WWII Truuks – Liplekker
Daar is nie meer baie manne wat seker die dinge kan bevestig nie. Maar toe ons diensplig gedoen het en ook kampe daarna, het daar baie stories rondgeloop oor die tweede wêreldoorlog. Al wat ek kan sê is dat dit nie kinderspeletjies was nie.
Die Bosoorlog wat ons teen Swapo en die kommunistiese magte gevoer het, was kinderspeletjies gewees teen wat ons Pa’s en Ooms in die tweede wêreld oorlog ondervind het, en ek wil net my hoed afhaal vir daardie manne.
Een oom wat jare gelde saam met my gewerk het, het my een keer vertel dat hy in Italië geveg het, nogal in die winter. Hy het vertel dat as hulle in die oggende water afslaan moes hulle weer die gereedskap vinnig in hulle broeke gesit het ander vries die laaste druppels vas. Nou of dit waar was, weet ek glad nie.
Ander stories ook uit die tweede wêreld oorlog is, as onderoffisiere die troepe mishandel het, het die troepe eenvoudig ŉ .303 koeël geneem, hom baie blink gemaak met Brasso. Nadat die koeël blink genoeg was, het hulle die koeël op die onderoffisier se kopkussing gaan sit.
Die koeël het dan gedien as waarskuwing. Stop jou strooi of in die volgende geveg is hierdie koeël die koeël wat jou gaan doodskiet. Blykbaar het hierdie plan van aksie baie goed gewerk. Die wat nie na die waarskuwing geluister het nie, is eenvoudig dood opgetel op die slagveld met ŉ koeëlwond in die rug. Blykbaar het baie onderoffisiere so gesterf.
As die offisiere volgens die troepe onregverdig was, het hulle nie ŉ blink koeël op hulle kopkussings gekry nie, maar jy het hulle eenvoudig in die veld gesalueer. Die rede daarvoor is heel eenvoudig en dit is dat daar gedurende die WWII oral skerpskutters rondgesluip het, en hulle taak was om so bietjie paniek onder die vyande te saai. Die maklikste was natuurlik om te kyk of hulle die offisiere eerste kan doodskiet en dan is die troepe sonder ŉ leier.
So as jy dan ŉ offisier salueer dan kan die skerpskutters sien wie is die offisiere, want die offisiere en onder offisiere het geen rang tekens in ŉ geveg situasie gedra nie. Nou al die stories oor WWII? Toe ons in Ruacana was, was daar so blonde sersant gewees, wat die lewe van sy troepe hel gemaak het. Iemand het iets onthou wat sy Pa of Oupa gesê het oor die koeëls. Iemand wat ek nie weet wie nie, en wat nou al baie gatvol vir die sersant en sy streke was, gryp ŉ koeël en Brasso. Van die mense wat die koeël na die tyd gesien het, het gesê jy kon jou hare in die koeël kam, want so het hy geblink.
In elk geval die koeël land toe op die Sersant se kopkussing, sonder dat enige iemand gesien het. As ek reg kan onthou is die Sersant na ŉ week huis toe met ŉ senuwee ineenstorting. Hy kon die spanning nie meer vat nie.
Hier wil ek net sê dat ons as troepe nie altyd engeltjies was nie, maar dit was ook nie nodig om ons almal partykeer soos varke te behandel nie.
Author adminPosted on Mar 13, 2015 Categories OuManne
Previous Previous post: Sampioen Brood
Next Next post: Vulsel vir Hoenders
Jacques se skaapribbetjie