Geskryf deur Johanna Weststar, et al
Hoe voel mense regtig daaroor om tuis te werk? (Corinne Kutz / Unsplash)
Sedert die COVID-19-pandemie begin het, is daar baie gepraat oor hoe mense gereageer het op noodgedwonge om van die huis af te werk.
Maar daar was nie veel inligting oor wat hulle regtig dink, hoe hulle geraak is en wat hiervandaan sal gebeur nie.
Ons het 11,000 19 werknemers aan Kanadese en Australiese universiteite bestudeer deur middel van 'n aanlyn-opname. In albei lande het die meeste universiteite vroeër vanjaar baie van hul werk aanlyn verskuif. Dit is ons voorlopige resultate oor ervarings van werknemers. Dit is 'n gemengde prentjie, maar dit vertel ons dat daar baie verandering voorlê en dat werkers deel moet uitmaak van die bespreking oor hoe hul werkplekke reageer op die COVID-XNUMX-pandemie.
Universiteite bestaan ​​uit 'n uiteenlopende arbeidsmag. Benewens akademiese poste, is daar administratiewe en professionele rolle, soortgelyk aan dié in ander organisasies in die private en openbare sektor. Buigsame werkbeleide bestaan ​​in die universiteitsektor, maar ons het gevind dat akademici ervaar het dat hulle van die huis af anders werk as dié in administratiewe en professionele posisies.
Werk van die huis kom meer voor by akademici as hul professionele eweknieë, maar oor die algemeen is akademici gewoonlik negatief oor die werk van die huis, terwyl administratiewe en professionele werknemers meer positiewe ervarings gehad het.
Die meeste universiteitswerkers verkies 'n mengsel van huis- en kampuswerk. (Pexels)
Variasies in afgeleë werkvoorkeure
Mense verskil baie in hoeveel hulle tuis wil werk, maar een ding is duidelik: die meeste wil van hul betaalde werk tuis doen, maar min wil die hele tyd tuis werk.
Vir ongeveer 'n derde van die werknemers in albei groepe sal 'n balans van ongeveer 50/50 tussen werk van die kantoor en werk van die huis ideaal wees. Nog twee vyfdes wil graag 'n meerderheid van hul werk tuis doen. Nog 'n kwart wil graag net 'n minderheid van hul werk van die huis af doen. Sien onder:
Wat is u voorkeurreëling na COVID-19? (CHUSS-projekdata)
Mense in albei groepe wil meer van die huis af werk as voor die pandemie. Maar algemene en professionele personeel in albei lande wil die hoeveelheid wat hulle van die huis af werk, meer verhoog as wat akademici doen.
Vroue wil 'n bietjie meer tyd hê om tuis te werk as mans. En Kanadese wil 'n bietjie meer tyd by die huis werk as Australiërs, maar nie veel nie.
Ons het nog nie die redes geïdentifiseer waarom sommige mense positief is oor hul ervarings om tuis te werk nie, en ander is negatief. Maar afgesien van tyd- en reisbesparings, weet ons dat 'n meerderheid mense vind dat hulle minder onderbreek word deur ander by die werk omdat daar minder mense is.
Groot meerderhede (twee-derde tot driekwart) van die mense in ons studie sê dat die toerusting by die huis geskik is, dat hulle voldoende ondersteuning van hul universiteit ontvang en tuis 'n ruimte het waar hulle kan werk. Vir die meeste bied hul huise 'n aangename omgewing.
Maar nie almal is gelukkig nie. Isolasie is 'n belangrike bron van nood, en die werk op afstand maak kommunikasie moeiliker. Daar is ook geen tekort aan negatiewe opmerkings oor toerusting en die tuiswerk nie. 'N Meer algemene negatiewe bevinding beskou werksure. Ongeveer drie-vyfdes het uiteindelik meer gewerk.
Sommige respondente het gekla oor langer ure en hul fisieke instellings tuis. (Pixabay)
Vir akademici is die ontevredenheid oor werksreëlings tydens die pandemie erger as hulle minder ervaring met aanlynonderrig het. Maar dit is nie die enigste faktor nie.
Selfs onder diegene wat baie ervaring het met aanlynonderrig, is die menings eweredig verdeeld oor die vraag of die nuwe werkreëlings 'n positiewe of negatiewe ervaring is.
Akademiese werknemers spandeer uiteindelik meer tyd om hul onderwysverpligtinge na te kom, en ook meer tyd aan administrasie of wat universiteite "diens" noem - veral vroulike akademici. Baie akademici het minder tyd om aan navorsing te spandeer. Veral vroue het minder tyd om navorsingstukke te voltooi of in te dien.
Dit stem ooreen met voorstelle van tydskrifredakteurs vroue se voorleggings aan tydskrifte sedert die pandemie begin het, afgelaai.
Akademici is geneig om bekommerd te wees oor hoe hul prestasiebeoordelings bestuur word. Maar administratiewe en professionele werknemers is baie minder hierdeur.
Die meeste mense het minder verbintenisse met mense met wie hulle werk. Maar daar is minder skeiding tussen werk en huis. Ongeveer twee vyfdes voel dat hul werk meer in hul huislewe oorspoel, en byna net soveel voel meer uit die huis se lewe na hul werksdag.
Sommige voel dat hierdie vorme van inmenging afgeneem het. Byna die helfte van die werknemers bestee meer tyd aan huishoudelike verantwoordelikhede. Baie min spandeer minder tyd.
Stres het toegeneem. Met al die ontslag gebeur in universiteite, veral in Australië, werksekerheid het gedaal.
Pluses en minuses
Oor die algemeen is dit nie 'n eenvoudige verhaal nie. Daar is pluspunte en minusse. Om van die huis af te werk, hou baie in, maar dit is ook vir baie mense problematies. Oor die algemeen is daar geen konsekwente siening oor wat werknemers wil hê nie.
Soos dit is, is sommige van die probleme nie net as gevolg van die werk van die huis af nie. Aanlyn-onderrig is byvoorbeeld 'n totaal ander proses as onderrig van aangesig tot aangesig - dit doen nie net dieselfde werk van 'n ander plek af nie.
Die uiteinde is dat werk van die huis af te ingewikkeld is om breë bestuursvoorskrifte te laat werk. Sonder om werknemers en hul verteenwoordigers by besluite te betrek, kan bestuurders met veronderstelde oplossings vorendag kom wat slegter kan wees as die probleme waarmee hulle probeer om te gaan. Sommige bestuurders het dit moontlik al ervaar as hulle hul personeel besluite geneem het.
Die COVID-19-krisis transformeer werk en hoe dit gedoen word, nie net in universiteite nie. As bestuurders dink dat hulle eensydig weet hoe en wat om te doen, kan hulle wanorde in chaos verander.
Johanna Weststar, medeprofessor in arbeids- en werkverhoudinge, DAN Departement Bestuur en organisasiestudies, Wes-Universiteit; Carolyn Troup, navorsingsgenoot, sentrum vir werk, organisasie en welstand, Griffith Universiteit; David Peetz, professor in diensverhoudinge, sentrum vir werk, organisasie en welstand, Griffith Universiteit; Ioana Ramia, navorsingsgenoot, evaluering, UNSW; Sean O'Brady, assistent-professor, arbeidsverhoudinge, McMaster Universiteit; Shalene Werth, senior lektor, bestuur, Universiteit van Suidelike Queensland; Shelagh Campbell, medeprofessor, etiek en arbeidsverhoudinge, Universiteit van Regina, en Susan Ressia, dosent, werknemersverhoudinge, Griffith Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Loopbane > Loopbaan & Sukses > Van die redakteurs > 'N Verandering gaan kom ...
Ek is gevra om 'n kort artikel te skryf waarin ek verduidelik hoe ek 'n uitgewer van boeke oor geestelike, selfhulp en natuurlike gesondheid geword het, en my publikasie-missie openbaar. Die verhaal self is ...
Die industriële rewolusie het stede getransformeer, wat tot gevolg gehad het dat woonplekke en werk verder verwyder is as ooit tevore. Hierdie ruimtelike segregasie is steeds grotendeels ingebed in die ontwerp van ons ...
Die nuwe president hakkel, en sy toespraak, gehou met die hele wêreld kyk, was 'n kragtige voorbeeld vir die miljoene Amerikaners wat, soos ek, hakkel.
James Bregman, die Olympiese speler in 1964, het gesê: "Die ware moed is wat u daagliks doen, hoe u u aan die standaarde hou wat u gestel het. Dit sal daartoe lei dat u die regte ding doen. Hoe meer keer ...
Dit is goed om op 1 Januarie 'n nuwe begin te hê ... dit gee ons die nodige motivering om ons vorige oortuigings en gedrag vry te stel. Alhoewel die verskil tussen 31 Desember en 1 Januarie slegs ...