Die jagras: honde wat vir die jag geboer is - Troeteldier versorging - 2020
Jag is een van die oudste funksies waarvoor rashonde ontwikkel is. Geweerhonde - waarvan die meeste in die Sporting Group van die American Kennel Club verteenwoordig word - word tipies opgelei om óf op land óf in water te werk, as wysers, retrievers of spoelers van wild. Dit is nie toevallig dat sportrasse ook die gewildste troeteldier- en werkrasse insluit nie. Die intelligensie en opleidingsvermoë van die Labrador-retriever, byvoorbeeld, maak dit net so 'n uitstekende jag-retriever soos 'n sienhond. Hiermee 'n gids vir die jagters.
Die drie setersrasse (Gordon-setter, Ierse setter en Engelse setter) is ontwikkel vir die opspoor van voëllandvoëls deur luggeure te vang en dan langs 'n voël neer te sit of te "sit" sonder om dit te steur. Selfs hierdie drie rasse - soortgelyk aan die eerste oogopslag - verskil in liggaamsoorte en persoonlikhede, wat weerspieël die soort vlugtigheid wat nodig is vir verskillende soorte terrein.
Daar is agt spanielrasse (Amerikaanse waterspaniel, klimmerpaniel, cocker spaniel, Engelse cocker spaniel, Engelse springer spaniel, veldspaniel, Sussex spaniel en Walliese springpan spaniel), wat oor die algemeen verdeel word in dié wat op die land werk en dié wat werk. in water (hoewel hulle as dubbeldoeljagters opgelei kan word). Spanjaarde is geteel om wegkruipertjies weg te spoel en in sommige gevalle hul steengroef uit land of water te haal. Byna al hierdie rasse het dik lae wat bestand is teen water, weer en dorings; dit wissel egter in liggaams- en kopkonformasie. Sommige spanielrasse is duidelik ontwikkel as langsaam, doelbewuste jaghonde wat naby die jagter bly, maar eerder met 'n hoë snelheid opstyg om prooi te spoel.
In teenstelling met setlaars, spaniels en wysers, is die retrievers (Chesapeake Bay retriever, gekrulde bedekte retriever, platbedekte retriever, Labrador retriever, golden retriever en Ierse waterspaniel) spesifiek geteel om watervoëls terug te bring, nie om die geurpunt of die land te spoel nie voëls. Met die bekendstelling van die geweer in 1830 was dit nodig om werkhonde met die intelligensie te hê om aanwysings te volg en om wild van betreklik lang afstande te kry.
Die wysrasse (Bretagne, Duitse korthaarwyser, Duitse draadhaarwyser, Vizsla, Weimeraner en draadhaar wysende griffon) verskil eintlik van mekaar, maar deel die vermoë om wild deur geure op te spoor en dan te vries totdat die jagter opdaag.
Ondanks die spesifisiteit van hierdie honde rasse vir die doeleindes waarvoor elkeen ontwikkel is, is alle goeie jaghonde aanpasbaar en uiters oefenbaar. Soos ander honde sport, is jag uiteindelik 'n resultaat van 'n vennootskap - en 'n diep band - tussen die hond en sy hanteerder.