Die instelling van die Paasfees, saam met die uittog uit Egipte, word 'n feesdag wat oor eeue heen sal strek tot en met Jesus se wederkoms.
In Psalm 149 word hierdie goedgesindheid van God teenoor sy kinders met 'n hallelujalied besing.
Dat God na sy volk (sy kinders) uitreik, bring die verantwoordelikheid dat sy kinders (ons) ook met vergifnis na ons naaste sal uitreik.
Daarom kan Paulus sê: "Hy wat sy medemens liefhet, vervul so die wet." In hierdie Sondag se liturgie kan hierdie oefening in die vergifnis van ons naaste 'n feesantwoord wees.
In Egipte het die Here vir Moses en Aäron gesê: 2"Hierdie maand is vir julle die belangrikste maand; dit moet die eerste maand van die jaar word. 3Sê vir die hele gemeente van Israel: Elkeen moet sorg dat hy op die tiende van hierdie maand 'n lam vir sy gesin het, vir elke huisgesin een. 4As 'n huisgesin te klein is vir 'n lam, kan 'n man en sy naaste buurman dit onder mekaar verdeel volgens die getal persone. Julle moet die lam deel volgens elkeen se behoefte. 5Dit moet 'n jaaroud rammetjie wees, sonder liggaamsgebrek, 'n skaap of 'n bok. 6Julle moet hom goed oppas tot die veertiende van hierdie maand, en dan moet die hele gemeente van Israel teen laat middag slag. 7Julle moet van die bloed smeer aan die sykante en die bokant van die deurkosyn van elke huis waar julle die lam gaan eet. 8Nog dieselfde nag moet julle die vleis eet. Julle moet dit gebraai eet, saam met ongesuurde brood en bitter kruie. 9Julle moet dit nie rou of in water gekook eet nie, maar oor die vuur gebraai, met kop, pootjies, binnegoed en al. 10Julle mag niks daarvan tot die volgende môre laat oorbly nie. As daar die volgende môre tog iets oor is, moet julle dit verbrand. 11Julle moet dit haastig eet, aangetrek vir die reis, skoene aan die voete en kierie in die hand. Dit is die paasfees van die Here.
12"Daardie selfde nag sal Ek deur Egipte gaan om al die eerstelinge van die Egiptenaars, mens en dier, te tref. Met al die Egiptiese gode sal Ek afreken. Ek is die Here! 13Die bloed aan die huise waarin julle is, sal 'n teken wees: waar Ek die bloed sien, sal Ek die huis oorslaan, en die vernietigende slag waarmee Ek Egipte gaan tref, sal julle nie tref nie.
14"Hierdie dag moet vir julle 'n gedenkdag wees. Julle moet dit as 'n fees tot eer van die Here vier. Vir julle nageslag moet dit 'n vaste instelling wees wat hulle moet vier.
'n Broer wat sondig
15"As jou broer verkeerd opgetree het teen jou, gaan wys hom tereg waar julle eenkant alleen is. As hy na jou luister, het jy jou broer teruggewen. 16Maar as hy nie luister nie, neem nog een of twee met jou saam, sodat alles wat gesê word, deur die woord van twee of drie getuies bevestig kan word. 17En as hy na hulle nie luister nie, sê dit vir die gemeente. As hy ook na die gemeente nie luister nie, moet jy hom as 'n heiden en 'n tollenaar behandel.
Lied 164 "Ons is almal hier tesaam "of
VONKK 254 God is hier [bekende melodie]
Votum: Psalm 149:1-3
As Lied 154 nie as toetrede gesing is nie, lees vers 3 voor voordat die loflied aangekondig word.
Verootmoediging: Romeine 13:8-14
Lied 531 "Onse Here, God van alvermoë" of
Lied 520 "Saam buig ons neer om God te eer" (kan ook werk as toetrede-lied) of
VONKK 278 Hemelse Vader, van U kom smeek onshttp://vonkk.kerkmusiek.co.za/product/0278/ of
Flam 132 Uit Een Harthttp://flam.kerkmusiek.co.za/product/f132-in-e/
Skriflesing: Matteus 18:15-20
Die laaste deel van die toetrede-lied wat julle gesing het:
Lied 154 vers 1 laaste vir reëls: Hy gee sy Gees, so laat Hy dit wees: Hy seën wat ons bou en bind ons deur sy trou of
Lied 164 vers 1 laaste reël: Loof Hom, Christus, die Heer of
As dit nie as toetrede gesing is nie, lees Lied 154 vers 1 voor of
VONKK 278 Hemelse Vader, van U kom smeek ons of
VONKK 254 "God is hier"
Teks: Hannes van der Merwe 2012 © Musiek: BLAENWERN – William Rowlands 1905 © Teks: 2013 VONKK-Uitgewers (admin Bybel-Media)
© Musiek: Openbare besit RUBRIEK: Klassiek – Toetrede en Aanroeping / Doop / Nagmaal / Die Kerk
1. God is hier en ons, sy kinders,
bring voor Hom ons lof, gebed.
Mag ons hier ontdek die rykdom
wat ons reeds in Christus het.
Hier kom ons met ons verskille,
al ons gawes en vermoë,
en U bind ons tot 'n eenheid
omdat ons in Jesus glo!
2. God is hier ook in simbole
van sy liefde en sy trou.
Hier's die tafel, hier's die doopvont,
hier's die Woord waarop ons bou.
Mag die boodskap klink in waarheid;
mag ons hart ontvanklik wees.
Mag ons hier weer nuutgemaak word,
aangeraak deur God se Gees.
3. God is hier en in sy kudde
leer ons dat die Heer voorsien.
Hier kan ons ook daarop antwoord
soos ons leer om God te dien.
Hier is dienaars van die Dienskneg
in aanbidding bymekaar.
Hier leer ons wat dit beteken
4. Here God, u kerk aanbid U
ook te midde van ons stryd,
in 'n tyd van haat en twyfel,
as getuies wêreldwyd.
Hier, vandag, ontvang ons loflied,
ons berou en ons gebed,
ons geloof in Jesus Christus,
U, die Here wat ons red.
Teks: Elena G Maquiso; Hannes van der Merwe 2014 © Melodie: ILONGGO – Tradisioneel Filippyns Orrelbegeleiding: Friena Maritz 2014 ©
© Teks en orrelbegeleiding: 2014 VONKK-Uitgewers (admin Bybel-Media) © Melodie: Openbare besit
RUBRIEK: Multikultureel – Gebede / Drie-eenheidsondag / Geloof en Vertroue
John Stevens by dskidsermons.com sluit aan by Jesus se woorde: "waar twee of drie in my Naam saam is, daar is Ek by hulle." Hy praat van die Amerikaanse "smores". Dit is 'n tradisionele kampvuur lekkerny. Jy maak 'n "toebroodjie" van droë beskuitjies, met marshmallows en sjokolade binne-in. Dit word dan warm gemaak, om 'n "smore" te maak. Stevens sê dat die beskuitjies, marshmallows en sjokolade lekker is, maar wanneer hulle saam is, is hulle beter. Dalk kan 'n mens aan 'n plaaslike ekwivalent dink?
Stevens stel ook voor dat jy oorpluisies (ear plugs) gebruik – die soort wat klank uit jou ore uithou. As julle persoonlik ontmoet, kan jy vrae vra met pluisies in jou ore. Jy kan hulle nie hoor nie! Liefde is om na mekaar te luister. Kyk hier hoe Stevens daarop uitbrei.
Carolyn Brown stel voor dat jy Charlotte Zolotow se "The Hating Book" lees. "[It] tells of a little girl whose best friend has suddenly dropped her. The girl is very angry, but finally at her mother's repeated urging, she goes to talk with the friend and discovers that there has been a big misunderstanding that is easily reconciled." Jy kan die hele storie in ongeveer 3 minute lees. Klik hier om my kopie te leen.
Konflik in die kerk. Dit klink na 'n teenstrydigheid. Die kerk is tog 'n plek waar vrede en harmonie is. Tog is (en was) dit nog nooit die geval nie. Die kerk is 'n gemeenskap van mense. En mense maak mekaar seer. Indien ons dink daar moet te alle tye net vrede en harmonie in die kerk wees, vee ons maklik konflik onder die mat in. Juis dit benadeel verhoudings en maak dat vrede en harmonie moeilik bereik word.
Die konflik waaroor dit in Matteus 18:15-20 gaan, ontstaan wanneer iemand ervaar 'n medegelowige het iets teen hom of haar verkeerd gedoen. Hierdie persoon word opgeroep om die saak nie onder die mat in te vee nie, maar te gaan praat met die skuldige broer of suster. Indien die skuldige nie wil saamwerk nie, moet daar een of twee lede van die gemeenskap saamgeneem word (vgl Deut 19:15; 2 Kor 13:1; 1 Tim 5:19). As dit nie help nie, moet die saak onder die aandag van die hele gemeenskap gebring word en moet almal — nie net die benadeelde persoon nie — die oortreder "soos 'n buitestander" hanteer.
Calvyn het oor hierdie gedeelte gesê ons moet baie versigtig te werk gaan. Ons moet onthou waaroor dit gaan. Dit gaan oor die verbetering van mekaar se tekortkomings. Juis daarom kan ons nie verkeerde dinge ignoreer en maak asof dit niks is nie. Dit is dodelik. Juis daarom is ons ook nie maar net ingestel op harde vervolging nie. Ons is ingestel op genesing (Die woord wat Matteus gebruik is 'n sagter term as om iemand "voor stok te kry"; dit beteken eerder "oortuig" en "vermaan".)
Daar is volgens Calvyn niks moeiliker as om mense tereg te wys en terselfdertyd te verskoon nie. Mense val gewoonlik in een van twee strikke: Hulle mislei mekaar deur vleiery wat dodelik is, of vervolg mekaar té hard, terwyl hulle eintlik genesing moes bring.
Tog is juis dit die kuns van die Christelike lewe. Reeds in die Ou Testament was die ingesteldheid om medegelowiges reg te help, eerder as om wraak te neem en te haat (vgl Lev 19:17-18). Jesus vra nog meer: Hy roep ons op om versoen te word en te vergewe.
Die reëling van Matteus 18:15-20 kan natuurlik misbruik word. Veral in 'n tyd waar ons almal geneig is om aan onsself as slagoffers te dink, en allermins as "sondig". Ons moet onthou dat Matteus hierdie gedeelte plaas tussen die gelykenis van die verlore skaap en die gelykenis oor vergifnis. Dit gaan nie daaroor om 'n lidmaat so gou moontlik uit die gemeente te verwyder nie, maar eerder oor liefdevolle moeite wat vanuit vergewensgesindheid gedoen word om hom of haar vir die gemeente terug te wen.
Wat as die skuldige egter weier om sy of haar skuld te erken? Dít is die vraag waaroor hierdie gedeelte gaan.
Twee goed is belangrik.
Saam soek na die waarheid
Eerstens is belangrik dat meer mense in die geloofsgemeenskap saam daaroor besin en onderskei en die saak binne die groter groep hanteer. Die gesag waaroor dit hier gaan, is iets anders as gewone menslike gesag. Dit lê in die gemeenskap wat leef in die teenwoordigheid van die lewende Here en wat onder leiding van die Gees vanuit die evangelie in moeilike situasies lig ontvang.
Die reëling van die kerk wat ons in Matteus 18:15-17 aantref, kan lei tot misbruik wanneer ons dit aan enkele gesagsfigure oorlaat om te bepaal wie is in en uit, en wat die waarheid is. Ons moet daarop let dat die wyse waarop Jesus se woorde binne Matteus 18 geplaas word, 'n besondere karakter daaraan verleen. Matteus plaas die reëling tussen die gelykenis van die verlore skaap en die vraag na hoeveel keer my broer sal sondig en ek hom vergewe. Die gebruik is dus nie iets wat daarop uit is om 'n lidmaat so gou as moontlik uit die gemeente te verwyder nie, maar eerder liefdevolle moeite wat vanuit 'n vergewensgesindheid gedoen word om hom of haar vir die gemeente terug te wen. Wanneer gesag só uitgeoefen word, kan die gemeente hoop op die lewende teenwoordigheid van Christus in hulle midde (19-20).
In ons nadenke oor die waarheid, is dit belangrik om te onderskei tussen oorredende gesag en dwingende gesag. Ons glo, soos NGB Artikel 7 sê, in die Bybel as "die waarheid bo alles". Maar hierdie waarheid kom op 'n besondere manier na ons toe. Ons moet in die eerste plek bid dat ons oë oopgemaak sal word (Fil 1:10; Rom 12:2). Ons beskik nie oor die waarheid van God se Woord nie, die waarheid van God se Woord beskik oor ons. Die gesag van die Bybel werk só dat die Heilige Gees deur die boodskap van die Bybel op ons beslag lê. Die lewende Here maak deur sy Gees van tekste en geskrifte gebruik om ons aan te spreek en tot vertroue op te roep. In hierdie proses word ons intuïsie, emosie en verbeelding ingeskakel. Die Gees gebruik die Woord om ons te oorreed om God lief te hê. Nie met die dwang van 'n tiran nie, maar met die "sagte geweld" van die Gees.
Die soeke van die gemeente na die waarheid en die interaksie met die skuldige is dus 'n proses, dit neem tyd en is die verantwoordelikheid van die groter gemeenskap.
Die waarheid seëvier
Tweedens is belangrik dat die waarheid sal uitkom ter wille van geregtigheid en genesing in die geloofsgemeenskap. Vergifnis is nooit vanselfsprekend nie. Dit is ook nooit goedkoop nie.
Ferdinand Deist skryf ten tye van die sitting van die Waarheids-en-versoeningskommissie oor die tema van versoening dat sommige bang is "die hele saak ontaard in 'n heksejag", en ander pleit vir "boeke toemaak en aanbeweeg". Sommige sê "die Afrikaanse kerke, die voormalige staatspresident en van sy ministers het nou al herhaaldelik alle aandadiges se skuld bely, so wat moet ons dan nou nóg doen?" Deist stel dit duidelik dat oortredings teen medemense nie vaaghede is wat in die algemeen bely kan word nie. 'n Mens vergeef iemand anders die dinge wat hy of sy aan jou gedoen het (1 Tim 1:12-16). Daarom moet daar ná al die pyn oor dinge en dade gepraat word. Die waarheid moet uitkom, sodat die verhouding herstel kan word.
Jesus maak aan die gemeenskap wat hulle verbind tot teregwysing en regstelling, drie beloftes (18:18-20):
Die gemeenskap van gelowiges sal die gawe van onderskeiding ontvang in hulle proses om mense terug te wen vir die gemeenskap.
Indien ons bid vir 'n ander se herstel, sal God hoor.
Die teenwoordigheid van Jesus stel ons in staat om ons taak uit te voer om mekaar verantwoordbaar te hou.
Ons staan kortliks hierby stil:
Eerstens die belofte in verband met "oopsluit" en "toesluit" (18:18; vgl 16:19). Hierdie belofte gaan oor die gawe van onderskeiding. Die dissipels se besluit oor die sonde, bekering en terugbring van afgedwaaldes, is 'n nadenke oor wat God aan hulle openbaar. Die belofte is dat die gemeenskap onderskeiding sal ontvang in hulle proses om mense vir die gemeenskap terug te wen.
Indien die geloofsgemeenskap die verantwoordelikheid nagekom het om in die teenwoordigheid van Christus te onderskei, in gesprek getree het met die oortreder en die oortreder beslis weier om die vermaning van die gemeenskap te aanvaar, word hy of sy van die gemeenskap afgesny. Dit is 'n heel laaste opsie. Die reëlings is daarop ingestel om die element van genade en van 'n geduldige en vergewende houding teenoor die oortreder te bewaar.
Volgens Jesus moet die onderskeiding van die geloofsgemeenskap gesamentlik en in gebed gedoen word. Dít is die manier waarop Christus "by hulle (ons)" is (18:20) en hulle (ons) leer en lei.
Tweedens die belofte in verband met gebed. Waar twee saamstem oor enige saak en daaroor bid, sal die Vader hulle dit laat kry (18:19; vgl. 1 Joh. 5:14,16). God se wil is dat geen afgedwaalde dissipel verlore bly nie. Daarom, indien die dissipels bid vir 'n ander se herstel, sal God hoor.
Die doel is telkens om die oortreder vir die geloofsgemeenskap "terug te wen". Die verhouding tussen die oortreder en die benadeelde moet herstel word, maar die oortreder moet ook versoen word met die geloofsgemeenskap. Daarom word laasgenoemde betrek indien die betrokke partye nie self daarin slaag nie.
Derdens die belofte dat Jesus "waar twee of drie" in sy Naam saam is (18:20) by hulle sal wees. Die teenwoordigheid van Jesus stel die dissipels in staat om hulle taak uit te voer om mekaar verantwoordbaar te hou. 'n Soortgelyke rabbynse gesegde uit die tweede eeu, toegeskryf aan Rabbi Hannina ben Teradion, lui: "As twee saam sit en woorde van die Wet wissel, rus die Shekinah (woonplek of teenwoordigheid van God) tussen hulle."
Leer konflik hanteer
'n Rabbynse gesegde uit die tweede eeu lui: "As twee saam sit en woorde van die Wet wissel, rus die Shekinah, die woonplek of teenwoordigheid van God, tussen hulle". Die spanning wat ontstaan wanneer ons teen mekaar oortree, het nie net 'n invloed op individuele verhoudings nie, maar op die geloofsgemeenskap as geheel. Ons oortree almal teen mekaar. Daarom moet ons leer om konflik te hanteer. Anders gaan ons dit nie regkry om by mekaar te bly soos wat Christus van ons verwag nie. Die belangrikste is Jesus se belofte dat Hy teenwoordig bly, juis wanneer ons oor ons verskille praat!