WAT is die ideale samelewing?
Is dit nie so dat ons almal hoë ideale koester vir onsself, ons gesinne, ons land ons gemeenskap nie? Dikwels is hierdie ideale edel, soos om 'n beter Christen te wees, of minder krities afbrekend te wees.
Ons ken ook die idealisme van die jeug oor 'n beter samelewing. Soms wil ons 'n demper op ander se ideale plaas met ons eie nat komberse van teleurgestelde verwagtinge. Die bekende Bergrede van Christus, (Matteus 5-7), skets vir ons die hoë ideal van God se nuwe wêreld, 'n samelewing wat anders is en lyk as waarvan ons soms in die nuusmedia (wat die werklikheid reflekteer) lees.
Philip Yancey skryf dat Christene tog nie hulself moet verknies oor die onmoontlikheid om aan God se hoë ideale te voldoen nie.
Die Bergrede dwing ons juis om die groot afstand wat daar tussen mens en God bestaan, te erken. Daarom moet ons nederig genoeg wees om te erken dat ons elkeen soms ver te kort skiet aan dit wat God in Sy Woord van ons vra.
Ons is almal moordenaars, want wie sy broer uitskel vir 'n idioot is strafbaar met die helse vuur. (5:22). Ons is almal egbrekers, want wie na 'n vrou kyk en haar in sy hart begeer, het reeds met haar egbreuk gepleeg (5:28). Ons
skiet almal ver tekort aan die Groot Ideaal. Juis dit behoort ons nederig te stem.
Ons het almal genade nodig. Mag dit ons almal daartoe stem om met groter deernis met ander, maar juis met onsself om te gaan. Mag ons as Christene wat hier lees Geesgevulde idealiste bly, mense wat nooit God se ideaal vir 'n beter samelewing en nuutgemaakte mense, laat vaar nie.
Christus het immers die hoogste prys betaal om ons van die vernietigende mag van die sonde te bevry. Daarom berus ons nie in die gebrokenheid nie, maar streef steeds daarna om bv leerlinge te vorm wat liefde nastreef, ambagsmanne te wees wat uitnemendheid nastreef,
kantoorwerkers wat mense nie laat wag op skrywes nie, afgetredenes wat mentors is vir jonger mense.
Ja, mense wat weet dat ons samelewing nog ver tekort skiet aan wat God se ideaal daarvoor is, maar nooit ophou om te
dors en honger na wat reg is nie. Laat ons nooit ophou om te droom oor God se verrassende moontlikhede vir ons samelewing nie!
Sy idealiste is immers soos sout gestrooi in elke stegie en huis en straat en hoekie van die Suidkus