G7: Samewerking, nie mededinging nie, is die sleutel tot COVID-inentings - EU-verslaggewer
Die G7-beraad van die rykste lande ter wêreld is nie algemeen bekend vir epochale besluite wat die wêreldpolitiek nog jare beïnvloed nie. In die sin kan die uitgawe van hierdie jaar in die Verenigde Koninkryk as 'n seldsame uitsondering op die reël beskou word as gevolg van die verenigde front die Verenigde Koninkryk, Duitsland, Frankryk, Japan, Italië, Kanada en die Verenigde State teen China aangebied, toenemend beskou as hul sistemiese mededinger, skryf Colin Stevens.
roeping oor China om "menseregte en fundamentele vryhede" te respekteer asook 'n 'tydige, deursigtige, kundige en wetenskaplike' ondersoek na die oorsake van die koronavirus-pandemie, het die G7-leiers 'n teenstrydige houding teenoor China se toenemende wêreldwye invloed bevestig. In sy antwoord, Beijing, is dit nie verbasend nie decried die beraad as 'politieke manipulasie' en 'ongegronde beskuldigings' daarteen.
Alhoewel die anti-Chinese houding ingrypende geopolitieke implikasies het, het die sterk aandag op die houe wat tussen die G7-blok en China verhandel is, grootliks verdrink - as dit nie aktief ondermyn word nie - 'n ander ewe belangrike politieke besluit van die beraad: die kwessie van toenemende globale inenting teen Covid-19 tariewe. Alhoewel dit die hoofdoel van die beraad was, het wêreldleiers van die punt af geval.
Skort met 10 miljard dosisse
Op die beraad het G7-leiers belowe om 1 miljard dosisse Covid-entstof aan die armste lande ter wêreld te verskaf deur middel van verskillende deelstelsels, met die Franse president Emmanuel Macron wat aangekondig het dat Duitsland en Frankryk addisioneel 30 miljoen dosisse sou verbind. Macron het baie uitgesproke gesê oor die noodsaaklikheid om die wêreld in te ent as die pandemie onder beheer gebring moet word voor die geleentheid. afstand doen entstofpatente om einde Maart 60 2022 persent van Afrika in te ent.
Alhoewel hierdie eise en die belofte vir 1 miljard dosisse indrukwekkend lyk, is die moeilike werklikheid dat dit nie naastenby genoeg sal wees om tot 'n betekenisvolle inentingsyfer in Afrika te lei nie. Volgens ramings deur kampvegters het lande met 'n lae inkomste minstens nodig 11 miljard dosisse ter waarde van $ 50 miljard. Dit beteken dat die infeksiesyfers in Afrika vinnig toeneem ongekende die dosisse wat die G7 belowe het, is net 'n druppel in die see.
Donasies, IP-twyfel en die uitbreiding van die produksie
Dit is egter nie alles ondergang en somberheid nie. Die G7 het 'n onverwagse draai in die finale kommunikasie gevoeg: 'n beroep op die produksie van entstowwe, "op alle vastelande". Die onderliggende idee is dat die wêreld veerkragtiger sal wees as dit meer beweeglik is en die produksie vinnig kan opskaal in geval van nood - byvoorbeeld vir skootopnames of vir die volgende pandemie.
Hierdie model van verspreide produksie kan nie slegs op Indië se Serum-instituut staatmaak nie. Gelukkig het ander lande betrokke geraak, met die Verenigde Arabiese Emirate (VAE) wat vroeër vanjaar die eerste Arabiese land geword het wat 'n entstof vervaardig - die Hayat-Vax ', die inheemse weergawe van die Sinopharm-entstof.
Die VAE het einde Maart vanjaar met die vervaardiging van Hayat-Vax begin, en na die inenting van die meerderheid van sy bevolking, is posisionering self as 'n hoofuitvoerder van die entstof na lande met 'n lae inkomste as deel van die wêreldwye COVAX-inisiatief. Verskeie Afrika-lande het dit al gedoen ontvang dosisse van die VAE, net soos verskeie Latyns-Amerikaanse lande, soos die Emirate en China van plan is om hul samewerking te verdiep verhoog plaaslike entstofproduksie. Daar is min twyfel dat ander lande aan hierdie historiese poging sal deelneem.
Die G7 se skeefgetrekte prioriteite
Toe Macron gepraat het oor die uitbreiding van die produksie van entstowwe wêreldwyd, het hy waarskynlik verwys na die stappe wat plaaslike entstofprodusente soos die VAE geneem het. Met inagneming van die dringendheid van die situasie, is hierdie jaar se G7 'n duur kans om die wêreldwye entstofdiplomasie op 'n sinvolle manier te bevorder.
Dit is reeds duidelik dat die EU, die VSA en Japan nie alleen genoeg entstofdosisse kan produseer vir uitvoer terwyl hul eie nasionale inentingsprogramme nog aan die gang is nie. Dit was veral duidelik in Europa, waar interne politieke spanning ontstaan ​​het as die debat oor die vraag of EU-adolessente moet wees geprioritiseer oor die ontelbare miljoene in die Globale Suide het dit prominent geword, wat daarop dui dat Europa tans nie die groter prentjie in die stryd teen die virus kan sien nie - naamlik dat elke dosis tel.
Daarbenewens moet uitvoerbeperkings op sekere bestanddele wat noodsaaklik is vir die vervaardiging van entstowwe, onmiddellik aangespreek word. Dieselfde geld die (moeilike) vraagstuk oor patente en intellektuele eiendom.
As G7-lande in albei hierdie opslae misluk, sal die wêreld se grootste ekonomieë hul eie geloofwaardigheid ondermyn op 'n tydstip wanneer die inenting van die wêreld heel bo aan die agenda sou wees. Behalwe om met nie-Westerse produsente in gesprek te tree, moet dit noodwendig ook die deel van Amerikaanse en Europese entstoftegnologie met derde lande insluit, iets wat veral Duitsland het gestenig.
As hierdie jaar se G7 een ding vir die wêreld wys, dan is dit dat behoeftiges niks kan koop met die onderweldigende beloftes nie. Goeie bedoelings is eenvoudig nie genoeg nie: dit is nou die tyd vir aksie.