PressReader - Kuier: 2017-04-19 - Hal­lo my Kui­er- men­se,
Dis baie lek­ker om te­rug in
Kui­er- land0 hier by my eie men­se te wees! Ek is baie dank­baar dat ek daar oor­kant die wa­ters kon wees om die jong­ste di­va-tjie in ons fa­mi­lie te kon ver­wel­kom, maar daai klas koue sal ek nooit as te nim­mer aan ge­woond raak nie!
Ek was ook nog skaars te­rug in die land, toe be­gin bars die po­li­tie­ke bom­me. Jul­le, ek sien nog baie uit­da­gings op ons pad vo­ren­toe. Maar ons moet net ont­hou hoe­veel ons al oor­kom het om weer moed te skep.
Dis be­slis my guns­te­ling-tyd­skrif wat ek die mees­te ge­mis het, maar dit was ’n baie lek­ker be­derf om die vo­ri­ge uit­ga­we soos ’n ge­wo­ne le­ser te kon ge­niet!
Nee kyk, Pe­ar­ston se men­se kan met reg trots wees op Ray­len­tia, want sy en die s­pan het be­slis ge­sorg vir ’n uit­ga­we uit die boon­ste ge­stoel­tes. Maar laat ek praat oor dié uit­ga­we voor die plek op­raak!
Dis ons Paas­fees-uit­ga­we en jul­le kan nie die re­sep­te mis nie. Die Boodskap en Getuienis is ook hoog­te­pun­te, maar die een sto­rie wat jou hart gaan ruk, is be­slis die Wa­re Le­wens­dra­ma (blad­sy 16). Ek was self aan­ge­daan toe ek Na­z­lie Man­chest se ver­haal lees. ’n Mens kan ab­so­luut nie glo dat dit juis met háár moes ge­beur nie! Dis so i­ro­nies en so hart­seer, maar dis die le­we en dis ook my Kui­er, want die sto­rie is eint­lik hoe sy aan­ge­gaan het ten spy­te van die hart­seer en nie net die tragedie nie.