Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 28 September 2003 (oggenddiens)
Lofpsalm: 34:1, 2
Psalm 138:1, 4
Skriflesing: 2 Thessalonisense 2 en Jeremia 32
Teks: Jeremia 32: 9, 10
Daarop het ek van Hanameël, die seun van my oom, die stuk grond gekoop wat in Anatot lê, en vir hom die geld afgeweeg: sewentien sikkels silwer. En ek het dit in die brief geskrywe en dit verseël en getuies geneem en die geld afgeweeg op 'n weegskaal.
'n Gelowige mag nooit 'n punt bereik waar hy moedeloos word en oorgee nie. Solank as wat hy lewe, en wat die Here die son oor hom laat opkom, moet hy met volle verantwoordelikheid met sy lewe voortgaan.
Kom ons kyk wat het gebeur in die tyd van Jeremia, en dan kyk ons wat het gebeur met die lidmate in Thessalonika.
Wat weet ons alles van Jeremia?
Jeremia lewe in die tyd toe Juda ondergegaan het.
Israel is toe reeds oorwin, en die eerste groep Jode was reeds as ballinge weggevoer na Babel toe.
Hy kom uit Anatot uit, waar sy pa, Hilkia, priester was. Hy was uit die stam van Benjamin.
Jeremia was 'n man wat baie diep emosionele hartseer belewe het.
Hy was so diep geskok omdat hy die oordele van sy volk moes gaan aankondig dat hy, soos Job, sy geboortedag vervloek het.
Die dinge het met Juda reeds baie sleg gegaan.
Die magte van Babel het rondom Jerusalem gelê en die plek beleër.
Die Egiptenaars het egter uit die suide opgetrek teen die leërs van Babel, en die leërs van Babel het vir 'n kort rukkie die beleëring van Jerusalem gestaak om die Egiptenaars te gaan wegjaag.
In hierdie tyd wou Jeremia eenkeer uit die stad uitgaan om 'n stukkie grond wat hy in Benjamin geërf het, in besit te gaan neem.
Die wagte het hom gevange geneem en hom in die tronk gestop, want hulle het gedink dat Jeremia wou oorloop na die Chaldeërs toe.
Later het Sedekia hom uit die tronk laat haal en hom geraadpleeg. Jeremia kon nie anders as om te profeteer dat Sedekia in die hande van die koning van Babel gaan val nie.
Sedekia het Jeremia toe in 'n ander gevangenis geplaas, waar hy darem elke dag 'n sny brood gekry het om te eet – solank as wat daar brood was.
Hy kon ook hier elke dag besoek ontvang.
Dit was waarskynlik in een van die soldatekasernes naby die tempel.
Die gedeelte wat ons saam gelees het, val in hierdie tydperk.
U sal saamstem dat die landsomstandighede uiters haglik was, en dat die behandeling wat Jeremia gekry het ook uiters onaangenaam was.
Niemand het enige vooruitsig gehad nie, want Jeremia het ook nog aanhoudend voorspel dat die Babiloniërs die stad Jerusalem gaan inneem.
Wat moet ‘n mens nou onder sulke omstandighede doen? Kan ‘n mens dit waag om vir die toekoms te beplan? Kyk wat gebeur.
Die Here wil hê dat die volk moet verstaan dat hy hulle weer sal seën as hulle bekeer is en Hom weer aanbid, soos dit hoort.
Daar is 'n toekoms. Daar is ook 'n toekoms vir die kerk van die Here in hierdie sondige tyd.
Die Here openbaar aan Jeremia dat sy neef Hanameël na hom toe sal kom met die versoek om as losser sy grond te koop.
Sou u grond gekoop het as die laaste vesting van jou land besig is om te val, en die Here reeds aan jou openbaar het dat dit verby is met jou volk en hulle koning? Ek glo nie! Maar Jeremia het.
Hy het maar min vir die grond betaal, en hy sou dit nog later verloor ook.
Die saak het so gewerk: Jy kon jou grond op twee maniere verkoop.
Die een is as jy doodgewoon jou grond aan iemand wil verkoop, en dan behoort dit aan die persoon wat dit gekoop het.
Die ander manier is die lossingsreg wat Jeremia se neef hier op hom uitgeoefen het. Dit is wanneer iemand uitgeboer het. Dan kon hy sy grond aan 'n familielid verkoop teen die prys wat die grond vir die persoon werd was tot die volgende jubeljaar.
Elke jubeljaar – dit was elke sewe jaar – moes alle grond wat van armes gekoop is aan hulle teruggegee word.
Jeremia het toe die grond gekoop.
Die lae prys wat hy betaal het, was ook 'n bewys van die swak toestand waarin die land was.
Om te bewys dat hy nie besig is om 'n grap te maak nie, het Jeremia die saak behoorlik volgens die reg van die tyd afgehandel.
Hy het 'n kontrak in tweevoud laat uitmaak.
Die een is behoorlik deur hom en die verkoper en twee getuies onderteken en in 'n erdekruik gesit sodat dit behoorlik bewaar kon word.
Die ander het Jeremia aan Barug oorhandig om vir hom te bewaar.
Toe het Jeremia die geld vir sy neef afgeweeg en hom betaal.
Wat is die betekenis van die hele saak?
Die Here het self gesê dat daar weer huise en akkers en wingerde gekoop en bewerk sal word in die grondgebied van Juda.
Die grondkoopdaad van Jeremia was dus profeties daarvan dat daar vir hierdie swaar geteisterde volk weer beter tye sou aanbreek.
Die Here sal weer seën as Hy klaar gestraf het, en as die sondaars hulle van hulle sondes bekeer het.
Daarom dra hierdie saak soveel gewig:
Die koopprys is die normale prys wat gegeld het vir die omstandighede.
Die kontrak is die bewys dat daar hoop en vooruitsig was om op daardie stuk grond te gaan boer.
Die vervulling word ook weerspieël in die feit dat die kontrak behoorlik bewaar moet word.
Kom ons kyk nou in die tweede plek na die gemeente van Thessalonika.
Daar is twee dinge waarna ons moet kyk.
Die eerste is dat hulle omstandighede baie dieselfde was as dié waarin Jeremia en sy volk was.
Hulle is vervolg en baie swaar verdruk omdat hulle in die Here geglo het.
In 1 Tessalonisense 1 word daar vertel dat die gemeente die evangelie onder toestande van baie swaar vervolging ontvang het, en dat hulle in hulle volharding in die geloof 'n voorbeeld geword het vir die mense van Agaje en Macedonië.
Die tweede ding waarna ons moet kyk, is die geestesgesteldheid wat mettertyd in die gemeente posgevat het.
Die vervolgings het die mense moedeloos gemaak.
Dit, saam met hulle eie sondige geaardheid, het toe gemaak dat werkloosheid in die gemeente posgevat het.
In altwee die briewe aan die gemeente van Thessalonika word hulle vermaan om te werk. Paulus skryf vir hulle dat iemand wat nie werk nie, nie mag eet nie.
Presies die teenoorgestelde as wat met Jeremia gebeur het.
Jeremia het voortgegaan en steeds vir die toekoms gewerk omdat hy besef het dat die Here nog nie die tyd beëindig het nie.
Die gemeente van Thessalonika het moedeloos geword, en toe baie sektaries gesê dat hulle nie nodig het om langer te werk nie, want die Here kom buitendien.
Daarby het natuurlik die moedeloosheid oor die vervolging gekom.
Daarom skryf die Here vir hulle dat hulle nie verskrik moet word en hulle verstand moet verloor, en nou die wederkoms van die Here in hulle skok moet misplaas en misbruik nie.
Hulle weet nie wanneer die Here kom nie. Hy is ook nog nie hier nie, en Hy wil hulle ook nie op die dag van die wederkoms kry waar hulle leeglê nie. Hulle moet verantwoordelik werk totdat die Here kom.
Ons omstandighede is anders: Ons word nie fisies vervolg nie. Wat wel waar is, is dat ons uitgelewer word aan die wêreld.
Ons word voortdurend gekonfronteer met die ligsinnigheid van die tyd waarin ons lewe – naamlik dat van plesier ‘n te groot saak gemaak word.
Daarby word ons gekonfronteer met baie dwaalleer – en dwaalleer van allerhande soort!
Baie van ons word in lewensomstandighede vasgevang wat ons moedeloos maak: by sommiges is dit werksomstandighede.
By ander is dit die feit dat hulle nie lewensmaats het nie. So is daar verskillende dinge wat mense in ons tyd moedeloos maak.
Nou bly ons positief, en ons gaan deur elke dag met maksimum verantwoordelikheid.
As die Here Jeremia laat voortgaan het, selfs nog op die oomblik toe die laaste vesting van sy land besig was om te val, hoeveel te meer nie ons nie!
Wat ons doen, is dat ons nugter kyk na ons omstandighede en ons kry die dinge wat ons nodig het om die spanning te hanteer, in plek.
Vir dinge soos dwaalleer sorg ons dat ons die Bybel behoorlik ken. En ons sorg dat ons ‘n lewende band met die lewende God het!
Vir die ligsinnigheid van die lewe, kry ons ons beginsels wat die die Here uitgestippel het, in plek.
As ons sukkel by die werk, bekwaam ons onsself sodat ons ons werk goed kan doen en ons kyk na ons eie menseverhoudinge (sommige van ons dink ons het die reg om katterig te wees, maar ander moet hulle gedra!).
Kyk wat leer die Here Jesus ons:
Jesus het sy werk ook volgehou tot in die oomblikke toe Hy gesterf het.
Hy het nog aan die kruis gereël vir die versorging van sy moeder.
En in die laaste oomblikke het Hy nog aan die een rower se bekering aandag gegee.
Eintlik het die Here nog daarna steeds sy roeping voortgesit.
Nadat Hy opgestaan het uit die dood, het Hy hemel toe gevaar.
En selfs op hierdie oomblik gaan Hy nog met sy roeping as Verlosser aan, want hy bid nog elke oomblik vir ons almal.
Hierdie voorbeeld moet ons nie miskyk nie.
Die Here se kruisdood het ook die gevolg gehad dat die Heilige Gees oor ons uitgestort is.
Dit beteken dat die Almagtige God ons met sy eie wysheid rig en lei deur elke oomblik van ons lewe.
Die gevolg daarvan is dat ons die vermoë en verantwoordelikheid mag hê om selfs onder die uiterste omstandighede nog voort te gaan met ons lewensroeping.
Ons lewensroeping het twee fasette:
Die een is ons praktiese lewensomstandighede.
Ons moet werk en beplan en die toekoms bou.
Ons moet as gelowiges 'n bydrae lewer in die geskiedenis.
Ons kan nie sê die dinge loop tog maar skeef, en die dinge gaan uiteindelik afdraand loop, en nou sit ons maar terug nie.
Nee! Ons moet almal aan elke vorm van besluitneming deelneem.
Ons moet as God se uitverkorenes positief deelneem aan die gang van die geskiedenis.
Die tweede faset is dat ons bid dat God se koninkryk moet kom.
Dis 'n geloofsdaad waaraan ons deelneem.
Ons kan nie bid dat die Here sy koninkryk moet laat kom, maar dan stort ons geloof inmekaar, en ons gee boedel oor nie.
Ons moet elke oomblik gelowig aangaan met alles wat God van ons verwag. Totdat hy kom.
Gemeente van die Here, beplan elke dag u lewe met groot sorgvuldigheid. Beplan so dat die hoop en die verwagting van verlossing en van God se seën in u lewe gesien kan word. Want u moet onthou dat u roeping van verantwoordelikheid eers verstryk die dag as die Here kom, en daardie dag ken ons nie.
Slotpsalm 84:3, 4
Datum: 28 September 2003 (oggenddiens)