Afrikaans: Die menslike geloof in God is 'n invloedryke praktyk wat ook die materiële en politieke keuses van mense beïnvloed. Godsdiens bied aan groot getalle mense 'n basiese regverdiging vir hulle lewens en kan ook 'n bepalende invloed uitoefen op hoe gemeenskappe hulself in die geheelorden. Gelowiges, en vir die doel van hierdie studie spesifiek Christene, wil sien dat hulle geloof in God die wêreld waarin hulle verkeer prakties beïnvloed en hoop aan die mensdom bring. Daarom bring verskille in politieke sieninge uiteenlopende interpretasies van die wil van God vir die mensdom mee. Die Nederduitse Gereformeerde Kerk van Suid-Afrika (NGK) is 'n baie ou en invloedryke Kerk. Hoewel die NGK histories 'n besondere band met die blanke Afrikaanssprekende mense van Suid-Afrika getoon het, was dit veral gedurende die 20ste eeu wat die NGK ontwikkel het tot 'n volkskerk wat die apartheidsbeleid van die Nasionale Party (NP) met 'n teologiese regverdiging bedien het, asook die proses van apartheid in stand gehou het deur die ontwikkeling van afsonderlike kerke vir afsonderlike rasse. Die NGK het veral teen die 1980's onder geweldige druk verkeer vanuit die buiteland, asook nasionaal, om te hervorm. Aktivisme teen die apartheidsbeleid het vele vorme aangeneem. Kritiek teen die NGK se teologie was 'n belangrike manier om die NGK sowel as die regering te dwing om die apartheidsbeleid te hersien. Hoewel die proses lank geneem het, is die 1980's gekenmerk aan die grootskaalse hervorming van dieapartheidsbeleid op politieke terrein wat blanke Afrikaners verdeeld gelaat het en die NP met die totstandkoming van die Konserwatiewe Party (KP) laat skeur het. Die NGK het in 1986 deur die aanvaarding van die beleidsdokument Kerk en Samelewing besluit dat die apartheidsbeleid op geen waardige teologiese oproep berus nie. Die Kerk het egter geweier om die apartheidsbeleid tot 'n 'sonde', en dus strydig met die wil van God, te verklaar. Groot getalle Christene wêreldwyd het die apartheidsbeleid egter in daardie lig beskou. Die NGK se weiering om dieselfde stap neem, het veroorsaak dat dit steeds deur talle waarnemers as 'n reaksionêre krag in die Suid-Afrikaanse samelewing beskou word.Die NGK se besluit om die teologiese regverdiging van die apartheidsbeleid te laat vaar, was direk verantwoordelik vir die totstandkoming van die Afrikaanse Protestantse Kerk (APK) in 1987. Die verdeeldheid in die NGK aangaande die besluite van 1986 het egter voortgeduur, omdat dié besluite die weg gebaan het vir wit en swart Suid-Afrikaners om op ingrypende wyse met mekaar om te gaan wat vir baie jare nie in Suid-Afrika moontlik was nie. Gevolglik is die sosiale en politieke soewereiniteit van die blanke Afrikaners, sowel as die magsbalans, in Suid-Afrika bedreig. Dit het meegebring dat belangrike leiersfigure in die NGK die Kerk se besluite van 1986 uitgedaag het. 244 Alhoewel die NGK langsamerhand by die veranderinge in die land aangepas het, het verskeie teoloë en verligte leiers binne die NGK leiding in die debat gegee. Op sinodale vlak is invloedryke besluite gedurende die 1980's deur die NGK geneem, maar die feit dat die NG-kerkfamilie in die algemeen en die NGK in besonder nie daarin kon slaag nie om weer een kerk te word, soos wat histories die geval was, reflekteer negatief op die Kerk en weerhou die Kerk daarvan om 'n ware krag van versoening en integrasie in Suid-Afrika te wees. 'n Studie van bogenoemde bied nie slegs insigte in die oorgang van 'n minderheidsregering in Suid-Afrika na 'n demokrasie nie, maar ook in die komplekse wisselwerking tussen die NGK en die voormalige NP-regering.