Normverwante toetse en leergestremdhede - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelNormverwante toetse en leergestremdhede
Deur Ann Logsdon Opgedateer op 27 Desember 2019
Normtoetse is 'n vorm van gestandaardiseerde toetsing wat 'normale' vaardigheidsvlakke vergelyk met dié van individuele studente van dieselfde ouderdom. Deur studente met mekaar te vergelyk, kan u bepaal of, hoe en in watter mate 'n bepaalde student voor of agter die norm is. Hierdie toetse help om leerstoornisse te diagnoseer en help ook om onderwysers in spesiale onderwys en ander professionele persone toepaslike programbeplanning vir studente met gestremdhede te ontwikkel.
Normtoetse word ontwikkel deur die toetsitems te skep en dan die toets toe te dien aan 'n groep studente wat as basis van vergelyking gebruik sal word. Statistiese metodes word gebruik om te bepaal hoe rou tellings geïnterpreteer word en watter prestasievlakke aan elke telling toegeken word.
IK-toetse is 'n bekende vorm van normtoetsing. Die Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC) en die Stanford Binet-Intelligence Scale, voorheen bekend as die Binet-Simon Test, is voorbeelde van geïndividualiseerde intelligensietoetse. Die WISC-toets bevat taal-, simbool- en prestasiegebaseerde vrae, terwyl die Stanford-Binet-toets studente met kognitiewe gestremdhede help diagnoseer.
Geïndividualiseerde prestasietoetse help skoolpersoneel om die akademiese vermoëns van die student te meet. Voorbeelde van sulke toetse is die Peabody individuele prestasietoets, die Woodcock-Johnson-toets vir prestasies en die Brigance Comprehensive Inventory of Basic Skills. Gesamentlik beoordeel hierdie toetse vaardighede soos die vermoë om prentjies en letters in te pas, en meer ingewikkelde lees- en wiskundevaardighede.
Hoe opvoeders en praktisyns normtoetse gebruik
Baie toetse lewer standaardtellings, wat die student se tellings met ander toetse kan vergelyk. Hulle beantwoord vrae soos: "Lyk die student se prestasiesyfer in ooreenstemming met sy IK-telling"> leergestremdheid. Hulle kan ook op sekere terreine intellektuele geskenke voorstel of uitsluit.
Sommige normtoetse word in klaskamer-instellings afgelewer. Ander word deur professionele terapeute of dokters in mediese instellings of klinieke afgelewer. Die korrekte evaluering van toetsresultate, tesame met ander soorte waarnemings en toetsing, word gebruik om gestremdhede of vertragings te diagnoseer. In sommige gevalle help normatiewe toetse om geskik te wees vir die spesiale opleidingsprogramme of aanpassings en akkommodasie van IDEA onder Artikel 504.
Sodra 'n kind gedek word deur 'n geïndividualiseerde opvoedkundige plan (IEP) of 'n 504-plan, moet hulle vordering fyn dopgehou word. Opvoeders gebruik toetse wat deur norme verwys word om die effektiwiteit van onderrigprogramme te evalueer en om te bepaal of veranderinge nodig is.
Normtoetse buite spesiale onderwys
Normtoetse word ook buite spesiale programme gebruik. Bekende toetse, soos die Scholastic Aptitude Test (SAT) of American College Testing (ACT), is voorbeelde. Sulke toetse kan gebruik word om studente oor streke, rassegroepe of sosio-ekonomiese agtergronde te vergelyk.
Die perke van normale toetsing
Toetse wat normaalweg verwys word, is slegs een manier om die vaardighede van studente te meet. Baie studente, met en sonder leergestremdhede, het toetsangs of ander probleme wat hulle kan laat onderpresteer tydens toetse. Met ander woorde, hulle toetsuitslae weerspieël moontlik nie hul volle vermoëns nie. Daarom is dit belangrik dat skoolbeamptes portefeuljes van studentewerk, waarnemings van studente in die klas en ander metodes gebruik om hul vaardighede benewens toetse te assesseer.
Copyright aktiewe spel: Normverwante toetse en leergestremdhede - aktiewe spelLees Meer