So was ek nou 'n week gelede so dankbaar en eintlik té selftevrede, moet ek erken. En dan moet mens mos nou al weet, daai wet sal dan oor jou pad kom staan soos 'n bakbeen boelhond, net om jou terug te bring aarde toe.
En tog, so tussen al die frustrasies, gevoelens van magteloosheid oor die onregverdigheid waarteen geveg moet word, sowel as die gebrek aan spasie en asem hier in ons grot, kan ons nog ons drome oor die toekoms droom. Soms het ons wel 'n glas wyn en 'n paar bitterballen nodig om te fokus, maar desnieteenstaande, ons kan nog. En niks of niemand kan dit van ons af wegneem nie, touch wood en bogger ou Murphy!