God herstel die vreugde
“Toe antwoord sy hulle: Noem my nie Naómi nie: noem my Mara, want die Almagtige het my baie bitterheid aangedoen” - Rut 1:20 OAV.
Daar was groot hongersnood in Bethlehem toe Naómi, haar man en twee seuns na Moab getrek het om dáár 'n heenkome te probeer vind. Ons lees die bittere geskiedenis van Naómi in Rut 1. Dit is vanuit 'n menslike oogpunt seker te verstane dat Naómi baie verbitterd na haar land teruggekeer het. Sy het haar man en twee seuns in Moab verloor. Net haar skoondogter Rut het met haar na Bethlehem teruggekeer. Daarom verander sy haar naam van Naómi (lieflikheid of vreugde), na Mara, wat bitterheid beteken. Die wêreld was vir haar onderstebo, en bowenal wyt sy haar bitterheid aan God toe. Naómi se verhaal is ook die verhale van baie mense wat na haar gekom het. Mense wat hulle eie lewe weg van die groter plan van God wil sien.
Ons kan onsself nie uitspreek oor God se plan met ons nie, alvorens ons nie die geheel vir tyd en ewigheid raakgesien het nie. Ons sal eers later, en dalk baie later wanneer die ewigheid vir ons aanbreek - of miskien selfs nooit - eers tot die volle besef van God se plan met ons lewens kom. Die lewe van Naómi kan vir ons as voorbeeld dien.
Ons lees van Naomi se bitterheid, maar laat ons die sluier ook lig oor die vreugde wat spruit uit Naómi se lewe.
Dit is waar, haar man en seuns was dood. Maar hul dood in die vreemde land het haar gedwing om terug te keer na haar volk en na haar God toe. Dáár kon sy weer skuil onder die vlerke van die HERE, en kon sy weer deel hê aan die Tabernakel.
Dit is waar, Orpa het omgedraai. Maglon en Giljon, haar twee seuns, is albei in Moab begrawe; maar sy het Rut by haar gehad, van wie die vrouens gesê het: “want jou skoondogter wat jou liefhet .... sy wat vir jou meer werd is as sewe seuns” (Rut 4:15).
Dit is waar, sy het geen manlike kind gehad wat haar naam kon laat voortbestaan nie, maar die kleine Obed sou binne 'n paar maande in haar bejaarde arms skuil, en weer 'n lag in haar verdorde gesig bring.
Dit is waar, sy was baie arm, maar dit was as gevolg van haar armoede dat Rut in kontak gekom het met 'n goeie man, Boas, met 'n wonderlike erfenis wat aan Naómi te danke is.
Ja, Naómi, soos duisende ander, moes haar woorde terugtrek. Sy het met haar eie vreugde gedobbel toe sy die land van belofte vir Moab verruil het, maar God het haar laat terugkeer met 'n groter doel, sodat haar aardse lewe geseënd geëindig het. Syself sou nooit bewus wees van die groter rol van haar lewe in die verlossingsgeskiedenis nie. Want was die volgende nie deur haar toedoen nie:
Boas en Rut het 'n seuntjie gehad met die naam Obed. Obed was die vader van Isaï, Ïsai was die vader van Dawid. Die res van hierdie geslagsregister kan gelees word in Matteus 1.
"Want my gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle weë is nie my weë nie, spreek die HERE" - (Jes 55:8 OAV).
“Kyk, die oog van die HERE is op die wat Hom vrees, op die wat op sy goedertierenheid wag” (Ps 33:18 OAV).