Na die vreeslike geharwar en gekokery met die langtafel is Della baie ingenome met haarself, maar tog baie uitgeput. Dit vat dit uit 'n mens uit om jou siel op 'n bord te dis.
Die mis lê dik oor die dorp en Della roer haar koppie koffie stadig en met misnoeë. Sy sug. "Ag ja." Dinge in die dorp is nie wat dit moet wees nie.
Om antipon of spek te koop
Kerstyd is tyd vir familie, vriende, liefde en jolyt. Die jaar se dinge kan netjies in 'n kas gepak word, en ons kan weer ons hoop afstof en uitsien na 'n nuwe jaar. Voordat ons van vooraf afskop, afstof en wegpak, kan ons vir oulaas bietjie terugsit en tyd spandeer op die goeie dinge in die lewe - mense en kos!
Inwoners van George sal goed vertroud wees met die Hartman & Seuns-slagtery wat al van die laat 1980's uitmuntende vleis op die dorp verskaf.
Hierdie tyd van die jaar begin mense meer onthaal. Dis asof die hitte van die somer almal inspireer om aan die kuier te gaan. Terwyl daar niks lekkerder is as om om 'n vuurtjie te staan en te braai nie, is daar soms meer gepaste maniere om te onthaal. Wanneer drankies deurlopend bedien word, wil mens jou gaste betower met klein mondjiesvol wat deurgaans geniet kan word.
'n Hoender en 'n eend is nou nie juis voëls van enerse vere nie. Nie op die poot, of op die bord nie. Die kookmetodes, smaak en voorkoms van beide is heeltemal anders.
Sommige mense loop rond met die spreekwoordelike "chip" op hulle skouers. Vanwaar die aanstellerigheid, wonder mens.
In my soeke na veldkos gaan krap ek eers in die anale van ons literatuur en kom onder andere op Leipoldt af. Wat 'n wonderlike fonds! Hy praat van die Goewerneur se Boontjie en 'n Jakkalskos-Soufflé.
Binne elke maer meisie is daar 'n vette-tjie wat skree vir 'n chocolate. Dit sê 'n goeie vriend van my. Wanneer ek so rondkyk na meisies, druppende van die goud, elegansie en stroperige woorde net om eweskielik in klein otjies te verander wanneer daar 'n korreltjie suiker in die omtrek is, dan het hy nogal 'n punt beet.
Ver agter in die banke van my geheue, daar waar my kleintyd se herinneringe en heimwee sit, daar lê die wit 'enamel'-skottels, skerp messe, vleismeulens, houtborde en die reuk van bloed op slagdag.
Daar is soveel geregte wat mens kan maak met hoender. Ek het deur die biblioteek in my kop gesoek na al die uit-heemse disse wat ek van hou om te maak. Dinge soos dim sum, yakatori, bang-bang hoender.
Ek ken sekere mense wat verskriklik gril wanneer hulle iets eet wat lyk soos die oorspronklike dier. Hul sit nie hul monde aan 'n hoendervlerkie, of 'n paddaboudjie of 'n heel vis nie.
Wanneer die tawwe tienies die dag sag raak en Staal Burger sy murg verloor dan weet jy dis nou tyd om 'n pattie te braai.
"Hier kom die somer, die son. Hier kom die somer son. Dae soos heuning warm en lou". Een van my gunsteling liedjies deur Ralph Rabie of te wel Johannes Kerkorrel.
Lappetrap en lippeklap
Ek luister ander aand na die radio en toe-vallig is 'Siele-op-Wiele' oppie lug. Ek luister hoe die manne lekker met mekaar klets so in die laatnag. Dis net "lappetrap" soos hulle daar verby Vredenburg en noordwaarts deur die middernag se mis omhels word.
Na 'n ge-hum en 'n ge-ha oor wat om te kook vir ons Kakamas-uitgawe besluit ons toe om een of ander onverklaarbare rede afval is die gepaste dis.
Kook jy met goeie wyn?
Meeste mense sal saamstem dat wyn vir die drink is en dat die regte pasmaat by die regte dis nie net die wyn se volle potensiaal ontsluit nie, maar dat dit ook aan die kos wat jy daarmee saam eet 'n smaaksensasie verleen.