Phimosis (voorhuidse vernauwing)
Die phimosis is 'n vernouing van die voorhuid van die penis. Dit voorkom of belemmer 'n terugtrekking van die voorhuid. Dit kan normaal wees tot voor kleuterjare. As die voorhuid egter nie in die loop van die groei losmaak nie, later vernou of probleme veroorsaak, kan behandeling nodig wees. 'N Voorhuidstenose kan behandel word met kortisoon-salf of deur besnydenis. Lees alle belangrike inligting oor simptome, diagnostiek en terapie van phimosis!
Phimosis is die vernouing of 'n stamagtige verlenging van die voorhuid (prepuce). As gevolg hiervan kan dit slegs onder pyn en met die risiko van beserings of selfs glad nie agter die glans (glans-penis) van die penis teruggetrek word nie. Die voorhegting is gewoonlik aangebore, dus kom dit hoofsaaklik by kinders voor. In teenstelling hiermee is phimosis by volwassenes skaars. As gevolg van plaaslike ontsteking of besering kan dit ook lei tot 'n verworwe phimose.
Afhangend van die omvang, kan twee hoofvorme van phimosis onderskei word:
absolute (volledige) phimosis: die voorhuid kan nie op die ontspanne of stywe (regop) penis teruggestoot word nie.
Onvolledige (relatiewe) phimosis: die voorhuid kan nie net teruggestrek word as die penis styf is nie.
Om die voorhuidvermindering af te baken, is 'n verkorting van die Vorhautbändchens (Frenulum breve), wat in die eenvoudigste geval behandel kan word deur die transeksie van die loop van die bandweefsel van die penis.
Die sogenaamde parafimose is 'n absolute noodgeval. Lees meer in die artikel Paraphimosis!
Fimose by kinders is normaal
In die neonatale en kinderskoene is dit heeltemal normaal dat die voorhuid nie verplaas kan word nie. Die rede is dat die binneste voorhuidlaag (binne-voorhuid) op die glans vasgeplak is. Dus word die baie sensitiewe vel van die glans beskerm teen kontak met urine en ontlasting. Met verloop van tyd los hierdie binding gewoonlik op: Deur herhalende (onwillekeurige) ereksies en 'n versterking (keratinisering) van die voorhuid word die proses van die voorhuid ontbind deur die onderliggende glans.
Die voorhuid is vanaf driejarige ouderdom mobiel by 80 persent van die seuns en moet dit op die ouderdom van vyf jaar minstens verplaas word. Vir baie vyfjariges is die voorhuid nog nie heeltemal terugtrekbaar nie. Onder die ses- tot sewejarige seuns word vyf tot sewe persent geraak deur 'n voorhuidse versmoring; tussen die 16 tot 18-jariges toon ongeveer een persent phimose. Volwassenes word minder aangetas.
Langdurige phimosis verhoog die risiko van inflammasie en urienweginfeksies, wat die aanvang van terapie kan regverdig.
Die belangrikste simptoom van phimosis is dat die voorhuid nie of amper oor die glans kan terugstoot nie. In ligte gevalle lei dit tot geen klagtes nie. Maar dit kan ook pyn en jeuk veroorsaak. Daarbenewens bevorder die phimosis inflammasie en infeksies in die voorhuid.
Met 'n duidelike vernouing van die voorhuid is urinering ook moeiliker: die urienstroom is baie dun en getinte. Die rigting van die urienstroom kan ook van die kant afwyk. Boonop kan te stywe voorhuid urine deur die terugvloei van urine as 'n ballon (ballon) opblaas.
By volwassenes kan phimosis ook oprigting en ejakulasie belemmer. Seks met voorhuid kan dus pynlik wees.
Phimosis: oorsake en risikofaktore
'N Mens onderskei die primêre van die sekondêre phimose.
Kleuterfimose is byna altyd primêredit is aangebore, Die voorhuidse versmoring bestaan ​​reeds vanaf geboorte en hervorm nie soos gewoonlik gedurende die groeitydperk nie. Die oorsake is onbekend.
'n verkry (sekondêre) phimosis ontwikkel gedurende die loop van die lewe, veral as gevolg van littekens as gevolg van plaaslike ontsteking en beserings. In waarskynlik 80 persent van die gevalle is die sekondêre vernouing van die voorhuid gebaseer op die sogenaamde lichen sclerosus (ook genoem balanitis xerotica obliterans). Lichen sclerosus is 'n inflammatoriese velsiekte wat lei tot die verharding van die vel – in hierdie geval die voorhuid. Die oorsaak van hierdie siekte is waarskynlik immuunselle waarvan die aktiwiteit teen die liggaam se eie weefsel gerig is (outo-immuunreaksie). Waarom 'n korstmos sclerosus ontwikkel, is nie bekend nie. Vermoedelik is baie faktore verantwoordelik, insluitend geneties.
Ook infeksies en ander prosesse van inflammasie van die voorhuid kan lei tot littekens en dus tot phimose. Dit is algemene redes vir die vermindering van voorhuid op ouderdom.
Littekens kom dikwels voor as te veel en te veel moeite gedoen is om die voorhuid terug te druk. Hierdie sogenaamde onttrekkingspogings is verantwoordelik vir ongeveer 20 persent van die gevalle van sekondêre voorhuidvermindering. Volwassenes moet dus baie versigtig wees met hul kinders en hulself wanneer hulle die voorhuid manipuleer!
Phimosis: ondersoeke en diagnose
Die uroloog is die spesialis in die ondersoek en behandeling van phimosis. Hy het te make met die organe wat verantwoordelik is vir die produksie van urine en urine-afleiding, asook met die manlike geslagsdele.
In 'n eerste gesprek met die pasiënt of (by kinders) met die ouers, verhoog die uroloog die mediese geskiedenis (geval geskiedenis). Hy stel onder meer die volgende vrae:
Het die voorhuid ooit teruggegaan?
Is daar probleme met urinering (soos die opblaas van die voorhuid)?
Is daar gereeld infeksies in die urienweg of die penis?
Het u al ooit 'n operasie aan die penis gehad?
Is 'n oortreding van die penis bekend?
Word die penis hard tydens oprigting?
Die gesprek sluit die fisiese ondersoek op. Die glans, die voorhuid en die voorhuidband is veral belangrik. Eerstens ondersoek die dokter of die voorhuid nie teruggestoot kan word nie, want dit is nog steeds vasgeplak op die onderliggende vel van die glans, of of dit eintlik te styf is. Voorhuidse vernouing ondersoek die voorhuid in terme van die engste punt, vorm, toestand en intrekbaarheid. Dit is baie belangrik vir 'n moontlike terapie. Littekens kan soms op 'n wit ring rondom die voorhuidopening gesien word.
As die dokter Afskeiding of ontsteking (Balanitis = glansitis) opvallend, sal hy smeer. As gevolg hiervan, kan enige infeksies opgespoor of uitgesluit word. Sulke ontsteking word egter gereeld veroorsaak deur die oorblywende urine en dus gewoonlik 'n suiwer chemiese irritasie.
Daarna moet die dokter dit doen urinering om die sterkte en afwyking van die urienstroom te bepaal. Enige bestaande winderigheid van die voorhuid kan tydens urinering opduik.
Vroeë behandeling van phimosis in die eerste paar lewensjare is slegs nodig indien die voorhuidvermindering simptome veroorsaak. In die eerste plek kan u in baie gevalle wag en sien. Die behandeling van phimosis word dan gewoonlik in die kleuterjare begin; met herhaalde inflammasies al vanaf die derde lewensjaar. Die terapie het ten doel om urinering te normaliseer en seksuele funksie moontlik te maak. Belangrik by 'n phimose is ook 'n goeie geslagshigiëne.
'N Nie-chirurgiese behandeling van voorhuidverenging en ook hechtings is die plaaslike toediening van kortisoon-salwe. Dit moet veral probeer word met 'n onduidelikheid of slegs grensfimose.
Vir tot agt weke moet die salf twee keer per dag op die voorhuid toegedien word. Probeer die voorhuid na twee weke versigtig terug te druk. Trane en beserings moet egter vermy word!
Ongeveer driekwart van alle pasiënte toon 'n duidelike verbetering in phimosis as gevolg van kortisoonterapie. Die probleem is egter dat die voorhuid vernouing baie gereeld daarna voorkom.
Die gevreesde newe-effekte van kortisoonterapie word nie met 'n aktuele salf verwag nie.
In baie gevalle word dokters die besnydenis aangebied. Lees alle belangrike inligting oor die phimosis-op!
Notas vir ouers!
Ouers moet slegs die voorhuid van hul kind aftap as dit maklik moontlik is. Maar nooit mag die voorhuid met geweld gemobiliseer word nie! As 'n terugslag nie moontlik is nie, moet volwassenes nie bekommerd wees nie: voor die puberteit moet die voorhuid nie teruggestroop word nie!
As die voorhuid beweeglik is, kan dit teruggestoot word vir urinering en bad. Dit moet gereeld sowel as die penis skoongemaak word, maar nie te intens en nie met seep nie. Nadat u skoongemaak is, moet u seker maak dat die voorhuid weer na die oorspronklike posisie gly, sodat geen parafimose voortduur nie.
Selfs as die voorhuid nie beweeglik is nie, moet die penis gereeld gewas word.
As ouers 'n seer of rooierige voorhuid opmerk, moet hulle dit aan die kind verduidelik dat dit belangrik is om die voorhuid te skud en uit te droog na die was en die toilet.
Phimosis: siekteverloop en prognose
By kinders kan phimosis dikwels "uitgroei". Om hierdie rede kan die terapie dikwels onderhou word, selfs sonder groot risiko's.
Onbehandelde phimosis kan die uitvloei van voorhuiduitskeidings, inflammasie, uretra obstruksie en beserings egter belemmer. Pasiënte wat meer geneig is om aan infeksies en ontsteking van die glans en voorhuid te ly, het ook 'n groter risiko om peniskanker op te doen. Vir besnyde mans is hierdie risiko laer. Daarbenewens het hulle 'n verminderde risiko vir MIV-infeksie omdat daar baie MIV-sensitiewe immuunselle in die voorhuid is. Die risiko van servikale kanker (servikale kanker) word ook verlaag by vennote van besnyde mans.
In die meeste gevalle is chirurgie 'n suksesvolle en veilige behandelingsopsie phimosiswat geen probleme veroorsaak nie, selfs nie op volwasse ouderdom nie, selfs nie seksueel nie.