Hierdie is ‘n skryfuitdaging wat vra wat jy sal saamvat as jy alleen op ‘n eiland sou wees. Jy kan aanneem dat daar beskutting en voedsel sal wees. Vir ander bloggers se weergawes klik op die blou paddatjie heel onder.
Strompelend na bo en net voor ek die deur oopmaak doem die woorde by my op: “Julle het baie meer breinselle as hormone. Dit maak dus sin dat ‘n situasie met julle breinselle evalueer word en nie met julle hormone nie“. Die passie wat ek het om fotos te neem is ietwat anders as die passie waarna ek toe verwys het in gesprek met hoërskoolkinders, maar analogies dink ek dalk met my hormone? Ek skud die gedagte van my af en maak die deur oop. Die water spat glad nie so erg oor die dek nie en ek loop voel-voel na buite. Op daardie oomblik ruk die boot omtrent 30 grade na ←bakboord en onmiddelik weer 70 grade na stuurboord→. My kop stamp teen iets en ek word soos ‘n vrot vel oor die reling geslinger waar ek in die onstuimige water onderdompel word. Die reddingsbaadjie bring my terug na die oppervlakte en die laaste ding wat ek sien voordat ek my bewussyn verloor is die boot wat voortvaar sonder my.
Dankie Una jou kommentaar oor my fotos en dat ek met my hart kyk het my laat besef dat ek my kamera moet saamvat. Ek dit is vir my verbasend hoe die storie ontwikkel het.
En Hester vir jou moelike en frustrerende onderwerpe – dankie dit rek my brein en help my om fiksie te skryf, wat ek gewoonlik nie doen nie.
Hester jy is profeet 🙂 . Lewies beweer ook so iets. Die verskil is hy het die gese nadat dit klaar geskryf was. Jy het dit gese toe nog det ‘n deel van een paragraaf geskryf was 🙂 . Ek besef jou opmerking was oor my tegniek om die betyds gepubliseer te kry 🙂
Baid dankie, jou eiland tyd was positief aangewend met al die geestelike elemente daarin. Ek glo dit is juis die rede dat jy heelhuids daarvan kon teruggaan na die plek waar jy weer een van menigte is. 😉😊
Baie dankie hierdie psot was nogal nie so maklik om te skryf en het heeltemal anders verloop as die oorspronklike idee. Maar hy is daar
Dit wys ook dat jy leiding gekry het om te skryf en dit is wat skryf so heerlik maak. As mens geinspireerd raak oor wat in jou gedagtes opkom gee dit die beste eind resultaat.