Bestuur - is die wetenskap van die bestuur van die onderneming. Dit is een van die jongste wetenskap, wat uiteindelik gestig aan die einde van die twintigste eeu, alhoewel die geskiedenis van die opkoms van die bestuur is vol met voorbeelde van organisasies wat bestaan het in antieke tye en oorleef, en selfs floreer in ons dae. 'N Voorbeeld van so 'n lineêre strukture kan Katolieke Kerk, Rome, waarin daar is 'n duidelike oorheersing hiërargie veroorsaak.
Die geskiedenis van die opkoms van die bestuur is nou verbind nie net met die industriële rewolusie, maar ook die idees van bestuurs- politieke ekonoom Uilyama Petti, Adam Smith, David Ricardo en utopiese sosialistiese Robert Owen, wat opgemerk het, waardeer en geïdentifiseer n groter rol van die menslike faktor in die produksie.
Maar die belangrikste oomblikke van die geskiedenis van die bestuur gaan deur aan die begin van die twintigste eeu en die uitbreiding van die hedendaagse totaal van 8 stadiums.
Dit was die begin van die bestuur as 'n wetenskap F. Taylor, het sy "Beginsels van wetenskaplike bestuur," wat die belangrikheid van stelselontleding in die bestuur van die maatskappy vir sy sukses getoon.
Verdere Taylor se lering was opgetel en verfyn A. Fayolle, P. Urwick, D. Mooney, en P. Sloan. In verband met hul aktiwiteite geskiedenis van bestuursontwikkeling is gekenmerk deur 'n nuwe teorie, duidelik uiteensit sy funksies en beginsels.
Die derde fase - "neo-klassieke", wanneer daar toets van die sosiologiese konsep van besluitneming groep. Hier om die bogenoemde wetenskaplike sluit E. Mayo - stigter van die skool van "menseverhoudings".
Twee dekades, wat 1940-1960 jaar van die twintigste eeu, het gedink dat die bestuur steeds veranderende en die verbetering van die bestuur teorie, en voeg 'n tikkie van prestasies van sielkunde en sosiologie.
Die geskiedenis van die bestuur ontwikkeling in hierdie stadium dui die oorgang van die bestuur gedagte om die gebruik van vooruitgang in inligtingstegnologie, wat nou die hoogtepunt van sy gewildheid is besig. D. McGregor bied en sy teorie oor die direkte impak van die verhouding bestuurder aan ondergeskiktes op hul prestasie regverdig.
Stadium 1970 - 1980-er jare van XX eeu gemerk teorieë I. Ansoff, H. Salancik en Porter, wat die betekenis van 'n verskeidenheid van metodes en tegnieke van bestuur, asook om bande tussen die interne omgewing en die eksterne omgewing te vestig ontbloot.
Op die sewende stadium van die geskiedenis van die ontwikkeling van bestuur is gekenmerk deur revolusionêre ontdekkings in Japan en ander ontwikkelde lande in 'n verskeidenheid van organisatoriese strukture, wat baie belangrik bestuurspraktyke is.
En die laaste fase, wat begin in die 90s van die twintigste eeu, steeds tot vandag toe. Die belangrikste tendens van die bestuur - die skepping van 'n organisatoriese kultuur, bestuur demokratisering, deelname van werkers in die bestuur.
Geskiedenis van bestuursontwikkeling in Rusland begin in die vroeë twintigste eeu, en kom ook in fases.
Die grondslag is gelê I.Semenovym en A. Paikin, het 'n reeks lesings oor die organisasie van musiek op plante getrek.
In 1920, wette MUSIEK gefinaliseer deur wetenskaplikes van die St Petersburg Polytechnic Institute en die Moskou Hoër Tegniese Skool.
Die jaar 1935 het die bestuur teorie van organisatoriese wet gebring bedrae geskryf deur OA Yermansky.
In 1950 was F.R.Dunaevsky dat een bestuurder 'n sekere aantal werkers kan bestuur.
Die einde van die twintigste eeu en die begin van XXI eeu - die tydperk van oorgang van die Russiese bestuur om verskillende maniere van optimalisering van administratiewe aktiwiteit.
Vandag is die geskiedenis van die bestuur in Rusland is wat verband hou met die totale rekenarisering, asook menselijker en demokratisering van die bestuur.