Of as daar in alle erns werklik iets van waar is, dan sou dit nog erger wees as die eerste geval, omdat die keiserlike wet dan elke oproer al in die kiem gesmoor wil sien, dit streng sou moes toepas?! Hy stry die prys af sonder om die prys af te stry. Ekself is nie veel van ‘n sakeman nie – ek betwyfel my eie prys, maar ook die prys wat die kliënt my aanbied. ’n Baie verdienstelike gedig met die sterwensbesef as tema, is wel “Gawe van vergeet” (p.56), waarvan die bekoring juis geleë is in die viering van ’n moment, en sonder dat daar veel gewag gemaak word van gedagtes aan die sterflikheid wat in alles skuil. Alhoewel hy die gedig opdra aan Paul Ricoeur met dié se ondersoek van die komplekse verhouding tussen vergeet en onthou in Memory, History, Forgetting, kan die Afrikaanse leser hom/haar eintlik nie verhelp om die roos – en die ander skuilhouplekke van die ondergang – in “Winternag” te onthou nie: