Matteus 13:44-50 Die koninkryk van God: is ons oop vir God se verrassings?
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Gelykenisse Matteus 13:44-50 Die koninkryk van God: is ons oop vir God se verrassings?
| | Trefslae: 8326
Die koninkryk van God: is ons oop vir God se verrassings?
Uit die gedeelte is dit baie duidelik dat dit hier gaan oor die begrip 'koninkryk van die hemel'. 'n Begrip wat, sowel in die tyd van Jesus as vandag, met 'n legio betekenisse gevul is.
Vir sommiges byvoorbeeld, in die tyd van Jesus, was die koninkryk van God iets wat eers sou aanbreek as hierdie wêreld verbygegaan het. Die teenswoordige wêreld was sleg, vol sonde, onder beheer van die bose. Maar as Christus weer kom, sal hierdie bose verslaan word, en dan sal die koninkryk aanbreek. Vir diesulkes was die koninkryk van God dus 'n toekomstige aangeleentheid.
Ander weer het geglo dat 'n mens die koninkryk van God nie maar net passief kon afwag nie. Onder hierdie mense was byvoorbeeld die Selotebeweging (en baie ander vryheidsbewegings) wat die koninkryk van God gesien het as 'n politieke entiteit. Dit het gegaan oor wie die politieke mag in die hande gehad het. Daarom moes dit koninkryk van God tot stand gebring word, al sou dit beteken dat mag met wapengeweld oorgeneem moet word. Dus: eers as die Romeine onttroon is, sou die koninkryk van God aanbreek.
Die Fariseërs weer, het geglo dat die koninkryk van God teenwoordig was daar waar 'n situasie van algehele heiligheid/reinheid geskep kon word. Dus, as elke jota en tittel van die wet nagekom is, as alles rein is, dan is dit die koninkryk van God.
In ons tyd is daar net so baie uiteenlopende idees oor wat die koninkryk van God beteken. Dit lyk soms of hierdie begrip 'n leë dop geword het wat almal vul met wat hulle dink hierdie gebroke en slegte wêreld 'n beter plek, 'n paradys sal maak.
Anders gesê, dit lyk of vir baie die begrip koninkryk van God dit beteken wat hulle oordeel die wêreld moet wees, of hoe hierdie wêreld moet lyk sodat almal gelukkig sal kan wees.
En kom ek noem net een voorbeeld om dit te verduidelik. Op 'n keer, het 'n onderwyser die kinders in die klas gevra om dit te teken wat hulle die graagste wil hê. Baie dinge is geteken: blink motors, speelgoed, borde vol lekkers en koek, 'n kas vol lekker, noem maar op. Een kind het egter 'n groot muur geteken met net die woord 'ja' daarop. En dié se verduidelik was: almal sê altyd vir hom net nee., nee ja nie. So, as almal ja sê, dat sal dit vir hom hemel op aarde word.
Die vraag is dus, broers en susters, wat beteken hierdie begrip? Ek oordeel hierdie drie kort gelykenisse ons kan help om hierdie begrip, wat so dikwels in Matteus voorkom, te verstaan. En kom ons begin deur na die eerste twee gelykenisse te kyk, dié van die skat en die pêrel.
Hierdie twee gelykenisse wil eintlik dieselfde sê: in albei gevalle gaan dit oor iets wat verborge is, en dan gevind word. Die dagloner, spit maar soos elke dag in die land, dit is nou wanneer hy werk kry. En ewe skielik kom hy op 'n skat af. 'n Skat wat hy nie eers geweet het daar was nie.
Net so ook die pêrelhandelaar. Soos dit maar sy werk is, is hy elke dag op reis en op soek na pêrels wat hy kan koop. En dan, op 'n dag, ewe skielik, kom hy op 'n baie kosbare pêrel af. So kosbaar as wat hy nooit gedink of geweet het kan bestaan nie. Dus: twee dinge wat eintlik verborge was, en dan gevind word.
En dan, in albei gevalle, sien ons dat alles verkoop word om die skat en die pêrel te koop. Niks word ontsien om dit in die hande te kry nie. Wat wou Jesus met hierdie twee kort gelykenisse oor die koninkryk van God sê?
In die eerste plek, reken ek, dat die koninkryk van God na 'n mens toe kom op 'n verrassende wyse. 'n mens vind dit onverwags, ewe skielik. Ek vind dit nie as ek doelbewus daarvoor gaan soek nie, maar vind dit terwyl ek doen wat ek maar doen.
Die dagloner het tog nie in die land gaan spit op soek na die skat nie. En so ook die pêrelhandelaar: hy was nie op soek na die spesifieke pêrel wat hy gevind het nie. Maar ewe skielik, was dit daar. As 'n groot verrassing.
Met ander woorde, die koninkryk van God is reeds hier. Dit moet nog net ontdek word. Dit lê in die land onder die grond. Dit moet nog net gevind word. Dit is iewers in iemand se huis of winkel, dit moet net raakgeloop word.
En hoe word dit ontdek? Dit word ontdek so in die verloop van die gewone van elke dag en elkeen se dagtaak. Sonder om jou gewone dagtaak, of elke dag se lewe te verander, sonder om jou in buitengewone plekke te begewe, of die buitengewone te doen, of buitengewone ervarings te hê, is dit skielik daar. Bring God die verrassing, en is daar ongekende vreugde waar dit gevind word.
Dus: die koninkryk van God is hier, dit word nie gevind deur buitengewone inspanning nie, maar so in die doodnormale van die lewe.
Maar, broers en susters, vra u uself seker nou al vir 'n paar minute af (en ek het dit doelbewus so aangebied): maar wat is dit dan? Wat is hierdie koninkryk van God? En hoe vind 'n mens dit as 'n verrassing?
'n Mens vind dit nie, broers en susters, deur in die ruimtes van die lewe na God te gaan soek nie, maar oop te wees vir die moontlikheid dat God ons mag vind. Hoe vind God ons? God vind ons daar waar ons raaksien dat God ons hier en nou met sy liefde en genade verrassend oorweldig. Waar God dit met 'n mens só laat gebeur dat, midde in die daaglikse van die lewe, ons ewe skielik hemel op aarde belewe.
Hoe beleef 'n mens hemel op aarde? 'n Mens beleef hemel op aarde wanneer jy in 'n wêreld vol van sonde met jou eie sonde , moedeloos, verslae en uitsigloos, die skat van Christus se vergifnis ervaar. Waar jy hoor: jou sondes is vergewe. Ons beleef hemel op aarde wanneer God ons deur 'n doodgewone preek aan die hart gryp deur ons vertroos, te vermaan, saggies te tug of ons hoop vir môre gee.
Ons vind hemel op aarde wanneer ons omstandighede geensins verander het nie, maar môre vir ons nuut lyk. Daar waar iemand naby my gesond word. Daar waar ek my kind na 'n noue ontkoming veilig teen my bors kan vasdruk. Daar waar ek met mense besig is, en mense met my, en ek agter kom dat 'n verhouding ontstaan waar mense werklik vir mekaar omgee. Of daar waar ek ervaar: God was nou met my besig.
Dit, broers en susters, is die koninkryk van God. Daar waar ons met 'n geloofsoog raaksien hoe God in ons lewens teenwoordig is. Dat ons nie alleen is nie. Dat ons eintlik hemel op aarde het, omdat God by ons is, ons op soveel denkbare maniere tegemoet kom, en ons eintlik nooit alleen laat nie.
Maar is dit nou regtig die koninkryk van God, wil u seker vra? Dit is dan so eenvoudige, alledaagse saak. En wat meer is, as dit dan so alledaags is, is dit dan werklik so 'n groot skat? Ek het dan al so baie van Jesus gehoor, dikwels al Sy teenwoordigheid in my lewe beleef, dikwels al Sy vergifnis ontvang. Is dit dan nou regtig so 'n groot skat?
Jesus, broers en susters, sê dit is. So 'n groot skat dat beide die dagloner en die pêrelhandelaar bereid is om alles te gaan verkoop om net hierdie een skat in die hande te kry.
Is ons ook hiertoe bereid? Dikwels nie, en meestal om twee redes: óf omdat ons geloofsoë so toegegaan het dat ons nie meer sien hoe God in ons lewens teenwoordig is nie, óf omdat ons, toe ons die skat wel raak gespit het, nie bereid was om die konsekwensies daarvan — 'n gehoorsame en toegewyde lewe — te aanvaar nie. Ja, ons het dit gevind, maar figuurlik nie alles gaan verkoop om hierdie skat ons s'n te maak nie.
Daarom vertel Jesus 'n derde gelykenis. 'n Gelykenis wat broei van waarskuwing. Die koninkryk van God, sê hy, is ook soos 'n treknet wat uitgegooi word en dan vol vis ingetrek word. En wanneer die visse uitgesoek word, is daar goeies, maar ook onbruikbares.
Die woordjies 'goeies' en 'onbruikbares' wat Jesus hier gebruik, is baie interessant. In die Griekse konstruksie sou dit ook vertaal kon word met hulle wat God met liefde vanuit een hart dien (die goeies) en hulle wat God liefdeloos met 'n dubbele hart dien (onbruikbares). En laasgenoemdes sal die koninkryk nie beërwe nie. Juis omdat hulle, toe hulle die skat gevind het, nie bereid was om hulle hele hart te gee juis vir daardie skat nie.
Ek sluit af: Die koninkryk van God, sê Jesus, is God se teenwoordigheid en ingrype in ons lewens. Dit kan nie gesoek en gevind word nie. Dit kom na ons toe in die vorm van 'n verrassing, by wyse van God se verrassende ingrype in ons lewens, ons alledaagse lewens. So kan ons hemel op aarde beleef. Die ervaring dat God by my is.
Die koninkryk van God beteken dat God kom, en wanneer ons die prentjie teken met die ja daarop, en ons ja sê vir onsself. Ja vir ons lewe. Ja vir sy genade. Ja vir sy teenwoordigheid. Ja vir sy liefde.
Hierdie skat wat God vir ons gee, broers en susters, vra egter van ons 'n soort van 'n waagstuk: die waagstuk om teen alle sogenaamde wysheid van die wêreld en alle menslike berekeninge in te hoop op God se toekoms, die ervaring van sy koninkryk elke dag in jou lewe. Vir dubbelhartigheid is daar nie plek nie.
En hier kan ons onsself gerus maar weer toets. Is u en my lewe 'n lewe van vrede met my naaste en God, 'n lewe van liefde teenoor diegene rondom ons, 'n lewe van gemeenskap met die gemeente waaraan ek behoort?
As dit nie so is nie, het ons dalk al van die skat in die land en die kosbare pêrel gehoor, dit selfs al by geleentheid gevind, maar was ons nog nooit bereid om die konsekwensies van hierdie ontdekking te ervaar nie.