Nuuskommentaar: Aanlynnuus gereguleerArgieffoto Volgens Sanef self is dit in wese bedoel om die sosiale media se nuusverskaffing op dieselfde vlak te plaas as die gedrukte media en uitsaaiwese, waar etiese kodes reeds geld. Maroela Media pas reeds ŉ geruime tyd sy eie stel etiese kodes toe. Terwyl sommige lesers steen en been kla hieroor, word dit deur ander verwelkom wat hulle nie knaend in hierdie oerwoud van ongepoetsheid wil begeef of bevind nie. Dit is in hierdie stadium onduidelik hoe wyd Sanef se etiese kodes van toepassing sal wees. Die gedrukte en uitsaaimedia het al lankal nie meer ŉ monopolie oor al die internetnuus wat verskyn nie. Boonop het die meeste koerante wat internetnuus plaas, ook ŉ “sensuurspan” wat sekere ongewenste leserskommentare summier verwyder. Dit is ŉ enorme taak, en daar is voortdurend klagtes oor beweerde inkonsekwentheid oor watter soort items in die slag bly. Soms is van hierdie klagtes pure bog – die betrokke kommentaar het voor dit verwyder is, besliste haatspraak en ander onaanvaarbare elemente, soos byvoorbeeld die roekelose omgaan met feite, bevat, maar nadat dit verwyder is, kla die “outeur” oor sy “meesterstuk” waarmee niks op aarde geskort het nie, wat verwyder is. Soms moet die kop egter saam met die outeur geskud word. Weens die enorme volumes, span sommige diensverskaffers ŉ tipe geoutomatiseerde stelsel in, waarin sekere sleutelwoorde gevoeg word wat dan tot outomatiese verwydering lei. Die blikbrein kan nie onderskei tussen ŉ vernederende verwysing na ŉ swart man en ŉ onskuldige verwysing na die klere wat ŉ duiker aantrek om die dieptes mee aan te durf nie, om maar een voorbeeld te noem. Die kort en die lank is dat, ingevolge hofuitsprake in Suid-Afrika, is daar ŉ hele rits oortredings waardeur ŉ outeur (en soms selfs die instansie wat die kwetsende materiaal dra) in die sop kan beland, soos byvoorbeeld kriminele laster. Ook sivielregtelike laster word nie uitgesluit nie. Die sosiale nuusmedia het dus in ieder geval nie vrye teuels om bloot die oog weg te wend van watter onhebbelikhede lesers om welke rede ook al neerpen nie. Maar daar is ook ŉ ander sy van die saak waaroor Sanef nie behoort te swyg nie. As daar inderdaad “die laaste tyd” ŉ toename in hierdie soort smeerskrywery was, moet daar ŉ oorsaak daarvoor wees. Spruit dit nie dalk voort uit die verskerpte rasbeheptheid van die regering nie? Ja, die gevolglike simptome kan self die probleem vererger en moet aangespreek word, maar moet die regering dan nie oor ŉ veel wyer front aangespreek en tot orde geroep oor die polarisering wat dit so lustig dryf nie? En is die sosiale nuusmedia alleen hierin? Moet die uitsaaiwese en die gedrukte media nie ook seker maak van die gehalte materiaal wat hulle dra – ook deur rubriekskrywers en veral voorkeur-rubriekskrywers nie? Op gisteraand se program van RSG se Kommentaar het ŉ bekende, gereelde deelnemer erg kleigetrap en ken skynbaar (in die konteks van Marikana) nie die verskil tussen siviele sake en private kriminele vervolging nie. Hy het onder meer gesê dat die bewyslas met hierdie private vervolging laer is as in sake wat deur die vervolgingsgesag gedryf word. Niemand is volmaak nie, maar dié einste kommentator het onlangs in ŉ rubriek in ŉ koerant só erg oorboord gegaan met sy Jurassic-vertrekpunte dat die FW de Klerk-stigting hom omvattend uitgetrap het. Die media moet darem seker nie iemand wat ŉ sekere status of reputasie het, vrypas gee vir polariserende kafskrywery en –pratery nie, maar ander reëls op lesers van toepassing maak nie. Daar is niks verkeerd daarmee om robuust te wees nie. Maar dat robuust wees en fatsoenlikheid noodwendig teenoorgesteldes is, is ook net nie waar nie. Net so min soos protesoptrede noodwendig tot ŉ geweldsorgie met ŉ streep vandalisme moet lei. Dis mos nie ons en ons mense se styl nie.