Coke se veldtog om die reiswêreld op Twitter te stel - Inligting
Coke se veldtog om die reiswêreld op Twitter te stel
Foto: Slumdog Thousandaire; Funksiefoto: Michael Pickard
Die Coca-Cola Company stuur 'n span saamgestel uit drie jong ontdekkingsreisigers op 'n jaar lange soeke om uit te vind wat mense gelukkig maak. Wat maak Tom Gates cranky.
Iewers moet 'n bemarkingsbestuurder 'n bak gerook het en kyk na "The Amazing Race." Hy het waarskynlik gesukkel met die ontginning van al die sosiale netwerke in een skoot, sy span was waarskynlik besig met peer-to-peer-bemarking, en sy baas het hom waarskynlik daartoe gery om by die YouTube-generasie aan te sluit. Wat om te doen?
Dit wil voorkom asof hy (of sy, of 'n buite-bemarkingsonderneming) Coke se louwarm Expedition 206-veldtog uitgevind het, waarin drie voorafverpakte Coke-koppe deur 206 lande sal reis wat tans die drank bedien. Volgens Coke sal hulle 'die optimisme en geluk van Coca-Cola' soek en deel, terwyl hulle die wêreld van meer broodnodige blogplasings, tweets, video's, onderhoude en foto's voorsien.
Stemming vind tans plaas om een ​​van die drie spanne te kies, wie se kandidate deur Coke self vergader is. Hulle het 'n uitgebreide aansoekproses en 'n laerskamp in die hoofkwartier van Coca-Cola in Atlanta, GA, deurgemaak. ' Neem dit vir wat u wil, maar ek ruik media-opleiding en 'n poetsmiddel.
Die 'virale' video-inleidings van elke span wat getoets en getik is, is tans op die 206-webwerf beskikbaar. In 'n oënskynlike poging om bykans enigeen te vervreem aan die begin van die veldtog, spoel die snitte met verrassende korporatiewe doelwitte, van die pieperige skoon deelnemers tot die span se vlaag name ("Team Wow!", "Team Mix"). Die hele ding kom soos dit is - 'n bemarkingsinstrument.
In 'n skuif wat nie 'n verrassing sou wees met 'n IK wat hoër is as 'n fasan nie, vertolk Coke die handelsmerkaspekte en verkoop dit die projek as 'n wonderlike eksperiment vir die mensdom. Adam Brown, direkteur van die kantoor van Coca-Cola vir digitale kommunikasie en sosiale media, vertel Forbes, "Dit gaan nie daaroor dat die Coca-Cola-handelsmerk eerstens die middel van die skerm is nie ... Dit gaan daaroor om die verhaal te vertel wat Coca-Cola behels, wat die eienskappe behels waaroor Coca-Cola gaan, optimisme en vreugde. "
Wat is die reuk?
As iemand wat al amper 'n jaar deur die wêreld reis, wonder ek voortdurend of die maatskappy regtig 'n idee het wat hulle aangepak het en tot watter doel hulle dit sal beywer. Dit blyk dat die potensiaal is vir 'n teenwoordigheid op sosiale media, soos gesien word deur die voor die hand liggende gryp tydens die stemproses (voeg Coke by jou Facebook-vriende, ens.). Maar kon hulle nie soveel aktiwiteite vasgespyker het deur 'n paar nuwe rekenaars en 'n ponie weg te gee nie? Waarom die desperate behoefte om 'n wêreldwye hokey-pokey te organiseer?
'Waarom die desperate behoefte om 'n wêreldwye hokey-pokey te organiseer?'
Die antwoord is natuurlik dat bestuurders van bemarking hul werk moet staaf in 'n wêreld wat sosiaal gek is. Veertienjariges bemark hul shitty death metal-bande beter as sommige handelsmerke, en daar is baie duur universiteitsgrade om te staaf. Hierdie kompetisie is slegs bestuurders wat probeer om te bewys dat hulle 'n bemarker uit die slaapkamer kan uitbestuur.
Die drie wen-kandidate is beslis op die regte pad en op koste van Coke. Ek moet egter wonder of hulle besef dat die hele saak teen die middel van 2010 die laaste jaar se nuus sal wees, terwyl hulle oor die planeet gaan dwarrel en tweet oor netjiese watervalle aan 'n gevange gehoor van tien Coke-studeer. Twaalf maande is 'n ewigheid in die reklamewêreld, waar maandeliks nuwe veldtogte en nuwe inisiatiewe geloods word. Tensy die program 'n reuse sukses is, sien ek nie hoe dit die belang van 'n korporatiewe kultuur so lank kan hou nie.
Dit blyk ook dat daar min openbarings bestaan ​​oor wat hierdie jongmense in die wêreld gaan doen. Volgens die webwerf sal hulle "… nuwe mense ontmoet, ongelooflike plekke sien, verskillende kulture ervaar en plaaslike geleenthede bywoon…." Dit kan lewensuitbreidende avonture beteken wat hul wêreldbeskouing open. Of dit kan 'n blaredak en 'n speletjie 'ole Pat Pong Ping Pong' beteken.
'Ons het 'n planeet wat tans saamgevat word met duct tape.'
Laastens handel daar oor hierdie besigheid oor geluk. Ek is van plan om die wêreld 'n beter plek te maak deur 'n positiewe houding en hoop ... maar wat daarvan om 'n bietjie lig te werp op wat die wêreld uitmekaar trek? Ons het 'n planeet wat tans saamgevat word deur buisband - is dit nou die tyd om 'n jaar te spandeer soos Smurfette en soene gee vir elkeen wat dit wil hê? Of is dit die jaar om wêreldarmoede bloot te lê, huise vir haweloses te bou en met die denkers van die wêreld saam te kom? Hoe gaan u 'n persoon met geen water laat glimlag nie? O ja, jy gee vir hulle 'n Coke.
Dit is vir my 'n bietjie onregverdig om die geweer so vroeg te laat spring voordat die groep werk in die wêreld gebring word. Ek wens hulle net die beste toe en ek hoop dat, ongeag watter span ook al wen, dat hulle sal besef dat hulle 'n platform het om ons meer te wys as wat hulle het in hul huidige besliste video's. En hopelik hou Coke die sensuurknoppie lank genoeg om hierdie kinders in staat te stel om ons te vertel van die belangrike dinge wat in die wêreld gebeur.
Hoe dan ook, jy sal my ten minste dophou.
Stel u belang in die taktiek wat ander groot ondernemings gebruik om hul beeld te poets? Kyk na die artikel van Christine Garvin "Localwashing: Shop Local in Your Neighborhood Corporate Store."