Breyten se “die bederfenis van soet wind” ruik dus vir my na katjiepiering. Met linte van sterre en sinne string hy die heelal se ontstaan aan lewenssiklusse van larwe tot mens, van sein, bewussyn tot kwyn en verdwyn. “Er is metafysica genoeg in denken aan niets”, (in die vertaling van August Willemse). ŉ boom is niks behalwe boom, ŉ klip is alleen ŉ klip. Meerdere weken ligt zij in het ziekenhuis van de parkachtige voorstad Brenthurst van Johannesburg. Vanuit het ziekenhuis schrijft zij op 25 april 1960. Ek begin al hoe meer dink meer Suid-Afrikaners moet net Nietzsche se Zarathustra (wat ‘n naam!) lees, want dan sal hulle iets verstaan van die “Groot Gesondheid” wat mens nodig het om op hierdie fenomenale stuk grond te oor-leef. In my oeuvre is Stigmata ‘n baie bewustelike verruiming van tematiek en tegniek. ‘n Mens kan dit seer seker ook lees as getuienis van my uitdeinende geestelike belewenis.