By jhocking in newArteest developments
Adventure Update (Origins&Future)
By theaaronstory in Twelf Kingdoms Devlog Back-propagation Neural Net - CodeProject 10,866,713 members (68,813 online)
Tejpal Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 15-Sep-14 12:29Refresh12 Monsters & Madonnas: bonatuurlike rillers, pornografie en breinspoeling.
BrowseUploadSign inJoinBooksAudiobooksComicsSheet MusicWelcome to Scribd! Start your free trial and access books, documents and more.Find out moreMonsters & MadonnasJudith Taylor Gold
“Die ou gode het tot ’n val gekom en is deur nuwes vervang maar die basiese beginsels van die lewe het nie verander nie. Die lewe is meer gekompliseerd maar die dood is vandag nog net so onverstaanbaar as wat dit vir ons voorouers was. Die lewe het egter wel verander in die sin dat die geheime van die natuur geformuleer is, voorspel word en tot ’n redelike mate, beheer kan word. Ons is nie meer slawe van die natuur nie. Heelwat van die verskrikking is uit die nag gehaal. Maar nie heeltemal nie. ’n Domein van duisternis het deur die eeue heen ongerep gebly. Dis ’n terrein van engele en tjankende demone wat van die vroegste tye af om die siel van die mensdom meeding. Op daardie terrein skiet die bonatuurlike steeds wortel soos hardnekkige onkruid wat weerstand bied teen die skoffel van tyd. Dié land van die bonatuurlike word in hierdie boek verken, en meer spesifiek, sy inwoners wat as monsters bekend staan. Ons sal hulle spoor volg – die vampiere en weerwolwe, die demone en hekse – om by hulle skuilplekke uit te kom. Die monsters skuil in ’n goed gekamoefleerde kuil van primitiewe gedagtes, bygelowe en mites – ’n kuil wat deesdae as vlaken betekenisloos beskou word. ’n Plek wat aan die kinderdae toegeskryf word en deur die lens van humor betrag word. Die reis gaan ons op beide bekende en minder bekende weë neem. Ons sal met verbystering uitvind wanneer en waar hierdie paaie kruis, saamvloei en uiteenvurk. En oor wat ons op die reis ontdek. Wanneer ons oplaas ons bestemming bereik, sal ons sien dat die water van die kuil diep en donker is en dat daar uit sy kragtige getye verreikende strome vloei.”
Dié boek bevat skokkende onthullings wat sommige lesers sal ontstel. Tog is dit beter om alle dinge deeglik te ondersoek, hoe pynlik ook al. In sielkundige terme: Instink wat nie tot uiting kom nie word toksies waar dit onder die oppervlak gis, onbekend en verskuil teen die lig van die rede. Waar dit simboliese stelsels aangaan, kan beide onbuigsaamheid en disrupsie tot vernietigende skade aanleiding gee. Die instandhouding en oorlewing van ’n beskaafde gemeenskap vereis respek vir tradisie sowel as die konstante revaluering en hersiening van simboliese kodes. Die doel van dié resensie is allermins om verwarring of ontnugtering of verbittering te veroorsaak, hoewel voorgenoemde ongetwyfeld by sommige individue die resultaat sal wees. By diegene waar blinde geloof die rede oorheers, sal hierdie onthullinge in elk geval met woede verwerp word; ’n minder skadelike reaksie in my opinie. Dis die moontlike negatiewe uitwerking op redelike, verdraagsame, liefdevolle en gebalanseerde Christene wat my bekommer. Spirituele trauma of geestelike uitputting kan ernstige gevolge hê. My boodskap aan rasionele gelowiges is die volgende: lees die boek, toets die bevindinge aan die bronne in die bibliografie en teen die lesse van jou persoonlike ervaring en dink daaroor na op ’n nugtere manier. Moenie toelaat dat emosie die oorhand kry nie. Neem ook asseblief die empiriese feite van die geskiedenis in ag. Teen hierdie tyd is dit tog alombekend dat godsdiens ’n voordelige sowel as ’n toksiese uitwerking kan hê. Voorbeelde daarvan vind ’n mens daagliks in die nuus en die geskiedenis lewer voldoende bewys. Die Christendom het beide goeie en slegte vrugte opgelewer. Vergelyk konflikte soos die Dertigjare Oorlog tussen Katolieke en Protestante teenoor die feit dat die koms van die Christendom ’n einde gemaak het aan die algemene praktyk van kindermoord (infanticide) en ander booshede wat algemeen in die klassieke Grieks-Romeinse beskawing plaasgevind het. Die konsep van die mens as Beeld van God het daardie barbaarshede beëindig.
Dis my oortuiging dat die menslike psige benewens ’n skadukant, ook oor ’n ligkant beskik, latent as ’n potensialiteit by sommige en op verskeie stadia van ontwikkeling by ander. Ek vermy doelbewus Jung se terminologie maar dit word in sy werk tot ’n redelike volledige en duidelike mate uiteengesit. Dis vanwaar die spirituele krag en vertroosting sal kom indien die openbaringe wat volg, tot ontsteltenis en sielkundige trauma lei. Judith Taylor Gold stel ondersoek in na die monster-fenomeen in die kollektiewe onderbewuste soos dit in bygeloof, mite en literatuur na vore kom. Sy bespreek die verskillende vorme van die monster-figuur en sy eienskappe soos dit wêreldwyd in feëverhale, volksverhale, die kunste, literatuur en die verskynsel van die Vreemde Vlieënde Voorwerp aangetref word. Sekere algemene kenmerke soos teriantropie (halfmens-halfdier), metamorfose (vorverandering) en onsigbaarheid is eie aan die monster.
Dan dekonstrueer sy die spookstorie, monsterverhaal en bonatuurlike riller volgens plek/milieu, tyd (die dromerige, onwerklike aard daaran in hierdie genre), die ouderdom, geslag en eienskappe van die drietal hoofkarakters, die ondersteunende karakters, die taalkundige struktuur van die teks en die wyse waarop die narratief ontplooi.
Haar dekonstruksie en analise omvat ’n magdom verwysings na, sowel as aanhalings uit onder andere die werk van Ray Bradbury, Walter de la Mare, Arthur Conan Doyle, Algernon Blackwood, James George Frazer, Die Epos van Gilgamesh, H P Lovecraft, Edgar Allan Poe, Mary Shelley, Bram Stoker, Mark Twain, Robert Louis Stevenson en H G Wells.
Onder dié werke val Dracula, Frankenstein, The Wendigo, The Creatures, The Shuttered Room, The Devil in the Belfry, The Willows, The Black Seal, The Whisperer in Darkness, The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde, Carmilla & The Fall of the House of Usher.
Hoofstuk 5 word aan die godinfiguur toegewy.
Dié word deurgaans aan vrugbaarheid gekoppel , verteenwoordig ’n sintese van maagdelikheid en moederskap en word altyd deur ’n jong, manlike god vergesel. Voorbeelde sluit in Inanna & Dumuzid, Ishtar & Tammuz, Anat & Baal en Isis & Osiris. Aanhalings uit die Bybel, Egiptiese hiërogliewe, Herodotus en die uitsprake van ‘n verskeidenheid Pouse verleen kleur aan die narratief.
Die volgende drie hoofstukke analiseer die Christus-verhaal in terme van milieu, geskiedenis, Romeinse oorheersing, die verskeidenheid strominge in die Joodse geloof van die tyd, sowel as die Griekse religio-filosofiese invloed. ’n Hoofstuk elk word aan die Messias-konsep en intertestamentiese geskrifte toegewy, laasgenoemde bestaande uit die Apokriewe, Pseudo-epigrapha en die Dooie See Perkamente. Hierna volg ’n vergelyking tussen die milieu, karakterisering & ontplooiing van die gebeure in die monsterverhaal en die Evangelies. Die aard van die natuur in beide word as asemrowend en skrikwekkend uitgebeeld, swanger met voorbodes van geweld en dood, waarin onnatuurlike fisiese en metafisiese gebeure afspeel. Binne dié milieu dra die rede geen gewig nie en geld die natuurwette nie. ’n Atmosfeer van onafwendbare tragedie en vooruitbestemming transformeer konvensionele tyd in “onnatuurlike” tyd, ’n statiese oertyd wat nie aan verandering onderhewig is nie of eerder, waar oneindigende herhaling plaasvind. Totale determinisme/fatalisme en sikliese herhaling kenmerk dié vorm van tyd. Toekomsgebeure is onafwendbaar en verloop volgens voorspelling. Die toekoms is bloot die vervulling van die verlede; die teenwoordige is bloot die sikliese herhaling van die verlede. Een van die narratiewe tegnieke om tyd op hierdie manier voor te stel, is die aanwending van ooggetuie verslae in die eerste persoon, asof die gebeure in konvensionele tyd afspeel, asof die karakters die verloop van gebeure kan verander. Sodoende word spanning geskep deur die jukstaposisie met die wete dat die gebeure onafwendbaar en die karakters magteloos is. Binne die derdepersoon verledetydsnarratief van die evangelies verskyn lang gedeeltes in die eerstepersoon teenwoordige tyd, waaronder dialoog, gelykenisse, wonderwerke, genesings, die laaste avondmaal, arrestasie en verhoor, kruisiging en opstanding.
Die oeroue fisiese omgewing, konsep van vooruitbestemming en ooggetuieverslae vorm ’n sielkundige raamwerk waarin konvensionele tyd deur tydloosheid of “sielkundige tyd” verplaas word. Tydloosheid is ’n gemoedstemming waarin meta fisika en die bonatuurlike die werklikheid verplaas. Sielkundige tyd is kenmerkend aan drome, meditasie, hallusinasie, euforie en mistieke ervarings; dis die tydsbegrip van die onderbewuste waar konvensionele tyd die raamwerk van normale bewussyn is.
Die aard van die verhoudings, die interaksie van die karakters en die vermommingsmeganismes in die evangelies word noukeurig ontleed, weer eens met verwysing na en deur aanhalings uit klassieke werke soos Dr Jekyll and Mr Hyde, Dracula en The Fall of the House of Usher. Die drie hoofkarakers in die tradisionele monsterververhaal is die ouer man (die monsterfiguur), die jonger protagonis (die gedoemde held) en die jong vrou wat onskuld versinnebeeld. Die karakter van die ouer man bestaan uit ’n goedgunsti ge ligkant (veral aanvanklik) en ’n destruktiewe skadukant. Die protagonist is jonk, deel van ’n voortreflike familie, het ‘n sterk verbintenis of pligsgevoel om ’n morele missie te vervul en soos die narratief ontvou, verkry en vertoon hy al hoe meer metafisiese magte.
Die vrou is vroom, eerbiedig, jonk en bly tydloos jonk, spruit uit ’n voortreflike of ongewone stamboom en staan op troue of verlowing. Moederlike eienskappe soos empatie en vergewingsgesindheid is sentraal aan haar persoonliheid. Daar bestaan intense sielkundige bande tussen haar en beide die ouer en jonger man. Onder die belangrikste ander karakters is die ouer man se dienaar, die jonger man se vriend en die vrou se vriendin.
Ander karakters sluit in religieuse owerheidsfigure, lede van koningshuise, kinders en vreemdelinge (mense uit ander kulture) as simbole van konformisme teenoor nonkonformisme, goedgekeurde metafisika (godsdiens) teenoor verbode metafisika, onskuld teenoor korrupsie en die status quo teenoor verandering. Die monsterverhaal en die evangelies stem ook nou ooreen in aksies wat aan temas gekoppel word en die verloop van die interaksie en verhoudinge tussen die drie hoofkarakters.
Wat is die element in die metafisiese riller wat dit so gewild maak? Sonder twyfel die erotiese aspek, maak nie saak hoe subtiel dit verhul word nie. Angs en erotiek word een in die metafisiese konflik waar die ouer wese die jong man en die vrou aanval. Die detail van dié voorvalle dien as maskers van verplaasde of implisiete seksualiteit.
Die sadomasochistiese geheel van die voorvalle – die masochisme van die protagonis en die vrou – tesame met die monster/ouer man se sadisme raak een of ander snaar in die psige. Seks, wat normaalweg met plesier en lewe verband hou, gaan in die monsterverhaal met pyn en dood gepaard. Benewens moord/dood simboliseer hierdie aanvalle ook bloedskandelike verhoudings tussen die drie hoofkarakters. Die metafisiese interaksies tussen God, Jesus en Maria word deur pyn, sadomasochisme en die dood gekenmerk.
Vervolgens behandel die hoofstuk oor bloedskande die mens se biologiese en sielkundige ontwikkeling; nes ons steeds oorblyfsel-organe soos die mangels en blindederm het, mag daar ook latente oorblyfsels van gedragspatrone in ons onderbewuste skuil. Die streng taboe teen bloedskande is universeel maar die gode en koninklike gesinne was nooit daaraan onderhewig nie. Die komplekse vermommings-meganismes wat aangewend word om bloedskandelike verhoudings en voorvalle in die evangelietekste te kamoefleer, word geïdentifiseer.
Die storie van die troue by Kana wat net in die Evangelie van Johannes voorkom (Johannes 2 verse 1 tot 11), hou die sleutel tot baie geheimenisse; Gold bespreek die episode dus in die fynste besonderhede. Die resultaat is verbysterend en onmoontlik om te ontken: onder ’n vernislaag van Judaïsme word daar ’n Dionisiese vrugbaarheidsrite voltrek.
Eers ’n woord of twee oor die Evangelie van Johannes. Sekere prominente geleerdes beweer dat die boek so openlik vyandig teenoor die Judaïsme is dat dit beslis nie deur ’n Jood geskryf is nie.*1 Raymond E Brown*2 voorsien ’n opsomming van ’n prominente teorie oor die evolering van hierdie evangelie. Hy identifiseer drie teksvlakke:
’n Oorspronklike weergawe gebaseer op persoonlike kennis van ’n figuur soortgelyk aan Jesus; ’n Gestruktureerde literêre skepping deur ’n redakteur wat op ander bronne staatmaak; ’n Poging tot harmonisering daarvan met die finale kanon van die Nuwe Testament.
Die leerstellinge en persoon van Jesus in die Evangelie van Johannes verskil so drasties van dié in die drie Sinoptiese Evangelies, dat prominente teoloë al sedert die 1800s tot die slotsom gekom het dat net een van die twee tradisies betroubaar is; albei kan onmoontlik nie waar wees nie.*3 Terug na Kana toe. Vreemde eienskappe van die narratief sluit die volgende in: die sombere terme waarin ’n bruilofsfees beskryf word; die vreemde gebrek aan besonderhede – byvoorbeeld wie se troue dit was; die eienaardige dialoog tussen Jesus en Maria. Die literêre styl wek trouens die indruk van ’n droom. Vers 1: Die derde dag van wat? Dionisiese feeste het drie dae geduur, en die huwelik is op die 3de dag voltrek. Vers 6: “En daar het volgens die reinigingsgebruike van die Jode ses klipkanne gestaan …” Hierdie is ’n vermommings-meganisme. Daar was geen so ’n Joodse gebruik nie! Ses klipkanne vol wyn was wel ’n eienskap van Dionisiese rites. Verse 8 tot 10: Daar was geen Hoofdienaar by Joodse troues nie maar wel by heidense huwelikseremonies.
In die voorvermelde Dionisiese seremonie het die moedergodin met haar seun die songod in ’n bloedskandelike huwelik getree. Gold voorsien nog bladsye en bladsye stawende bewyse van die oeroue bruilof tussen die vrugbaarheidsgodin en haar seun die songod uit die Evangelie van Johannes. Onder ’n Joodse fasade word daar dus in werklikheid ’n heidense ritueel beskryf. Die volgende hoofstuk ondersoek ooreenkomste tussen die bonatuurlike riller en pornografie. Om etlike ooreenkomste in struktuur en inhoud te vermeld: die eerstepersoon narratief, voyeurisme, rol van dagboeke, briewe, ooggetuieverslae en narratiewe binne narratiewe speel ’n belangrike rol. Beide maak van ’n spesiale woordeskat gebruik: erotiese en magiese terme. Inhoudelike ooreenkomste omvat onnatuurlike handelinge en voorkeure, superseksuele en bonatuurlike magte en die ontheiliging van religieuse simbole wat die moreel transgressiewe aard van die aksies beklemtoon. Die voorkoms van oer-seksualiteit in ’n tipe “droomtyd” is kenmerkend van beide pornografie en die bonatuurlike riller. Die finale hoofstuk oor Anti-Semitisme bring al die bevindinge byeen. Dié builepes van die siel wat reeds in die pre-Christen tydvak bestaan het, het ’n moorddadige wendinggeneem nadat die Konstantynse kerk in die jaar 394 regdeur die Romeinse Ryk as staatsgodsdiens verklaar is. Die kenmerkende manifestering van Anti-Semitisme deur die eeue – die uitbeelding van die Jood as monster – word aangetoon deur aanhalings uit die Johannes evangelie, die uitsprake van die kinderagtige kerkvaders, ’n verskeidenheid pouse, Martin Luther, Shakespeare, die Russiese vervalsing The Protocols of the Elders of Zion, Europese passiespele sowel as 20ste eeuse propaganda.
Waarop stuur dit af? In die dialektiek van die onderbewussyn van Christene word Jesus as mens én as god erken. Die troue by Kana plant op ’n subtiele wyse die bloedskande beeld in die onderbewuste. Onthou egter: gode en koninklikes is nie aan die taboe onderhewig nie. As god is Jesus dus “kwytgeskeld” van die skuld van bloedskande. Maar as mens is hy onderhewig aan veroordeling daarvoor.
As god is Jesus die saligmaker, die seun van God gebore uit die maagd Maria wat gesterf het en op die derde dag opgestaan het. As mens is Jesus ’n Jood. Die volgelinge van Jesus – die Christene wat in hom glo, wat deel het aan hom as god – word dus kwytgeskeld van bloedskande. Maar sy lewende bloedverwante, die familie van Jesus die mens – wat nie deel het aan hom as god nie – is aan bloedskande skuldig op grond van hul verwantskap met Jesus die Joodse man.
Judith Taylor Gold het die monster se kamoeflering in die Johannes-evangelie afgeruk en die sielkundige kompleks agtervolg tot by sy skuilplek binne die dialektiek van die kollektiewe onderbewuste. Vele teoloë weet meer as wat hulle wil voorgee maar sal dit nooit met gewone Christene deel nie. Die opregte Christen sal met ontkenning of met skok en afgryse op hierdie onthulling reageer.
Die waardevolle insig van die metafisikus Ernest Holmes moet ook ter harte geneem word. Hy het ’n ernstige waarskuwing gerig teen die ondermyning van ’n persoon se geloof as daardie geloof vertroosting bring en die individu help om dit wat goed, reg en edel is, na te streef: "Every person's religion is an answer to the cry of the soul for something which is real, something which may be relied upon – a resting place for which everyone instinctively feels a need."*4 Ander werke van belang is Christian Antisemitism: A History of Hate deur William Nicholls, Christian Attitudes Towards the State of Israel deur Paul Charles Merkley, Demonizing Israel and the Jews deur Manfred Gerstenfeld en Why the Jews?: The Reason for Antisemitism deur Dennis Prager en Joseph Telushkin. Madonnas & Monsters bevat 19 bladsye notas plus ’n uitgebreide bibliografie en sluit af met ’n indeks.
*1 *2 *3 *4 Vermes, Geza. The Authentic Gospel of Jesus. London, Penguin Books. 2004. A note on sources, p. x-xvii. Brown, Raymond E. An Introduction to the New Testament. New York: Anchor Bible. 1997. Sanders, E. P. The historical figure of Jesus. Penguin, 1993. Chapter 6, Problems with primary sources. p 57-77. Holmes, Ernest. Can We Talk to God? Deerfield Beach, Health Communications, 1992.
Judith Taylor Gold; Joseph Gold, Redakteur New York, Syracuse University Press, 1999 Hersiene uitgawe. ISBN 0-8156-0583-8
Monsters and Their Attributes Mythical monsters and those of the new technology, their origins and attributes. Construction of the Horror Story: Setting From hostile nature to haunted houses, the settings of tales of horror create an unconventional state of time. Construction of the Horror Story: Characterization The triad configuration of characters and their relationships. Variations in characterization and auxiliary characters. Construction of the Horror Story: Plot Encounters: earthly meets unearthly. Madonnas Mother goddesses to the Virgin Mary. Background of the Christ Story: Historical Diaspora and conquest shape the history of the Holy Land. Background of the Christ Story: Political The religiopolitical parties of Palestine: Pharisees, Sadducees, Essenes and Zealots. 19
Background of the Christ Story: Philosophical The Divine Mission unfolds against a turbulent confluence of syncretistic ideas and beliefs. The Intertestamental Writings The bridge between the Old and New Covenants. The Messiah Superhero to supernatural being. The Christ Story: Setting, Characterizations and Plot Apocalyptic and natural settings, the Holy Triad, Divine encounters. A Comparison of the Horror Story and the Christ Story Shared similarities of the apparently dissimilar. Horror in the Horror Story When common relationships turn uncommon. Horror in the Christ Story The nature of the uncommon encounter. Incest The prerogative of the gods. Pornography Contemporary expression for a psychological antiquity. Anti-Semitism The paradox of Jesus: Jewish man and Christian God. Epilogue
“A brilliant and provocative explanation of what was previously inexplicable—the pervasiveness and intractability of anti-Semitism. . . .It is a must read for all Christians, for all Jews, and for people of good will who would try to root out the sin and the crime of anti-Semitism.”
“What makes this book so remarkable is not just its combination of genuine scholarship and literary talent, but its highly original approach to a problem of blazing concern.” — Norman Cousins “Monsters and Madonnas . . .is controversial, psychological, original —and terrifying.” — Joseph Wershba , former senior producer, CBS 60 Minutes “Human beings are still trying to reclaim the night from the terrors and demons. This book is a unique contribution to scholarship, and to our literature.” — Karen DeCrow , former national president, National Organization for Women “Every effort to probe the unconscious roots of anti-Semitism must be given full consideration. Monsters And Madonnas is deserving of serious thought.” — Rev. Edward H. Flannery , former director, Office of Catholic-Jewish Relations
VERWANTE LEESSTOF AANLYN
Artikels deur Pieter Uys
Oriana-Fallaci-oor-Europese-Antisemitisme Die-Oer-leuen-wat-net-aanhou-baar DIE-VERDERFLIKE-PES Who-are-the-contemporary-antisemites
Artikels deur ander outeurs
http://antisemitism.org.il/article/80250/untold-truth-150-million-europeans-hate-israel www.newenglishreview.org/print.cfm?pg=custpage&frm=7937&sec_id=142183 www.jns.org/latest-articles/2013/8/26/sounding-the-alarm-on-modern-anti-semitism-and-anti-israelism www.jewishtribune.ca/arts-and-culture/2013/09/17/book-shows-pathological-prejudice-against-jews-never-disappeared-after-wwii www.jpost.com/Opinion/Columnists/Candidly-Speaking-A-global-tsunami-of-anti-Semitism-314563 www.nysun.com/arts/the-worlds-oldest-sickness/88388/ mediateamisrael.wordpress.com/2013/02/24/victor-gordon-an-open-letter-to-marthie-momberg/
Illustrasies en Foto’s
http://www.geocities.ws/lumini_previsoes/PREVISOES_E_PROFECIAS_ARTIGOS/Hercolubus/Arquivos/Adam.jpg http://1.bp.blogspot.com/-moC7bmvF5CI/UYKfEz4DzhI/AAAAAAAAF6o/EtTK4M3z_UM/s1600/mae2.jpg http://www.transfuzion.biz/images/CthulhucoverWeb.jpg https://artdoxa-images.s3.amazonaws.com/uploads/artwork/image/44153/normal_Dracula-cover.jpg http://d2oz5j6ef5tbf6.cloudfront.net/movie/large/Nosferatu_%281979%29.jpg http://2.bp.blogspot.com/-UzMejyvzhQA/TmyCsmbNaRI/AAAAAAAABfE/uJbT8M1eyg4/s1600/frankenstein.jpg http://1.bp.blogspot.com/-My_E6LjOras/UZQt5A8yDyI/AAAAAAAAAwc/2k_jMmND7rs/s400/werewolf.jpg http://jeffdiehl.com/_borders/Black_Virgin.jpg
Monsters & Madonnas: bonatuurlike rillers, pornografie en breinspoeling. by Pieter Uys13 viewsEmbedDownloadDescriptionMonsters & Madonnas deur Judith Taylor Gold. Resensie deur Pieter Uys. "Van die Spaanse Inkwisisie tot die Holocaust, het "goeie", "normale" mense in die naam van "god" gedoen wat hulle geprogram...Monsters & Madonnas deur Judith Taylor Gold.Resensie deur Pieter Uys."Van die Spaanse Inkwisisie tot die Holocaust, het "goeie", "normale" mense in die naam van "god" gedoen wat hulle geprogrammeer is om te doen. Moord gepleeg. Maak die monster dood. By die tientalle, by die honderde, by die duisende. By die ses miljoen."“Die ou gode het tot ’n val gekom en is deur nuwes vervang maar die basiese beginsels van die lewe het nie verander nie.Die lewe is meer gekompliseerd maar die dood is vandag nog net so onverstaanbaar as wat dit vir ons voorouers was. Die lewe het egter wel verander in die sin dat die geheime van die natuur geformuleer is, voorspel word en tot ’n redelike mate, beheer kan word. Ons is nie meer slawe van die natuur nie. Heelwat van die verskrikking is uit die nag gehaal.Maar nie heeltemal nie.’n Domein van duisternis het deur die eeue heen ongerep gebly.Dis ’n terrein van engele en tjankende demone wat van die vroegste tye af om die siel van die mensdom meeding. Op daardie terrein skiet die bonatuurlike steeds wortel soos hardnekkige onkruid wat weerstand bied teen die skoffel van tyd.Dié land van die bonatuurlike word in hierdie boek verken, en meer spesifiek, sy inwoners wat as monsters bekend staan. Ons sal hulle spoor volg – die vampiere en weerwolwe, die demone en hekse – om by hulle skuilplekke uit te kom. Die monsters skuil in ’n goed gekamoefleerde kuil van primitiewe gedagtes, bygelowe en mites – ’n kuil wat deesdae as vlak en betekenisloos beskou word. ’n Plek wat aan die kinderdae toegeskryf word en deur die lens van humor betrag word.Die reis gaan ons op beide bekende en minder bekende weë neem.Ons sal met verbystering uitvind wanneer en waar hierdie paaie kruis, saamvloei en uiteenvurk. En oor wat ons op die reis ontdek.Wanneer ons oplaas ons bestemming bereik, sal ons sien dat die water van die kuil diep en donker is en dat daar uit sy kragtige getye verreikende strome vloei.”Judith Taylor Gold.Interests: Types, Creative WritingRead on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.Copyright: Attribution Non-Commercial (BY-NC)Download as PDF, TXT or read online from ScribdFlag for inappropriate contentShow moreShow less