Oor die jare heen het ek gehoor dat kliënte almal en alles die skuld gee vir die probleme wat hulle in hul lewens hanteer het, maar hulle het selde die moontlikheid oorweeg dat dit was wat hulle in hul lewens-tussen-lewe-sessie aan die gang gesit het. My gedagte was: as hulle geweet het dat die saak waaraan hulle werk, iets was wat hulle noukeurig beplan het om deel te word van hul karmiese reis in hierdie lewe, sou hulle dit nie vanuit 'n heel ander perspektief benader nie?
Ek het daardie werk uit die verlede gesien - en dit is werk — is een van die grootste leerinstrumente wat ons het. Ek ontmoedig kliënte wat na my toe kom as dit bloot uit nuuskierigheid is. Die doel om reïnkarnasie te verstaan, is nie om te sien hoeveel gesogte lewens u gelei het nie, maar eerder as 'n transformasie-instrument vir u huidige lewe. Die ironie is dat werk uit die verlede nie oor die verlede gaan nie. Dit gaan oor die hier en nou en wat ons opstel vir toekomstige inkarnasies.
Die onderwerp van die lewe-tussen-lewe
Tot onlangs het ek nie in my regressie-ondersoek daaraan gedink om die onderwerp van die lewe-tussen-lewens na te streef nie. Ek was daarvan bewus dat ander noemenswaardige navorsers uitgebreide navorsing oor die onderwerp gedoen het. Omdat ek nuuskierig was oor hoe ek die LBL-sessies op my eie praktyk kon toepas, het ek besluit om myself te vergewis van bestaande navorsing om te sien of die bevindinge ooreenstem met die wat in sessies met my kliënte geopenbaar is. Belangriker nog, ek wou kyk of dit ooreenstem met die Edgar Cayce-leerstellings.
Met hierdie doelwitte as my maatstaf, was ek verbaas oor hoe gereeld ek 'n verklaring lees wat strydig is met wat ek deur die Cayce-lesings ervaar of leer ken het. Ek het myself gereeld "NEE!" Geskryf. langs 'n paar paragrawe, wat my uit die veld geslaan het omdat dit my nie kenmerkend arrogant was nie. Wie was ek om hierdie bekende kundiges uit te daag? En tog kon ek nie ontken dat daar 'n onmiskenbare verbreking was tussen baie van wat ek gelees het met wat ek in my dertig jaar van die bestudering van die Cayce-materiaal ervaar het as deel van my voortgaande navorsing uit die verlede.
Vir diegene onder u wat nie vertroud is met Cayce nie, was hy 'n psigiese, bekende mistikus en mediese heldersiende van die twintigste eeu wat al genoem is "Die slapende profeet" en die "Vader van holistiese medisyne." Cayce het meer as 14,000 1931 lesings gelewer terwyl hy in 'n bewustelose toestand was, en siektes gediagnoseer en insigte in vorige lewens gegee. Die ARE is die organisasie wat hy in 1987 gestig het om mense te help om hul lewens te verander. Ek is sedert XNUMX deel van die ARE en beskou Edgar Cayce as my grootste geestelike onderwyser.
Drie veral misleidende idees oor vorige lewens
In die boeke wat ek as agtergrondnavorsing gelees het, het ek verskeie stellings gevind wat nie saamgeval het met my ervaring of die van my kliënte nie. Hiervan was daar drie wat ek veral misleidend gevind het.
Eerstens die idee dat siele gekategoriseer word in 'jong, nuwe of beginnende siele' teenoor 'ou en gevorderde siele'.
Die waarheid is dat daar nie iets soos 'n 'ou siel' bestaan ​​nie. Cayce het gesê dat alle siele in die begin geskep is en dus terselfdertyd. [Nota van die outeur: Ek verwys u na die skeppingsverhaal van Cayce vir meer besonderhede oor hierdie fassinerende onderwerp]. Aangesien alle siele gelyktydig geskep is, is ons in wese almal 'Ou siele' omdat ons almal dieselfde 'ouderdom' is — alhoewel die begrip ouderdom of tyd nie in die gees bestaan ​​nie.
Mense gebruik die uitdrukking 'ou siel' om iemand van toepassing te maak wat verby hul jare lyk. Kinders word veral geteiken met hierdie proklamasie as hulle vaardighede toon of dinge sê wat hulle die voorkoms gee van iemand wat baie ouer is as hul chronologiese ouderdom. Dit lyk asof hulle nie op dieselfde golflengte is as die meeste ander siele om hulle nie, maar word verhef tot 'n posisie van 'n groot wyse.
Baie van hulle verskyn as wonderkinders. Dink aan kinders wat op 'n baie jong ouderdom klassieke musiek kan speel. Alhoewel hierdie siele uitsonderlik is, is dit nie tegnies 'ou siele' nie, net omdat hulle daardie talent openbaar.
Die hele idee van 'n 'ou siel' spruit voort uit hoeveel inkarnasies ons gehad het. Die siele wat na die aarde teruggekeer het om die lewe in 'n fisiese liggaam en alles wat dit behels, te verken, het 'n aansienlike hoeveelheid wysheid in verskillende bestaansareas versamel. Hulle veelvuldige lewens op aarde het hulle in staat gestel om ervarings op te doen wat nie in die gees beskikbaar is nie.
Deur hul verskillende inkarnasies het hulle sake rondom goed versus kwaad hanteer; liefde versus haat; deernis versus apatie. Hulle het te make gehad met verhoudingskwessies tussen minnaars, familie en vriende. Hulle het vaardighede, talente en vermoëns aangeleer en verskeie loopbane gevolg. Hulle is op alle terreine van hul lewe blootgestel aan onverdraagsaamheid - godsdienstig, polities, kultureel. Hulle het verwerping en verlating hanteer; krag en swakheid; vriendelikheid en selfsug.
Die lys van aardse lesse duur voort en hierdie siele wat al duisende jare hierheen terugkeer, het 'kursusse' op al hierdie terreine van studie gevolg - wat hulle die voorkoms gee dat hulle buitengewoon wys is.
Ek stem saam dat daar siele is wat uiters wys is in vergelyking met siele wat gekies het om slegs af en toe te inkarneer. Sommige siele wat nie so gereeld geïnkarneer word nie, kan as voorskoolse kinders beskou word, terwyl ander wat gereeld terugkeer op die PhD-vlak van hul lewe is. Maar dit beteken nie dat enige siel "ouer" is as die ander nie. Hulle is net meer ervare in die weë van 'n aardse bestaan.
Ek noem ou siele 'stadige leerders' omdat hulle telkens weer terugkom en dieselfde les presies herhaal as voorheen. Ek weet dit uit die regressiewerk wat ek die afgelope dertig jaar gedoen het. Patrone word gedurende baie leeftye herhaal totdat ons 'dit kry', afstudeer en aanbeweeg, en wat ons geleer het in ons karmiese bankrekeninge plaas, kan ons in 'n toekomstige lewe toepas.
Tweedens, die misleidend die idee dat siele nie perfek is nie.
In sommige materiaal wat verskillende "vlakke" van siele bespreek, noem sommige navorsers siele as "onrein" en aangesien hulle nie perfek geskep word nie, kan die aard daarvan "besmet" wees in 'n fisiese liggaam. Besmet? Onrein? Wat sê dit van ons Skepper? Kan perfeksie iets minder as perfeksie skep?
Hierdie standpunt trek die siel weg van sy ware esoteriese definisie en terug in die selfdienende leerstellings van godsdienstige instellings wat ons vertel dat ons sleg gebore is en dat ons "gered" moet word om die koninkryk van die hemele te kan geniet.
Die reis waarop ons as siele is, is om te onthou wie ons is - deel van die eenheid met mekaar wat voortspruit uit ons Skepper. Die ervarings van die siel in 'n menslike liggaam kan die indruk wek dat volmaaktheid buite bereik is, maar dit is 'n illusie.
En derdens, die foutiewe die idee dat siele wat gruwelike dade gepleeg het, nie mag terugkeer nie.
Word siele wat met werklik bose dade besig is, op 'n laer vlak van ontwikkeling beskou? Is hulle bestem om die vernietigende patroon lewenslank na hul lewe voort te sit? Word hulle na 'n plek van geestelike isolasie gestuur waar hulle onder fyn toesig is om dit te vermy? Dit maak nie sin nie, veral nie as u van mening is dat die kwaad wat deur 'n bepaalde siel voortgesit word, die resultaat is van sy karma van 'n vorige leeftyd nie.
Daardie siel het die reg om sy karma te balanseer deur 'n lewe te ontwerp waarin daardie siel sal maai wat hy gestik het.
Om daardie siel te isoleer en nie toe te laat om terug te keer nie, help niks om daardie siel se ontwikkeling te bevorder nie. Daar is nie geestelike vaevuurtjies nie, of erger nog, geestelike helle. Ons word nie na 'n strafkolonie op 'n ander planeet gestuur om goeie siele te wees nie. Ons bly hier op aarde.
Edgar Cayce het gesê dat alles wat op die aarde begin is, op die aarde moet klaar wees. En so is dit ook.
Uitdagings van hierdie navorsingstudie
By die hersiening van die werk van ander navorsers het ek gevind dat ek verskillende gebiede wat moeilik was om in my projek te integreer moeilik sou wees. Die gebruik van een navorser was byvoorbeeld om onderwerpe in hul mees onmiddellike verlede te skuif voordat hulle die geesteswêreld betree het.
Dit is alles is goed en wel, maar my doel was om die siel van my onderwerp in staat te stel om hulle na die leeftyd te neem wat hulle nou die meeste geraak het. Die vrywilligers in my navorsingsprojek het teruggekeer na die leeftyd wat soms duisende jare uitmekaar was, van so vroeg as voor die vernietiging van Atlantis tot in die 1940's. Hierdie individue het dikwels meerdere leeftye gehad tussen die tyd waarin hul siel hulle gewys het in die regressie en die een wat hulle nou geleef het.
Ons werk nie chronologies of lineêr op ons karmiese pad nie. Dit is nie 'n reguit, bestendige, opwaartse groeipunt nie. Ons spring rond en kies spesifieke lewens om spesifieke probleme te hanteer. Vroeër of later moet hulle almal aangespreek word, maar wanneer en hoe hang dit van ons af.
Daarom is die sessie tussen my lewe wat my vrywilligers voor hierdie lewe beleef het, miskien nie gebaseer op hul ervarings in hul mees onmiddellike verlede nie, maar eerder op iets wat duisende jare tevore gebeur het.
Om toegang te verkry tot die antieke vorige lewe en dan naatloos elke persoon deur hul mees onlangse LBL-sessie te bring waarin hulle besluit het om aan die ou karmiese probleme te werk, het ek hulle teruggebring deur die jare van hul huidige lewe en hulle na belangrike gebeure geneem hulle was een-en-twintig, tien en twee jaar oud voordat hulle hulle in hul baba liggaam, toe in die baarmoeder van hul moeder, en toe weer in die gees onmiddellik voor hierdie lewe. Dit het my in staat gestel om hulle na die lewens-tussen-lewens-sessie te lei waar hulle die gebeure uit die vorige lewe wat die gees hulle pas gewys het, nagegaan het - die lewe wat nou die meeste impak op hulle gehad het - sodat hulle kon sien hoe besluite geneem word terwyl hulle in die gees geword het die bloudruk vir hul huidige lewe.
Die ander uitdaging van die projek het te make met die manier waarop ek my skrif verwoord. Ek wou oop vrae hê wat hulle kon verwerp of nastreef, dus in plaas daarvan om iets te sê soos: "Voordat u 'n poort of verwelkomingsstasie is," sou ek vra: 'Sien u iets wat lyk soos 'n poort of verwelkomingsstasie?' Eersgenoemde vraag sou druk op hulle plaas om 'n Gateway te vervaardig sodat hulle my vrae kon volg, terwyl laasgenoemde vraag hulle die geleentheid gegee het om 'ja' of 'nee' te sê en ons sou daarvandaan verder gaan.
Rapport tussen kliënt en terapeut is noodsaaklik en ek het al baie kliënte gehad wat die sukses van hul ervaring toeskryf aan die gevoel van veilig, beskermd en saam met iemand wat hul angs verstaan ​​en die hele proses gerusstel. Om die gevoel van vertroosting te verhoog deur 'n gebed van beskerming te bid en hulle met 'n beskermende skild te omring, kon hulle rustig en met selfvertroue na die sessie gaan.
Is dit net my verbeelding?
Een van die belangrikste bekommernisse van my navorsingsvrywilligers, sowel as my kliënte, is die vrees dat die inligting wat hulle verskaf uit hul verbeelding eerder as uit hul siel kom. Ek het dit aangespreek deur hulle gerus te stel dat wat hul siel vir hulle wys, eg is, aangesien hulle nie in staat sou wees om vals antwoorde te gee terwyl ek onder hipnose was nie. Hulle kan iets verkeerd interpreteer, maar dit is iets wat ons bespreek sodra die sessie verby is en hulle 'n beter perspektief kry op wat hulle so pas ervaar het.
Emosies kan nie vervals word tydens hipnose nie, want u kan nie verband hou met iets wat nie vir u waar is nie. Diegene wat in trane uitbars, skree en skree, of onbedaarlik lag, herleef die emosie wat in werklikheid gevoel word. Daardie emosie bevestig die ervaring op 'n manier wat niks anders doen nie.
As hulle nog steeds twyfel oor wat hulle my tydens die sessie sou of wou vertel, vra ek of hulle voor my aankoms by my kantoor wou bedrieg met 'n verhaal van die muur en my dan betaal vir die plesier om te luister? Natuurlik lag hulle en sê nee. Maar net om seker te maak, vra ek weer aan die einde van die sessie of hulle so 'n verhaal sou opgemaak het - veral een waarin daar baie pyn en lyding was. Weer eens is die antwoord 'n dawerende nee!
Leer oor die doodservaring
Vanuit my perspektief was ek baie geïnteresseerd om van die werklike doodservaring te hoor. Ek het gehoop dat my navorsing 'n gevoel van konsekwentheid sou gee in wat my onderdane berig het, want as dit wel gebeur, sou dit die grootste vertroosting bied vir diegene wat angstig is om dood te gaan. Vrae soos — hoe het dit gevoel om te sterf; wat was die proses om na die geesteswêreld te gaan; wie was daar om jou te groet; hoe die geesteswêreld daar uitgesien het, ensovoorts, was bedoel om individue 'n geleentheid te bied om te vertel wat hulle gesien of gehoor het op so 'n manier dat dit gemeenskaplikheid onder die ander vrywilligers vind.
Ek was verbaas oor hoeveel van hulle soortgelyke woorde gebruik het om hul omgewing en ervarings te beskryf. As die onbewuste herinneringe uit 'n uiteenlopende groep siele soortgelyke scenario's sou skep, sou die vrees vir die hiernamaals, net soos diegene wat 'n naby-dood-ervaring vertel, afneem omdat ons sou weet wat om te verwag op grond van die algemene ervarings van ander.
My doel met hierdie navorsingsprojek tussen die lewe was om my deelnemers in staat te stel om 'n beter idee te kry van die ware weergawe van wie hulle is. As ons die begrip kry wat slegs 'n regressie uit die verlede kan bied, word kliënte gelei tot 'n groter insig in hul outentieke self. Deur te sien wie hulle werklik is en waarom hulle hier is, word hulle bemagtig en verlig om hul siel se missie na te streef op 'n manier wat hulle voor die sessie nie kon voorsien nie.
Om te weet wie jy regtig is op sielvlak is die grootste vertroue wat ek ken. Geen enkele vorige lewe is min of meer belangrik as 'n ander nie, want elkeen is deel van 'n mosaïek wat, nadat dit voltooi is, die onsterflike karakter van die siel en die goddelike orde wat ons aan mekaar hou, openbaar.
Video / Onderhoud: Reïnkarnasie-navorser Joanne DiMaggio vertel van die hiernamaals
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Berading > Drie misleidende idees oor vorige lewens en lewens-tussen-lewens
Een van die grootste probleme wat mense in die terapie bring, is om nie te weet wat om met 'n wye ...