan die vyand aanmoedig. Hulle sê hy takel die volk se moraal af. Hy moet uit die stad uitgehaal word met sy gifpraatjies en al.
Die koning aanvaar hulle raad dat die kêrel stilgemaak moet word, want klaarblyklik is dit (ironies genoeg!) nie nou vir die volk goed om van God te hoor nie. Dis nie juis 'n pluimpie vir vryheid van spraak nie, nè? Maar wanneer wou ons al ooit toelaat dat God vryelik met ons praat sodat ons sal luister?
Hulle gooi toe vir Jeremia in 'n put, en los hom daar om van honger en dors dood te gaan, dieselfde lot wat op Jerusalem wag. Iemand oortuig tog later die koning om vir Jeremia uit die put uit te laat haal, maar nie omdat hulle voorheen vir God hoor praat het deur Jeremia nie. Ook nie omdat hulle nou skielik 'n groter 'n behoefte het om van God te hoor nie. Dis gewoon menslikheidsoorwegings wat hulle dit laat doen, baie meer as geloof.
Maar die oomblik toe Jeremia weer beskikbaar raak, laat haal die koning hom onmiddellik, en vra in die geheim van hom raad. En omdat die koning nie wil hê dit moet aan die lig kom dat hy dalk dink Jeremia praat namens God nie, beveel die koning die profeet om te lieg oor die inhoud van hulle gesprek. Vir een of ander vreemde rede is dit blykbaar nie in die koning se belang dit moet lyk asof hy by God gaan raad soek het oor die oorlogskrisis nie. En die koning het toe ook nie Jeremia se raad gevolg nie, want die stad is uiteindelik wel ingeneem. Net soos God deur Jeremia voorspel het. Net die profeet, en dié wat hom gehelp het, het toe ook met hulle lewens daarvan afgekom.
Dalk is die wêreld reg. Ons luister ook nie. En dalk is die Woord wat van God af kom al vir ons dodelik vervelig omdat dit al so baie aan ons herhaal is. Ons hoor dalk al vir God, maar beslis luister ons nog nie na Hom nie. Want dalk is die opsies wat hy ons gee vir ons onaanvaarbaar. Die sonde is al erg genoeg. Dit gaan ons doodmaak. Net die ware Woord wat van God af kom – Jesus die Here – sal ons red.
Vir Hom wou die mense ook nie luister nie. Wanneer hy vir die mense die wil van sy Vader in die hemel bekend gemaak het, wou hulle nie luister daarna nie, al het hulle dit gehoor. Dit was vir hulle só onaanvaarbaar om God se genade vir sondaars deur sy Woord te hoor, dat hulle vir Jesus ook uiteindelik wou stilmaak. Vir Hom het hulle nie sagkens met toue in 'n put laat afsak nie. Hulle het hom bespot, geslaan, en uiteindelik met spykers aan 'n kruis vermoor en hom gaan begrawe.
Vir Jeremia het iemand jammer gevoel, en die koning oortuig om hom uit die put te laat haal. Maar niemand het nodig gehad om vir Jesus uit die graf te gaan haal nie, want drie dae later het Hyself lewend daar uit geloop. Hý het geluister na die wil van God. Dat Hy Hom aan die vyand – sondaars wat ons is – moes oorgee. Daarvan het hy nie die lewe nie, maar die dood geoes, maar met sy opstanding gemaak dat óns nie net bly leef nie, maar saam met Hom die ewige lewe in al sy volheid by God kry.
Die Woord van God red ons lewens. Luister na Hom. Wees gehoorsaam aan Hom. Wys Hom vir die wêreld. Verkondig Hom aan die wêreld.
Ek glo die Hervormde Kerk het dit hierdie week geprobeer doen. Na God geluister, gaan ons God nou gehoorsaam.
Vrede vir julle!, sê Hy.
Sit. Geloofsbelydenis: 12 Artikels.
Kom ons bely ons geloof in God, ons wonderbare Koning, die onmeetlik sterke en self die lewende Woord.
Wet. Wil van God. Levitikus 26.
Luister na wat die Here sê oor hoe ons nou en altyd moet leef om van Hom te getuig voor 'n goddelose en ongehoorsame wêreld. Oorlog is nie nodig nie. Vrede is. Maar wees gewaarsku, vrede maak jy nie maklik nie. Vir vrede het mens God nodig.
Levitikus 26 sê:
Vers nr. Vers
1 "Julle mag vir julle geen gode maak nie. Julle mag geen beelde of klippilare oprig nie. Julle mag in julle land geen klippe met afbeeldings hê wat deur julle vereer word nie. Ek, die Here, is julle God.
2 Julle moet my sabbatte vier en eerbied hê vir my heiligdom. Ek is die Here.
3 "As julle my voorskrifte nakom, my gebooie gehoorsaam en daarvolgens lewe,
4 sal Ek vir julle reën gee op die regte tyd, sodat die lande oeste sal lewer en die bome vrugte sal dra.
5 Julle sal graan dors tot dit weer tyd is om vrugte te oes, en julle sal vrugte oes tot dit weer planttyd is. Julle sal oorgenoeg kos hê en sonder sorge in julle land woon.
6 Ek sal vrede gee in die land sodat julle rustig kan slaap: Ek sal die ongediertes uitroei en daar sal nie oorlog in julle land kom nie.
Hou wag oor die wêreld. Staan en sing Gesang 487 strofes 1, 2, 3 en 4.
God wat vrede gee, roep ons op om te luister, vrede te maak en mekaar lief te hê, selfs die vyand lief te hê, en alles en almal tussen ons en daardie verste uiterste. Natuurlik voel dikwels onvanpas. Maar van wanneer af is wat natuurlik voel vir mense wat van nature sondig is, reg? Vrede en liefde is wat God wil hê. En wie God volg, God sal julle seën.
In 'n tyd en land waarin God vergeet is en mense nie na Hom en sy kerk meer luister nie, is dit ons werk om God te wys, met gehoorsaamheid. Ons sing as slotlied
Seën. Jesaja 32.
Ontvang nou die Here se seën uit Jesaja 32. Die Here sê:
17 Wie reg doen, sal vrede hê; wie volhard in regdoen, sal vir altyd rus en sekerheid geniet.
18 My volk sal in rustige velde woon, in veilige wonings, op plekke waar daar rus is en geen sorge nie.
19 Al slaan hael die bosse weg, al word die stad met die grond gelyk gemaak,
20 met julle sal dit goed gaan: julle sal saai langs baie waters, julle sal julle beeste en julle donkies vry laat loop.
Respons. Gesang 314.
Posted on 29 September 2019 24 October 2019 Posted in Eredienste, HervormdTagged Algemene Kerkvergadering, Jacques Pieterse, Jeremia 38:1-28, luister!, NHKA