DIE ZUMA-RAMAPHOSA OORGANG – BEKYK VANUIT ’N KONINKRYKSPERSPEKTIEF deur Frikkie Mulder – CIVITAS DEI
DIE ZUMA-RAMAPHOSA OORGANG – BEKYK VANUIT ’N KONINKRYKSPERSPEKTIEF deur Frikkie Mulder
Gepubliseer op Maart 1, 2018 Maart 19, 2018 deur JFK Mulder
“Ja, na Zuma, wat nou? Ons bly blanke Afrikaners en Christen-gelowiges…in Suid-Afrika.” Vra Tannie Anna Van der Dussen nou onlangs op die sosiale media.
Om perspektief op die huidige situasie in ons land, en Christene se taak hier te verkry, laat ons eers die onlangse omtrent nege jaar in oënskou neem.
[Herinnering: Die leser word daaraan herinner dat die huidige skrywer deur sy eie oë, na heelwat van die volgende gebeure kyk].
[Waarskuwing: Ek betrek in hierdie stuk oor die koninkryk van God in Suid-Afrika veral die Afrikaner en Zoeloe volke omdat ek hierdie twee beter as enige van die ander volkere in ons pragtige land ken – behalwe dalk vir die Engelse, en nie omdat ek hulle as belangriker as byvoorbeeld die Venda-mense, of die Xhosa’s van die Oos Kaap ag nie.]
Hoewel Meneer Jacob Gedleyihlekisa Mhlanganyelwa Zuma in 2009 met sy hand op die Bybel ingesweer is as president van Suid-Afrika, het ons onder sy presidentskap amper van die begin af ’n groeiende toename in afgodery, op grondvlak gesien. Dit is algemene kennis dat hy kort voor hy in 2009 ingesweer is as president, ’n sangoma besoek het wat hom met sy muthi en rituele “versterk” het – soos hulle sê. Ten aanskoue van die hele Suid-Afrika – wat graag hulle kontinent aan die Metodiste onderwyser, Enoch Sontonga se God opdra in die nasionale lied, was die agter-agter-kleinkind van Nxamalala en Msholozi – hy die leier van die ANC, betrokke by die slag van vee vir die voorvadergeeste, by die 100-jarige viering van die regerende party se stigting in Bloemfontein. Wat toenemend veral sedert daardie gebeure in die land gesien is, was die dunnerig-gesnyde dier velletjie om meer en meer polse van ons land se mense. Dit is daardie isiphandla wat as skaamtelose identiteitsmerker, nou die verering en kultus rondom die afgestorwenes in die helder daglig van ons deur-die-eeue-heen-sendeling-bestookte-kontinent, soort-van moet normaliseer en met trots uitstal. Christen Afrikaners wat toe al reeds die hoofstroom media se propaganda begin glo het, naamlik dat ’n groot deel van hulle eerlike standpunte eintlik as rassisties gesien moet word, sou dit daarom kwalik waag om reguit vrae te vra, of om vanuit die heilige Skrifte valse aannames en oortuigings hieroor te weerlê. Dit is hoe jou stilswye die duisternis nog donkerder draai. Is dit nodig om by te voeg dat die staatshoof toe ook deur ’n charismatiese groep, tot ere-pastoor gesalf is, en so, mooi in die koning-priester tradisie van ons kontinent, se glansende troon kon gaan sit? Daar het jy dit – in een persoon, die naatlose vereniging van heiden en heilige. Mag die Here gee dat predikers van die Evangelie in ons land hier ’n helder en duidelike lyn voor kerk en tent se ingang sal trek – een soos wat Elia op die berg Karmel se stof getrek het – JHWH of Baal. Die Een of die ander. Maar nie altwee nie. Moenie bang wees nie, want die HERE roep jou ook. Ek sê dit met redelike sekerheid want die Franse Hugenote en ons ander Gereformeerde vlugtelinge, het nie hier na die bek-kant van die perd-kop-kontinent getrek om te kom rugby kyk of te braai nie. Lees tog eendag Van Riebeeck se gebed as jy die tyd het. En wanneer die persoon vir jou vra: “How dare you criticize my culture?” Dan wys jy vir hom uit die Bybel waarom jy dit-of-dat as sondig en afgodery uitwys, maar dan praat jy ook met hom oor die sondes wat so maklik aan jou eie kultuur kleef, maar wat jy ook moet bely en van moet weg vlug.
Nou op ’n ander saak kan ons met baie sekerheid sê dat die Suid-Afrikaanse regering helderder en duideliker – onder ’n paar-weke-gelede nog se president, ’n Islamitiese vooroordeel uitgestraal het. Dit gaan heel moontlik ook nie gou verander nie. Ekonomies gewys is meer bande met Mohammedaanse lande aangeknoop, en is selfs die saak rondom die ergste van die sekelmaan-uitvaagsels soos Osama Bin Laden, gekoetshi-koe. Want na hy in die pad van daardie Amerikaanse skerpskutter se loodpil gestaan het, en êrens oor die bloue see vanuit ’n helikopter ge-gqum is, sou Suid-Afrika se een minister steeds volhou dat die Yanks eintlik met hom rondom ’n tafel moes gaan sit, en hulle geskille so opgelos het. Dit nadat heelwat Arabiese presidente en ministers self, hulle blydskap oor die ondergang van die-gewone-moslem-se-robin-hood uitgespreek het. Andersins het die Mohammedanisme ook gegroei in getalle in Suid-Afrika veral deur humanitêre hulp aan die armes. Beloftes wat die regering nie kon vervul nie, is so op grondvlak aangevul en na gekom in wat ons ’n “sagte sekeltog” kan noem.
Verder moet gesê word dat ’n grondwet wat nie die ewige beginsels van God se heilige Woord naspreek nie, maar eerder die mens as die episentrum van glorie en majesteit voorhou, meer en meer ’n mens-aanbiddende denkgees sou vestig. Hier moet egter onomwonde die volgende gesê word:
“Enige samelewing waarin ’n misdryf teen ’n mens as die grootste misdaad opgeblaas word, is ’n land wat vir homself ’n afgod geskep het.”
Ons het toenemende druk op die kerk van die Here Jesus Christus gesien met meer as 20 Bybel Kolleges wat in die afgelope tyd van owerheidsweë af beveel is om te sluit, of wat gewoon gederegistreer is.
Verder, die vlammetjie van ras-venyn wat klein-klein onder oud-president Thabo Mbeki weer aangesteek is – doelbewus of onbewus, brand nou al groter en ontstellender as vroeër. Vir ’n land soos Suid-Afrika met sy baie taalgroepe en kulture, is dit nie so belangrik van watter kant af hierdie vlammetjie aangesteek word nie – van die donkerder of ligter skakering van die dermatos af nie. Wat belangrik is, is dat alle christene dit as sonde moet uitwys en veroordeel. Klein herinnerinkie: “Doen aan ander soos jy aan jouself gedoen wil hê”. Predikante behoort meer as in die verlede hulle stemme, tonge en monde oor hierdie saak in diens van God se heilige Woord te stel. Mens dink hier aan St. Ambrosius in die vroeë kerk, wat ook vir die verskriktes in die samelewing openlik opgestaan het.
Die “Economic Freedom Fighters” van Julius Sello Malema is in 2013 gestig, en hoewel Sello – naamlik die een wat huil, nog nie die steun in Suid-Afrika kry wat hy graag sou wou hê nie, het sy idee dat “wittes die land gesteel het, en grond en plase daarom weer sonder gewetenswroeging of vergoeding van hulle afgevat mag word”, baie wyer as die party self in harte en gedagtes ingang gevind. Dat sy party se mosie hieroor onlangs geslaag het in die parlement is duidelike bewys hiervan. Dit is belangrik om dit in gedagte te hou want President Cyril Ramaphosa het natuurlik gesê dat dit is wat voorlê op die post-Zuma horison – wat die praktiese implikasies daarvan gaan wees behoort ons hierdie jaar nog te sien. Dalk is dit vir jou ou nuus, maar die EFF vergestalt die ongeduld van die wat weier om langer te wag vir die super-stadige-vrye-mark-olifant om in hulle rigting te draai, en ook oor hulle die verfrissing van liggaamlike verligting en afkoeling te spuit:
“Hei, ons gaan nooit ’n hap van daai pasty kry as ons dit op hulle manier doen nie. Huiswerk doen en hard leer. Goed doen en onderskeidings behaal. Matriek-vrystelling en weer gaan leer. Nagte deur werk, oplet na die professor se woorde, en weer hard gaan leer vir die volgende eksamen. My studies cum en na my gradeplegtigheid begin werk soek en van onder af begin nie. My Engels is in elk geval nie so goed nie. O a nkotlwa na?” Tafelmaniere oorboord, en storm die skaapboud in die kombuis – spiere, spoed, greep en rek-wydte van die kake is wat die moontlikheid van ’n versadigde ingewande sal bepaal. Vrywillige mededeelsaamheid onder Christene is natuurlik nooit ’n opsie nie. Dit is die nodige en noodwendige sigbaarwording van die liefdesgebod, wat nie opsioneel vir enige christen op aarde is nie – dis waarom gemeentes ’n diakonie behoort te hê. Buitekerklik is die gedwonge forsering van werkende burgers om hulle bates aan ander te gee – wat nie die kennis of die dryf het om hulle talente uit te bou of te beoefen nie, wederregtelike afpersing. Lo tignov – Twee kort woordjies in die Hebreeus, en vyf lettergrepe in Afrikaans: Jy mag nie steel nie.
Met die toenemende hoeveelheid mense wat maatskaplike toelae van die regering ontvang was daar verder ’n ontsettende groei, of dalk eerder uitleef van ’n sosialistiese ingesteldheid en manier van dink. Die instamp van ’n lustelose staatsafhanklike-stemslaaf-wêreldbeeld is nog stewiger gevestig as vroeër.
Verder was en is daar ook groter verwydering tussen verskillende kultuurgroepe – byvoorbeeld tussen Zoeloes en Afrikaners. Een van die groot bekommernisse onder Zoeloe mense is dat hulle meer voordeel uit die ekonomie van die land kan trek. Gedagte-goed van linkse radikale soos die van Robert Sobukwe wat die Vryheidsmanifes verwerp het, deur spesifiek te glo dat Suid-Afrika nie aan almal behoort wat daarin woon nie, word groeiend oordink en oorweeg.
Afrikaners se bekommernisse sluit weer sake soos die volgende in: Die onophoudende en groeiende getal plaasmoorde op boere en hulle gesinne, waarvan laasjaar se Swart Maandag veldtog helder en duidelik spreek; die druk op-, en die uitrangering van Afrikaans op skole, universiteite en in die publieke lewe oor die algemeen; regstellende aksie waar mens in die werksplek moet terugstaan, spesifiek omdat jy die velkleur van die Drommedaris se skeepskaptein het; ensovoorts. Onder Afrikaners weer is daar ’n proses aan die gang waarin radikale regse gedagte goed nie deur christene onder Afrikaners as afgodery veroordeel word nie. Dit sluit byvoorbeeld die absoluut venynig-ongenaakbare kerklike skeiding van rasse in:
“Hulle is tog ook ons mense teen wie daar gediskrimineer word, wat ons taal praat en ons kultuur deel”.
Dit is een van die onuitgespreekte gevoelens, wat voorstanders van hierdie gril-vir-Jesus-die-blasvel-Semiet, biologie-teologie vir meer en meer mense as aanvaarbaar toegelaat word.
Wat baie opmerklik is van hierdie twee groepe – ek bedoel die Afrikaners en die Zoeloe’s, is dat elkeen – grotendeels, net sy eie pyn voel en baie onkundig is oor wat die ander een ontstel of grief. Daar is duidelik ’n tekort aan leiers aan beide kante, wat bereid en gereed is om hulle ore na die ander kant toe te vat, en te luister. Ek bedoel, te luister. Christen leiers sal wat die toekoms betref, hierin die leiding moet neem en so die beplanning en oprigting van stewige brûe moet vestig. Mens vind dit vreemd dat kerke wat die armes wil help, die nie-bederfbare of bederfbare hulp, vrylik onder ondankbare heidene gaan uitstrooi, goed daaroor voel, en dan met breë borste in hulle 4×4’s terug ry huis toe. In plaas daarvan om die beplande hulp, na hulle eie sustergemeentes in die mindergegoede woonbuurtes en lokasies te neem. Dit moet reg gestel word. Die Sotho en Zoeloe broers van jou eie kerkverband, behoort baie meer van jou liefde te sien en te beleef, as die ondankbare heidene wat jou vloek omdat jy vanoggend nie nog meer gebring het nie.
Onder die Zuma-bewind het die opwindende en pragtige verskeidenheid van ons land se linguistiese mosaïek meer en meer vergrys.
“Daar is wie weet hoeveel soorte tale in die wêreld, en geeneen daarvan is sonder klank nie. As ek dan die betekenis van die klank nie ken nie, sal ek vir die spreker ’n vreemdeling wees, en die spreker sal vir my ’n vreemdeling wees … En as iemand in ’n taal spreek … laat een dit uitlê.” I Korinthiërs 14 verse 10 en 11, 27. ’n Gedeelte in die Bybel oor hoe die kwessie van verskillende tale hanteer behoort te word. Buite die kerk sien ons dat die owerheid minder-en-minder die vreemde taal wil uitlê, en meer en meer wil afforseer.
Ons aanskou die kombuistering van Afrikaans, en ek wil ook sê, die verengelsing van Zoeloe – ek skat 5% van Zoeloe sprekers tel nog getalle in hulle eie taal, want Engels (eintlik Fanagalo) het daardie oorlog lankal reeds gewen. Moet enige taalgemeenskap in die ganse wêreld die witvlag teenoor die mondiaalse Anglo-dialek hys, sonder selfs ’n gryntjie van ’n geveg? Ons is dan juis so verskillend as christene gemaak dat ons mekaar beter kan liefhê, is dit nie? Hoegenaamd, geensins, en glad nie taaltrots nie, maar wel vrymoediglik-openlik-onbeskaamd oor die mond en die tong en die taal wat ek nie gekies het nie, maar van die Here ontvang het om Hom in te loof. Mag die Naam van die drie-enige God in elke taal op die ganse aarde geloof en geprys word! Ook hier in Suid-Afrika.
Hier kan ook genoem word dat die afname in humor tussen verskillende kultuurgroepe in Suid-Afrika die afgelope dekade, inderdaad lyk na ’n simptoom van wedersydse agterdog en wantroue. Dit alles word nog boonop gestoot en gefasiliteer deur die polities-korrekte, maar ook manipulerende krag van die media, en ook deur die wat veral Afrikaners as kulturele skuld-slawe – asof met halsbande, probeer aanhou. Maar wat leer die Woord aan vergeefde sondaars?
“Verwyder van jou die valsheid van mond, en hou ver van jou af die verkeerdheid van lippe. Laat jou oë reguit kyk en jou ooglede hulle reg voor jou uit hou. Maak die pad van jou voet gelyk, en laat al jou weë vas wees, wyk nie links of regs af nie, hou jou voet ver van boosheid.” Spreuke 4 verse 24 tot 27.
Ek vind dat wedersydse humor uiters belangrik is in verhoudings in ons land. As jy fouteer wanneer jy ’n grap maak, verduidelik dan helder en duidelik wat jy bedoel het. Maar moet dit nie terug hou, omdat jy bang is dat die “Menseregte kommissie”, dalk oor jou skouer loer nie.
Wat die saak van taal en moedertaal betref is dit goed om uit die geskiedenis te onthou dat ons postkoloniale kontinent – suid van die Sahara, nog nooit ’n taalkundige Renaissance beleef nie. Steve Biko die bekende Xhosa skrywer en leier van die “Swart Bewussyn Beweging” se bekendste boek is getiteld: “I write what I like.” Engels! “Die kern van jou menswees is dat jy swart is (in Engels – JFKM)”. Ek is seker dat die jongman nie gereed was vir die ironie, en oksimoronale implikasies van sy uitgangspunt nie. Want – kan mens bysê, as jy wil dekolonialiseer, laat ons begin met die kolonialiste se woorde, en hulle sinne, en hulle paragrawe, en uiteindelik dan tog ook hulle taal, “angithi?” Onder Apartheid was taal-identiteit in ’n sekere sin, die blokkies wat onderlinge verwydering en ondergeskiktheid gefasiliteer het – daar is baie wat so voel daaroor. Daarom is dit een van die redes waarom postkoloniale Afrika, naarstiglik vlug van hulle eie met-armoede-geassosieerde-dialekkies, na die glinster-en-glans van hulle vorige oorheersers se oënskynlik meer-gekultiveerde tongvalle. Afrikaans tel natuurlik nie, want dis ’n mede-stam se taal, en dit bied volgens baie nie ’n groot genoeg venster om na buite te styg nie. Daardie TV en radio-taal wat elke tegnologiese uitvinding en instrument so vinnig en met soveel gemak en vryheid kan raakvat, word nou die mombakkies en masker wat oor die skaam-skaam-moedertaal se oë en mond gegespe word, om so aan my nou ’n respektabele stem in die wêreld van brood-en-botter en regte mense te gee (hierdie hele sin is tong-in-die-kies bedoel as jy wonder). Maar christene is anders:
“Hoe sê mens _____ in jou taal?”
“Sê ek dit reg?”
“Wow! Dis ’n lang woord daai. Het jy geweet? In my taal het die woord vir hierdie ding net twee lettergrepe.”
Die christen is anders, want hy wil sy christen broer so graag beter verstaan.
En met kennis groei liefde.
En liefde wil weet.
Mag die beste boeke, kennis en inligting – gewoon en christelik, vanuit Engels; Frans; Portugees; Spaans en dalk ook Afrikaans, in die bors-tale van ons land en van ons kontinent vertaal word. So mag Renaissance en Reformasie – onder die hand van God, dalk ook hier onder, in ’n kragtige lawa-spuwing uitbars.
Moord en doodslag het onder die Zuma-regering met skrikwekkende brutaliteit toegeneem en die geroesde vraag oor die prys van ’n mens se lewe, slinger dikwels en ongemaklik in talle en talle mense se agterkoppe rond:
Plaasmoorde – want die dodeselle in Pretoria is nou ’n museum;
Selfmoord – waarvan sommige poog om die skuld en angel uit te haal deur dit self-dood te noem;
Aborsie en genadedood – moord op die rand-mense van ons gemeenskappe. Genadedood nog nie, maar tog bekruipend hierheen oppad.
Die Sodom-Strategie vind meer en meer ingang, dalk grotendeels omdat daar in die Afrikaanse kerke te min ware manne – ja heilige hardekwasse en salige skoorsoekers is, wat lewe vanuit die volgende beginsel: Reg is reg en verkeerd is verkeerd. Die moderator van die NG Kerk – Nelis Janse Van Rensburg, haal onlangs nog die voorblad van die Beeld met die woorde: “Rassisme is sonde”. Dan wonder mens waarom dit so maklik is om so iets te sê, maar so moeilik om die volgende sinnetjie te uiter: “Sodomie is sonde”. Is dit die tydsgees wat bepaal wat sonde is? Of is dit die onveranderlike Woord van God wat ook voor Apartheid net so helder en geduldig op die papiere van die Bybel die vermenging van man met man ’n gruwel genoem het? Sommige mense sou ook wou praat van die verstomping en geestelike kastrering van manlikheid onder christen Afrikaners. Mag dit vals wees.
Ubutabane – die Zoeloe woord vir sodomie/homoseksualiteit, is iets waaroor nog gelag word in die media, maar hierdie gruwel en onnatuurlike vermenging, word – hartverskeurend, ook meer-en-meer deur Zoeloe mense aanvaar.
Die grootste krisis wat die koninkryk van God in Suid-Afrika betref, het te make met die vraag: Wat is die Evangelie rêrig? Baie van die morele verval is maar net simptome van die ondergang van die plek wat die 10 gebooie en die Evangelie in ons kerke behoort in te neem. Ek koppel die wetteloosheid in ons samelewing direk aan die heilige-wet-van-God-lose boodskappe en preke wat deur mikrofone en luidsprekers op Sondae ons land se lug vul. Ek koppel dit ook direk aan bloedlose boodskappies waarin die vergifnis van sondes wat slegs te vinde is by die voet van die kruis van die Here Jesus Christus, nie meer helder en duidelik gepreek word nie. Ons kansels het podiums van afslaers, en winskopie afkondigingstafels geword, en dan is ons verbaas dat die juigend-dansend-klappendes wat na hierdie materialistiese boodskappe luister, hulle buite op die straat wend tot Marxiste en Kommuniste! Geld en ekonomie is tog waaroor dit alles gaan! Die gewete word nie meer aangespreek nie. Die Evangelie is ook nie meer daardie boodskap wat die bewend-skuldige sondaar troos, en tot bedaring laat kom oor die groot las van sy sondes, en die hel wat vir hom wag as straf daarvoor – maar wat toe tot die laaste sent deur ’n Ander betaal is, nie. Wat word daar gepreek? Die hoop op ’n geheime formule of deurbraak vir ’n gladder, gesonder en finansieel welvarender lewe. Die behoeftes waarin die belofte-makende-politici dikwels nie in kan voorsien nie, word gepreek – naamlik ’n beter en lekkerder lewe! In Amerika verwys sommige ook na hierdie nuwe godsdiens as Moralisties-Terapeutiese-Deïsme:
Moralisties – “Doen dit en doen dit, dan gaan jy ’n beter lewe hê.”
Terapeutiese – “Kom jy na daardie kursus vir mense met selfbeeld probleme?”
Deïsme – “Ja, ja, ek weet God is almagtig, maar Hy gaan my nie hier help nie.”
Dit wil ook voorkom of die suiwer bediening van die sakramente, meer en meer ’n skaarste geword het, en daar waar daar wel pogings tot ’n Bybelse uitgangspunt is, word dit verdraai tot mense werke wat die mens se pogings vooropstel in plaas daarvan om die geskenk karakter aan te toon.
Oor die dissiplinering van kinders – Koning Goodwill Zwelithini – die hoogsgerespekteerde kulturele hoof van ongeveer 11 000 000 Zoeloes het in September 2017 by esiKhawini – KwaZulu-Natal, ’n groot vergadering van skoolhoofde gemaan om die rottang konsekwent en met ywer in die skole aan te wend. Ongeveer ’n maand daarna het Regter Raylene Keightley in ’n saak wat voor haar gedien het, uitspraak gelewer dat van nou af selfs geen godsdienstige verweer toegelaat sal word vir die toediening van lyfstraf teenoor kinders deur hulle ouers nie. Die “Renoster-wat-uit-die-reservaat-ontsnap-het” se woorde aan skoolhoofde was in effek – VOETER! Regter Keightley se woorde aan alle christen ouers was: Jy DURF nie! Of ouers wat nie teenoor die staat nie, maar teenoor die HERE beloof het om die kinders wat hulle ten doop bring in sy weë en tug groot te maak mense meer as God gaan vrees in hierdie saak, behoort geensins eens ’n opsie te wees nie. Christene moet besef dat die howe op hierdie saak lankal reeds ’n heilige lyn oorgesteek het wat geensins geduld mag word nie.
Suid-Afrika het ook in die Zuma-jare ’n hals-oor-kop toename in die prediking van glans-teologie moes aanhoor – geld-goed-gesondheid-en-geluk! Want, is daar gesê:
“Die dief kom net om te steel en te slag en te verwoes. Ek het gekom, dat hulle lewe en oorvloed kan hê.”
Maar die dief in hierdie vers verwys eintlik glad nie na die duiwel nie – gaan lees dit maar self. Dit verwys na die valse herders waarna verwys word in Johannes 10 vers 8! Hulle wat die skape slag vir eie gewin – noem dit kerklike korrupsie! Hierdie glans-teologie propagandiste het veral onder die armes hulle ideologie uitgestoot in ons tyd: Kwaksalwers; DOOM-spuiters; rot- en gras-vreters; en petrol-drinkers was aan die orde van die dag, en hulle is nog steeds.
Maatskaplik is daar ’n afwesigheid van een helder, duidelike en kragtige gewete in Suid-Afrika. Die hoofstroom Engelse media en koerante was grotendeels kragteloos om as gewete van Suid-Afrika, die regering tot enige noemenswaardige en kragtige beleid-swaaie te beweeg. Ek bedoel beleidswaaie in die rigting van die beginsels van God se Woord. Die toenemende invloed van die EFF om die ANC skip tot groter “mededeelsaamheid” (van ander se bates) te pers, het ook stadig maar seker voortgestu en mag nog groter word in die toekoms.
Die enigste alternatief vir die bose marxistiese-sosialistiese ideologie in Suid-Afrika is die verkondiging van die koninkryk van God:
“Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word.” Mattheus 6 vers 33.
Op hierdie punt wil ek graag christen Afrikaners daaraan herinner dat dop-kruiping ’n natuurlike refleks-reaksie is, maar deur dit te doen verskuif jy slegs die konflik tot hier teen jou. Daarom, neem die Woord op jou lippe, en val aan!
Daar is ’n baie belangrike les uit die vroeë kerk wat ook vir ons nodig is om in te sien, en dit is die verskil in reaksie wat daar was tussen Augustinus van Hippo en St. Jerome met die val van die Romeinse ryk. Vir Jerome of Hiëronimus – die groot taalkenner en vertaler van die Latynse Vulgaat, was die ondergang van die Romeinse ryk ’n absolute katastrofe wat hy nie geweet het hoe om te verwerk nie. Die ondergang van Rome was vir hom soos die ondergang van die christendom.
Wat Augustinus betref, het die Here aan hom die geloof, hoop en oë gegee om in te sien dat die kerk en die koninkryk van God groter as die Romeinse ryk is, en dat dit verder as die keisers se politieke sisteem sou groei en ook sou uitdei. Dalk sal dit nie ’n oordrywing wees om te sê dat baie Afrikaners se reaksie op die ondergang van PW Botha se regering, hulle in soortgelyke skoene laat staan as die van Jerome in die vroeë kerk s’n nie. Vir hulle is die ondergang van die laaste wit regering ook die ondergang van die koninkryk van God hier aan die suidpunt. Maar mag die HERE aan massas en massas Christen Afrikaners die geloof en insig skenk wat in Augustinus sigbaar geword het, en dit is vir ons om in te sien, dat die kerk en koninkryk van God groter en weier as die ondergang van die vorige regering was, en dat God dit ook sal groei en uitbrei tot op die laaste dag. Maar hierin is dit belangrik om in te sien dat die kerk opgeroep word om Christus se koningskap oor elke terrein te verkondig en Hom te gehoorsaam.
Ek dink dit is belangrik om dit helder en duidelik te stel dat alle ware christene in ons land – onder die huidige regering, in ’n soort ballingskap is: Suid-Afrika word nie regeer volgens die heilige beginsels van God se Woord nie. Hoe tree christene in ’n situasie van ballingskap op? Baie eenvoudig: Hulle weier om te buig waar daar van hulle verwag word om God en gebod te verloën. Hulle begin ook vreesloos en onverskrokke dit wat teen die Woord van God in regeringskringe is uit te wys en te noem wat dit is. Hulle is ook gereed vir geleenthede om so ’n regering tot bekering op te roep:
“…Daarom, o koning, laat my raad u welgevallig wees en breek met u sondes deur geregtigheid en met u ongeregtighede deur genade te bewys aan die ellendiges as daar verlenging van u rus moet wees…” Daniël 4 vers 27.
Nie die ekonomie in die eerste plek nie, maar die koninkryk.
Laat ons die HERE in gebed aangryp.
In die Naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees, Een God. Amen.
DIE PAD VORENTOE IN AFRIKA – Beginsels van die Bybel, of van die Humanisme?
One thought on “DIE ZUMA-RAMAPHOSA OORGANG – BEKYK VANUIT ’N KONINKRYKSPERSPEKTIEF deur Frikkie Mulder”
Maart 18, 2018 om 7:35 nm
Dankie Frikkie – jy is eerlik, en ernstig. Noodsaaklik .