DIE SOSIALE OMGEWING VAN ADOLESSENTE - SWANGERSKAP - 2019
Wat om te doen as 'n hond bietjie is, is dit gevaarlik?
Vitamiene vir psoriase: hoe om te neem
Diaskintest - die beste toets vir tuberkulose
2.5. Omgewing en eweknieë soos tiener frustrasies
Inrigtings van addisionele onderwys, sport- en musiekskole, verskeie klubs en afdelings is addisionele instansies van sosialisering. Hier doen tieners wat hulle belangstel. Daarbenewens let ons op, maklik en met plesier om al die vereistes te neem. Soms gebeur dit dat die sportafdeling 'n tiener die geleentheid bied om so 'n opkoms en inspirasie te ervaar dat sy ouers hom nie herken nie. Ons neem in ag dat in die adolessensie die belangrikste belange van die kind gevorm word. Die ouens probeer baie en toets hulself vir krag en uithouvermoë. As 'n tiener gemaklik is in sirkels of afdelings, bereik hy beduidende resultate wat hy nie van homself verwag het nie, en die skool en selfs die familie vervaag as minder betekenisvol in die agtergrond. Alexey Mikhailovich Matyushkin, my onderwyser, was betrokke by die sielkunde van begaafdheid, het voortdurend gepraat en die volgende klein genie gewys: "Hulle loof hom, en hy is 'n werklike werker". Talent moet ondersteun word, veral met 'n vriendelike woord. Rente klasse is gebaseer op selfregulering van aktiwiteite wat adolessente waardeer: as adolessente sleg gedra word, kan dit gebeur dat hulle daarvan uitgesluit word. Daarbenewens beïnvloed belangstellingaktiwiteite ook leeraktiwiteite. Daarom word adolessente verplig om vinnig die aanvaarbare gedragsnorme te bemeester en die reëls streng te volg. Rente klasse is belangrik vir 'n ander rede. Dikwels word swak prestasie en onbevredigende gedrag in algemene onderwys 'n hindernis vir jou gunsteling sport of musiek. Tienermeisies verkies normaalweg klasse in kunskole, seuns - in sport. Maar daar is uitsonderings: tieners kan musiek speel, in 'n koperband soos Stas K. van die Kirishi-skool speel. Hy, die enigste minderjarige, speel al vyf jaar die klarinet in 'n koperband met volwassenes. Dit is nuuskierig: hy reageer nie op die opmerkings van die ouer ouens dat hy 'n dude is nie. Vir optredes in die orkes kry hy geld. Die tiener woon saam met haar ouma-onderwyser. As 'n jonger tiener het hy opposisie, onbeskofheid, insubordinasie getoon, hy het nie goed gestudeer nie. Die rede hiervoor was dat sy ma afsonderlik by 'n ander man gewoon het. Ons het baie keer met Ouma en Stas gepraat. Hy het grootgeword, skool voltooi. Volwasse musikante het hom nie net musiek geleer nie, maar ook geduld, vergifnis, geloof in homself. Die behoefte om 'n volwassene te wees, het die ontwikkeling van volwasse gedrag gestimuleer. Dit het die eienskappe van die lewensplanne en waardeoriëntering van Stas beïnvloed.
In sommige gevalle is die sosiale omgewing egter nie so gunstig soos dié van Stas nie. Dit gebeur dat vernederende volwassenes in die kommunikasie van adolessente getrek word, en gee hulle verskeie bestellings en betaal hulle. In Kirishi het 'n entrepreneur 'n goud van 'n tiener vir 'n spyt gekoop, wat dit van sy vriend gesteel het toe niemand by die huis was nie. Hy het geglo dat die tiener goue dinge gevind het. Dit was so totdat die moeder haar seun alleen opgewek het, het die verlies nie ontdek en haar seun laat weet nie. Militia en die jeugkommissie het belangstelling in die geskiedenis geword. Maar die geldmaats het reeds spandeer. Op die sielkunde van diefstal van adolessente sê meer hieronder. Ouers moet weet dat vreemdelinge of klein vriende nie in die woonstel kan wees in die afwesigheid van volwassenes nie.
Dikwels doen hierdie adolessente niks doen nie, huiwerig gaan skool toe en gee ander huiswerk aan. Hulle spandeer baie tyd op die straat, volg die jeugdier, maak tattoos en mode-haarsny. Dit is onmoontlik om van sulke minderjariges te sê dat hulle 'n konstante kriminele neiging het, maar die gebrek aan morele kern lei hulle tot marginale groepe. In sulke groepe is daar dubbele standaarde gebaseer op formele en informele reëls en regulasies. In een geval hou sulke adolessente sekere reëls in woorde terwyl hulle ander maatskappye betree - hulle volg die reëls van 'n ander groep.
Die invloed van die omgewing op die adolessent kan nie net negatief of positief wees nie, en die omgewing self verwerf betekenis vir die adolessent wanneer die belangrikste "ster" -verhale daarin voorkom. Byvoorbeeld, kennismaking met die jeug-teater met die bekende rapper, kitaarspeler, atleet, bekende musikant. Die persoonlikheid kies uit die omgewing die elemente wat daardeur die mikro-omgewing word. Met die mikro-omgewing ontwikkel die adolessent dus mikro-omgewing. Hulle bepaal die vektor van sosiale aanpassing van die individu. Sosiale omgewing beïnvloed die afhanklikheid van adolessente op volwassenes, meestal deur geld en adolessente subkulture. Soms beïnvloed subkultuur die opkoms van sulke gedragsnorme wat nie deur volwassenes goedgekeur en onderdruk word nie. Tiener aangetrek na nagklubs, slotmasjiene, disco's en rokers, alkohol- en dwelmgebruikers.
In die mikro-omgewing is 'n tiener nie afhanklik van die mening en invloed van volwassenes nie - ouers en onderwysers. Die werf maatskappy, dieselfde mikro-omgewing, spontaan beïnvloed die sosiale aanpassing van 'n tiener. Die binnehof, disco's, klubs, ens. Skep regtig hul eie mikro-omgewing, gesluit van hul ouers, waarin hul waardes en gedragsreëls spontaan vorm. Daar word die inhoud van sosiale aanpassing gedikteer deur klein groepe wat gedragsreëls en rituele ontwikkel, en 'n aantreklike beeld word geskep om nuwe lede aan te trek. As ons die nagklubs en disco's op kommersiële basis beskou, is dit maklik om te verstaan ​​waarom 'n groot aantal minderjariges so vinnig in hulle getrek word. Bywonende nagklubs kan kinders van welgestelde ouers, terwyl ander, die armes, die wette van die straat bely, waar die wet van geweld regeer, waar dit wat deur die wet verbied word, toegelaat word. Hulle spandeer die nag oral, soms verenig in "swerms", iewers dwaal. Ek sal 'n voorbeeld gee. Drie tieners na 22 uur het deur die park geloop. Hulle het op 'n bankie 'n slapende man met 'n aktetas gesien, aan albei kante vasgevang en bier begin koop. Dan is alles eenvoudig: 'n man het wakker geword - geen portefeulje, beursie en paspoort nie. Die man het aan die polisie gesê, het die tekens beskryf. Die ouens het gou gevind. Onder die drie rowers was Paul K. van 'n intelligente familie. In die derde kwartaal het hy slegs twee in wiskunde en fisika gehad. Ouers het voortdurend gevra oor die skool, probeer om sy opgewondenheid en nabyheid te verstaan. Hy het gesê dat alles goed is, in werklikheid, het nie vir twee weke gestudeer nie. Hy het vriende van 'n nabygeleë straat gemaak, met wie hy kaarte gespeel het. Geld om van die ma gesteel te speel. 'N Kriminele saak is in die rooftog begin
Hierdie geval toon dat nie net tieners uit benadeelde gesinne in semi-kriminele groepe val nie. Pavel K. was nie 'n uitstekende student nie, hy het soos almal skool toe gegaan. Maar hy het geen ander bekommernisse gehad nie. En toe daar twee was, bang. As 'n lui man, kon hy nie 'n uitweg kry nie. Veel gevaarliker is die situasie in adolessente wat ouers drink of sinne dien.
Soos gerapporteer deur adolessente, is alkoholmisbruik tipies vir gesinne van 56% van die jonger en 39% van die ouer adolessente wat nie skaam is om daaroor te praat nie. Só hoe volwassenes veg, 16% van ouer en 21% van jonger adolessente. Dit laat 'n impak op hul sosiale aanpassing. Die alkoholisme in die familie ("Ek het dronk mense tuis gesien"), waar die vader dikwels kwaad en geskree het, het 'n negatiewe invloed op sosiale aanpassing. Dit beteken dat die situasie in sulke families frustrerend en aggressief teenoor die adolessent is. Daarom is hulle ongehoorsaam en onwillig om te leer. Gekonfronteer met probleme, hierdie ouens los hulle met aggressie op.
Die onveiligheid van ouer adolessente van die negatiewe gevolge van die omgewing kan verklaar word deur die toestande van gesinsopvoeding, alkoholmisbruik in die familie, wat verband hou met intra-familie aggressie, materiële nood, wreedheid teenoor die adolessent. Daarom bly hy verlaat, afgesny van sy ouers, het hy 'n lae selfbeeld. Die gevolg hiervan is die afwykende gedrag van adolessente: moenie die reëls van volwassenes oortree nie (rook nie, moenie alkohol misbruik nie, moenie verkeerde taal gebruik nie) - waardes wat nie meer vir hulle nodig is nie. In so 'n omgewing is 'n asiatiese eksterne omgewing aantrekliker. Met ouderdom word hierdie adolessente toenemend betrokke by kriminele situasies, en wetstoepassingsagentskappe raak belangstel in hulle.
Die studie het getoon dat 52% van die jonger en 89% van die ouer tieners bekend is met kinders wat reeds alkoholiese drankies probeer het en dan begin gebruik het. Daarbenewens het 55% van die jonger tieners by die huis gedrink, 15% van die jonger en 25% van die ouer tieners glo dat 'n dronk persoon pret is soos 'n sirkus. Die houding teenoor alkohol is egter nie alle adolessente positief of neutraal nie. Volgehoue ​​verwerping van 'n dronk persoon is gevind deur 90% van adolessente, terwyl dit blyk dat die aantal adolessente wat bang is vir dronk daal van 63% tot 39%. Aandag word gevestig op die feit dat 30% van adolessente met dwelmverslaafdes vertroud is en hulle ervaar het, hoewel hulle negatief is oor hulle.
Soms stoot volwassenes self slegte gewoontes: vra om sigarette in die kiosk, bier te koop. Kopieer die gedrag van volwassenes, tieners, selfs jonger kinders, koop bier, rook.
Graad 5-studente (junior tieners) by Kingisepp-gimnasium is gevra oor slegte gewoontes. Die studente het geweet dat rook skadelik is vir die gesondheid, dat bier 'n alkoholiese drank is. Die tieners was bekommerd oor die antwoord op die vraag: "Het jy al ooit alkoholiese drankies probeer?" Hier is die uitslae: uit 47 studente, 33 bevestigend en negatief beantwoord. Waar het vyfde skrapers alkohol probeer? Basies het hulle dit by die huis gedoen met volwassenes - 38 mense, 5 - met vriende en 4 mense - saam met ouers en vriende. Die antwoorde van sommige adolessente wys dat ouers self soortgelyke situasies uitlok en van kinders verwag om alkoholiese drankies te proe. "Ja, ek het heeltemal met my ma en pa heeltemal probeer. Hulle het gesê dat droëwyn goed is vir die gesondheid. "Ek het gedrink vir die Nuwe Jaar, my pa het my laat drink vir 'n goeie studie." "Ma het my gevra om te drink, om te probeer. Sy het gesê as ek dit wil, sal sy drink. "
Kom ons analiseer die resultate van opnames van ouer adolessente oor hul stokperdjies en vryetydsaktiwiteite (Tabel 2.18). Hierdie tieners studeer in 'n gimnasium, word as veilig beskou. As jy egter noukeurig kyk na die resultate van die opname, kan jy die indruk kry dat adolessente geskei word van die volwasse wêreld.
Tabel 2.18 Klasse ouer tieners tydens buitemuurse tyd,%
Soos die data toon, dieselfde aantal ouer tieners - 39.5% - spandeer hul vrye tyd opbouend en vernietigend, dit wil sê, hulle speel sport en doelloos dwaal deur die strate, loop, geniet, gaan na vriende. Wat sulke doelloos vieringe kan veroorsaak, kan mens net raai.
Kom ons kyk hoe geld die sosiale aanpassing van adolessente beïnvloed. Adolessente van disfunksionele gesinne ervaar frustrasie as gevolg van die feit dat hulle nie dieselfde materiaal as hul eweknieë het nie. Hulle assosieer hul onafhanklikheid met die geleentheid om geld te verdien en dit te spandeer. Afguns van voorspoedige en welvarende eweknieë lei adolessente tot die verlies van 'n landmerk van die toekoms, omdat hulle 'n gevoel van minderwaardigheid het. As 'n reël ontstaan ​​so 'n gevoel in adolessente, en omdat hulle in die gesin voortdurend sê dat die familie ongelukkig is, is daar geen geld nie, nie die een wat nie werk nie, maar ryk lewe.
Tieners begin vroeg dink oor hoe om geld te maak. So, 65% van hulle is gefokus op die maak van geld. Daar is bevind dat hulle op die ouderdom van 12-14 geld wil hê, dit het en dit kan beskik. Geld, volgens tieners, help hulle om volwassenheid te betree. Ouer adolessente glo dat ouers sakgeld moet gee.
As ouers hulle weier, soek hulle 'n bron van inkomste - was motors, versamel bottels, help sakrekenaars, plaas advertensies, ens.
Sommige adolessente (13-20%) sê hulle kan geld kry, om nie hul ouers te noem nie, dit is om dit te steel.
Hierdie data dui daarop dat frustrasies in die familie met finansiële posisie geassosieer word. Gebrek aan geld word dikwels vergesel deur ouers se aggressie teenoor hul kinders, angs onder tieners en gebrek aan geloof dat onderrig hulle in staat sal stel om hul potensiaal in die toekoms te verwesenlik.
Die omgewing van adolessente is soms misdadig. Sowat 20% ken mense wat in die tronk was, 30% weet diewe en 15% adolessente keur diegene wat uit die skool val. Dit dui daarop dat die straat sterk beïnvloed word deur die sosiale aanpassing van adolessente, en hierdie neiging is taamlik gevaarlik.
Disfunksionele sosialisering manifesteer in vagrancy. Ongeveer 40% van adolessente glo dat hulle weg van hul huis wegbreek weens straf en verwerping deur hul ouers. Ouer adolessente glo dat mislukkings in skool- en gesinsprobleme wat verband hou met 'n positiewe houding teenoor alkohol, die begeerte om geld te kry en aggressie teenoor ouers lei tot hul ontsnapping. Loopbane van die huis af "help om baie te probeer." In die geval van komplekse gesinsverhoudings, verhoog die negatiewe invloed van die sosiale omgewing.
Oor die algemeen is die redes vir ongunstige sosiale aanpassing, volgens M. V. Orshanskaya, die volgende:
? die subjektiewe gevoel van 'n moeilike finansiële situasie van die familie,
? Oninteresses van ouers in die toekoms van kinders,
? onvoldoende vlak van vereistes vir 'n tiener - onderwaardeer of oorwaardeer,
? die verskil tussen die waardes wat deur die tiener verklaar is en die waardes wat in die familie gerealiseer word,
? gebrek aan ontwikkelingsvooruitsigte en die vermoë om vermoëns te besef weens ongunstige gesinsomstandighede,
? die disproportion tussen die vlak van geleenthede en die vlak van behoeftes van 'n tiener,
? ongunstige sosio-sielkundige klimaat in die gesin, sy emosionele, waarde- en gedragsmanifisasies (alkoholisme, aggressie, kriminaliteit),
? die onvermoë van ouers om die probleem van hul kinders te verstaan ​​en maniere op hul eie of met die hulp van 'n spesialis te vind om hulle op te los,
? swak persoonlike en emosionele bande wat die voorkoms van harmonie of disharmonie in die gesin beïnvloed,
? negatiewe ervarings van 'n tiener en hul ignoreer deur ouers,
? arm of geen kontak van die pa met die seun, ma met die dogter of met 'n nabye persoon nie.
Soos ons sien, kan die sosiale aanpassing van 'n tiener buite die huis en skool beide voorspoedig en disfunksioneel wees, wat tot frustrasie lei. Kom ons beklemtoon nog 'n aspek van sosiale aanpassing - die aanbieding van burgerlike verantwoordelikhede deur adolessente. Ouer tieners (15 jaar oud) is gevra of dit nodig was om nie-wettige burgers te wees terwyl hulle in die samelewing woon. So het hulle gereageer (sien tabel 2.19).
Advies van tieners oor hul burgerlike verantwoordelikhede
Twee antwoorde is van belang in hierdie data: tieners van gesinne en tieners - sosiale weeskinders. Die resultate dui daarop dat adolessente bewus is van burgerlike verantwoordelikhede terwyl hulle nog by die skool, by die huis en onder hul eweknieë, sowel as deur belangrike mense. Die toekoms kan gebou word volgens die reëls wat deur die samelewing of marginale groepe aangeneem word. Hierdie data dui daarop dat nie net tieners van volwassenes geskei word nie, maar ook die teenoorgestelde. Volwassenes, ongelukkig, kan soms nie konstruktief inmeng in die proses van sosiale aanpassing van adolessente nie.
Ouer adolessente oor die foute van volwassenes in kommunikasie met jongmense
Ons sien dat daar tussen die adolessente en volwassenes struikelblokke ontstaan ​​wanneer laasgenoemde hul verouderde verdedig, vanuit die oogpunt van adolessente, sienings, die lewensdoelwitte van adolessente ignoreer, jongmense van slegte dade veronagsaam, die verlede prys, die teenwoordigheid vervloek, nie in die moderne lewe georiënteer word nie . 2.20). Alles wat opgemerk word, dra nie by tot die feit dat adolessente die lewe betree nie, en vermenigvuldig die prestasies van die ouer generasie. Ons het gesien dat dit gebeur in gesinne wat baie positief is, met gevestigde sosiale reëls. Hierdie reëls word egter beduidend vervorm wanneer kinders en tieners nie 'n gesin het nie, en hul marginale kriminele omgewing of straat word hul pilaar in die lewe.
Nog moeiliker is die sosiale aanpassing van sosiale weeskinders.
Selfs 20 jaar gelede was dakloosheid en dwelmverslawing skrikwekkende idees oor die lewe van kinders in ontwikkelde kapitalistiese lande. Trouens, hierdie probleme was nie relevant vir ons samelewing nie, aangesien die kind wat op straat was, onmiddellik na 'n weeshuis gegaan het, en die verslaafde is gestuur vir verpligte behandeling na 'n gespesialiseerde instelling. Volgens 'n internasionale opname, aan die einde van die 20ste eeu. meer as 100,000 kinders is jaarliks ​​gewild asof hulle by die huis verlaat het.
In die eerste dekade van die XXI eeu. hierdie syfer het met 20% gestyg /
Migrasie van gesinne, onophoudelike gewapende konflikte, massa-werkloosheid, vermindering van lewenstandaarde na die ineenstorting van die Sowjet-Unie het gelei tot die feit dat families begin ineenstort. Дети становились помехой при устройстве на новое место жительства. Нередко это способствовало появлению первой группы несовершеннолетних социальных сирот, предоставленных самим себе.
Die tweede groep weeskinders bestaan ​​uit minderjariges wat sonder ouers of sorg oorgebly het ná rampe, tragedies, opstandings en gyselaarskap. Die derde groep is gevorm uit sosiale weeskinders, wie se ouers as gevolg van kriminele oortredings by die hof wegkruip. Die grootste groep sosiale weeskinders is die vierde. Dit is kinders wat vrywillig huis toe gegaan het weens geweld teen hulle, dronkenskap en dwelmverslawing van hul ouers. Sommige ouers bedien sinne in korrektiewe kolonies. Woonstelle is verkoop, kinders het nêrens om te lewe nie. Die vyfde groep sosiale weeskinders het bestaan ​​uit kinders wat weggejaag het van weeshuise, weeshuise, koshuise op soek na familielede of 'n beter lot.
Ten spyte van die Familiekode, die getekende Internasionale Konvensie oor die Regte van die Kind en ander dokumente, bly die aktiwiteite van staatsliggame wat verantwoordelik is vir die werk met ouers en straat sosiale weeskinders, ondoeltreffend. Sosiale aanpassing van sulke adolessente kan op verskillende maniere plaasvind. Dit hang ook af van die organisatoriese vorm van sosiale aanpassing. Die mees manifesteerde organisatoriese vorme van sosiale aanpassing van weeskinders is beide tipies en duidelik.
Een van die organisatoriese vorme van sosiale aanpassing is voogdyskap.
Voogdyskap - beskerming van persoonlike en eiendomsregte van adolessente van 14 tot 18 jaar oud (en ander persone). 
'N Besondere konsep vir voogdyskap is die toesig van kinders jonger as 14 jaar. Voogdyskap verwys na mense of instansies wat die persoonlike en eiendomsregte van wettig onbevoegde persone beskerm. Onder voogdyskap kan adolessente gevind word wie se ouers gesterf het, van ouerlike regte ontneem word, erken word as vermis, onbevoeg, dien sinne in korrektiewe kolonies, word daarvan beskuldig dat hulle misdade pleeg en in hegtenis geneem word, kinders ontduik, kinders weier om te val tydelik na die hospitaal. 'N Weeskind is 'n kind en tiener wie se ouers gesterf het, 'n sosiale weeskind is 'n kind en tiener wat van ouerlike sorg ontneem is.
Wat is die eienskappe van sulke adolessente? Natuurlik kan voogdyskap en voogdyskap nie dadelik, asof dit deur towerkrag verander word, 'n tiener verander nie, sy wreedheid, aggressie, die begeerte om te mislei. Kriminele hulpbronne, armoede, hongersnood, diefstal, dwaling, prostitusie kan egter reeds beheer word. Laat ons nie hardhartig wees teenoor gewone mense wat vroeër hardwerkers genoem word nie. Hulle drink nie altyd diep en spoeg op die opvoeding van hul tieners nie. Inteendeel, sommige "harde werkers" neem saam met hulle seuns om ander mense te help om motors of woonstelle te herstel. Tieners is by hul vaders of moeders, hulle sien hoeveel werk hulle nodig het om geld te verdien. Maatskaplike weeskinders word in swerms van onstuimigheid geklop, wat in 'n gemeenskap van diewe, bedelaars en prostitute woon. Soos hierbo genoem, word sosiale weeskinders, straatkinders en straat tieners om verskeie redes, maar een van die belangrikste is onverskilligheid vir die lewens van kinders wat 'n hindernis in die lewens van hul ouers word. Tot ons spyt moet ons erken dat sosiale weeskinders en verwaarloosde tieners in die gesin van opgevoede ouers verskyn. Kom ons gee 'n voorbeeld.
Sosiale omgewing as die belangrikste faktor wat die ontwikkeling en opvoeding van adolessente beïnvloed
Die sosiale omgewing is alles wat 'n mens in sy sosiale lewe omring, dit is 'n konkrete manifestasie, die eienaardigheid van sosiale verhoudings op 'n sekere stadium van hul ontwikkeling. Die sosiale omgewing hang af van die tipe sosiale ekonomiese formasies, op klas en nasionaliteit, op die verskille tussen sekere strata, op huishoudelike en professionele verskille [1, p. 68].
Die sosiale omgewing van 'n tiener bestaan ​​uit: skool, familie, vriende, eweknieë, die media en ander. Oorweeg die invloed van die hoofkomponente van die sosiale omgewing op 'n tiener. Dit sluit in:
1) familie: die sosio-ekonomiese status van ouers, gesinsverhoudings, waarde-oriëntering van ouers, broers, susters, veral die opvoeding van 'n tiener.
2) skool: houding teenoor die skool, verhoudings met onderwysers, status van 'n tiener in die klas, waarde-oriëntering van klasmaats,
3) vriende, eweknieë: sosiale status, posisie van 'n tiener in 'n groep, waarde-oriëntasies.
4) media: televisie, boeke, tydskrifte, koerante, ens.
Die invloed van die gesin op die opvoeding van 'n tiener. Die familie lê nie net die basiese fondamente nie, maar skuif ook die grense van die persoonlikheid deur sy konsekwente inleiding tot ewige en blywende geestelike waardes. Dit brei weer die moontlikhede vir morele opvoeding en opvoeding van 'n mens uit, vorm sy wêreldbeskouing en verryk die innerlike wêreld. Dit is hier dat 'n tiener vir die eerste keer betrokke is by die sosiale lewe, leer haar waardes, norme van gedrag, denkwyses, taal.
Ouers help om die innerlike wêreld en individuele persoonlikheidstrekke te openbaar. Adolessente word beïnvloed deur die lewenstyl van hul ouers, hul gedrag en opvoedkundige styl. Dit is 'n soort mikro-model van die samelewing. En om 'n volwaardige persoonlikheid met positiewe gesindhede te word, moet 'n tiener gehelp word om 'n groot kennis en vaardighede te bemeester. Dit is voldoende selfbeeld, en 'n korrekte begrip van die wêreld, en konstruktiewe gedrag in gevaarlike situasies, en nog baie meer.
Maar 50 persent van die tyd spandeer tieners buite die huis. Daarom word 'n spesiale plek in die ontwikkeling van die persoonlikheid beoefen deur beide die skool en verskeie instellings van die stelsel van addisionele onderwys.
Die invloed van die skool op die ontwikkeling van 'n tiener. Skool en onderrig beslaan 'n groot plek in die lewe van adolessente, maar nie dieselfde onder verskillende kinders nie, ten spyte van die bewustheid van al die belangrikheid en noodsaaklikheid van leer. Vir baie, die aantrekkingskrag van die skool verhoog as gevolg van die moontlikheid van breë kommunikasie met eweknieë, maar die onderrig self ly dikwels daaraan. Vir 'n tiener is 'n les 45 minute nie net van akademiese werk nie, maar ook 'n kommunikasie met klasmaats en 'n onderwyser, versadig met 'n aantal belangrike aksies, grade, ervarings.
Die verryking en uitbreiding van die lewe, die verbintenis met die buitewêreld en mense verminder die bekommernis van 'n tiener in die skool. Opvoedkundige aktiwiteit vind plaas in ander as voorheen.
Teen die tyd dat hulle na hoërskool gaan, verskil kinders op baie belangrike maniere. Sulke verskille bestaan: 1) met betrekking tot leer - van baie verantwoordelike tot liewer onverskillig, 2) in algemene ontwikkeling - van hoë vlak en ouderdom-beduidende bewustheid in verskeie kennisvelde tot 'n baie beperkte uitkyk 3) op maniere om onderrigmateriaal te leer die vermoë om onafhanklik te werk en die materiaal te verstaan ​​tot 'n volledige gebrek aan vaardighede vir selfstandige werk in kombinasie met die gewoonte om letterlik te memoriseer, 4) in die belange - van uitgespreekte belange tot 'n sekere kennisgebied en die teenwoordigheid van betekenisvolle werk tot byna die totale gebrek aan kognitiewe belange.
Optimale toestande vir persoonlike ontwikkeling ontwikkel wanneer die verkryging van kennis subjektief nodig en belangrik is vir die tiener tot die hede en om voor te berei vir die toekoms en wanneer verskillende soorte aktiwiteite versadig is met kognitiewe en produktiewe kreatiewe take, lei dit tot selfonderrig en selfverbetering.
Verhoudings van adolessente met die skoolspan, beide persoonlike en intergroepe, ontwikkel dikwels onafhanklik van verhoudings met volwassenes, en selfs in teenstelling met hul wense en invloed. Hierdie verhoudings het hul eie inhoud en logika van ontwikkeling. Die hoë sosiometriese status van 'n tiener in 'n klas word verseker deur: 1) die teenwoordigheid van positiewe persoonlikheidstrekke wat deur die klas waardeer word, 2) die nakoming van die tiener se waardes met die klaswaardes, 3) voldoende en selfs effens onderskat selfbeeld vir veral gewaardeerde kamerade se eienskappe.
In ongewilde en uitgeworpe adolessente is selfvertroue dikwels foutief, in die meeste gevalle oorskat. Die aard van adolessente selfbeeld is 'n belangrike oomblik vir die ontwikkeling van verhoudings met kamerade. In adolessensie, vergeleke met die jonger skoolgaande ouderdom, verhoog twee uiterste groepe kinders (populêr en geïsoleer) en die stabiliteit van die kind se posisie in die span styg.
Die adolessent se belangstelling in respek vir eweknieë maak hom sensitief vir hul menings en evaluasies. Opmerkings, griewe en wrewel van kamerade laat hom dink oor die redes hiervoor, vestig sy aandag op homself, help hom om sy eie tekortkominge te sien en te besef. Die behoefte aan 'n goeie houding en respekvolle situasie veroorsaak die begeerte om die tekortkominge reg te stel en die vereistes te bevredig.
In adolessensie ontwikkel 'n baie belangrike kenmerk vir kommunikasie intensief - die vermoë om gelei te word deur die vereistes van eweknieë, om dit in ag te neem. Dit is nodig vir die welsyn van die verhouding. Die gebrek aan so 'n vermoë word beskou deur ouer adolessente as infantilisme. Die oorsaak van moeilikheid in 'n verhouding is dikwels die opgeblase selfbeeld van 'n tiener, wat hom immuun maak vir die kritiek en eise van sy kamerade. Daarom word dit vir hulle onaanvaarbaar.
Die invloed van eweknieë en vriende op 'n tiener. Vir adolessente se kenmerkende houding teenoor 'n bepaalde subkultuur. Subkultuur in sy algemene vorm word verstaan ​​as 'n kompleks van morele en sielkundige kenmerke en gedrags manifestasies tipies van mense van 'n sekere ouderdom of 'n sekere professionele of kulturele stratum, wat gewoonlik 'n sekere lewenstyl en denke van 'n bepaalde ouderdom, professionele of sosiale groep skep. Subkultuur beïnvloed die opvoeding van 'n adolessent tot die mate en in die mate wat die draers van 'n groep mense (eweknieë, vriende) sy draers is, is vir hom belangrik [13, p.14].
Die invloed van die media op die ontwikkeling en opvoeding van 'n tiener. In die proses van interaksie van 'n tiener met verskeie instansies en organisasies, is daar toenemende ophoping van relevante kennis en ervaring van maatskaplik goedgekeurde gedrag, asook ervaring van nabootsing van maatskaplik goedgekeurde gedrag en konflik of konflikvrye vermyding van die implementering van sosiale norme.
Die massamedia as sosiale instelling (drukwerk, radio, film, televisie) beïnvloed die sosialisering van 'n tiener, nie net deur die oordrag van sekere inligting nie, maar ook deur die aanbieding van sekere gedragspatrone van boeke, films en televisieprogramme. Mense, in ooreenstemming met ouderdom en individuele eienskappe, is geneig om hulself te identifiseer met sekere helde, wat hul kenmerkende patrone van gedrag, lewenstyl, ens.
Die passie vir bioskoop is tipies vir adolessente, en die boek word subjektief vir die oorgrote meerderheid nodig. Die boek en film, nie net objektief nie, maar ook subjektief, dien as 'n manier om die lewe en mense te ken. Albei is 'n eienaardige manier om verskillende lewenswyses en probleme van menslike verhoudings te betree.
Die gunsteling held van 'n tiener is 'n aktiewe persoon wat strewe na 'n doelwit, ernstige, byna onoorkomelike struikelblokke oorkom en as wenner opkomende. Die tiener is gefassineer deur die erwe, waar die stryd met die kragte van die natuur, verskeie probleme, met die bose in verskillende vorme van manifestasie, getoon word. Met die ouderdom van 'n tiener word die probleme van menslike verhoudings, geleenthede, liefde meer en meer geïnteresseerd. Dit is boeke en films wat 'n tiener toelaat om te leer oor die kompleksiteit van verhoudings en gevoelens, oor hul plek in 'n persoon se lewe. Hulle stoot die grense van sy lewe. Vir adolessente is empatie tot helde tipies, 'n denkbeeldige inskrywing in verskillende situasies, die vervanging van jouself in die plek van 'n held, 'n verandering van omstandighede in die rigting van 'n aantreklike uitkoms en die gedagte aan die ongeskrewe.
Danksy boeke en flieks is hy in 'n spesiale vorm en op 'n besondere manier verbonde aan die lewe van volwassenes - die ervaring van menslike verhoudings en gevoelens, wat tans vir hom onbeskikbaar is, bemeester. Geestelike meesterskap is voor prakties. Dit is baie belangrik vir die ontwikkeling van 'n tiener.
So beïnvloed verskeie faktore 'n tiener. Van die sosiale omgewing hang af van die ontwikkeling en opvoeding van die kind. Die gesin lê die grondslag vir gedrag en houdings (waardes), maar die skool en die skoolgemeenskap speel 'n belangrike rol in die opvoeding van die adolessent. 'N Tiener gaan deur 'n belangrike stadium van die vorming van sy "ek" en daarom word hy gekenmerk deur nabootsing van persone wat vir hom belangrik is en die aanneming van daardie houdings wat kenmerkend is van 'n bepaalde jeug-subkultuur. 'N belangrike rol in die opvoeding van 'n tiener word gespeel deur televisie, wat sekere gedragspatrone in 'n tiener vorm.
Die sosiale omgewing van adolessente
In adolessensie word die belangrikheid van die verhouding met ander en die sosiale omgewing, wat op sy beurt die rigting van die geestelike ontwikkeling van die adolessent bepaal, bepaal. Manifestasies van adolessensie word veroorsaak deur spesifieke sosiale omstandighede en 'n verandering in die plek van 'n tiener in die samelewing. Die tiener betree 'n nuwe verhouding met die wêreld van volwassenes en gevolglik verander sy sosiale posisie in die familie, skool, op die straat. In die gesin word meer verantwoordelike pligte op hom opgelê, en hy self streef na meer "volwasse" rolle, wat die gedrag van sy ouer kamerade kopieer. Die betekenis van die konsep van die sosiale omgewing van 'n tiener sluit in 'n stel verhoudings in die samelewing, idees en waardes wat gemik is op die ontwikkeling van die individu. Kommunikeer in 'n sosiale omgewing, adolessente beheers die norme, doelwitte en wyse van gedrag aktief, ontwikkel evalueringskriteria vir hulself en ander.
Die impak van die sosiale omgewing op 'n tiener
Sielkundiges sê dat die adolessent se afhanklikheid van die sosiale omgewing die sterkste is. Met al sy optrede en optrede is die tiener gerig op die samelewing.
Ter wille van status en erkenning kan adolessente slagoffers van uitslag maak, in konflik kom met die naaste mense, hul waardes verander.
Die sosiale omgewing kan die adolessent positief en negatief beïnvloed. Die mate van invloed van die sosiale omgewing hang af van die gesag van die deelnemers en die adolessent self.
Die impak van portuurkommunikasie op 'n tiener
Om te praat oor die invloed van die sosiale omgewing op die vorming van die persoonlikheid en gedrag van 'n tiener, moet 'n mens die besonderhede van kommunikasie met eweknieë oorweeg.
Kommunikasie is om verskeie redes belangrik:
Eksterne manifestasies van kommunikatiewe gedrag is gebaseer op teenstrydighede: aan die een kant wil 'n tiener "soos almal wees" en andersyds poog om uit te steek en te presteer.
Die impak van kommunikasie met ouers op 'n tiener
In adolessensie begin die proses van emancipatie van die adolessent van die ouers en die bereiking van 'n sekere vlak van onafhanklikheid. In die oorgangsouderdom begin emosionele afhanklikheid van ouers 'n tiener, en hy wil 'n nuwe verhoudingsstelsel bou, waarvan hy die sentrum sal wees. Jongmense vorm hul eie waardesisteem, wat dikwels radikaal verskil van dit waaraan ouers voldoen. Danksy die opgehoopte kennis en ervaring van die adolessent is daar 'n belangrike behoefte aan bewustheid van sy persoonlikheid en sy plek onder mense.
Om te help om 'n tiener suksesvol aan te pas by die samelewing, moet sy binnekringe buigsaamheid en wysheid toon.
Kyk na die video: Slacker, Dazed and Confused, Before Sunrise: Richard Linklater Interview, Filmmaking Education (September 2019).