Algemene vrae oor Italiaanse windhond - Rasse
Wat is so spesiaal aan Italiaanse windhonde?
Waar kom die Italiaanse Windhond vandaan?
Is daar mediese probleme wat algemeen by die ras voorkom?
Wat is hul energievlak en aandagspan?
Wat van oorheersing en onderdanigheid?
Trekbaarheid en opleibaarheid?
Is dit moeilik om te oefen?
Is dit beskermend?
Kan hulle in die buitelug woon?
Wat van versorging?
Is dit troeteldiere met min onderhoud?
Is dit goed met kinders en ander troeteldiere?
Het hulle spesiale sorg nodig?
Wie mag nie 'n Italiaanse windhond besit nie?
Is daar slegte dinge aan Italiaanse windhonde?
Moet hulle krat opgelei word?
Alles. Goed, so ek is hartstogtelik toegewyd aan hierdie fantastiese ras, miskien selfs obsessief. Hulle is pragtig en skoon sonder duur of tydrowende versorging. Hulle is klein genoeg om in enige lewensituasie te pas, maar tog groot genoeg om regte honde te wees.
Alhoewel hulle klein is, blaf hulle eerder as om te yap. Hulle het veral 'n uiters liefdevolle, toegewyde geaardheid en 'n skitterende, soms onvoorspelbare sjarme wat nooit 'n vaal oomblik toelaat nie.
Hulle is soet, sag, liefdevol, lewendig en verbeeldingryk. Die meeste Italiaanse windhonde is een persoon of een gesinshonde wat fisies naby hul mense wil wees. Die Italiaanse windhond is 'n unieke ras wat die toegewydes kan toelê, alhoewel 'n paar van sy meer grillige eienskappe sommige kan bekoor en 'n afslaan vir ander kan wees.
Daar is 'n vraag of die Italiaanse windhond oorspronklik bedoel was om kleinwild of ongedierte te jag of hoofsaaklik 'n geliefde metgesel te wees. Albei hierdie teorieë is waarskynlik waar. Baie Italiaanse windhonde het 'n sterk instink om te jag en te jaag.
Ander het niks, omdat hulle, ten minste gedurende die afgelope eeu of so, nie vir hierdie eienskap geteel is nie. Dit is ook waarskynlik dat hulle 'n gewilde troeteldier gedurende die dae voor sentrale verhitting geword het, want hul warm lyfies kan baie vertroostend wees in 'n andersins koue bed.
Die Italiaanse Windhond gaan 'n lang pad terug in die geskiedenis, net soos die groot Windhond, waarskynlik reeds 2000 jaar gelede in die gebiede wat nou die lande Griekeland en Turkye is. In die vroeë kunswerke van hierdie nasies word 'n klein windhond uitgebeeld, en bene wat op 'n hond van hierdie soort dui, is op argeologiese terreine gevind.
Die ras het gedurende die Middeleeue gewild geword in Suid-Europa en teen die 16de eeu is baie in Italiaanse skilderye en beeldhouwerk uitgebeeld. Dit is om hierdie rede, nie vanweë die oorsprong daarvan nie, dat die klein hondjie bekend geword het as die Italiaanse Windhond.
Die groter neef, die Whippet, wat in die 19de eeu in Engeland ontstaan ​​het, is 'n relatief nuwe ras wat begin het as 'n mengsel van groot windhond en terriër en later sommige Italiaanse windhondbloed opgeneem het om verfyning toe te voeg.
Die Italiaanse windhond was nog altyd 'n gunsteling van koninklikes en aristokrasie, en baie skilderye toon historiese figure soos prinses Anne van Denemarke, koningin Victoria en Katarina die Grote van Rusland met hul geliefde Italiaanse windhonde.
Dit is 'n bekende feit dat Frederik die Grote 'n groot aanhanger van hierdie ras was en byna altyd by een of meer daarvan gesien is.
Die eerste Italiaanse windhond is in 1886 deur die American Kennel Club geregistreer, maar die ras het nogal skaars in die Verenigde State gebly. Die eerste Italiaanse windhond ooit wat die eer behaal het as die beste in skou op 'n skou vir alle rasse, was Ch. Flaminia of Alpine in 1963. Die aantal BIS Italiaanse windhonde het sedertdien geleidelik toegeneem. Die rekordhouer vir die meeste BIS-oorwinnings is Ch. Donmar's Scarlet Ribbons, met 22.
Die ras se topproduserende vader was Ch. Dasa se King of The Mountain, met 78 nageslag. Die top-produserende dam was Ch. Dasa's Ebony Queen, met 30. Aangesien Italiaanse windhonde klein werpsels het - gewoonlik 2 tot 4 hondjies - sal hierdie plate waarskynlik 'n geruime tyd bly staan.
13 tot 15 ″ op die skouers is ideaal vir die vertoonring. Die gemiddelde gewig is agt tot 12 pond. Groter (17 ″ of 18 ″) is redelik algemeen en is baie troeteldiere.
13 tot 14 of 15 jaar is normaal. 16 tot 18 is nie ongewoon nie.
Hipotireose en ander outo-immuun siektes, PRA, aanvalstoornisse, luukse patella's, Legg-Perthes. Nie een van hulle is ongebreideld nie, maar al hierdie, sowel as ander genetiese siektes, is by sommige gediagnoseer. Sommige bloedlyne het 'n aanleg vir beenbreuke as gevolg van gebrek aan beendigtheid.
Op die oomblik werk die Italiaanse GreyhoundCA saam met dr. Acland van die Cornell Universiteit om 'n bloedtoets te ontwikkel wat draers van PRA sal toon. Intussen beveel die Italiaanse GreyhoundCA en ander verantwoordelike telers ten sterkste aan om vir PRA te toets, hoewel geen keuring nodig is vir enige van die genoemde toestande nie.
Verantwoordelike telers laat ook hul honde nagaan op Legg-Perthes, luukse patellas, ongerymdhede in die hart en, indien vermoed, hipotireose. Sommige veeartsenykundige ortopediese spesialiste beweer dat beendigtheid deur röntgenstrale gekontroleer kan word, maar daar is twyfel oor die doeltreffendheid daarvan.
Die Italiaanse GreyhoundCA se gesondheidskomitee het gewerk aan 'n studie van oorerflikheidspatrone in oormatige beenbreuke, maar tot dusver is daar geen positiewe metode om die probleem te identifiseer nie. Voornemende eienaars van Italiaanse windhonde moet by die teler navraag doen of die vader en / of moeder of enige van hul nageslag frakture ervaar het.
Die energievlak is redelik hoog by gesonde hondjies en jong honde. Volwasse Italiaanse windhonde is redelik aanpasbaar en reageer op die energievlak van hul eienaars. Dit is 'n ware aanslag in miniatuur, en die aandag kan kort wees as hulle verveeld is.
Alhoewel Italiaanse windhonde tussen agt maande en anderhalf jaar fisieke volwassenheid bereik, afhangend van hul bloedlyn en hul grootte (groter is geneig om langer te bly groei), behou die meeste van hulle hul hondjie-energie en speelsheid tot ver buite die ouderdom.
Sommige bereik nie geestelike volwassenheid voordat hulle drie of vier jaar oud is nie - 'n ander kenmerk wat baie liefhebbers as deel van die bekoring van hierdie ras beskou. Sommige ander eienaars wag dalk ongeduldig op hul hond om 'groot te word'.
'N Enkele Italiaanse windhond is gewoonlik onderdanig van aard; maar in 'n situasie waar verskeie Italiaanse windhonde of ander rasse van soortgelyke of kleiner omvang betrokke is, kan daar gevegte vir oorheersing in die pak wees.
'N Waarskuwing hier is dat baie liefhebbers wat nuut is in hierdie lieflike en liefdevolle ras, nie wil glo dat hierdie normaal lieflike honde klein kan wees nie, maar dat hulle ware honde is en 'n sterk neiging tot pakgedrag het.
Meer eienaars as wat ek graag wil noem, het tuisgekom om te vind dat 'n siek, ou of andersins swak 'paklid' erg deur die sterker honde aangeval is.
Weereens is dit 'n goeie probleem, en individue verskil baie in hierdie eienskappe. As hulle menslik was, sou hulle beter in 'n skool vir vrye kunste vaar as in 'n militêre akademie. Sommige doen uitstekend in gehoorsaamheidskompetisie, en ander vaar glad nie.
Baie hang af van die afrigter se vermoë om die Italiaanse Windhond geïnteresseerd te hou. Agility is 'n sport wat vir die Italiaanse Windhond uitgevind kon word, en hulle is uitstekende terapiehonde. Sommige is selfs vaardig in die kursus om te lok, alhoewel dit met 'n mate van versigtigheid gedoen moet word.
Sommige eienaars sê dit is, en sommige Italiaanse windhonde kan hardkoppig daaroor wees. Dit is veral moeilik om 'n Italiaanse windhond te oorreed om in uiterste weer te vra om uit te gaan. Eienaars wat doggy-deure installeer en diegene wat papier trein, het die beste resultate. [Hoe gaan dit met 'n rommelbak?]
Die meeste Italiaanse windhonde blaas 'n waarskuwing wanneer iemand of iets vreemds naderkom. Dit is waarskynlik dat hulle nie meer sal doen as om te blaf en op 'n opgewonde manier op te tree nie, alhoewel daar ook uitsonderings op is, is dit gevaarlik vir hul eienaar of eiendom.
Die Italiaanse windhond is beslis 'n 'binnehond'. Buitelewe en kuier op warm dae word geniet, maar dit is nie 'n hond wat alleen agtergelaat kan word om self te sorg nie.
Dit is minimaal, maar tande en toonnaels benodig gereeld aandag. Die jas is so kort en fyn dat 'n bad selde nodig is.
Ja, maar die hare is so kort en fyn dat dit amper nie gesien kan word nie.
Die hoeveelheid tyd wat nie vir bad en versorging gebruik word nie, word tien keer benodig vir aandag en liefde. Italiaanse windhonde kan amper behoeftig wees in hul begeerte na liefde.
Italiaanse windhonde het 'n goeie verhouding met sagte kinders wat verstaan ​​dat dit 'n lewende wese is en nie 'n speelding wat hanteer kan word nie. 'N Italiaanse windhond kan beseer word deur 'n onnadenkende kind. Dieselfde geld vir interaksie met ander diere.
Hulle kom goed oor die weg met katte en ander honde van soortgelyke grootte, maar moet beskerm word teen onbedoelde groter troeteldiere.
'N Trui of baadjie is in orde in koue weer. Alhoewel die Italiaanse windhond nie so fyn is soos hy lyk nie, moet daar sorg gedra word om 'booby strikke' wat 'n gebreekte been kan veroorsaak, te vermy. Baie Italiaanse windhonde sal waarskynlik nie weghardloop om te verken nie, maar sal die straat in hardloop of selfs 'n ongelooflike sprong van 'n balkon of 'n oop venster maak om speels na 'n kat of ander dier te streef — of om hul meesters te volg.
Hierdie ras moet NOOIT van lood af geloop word nie, aangesien 'n ander hond of iets ongewoons hulle kan spook, wat hulle kan laat bout.
Mense wat te min tyd het om aan hul honde te wy, wat oproerige kinders het, wat onmiddellike en onophoudelike gehoorsaamheid verwag, wat verwag dat hul hond in die agterplaas moet bly, of wat skaam is om liefde met 'n dier te deel, moet nie hierdie ras besit nie .
Hulle benodig en vereis baie liefde en aandag. Ontken dit, hulle kan skaam of hiper word of albei. Hulle moet behoorlik as hondjies gesosialiseer word. Diegene wat onder onpersoonlike toestande grootgemaak word, kan moeilik aanpas.
As daar na verwagting baie tyd in die buitelug deurbring, is dit nie geskik vir koue klimaat nie. Italiaanse windhonde is baie atleties, en hulle spring- en klimvermoë kan hulle in die moeilikheid bring. Hulle het ook geen verkeersgevoel nie, en 'n Italiaanse windhond wat in die straat beland, is amper bestem om getref te word. Aangesien dit honde is, kan dit redelik koppig wees.
Beslis, maar moenie kratopleiding met huisopleiding verwar nie. Alle honde moet leer om kort tydjies in 'n krat te bly, tot drie of vier uur; maar 'n krat moet nie gebruik word om 'n Italiaanse windhond elke dag die hele dag in te perk terwyl sy eienaar by die werk of speel is nie. Honde is nie bedoel om diere soos laboratoriumrotte in hokke te hou nie.
Ongelukkig vind baie telers dit makliker om hul hondekopers aan te dui om die hond gekrul te hou as niemand tuis is nie as om die proses van huisopleiding te verduidelik. Italiaanse windhonde is lief vir warmte en kan hardkoppig wees om buite te gaan as die weer koud, nat of winderig is, en daar is 'n neiging dat eienaars hulle net hou, in plaas daarvan om hierdie probleem aan te spreek.
Die suksesvolste Italiaanse windhonde wat deur die huis opgelei word, is diegene wat gratis toegang tot 'n honddeur het, eerder as om te moet vra om uit te gaan.