Salomie het duidelik agtergekom dat hy haar nie meer in die oog het nie. Gerber kan hoor hoe sy aanmerkings maak oor die “ou man “ wat by ‘n braai lê en slaap. Hy weet sy doen dit aspris om sy aandag te trek. Soms voel dit vir Gerber of sy op hom ook verlief is en dat Hannes dit weet. Maar dié sal niks sê nie, hulle is al te lank vriende.
Skielik voel Gerber hoe iemand ‘n beker vol koue water en ys op sy borskas uitgooi. Hy vlieg op en almal bars uit van die lag. Voor hom staan Salomie nog met die beker. “Nou bars jy!” sê Gerber en peil op haar af. Rats gooi sy die beker vir iemand naby haar en spring om, reguit swembad toe. Gerber agterna. Sy het skaars onder die water in verdwyn toe Gerber agter haar aan duik. Hy kry haar onder die water beet en weer verbeel hy hom dat sy die een is wat hom nader trek. Vir ‘n oomblik gee hy in aan sy gevoel vir haar en trek haar behoorlik vas teen hom. Dit is van korte duur want hulle asem raak op en hulle moet boontoe. Toe hul koppe deur die water breek staan almal en kyk en aanmoedig. “Vat haar vas, Gerber! Sy wil mos, Gerber!”. Almal lag en in die oomblik met hul gesigte so naby mekaar vra sy hier by sy oor, “was dit lekker”? Gerber weet weer nie of sy na die natgooiery of na die gedrukkery onder die water verwys nie. Hy het nog sy arm so liggies om haar en sy maak geen beweging om weg te kom nie. Skielik vang Gerber se oog Hannes waar hy alleen by die braai staan. Sy gesig wys duidelik dat hy uitgesluit en ontevrede voel. “Kom beheer jou vrou, my vriend!” skree Gerber vir hom uit die water uit, en weer lag almal. “Hoekom?” vra Salomie weer hier by sy oor, “is ek te veel hande vol vir jou”? Gerber kry nie kans om te antwoord nie, maar toe sy uitklim kan hy sien hoe sy omkyk, en hy weet, sy het gehoop dat hy haar nog dophou.
Die ete en die res van die middag verloop lekker en almal geniet hulself. Soos die gaste begin vertrek, vra Salomie vir Hannes om saam met hulle te stap met die verskoning dat sy nog in swemklere is. Dit los haar elke nou en dan alleen by hom, en sy maak weer openlik ogies in haar man se afwesigheid. “Wat doen jy Salomie? “ vra hy haar nou pront uit. “Wat bedoel jy?” is haar teenvraag. “Jy speel met vuur en drie mense gaan hul vingers verbrand. Jy weet ek hou baie van jou, dalk meer as wat ek mag. Jy moenie die saak aanhelp as jy dit nie bedoel nie”. “Hou jy nie daarvan nie Gerber?”vra sy en die mondjie en oë maak weer daardie klein hondjie gesiggie wat hom so maklik sag maak. “Natuurlik hou ek daarvan, jy weet goed. So, as dit vir jou net n speletjie is, moenie dit aanhits nie”. “En wie sê ek speel net?” “Ek soek nie speletjies nie Salomie, ek soek commitment. As ek jou vat hou ek jou, gaan ons weg en begin ‘n nuwe lewe elders. Dit is my voorwaardes. Ek gaan Hannes nie seermaak en dit vir speletjies nie”. Hannes kom weer aangestap en Salomie kry nie kans om te antwoord nie.
Gerber sit en kyk hoe hy sy arm om sy vrou se skouers sit en hoe sy haar liggies uit dit uit draai. Hy sien die vraagteken in sy vriend se oë en net daar maak hy ‘n besluit. “Hannes, vra hy, onthou jy die aanbod wat ek gekry het om in Mosambiek te gaan werk? Wel ek het besluit om die aanbod te aanvaar. Ek vertrek oor ‘n maand hier op.” Hannes lyk dadelik geïnteresseerd en begin hom uitvra. Salomie luister ook na die gesprek, maar Gerber maak geen oog kontak met haar nie. Gerber drink sy bier klaar en staan op. “Nou ja, ou vriend, jy moet lekker verder verjaar. Hoop Salomie gee jou nog jou geskenk! Ek moet waai. Daar is min tyd vir my oor”.
Gerber kan sien dat Salomie hom vol vrae aankyk maar hy maak of hy dit nie sien nie. Hy weet ook dat hy klaar gekuier het by Hannes en sy vrou. Salomie is die sort vrou wat nooit sal ophou flirt nie. Die man wat sy wil hê, sal altyd die een wees waarmee sy nie getroud is nie. Hy wat Gerber is het nie lus vir die speletjie nie. Die see is vol visse en die regte een sal wel eendag aan sy hoek byt. Tot dan . . . wel, tyd sal maar leer.