Romeinse teater in Kourion, Ciprus - Geskiedenis Podcasts - 2022
Kourion (Grieks: Κούριον) is 'n antieke stad, lank verlate, maar liefdevol opgegrawe, in die suidelike vlakte van Ciprus, binne die Westelike Sovereign Base Area van Akrotiri en Dhekelia.
Kourion tydens die Romeinse Ryk. Dit staan ​​bekend as Curium ("Hof") in Latyn en verskyn as Curias in die geskrifte van Plinius die Ouere (vers 13). Die stad het van die oudheid af tot in die vroeë Middeleeue bestaan.
Kourion is naby die suidelike oewer van die eiland, wes van die rivier Lycus (nou Kouris genoem). Die laat -Romeinse kaart wat vandag bekend staan ​​as die Tabula Peutingeriana toon dat Curium 16 myl van Amathus, die ou koninklike hoofstad van Ciprus, lê.  Dit is opgeteken deur talle ou skrywers, waaronder Ptolemaeus, Stephanus van Bisantium, Hierokles en Plinius die ouderling.
Vandag lê die terrein binne die Britse jurisdiksie van die Western Sovereign Base Area, maar dit word onderhou en beheer deur die Republiek Ciprus volgens die 1960 tot oprigtingverdrag.  Op 5 Julie 2012, toe Ciprus die ses maande lange presidentskap van die Europese Unie beklee, het dit 'n seremonie gehou ter viering van die geleentheid in die antieke teater van Kourion. 
Antieke Kourion is 'n skouspelagtige plek op 'n heuwel met 'n uitsig oor die omliggende lappiesvelde en die see. Waarskynlik gestig in neolitiese tye vanweë sy strategiese ligging hoog op 'n bluf, het dit 'n permanente nedersetting geword in ongeveer die 13de eeu v.C., toe die Mykeense koloniseerders hulle hier gevestig het.
Daar is 'n klein besoekersentrum waar u 'n skaalmodel van die hele webwerf kan sien, wat u besoek kan help oriënteer.
Die kaartjieskantoor is by die ingangshek halfpad teen die heuwel op. Van daar af gaan die pad na die heuwel na die besoekersentrum en ruïnes.
Die nedersetting het floreer onder die Ptolemeërs en Romeine, en 'n voor-Christelike kultus van Apollo was aktief onder die inwoners van Kourion in die Romeinse tyd, soos blyk uit die nabygeleë heiligdom Apollon Ylatis. Die Christendom het Apollo uiteindelik verdring en, ondanks rampspoedige aardbewings in die streek, is 'n vroeë Christelike basiliek in die 5de eeu gebou, wat getuig van die voortgesette invloed van die godsdiens teen Kourion teen hierdie tyd.
Seeroweraanvalle 200 jaar later het die lewensvatbaarheid van die Christelike bisdom ernstig in die gedrang gebring, en die biskop van Kourion moes sy basis na 'n nuwe nedersetting in die nabygeleë Episkopi (wat 'biskop' in Grieks beteken) beteken. Kourion het van toe af as 'n nedersetting geweier en is eers herontdek totdat tentatiewe opgrawings in 1876 begin is.
Vroeë Christelike Basiliek
Die vroeg -Christelike basiliek by Ancient Kourion vertoon al die kenmerke van 'n vroeë kerk, met fondamente wat duidelik die bestaan ​​van 'n narthex diakonikon ('n stoorarea vir landbouprodukte wat deur priesters en monnike gebruik word), verskillende kamers, 'n doopkapel en 'n atrium. Sommige vloermosaïeke is ook tussen die oorblyfsels sigbaar.
Huis van Eustolius
Hierdie kompleks was oorspronklik 'n paleis uit die vroeë Romeinse tyd, en is later in die 3de eeu nC verander en het 'n meer gemeenskaplike ruimte vir die plaaslike inwoners gemaak, met uitgebreide baddens, binnehowe en sale. Die kleurvolle mosaïekvloere wat deur Christene beïnvloed word, word goed bewaar en maak melding van die bouer, Eustolius, en die beslis nie-Christelike beskermheer, Apollo. Soek Christelike motiewe van kruisvormige ornamente en vis.
Aan die noordwestelike rand van die Ancient Kourion -terrein kom jy by die House of the Gladiators, so genoem as gevolg van twee redelik goed bewaarde vloermosaïeke wat gladiators in gevegskleed uitbeeld. Twee van hierdie gladiators, Hellenikos en Margaritis, word gewys met wapens.
Net in die noorde is die House of Achilles, waar 'n fragment van 'n mooi ingewikkelde vloermosaïek wat Achilles se ontmoeting met Odysseus uitbeeld, oorleef het.
Ruïnes van die Noordelike Plato
Die ruïnes van die Hellenistiese en Romeinse Kourion lê op die noordelike plato van die ou Kourion -terrein. Die Romeinse agora en die stoa, met sy kolonnade van 16 marmerkolomme, sit langs die vroeg -Christelike basiliek.
Net na die noorde lei 'n houtpaadjie jou oor die aansienlike oorblyfsels van die Romeinse stadsbaddens, 'n besproeiingstelsel en die nimfeum. Die fondamente van die openbare baddens, met die uitleg van die frigidarium (koelkamer), tepidarium (warm kamer) en caldarium (warm kamer), kan nog duidelik gesien word.
Die Romeinse teater van Ancient Kourion, wat interessanter is vir sy pragtige kusuitsigte as vir die werklike struktuur, is 'n rekonstruksie van 'n kleiner teater wat op dieselfde skouspelagtige plek bestaan ​​het, hoog op die heuwel met 'n uitsig oor die see, wat in die 4de eeu deur aardbewings verwoes is. Tog gee dit 'n goeie idee van hoe die oorspronklike op sy hoogtepunt sou gewees het. Vandag word die teater gereeld gebruik vir kulturele geleenthede en optredes deur Cypriotiese en besoekende Griekse sangers en orkeste.
Romeinse teater in Kourion, Ciprus - Geskiedenis
Ons eerste stop is by die ou stad van Kourion argeologiese terrein met sy beroemde, wonderlike Greko-Romeinse teater en geboue uit die laat -Romeinse tydperk met pragtige mosaïek.
Volgende gaan ons kuier Aphrodite se geboorteplek (Petra tou Romiou). Gedurende die somerseisoen (Mei – Oktober) het u tyd om hier te swem, dus bring swemklere en handdoeke saam.
By die antieke hoofstad van Ciprus aangekom – Pafos, ons sal sien die pilaar van St Paul, waar hy gebind en vasgemaak is as 'n straf vir die prediking van die Christendom. By die Ou hawe gebied, het u vrye tyd om die kasteel te sien, die nabygeleë te ontdek Argeologiese park van Kato Pafos (ingesluit op die UNESCO -werelderfenislys in 1980) en besoek die beroemde mosaïek. U kan die plaaslike aandenkingswinkels besoek en middagete eet by een van die vele aantreklike kafees of restaurante.
Met ons terugkeer na Limassol sal ons besoek aflê Geroskipou Village om die beroemde Ciprus -lekkernye te proe – Loukoumia.
Fotografiese druk ($8.95 - $128.09)
Curium Theatre – Limassol
Die heuwel van Kourion, waarop die ou stad ontwikkel is, is 4 kilometer suidwes van die dorp Episkopi in Limassol geleë. Dit is een van die belangrikste argeologiese terreine van Ciprus, en volgens Herodotus se residensiële mite is dit gestig deur Achaeërs wat van Argos in die Peloponnesos afkomstig was. Argeologiese vondste vanaf die naburige heuwel Pamboula plaas die koms van die Achaeërs op die terrein in die 13de en 12de eeu. bv.
Die oudste oorblyfsels van die nedersetting in die groter gebied van Kourion dateer uit die Neolitiese tydperk (4500-3900 vC). Op die heuwel van Kourion is daar oorblyfsels uit die einde van die klassieke tydperk, die meeste van die Hellenistiese (325-50 v.C.) en hoofsaaklik Romeinse (50-330 n.C.) en Vroeg-Christelike (330 laat) tydperke. 7de nC).
Sistematiese opgrawings by Curio begin in 1933 met die University Museum of Pennsylvania en duur met vakansies tot 1954. In 1964 begin hy met opgrawings by die Departement van Oudhede. Gedurende die jare 1974-1979 het die American Mission of the Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies die opgrawing van die Episcopal Early Christian Basilica onderneem. Gedurende die periode 1980-1983 het die American Mission of the Walters Art Gallery en die Universiteite van Missouri en Maryland op Curry Hill opgegrawe. Die departement van oudhede het onlangs 'n argeologiese park en 'n besoekersentrum opgerig.
Die belangrikste monumente van Kourion is:
Die Romeinse Agora: in sy huidige vorm is dit 'n gebou uit die vroeë 3de eeu. AD, met toevoegings tot die vroeë Christelike tydperk. In die middel van die mark was 'n groot gebou wat teen die einde van die 4de eeu in gebruik was. bv. tot aan die einde van die Hellenistiese tydperk. Die Romeinse mark was aan beide kante omring deur pilare. In sy noordwestelike deel is 'n indrukwekkende stel geboue, insluitend badkomplekse en 'n nimf, wat uit ten minste die 1ste eeu nC dateer, opgeneem. Hierdie geboue het mettertyd verskillende aanpassings en toevoegings ondergaan.
Achilles -huis: vandag word slegs 'n deel van die huis bewaar, aan die suidwestelike kant van die heuwel, langs die ou Limassol-Paphos-pad. Dit is 'n Romeinse huis uit die 4de eeu. AD met 'n sentrale binnehof. Baie van haar kamers is met mosaïekvloere versier. Die interessantste hiervan is die mosaïek wat die toneel uitbeeld waarin Achilles sy identiteit aan Odysseus, wat as 'n handelaar vermom is, in die hof van koning Skyros Lycomedes openbaar. Graafmachines het bespiegel dat hierdie webwerf geskik was vir hoë besoekers.
The House of the Gladiators: Romeinse huis, dateer uit die 3de eeu. AD en is 'n paar meter oos van die "Huis van Achilles ". Hierdie huis het 'n sentrale binnehof omring deur arcades en kamers vir verskillende gebruike. Hierdie gebou is vernietig deur die aardbewings wat Kourion in die 4de eeu getref het. AD Die huis is vernoem na die gladiatormosaïek wat die sentrale binnehof versier het. Twee vertonings word vandag bewaar. Eersgenoemde beeld gladiatoropleiding uit, terwyl die tweede gevegte uitbeeld. Die onopvallende figuur met die ryk politieke omgewing wat in die middel uitgebeeld word, is die skeidsregter. Van besondere belang is die feit dat die name van die protagoniste in beide vertonings gered word.
Curium: Teater. Die teater: is gebou aan die suidpunt van die heuwel. Dit is oorspronklik in die 2de eeu gebou. VC, en gedurende die 2de eeu vC. AD het uitgebrei en sy huidige vorm aangeneem. Teen die einde van die 2de-vroeë 3de eeu. 'n paar wysigings is aangebring, soos die plasing van 'n metaal reling, om 'n gewilde gesig van die tyd te akkommodeer, veg die dier. In die holte van die teater was die staanplekke met sitplek vir 3 500 toeskouers. Die struktuur van die verhoog, agter die verhoog waar die uitvoerings plaasgevind het, weerspieël die halfsirkelorkes na die see. Vandag word slegs die fondamente van die toneel bewaar. Na die herstel daarvan word die teater nou gebruik vir kulturele geleenthede.
Eustoli -huis: is in 'n dominante posisie aan die suidoostelike punt van die heuwel. Dit is 'n monumentale huis uit die laat 4de- vroeë 5de eeu nC. Dit bestaan ​​uit baie kamers, gesentreer rondom twee binnehowe, en 'n groep baddens. Van besondere belang is die mosaïekvloere wat die grootste deel van die gebou dek. Die inskripsies onthul die naam van die eienaar van die huis, Eustoli, asook sy Christelike identiteit. Dit is opmerklik dat die inskripsies ook melding maak van Apollo, die oudste beskermheer van Kourion.
Dit lyk asof hierdie gebou oorspronklik gebou is as 'n paleishuis, wat 'n openbare plek geword het, 'n soort klub.
Die biskoplike vroeë Christelike basiliek: suid van die mark is die oorblyfsels van die groot kompleks van 'n drie-gangige vroeë Christelike basiliek. Dit is die bisdom van Kourion. Dit is in die vroeë 5de eeu gebou. AD, en in die 6de eeu. 'n paar wysigings is aangebring en nuwe mosaïek- en marmervloere is aangebring. In sy westelike deel het die basiliek deur die narthex 'n komplekse gebou met die diakonaat gekommunikeer, waar die offerandes van die gelowiges geplaas is, en moontlik die biskop se huis, die bisdom. Ten noorde van die basiliek was daar die patio en die doopkapel in die vorm van 'n klein drie-gang basiliek met 'n narthex. Hierdie basiliek, soos baie ander op die eiland, is omstreeks die middel van die 7de eeu vernietig weens die Arabiese invalle.
Die heiligdom van Apollo Ylatis: ongeveer 2,5 km wes van die plek van die ou stad, langs die ou Limassol-Paphos-pad. Dit was een van die belangrikste godsdienstige sentrums van antieke Ciprus, en daar is Apollo aanbid as die god van die woude (Hylates). Dit lyk asof die aanbidding van Apollo in hierdie gebied reeds in die 8ste eeu vC begin het. en het tot in die 4de eeu nC voortgegaan. Die webwerf het op verskillende tye baie uitbreidings en transformasies ondergaan.
Die heiligdom word omring deur 'n binnehof en die ingang in die oudheid is óf deur die Kourion -poort óf deur die Paphos -poort gemaak. Besoekers het die Heilige Pad gevolg, suid na noord, en is na die tempel van Apollo gelei. Die tempel het twee fases: die oudste dateer aan die einde van die klassieke of vroeë Hellenistiese periode en die tweede fase na die 1ste eeu. A.D. Dan word die tempel in 'n ander vorm herbou. 'N Deel van hierdie fase is herstel. Die vernietiging en verlating van die kerk dateer uit die einde van die 4de eeu. A.D.
In argaïese tye was die heiligdom opelug, met sy omhulsel en altaar. Die terrein van die argaïese heiligdom is gedurende die Romeinse tyd versteur. Daar vind hulle die oorblyfsels van 'n sirkelvormige keisteenmonument wat gebruik kan word vir optogte of danse rondom 'n heilige boomtuin.
In die suidooste van die heiligdom is die palaestra: 'n sentrale binnehof omring deur kolonnades, wat die gebied was waar die atlete geoefen het. Daar is ook Romeinse baddens in die heiligdom. Beide die baddens en die paleis is buite die hoof heiligdom.
Die Princeton -ensiklopedie van klassieke webwerwe
Aan die SW -kus, ongeveer 16 km W van Limassol. Die ruïnes beslaan 'n groot gebied op 'n bluf wat uitkyk oor die see tot by die S. Kourion was omring deur 'n stadsmuur, maar hiervan oorleef die rotsagtige skerp aan die E- en S -sye vertikaal. Daar was waarskynlik nie 'n behoorlike hawe nie, maar die oorblyfsels van 'n steiger, ongeveer 80 m lank, is nog steeds by eb tot by die W van die stad sigbaar en Strabo noem die bestaan ​​van 'n ankerplek. Die nekropolis strek E en S.
Een van die antieke koninkryke van Ciprus, Kourion is gestig deur die Argives (Hdt. 5.113 Strab. 14.683). Die verband tussen Kourion en Argos word verder geïllustreer deur die aanbidding by Kourion van 'n god genaamd Perseutas. Opgrawings het bewys gelewer van 'n Achaiaanse nedersetting in die 14de eeu. V.C. by die Bamboula -rif by die nabygeleë dorpie Episkopi. 'N Graf in die nekropolis van Kourion het materiaal van die 11de eeu opgelewer. V.C. insluitend die bekende koningsgoud en emaljesepter wat nou in die Ciprus-museum is. Die naam Kir verskyn in 'n Egiptiese inskripsie by Medinet Habu uit die tyd van Rameses III (1198-1167 v.C.), as die verband met Kourion onbetwisbaar is. Die naam word ook genoem in die prisma van Esarhaddon (673-672 v.C.), waar die lesing Damasu-koning van Kuri geïnterpreteer is as Damasos-koning van Kounon.
Tydens die opstand van Onesilos teen die Perse ten tyde van die Ioniese opstand het koning Stasanor van Kourion, onder bevel van 'n groot mag, aanvanklik aan die Griekse kant geveg, maar tydens die geveg in die vlakte van Salamis (498 v.C.) Perse en sy verraad het hulle die dag gewen. Van die ander konings van Kourion is niks bekend tot Pasikrates, waarskynlik sy laaste koning, wat in die Cypriotiese vloot gevaar het, wat Alexander die Grote te hulp gesnel het tydens die beleg van Tirus in 332 v.C.
Die stad floreer in die Hellenistiese en Grieks-Romeinse tyd. Dit is erg getref deur die erge aardbewings van 332 en 342 n.C., wat ook Salamis en Paphos getref het, maar dit is gou herbou. Voor hierdie tyd was die Christendom goed gevestig in Kourion en een van sy biskoppe, Philoneides, het onder Diocletianus martelaarskap gely (284-305 n.C.). Zeno, 'n latere biskop, was daartoe bygedra om by die Raad van Efesos (431 n.C.) 'n gunstige besluit te verkry oor die aansprake van die kerk van Ciprus op onafhanklikheid. As 'n bisdom floreer die stad weer totdat dit geleidelik verlaat is na die eerste Arabiese aanvalle van 647 nC.
Kourion was die geboorteplek van die digter Kleon, wat Argonautica geskryf het, waaruit Apollonios Rhodios in sy epos van dieselfde tema beskuldig is dat hy dit gekopieer het, ook die geboorteplek was van Hermeias, 'n liriese digter.
Die belangrikste monumente wat tot dusver ontbloot is, sluit in die House of Achilles, die House of the Gladiators en die House of Eustolios, almal geplavei met mosaïek van die 4de en 5de eeu. AD, 'n teater, 'n vroeg -Christelike basiliekaanse kerk, en naby die stad, die stadion en die tempel van Apollo Hylates.
Die bestaan ​​op Kourion van 'n gimnasium word getoon deur inskripsies, maar die ligging daarvan is tans nie bekend nie. Die aanbidding van Hera, Dionysos, Aphrodite en die held Perseutas is ook getuig deur epigrafiese bewyse, maar weer is niks bekend oor die plek van die heiligdomme nie. Die heiligdom van Demeter en Kore, wat ook deur inskripsies getuig is, is aan die oostekant van die stadion geleë.
Die oorblyfsels van die House of Achilles lê in die N-deel van die stad, naby die hoofweg Limassol-Paphos. Die huis bestaan ​​uit 'n oop binnehof met kamers aan weerskante en 'n syportaal aan die N. In die portiek, waarvan die vloer met mosaïek geplavei is, toon 'n groot paneel op lewendige wyse Achilles vermom as 'n meisie aan die hof van koning Lykomedes van die eiland Skyros onthul onbewustelik sy identiteit aan Odysseus met die blaas van 'n vals alarm. In 'n ander kamer wys 'n paneel hoe Ganymede deur die arend na die berg Olympos vervoer word.
The House of the Gladiators, verder S, bestaan ​​uit 'n kompleks van kamers en gange met 'n binnehof, waarskynlik 'n atrium. Sommige van die kamers was bedek met mosaïek, insluitend voorstellings. In een van hierdie kamers is twee panele wat gladiatoriale tonele uitbeeld. Die eerste paneel toon twee gladiators wat ten volle gewapen is met helms, skilde en swaarde teenoor mekaar en gereed is om te slaan. Bo hulle word hul name of byname, MARGAREITES en ELLENIKOS aangedui. Die tweede paneel wys weer twee gladiators teenoor mekaar, maar met 'n ongewapende figuur tussen hulle. Die figuur aan die linkerkant word LUTRAS genoem, die sentrale DAREIOS van die figuur aan die regterkant, slegs die aanvanklike E oorleef.
Aan die SE -einde van die bluf is die oorblyfsels van 'n groot huis met mosaïek geplavei met 'n wonderlike uitsig oor die velde en die see daarbuite. Dit staan ​​bekend as die House of Eustolios en bevat 'n badinrigting. In een van die porties gee 'n inskripsie die naam van Eustolios, die bouer van die baddens, en verwys dit na Phoebus Apollo as die voormalige beskermheer van Kourion, 'n ander inskripsie noem spesifiek Christus, 'n interessante kommentaar op die geleidelike oorgang van heidendom na die Christendom. Die badinrigting lê op 'n hoër verdieping tot by die N. Die sentrale kamer het sy vloer met mosaïek, verdeel in vier panele, waarvan een Ktisis in 'n medalje uitbeeld.
Aan die W van die House of Eustolios lê die teater wat op 'n helling gebou is met 'n uitsig oor die see na die S. Die teater bestaan ​​uit die cavea, 'n halfsirkelorkes en die verhooggebou. 'N Gewelfde gang om die agterkant van die teater bied toegang tot die diazoom deur vyf gangpaaie. Toegang is ook verkry vanaf die onderkant van die parodoi. Die orkes is bedek met kalk sement. Van die verhoogbou oorleef slegs die fondamente. Die teater soos dit vandag is, dateer uit die Grieks-Romeinse tyd, maar die oorspronklike, kleiner en op 'n Griekse model, is in die 2de eeu gebou. V.C. Die orkes in hierdie tydperk was 'n vol sirkel en die cavea het 'n boog van meer as 180 grade beslaan. Die teater bied verblyf vir ongeveer 3 500 toeskouers, dit is onlangs tot by die diasoom gerekonstrueer.
Die stadion lê aan die W -kant van die stad op pad na die tempel van Apollo. Die buitelyn van sy U-vormige plan word goed bewaar. Die totale lengte is 233 m en die breedte 36 m. Sy totale kapasiteit was ca. 7 000 toeskouers. Die stadion is gebou in die 2de eeu. A.D. gedurende die Antonynse tydperk en bly in gebruik tot ongeveer 400 AD.
Die heiligdom van Apollo Hylates, ongeveer 3 km W van die stad, vertoon 'n groot groep geboue. Deur twee poorte, die Kourion -poort en die Paphos -poort, word die gebied binnegegaan. Die oorblyfsels van die lang Doriese portiek strek die hele ent tussen die twee poorte. Suid van hierdie portiek is die S -gebou wat bestaan ​​uit vyf kamers wat vanuit die portiek ingegaan is en deur gange van mekaar geskei is. Elke kamer het aan drie kante 'n verhoogde muur, verdeel van 'n sentrale verharde gebied deur Doriese kolomme. Die inskripsie in die voorste muur oor een van die deure vertel ons dat twee van die kamers deur die keiser Trajanus in 101 nC opgerig is. 'N Kamer van soortgelyke ontwerp is die NW -gebou, bereik deur 'n breë trap. Die funksie van hierdie kamers is nie seker nie, maar dit is moontlik gebruik om stemme te vertoon of om besoekers te akkommodeer.
Die belangrikste heiligdom lê aan die N van die gebied. Van die Doriese portiek lei 'n verharde straat reguit na die Tempel van Apollo. Die tempel staan ​​op 'n hoë stylobate wat bereik word vanaf die Heilige Weg deur 'n trap wat die hele breedte van die tempel beslaan. Dit het bestaan ​​uit 'n portiek met vier kolomme en uit twee kamers, die pronaos en die opisthodomos. By die E van die gebied lê die baddens. By die SE, by die Kourion -poort, lê die palaestra, wat bestaan ​​uit 'n sentrale reghoekige peristyle -hof omring deur kamers.
Die aanbidding van Apollo op hierdie plek het reeds in die 8ste eeu begin. V.C. Daar is nog 'n paar oorblyfsels uit die argaïese tydperk, maar die meeste ruïnes wat nou gesien word, dateer uit die Grieks-Romeinse tydperk of ongeveer. AD 100, nadat dit herstel is na die rampspoedige aardbewings van 76-77 A.D. Hierdie nuwe geboue is self vernietig tydens die erge aardbewings van 332 en 342 n.C., toe die heiligdom beslis verlaat is.
Die vondste is in die werfmuseum in die dorp Episkopi en in die Ciprus -museum, Nicosia.
K. Nicolaou, red.
Hierdie teks is afkomstig van: Die Princeton -ensiklopedie van klassieke webwerwe, Princeton University Press 1976. Aangehaal Nov 2002 van die Perseus Project -URL hieronder, wat bibliografie en interessante hiperskakels bevat.
Totale resultate op 11/5/2001: 21 vir Kourion, 17 vir Curium.
Die Katolieke ensiklopedie
Kourion. 'N Stad van Ciprus, aan die suidelike kus, of liewer, volgens die ou mense, aan die begin van die westelike oewer, op 'n klein afstand, vanwaar daar in die suidooste 'n kaap is met die naam Curias. Daar word gesê dat Curium gestig is deur 'n Argiewe kolonie, en dit was een van die nege koninklike stede van Ciprus.
Hierdie teks word in Oktober 2002 aangehaal uit die Perseus Project -URL hieronder, wat interessante hiperskakels bevat
Griekse en Romeinse geografie (red. William Smith)
Curium (Kourion, Ptol. V. 14. § 2 Steph. B. Hierocl. Curias, Plin. V. 13: Eth. Kourieus: Piscopia), 'n stad van Ciprus, geleë aan die W. van die rivier Lycus, 16 MP van Amathus. (Peut. Tab.) Daar word gesê dat dit deur die Argives gestig is. (Herodes. V. 113 Strab. Xiv. P. 683.) Stesenor, sy soewerein, verraai die saak van sy land tydens die oorlog teen die Perse. (Herodes. L. C.) Naby die stad was 'n Kaap (Phrourion, Ptol. V. 14. § 2: Capo Bianco), waaruit heilige oortreders wat dit gewaag het om die altaar van Apollo aan te raak, in die see gegooi is. (Strab. L. C.) Die ruïnes van 'n stad wat veronderstel is om dit te verteenwoordig, is gevind, naby Piscopia, een van die vrugbaarste plekke op die eiland. (Pococke, Trav. Vol. Ii. Bl. 329 Engel, Kypros, vol. I. Bl. 118.)
Plan IV, die vermaaklikheidsgebied van Kourion
Die mens het nog altyd vermaak en ontspanning vereis. Soos vandag gaan 'n man na 'n bofbalpark of filmhuis, so in die Grieks-Romeinse tyd het hy na 'n stadion, teater of bad gegaan. Op Kourion in Ciprus, waar die Universiteitsmuseum sedert 1934 opgrawe, is daar goeie voorbeelde van hierdie drie tipes geboue.
Hierdie geboue moes so geleë wees dat dit toeganklik was vir die grootste aantal met die minste ongerief. Die administratiewe en residensiële sentrum van die Hellenistiese en Romeinse Kourion was op 'n plato geleë, waarvan die sye skerp styg, hetsy uit die veld langs die strand, óf vanaf die strand self. Terwyl die stadion- waarskynlik omdat dit 'n lang, gelyk ruimte benodig- buite hierdie gebied geplaas is, is die bad en teater makliker aangepas by die bestaande omstandighede.
Alhoewel die Romeine wel teaters gebou het as vrystaande geboue op 'n gelyke grond, het hulle hulle by Kourion aan die noordelike steil kant van 'n oos-westelike kloof geplaas. In so 'n posisie het die natuurlike helling van die land die middelste deel van die halfsirkelvormige terugtrekkende rye toeskouers geword en#8217 sitplekke of grotte. Verder was hierdie ligging maklik toeganklik vir die mense van die stad en vir die mense van die land, want 'n pad in die kloof het van die land aan weerskante van Kourion gelei.
Plaat VI. Die Romeinse teater in Kourion. (links) Die paradoi (Plan IV, 3A).
(regs) Trappe, kort gang (Plan IV, 5A).
Die bad 1 is byna seker later as die teater op die rand van die plato langs die teater geplaas, maar effens daarbo, want beide geboue het nie net die gemeenskaplike doel van ontspanning nie, maar op hierdie webwerf het die warm baddens is hoog en vry genoeg geplaas sodat die son in die namiddag op hulle kon skyn, terwyl die baddens die meeste was, terwyl die koue badte laag genoeg was sodat die water deur swaartekrag daarin kon vloei. Boonop het hierdie plek mense wat voor of na die bad in die kamers was, in staat gestel om uit te kyk na die velde en die see. Die uitsig, die son op die warm baddens en die gravitasie vloei van water was belangrike kriteria by die keuse van 'n badterrein.
'N Romeinse teater was 'n halfsirkelvormige gebou wat as 'n eenheid beskou is. Dit is nie net ontwerp om die maksimum gehoor 'n goeie visuele en akoestiese persepsie te gee nie, maar ook om die pogings van dramaturge en akteurs te help om onwerklikheid te besef. In die een by Kourion, die gewelfde gange (Plan IV, 1A) wat die buitekant van die cavea (2A) het óf deur die reguit gelei paradoi (3A -plaat VI) na die orkes, of met trappe (4A -plaat VI) na die kort gange (5A -plaat VI) na die kolonnade (6A) wat die cavea. Almal van die maksimum gehoor van ongeveer tweeduisend-vierhonderd het gevoel dat hy omring is deur die gebou en afgesluit is van die wêreld daarbuite- vir die permanente en uitgebreide terugval (7A) van die verhoog (scaenae frons) aangesluit, oor die paradys, (3A -plaat VI) die kolonnade (6A) bokant die cavea.
Die bestaande oorblyfsels van die teater is slegs 'n teken van sy eertydse grootsheid. Die uitgebreide terugval het amper heeltemal verdwyn, net soos die kluise oor die gangpaaie en die buitemure van die paradoi. Die oorgrote meerderheid van die sitplekke is geplunder en selfs 'n goeie deel van die trap. Kliprowers en aardbewings het hierdie vernietiging veroorsaak.
Plaat VII. Bad van die Romeinse keiserlike tydperk in Kourion.
Inskrywing van die ingang.
Alhoewel die tydperk van vernietiging bekend is, is die datum van die bou van die teater nog nie vasgestel nie, want die grondslote is nie ondersoek nie. Uit die algemene plan en uit die ekonomiese toestande van die tyd is dit egter duidelik dat dit na alle waarskynlikheid tussen 50 en 175 nC moet dateer.
Agter die teater lê die pad na die bad. Die buitenste ingang (8A) het oopgemaak in 'n voorhof (9A). Aan die regterkant was die muur ononderbroke, behalwe langs die eerste ingang waar daar toegang tot 'n toilet (10A) aan die linkerkant was, was die bediendes ' kwartiere (11A). Die voorhof het gelei tot die formele ingangskamer of voorportaal (12A) van die vestiging. Hier in die middel van die mosaïekvloer (13A) het 'n opskrif (bord VII) die besoeker verwelkom:
Hierdie voorportaal het oopgemaak aan die einde van die een kant van 'n reghoekige voorhof in die middel waarvan 'n tuin (14A) en 'n dam (15A) was. Iewers aan die linkerkant was die trappe wat na die regte bad gelei het, en aan die regterkant is 'n saal met 'n mosaïekvloer wat om die ander drie kante (16A, 1, 2, 3) van die hof gestrek het. In die derde mosaïek (16A, 3) vanaf die ingang is die nou fragmentariese opskrif (17A plaat VII). Uit die oorblywende letters en woorde kan 'n mens beslis aflei dat dit die stigting van baddens genoem het en die Christelike God versoek het om vir Kourion te sorg, soos Phoebus Apollo eens gedoen het. Aangesien ons uit munte weet dat die gebou in 364 nC nog nie gebou is nie, of slegs in aanbou was, is dit 'n interessante kommentaar op die geleidelike oorgang van heidendom na die min of meer volledige aanvaarding van die Christendom wat ongeveer twee geslagte na die edik van Milaan (313) waarin die Christendom eers amptelik erken is dat 'n heidense god in 'n formele inskripsie met respek langs die Christen vermeld is.
Buite hierdie saal met 'n mosaïekvloer, was aan al drie kante ander kamers. Alhoewel hul doel nie presies bekend is nie, moes dit sosiaal gedien het voor en na die bad. Before the rooms from which one had the clearest view of the fields and the sea, an inscription (Plate VII) in the mosaic around the court (18A) proclaimed that modesty (αιδως) and mature judgment (σωφροσυνη) ruled these rooms.
Die tepidarium (22A) had a marble floor, supported on large flat tiles which were placed on serried columns of smaller square tiles. The heat and smoke of a fire laid at the entrance to the lower part were drawn under the floor by a draft from seven semi-circular flues constructed in the walls. Soos die tepidarium probably contained no baths, it served only as a heated vestibule to the caldarium.
Die caldarium (28A) was built to the west of the tepidarium so that the afternoon sun warmed the south-west corner in which were two baths (29A, 1, 2), one in the center of each wall. The construction of the floor was the same as that of the tepidarium. Indeed, as there was a passage between the two lower parts (30A), a fire lighted in the entrance to the lower part of the caldarium could warm effectively both rooms.
One of the ancient kingdoms of Cyprus, Kourion was founded by the Argives ( Hdt. 5.113 Strab. 14.683 ). The connection between Kourion and Argos is further illustrated by the worship at Kourion of a god called Perseutas. Excavations have yielded evidence of an Achaian settlement in the 14th c. V.C. at the Bamboula ridge at the nearby village of Episkopi. A tomb within the necropolis of Kourion yielded material of the 11th c. V.C. including the well-known royal gold and enamel scepter which is now in the Cyprus Museum. The name of Kir appears in an Egyptian inscription at Medinet Habu of the time of Rameses III (1198-1167 B.C.), if the correlation with Kourion were beyond dispute. The name is also mentioned on the prism of Esarhaddon (673-672 B.C.), where the reading Damasu king of Kuri has been interpreted as Damasos king of Kounon.
To the W of the House of Eustolios lies the theater built on a slope overlooking the sea to the S. The theater consists of the cavea, a semicircular orchestra, and the stage-building. A vaulted corridor around the back of the theater provided access through five gangways to the diazoma. Access was also effected from the parodoi lower down. The orchestra is paved with lime cement. Of the stage-building only the foundations survive. The theater as it stands today dates from Graeco-Roman times, but the original one, smaller and on a Greek model, was built in the 2d c. V.C. The orchestra at this period was a full circle and the cavea encompassed an arc of more than 180 degrees. The theater provided accommodation for ca. 3,500 spectators it has been recently reconstructed up to the diazoma.
The worship of Apollo at this site began as early as the 8th c. V.C. There are still a few remains of the archaic period but most of the ruins seen now date from the Graeco-Roman period or ca. A.D. 100, having been restored after the disastrous earthquakes of A.D. 76-77. These new buildings were themselves destroyed during the severe earthquakes of A.D. 332 and 342, when the sanctuary seems to have been definitely abandoned.