63:1-6: Die Here self kom van Edom en hulle hoofstad Bosra af nadat Hy die volke getrap het in Sy toorn om sy volk te red. Niemand het Hom bygestaan nie, net sy woede was by Hom. Die geweld van die oorwinning het sy klere rooi gekleur – ironies genoeg presies wat die naam Edom beteken. Waarskynlik staan Edom hier ook as simbool van die wêreld wat in opstand teen God is (vgl hfst 36 – vgl ook Open 14:17-20 waar dié beeldspraak verder geneem word). Onmiddellik ontstaan verslaentheid en verdeel die vergadering in twee groepe, nl. ”om te stem of om nie te stem nie”. My interpretasie van Bell se kunswerk voer aan dat die kunstenaar konformeer het tot verskanste outeursstrategieë gevestigde motiewe en estetiese modaliteite kenmerkend aan sy eietydse kunsaanskouings. 'n Kritiese ondersoek na die kunstenaar se eie outeursstrategieë bring die rol van die koloniale-blik in die daarstel van hiërargiese verhoudings tussen die binêre koloniale self en ander al dan die kolonialiseerder en gekolonialiseerde.