Die kinderstemme kom teen laatmiddag oor die dun herfslug: opgewonde, skril met elke nou en dan ’n benoude gilletjie.
Terwyl ek na die kinders luister wat ek nie kan sien nie, onthou ek soveel. Daar was speletjies wat dae lank aangehou het en jy soveel keer van karakter verwissel het dat jy naderhand soos ’n struikrower voortstorm terwyl jy eintlik ’n prinses moet wees.
Dis gewoonlik ook net daar waar die speletjie in die hek duik: “Jy kán dít nié dóén níe! Ek gaan huis toe.”
Ek onthou ook die speelklere: Daar was dié geërf van tannies, ander van vorige jare se skooloperettes, nog ’n klomp waarvan die herkoms ’n geheimenis was. Lakens was mantels, teenette sluiers en handdoeke vlerke of tulbande.
Jy voel weer die velle agter jou knieë knyp terwyl jy koponderstebo aan ’n speelraam hang. Of hoe brand jou boude as jou rok opskuif wanneer jy teen ’n sonwarm glyplank afgly en hoe jou nek ruk as jy ’n opgewende swaai laat
Jy weet ook presies hoe om jou as’t ware op te vou op ’n rak in die klerekas met donkerkamertjie, hoe plat jy jouself moet maak onder die syselbos tydens wegkruipertjie en hoe hol jy jou rug moet trek om nie raak getouch te word nie.
Die kere wat bravade die oorhand gekry het oor gesonde verstand – as daar ooit so iets was – is soos braille op jou lyf wat jy later onder jou vingers nalees: Die letsel op jou knie toe die kaskar om ’n blinde draai omgeslaan het, die treinspoortjie op jou voorkop van gly op ’n ghoen teen ’n bedpoot vas, en die riffie op jou hand toe jy deur ’n doringbos geploeg het.
Mettertyd vervaag die littekens. Al die speelplekke is soveel kleiner wanneer jy dit wel weer besoek. Het ons regtig ’n hele dorp gehad onder die wasgoeddraad, met plek genoeg vir drie fietse en ’n rooi trapkar wat om en om ry?
En toe doen ek iets wat ek al lankal wou: Ek klim in die avokadoboom, sukkelrig, gaan sit in ’n mik en neurie die wysie van Die meisie van Avignon.
Is jy lus vir ’n naweek van stoepsit en in die verte tuur? Die Drakensberg is sowat 3½ uur se ry van Gauteng of Durban af. Sit ’n verlofdag of twee in en rus in die skaduwee van Suid-Afrika se mooiste bergreeks.
Die Koninklike Natalse- nasionale park is jou poort tot van die mooiste uitsigte en staproetes in die Drakensberg. Maar as jy liefs jou tekkies by die huis wil los, is hier ’n steeds paar opwindende doendinge wat jy kan geniet.
Sorg dat jy genoeg koffie (vir die oggende) en genoeg bier (vir die aande) inpak, want by die Monk’s Cowl-kampterrein gaan jy meestal net vir die berg wil sit en staar.
Op die Vis stap jy die eerste paar dae in ’n diep keep in die aarde; op dié roete stap jy hoog bo in die wolke!