Michael von Massow en Alfons Weersink
Beeste wat gras gevoer word, antibiotika- en groeihormoonvry bymekaar by 'n plaas in Oregon in 2015. Daar is 'n debat oor die vraag of antibiotika gebruik in vee maak kieme meer bestand teen die dwelms, en veroorsaak dat infeksies oorgedra word aan mense wat die vleis verteer. (AP Photo / Don Ryan)
Die gebruik van antibiotika in vleisproduksie is 'n vinnig opkomende probleem in voedseldiskoers. Die gesprek rondom vleis, eiers en suiwel het gefokus op die welsyn van diere oor baie van die afgelope vyf jaar, maar dit beweeg nou na ander elemente van produksie.
AANGESIEN dat die welsyn van diere kompleks is, val dit relatief tot die kompleksiteit van antibiotika gebruik. Daar is 'n werklike risiko dat ons na 'n minder as ideaal resultaat vir diere, produsente en verbruikers kan beweeg weens swak begrip, oor-simplistiese boodskappe en 'n haas vir mededingende voordeel. Maar dit is belangrik dat ons dit reg kry.
Daar is wye wetenskaplike konsensus dat die gebruik van antibiotika in dierlike landbou die risiko van die ontwikkeling van weerstandbiedende bakterieë verhoog. Dit is minder duidelik wat, indien enige, rol wat dit speel in die menslike gesondheid.
Antibiotika bly 'n kritieke rol in die handhawing diere gesond. Hulle word gebruik vir die voorkoming en behandeling van siektes by diere. Histories is hulle gebruik om prestasie te verbeter deur die uitdaging van subkliniese siektes - siektes sonder sigbare simptome te verminder. en Kanada en die Verenigde State het albei nuwe reëls bekendgestel wat die gebruik van antibiotika vir die groei van lewende hawe in die toekoms voorkom.
Antibiotiese gebruik in dierlike landbou is kompleks en speel in die oorvleuelende gebiede van ekonomie, dieregesondheid en welsyn. Dit beïnvloed ook die doeltreffendheid van antibiotika in menslike medisyne in die lig van toenemende weerstand by mense.
'N Wanhoop van die wetenskap
Die balansering van hierdie eksplisiete afwykings sal die uitdaging wees as ons beweeg om antibiotika gebruik in voedselproduksie te verminder.
Daarbenewens vind die bespreking plaas in die konteks van swak begrip onder verbruikers - hoe voedsel geproduseer word, laat staan ​​die meganisme van weerstandsontwikkeling - en te midde van 'n toenemende toename skeptisisme oor die wetenskap binne die algemene bevolking.
Daar is ook verskille tussen antibiotika en hoe dit toegedien word.
Die primêre fokus vandag is die vermindering van die gebruik van antibiotika wat is belangrik vir menslike medisyne. Daar is ook druk om weg te beweeg van die toediening van antibiotika in voer aan groot groepe diere.
Daar is egter gevalle waar grootmaatvoeding antibiotika vir lewendehawe of pluimvee die beste benadering is om 'n uitbraak in 'n groep te behandel, waar individuele behandeling onprakties is.
Meer belangrik is die vermindering van subterapeutiese gebruik in voerstowwe waar antibiotika gevoed word aan diere wat nie siek is nie, amper as 'n voorkomende medisyne om die subkliniese siekte risiko te verminder en om die groei in die diere te stimuleer.
Daar is weer wye konsensus dat verminderings in antibiotika gebruik moet word.
Daar is ook dreigend regulatoriese veranderinge Dit sal gebruik verminder. Sommige maatskappye, soos A&W en Maple Leaf, het daartoe verbind om ten minste 'n paar van hul produkte te "protokolle sonder antibiotika (RWA)" op te hef.
Dit is egter nie altyd moontlik nie, en diere wat behandeling nodig het, word van die RWA-waardeketting verwyder, maar word steeds kommersieel verkoop.
Dit is waarskynlik nie moontlik om diere sonder antibiotika op te tel nie, veral in die lig van huidige tegnologie en praktyke. Daar kan tegnologieë en bestuurspraktyke wees wat na vore kom om by te dra tot die verminderde behoefte aan antibiotika. Maar verantwoordelike bestuur van diere kan ook in gevaar wees as die gesondheid van diere en welsyn geoffer word deur vertraging of weerhouding van behandeling.
Vermindering van antibiotika gebruik sal ook waarskynlik verhoog koste vir produsente en saam met hulle pryse vir verbruikers.
'N Hibriede benadering
Ten slotte is dit belangrik om vas te stel of daar 'n enkele benadering tot reduksie (dws 'n universele standaard) of waardekettingspesifieke veranderinge sal wees.
'N enkele benadering het 'n mate van verdienste - om te verseker dat ons die reduksies bereik wat nodig is om die risiko van antibiotiese weerstand te verminder. Daar sal ook waarskynlik ontluikende tegnologieë en bestuurspraktyke wees wat die vervanging van antibiotika in sommige produksiestelsels moontlik maak.
Die realiteit is dat meningsverskille oor wetenskap, mededingende differensiasie en ontwikkelende verbruikersvoorkeure waarskynlik 'n hibriede benadering sal beteken. So 'n benadering verseker dat ons aan minimum standaarde voldoen, terwyl ons ook aan die verskillende behoeftes van die gefragmenteerde mark voldoen.
Ongeag die benadering, sal antibiotika gebruik word 'n belangrike faktor in die voedsel gesprek in die komende jaar.