Oorkom die rou van 'n troeteldier - Gesondheid - 2022
Op die ouderdom van 4 het ek 'n hond gehad. Sy rou meesteres ('n vae kennis van die familie) het pas geleer dat sy nuwe eienaar nie honde aanvaar het nie. Sy was dieselfde dag en moes hom dadelik 'n nuwe huis kry. Sy was in trane: my ma kon nie vir haar nee sê nie. My pa kon nie vir my ma sê nie. En Chico het die volgende 14 jaar saam met ons deurgebring. Toe ek sewe was, het hy 'n paar inbrekers gehardloop. Toe ek 10 was, het hy geblaf om ons te vertel dat die agterste balkon 'n goeie, goeie seun was. Lassie of Vagabond.)
Ek het daardie hond so lief gehad. Ek het gehardloop, met hom gespeel. Ek het haar ore en maag vir ure gekrap. Toe het ek hom gesien oud word, die sere ophoop. Die agterpote wat verlam. Gehoor, die gesig wat agteruitgaan. Ek het hom gekyk, 'n gevaar vir homself. Ek moes begin dink oor die vertrek. En dit het my so erg aangedoen. Ek het altyd vir myself gesê dat as ons eendag hom moes ontgin, sou ek saam met hom gaan. Ek wou dit nie gee nie. Die dag toe my pa my vertel het dit was tyd, het ek gevries. Kan nie beweeg nie. Ek het nie die keuse gehad om hom sonder my te laat gaan nie. Ek het gevoel dat ek hom verraai het. En ek wou dit altyd. (Ek was nooit in staat om 'n ander hond ná hom te kry nie, en ek hoes.) Ek onthou die soort suiwer, diep en onvoorwaardelike liefde wat ek vir hom gehad het. Die soort beskermende liefde wat ek net vir my familielede het.
Chico het meer as 15 jaar gelede gesterf, en hierdie geheue weeg nog steeds op my. Bewys, as dit nodig was, dat ons lank ná die dood van 'n hond of 'n kitty kan bly ... selfs al is dit net 'n dier!
'N Ware rou
Verskeie studies het bevestig wat sommige skeptici blyk te probeer ontken: nie net nie diere rou Dit bestaan ​​nie, maar soms raak dit baie moeilik. Die sielkundige Annique Lavergne het hierdie vraag bestudeer as deel van haar doktorsgraad. "Terwyl sommige mense baie min geraak word deur die dood van hul diere, sal ander maande of jare geraak word." Die rouprobleme hang af van die mate van beslaglegging wat tussen die meester en sy seun bestaan ​​het. Soms is dit baie soortgelyk aan die beroofing van 'n geliefde, van 'n familielid. "
Om te lees: My kat, my terapeut
Soos in elk geval, moet jy tyd laat werk en vermy spoedige dinge. Dit is selde 'n goeie idee om 'n nuwe dier aan te neem om die gaping wat deur ons metgesel gelaat word, te vul. As die hartseer oor 'n paar maande voortduur en ons nie onder sy familie kan kry nie, kan ons raadpleeg. "'N Sielkundige sal ons help om te verstaan ​​wat ons hartseerproses vertraag, watter rol het ons diere in ons lewens gespeel, was dit 'n vervangende kind, as ons 'n gade gehad het met wie ons geskei het? Is dit moontlik dat ons nie hierdie verhouding getreur het nie? "
Indien nodig, moet asseblief nie huiwer om die bestaan ​​van ons dier te herdenk nie, om die belangrikheid wat dit vir ons gehad het, te beklemtoon. "Jy kan 'n seremonie doen, jou as kry of in 'n dier begraafplaas begrawe word, en mense hou gewoonlik 'n sluk van hul troeteldier se hare of 'n simboliese voorwerp," sê veearts Maude Imbeault.
Die beste manier om die skok te versag, is om jouself voor jou dood voor te berei. Sodra hy ouer word, moet hy waaksaam wees om die ongemak te verhelp wat sy lewensgehalte kan beïnvloed. Om dit te doen, is dit belangrik om gereeld jou veearts te raadpleeg. "As ons sien dat ons dier langer neem om op te staan, om te gaan slaap, om op en af ​​te trap, dat dit angstig lyk, dat sy sig of gehoor versleg, is dit beter om 'n professionele persoon te besoek om te sien hoe kan ons dit help, eerder as om dit te ontken en dit te verdroog, "sê Maude Imbeault. Die verskaffing van voldoende mediese ondersteuning sal help om te verstaan ​​wanneer dit te kwesbaar raak. Ons sal beter kan aanvaar dat dit tyd is om hom te laat gaan.
Om te lees: 4 tekens om 'n depressie te herken
Kom ons praat oor genadedood
Ten einde haar die mees rustige afskeid te bied, stel die sielkundige Annique Lavergne voor om die tyd te neem om die aktiwiteite wat hy waardeer, met hom te herwin. Om hom byvoorbeeld 'n aangename uitgang na die park te bied. En om foto's te neem, om hierdie kosbare oomblikke te verewig.
As ons die pad van genadedood kies, moet ons so goed moontlik voorberei en uitvind wat op ons op D-Day sal wag. "Die prosedure is pynloos en word in verskillende stadiums gedoen, sê Maude Imbeault. begin met 'n inspuiting wat toelaat dat die dier stadig aan die slaap raak, waarna die meester 'n rukkie met sy dier gelos word voordat hy terugkeer om 'n kateter in sy been in te voeg en hom 'n laaste inspuiting te gee. Die kliënt kan verlaat wanneer hy wil en moet hom nooit dwing om na 'n genadedood te gaan nie. Ongeveer die helfte van die mense kies om by te woon. Dit is belangrik om mekaar te respekteer as ons nie getraumatiseer wil bly nie. Let wel, sommige veeartse bied huishoudelike genadedood aan.
Om te lees: Aanvaar ons emosies
Die veearts beklemtoon ook op een punt: "Genadedood moet gesien word as 'n gebaar van liefde, die ervaring sal nie noodwendig negatief wees nie, dit kan ook 'n goeie manier wees om totsiens aan jou vriend te sê. verbasend die aantal dank kaarte wat ek na genadedood ontvang! Wanneer mense goed voorbereid is, hou hulle 'n goeie herinnering daaraan en kry hulle 'n gevoel van prestasie, wat 'n pragtige lewe aan hul dier bied. "
Dit is wat ek belowe om te onthou wanneer ek swaar is op Chico se geheue ... of ek sal die dood van my verouderingskat moet oorweeg. Hierdie keer dink ek ek sal aan sy sy wees. Waarskynlik by die huis. En, wie weet, miskien selfs relatief rustig ...
En kinders, hoe is hulle voorbereid?
'N Amerikaanse studie wat verlede jaar gepubliseer is, het aan die lig gebring dat kinders geneig is om oor hul troeteldiere te praat, op dieselfde manier en op dieselfde manier as wanneer hulle oor hul broers, susters of beste vriende praat. Dit is die impak wat sulke hartseer op hulle kan hê.
Hulle moet met hulle bespreek word volgens hul emosionele volwassenheid. "Tussen 3 en 5 jaar oud verstaan ​​'n kind nie dat die dood nie tydelik of omkeerbaar is nie, dit moet in ag geneem word, verduidelik Annique Lavergne. Dit is veral belangrik om op 'n eenvoudige manier met hulle te praat. Ons beantwoord hulle vrae eenvoudig en Ons gebruik regte woorde Stel jou voor dat jy vir 'n kind vertel dat sy dier aan die slaap geraak het toe hy gesterf het: die kind kan vrees vir slaaptyd ontwikkel. ' Hy word nie vertel dat hy weg is nie, om hom nie te laat glo dat hy terug kon kom nie.
Min kinders bywoon die genadedood van hul dier. Oor die algemeen word dit nie aanbeveel nie. "Ek het selde kinders onder die ouderdom van 15 bygewoon om genadedood by te woon," sê Maude Imbeault. "As 'n kind wil bywoon, moet sy ouer heeltemal seker wees dat hy so 'n oomblik kan leef."