Dan vertrek ons Kamonande toe. By ons huisie moet die kar so gtrek word dat die waentjie nie te ver van die voordeur af is nie. Dan begin die groot uitpak en afpak. Daarna word die waentjie afgehaak sodat die kar omgedraai kan word en neus vorentoe staan vir oor ‘n week se uitry. Daar’s ‘n groot helling by die oprit van ons huisie. So ‘n mens moet maar jou dinge ken rakende die waentjie. Daar moet altyd twee groot klippe agter die wa se wiele wees anders hol hy weg.
Teen die tyd wat jy jou eerste G&T op die stoep gooi is jy stokflou gewerk. Oupa het ‘n paar jaar gelede sy skouer seergemaak en die het nooit weer reggekom nie. Oupa is ook nou al 80 jaar oud. So hy is nie ‘n groot fisieke hulp met die oorpak afpak aanhaak of afhaak van die waentjie nie. Die fisieke werk kom maar eintlik op my en huismaat af. Gewoonlik na so ‘n oefening is my lae rug vir ‘n dag en ‘n half af.
Een keer het ons vir Ronel saam gevra. Sy was totaal en al verbaas oor hoe hard ons werk. “Nee,” het sy gesê. “Julle doen dit bietjie dom. Maak dit makliker en los die wa op Nylstroom.”
Nou, met ons laaste tog Bosveld toe het huismaat baie mooi vir Oupa verduidelik dat ons nie die waentjie gaan vat nie. Hy moet net regstaan met sy tasse ons sal vir die res sorg.
Daardie aand het ek vir ons steak en aartappels in die pan gemaak. Steak vir krag na die dag en aartappeltjies vir die lekkerte.
Ek braai nie graag steak in ‘n rooster op die vuur nie. Jy moet jou storie ken as jy dit so doen. Baie keer is die vuur nie warm genoeg nie. Dan braai die sappigheid net uit.