Is verbaas dat die uitgewer aan so ’n digter (Rosa Smit) soveel bladsye afstaan, wat so lank laas gebundel het en wie se tweede bundel dit maar is.
Beweer 'n bundel ly aan dieselfde oormaat persoonlike besonderhede as Ted Hughes se Birthday Letters, wat mense waarskynlik net koop en lees vir die insae in sy huwelik met Sylvia Plath.
Resensies in koerante en ander openbare media is sekerlik nie kritiek in streng akademiese sin soos wat tipies in 'n literêre tydskrif (gedruk of op die web) voorkom nie. Maar mens sal darem verwag dat die beginsels van die strenge op die populêre sal geld, nes die rugbyspelers in 'n onder 15-span ook nie mag vuisslaan of onkant gaan nie. Soos jy sal verwag dat alle taalonderrig in ooreenstemming sal wees met die linguistiek se insigte na eeue se navorsing na die wese en verskynsels van taal.