Hoe om die dood van 'n ma te oorleef - wenke sielkundige - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Hoe om die dood van ma te oorleef
Hoe om die dood van mamma te oorleef? Verlies van 'n geliefde is die mees stresvolle van almal. Die dood van 'n ma neem iemand verras en word op enige ouderdom redelik moeilik, of dit nou 'n kind van vyf of vyftig is. Om so 'n skok te oorleef, kan dit 'n paar jaar duur. As jy nie genoeg aandag aan die stadiums van verdriet gee nie, kan die gevolge in die lewe 'n onvergeeflike wond bly.
Dit is redelik normaal dat jy gereeld oor jou ma wil praat met almal rondom jou. Miskien sal herinneringe van ma in onvanpaste, vreemde oomblikke verskyn, nie voorheen met haar geassosieer nie. As jy 'n soortgelyke begeerte het om jou gedagtes uit te druk, sluit dit nie in jouself nie. Erken wat jy ontbreek en benodig ondersteuning. Dit lyk asof mense rondom hulle onverskillig is teenoor jou tragedie, want hulle wil nie hierdie onderwerp bespreek nie. Trouens, 'n persoon kan bang wees om jou seer te maak met sy onvanpaste opmerkings of om trane met vrae te veroorsaak. Dit word juis gelei deur sorg vir jou en 'n klein moontlikheid om iemand anders se huil en lyding te verduur dat mense probeer om die praatjie te beperk oor jou verlies of om jou uit die ervaring te skud.
Wag vir hulp van buite, kan jy die teenoorgestelde effek kry, en mense sal jou opreg wens. Help hulle in hierdie begeerte om die nodige vorm te vind. As jy iets wil vertel - vra om naby te wees en te luister, let op dat dit nie 'n persoon verplig om probleme op te los of jou geeste te verhoog nie, maar om net te luister. Wanneer iemand te opdringerig of onbeskof is in sy begeerte om te help, meld jou ongemak, vra om nie in te meng of vir hulle te sê dat jy 'n gesprek sal begin wanneer dit nodig is nie. Met sulke is dit beter om nie die verlies van die naaste persoon te bespreek om nie meer seer te raak nie, dit is ook goed om oomblikke van stilte vir jouself te reël.
Hoe om die dood van mamma te oorleef? Moenie alleen wees met jou gevoelens nie en moenie hulle depresieer nie, selfs al is daar nie mense rondom jou wat voldoende by jou kan bly of praktiese advies kan gee nie, kan jy na 'n psigoterapeut, priester of iemand wat simpatiek is vir jou. Hoe jy jou gevoelens leef, hang af van jou besluite en keuses - help om die dood van die moeder self te oorleef, ander te rig in hul aspirasies en om geskikte maniere van hantering te soek.
Hoe om die dood van 'n ma te oorleef - wenke sielkundige
So 'n sterk emosionele skok, soos die dood van 'n moeder aan almal gebeur, is verby, jy kan dit feitlik nie vergeet nie en maak die herinneringe uiters vreugdevol, ontneem van 'n bitter nasmaak, maar jy kan jou volwaardige funksionering en pyn geleidelik terugbring deur 'n gevoel van ligte hartseer.
Hoe is dit makliker om die dood van ma te oorleef? Moenie haastig wees om hul lewens vinnig na die beeld te bring waarin sy gewoond was aan die tragedie nie. Eerstens is dit onmoontlik, omdat jou lewe aansienlik verander het, en dit ignoreer hierdie feit in stryd met jou visie en dus interaksie met die werklikheid.
Tweedens, moet jy jouself genoeg tyd gee vir rou, lewende pyn en melancholie, en nie na voorbeelde van wie vir die mate van die skok omgaan nie, kyk. Mense het verskillende verhoudings met hul moeders, en selfs die dood self is anders, wat ook die tempo van afname in angs beïnvloed.
Gee jouself tyd om aan te pas. Jy moet dalk jou hele lewenstyl hersien, en miskien verander net sommige areas, verander die algoritmes. Geleidelik terugkeer na beide die nodige gevalle en die aktiwiteite wat jou vreugde gebring het, dit is onwaarskynlik dat jou ma wil hê dat jou lewe met haar fisiese dood moet eindig.
Hoe om die dood van ma te oorleef en los te maak van die skuldgevoelens? Vul die gapings in wat vroeër uitgevoer is met ma nuwe aktiwiteite, in plaas daarvan om hierdie keer met hartseer te vul. Vanselfsprekend is so 'n toestand aanvanklik normaal, en die eerste nuwe jaar en eerste verjaarsdag moet sonder ma gaan, maar as jy niks anders in hierdie tydgaping plaas nie, dan sal jy hierdie tyd van jou lewe net gooi en die binneste wond krap.
Terwyl jy in die proses van rou is, kan jy die geheue van jou ma bewaar. Noteer die gevalle wat jy onthou, kies in 'n aparte boks sy versierings en onvergeetlike dinge. Jy kan familie en haar vriende besoek deur tyd saam te spandeer by 'n teeparty waar jy jou ma se gunstelingkoek kan voorberei. Nadat jy met mense wat jou ma van die ander kant ken, kan jy jou herinneringe aan haar vul, die verband op 'n ander vlak voel verduidelik vir jouself. Dit gebeur dikwels dat die moeder verlaat en ons het nog nie tyd om al die vrae wat ons betref te vra nie, omdat ons nie 'n geleentheid of moed gevind het nie. Deur kommunikasie met mense wat haar geken het, kan jy leer of nie almal, dan deel van die antwoorde nie, asook wenke kry oor hoe om die dood van jou ma te oorleef en los te maak van die skuldgevoelens vir die onderdrukking.
Betaal bewuste aandag om jou fisiese toestand te versorg - hartseer is op sigself baie uitputtend, plus die probleme wat verband hou met begrafnisse en oorerflike sake sal op jou val. Bekyk jou slaap, en maak nie saak hoeveel besigheid vandag beplan word nie, gaan betyds op rus. Verminder kritiek op jou voorkoms: energie kan gered word op make-up, stilettos en daaglikse stilering, maar sorg vir die netheid van jou liggaam en 'n gebalanseerde dieet drie keer per dag. As jy nou baie huil, dra 'n bottel water - jy sal vergoed vir die verlies van vloeistof, en jy sal 'n bietjie verligting kry wat gebaseer is op 'n refleks meganisme. Maar vermy alkohol - die effek sal kortstondig wees, en die gevolge kan depressief wees.
Hoe om die dood van mamma te oorleef? Sielkundige advies is dit: volg jou emosionele toestand om vas te stel wanneer die gevoel van angs en pyn toeneem - dit sal jou nie van jou ervarings verlig nie, maar dit sal jou help om hierdie oomblikke minder pynlik te slaag. Byvoorbeeld, begin om in die middel van die handelvloer te huil, want jy het met jou ma gaan inkopies doen, die volgende keer bring jy iemand wat jou kan ondersteun. Ook, teen die agtergrond van emosionele uitbarstings, kan jy deur 'n radikale idee besoek word, of die gevolgtrekking dat jou huwelik verskriklik is, jou loopbaan is hopeloos. Skryf enige harde gevolgtrekkings en haastige besluite vir waarheid vas en kontroleer - na tyd, deur logika, deur redelikheid, deur die ondersteuning van ander. Aangesien dit dikwels die begeerte vir 'n radikale verandering in jou lewe gedurende 'n krisisperiode is, is nie te danke aan die feit dat jy die waarheid van die bestaan ​​ontdek het nie, maar met die begeerte om te ontsnap uit die vorige struktuur waarin alles herinner aan 'n onherstelbare verlies wat nou ernstige geestelike pyn veroorsaak.
Vra vir hulp aan vriende wat jy net in 'n kombers op die balkon kan oppak en vir 'n paar uur stil kan bly en verstaan ​​hoe om die dood van jou ma te oorleef en los te maak van die skuldgevoelens wat jou kan volg uit die valse hoop dat alles kan om reg te stel. Maar onthou dat nie al jou vriende kan weet wat jy nodig het en hoe jy in hierdie tydperk behandel moet word nie. Kies mense wat jou nou kan ondersteun, en kan die hulp wat jou kan seermaak of jou weerstand weerspreek, weier (gaan na die klub, begin 'n nuwe roman, vat 'n moeilike projek - om jouself af te lei).
As daar niemand is nie en daar is geen geleentheid om met vriende of familielede te praat nie, kan jy na vreemdelinge draai en baie verrassend baie ondersteuning kry. U kan die forums lees en vrae aan sielkundiges aanlyn vra of u gevoelens deel in die gemeenskap waar u lid is. Jy kan ook kontak met 'n psigoterapeut, wat nuttig sal wees, selfs al is daar mense wat daarby ondersteun. Kies 'n psigoterapeut vir 'n innerlike sensasie, 'n eienaardige kliek wat dit duidelik maak dat dit jou persoon is. Dit is beter as om net te staatmaak op die spesialisasie van werk met 'n verliesbesering.
Hoe om die dood van 'n moeder van kanker te oorleef?
Die manier waarop 'n persoon sterf, stel die afdruk op die oorblywende uit om te lewe. Skielike en vinnige dood neem hulle verras, gee aanleiding tot 'n gevoel van verwarring en verontwaardiging by onreg, daar is baie misverstande en spyt wat jy selde sien, en in die laaste gesprek word jy nare. In die geval van die dood van onkologie, is daar verskeie spesifieke oomblikke vir die kinders van die sterwende.
Dikwels is hierdie dood nie skielik en maklik nie. Die pasiënt self en sy familie word in kennis gestel van die onomkeerbaarheid van die naderende uitkoms, en die oorblywende dae word gedwing om met hierdie vrag te woon. Natuurlik kan sulke kennis wat vooraf verkry is, dit moontlik maak om te vra wat hulle nie gewaag het om te praat oor die belangrikste nie, om vergifnis te vra. Jy kan nie heeltemal gereed wees nie, maar jy kan gedeeltelik voorberei in sommige huishoudelike en rituele sake. Maar wanneer 'n ma sterf van kanker, is dit 'n toets van haar gees en dit is ook 'n moeilike toets vir kinders wat begin om die stadiums van verlies te gaan wanneer die moeder lewendig is.
Hierdie begeerte om te ontken wat gebeur, ongeloof dokters en diagnose. Woede is gebore vir hoër magte om vir ma toegelaat te word omdat hulle siek was, omdat hulle magteloos was. Baie negatiewe emosies en verwarring voor die toekoms, wat dreig om weg te neem van die wêreld van iemand wat nog altyd daar was en argetipes verteenwoordig hierdie hele wêreld, plaas 'n wrede toets op die menslike psige. Dikwels met so 'n diagnose moet 'n mens belangrike dele van sy lewe opoffer om na sy ma te sorg, terwyl hy in 'n half-skokstaat, waarin die persoon self sielkundige hulp nodig het. Al hierdie is baie uitputtend en die begeerte "eerder sou gebore word", waarvoor baie later hul ewige skuldgevoelens sal eet.
Dit is die moeite werd om te deel dat jy nie die vinnigste dood vir jou ma gehad het nie, jy wou hê dat die lyding vir haar en vir jouself en moontlik jou hele gesin sal wees. Kanker dood is 'n gereelde mengsel van gevoelens van verlies en verligting van jou eie lyding. Hier is dit nodig om te verstaan ​​dat dit nie in jou vermoë was om die uur van ma se dood te verander nie, maak nie saak hoe goed jy omgee vir haar nie.
Daar mag 'n vrees wees om jou eie onkologie of 'n gevoel van spookpyn op dieselfde plek as die oorledene te ontwikkel. Natuurlik is dit moontlik om 'n eksamen af ​​te lê en dit word selfs aanbeveel om dit een maal per jaar te doen, maar as die simptome jou verder versteur, moet jy 'n psigoterapeut vir disassosiasie op 'n vernietigende manier kontak.
Alle ander aanbevelings is dieselfde as met ander verliese van geliefdes. Liefde, geniet ondersteuning, bekwaam om jou lewe te herstruktureer en geleidelik terug te keer na die gewone roetine, met die nodige aandag aan die versorging van fisiese hulpbronne.
Hoe om die kind te help om die dood van ma te oorleef?
Daar word geglo dat die kind makliker is as 'n volwassene wat 'n verlies ervaar, vinnig vergeet of selfs nie bewus is van die feit van die dood van die ouer nie. 'N Fundamentele foutiewe stelling wat die psige van baie kinders breek, want as 'n volwassene reeds 'n paar aanpassingsbegrippe gevorm het en die vermoë om selfstandig oorleef in hierdie wêreld, dan is die moeder se dood gelykstaande aan 'n apokalips, aangesien sy oorlewing heeltemal daarop afhang.
Ervaring van hartseer in kinders lyk op 'n spesifieke manier, verskil van die huil en histerie van volwassenes en die evaluering van hul gedrag volgens die kriteria van volwasse eienskappe kan lei tot die gedagte dat hy die dood van sy ma maklik gely het toe dit tyd is om die alarm te laat klink. Wanneer 'n kind in huil breek, verstaan ​​en voel hy jammer vir hom, maar dikwels word die kind baie stil en gehoorsaam. Hulle hou daarvan om hierdie gedrag te verklaar deurdat daar niemand is om hom te bederf nie en het hy normaalweg gedra. Trouens, die kind het 'n verwoeste woestyn binne en met haar ma het 'n groot (verantwoordelik vir die uitdrukking en begrip van emosies) deel van sy siel gesterf en nou is 'n persoon nodig wat die moeder kan vervang op die gebied van emosionele vrede en leervermoë om hulle te hanteer.
Kinders sien nie die verlies soos volwassenes doen nie. Hulle kan nie hul eie woorde oor hul hartseer praat nie, maar kla oor verveling. Die wêreld sonder 'n moeder is nie interessant vir hulle nie. Hulle trek hulself in, hulle verkies 'n samelewing van kinders, ouers en diere. Hierdie keuse is te danke aan die feit dat hierdie lewende wesens taktiele ondersteuning kan gee, en terselfdertyd nie sal trek nie, vereis aktiwiteit of vitaliteit. Om 'n soortgelyke vervreemding in 'n kind te waarneem - help haar om die dood van haar ma te oorleef totdat hy uiteindelik ophou of ophou praat (veral in krisis omstandighede).
Om in kontak te wees met 'n kind wat 'n verlies gely het, sal jy sien hoe die stil stadium van skok vervang word deur die woede wat daarop gemik is om die oorlede moeder te verlaat omdat hy hier weg is, maar daar is geen moontlikheid om sulke woede in die kinderjare te herken nie. Daarom begin sy onadres op alle omliggende mense, voorwerpe, weer, verskynsels. Maar in plaas van woede, kan 'n ander reaksie verskyn - 'n skuldgevoel gebaseer op vertroue, homself goed gedra (hy het betyds gekom, meer gehelp, ma-tee gebring, ens.), Dan sou ma saam met hom gewees het. Skuld in die dood van 'n moeder kan dikwels voorkom en op enige ouderdom, maar 'n kind op grond hiervan kan in sy unieke groot mag glo, waarvan die gevolge kan wissel van tragiese gevalle en psigiatrie tot oormatige pedantry, uit vrees vir hul verkeerdheid, die dood van iemand anders veroorsaak.
Soos u kan sien, kan die gevoelens van die kind in die proses van lewende verdriet polair wees en op onvoorspelbare tussenposes ry. Hy benodig meestal 'n selfs ondersteunende omgewing, 'n persoon wat die kind self kan verduidelik en verduidelik wat nou met hom gebeur, en dat dit normaal is en in enige toestand aanvaar word.
Alle vrae van sosiale orde oor die aanneming of uitvoering van voogdyskap moet so gou as moontlik en sonder 'n verandering in die besluit opgelos word, aangesien die aanpassing van die kind vertraag word in die lang skorsing. Hoe meer verskillende opsies verander, hoe meer interne hulpbronne sal bestee word om gewoond te raak aan die nuwe voogde en nuwe huise en mag nie van geestelike en geestelike krag oorgebly word vir die verwerking van verdriet nie.
Wanneer die situasie min of meer gestabiliseer word en die emosionele gevoelloosheid verbygaan, probeer om die kind aan te moedig om oor die moeder te praat, dit is 'n moeilike maar noodsaaklike stap. Die kind moet sy visie van die situasie deel, gevoelens uitstoot wat nie aanvaar word nie (woede, woede), luister na ander mense. En as 'n kind huil, maak nie saak hoeveel tyd verby is nie (ouderdom en geslag is nie belangrik nie), laat hom huil. Om trane in jouself te help, help nie, maar vir kinders is dit ook fisies en ook skadelik vir die verdere vorming van die psige.
Hoe om die kind te help om die dood van ma te oorleef? Op die agtergrond van terugkeer na die gewone aktiwiteite, bied jou kind iets nuuts wat sy dae gedeeltelik kan vul (afdelings, stokperdjies, reise). En terwyl die baba sy aanpassing ondergaan, leef die hartseer, jy sal 'n baie waardevolle afsonderlike taak hê om die herinneringe van sy ma te bewaar. Versamel foto's en 'n paar dinge, skryf stories, haar gunsteling boeke, plekke, parfuum neer. Miskien sal die kind in sommige stadiums jou hiermee help. Sommige sal probeer om alles te vernietig of onverskillig te wees. Hou aan om te versamel, dit doen jou vir sy toekoms. En as die hart van die kind opblaas, en hy vra om van die ma te vertel, sal jy hom 'n maksimum herinnering kan gee, haar oorgedra wat aan haar behoort het, vertel van haar snaakse kenmerke en begeertes, na haar gunsteling plekke.