Ureaplasmose by mans - foto's, simptome en behandeling - Mans se gesondheid - 2020
Ureaplasmas is baie klein bakterieë wat op die slymvliese van die urienweg of geslagsdele van mense woon. Aanvanklik is ureaplasmas na mycoplasmas verwys, maar dan is hulle as afsonderlike genus geïsoleer weens hul ongewone vermoë om ureum af te breek.
Ureaplasmose by mans is tans een van die mees algemene siektes van die manlike urogenitale sfeer. Terloops, die begrip "voorwaardelik patogene" beteken dat hierdie patogeen vir baie lang tyd in volkome gesonde mans teenwoordig kan wees, sonder om enige ongerief te veroorsaak.
Sodra die immuunstelsel egter die slap gee, begin die patogeen om vinnig te aktiveer en te vermenigvuldig, wat lei tot die ontwikkeling van die inflammatoriese proses. As die verloop van die siekte geen simptome toon nie, kan u sonder behandeling doen. Gewoonlik gaan mans na die dokter as daar duidelike tekens van inflammasie of tydens die voorbereiding van 'n maat vir swangerskap is.
Hoe word ureaplasmose oorgedra, en wat is dit? Ureaplasma parvum en uraliticum is 'n mikro-organisme wat veroorsaak dat 'n siekte ureaplasmose genoem word. Dit is 'n intrasellulêre parasiet wat ooreenstem met 'n bakterie en 'n virus.
Die mikro-organisme beïnvloed die epitheliale omhulsel van die urienweg, veroorsaak uritritis, blaasontsteking, piëlonefritis. Ureaplasma in mans affekteer die prostaatklier, prostituitis prostitusie, ofchitis is 'n algemene oorsaak van manlike onvrugbaarheid.
Urealisme kan op verskeie maniere in die liggaam van 'n man binnedring.
Die mees algemene is die seksuele roete van infeksie - tydens 'n intieme verhouding, maar in sommige gevalle kan die patogeen deur middel van bloed en speeksel van persoon tot persoon oorgedra word.
Infeksie deur 'n spuitnaald is heel waarskynlik, sommige kenners beweer dat dit deur die lug kan plaasvind.
Maar wetenskaplikes gaan voort om onbeskermde seks as die mees algemene manier van oordrag te oorweeg.
Vanaf die oomblik van infeksie met ureaplasma en tot die eerste simptome by mans voorkom, kan dit nogal lank duur. Dit hang alles af van hoe die liggaam op die patogeen reageer.
Gedurende hierdie latente tydperk ontwikkel die bakterie aktief, en die pasiënt, heeltemal onbewus van sy siekte, stuur die infeksie na sy seksmaats.
Die volgende hoof simptome van ureaplasmose by mans kan opgemerk word (sien foto):
deursigtige ontslag van die penis, nie 'n natuurlike smeermiddel nie,
jeuk en brand, pyn wanneer u urineer,
simptome en tekens van prostatitis met letsels van die prostaat,
As 'n reël het ureaplasmose 'n asimptomatiese kursus. Mans word aangemoedig om na 'n spesialis te gaan, nie na Ureaplasma nie, maar na die gevolge daarvan. Simptome kan afneem, maar kan gou met selfs groter manifestasies ontstaan.
As jy nie aandag gee aan al die simptome nie en die siekte nie genees nie, sal ureaplasma by mans inflammasie veroorsaak:
Een van die mees algemene komplikasies wat deur ureaplasmas by mans veroorsaak word, is uretritis.
Prostatitis. Pasiënte is bekommerd oor pyn wanneer u urineer, probleme, gereelde dringings. Soms is daar ongemak en pyn in die perineum. Sonder behandeling veroorsaak prostatitis 'n ereksieversteuring wat lei tot onvrugbaarheid.
Epididimitis. Dit is 'n baie seldsame komplikasie by ureaplasma by mans, dit veroorsaak nie pyn of enige ongemak nie, maar die byvoeging kan digter en dikker word, wat die pasiënt sekerlik 'n spesialis sal raadpleeg.
Daarbenewens kan onvrugbaarheid 'n hartseer gevolg van die aktiwiteit van hierdie mikroörganismes wees.
Saai en PCR word gebruik om Ureaplasma parvum en Ureaplasma urealyticum op te spoor.
ELISA en WVF word wyd in ons land gebruik, maar word gekenmerk deur lae akkuraatheid (ongeveer 50-70%).
Deteksie van teenliggaampies teen Ureaplasma parvum en Ureaplasma urealyticum is van beperkte belang in die diagnose van ureaplasmose.
Behandeling van ureaplasma by mans
Wanneer ureaplasma by mans gediagnoseer is, behels behandeling die voorskryf van 'n antibiotika. Die klassieke middels vir die behandeling van ureaplasma is doxycykline en azitromisien. Hulle moet volgens 'n sekere skema geneem word, wat die spesialis u sal toewys.
Ook onlangs word antibiotika fluoroquinolones en makroliede al hoe meer dwelms van keuse, wat verband hou met die gereelde identifisering van doxycycline-weerstandige ureaplasmas. Om die doeltreffendheid van behandeling te verhoog, kan twee antibiotika voorgeskryf word in kombinasie met immunomodulators en vitamiene.
Die behandelingskema vir ureaplasmose by mans moet op die volgende beginsels gebaseer wees:
Behandeling moet in albei seksuele vennote uitgevoer word, aangesien infeksie met hierdie mikroörganismes plaasvind tydens seksuele omgang.
Die gebruik van daardie middels wat die dood van Ureaplasma parvum of Ureaplasma urealyticum veroorsaak.
Die gebruik van uro-antispets om maksimum vinnige resultate te behaal, sowel as om dit te bespaar na die einde van antibiotika.
Die lys van hoofmiddels wat gebruik word om ureaplasmose te behandel:
Asitromisien - in 'n daaglikse dosis van 1 gram, stem dit ooreen met twee tablette, elkeen is 0,5 g (dit is 'n makrolied).
Doxycycline word in die oggend en op die aand op 'n tablet toegedien, en die duur van die behandeling moet 7 dae wees.
U kan nie selfbehandeling by die huis toedien nie, aangesien dit kan lei tot meer ernstige gevolge as die siekte self, ander komplikasies veroorsaak, of ondoeltreffend wees en bydra tot die oorgang van ureaplasmose na die chroniese stadium.
Om te verhoed dat die siekte eenvoudig is, moet jy gemaklik geslag vermy en getrou bly aan jou maat, wat sal terugkeer. Kontak-huishoudelike maniere van infeksie met ureaplasmose is tot dusver nie beskryf nie, daarom is dit onmoontlik om per ongeluk met hierdie siekte besmet te raak.
Wanneer ureaplasmose in 'n seksuele vennoot opgespoor word, is dit nodig om 'n ondersoek en, indien nodig, 'n kursus van behandeling te ondergaan ten einde die ontwikkeling van komplikasies van die siekte te voorkom.
Wat is urogenitale ureaplasmose
Die siekte is 'n ontsteking van die urinêre organe, en die veroorsakende middel van die patogeniese proses is ureaplasma. Hierdie patogene is klein van grootte en gelokaliseer na die slymvlies van die geslagsorgane. Ureaplasma (sowel as mycoplasma) kan in die liggaam gevind word in gesonde mans en vroue, en die ontwikkeling van patologie kom slegs voor in geval van verswakte immuniteit of ander negatiewe faktore.
Ureaplasma verskil van ander tipes patogeniese bakterieë deurdat dit die afbreek van ureum na ammoniak kan stimuleer, waardeur die mikroörganisme sy naam verkry het (vertaal uit Latynse ureum - ureum). Tot op datum is daar twee bekende variëteite van hierdie bakterie - parvum en urealyticum. Albei mikroörganismes kan op die slymvlies van die geslagsorgane lewe en 'n inflammatoriese proses veroorsaak. Die kliniese simptome van siektes veroorsaak deur ureaplasma parvum of urealiticum is absoluut identies, net soos die verloop van die patologie.
Infeksie met urogenitale infeksie vind op drie maniere plaas:
weens seksuele kontak,
na weefsel / orgaanoorplanting,
vertikale manier (van ma tot baba tydens bevalling).
Die eerste tekens van ureaplasma by mans
In 'n vroeë stadium is die simptome van ureaplasma by mans uiters skaars. Die aanvanklike infeksieperiode van die liggaam is asimptomaties solank die bakterieë nie versprei na 'n wyer gebied of patologiese prosesse begin nie. Ureaplasma urealytikum by mans en die tweede tipe van die siekte - parvum - het dieselfde kliniese manifestasies. In hierdie geval kan die inkubasieperiode vir die ontwikkeling van patogene mikroörganismes in elke man anders wees (van 2-3 dae tot 'n paar weke of selfs maande).
Kenmerkende tekens van ureaplasmose by mans is:
deursigtige ontlading van die uretra (hierdie simptoom is tipies vir ander siektes van die manlike genitourinêre stelsel, maar ontslag tydens ureaplasma het nie 'n onaangename reuk nie)
ontwrigting wanneer u urineer (bakterieë maak dit moeilik om die blaas leeg te maak, in sommige gevalle is die drang om die toilet te besoek verhoog)
brandende, jeuk van die geslagsorgane (simptome word vergesel deur rooiwering van die vel),
plaaslike temperatuurstyging (in die geslagsgebied verhoog die temperatuur as gevolg van die inflammatoriese proses)
pyn (as 'n reël, hierdie simptoom manifesteer tydens die leegmaak van die blaas en pyn word in die uretra gelokaliseer)
gevoel van druk in die blaararea (hierdie teken van ureaplasmose verhoog met skerp liggaamsbewegings),
Die algemene simptome van ureaplasma by mans sluit in malaise in die algemeen, spierswakheid, 'n effense toename in liggaamstemperatuur.
Stadiums van ontwikkeling van die siekte en hul simptome
Ureaplasma parvum by mans (sowel as urealytikum) het nie altyd simptome uitgespreek nie, afhangend van die stadium van die patologie. Daar is twee periodes van die siekte:
passief (latent of chronies)
aktief (akute vorm).
Die eerste word nie gekenmerk deur sekere spesifieke simptome nie: 'n man pla nie. Dikwels is die verteenwoordigers van die sterker seks nie eens bewus van die teenwoordigheid van infeksie in hul liggame nie. In 'n latente vorm van ureaplasmose, is die bakterieë in 'n toestand van inkubasie, en wag vir die verswakking van die immuunstelsel om te manifesteer. Dikwels kompliseer die parasiet bestaande inflammatoriese prosesse in die urogenitale stelsel en ontwrig die balans van mikroörganismes.
Akute of aktiewe vorm van ureaplasmose by mans is meer gevaarlik. Aanvanklik is die siekte onopgemerk en asimptomaties, maar binne enkele weke verskyn die volgende tekens van patologie:
die pasiënt het 'n oorvloedige bewolkte ontslag,
liggaamstemperatuur styg tot 37 grade
In die geslagsgebied is daar 'n brandende / jeuk / pyn,
die oprigting is gebreek, daar is ander tekens van prostatitis,
daar is gereelde drang om te urineer,
die testikels is ontsteek,
irritasie van die genitale mukosa vind plaas,
simptome van urolithiasis en uretritis verskyn.
Hoe is die diagnose
Ureaplasma parvum en urealyticum vir mans is gevaarliker as vir vroue, dus selfmedikasie is onaanvaarbaar. Slegs 'n dokter kan die diagnose akkuraat bepaal en voldoende behandeling voorskryf. Die uitgedrukte simptome van ureaplasma by mans dui op 'n laat stadium van die siekte, daarom kan 'n besoek aan 'n spesialis nie uitgestel word nie. Die dokter ondersoek die pasiënt, wat die graad van patologie assesseer. Tydens die opname blyk dit dat dit ontsteking kan veroorsaak.
Hoe is en hoe om ureaplasma by mans te behandel?
Ureaplasma by mans is een van die mees algemene siektes van die urogenitale stelsel, seksueel oordraagbaar. Hierdie siekte is nie so algemeen soos by vroue nie en het minder uitgesproke simptome. As gevolg hiervan is verteenwoordigers van die sterker seks dikwels nie bewus van die teenwoordigheid van bakterieë nie, wat vinnig vermeerder en komplikasies in die genitale en urinêre stelsels veroorsaak.
Ureplazmoz is 'n aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur die patogene bakterieë van ureaplasma. Nadat hulle die epiteliale laag geslaan het, wig hulle daarin en begin aktief vermenigvuldig, die voordelige mikroflora verplaas. In gevaar is diegene wat 'n promiskuuse seksuele lewenstyl lei.
Na infeksie, met inagneming van die sensitiwiteit van die pasiënt en die vlak van sy immuniteit, verskyn die eerste simptome van die siekte vanaf 3 tot 30 dae nadat die ureaplasma in die liggaam ingekom het. Soms word tekens eers na 2-6 maande aangeteken. Bakterieë is uiters weerstandbiedend teen antibiotiese terapie en is nie altyd aanvaarbaar vir behandeling vanaf die eerste kursus van dwelms nie. Patogene parasiteer nie net op epiteelselle nie, maar ook op leukosiete en respiratoriese organe. Die gebruik van versperringsmetodes elimineer die risiko van infeksie byna heeltemal.
Gedurende die inkubasieperiode by mans is daar reeds 'n werklike bedreiging om ander vennote met die siekte te besmet, aangesien die patogene van die eerste kontak in sy saad en smeermiddel is, ondanks die afwesigheid van duidelike tekens van infeksie.
Ureaplasma word in amper 100% van die gevalle oorgedra na intieme kontak sonder versperringbeskermingsmetode. Die huishoudelike roete van infeksie word feitlik uitgesluit, aangesien die bakterieë na blootstelling aan die oop lug vinnig sterf en hul vermoë om voort te plant, verloor.
Onder kenners is daar 'n mening dat pasiënte met goeie immuniteit na direkte kontak met 'n besmette persoon aktiewe voortplanting van ureaplasma kan voorkom en nie draers van die infeksie word nie.
Die oorsake van die siekte lê volgens hulle dikwels in die verswakte gesondheid van mans en die teenwoordigheid van slegte gewoontes. Hierdie stelling word gedeeltelik bevestig deur die statistiek van rekeningkunde vir bewese diagnoses. Byna elke siek persoon het chroniese siektes gehad, met alkohol misbruik en met tabak afhanklikheid gely.
Nadat die patogeen die liggaam binnedring, kan die volgende faktore die verspreiding oor die epiteel veroorsaak:
onbeheerde gebruik van antibiotika en hormone,
jong ouderdom van mans, ly pasiënte tot 30-35 jaar gewoonlik,
die begin van die seksuele lewe tot 18 jaar,
gereelde stres en psigo-emosionele skokke,
onbehoorlike dieet en gebrek aan rus,
die teenwoordigheid van ander seksueel oordraagbare of aansteeklike siektes in die urogenitale stelsel.
Die meeste uroloë en venereoloë dring daarop aan dat goeie gesondheid slegs 'n afskrikmiddel is vir die aktiewe manifestasie van simptome van die siekte. Ureaplasma betree die liggaam, maar manifesteer nie in 'n latente toestand totdat daar tekens van verswakte immuniteit is nie.
In die tyd om die teenwoordigheid van patogene bakterieë in die liggaam te vermoed, is dit belangrik om te weet hoe ureaplasma in die sterker seks manifesteer. In byna 100% van die gevalle word die pasiënt na 'n uroloog of veneroloog weens die komplikasies wat na infeksie ontstaan ​​het en nie vir die hoofrede nie.
Ureaplasma parvum duur al lank sonder ernstige simptome. Weens die afwesigheid van tekens van oortreding, kan mans die patogeen verder aan hul vennote oordra.
Die primêre simptome van ureaplasma is soos volg:
'n brandende sensasie verskyn in die uretra, dit verhoog tydens die leegmaak van die blaas en aan die einde van die gemeenskap,
ligte slym kan maklik uit die kop van die penis kom, wat maklik verwar word met smeermiddel,
soms styg liggaamstemperatuur, maar nie meer as + 37,5 ... +38 grade nie,
Die beskryf simptome kan vererger en in die vergifnis gaan.
In die afwesigheid van terapie en met voor die hand liggende simptome, is die siekte ernstig ingewikkeld en lei dit tot die voorkoms van chroniese inflammatoriese prosesse. Die behandeling word slegs uitgevoer vir die verligting van verergerings en waarborg nie die afwesigheid van probleme in die toekoms nie. Daarbenewens is daar ernstige komplikasies met die voortplantingstelsel wat tot onvrugbaarheid kan lei.
Ureaplasma, 'n lid van die subfamilie Mycoplasmataceae, is 'n mikro-organisme wat in 'n gesonde liggaam kan lewe, aangesien dit voorwaardelik patogeen beskou word, maar as die immuunstelsel verswak word, kan die simptome van die siekte vinnig manifesteer. Bote van bakterieë is meer as die helfte van vroue in die wêreld. In hulle verloop die verloop van die siekte gewoonlik sonder sigbare simptome, so 'n toestand word ureaplasma positief genoem (Ureaplasma-positief). In die geval van mans vind so 'n verloop van die siekte ook plaas, maar gewoonlik vind infeksie met 'n ureaplasma-infeksie by mans met lewendige simptomatologie plaas. In hierdie geval is behandeling nodig. En ook, behandeling is nodig as die man 'n asimptomatiese draer is, en sy seksmaat het patologiese veranderinge ter voorbereiding vir swangerskap in 'n vrou gemerk as een van die seksuele vennote ureaplasma-positief is. Deteksie van die teenwoordigheid van ureaplasma word uitgevoer in laboratoriumtoestande.
Ureaplasma is anders as ander bakterieë deur sy struktuur - dit het nie 'n selwand nie. Dit verklaar waarom nie alle antibiotika gebruik word om ureaplasma-infeksie te behandel nie. Die effek van baie antibiotika word in die meeste gevalle behaal weens die effek op die ensieme wat by die konstruksie van die selwand betrokke is.
Die effek van ureaplasma op die besmette organisme
Die impak van ureaplasma bakterieë op die liggaam gaan soos volg voor:
· Om in die menslike liggaam in te gaan, vernietig dit die selmembrane, wat waterstofperoksied produseer,
· Daar word ureaplasmas aan die selmembraan geheg,
· As die siekte in die aktiewe fase is, sal die sel waarop die bakterie optree, na 6 dae sterf.
Ureaplasmiese bakterieë binne-in die liggaam skei protease A, 'n ensiem wat klasse A-teenliggaampies breek, wat verantwoordelik is vir 'n tydige immuunrespons. Daarom, sterk immuniteit
ureaplasma word nie geproduseer nie en kan verskeie ure in ure lank met ureaplasma infeksie besmet word.
Ureaplasma bakterie spesies
Beide van hulle is verenig in die subspesie "Ureaplasma Spesies" (Ureaplasma Spesies). Ureaplasma infeksie word dikwels gekombineer met ander seksueel oordraagbare siektes, soos chlamydia, mycoplasmosis, trichomoniasis, of gonokok infeksies.
As dit bepaal word dat die bakterieë tot die groep "parvum" behoort, is spesifieke behandeling nie nodig as daar geen patologiese manifestasies is nie, aangesien Ureaplasma parvum teenwoordig is in die normale mikroflora van die urienweg.
As die ureaplasma verwys na die tipe "uraliticum", word behandeling dadelik voorgeskryf, aangesien dit as patogenies beskou word en te eniger tyd 'n siekte kan veroorsaak.
Oorsake van Ureaplasmose by mans
'N belangrike faktor in die ontwikkeling van die siekte is onbeskermde seks. Die situasie word vererger indien die volgende faktore bestaan:
· Pasiënt se ouderdom (onder 30 jaar),
· Die vroeë aanvang van die sekslewe
· Voorheen oordraagbare siektes van 'n aansteeklike aard, seksueel oordraagbare siektes,
· Chirurgie op die urogenitale stelsel,
· Gereelde verandering van seksuele vennote regdeur die lewe.
Nog 'n geval is moontlik - wanneer ureaplasma bakterieë in die liggaam geaktiveer word. Dit word veroorsaak deur die volgende faktore:
· 'N Algemene verswakking in die kwaliteit van lewe,
· Stres weens veranderinge in die daaglikse behandeling,
· Verandering van dieet,
· Hormonale middels.
Infeksie met ureaplasmose op 'n huishoudelike manier indien dit bestaan, dan slegs teoreties. Asimptomatiese siekteprogressie by mans is ook uiters skaars. Gewoonlik is die infeksie duidelik gemanifesteer en kan dit, as daar nie gepaste behandeling is nie, chronies word.
Die hoof simptome van ureaplasmose by mans
Die tipe "parvum" is meestal weggesteek, terwyl die man voor die besoek aan die spesialis nie besef dat hy hierdie patogeen teenwoordig het nie. Die tipe "urealytikum" word gemanifesteer deur simptome wat kenmerkend is van baie aansteeklike siektes wat seksueel oordraagbaar is. In ureaplasmose kom die volgende simptome voor by mans:
· Jeuk, brand in die lies,
· Pyn wanneer u urineer
· Ongemak tydens omgang
· Daar is deursigtige, dun afskeiding van die penis.
Die inkubasieperiode van ureaplasmose is tussen 14 dae en 2-3 maande, wat dit moeilik maak om 'n diagnose te maak. Diagnostiese maatreëls en die opsporing van 'n hoë konsentrasie ureaplasmas in die versamelde materiaal sal help om die presiese diagnose te bepaal, asook om die gepaardgaande patogene aansteeklike middels te bepaal.
Wanneer ureaplasma-infeksie selfheling kan, maar dit waarborg nie die onmoontlikheid van herinfeksie nie. Asimptomatiese vervoer met 'n verswakte immuunstelsel kan te eniger tyd 'n siekte word. Daarom is dit beter om ureaplasmose te behandel sodat die proses nie verander word in chroniese ureaplasmose nie.
Moontlike komplikasies van ureaplasmose
As jy die infeksie nie betyds opspoor nie, kan dit versprei na ander stelsels van die liggaam, wat dit verswak. Die mees algemene gevolge is inflammasie van die uretra, blaas, testes, prostaatklier en adnexa van die geslagsorgane. Daarom is dit nodig om die voor- en nadele van selfbehandeling of weiering van mediese ingryping te weeg. Die mees algemene komplikasies word hieronder in meer besonderhede bespreek.
1. Inflammasie van die uretra (uretritis) verklaar homself aan pyn en ongemak wanneer dit urineer. Dit is slegs die eerste stadium van komplikasies van ureaplasmose. Verdere verergering word gemanifesteer in die penetrasie van die aansteeklike middel in ander organe van die urogenitale stelsel.
2. Inflammasie van die epididimis (epididimitis) word gekenmerk deur hul merkbare verdigting en vergroting. Dit is egter pynloos en veroorsaak nie ongemak wat uretritis in staat is nie.
3. Ureaplasmose verander die kwaliteit van die saad, vernietig sperma. Mikro-organismes vestig op die nek van die "tadpole", wat sy mobiliteit verminder. Wanneer die lewe van die ureaplasma vrygestel word, 'n ensiem wat die vloeibaarheid van sperma nadelig beïnvloed en die sperm se vermoë verminder om te bemes.
4. Siektes van die muskuloskeletale stelsel. Vreemd genoeg, een van die gevolge van ureaplasmose is artritis, wat baie moeilik is in terme van sy korrekte diagnose.
5. Prostatitis, wat uitgedruk word deur die gereelde drang om te urineer. Ook vergesel van pyn in die liesgebied, kan lei tot erektiele disfunksie.
6. Cystitis (aanvulling van die blaas), wat lei tot inkontinensie.
7. Balanopostitis (ontsteking van die kop en binneste vel van die voorhuid van die penis), wat lei tot die onvermoë om die kop van die penis te ontbloot.
8. Balanitis - inflammasie van die glans penis.
9. Orchoepididimitis (wanneer die testikels en hul aanhangsels terselfdertyd ontsteek word).
10. Versterking van die uretra.
11. Onvrugbaarheid is 'n besondere probleem vir beide mans en vroue.
Met geen behandeling word die siekte meestal chronies en lei dit tot komplikasies en gereelde verergerings van die siekte, wat moeiliker is om te behandel.
Watter dokter behandel ureaplasmose by mans
In geval van so 'n siekte moet u 'n venoloog of uroloog kontak. Primêre behandeling is nodig sodat die dokter kan besluit hoe om ureaplasmose te behandel. Om dit te doen, sal die dokter ondersoek, luister na die pasiënt se klagtes, toetse voorskryf en die oorsake van infeksie identifiseer.
Behandeling van ureaplasmose by mans
As ureaplasma in 'n persoon voorkom, word die siekte in hom en al sy seksmaats behandel. Die behandelingskanaal is dieselfde ongeag geslag, dit wil sê, ureaplasma word in vroue sowel as mans behandel. Op grond van inligting oor sensitiwiteit vir antibiotika, voorskryf die dokter dwelms. Hulle is gewoonlik tetracycline antibiotika. Tetrasikliene is breë spektrum antibiotika, die meganisme van hul aksie is om die vitale aktiwiteit van die mikrobiese sel proteïen te onderdruk wat op die vlak van die ribosoom manifesteer.
As patogene mikroörganismes weerstandbiedend is teen tetrasikliene, word dit vervang deur geneesmiddels uit die groep makroliede of, in die geval van 'n gemengde infeksie, deur dwelms uit die groep fluorokinolone. Met 'n ernstige loop van ureaplasmose, is daar 'n moontlikheid om verskeie antibakteriese middels gelyktydig toe te dien.
Die volle behandeling duur ongeveer 10-14 dae. Dit word gevolg deur 'n besoek aan 'n spesialis om die huidige status en toetsing te monitor. Met 'n ernstige loop van ureaplasmose en die voorkoms van komplikasies kan die behandeling na 3-4 weke verhoog word.
Na aanleiding van antibiotika moet medisyne geneem word wat die intestinale mikroflora normaalweg terugbring. Sulke middels soos Bifiform, Linex behandel dysbacteriosis. Om die algemene toestand van die liggaam te verswak, verswak die uroloog die inname van multivitamien komplekse (Vitrum, BioMax, Complivit), asook immunomodulators (uittreksel van Echinacea en Schizandra, afkooksel van roos heupe).
Besondere aandag moet gegee word aan behoorlike voeding. Gebraaide, vetterige, pittige, soute kos, alkohol (insluitende bier) en lekkers word heeltemal uitgesluit. In die teenwoordigheid van prostatitis word massage van die prostaatklier voorgeskryf. Dit word aanbeveel om van seksuele omgang in die herstelproses te onthou, as 'n laaste uitweg is dit moontlik om kondome te gebruik.
Die behandeling eindig met 'n opvolg ondersoek, waarvan die datum deur die dokter bepaal word. Na 3-4 maande moet die pasiënt 'n ondersoek doen, waarvan die doel is om die normale funksionering van die liggaam te verseker en die volledige eliminasie van die tekens van ureaplasmose te verseker.
Sleutelbeginsels van die behandeling van ureaplasmose by mans. Dwelm dosisse
In die loop van behandeling kan die dokter voorskryf vir die volgende groepe medisyne:
· Antibiotika (spesifieke behandeling van ureaplasma infeksie),
· Antiprotozoale en antifungale middels (voorkoming van komplikasies),
· Fisioterapie (in teenwoordigheid van ander siektes soos prostatitis)
· Vitamiene (vir algemene liggaamsversterking),
· Immunomodulators (normalisering van immuniteit),
· Die bekendstelling van plaaslike fondse in die uretra.
Behandeling van ureaplasmose met antibiotika
Antibiotika word deur die dokter gekies, met inagneming van die individuele eienskappe van die organisme, sowel as die sensitiwiteit vir ureaplasma. Antibakteriese middels wat ureaplasma affekteer, sluit in:
1. 'n Groep tetrasikliene (doxycycline, minosiklien, tetrasiklien),
2. Makroliedgroep (azitromisien, klaritromisien, josamisien, eritromisien, midekamisien, Roxitromisien, Spiramisien),
3. 'n groep linosamiede (dalasien of clindamisien),
4. 'n Groep fluorokinolone (ofloxasien, pefloxasien, moxifloxasien).
Doxycycline (vibramisien, medomisien, unidox solutab)
Toegewys tot 100 mg 2 keer per dag, 'n kursus van 1-2 weke. In die eerste dosis word die dosis verhoog in twee, dit is 200 mg. Een van die eerste dwelms van keuse vir die behandeling van ureaplasmose.
Dien 500 mg 4 keer per dag toe, 'n kursus van 1-2 weke.
Klaritromisien (Klabaks, Klacid)
250 mg 2 keer per dag word toegedien, en in 'n verlengde vorm 500 mg 1 keer per dag, in 'n kursus van 1-2 weke. Die tweede geneesmiddel vir die behandeling van ureaplasma-infeksie.
Dien 250 mg 1 keer per dag vir 1 week of 1 gr op die eerste dag en 500 mg vir die volgende vier dae toe.
Ken 400 mg 3 keer per dag toe, 'n kursus van 1-2 weke.
Erytromisien (eritromisien, erifluïed)
Ken 500 mg 4 keer per dag toe, 'n kursus van 10-14 dae.
Dien 150 mg 2 keer per dag toe, 'n kursus van 2 weke.
Ken 500 mg 3 keer per dag toe, 'n kursus van 1-2 weke.
Spiramisien (rovamicidin, spiralisar, spiramycin-vera)
Dien 1 tablet van 3 miljoen IE drie keer per dag vir een en 'n half weke toe. Een van die veiligste antibiotika, dit kan voorgeskryf word tydens swangerskap.
Ofloxacin (Zanocin, Oflo, Taritsin)
Dien 400 mg 2 keer per dag toe, 'n kursus van 7-10 dae. Effektief met gekombineerde (gemengde) gonokokkus infeksie.
Ken 600 mg 1 keer per dag, 'n kursus van 7-10 dae toe
Dien 400 mg 1 keer per dag toe, 'n kursus van 10 dae.
Het die vennoot behandeling nodig?
Dit is verpligtend om ureaplasmose in alle seksuele vennote van die besmette persoon te identifiseer. Dit word gedoen om herinfectie en komplikasies te voorkom. As 'n man mikro-organismes het, maar daar is geen simptome nie, is dit nodig om te herstel as 'n vrou 'n begeerte het om swanger te word, en selfs meer as sy reeds swanger is omdat die ureaplasma-infeksie die fetus kan benadeel.
Dit is ongewens om seks tydens behandeling te hê. Selfs die gebruik van voorbehoedmiddels (kondome) gee nie een honderd persent waarborg in beskerming teen ureaplasmose nie.
Terugval of herinfectie by mans
As die pasiënt voorheen vir ureaplasmose behandel is en nie die volle kursus van terapie voltooi het nie, en na 'n rukkie die simptome van hierdie siekte herontdek het, moet u nie selfmedikaat neem en voorheen voorgeskrewe medisyne gebruik nie, aangesien hulle hul effektiwiteit reeds verloor het, omdat heeltemal is mikrobiese weerstand ontwikkel. Dit moet onmiddellik hulp van 'n spesialis soek sodat hy die oorsaak van herhaling identifiseer, die korrekte diagnose gemaak het en die toepaslike behandeling uitgevoer het.
Ureaplasma verwys na voorwaardelik patogene flora. Dit beteken dat dit in gesonde mense voorkom. Dit kan vir 'n lang tyd in die mikroflora van 'n persoon teenwoordig wees en terselfdertyd geen ongemak veroorsaak nie. Die voorkoms van ureaplasma in die liggaam veroorsaak nie altyd inflammasie nie, dit is die siekte self. Die normale voortplanting van ureaplasma word belemmer deur normale mikroflora. Dit is egter nodig om die balans te versteur as gevolg van 'n afname in immuniteit, byvoorbeeld in die geval van sistitis, prostatitis, kolpitis en ander inflammatoriese siektes van die urogenitale sfeer van mans en vroue, aangesien ureaplasma geaktiveer word en patogene prosesse begin plaasvind. Dus, so 'n aansteeklike siekte soos "ureaplasmose", verskyn nie amptelik in mediese dokumente nie, maar inflammatoriese siektes kan genoem word met aanduiding van hul lokalisering en verduidelijking dat hulle deur 'n spesifieke tipe ureaplasma veroorsaak word. Volgens die laaste (2006) klassifikasie van seksueel oordraagbare infeksies, volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie, is Ureaplasma urealyticum ook een van die oorsaaklike middels van geslagsinfeksies. Ons sal voorwaar alle patogeniese prosesse wat voorkom as gevolg van die aktiwiteit van ureaplasma, in die geheel - ureaplasmose.
Simptome en behandeling van ureaplasma by mans
Ureaplasmose is 'n aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur Ureaplasma urealyticum of Ureaplasma parvum (gram-negatiewe bakterieë). Ureaplasma urealyticum en parvum is voorwaardelik patogene intrasellulêre mikroörganismes.
Om lankal in die menslike liggaam te wees, veroorsaak nie siektes en enige simptomatiese manifestasies nie. Hierdie siekte kan chronies word.
Asimptomatiese vervoer is die oorsaak van die wye verspreiding van hierdie bakterieë.
Aangesien ureaplasma 'n voorwaardelik patogene bakterie is en gewoonlik teenwoordig is en in 'n gesonde mens se liggaam, vereis die voorkoms van kliniese simptome die volgende toestande:
die teenwoordigheid van akute inflammatoriese prosesse in die liggaam,
Die oorsake van ureaplasma by mans is die volgende faktore:
veelvuldige seks met verskillende seksuele vennote,
onbeheerde antibiotiese middels,
Inkubasieperiode en aanvanklike manifestasies van die siekte
Die inkubasietydperk van ureaplasma by mans is vanaf 4 dae vanaf die oomblik van infeksie. tot 4-5 wekewanneer die eerste simptomatiese manifestasies van die siekte verskyn.
Afhangende van die weerstand van die organisme kan die inkubasieperiode verkort word of verleng word tot 7-10 weke.
In hierdie latente fase kan 'n man 'n seksuele vennoot besmet, onbewus van die teenwoordigheid van die aansteeklike middel in sy liggaam.
Kliniese beeld en komplikasies van ureaplasma
As gevolg van die lang inkubasieperiode, is ureaplasma by mans baie lank asimptomaties.
Die eerste kliniese manifestasies van patologie kan ook uitgevee word: die pasiënt kla oor die voorkoms van troebel slymafskeidings uit die uretra, ongemak tydens urinering - brand, jeuk, seerheid (lae intensiteit uretritiekliniek).
Vir golwende - simptome kan voorkom of verdwyn sonder behandeling. In geval van 'n laat of onjuiste behandeling (selfbehandeling), word die siekte gekroon. Verder word die simptome van ureaplasma by mans meer uitgespreek:
skerp pyn en brand in die uretra,
blaas ongemak (gevoel van druk),
koors en plaaslike hiperemie.
Benewens die kronisering van die proses, verskyn die komplikasies soos die siekte vorder, waarvan die algemeenste die volgende is:
Uretritis: manifesteer deur die teenwoordigheid van duidelike slymafskeidings (hoofsaaklik in die oggend), skerp paroksysmale stikpyne, brandende sensasie in die uretra, pyn in die prostaatklier en lies, algemene simptome van inflammasie - swakheid, kouekoors, hoofpyn, verminderde werksvermoë, subfebriele temperatuur . Met verloop van tyd, sonder behoorlike behandeling, word die proses chronies, word herhalings met elke keer langer en moeiliker.
Epidimitis (inflammatoriese letsel van die epididimis): vergesel van pyn in die testis area, kan daar 'n toename en verdikking van die epididimis wees. Hierdie komplikasie het 'n negatiewe effek op die seminale vloeistof: verminderde spermmotiliteit (as gevolg van die bekendstelling van die patogeen in die spermnek en selmembraan), verswakte spermvisositeit (onder die werking van ureaplasmiese ensieme) en spermsel-dood.
Prostatitis (inflammasie van die prostaatklier): die pasiënt kla oor langdurige pynpyne in die onderbuik wat uitsteek na die gluteale spiere, skrotum, penis, erge intense pyn tydens ereksie, ejakulasie, verswakte urinering - pynlike spasmas, oligurie, erektiele disfunksie.
Behandeling van ureaplasma parvum by mans
Die behandelingsregime vir ureaplasma by mans hang af van die spesifieke patogeen stam wat in die diagnostiese proses opgespoor word.
Daar moet kennis geneem word dat Ureaplasma parvum 'n meer patogene spesie is as Ureaplasma urealyticum en veroorsaak meer komplekse gevolge.
Die behandeling van parvum ureaplasma by mans bestaan ​​uit die gebruik van antibiotiese middels van die tetracycline reeks. By die voorskryf van terapie is dit ook nodig om die individuele eienskappe van die pasiënt in ag te neem:
Allergiese reaksie van die pasiënt op die bekendstelling van die geneesmiddel,
Antigeniese sensitiwiteit van die geïdentifiseerde ureaplasma stam na die voorgeskrewe geneesmiddel,
Die teenwoordigheid van ernstige patologiese toestande in 'n pasiënt,
Die teenwoordigheid van gepaardgaande chroniese en akute siektes.
Terapie met dwelms duur 2-3 weke. Gedurende die periode van behandeling is streng beheer van die samestelling van perifere bloed nodig (antibiotika van hierdie reeks kan trombositopenie, leukocytopenie veroorsaak).
В связи с тем, что выбранная терапия повышает риск возникновения кровотечений, не следует начинать лечение уреаплазмоза в предоперационный период. Die dwelm van keuse in die behandeling van parvum ureaplasma by mans is "Doxycycline" ("Solyutab", "Unidox"): geneem 100 mg, 2 keer per dag.
Die verloop van behandeling is 7-10 dae, waarna dit nodig is om herhaalde laboratoriumtoetse te doen om die effektiwiteit van die gekose behandelingsregime te evalueer. Met die ondoeltreffendheid van die terapie, is dit nodig om die antibiotiese middel te verander.
Ook, as jy allergies is teen tetrasiklien-antibiotika, kan jy die geneesmiddel gebruik uit die groep makroliede ("Erythromycin", "Spiromycin"). Benewens antibiotika terapie, skryf hulle ook versterkende en immunomodulerende terapie voor (veral in die geval van die laat diagnose van die siekte en chroniese proses), vitamienterapie en probiotika.
Streng nakoming van die dieet is 'n noodsaaklike deel van suksesvolle behandeling: groot hoeveelhede suiwel- en melksuurprodukte moet teenwoordig wees in die dieet (om normale intestinale mikroflora te herstel na nadelige uitwerking op antibiotika), pittige, gesoute, gebraaide en gerookte kosse moet uitgesluit word. Gedurende die behandelingsperiode van parvum word ureaplasma aanbeveel:
Sluit seksuele omgang uit by die behandeling,
Moenie hipotermie toelaat nie,
Hou by behoorlike dieet,
Moenie openbare baddens, swembaddens, sauna's besoek nie.
Die behandelingskema ureaplasma urealiticum
Seleksie van 'n geneesmiddelregime vir die behandeling van ureaplasma by mans is gebaseer op dieselfde beginsels as by die behandeling van parvum ureaplasma: uitsluiting van moontlike allergiese reaksies op die voorgeskrewe geneesmiddel, afwesigheid van ernstige toestande en verwante siektes, identifikasie van die mate van sensitiwiteit van die geselekteerde antibiotikum aan die geïdentifiseerde patogeen. Die belangrikste dwelms is antitiotika tetrasiklien, makroliede en fluorokinolone:
"Asitromisien": neem 1 tablet 2 keer per dag (0,5 gram), die verloop van toediening - 7-14 dae,
"Erythromycin": neem 1 tablet 4 keer per dag, die verloop van toediening - 7 dae,
"Doxycycline": neem 1 tablet 2 keer per dag, die verloop van toediening - 7 dae,
"Levofloxasien": neem 1 tablet 2 keer per dag, die toediening is 7 dae.
Immunomodulators word ook gebruik: "Timalin", "Lysozym", "Methyluracil", vitamienterapie sluit in vitamiene van groep B en vitamien C. Aan die einde van antibiotiese terapie word pasiënte voorgeskryf vir probiotika en hepatoprotektore om normale mikroflora te herstel.
'N Dieet wat tydens die behandelingsperiode gevolg moet word, moet help om die balans van mikroflora te normaliseer. Aan die einde van terapie word laboratoriumtoetse ook aangewys, wat die effektiwiteit van die behandeling bevestig of verwerp.
Met ondoeltreffende behandeling is dit nodig om die groep dwelms te verander.
Ureaplasma by mans: die nuanses van diagnose en behandeling
Ureaplasma by mans veroorsaak selde inflammasie. Dit is egter nie 'n rede om sy teenwoordigheid in die liggaam te ignoreer nie. Die afwesigheid van simptome is die hoofrede wat die selfdiagnose van die siekte belemmer. Om dit te identifiseer, benodig u 'n dokter.
Sewe tipes ureaplasma is bekend, waarvan Parvum en Urealiticum as patogeen beskou word. Geneties is hulle anders - hulle is verskillende tipes van dieselfde mikro-organismes. Maar die kliniese prentjie met hierdie twee infeksies is soortgelyk.
Daarom is spesiedifferensiasie met 'n diagnostiese doel van praktiese belang vir die dokter, en nie vir die pasiënt nie.
Metodes om van ureaplasmose ontslae te raak, is verenig en is nie afhanklik van die tipe mikrobe nie: die geopenbaarde ureaplasma by mans vereis die gebruik van dieselfde antibiotika, dieselfde regimes van hul toediening.
Ureaplasma: manifestasies in mans
Identifiseer ureaplasmose by mans - dit is die eerste probleem wat ons in die gesig staar. Dit lê in die feit dat so 'n infeksie gewoonlik asimptomaties is. Die man in hierdie situasie is die draer.
Maar aangesien daar geen uitgespreek kliniese prentjie is nie, gaan die persoon homself steeds gesond oor, is 'n draer van die siekte en vermoed dit nie eens nie.
'N Kwantitatiewe ondersoek word nie uitgevoer nie, die nodige terapie is afwesig, wat beteken dat daar 'n hoë waarskynlikheid is dat ureaplasmose verder van so 'n individu sal versprei.
Vandag is drie maniere van infeksie bekend:
kontak en huishouding.
In die meeste gevalle (70 ~~- 80%) word ureaplasma-infeksie seksueel oordraagbaar.
Die tweede mees algemene roete van infeksie is intrauteriene infeksie. Dit word bewys dat as 'n swanger vrou hierdie infeksie het, penetreer ureaplasma deur die hindernisse en die bloed van 'n ongebore kind binnegaan. In hierdie verband, vroue in die gestremdingsperiode, is dit wenslik om vir ureaplasmose getoets te word en kry volle mediese sorg om infeksie van die fetus te voorkom.
Kontak-huishoudelike pad is die minste algemeen. Hier is dit gepas om higiëniese maatreëls wat betroubaar die indringing van die aansteeklike middel in die liggaam van 'n gesonde persoon weerstaan, te weerhou van die oppervlak van omgewingsvoorwerpe waarop lewendige mikrobes gestoor word.
'N Beskikbare studie vir die diagnose van ureaplasmose is die polimerase kettingreaksie (PCR) metode. Materiaal vir analise word van die uretra afgehaal. Die gevolglike ontslag word in 'n spesiale oplossing geplaas, daar gesaai, en dan word die middel ondersoek vir die teenwoordigheid van die eenvoudigste DNA. As DNA opgespoor word, word 'n diagnose gevestig.
Ureaplasma in 'n pasiënt word op twee maniere ondersoek:
Kwalitatief - 'n studie oor die teenwoordigheid van die patogeen. Kwantifisering is van belang as 'n aansteeklike middel reeds opgespoor word.
Dit gee inligting oor die konsentrasie van die skadelike organisme in die volume van die materiaal wat verkry is, wat indirek die intensiteit van die inflammatoriese proses kan oordeel.
In hierdie studie word die sensitiwiteit vir antibiotika bepaal, wat belangrik is vir die voorskryf van voldoende terapie.
Ginekoloog, ultraklankdiagnostikus, obstetriese-ginekoloog
Behandeling van ureaplasma is 'n seer onderwerp. Om hierdie siekte in een seksuele vennoot te identifiseer, is hulp nodig vir beide. As die aantal sulke mense meer as een is, word almal behandel.
Hoekom so? Selfs as die seksuele vennoot geen kliniese manifestasies van hierdie siekte het nie, wat tipies is vir mans, moet voorkomende maatreëls in elk geval geneem word.
As jy een lid van die kontakgroep genees, en die tweede "verlaat" die draerstaat, dan sal 'n tweede infeksie plaasvind. En dit sal al die tyd gebeur totdat alle vennote gelyktydig uitbreek.
By die behandeling van ureaplasmose by 'n getroude paartjie, is dit wenslik om altesaam seksuele kontak te vermy of om hulself te beskerm met 'n versperringsmetode van voorbehoeding.
Die optimale algoritme om ontslae te raak van 'n ureaplasma-infeksie: In geval van opsporing, doen 'n studie oor sensitivity vir antibiotika en kies medikasie gebaseer op watter geneesmiddel die patogeen reageer in 'n gegewe pasiënt. Die kursus duur 1 ~ ~ 2 weke.
Hersoek na DNA is wenslik nie vroeër as twee weke na die einde van die kursus nie. Omdat die patogeen sterf, maar sommige van sy strukture kan nog vir 'n geruime tyd in die afvoer wees.
En na twee weke word die patogeen en sy fragmente van die liggaam verwyder.
Ureaplasmose by mans: oorsake, simptome en behandeling, pille vir ureaplasmose
Ureaplasmose - 'n aansteeklike siekte wat seksueel oordraagbaar is, het 'n lang inkubasietydperk en kan tot ernstige komplikasies lei.
Hierdie infeksie kan slegs gediagnoseer word indien die persoon se immuniteit verminder word en kenmerkende simptome van inflammatoriese prosesse in die urogenitale stelsel verskyn.
In die algemeen word die menslike liggaam as 'n gemaklike habitat beskou vir die bakterieë ureaplasmose.
As die infeksie by vroue feitlik asimptomaties is, kan mans aandag gee aan sekere tekens van patologie en vinnig gekwalifiseerde mediese hulp soek. As die simptome van ureaplasmose geïgnoreer word, is die risiko van die ontwikkeling van 'n chroniese vorm van infeksie en die waarskynlikheid van meer komplekse / ernstige patologiese prosesse aansienlik toeneem.
Ureaplasmose: oorsake van die siekte Simptome van ureaplasmose by mans Diagnostiese maatreëls Behandeling van ureapasmose by mans: pille en dieet Behandeling van ureaplasmose met folk remedies Voorkoming van ureaplasmose by mans
Ureaplasmose: oorsake van die siekte
Die hoofrede vir die penetrasie van ureaplasma in die liggaam van 'n man is onbeskermde seksuele kontak. Daar is verskeie uitdagende faktore wat die waarskynlikheid van infeksie met die betrokke siekte verhoog:
Geskiedenis van aansteeklike en / of urologiese patologieë wat seksueel oordraagbaar is.
Dikwels identifiseer dokters manlike draers van ureaplasma bakterieë, en in hierdie geval kan die verergering van die siekte veroorsaak dat:
langtermyn gebruik van hormoon of antibakteriese middels,
probleme in die psigo-emosionele agtergrond - gereelde stres, konstante irritasie, slapeloosheid,
growwe skendings van die dagregime,
onvoldoende en gevarieerde dieet.
Binnelandse infeksieroete met ureaplasmose is onwaarskynlik, dus word dit nie eers in medisyne oorweeg nie.
Simptome van ureaplasmose by mans
Die kliniese beeld van die betrokke siekte is vaag, die tekens is identies aan die simptome van inflammatoriese prosesse in die uretra - 'n Man draai vir hulp aan die dokter, net oor die ontsteking, onbewus van die teenwoordigheid van ureaplasmose.
Die hoof simptome van hierdie infeksie sluit in:
pyn tydens urinering, maar nie intens nie,
uit die uretra begin slym uit te steek in klein hoeveelhede en duidelik,
In die area van die uretra, ervaar die man krampe en brand.
Let wel: bogenoemde simptome is kenmerkend van progressiewe inflammatoriese siektes van die urogenitale stelsel, maar dit kan veroorsaak word deur ureaplasmas.
Die inkubasieperiode van die siekte duur 2-15 dae, wat die diagnose moeilik maak.
Daar is gevalle waar die bogenoemde simptome na 'n kort teenwoordigheid op hul eie verdwyn, sonder enige behandeling.
Maar dit beteken glad nie dat daar nie meer ureaplasma in die man se liggaam is nie - sy het bloot weggesteek en wag vir die volgende verswakking van die liggaam wat weer in inflammatoriese siektes manifesteer.
Ureaplasmose is 'n gevaarlike siekte omdat dit homself kan manifesteer as 'n inflammatoriese proses in enige deel van die urogenitale stelsel van 'n man. En as die behandeling nie betyds uitgevoer word nie, sal die dokters met 'n hoë waarskynlikheid die ontwikkeling van die volgende komplikasies voorspel:
uretritis - ontsteking van die uretra, wat gepaard gaan met skerp pyn en konstante brand,
urolithiasis - die vorming van klippe van verskillende groottes en tipes in die nier, gepaardgaande met urinasieversteurings, skerp pyn in die lumbale streek,
epididimitis (inflammasie van die epididymis) - die man voel nie pyn nie, daar is geen ander tekens van hierdie siekte nie, maar pasiënt merk slegs 'n bietjie ongemak in die anatomiese ligging van die epididimis,
prostatitis (inflammasie van die prostaatklier) - tekens van hierdie siekte sal 'n afname in erektiele funksie, probleme met urinering, lae pyn in die perineum wees.
Daarbenewens sê dokters dat ureaplasmose kan lei tot die ontwikkeling van artritis, onvrugbaarheid, verswakking van spermkwaliteit en emosionele stres.
As die behandeling van die oorweegde infeksie afwesig is, sal die man periodieke verergerings van die patologiese proses begin, en elke keer sal sulke verergerings moeiliker en langer word.
Onbehandelde ureaplasmose kan lei tot 'n vernouing van die uretra.
Ureaplamoz by mans is selde asimptomaties, dus, wanneer die eerste tekens voorkom, moet u 'n uroloog raadpleeg vir gekwalifiseerde mediese hulp.. By die primêre afspraak met die dokter sal mans instruksies vir laboratoriumtoetse kry. Die dokter sal die pasiënt ondervra om 'n moontlike infeksieroete en die verloop van die siekte te ondersoek.
Vir laboratoriumstudies oor ureaplasmose in mans sluit in:
bakteriologiese kultuur van mikroflora in 'n pasiënt se ontslag uit die uretra,
navorsing van 'n ejakulant op mikrobiologie.
Enige ondersoek van 'n man word op 'n individuele basis voorgeskryf. 'N Dokter kan byvoorbeeld spesifieke diagnostiek voorskryf om gepaardgaande urinêre en ander sistemiese infeksies op te spoor.
Behandeling van urelopazmosis by mans: pille en dieet
Behandeling kan slegs deur 'n dokter voorgeskryf word nadat die resultate van toetse vir sensitiwiteit van patogene teen antibiotika ontvang is..
Dikwels word voorkeur gegee aan tetrasiklienmedisyne, maar beide makroliede en fluorokinolone kan voorgeskryf word. So 'n substitusie van medikasie is raadsaam as tetrasikliene nie positiewe resultate gee nie.
In sommige gevalle (byvoorbeeld, ureaplasmose kom in chroniese vorm voor), moet twee antibakteriese middels dadelik voorgeskryf word.
Die verloop van behandeling van die betrokke siekte is gemiddeld 10 dae, waartydens die man nie seks moet hê nie.
Na die verloop van terapie met antibiotika, moet hulle 'n kursus voorskryf om spesiale middels te gebruik wat die intestinale mikroflora kan normaliseer - Linex, Hilak Forte, Bifiform en ander.
'N Man na antibiotika behandeling moet immunomodulerende middels neem - hulle sal immuniteit versterk en verbeter, wat die voorkoming van herhalings van ureaplasmose sal voorkom.
Vir die hele behandelingsperiode moet die pasiënt 'n dieet volg, met die uitsondering van vetterige, pittige, gebraaide kosse, alkoholiese drank.
Behandeling van ureaplasmose-folk remedies
As sodanig is daar geen gewilde behandeling vir die betrokke siekte nie - medisinale plante en sekere kosse kan net die immuunstelsel verbeter en die liggaam ondersteun, wat die oomblik van herstel nader bring.. Volksgeneesmiddels kan gedurende die loop van behandeling en na die primêre terapie gebruik word, maar slegs as hulpmiddel en na oorleg met jou dokter!
Resepte wat kosmedisyne kombineer om immuniteit te verbeter:
Meng St John's Wort, klawerblomme, Calamuswortels en Dillesaadjies (2 dele), voeg vioolgras, Plantain-sade en Wurmhout (1 deel) by, voeg 3 dele van die plantainblare by. Al hierdie grondstowwe moet in gedroogde en verpletterde vorm geneem word.
Volgende moet jy 2 eetlepels van die gevolglike grasversameling neem, giet in 'n termos of gooi 1 liter kokende water, dring aan 8-10 uur. Maak gereed vir infusie van 1 glas ten minste 3 keer per dag. Dit is raadsaam om elke dag 'n nuwe infusie voor te berei. Die behandeling van hierdie kruie-versameling is 2 maande. Die resultaat sal 'n versterking van immuniteit wees, die verbetering van metaboliese prosesse in die liggaam.
Levzei wortel - 2 dele,
Elecampane - 2 dele,
Calamus wortels - 2 dele,
Althea wortel en Eleutherococcus - in 4 dele,
Lekkerswortel - 5 dele,
Aralia wortel - 1 deel.
Al die komponente moet slyp en meng, neem dan 2 eetlepels voorbereide grasversameling, gooi dit in 'n termos en gooi 1 liter kokende water, laat dit vir 8-10 uur. Maak gereed vir gefiltreerde infusie van 1 koppie drie keer per dag vir 3 maande. Hierdie kruieinfusie versterk nie net die immuniteit nie, maar versterk ook die psigosemiese agtergrond, verbeter die bloedsirkulasie.
Meng in dieselfde verhoudings berkbloppies, steranis, oregano, blare, ma en stiefmoeder, linde blomme, kamille, St John's wort, gewone brandnetel, maagwortel, tiemie, kruisement. Maak 'n infusie van hierdie kruie op dieselfde manier as in vorige resepte, neem 'n glas 3 keer per dag. In hierdie nuttige kruiethee is dit nie oorbodig om 'n teelepel heuning of 'n bietjie propolis by te voeg nie.
Hierdie instrument het baie nuttige eienskappe, insluitende die versterking van die immuunstelsel, ontwrigting van verskillende liggaamsdele, verlig nierfunksie, maak die proses van urinering pynloos en duidelik.
Die verloop van so 'n komplekse kruieinfusie is 3 maande. Dit is wenslik om drie kursusse per jaar met kort pouses te spandeer.
Onthou dat hierdie kruie 'n kragtige allergiese reaksie kan uitlok, dus moet jy seker maak dat die liggaam voldoende is voordat die toedienings toegedien word.
Ureaplasma by mans - oorsake, simptome en behandeling
Ureaplasmose is 'n seksueel oordraagbare siekte, een van die mees voorkomende infeksies wat die urogenitale kanaal beïnvloed. Die siekte kom voor by mans as by vroue en voorkom soms in 'n verslete, verborge vorm, asimptomaties. Daarom mag 'n man nie die teenwoordigheid van ureaplasmose vermoed nie, terwyl 'n bron van infeksie wees.
Uuraplasmas is mikroörganismes wat die eienskappe van virusse en bakterieë kombineer, maar is bakterieë. By vroue, veral tydens swangerskap, vind ureaplasmose hoofsaaklik akuut. Met 'n helder kliniese beeld, is meer as die helfte van die vroue volgens statistieke draers van die patogeen.
Die habitat is die slymvliese van die menslike urogenitale stelsel, waarin ureaplasma gemaklik kan bestaan. In 'n gesonde persoon manifesteer ureaplasma nie op enige manier nie. Maar onder sekere omstandighede veroorsaak dit inflammasie, wat lank behandel moet word. Daar is drie tipes patogene van die genus Ureaplasma.
Twee van hulle is patogenies vir mense: Ureaplasma urealyticum en Ureaplasma parvum. Die kliniese manifestasies wat hulle veroorsaak, is nie anders nie.
Die ooreenkoms met virusse - in mikroskopiese dimensies, die afwesigheid van 'n volwaardige selwand, 'n onbeduidende hoeveelheid genetiese materiaal, die vermoë om in die epiteelsel te penetreer en die vermoë vir intracellulêre voortplanting.
Algemene manifestasies met bakterieë is die teenwoordigheid van die kern en sekere sellulêre strukture, die vermoë om te reageer, al is dit soms swak, teen antibiotika.
Ureaplasma by mans - die oorsake van inflammatoriese siektes, wat in die meeste gevalle weggesteek is. Ten einde die siekte te voorkom, sekere voorwaardes Dit is hoofsaaklik: - verminderde immuniteit, - groot titer ureaplasma, - verswakking van die beskermende funksies van die slymepitel.
Infeksie met ureaplasma kom op verskillende maniere voor:
- seksueel - vir alle vorme van seksuele kontak; - vertikaal: van moeder tot fetus tydens geboorte; - kontak - huishouding: tans is daar geen vaste bewyse ten gunste van hierdie oordragroete nie. Daarom is die moontlikheid van infeksie in die swembad, deur die toiletdeksel of persoonlike items onwaarskynlik.
Die oorsake van ureaplasma by mans is gevarieerd, die belangrikste is:
- talle seksuele verhoudings, - onbeskermde seks, - onbeheerde antibiotika, - hormoonterapie, gepaardgaande siektes, insluitend seksueel oordraagbare siektes. Stres kan ook veroorsaak word deur mans, die verswakking van die lewenskwaliteit, radioaktiewe straling, ensovoorts. e., enige faktore wat immuniteit verminder. Inkubatoriese verborge tydperk - van 2 weke tot 'n paar maande. Daarom, in die teenwoordigheid van ureaplasma by mans, kan die simptome nie baie lank wees nie, ondanks die feit dat die man gedurende hierdie tydperk 'n moontlike infeksiebron is. Dikwels, selfs na die inkubasieperiode, is die kliniese simptome van ureaplasma by mans so skaars dat die pasiënt self dit nie mag vermoed nie dit is siek.
Die hoof simptome van die siekte lyk soos enige ander inflammatoriese siekte van die urienweg by mans en manifesteer homself:
- duidelike en skuinslappasies, - ongemak en pynlike sensasies wanneer u urineer, - jeuk en brandende sensasie tydens vermenging en urinering, - dysuriese verskynsels (dring aan gereelde urinering) - vroeë ejakulasie Soms is 'n sagte vorm van ureaplasma in 'n asimptomatiese urinering 'n asimptomatiese, u kan dieselfde uitbarstings gebruik, dit is asimptomaties; Dit beteken nie dat die siekte vir ewig verby is nie: met 'n afname in immuniteit, kom ureaplasmose terug. Dit is nie opvallend vir die pasiënt om chroniese inflammasie in die uretra, blaas, testikels, testes en prostaat te ontwikkel nie. Die gevaar is dat ureaplasma by mans die seksselle kan beskadig en hul ontwikkeling kan benadeel - word dus een van die oorsake van onvrugbaarheid.
Die gebrek aan tydige behandeling van ureaplasma by mans lei tot die ontwikkeling van ernstige komplikasies. Dit sluit in:
- uretritis - manifesteer deur te sny en brand tydens urinering, - epididimitis - inflammasie van die epididymis: daar is 'n verdikking en toename in die epididimis, ongemak voorkom, pyn gebeur nie, - prostatitis word gepaard met probleme met urinering, gereelde drang om te urineer, pyn in die tussenkoms, afname in erektiele basis. - verswakking van die spermkwaliteit, - onvrugbaarheid, - vernouing van die uretra, urolithiasis, piëlonefritis, sistitis, - longontsteking, - aansteeklike artritis, - meningitis. As gevolg van die ontwikkeling van ernstige gevolge van ureap Lasma by mans, indien behandeling nie betyds begin is nie, is dit nodig om so spoedig moontlik 'n uroloog te raadpleeg. Behandeling van ureaplasma by mans word volgens sekere reëls uitgevoer: dwelms word op 'n verpligte basis gelyktydig aan alle seksuele vennote voorgeskryf na 'n omvattende gehalte diagnose,
tydens behandeling, is dit nodig om die intieme lewe te stop, selfs met hindernisse, beskerming,
in geval van opsporing van gepaardgaande infeksies, word individuele behandeling voorgeskryf, met inagneming van die sensitiwiteit van die geïdentifiseerde mikroflora,
Die behandeling word streng uitgevoer volgens die skema wat deur die dokter voorgeskryf word. Die onderbreking van die behandeling is eers moontlik na 'n tweede konsultasie met 'n spesialis,
Na die verloop van behandeling, doen 'n laboratorium ondersoek om die behandeling van ureaplasmose te diagnoseer.
Tans word behandeling van ureaplasma by mans uitgevoer in gevalle waar die geboorte van 'n kind beplan word, indien die ureaplasma-skietbaan verhoog en indien daar inflammasie is. Die behandeling van ureaplasma by mans begin met antibiotiese terapie.
Antibiotiese groepe word gebruik, waaraan hierdie mikroörganismes die mees sensitiewe is:
fluoroquinolones (ciprofloxacin, avelox, moxifloxacin)
makroliede van die laaste generasie (klaritromisien, azitromisien)
tetrasikliene (doxycycline, unidox).
Vir suksesvolle behandeling is dit nodig om die sensitiwiteit van die ureaplasma vir antibiotika te bepaal. Behandeling moet omvattend wees, daarom word immunomodulators, adaptogene, multivitamiene met 'n hoë inhoud van askorboorsuur (Vitrum, Complivit, Alfabet, ens.) Voorgeskryf met die antibiotika. Normalisering van lewenstyl en voeding word aanbeveel. Vir die hele tyd van behandeling word 'n dieet met die uitsondering van sterk pittige, soutpittige kos voorgeskryf. 'N Goeie rus en slaap word getoon om die liggaam se verdediging te handhaaf. Gemiddeld neem die behandeling ongeveer twee weke. In moeilike gevalle, met die teenwoordigheid van comorbiese siektes, verhoog die behandelingstyd. Dit is nodig om in ag te neem dat tydens die behandeling met antibiotika dysbakterieë, candidiasis en allergieë ontwikkel kan word. In hierdie gevalle word die toepaslike medikasie individueel voorgeskryf. In die proses van behandeling word fisioterapeutiese metodes van navorsing gebruik. Die beste voorkoming van urealemose, asook ander infeksies met seksuele oordrag, is onthouding. Dit word aanbeveel om 'n intieme verhouding met 'n gereelde seksuele vennoot te handhaaf. Gebruik in alle gevalle 'n kondoom - vandag is dit die mees betroubare manier om seksueel oordraagbare siektes te voorkom. U kan chlorhexidien, mirpamistien en ander antiseptika plaaslik gebruik. Hulle is geskik vir slymvliese. U kan dit nie misbruik nie, want dit kan 'n slymverbranding, 'n allergie veroorsaak. As daar die geringste vermoede van 'n siekte is, moet jy 'n dokter raadpleeg vir die ondersoek en voorskrif van die volledige behandeling. Jy kan nie selfmedikaat wees om chronisasie van die proses en moontlike komplikasies te voorkom nie. Aangesien die infeksie lankal asimptomaties is, is dit nodig om een ​​keer per jaar 'n uroloog te besoek met 'n verpligte laboratoriumdiagnose vir die tydige afspraak van behandeling. positiewe
Neem alle maatreëls om immuniteit te verbeter. 'N Gesonde, aktiewe leefstyl sonder alkohol en nikotien, matige oefening, behoorlike voeding, geen spanning nie. Dit is die sleutel tot gesondheid en 'n regte geleentheid om nie ernstige siektes te kry nie.
Ureaplasma urealyticum, Ureaplasma spesies en Ureaplasma parvum is gevaarlik vir die mens. Dit is mikroörganismes wat iets tussen bakterieë en virusse voorstel. Die teenwoordigheid van die kern en ander organelle maak hulle die eerste, terwyl die afwesigheid van 'n duidelike selomhulsel en DNA, sowel as die vermoë vir intracellulêre parasitisme, meer waarskynlik kenmerkend is van virusse.
Die habitat van die mikrobe is die slymvlies van die urogenitale organe. Met 'n normale vlak van immuniteit, bevat aansteeklike middels geen gevaar vir die liggaam nie. Dit laat wetenskaplikes toe om die patogeen aan opportunistiese mikroflora toe te ken.
Onder die invloed van ongunstige faktore begin verbeterde mikrobiese groei, wat die ontwikkeling van die inflammatoriese proses in epitheelweefsel veroorsaak. Om te praat van ureaplasmose as 'n siekte is slegs moontlik onder die voorwaarde dat die siekteproses uitsluitlik deur die geaktiveerde bakterieë Ureaplasma veroorsaak word.
Hoe en wat om ureaplasma by mans te behandel
Terapie word onder toesig van die behandelende geneesheer uitgevoer, met inagneming van die individuele eienskappe van die pasiënt, sowel as die sensitiwiteit van die mikroörganisme vir 'n spesifieke tipe antibiotika.
Die mees effektiewe middels is tetracycline (Doxycycline, Unidox), fluoroquinolone (Ciprofloxacin, Avelox) en makrolied (Erythromycin, Clarithromycin, Azithromycin) reeks. In sommige gevalle, byvoorbeeld, met 'n mede-infeksie, kan die dokter gelyktydig verskeie antimikrobiese middels aanbeveel.
In geval van 'n chroniese of ingewikkelde proses in kombinasie met algemene maatreëls, kan plaaslike effekte toegedien word, byvoorbeeld, die gewrigskas met antiseptiese oplossings of prostaatmassas gewas.
Nie-steroïdale anti-inflammatoriese medisyne, insluitende Ibuprofen, kan gebruik word om simptome te verlig.
Om die negatiewe effekte van antibiotika uit te skakel, word 'n kursus probiotiese produkte wat gunstige bakterieë, Linex, Bifidumbacterin en ander aanbeveel, aanbeveel.
Om ureaplasmose te genees word fisioterapie dikwels gebruik soos elektroforese, magnetiese terapie, modderterapie en hirudoterapie. Hulle is goed bewys in die stryd teen siekte.
Daarbenewens is dit belangrik om die algemene liggaam verdediging te verhoog. Dit word gefasiliteer deur die inname van vitamiene en immunomodulators: Immunale, Immuntil, Tinkture van Echinacea, Citroengras, St John's Wort.
Effektiewe middel vir prostatitis, wat 'n gereelde komplikasie van die siekte is, word erken as Prostatilen® AC. Dit is 'n komplekse middel wat die pynlike proses verminder. Die formule met die inhoud van aktiewe komponente van natuurlike oorsprong maak dit nie net moontlik om die patologie in die prostaatklier te hanteer nie, maar ook die reproduktiewe funksie van mans te normaliseer. Prostatilen® AC het al die nodige toetse behaal en is die doeltreffendheid daarvan in kliniese toestande.
Met die verloop van terapie moet aan verskeie reëls voldoen word:
Vermy intieme kontak vir die duur van die behandeling.
'N Permanente seksuele vennoot en ander persone met wie die pasiënt seks gehad het, moet ook ondersoek word en toepaslike maatreëls getref.
Dit is nodig om alle instruksies van die dokter streng te onderhou en medisyne presies volgens die skema te gebruik om die verslawing van bakterieë teen antibiotika te vermy.
Na afloop van die kursus moet u toetse slaag om volledige herstel te verseker.
Om die doeltreffendheid van die terapie te verhoog, is dit nodig om tabakrook, alkoholverbruik, asook vetterige, gebraaide, pittige en pittige geregte in die dieet te laat vaar.
Dit neem gewoonlik ongeveer 4 maande om heeltemal van die siekte ontslae te raak. As daar egter gepaardgaande patologieë is en die proses gekroon word, kan dit meer tyd neem.
Die behandeling van ureaplasmose: volksmetodes
Aangesien hierdie siekte 'n aansteeklike aard het, is dit onmoontlik om antibiotika terapie te vervang met enigiets. Maar jy kan ook kruie-middels gebruik wat toniese eienskappe bevat, benewens die verloop van tradisionele medisyne.
Nuttig kan wees:
Sous of koue infusie van goue kruie.
Eet 'n paar knoffelhuisies.
Water infusies van 'n mengsel van kruie van Hypericum, klawer, tricolor violet, calamus, plantain, asem.
Sulke dwelms kan slegs as aanvullende maatreëls beskou word. Allergie lyers moet veral versigtig wees met enige sulke resepte.
Monitering van die effektiwiteit van behandeling van ureaplasmose
Nadat die antibiotika dronk is, moet u terugkeer na die dokter se kantoor en kontrole toetse slaag om seker te maak dat die voorgeskrewe behandeling effektief is. As toetse weer die voorkoms van infeksie toon, sal die dokter 'n ander antibiotika voorskryf. Dikwels voorkom sulke gevalle om drie redes:
weerstand van die stam na die voorgeskrewe antibiotika,
Herinfeksie van die seksmaat.
Is vennootbehandeling benodig?
As u behandeling ondergaan, is dit noodsaaklik dat u dit aan beide (of verskeie) vennote neem om herinfectie te voorkom. Selfs as die man wat ureaplasma geopenbaar het, hom nie manifesteer nie, moet jy behandeling ondergaan as die maat 'n swangerskap beplan of reeds swanger is. Ureaplasma infeksie kan inmeng met bevrugting, sowel as die oorsaak van abortus, aborsie. Daarbenewens is dit moontlik intrauteriene infeksie van die fetus of infeksie tydens kraam.