Krimpblaas - oorsake en terapie - Simptome - 2021
Krimpblaas - oorsake en terapie
Vermindering in blaaskapasiteit
Baie mense is bewus van die simptome van 'n krimpblaas - naamlik die verhoogde drang om te urineer met 'n verminderde urienproduksie - maar hulle weet min van die oorsake en moontlike behandelingsbenaderings. Die sogenaamde onskadelike simptome word dikwels geïgnoreer of onderskat. Aangesien die kanker in die ergste geval kan wees, word 'n mediese ondersoek ten sterkste aanbeveel.
'N Krimpende blaas is 'n permanente vermindering in die kapasiteit van die blaas, wat gewoonlik gepaard gaan met ooreenstemmende urinêre afwykings. Die volume van die blaas word gedeeltelik verminder tot minder as 15 persent van die oorspronklike grootte
Simptome van 'n krimpblaas
'N Krimpende blaas word veral opgemerk deur 'n groter drang om te urineer, gevolg deur die vrystelling van klein hoeveelhede urine (pollakiuria). Urinering is dikwels pynlik, maar kan ook voortgaan sonder verdere klagtes.
Oorsake van 'n krimpblaas
In die meeste gevalle is die afname in blaaskapasiteit te wyte aan 'n verkeerde genees of chroniese blaasinfeksie (sistitis), wat gepaard gaan met fibrose van die blaasspiere. As daar tekens is van 'n blaasinfeksie soos krampe in die blaas, pynlike urinering en pollakiuria of bloed in die urine, moet dringend mediese hulp gesoek word om die ontwikkeling van 'n krimpende blaas en ander komplikasies, soos nierontsteking, te voorkom. Die blaasinfeksie word gewoonlik veroorsaak deur bakterieë, waarteen antibiotika help. Daar is egter ook ander vorme soos interstisiële sistitis, waarvan die oorsaak tot dusver nog onduidelik is en tot dusver geen genesing moontlik was nie.
Benewens die ontsteking van die blaas in die blaas, kan 'n paar ander faktore ook beskou word as snellers van die krimpblaas, wat wissel van die gevolge van urinêre dreinering via 'n blaaskateter en littekens in die blaasweefsel na 'n operasie via 'n sogenaamde neurogene blaas tot blaaskanker. Die neurogene blaas word veroorsaak deur senuweeafwykings wat, in die geval van 'n krimpende blaas, veroorsaak dat die blaasspiere aanhoudend of te gereeld saamtrek. Nie net blaaskanker nie, maar ook kanker van nabyliggende organe, soos prostaatkanker of servikale kanker, kan lei tot 'n afname in die kapasiteit van die urineblaas of tot 'n krimpende blaas.
Die eerste stap in die ondersoek is om uit te vind wat die oorsaak van die klagtes is voordat u met geteikende terapie kan begin. Diegene wat geraak word, word gewoonlik gevra om 'n urienmonster in te dien wat dan in die laboratorium ondersoek word. Op hierdie manier kan bloedresidue in die urine, maar ook bakteriese sistitis maklik opgespoor word. Daarbenewens word 'n ultraklankondersoek gereeld uitgevoer om onder die klagtes te kom. Beeldvormingsmetodes soos rekenaartomografie of magnetiese resonansbeelding kan ook belangrike inligting verskaf vir die diagnose. Byvoorbeeld, hulle bied nie voldoende veiligheid in die geval van blaaskanker nie, sodat as daar 'n vermoede hiervan is, gereeld blaasspieëling uitgevoer word. Bestaande tekens van 'n neurogene blaas-leegstoornis verg addisionele beeldvorming van die senuweestelsel en brein. Daarbenewens kan funksionele ondersoeke van die blaas, soos 'n urienstraalmeting, toepaslik wees.
Volgens die verskillende oorsake van die krimpblaas is daar talle verskillende behandelingsopsies beskikbaar, wat egter nie altyd kan genees nie, maar soms net die simptome verlig. Daar is 'n goeie kans op sukses, byvoorbeeld in die behandeling van bakteriese sistitis. Dit kan gewoonlik binne 'n relatiewe kort tydjie met antibiotika uitgeskakel word. As die patogene weerstand teen gewone antibiotika ontwikkel het, word breëspektrumantibiotika gebruik.
In die geval van 'n neurogene blaas, is daar egter meestal net die moontlikheid om die simptome te verlig of die urienproduksie op die geneesmiddelvlak te normaliseer. As komplikasies soos refluks van urine in die nierbeen (vesicorenale refluks of vesico-uretero-renale refluks) voorkom en die toestand van die pasiënt vererger, bly chirurgie die laaste opsie. As deel van die chirurgiese prosedure kan die blaas vergroot word (blaasvergroting) of kan 'n nuwe kunsmatige blaas (plastiek van die blaas) geskep word.
In blaaskanker is chemoterapie en chirurgiese eliminasie steeds die keuse van behandelingsmetodes. In die geval van 'n vroeë opsporing van kanker, is die kanse dat die pasiënt genees word, redelik groot. As blaaskanker egter reeds goed gevorderd is by die diagnose en daar reeds metastases vertoon word - soos beenmetastases wat verband hou met ooreenstemmende beenpyn - kan die betrokke persoon nie meer genees word nie. Dit gaan bloot om die klagtes van die pasiënt tot die minimum te beperk en die vordering van die siekte so ver moontlik te vertraag.
Die drastiese vermindering in blaasvolume in die konteks van 'n krimpblaas van 300 tot 400 milliliter tot soms minder as 50 milliliter kan oor die algemeen teengewerk word met behulp van die sogenaamde blaasopleiding. Dit word gewoonlik bykomend of na die behandeling van die onderliggende siekte gedoen, met die doel om die blaaskapasiteit geleidelik te verhoog en die urienproduksie te normaliseer. Diegene wat geraak word, lei die uriene op om bewustelik terug te hou en sodoende die uitskeidingsintervalle te verhoog. Medisyne wat die sametrekking van die blaasspiere reguleer, kan as ondersteuning gebruik word.
Naturopatiese behandeling vir krimpblaas
Naturopatie, soos konvensionele medisyne, kan nie individuele oorsake van die krimpende blaas, soos neurogene blaasfunksie of kanker, teenwerk nie, maar dit bied belowende aanvullende behandelingsopsies, veral vir chroniese blaasinfeksies. Daar word beweer dat verskillende tee- en teemengsels gebaseer op plante (byvoorbeeld brandnetel, maretakterapie, kamilleblomme, Gundelbenkraut) 'n strelende, maar geen genesende werking het. Pampoensaad word ook as voordelig beskou. Kruie-medisyne gebruik ook tinkture en uittreksels van ribwort, paardebloem, perdestert en einer vir blaasinfeksies. Daarbenewens word beweer dat die veenbessiesap 'n voorkomende effek het omdat dit gesê word dat dit bakteriële infeksies van die blaas bemoeilik.
Ander naturopatiese behandelingsbenaderings teen chroniese sistitis is akupunktuur- en akupunktuurmasserings volgens Penzel. Daarbenewens word verskillende homeopatiese medisyne soos Nux vomica of Cantharis gebruik om inflammasie van die blaas te behandel. Op die gebied van Schüssler-soutterapie het die Schüssler-soute nr. 9 (natriumfosforicum) en nr. 11 (silicea) hul waarde bewys in gevalle van sistitis. Aangesien die inflammatoriese prosesse van die urineblaas ook teweeg gebring word met 'n algemene versuring van die organisme, vorm 'n balans in die suur-basis-balans dikwels deel van die naturopatiese behandeling van 'n krimpblaas. Watter naturopatiese maatreëls die beste geskik is vir behandeling, hang baie af van die individuele simptome en die samestelling van diegene wat geraak word. Die keuse moet dus altyd aan ervare terapeute oorgelaat word. (FP)
Thomas Gasser: Basiese kennis van urologie, Springer Verlag, 6de uitgawe, 2015
W. H. Jost et al .: Diagnostiek en terapie van neurogene blaasafwykings, S1-riglyn, German Society for Neurology, (verkrygbaar op 8 Oktober 2019), AWMF