3 beste boeke deur Knut Hamsun ›Oktober 2021
3 beste Knut Hamsun -boeke
Die groot Noorse verwysing in terme van romans met hoofletters is Knut Hamsun. Hoofsaaklik vir die balans tussen kosbaarheid op 'n byna liriese manier en van onder na die aanbieding van groot eksistensiële dilemmas deur karakters van groot diepte.
Dit lyk asof ek die balans van hierdie literêre blog baie ernstig opgeneem het wat Nordiese literatuur betref. Omdat dit in die twintigste eeu, nadat ons genadeloos met groot skrywers van Skandinawiese noir gehamer het, terugkom na vorige verwysings na die onherstelbare spervuur ​​van swart genre (Ayy, Henning Mankell, u het nie die skool geken wat u skep nie ...)
Die punt is dat as ek destyds gepraat het Jostein Gaarder en Mika Waltari, sou dit nie goed wees om te vergeet nie Knut Hamsun, presedent van almal, vader van 'n Nordiese literatuur in uitbreiding van sy geboorteland Noorweë. Een van die besondere nobelpryse wat amptelik deur die Sweedse akademie erken is vir sy werk "Die seën van die aarde" en in die volksmond die "Honger" gewen het.
Hamsun is een van die min skrywers wie se werk perfek bewaar is om te eniger tyd gelees te word. Eerstens, omdat dit die mens bo alles kontekstualiseer, met die wêreldwye visie van die skrywer wat begaaf is vir intellektuele transendensie, elke benadering wat uit sy plotte geëxtrapoleer kan word, wat ook vir meer bemeestering ook dien as 'n kroniek van sy dae ...
Figuur van Knut Hamsun is oorskadu deur sy bande met Nazisme. Diegene wat hom bewonder en sy werk tot die Nobelprys vir letterkunde in 1920 verhef het, het alles wat sy stempel gedra het, verwerp.
Daar is wel diegene wat dit duidelik maak dat hierdie verbintenis tot so 'n regime wat Europa in sy donkerste jare kon dompel, te wyte was aan 'n reaksie op die Angelsaksiese imperialisme wat selfs in die XNUMXste eeu sy heerskappy in Afrika of Asië uitgebuit het met die enigste Hulle is gretig om rykdom vir die metropool te versamel.
Dus, met sy chiaroscuro -periodes uit die Nobelprys vir letterkunde 1920 Tot sy einde in ellende was sy bibliografie op die punt om na die einde van die Tweede Wêreldoorlog tot vergetelheid gevonnis te word. Maar politieke neigings eenkant, met sy ernstige foute, is die werk van Hamsun 'n bron vir baie groot skrywers wat die karakter van sy nalatenskap kon skei van Kafka te Hemingway o oester.
Bietjie vir bietjie alles wat deur Hamsun geskryf is dit is weer vir die oorsaak van die literatuur sonder verdere voorwaardes verhaal. Omdat Hamsun se romans geen politieke verkondigings van enige aard is nie. Dit is veral wonderlike verhale met 'n groot humanistiese komponent.
Knut Hamsun se top 3 aanbevole romans
Hamsun was ekstreem, intens lewensbelangrik, idealisties van die mens as 'n romantiese manifestasie teenoor die metafisiese reaksies wat soos 'n veroordeling om rede hang. Dus, in die ongetwyfeld brose mentaliteit, word die moontlike blindheid en vasbyt aan 'n verwoestende ideaal soos Nazisme verstaan.
Met die oog op hierdie roman 'Honger', kon Hamsun 'n geskikte slagoffer gewees het. Omdat die naamlose protagonis wat deur hierdie bladsye dwaal, lyk na 'n doellose beskuldiging van 'n innerlike lewe wat so oorweldigend is as wat dit onmoontlik is om in 'n sosiale omgewing so onderdrukkend soos die groot stad vir hom te pas. Armoede, ellende en waansin wanneer ons protagonis glorie en filosofie na wysheid kyk. Die onmoontlike quixotiese verblyf van die individu opreg met sy siel, maar in die middel van die geraas gegooi. Een van daardie verhale wat die hart krimp, soms hard, maar vol van die helderheid wat na die onderkant van die verblindendste lig lei.
Die seën van die land
Die roman "Honger" val op deur sy transendentale verklaring van literêre bedoelings. Hierdie ander meer volwasse werk van die skrywer bly ook nie agter in terme van intensiteit, formele skoonheid en agtergrond nie.
'N Nuwe protagonis, hierdie keer goed bepaal met sy naam, Isak en gefokus op sy daaglikse take, word 'n held van ons beskawing. En dit is juis om die oorweging te verkry in die integrasie daarvan met die natuurlike, in sy poging om die daaglikse blootstelling aan die mees vyandige omgewing te oorleef. Dit is daar waar die mens wat in Isak geïnkarneer is, hom voorhou met sy volle bestaan, gegee aan die sensoriese, inspanning, respek vir die natuur.
Gekonfronteer met avonture of tragedies van romans uit die twintigste eeu en dus betrokke by die meer stedelike evolusie, roep hierdie verhaal op dat die noodsaaklike terugkeer na die natuur weer behoort tot die menslike toestand wat uit sy eie kettings bevry is.
Die sirkel is gesluit
Die kennis van die siel is die groot vermoë van 'n skrywer wat uiteindelik sy gelokaliseerde verhaal kan oortref om dit na enige plek uit te brei.
Hamsun bewys hier dat hy in staat is om in die put van 'n atavistiese bewussyn te daal, van 'n soort onbewuste verbeelding van alles wat menslik is, om 'n wesenlik empatiese karakter aan te bied. Ons het min te doen met Abel Brodersen. En tog vind hulle in hul lewensomstandighede gekenmerk deur die tragiese die metafoor van ons fundamentele eensaamheid.
Die ligging van die eiland waarop Abel en die res van die karakters wat om hom wentel, lyk soos die sirkel wat rondom elkeen van ons ontvou vanaf die geboorte. Abel wil uiteindelik breek of ten minste uit sy kring ontsnap. Die Verenigde State is die bestemming waarvan Abel Brodersen gedroom het, en hy sal daarheen gaan om hom buite sy eiland te bevind.
Slegs dat die oorsprong u altyd beweer, in die geval van Abel met 'n heel ander situasie waarin omstandighede hom dwing om drastiese besluite te neem om nie te swig voor verstikkende traagheid nie.