Ongelukkig het die lood in die produk talle vooraanstaande vroue oor tyd heen vergiftig, en het hulle simptome soos haarverlies, spierverlamming, agteruitgang in mentale vermoë en natuurlik velskade ondervind. Laasgenoemde het ’n bose kringloop tot gevolg gehad: hoe meer skade die persoon gehad het, hoe meer lae van die onderlaag was nodig. Hoe verder jou liggaam na links oorhel, hoe meer moet jy na regs herstel om balans te kry. ‘n Waterpas vir ‘n mens se psige sou darem maar handig te pas kon kom. Stenig my maar, maar al die jare nog, was dit lawwe versies wat my nog altyd meer geïnteresseer het as die uitinge van ’n T.S. Eliot of ’n Van Wyk Louw. daardie jare ('79-'85) het die boere en volk en koshuis seuns wat terug plaas toe gaan naweke gemaai onder die jakke. (ek weet! ) Elkeen het ‘n seun genaamd James Allen, as kind had elkeen ‘n hond met die naam “Toy”. ‘n Blou Chevrolet het hulle na hul jaarlikse vakansie in dieselfde paar straatblokke in Florida vervoer (waar hulle nooit ontmoet het nie), beide het Salems gerook, hul naels gekou, aan migraine gely en liefdesbriefies aan hul gades in die huis gelos.