Mary Meeker’s 2014 Internet Trends report – VentureWoods
May 28, 2014Written by Udhay Shankar N
Ecosystem internet, Kleiner Perkins, KPCB, Mary Meeker, report Gerlin Fokke - Van Deinse Media
Functie Secretariaat / Managementondersteuning 'C’est la Vie' - Lanie van Reenen se Afri-Frans droom
‘C’est la Vie’ – Lanie van Reenen se Afri-Frans droom
Lanie van Reenen is een vrou wat goed geverf is met alles wat seermaak en taai is in die lewe. Met die grootste kwas. Drome wat suur word; liefde wat draai — catastrophique. Dat die vrou nie rasend mal geword het nie - daar in die diepte van die Franse platteland - is verbasend.
JK Rowling het eenkeer, voor ‘n baie gestelde gehoor, gepraat van die voordele van mislukking. Hoe diÃ© diep waters en slaggate van die lewe, soms presies is wat ons nodig het om uiteindelike suksesvol te wees. Dalk nie eers die sukses wat ons verbeel het nie, maar iets totaal anders.
â€œThe knowledge that you have emerged wiser and stronger from setbacks means that you are, ever after, secure in your ability to survive. You will never truly know yourself, or the strength of your relationships, until both have been tested by adversity. Such knowledge is a true gift … and it has been worth more than any qualification I ever earned.
Lanie van Reenen is een vrou wat goed geverf is met alles wat seermaak en taai is in die lewe. Met die grootste kwas. Drome wat suur word; liefde wat draai — catastrophique. Dat die vrou nie rasend mal geword het nie – daar in die diepte van die Franse platteland – is verbasend. Ek dink ek sou eerder soos ‘n papnat hoenderhaan myself na die naaste pad gesleep het om ‘n Nando’s te word. Only sometimes one is too busy to go mad.
C’est La Vie is haar storie. Opuitlopend die story van gewone mense. Die einigste verskil is dat Lanie van lankal meer doen eerder as net sÃª — die vrou ‘chat’ nie oor ete nie, sy is te besig om die menu uit te werk. Jonk getroud, jong ma en entrepreneur — van Biggie Best Winkel tot Boutique Hotel — blyk dit dat die talentvolle vrou alles bereik het wat haar hart begeer. Maar die skaduwees lÃª lank en yl waar die son nie kom nie. Haar persoonlike lewe is soos ‘n tulp wat verlep sodat jy aanhou water gee, mooi praat, probeer. Lanie doen wat alle slimkop, vasberade vrouens doen — sy hou die skip se helm styfvas.
En dan gaan verloor sy haar hart, en som sal waag om te sÃª haar verstand — maar dÃ¡ar diep in the Franse platteland, staan her ‘Bel enfant’. Soos Cinderella, roep die verwaarlose Chateau haar nader, en in daai naderstaan, is dit gedaan. Daar moet sy haar ‘ ultimate ‘ droom uitleef, haar pragkind weer mooi maak.
C’est la Vie is Lanie se verhaal van haar tyd in Aubusson. Dae van fiets ry tussen die boom lanings, klein gehuggies, lekker kos en wyn. Ek dink aan ‘The Good life’ en wil somer self wynlande deurstap en ‘parlez’ met die ‘locals.’ Anders belÃª in die Chateau, restorasie begin en planne vir die weelderigste vier ster hotel word realitiet. Dit is die ‘wedding’ prentjie van ieder meisie se eendag dag. Soos ‘n toneel uit die mees romantiese film.
Die wind het tÃ© vroeg begin draai. Son verdwyn onder die donker wolk van wÃªreldse resessie. Nee, dit moes mos nooit gebeur het nie! Mooi huis van piek versiersuiker word stadigaan moeg en verwerp. Die ouers baklei oor die kind. Lanie, moet toestaan terwyl haar visie stadig maar pynlik ‘n metamorphose ondergaan, die kind sluip onder die branders weg. En Lanie alleen probeer die mooi meisie red. Lanie probeer vir Michael red. Lanie probeer vir Lanie red.
Ek is so drie kwart deur die storie, maar wil amper nie meer lees nie; dit is net tÃ© onregverdig — ek snak na asem. Hoe kan een, talentvolle vrou soveel duld? Ek voel asof iemand my gusteling verf prentjie by die kleuterskool kom opfrommel. Maar dit is waar ek ophou. As jy meer van diÃ© merkwaardelike mens se lewe wil weet, dan lees jy self.
JK Rowling sÃª verder, ‘It is impossible to live without failing at something, unless you live so cautiously that you might as well not have lived at all — in which case, you fail by default.’
Uiteindelik het Lanie se Afri-Frans droom nie bewaarword nie — dit was eerder die impetus vir ‘n lekker, seer en vreugdevolle boek. Nogtans het sy sÃ³ bietjie van my droom van die Franse platteland; die ryk kultuur en flipse houding van die eie mense as woorde geskenk vir my gegee.
Haar kleurvolle reis was vol stampe en hoÃ«, hoÃ« heuwels, maar, die afdraande, as die wind so in jou hare wapper, is wat tel. Dit is die lekker weet dat mislukking, nuwe paaie oopmaak.
Deur Karen de Villiers