Sonde met die bure | Gedagtes
“Good fences make good neighbours” -Robert Frost
En DIT is waar die probleem lê! Dié van julle wat self die “voorreg” het om in ‘n kompleks te bly sal verstaan wat ek bedoel. Ek hoor alles wat gebeur by my bure, sien alles wat hulle doen, ruik selfs wat hulle vir aandete voorberei. Ons “fences” het hekkies in sodat die tuinman wat die kompleks in stand hou oral kan inkom (ek verstaan nou die belangrikheid van ‘n goeie heining).
Volgens wet behoort almal se agterplaas in ‘n kompleks aan die kompleks. Dit is ‘n area wat enige-een ter enige tyd kan betreë (ek bedoel nou mense wat hier bly). Dit sluit ongelukkig jou buurman/vrou en die kompleks-bestuurder in.
Ek moet eers verduidelik dat die oom wat ons kompleks bestuur ‘n gawe, vriendelike ou oom is. Ek sien op sy WhatsApp foto hy was in die een of ander mag (dalk weermag?), want die foto is van hom in sy “pakkie-suit” met vele medaljes vasgespeld daaraan. En skielik sit ek nou, sopas, 1 en 1 by mekaar. DIT is hoekom hy ons kompleksie met ‘n rigiede, yster-hand bestuur. –selfs fotos vir my gestuur van sigarret-stompies agter in MY tuin (ja ja, ek moenie rook nie, en beslis nie ‘n vuil roker wees nie, maar ek het pas ingetrek en ek kon nie my asbak in die 37 bokse kry nie). Hy kom doen gereeld inspeksie van my agterplaas en ek het al aan allerlei maniere gedink om dit te verhoed…dalk eendag poedelnakend by die deur uitloop?
Dan is daar my bure. So ‘n geskinder het ek laas teegekom toe ek in Botswana in ‘n klein dorpie gebly het, en dit was amper so erg soos die tannies van Upington wat niks anders het om te doen nie. Almal weet alles van ALMAL, en as hulle nie weet nie sal Radio Kompleks hulle inlig. Hulle skinder oor en weer, oor alles, behalwe natuurlik oor hulself. Die oujongnooi wat oorkant my bly sit by haar venster tot in die middernagtelike ure, neem almal se kom en gaan in, en vertel dit dan oor aan my buurvrou langs-aan.
Blaf jou hond, is die tv te hard, huil jou kind te veel (en daar is baie van dié in my huis…my kind is outisties en elke “nee” word begroet met ‘n gil), dan is jy in die spreekwoordelike sop.
Gister-aand het buurman selfs my hondjie in my huis gesit omdat dié glo te veel blaf…deur my kamer-venster nogal. Toe ek by die huis kom was my gordyne afgeruk, hond het oral gepoef en gepiepie….daar is ‘n GOEIE rede hoekom ek nie my hond in die huis los as ek nie by die huis is nie! Nodeloos om te sê het ons (ek en my buurman nou) ‘n onderonsie oor die telefoon gehad vanoggend. Ek kla nie omdat sy kind die hele nag skree nie…kla nie as SY hond blaf nie, kla nie as hulle partytjie hou nie (en ek het nog nooit meer as een of twee mense aan huis gehad hier nie). In elkgeval, die gesprek het so geëeindig “Hou jy jou hond stil”, “Hou jy jou kind stil”, en dit was dit. –ek moet sê, dit is nogal snaaks om vanoggend te hoor hoe hulle elke keer as HULLE hond blaf uit die huis hardloop en hom stilmaak. Ja nee, vee eers voor jou eie deur mnr buurman…en mense in glashuise… 😉
Die bekende gedig deur Robert Frost
Sleutelwoordw:bure, Good fences make good neighbours, kompleks, poems, Robert Frost, skinder bure, skindertonge, sonde met die bure
Kategorieë Gedigte, Lewe, Sommer net ek
← Labirint – Pieter F. Bruwer