Hoe om boelies op skool te stop - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelHoe om boelies op skool te stop
Alhoewel baie ouers aanneem dat afknouery 'n probleem is wat tot die middel- en hoërskool beperk is, kan dit al so vroeg as 'n kleuterskool begin en deur die tweede of derde klas stewig in 'n skoolkultuur geploeg word.
As u 'n ouer is wat met afknouery gekonfronteer word, moet u ferm standpunt inneem sodat die gedrag stopgesit word voordat dit 'n de facto deel van die skoollewe van 'n kind word.
Definiëring van afknouery
Die definisie is eenvoudig: boelies is enige aggressiewe gedrag wat ontwerp is om te intimideer of te pynig. Dit kan fisies wees, soos stoot of slaan, of mondelings, soos naam noem of skinder versprei. By jonger kinders kan afknouery ook uitsluiting insluit, hetsy deur ander aan te dring om 'n individu uit te dwing of deur klieks te vorm waartoe ander opvallend uitgesluit word.
Alhoewel kuberafknouery minder algemeen by jonger skoolkinders voorkom, word dieselfde gedrag in die praktyk as aanlyn-afknouery bepaal.
Die statistieke is ontstellend. Volgens navorsing wat in die vaktydskrif BMC Public Health gepubliseer is, is soveel as 13 persent van die kinders in die kleuterskool en die laerskool slagoffers van afknouery, terwyl 11 persent erken dat hulle 'n boelie is. 'N Bykomende vier persent kan beskryf word as slagoffer-boelies, waarvan baie mense in die latere lewe boelies sal word as 'n verkeerde vorm van selfbeskerming.
Waarom kinders boelie
Kinders met 'n gestremdheid, wat vetsugtig is of minder vaardig is in die skoolwerk of om vriende te maak, word meestal deur kinders deur boelies geteiken. Om sosiale oorheersing te bewerkstellig, sal 'n boelie dikwels net 'n ongewone naam nodig hê om 'n kind weens mishandeling te teiken, dikwels onder die dekmantel van speen. Ander kinders neem intussen deel, hetsy omdat hulle gretig is vir sosiale aanvaarding of bang is vir die uitroei van hulself.
Uiteindelik sal kinders dieselfde dinge aanval as wat baie volwassenes doen, naamlik gedrag, oortuigings of eienskappe wat uitstaan ​​en 'n sosiale orde uitdaag waaraan iemand glo dat hy of sy deel is.
Die vrees vir die ongewone kan soms veroorsaak dat kinders aggressiewe gedrag toon om onsekerhede wat hulle self nie verstaan ​​nie, weg te steek. Sulke gedrag kan versterk word deur ouers wat dieselfde vooroordele toon of aggressie gebruik om konflik te hanteer.
8 redes waarom kinders ander boelie
Eerder as om die afknouery van die skoolterrein af te sien as 'n fase wat kinders uiteindelik sal ontgroei, het ouers die unieke geleentheid om hierdie gedrag te verander deur jong kinders te help om die vrees, angstigheid en onsekerheid te oorkom wat hulle in gevaar stel.
Daar is ses dinge wat u kan doen om te help:
Bly verbind met u kind. Hoe meer u van u kind se klasmaats en skoollewe weet, hoe groter is die waarskynlikheid dat u die gedrag of interaksies van die kind sal verander. Dit sluit in sowel die kind wat geboelie word as die kind wat geboelie word. Let daarop om elke dag die gebeure van die dag te bespreek en let op nie net wat die kind sê nie, maar ook wat hy of sy in die gesprek vermy.
Soek die waarskuwingstekens. As 'n kind die slagoffer van afknouery is, sal die eerste waarskuwingsteken gewoonlik 'n verandering in gedrag hê. Dit kan insluit onttrekking, skielike aggressie of woede, verkeerde gedrag of onwilligheid om skool toe te gaan. As u kind 'n boelie is, kan die leidrade moeiliker wees om op te tel, maar dit is nie ongewoon om te hoor dat die boelie vernederende en spoggerige opmerkings oor ander maak nie, dikwels sonder om te besef hoe ongemaklik die gedrag is.
Verduidelik wat boelies is . Jong kinders verstaan ​​dat dit verkeerd is om 'n ander kind te slaan of te stoot. Selfs terg is iets wat hulle instinktief weet dat dit seermaak. Kinders kan egter gesofistikeerd en ongesofistikeerd wees in hul benadering tot hierdie gedrag. Aan die een kant kan hulle tergend wegdoen as 'net 'n grap', en andersyds nie begryp hoe ander seer gedrag soos uitsluiting kan wees nie. Help u kind om boelies in al sy vorme, beide direk en subtiel, te verstaan.
Leer 'n kind empatie. Jong kinders het die unieke talent om kontak te maak. Anders as volwassenes wat konflik kan opspoor en slegte gedrag kan regverdig, sien kinders van vyf, ses of sewe optrede en gevolg op 'n meer eenvoudige manier. As u kind 'n boelie is, vra dan hoe hy of sy sou voel as die skoen aan die ander voet was. As u kind geboelie word, help hulle om te verstaan ​​hoekom kinders verkeerd optree, hulle effektief "van die haak kan haal" en bevestig dat hulle nie vreemd of onberispelik is nie.
Sê vir 'n kind wat hy moet doen as hy of sy van boelies gesien word. Kinders sal dikwels nie wil betrokke raak as iemand anders geboelie word uit vrees vir weerwraak nie. Leer hulle hoe om nie op te tree nie in wese dieselfde is as die goedkeuring van die gedrag nie. 'N Kind moet verstaan ​​dat die rapportering van 'n boelie nie "verstrengel" is nie, maar slegs 'n manier is om ander te keer dat hulle seergemaak word. Laat u kind weet dat hy of sy sulke gedrag by u of 'n onderwyser moet aanmeld, sodat 'n volwassene kan ingryp.
Lei deur voorbeeld. Baie ouers neem nie afknouery ernstig genoeg nie en sal sommige gedrag as "nie so sleg" as ander van die hand wys nie. Moenie toelaat dat u argumenteer deur hierdie argumente nie. As sulke gedrag geïgnoreer word, sal jong kinders glo dat hulle stilswyende toestemming gekry het om te boelie. Selfs dinge soos uitsluiting kan deur onderwysers aangewend word deur groepe op te deel, kinders te koppel wat nie met skoolprojekte saamwerk nie en gereeld sitplek in die klaskamer te verander.
Moenie as ouer aanvaar dat niks gedoen kan word nie. Die grootste geleentheid vir verandering is nie op hoërskool wanneer sosiale dinamika ingestel word nie; dit is in die kleuter- en laerskool wanneer gedrag en persoonlikhede steeds ontwikkel.
As skoolbeamptes nie optree nie, spreek u bekommernisse aan die ouer-onderwyservereniging of dien 'n formele klag by die plaaslike skoolraad in. Sluit 'n gedetailleerde oorsig van die afknouery-gebeure in en enige ander inligting wat u eise kan ondersteun. Uiteindelik, hoe u optree, kan bepaal of 'n kind in stilte mag ly.