Gaskons (Frans: Gascon [gaskɔ̃]) is 'n dialek van die Oksitaanse taal wat hoofsaaklik in die suidweste van Frankryk in die historiese provinsies Gaskonje en Béarn gepraat word. Slegs Aranees, 'n suidelike Gaskonse dialek word in Spanje gepraat. Aranees is aansienlik deur Katalaans en Aragonees beïnvloed. Die invloed onderskei dit van die dialekte van Gaskonje wat in Frankryk gepraat word. Aranees is mede-amptelik met Spaans en Katalaans in die Val d'Aran.
In Frankryk word Gaskons spesifiek in die volgende départements gepraat: 'n deel van Pyrénées-Atlantiques, Hautes-Pyrénées, Landes, Gers, die grootste deel van Gironde, 'n deel van Lot-et-Garonne, 'n deel van Haute-Garonne, en 'n deel van Ariège; en in die klein Spaanse vallei Val d'Aran, in die noordweste van Katalonië. Wêreldwyd word dit deur 253 814 mense gepraat.
Die woord gascon het die dieselfde etimologiese herkoms as die buurtaal Baskies (Gaskons: basc, Frans: basque, Spaans: vasco van die Latynse stam vasco/vasconem). Dit is 'n Galloromaanse uitspraakvariant van die Germaanse woord waskon. Dit is omstrede of Gaskons 'n taal in eie reg is, of 'n dialek van Oksitaans is. Meeste taalkundiges meen dat Gaskons deel van die Oksitaans spraakwêreld is; 'n minderheid beskou dit egter as 'n aparte taal. Gaskons vertoon in elk geval eiesoortige fonetiese, sintaktiese en leksikale eienskappe wat dit van die ander Oksitaanse dialekte onderskei. Dit word gedeeltelik verklaar deur die bestaan van 'n Akwitaanse of Baskiese substraat: Voor die romanisering is Akwitaans, wat na aan Baskies was, in Gaskonje gepraat. Later sou Baskies self die substraat werking oorneem.
'n Tipiese Gaskonse eienskap wat moontlik deur die substraat veroorsaak is, is die sogenaamde '"f" na "h" klankverskuiwing.' Waar 'n woord oorspronklik in Latyn met [f] begin het, soos festa 'party/fees,' het die klank verswak na die geaspireerde [h] en het dit in sommige gebiede heeltemal verdwyn. Volgens die substraatteorie is dit as gevolg van die Baskiese taal se gebrek aan 'n ekwivalent vir die /f/ foneem. Dus het ons Gaskons hèsta [ˈhɛsto] of [ˈɛsto]. 'n Soortgelyke verandering het in Spaans plaasgevind; Spaans het in Kantabrië ontstaan waar daar ook Baskiese sprekers was en kon dus ook op 'n Baskiese substraat ontwikkel het. Die Latynse facere gee die Spaanse hacer [aˈθɛɾ] (of, in sommige verafgeleë gebiede, veral in suidwestelike Andalusië, [haˈθɛɾ]).
'n Opname wat in 1982 in Béarn gedoen is het aangedui dat 51% van die bevolking Gaskons gepraat het, 70% dit verstaan het en 85% ten gunste van beskerming van die taal was. Gebruik van die taal het egter dramaties afgeneem in onlangse jare aangesien Gaskons selde oorgedra word na jonger generasies. Die algemene term wat gebruik word om na Gaskons te verwys is "patois", 'n woord wat in Frankryk na 'n nie-amptelike dialek verwys, waaraan slegs lae status toegeken word. Hoofsaaklik in Bearn, wat van 1347 tot 1620 'n soewereine staat was, gebruik die plaaslike bevolking die woord "Béarnais" om na vorms van Gaskons te verwys. Béarnais word dus na aanleiding van geskiedkundig politieke eerder as taalkundige oorweginge.
'Suidelike Gaskons' word in die suide en in Gaskonse taalgebied gepraat. Die Gaskons van die gebied het die meeste eiesoortighede ten opsigte van Oksitaans, moontlik omdat Baskies hier die sterkste uitwerking gehad het.