Jaargang 7-studente aan die International School of Helsinki, Finland, doen 'n oefening vir volhoubare ontwikkeling saam met die skrywer (links van links) en mede-onderwyser Rachael Thrash. Katja Lehtonen, skrywer met dien verstande
Met Kersete vir 2018 verklaar my suster dat sy vir 'n jaar niks sou koop nie. Nadat sy twee jaar in Bangladesh gebly het, het sy gesien hoe die wêreld se modebedryf die land se mense en omgewing verwoes.
Ek het besluit om haar leiding te volg. As Australiër wat in Finland woon, kan ek my nie voorstel om 'n jaar sonder 'n vlug huis toe te gaan om familie te besoek nie. Dus koop niks (behalwe kruideniersware) iets om al die koolstof-duur lugmyl te vergoed.
Ek is ook 'n onderwyser in geesteswetenskappe in die hoërskool, en het besef wat ek leer terwyl ek niks probeer koop nie, nuttig kan wees in 'n klaskamer.
Die effektiwiteit van "Modelle" - 'n gedrag te demonstreer wat dan deur iemand anders waargeneem en nageboots word - as 'n onderrigstrategie is lankal bekend in onderwysliteratuur. Daar is onlangse bewyse om voor te stel dat modellering ook 'n effektiewe strategie in die onderwys vir volhoubare ontwikkeling is.
Gegewe hierdie navorsing, het ek gedink dat modellering van volhoubare en etiese besluitneming tydens onderrig 'n paar interessante besprekings kan opwek, sonder dat ek vir my studente hoef te preek.
Dit staan ​​bekend as onderwys vir volhoubare ontwikkeling 1 (ESD1), waar die doel is om bewustheid te verhoog en die gedrag van studente te verander. ESD1 is ook genoem instrumentele ESD. Dit word wyd gebruik in onderwysersopleidingskursusse en skoolkurrikula oor die hele wêreld. Dit behels die aanmoediging van studente om te leer hoe hul gedrag die omgewing beïnvloed, en watter gedrag hulle kan vervang of verander om hul ekologiese voetspoor te verminder.
Maar sommige navorsers argumenteer dat hierdie soort onderwys vir volhoubare ontwikkeling nie genoeg is nie, en advokate ook insluit emansipatoriese onderwys vir volhoubare ontwikkeling, of ESD2. Die doel daarvan is om studente se kapasiteit te bou in meer innoverende, kritiese denke oor volhoubare ontwikkeling.
Hoe ek modellering in my klaskamer toegepas het
Toe ek my jaar met niks koop nie, het ek op die punt gestaan ​​om die Jaar 7-studente 'n eenheid met die naam “Vordering: Teen watter koste?” Te onderrig. Dit ondersoek die parallelle tussen die eerste industriële rewolusie - 'n tyd van buitengewone verandering, maar ook arbeidsontginning, kolonisasie en groot toenames in besoedeling - en die uitdagings wat vandag vooruitgang bied, insluitend klimaatsverandering, strukturele ongelykhede en die tegnologiese revolusie.
Jaar 7 International School of Helsinki-studente werp idees op hul innovasiebeurs. skrywer met dien verstande
'N Kombinasie van geesteswetenskappe, Engels, wetenskap en ontwerp, eindig met 'n innovasiebeurs. Die studente kies een van die Verenigde Nasies Volhoubare Ontwikkeling Doelwitte om studente, onderwysers en ouers op te los en op die kermis met $ 1000 rond te loop om voor te gee dat hulle “saadgeld” doen met die studente wie se oplossings hulle die beste wil vind.
Studente wat 'n belegging probeer wen vir hul idees op die innovasiebeurs. skrywer met dien verstande
Ek het hierdie twee dele van onderwys vir volhoubare ontwikkeling gesien as aanvullend. Die eerste, meer konkrete ESD1 - om te leer oor die wêreldwye voorsieningsketting, ons ekologiese voetspore en lae-koolstofalternatiewe - stel studente in staat om die impak van hul optrede vandag te sien. ESD2 moedig studente aan om hulself voor te stel aan die uitdagings wat hulle in die toekoms in die gesig staar, asook nuwe oplossings.
My mislukkings het die beste lesse opgelewer
As ek nadink oor wat in my klaskamer verbeter het as gevolg van my nuwejaarsresolusie, het die grootste wins in my studente en my eie denke gekom uit die bespreking van my mislukkings.
Ek het dit nie die hele jaar gehaal sonder om iets te koop nie. Ek het vier dinge gekoop: koshouers, sodat ek plastiekverpakking kon vermy, nuwe hardloopskoene as my oues begin uitmekaar val, 'n tweedehandse fiets nadat myne gesteel is, en 'n tweedehandse telefoon toe myne in 'n storm gesterf het.
Ek het ongeveer 'n week sonder 'n telefoon gegaan. Dit blyk dat ek net so verslaaf was soos die tieners in my klas. Dit het gelei tot 'n gesprek oor slimfone, skermtyd en sosiale media-verslawing as ekstra vorderingskoste, en 'n klasuitdaging om 24 uur lank sonder tegnologie te werk. Twee studente uit die 36 in my klas het dit reggekry. Ek het nie.
Ek het besluit om 'n tweedehandse “nuwe” telefoon te koop. Ek het met my studente gesels oor my kontrolelys oor vrae oor volhoubare verbruik, wat my gehelp het om byna niks te koop nie:
Kan ek daarsonder gaan? (Nee, soos dit met my telefoon geblyk het: ek is 'n verslaafde.)
Kon ek herstel wat ek gehad het? (Ek het my ou telefoon vir twee dae probeer uitdroog, maar dit het nie gewerk nie.)
Kan ek 'n tweedehandse een koop? (Ja! Ek het een van Swappie.)
Wat ek gered en geleer het
Aangesien my jaar van byna niks in 2019 tot 'n einde gekom het nie, het ek geen motivering gehad om na die vakansieverkope te slaan nie. Ek het ook ten minste 'n paar duisend dollar gespaar, wat in plaas daarvan gelei het om my verband en meer etes saam met vriende uit te betaal.
Aan die begin van hierdie nuwe skooljaar gee ek nie voor dat ek al die antwoorde het om volhoubaar te leef nie. Maar as 'n verbruiker en as onderwyser kan ek baie doen. Ek kan my studente se aktivisme ondersteun, ook as hulle verkies om aan te sluit by a Vrydae vir die toekoms skoolstaking vir die klimaat. Ek kan die res van die week hul kritiese redenasievermoë in ons klaskamers ondersteun en uitdaag. Elkeen van ons kan 'n verskil maak - en ons kan almal begin deur te oefen wat ons verkondig.
Ellen Heyting, PhD-student in onderwys en hoof van jaar 11 en 12, Monash Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Hoe ek 'n jaar probeer om niks te koop nie, het my 'n slimmer koper en 'n beter onderwyser gemaak