Die begrip "privaatlewe" kom andersyds verkeerdelik ter sprake binne konteks van die aantasting van 'n persoon se vrye wilsluiting of outonomie, soos waar die staat aan 'n individu voorskryf hoe om sy privaatlewe te reël (Neethling Persoonlikheidsreg 43). Hier is egter geen privaatheidskending nie, omdat 'n kennismaking met private persoonlike feite strydig met die reghebbende se bestemming en wil ontbreek (Neethling Persoonlikheidsreg 43; vir 'n volledige bespreking hiervan sien Neethling "Die reg op privaatheid en die Konstitusionele Hof: Die noodsaaklikheid vir duidelike begripsvorming" 1997 THRHR 137).