Die jubeljaar is 'n voorspel van die Groot Versoendag, wanneer die ewige Nuwejaarstyd aanbreek. Dit gaan oor die oomblik wanneer die totale uitverkore volk van God geestelik, liggaamlik en sedelik vernuut voor God verskyn. Op hierdie oomblik maak die Here alle dinge nuut.
In hierdie opdrag om elke vyftigste jaar 'n jubeljaar te vier, word iets baie belangriks gesê: die oorspronklike besitter moet weer terugkeer na sy eiendom toe. Daarmee stel die Here twee beginsels baie duidelik:
Die tweede beginsel is dat hierdie jubeljaar en die herstel van eiendomsreg wat daarmee saamgaan, 'n baie duidelike simboliek is daarvan dat ons van die werklike eiendom waar ons tuishoort, vervreem geraak het.
Ons lees in Psalm 5:11 dat die wat hulle lewe lank aan die Here getrou bly, in die hiernamaals in die Here se ewige vreugde ingaan. Dieselfde tema is in Psalm 35:9
By geleentheid het die Here die Profeet Jesaja iets van hierdie vervulling laat sien wanneer die Here en sy volk bymekaar is:
Jesaja het ook die herskepping van die ou Jerusalem in die Nuwe Jerusalem in gesien. Hy het gesien hoe die mense daar lewe sonder dat daar hartseer of trane is. Hy beskryf dit so (Jesaja 65:18, 19):
Maar wees julle bly en juig vir ewig oor wat Ek skep; want kyk, Ek skep Jerusalem om te juig, en sy mense om bly te wees. En Ek sal juig oor Jerusalem en bly wees oor my volk; en daarin sal nie meer gehoor word die stem van geween of die stem van geskreeu nie. (vgl. ook Sefanja 3:14)
Jubel, Sion! Juig, Jerusalem! Jou koning sal na jou toe kom. Hy is regverdig en hy is 'n oorwinnaar, hy is nederig en hy ry op 'n donkie, op die hingsvul van 'n donkie.
Hy is juis met die donkie in Jerusalem in toe Hy kruis toe is om ons straf te dra sodat ons met God versoen kan word - die sesdaglewe en die sesjaar oesjaar was juis simbool van hierdie lewe in die sonde wat moet uitloop op die ewige rusdag.
Die Here Jesus het die toegang in hierdie jubeljaartyd by God in sy ewige koninkryk moontlik gemaak en 'n werklikheid gemaak.
As u aan die Nagmaaltafel aansit en ons herdenk die oomblikke toe Jesus se liggaam gebreek en sy bloed gevloei het, laat ons dan ook veral dink aan die konsekwensies wat dit vir ons het, naamlik die opstanding van ons liggaam tot die ewige lewe. Die eerste Christene het dit so bely: