Met die 2008-kommoditeitsprysprys wat steeds in die gedagtes van verbruikers, veeprodusente, landboubesighede en regerings plaasgevind het, het pryse in Januarie 2009 weer begin toeneem, en teen Februarie 2011 het baie voedselkommoditeitspryse bo 2008-pieke geklim. Skerp stygings in landboupryse is nie ongewoon nie, maar dit is skaars dat twee prysstygings binne 3 jaar plaasvind.
Die kort tydperk tussen die laaste twee prysstygings veroorsaak kommer en vrae. Hoër voedsel kommoditeitspryse het voedselonsekerheid onder laer-inkomstebruikers en in voedsel-tekortlande verhoog. Wat is die oorsake van die toename in wêreld landboupryse en wat is die vooruitsigte vir toekomstige prysbewegings? Sal die huidige tydperk van hoë pryse met 'n skerp ommekeer eindig soos in vorige prysstygings, of is daar fundamentele veranderinge in globale landbouvoorraad- en vraagverhoudings wat 'n ander uitkoms kan meebring?
'N Dekade van Groot Prysswaai
In 2002 het wêreldvoedsel kommoditeitspryse begin toeneem, om 'n afwaartse neiging van 20-jaar terug te keer. In die vroeë 2007 het prysstygings versnel, en teen Junie 2008 het die maandelikse voedsel kommoditeitsprysindeks wat deur die Internasionale Monetêre Fonds saamgestel is, vanaf Januarie 130 2002-persentasie verhoog. Oor die volgende 6 maande het die indeks met 'n derde gedaal.
In die vroeë 2009 het 'n soortgelyke pryspatroon ontstaan ​​toe die voedsel-kommoditeitsprysindeks stadig begin klim. Na Junie 2010 het pryse opgestyg, en teen Januarie 2011 het die indeks die vorige 2008-pryspiek oorskry. Teen April 2011 het die maandelikse indeks 60 persent gestyg oor die voorafgaande 2-jare. Alhoewel daar in die verlede wye ruilings in voedselkommoditeitspryse was, het hulle gewoonlik 6-8 jaar van mekaar voorgekom.
Vir vier basiese gewasse (koring, rys, koring en sojabone) was prysskommelings egter groter as vir die totale voedsel-kommoditeitsindeks. Tussen Januarie 2002 en Junie 2008 het 'n indeks van maandgemiddelde wêreldpryse vir hierdie gewasse met 226 persent gestyg, vergeleke met 130 persent vir die totale voedsel kommoditeitsindeks. Gedurende die volgende 6 maande het die vier-oes-indeks 40-persent afgeneem, terwyl die voedsel-kommoditeitsindeks 33-persentasie gedaal het. Teen Junie 2010 het die vier-oes-indeks 'n ander 11-persentasie geval, terwyl die voedsel-kommoditeitsindeks gestyg het. Gedurende die laasgenoemde tydperk van Desember 2008 tot Junie 2010 is laer pryse vir die vier gewasse geneutraliseer deur toenemende pryse vir suiker, groente-olies, vleis en ander kommoditeite.
Tussen Junie 2010 en Maart 2011 het die vier-oes-indeks 70 persent gestyg, vergeleke met 39 persent vir die voedsel kommoditeitsindeks. Brood, koring, mielies, suiker en groente-olyfolie het die grootste prysstygings gesien. Ryspryse het baie min gestyg, terwyl Ryspryse in 2007-08 meer gestyg het as pryse vir enige ander kommoditeit.
Nie-landbou-pryse het selfs meer as voedsel kommoditeitspryse toegeneem. Energie-, metale-, drank- en landbougrondstowelpryse het gedurende 2002-08 gestyg en daarna skerp gedaal nadat dit in die middel van 2008 geklop het. Sedert die lae punte het pryse vir hierdie nie-voedselprodukte gestyg meer as die voedsel-kommoditeitsindeks, en alle kommoditeite maar ru-olie het hul 2008-pieke oortref. Die gelyktydige swaai in landbou- en nie-landbou-pryse dui daarop dat globale, ekonomie-wye faktore bygedra het tot die prysstyging in albei tydperke.
Die 2010-11 prysopname: sesde spike in vier dekades
Terwyl die huidige prysstyging steeds ontwikkel, is in elkeen van die eerste vyf prysstygings sedert 1970 groot stygings in landboupryse gevolg deur skerp dalings. Soms het pryse hoër gestyg voordat hulle gedaal het. Gewoonlik het pryse soveel gedaal as wat hulle gestyg het nadat die toestande wat daartoe gelei het dat die verhoging omgeskakel is, omgekeer het. In die 1975- en 2008-spikes het pryse slegs gedaal tot 'n nuwe plato bo historiese gemiddelde vlakke.
Die meeste prysstygings het tot gevolg gehad van buitengewoon groot veranderinge in aanbod en / of vraag. In sommige gevalle het onverwagte produksie tekorte die beskikbare voorraad verminder; In ander het die produksie net gestagneer terwyl die vraag gestyg het. Op grond van die vyf historiese prysstygings het pryse meer gestyg as tipiese variasies totdat vraag en aanbod aangepas en pryse daarna gedaal het. Dit kan dalk maande of jare duur voordat die markte aangepas word, maar uiteindelik het hulle dit gedoen. Historiese patrone dui daarop dat die huidige prysstyging ook uiteindelik die aanwysings sal keer.
'N Aantal algemene faktore het bygedra tot elk van die ses prysstygings. Die relatiewe belangrikheid van elke faktor, sowel as die grootte en duur van prysbewegings, het oor die algemeen verskil.
Langer termyn neigings skep voorwaardes vir 'n prys spike
'N Aantal langtermyn-tendense in landbouproduksie en -verbruik het die grondslag gelê vir 'n geleidelike opwaartse neiging in voedselkommoditeitspryse tussen 2002 en 2006, wat die verhoog vir die skerp 2007-08-spits bepaal. Die meeste van hierdie langtermyn faktore onderliggend die prysstyging van die 2010-11, insluitende die groei in wêreldbevolking en inkomste per capita, dalende waarde van die Amerikaanse dollar, toenemende wêreldverbruik per dier verbruik van dierprodukte, stadiger groei in wêreldopbrengste, stygende energie pryse, en groeiende globale biobrandstofproduksie.
Oor die afgelope dekade het die wêreld se bevolking met meer as 77 miljoen mense per jaar toegeneem. 'N Groot deel van hierdie toename het in ontwikkelende lande plaasgevind, wat ook 'n vinnige groei in inkomste per capita gesien het. Aangesien hul inkomste styg, verhoog verbruikers in ontwikkelende lande per kapita verbruik van stapelvoedsel en diversifiseer hul diëte om meer vleis en suiwelprodukte in te sluit, en verhoog die vraag na korrels en oliesade wat gebruik word vir voer.
Die waardevermindering van die Amerikaanse dollar in 2002-08 het groei in Amerikaanse uitvoere vergemaklik en opwaartse druk op wêreld kommoditeitspryse verhoog. Toe het die dollar se waardering, gekombineer met die wêreld ekonomiese resessie, saamgeval met dalende wêreldpryse in 2008-09, gevolg deur hernieude waardevermindering, ekonomiese groei en stygende pryse na 2009.
Die toename in biobrandstofproduksie-etanol in die Verenigde State en Brasilië en biodieselproduksie in die EU, Argentinië en Brasilië het 'n rol gespeel in die verhoging van pryse vir mielies, suiker, raapsaad, sojabone, asook vir ander gewasse. Om die grootste deel van die 2002-08 styging in voedsel kommoditeitspryse te gee aan biobrandstofproduksie blyk egter onrealisties. Gewaspryse het gedurende die laaste helfte van 30 meer as 2008 persent gedaal, alhoewel produksie van biobrandstof steeds toeneem. Verder het nonagricultural pryse meer as landboupryse gestyg, en die prys van koring ('n etanolvoerstof) het minder gestyg as die pryse van rys en koring (nie biobrandstowwe).
Groei in globale biobrandstofproduksie het aansienlik vertraag van pryse wat 30 persent per jaar in 2005-08 oorskry. Nietemin, die produksie bly styg, en die dele van graan wat gebruik word vir etanol en groente-olies wat vir biodiesel gebruik word, relatief tot die totale gebruik, gaan voort om te klim. Terwyl die uitbreiding van biobrandstowwe 'n belangrike faktor was onderliggend aan die algemene styging in voedselpryspryspryse in 2002-08 en hul beweging na 'n hoër vlak, is dit minder duidelik hoeveel produksies van biobrandstowwe in die 2010-11-prysstyging gehad het.
Korttermyn-skokke vererger reeds stywe wêreldmarktoestande
Waarskynlik die belangrikste faktor wat bydra tot die toename in stapelvoedselpryse in 2010 en 2011 was 'n reeks ongunstige weersomstandighede. 'N Erge droogte in Rusland en dele van Oekraïne en Kasakstan het die produksie van alle 2010-gewasse, veral koring, verminder. In die laat somer 2010 het droëheid en hoë temperature gedurende die graanvullingstydperk die vooruitsigte vir opbrengs vir Amerikaanse mais verminder. Ongeveer dieselfde tyd het reën op byna volwasse koringgewasse in Kanada en Noordwes-Europa die gehalte van baie van die gewas verminder om graad te gee.
Ongunstige weersomstandighede het voortgegaan, wat 2011-produksie bedreig. Droogte in Rusland het die winterkoringaanplantings vir die 2011-gewas aansienlik verminder. In November 2010, droogte en hoë temperature wat verband hou met 'n La Niña weerpatroon versprei oor Argentinië, verminder die vooruitsigte vir mielies en sojaboongewasse. Droë herfs, winter en lente weer vir die VSA harde rooi winter koring oes verlaag 2011 produksie verwagtinge in die suidwestelike Groot Vlaktes. Daarbenewens het reën in Australië in laat 2010 / vroeë 2011 afgegradeer baie van Oos-Australië se koringoes om kwaliteit te voer, wat wêreldwye voorrade voedselkwaliteit verder verminder. In die vroeë Februarie 2011 het 'n seldsame vries sommige van Mexiko se staande koring gewas vernietig. Swaar en aanhoudende lentereën in die VSA Corn Belt en die Noordelike Vlaktes in die Verenigde State en Kanada vertraag planting van 2011 koring en koringgewasse, wat die verwagte produksie verminder. Teen April 2011 het beraamde globale gesamentlike graan- en oliesade-aandele geval en die voorraad-tot-gebruik-verhouding was amper tot op die 2007-08-vlak en naby die 40-jaar laag.
ERS het bevind dat die verhouding van globale eindvoorraad tot totale gebruik 'n betroubare aanwyser van markpryse kan wees (hoe laer die verhouding, hoe strakker die mark en hoe hoër die prys.) Tans is die voorraad-verhoudingverhoudings vir koring en sojabone is naby rekord laagtepunte. Die aandele-tot-gebruik verhoudings vir koring en rys dui op redelik gemaklike voorraadvlakke, maar die tekort aan graankorrels het sterk opwaartse druk op koringpryse gehad. Voorraad-tot-gebruik verhoudings vir katoen, totale oliesade, totale grofkorrels en suiker is ook laag. Hierdie lae verhoudings dui op 'n sterk wêreldwye kompetisie onder gewasse vir oppervlakte in die 2011 seisoen.
Vleispryse, wat nie bygedra het tot hoër 2002-08 voedselpryse nie, het in die onlangse toename 'n rol gespeel. Toe voerkoste in 2002-08 toegeneem het, het lewendehaweprodusente gereageer deur die produksie te vertraag. Namate wêreldwye ekonomiese groei in 2009 en 2010 herstel het, het verbruikers meer vleis gevra en pryse het begin styg. Bees- en varkproduksie kon nie op kort termyn reageer nie as gevolg van veertig jaarlikse bees- en varkproduksiesiklusse. Vleispryse het dus byna 'n jaar begin toeneem voordat oespryse hul opwaartse neiging hernu.
Net soos in 2008 het 'n aantal lande uitvoerbeperkings of ontspanne invoerkontroles opgelê in 'n poging om hul verbruikers te beskerm teen wêreldwye voedselkommoditeitspryse. In Augustus 2010 het Rusland 'n koringverbod verbied nadat hy die omvang van sy koringtekort besef het. Sommige lande het ook gewasuitvoer beperk. 'N Aantal invoerlande het invoer tariewe verminder of opgeskort. 'N Paar lande het subsidies toegeneem om verbruikers se voedselkoste te verminder. Deur beperkings of ontspanningsbeheermaatreëls te beperk, het lande verminderde uitvoerbare leweransies en verhoogde invoervraag verminder in 'n tyd toe wêreldmarkte reeds besig was om te sny as gevolg van produksie tekorte en uitgebreide aanvraag wat voortspruit uit hernieude inkomstegroei.
In die laat 2010, nadat wêreldvoorraad van voedselkommoditeite afgeneem het en pryse gestyg het, het sommige invoerders aggressief begin toetree vir addisionele invoere - eerstens vir koring, dan later vir ander voedselprodukte. Lande wat gewoonlik voldoende hoeveelhede graan invoer om hul behoeftes te voorsien vir 2-3 maande, het met verskaffers aangegaan om te voldoen aan hul behoeftes vir 4-6 maande.
Die impak van hoë voedselpryse is omvattend
Stygende voedselpryse kan veroorsaak dat voedselinsekuriteitskoerse styg. Hoër pryse neig om laer inkomstebruikers negatief te beïnvloed as wat met hoër inkomste. Laerinkomste verbruikers spandeer 'n groter deel van hul inkomste op kos, en stapelvoedselprodukte, soos koring, koring, rys en groente-olies, dra 'n groter deel van voedseluitgawes vir lae-inkomste-families uit. Verbruikers in sommige lae-inkomste-, voedseltekortlande is ook geneig om te vertrou op ingevoerde voedsel, wat gewoonlik teen hoër wêreldpryse aangekoop word, wat hulle meer kwesbaar maak vir stygende wêreldpryse. Om die situasie te kompenseer, word donasies van voedselhulp gekrimp as pryse styg omdat die vaste begrotings van donateurs kleiner hoeveelhede koop. Regering en plaaslike voedselbeleid kan beïnvloed hoeveel van 'n toename in wêreldpryse aan verbruikers oorgedra word.
Hierdie keer kan die korttermyn impak van hoër 2010-11 pryse op voedseltekort, ontwikkelende lande egter beperk word. Sommige lande in Afrika suid van die Sahara, soos Nigerië en Ethiopië, het groot gewasse in 2010 geoes en het eintlik meer binnelandse voedsel beskikbaar as wat hulle in 2008 gedoen het. As gevolg daarvan het plaaslike pryse laag gebly. Voorts dra die invoer 'n klein deel van algehele voedselvoorrade vir baie van hierdie lande, dus faktore wat die plaaslike produksie beïnvloed, soos weer, speel 'n meer kritieke rol in voedselsekuriteit. Daar is min prysoordrag van die internasionale mark na baie van hierdie plaaslike markte, as gevolg van beperkte integrasie in globale markte, swak markinfrastruktuur en subsidies deur hierdie regerings.
Die prysprys van 2007-08 het aanleiding gegee tot openbare demonstrasies in verskeie dosyn lande wat die hoër koste van voedsel protesteer. Baie was vreedsaam, sommige was gewelddadig. Openbare protes en demonstrasies in minstens 'n half dosyn lande kan indirek geassosieer word met stygende voedselpryse.
Waar sal pryse gaan?
Periode van stygende en dalende pryse vir landbouprodukte is nie ongewoon nie. Histories het stygende kommoditeitspryse gedurende elke prysstygingstydperk vraag en verhoogde produksie beperk, wat op sy beurt tot dalende pryse gelei het.
Hoë 2011-oespryse sal na verwagting verhoogde aanplantings en meer intensiewe gebruik van ander produksie-insette stimuleer. Boere regoor die wêreld sal aansporings hê om die oppervlakte wat aan al die gewasse geplant is, te verhoog, en die verwagte gemiddelde weer in die volgende jaar of so sal na verwagting wêreldwye voedselproduksie toeneem. Hoë pryse sal ook die gebruik van graan en oliesade deur verbruikers, veeprodusente en industriële gebruikers beperk.
In balans sal hoër produksie en laer gebruik wêreldwye voorrade graan en oliesade toeneem. Pryse sal na verwagting spits en dan begin daal, na aanleiding van die historiese patroon van prysbewegings. Hoe vinnig en hoe ver pryse val, sal afhang van baie faktore, insluitende weer en die impak daarvan op produksie en voorrade en toekomstige veranderinge in handelsbeleid en -praktyke.
bron Amber Golwe
Hoekom het kospryspryspryse weer opgewek? Deur Ronald Trostle, Daniel Marti, Stacey Rosen en Paul Westcott, WRS-1103, USDA, Ekonomiese Navorsingsdiens, Junie 2011.
Globale Landbouvoorsiening en -Vraag: Faktore wat bydra tot die onlangse toename in voedselkommoditeitspryse, deur Ronald Trostle, WRS-0801, USDA, Ekonomiese Navorsingsdiens, Julie 2008.
Aanbevole boeke: Sosiale en Politieke
Terug na die werk: Why We Need Smart Regering vir 'n sterk ekonomie deur president Bill Clinton
President Clinton verduidelik hoe ons in die huidige ekonomiese krisis, en bied spesifieke aanbevelings oor hoe ons mense terug kan sit om te werk.
Vertroue Mans: Wall Street, Washington, en die Onderwys van 'n President by Ron Suskind
Dit is 'n storie wat die reis van Barack Obama, wat gestyg het as die land het volg, en bied die eerste volle portret van sy onstuimige presidentskap.
Die soeke: Energie, Sekuriteit, en die Remaking van die moderne wêreld deur Daniel Yergin
Bekende energie gesag Daniel Yergin steeds die klink storie begin in sy Pulitzerprys wen boek, Die prys.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Hoekom Nog Food kommoditeitsprysrisiko Spike?
Navorsing wys dat verslawing aan veiligheid kan lei tot ...
Waarom finansiële towenaars die Chinese nie sal verduur nie ...