The First and Last Battle — The Academy Monthly
Tags: Priya Padhye
← El Lobo en la Iglesia The Deep, Dark, Ocean → Hoe lank kan jy lewe? — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
g 5/06 bl. 7-9
Insig in die oorspronklike ontwerp
’n Bevryding van veroudering
Lewe sonder einde
Hoe lank sal jy lewe?
Die enigste weg wat na die ewige lewe lei
Is dit werklik moontlik om vir ewig te lewe?
“Laat sy vlees frisser word as in die jeug; laat hy terugkeer na die dae van sy jeugdige krag.”—JOB 33:25.
WANNEER ’n hond ná 10 of 20 jaar doodgaan, het die dier waarskynlik die meeste van die dinge gedoen wat honde doen. Sy het moontlik kleintjies gehad, katte gejaag, bene begrawe en haar baas beskerm. Maar wanneer ’n mens ná 70 of 80 jaar sterf, het hy maar net ’n fraksie van sy potensiaal verwesenlik. As hy sport geniet het, het hy heel moontlik net in een of twee sportsoorte uitgeblink. As hy van musiek gehou het, het hy waarskynlik net een of twee instrumente bemeester. As hy graag met mense in hulle eie taal gepraat het, het hy dalk net geleer om twee of drie tale vlot te praat. Hy kon soveel meer geniet het—hy kon mense ontmoet het, nuwe dinge ontdek het en nader aan God gekom het—as hy maar net langer gelewe het.
Dalk wonder jy: ‘Waarom sou God die mens skep met ’n verstand wat in staat is om soveel meer te kan geniet en hom dan frustreer met ’n lewensduur waarin hy so min kan ondervind?’ Dit lyk nie of die mens se kort lewensduur pas in die patroon van doelgerigte ontwerp wat so duidelik in die skepping gesien kan word nie. Jy wonder dalk ook: ‘Waarom sou God die mens maak met unieke eienskappe soos geregtigheid en medelye en hom terselfdertyd ’n neiging tot slegte dade gee?’
Sal jy, as jy ’n pragtige motor met ’n lelike duik sien, aanneem dat dit deel van die ontwerp is? Natuurlik nie! Jy sal ongetwyfeld redeneer: ‘Dit is nie hoe die motor oorspronklik ontwerp is nie. Dit is waarskynlik goed gemaak, maar iemand het dit later beskadig.’ Wanneer ons eweneens dink aan ons ontsagwekkende erfenis—menselewe—kan ons net tot die slotsom kom dat dit nie nou is soos dit oorspronklik ontwerp is nie. Ons kort lewensduur en neiging tot slegte dade is soos tragiese duike in ’n pragtige motor. Klaarblyklik het iemand die mensdom se erfenis ernstig beskadig. Wie het dit gedoen? Bybelgetuienis dui sterk op een skuldige.
As ons aanvanklik die vermoë gehad het om vir ewig te lewe, is die vraag: Wie kon daarna die erfenis van die hele menseras beskadig het? Dit kon net die oorspronklike voorvader van alle mense gewees het, die een van wie ons almal afstam. Enigiemand anders sou net die gene van ’n gedeelte van die mensdom kon beskadig—dié van sy eie afstammelinge. God se Woord, die Bybel, stem dus ooreen met die waarneembare feite wanneer dit sê: ‘Deur een mens [Adam, die eerste mens] het die sonde in die wêreld ingekom en die dood deur die sonde, en die dood het só tot alle mense deurgedring’ (Romeine 5:12). Die Skrif wys dus na Adam as die skuldige wat ons erfenis ernstig beskadig het. Hoe was menselewe veronderstel om te wees?
Wanneer die Bybel sê dat die dood “in die wêreld ingekom het”, dui dit daarop dat die mensdom nie oorspronklik veronderstel was om te sterf nie. Vir mense is veroudering en die dood die gevolge van die eerste mens se opstand teen God. Diere, aan die ander kant, was nie veronderstel om vir ewig te lewe nie.—Genesis 3:21; 4:4; 9:3, 4.
Mense is ontwerp om anders as diere te wees. Ons is ’n hoër lewensvorm as diere, net soos engele ’n hoër lewensvorm as mense is (Hebreërs 2:7). Anders as diere is mense “na God se beeld” geskep (Genesis 1:27). En in teenstelling met die diere noem die Bybel Adam ’n “seun van God” (Lukas 3:38). Ons het dus goeie rede om te glo dat die mens nie veronderstel was om oud te word en te sterf nie. God sterf nie, en hy het ook nie sy seuns geskep om te sterf nie.—Habakuk 1:12; Romeine 8:20, 21.
Verdere insig in God se oorspronklike voorneme vir menselewe word voorsien deur die geskiedkundige verslae van die eerste geslagte van die mensdom. Mense het destyds eeue lank gelewe voordat hulle begin verouder het. Adam het 930 jaar lank gelewe. ’n Paar geslagte later het Noag se seun Sem net 600 jaar oud geword, en Noag se kleinseun Arpagsad het 438 jaar lank gelewe (Genesis 5:5; 11:10-13).* Later het Abraham 175 jaar oud geword (Genesis 25:7). Die uitwerking van sonde op die lewensduur was blykbaar progressief, want die lewensduur van mense het korter geword namate die mensdom verder van die oorspronklike, volmaakte ontwerp wegbeweeg het. Maar die mens is aanvanklik gemaak om vir ewig te lewe. Daarom is dit net natuurlik om te wonder: ‘Wil God nog steeds hê dat mense lewe sonder einde hier op die aarde moet geniet?’
Aangesien Jehovah God verklaar het dat enigeen wat ongehoorsaam aan hom is, met die dood vir sy sonde sou betaal, het die situasie van Adam se afstammelinge hopeloos gelyk (Genesis 2:17). Nietemin het die geïnspireerde Skrif die hoop voorgehou dat iemand sou betaal om die mensdom van die verouderingsproses te bevry. Ons lees: “Laat hom nie in die kuil afdaal nie! Ek het ’n losprys gevind! Laat sy vlees frisser word as in die jeug; laat hy terugkeer na die dae van sy jeugdige krag” (Job 33:24, 25; Jesaja 53:4, 12). Die Bybel het hier ’n wonderlike vooruitsig gebied—dat iemand ’n losprys sal betaal om ’n bevryding van die verouderingsproses te bewerkstellig!
Wie kon hierdie losprys betaal? Die prys was meer as wat geld kon koop. Die Bybel verwys na onvolmaakte mense en sê: “Nie een van hulle kan ooit selfs ’n broer loskoop of aan God ’n losprys vir hom gee nie . . . sodat hy nog vir ewig sou lewe” (Psalm 49:7-9). Maar Jesus Christus het iets van groter waarde as geld gehad. Toe hy op die aarde was, het hy volmaakte menselewe gehad omdat hy, as God se Seun, nie Adam se sonde oorgeërf het nie. Jesus het gesê dat hy gekom het “om sy siel te gee as ’n losprys in ruil vir baie”. By ’n ander geleentheid het hy gesê: “Ek het gekom sodat hulle lewe kan hê, en dit in oorvloed kan hê.”—Matteus 20:28; Johannes 10:10.
Die hoop op lewe sonder einde was ’n belangrike tema van Jesus se predikingswerk. Sy getroue volgeling Petrus het eenkeer vir hom gesê: “U het woorde van die ewige lewe” (Johannes 6:68). Wat bedoel die Bybel wanneer dit van die ewige lewe praat?
Jesus se apostels het daarna uitgesien om ’n lewe sonder einde in die hemel te geniet as deel van Jesus se Koninkryksregering (Lukas 22:29; Johannes 14:3). Nietemin het Jesus dikwels van God se voorneme met die aarde gepraat (Matteus 5:5; 6:10; Lukas 23:43). Daarom bevestig Jesus se wonderwerke en sy leringe oor die ewige lewe God se beloftes wat lank vooruit gemaak is deur middel van die profeet Jesaja, wat geskryf het: “Hy sal die dood vir ewig verswelg, en die Soewereine Heer Jehovah sal beslis die trane van alle gesigte afvee” (Jesaja 25:8). Die mens se lewe sal nie meer bestaan uit ’n paar vlugtige jeugjare wat deur jare van agteruitgang en afgeleefdheid gevolg word nie.
In God se nuwe wêreld, wanneer getroue mense volmaaktheid bereik, sal hulle bevry wees van die verouderingsproses. Die Bybel sê: “Die skepping self [sal] ook van die slawerny aan die verderflikheid vrygemaak . . . word en die glorieryke vryheid van die kinders van God . . . hê” (Romeine 8:21). Dink net! Mense sal aanhou toeneem in wysheid en ondervinding. Maar die fisiese lewenskrag van hulle jeug sal met die verloop van die eeue nooit afneem nie. Sal jy lewe om daardie tyd te sien?
Volgens Jesus sal die aarde se bevolking drasties afneem as gevolg van die dag van God se oordeel (Matteus 24:21, 22). Jesus het gesê: “Breed en wyd is die pad wat na die vernietiging lei, en dié wat daardeur ingaan, is baie; maar nou is die poort en smal is die pad wat na die lewe lei, en dié wat dit vind, is min.”—Matteus 7:13, 14.
As jy onder dié wil wees wat lewe sonder einde gaan geniet, moet jy God se guns soek. Om God te leer ken, is die beginpunt. Jesus het verduidelik: “Dít beteken die ewige lewe, dat hulle kennis inneem van u, die enigste ware God” (Johannes 17:3). Dit vereis weliswaar inspanning om God goed te leer ken; maar dit is die inspanning werd. So ook vereis dit inspanning om geld vir elke dag se voedsel te verdien. Jesus het die kennis van God met voedsel vergelyk en gemaan: “Moenie werk vir die voedsel wat vergaan nie, maar vir die voedsel wat vir die ewige lewe bly” (Johannes 6:27). Is dit nie al die inspanning werd as jy lewe sonder einde kan verkry nie?—Matteus 16:26.
Jesus het gesê: “God het die wêreld so liefgehad dat hy sy enigverwekte Seun gegee het, sodat elkeen wat geloof in hom beoefen, nie vernietig sal word nie maar die ewige lewe kan hê” (Johannes 3:16). Hoe lank jy sal lewe, hang dus af van hoe jy op God se liefde reageer.
Party beweer dat die jare wat in hierdie Bybelverslae gemeld word, in werklikheid maande is. Maar die teks sê dat Arpagsad op 35-jarige ouderdom die vader van Selag geword het. As dit 35 maande beteken het, sou Arpagsad ’n vader geword het voordat hy drie jaar oud was—wat beslis onmoontlik is. Buitendien onderskei die eerste hoofstukke van Genesis tussen die jaarlikse siklusse van die son en die maandelikse siklusse van die maan.—Genesis 1:14-16; 7:11.
Ná ’n lewe van 80 jaar het ’n mens maar net ’n fraksie van sy potensiaal verwesenlik
Volgens ontwerp is mense ’n hoër lewensvorm as diere
Was hierdie motor oorspronklik met ’n duik ontwerp?
God se Woord sê dat mense sal terugkeer ‘na die dae van hulle jeugdige krag’