Ek het die hoofstuk gaan afsluit maar die boek is nog nie toe nie. Die res van die dag het ons langs die see spandeer en saam met Fiela in die water baljaar.
As mens ‘n biker is, verstaan jy dat ‘n bike ‘n verlengstuk van jou persoonlikheid is. Van wie jy is. Vandag, 24 Januarie 2018 om 12:44 is Witvos vir die laaste keer uit my garage. Toe ek die garagedeur toetrek en na die lee spasie kyk, het die emosies ingeskop. My ma het tereg gese dat dit wêreldsgoed is en vervang kan word. ‘n Lewe kan nie vervang word nie.
Die Kaapse Sedoos het gewaai dat dit klap. Maar wind gaan my nie weghou om so bietjie die hare los te maak nie.
Vandaar het ek teruggeklim op die M3 en al die pad terug gery sodat ek daai lekker paadjie al deur die bome kan ry tot by Constantia nek. Ek love die paadjie want dis so half beskermd, die fiets se klank weergalm so en die draaie? Mmmmmmmm! Oor die nek en deur Houtbaai, verby Llandudno en 12 Apostles het ek eers gestop vir ‘n foto en video van hoe die wolke oor die berg se rand spoel.
By Doodles het ek Witvos maar agter die muur gaan wegsteek. Die wind sou hom sweerlik omgewaai het. Ek het rustig gaan sit en wag vir Chantelle en solank ‘n Kaptein bestel. Met haar aankoms het ons ietsie bestel om te eet. My foon se battery was ook na die besige oggend besig om die gees te gee. So tussendeur die bikery het ek nog e-mails gestuur dat dit klap. Ek het actually geen oproepe ge-antwoord deur die loop van die dag nie.
Soms is dit baie bevrydend om ‘n bietjie tyd af te vat van als. Ek het weer tyd gehad om te “cruise”. Die wereld te sit en bekyk vanuit my helmet. Die wind op my gesig te voel, af en toe ‘n sandkorrel uit my oog te vryf. Na die ete het ons sommer so draai met die kar gery sodat my foon bietjie kan charge. Ja ek moet my hele charging stelsel op my fiets nou klaarmaak(dis op die agenda vir komende naweek). Terug by Witvos het ek totsiens gese en koers gekies na die N7 toe. Van hier het ek die Zone 7 afdraai gevat, verby Capaia. Ek sien toe die bordjie Kalbaskraal. Ek het so rukkie terug vir Giepie aangeskaf. Uitzoome Maria en daar kan ek sien die pad loop Malmesbury toe. Nou ja hoekom dan nou nie die pad gaan ry nie.
Die paadjie is maar erg vol slaggate maar wel geteer. Hulle is so plek-plek besig om hom oor te teer. En toe is Kalbaskraal eintlik so klein plekkie waar die mense nog groot plotte het en lekker wyd van mekaar af bly. Ek wil verseker weer bietjie daar gaan inloer en langer bly.
Ek het redelik baie oproepe gemis gedurende die dag aangesien ek op Witvos was. My close vriende, het gebel tot hulle my in die hande kry. Manne, julle is die ouens saam met wie ek sal oorlog toe gaan. Julle weet wie julle is. Dankie.
Dit gebeur soms dat dinge nie uitwerk soos wat jy dit beplan het nie. Jy spot die verkeerde eksamenvraag. ‘n Vertroueling blaker jou geheime uit. Jy kry nie daardie droomwerk nie. Jou voet gly terwyl jy abseil…
Dit is moeilik om ‘n vriend vir iemand te wees as jy wéét jy is eintlik net ‘n pion in daardie persoon se lewe; net daar om rondgeskuif te word wanneer dit húlle pas en gebruik te word wanneer niemand anders beskikbaar is nie. Of is dit dalk eerder “misbruik”?
Ons het so bietjie rustig geraak en ‘n soetetjie of 2 later het ons die lekkerste sop en varsgebakte plaasbrood ingevaar. Ek verneem daar het van die manne tot 7 snye deurgewerk. Lekker bly darem maar lekker. Ons het so bietjie die vuur gestook om die koue te verjaar en die bittereinders het na 12 in die bed gekom.
Het darem so 5km stappie ingekry vir die oggend. Terug by die gastehuis het die manne begin roer en almal het koffie gesoek.
Ek het lekker rustig gaan sit en bietjie fotos geneem soos die manne verbykom. Die mannetjie op die laaste BMW het vir my suspisieus voorgekom. Asof hy met ‘n Honda houding sit. By nadere ondersoek sien ek toe Oupa E het bietjie met Prok se stofskoeter gery!
Deur die loop van die nag het ek wakker geword van ‘n klank wat soos musiek in my ore is. Reën op die sinkdak. Ek het gesien die manne het nie eintlik die buiteligte afgesit nie en het vir my ‘n beker koffie gaan maak en lekker op die stoep gesit en koffie drink terwyl die reën op die sinkdak musiek maak. Ek het deur die loop van die oggend nog so 3 bekers koffie gedrink en was heeltemal in my eie wêreld vasgevang. Miskien omdat die wêreld en spesifiek Abrahamskraal my na aan die hart lê was hierdie reën vir my so lekker.
Ek het ‘n vroeë stort gaan vat in die kothuis en sommer daar en dan besluit dat ek en Chantelle bietjie vir Fiela moet plaas toe bring.