Hoekom dra die broek in 'n verhoudingsaangeleentheid
Geskryf deur Laina Bay-Cheng, Universiteit in Buffalo, Die Staatsuniversiteit van New York
Wanneer dit by mag in romantiese verhoudings kom, word mans dikwels as dominante en vroue as vooroordele gegooi. Maar dit is karikature van dominante vroue met hul "hen-gepakte mans" en "geklopte kêrels."
Terselfdertyd is die populêre kultuur vol met voorstellings van strewe en selfsorgende vroue - van bekende persoonlikhede soos Beyoncé na die TV-program "Meisies"- wat verhoudings met mans aangaan as sosiale gelykes op gelyke speelveld. Die idee dat vroue tydens verhoudingskonflikte net so vlugtig, veelsydig en aggressief as mans kan wees - watter navorsers verwys na as "geslagsimmetrie" - kry ook traksie.
Maar verskynings van geslagsgelykheid kan mislei word.
In my mees onlangse studie, Ek het 114 jong volwassenes gevra oor hul heteroseksuele verhouding ervarings. Onverrassend is die krag in die meeste van hul verhoudings geskei ten gunste van een vennoot (teenoor die feit dat dit ewe gebalanseerd of gedeel word). Daarbenewens was mans en vroue deelnemers ewe waarskynlik om hulself te sien as diegene wat die spreekwoordelike "broek" in 'n verhouding dra.
Maar die voorkoms van simmetrie het verdwyn sodra ons gekyk het na die implikasies van hierdie kragverskille. Die jong mans en vroue mag ewe waarskynlik ook onbalans in hul verhoudings aangemeld het en ondergeskik voel in hul verhoudings. Die koste van ondergeskiktheid was egter nie gelyk nie.
Kyk onder die oppervlak
Om meer te leer oor seksuele ervarings van jong volwassenes - nie net om te dokumenteer wat hulle met hulle gedoen het nie, maar om te verstaan ​​hoe hulle dink en voel oor die ervarings - het ek mans en vroue gewerf tussen die eeue van 18 en 25 om digitale seksuele lewe te voltooi. Geskiedenis kalenders (ook bekend as d / SLICE).
d / sny is 'n veilige webwerf waar deelnemers 'n tydlyn van hul seksuele en verhoudingservaring skep. (Daar's 'n gesig-tot-aangesig onderhoud weergawe, ook.) Hulle beoordeel verskillende aspekte van die verhoudings en deel besonderhede en anekdotes langs die pad deur gebruik te maak van teks, emojis, beelde en selfs klankknipsels.
In die huidige studie het my kollegas en ek gefokus op een gedeelte van die data: hoe die 114-deelnemers (59-vroue en 55-mans) hul onderskeie heteroseksuele verhoudings (395 in almal) beoordeel het, van eenmalige aanpasings tot langtermynverbintenisse, In terme van stabiliteit (hoe harmonieus en selfs-gekoelde verhouding was); intimiteit (hoe emosioneel naby en verbind het hulle gevoel); en die balans van mag tussen hulle en 'n maat.
Ons het getoets of die balans van mag in 'n verhouding verband hou met sy waargenome stabiliteit en intimiteit. Ons het ook deelnemers se beskrywings en anekdotes ondersoek vir ander leidrade in die kragdinamika in 'n verhouding.
Op die eerste oogopslag lyk dit of die geslag nie saak maak nie. Vergelykbare verhoudings van vroue en mans het berig dat hulle die dominante of ondergeskikte vennoot in 'n verhouding was. Ons het ook bevind dat indien mense voel dat hul vennote meer krag gehad het, hulle geneig was om te dink aan hul verhoudings as aansienlik minder stabiel en intiem. Aan die ander kant, as mense gedink het hulle was in egalitêre verhoudings - of as hulle gedink het hulle was die wat die skote noem - het hulle hul verhouding as stabieler en intiem beskou.
Maar toe ons nader aan die ervarings van deelnemers kyk, het hierdie oënskynlike geslagsimmetrie verdwyn.
As ons afsonderlik na mans en vroue kyk, het ons gevind dat dit net vroue was wat gedink het die kwaliteit van hul verhouding het verander, afhangende van hoeveel krag hulle gehad het. Toe hulle ondergeskik was aan 'n manlike vennoot, het hulle die verhouding as minder stabiel en minder intiem beskou.
Vir mans lyk dit nie of hulle min of meer krag in 'n verhouding het nie. Hulle voel verhoudings waarin hulle dominant was, net so stabiel en intiem as wat hulle ondergeskik was.
Betaal meer vir minder krag
Toe ons na die openlike beskrywings van hul verhoudings gedraai het, het ons selfs meer kragtige bewyse gevind van wat 'n verskil mag vir jong vroue kan maak.
Vir sommige jong vroue in ons studie het kragwanbalans nie net beteken dat 'n verhouding minder sag of effens rotsagtig was nie. Hulle was ook onderworpe aan dwang en misbruik. Dit was waar vir 12-vroue wat minder krag in 'n verhouding gehad het (waaronder twee wat afhanklik was van 'n maat vir basiese behoeftes soos behuising) - en selfs vir drie wat voel hulle het meer mag as hul lewensmaat.
Aan die ander kant het twee mans in ons studie gesê hulle het vriendinne beheer, maar in geen geval het dit beteken dat daar fisieke, seksuele of emosionele mishandeling was soos dit vir die jong vroue gedoen het nie. ('N Mens het geskryf dat 'n hoërskoolse vriendin hom nie laat sien het nie, en het hom "selfverlaat" laat voel, maar het die verhouding as "drie miserabele jare met groot seks" opgesom.)
Waarom is die spel van kragwanbalans laer vir mans as vroue?
Verhoudings gebeur nie in 'n sosiale vakuum nie. 'N Man mag minder krag hê as sy vriendin of vrou, maar in die wêreld buite hul verhouding, word hy deur 'n onvoltooide stelsel van manlike voorreg verset. Mans is minder geneig om bekommerd te wees oor die moontlikheid om deur 'n vroulike vennoot aangerand of mishandel te word. Vir mans, met minder krag in verhoudings is 'n uitsondering - en gewoonlik 'n goedaardige een - tot die reël.
Vir jong vroue - veral dié wat ook rassig of sosiaal-ekonomies gemarginaliseer is - verhoudings waarin hulle minder krag het, is net nog 'n ander domein (bo-op werkplekke, klaskamers en openbare ruimtes soos strate en metro's) waarin hulle in al sy vorme teen seksisme moet waak. Eindelose stryd om gelykheid en verdediging teen mishandeling is uitputtend. En vir vroue maak dit nie vir warm, harmonieuse verhoudings nie.
Dit is aanloklik om net te kyk na oppervlakkige aanwysers van geslagsgelykheid en koop in die fiksie dat ons een of ander manier "opgelos" seksisme (of enige ander vorm van vooroordeel en onderdrukking) het. Dit laat ons toe om te voel asof ons in totale beheer van ons lewens is (wat belangrik is sielkundige dividende) en van die haak af om vir iemand anders te bekommer.
Maar as ons noukeurig kyk na vroue se lewensbelewende ervarings - verhoudings met mans ingesluit - blywende geslagsongelykhede en die tol wat hulle neem, word duidelik.
Laina Bay-Cheng, Medeprofessor in Maatskaplike Werk, Universiteit aan Buffalo, die staat Universiteit van New York
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Hoekom dra die broek in 'n verhoudingsaangeleentheid