Vaco hou daarvan om vasgegordel op die voorste sitplek te sit….om beter te kan sien Pa!
Na 'n harde dag se werk…niks so lekker soos 'n middagslapie nie!
Troeteldiere kan soms…..
eienaardige vorms aanneem! Ek het juis so 'n paar vreemde siele op my troetellysie.Dit val natuurlik nie in almal se smaak nie en sommige mense gooi maar 'n wye draai om hierdie "gunstelinge"!
Ek is mal oor streepmuisies.
Spinnekoppe is van my gunsteling troetelspesies.Ek het al hierdie een geplaas,maar dis vir die wat dit nie gesien het nie.Lieflike reenspinnekop woonagtig in my agterplaas.
Dan is daar die meer aanvaarbare troeteldiere,wat diep onder mens se vel inkruip!
Dexter,my kinders se Airedaleterrier
Carma,my seun se Bokser
Vasco,lyk altyd of die honde sy kos afgevat het!
Musiek..pes of plesier?
Daar is musiek en mu-SIEK. Die eerste soort is daardie tipe klank samevoegings wat perfek tot die sinne spreek en jou meevoer na 'n heerlike geesteswêreld.
Die mu-SIEK is daardie oorpyn-en irritasiemusiek wat orals teen mens se sin aan jou opgedwing word.Wanneer ek in 'n klerewinkel kom,is ek nie lus dat die vals nood(t)krete van 'n "kunstenares"met 'n vlymskerp blêrstem,my oordromme opkerf nie.Ek wil in stilte my klere uitsoek en aanpas.
Dan is daar die liewe "agtergrond" musiek,waar die desibels so hoog is,dat dit 'n vegvliegtuig,wat deur die klankgrens bars,na 'n sagte briesie laat klink.Tussen die lawaai deur,moet mens kuier en 'n gesprek probeer voer.Dis veral jaareindepartytjies wat hulle hieraan skuldig maak.
Die grootste pyniging is definitief daardie eentonige geprate "musiek"(Rap).Dit voel of iemand boor en boor in my brein in en net as ek dink dis verby,dan dril die boor vir 'n laaste encore,nog so vyf tot tien minute langer tot binne in my breinstam!
My doodsteek is wanneer iemand van sy "baby" sing.In Engels of Afrikaans klink dit ewe vertraag.
Wanneer ek hierdie tyd van die jaar 'n winkel ingaan,kners ek op maat van Jingle Bells,Rudolph the Rednose Reindeer en Little Drummer Boy,dat my tande agterna los en stomp voel.
Opgezoepte karre wat lyk of hulle asemhaal van die woeste klankgolwe wat kloppend teen die bakwerk timmer,is een van my padnagmerries.
Elke diertjie het sy plesiertjie en elkeen se musieksmaak verskil,maar moet dit net nie op ander afdwing nie.
My oudste en nuutste speelding
Herman Beertjie is een van my paar kosbaarste besittings en hy word vandag nog soos 'n kleinnood opgepas! Soos ek reeds in my vorige pos genoem het,het ek 'n Nederlandse ouma gehad,wat ek nooit ontmoet het nie.Sy het hierdie beertjie as 'n geskenk gestuur toe ek gebore is.Saam met 'n gegrafeerde mes,vurk en lepelstelletjie, is dit die enigste geskenke wat ek ooit van haar ontvang het.
Die knapie lyk effens motgevreet,maar is verder in 'n redelike goeie toestand.Die kleertjies wat hy aanhet,het ek in standerd drie gebrei,toe skoolkinders nog geleer is om handwerk te doen.Ek onthou nog hoe die juffrou baie keer al die harde werk van die breipenne afgepluk het en ek weer van vooraf moes begin!Dit was maar nodig,want ek het so baie steke laat val,dat die ding soos 'n sif gelyk het.Daardie tyd het ek lang trane gehuil,maar vandag is ek nie spyt dat ons geleer is om met net die beste tevrede te wees nie.Nodeloos om te sê,tot vandag toe haat ek dit om te brei..nou ja,dis 'n ander storie daai!
Ons bure se dogters het ook beertjies gehad en een van hulle s'n se naam was Herman.Kinders volg mekaar altyd na,dis hoekom Herman Beertjie vandag nog Herman Beertjie is,al haat ek die naam.Ek hoop nie ek vat nou iemand in die gesig nie!