Maar u het reeds 'n kind. Sekondêre onvrugbaarheid, die rollercoaster rit - ivfbabble
'Maar jy het 'n kind. Daar is duisende vroue wat alles in u skoene sou gee. '
Sies die ou ek na die nuwe ek.
In die een arm het ek my dogter, in die ander een het ek 'n boks tampons. Ek het onvrugbaarheid geslaan en gewen, maar ek is steeds gebroke. Ek kan nog steeds nie swanger word nie.
My dogter is ongelooflik. Enige IVF-baba is ongelooflik. Hulle is 100x meer spesiaal. Ek tel elke dag my seëninge dat sy in my lewe is. Ek wonder oor haar ouer broer of suster, hoe sou dit gewees het as hulle ingeplant het? Ek wonder oor haar tweeling-embrio wat by haar teruggesit is, hoe sou dit gewees het? Maar uiteindelik is ek so dankbaar dat ons haar het. Ek is 'n beter mens en 'n beter moeder om deur onvrugbaarheid te gaan.
Ek kan sê dat jy sien, want ek het anderkant uitgekom.
Daar was tye dat ek my nie die ander kant kon voorstel nie en nie gedink het dat dit ooit sou gebeur nie. Maar dit werk, ek het 'n baba grootgemaak wat die wetenskap vir my gemaak het.
En nou wil ek nog een hê.
Ek is terug in die spel. Die lelike gevoelens en emosies het weer verskyn. My liggaam sukkel steeds met onvrugbaarheid. Ek het gehoop ons kan seks hê en swanger raak. Ek was immers swanger. My liggaam kan sekerlik onthou wat om te doen? Klaarblyklik nie.
En nou voel ek skuldig. Want ek het wat duisende vroue wil hê. En ek wil nog een hê. 'N Suster. Ek kan al die vroue hoor sê 'maar jy het een, ek sal alles doen om te hê wat jy het' en ek sou 'n paar jaar gelede presies dieselfde gesê het.
Ek wil nie weer 'n baba hê nie en waardeer ons ongelooflike dogter wat die eerste jaar van haar lewe op 5 dae oud gevries het. Wat dit reggekry het om haarself in my 'vyandige baarmoeder' te ontdooi en in te plant (dankie mnr. Konsultant, ek sal nooit die woorde vergeet nie) en wat my gegrond en dankbaar hou.
Ek is nog steeds jaloers op my vriende wat vinnig en pynloos kan swanger word, of dit nou die eerste of 'n volgende broer is.
Al wat ek hierdie keer weet, is dat my ingesteldheid anders is. Ek sal weer onvrugbaarheid klop. Ek sal 'n positiewe einde hê. Dit kan langer neem (hallo ouer eiers), maar ek sal die hel uit die IVF breek en ek sal 'n broer vir my kosbare baba kry.
Die een ding wat ek oor onvrugbaarheid geleer het, is dat jy nie van die emosionele rollercoaster af kom as jy die baba het nie.
Sodra jy aan is, is jy aan. Miskien is dit nie so 'n slegte ding soos ek gesê het nie ... ek is 'n beter mens en 'n beter moeder om hierdeur deur te gaan. Dankbaar, gefokus en gereed om die wêreld aan te pak.
Het u al sekondêre onvrugbaarheid deurgemaak of ervaar? Wil u graag u verhaal deel? Ons sal baie graag van u wil hoor op mystory@ivfbabble.com