Ons vashou aan so baie dinge in die lewe sonder wat ons glo ons kan eenvoudig nie gelukkig wees of selfs oorleef nie. Dikwels besluit ons om die kas skoon te maak om ontslae te raak van onnodige rommel en vind ons onsself die meeste van dit terug - net in geval! Sommige van ons vind dit moeilik om te deel met voorwerpe en herinneringe van die verlede, en baie van ons is rottangs op een of ander manier.
Dit lyk dalk as 'n onskuldige gewoonte, maar as ons dink dat ons buitenste wêreld 'n akkurate weerspieëling van ons innerlike wêreld is, moet ons weer dink. Die rommel in ons gedagtes en harte wat deur verkeerde denke en gevoelens veroorsaak word, is nie so onskuldig nie, want dit is die oorsaak vir baie van ons ongelukkigheid. Die ophopings in die onderbewussyn oefen 'n groter invloed op ons lewens uit. Die indrukke wat in die subtiele en oorsaaklike liggame deur vorige gedagtes, gevoelens en dade gelaat is, bepaal die mate van liefde, geluk en vryheid wat ons in hierdie lewe kan ervaar.
Begin met die buite wêreld
Dit is maklik om die proses van skoonmaak met die buite wêreld te begin. Daar is geen twyfel dat dit baie nuttig is om uitermate materiële rommel uit te ruim om die bestaan ​​te vereenvoudig nie en om die dinge wat ons uitgenooi na genot en emosionele reaksies te verwyder. Verder kan die skoonmaak van ons woonkamermeubels en kaste 'n wonderlike oefening wees ter voorbereiding vir die soeke. Aangesien leer om hierdie materiaalvlak te laat gaan, sal ons later in die beoefening van afstanddoening help. Dit wys ook dat hierdie voorwerpe geen waardes het nie en nie blywende geluk gee nie.
Dikwels wil ons dinge in 'n gegewe oomblik hê omdat ons behoeftig voel en omdat ons nie weet hoe om hierdie dringende behoefte te verstaan ​​nie. As gevolg hiervan eindig ons met baie besittings wanneer dit in werklikheid wat ons werklik begeer, ons lewens, harte en siele bied, en uiteindelik ewige geluk en liefde.
Vir die moderne aansoeker beteken afstanddoening nie dat al ons besittings uitgooi en in armoede leef nie. Dit beteken ook nie dat ons intrinsieke vreugde in troos, eenvoud en harmonie ontken nie. Daar is nie nodig om skoonheid of die goeie in die daaglikse lewe te verloën nie, en daar is niks inherent verkeerd om mooi dinge te geniet nie. 'N waardering vir harmonieuse kunswerke, kunsvlyt en musiek is een van ons meer verfynde menslike vermoëns. Ons is reg om hierdie edele uitdrukkings van menslike kreatiwiteit te skat. Wat probleme veroorsaak, is nie inherent aan die dinge self of selfs in die genot van hulle nie, maar in ons aanhangsel aan hulle.
Die Eesha Upanishad vertel ons om te "geniet", maar waarsku, "Moenie sy eiendom begeer nie." Ons is vry om te geniet, maar ons moet ons daarvan bewus wees om nie van enige van dit geestelik te begryp nie. As ons besef, maar vir 'n oomblik kan ons nie permanent iets besit nie, ons kan ons aanhegsels van materiële dinge loslaat. As ons werklik besef dat ons niks het nie, kan ons ons eie besit, ons sal die risiko loop om verlig te word in 'n oogwink!
Intussen sal selfs 'n bietjie weerkaatsing wys dat alles wat ons dink ons ​​besit - ons huise en besittings, selfs die liggaam en ons vitale energie - kom almal van die aarde af en sal uiteindelik terugkeer na die aarde. Wat ons nie sien nie - die gees, die Self - kom van bo af na ons toe. Materie en gees kom saam om die individuele siel met lewenergie en menslike vermoëns te onderwerp, sodat dit sy spesifieke natuur in die skepping kan uiten.
As ons hierdie waarheid beskou - dit is die onderrig van die groot meesters en wyses - besef ons dat daar nie so baie ons eie kan noem nie en dat daar nie veel van my en myne in hierdie prentjie is nie. Wanneer ons van "ek" praat, beteken dit gewoonlik "hierdie entiteit" wat 'n vorm, naam en funksie het. As ons ons innerlike wêreld nader ondersoek, sien ons dat hierdie eienskappe eintlik geëis word deur 'n spesifieke sentrale "figuur" of gevoel van self - die ego - wat sê: "Dit is 'my' en 'my'. vals self beweer alles - my huis, my klere, my "liggaam", my persepsie, "my" talente - ondanks die feit dat ons nie kan wees wat ons waarneem nie.
Die rommel van "Ek is hierdie", "Ek is dit"
Die valse self maak ook aanspraak op die rolle wat ons speel en sê: "Ek is 'n ma," "Ek is 'n vriend," "Ek is 'n dokter," "Ek is 'n kunstenaar," ondanks die feit dat ons nie kan wees nie ons doen. Ongelukkig word hierdie identifikasie met wat ons doen, versterk deur terme wat deur die media gebruik word. Gesamentlik word ons gesê verbruikers, rokers, drinkers, pendelaars, sportfans. Ons moet hierdie agteruitgang protesteer. Dit is nie nuttig nie, en is dalk selfs skadelik, vir 'n mens om te dink, "Ek is 'n verbruiker." Uiteindelik sal ons dink dat dit ons plig is om te "verteer".
Die ego beweer alle gedagtes, gevoelens en dade. Maar dit stop nie daar nie. Dit verklaar: "Dit is 'my' lewe, 'my' energie, 'my' asem, 'my' intelligensie ', ondanks die feit dat ons diskriminasie en intuïsie ons in geen onsekerheid van 'n hoër orde spreek nie. Ons weet dat ons in werklikheid die Atman - die Self - is wat buite geheue, verstand, verby die liggaam en die sintuie is.
Hoe ontslae ons ons van hierdie verkeerde denke? Deur ons gedagtes te verander, of, soos St Paulus gesê het, "deur die vernuwing van u eie gedagtes." Manas - die bewegende gedagtes, of gedagtegang - kan probleme veroorsaak deur verkeerde denke, maar dit kan ook 'n getroue dienaar word. Soos enige dienaar, moet ons manas behandel met liefde en geduld en dit gereeld voed met die regte denke, idees en bedoelings. Wanneer manas gereinig word uit vals denke, word dit 'n kragtige instrument in geestelike werk.
Dit is in manas waar ons die eerste keer "vals begrippe" hoor, aangesien hulle in taal verskyn en eerste "sien" geestelike en emosionele rommel soos dit in die vorm van idees oorval wat ons oor onsself hou. Hierdie, ons mees gekoesterde idees, kom in die bewuste verstand wat met houdings van die onbewuste belas word. Hulle word altyd vergesel van 'n soort kwalifikasie, positief of negatief: "Ek is 'n goeie persoon," "Ek is intelligent." "Ek kan dit nie doen nie." "Ek kan niks doen nie."
Deur hierdie bewegings in die gedagtes na te dink - die idees wat ons oor onsself en ons outomatiese antwoorde hou - ons kan hulle sien vir wat hulle is: nuttelose rommel wat bestaan ​​uit die verouderde oorblyfsels van die verlede. Hierdie skadelike begrippe het niks te doen met die huidige oomblik nie, behalwe om ons negatief te beïnvloed. Slegs deur hierdie begrippe te sien, kan ons hulle stop. Eers wanneer ons wakker is, as ons onsself in die hier en nou kan onthou, is ons in die regte toestand vir objektiewe waarneming.
Woorde wat in gedagte hou
Die volgende stap om onsself uit geestelike rommel te ruk, is om taal wat die eise van die ego ondersteun, te vermy en woorde soos "my", "my" en "myne" te vermy. In plaas van my liggaam, kan ons die liggaam sê: In plaas van "my lewe," kan ons "hierdie lewe" sê. In plaas van "hoe goed van my," kan ons "uitstekend" of niks sê nie; In plaas daarvan om te sê: "Hoe dom van my," kan ons stop, die feite in die gesig staar en die situasie regmaak.
Ons kan nie net 'n stilte en hart hê nie, maar net 'n einde maak aan taal wat kritiek, spyt of blameer uitdruk. Ons kan ophou sê "hy is altyd ..."; "Ek moes... "; "as ek net kon ..."; "Wat as ...?" Soos ons begin waarneem en ondersoek, sal ons vind dat hierdie soort innerlike kommentaar en dwang praat oor die hele tyd gaan. Die ding is om dit eenvoudig te sien en te stop en om nie kommentaar te lewer op die kommentaar nie. Ons wil nie die lig van bewuste waarneming op verbale selfontleding mors nie; Die doel is stilte van die verstand.
Skoonmaak uit bring verrassings
Ons moenie moedeloos word as ons in die loop van skoonmaak spook in die kas kry nie - geestelike puin wat ons nie geweet het nie. Skoonmaak is vol verrassings, en nie altyd lekker nie. Wanneer ons onsself in die lig van bewuste selfondersoek bekyk, word ons bewus daarvan dat ons nie die soort, nie-beoordelaars is wat ons gedink het ons was. Ons kan besef dat ons in die meeste van ons wakker ure in 'n emosionele atmosfeer van ontevredenheid, spyt, teleurstelling en pessimisme woon. Wanneer ons begin wakker word en om ons kyk, sien ons dieselfde sentimente wat in ander se oë weerspieël word. Ons sien baie vorme van negatiewe geestestoestande - skeptisisme, sarkasme, nihilisme en fatalisme. Hierdie standpunte is nie net opgeskryf op die gesigte en psyke van mense wat ons ken nie, maar het hul kollektiewe tol in geestelike en fisiese siektes geneem.
Negatiwiteit is die afwesigheid van die lig van die waarheid. Dit is een van die vele manifestasies van die krag van tamas, wat verantwoordelik is vir die duisternis, traagheid en onkunde van die wêreld. Al hierdie negatiwiteit en slegte wil is in direkte teenstelling tot entoesiasme - dit is 'n onontbeerlike element in ons soeke. Die woord "entoesiasme" kom uit 'n Griekse woord wat "vol van die god" beteken, en dus ook "geïnspireer". Entoesiasme is 'n toestand wat ons kan kweek deur nie in die teenoorgestelde te wees nie. Saam met die regte denke, bedoeling en aspirasie, sal entoesiasme ons help oor die hekkies op die pad.
Om die oorsaaklike liggaam skoon te maak - die antahkarana - is moeiliker en kan slegs indirek bereik word deur sulke gebruike soos waarneming, refleksie oor heilige waarhede en meditasie. Alle gedagtes, gevoelens en optrede ontstaan ​​in die bewussyn wat met 'n sekere kleur getinte is - die kleur van ons spesifieke antahkarana. Dit verklaar die oombliklike soortgelyke of afkeur, goedkeuring of afkeuring wat in elke aktiwiteit ontstaan. Manas het geen kleur van sy eie nie, maar word beïnvloed deur die kleur van die oorsaaklike liggaam; daarom dink dit dienooreenkomstig. Wanneer die kleur sinteties is, sal dit poise weerspieël, wanneer dit rajasic is, sal dit tot aksie lei, wanneer dit tamasies is, veroorsaak dit traagheid.
Alhoewel elke begeerte eers in manas ontstaan ​​(vanweë sy assosiasie met die sintuie en die sintuiglike voorwerpe wat begeer word), word verskillende soorte begeertes ondersteun deur 'n bepaalde emosionele houding wat in die kousale liggaam gestoor word. Dit is moeilik om ons eie houdings te sien. Ons het baie minder probleme om die emosionele pakkette van ander te sien. Hul houdings word geopenbaar in taal, houding, eienskappe en maniere. Ons het ons eie foute bedek en ons neigings versteek met 'n kombers van vergeetagtigheid. Ons het nou die moed nodig om die geheime en verborge verkrygings skoon te maak - die ou onreinhede wat ons hele wese kleur en word.
Vee die verlede uit deur die hede te sien
Voordat ons die verlede kan uitvee, moet ons ons valse idees, aanhangsels en houdings sien. Om hulle te sien moet ons bewus en bewus wees in die oomblik van aksie. Ons moet onthou om ons krag van selfrefleksie te gebruik. En ons moet rede en intelligensie gebruik in die oomblik van selfrefleksie.
Nou is die perfekte tyd vir bewuste en eerlike waarneming; In werklikheid is dit die enigste kans dat ons ons belemmerings moet wegvee. In die lig van bewussyn sal ons die geestelike rommel sien wat ons sedert ons kinderjare opgehoop het en hoe dit ons denke, gevoelens en gevoelens kleure. Ons sal dan besef dat hierdie rommel nie meer ons dien of inpas by ons uitgebreide lewensvisie nie. Aangesien ons besef dat hierdie aanhangsels te pynlik geword het, word ons gretig om hulle op te gee. Dan is ons gereed om ons diepgaande belemmerings aan te pak - die houding agter ons passies en afkeer.
Die drieledige metode wat tot verligting lei, sluit in waarneming, diskriminasie en afstanddoening.
Deur vanuit die oogpunt van die Getuie waar te neem, word die bewegings van die verstand onder beheer gebring. In hierdie toestand verbygaan ons die ego. Ons doen nie uit 'n subjektiewe houding of maak 'n direkte aanspraak op elke aksie nie. So word ons minder geraak deur die sensuele stemme in die verstand, en aksies word vryer, meer toepaslik en meer kreatief. Ons word nie beïnvloed deur passie of afkeer nie, dus handelinge is neutraal en veroorsaak nie gevolge nie. Maar bowenal, in sulke aksies is daar meer vreugde, liefde en geluk.
Die twee antieke gebruike van diskriminasie en afstanddoening hou nou verband met die waarneming van waarneming. Een, ons sien; twee, ons diskrimineer; drie, ons verloën.
Soos ons gesien het, wanneer innerlike aanhangsels en eise werklik gesien word in die lig van die waarheid, ontbind hulle outomaties. Maar latente neigings en diepgaande geloof in die psige moet ontwrig word met die skerp rand van diskriminasie.
Die verloëningspraktyk help om die innerlike rommel van valse idees, aanhangsels en eise vry te laat. In teenstelling met die yogies van antieke tye verwerp ons nie die wêreld en ons besittings nie, maar verloën eerder die aanhangsel aan hulle. Ons laat die aanhangsel los op al drie vlakke: kousale, subtiele en fisiese. Dit is nutteloos om iets op die fisiese vlak net op te gee; Die begeerte is nog steeds daar en kyk eenvoudig na iets anders om homself te heg. 'N Persoon mag slegs 'n aanhegsel aan kos gee om 'n aanhangsel aan hongersnood of oormatige oefening te ontwikkel. Verloëning gee nie ys en koekies uit nie. Dit is 'n geestelike praktyk en as sodanig werk op die subtiele en kousale vlak van wese, hoewel dit op sy beurt waarskynlik gevolge sal oplewer wat op die fisiese vlak duidelik sal wees. Ware afstanddoening gee op wat ons nie is nie.
1. Let op die aansprake en idees - beide positief en negatief - wat u oor u self het, die rolle wat u speel en die aktiwiteit wat u op 'n gegewe oomblik bereik. Kyk na manas - die ontroerende verstand - en maak 'n einde aan aansprake, innerlike oorweging en herhalende gedagtes oor jouself of iets anders deur bloot te sê: "Neti! Neti!" - "Nie dit nie! Nie dit nie!"
2. Kyk na die denkproses. Vermy taal wat valse aansprake en oortuigings versterk, soos "Ek is dit of dat"; "Ek kan nie"; "Ek het nooit"; "my" of "myne".
3. Let op en laat negatiewe gevoelens, slegte wil, berou, skuldgevoelens en berou weg.
4. Let op houdings wat gekenmerk word deur 'n emosionele lading wat ontstaan ​​in die oomblik van 'n gebeurtenis of aktiwiteit. Laat manas stil word. Los die houding en keer terug na die stille waarnemer.
5. Oefen afstand en diskriminasie. Loslaat oortuigings en idees oor jouself en die werklikheid. Miskien wil u die moeilikste houdings neerskryf en die lys verbrand terwyl u hulle bewustelik verloën en aan die Een self aanbied.
Lindisfarne Boeke. © 2001. www.lindisfarne.org
Astrid Fitzgerald is 'n kunstenaar, skrywer en passievolle student van die Meerjarige Filosofie wat al meer as dertig jaar sy beginsels vir haar lewe en kuns toegepas het. Sy is die skrywer van 'N Kunstenaar se boek van inspirasie: 'n versameling gedagtes op kuns, kunstenaars en kreatiwiteit (Lindisfarne Books, 1996), en is lid van die Society for the Study of the Human Being in New York City.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > jouself > Hoe om die rommel in die kaste van u hart en gees skoon te maak
Om op die pad te wees, gelei in die regte rigting