Die klere wat voor die winkels uitgestal is kontrasterend teenoor die ou geboue wat agter dit staan.
Die straat is oorlaai van mense. Of miskien is dit net die min spasie wat daar is om te loop. Die twee rye winkels word geskei deur ‘n straat wat net breed genoeg is vir een kar om op ‘n slag deur te ry. Wanneer jy afkyk in die straat lyk dit soms as die eenkant van die staat ‘n spieëlbeeld is van die ander kant. Die een winkel lyk amper presies soos die ander, en wanneer jy nader kom sien jy dat hulle name selfs amper dieselfde. Soos een van die vele Krap Krap winkels.
Latib sê egter dat baie dinge verander het sedert die Mooirivier Mall oopgemaak het. “Ons het baie van ons kliënte verloor sedert die nuwe winkesentrum oopgemaak het. Ons het alles hier wat hulle in die nuwe winkelsentrum het en dit is goedkoper hier.”
Vir Riki Rigter van die Mooirivier Apteek is die veiligheid van die Wandellaan ook nie ‘n kwessie nie. “Ons werk soms tot nege uur in die aand en het nog nooit bedreig gevoel nie.” Dit is miskien eerder die vriendelikheid van die straat wat uitstaan. Rigter vertel dat wanneer hulle in die aande toesluit, sal die apteek se kliënte wat buite die plaaslike kroeë sit hulle vriendelik groet.
Rigter sê dat ‘n mens net verby jou persepsies van die Wandellaan moet kom. “Mense moet besef die straat het ‘n lewendige kultuur van sy eie.”