The Black and Tans - Volke, nasies, gebeure - 2021
The Black and Tans as onderwerp wek steeds kontroversie in Ierland. Die Black and Tans was meestal voormalige soldate wat na 1918 deur die regering in Londen na Ierland gebring is om die Royal Irish Constabulary (RIC) in hul werk te help.
Die RIC was vir 'n aantal jare 'n teiken vir die IRB en daarna die IRA. RIC-kaserne is gereeld aangeval en lede van die RIC is vermoor. Daarom het die werwing van die RIC begin getref en het die RIC dit moeilik gevind om sy pligte effektief uit te voer, veral in die afgeleë landelike gebiede van Suid-Ierland. Om nooit te weet of u die volgende teiken sou wees nie, het 'n groot deel gedoen om die moraal in die RIC te ondermyn.
In 1919 adverteer die Britse regering mans wat bereid was om ''n rowwe en gevaarlike taak' te ondervind. Baie voormalige Britse leërsoldate het teruggekeer uit Wes-Europa en het geen land gevind wat geskik is vir helde nie. Hulle het teruggekeer na werkloosheid en min firmas het mans nodig gehad wie se hoofvaardigheid in oorlog geveg het. Daarom was daar talle voormalige dienspligtiges wat bereid was om op die advertensie van die regering te antwoord. Vir baie was die enigste aantrekkingskrag nie politieke of nasionale trots nie - dit was bloot geld. Die mans het tien sjielings per dag betaal. Hulle het drie maande opleiding gekry voordat hulle na Ierland gestuur is. Die eerste eenheid het in Maart 1920 in Ierland aangekom.
Sodra dit in Ierland was, het dit vinnig geblyk dat daar nie genoeg uniforms was vir almal wat saamgekom het nie. Daarom het hulle 'n mengsel van uniforms gedra - sommige militêr, ander RIC. Hierdie mengsel het hulle die voorkoms van kakie en donker polisie-uniform gesien. As gevolg hiervan het hierdie mans die bynaam "Black and Tans" gekry, en dit het vasgehou. Sommige mense sê dat die bynaam afkomstig is van 'n pakkie jaghonde wat bekend staan ​​as die 'Black and Tans'.
The Black and Tans het nie as aanvulling tot die RIC opgetree nie. Alhoewel sommige mans ervaar is in slootoorlogvoering, het hulle nie die selfdissipline gehad wat in die Westelike Front gevind sou word nie. Baie Swart- en Tan-eenhede het plaaslike gemeenskappe behalwe geterroriseer. Gemeenskapspolisiëring was die bewaring van die RIC. Vir die Swartes en die Tanse was hul primêre taak om Ierland "die hel te maak vir die rebelle om in te woon". Meer as 8000 Black and Tans het na Ierland getrek en hoewel hulle dit moeilik gevind het om mans te hanteer wat klassieke guerrilla-taktiek teen hulle gebruik het, het diegene wat in gebiede gewoon het waar die Black and Tans gebaseer was, die prys betaal.
Die houding van die Swartes en die Tans word die beste deur een van hul afdelingsbevelvoerders opgesom:
'As 'n polisie-kaserne verbrand word, of as die reeds gevestigde kaserne nie geskik is nie, moet die beste huis in die omgewing aangeval word, word die inwoners in die geut gegooi. Laat hulle daar sterf - hoe meer dapper.As die bevel ("Hands Up") nie onmiddellik nagekom word nie, skiet en skiet dan effektief. As die persone wat nader, hul hande in hul sakke dra, of op enige manier verdag lyk, skiet hulle dan neer. U kan soms af en toe foute maak, en onskuldige persone kan geskiet word, maar dit kan nie gehelp word nie, en u sal waarskynlik die regte partye kry. Hoe meer jy skiet, hoe beter sal ek van jou hou, en ek kan jou verseker dat geen polisieman in die moeilikheid beland om enige man te skiet nie. "
Lt.-kol. Smyth, Junie 1920
Die mees berugte aanval op die publiek het in November 1920 gekom. Baie mense het in Croke Park, Dublin, gepak om na 'n sokkerwedstryd te kyk. In weerwraak vir die moord op veertien geheime speurders deur die IRA, het die Swartes en die Tans op die skare losgebrand en twaalf mense doodgemaak. In weerwraak vir hierdie aanval is agtien lede van die 'Auxies' ('n aparte deel van die Swartes en die Tans) in Kilmichael, County Cork, doodgemaak. Die 'Auxies' neem wraak hiervoor deur die middel van Cork af te brand en na hierdie gebeurtenis met verbrande kurk in hul doppe rond te paradeer. Geweld, blyk dit, het net aanleiding gegee tot nog meer geweld van beide kante.
Die Black and Tans was nie gewone troepe nie. Daar was baie voorbeelde van hulle wat onoordeelkundig op burgerlikes geskiet het in teenstelling met republikeinse guerrilla's. Creameries is ook deur die Black and Tans vernietig - amper as 'n manier om diegene wat moontlik die IRA gehelp het, ekonomies te straf. Diegene wat ervaar is in 'n slootoorlog teen 'n vyand wat gesien is, was van min nut in Ierland. Die Black and Tans was so swak gedissiplineerd en opgelei vir Ierland dat hul ongevalle baie hoër was as wat voorgestel kon word toe die regering die eerste keer vir hulle geadverteer het. Die regering in Westminster het vinnig besef dat hulle 'n aanspreeklikheid is, want selfs die openbare mening op die vasteland van Groot-Brittanje was ontsteld oor baie dinge wat hulle gedoen het.
Wat het die Swart en Taan bereik? Hulle dien geen doel vir die Britse regering nie, omdat hulle eenvoudig nie kon stop wat die IRA doen nie. Hulle het egter daarin geslaag om die republikeinse regering baie burgerlike steun te bewerkstellig bloot vanweë hul dade - mense het moontlik nie by die IRA aangesluit nie, maar hulle was die voorstanders daarvan en het die finansiële hulp gegee wat hulle kon. The Black and Tans is onbewus uit Ierland getrek.