Die 10 belangrikste bands wat hierdie somer te sien is - Interessant
Die somer is altyd die beste tyd om lewendige musiek te sien, of dit nou in 'n klein klub in die rowwe deel van die stad is, of in 'n boereraat êrens in die platteland van Engeland. Hieronder is tien kunstenaars die moeite werd om hierdie somer te sien - hetsy op tuisveld of op vreemde grond.
Na 'n bietjie ineenstorting by die Primavera Sound Festival in Barcelona verlede maand, het Wavves, alias 22-jarige Nathan Williams, en die tromspeler Ryan Ulsh ongelukkig hul somer Europese toer gekanselleer.
Golwe het baie aandag gekry sedert hulle onlangs in die kollig gekom het. Maar hype is hype, en elkeen wat omgee om die musiek van die oppervlakkige te skei, sal vind dat Williams pakkende Kaliforniese pop-punk-melodieë speel, dikwels onder die mure van My Bloody Valentines-esque fuzzy drone.
Vang hulle hierdie Augustus wanneer Nathan beter voel.
Sedert hul nederige begin in 2000, was Animal Collective 'n orkes wat musiek vind in selfs die alledaagsste klanke.
Hul klank het oor 9 jaar drasties verander en ontwikkel in 'n geheel oorspronklike samesmelting van elektronika, live instrumentasie en vokale harmonieë. Die regstreekse optrede van die band behels 'n voortdurende stroom liedjies wat saamgevoeg is, soms onderskeibaar van hul oorspronklike weergawes.
Sien hulle live en ervaar 'n hoogs unieke band waarvan die hipnotiese, treffende treffers jou sal laat wonder hoekom musiek nie altyd so was nie.
Wat kan gesê word oor Sonic Youth wat nog nie gesê is nie? Hierdie somer verskyn die vrystelling van hul 16de ateljee-album, The Eternal, en hul eerste vir die indie-etiket Matador Records.
Sonic Youth het bykans dertig jaar getrou gebly aan die musikale vorme en style wat hulle vervolmaak het: mal tunings, meer effektpedale as wat jy in 'n groot pakhuis kon pas, die versmelting van poësie, skilderkuns en uitvoeringskuns in musiek en natuurlik , Kim Gordon en Thurston Moore se woozy, ontspanne koor. 'N Legendariese band wat die moeite werd is om weer en weer te sien.
Peter, Bjorn en John
Vir baie sal Peter Bjorn en John altyd 'daardie band wees wat die liedjie van Young Folks' sing, 'wat te sleg is omdat dit 'n growwe misverstand is waarmee hierdie drie Sweedse seuns in staat is.
Hul musiek stoot op met eksperimentering, wat soms strepe van donker humor beklemtoon. Daar is regtig iets vir almal en almal wat omgee vir goeie musiek in die styl van hierdie orkes, en hul regstreekse vertoning moet blyk te wees een van daardie aangename verrassings, 'n ordentlike kombinasie van verrassings en gekke pop.
Daar is iets heeltemal ontspanne en gemaklik aan die musiek van Chicago native Common. Gemaklike musiek miskien? Hoe dit ook al sy, hoewel die onlangse pogings waarskynlik nie daarin geslaag het om dieselfde vlak van musikale kontinuïteit te bewerkstellig nie, wat 2005 se "Be" so bevredigend gemaak het, is daar geen sprake van ontkenning dat Common oor die vaardighede beskik om 'n skare te laat verdwyn nie.
Sy onlangse besluit om op 'n Jonas Brothers-baan te rap, is meer as effens ontstellend, so miskien is dit die beste om hom nou te sien voordat hy sy loopbaan as 'n hip-hop-kunstenaar vir 'n lewe in 'n seuntjie laat vaar.
Moderat is gevorm as 'n neweprojek / samesmelting tussen die waansinnig goeie Modeselektor en die baie goeie Aparat, wat albei van Berlyn, Duitsland, ook die Mekka van elektroniese musiek, kom.
Alhoewel die styl van Aparat effens in Modeselektor kan voorkom, is dit steeds baie goeie dinge. Nie net dit nie, maar Moderat is die naaste wat iemand die afgelope somer gaan kry om 'n Modeselektor-uitvoering te sien. Dit is 'n lewendige vertoning wat gewaarborg word dat sommige van die swaarste, vulende slae wat masjiene bied, aangebied word. Wees voorbereid.
Eenvoudig gestel, Damian "Jr. Gong "Marley se reggae-handelsmerk is nie van sy vader nie.
Damian se verse hang meer musikaal na Peter Tosh as Bob, en hang tussen die ghetto-nagmerrie en beelde van 'n sopnat ganja Eden. Ondanks hierdie verskille in die onderwerpe, slaag die atmosfeer van Marley se musiek altyd op een of ander manier om dieselfde te bly - lekker en koud.
Dan Deacon / Geen ouderdom / Deerhunter
Dit is waarskynlik die interessantste toer van die somer: drie bands op dieselfde tyd op die verhoog, wat elkeen hul beurt neem om te speel.
Dan Deacon alleen het die bewese vermoë om gehore tot 'n ernstige deelnemende ervaring te wikkel, maar as u twee stukke No Age-punk in Kalifornië saambring - wat terloops die gehoorstemming van 'n vyfstuk pak - sowel as die sielkundige weghol van Deerhunter, dan U is op soek na iets wat u verstand kan laat waai vir smouse.
Toerdatums: Dan Deacon - http://www.myspace.com/dandeacon,
Geen ouderdom - http://www.myspace.com/nonoage,
Hoewel Thom hierdie somer 'n solo-opvoering doen, het Radiohead vyf optredes wat as 'n orkes bespreek is.
Miskien is dit 'n strekking om te sê dat hulle eintlik hierdie somer "toer", maar die manier waarop ek dit sien, is dat dit tyd is om aandag te gee wanneer hierdie orkes hul instrumente gesamentlik bymekaarmaak en inprop. As jy net een band hierdie somer kan sien en dit nie Animal Collective kan wees nie, maak dit dan Radiohead. En as jy net een somer-uitvoering in die somer kan sien, maak dit dan van Thom Yorke. U sal jouself later daarvoor bedank. Herhaaldelik.
Van solo-optredes gesing, sing Bon Iver soet en gesellig, folky, sit hy rondom 'n kampvuur, drink bourbon in 'n houthut, akoestiese kitaarliedjies vir baard en flanel.
Die grootste deel van sy datums hierdie somer is feesdatums, wat hulself regtig kan leen tot die optredes. Dit is presies die soort musiek waarna u na buite wil luister, onder 'n sterbelaaide somernaghemel.