Om klimaatsverandering aan te spreek, moet ons die Hooggeregshof terugneem - Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Thom Hartmann oor waarom ons grondwetlike oplossings moet gebruik om ons demokrasie te red van die agendas van miljardêrs en korporasies.
Daar was onder die stigters en stigters van die Grondwet wat nie vir die hof beteken het om soveel mag te hê as wat dit vandag is nie - Thomas Jefferson onder hulle. My nuwe boek Die verborge geskiedenis van die Hooggeregshof en die verraad van Amerika duik in die filosofieë wat die mans gelei het wat die Grondwet opgestel het. Dit wys ook hoe die Hooggeregshof in 1803 homself bo die Kongres gestel het en die president met die bevoegdheid om wette te hersien, te staak of herskryf op grond van sy eie eensame interpretasie van die Grondwet.
Wat die belangrikste is, is dat die opstellers van die Grondwet nie rekening hou met "die regte van die natuur" of selfs van die omgewing nie, behalwe as die produktiewe potensiaal om die rykdom van die land te bevorder. Toe die Grondwet in die somer en herfs van 1787 geskryf is, was die idee in politieke kringe die idee van eiendomsreg vir gewone mense, wat in die vorige paar eeue slegs duidelik uitgespel is buite die koninklike regsbevoegdhede.
John Locke het in sy 1689 geskryf Twee verhandelings van die regering dat die hoofdoel van die regering was om seker te maak dat "niemand iets mag wegneem of beskadig wat bydra tot die behoud van iemand anders se lewe, vryheid, gesondheid, ledemaat of goedere nie." Hy praat direk met die nuwe vermoë van sommige gewone mense eis eintlik titel op dinge, insluitend hul eie liggame.
Warmtewolke versleg en warm dae het in Australië verdubbel?
Na 1,000 plus jare van óf die monarg óf die kerk (of albei) het absolute heerskappy en absolute eienaarskap van alles, Locke het 'n radikale en rewolusionêre idee gedryf.
In sy hoofstuk getiteld "Politieke of burgerlike samelewing" merk Locke daarop dat albei die wette van aard en die wette van a beskaafde samelewing sou die reg op "lewe, vryheid en besittings" aan elke mens gee.
As daardie taal bekend lyk, is dit omdat Locke die man is wat Thomas Jefferson gepliariseer het, of geïnspireer is deur, toe hy in die onafhanklikheidsverklaring geskryf het dat die doel van ons nuutgestigte regering was om voorsiening te maak vir "lewe, vryheid en die strewe na geluk "Omdat ons die reg gehad het om, bloot as mense, 'onder die magte van die aarde die afsonderlike en gelyke stasie aan te neem waarop die wette van die natuur en die natuur van God [ons] geregtig is.'
Teen die tyd dat Jefferson geskryf het, slegs 'n eeu na Locke, was die reg van 'gewone mense' (ten minste wit mans; vroue en kleurlinge nog steeds uitgesluit) om private eiendom te besit, goed gevestig en goed erken, sodat Jefferson nie ' sien die behoefte om dit weer te bereken. In plaas daarvan het hy Locke se herhaalde en uiteenlopende verwysings oor verskillende soorte goed vervang met 'geluk'. Dit was die eerste keer dat die woord ooit in die stigtingsdokumente van enige land verskyn het.
Die nuutste rewolusie in menseregte in 1787, wat deur die Verligting-filosowe soos Jefferson na Noord-Amerika gebring is, was dus die idee dat 'n "ongesonde" gewone persoon 'n individu het eiendomsregte- die reg op privaatbesit van dinge: uit die voedsel wat 'n persoon gekweek het; na die land waarop hulle gewoon het; om agentskap uit te oefen oor hul eie lewens, werkplekke en liggame.
Die konsep van eiendomsreg het in die 17de en 18de eeu 'n kern-Westerse filosofie geword, en een van die kernfunksies van ons 18th-eeuse Grondwet was om die eiendomsreg te beskerm, te reguleer en te voorsien. Sonder dat die Stuart-monargieë hul absolute mag oor eiendomsreg in die Engelse burgeroorlog van 1642 – 51 en die glorieryke rewolusie van 1688 verloor het, sou die industriële rewolusie nooit kon gebeur het nie. Hierdie verskuiwing van eiendomsreg, insluitend grondregte, van die Kroon na die mense (ten minste die blanke manlike bevolking) het die wetlike en politieke vloer geskep vir die denke wat tot die Amerikaanse Revolusie gelei het.
Maar in 1787 was die opstellers nie bekommerd oor die opkom van grond, skoon water en skoon lug nie. En hulle het nooit 'n tyd voorgestel wanneer verskeie weergawes van die Oos-Indiese Kompanjie van daardie dag op hierdie oewers sou opstaan ​​en ons politieke stelsel tot hul eie voordeel sou oorneem en tot die nadeel van die demokrasie self sou lei nie. Hulle was baie meer bekommerd oor die vorming van 'n republiek waarin die regering 'n persoon se reg op eiendom sou beskerm en die genot daarvan (oorweging tot vrouens uitgesluit) (dus "die strewe na geluk") sou vergemaklik.
Vandag is dit alles in gevaar.
Die wêreld staar 'n klimaatskrisis in die gesig wat die beskawing, soos dit tans bekend is, kan beëindig, en miskien selfs kan lei tot die dood van elke dier op aarde wat groter is as 'n hond (mense ingesluit), soos wat al vyf keer in ons geologiese verlede gebeur het. Fossiele brandstofbelange stuur die planeet teen baie ongewenste uitkomste met 'n ligte warpspoed. As daar nie iets aan die klimaat- / koolstofkrisis gedoen word nie, leef die mense wat dit vandag lees, moontlik in die laaste generasie om 'n stabiele atmosfeer en dus 'n stabiele vorm van bestuur te ervaar gedurende enige afsienbare toekoms.
Die Hooggeregshof het die mag aangegryp om te besluit wat 'grondwetlik' is, en dit gebruik die mag om wette wat deur die Kongres aanvaar is en deur die president onderteken is, te staak of herskryf. Maar omdat ons grondwet nie die regte van die natuur (of selfs die omgewing) noem nie, is die biosfeer van die aarde besig om kortstondig te raak in ons regstelsel - ongeag hoeveel wette die Kongres aanvaar om die omgewing te beskerm.
Die regbank het dus ons Grondwet in die rigting gedraai om, soos Thomas Jefferson gevrees het, 'n selfmoordverdrag te word.
Corporate America gryp die hof aan
Die dreigende krisis word op baie maniere geskep deur die Hooggeregshof self.
Geen wetgewer, goewerneur of president het ooit voorgestel dat korporasies as 'persone' beskou moet word met die oog op grondwetlike beskerming nie, veral nie onder die 14th Amendement se gelyke beskermingsregte nie.
Geen federale of staatswetgewer nie, geen president en geen staatsbestuurder het in meer as 240 jare ooit voorgestel dat miljardêrs en korporasies 'n Eerste Wysigingsreg op onbeperkte politieke omkopery het nie. In plaas daarvan het die Kongres sulke gedrag herhaaldelik gekriminaliseer.
Albei leerstellings, korporatiewe persoonlikheid en geld as spraak, is eenvoudig uitgevind deur korporatiewe vriendelike uitsprake van die Hooggeregshof (in die 1819 – 86-era vir korporatiewe persoonlikheid, en in die 1976 – 2013-era vir geld as spraak). Hul gesamentlike effek was om Amerika se demokratiese eksperiment te kaap, deur die mag in die raadsale van gesiglose korporasies en die somerhuise van eksklusiewe miljardêrs te konsentreer.
Hoe het Amerika se groot demokratiese eksperiment geëindig in 'n funksionele oligargie?
Soos president Jimmy Carter 'n paar jaar gelede vir my gesê het, is Amerika nie meer 'n funksionerende demokratiese republiek nie; ons het in 'n oligargie verval. Die meeste van hierdie krisis is die direkte gevolg van die gebruik van die Hooggeregshof van geregtelike hersiening.
Politieke mag word nou deur rykdom gedefinieer. Dit beteken dat feitlik onbeperkte politieke mag in die hande van die rykste industrie ter wêreld, die fossielbrandstofbedryf, gekonsentreer is — dieselfde industrie wat elke aspek van ons moderne wêreld in gevaar stel met sy roekelose strewe na steeds groter winste.
Die korrupsie wat ons tot hiertoe gebring het, het begin met 'n 1971-memo, waarin die Republikeinse aktivis Lewis Powell aan die Amerikaanse Kamer van Koophandel (en die korporasies en multimiljoenêrs wat daarmee gepaard gaan) voorgestel het dat hulle hulself aktief by die politiek moet betrek. Hulle het dit gedoen en was so suksesvol dat Republikeinse presidente nou kyk na organisasies wat deur petro-miljardêr gefinansier word om geregtelike genomineerdes vir die federale bank, insluitend die Hooggeregshof, te kies.
Hoe het Amerika se groot demokratiese eksperiment geëindig in 'n funksionele oligargie? En hoe kan ons van tyd verander om die planetêre krisis van klimaatsverandering aan te spreek?
In The Hidden History of the Supreme Court, Ek beskryf wanneer en hoe die Hof beslis het ten gunste van die land se elite, en hoe presidente en die mense self af en toe oorlog toe gegaan het met die hof — en gewen het. Dan bied ek grondwetlik beskikbare oplossings aan vir Amerikaners om die Hooggeregshof te verhinder en ons demokrasie terug te kry uit die hande van miljardêrs en korporasies - insluitend 'n baie opvallende 'noodoplossing' wat voorgestel is deur hoofregter John Roberts toe hy vir Reagan gewerk het.
Thom Hartmann is die bekroonde, topverkoper skrywer van meer as 25 boeke op die gebied van psigiatrie, ekologie, politiek en ekonomie. Hy is die grootste aanbieder van 'n progressiewe talkshow in die Verenigde State met 'n daaglikse radio- en TV-program van drie uur wat landwyd en internasionaal gesindikeer word.
Hy was 'n voormalige psigoterapeut en het gehelp om hospitale, hongersnoodsprogramme, skole en vlugtelingsentrums in verskeie lande op te stel. Thom het omgewingsbewustheid saamgewerk aan vier dokumentêre films met Leonardo DiCaprio. Sy beste verkoopboek oor die einde van die era van olie, "Die laaste ure van antieke sonlig ", het die dokumentêr geïnspireerDie 11th Hour " en word in baie skole as 'n handboek gebruik.
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op JA! Magazine. Hierdie gewysigde uittreksel uit Die verborge geskiedenis van die Hooggeregshof en die verraad van Amerika deur Thom Hartmann (Berrett-Koehler 2019) verskyn met toestemming van die skrywer.