Kweek van wilde knoffel of beeruie - Versamelings
Kweek wilde knoffel of beeruie
Ramson, uie of wilde knoffel (Allium ursinum) in u tuin
Vir die eerste keer het ek gedurende my instituutjare kennis gemaak met hierdie aanleg tydens sakereise na die Noord-Kaukasus. In die stad Ordzhonikidze (nou Vladikavkaz) was die aantrekkingskrag op die plaaslike mark gepekelde wilde knoffel, toegemaak in potte van 'n halwe liter. Plaaslike inwoners het dit in die berge versamel en so 'n blanko gemaak. Ek het baie gehou van die ingelegde wilde knoffel. En ek het haar beslis huis toe gebring in Leningrad.
Die eerste monster kersies is by die werk uitgevoer, waar ek tydens die middagete 'n blikkie van hierdie lekkerny geneem het. Ons middagete is met hierdie gereg versier, want die uitstekende smaak van die vitamienplant het my kollegas nie onverskillig gelaat nie. Maar na die middagete het ons besef dat dit beter is om rustig aan ons tafels te sit, so ver as moontlik om met niemand te praat nie en boonop nie die leierskap te besoek nie. Die rede hiervoor lê, soos u sou raai, in die reuk, want wilde knoffel is 'n knoffelui. Dit is soos knoffel 'n plesier, maar dan verskyn so 'n aroma ...
Wilde knoffel het 'n kenmerkende knoffelgeur wat verband hou met die voorkoms van essensiële olie in die blare en bolle. En die blare van hierdie plant bevat ook baie vitamien C. Daar is twee soorte wilde knoffel - Europese, ook bekend as beeruie, en oorwinnaars, wat in die Kaukasus, Siberië en die Verre Ooste voorkom. Die Europese ui het geen wortelstok nie, vorm slegs een bol met 'n langwerpige silindervorm met 'n deursnee van 1 cm en 'n lengte van 5 cm. Sy stam is driehoekig, 15 tot 40 cm hoog. Aan sy basis is daar twee groot blare op lang blaarsteentjies. Hierdie ui blom einde Mei - vroeg in Junie met 'n wit hemisferiese sambreel, bestaande uit talle blomme.
Die oorwinnende ui groei as 'n digte bos met 'n risoom met verskeie bolle, planthoogte tot 70 cm. Die onderste blare van hierdie ui is skubberig, mediumgroen, groot tot 6 cm breed. Die plate is direk op die stam geleë, en die blomme word in sferiese witgroen sambreelkleure versamel. In die laat lente, wanneer die blare sag en geurig is, word dit geoes. Op die oomblik is daar nog min ander setperke, en daarom is wilde knoffel veral waardevol vir slaaie en vir enige vleis, en jy kan dit eenvoudig saam met brood en sout eet.
Dit is beter om dit nie heeltemal, maar selektief te sny nie, sodat u nie alle gloeilampe gelyktydig kan uitput nie en 'n oorvloedige oes lewer. Alle dele van die plant word vir voedsel gebruik: bol, blare, jong lote en blompyle. Die gloeilamp kan in die herfs geplant word of in die winter as gewone gloeilamp gebruik word. knoffel... Die skerp reuk van wilde knoffel kan vernietig word deur kookwater daaroor te gooi; dit verdwyn ook as dit gedroog word. Ramson is 'n onpretensieuse plant wat skaduryke en half skaduryke gebiede verkies, en op sonnige plekke word sy blare kleiner. Die grond moet nie suur wees nie, maar ryk aan organiese materiaal, soos knoffel. Wanneer u 'n plek vir wilde knoffel voorberei, is dit nodig om humus, houtas en minerale kunsmis by te voeg. In erge droogte moet plante natmaak.
Ramson is 'n lang lewer; dit groei baie jare op een plek. As teling nodig is, is dit raadsaam om die vegetatiewe metode te gebruik - met bolle in die vroeë lente of herfs, wat nog beter is. Die bolle word op dieselfde diepte geplant waarop hulle voorheen gegroei het, of 'n bietjie dieper. Afstand - 15x15 cm of 15x20cm.
Versorging bestaan ​​uit onkruid, natmaak, die grond losmaak en 2-3 addisionele verbande gedurende die somer. Saai van wilde knoffel met sade is ook moontlik, maar soos in die geval van uie, blyk dit 'n taamlike moeisame werk te wees. Ramson reageer goed op behoorlike versorging, waarin 2-3 kg groen gedurende die somer uit een vierkante meter van die tuin versamel kan word. As dit nodig is om die bolle op te grawe, is dit beter om die blomstele van die plant te verwyder, selfs tydens ontluiking, soos ons dit met die winterknoffel doen. Dan sal die gloeilampe groter wees. Wanneer u wilde knoffel uit sade groei, moet u in gedagte hou dat die pyl binne 4-5 jaar gevorm word, en in die tweede jaar van die bol.
Wilde knoffel het drie jaar gelede in my tuin verskyn. Dit is geplant in 'n bed met meerjarige boë (sien foto). Dit het my 'n rukkie geneem om te besef dat wilde knoffel meer belangrik is vir die kwaliteit van die grond, en dat dit 'n goeie vulsel met organiese materiaal en neutrale suurgehalte benodig. Daarom het die wilde knoffel wat ek geplant het, twee seisoene lank gevries in die ontwikkeling daarvan. Eers in die derde jaar nadat ek die grond gekalk het en humus toegedien het, het my bosse tot lewe gekom en bloei met bolvormige voetstukke. Die feit is dat ek 'n groeiende spesie wilde knoffel het - oorwinningsui.
Tot dusver het ek nog geen geleentheid om die tye van my sakereise en wilde knoffel in te gryp nie. Maar dit sal sekerlik mettertyd kom. Intussen het ek al jare lank voorbereidings getref en groente en jong knoffelkoppe gekook. Ramson, na sy verskyning in die lente op my webwerf, verkies ek om dit dadelik te pluk en te eet of in 'n slaai saam met uie, slym en 'n hardgekookte eier te gebruik, wat ek met suurroom of mayonaise geur. . Dit blyk baie lekker en gesond te wees.
Wanneer u wilde knoffel verbou, moet u weet dat dit, net soos knoffel, 'n sterk fitoniese werking het en 'n goeie antiseptiese middel is. Dit is lankal bekend aan die inwoners van die plekke waar dit in die natuur groei. Fyn gekapte blare en uie wilde knoffel beskerm die vleis teen vinnige agteruitgang. En in volksgeneeskunde hierdie plant word gebruik vir verkoue, hoes, verkoue. Dit word vars en gedroog as 'n bloedsuiweraar vir pustulêre velsiektes, vir uitslag en scrofula. Sedert die ou tyd dien wilde knoffel ook as 'n antiskorbutiese middel.
Lyudmila Rybkina, tuinier,
lid van die Green Gift-klub in Shuvalovo-Ozerki
Op die foto: wilde knoffel op 'n vitamienbed
Ramson: plant en versorg
Ramson is al lank bekend en geliefd, veral in die streke waar dit in natuurlike toestande groei - in die Kaukasus, die Verre Ooste, Siberië en Europa. Ramson is 'n meerjarige kruid van die geslag Allium, en twee spesies word so genoem: beer-ui (Állium ursínum) en oorwinnings-ui (Állium victoriális).
In byna elke omgewing het dit ook 'n sekonde - die gewilde naam: chenzeli, kalba, levurda, wilde knoffel, beer-ui.
'N Kompakte plant met 'n hoogte van 20-50 cm, blare (2-3 stukke met 'n breedte van 3-5 cm) op 'n lang smal blaarsteel verskyn in Maart-April wanneer die sneeu heeltemal smelt en die grond opwarm. In Mei-Junie blom klein wit blommetjies op 'n lae stomp, versamel in 'n sambreel (klossie of halfrond) bloeiwyse. Bloei duur 2-3 weke. Nadat die sade ryp geword het (Junie-Julie), sterf die blare geleidelik af. In bladwisselende en gemengde woude groei wilde knoffel in heel openings, wat in die volksmond 'beerweide' genoem word.
As gevolg van ontbossing, verslegtende ekologie en onbeheerde oes, neem die aantal wilde knoffel dramaties af. Daarom word die plant in baie streke, gebiede en republieke van Rusland in die Rooi Boek gelys.
Variëteite: "Bear", "Delicacy", "Bear delicacy", "Bear paw", "Bear ear". Die name verskil nie in kreatiwiteit en verskeidenheid nie)
Dit bereik 'n hoogte van 70 cm, die bloeiwyse is 'n sambreel (hemisferies of bolvormig), die blomme is liggroen. Jong blare groei vroeg - met die eerste warm dae. Bloei in Mei-Julie, sade word ryp in Julie-September (afhangende van die klimaatsone en weerstoestande). Te koop word dit aangetref as "Siberiese wilde knoffel". Kan op effens suur grond groei. Wat rypweerstand betref, oortref dit uie. Geskik vir teling in Siberië, Altai, die Verre Ooste.
Kweek wilde knoffel
As u van plan is om 'n beerui in u tuin te plant, probeer (sover moontlik) om toestande daarvoor te skep waarin dit in die natuur groei:
voldoende (maar nie oormatige) grondvog nie
ligte skadu of skaduwee (oorwinningsboog is fotofiel)
Trouens, wilde knoffel is 'n taamlike "mak" plant, en daar is geen spesiale probleme met die verbouing daarvan nie.
Breek 'n bed vir wilde knoffel in die skadu van bome, aan die oostekant of noordekant van die geboue. Kan ek in die son plant? Kan. U sal meer gereeld moet water gee, maar uie sal beter groei en meer sade sal vasgemaak word. Alhoewel wilde knoffel 'n vogtige plant is, verdra dit nie stilstaande water nie, daarom is goeie dreinering nodig in oorstroomde plekke. Suur gronde moet gekalk word. Nadat die blare afsterf, kan water verminder word.
Die groeiende wortels verhoog die gloeilamp elke jaar met ongeveer 0,5 cm. Giet dieselfde hoeveelheid humus op die tuinbed - dit sal genoeg wees, die wilde knoffel groei goed, selfs sonder toediening.
Die veiligste en vinnigste manier om vitamiengroente in u tuin te kry, is om uiebolle te plant. Dit is waar dat nie almal die geleentheid het om dit te koop nie. Ek het hulle byvoorbeeld nog nooit by oumas te koop gekry nie - nie in tuinsentrums of in die mark nie. As u gelukkig genoeg is om hul eienaar te word, moet u in Oktober begin plant. 'N Belangrike voorwaarde is dat die gloeilampe gewortel moet wees. As daar geen wortels is nie (of dit droog is), is die hoop op oorlewing baie onbeduidend. Beoordeel self: wilde knoffel reageer pynlik op die wortels tydens die oorplanting, waar kan sy oorleef as dit droog is?
Ons grawe die grond op die bajonet van 'n graaf, kies die wortels van meerjarige onkruid (veral die wortels van koringgras en brandnetel). As u in ag neem dat wilde knoffel etlike jare op een plek sal groei, moet u dit genoeg voeding gee. Ons voeg kompos, blaar humus, turf by en meng goed. Die grond moet krummelrig en lig wees, soos in 'n bos.
Ons begin plant: ons maak gate met 'n afstand in die ry van minstens 20 cm, tussen die rye - 40-50 cm. Ons verdiep die bol net 2/3, maak die wortels reguit, besprinkel dit met aarde en gee dit oorvloedig water sodat daar geen lug sakke oor is nie. Ons dek 2-3 cm aanplantings met turf of kompos, en bo-op - met gevalle blare met 'n laag van 5-10 cm. Kyk na die grondvog: as die herfs droog is, moet u die tuinbed natmaak.
In die vroeë lente (wilde knoffel is nie bang vir herhalende ryp nie) verwyder ons die deklaag van die blare, en laat ons 'n laag van nie meer as 2-3 cm agter nie. Dit is raadsaam om die voetstukke wat in die eerste jaar verskyn het, te verwyder om nie te verswak nie die gloeilamp.
In die toekoms kom die versorging van die plant neer op gereelde water, wat onkruid verwyder. Losmaak is ongewens; u kan die wortelstelsel beskadig. Maak net seker dat u beeruie-aanplantings gedek is om die grond te alle tye klam en los te hou.
Hierdie metode het beide voor- en nadele. Miskien is daar meer van laasgenoemde - kom ons begin daarmee. U sal lank moet wag, die eerste oes kan slegs 3-4 jaar verwyder word. Wilde knoffelsaad verloor baie vinnig hul ontkieming, en neem (indien moontlik) slegs vars, hierdie jaar ryp. Baie tuiniers wat ek ken, kla dat gekoopte sade nie ontkiem nie, en dit is dit. 'N Natuurlike vraag ontstaan ​​- waarom? Daar kan verskillende redes wees:
sade het hul ontkieming verloor as gevolg van lang opberging:
onvoorsiene omstandighede: uitwas met smeltwater, reënbui, onbehoorlike water. Moenie die dacha-lewende wesens onderskat nie: hoenders hou daarvan om gedekte aanplantings, katte te hark - om 'n rookhuis daar te reël. Ja, en ons eie geheue kan misluk - terwyl die wilde knoffel gaan styg, kan ons dit vergeet en iets anders op dieselfde plek plant.
Maar die ongetwyfelde voordeel van saadproduksie kan beskou word as die ontvangs van 'n groot aantal plante tegelyk. Eerstens 'n bietjie teorie. Wilde knoffelsaad het nie 'n rusperiode nie, en die stratifikasie waarop produsente aandring, is dus nie nodig nie. Spruite sal nie binnekort verskyn nie: met herfs saai - na 1,5 jaar, lente - na 'n jaar.
In die herfs kan u saai vanaf Augustus (sodra die sade ryp is) tot Oktober. Ons saai in klein potte, bokse of ander geskikte houers wat dreineringsgate moet hê. Die ramson sal twee jaar lank in hulle groei: op hierdie ouderdom sal die wortels van die bolle ongeveer 10 cm wees, neem dit in ag wanneer u die diepte van die houer kies. Ons berei die grond voor uit 2 dele blaargrond, 1 deel kompos, 1 deel turf. Ons gooi grond in 'n houer (2 cm onder die rand), lê die saadjies uit, strooi dit met grond 1 cm bo-op. Ons laat die houers met gewasse in die oop grond (sonder verdieping) in gedeeltelike skaduwee val. Ons dek 1 cm met turf en 3-5 cm met blare, water. Gereelde water sal in die toekoms benodig word - die grond in die saailinge moet nie uitdroog nie.
In die lente verwyder ons 'n gedeelte van die deklaag. Spruite van wilde knoffel is klein (ongeveer 1 cm hoog en 1 mm dik) en sag, dit moet versigtig opgepas word: as u turf uitwas, voeg dit vars by, trek die onkruid saggies uit, ons het al gepraat oor natmaak) Twee -jaaroue uie kan op 'n permanente plek geplant word, maar moet dit baie versigtig gedoen word, wees versigtig om nie die wortels te beskadig nie.
U kan die proses aansienlik versnel as u die sade ontkiem voordat u dit saai:
week dit 3-5 uur in Epin (opsioneel)
draai dit in 'n klam lap en sit dit in 'n pot of houer
bedek die houer van bo met 'n lappie, 'n dik vel papier (sodat daar toegang tot die lug is, maar die vog verdamp nie te vinnig nie).
Aanbevelings van kundiges rakende die temperatuurregime tydens ontkieming:
konstant + 19 ° С. + 22 ° С - optimaal
skommelinge + 10 ° С. + 19 ° С - ontkiemingstempo 50% en minder
skommelinge + 1 ° С. + 19 ° С - ontkiemingskoers 7% en minder
konstant onder + 10 ° С en bo + 26 ° С - wilde knoffelsade sal nie uitspruit nie.
As dit reg gedoen word, sal die sade binne 3-4 weke spruit.
Ramson is 'n "rustige" plant, groei stadig en lewer slegs 1-2 vervangingsbolle per jaar. By die oes word die hele groen massa nie afgesny nie - een van die twee blare moet agterbly sodat die plant makliker kan herstel.
Met verloop van tyd, as u plantmateriaal oorvloedig is, kan u verskeie beddings wilde knoffel maak. Dit sal die een laat oes terwyl die ander rus en krag kry. Oorgroeide klompe beeruie word na 5-6 jaar geplant.
Ramson is 'n uitstekende kultuur vir 'n wintertuin op 'n vensterbank (dit word nie onderdruk deur 'n gebrek aan lig nie, addisionele beligting is nie nodig nie).
Nuttige eienskappe en voorbereiding vir toekomstige gebruik
Alle dele van die plant is eetbaar: jong lote, blare en bolle. Baie lekker geregte word van wilde knoffel voorberei en voorberei vir toekomstige gebruik: dit is goed in piekels, fermente, marinades. Vries- en droogmetodes is verkieslik - dit behou die voordelige eienskappe van die plant (gedroogde wilde knoffel is egter byna sonder sy inherente smaaklike aroma).
En daar is iets om in wilde knoffel te hou: alle dele van die plant bevat vitamien C, karoteen, essensiële olie, minerale soute, phytoncides, proteïene, fruktose. Ramson normaliseer metabolisme, verlaag bloedcholesterol, het bakteriedodende en antiskorbutiese eienskappe. Die lys gaan aan en aan. Vir medisinale doeleindes kan wilde knoffel slegs op aanbeveling van die behandelende geneesheer gebruik word (daar is kontraindikasies).
Beeruie is van alle kante goed, van waar u ook al kyk: lekker, gesond en 'n edele heuningplant. Die bloei daarvan kan nie luuks genoem word nie, maar boei met sy beskeie bekoring. Groei wilde knoffel al in u tuin?
Om wilde knoffel te verbou, verg baie geduld. Eenjarige en tweejaarlikse spruite is baie klein, en selfs in volwasse toestand is die gekweekte plant nie baie groot nie. As u op een plek groei, kan een bos nie meer as 7 jaar lewer nie.
In die proses van groei moet u 'n paar eenvoudige reëls nakom:
skoonheid van die grond
Dit is belangrik dat die meeste van hierdie maatreëls gedurende die eerste twee jaar nie dringend nodig is nie. In die volwasse toestand word die plant 'n bietjie veeleisender om te sorg en reageer sensitief op water en voeding.
Kweek groei in die tuin - wenke en resensies van tuiniers
KERSIE, OF BEERUI
Daar is nog sneeu, en op die mark kan jy alreeds 'n pittige aromatiese plant vind met blare wat soos lelie van die vallei lyk.
Dit is wilde knoffel, of beer-ui, wat sedert antieke tye bekend is vir sy genesende eienskappe. Vanweë die hoë inhoud van voedingstowwe, word die plant aanbeveel in voedings- en babakos. In die vroeë lente, wanneer die liggaam uitgeput is na 'n lang winter en aanhoudend vars setperke benodig, sal wilde knoffel u baie vitamiene en fitonisiede gee wat teen seisoenale kwale en virusse beskerm.
Ramson is 'n meerjarige C / f-kruid van die Amaryllis-familie. Dit word in die Rooi Boek van Rusland, Oekraïne en ander lande gelys. Die plant bevat 'n groot hoeveelheid vitamien C (baie meer as sitrusvrugte en groen uie), asook baie ander nuttige stowwe. Jong blare het 'n fyn smaak en ligte knoffelaroma. As ons dit in die lente eet, raak ons ​​ontslae van slaperigheid en moegheid, kry ons krag. Wilde knoffel word ook vir die winter voorberei. Dit word gesout, gegis, gepekel, gedroog. Baie interessante geregte kan van hierdie plant voorberei word.
Ramson word in die volksgeneeskunde gebruik om aterosklerose en skeurbuik te behandel. Die plant oortref selfs knoffel in sy phytoncidale eienskappe. Ramson, wat met water gestamp word, word gebruik om druiwe en aartappels teen swamsiektes te behandel. Die plant is 'n goeie heuningplant, bye besoek sy blomme gewillig en versamel nektar.
Ramson word beskou as 'n wilde ui en groei in die bos in heel openings. In die natuur reproduseer dit met sade. Die blomme droog op en gooi klein swart sade uit wat soos uiesaad lyk. Ramson kan maklik in die tuin gekweek word. Sy is nie bang vir die skaduwee nie en voel goed onder vrugtebome. naby kweekhuise - waar die grond nie opgegrawe of geploeg word nie. U kan wilde knoffel as 'n sierplant in 'n blombedding kweek. Sy het oulike blomme (wit sterre) en pragtige blare.
Die wilde knoffel word vermeerder deur sade en bolle.
Dit is belangrik om vars (gladde) saad te onderskei van verouderde saadjies (het 'n verrimpelde voorkoms). In laasgenoemde word groei-inhibeerders verbeter, wat dit nie vinnig laat ontkiem nie. U moet vars saad saai onmiddellik na die oes in die somer of voor die winter. Hulle kan binne 'n jaar of twee spruit, dus moet die plantplek omhein word om toekomstige lote nie te beskadig nie.
Dit is raadsaam om nie veldwerk op hierdie plek uit te voer nie.
Die saak is dat die saad van wilde knoffel taai is, en daarom moet dit binne 100 dae by 'n temperatuur van 0 ° C vereis word. As u besluit om wilde knoffel saam met sade te plant, raai ek u aan om dit vir 15 minute in 'n groeistimulator of barnsteensuur te week, dan, toegedraai in 'n klam lap, in 'n plastieksak te plaas en op die boonste rak van die yskas te plaas. Hierdie jaar het ek die saad wat op hierdie manier in koppies uitgekom het, gesaai, in die lente sal ek die plante op die perseel plant.
U kan die groei van sade so stimuleer: saai dit in 'n houer oppervlakkig op nat grond, bedek dit met 'n deksel en begrawe die houer dan in die sneeu, as daar natuurlik een in u omgewing is. In die lente moet die sade verwyder word en in die grond gesaai word.
Dit is makliker om wilde knoffel te vermeerder deur bolle te plant. My wilde knoffel groei al vier jaar op een plek. Ek steur my nie aan die plante nie en gee hulle tyd om te vermeerder. Maar as wilde knoffel lank (tot vyf jaar) in die grond is, word die bolle kleiner. Daarom gaan ek hierdie seisoen bolle plant. Hulle kan voortgeplant word onmiddellik nadat die blare verwelk en die blomme droog is, nadat die saad versamel is.
Die plant begin baie vroeg plant. Vir voedseldoeleindes word die blaarstene naby die grond afgesny, wat ten minste een blaar laat om die bol te voed, veral as die plant jonk is. Met verloop van tyd kan die blare weer groei.
Ramson sal u 'n goeie bui gee, u bevry van vitamientekorte en springblues. So 'n nuttige en pretensielose plant moet op u werf gekweek word.
Gekookte vis met ramson
Ramson - 300 g, vis - 800 g, sout, peper, mosterd na smaak.
Verkoel die gekookte vis. Gee die wilde knoffel deur 'n vleismolen, voeg speserye na smaak by, meng en sit voor saam met die vis as bykos.
VULSEL VIR KAMERTERT
Ramson - 400 g, rys - 80 g, eiers - 3 stuks., Vet - 20 g, gemaalde swartpeper, sout na smaak.
Kook rys en meng met gekapte wilde knoffelblare en harde eiers. Voeg vet by. speserye en 'n bietjie water.
© Skrywer: Galina PROSYANAYA, Liman, Donetsk-streek.
Watter soort kulture "ui" en "wilde knoffel" dra, veral die verbouing daarvan?
Ramson (Állium ursínum), fles, beeruie of wilde knoffel is 'n meerjarige kruid met sappige, gesonde blare wat gewoonlik geoes word voordat die temperatuur bo 20 ° C styg. Dit word wyd versprei in die natuur van Europa tot Turkye.
In werklikheid word twee nouer verwante spesies wilde knoffel genoem: oorwinningsui (Allium victorialis) en fynmaas-ui (Allium microdictyon). Die eerste groei in die Verre Ooste en Siberië, sowel as in Indië, China en Korea, kom voor in Europa, Japan en Kanada en het 'n groter grootte en ander verskille. 'N Ander kom minder voor - dit groei van die Suid-Oeral tot Mongolië. Daar is egter geen verskille in landboutegnologie nie.
Blare van wilde knoffel is soortgelyk aan die blare van giftige plante van lelie van die vallei en helleboom. Daarom is ondervinding nodig om die kultuur akkuraat te bepaal wanneer u dit in die bos versamel.
Die beer-ui is wydverspreid in die sentrale deel van Rusland, en dit is dit wat in die lente in die markte gevind kan word. Die naam is interessant - lomp. Daar word gereeld geskryf dat bere na die winterslaap in wilde knoffelbosse dwaal "om aan gras te knibbel." Wel, ja, hulle het 'n plantvretende herkouer gevind. Beertjies val in hierdie ruigtes en gebruik dit as 'n insekdoder teen parasiete, wat in sy winterslaap in oorvloed gegroei het.
Hierdie plant wortel natuurlik goed in die land of in die tuin as u sy natuurlike voorkeure in ag neem. Skaduwende, maar nie moerasagtige gebiede, naby die huis, onder bosse of bome, is die geskikste daarvoor. Dit wil sê byna enige skaduryke plek wat nie vir ander gewasse gebruik word nie. Dit verkies effens suur, los gronde, moontlik met 'n hoë hoeveelheid turf.
Die plant vermeerder deur sade of bolle. Dit kan by die toepaslike winkels, in die lente of by die bure gekoop word as hulle wilde knoffel grootmaak. U kan dit ook in die bos afhaal.
Daar is bekende soorte gekweekte soorte wilde knoffel:
Teddiebeer. Dit het donkergroen blare tot 30 cm lank. Die roset word tot 60 cm hoog en nadat die eerste blare ryp geword het, kan die oes binne 'n paar weke gedoen word. Produktiwiteit tot 1,6 kg / m².
'N Beer-lekkerny - sagte groen blare tot 25 cm lank, met 'n effense wasagtige laag. Die roset word 55 cm hoog, die variëteit is vroeg ryp. Produktiwiteit tot 2 kg / m².
Voordat u plant, is dit raadsaam om die sade te stratifiseer, dit wil sê die wintertoestande na te boots deur dit in 'n nat lap toe te draai en dit met klam sand te bedek. In sulke toestande word dit ongeveer 3 maande by temperature van 0 tot +3 ° C gehou. Saai moet voor die winter gedoen word.
Die grond moet vooraf voorberei en bemes word. Om dit te doen, benodig u 'n emmer blaarhumus vir 1 m². Benaderde plantpatroon 15 × 20 cm, plantdiepte 5-10 mm. Na plant word die sade met aarde besprinkel en liggies gerol.
Ramson is 'n meerjarige plant, daarom word sy sade en bolle eers in die vierde jaar gevorm, en die gevolglike sade ontkiem slegs 'n jaar na verpligte stratifikasie. Teen hierdie tyd kan u ook die blare oes. Daarom is dit geriefliker om die plant die eerste jaar in 'n saailingkas te hou en in die lente op 'n permanente plek te plant.
Op een terrein kan wilde knoffel ongeveer 7 jaar gekweek word. Sorg bestaan ​​uit die onkruid, losmaak van die ry-afstand en die tydige toediening van organiese kunsmis en as. In die herfs, wanneer die bolle reeds gevorm het en die seisoenale groeiseisoen eindig, kan die rosette verdeel word en na 'n nuwe plek oorgeplant word. Die beddens met wilde knoffel moet jaarliks ​​in die herfs met turf gedek word.
Na die plant kan die oes eers in die derde jaar begin. Eerstens word die blare gesny, en nadat die saad melkrypheid bereik het, kan pyle ook gebruik word, terwyl dit nog nie geel geword het nie.
Van tyd tot tyd, een keer elke 2-3 jaar in die middel van Mei, word die plante gesny, en slegs die bol in die grond agtergelaat. Vir voortplanting deur bolle kan hulle eers in die herfs opgegrawe word nadat die luggedeelte dood is en droog word. As u wil, kan u die hele jaar deur vars wilde knoffel by die huis hê. Miskien is dit vandag nog alles wat ek wou sê oor die kweek van beeruie (wilde knoffel).
(10 ramings, gemiddeld: 4,70 uit 5)
Kweek van wilde knoffel in 'n persoonlike plot
Baie tuiniers, veral in gebiede waar wilde knoffel nie groei nie, groei dit op hul erwe. Hierdie proses veroorsaak geen spesifieke probleme nie, maar let op sommige punte:
die plek onder die wilde knoffel moet skadu en vogtig wees
die kultuur word meestal voortgeplant deur sade wat gestratifiseer is
wilde knoffel is 'n stadig denkende plant, dus moet jy daarop voorbereid wees dat die aangeplante sade eers volgende jaar sal spruit
die plant sal oor twee jaar volwasse word, en dit sal waarskynlik blom binne drie jaar na plant.
Die saad van sommige gewasse, om te kan ontkiem, moet gestratifiseer word - die temperatuur word tot 100 dae verlaag. In die natuur vind hierdie proses natuurlik plaas wanneer sade wat in die herfs geval het, die hele winter onder die sneeu lê en in die lente deur smeltwater in die grond ingetrek word. 'N Yskas word suksesvol gebruik vir die stratifikasie van tuinplante.
Video: saai wilde knoffel in 'n slak na stratifikasie
Ramson is 'n wonderlike geskenk uit die natuur, wat 'n persoon toelaat om sy dieet te diversifiseer en te verryk. Maar dit is belangrik om te verstaan ​​dat dit 'n stadig groeiende kruid is en as u dit op industriële skaal oes, sal die waardevolle ui heeltemal verdwyn. Daarom kan die verbouing van wilde knoffel in persoonlike persele as 'n omgewingsmaatreël beskou word.