Darband-i Basara Rock Relief - Inligting
Skrywer: Osama S. M. Amin
Osama studeer aan die Baghdad University, College of Medicine en was die valedictorian student in interne geneeskunde. Hy het lidmaatskapsdiploma's van die Royal Colleges of Physicians of Ireland (MRCPI) en Glasgow (MRCP Glasg) verwerf en word daarna deur die Raad gesertifiseer in neurologie. Osama is 'n genoot van die American College of Physicians (FACP), Fellow van die Royal College of Physicians and Surgeons of Glasgow (FRCP Glasg), Fellow van die Royal College of Physicians of Edinburgh (FRCP Edin), Fellow van die Royal College of Dokters van Ierland (FRCPI), genoot van die Royal College of Physicians van Londen FRCP Lond), en mede -lid van die beroerte van die American Heart Association/American Stroke Association (FAHA). Tans is hy 'n kliniese medeprofessor aan die Clinical School van die International Medical University, Maleisië. Osama het meer as 50 artikels in internasionale eweknie-geëvalueerde neurologiese tydskrifte en 5 selfevalueringsboeke gepubliseer vir die lidmaatskapsdiploma van die Royal Colleges of Physicians van die Verenigde Koninkryk en Ierland. Hy is 'n mede-redakteur, gasredakteur, resensent en voormalige hoofredakteur in verskeie internasionale eweknie-beoordeelde tydskrifte vir interne geneeskunde en neurologie. Osama is baie geïnteresseerd in die Mesopotamiese geskiedenis en probeer altyd foto's neem van argeologiese terreine en artefakte in museums, sowel in Irak as regoor die wêreld. Hy is 'n bydraer/spanlid van 'Medical MasterClass', die aanlyn opvoedkundige afdeling van die Royal College of Physicians van Londen, die Verenigde Koninkryk.
Koerdiese streek van die politieke verdeeldheid in Irak
Tans kan die Koerdiese streek Irak in drie afdelings verdeel word:
Koerdistan streek ROOI KAART (Dohuk Governorate, deel van Erbil Governorate, deel van Sulaymaniyah Governorate, Halabja Governorate)
Betwiste gebiede wat deel uitmaak van die Koerdiese streeksregering sedert 1991 PINK MAP (deel van Ninawa Governorate, deel van Governorate Erbil, deel van Sulaymaniyah Governorate, deel van Governorate Diyala)
Betwiste gebiede onder die beheer van die sentrale regering in Bagdad GEEL KAART (deel van die goewerneur Ninawa, goewerneur Kirkuk, deel van die goewerneur Salah ad-Din, deel van die goewerneur Erbil, deel van die goewerneur Sulaymaniyah, deel van die provinsie Diyala en deel van die goewerneur Wasit ).
Sommige bestemmings op hierdie bladsy is geleë op betwiste gebiede en onder die beheer van die sentrale regering in Bagdad. Tegnies en volgens die Irakse grondwet behoort hulle nie tot die Koerdistan -streek nie, en word hulle inderdaad beheer deur die Irakse leër en nie deur die Koerdiese Peshmerga -leër nie. Omdat hierdie streke 'n soort buffersone is, is die kontrolepunte nie so streng nie, en ek is gemagtig om deur my motorwa te ry. In sommige streke van Diyala was ek 15 km van die vuurlyn af teen terroriste groepe.
Irakse Koerdistan Bestemmings van die onoorwonne pad en#8211 Deel 1
Lêer: Naram-Sin Rock Relief at Darband-i-Gawr, Qaradagh Mountain, Sulaymaniyah Governorate, Iraqi Kurdistan.jpg
huidige 20 September 2007, 20:57 6.015 × 4.015 (8,97 MB) Neuroforever (bespreking | bydraes) Gebruikersgeskepte bladsy met UploadWizard
Nog nooit gesien nie: The Belula Pass Rock Relief
Ek het een van my familielede by die Darbandikhan -meer besoek. Dit was 'n vakansie. Ek het met hom gesels oor die verligting van "Horen Shekhan" (Koerdies: هۆرێن و شێخان Arabic هورين- شيخان) by Darband-i-Belula (Belula Pass). Ek het vir hom gesê dat daar in die hoofsaal van die Sulaymaniyah -museum 'n groot plakkaat van 'n rotsrelief is, wat op die plakkaat staan: "Die Relief of Belula Pass". Waar is hierdie rotsreliëf van die Belula-pas geleë? Hy het nie die antwoord geken nie, maar sy skoonseun het gesê dat daar 'n ou struktuur op 'n berg by Darband-i-Belula (Koerdies: ده ربندي بيلوله) is. 'Daar is 'n bord op die pad, ek lees dit, wat sê dat dit die Akkadiese reliëf van die Belula -pas is, maar ek het dit nie gesien nie, want dit lê hoog in die berg,' het hy bygevoeg.
Fantasties! Ek het gesê: 'Kan u my asseblief daarheen neem, ten minste kan ek van daar af begin?' Hy het ingestem. Hierdie argeologiese reis was heeltemal onbeplan, maar ek neem altyd my Nikon -toerusting saam waar ek ook al gaan!
Uiteindelik het ons dit gevind! Een van my vriende klim in 'n baie riskante situasie om voor die verligting te gaan sit. Let op die ligging van die reliëf en die baie klein ruimte voor dit. Foto © Osama S. M. Amin.
Darband -i Basara Rock Relief - Geskiedenis
Gebied van die Lullubi in die Mesopotamië -omgewing. 2300 vC – 675 vC
Algemene tale: Ongeklassifiseerde Akkadian (inskripsies)
Godsdiens: Mesopotamiese godsdienste
Vandag deel van: Monargie
Historiese era: Oudheid
• Gestig: 2300 v.C.
• Gestaak: 675 vC
Vandag deel van: Irak en Iran
Die Lullubi of Lulubi (Lu-lu-biki & quotCountry of the Lullubi & quot) was 'n groep pre-Iraanse stamme gedurende die 3de millennium vC, uit 'n gebied bekend as Lulubum, nou die Sharazor-vlakte van die Zagrosberge van die moderne Irakse Koerdistan, en die Kermanshah -provinsie van Iran. Lullubi was 'n buurman en soms bondgenoot van die Simurrum -koninkryk. Frayne (1990) identifiseer hul stad Lulubuna of Luluban met die moderne Irakse stad Halabja in die streek.
Koning Anubanini van Lullubi, wat 'n byl en 'n boog vashou en 'n vyand vertrap. Rotshulp van Anubanini, omstreeks 2300-2000 vC. Sar-I Pul, Iran
Die taal van die Lullubi word beskou as 'n ongeklassifiseerde taal vanweë die volledige afwesigheid van literatuur of geskrewe skrif, wat beteken dat dit nie destyds gekoppel kan wees aan bekende tale van die streek, soos Elamiet, Hurrian, Sumerian, Akkadian, Hattic en Amoriet, en die Lullubi dateer al baie eeue uit die koms van Iraanssprekendes. Die term Lullubi blyk egter van Hurriaanse oorsprong te wees.
Die vroeë Sumeriese legende "Lugalbanda and the Anzud Bird", wat in die bewind van Enmerkar van Uruk afspeel, verwys na die "berge van Lulubi" as die plek waar die karakter van Lugalbanda die reusagtige Anz & ucirc -voël teëkom terwyl hy na die res van Enmerkar se leër op soek was na Aratt. .
Lullubi-ki (& quotCountry of the Lullubi & quot) op die rotsrelief van Anubanini
Verligting van die Lulubiese Tardunni, bekend as die Darband-i Belula, die Darband-i Hurin of Sheikhan-verligting, Koerdistan, Irak
Lullubum verskyn in historiese tye as een van die lande wat Sargon die Grote in sy Akkadiese Ryk onderwerp het, saam met die naburige provinsie Gutium, wat waarskynlik van dieselfde oorsprong as die Lullubi was. Sargon se kleinseun Naram Sin het die Lullubi en hul koning Satuni verslaan en sy beroemde oorwinningsstele laat herdenk:
& quot Naram-Sin die magtige. . . . Sidur en Sutuni, die vorste van die Lulubi, het bymekaargekom en teen my oorlog gevoer. & Quot
— Akkadiese inskripsie op die Victory Stele van Naram-Sin.
Nadat die Akkadiese Ryk aan die Gutians geval het, het die Lullubiërs in opstand gekom teen die Gutiaanse koning Erridupizir, volgens laasgenoemde se inskripsies:
Ka-Nisba, koning van Simurrum, het die mense van Simurrum en Lullubi aangespoor om in opstand te kom. Amnili, generaal van [die vyand Lullubi]. die land gemaak [rebelleer]. Erridu-pizir, die magtige, koning van Gutium en van die vier kwartiere het hom gehaas [om hom te konfronteer]. Op 'n enkele dag het hy die pas van Urbillum by Mount Mummum verower. Verder het hy Nirishuha gevange geneem.
— Inskripsie R2: 226-7 van Erridupizir.
Die Victory Stele of Naram-Sin (omstreeks 2250 vC), ter herdenking van die oorwinning van die koning van die Akkadiese Ryk Naram-Sin (links staan) oor die Lullubi-bergstam en hul koning Satuni. Mus & eacutee du Louvre
Na die Gutiaanse tydperk word gesê dat die heerser van die Neo-Sumeriese Ryk (Ur-III), Shulgi, ten minste 9 keer op Lullubi toegesak het teen die tyd van Amar-Sin, dat Lullubians 'n kontingent in die weermag van Ur gevorm het, wat daarop dui dat die streek dan onder Neo-Sumeriese beheer.
Daar word vermoed dat 'n ander beroemde rotsreliëf wat die Lullubiaanse koning Anubanini met die Assiries-Babiloniese godin Ishtar uitbeeld, 'n gevangene agter die rug het, dateer uit die Ur-III-periode, maar 'n latere Babiloniese legendariese hervertelling van die prestasies van Sargon die Grote noem Anubanini as een van sy teenstanders.
In die daaropvolgende (tweede) millennium v.C. lyk dit asof die term "Lullubi" of "Lullu" 'n generiese Babiloniese/Assiriese term vir & quothighlander geword het, terwyl die oorspronklike streek Lullubi ook as Zamua bekend gestaan ​​het. Die & quotland van Lullubi & quot kom egter weer na vore in die laat 12de eeu v.C., toe beide Nebukadnesar I van Babilon (in ongeveer 1120 v.C.) en Tiglath-Pileser I van Assirië (in 1113 v.C.) beweer dat hulle dit onderwerp het. Neo-Assiriese konings van die daaropvolgende eeue het ook veldtogte en verowerings in die omgewing van Lullubum / Zamua opgeteken. Die belangrikste is dat Ashur-nasir-pal II 'n opstand onder die Lullubian / Zamuan-kapteins in 881 vC moes onderdruk waartydens hulle 'n muur in die Baziaanse pas (tussen die moderne Kirkuk en Sulaymaniyah) gebou het in 'n mislukte poging om die Assiriërs weg te hou .
Daar word gesê dat hulle 19 ommuurde stede in hul land gehad het, asook 'n groot voorraad perde, beeste, metale, tekstiele en wyn wat deur Ashur-nasir-pal weggevoer is. Plaaslike hoofde of goewerneurs van die Zamua -streek is steeds genoem tot aan die einde van die bewind van Esarhaddon (669 vC).
Verslaan Lullubis in Akkadiese voorstellings
Barbaarse gevangene van die Akkadiese Ryk, naak, vasgemaak, getrek deur neusring, met spits baard, lang hare en vertikale vlegsel. 2350-2000 BCE, Louvre Museum
Lullubi -slagoffer met spitsbaard en lang gevlegte hare. Rotshulp by Darband-iGawr. Die uitbeelding van die oorwonne Lullubis is ook soortgelyk in die Victory Stele van Naram-Sin
In afbeeldings van hulle word die Lullubi voorgestel as oorlogsugtige bergklimmers. Die Lullubi word gereeld kaalbors en dierevelle aangetrek. Hulle het kort baard, hul hare is lank en gedra in 'n dik vlegsel, soos gesien kan word op die Victory Stele van Naram-Sin.
Heersers van die Lullubi -koninkryk:
1. Immashkush (ongeveer 2400 v.C.)
2. Anubanini (ongeveer 2350 vC) beveel hy om 'n inskripsie op die rots naby Sar-e Pol-e Zahab te maak.
3. Satuni (omstreeks 2270 vC tydgenoot met Naram-Sin koning van Akkad en Khita koning van Awan)
6. Ikki (presiese datums onbekend)
7. Teer. duni (presiese datums onbekend) seun van Ikki. Sy inskripsie word gevind nie ver van die opskrif van Anubanini nie.
10. Hubaia (ongeveer 830 vC) vasaal van Assiriërs
Verskeie Lullubiaanse reliëfs kan gesien word in die omgewing van Sar-e Pol-e Zohab, waarvan die beste bewaar is die Anubanini-rotsreliëf. Hulle toon almal 'n heerser wat 'n vyand vertrap, en die meeste toon ook 'n godheid wat die heerser in die gesig staar. Nog 'n reliëf kan gevind word ongeveer 200 meter verder, in 'n styl soortgelyk aan die Anubanini -reliëf, maar hierdie keer met 'n baardlose liniaal. Die toeskrywing aan 'n spesifieke liniaal bly onseker.
Rotshulp van Anubanini:
Die reliëf is geleë op die top van 'n krans wat oor die dorpie Sarpol-e Zahab uittroon. 'N Tweede verligting (Parthian Empire periode) verskyn hieronder
Anubanini-rotshulp by Sarpol-e Zahab, ook Sarpol-e Zahab II genoem
Prisoners of the Lullubis (detail)
Gevangenes van die Lullubis en hul koning (detail)
Gevangene koning (detail). Dit lyk asof hy 'n kroon dra
Anubanini -rotshulp Akkadiese inskripsie
Ander Lullubi -verligting:
Sar-e Pol-e Zahab, reliëf I. Baardlose vegter met byl, trap 'n vyand. Sundisk hierbo. 'N Naam & quotZaba (zuna), seun van. & quot kan gelees word. Dit is moontlik die seun van Iddin-Sin, 'n heerser van die Koninkryk Simurrum
Sar-e Pol-e Zahab, reliëf III. Baardlose vegter trap 'n vyand en staan ​​voor 'n godin
Sar-e Pol-e Zahab, reliëf IV. Baardlose vegter trap 'n vyand en staan ​​voor 'n godin
Verligting van Tardunni, 'n moontlike heerser van Lullubi, wat ook wapens en vyande vertrap, met 'n opskrif in Akkadies
Nuwe ondersoeke na die omgewing, geskiedenis en argeologie van die Irakse heuwelagtige flanke: Shahrizor -opname -projek 2009–2011
Onlangse paleo-omgewings-, historiese en argeologiese ondersoeke, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit terreinverkenning, in die Shahrizor-streek in die provinsie Sulaymaniyah in die Irakse Koerdistan, bring nuwe inligting aan die lig oor die sosiale en sosio-ekologiese ontwikkeling van die streek. Hierdie artikel gee 'n opsomming van twee seisoene van werk deur navorsers van Duitse, Britse, Nederlandse en Irak-Koerdiese instellings wat in die opname-gebied werk. Paleo -omgewingsdata het bepaal dat daar tydens die Pleistoseen baie terrasse ontwikkel het wat deur 'n aantal van die groter tellings in die Holoseen beset sou word. In die sedimentêre rekord is klimaat- en antropogene patrone merkbaar, en alluviering het die herstel van argeologiese oorblyfsels beïnvloed deur begraafplekke op plekke. Historiese gegewens toon dat die Shahrizor verskuif tussen periodes van onafhanklikheid, óf deur een streeksstaat óf deur verskeie kleiner entiteite beset, en periodes waarin die vlakte in die groot ryke ingelyf is, dikwels in 'n grensposisie. Nuwe argeologiese ondersoeke het insig gegee oor die belangrikheid van die streek as 'n vervoersentrum tussen Wes -Iran en die noorde en suidelike Mesopotamië, met duidelike materiële kultuurverbindings. Daar begin ook verskille tussen periodes se nedersettingspatrone en beroepe ontstaan.
Si bé els petròglifs tallats prehistòrics són comuns a Egipte, en general no fo foren en l'art de l'Antic Egipte, i només en algunes parts de la zona, generalment allunyades dels principals centers de població, com el cas d'Abu Simbel . Hi ha un grup de figure que envolta una imatge de Mentuhotep II, que va morir al 2010 ae i fou el primer faraó de l'Imperi Mitjà. 
Abans que foren tallades i mudades, les figure kolossale fora dels tempels d'Abu Simbel tenien alts relleus. Altres escultures fora dels temples es consideren relleus en roca. Els relleus de Nahr el-Kalb herdenk Ramsés II, en dit is ook 'n beperking van die seu imperi (en reala fora de la zona on exercia un control real), en el que és el territori actual del Líban. 
Ons bied 'n aantal kunstenaars en relleus en roca aan, en ons kan ook 'n deel van die betekenis van die les poques reste artístiques que n'han perdurat fins a l'actualitat. El relleu Karabel d'un rei, el va veure Heròdot, que erròniament pensà es tractava del faraó egipci Senusret. Dit is ook moontlik dat dit 'n goeie gevolg het. Ek kan nie meer as 1.000 msn, altesaam 'n plan, en 'n algemene rekord van die aigua gebruik nie. Die situasie is in ag geneem deur die verwantskap van die verwante instrumente vir die propaganda van die goewerneur, wat die "beheersing van die beheer", of die afgrensing van die frontera, insluitend 'n gesamentlike pensioen. Ons kan 'n paar belangrike aspekte van ons geloof in ons persone sien, en dit sal ook vir ons moontlik wees om meer as een mens te vertel.    
A Yazılıkaya, as afores de la capital d'Hattusa, una sèrie de relleus de déus hitites en processó decoren "cambres" obertes a l'aire lliure formades afegint barreres entre les formacions naturals de roca. Die woonstel kan 'n tydperk van santuarius en moontlikhede vir die herdenking van die regering van die dinastia wees. Ons bied privaat toeganklike nommer as 'n geheue in 'n klein groepie. L'esquema habitual n'és mostrar homes de la reialesa portant armes, normalment una llança, un arc sobre l'espatla, i una espasa al cinnyell. Ons kan ook mede -werkers deelneem, maar ek kan dit ook met "déus guerrers" voorstel. 
Die muurskildery van die Irakse Moslemstamkoning met slaaf veroorsaak kontroversie
Lucknow: 'n muurskildery wat Tardunni uitbeeld, die hoof van 'n bergstam in Iran wat dateer uit 2000 vC, het kontroversie veroorsaak, aangesien baie Indiërs van 'n ander mening is.
Die muurskildery is ingeëts in die Darband-i-Belula-krans en kyk uit oor 'n smal pas in die Horen Shekhan-gebied in Irak en behoort aan 'n bergstamhoof.
Die bergstam King hou 'n boog, 'n pylkoker en 'n dolk in sy gordel met 'n slaaf.
Op my kanaal. Dit is die eerste en eksklusiewe video op die internet met die rock-reliëf van Tar …dunni's van Barband-i Bellula, c. 2100 vC. Op 26 April 2019 geskiet. #Iraq #Kurdistan #lullubi #sulaymaniyah #belula #rock_relief #mesopotamia #tardunni https://t.co/BBKXNfPDTj
& mdash Osama Shukir Muhammed Amin (@OsamaSMAmin) 9 Mei 2019
Die Indiese diplomaat by die Ebril -konsulaat, Chandramouli Karn, is vergesel van ander historici van die Universiteit van Sulaimania en die Irakse goewerneur van Koerdistan.
Argeoloë en historici in Irak het nog nooit 'n verband met die muurskilderye met die Indiese mitologie teëgekom wat anders beweer nie.
Achaemenidiese kuns en Darius I
Sowel die teks as die beeld versterk voortdurend die 'feit' dat Ahuramazda, die oppergod, Darius gekies het om die vermeende woeker van die Achaemenidiese kroon te onttroon. Alhoewel die verligting uiters partydig is omdat dit heeltemal in opdrag van Darius was en as propaganda gebruik is, bring dit 'n belangrike verhaal oor die geskiedenis van die Achaemneid -dinastie oor.
Die verhaal wat in die reliëf verduidelik word, word dikwels gekontrasteer met dit wat Herodotus in sy berugte boek vertel het, Die geskiedenis. Volgens Herodotus was Darius die ware woekerster van die kroon en bestaan ​​daar nie so 'n man bekend as Gaumata nie. Nadat Cambyses aan 'n veronderstelde 'natuurlike' oorsaak gesterf het, vermoor Darius Smerdis, nie 'n bedrieër nie, en neem hy die troon (Herodotus) in beslag. Omdat hierdie verhaal destyds versprei het, het Darius gesorg dat hy die legitimiteit van sy bewind voortdurend versterk. Die verligting het nie net die verbeelding van Ahuramzada uitgebeeld nie, maar elke grondtablet wat hy opgedra het, het hierdie idee herhaaldelik genoem. Om sy legitimiteit verder af te dwing, het Dariud die Behistun -opskrif na die verskillende tale van sy mense gekopieer en vertaal en die teks versprei. Dit het gevolglik deel geword van die keiserlike tekste en het dit in verskillende vorme oorleef. Darius het homself nie net in sy opskrif met Ahuramzada probeer verbind nie, maar ook met Kores. Hy beweer dat hy 'n verre familielid van Kores was en het hierdie bewering verder verstewig deur met twee dogters en 'n kleindogter van Kores tydens sy regering te trou (Roaf 207).
Ondanks die veronderstelde leuens wat deur die Behistun -verligting voorgeskryf word, is geskiedkundiges dit eens dat dit indirek baie vertel van die Achaemenidiese Ryk en hoe verskillende kulture dit beïnvloed het. Die reliëf toon aan dat Darius en sy buig-/ lansdraers uitkyk oor nege verowerde mense wat met hul nekke vasgebind is met hul hande agter hul rug vasgebind. Die tiende figuur wat onder die gemonteerde voet van Darius lê, is veronderstel om die bedrieër Guamata en die oppergod te wees, Ahurzamazda word bo alle dertien figure as 'n gevleuelde skyf voorgestel.
Anders as Assiriese reliëfs wat baie gewelddadig van aard was, is dit een van die enigste Achaemenidiese verligting wat 'n gewelddadigheid uitbeeld. Figuur 3 hieronder is 'n voorbeeld van 'n tipiese Assiriese reliëf wat gevind is, terwyl Figuur 4 'n voorbeeld is van tradisionele Persiese kuns. Alhoewel die Perse ewe gewelddadig was in die verowering as die Assiriërs, het hulle verkies om hierdie element nie uit te lig nie, om nie die mense van die ryk af te skrik nie. Die Achaemenidiese heersers was getuie van die val van die Assiriese Ryk en het geglo dat hul gebruik van vrees een rede was waarom ontevredenheid ontstaan ​​het. Terwyl 'n algemene Assiriese reliëf gevegstonele uitgebeeld het waarin vyande dikwels onthoof is, het tipiese Achaemneid -reliëf optogtonele uitgebeeld waarin alle mense van die ryk opgeneem is.
In die reliëf word Darius gewys met sy arm omhoog na Ahuramazda. Hierdie heilige gebaar kom algemeen voor in godsdienstige tonele van verskillende kulture. Soos gesien in figuur 6 hieronder, het die Assiriërs onderhorigheid uitgebeeld deur wesens met 'n arm omhoog na 'n God uit te beeld. Hierdie ooreenkomste tussen die Assiriese standpunt en dié van Darius, in figuur 5, is duidelik.
Geleerdes merk op dat verskillende aspekte van die Behistun -verligting deur ander kulture in Mesopotamië beïnvloed is. Die reliëf lyk baie soos 'n aantal rotsreliëfs in Iran. Antieke Mesopotamië is bekend vir sulke rotsreliëfs en argeoloë het bevind dat die kulture van hierdie gebied eintlik 'n metode ontwikkel het om sulke meesterwerke te skep. Eers is 'n rots of dapperder gevind wat 'n soliede oppervlak gehad het en daarna 'n groot gedeelte daarvan gladgemaak is. Volgens Nielson Debevoise is in sy opstel oor 'Rock Reliefs in Ancient Iran' rotsreliëwe opgerig op plekke wat gereeld besoek word, soos langs 'n handelsroete, of by heilige lente en grotte (77-78).
By die vergelyking van die Behistuin -reliëf met ander in die ou Iran kan baie ooreenkomste opgespoor word. Byvoorbeeld, die standpunt van aanbidding van Darius waarin hy sy arm opgehef het, lyk soos 'n element van die rotsreliëf by Kurangun. Alhoewel die Kurangun -reliëf baie eeue tevore gesny is, kan 'n kyker sien dat die aanbidders wat voor die slanggod gewys word, hul arms in ere opgehef het (Figuur 7) (Debevoise 78).
Alhoewel die ooreenkomste wat hierbo bespreek is, klein is, is die ooreenkoms tussen die rotshulp by Behistun en Zohab groot en volop. Die Zohab-reliëf is naby Sari-i-Pul geleë en toon byna 'n identiese toneel as dié in Behistun. Gesny in ca. 2500 vC wys hierdie seëlseël die koning van Lullubi, Annu-banini, met sy voet op die liggaam van 'n gevangene en sy aandag teenoor die godin Inanna (Debevoise 81). Dit is duidelik dat die reliëf van Darius gedeeltelik geïnspireer is deur hierdie vroeëre een. Die tema en voet-standpunt is nie net identies nie, maar die gevangenes word in beide stukke gewys met hul arms agter hul rug vasgebind.
Die magsposisie waarin 'n koning 'n voet op 'n vyand het, kom voor in 'n aantal ander reliëfs, waaronder dié van koning Tar-dunni, dié van koning Naram Sin en dié by Darband-i-Gawr. In alle reliëfs word die koning gewys dat hy teen 'n helling klim met sy voet bo -op 'n vyand (Debevoise 82). Figuur 9 hieronder is 'n beeld van die Victory Stele van Naram Sin. Ooreenkomste word gesien in die houding en kostuum. Die konsep van gemonteerde voet is nie net uit die Victory Seal geneem nie, maar die Griekse geïnspireerde plooi is ook identies (Farkas 138). Die belangrikste verskille lê in die posisie van karakters. In die reliëf by Behistun word Darius in volle profiel vertoon, soos die Griekse en Neo-Babiloniërs dikwels gedoen het, terwyl karakters gedeeltelik in die Naram-Sin-reliëf getoon word.