Gempei oorlog - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Die Gempei oorlog of Genpei-oorlog (源 平 合 戦, Genpei kassen, Genpei gassen, 1180-1185) was 'n reeks konflikte tussen die Taira- en Minamoto-stamme gedurende die laat-Heian-periode van Japan wat gelei het tot die val van die Taira-stam en die vestiging van die Kamakura-shogunaat onder Minamoto Yoritomo in 1192. Die Gempei-oorlog lê dus die grondslag van die 650-jarige era van die shogunate-stelsel, wat in wese 'n militêre heerskappy was met die keiser wat as figuurkop gedien het. Die instelling van die shogunaatstelsel was 'n belangrike stap in die konsolidasie van die Japannese volk as een nasie.
Die naam "Genpei" (uitgespreek en soms geskryf as Gempei) kom van alternatiewe lesings van die kanji vir 'Minamoto' (源) en 'Taira' (平). Die konflik staan ​​ook in Japannees bekend as die Jishō-Juei-oorlog (治承・寿永の乱, Jishō-Juei nee gehardloop), na die twee eras waarin dit plaasgevind het.
Hierdie groot Japanse burgeroorlog het ontstaan ​​uit 'n geskil oor die opvolging van die troon waarin die Minamoto (ook Genji genoem) en die Taira-stamme elk 'n ander kandidaat ondersteun het. Die daaropvolgende Slag van Uji (1180), wat net buite Kyoto geveg is, was die begin van 'n vyfjaaroorlog wat afgesluit is met 'n beslissende Minamoto-oorwinning in die skeepslag van Dan-no-ura (壇 の 浦 の 戦 い). Die Gempei-oorlog is gekenmerk deur ryk dramatiese elemente, soos die tragiese persoonlike lewens van sy sleutelfigure, die vinnige ondergang van die magtige Taira-clan, en die slimheid en wysheid van die militêre strateë. Al hierdie elemente is vervolgens breedvoerig in folklore, toneelstukke en letterkunde uitgebeeld, insluitend Die verhaal van die Heike. Die verhale is ook gebruik om Boeddhistiese temas soos die broosheid en verganklikheid van die lewe en materiële rykdom en glorie in te stel. Die Verhaal van die Heike word gereeld deur blinde Boeddhistiese monnike voorgehou vir begeleiding van 'n melancholiese Japannese luit. Die strydende kante was veral bekend aan hul kleure: rooi vir die Taira-stam en wit vir die Minamoto, wat saam die kleure van die Japanse vlag is.
Die Genpei-oorloë was die hoogtepunt van 'n dekades lange konflik tussen die Minamoto- en Taira (Heike) -groep oor die oorheersing van die keiserlike hof, en daarom die beheer van Japan. In die Hōgen-rebellie en Heiji-rebellie van vroeëre dekades het die Minamoto probeer om die beheer van die Taira te herwin en misluk. Die Taira het toe met 'n reeks teregstellings begin met die doel om hul teenstanders uit te skakel.
In 1177 het die betrekkinge tussen die Taira-stam en die afgetrede keiser Go-Shirakawa (後 白河 天皇) gespanne geraak, en die keiser het probeer om 'n staatsgreep om die Daijō Daijin (premier), Taira no Kiyomori (平 清盛), te verdryf. Kiyomori het die voormalige keiser verslaan en die Insei (gekloosterde reël) stelsel (院 政), wat sterk gevoelens teen die Taira uitlok.
Op 21 Maart 1180, na die abdikasie van keiser Takakura (高 倉 天皇), het Taira no Kiyomori sy kleinseun, toe slegs twee jaar oud, op die troon gesit as keiser Antoku (安 徳 天皇). Die optrede van Taira no Kiyomori het Minamoto-haat vir die Taira-stam verdiep. Go-Shirakawa se seun, prins Mochihito (以 仁王), voel dat hy sy regmatige plek op die troon geweier word en het met die hulp van Minamoto no Yorimasa (源 頼 政) 'n oproep om wapens na die verskillende samurai-families gestuur en Boeddhistiese kloosters op 5 Mei 1180.
In Junie het Kiyomori die setel van die keiserlike mag na Fukuhara (hedendaagse Kobe) verskuif in die hoop om die handel met Song Dynasty (Chinees: 宋朝) China te bevorder. Kiyomori het 'n beroep gedoen op die inhegtenisneming van Mochihito, wat op die vyftiende dag van Junie uit Kyoto gevlug het en beskerming gesoek het by die beroemde Boeddhistiese tempelkompleks van Mii-dera (三井 寺).
Begin van die Oorlog
Die Phoenix Hall of the Byōdō-in, waar Yorimasa gepleeg het seppuku.
Die Mii-Dera monnike kon prins Mochihito nie voldoende beskerming verseker nie, en daarom moes hy voortgaan. Hy is agtervolg deur Taira-magte na die land Byōdō-in (平等 院), net buite Kyoto. Die oorlog het daar begin met 'n dramatiese ontmoeting op en om die brug oor die Uji-rivier. Hierdie geveg het geëindig in Yorimasa se rituele selfmoord in die Byōdō-in en Mochihito se vaslegging en teregstelling kort daarna.
Hierdie voorval het Minamoto no Yoritomo (源 頼 朝) wat in ballingskap was, opgewek om leierskap van die Minamoto-clan oor te neem en die land deur bondgenote te soek. Verlaat die Izu-provinsie, is hy deur die Taira verslaan in die slag van Ishibashiyama (石橋 山 の 戦 on) op pad na die Hakone-pas. Hy het egter suksesvol gevlug na die provinsies Kai en Kozuke, waar die Takeda-stam en ander vriendelike gesinne die Taira-leër help afstoot het. Intussen het Taira no Kiyomori, wraak op die Mii-dera-monnike en ander, Nara beleër en 'n groot deel van die pragtige stad tot op die grond verbrand.
Die geveg het die volgende jaar voortgeduur. Minamoto no Yukiie (源 行家) het 'n onsuksesvolle sluipaanval teen die leër van Taira no Tomomori (平 知 盛) geloods tydens die slag van Sunomata (墨 俣 川 の 戦 い). Hy het hulle na die Yahahigawa (矢 作 川) agtervolg en die brug oor die rivier vernietig om die vordering van die Taira te vertraag. Hy is verslaan en gedwing om hom weer te onttrek, maar Taira nee Tomomori het siek geword en sy strewe na Yukiie se magte ontbied.
Taira no Kiyomori is in die lente van 1181 aan siekte oorlede, en ongeveer dieselfde tyd het Japan begin ly aan 'n hongersnood wat die volgende jaar sou duur. Die Taira het beweeg om Minamoto no Yoshinaka (源 義 仲), 'n neef van Yoritomo, aan te val, wat kragte in die noorde opgewek het, maar nie suksesvol was nie. Die oorlog het amper twee jaar opgehou, maar eers in die lente van 1183.
Die draai van die gety
Minamoto no Yoritomo het onrustig geraak oor die krag van sy neef Yoshinaka se magte. Yoshinaka het probeer om lande te beset wat deur Yoritomo beheer is, wat vroeër aan Yoshinaka se vader behoort het. Yoritomo het 'n reeks aanvalle teen Yoshinaka geloods. Alhoewel die twee met mekaar versoen en ooreengekom het om teen hul gemeenskaplike vyand, die Taira, te verenig, bly hul wedywering gedurende die oorlog sterk. 'N Algemene praktyk is gedwing om Yoritomo as die hoof van die Minamoto-stam te erken en om sy jong seun Minamoto no Yoshitaka na Kamakura as gyselaar te stuur. Yoshinaka was vasbeslote om die Taira self te verslaan en Kyoto te bereik voor Yoritomo en eis vir homself die oorwinning en eer.
Volgens Yoritomo se vermoedens van verraad het Yoshinaka 'n aanval oorleef op sy vesting by Hiuchiyama (火 打 ち 山) deur Taira no Koremori (平 維 盛) en Koremori weer betower by die slag van Kurikara, ook bekend as die slag van Tonamiyama (砺 波 山). Die oorwinning van Yoshinaka by Kurikara vir die Minamoto was die keerpunt in die oorlog. Met behulp van kreatiewe taktieke, 'n bekwame verdeling van sy magte en 'n reeks bluf en afleidings, het Yoshinaka die Taira groot verliese veroorsaak, wat gevlug, verward en gedemoraliseer het.
Die verlies van Taira by Kurikara was so erg dat hulle 'n paar maande later onder beleg in Kyoto was, terwyl Yoshinaka die stad uit die noordooste en Yukiie uit die ooste nader. Albei Minamoto-leiers het min of geen opposisie ondervind tydens die optog na die hoofstad nie en het die Taira nou gedwing om uit die stad te vlug. Taira no Munemori (平 宗 盛), hoof van die stam sedert die dood van sy vader Kiyomori, het sy leër saam met die jong keiser Antoku (安 徳 天皇) en die keiserlike regalië van Japan (三種 の 神器) na die vestings van sy clan in die weste van Honshū gelei en Shikoku.
Interne vyandighede in die Minamoto-clan
Die Taira-clan het hul Rokuhara-paleis en die omliggende distrik aan die brand gesteek en Minamoto no Yoshinaka laat agterbly met die enigste mag van enige noemenswaardige mag in die tuisprovinsies (Kansai-streek, 関 西 地方) wat die hoofstad omring. Bemagtig deur 'n mandaat van keiser Go-Shirakawa (後 白河 天皇) om die Taira na te jaag en hulle te vernietig, het Yoshinaka weer probeer om beheer oor die Minamoto-stam te verkry en sy voorvaderland te herwin by sy niggies Yoritomo en Yoshitsune (源 義 経).
Die vlugtende Taira het 'n tydelike hof in Dazaifu in Kyūshū, die suidelikste van die belangrikste eilande van Japan, opgerig. Hulle is kort daarna deur plaaslike opstande, aangespoor deur keiser Go-Shirakawa, uitgedwing en hul toevlug gesoek by Yashima, 'n klein eiland in die binnelandse see.
Yoshinaka het 'n mag gestuur om die Taira in die suide te agtervolg, terwyl hy 'n tweede mag terug na Kamakura gelei het om die optrede van sy neefs te vertraag. Terwyl sy mans teen die Taira in Mizushima (水 島) verloor het, het Yoshinaka met Yukiie saamgesweer om die hoofstad en die keiser in beslag te neem, en moontlik 'n nuwe hof in die noorde te stig. Yukiie het hierdie planne egter aan die keiser onthul, wat dit aan Yoritomo gekommunikeer het.
Verraai deur Yukiie, het Yoshinaka die bevel oor Kyoto geneem en aan die begin van 1184 die stad geplunder en die boeddhistiese tempel van Hōjūjidono (法 住 寺 殿) aan die brand gesteek en die kinderkeiser in hegtenis geneem. Minamoto no Yoshitsune het kort daarna met sy broer Minamoto no Noriyori (源 範 頼) en 'n aansienlike mag opgedaag en Yoshinaka uit die stad verdryf. Nadat hy sy neefs op dieselfde brug oor die Uji-rivier waar die oorlog begin het, beveg het, het Yoshinaka sy laaste standpunt in Awazu, in die provinsie Ōmi, gemaak.
Finale fases van die konflik
Toe die verenigde Minamoto-magte Kyoto verlaat, begin die Taira hul posisie op 'n aantal terreine in en om die binnelandse see, wat hul voorvaderlike tuisgebied was, begin konsolideer. Hulle het 'n aantal sendings van die keiser ontvang en belowe dat indien hulle hul teen die sewende dag van die tweede maand oorgee.1 die Minamoto kon oortuig word om tot wapenstilstand te stem. Dit was 'n klug, aangesien nóg die Minamoto nóg die keiser die voorneme gehad het om te wag tot die agt dae om aan te val. Desondanks bied hierdie taktiek die keiser die kans om die keiserlike regalië te herwin en die leiding van die Taira af te lei.
Die Minamoto-leër, onder leiding van Yoshitsune en Noriyori, het hul eerste groot aanranding in Ichi-no-Tani (一 の 谷), een van die primêre Taira-vestings op Honshū. Die fort is omring, en die Taira het na Shikoku teruggetrek. Die Minamoto was egter nie bereid om Shikoku aan te val nie; 'n Pouse van ses maande het dus ontstaan ​​waartydens die Minamoto voorbereidings getref het vir 'n aanranding. Alhoewel hulle in 'n toevlug was, het die Taira die voordele daarvan geniet om in vriendelike tuisgebiede te wees, en dat hulle baie meer vaardig was in die geveg as hul mededingers.
Dit was eers byna 'n jaar daarna Ichi-no-Tani dat die belangrikste Taira-vesting by Yashima onder aanranding gekom het. Terwyl hulle vlamme op die vasteland van Shikoku sien, het die Taira 'n aanval op land verwag en na hul skepe gebring. Dit was 'n misleiding van die Minamoto wat egter met hul eie vloot in bedwang was. Die Yashima-vesting het geval, saam met die geïmproviseerde keiserlike paleis wat deur die Taira daar gebou is, maar baie van die Taira het ontsnap saam met die keiserlike regalia en die keiser Antoku.
Die Genpei-oorlog het 'n maand later geëindig na die geveg van Dan-no-ura (壇 の 浦 の 戦 い), een van die bekendste en belangrikste gevegte in die Japanse geskiedenis. Die Minamoto het die Taira-vloot in die Straat van Shimonoseki (die Kanmon-strate, 関門 海峡) betrek, 'n klein watermassa wat die eilande Honshū en Kyūshū skei. Na 'n reeks boogskietduite, het hand-aan-hand-gevegte uitgebreek. Die getye het 'n kragtige rol gespeel in die ontwikkeling van die geveg en het die voordeel eers toegeken aan die Taira, wat meer ervare matrose was, en later aan die Minamoto. Die voordeel van Minamoto is aangevul deur die aftakeling van Taguchi Shigeyoshi, 'n Taira-generaal wat die ligging van keiser Antoku en die keiserlike regalië onthul het. Die Minamoto-soldate het hul aandag na die skip van die keiser herlei, en die geveg het vinnig in hul guns geswaai.
Baie van die Taira-samoerai, saam met die agtjarige keiser Antoku en sy ouma Taira no Tokiko, die weduwee van Taira no Kiyomori, het hulself in die golwe gegooi om te verdrink eerder as om te lewe om hul clan se uiteindelike nederlaag te sien in die hande van die Minamoto .
Gevolge van die Gempei-oorlog
Die Taira-stam is byna vernietig, en die Minamoto-oorwinning is gevolg deur die vestiging van die Kamakura-shogunaat. Alhoewel Minamoto nee Yoritomo nie die eerste een was wat die titel van shogun bekroon het nie, was hy die eerste een wat dit oor die hele Japan van Japan uitgeoefen het. Die einde van die Genpei-oorlog en die begin van die Kamakura-shogunaat was die opkoms van militêre mag (samoerai) en die onderdrukking van die mag van die keiser, wat verplig was om te sit sonder effektiewe politieke of militêre gesag tot die Meiji-herstel meer as 650 jaar. later.
Hierdie oorlog en die nasleep daarvan het rooi en wit, die onderskeie kleure van die Taira en Minamoto, as Japan se nasionale kleure gevestig. Vandag kan hierdie kleure op die nasionale vlag van Japan gesien word, en ook in vaandels en vlae in sumo (相撲) en ander tradisionele aktiwiteite.
Kaart van die veldslae van die Genpei-oorlog
1180 Eerste Slag van Rivier Uji - beskou as die eerste geveg in die Genpei-oorloë; die monnike van die Byodoin (Boeddhistiese tempel) het langs Minamoto no Yorimasa geveg.
1180 Belegging van Nara - die Taira het tempels en kloosters aan die brand gesteek om voorrade aan hul mededingers af te sny.
1180 Slag van Ishibashiyama - Minamoto no Yoritomo se eerste geveg teen die Taira. Minamoto Yoritomo het die stryd verloor.
1180 Slag van Fujigawa - die Taira het 'n kudde watervoëls in die nag deur 'n sluipaanval deur die Minamoto misgis en het teruggetrek voordat daar gevegte plaasgevind het.
1181 Slag van Sunomata - die Taira het 'n sluipaanval in die nag gekeer, maar het teruggetrek.
1181 Slag van Yahagigawa - die Minamoto, terugtrek van Sunomata, Gifu, probeer om standpunt in te stel.
1183 beleg van Hiuchi - die Taira het 'n fort van Minamoto aangeval.
1183 Slag van Kurikara - die gety van die oorlog het in die guns van Minamoto gedraai.
1183 Slag van Shinohara - Yoshinaka het die Taira-mag van Kurikara agtervolg
1183 Slag van Mizushima - die Taira onderskep 'n Minamoto-mag op pad na Takamatsu, Kagawa, Yashima.
1183 beleg van Fukuryuji - die Minamoto het 'n Taira-fort aangeval.
1183 Slag van Muroyama - Minamoto no Yukiie het probeer om die verlies van die Slag van Mizushima te verhaal.
1184 Belegging van Hojujidono - Yoshinaka het die Hojuji-dono (Boeddhistiese tempel) aan die brand gesteek en keiser Go-Shirakawa ontvoer wat tydelik daar geklooster is.
1184 Tweede Slag van Uji - Yoshinaka word deur die Yoshitsune en Noriyori uit die hoofstad agtervolg.
1184 Slag van Awazu - Minamoto no Yoshinaka is verslaan en vermoor deur Yoshitsune en Minamoto no Noriyori.
1184 Slag van Ichi-no-Tani - die Minamoto het een van die primêre vestings van die Taira aangeval.
1184 Slag van Kojima - Taira wat Ichi-no-Tani vlug, is deur Minamoto no Noriyori aangeval.
1185 Slag van Yashima - die Minamoto het hul vesting van hul vyande aangerand, net van die kleiner eiland Shikoku.
1185 Slag van Dan-no-ura - die beslissende vlootgeveg wat die oorlog beëindig.
Belangrike syfers in die Genpei-oorlog
Minamoto no Yoritomo, van 'n 1179 hangrol deur Fujiwara no Takanobu
Die Minamoto was een van die vier groot families wat die Japanse politiek gedurende die Heian-periode oorheers het (794-1185). Hulle is egter deur die Taira gedesimeer in die Heiji-rebellie van 1160. Minamoto no Yoshitomo was in hierdie tyd die hoof van die stam; na sy nederlaag in die hand van Taira no Kiyomori; twee van sy seuns is dood en drie ander, Minamoto no Yoritomo, Minamoto no Yorinori, en Minamoto no Yoshitsune is verban. Na die oproep tot wapen van prins Mochihito en Minamoto no Yorimasa in 1180 het die stam bymekaargekom en weer aan bewind gekom. Gedurende die Genpei-oorlog het die Minamoto-stam die Taira verslaan en die hele land beveel.
Minamoto no Noriyori (源 範 頼), generaal, jonger broer van Yoritomo.
Minamoto no Yorimasa (源 頼 政), hoof van die stam aan die begin van die oorlog.
Minamoto no Yoritomo (源 頼 朝), hoof van die stam by Yorimasa se dood.
Minamoto no Yoshitsune (源 義 経), jonger broer van Yoritomo, hoofgeneraal van die stam.
Minamoto nee Yukiie (源 行家), generaal, oom van Yoritomo.
Bondgenote en vasale:
Keiser Go-Shirakawa (後 白河), gekloosterde (afgetrede) keiser.
Prins Mochihito (以 仁王), keiserlike prins.
Saito Musashibo Benkei (弁 慶), sōhei (vegter monnik), bondgenoot van Yoshitsune.
Hōjō Tokimasa (時政 北 条), hoof van die Hōjō-stam (北 条), skoonpa van Yoritomo.
Kajiwara Kagetoki (景 時 梶 原), amptelik 'n bondgenoot van Yoshitsune; in werklikheid 'n spioen vir Yoritomo.
Kumagai Naozane (直 実 熊 谷), samurai-vasaal van Yoritomo.
Sasaki Moritsuna (盛 綱 佐 々 木), vasal van Noriyori wat die aanranding tydens die slag van Kojima beveel het.
Taguchi Shigeyoshi (重 能 田 口), generaal van Taira, wat na die Minamoto-kamp gekeer het toe hy die gety sien draai het by die slag van Dan no Ura en sodoende die oorwinning van Minamoto verseker het.
Nasu no Yoichi (那 須 与 一), gevier boogskutter en Minamoto bondgenoot.
Yada Yoshiyasu (矢 田 義 康), vasal van Yoshinaka en bevelvoerder van Minamoto-magte tydens die slag van Mizushima.
Die sōhei (vegter-monnike) van Mii-dera en ander tempels. Drie word veral in die Heike Monogatari vir hul deel aan die eerste slag van Uji:
Ichirai Hoshi (一 来 法師), wat bekend is omdat hy voor Jomyo Meishu gespring en die Mii-Dera monnike om te veg.
Gochin no Tajima (ご ち ん 忽), gebel Tajima, die pylsnyer, en beroemd daarvoor dat hy die pyle van die Taira met sy paalwapen genaamd 'n naginata, op die brug oor die Uji-rivier.
Tsutsui Jomyo Meishu (筒 井 浄 妙 め い し ゅ), wat tot sy laaste geveg op die brug oor die Uji geveg het, 60 pyle oorgeneem het en nog steeds geveg het.
Partisane van Minamoto no Yoshinaka (源 義 仲), neef van Yoritomo, wat sy opstand ondersteun het:
Imai Kanehira (兼 平 今井), wat by Yoshinaka aangesluit het in sy ontsnapping na Seta.
Tomoe Gozen (巴 御前), vrou of byvrou van Yoshinaka, en bevelvoerder van een van sy leërs.
Taira no Kiyomori, deur Kikuchi Yōsai
Die Taira-clan was een van die vier groot families wat die Japanse politiek gedurende die Heian-periode oorheers het (794-1185). As gevolg van die byna totale vernietiging van hul mededingende stam, die Minamoto, in die Heiji-rebellie van 1160, het Taira no Kiyomori, hoof van die stam, die Genpei-oorlog op die hoogtepunt van sy mag begin. Die einde van die oorlog het die Taira-stam egter vernietig.
Taira no Atsumori (平 敦 盛), 15-jarige samoerai vermoor deur Kumagai Naozane, wat weens sy jeug en onskuld redelik beroemd geword het in die dood.
Taira no Kiyomori (平 清盛), hoof van die stam aan die begin van die oorlog.
Taira no Koremori (平 維 盛), kleinseun van Kiyomori.
Taira no Munemori (平 宗 盛), seun en erfgenaam van Kiyomori; hoof van die clan vir 'n groot deel van die oorlog.
Taira no Noritsune (平 教 経), 'n Samairai van die Taira-stam
Taira no Shigehira (平 重 衡), generaal, seun van Kiyomori.
Taira no Tadanori (平 忠 度), generaal, broer van Kiyomori.
Taira no Tokiko (平時 子), vrou van Kiyomori wat selfmoord gepleeg het by die groot seestryd by Dan-no-ura eerder as om gevange geneem te word.
Taira no Tomomori (平 知 盛), generaal, seun van Kiyomori.
Taira no Yukimori (平行 盛), generaal, bevelvoerder van die Taira-magte tydens die slag van Kojima.
Kroonprins Antoku (安 徳), kroonprins van Japan en kleinseun van Taira no Kiyomori, wat op agtjarige ouderdom deur sy ouma verdrink is eerder as om 'n nederlaag te kry.
Ōba Kagechika (景 親 大 庭), vasal van die Taira.
Saitō Sanemori (実 盛 斎 藤), die voormalige vasaal van Minamoto no Yoshitomo, het sye oorgeskakel en 'n vasal van Taira no Munenori geword.
Seno Kaneyasu (兼 康 妹 尾), vasal van die Taira wat by die Fukuryūji-vesting bevel gegee het.
Taguchi Shigeyoshi (重 能 田 口), generaal van Taira, wat van kant gemaak het en by die Minamoto-kamp aangesluit het toe hy die gety sien draai het by die seestryd van Dan no Ura en sodoende die oorwinning van Minamoto verseker het.
Die sōhei (vegter-monnike) van Enryaku-ji (延 暦 寺), Boeddhistiese tempel, ten minste in teorie, weens hul wedywering met die Mii-dera, wat met die Minamoto verbonde was.
Die Genpei-oorlog in die letterkunde
Baie verhale en kunswerke beeld hierdie konflik uit. Die verhaal van die Heike (Heike Monogatari, 平 家 物語) is een van die beroemdste, hoewel baie Kabuki- en bunraku-dramas ook gebeure uit die oorlog weergee. Ichinotani futaba gunki (Kroniek van die slag van Ichi-no-Tani) deur Namiki Sōsuke is miskien een van die bekendste hiervan.
"Shike"van Robert Shea bevat 'n gefiktionaliseerde weergawe van die oorloë, gesien uit die perspektief van sy twee hoofkarakters, die Zinja Monk Jebu, en die Noblewoman Taniko.
↑ George Sansom, (1958). 'N Geskiedenis van Japan tot 1334. (Stanford, CA: Stanford University Press.)
Allen, Kenneth. 1979. Groot krygers. Londen: Macdonald. ook 1980. Silver Burdett Press. ISBN 0382063848 ISBN 9780382063848
Asakawa, Kan'ichi. 1933. Die stigting van die Shogunate deur Minamoto-no-Yoritomo. Praha: Institut Kondakov.
Asakawa, Kan'ichi. 1965. Grond en samelewing in die Middeleeuse Japan; studies deur Kan'ichi Asakawa. Tokio: Japan Vereniging vir die Bevordering van Wetenskap.
Curtis, Francis Gardner. Legende van Yoshitsune. S.l: s.n.
De Benneville, James S. 1910. Saitō Musashi-bō Benkei verhale oor die oorloë van die Gempei, naamlik die verhaal van die lewens en avonture van Iyo-no-Kami Minamoto Kurō Yoshitsune en Saitō Musashi-bō Benkei, die vegter-monnik. Philadelphia: P. Reilly.
McCullough, Helen Craig. (vertaler) 1988. Die verhaal van die Heike. Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 0804714185
Mass, Jeffrey P. 1999. Yoritomo en die stigting van die eerste Bakufu: die oorsprong van dubbele regering in Japan. Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 0804735913
Morris, Ivan I. 1975. Die adel van mislukking: tragiese helde in die geskiedenis van Japan. Londen: Secker en Warburg. ISBN 0436288095
Oyler, Elizabeth. 2006. Swaarde, eedswerke en profetiese visioene: die outeur van krygsbestuur in die Middeleeuse Japan. Honolulu, Hawaii: University of Hawaiì Press. ISBN 0824829220
Turnbull, Stephen R. 2000. Die Samurai bronboek. Londen: Cassell. ISBN 1854095234
Watson, Burton, en Haruo Shirane. 2006. Die verhale van die Heike. (Vertalings uit die Asiatiese klassieke.) New York: Columbia University Press. ISBN 0231138024