Waardevermindering: plant en versorg in die oop veld, groei tuis uit sade - Ook - 2021
Meerjarige grondbedekkingsplante is baie gewild op tuine vir tuinmaak. Hulle skep nie net 'n pragtige groen mat nie, maar voorkom ook die groei van onkruide wat nie deur digte aanplantings kan breek nie. Een van sulke grondbedekkings is aubretia, plant en versorging in die oop veld bied geen besondere probleme nie.
Beskrywing en kenmerke van die aubrietblom
Behoort tot die aubrieta, soos die plant ook genoem word, tot die koolfamilie. Die natuurlike habitat is die streke van Klein-Asië en Latyns-Amerika, sowel as suidelike streke van Europa. Ondanks die feit dat die blomme van aubretia baie klein is, word dit vergoed deur hul magdom daarvan. Gedurende blomperiodes - en dit gebeur twee keer (in die vroeë somer en vroeë herfs) - is die aarde bedek met 'n skilderagtige tapyt, vanwaar dit onmoontlik is om weg te kyk.
Die knoppe van aubretia het 'n ander kleur, wat afhang van die verskeidenheid - daar is wit, blou, pers, blou monsters. Na die einde van die blom verskyn 'n vrug in die plek van die ogies, 'n peul met langwerpige sade. Die blare van die aubretia is ook klein, bedek met ligte puberteit. Hulle het 'n ovaal of ronde vorm, gekenmerk deur gekartelde of soliede rande. Die plant se bossie word 25-30 cm hoog.
Variëteite en soorte verswakking
Die blom het verskillende soorte en 'n groot aantal basters. Onder hulle is die gewildste onder tuiniers:
Deltoïed. Dit is nie meer as 15 cm hoog nie, het blougroen blaarlemme. Die rasemose bloeiwyses verskyn einde Mei op die deltoïed-aubretie en duur ongeveer 'n maand. Die deursnee van die ogies is ongeveer 1 cm, en die kleurpalet is pers en donkerblou.
Ksenia. Aubretia het vertakkende kruipende lote wat nie meer as 10 cm hoog is nie. Die blare is klein, ovaalvormig, die blomme het 'n donker pers tint, 1 cm groot.
Boeiend. Behoort tot bastervariëteite. Lote van 'n grysgroen skaduwee het 'n sterk puberteit. Turkoois, blou of pers knoppe verskyn op die skeermes in Mei. Hulle het 'n netjiese geel oog. Hierdie baster is ideaal vir vertikale tuinmaak.
Rooi koning. Aubretia word gekenmerk deur 'n bolvormige bos wat nie meer as 15 cm hoog is nie. Daar verskyn nogal groot (tot 5 cm) helderrooi blomme.
Cote d'Azur. Aubrieta met donkergroen digte blare. Gedurende die blomperiode is die mat bedek met blomme van 'n ligblou tint.
Die voordele en nadele van grondbedekkings is die punt waaraan tuiniers allereers aandag skenk as hulle 'n variëteit vir hul perseel kies.
Die pluspunte van 'n blom sluit in:
Die skouspelagtige voorkoms van 'n blomtapyt.
'N rykdom aan kleurpalet.
Bestand teen lae en hoë temperature.
Gemak van voortplanting.
Daar is feitlik geen nadele van aborsie nie:
Die behoefte aan elke twee jaar oorplanting.
Om die blomproses van aubretia te versnel, word tuis saadjies vir saailinge gesaai, en eers dan word die volwasse saailinge na 'n permanente groeiplek oorgedra.
Dit is beter om aubersaadmateriaal in 'n blommewinkel aan te skaf, waar daar sertifikate van ooreenstemming van variëteite is. Daar moet onthou word dat die aubriet wat uit sade gekweek word, eers volgende jaar sal blom. Hulle begin saadjies plant aan die einde van Februarie, wanneer 2-2,5 maande oorbly voor die hitte begin. In verskillende streke kan hierdie terme effens skuif.
Die beste opsies om 'n blom te saai, is turftablette, dan hoef u nie saailinge uit 'n gewone houer te duik en na blombeddings oor te plaas nie. Dit is genoeg om dit saam met 'n turfpot te plant, om die delikate wortels van aubretia te voorkom.
Eerstens word die tablette met water gegooi en gewag totdat dit opgeswel het. Daarna word 2-3 blomsade op die oppervlak van elkeen gelê. 'N Laag gestoomde riviersand van 3-4 mm dik word bo-op gegooi. Spuit bo-op met warm water uit 'n spuitbottel met klein gaatjies en bedek met plastiekfolie en glas. Die mees geskikte temperatuur vir ontkieming van aubersaad word beskou as tussen 18 en 21 grade.
Na die voorkoms van groen spruite word die film of glas daagliks vir 'n paar uur verwyder sodat die blomme geventileer word. Sodra dit 'n bietjie sterker word, kan die laag heeltemal verwyder word. Dit is nodig om die saailinge nat te maak, die aubretia hou nie van stagnasie van vloeistof nie en kan siek word. 2-3 weke voordat die saailinge op 'n permanente plek geplant word, word die plante met komplekse minerale kunsmis gevoer, maar dit word swak gekonsentreer. As die spruite sterk lyk en vinnig groei, word hierdie stap heeltemal oorgeslaan.
Die proses om in aparte houers te sit, is uiters negatief vir aubretia. As die saad nogtans nie in aparte turfpotte gesaai word nie, maar in 'n gewone houer, word die pluk uitgevoer, met die grootste omsigtigheid. Eerstens word die grond gemors en dan word die saailinge versigtig met 'n teelepel uitgehaal en in aparte bekers geplaas.
Wanneer en hoe om buite te plant
Die oordragtyd van saailinge in elke streek hang af van die klimaatstoestande. Gemiddeld kom dit aan die begin voor - middel Mei, wanneer die weer stabiel en warm is en die dreigement van terugkerings verby is. In die noordelike streke is dit beter om dit einde Mei te doen.
Die plek wat beplan word om auberse saailinge te plant, moet goed deur die son verlig word. In die skaduwee sien die tuinier nie die oorvloedige blom van die aubrië, waartoe die plant in staat is nie. Maar in verhouding tot die grond stel die blom nie verhoogde vereistes nie. Inteendeel, hoe armer die grond is, hoe meer hou die abresie daarvan. Die belangrikste ding is dat die grond 'n goeie vogdeurlaatbaarheid het en los is. 'N Klein hoeveelheid houtas of turf sal nie skade berokken nie. Die suurheid van die grond is verkieslik om neutraal of swak te wees.
As u gate vir saailinge grawe, moet u in ag neem dat die breedte daarvan twee keer so groot moet wees as dié van 'n veetablet waarin die blom geleë is. Die diepte van die fossa word bepaal deur die lengte van die wortels. Plante word op 'n afstand van 5 cm van mekaar geplaas. Druk die grond met u hande na plant en dek die oppervlak met 'n sandlaag van 5 sentimeter, waarna dit oorvloedig bevochtig word.
Verdere versorging van die ornamentele kultuur
Die verdere versorging van die plant hang af van die welige tapyt van die plant.
Wees versigtig met die bevogtiging van die abresie. Die blom hou nie van te nat grond nie en reageer met wortelvrot of gebrek aan blom. Met 'n voldoende hoeveelheid natuurlike neerslae word hierdie prosedure laat vaar en word water slegs in veral droë periodes uitgevoer. Boonop word die besproeiingsmetode as die beste opsie vir 'n plant beskou.
Topbemesting is 'n waarborg vir 'n oorvloedige en langdurige blom van aubretia. Dit word twee keer per seisoen uitgevoer deur minerale samestellings te gebruik. Die eerste keer dat die blomme in die lente bemes word, in die stadium van die vorming van die knop. Die tweede toediening is nodig om na die snoeiproses in die somer af te skeer om 'n tweede vloedgolf te stimuleer.
Hierdie prosedure is nodig om die plant weer te laat blom. Dit word uitgevoer na die eerste golf, wat tot 7 weke duur. Alle stamme word aan die wortel gesny en minerale voer word bygevoeg. Daarna begin die blom aktief groei en teen die herfs behaag dit die eienaars van die werf met 'n nuwe golf volop blom. In die herfs, voordat die winter voorberei word, word daar nie meer gesnoei nie, anders kan die plant in die koue seisoen sterf.
Voorbereiding vir oorwintering
Aubretia is bekend vir sy verhoogde rypbestandheid en slaap sonder probleme in die oop veld. Slegs in die noordelike streke word droë blare bo-op die bosse gegooi en met spar takke bedek.
Poeieragtige skimmel word beskou as die gevaarlikste siekte vir aubretsia. 'N Kenmerkende kenmerk is die voorkoms van 'n bruin blom op die blom. Hulle begin behandel wanneer die eerste simptome verskyn, anders is dit nie moontlik om die plant te red nie.
Vir bespuiting word 'n oplossing van kolloïdale swael gebruik.
Van die plae berrig plantluiskolonies blomme groot skade. As daar min plae is, word 'n gekonsentreerde brandnetel-infusie gebruik om te bestry. In geval van ernstige infeksie van plante, kan insekdodende preparate soos "Aktara" nie vermy word nie.
Om aubretia in 'n tuinperseel te teel, word die volgende metodes gebruik:
Seminaal. Hulle word in voorbereide grond gesaai, natgemaak en wag op blomlote.
Steggies. Na snoei bly steggies sonder blomme, wat gebruik word om aubretia te teel. Turf en sand word in gelyke verhoudings gemeng en steggies word in hierdie mengsel geplant. Teen die einde van die somer sal hulle wortel skiet en versterk, dan word die blomme na 'n permanente groeiplek oorgedra.
Verdeling van die wortel. Hierdie prosedure word in die herfs of lente uitgevoer. Die metode is redelik riskant vir plante, daarom word dit selde deur tuiniers gebruik.
Lae. Liggende lote van 'n blom word met grond besprinkel en wag tot hulle wortel skiet. Dan word die plante op 'n permanente plek geplant.
Aubriet in landskapontwerp
Aubretia-blom word wyd gebruik in tuinareas. 'N Blom is onvervangbaar in die versiering van heinings en vertikale oppervlaktes. Die beste metgeselle vir 'n plant in 'n blomtuin is alyssum, irisse, euphorbia en seepkruid. Die afkorting het sy plek in die ontwerp van rockeries en mixborders gevind.
Kyk die video: In Bedrijf - Boomkwekerij Huub (Oktober 2021).
Copyright 2021 \ Plant en versorging van akker in die oop veld, teelmetodes en beskrywing van die beste variëteite...