Buiten die meer sigbare bokmakierie is boslaksmanne goeie kamoefleerders en ’n mens sien hulle selde goed, al is hulle van die treffendste voëls. Dis dikwels hulle roepstem wat sê hulle is naby. Die geheimsinnige roep van die spookvoël, die grootste boslaksman in die streek, is ’n algemene geluid in die bosveld – ’n mens hoor gereeld die “whoop”-geluid (amper soos wanner ’n mens in ’n glasbottel blaas) terwyl die voël self jou frustreer en onsigbaar bly.
Maar as ’n mens wel een te siene kry, sal nader inspeksie wys spookvoëls het ’n goed ontwikkelde haakvormige snawel. Dit behoort jou ’n idee te gee van hulle dieet en leefstyl. Hulle is nie vol fiemies nie: Ek het al gesien hoe spookvoëls enigiets van insekte tot ’n giftige voëlslang of (soos op die foto) ’n flapnekverkleurmannetjie eet.
Op die dag toe ek dié foto geneem het, het twee spookvoëls die verkleurmannetjie gevang en reggemaak om dit in die blaredak te gaan eet. Maar die verkleurmannetjie was te groot om te hanteer en het ’n paar keer grond toe geval – sleg vir die voëls, maar uitstekend vir my wat probeer het om hierdie rare verskynsel af te neem.
Spookvoëls is ook berug daarvoor dat hulle ander voëlneste plunder, en in die broeiseisoen word hulle dikwels deur ander voëls aangeval om hulle te probeer wegdryf.