Ons kan sê daar is twee tipes gedagtes binne ons - die verstand wat generatief is en die verstand wat ontvanklik is. Generatiewe gedagtes is soos 'n ysvragmotor met geen remme nie: vol idees, gedagtes en planne, maar niks daarvan is toeganklik nie, want hierdie tipe gedagtes vertraag nooit genoeg vir ons om by die goeie dinge te kan kom nie. Aangesien dit voortdurend produkte opwek wat nie gelaai kan word nie, val die vragmotor op, die bestuurder word heeltemal uit die voertuig gedwing. Op die ou end het ons 'n oorlopende fabriek van teorie wat heeltemal buite beheer is en wat uiteindelik allerhande soorte veroorsaak van skade as dit in ons werklike lewensgevalle ineenstort.
Generatiewe verstand is die soort gedagtes wat ons snags wakker maak, terwyl ons nie-bestaande skaakspeletjies speel met die omstandighede van ons lewens. Generatiewe gees word besonder aktief wanneer ons 'n vlug geaktiveer het of 'n reaksie geveg het deur 'n paar besorgdhede wat ons geïdentifiseer het as gekoppel aan ons oorlewing. Die probleem is dat genereerde verstand nie onderskeid maak tussen die oorlewing van die liggaam nie - van wie ons as funksionele individue is - en oorlewing van ego, ons huidige selfbeeld, ons oortuigings en kulturele kondisionering. Generatiewe gedagtes sal dieselfde sterkte toepas om uit te vind hoe om 'n gesprek te vermy met 'n persoon wat ons bedreig, aangesien dit 'n konsentrasiekamp sou ontvlug; dieselfde noodtoestand om die regte ontbyt te kry om 'n motorongeluk te vermy.
Generatiewe Gees, Reseptiewe Gees
Generatiewe verstand maak ons ​​rusteloos, springagtig, edgy; Dit bring die senuweestelsel onnodig aan met onnodige spanning, en dit is hoofsaaklik die verligting van hierdie effekte waarvoor meditasie die mees bekende en beoefen in die Weste geword het. Terwyl die verwarring van hierdie agitasie beslis 'n byvoordeel van 'n meditasiepraktyk is, om te stop wanneer ons begin om 'n relatiewe graad van vrede en kalmte te ervaar, sal wees om te stem om seks met ons maat te hê en dan te gaan slaap sodra ons ' Ek het die bed bereik omdat dit so warm en knus is. Ons het ons ware doel vergeet! Dit is dieselfde vir meditasie. Vrede en kalmte is dikwels 'n newe-effek, maar veel meer is moontlik op die kussing as net dit. Oorwinning van generatiewe verstand is slegs 'n eerste stap in die proses van transformasie. Wanneer die gedagtes ophou om oor die hele plek te ry, is ons net op 'n beginpunt met betrekking tot wat moontlik is in meditasie.
Reseptiewe verstand is meer soos 'n Salvation Army van. Hierdie voertuig vertrek altyd leeg - begin met leegheid - en ry rond in die buurt en haal al die dinge op wat andersins weggegooi sou word. Die doel van hierdie voertuig is om die waarde van hierdie dinge te sien, die skoonheid van hulle te herken; dit stamp dinge af, draai hulle oor, waardeer hul moontlikheid en kan die reeds gevestigde teenwoordigheid van bestaande realiteite aan die behoeftes van die oomblik toepas of versprei om ander te bevoordeel. Reseptiewe verstand mis nie wat daar alreeds is nie - terwyl genereer verstand net belangstel in die nuutste, blinkste weergawe van alles wat beskikbaar is.
Die Mind As Salesman
Die gedagtes wat genereer is, is ook die lae-loonfront-toonbank help in die vestiging waar lewe aan die massas bedien word. Dit lyk asof hierdie tellerklerk op kommissie is en 'n aantal sertifiseringskursusse in die kuns van "horisontale bemarking" voltooi het: die aanbod van opsies, bykomstighede, aanvullings, opgraderings en alternatiewe vir die oorspronklike, basiese produk van die werklikheid. Enige poging om die lewe te bestel, net soos dit is, niks bygevoeg, niks afgetrek nie, klink iets soos hierdie:
"Hallo. Ek wil graag een order van die werklikheid hê," sê jy.
Die klerk draai met 'n groot glimlag na jou toe en reageer dan, met 'n gladde "net-aimin'-to-please" toon. "Sekerlik! En wat wil jy daarmee hê?"
"Oh!" jy uitroep, 'n bietjie verbaas. "Ek het nie geweet daar was opsies nie."
Dan flikker 'n ry vol perfekte tande, wat jou 'n bietjie meer gerusstel, hy kroon, "Geen opsies nie? Waarom, natuurlik, daar is opsies - en baie van hulle wat ek kan byvoeg. Die spesiale vandag is jou basiese bestelling van die werklikheid gesmoor met 'n dik laag soet, gesmelte sentimentaliteit. "
"O, oke," roep jy uit. "Wel, dit klink interessant, maar ... Ek dink ek sal net die basiese realiteit neem."
"Sekerlik. O, terloops, ons het ook 'n staande spesiale, so lank as wat die hoeveelhede die laaste is, op pittige kritiek. Gee 'n baie goeie klein skop na ons basiese produk. Trouens, diegene wat dit net 'n paar keer probeer het sê dat hulle nooit sal teruggaan om die werklikheid net eenvoudig te hê nie. "
"Wel, dankie, maar nee dankie."
Nou het jy jou geld uit met net die regte hoeveelheid verandering vir die volgorde van die basiese werklikheid, wat jy op die toonbank geplaas het om jou sekerheid aan te dui en die oënskynlike druk van hierdie klerk te bestry. "Net so, asseblief," sê jy selfbewus.
"Soos u wil," antwoord die klerk, nog glad, soos dit kan wees sonder om 'n klop te mis. Hy kom agter hom en vinnig as 'n flits iets op die toonbank laat val wat die oppervlak met 'n rotsagtige kraak slaan en dan tot stilstand kom.
Jy haal dit op om dit te ondersoek en vind dit by die sub-zero temperatuur. "Dit is vries," sê jy vir hom.
"Ja, dis die basiese. 'N Orde van koue harde werklikheid."
"Maar ek het nie koue harde werklikheid bestel nie," skiet jy terug. "Ek wou net gereelde werklikheid hê."
"Ek is jammer, meneer, dis hoe ons dit stuur en dit stoor. As jy dit anders wil hê, moet jy ekstra betaal."
"Kan ek dit net opwarm? Gee dit 'n bietjie ontdooi?" jy smeek.
Dan leun die klerk oor die toonbank en fluister vir jou: "Net tussen jou en ek, ek sal dit nie duidelik maak as ek jou is nie. Dit is eerlik saggies sag as jy my vra. jy sal dalk 'n bietjie iets daaraan wil byvoeg. "
U eindig uiteindelik. "Goed, dan, net vir nuuskierigheid, wat is die opsies?"
Hierop word jou verkoopsman helder aan die brand, swelling op 'n ongewone hoogte en sy arms wyd versprei. Hy gooi die skakelaar na 'n neonbordbord bokant die toonbank, en hy begin die McDonald se temalied sing. "Jy verdien vandag 'n pouse, so staan ​​op en kom weg na ... 'n paar opsies!" Dan spring hy op die toonbank op. Drie honderd ballonne plus konfetti val van die plafon af. Skaars geklede dans meisies beweeg op elkeen van sy arms. Hy twirls en pirouettes oor na 'n wag mikrofoon, waar hy oor die luidsprekers stamp:
Ons is trots op ons vestiging
om jou te help om weer te oriënteer
uit die eenvoudige waarheid van die dinge wat jy sien
na 'n meer komplekse realiteit -
uit die vervelige feit van eenvoudige dinge
tot die adrenale stormloop wat begeerte bring.
Ons kan u dag neem soos dit gegee is
en help jou om 'n bietjie meer gedrewe te voel.
Hoekom vestig vir die lewe, soos dit is?
Ons sal jou hoop gee dat jy nie kan oorleef nie.
Hoekom wees met jouself, net soos jy is,
As jy in gedagte kan wees, kan jy 'n ster wees?
Ons het produkte wat u kan smeer en versprei,
knuffel naby en gaan slaap.
Jy sal die afguns van almal in die stad wees,
in jou kleur van keuse, geen geld af nie.
Kritiek, onsekerheid en vrese,
Ons sal ooreenstem met jou illusies
wat perfek pas by jou temperament
en jou selfbedrog. Nie nodig om te balk nie, moenie nou uitstel nie
om in ons skemas te koop.
Was Mind Inc. en ons leuse is:
"Ons draai jou waarheid na drome."
So, wat dink die gedagte om ons te verkoop? En as dit waar is dat die verstand ons probeer om iets te verkoop wat ons dalk of nie nodig het nie, wat beteken dit om opgeleide kopers te word?
Die gedagte as tolk
Werner Erhard het die gedagte 'n "betekenismakende masjien" genoem. As ons opgevoede kopers wil word ten opsigte van wat die verstand genereer vir ons potensiële belegging, moet ons sy obsessiewe dwang verstaan ​​met die skep van betekenis. As ons dit nie aanvanklik verstaan ​​nie, maak ons ​​die fout om te aanvaar dat die betekenis aspek van wat die verstand uitsteek, inherent is, eerder as deur die verstand self. Hierdie gegenereerde betekenisse is die baie boustene van illusie.
As ons enige meditasie gepoog het, of enige mate van selfwaarneming, leer ons dat ons baie bekommerd is. Die woord "fraught" is eintlik 'n akroniem wat staan ​​vir die Vrye en Willekeurige Vereniging van Onbewuste Gegenereerde en Gewone Gedagte. Ons kan sien hoekom hierdie frase afgekort word as 'n akroniem; Desalniettemin word ons gekonfronteer met die feit dat die verstand 'n baie harde werker is en dat dit eintlik selde breek. Soos mnr. George Jessel opgemerk het, "Die menslike brein begin werk wanneer jy gebore word, en stop nooit totdat jy opstaan ​​om in die openbaar te praat nie."
Dus, tensy ons in die openbaar praat, het ons 'n "vryhartiger" op ons hande waarmee ons moet worstel as ons ooit 'n mate van asemhaling vir onsself wil skep.
Die proses van vrydinking of vrye assosiasie
Hierdie proses van vry denke of vrye assosiasie kom voor in ons afwesigheid. Ons aandag nie "betaal" nie, die denke en assosiasie is dus "vry" op daardie oomblik, maar die koste word later aangegaan. Dit is nadat ons die prooi geval het wat aangeneem of geassosieer word, dat ons die sleutel tot die deur van teenwoordigheid verloor. So een van die eerste dinge wat ons moet opmerk en ontdek oor onsself op hierdie pad, is die ongedissiplineerde natuur van ons eie gedagtes wat hierdie aannames lewer.
Probeer om elkeen van die volgende vrae hardop vir jouself te beantwoord. Wat is die grootste toestel in 'n kombuis? Wat is die mees algemene kleur wat hierdie toestel inkom? Wat drink koeie? Koeie drink natuurlik water. Maar as jy "melk" geantwoord het, het jy net vir jouself bewys hoe moeilik dit is vir ons om buite die meganiese proses van assosiasies te werk.
Dit is immers een van die verstand se werk: om 'n eindelose stroom verenigings te bied wat ontwerp is om ons die geleentheid te bied om op ons uitgebreide ervaring te gebruik om ons te help om suksesvol en veilig deur die lewe te navigeer. Dit is natuurlik 'n goeie ding. Wanneer ons egter afwesig word en hierdie proses outomaties sonder 'n meester plaasvind, word assosiasies in aannames en skielik word 'n hele reeks voorgestelde interpretasies foutief wat op enige gegewe oomblik vir die werklikheid self kan ontstaan. Dit is waar die moeilikheid begin. Die onopgeleide verstand skep een aanname na die ander, gegrond op die ewekansige afvuur van verenigings wat net op die manier waarop hulle bymekaar kom, sonder eksamen saamgevoeg word.
Natuurlik is ons neiging om daardie verenigings te ondersteun wat die wêreldbeskouings ondersteun waarin ons glo. Gelukkig spring na gevolgtrekkings wat ons die voorpunt gee vir ons standpunt. Soos een komediant oor die onderwerp van vegetarisme gesê het, "As God nie wou hê ons moet diere eet nie, sou hy hulle nie uit vleis gemaak het nie." Die absurditeit van ons eie gekoöpteerde gebruik van logika is die basis van 'n baie goeie komedie. Tog, maak 'n paar klein substitusies - byvoorbeeld, "As God wou hê ek moet my baas wees, sou hy hom nie so 'n gat gemaak het nie," of "As God wou hê ek moet in hierdie verhouding wees, sou hy nie ' Ek het dit so pynlik gemaak "- en skielik lag ons nie meer nie. Wanneer ons geïdentifiseer word met ons gevolgtrekkings en persepsies, is die oorsaak van ons lyding nie meer deursigtig en duidelik nie.
Die onbewuste verstand is nie meer as die versameling van hierdie arbitrêre gekondisioneerde antwoorde wat op die voorgrond in die reaksie op "wat is nie." Die meganiese versperring van assosiasies wat tot op die oomblik met geweldige intensiteit toegepas word, selfs voordat ons die kans kry om dit werklik te ervaar, begrawe ons onder 'n hoop voorbereidings. Dan het ons betrekking op "wat is" gebaseer op alles wat bo-op die stapel is.
'N Onopgeleide of onbeheerde gedagte word voortdurend in identifikasie gelei met dit wat in wese 'n illusie is. Die gedagtes wat nie deur die onverbiddelikheid van dinge kan sien nie, sien dinge nie soos hulle verander nie, en kan dus nie bereik wat die Oos-Indiese Sage Swami Papa Ramdas noem die "volheid van ervaring" wat tot bevryding lei nie.
Selfs die herhaalde ervaring van die verbygaande aard van die voorwerpe waaraan 'n man geheg is, stamp nie die sluier van Maya wat sy visie wolke nie. Want onkunde is nie 'n maklike ding om te oorwin en verdryf nie; dit verduister die blink visie wat hy van tyd tot tyd gehad het en het hom keer op keer gesleep. Dus volheid van ondervinding alleen ruk en vernietig een keer vir al die sluier van onkunde. [Briewe van Swami Ramdas: Volume I]
Op soek na verby al die "sekerhede"
Dit is slegs 'n volheid van ervaring wat die mag en teenwoordigheid het om die oorheersing van interpretasie te oorkom wat normaalweg oor en teen ons duidelikheid uitoefen. Hierdie volheid van teenwoordigheid kom in volwassenheid in verhouding tot die mate waarin ons bewus en passievol toelating kan maak dat ons interpretasies van die werklikheid verkeerd kan wees en gewillig raak om al die "sekerhede" wat ons in ons heupbakkie versamel het, te verby verhoed die ongemak om die onbekende self te hanteer.
Die beoefening van meditasie is 'n voorskrif vir die wegholsiekte van aanname, 'n soort geestelike beslagram wat ooit beskikbaar is om die aannames wat ons gewoonlik op te rig in reaksie op ons ervarings en lewensomstandighede, af te sluit. Sulke aannames blokkeer ons vermoë om in die goddelike self te rus, om die komeetstert van die onbekende te ry terwyl dit vorentoe beweeg. Die evolusie van kreatiewe intelligensie moet nie verstaan ​​word of vasgevang word deur enige storie wat ons oor die betekenis of betekenis van die oomblik maak nie. Al ons aannames moet deurboor word en van oomblik tot oomblik oorgebly word as ons die ontplooiing van daardie evolusie.
Die wet van impermanensie
Die basis waarop ons in die teenwoordigheid rus, vereis 'n fundamentele begrip van die wet van onbevoegdheid. Solank ons ​​glo dat die gevolgtrekkings wat ons teken, permanent of 'real' is, word ons versoek om iets met hulle te doen, iets op hulle te bou, in hulle te belê. As die interpretasie aangenaam is, wil ons die ervaring beskerm of selfs probeer om dit permanent te maak. Dit lei tot drang. As die interpretasie negatief is, wil ons ons lewensomstandighede verander of verander om ons voorkeure aan te pas of dit heeltemal weg te gaan. Dit lei tot afkeer. Omgee en afkeer is reaktiewe tendense wat die saad saai vir alle ander vorme van foutiewe diskriminasie en die neem van onvanpaste aksie. Dit is ons geloof in die wesenlikheid van verbygaande verskynsels en ons gekondisioneerde reaksies op daardie verskynsels wat die werklikheidsgraal laat lyk, onwrikbaar en mities.
Die drama van ons afsonderlike lewens is soos 'n geprojekteerde fliek. As ons daardeur versteur word, stel ons balans af, verlore vir ons ware self daarin, dan sal ons onvermydelik onvanpaste optrede neem om ons te probeer verdedig teen wat net 'n illusie is. Ons kan probeer om te breek in die projeksie kamer om die masjien te saboteer, obsessief te oordeel oor maniere waarop ons die projeksie kan vermoor, 'n regsgeding teen die teater aanhangig maak of 'n eindelose debat voer oor wie se skuld dit is dat ons so miserabel is. In werklikheid, al wat ons moet doen, is egter om die identifikasie skerm af te haal deur aanwesig te wees, sodat, ongeag wat daar geprojekteer word, daar niks is waarop die drama kan weerspieël nie.
Die feit dat ons gedagtes voortdurend willekeurige aannames opwek wat nie op die een of ander manier die werklikheid weerspieël nie, is 'n primêre struikelblok of dinamiek wat ons deur die praktyk betroubaar moet oortref om beskikbaar te stel aan onsself, aan ons vennote, aan ons kinders en vriende, kreatiewe intelligensie, en die lewe self.
Rick Lewis is die skrywer van Die Perfection of Nothing: Reflections on Spiritual Practice, en 'n jarelange student van geestelike werk. Hy werk as 'n professionele skrywer, spreker en entertainer. Sy vyf en twintig jaar van gedissiplineerde sittende praktyk laat hom toe om algemene mites en verwarring oor meditasie en sy toepassings op die lewe te verduidelik.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Hoe om te bedaar en te genees Die besige, besige gedagte