Geskryf deur Charles B. Jones
Monnike bid by die Nanshan-tempel in Sanya, Hainan-provinsie in China. Chen Wenwu / VCG via Getty Images
Baie mense in die Weste interpreteer Boeddhisme as 'n pad van meditasie wat tot verligting lei.
Wat baie mense dalk nie weet nie, is dat hierdie interpretasie verskil aansienlik van sy praktyk in Oos-Asië.
Ek het baie jare Boeddhistiese tempels in Taiwan en die vasteland van China waargeneem, en my navorsing het uitgeloop op die boek "Chinese suiwer landboeddhisme. " Hierdie vorm van Boeddhisme leer mense om 'n beroep te doen 'n Boeddha met die naam Amitābha in die verwagting dat hy hulle, wanneer hulle sterf, na sy suiwer Boeddha-land sal neem, 'n ideale plek om die praktyke na te streef wat daartoe sal lei dat hulle boeddha's word, of volledig verligte en bevryde wesens.
Hierdie vorm van praktyk - sentraal tot die Suiwer Land Boeddhisme - het ontstaan ​​uit Mahayana Boeddhisme, 'n tak van Boeddhisme wat in die eerste tot sesde eeu nC ontstaan ​​het.
Een van die innoverende leerstellings van Mahayana Boeddhisme was dat die kosmos bewoon word deur miljoene boeddha's, nie net die historiese grondlegger van die godsdiens nie. Aangesien al hierdie boeddha's êrens moes woon, en hul omgewings net so suiwer moes wees soos dit was, het dit gevolg dat daar baie Boeddha-lande is.
Pure Land Buddhism het geleer dat die suiwer land Amitābha toeganklik was vir gewone mense nadat hulle gesterf het. Voor die ontwikkeling van die suiwer landboeddhisme was die enigste manier om te verlig deur 'n moeilike pad van studie en praktyk wat buite die bereik van die meeste mense was.
In China het die suiwer land-onderrig die vooruitsig op bevryding van lyding en die bereiking van boeddha-lewens vir gewone mense haalbaar gemaak. Terwyl die suiwer landboeddhisme versprei en in ander Oos-Asiatiese lande dominant geword het, is China die land van sy geboorte.
Die teorie van karma
Boeddhiste glo dit alle lewende wesens sit vas in 'n eindelose lus van geboorte en wedergeboorte en die goeie of slegte geluk wat hulle ervaar, spruit uit karma. Karma is 'n morele krag wat geskep word deur die dade wat 'n mens doen: Deugdelike dade gee 'n mens beter geluk, terwyl bose of selfs net onkundige dade ongeluk meebring.
Daar word gesê dat Karma die toekomstige lewe bepaal in terme van geslag, intelligensie en ander persoonlike eienskappe sowel as die omgewing.
Die Shaolin-tempel in die Henan-provinsie in China. Ren Hongbing / VCG via Getty Images
Aangesien daar glo dat 'n Boeddha sy karma heeltemal gesuiwer het, is sy liggaam en verstand vry van alle gebreke en is die land wat hy bewoon perfek. Verskeie Boeddhistiese geskrifte beskryf "Boeddha-lande" as paradys sonder morele boosheid en vry van alle smet.
Baie Boeddhiste hoop op geboorte in 'n Boeddha-land sodat hulle hul pad kan voltooi onder direkte toesig van 'n Boeddha.
Volgens die Sutra, of die skrif, oor die Boeddha van die oneindige lewe van nie later nie as die derde eeu, besluit 'n monnik genaamd Dharmākara om 'n boeddha te word. Na baie studie en beraadslaging het hy 48 geloftes afgelê wat uiteensit watter soort Boeddha hy sou wees en hoe sy Boeddha-land daar sou uitsien.
Die meeste van hierdie geloftes het 'n toneel uiteengesit wat aan gelowiges bekend was: as 'n boeddha sou hy kragtig, verstandig en medelydend wees. Sy land sou wonderlik wees, en die wesens wat dit met hom gedeel het, sou so volbring wees dat hulle al baie van die magte en eienskappe van 'n Boeddha sou hê. Dit het perfekte welsprekendheid ingesluit en die vermoë om van groot afstande te sien en te hoor.
maar onder die geloftes opgeneem in die Sūtra, was dit die 18de wat alles verander het. Dit gelofte bepaal dat elkeen wat hom net voor die dood in gedagte bring, in sy Boeddha-land hergebore sal word:
'As Dharmākara aangehaal word, sal wese in die land van die tien rigtings, wanneer ek boeddhawe is, in die lande van die tien rigtings wees wat my opreg en met vreugde toevertrou.
Die feit dat hy sy doel bereik het en die Boeddha met die naam Amitābha geword het, het beteken dat die gelofte 'n werklikheid geword het. Die term "tien keer" wat na Amitabha se gedagtes verwys, was egter vaag. Nog 'n skrif, die Sutra op die Visualisering van die Boeddha van die oneindige lewe, het verduidelik dat 'n mens slegs hierdie naam van die Boeddha tien keer moes sê.
Daarbenewens het Dharmākara ook gesê dat diegene wat "die vyf ernstige oortredings pleeg en die regte Dharma misbruik" uitgesluit sal word. Hierdie Sutra het sulke beperkings uit die weg geruim. Die twee tekste het gewone Boeddhiste in staat gestel om na hierdie wedergeboorte in hierdie suiwer land te streef.
Suiwer land in China
Boeddhisme het ongeveer 2,000 jaar gelede China binnegegaan en stadigaan die volgende ontwikkel toe die tekste in die vertaling en sendelinge beskikbaar geword het geleer om hul boodskap oor te dra.
Die verhaal van Dharmākara se geloftes was veral gewild. Die Sūtra oor die Boeddha van die Oneindige Lewe is verskeie kere in Chinees vertaal, en wetenskaplikemonnike het die Suiterland-sūtras gelees en kommentaar gelewer.
Monnike en nonne het die Amitābha Sūtra tydens hul daaglikse toewyding gedreunsing. Hierdie sūtra, tesame met die twee reeds genoemde, het die 'Three Pure Land Sūtras' geword wat die opkomende tradisie geanker het.
Die vroeëre Chinese kommentators oor hierdie sutras het gemeen dat 'n mens groot winkels van goeie karma uit die verlede nodig gehad het om selfs van hierdie leringe te hoor. Hulle het ook verkondig dat as 'n mens se gedagtes nie deur vorige oefening gereinig is nie, die Suiwer Land nie in al sy prag kon sien nie.
Streef na boeddhasheid
In die sesde en sewende eeu, drie monnike met die naam Tanluan, Daochuo en veral Shandao het nuwe interpretasies verskaf en praktyke wat die gewone gelowige volkome toegang tot die Suiwer Land gegee het sonder dat hulle dit moes verdien of verdien.
Eerstens het hulle gesê dat wedergeboorte in die suiwer land 'n 'maklike pad' is in vergelyking met die 'moeilike pad' van tradisionele Boeddhistiese praktyk.
Tweedens, dat die Boeddha Amitābha die beoefenaar help deur sy 'ander mag' toe te voeg tot die gelowige se 'selfkrag'. Met ander woorde, die mag van die Boeddha het die gelowige direk gehelp en hom of haar na die suiwer land gebring. 'Selfkrag', of die gelowige se eie poging, kan voordelige gevolge hê, maar dit was nie genoeg vir bevryding nie. Die toevoeging van die Boeddha-mag het bevryding aan die einde van hierdie lewe gewaarborg.
Derdens het hulle die hoofpraktyk omskryf as die naam van Amitabha hardop. In die oorspronklike tekste was dit nie duidelik of die praktyk uit moeilike meditasies of mondelinge aanroeping bestaan ​​het nie, maar hulle het dit duidelik gemaak dat net die herhaal van "Gegroet aan Amitaqbha Boeddha" die boeddha sou laat vervoer na die Suiwer Land.
Die suiwer land was nie 'n eindbestemming soos die hemel in die Christendom nie. Die punt van wedergeboorte moes in die perfekte omgewing wees om 'n Boeddha te word. 'N Mens sal nog steeds na boeddha-lewe moet streef, maar jou eie krag met die van Amitābha sal die finale resultaat waarborg.
Dink daaraan om in 'n roltrap te wees. As 'n mens glad nie kan loop nie, sal dit een na bo dra, maar as 'n mens selfs 'n bietjie kan loop, sal die spoed van die roltrap kombineer om vinniger daarheen te kom.
Sing die naam van Boeddha
Gelowiges in die suiwer land kan "Gegroet die Boeddha Amitābha" stil of hardop voordra terwyl hulle die herhalings op 'n rosekrans tel; hulle mag deelneem aan groepoefeninge by 'n plaaslike Boeddhistiese tempel; hulle neem selfs deel aan een-, drie- of sewe-dae retraites wat resitasie kombineer met bekeringsrituele en meditasie.
Dit bly tot vandag toe die algemeenste vorm van Boeddhistiese praktyk in Oos-Asië.
Charles B. Jones, Medeprofessor in godsdiens en kultuur en direkteur van godsdiens en kultuur, Vereniging van Teologiese Skole.
Die Katolieke Universiteit van Amerika Skool vir Teologie en Godsdiensstudies is 'n lid van die Vereniging van Teologiese Skole. Die ATS is 'n finansieringsvennoot van The Conversation US.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste en oortuigings > Waarom so baie van ons in spoke glo
In die laat winter hou baie Christelike denominasies 'n periode van 40 dae van vas en gebed, genaamd ...
'N Boek van betowerings wat beweer dat: "U kan 'n vrou fassineer deur haar 'n stuk kaas te gee" en, ...