Alida Vos blog: 'Op pad met ‘n Jack Russell'
JY LEES NOU Alida Vos blog: 'Op pad met ‘n Jack Russell'
’n Wegbreek met ’n hond – een wat kwaai karsiek kry – kan lelik skeef uitdraai, maar as mede-hondeliefhebbers jou pad kruis, raak sake hankiedôrie.
Die park het plek, maar is glad nie bekostigbaar nie (vir my beursie) en laat nie honde toe nie. Die internet lewer ’n lys blyplekke op Beaufort-Wes op. Mev. Vermeulen van Little Green World in Donkinstraat – die hoofstraat van Beaufort-Wes – sê oor die foon sy hou van my stem (ai, hoe goed laat sy my nie voel nie) en sy dink my hond kan maar kom saamslaap. Wat ‘n verligting. (En dis ’n baie oulike blyplek, boonop stil en rustig, want dis agter ’n kantoorgebou.)
Dag 1: Op pad van die Paarl na die Noorde raak ons gou uitgekuier met die eentonige N1. Ons oorweeg die grondpad oor Merweville, want dan sien ons sommer ’n ander deel van die land. By Laingsburg hou ons stil vir drinkgoed en dis net modderbesmeerde bakkies vol kakie-geklede manne (duidelik jagters) wat langs ons intrek. Volgens die jagters is dit oral sopnat in die Karoo, maar ons verneem die grondpad wat ons wil ry, is heel begaanbaar.
Die veld in die park is nat en groen, en diere is bitter skaars. Ons ry op en af en sien meestal volstruise. Hier en daar lig ’n gemsbok sy kop. Geëlektrifiseerde drade by die hek is glo vir die leeus, maar ná ’n uur se ry is dit ook duidelik dat die groot geel katte nou nie tydens ons besoek hul snorre gaan wys nie. Nog ’n irritasie kom voor. Ons kan nie die 4 x 4-roetes ry nie; almal is gesluit omdat hulle verspoel is. Die enigste ander pad, ’n bietjie berg-op, wat ons wil ry, word herstel en dit is ook gesluit. Maar dit vertel hulle jou eers nadat jy betaal en jou kwitansie het, nie wanneer jy bel nie.
“Waar dink julle is die wild?” vra ek toe aan die einde van die dag by die toeristeplek op die dorp. “Daar is nog grond bygekoop en die wild wei nou daar, want daar’s heelwat kos in die veld,” was die antwoord. Maar daar mag ons nie ry nie . . . Ek wou nog ‘n paar stuiwers in die armbeurs gooi, maar los dit toe liewer. Ek sal maar mense waarsku om ’n lys vrae reg te hou en op elk ’n antwoord te kry voordat jy jou na die park wend.
Ons bak hier in die winterson en eet hamburgers met patties en broodjies wat op die perseel gemaak word.
Gelukkig is die Swartbergpas oop, en die son skyn lekker. Heel bo kom ’n veteraanmotor aangery. Hy en sy eienaar het aan ’n wedren op George deelgeneem. Die ou motor op die kronkelende bergpad lyk soos ‘n toneel uit ’n vergange rolprent. Ek vergaap my so dat ek skoon vergeet om te kyk watter soort motor dit is. Kyk ’n bietjie na die foto, en laat my weet . . .
As jou hond goeie toiletmaniere het, is mense heeltemal gewillig dat hy saam met die gesin oornag. Eetplekke met sitplek buite, is natuurlik jou voorland, maar maak eers seker waar die inwonende kat se lêplek is.