Søgeresultater for: 'en rooibos-vanille'
en rooibos-vanille 63
te-the chai-te 11 Job 38: 1-9 – Dit is die Here wat die gesindheid toets - Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Job 38: 1-9 – Dit is die Here wat die gesindheid toets
Broers en susters, ek is seker dat die meeste van ons al die nuutste gier -eintlik is dit ook nie meer so nuut nie — gesien het. Ek praat nou eintlik van rolskaatse. Nie daardie goed waarmee ons aanvanklik oor die weg gekom het nie. Nee, dié goed word Rollerblades genoem, en glo my, dit is regte nekbrekers, iets waarmee jy baie vinnig ’n lewenspolis kan laat uitkeer. Het julle al probeer om met daardie goed oor die weg te kom? Wel, jou eerste probeerslag eindig gewoonlik pynlik, vol blou kolle en ’n gekrenkte eer! Het julle al gesien hoe lyk iemand wat vir die eerste keer met dié goed probeer skaats? Sjoe, so ’n persoon is vol bravade as hy vir die eerste keer sy rolskaatse aantrek! Immers, wat kan nou so moeilik daaraan wees om te skaats? Maar net as daardie persoon gedink het dat hy nou die tegniek bemeester het, koop hy vir hom ’n stukkie aarde. Tog, dit is darem nie heeltemal so erg nie, want hy staan weer op. Vir ’n lang ruk gaan dit goed, maar dan … net as dit vir jou lyk of jy die kuns bemeester het, gebeur daar weer iets en dan lê jy weer pens-en-pootjies in die lug. Wat nou?! Wel, jy tel jouself nog ’n keer op … skraap die moed bymekaar, en vertrou steeds dat dit mettertyd beter sal gaan. Ag, jy is nog nie eers behoorlik op jou voete nie, dan doen jy weer ’n ander akrobatiese toertjie waarvoor jy aanvanklik nie beplan het nie! Nou lê jy eers so ’n bietjie om asem te skep. Kyk, aan die begin staan ’n mens maklik op, maar na so ’n paar harde valle, is dit nie meer so maklik om op te staan nie. Dan begin ’n mens wonder of dit ooit die moeite werd is om weer op te staan en weer eens te probeer. Moet jy nie maar eerder jou rolskaatse uittrek en moed opgee nie?
Maar Job was nie gereed vir wat toe met hom gebeur het nie! ’n Mens sou kon verwag dat God nou vir Job alles moes verduidelik. Dink net hoe bly sou Job gewees het as hy besef het dat hy, onwetend, hom vroom voor God gedra het. Dan sou hy al sy krisisse en ellendes kon begryp het. Nee, so maklik is dit darem ook nie. Inteendeel, dit is nog erger vir die arme Job. God gee geen verklaring vir sy optredes nie … nog minder maak Hy verskonings vir sy handelinge. Job het juis gebid dat God sy hand moes wegtrek van hom af, en dat God moes rekenskap gee oor waarom hy so moes ly! Maar wat doen God egter? As ons hier lees, dan lyk dit vir ons asof God eerder sarkasties met Job is. God bestook Job ook so met vrae, dat Job kwalik kans kry om Hom daarop te antwoord.
Broers en susters, weer eens sê God vir Job om homself gereed te maak vir die stryd. Die vrae waarmee Hy nou vir Job stoomroller is van ’n heeltemal ander aard. Hierdie keer gaan dit nie oor die grootheid en almag van God nie, maar oor Job se verwyte dat God onregverdig met hom gehandel het. God vra van hom of hy vir God skuldig wil verklaar sodat hy vrygespreek kan word. Het Job dan vir God veroordeel? Beslis! Hoor net so ’n bietjie hier wat sê hy in hoofstuk 19 vers 6: “Weet dan dat dit God is wat my die onreg aandoen …”,en in hoofstuk 9 vers 22: “…of ’n mens skuldig of onskuldig is, God vernietig jou tog”, en in vers 23 sê hy: “…God lag oor die wanhoop van die onskuldiges.”
Toe Job dít besef, kon hy ook bely: “Tot nou toe het ek net gehoor wat mense van U sê, maar nou het ek U self gesien, en nou verag ek myself, nou sit ek vol berou, in sak en as.” As Job sê dat hy God ontmoet het, dan bedoel hy daarmee dat hy God ontmoet het soos wat God Homself geopenbaar het. Sy insig oor God het verdiep. Hy het die soewereine God ontmoet! Dié God wat nie nodig het om rekenskap te gee vir Sy optredes nie. Dié God wat Skepper en Regeerder van alles en almal is. God is vrymagtig … Hy kan maak soos Hy wil … Hy hoef ook nie antwoorde te verskaf op Job se baie vrae nie.
Miskien moet ek die vraag anders stel. Hoekom begin ons twyfel aan God se almag en wysheid as dinge regtig begin skeef loop vir ons? Ons weet tog dat Hy die enigste lewende God is. Ons bely dit immers Sondag na Sondag in die eredienste. Ons sê maklik vir ander mense: “Ag,man, vertrou net op God.” Dit is egter makliker gesê as gedaan! Job het ook maklik die woorde geuiter in die begin, tog …later het hy selfs vir God beskuldig as onregverdig. Hoekom?
En dit help ook nie dat ons net oor God praat nie, maar ons het nie self ’n persoonlike verhouding met Hom nie. Vir 37 hoofstukke van hierdie boek word daar deur Job en sy vier vriende oor God geredeneer, oor God gepraat en oor God gedink. Die mooiste, die opregste en van die beste teologie word in hierdie 37 hoofstukke gesê, en tog … tog het Job nie ’n antwoord op sy probleme gekry nie. Hoekom nie?
En daarmee wil die boek Job elke gelowige oproep om op ’n ander manier na hulle verdriet, hulle lyding, en hulle teleurstellings te kyk – om nie te vra “Waarom?” nie, maar eerder “Waarnatoe?”. Ja,waarnatoe is God met my op pad heen?