Die Eenvoudige Lewe Manifes En Hoe Dit Ons Kan Stoor - Klimaatsimpak Nuus Climate Impact News
sy nasleep van Kersfees is 'n goeie tyd om te dink oor waar verbruikerskapitalisme ons kry. Die hartseer feit is dat ons samelewing met hierdie waardes nooit ekologies volhoubaar of net kan wees nie. Versnelde globale probleme kan nie opgelos word in 'n samelewing wat geobsedeer is met produksie en verbruik nie, welvarende lewenstandaarde, markkragte, die winsmotief en ekonomiese groei. Die enigste uitweg is via 'n groot en radikale oorgang na Die eenvoudiger manier.
'N Oordrywing? Slegs as jy nie die grootte van die oorskiet begryp nie. Oorweeg, byvoorbeeld, die bekende "voetspoor"Nommers. Dit neem agt hektaar produktiewe grond om water, energie, leefruimte en voedsel te voorsien vir een persoon in Australië.
As die 9-miljard mense van die toekoms as Australiërs sou leef, sou ons nou ongeveer 72 miljard hektaar produktiewe grond benodig - ongeveer nege keer die totaal op Aarde. Selfs nou, voetspoor ontledings dui daarop dat die wêreld besig is om hulpbronne 1.5 keer vinniger as wat ons kan onderhou.
Dit word erger. Ons welvaart, vertroosting en sekuriteit kan nie moontlik wees as ons min mense wat in ryk lande woon nie die meeste van die hulpbronne besig hou. Die per capita verbruik van die top 10 lande vir ystererts gebruik is meer as 80 keer dié van die res. As die wêreldekonomie nie so erg onregverdig was nie, sou ons met 'n klein fraksie van wat ons nou gebruik, moet deurwerk.
Bestryding van klimaatsverandering op die plaas
Ten spyte van die huidige onvolhoubare vlakke van produksie en verbruik, bly ons vasbeslote om hulle so veel as moontlik te verhoog, sonder enige einde in sig nie. Ons hoogste doel is ekonomiese groei, maar min mense lyk die absurde onmoontlik implikasies erken.
As die verwagte 9 miljard mense was om te geniet die "lewenstandaarde" voorspelling vir Australiërs deur 2050 (met die aanvaarding 3% jaarlikse ekonomiese groei), totale verbruik die wêreld se sou wees oor 30 keer soveel as wat dit nou is.
Dit is moeilik om te sien hoe iemand wat bewus is van hierdie basiese getalle kan vermy aanvaar dat mense in lande soos Australië moet probeer om te ver makliker en minder hulpbron-intensiewe lewenstyle en ekonomieë. Die afname moet dalk 90% wees - iets wat slegs bereik kan word deur dramatiese afname in produksie, verbruik en ekonomiese aktiwiteit.
Dit is wat die "beperkings op groei"Literatuur vertel ons al dekades, maar die meeste ekonome, politici en gewone mense misluk nog steeds nie die punt nie. Dit is ook nou duidelik dat die verhoging van die BBP in 'n ryk land nie die lewenskwaliteit verbeter nie!
Dus, laat ons verskuif na die eenvoudiger manier
Dit is die term wat sommige van ons gebruik vir die soort samelewing waarin ons hierdie groot reduksies maklik kan maak, terwyl ons eintlik ons ​​bevry om 'n veel hoër lewenskwaliteit te geniet as wat ons nou het - as ons wou. Maar ons kon dit nie sonder ongekende, radikale strukturele en kulturele veranderinge doen nie.
Hier is die basiese elemente van die eenvoudiger manier:
Ons moet soveel selfversorgendheid ontwikkel as wat ons redelikerwys kan, beide op nasionale vlak, wat baie minder internasionale handel beteken, maar meer belangrik op plaaslike en huishoudelike vlakke. Ons moet ons huidige kaal voorstede omskep in bloeiende ekonomieë wat baie van hulle wat hulle van plaaslike hulpbronne benodig, produseer.
Huis tuine en mini-boerderye in die hele voorstede sal toelaat dat voedingstowwe herwin word na die grond. Die meeste van ons kan met die fiets of te voet werk, en daar sal amper geen behoefte aan voedselverpakking, voedselvervoer of bemarking en min behoefte aan yskaste wees nie.
Aangesien daar veel minder vervoer benodig word, kan ons baie paaie grawe, wat die stedelike grondgebied wat vir gemeenskaps tuine, werkswinkels en natuur beskikbaar is, aansienlik verhoog.
Die meeste van jou woonbuurt kan 'n "eetbare landskap" word, met vollewende, grootliks selfonderhoudende produktiewe plante. Ons kon een huis op elke blok omskep om die nabygeleë werkswinkel en byeenkoms te word.
Daar sal ook baie variëteite van diere in ons woonbuurte wees, insluitend 'n hele visbedryf gebaseer op tenks en damme. Baie grondstowwe kan uit die commons kom, die klein houtlote, bamboespuite, damme, wei, kleipitte, waaruit almal gratis kos en materiale kan inneem.
Dit sou 'n ontspanningryke omgewing wees, vol bekende mense, klein besighede, gemeenskaplike projekte, drama klubs, diere, tuine, plase, woude en dinge om te sien en te doen. Mense sal minder geneig wees om te reis vir ontspanning of vakansiedae, wat die nasionale energieverbruik verminder.
Mense sal op vrywillige roosters, komitees en gemeenskapswerkgroepe werk om infrastruktuur te onderhou en dienste te lewer. (Die Spaanse anargiste gehardloop hele dorpe sonder enige politici of burokrasie, via komitees en vergaderings burgers.)
As jy dink dit klink 'n bietjie onwaarskynlik, het jy reg. Daar is geen kans om sulke veranderinge in ons huidige ekonomiese stelsel te maak nie.
Dit sal radikaal vereis nuwe ekonomie: een sonder groei en nie gedryf deur markkragte nie. Beleggings- en verspreidingsbesluite moet gemaak word deur doelbewuste kollektiewe prosesse.
Dit beteken nie dat ons gesentraliseerde, burokratiese, outoritêre, ver, grootstaatse sosialisme moet hê nie. Die meeste van die klein firmas en plase kan bly as privaat besit of koöperasies, solank hulle binne die riglyne van die gemeenskap gehou het.
Dorps en voorstede sal gesamentlik basiese beheer oor hul plaaslike produktiewe stelsels neem, wat hulle in staat sal stel om werkloosheid, armoede en dakloosheid uit te skakel. Hulle sal eenvoudig klein firmas en koöperatiewe tuine en werkswinkels instel waarvolgens mense sonder werk kan bydra tot die vervaardiging van goedere en dienste wat die dorp benodig, in ons plaaslike geldeenheid betaal word.
Die meeste mense sal net een of twee dae per week vir geld moet werk. (In die verbruikerskapitalistiese samelewing werk ons ​​baie moeiliker as wat nodig is.)
Om die dorp of voorstedelike ekonomie te omring, is 'n streekekonomie waarin meer uitgebreide items geproduseer word, soos skoene, hardeware en gereedskap. 'N Paar items, soos staal, sal nodig wees om lang afstande van groot gesentraliseerde fabrieke verskuif te word, maar baie min sal van oorsee vervoer moet word.
Die meeste van die besluite wat aangaan, sal geneem word op die vlak van die gemeente, nie die nasie nie. Demokrasie sal deelnemend wees, in teenstelling met verteenwoordiger. Groot sentrale regerings kan ons klein plaaslike gemeenskappe nie moontlik bestuur nie. Dit kan net gedoen word deur die mense wat daar woon, en wat die plaaslike behoeftes en geleenthede verstaan.
Uiteraard sal ons as individue net goed lewe as ons dorp gedy. Ons werklike welvaart en welsyn sou wees as gevolg van openbare faktore, soos 'n pragtige landskap en 'n omgee-gemeenskap. Ons persoonlike inkomste en eiendom sal nie belangrik wees nie. Die situasie sou vereis en beloon goeie burgerskap.
Die grootste en moeilikste veranderinge moet in ons vooruitsigte en waardes wees. Die huidige verbintenis tot individualistiese mededinging vir welvarende "lewenstandaarde" en toenemende rykdom moet vervang word deur 'n sterk begeerte om eenvoudig en spaarsamig, koöperatief en selfversorgend te lewe.
Om meer te leef, beteken eenvoudig nie ontbering of swaarkry nie. Dit beteken om tevrede te wees met wat voldoende is, en om genot van nie-materiële aktiwiteite te soek. Lewe op maniere wat spaarsaam is en die gebruik van hulpbronne tot 'n minimum beperk, moet nie gesien word as 'n las of opoffering wat gemaak moet word om die planeet te red nie. Hierdie maniere kan wees bronne van groot lewe tevredenheid.
Dit beteken ook draai ons rug op die moderne wêreld. Die eenvoudiger manier om ons te laat hou al die hoë-tegnologie maniere wat sosiaal aanvaarbaar is. Ons sal baie meer hulpbronne vir wetenskap, navorsing, onderwys en die kunste as wat ons nou het, want ons sou gestop mors enorme hoeveelhede hulpbronne op nie-noodsaaklikhede.
Dit is duidelik dat die kanse om so 'n oorgang te bereik tans baie arm is. Maar die globale situasie word vinnig agteruitgegaan en toenemende getalle besef dat verbruikerskapitalisme ons probleme nie sal oplos nie.
Baie in die Vrywillige Eenvoud, Permakultuur, Afwisseling, De-groei, Eco-dorp en Oorgangsdorpsbewegings geniet nou die lewe op die maniere wat beskryf word en is werk vir oorgang na 'n soort eenvoudiger manier.
Dr. Ted Trainer is 'n Conjoint Lektor in die Skool vir Sosiale Wetenskappe, Universiteit van Nieu-Suid-Wallis. Hy het geleer en geskryf oor volhoubaarheid en geregtigheid kwessies vir baie jare. Hy is ook die ontwikkeling Pigface Point, 'n alternatiewe lewenstyl opvoedkundige terrein naby Sydney, en 'n webwerf vir gebruik deur kritiese globale opvoeders, wat gelees kan word by: http://socialsciences.arts.unsw.edu.au/tsw/
Wil u die huishoudelike gasbedryf bevorder? Sit 'n prys op koolstof
Die Aarde het verskeie metodes nodig om CO2 uit die lug te verwyder om die ergste van klimaatsverandering te voorkom