'N Betoger reageer nadat hy deur pepersproei van die polisie geraak is, terwyl hul groep betogers in hegtenis geneem is voor 'n vulstasie in South Washingtonstraat, Sondag 31 Mei 2020, in Minneapolis. John Minchillo / AP-foto
Tribalisme het 'n handtekening geword van Amerika binne en sonder die verkiesing van president Trump. Die nasie het maniere mee geskei internasionale bondgenote, het die res van die wêreld in hul pogings om die stryd teen te staan ​​gelaat klimaatverandering, en onlangs die pandemie, deur verlaat die Wêreldgesondheidsorganisasie. Selfs die pandemie was nie 'n ernstige saak vir ons leiers nie. Ons het nie veel omgegee oor wat in die res van die wêreld aangaan nie, in teenstelling met die vorige pandemies toe ons in die lande op die grond was om te help om die vordering te blokkeer, solank dit China of die Europese Unie s'n was. probleem. Dit dui op drastiese verandering van vorige Amerikaanse altruïstiese houding, ook tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Of Trump die oorsaak of gevolg is van die veranderinge in Amerika se kollektiewe houding, 'n kenmerk van ons huidige president is sy gretigheid en die vermoë om vrees te gebruik vir intimidasie van diegene wat nie met hom saamstem nie, en onderdanigheid en herder van diegene wat hom ondersteun.
Vrees is waarskynlik so oud soos die lewe. dit is diep ingeburger in die lewende organismes wat uitsterwing oorleef het deur miljarde jare van evolusie. Sy wortels is diep in ons kernsielkundige en biologiese wese, en dit is een van ons mees intieme gevoelens. Gevaar en oorlog is so oud soos die menslike geskiedenis, en so is politiek en godsdiens.
Ek is 'n psigiater en neurowetenskaplike wat spesialiseer in vrees en trauma, en ek het 'n paar gedagtes oor hoe politiek, vrees en stamisme verweef is in die huidige gebeure.
Ons leer vrees van stammaats
Soos ander diere, kan die mens vrees leer ervaring, soos om deur 'n roofdier aangeval te word, of om te sien hoe 'n roofdier 'n ander mens aanval. Verder leer ons vrees deur instruksies, soos gesê word dat daar 'n roofdier in die buurt is.
Leer van ons stammaats is 'n evolusionêre voordeel wat ons verhinder het om gevaarlike ervarings van ander mense te herhaal. Ons het die neiging om ons stammaats en owerhede te vertrou, veral as dit in gevaar kom. Dit is aanpasbaar: Ouers en wyse ou manne het vir ons gesê om nie 'n spesiale plant te eet of om na 'n gebied in die bos te gaan nie, of ons sal seergemaak word. Deur hulle te vertrou, sou ons nie sterf soos 'n oupagrootjie wat die plant geëet het nie. Op hierdie manier het ons kennis opgebou.
Tribalisme is 'n inherente deel van die geskiedenis van die mens, en is nou gekoppel aan vrees. Daar was altyd mededinging tussen groepe mense op verskillende maniere en met verskillende gesigte, van wrede nasionalisme in die oorlog tot 'n sterk lojaliteit aan 'n sokkerspan. Bewyse van kulturele neurowetenskap toon dat ons brein selfs op 'n onbewuste vlak anders reageer as bloot die gesigte van ander rasse of kulture.
Op 'n stamvlak is mense meer emosioneel en gevolglik minder logies: Fans van albei spanne bid vir hul span om te wen en hoop dat God kanse in 'n wedstryd sal neem. Aan die ander kant, ons keer terug na die stamme wanneer ons bang is. Dit is 'n evolusionêre voordeel wat tot die samesmelting van die groep sal lei en ons help om die ander stamme te bestry om te oorleef.
Tribalisme is die biologiese skuiwergat waaraan baie politici 'n geruime tyd gebuk gaan: om ons vrees en staminstink in te span. Misbruik van vrees het in baie gesigte gesneuwel: uiterste nasionalisme, Nazisme, die Ku Klux Klan en godsdienstige stam het almal tot miljoene mense se hart doodgemaak.
Die tipiese patroon is om die ander mense 'n ander etiket te gee as ons, beskou hulle as minder as ons, wat ons of ons hulpbronne gaan benadeel, en die ander groep in 'n konsep sal omskep. Dit hoef nie noodwendig ras of nasionaliteit te wees nie. Dit kan enige werklike of denkbeeldige verskil wees: liberale, konserwatiewe, Midde-Oosters, wit mans, regs, links, Moslems, Jode, Christene, Sikhs. Die lys gaan aan en aan.
Hierdie houding is 'n kenmerk van die huidige president. U kan 'n Chinese, 'n Mexikaanse, 'n Moslem, 'n demokratiese, 'n liberaal, 'n verslaggewer of 'n vrou wees. Solank u nie aan sy onmiddellike of groter waargenome stam behoort nie, beeld hy u uit as ondermenslik, minder waardig en 'n vyand.
Retweeting "Die enigste goeie Demokraat is 'n dooie Demokraat'Is 'n onlangse voorbeeld van hoe hy sulke verdelende en ontmenslikende stamverband voed en voed.
By die opbou van stamgrense tussen "ons" en "hulle", het politici dit goed reggekry om virtuele groepe mense te skep wat nie kommunikeer en haat nie, sonder om mekaar eens te ken: Dit is die menslike dier wat in aksie is!
Die koronavirus-pandemie het daartoe bygedra dat verdeeldheid plaasgevind het, eerder as om dit te versag, soos aangetoon in 'n protesoptog in Harrisburg, Pennsylvania, op 15 Mei 2020 ten gunste van die heropening van die staat. Foto deur Nicholas Kamm / AFP via Getty Images.
Vrees is oningelig, onlogies en dikwels dom
Dikwels begin my pasiënte met fobies met: 'Ek weet dit is dom, maar ek is bang vir spinnekoppe.' Of dit kan honde of katte wees, of iets anders. En ek antwoord altyd: 'Dit is nie dom nie, dit is onlogies.' Ons mense het verskillende funksies in die brein, en vrees omseil dikwels logika. In gevaarlike situasies behoort ons vinnig te wees: hardloop of doodmaak eers, dink dan.
Hierdie menslike neiging is vleis vir die politici wat vrees wil ontgin: As jy net grootgeword het rondom mense wat soos jy lyk, het jy net na een media-uitlaat geluister en van die ou oom gehoor dat diegene wat anders lyk of dink, jou haat en gevaarlik is , die inherente vrees en haat teenoor die ongesiene mense is 'n verstaanbare (maar foutiewe) gevolg.
Om ons te wen, politici, soms met die media se hulp, doen hul bes om ons geskei te hou, om die ware of denkbeeldige "ander" net 'n "konsep" te hou. Want as ons tyd spandeer met ander, praat met hulle en eet saam met hulle , ons sal leer dat hulle soos ons is: mense met al die sterkte en swakpunte wat ons besit. Sommige is sterk, sommige is swak, sommige is snaaks, sommige is dom, sommige is lekker en party is nie te lekker nie.
Vrees kan maklik gewelddadig word
Daar is 'n rede dat die reaksie op vrees die 'geveg of vlug'-reaksie genoem word. Hierdie reaksie het ons gehelp om die roofdiere en ander stamme wat ons wou doodmaak, te oorleef. Maar weereens is dit 'n skuiwergat in ons biologie wat misbruik word. Deur ons bang te maak, draai die demagoges ons aggressie op na "die ander", hetsy in die vorm van die vernietiging van hul tempels, hulle op die sosiale media teister, hulle in koue bloed dood te maak.
Wanneer demagoges ons vrees-stroombane kan hanteer, herhaal ons dikwels onlogiese, stam- en aggressiewe menslike diere, word ons self wapens - wapens wat politici gebruik vir hul eie agenda.
Die ironie van evolusie is dat hoewel diegene verbonde aan stamideologieë van rassisme en nasionalisme hulself as beter beskou as ander, maar in werklikheid optree hulle op 'n meer primitiewe, minder ontwikkelde en meer dierlike vlak.