Jy blaai in die argief vir gedagtes.
Oktober 29, 2012 in gedagtes
Ek was met verlof, amptelik en als. Die eerste week het ons by Sterkfonteindam gekuier, saam met beste Mater, haar Engel en ouma van Harrismith. Hartskind moes maar by ouma kuier want hulle oefen vir die konsert en sy is Maria!!! Mater se ma het van daai vakansiepunte en sy sou dit verloor as sy dit nie voor 'n sekere tyd gebruik nie, toe gee sy vir ons haar punte en ons moet net die levy of so iets vir die week betaal. Dit was heerlik, die weer was goor verby, dit was mistig, koud, reenerig en winderig sommer als in een dag, maar elke dag het die sonnetjie darem so vir 'n uur of 3 sy gesig gewys en dan het Manlief en Mater se Engel en die kinders gaan swem en spring en speel, dan het ek en ouma en Mater gemuf, groot bekers tee gedrink en gemmerkoekies en soetkoekies geniet. Ouma het dit met baie liefde, moeite en geduld in haar popspeel stofie gebak. (Dis een van daai met die 2 plate bo en die oondjietjie onder. ) Ons het lekker gesels, gelag, so bietjie geskinder, gelees en soms so in die geselsskap 'n uiltjie geknip. Saans het ons ou bekende en halfvergete speletjies gespeel, Monopoly, Balderdash, Pictionary en domino's, ons het dit by die oord gehuur en die reels was nie meer daar nie, so, die eintlike spel was die opmaak van reels, maar dit was lekkerrrrr. Ons het die voels gevoer met beskuitkrummels en die ou volstruiswyfie het gereeld 'n draai kom maak en tot Danica se plesier sommer op die stoep kom klim en haar lang harige nek by die skuifdeur ingedruk, en na sy sommer ewe tuis die tv gepik het, moes ons maar noodgedwonge die deur toehou as sy kom inloer. (Weet nie of die oord so glo dat dit hulle eie volstruis is wat die skerm gebreek het nie!) Time flies when you are having fun en heeltemal gou moes ons die nagmerrie pad aandurf Harrismith toe om ouma huis toe te vat. Goor, goor, goor om haar daar te los en weg te ry, ek en Danica het tot na die tweede ry-stop gesit en tjank.
Terug by Mater se huis was dit die 2de tranedal, maar darem nie my trane die keer nie. Mater en haar Engel het saam met ons Bloem toe gekom, sodat Engel hier werk kan kom soek en in haar 36 lewensjare is dit die eerste keer wat Mater die huis verlaat….Vriendin was volgens haar eie oorvertelling 'n wilde loot en was nie lank na matriek in 'n vreeslike lelike ongeluk. 3 Maande in 'n koma, ma wat weier om masjiene af te sit, Mater wat bo alle verwagtinge wakker word, weer leer loop en praat en eet, wat na vele rekonstruktiewe, brein, heup, pelvis en oog chirurgie en tallose terapies, die lewe weer aanvat. Mater se Moekie het nie gedink sy sou ooit trou nie, of 'n kind in pleegsorg vat nie, maar sy het. Dit was darem nie te erg nie, want Mater het nog onder die selfde dak gebly, Engel en kind ook, maar hoe beter en gesonder Mater word, hoe moeiliker raak dit vir Moekie, sy wil nie die stukkende kind laat gaan nie en die situasie raak ondraaglik vir almal. Tyd terug kom vra Mater en Engel of hulle rukkie by ons kan kom bly, Engel kry nie werk in die klein plekkie waar hulle bly nie en hulle kan nie meer in Moekie se oge kyk vir oorlewing nie. Engel is van Orania en het nie enige noemswaardige formele opleiding nie, maar hy toor met hout. Hy maak die mooiste goed uit stukkies weggooi hout en ou sleepers en dalk, net dalk is daar hier in die stad van Rose vir hulle 'n toekoms. (Siestog die arme man het in die begin maar baie swaar gekry met my reenboognasie-kinders, maar hy het darem ook nou al agtergekom die kleur gee nie af nie en geniet veral my Prinsie se geselskap, het tot vir hom 'n hobbelperd gemaak!)
Laat my nou dink aan ander vriendin se dogtertjie, met die laaste kuiertjie kom groet sy my Prins, maar in plaas van 'n soentjie, gee sy hom so 'n laaaaang lek hier van die ken tot by sy oog verby, toe ons hardop wonder hoekom, antwoord sy met haar 2jarige wysheid, dat hy dan soos tjoklits lyk.
Terug by Mater, so is hul karretjie gepak en ten spyte van verwyte, trane en emosionele afpersing, pak hulle die tog Bloem toe aan. Engel kry sommer die Maandag 'n pos by 'n plek wat ou meubels restoreer en kom saans vol stof en houtskaafsels by die huis aan, maar as die ore nie daar was nie, was die smile reg rondom, Mater kry wonder bo wonder 'n aflospossie van iemand wat op kraamverlof is. Ek en manlief verwonder ons aan die verandering in die twee, Mater lag weer dat jy moet saamlag, Engel loop elke dag bietjie regopper en die lyne op sy gesig raak sowaar gladder, hy speel wegkruipertjie met my Prinsie en jaag hom tot in Mater se arms. Sy raak betrokke by Danica se kleuterskool en kom opgespeel saans by die huis aan. Ons gaan koop R10.00 lipstiffies by die Chinees, want sy het die fout gemaak om vir Danica by die skool lippies aan te sit en toe sy opkyk staan die hele pak Liquerice Allsorts daar, bekkies getuit, wil ook lippies he. Einde van die maand kom haar koekoekeier ook en sy is klaar by die ander skool ingeskryf en nog 'n bed is ingedra by Hartskind se kamer. So tussendeur begin ons uitkyk vir 'n eie nessie vir hulle, maar in alle eerlikheid is dit nog lekker om hulle daar te he. Dis lekker om iemand te he om mee te gesels terwyl ek kook, wat die kinders bad terwyl ek skottelgoed was, wat die bottels maak terwyl ek en Prinsie deur die bad sleep. Dis lekker om so 5minute ekstra vir myself te he, terwyl sy die kroos pap gee, Manlief en Engel gee saam honde kos en maak die heining reg wat die bruin hond al weer 'n gat in gemaak het, saans doen ons almal saam bybelstudie en sing kinderliedjies tot slaaptyd. Die enigste dinges in die drinkwater is…. die toilet, die is in die badkamer en ek vermoed ons derms is aanmekaar geknoop, want sou een van ons dalk besluit om die badkamerdeur agter jouself toe te trek, het almal skielik 'n dringende behoefte. Dan maak jy die deur oop en daar sit die res van die huismense soos meerkatte voor 'n gat!!!
Met Mater se koms, kry ek uiteindelik tyd om so bietjie orde te skrop, ek vat 'n ekstra week verlof en terwyl sy my Prinsie besig hou, pak ek reg en weg. Ek skrop en skuur en skuif en gooi sakke vol goeters weg. Ek staan weereens verbysterd oor hoeveel gemors 'n mens kan opgaar, dis uitgeskeurde papiertjies, ou kwitansies, rekeninge, advertensie blaaie. In Hartskind se kas kry ek ou piesangskille, lekkergoedpapiere, chips pakkies, dennebolle, droe blare, pakke skoolprente, 'n macaroni halsnoer en armband, saam met die skoonmaak van haar nes verstaan ek skielik ook waar die snaakse reuk vandaan kom . Die kos wat sy nie uit haar kosblik klaarmaak nie word netjies onder die skoene in die krat gebere, broodkorsies bymekaar, yoghurt bakkies in mekaar gedruk, skille in 'n hopie, papiere eenkant, kunsgoed in 'n ander hoekie en my hart pyn vir hierdie mooi kind met haar baie probleme. Dis die obsessesiewe-kompulsiewe- gedrag wat maak dat sy die goed opgaar en sukkel om 'n ding weg te gooi. Wat is my verskoning?. Ek maak skoon en sy loop dae dwalend met die donderwolk bokant haar kop, omdat ek haar goed weggegooi het. Ek beduie weer van kieme en siektes en muise en uiteindelik kalmeer sy, maar na dese onderskep ek die kosblik met die inkomslag.
Dis lekker om weer te weet wat in my kombuiskaste aangaan, waar die bakgoed is, die versiergoed en al my speserye, dat ek sonder moeite my hand kan le op daai lekker skerp groentemessie en my gesin lag, want "as mamma happy is, dan is almal happy", maar die lekkerste, die heel, heel lekkerste, bere ek vir laaste. Die boekrakke. Die laaste week al pak ek die boekrakke reg. Ek werk stadig, voor ek werk toe moet ry en saans as die ander gaan slaap het. Sondagmiddag toe die ander rus. Dis nie 'n werk wat ek wil deel nie. Ek werk suinig, bietjies, bietjies, ek gaan haal een van die duiwehok se rakke en skrop dit met jik en 'n staalborsel tot net die hout wys, en maak hom staan op die sonstoep en pak hom vol ou vriende, so een hokkie op 'n slag. Dis soos 'n reunie, maar 'n lekker een. Ek haal ou vergete genot uit, lees eers weer stukkies, sit en glimlag, pik 'n traan of raak sommer so bietjie droomverlore. Ek pak soorte bymekaar, ontdek joernale, halfpad geskryf, lees eers weer oor die miskrame se pyn, die egskeiding se verskeur, die swart seer van bitter alleen wees, van gesond word, van heel word, van weer begin, die vreugde oor Zach se koms, die voorskrif vir die Eglanol sodat ek hom sal kan borsvoed, die doodsheid in my toe die aanneming deurval, die koms van die plek-van-veiligheid-kinders. Hul weggaan, Hartskind se koms. Huil en lag en onthou en se dankie, so in die stilte van die nag, terwyl die huis om my slaap. Saterdagoggend pak ek die resepteboeke en die tuintydskrifte, ek pak en blaai en soek onthoude resepte, kry weer nuwe idees vir komende verjaarsdae. Ek dink aan 'n agterstevoor ete vir my verjaardag, iets soos 'n yorkshire pudding met gebakte beet en kaassous vir voorgereg en sjokolade en vanielje sop met sjokolade brioche vir nagereg. Enige Idees vir die hoofgereg???
Gistermiddag was dit die kinderboeke, ek raak opgwonde oor die stories wat ek nog vir my kroos wil lees, Prinsie geniet reeds die hardebladboekies wat Hartskind en Danica al voos "gelees" het, Danica is gek oor die lig-die-flappie boeke en Hartskind wil oor en oor die kleuter en kinderrympies hoor. Ons lees nou van Gigi, God se prinses en verlekker ons aan haar mannewales, dan is daar nog die kinderbybels, kleuterbybels, eerste bybels, gebedsboekies, lofkleuterboekie en en en. Hartskind en Danica lees Miesiemuis en Jasper en die Moeminne asof hulle al rerig self kan lees, maar hulle ken ook al die boeke uit hulle koppe, my Prinsie sny letterlik tande op Otto en Manlief kla oor nog 'n boekwurm in die huis. Sy 5 boeke (ja 5 boeke, verjaardag geskenke van my), het ook 'n gaatjie gekry, hy het darem, al die 1 soort van gelees.
Ek is vanoggend baie swaar werk toe, daar is nog twee rakke wat ek nie by uitgekom het nie, maar vanaand as almal slaap…..