Die manier waarop u met uself en ander praat, beïnvloed u gedrag direk. Onderskeid van behoeftes onderskei, deur beslissende taal gebruik word en besluitelose taal uitgeskakel word, byvoeglike naamwoorde geplaas word, of woorde en die woord gevoel word sal terug in u taal verseker u dat u gemaklik is met die decluttering-proses. Die verandering van u taal sal u produktiwiteit verbeter en u help om u doelwitte te bereik voor, tydens en na die ontknopingproses.
Ek glo dat "ek nodig het" die mees gebruikte frase in ons taal is. Ons sê heeltyd 'ek het' nodig: ek moet hiervandaan; Ek moet die kinders kom haal; Ek moet daardie ou bel; Ek moet iets met my hare doen; Ek moet oefen; Ek het nuwe klere nodig; Ek het 'n nuwe motor nodig. Ek het nodig, ek het nodig, ek het nodig!
Hierdie frase kom gereeld na vore tydens die declutteringsproses. Iemand hou item na item op en sê: 'Ek het dit nodig.' Maar die waarheid is: 'Ek het 'n wit leuen. Om te sê dat u iets nodig het wat nie 'n noodsaaklike behoefte is nie, in plaas daarvan om te sê dat u iets wil “doen” of dat u iets sal “doen”, is 'n manier om te verhoed dat u 'n keuse maak of erken, en dit sal u ontwrig om georganiseerd te bly produktiewe.
Ons is besig om onsself tot die dood toe te “naald”. Dit is die hindernis vir die deurvloei van jouself om dinge te doen in plaas daarvan om jouself te wil doen. Naald is die oorsaak van spanning, bekommernis en senuweeagtigheid.
Sewe noodsaaklike behoeftes
Ek glo dat ons net sewe noodsaaklike behoeftes het: lug, kos, water, skuiling, slaap, eliminasie en sonlig. Dit is die sewe dinge wat ons lewend hou. Niks anders is 'n behoefte nie.
Oor die algemeen, luister na ander en hou vas hoeveel keer u mense hoor sê die een of ander weergawe van 'Ek het' nodig, 'soos' Ek moet ',' Ek moet 'of' Ek moet. ' Hoe gereeld hou hierdie frases verband met die noodsaaklikhede wat ons aan die lewe hou?
Wat nog belangriker is, as u deur die declutteringsproses gaan, luister na uself en stop elke keer as u uself hoor sê: 'Ek het hierdie artikel nodig.' Selfs as die item vir een van die belangrikste behoeftes gebruik word, moet u dit herformuleer om te sê: "Ek kies om dit te behou, want ..." Verduidelik waarom u die keuse maak; evalueer hoe dit by u kernwaardes pas. Vra jouself af: “Is dit nuttig? Dien dit 'n doel? Is dit sentimenteel? Is ek mal daaroor? ”
Ons het byvoorbeeld kos nodig. Maar die soort kos wat ons eet, en waar en hoe ons dit kry, is die keuse. Die meeste mense koop kos in kruidenierswinkels, maar dit doen jy nie nodig om. Sommige mense kweek hul eie kos en jag, terwyl ander nooit kook nie, eet net in restaurante.
Jy doen ook nie nodig om u belasting te betaal. As u dit nie betaal nie, sal dit u nie doodmaak nie, maar uiteindelik sal u in die moeilikheid met die IRS wees. Dit sal jou ook nie doodmaak nie, maar dit kan lei tot finansiële rampe en wettige uitdagings. Om hierdie rede, mense gewoonlik kies om hul belasting te betaal om die negatiewe gevolge te vermy.
Dit is nie semantiek nie
U kan hierdie verandering in u taal as semantiek beskou, maar dit is nie. As u bewustelik keuses maak - deur te sê “Ek wil” of “Ek wil” eerder as “Ek het nodig” - beklemtoon u die positiewe redes, waardes en motiverings wat vir u belangrik is. Dit help jou om nie vasgevang te voel deur verpligtinge nie.
As u byvoorbeeld kinders het, kies u gereeld hoe om vir hulle te sorg. U hoef nie sekere speelgoed vir hulle te koop of by die skool op te tel as u nie wil nie. Hulle sal nie sterf as u nie vir hulle dinge koop nie, of as u nie opdaag nie. Natuurlik wil u hê dat hulle gelukkig moet wees en veilig tuis kan kom, maar daar is ander maniere om dit te bereik: prettige aktiwiteite in plaas van meer dinge, om hul eie geld te verdien om dinge te koop, 'n bus of openbare vervoer te neem, 'n rit te deel met iemand anders, en self stap of fietsry. Dit is belangrik om te weet dat niks wat u doen 'n 'hoef' te wees nie, tensy dit een van die sewe werklike behoeftes is.
As u erken dat u nie iets wil doen nie, lei dit tot slim oplossings. Of miskien, selfs al is bakkies ná skool 'n irriterende taak sal doen dit omdat u vir u kinders wil liefhê en versorg. U kan egter ook besluit dat sekere verantwoordelikhede en rolle strydig is met u ideale lewe, en selfs gruwel, en u sal kies om nie die dinge te doen om na te streef wat u geniet nie.
Sodra u uself van “ek nodig het” ontslae raak, begin die vryheid van lewe. U kies om op verskillende maniere aan u werklike behoeftes te voldoen - in hoe u asemhaal, wat u eet en drink, die huis waarin u woon, die klere wat u dra, u slaapgewoontes, hoe u omgee vir die liggaam, plus genoeg son kry. As u besef dat u honderde keuses moet vervul, en dat u die verantwoordelikheid daarvoor het, word die lewe soeter en aangenamer.
bewustelik kies om te declutter en georganiseer te word, maak die proses ook makliker. Onthou: jy hoef nie van iets ontslae te raak nie, en jy hoef ook nie iets te behou nie. Maak alles 'n keuse wat die groter doel van u lewe dien.
Besliste taal teenoor beslissende taal
Na 'Ek het nodig', is die mees algemene frase wat ek hoor as ek mense help om altyd georganiseerd te raak, "Ek sal probeer": ek sal probeer om georganiseerd te raak; Ek sal probeer om die naweek klaar te maak; Ek sal probeer om die kombuis en die huis van nou af skoon te hou; Ek sal probeer om nie meer soveel goedjies te koop nie. Ek noem hierdie soort belemmerende taal 'besluiteloos taal'.
Besluitlose taal hou u vas aan u rommel. Dit maak besluitneming onmoontlik. Deur beslissende taal te gebruik, help u om u drome en doelstellings te verwesenlik. 'Ek sal probeer' of 'ek het probeer' dui op besluiteloosheid, twyfel, weerstand, onwilligheid of vrees. Dit spreek 'n gebrek aan toewyding of selfvertroue uit.
As u uself hoor sê “ek sal probeer” terwyl u deur hierdie proses gaan, moet u dit erken as die besluiteloosheid om georganiseerd te raak. Weet dat u óf u doelstellings bereik of nie sal bereik nie. Moenie "probeer" om te slaag nie. Wees beslissend. Om te sê “ek sal probeer” dui op nie-optrede; dit beteken niks.
As mense nie klaar is met iets wat hulle beoog om te doen nie, sê hulle 'ek het probeer' as 'n manier om hulself te verskoon of die skuld te ontduik. Byvoorbeeld, as iemand 'n afspraak mis, sê hulle: "Ek het vandag probeer om by my dokter in te kom," asof die poging die belangrikste is. Dit is 'n manier om omstandighede te blameer in plaas daarvan om verantwoordelikheid te aanvaar om nie die doelwitte wat u vir u gestel het, na te kom nie:
'Ek het probeer, maar daar was verkeer,' 'ek het tyd verloor,' of 'ek het 'n belangrike oproep gevoer.' Maak hierdie redes saak? Nie as dit kom by die opvolging en uitvoering van take nie. Die afspraak is gemis, en die persoon het nie die dokter gesien nie. Dat iemand 'probeer' het, verander nie die uitkoms nie.
Dieselfde is die geval met die decluttering en die organisering van u ruimte. As u net 'n halfpad deur die proses is en stop, sal u huis deurmekaar en ongeorganiseerd bly, en waarskynlik sal enige vordering wat u maak, met besluiteloosheid wees. Dit is weereens meer as semantiek; die gebruik van belemmerende taal sal die vooruitsig vir 'n positiewe resultaat in gevaar stel.
Behalwe vir “ek sal probeer”, luister na hierdie ander onbesliste frases: ek sal miskien, miskien, maar miskien, miskien, eendag, iewers, op een of ander manier, of, sou, moet, moontlik, nie noodwendig nie, en ek sal daaroor nadink. Laastens is die twee gewildste besluitelose woorde, wat ek gedurig hoor, 'kinda' en 'sorta'.
U sal organisatoriese sukses verbeter deur duidelike doelwitte te stel en u daartoe te verbind. Een ding wat help is om 'n tydraamwerk te spesifiseer. Sê: 'Ek sal binne die maand georganiseer word.' As u onbesliste taal uitskakel, sal u meer beslissend raak oor wat u moet hou en wat u nie moet hou nie, wat u moet doen en wat u nie moet doen nie.
By decluttering kan sommige items in die kategorie "projekte" geplaas word. Dit is items waaroor u onsekerheid het, waaraan u op die regte pad sal werk, en daarom word hulle 'tot dos'. Beslissende taal help jou ook om beslissend uit te druk hoe jy voel.
Emosionele helderheid: identifiseer u gevoelens
Die ontknopingproses is soms soos om 'n roosbos met u kaal hande uit die grond te trek. U sal dorings teëkom - in die vorm van stekelrige en ongemaklike gevoelens. In wese, om die emosionele rommel uit te skakel en u ruimte suksesvol te organiseer, sal u die dorings wil uittrek terwyl u werk. Dit beteken om emosies te erken wanneer hulle na vore kom, om etikette te ken en te verstaan, en dan enige pynlike pyn of pyn te genees.
'N Uitdaging wat mense tydens die declutteringsproses ervaar, is dat hulle oor die algemeen nie vertroud is met hul eie gevoelens nie. Ernstige warboel kom dikwels voor omdat iemand aktief sekere moeilike emosies of gevoelens as gevolg van traumatiese gebeure uit die verlede ignoreer of vermy. As dit die geval is, is die ontdekking, begrip en genesing van die emosies deel van die proses.
Net jy weet wat jy voel. U kan slegs sê wanneer negatiewe gevoelens u blokkeer om vooruit te gaan, wat hierdie gevoelens is en waar hulle vandaan kom. Ander kan help - deur te luister en ondersteuning en insig te bied, maar hulle kan dit nie vir u doen nie.
Dit is dieselfde as om self te dekuleer: ondersteunende mense sal jou help om dinge rond te dra en rond te beweeg en advies te gee oor jou ruimte, maar dit is jou taak om te besluit wat om te hou, te skenk, geskenk of te verkoop en waar om alles te plaas, gebaseer hoe gereeld en waar jy dinge gebruik. Die ideaal is dat die ontknoping proses 'n genesende ervaring is eerder as 'n hardnekkige omwenteling, en dit sal u help om enige negatiewe gevoelens wat u nie kan blom nie, te herken en te hanteer.
'Hoe voel ek oor die warboel?'
'N Goeie plek om te begin is om jouself af te vra:' Hoe voel ek oor die warboel? ' Vra jouself hierdie vraag voordat jy begin, en vra dit weer tydens die proses. Kyk of u antwoord verander of duideliker word.
U kan hopeloos of hoopvol, ontevredenheid of opgewonde voel, afhangend van hoe u die rommel beskou en wat u daaraan wil doen. As u ondervra of onder druk geplaas word, kan u ontsteld voel en beweer dat u "nie omgee" vir die rommel nie. Hoe u die vraag beantwoord, sal bepaal wat u wil doen om enige negatiewe emosionele dorings uit te trek. As u sê dat u nie omgee vir die warboel nie, is dit apatie.
Soms as ek mense vra hoe hulle oor hul rommel voel, word hulle beledig en word hulle verdedigend en beweer dat hulle “nie omgee om georganiseerd te wees nie.” Hulle beweer dat hulle apaties is, wat 'n baie algemene gevoel en reaksie is. Maar volgens my ervaring, as mense antwoord: 'Ek gee nie om nie,' is dit die teenoorgestelde van die waarheid. Die gemors verteenwoordig 'n situasie waarvoor hulle baie omgee, en hul verdedigende hardkoppigheid het 'n struikelblok geword om dit reg te stel.
Soms hou mense apatie in om teleurstelling of skaamte te verberg oor wat hulle as mislukking in die verlede beskou. Hulle beskerm hulself agter 'n “Ek gee nie om nie” -muur en is bang vir wat sal gebeur en wat hulle sal voel as hulle dit afneem. Hulle rommel het inderdaad 'n fisieke muur geword, en hulle weerstaan ​​dit om dieselfde rede omdat hulle hul emosionele muur gebou het - bang om teleurgesteld te wees en seergemaak te word deur hul omstandighede. Hul emosies kan op hul beurt groter wees as hul rommel.
Dit is waarom dit belangrik is om 'n brug te bou om u drome te bereik en 'n weg na u ideale leefstyl te maak. Die mure afneem en u ruimte skoonmaak vir 'n beter begrip van wat u wil hê en om te weet waaroor u passievol voel, is die begin van u ideale lewe.
Video / onderhoud: Marla Stone beantwoord vrae oor The Clutter Remedy
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Die uitskakeling van belemmerende taal: die verandering van u taal sal u lewe verander