Onderbroek het 'n lang geskiedenis en dit lyk asof dit 'n dapper toekoms is. Shutter
Onderbroek. Ons is geneig om nie oor hulle te praat nie, maar hulle is 'n feit van die lewe (tensy u kommando gaan). Opdragte het 'n fassinerende geskiedenis en word nou deur tegnologie omskep, met hoëprestasie-onderduikers wat daarop aanspraak maak dat hulle alles doen van die filtering van winderigheid om strelende vibrasies uit te gee.
Die eerste soort onderbroek was die loincloth wat deur antieke Egiptenare gedra is. Bekend as 'n schenti, dit is gemaak van geweefde materiaal, gewoonlik katoen en vlas, in plek gehou met 'n band. Die laer klasse en slawe was amper kaal, so tegnies was hierdie loincloth dikwels "outerwear". Maar Egiptiese kuns van 1189 BC tot 1077 BC in die Valley of the Queens toon farao's met blou buitekleedstukke wat die loincloth 'n soort onderstert gee.
In Europa, in die Middeleeue (500-1500 AD), het onderklere bestaan ​​uit 'n hemp van fyn linne of katoen vir beide mans en vroue. 'N Vorm van onderbreking het gedurende die 15 en 16 eeue teruggekeer, toe mans se beenslang verdeel was (verdeel in twee).
Om ekstra beskerming vir die manlike geslagsorgane te bied, is 'n gevulde korsstuk bygevoeg. Die codpiece het ook gedien as simbool van seksuele energie, wat ontwerp is om eerder die geslagsgebied te verberg.
Die aankoms van laaie
In die vroeë tot die middel van die 19e eeu het beide mans en vroue geskeurde laaie met aparte bene gedra - 'n los soort knie-lengtebroek wat van die middel af hang. Hierdie eenvoudige styl van onderbroek het jou meer hanteerbaar gemaak, veral as daar verskeie lae onderklere of broek gedra is.
Vrou se batistiese kantgesnyde laaie, sowat 1896. Wikimedia Commons
Geslote geklede onderbroeke vir vroue (pantalette) het in die middel tot laat 19e eeu ontstaan. In 1882, kleredragter Dr Gustave Jaeger het geargumenteer dat die dra van natuurlike wolvesels langs die vel sou plaasvind help versprei liggaamlike gifstowwe deur die vel te laat asemhaal. Hy het ook gevoel dat die elastiese eienskappe van gebreide klere meer geneig was om oefening te bevorder.
Ook in die 19e eeu het die gewildheid van langbroekbroeke vir mans tot 'n verandering in mans se onderbroek gelei, met 'n slang (lang johns) wat tot by die enkel toegeneem het. Dit is van sy gemaak vir die ryk en flanel, of later wol, vir die massas.
Vir vroue in die vroeë 1900'e het hulle verskeie kleure onderklere aangepak, waaronder chemise en laaie, gevolg deur 'n verstrengende korset. Gedurende die eerste wêreldoorlog het meer vroue fisiese arbeid in fabrieke, myne en plase onderneem en benodig dus gebruiksgoedere. Die silhoeët van buiteklere soos losbroeke en ketelpakke het die weg gebaan vir knickers, wat vroue vanaf 1916 begin dra het. Van die 1920's is die korset geleidelik vervang deur minder beperkende elastiese weergawes soos die gordel en "stap-ins"Vervang die korset geleidelik.
Latex, 'n rubbergaren wat in 1930 bekendgestel is, het strek onderklere toegelaat om meer figure-knuffel te word. Hierdie het uiteindelik ontwikkel tot onderstertstyle soortgelyk aan dié wat vandag gedra word. In 1938, na die uitvinding van die sintetiese vesel nylon, liggewig, maklik-om-wit onderklere het begin verskyn.
Korter, kruislengte onderbroeke of koffers vir mans het na 1945 verskyn. In 1959, 'n nuwe mensgemaakte elastomeervesel genoem Lycra ™ is uitgevind. Gekombineer met katoen of nylon, dit was sterk, rekbaar en goed herstel. Die gevolg was meer liggaamsbewuste onderbroeke vir mans en vroue.
Onderbroek het meer vormgepas. BiskopA4 XTG_Extreme_Game / Wikimedia Commons
In die meer permissiewe 1960's het onderbroeke vir beide geslagte briefer geword en die Y-front is grotendeels uit mans se onderdele uitgeskakel. By die 1970's was onderbroeke feitlik naatloos. (Die thong of G-string, wat ek sou argumenteer, is moeilik om te definieer as 'n onderbroek - sy gewildheid blyk te wees dat dit draers 'n onsigbare broeklyn bied.)
Met vooruitgang in vesel tegnologie en brei vervaardiging, onderbroek vandag kan net so onnosel wees as 'n paar Aussie Bonds onderbroek, of hoë-tegnologie met die insluiting van haptiese kommunikasie.
Byvoorbeeld, die Sydney-gebore, NY-gebaseerde maatskappy, Wearable-X, het saam met kondoomvervaardiger Durex geskep om interaktiewe onderklere te noem. Fundawear. Fundawear het 'n "vibrerende aanraking" wat vanaf enige plek in die wêreld deur 'n slimfoonprogram oorgedra kan word. Die onderklere bevat aktuators (wat soortgelyk is aan die toestelle wat slimfone vibreer). Pare wat dit dra, converseer via die app, wat sensasies na mekaar se onderklere oorbring.
Intussen het handelsmerke Modibodi en Thinx herbruikbare onderbroek ontwikkel vir vroue wat inkontinensie ondervind of ervaar. Vervaardig van bamboes-, merino- en mikroveselstowwe, trek die asemende en vogspoederlae vloeistowwe weg van die liggaam en verseker dit in 'n waterdigte buitenste laag. Met die weefsel tegnologie kan die onderbroek gespoel word in koue water, masjien gewas en, een keer droog, gereed vir hergebruik. Sedert bekendstelling in 2014, het Modibodi 'n Australiese markleier geword vir herbruikbare tydperk onderklere.
Shreddies '' flatulence-filtering 'onderbroek. https://www.myshreddies.com
Britse handelsmerk Shreddies het selfs "onderdrukkingsfilters" onderklere ontwikkel vir mans en vroue wat koolstofabsorberende lap gebruik. Volgens sy webwerf gebruik die onderklere "dieselfde geaktiveerde koolstofmateriaal wat in chemiese oorlogvoeringpakke gebruik word". Wat is goed om te weet.
Mediese onderklere vir postoperatiewe en postnatale pasiënte is ook wyd beskikbaar in Westerse hospitale wat infeksiebeheer en wondsorg verskaf.
Voorskotte in die vervaardiging van materiaal, toevoegingstowwe en liggaamsgesentreerde slim tekstieltoepassings het die vermoë om pasiëntfisiologiese toestande te monitor en persoonlike sorg en direkte terugvoering aan mediese spesialiste te bied. Navorsers aan die Universiteit van Kalifornië ontwikkel het 'n tekstielgebaseerde, drukbare elektrochemiese sensor wat die vermoë het om gebruik te word vir 'n verskeidenheid mediese en veiligheids toepassings. Die buigsame tekstiel sensors, byvoorbeeld, wanneer dit op die elastiese middellyf van onderbroeke gedruk word, kan chemiese stowwe uit die vel herken.
Wetenskap voeg funksies by onderklere wat skaars voorgestel kon word 50 jaar gelede. Die loincloth het 'n lang pad gekom.