Waar is die skillet? | Die Natural Health Dictionary
Waar is die skillet?
Ek het onlangs gelees dat almal 'n gunsteling-opnemer op die stoof het, maar nie daaroor praat nie. Ons het nie net 'n gunsteling-opnemer nie, ons het ook 'n gunsteling skillet. In werklikheid kan dit voorkom asof ons ontbyt sonder daardie skilletjie regmaak.
'N Paar weke gelede het ek 'n paar koppies koffie ingeasem en bereid om ontbyt reg te maak. Ek het die kabinet oopgemaak om die 'skillet' uit te sleep, en hoewel die rak nog ander skilletjies gehad het, het dit nie die ontbytpanne gehad nie. Ek het die groter skillets opgetel, asof die kleiner onder hulle kon wegkruip. Maar nee, dit was nie daar nie. Die ontbyt is opgehou terwyl die soektog uitgevoer is.
Dit wil voorkom asof al hoe meer voorwerpe die afgelope tyd verdwyn het. Laat my wonder of poltergeists vir ons truuks speel.
Ontbreek, ontbreek, ontbreek. Na 'n deeglike deursoeking van die kombuis, het ek die kastrol gevind - nie op die normale plek nie, maar in die potte.
'U verloor dit,' het my man gesê. Dit was voordat hy sy kantoor geskeur het op soek na twee duur program-skyfies wat ontbreek. Wat ek miskien nog bykom, ontbreek tot vandag toe.
'Ten minste was dit nie in die yskas nie,' verdedig ek myself. Ek kan onthou dat items wat verkeerd geplaas is, 'n teken is van normale veroudering as u dit op 'n halfpad logiese plek vind. As u dit op 'n baie vreemde plek vind, kan dit 'n waarskuwingsteken # 7 wees dat u Alzheimers het.
Ek kan net die ontbrekende merke merk: handskoene, jasse, gunsteling hemde, sokkies, my seisoenale klere, deksels vir bakkies en net vanoggend 'n houertjie vrugte. Ek het net die vrugte reggemaak en kon nie agterkom wat ek daarmee gedoen het nie. Na 'n soektog het ek dit op die badkamer se toonbank gevind, waar ek die skeermes van die man wat hy laat loop het, afgeskakel het.
Ok. Nou erken ek dat (a) dit nie 'n logiese plek was vir die houer met vrugte nie, maar (b) ek in staat was om my stappe weer te gee. Telling een vir my, (a) is 'n teken van Alzheimers, maar (b) is normale veroudering. Ek noem dit 'n wasgoed, nie waar nie?
Ek het ontdek dat daar 'n reël van verlore en gevind is. Al wat u hoef te doen is om 'n item te vervang om die oorspronklike wat u verloor het, te vind. Ek het my naelsnippers verloor — nou, meer as verskeie knipsels — maar ek het my laaste verloor. Ek moet my naels geknip hou om my ukulele te speel. Ek was op pad om ons program vir die verpleeginrigtings te oefen, en ek stop toe by Dollar General om naelknippers te koop. Natuurlik het ek 'n paar dae later 'n oulike (vergulde) knippie in 'n laai gevind.
Die verlorenes word meestal gevind — uiteindelik — selfs al kan u nie weer u stappe doen nie. Verlede jaar kon ek net my lelike Kers trui vind, maar hierdie jaar het ek die res van my Kers truie in 'n onderste kas gevind. My man het die reeksnommers vir sy twee programme gehad, sodat hy elektroniese kopieë kon kry om op sy nuwe rekenaar te sit. Wat die oorspronklike programme betref, moet ek miskien die vrieskas nagaan.