Redakteursbrief: Ons mág maar kwaad wees | Maroela Media
Vandag is ek kwaad. So kwaad dat die trane loop.
Ek is kwaad dat goeie mense met goeie harte hof toe moet gaan om te veg vir die reg om vir honger mense grondboontjiebottertoebroodjies uit te deel.
Ek is kwaad omdat ek vanaand, ná 'n harde dag se werk met skoolwerk en huisverantwoordelikhede tussenin, nie vinnig vir my gesin iets kan gaan kry om te eet nie, en omdat Uber Eats nie meer dié tyd mag aflewer nie.
Ek is kwaad omdat ek my meisiekind wat vanoggend hartseer was oor al die eerstes van haar hoërskoolloopbaan wat sy misloop, en my seunskind wat vanoggend trane afgevee het oor hy sy maats mis, nie kan troos met 'n McDonalds-draairoomys nie.
Ek is kwaad omdat ek saam met 'n kollega moet planne maak om 'n kospakkie uit te kry by 'n honger gesin in Tembisa, want die regering se beloftes het nie by hulle uitgekom nie.
Ek is kwaad oor ons vorige tuinier, nou al 'n bejaarde man, wie se stem vandag gebreek het van dankbaarheid toe ek hom bel en vra of ek hom vooruit kan vergoed vir verfwerk wat hy anderdag kan kom doen.
Ek is kwaad omdat ek Woensdag my niggie se begrafnis gaan bywoon waar die hartseer familie nie getroos sal kan word met 'n koppie tee en 'n toebroodjie nie.
Ek is kwaad vir al die ouers wat nie raaksien dat die geveg rondom die opening van skole 'n politieke speletjie geword het en lank al nie meer in belang van ons kinders is nie.
Ek is kwaad omdat ek in die winkel nie kan sien wie vir my glimlag agter hulle maskers nie, en dat hulle my nie kan sien glimlag nie.
Ek is kwaad dat my seun vanoggend bang was vir die polisie omdat hy en sy hond tien oor nege eers by die huis aangekom het.
Ek is kwaad omdat my huis, my veilige plek, nou my werksplek is en omdat almal om my blootgestel is aan my werksdruk.
Ek is kwaad oor die talle CV's van joernaliste wat ek die afgelope week in my e-posbus gekry het nadat twee groot media-instansies honderde mense moes laat gaan.
Ek is kwaad omdat ek vandag iemand moes help soek na skuiwergate in die regulasies sodat sy op 'n wettige manier haar besigheid kan voortsit.
Ek is kwaad oor my vriendin nie haar siek pa in die hospitaal kan gaan besoek nie.
Ek is kwaad omdat my ma vereensaam en ek haar nie 'n drukkie kan gee wanneer ek haar skelm besoek nie.
Ek is kwaad daaroor dat ek skuldig voel omdat ek steeds kan werk en 'n salaris kan verdien. Ek is kwaad dat ek skuldig voel oor my gesin soos 'n kringetjie om my gemaak het toe ek netnou huil oor Uber Eats en ek veilig en geliefd gevoel het.
Maar ek is die kwaadste oor die grondboontjiebotterbroodjies.
Ek lees in Jesaja 1 vers 17: "Leer om weer goed te doen, sorg dat daar reg geskied, gaan die verdrukker teë. Laat reg geskied aan die weeskinders, behartig die regsake van die weduwees."
Hierdie keer weet ek, mág ons maar kwaad wees.
Presies reg. Weet ook as daar skuldiges iewers wegruip sal hulle hulle dag kry. Sterkte. Woede is soos stoom in stoomketel. As jy nie bietjie afblaas nie doen jy jouself groot skade aan.
Dankie vi die brief. Ek het gedink ek teen die stroom is.
Ek is verby kwaad, verby vra vir die Here hoekom dit goed gaan met goddeloses, terwyl onskuldiges swaarkry en honger is, verby sin maak van sinnelose politici. Ons almal se kwaad en trane lei tot niks, miskien 'n bietjie uitlaat van opgeboude spanning, maar dit verander niks – of dit 'n gebalde vuis, 'n vloekwoord of 'n traan is, die feit bly staan, ons is hier, kollektief as mensdom ingeboender en moet hier deur. Ons nuwe werklikheid het aangebreek. Al wat oorbly is bid vir krag, insig en beskerming van die Hemelse Vader, wat te midde van ook hierdie ellende,… Lees meer »
Ek is veral kwaad dat 118 mense in ons Spar toegelaat kan word op 'n slag, maar dat ons gemeente wat skaars meer as 100 lede is nie die gemeenskap van die heiliges mag beleef nie. Ek kan nie sakramente sien en beleef nie, kinders ten doop bring of Nagmaal vier met mede gelowiges nie. Ons wat nou juis ons wil verootmoedig as gemeentes, en mekaar wil onderskraag wanneer iemand sy of haar werk verloor het, is nou "verbode", bid jou dit aan!
Ek is kwaad omdat witmense steeds kos in Tembisa aflewer, terwyl talle wit gesinne nie weet waar vandag en môre se stukkie brood