Waarom Solo Female Travel is anders - Reisverhale - 2020
Op die tweede Woensdag van die maand, Kristin Addis van Wees my reismuseum skryf 'n gaskolom met wenke en advies oor solo vroulike reis. Dit is nie 'n onderwerp wat ek kan dek nie en aangesien daar baie solo vroulike reisigers daar buite is, het ek gevoel dit was belangrik om 'n deskundige in te bring. In hierdie maand se kolom gebruik Kristin haar eie persoonlike ervarings om lig te werp op waarom dit anders gaan as 'n solo-vrou eerder as met 'n groep of as 'n solo-man.
My manlike vriende wat reis, is net so gereeld as wat ek in die huise van plaaslike inwoners vir maaltye genooi het. Hulle het dieselfde verreikende en hartverwarmende ervarings geniet wat ek het. Ons kom tuis met baie van dieselfde boeiende stories. Ons het albei dieselfde rugsakke. Ons het albei familie en vriende by die huis wat bekommerd is oor ons. Ons ondervind dieselfde daaglikse uitdagings as reisigers.
Op baie maniere is ons nie so anders nie.
So, waarom maak mense so 'n groot deal uit solo vroulike reis?
Want, soos dit of nie, het vroue en mans verskillende besorgdheid oor reis, veral wanneer hulle alleen is.
As 'n solo-vrou het ek dikwels die vryheid om sonder inwoners te reis, ontbreek. In baie kulture het wyfies nie die soort outonomie wat ons in die Weste het nie, en dit kan beide kommerwekkend en verwarrend wees om myself deur myself te sien. Om 28 is ek reeds baie oud vir 'n enkele vrou in baie van die lande waarheen ek gereis het.
In Borneo het 'n vrou na my toe gekom terwyl haar man my plat motorfiets vasgemaak het. 'Suster,' sê sy, 'is jy alleen? Jy het geen broer, geen man? "Terwyl haar besorgdheid regtig waardeer het, kry ek dit baie gevra. Sekerlik, ek het iewers 'n man. Het ek nie ten minste 'n kêrel nie? Waar is my kinders? Wat dink ek doen ek ?!
Ek het gevind dat dit beantwoord: "Ek vind eintlik enkel om vrylik bevredigend te wees!" Of "Wel, ek wil nie regtig kinders hê nie", maar net meer verskriklike voorkoms, so ek het gewoonlik net vir hulle gesê dat my man of kêrel " by die huis "of" onderweg. "
Terwyl mans en vroue albei oor persoonlike veiligheid moet bekommer terwyl hulle reis, is daar 'n paar dinge wat kan gebeur wat geneig is om uitsluitlik vroue aan te pak. Byvoorbeeld, ek was in die duister gestamp terwyl ek langs 'n grondpad loop in 'n gebied wat net na sonsondergang in Nepal as "veilig" bekend gestaan ​​het. Selfs as ek peperspuit gehad het, sou dit nie saak maak nie, aangesien hy so vinnig was, het ek nooit sy gesig gesien of 'n oomblik gehad om te reageer nie. Toe ek aan 'n polisiebeampte gesê het, was sy eerste vraag om my te vra wat ek alleen gedoen het.
Selfs ná 'n jaar en 'n half van die reis-solo het dit my eers kwaad gemaak, maar dit het my herinner dat ja, ek is anders as 'n manlike reisiger. Ek kan nie net snags rondlap sonder om die ontnugterende moontlikheid van seksuele aanranding te oorweeg nie. Alhoewel dit 'n bron van kommer is, selfs by die huis, moet vroulike reisigers nog meer waaksaam wees in die buiteland.
Verder is dit ook noodsaaklik om anders te aantrek. Alhoewel dit lyk soos 'n no-brainer, is dit 'n algemene fout. Ek het een keer uit 'n hotelkamer in Sumatra, Indonesië, uitgetree sonder genoeg bedekking op my arms. Dit lyk asof elke man in die straat gestop het wat hy gedoen het om te skree of gebare vir my te maak. Dit was so chillend, ek het teruggekeer na my hotel en het nie vir die volgende drie dae vertrek nie. Jy moet altyd bewus wees van hoe jy aantrek wanneer jy 'n vroulike reisiger is. Dit kan geestelik belas word.
Ongelukkig moet vroue hierdie dinge oorweeg wanneer ons alleen reis. In sommige lande kan ons nie aantrek hoe ons wil hê, alleen gesien word nie, of in die nag sonder 'n posse waag. Dit kan sosiaal onaanvaarbaar wees in die beste en reguit gevaarlike in die ergste.
Beteken dit dat vroue nie alleen moet reis nie? Natuurlik nie! Dit beteken bloot dat daar 'n paar ekstra voorsorgmaatreëls is wat ons moet neem om ons veiligheid te verseker.
Moderne sielkundiges beweer dat vroue sterk intuïsie en 'n verhoogde vermoë het om nie-verbale kommunikasie leidrade te lees. Ons gut instink en intuïsie is byna altyd reg. Luister na hulle.
(Dit is ook belangrik om te onthou dat die wêreld buite dikwels baie veiliger kan wees as by die huis. Ek is van Los Angeles, waar geweermisdaad, roof en geweld algemeen is. Ek sal nie snags alleen daar rondloop nie, al is dit waar ek grootgeword het. Ek wil nie uitkom om die wêreld as 'n scary plek te stereotipeer nie.)
Mans wat alleen reis, het ook bekommernis, maar ons vroue moet meer oor die veiligheid bekommer, ons alternatiewe lewenskeuses moet effens sterker verdedig, en moet selfstandig en dominant wees in kulture waar dit ongewoon kan wees. Daarom maak ons ​​so 'n groot deal uit solo vroulike reis en daarom skryf ek hierdie kolom - om jou advies te gee oor hoe om jou reise beter en veiliger te maak.
Deur die regte voorsorgmaatreëls te tref, doen gerus navorsing oor gewoontes en veiligheid voordat u die buiteland besoek, en met u gut instinkte gaan, kan u reis veilig wees, aangenaam en ongelooflik lonend wees. In toekomstige blogs sal ek meer praat oor die positiewe karakterbou , verbouing van vreesloosheid, en persoonlike groei wat solo reisigers ervaar.
Solo reis hoef nie gevaarlik of vreesaanjaend te wees nie, dit verg net die regte voorbereiding en waaksaamheid.
Kyk die video: The surprising thing I learned sailing solo around the world. Dame Ellen MacArthur (November 2020).