Is jy gereed vir die storms wat kom? (2)
(Lees asb saam met die vorige boodskap om dit ten volle te verstaan)
Die vorige boodskap is afgesluit met die woorde:
As dít op "sand" was sal jou huis se fondament nie teen die storms kan standhou nie. Wat is die "sand"? Jou gesondheid is: sand. Jou vaste betrekking is: sand. Jou goeie besigheid, jou vooraanstaande posisie, jou kapitaal of welstand of rykdom is: sand. Jou gelukkige huwelik, jou wonderlike huwelikslewe, jou kennis, jou kuns: alles net sand. 'n Mens kan sekerlik nie sleg praat van al hierdie "sand" nie. Op sigself is dit voortreflike dinge. Maar jy moet nie so dwaas wees om jou lewe daarop te baseer nie. Daarvoor is dit nie geskik nie. As jy niks anders as hierdie dinge onder jou huis het nie, as jy ten diepste daarop steun, wel, dan het jy sand onder jou huis. En as die groot storms kom word daardie sand onder jou weggespoel, en dan gaan alles wat op daardie sand gebou was, saam met die vloed weg: in 'n oogwink.
Nou die beslissende vraag: wat is dan die "rots", die goeie en stewige fondament waar 'n mens sy huis veilig op kan bou? Christus gee 'n baie duidelike antwoord daarop: "Elkeen wat na hierdie woorde van My luister en dit doen" (53-vertaling). Dus: "Na Sy woorde luister en dit doen", dit is die vaste fondament.
"Hierdie woorde van My", kan soos volg saamgevat word as die die kern, die hart van alles: "Kom na My toe!" Kom na My toe. Kom na My kruis, My versoening, My bloed, My offer. Kom na My geregtigheid, My heiligheid, My vrede, My blydskap, My saligheid. Kom na My .....
Dit moet jy sekerlik "hoor". Jy kan daarna luister en instemmend die kop knik. Maar dit help alles niks, net so min as wat jy na die dokter gaan, maar nie sy voorskrifte navolg nie. Jy moet hierdie woorde "doen". Jy moet van jou "sand" af kom waarop jy jou vertroue stel. Jy moet jou na Hom toe wend. Met daardie lewe van jou wat deur storms geteister en deur vloede bedreig word. Dié lewe wat so hopeloos besoedel is. Met dié lewe, wat op die punt staan om 'n ruïne te word, 'n onbewoonbare woning.
Die lewenshuis kan so swaar wees. Die lewe self is swaar. Die geluk is swaar. Ons taak is swaar. Ons harte is swaar. Die gesinslewe is swaar. Voorspoed is swaar. En verdriet is swaar. Alles veel te swaar dat dit deur so iets soos sand gedra kan word. Daarom moet jy wegkom daarvan. En vinnig ook! Voordat die vloedgolwe jou daarvan afvee. Gaan af van die sand van eie-mag, eie-waarde, eie-krag, eie-besit! Skuif jou hele lewe na Jesus toe. Hy is die rots in die malende draaikolk van hierdie verskriklike wêreld. En op dié rots is daar 'n stewige plek vir jou huis.
Dan gebeur die wonder!
Dít is seker: die waterstrome sal kom. Laat hulle maar kom! Laat die winde maar waai! Laat die orkane maar losbars! Ruwe storme breek in woede..... "dit stort nie ineen nie!" Watse triomfkreet is dit nie! Want - "As die golwe oor my slaan, bly my Rots vir ewig staan."