SARS-CoV-2-virusdeeltjies, geïsoleer van 'n pasiënt en afgeneem met behulp van 'n transmissie-elektronmikrografie. NIAID
Namate die COVID-19-pandemie versprei, het dit duidelik geword dat mense basiese feite oor SARS-CoV-2, die virus wat COVID-19 veroorsaak, moet begryp om ingeligte besluite oor gesondheidsorg en openbare beleid te neem. Twee basiese virologiese konsepte het onlangs baie aandag gekry - die 'aansteeklike dosis' en die 'virale lading' van SARS-CoV-2.
As griepviroloë is dit konsepte waaraan ons dikwels nadink as ons infeksies en respiratoriese virusinfeksies bestudeer.
Wat is 'n 'aansteeklike dosis'?
Die aansteeklike dosis is die hoeveelheid virus wat benodig word om 'n infeksie te vestig. Afhangend van die virus, moet mense blootgestel word aan so min as 10 virusdeeltjies - byvoorbeeld vir griepvirusse - of soveel as duisende vir ander menslike virusse om besmet te raak.
Wetenskaplikes weet nie hoeveel virusdeeltjies van SARS-CoV-2 nodig is om infeksie te veroorsaak nie. COVID-19 is duidelik baie aansteeklik, maar dit kan wees omdat min deeltjies nodig is vir infeksie (die aansteeklike dosis is laag), of omdat besmette mense baie virus in hul omgewing vrystel.
Wat is die 'virale lading'?
Die viruslading is die hoeveelheid van 'n spesifieke virus in 'n toetsmonster wat van 'n pasiënt geneem is. Vir COVID-19 beteken dit hoeveel virale genome word in 'n nasofaryngeale depper van die pasiënt. Die viruslading weerspieël hoe goed 'n virus by 'n besmette persoon repliseer. 'N Hoë virale lading vir SARS-CoV2 wat in 'n pasiënt depper bespeur word, beteken dat daar 'n groot aantal koronavirusdeeltjies in die pasiënt is.
Is 'n hoë viruslading gekoppel aan 'n groter risiko vir ernstige longontsteking of die dood?
Dit kan intuïtief sin maak om te sê hoe meer virus, hoe erger die siekte. Maar in werklikheid is die situasie ingewikkelder.
In die geval van die oorspronklike SAID or beïnvloedof 'n persoon ligte simptome of longontsteking opdoen, hang nie net af van hoeveel virus in hul longe is nie, maar ook van hul immuunrespons en hul algemene gesondheid.
Op die oomblik is dit onduidelik of die virale las van die SAID-CoV-2 ons kan vertel wie ernstige longontsteking gaan opdoen. twee studies in The Lancet berig mense wat meer ernstige longontsteking opdoen, is geneig om gemiddeld hoër viruslading te hê wanneer hulle die eerste keer in die hospitaal opgeneem word.
Hierdie studies het ook gerapporteer dat die viruslading meer dae lank by pasiënte met meer ernstige siektes bly. Die verskil was egter nie dramaties nie, en mense met 'n soortgelyke virale vrag het die ligte sowel as ernstige siektes opgedoen.
Kompliseer die prentjie verder, ander studies het bevind dat sommige asimptomatiese pasiënte soortgelyke virale ladings gehad het as pasiënte met COVID-19 simptome. Dit beteken dat die virale lading alleen nie 'n duidelike voorspeller van die uitkoms van die siekte is nie.
Nog 'n algemene vraag is of die verkryging van 'n hoër virusdosis by infeksie - byvoorbeeld deur langdurige blootstelling aan 'n besmette persoon, soos ondervinding van gesondheidsorgwerkers - ernstige siektes sal veroorsaak. Op die oomblik weet ons eenvoudig nie of dit die geval is nie.
Verhoog hoë viruslading die vermoë om die virus aan ander oor te dra?
Oor die algemeen, hoe meer virus u in die lugweë het, hoe meer sal u vrystel as u uitasem of hoes, hoewel daar baie van persoon tot persoon variasie is. veelvuldige studies het berig dat pasiënte die hoogste virale lading van die koronavirus het tydens die diagnose.
Dit beteken dat pasiënte COVID-19 meer effektief aan die begin van hul siekte oordra, of selfs voordat hulle weet dat hulle siek is. Dit is slegte nuus. Dit beteken dat mense wat gesond lyk en voel, die virus aan ander kan oordra.
Waarom is dit moeilik om basiese vrae oor virusbedrae vir SARS-CoV-2 te beantwoord?
Normaalweg bepaal navorsers soos ons die kenmerke van 'n virus uit 'n kombinasie van hoogs gekontroleerde eksperimentele studies in dieremodelle en epidemiologiese waarnemings van pasiënte.
Aangesien SARS-CoV-2 egter 'n nuwe virus is, begin die navorsingsgemeenskap net beheerde eksperimente doen. Daarom kom al die inligting wat ons het oor die waarneming van pasiënte wat almal op verskillende maniere besmet is, verskillende onderliggende gesondheidstoestande het, en van verskillende ouderdomme en beide geslagte. Hierdie diversiteit maak dit moeilik om sterk gevolgtrekkings te maak wat slegs van waarnemingsdata op almal van toepassing sal wees.
Waar laat die onsekerheid oor virale vragte en aansteeklike dosis ons?
Om virale vragte en die aansteeklike dosis te bestudeer, sal waarskynlik belangrik wees om beter besluite vir gesondheidsorgverskaffers te neem. Vir die res van ons is dit die beste om blootstelling aan enige hoeveelheid virus te verminder, want dit is duidelik dat die virus doeltreffend van persoon tot persoon oorgedra word.
Huidige sosiale distansiepraktyke en beperkte kontak met groepe mense in geslote ruimtes sal die oordrag van SARS-CoV-2 verminder. Daarbenewens is die gebruik van gesigsmaskers sal die hoeveelheid virus wat vrygestel word van presimptomatiese en asimptomatiese individue verminder. Bly dus tuis en bly veilig.
Marta Gaglia, assistent-professor in molekulêre biologie en mikrobiologie, Tufts Universiteit en Seema Lakdawala, assistent-professor, Universiteit van Pittsburgh
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Wat ons weet van COVID-19 se infeksie en virale lading