Twee jaar na skokvideo en vonnis: ‘Luister altyd na jou kind’Klein Laila Theron word aanstaande maand drie. (Foto: Theron-gesin) Net meer as twee jaar gelede was daar groot opslae toe ŉ video aan die lig gekom het van klein Laila Theron, toe 10 maande oud, wat hardhandig deur haar oppasser in haar bababed gegooi en weer aan haar enkel uit die bedjie opgetel word. Laila se ouers, Johan en Annemarie, van Outjo in Namibië, het destyds opgemerk dat Laila vreemde beserings het. Sy het ook bang vir haar oppasser, Nicolene Hoëses, voorgekom. Hulle het ŉ program op hul skootrekenaars afgelaai waarmee ŉ video gemaak kan word deur die skootrekenaar se kamera en het só beeldmateriaal vasgevang van hoe hul baba mishandel word. Hoëses het onder meer Laila se mond toegedruk wanneer sy gehuil het en die dogtertjie is rondgeruk wanneer haar doek geruil moes word. Hoëses, self ŉ ma, is van poging tot moord aangekla. Sy het in Januarie vanjaar skuldig gepleit op die aanklag teen haar en is in die Outjo-landdroshof tot vier en ŉ half jaar tronkstraf gevonnis. “Ek dink nie ŉ vonnis van ŉ honderd jaar sou lank genoeg vir my gewees het nie, maar ek is dankbaar dat iets wél gedoen is. Wie is ek om te besluit hoe lank is genoeg vir iemand om ŉ les te leer?” het Annemarie Donderdag aan Maroela Media gesê. “Solank sy net nooit weer toegang tot klein mensies het nie …” Dit is nou net meer as twee jaar na dié voorval wat die gesin tot in hul diepste wese geruk het. Dit was nie ŉ maklike pad tot hier nie en Annemarie sê hoewel sy glo daar is ŉ doel met alles, verstaan sy steeds nie waarom dit moes gebeur nie. “Ek is so jammer dat dit met Laila gebeur het, maar hopelik gebruik sy die ervaring eendag ten goede.” Laila – wat aanstaande maand drie word – floreer. En dís wat saak maak. “Dit gaan goed met Laila. Sy is ŉ doodnormale, gelukkige kind wat nog probeer uitwerk hoe die lewe werk. Sy toets maar die grense soos enige kind van daardie ouderdom,” het Annemarie gesê. Sy geniet haar gate uit by die kleuterskool waar sy bedags speel en kom baie goed met ander mense en maats oor die weg. Dit lyk nie of sy enige letsels van die ervaring oorgehou het nie, maar die moontlikheid dat dit wél ŉ letsel gelaat het, is nooit te ver uit Annemarie se gedagtes nie. ‘n Skermskoot uit die video. Die voorval het háár egter verander, sê Annemarie oor haarself. As mens en as ma. “Ons is versigtig. Gedaan versigtig. “Hierdie het my verander, nie dat ek wou gehad het dit moet nie, maar ek was iemand wat maklik vertrou het. Daar is soveel goeie mense daar buite, maar daar is ook slegtes,” het sy gesê. Annemarie sê nie elke dag was maklik nie en sommige dae is steeds báie moeilik. “Ons het net daardie een dag se video en ons weet nie wat in die ander vertrekke op die ander dae gebeur het nie. “Dit het verander hoe ek na mense kyk. Ek is effens meer terughoudend,” sê sy. Die gesin het sedertdien nog ŉ toevoeging ryker geword: Juan Daniel is nou ses en ŉ half maande oud en Laila probeer nog uitwerk hoe kleinboet in haar wêreld inpas. Wanneer sy bedags by die kleuterskool is, gaan Juan Daniel saam met Annemarie werk toe. “Hy is ŉ gesonde klein seuntjie, maar ek wou hom nie by iemand los nie.” Klein Laila, saam met haar ma Annemarie, pa Johan en boetie, Juan Daniel. (Foto: Theron-gesin) Juan Daniel sal na verwagting aanstaande jaar ook na ŉ speelskool gaan. Annemarie sê hulle het ná die voorval oorweldigende steun gekry. Van vriende en familie, van wildvreemdelinge en vanuit talle wêrelddele. Daar was wél enkelinge wat haar keuse van oppasser bevraagteken het. “In die begin het ek dit [die mishandeling] nie raakgesien nie. Ek sou nie dit aan iemand se kind kon doen en hulle in die oë kyk nie, maar sy het my elke dag in die oë gekyk.” As daar een ding is wat die gesin geleer het, is dit dat belangrik is om na jou kind te luister. Dit is ook Annemarie se raad aan ander ouers wat ongemaklik voel oor ŉ situasie. En selfs al verstaan jyself nie dadelik jou kind se ongemak of voorgevoel nie, moet jy steeds daarop ag slaan. “Luister altyd na jou kind. Hulle is baie slim klein wesentjies wat met ons probeer kommunikeer. Of dit nou oor iets soos dié was, omdat hulle siek voel, of omdat hulle net naby jou wil wees: luister na jou kind. Wees ingestel op die tekens wat hulle gee. Hulle is nie dom nie, hulle weet wat in die wêreld rondom hulle aangaan, hulle kan dit net nog nie behoorlik verwoord nie.”