Hoekom Sommige Onderwysers Verstaan ​​Die Diepte Van Disleksie
Geskryf deur Cathryn Knight
Helpende - maar is dit genoeg? SpeedKingz / Shutter
Disleksie is 'n algemene leerprobleem wat die meeste van ons weet om probleme met skryf, lees en spelling te veroorsaak. Maar dit is meer as dit en kan mense op baie verskillende maniere beïnvloed.
Dit is algemeen aanvaar Die onderliggende neurologiese aspekte, soos geringe verskille in breinstruktuur, kan die manier verander waarop die disleksiese mense inligting verwerk, en dit beïnvloed die gedrag wat hulle kan vertoon. Benewens geletterdheidsprobleme, mense met disleksie kan ook sukkel om hulself uit te druk, selfs al is hulle baie kundig oor 'n onderwerp. Mense met disleksie het ook baie sterk punte, soos om dinge anders te visualiseer, buite die boks te dink en kreatief te wees.
Skool is dikwels die plek waar disleksie eers ontdek word, my onlangse opname het bevind dat die meerderheid onderwysers in Engeland en Wallis disleksie beskryf as 'n probleem met geletterdheid - en verstaan ​​nie die biologiese en kognitiewe aspekte nie.
Vir die studie het ek 2,600 primêre en sekondêre skoolklaskameronderwysers in Engeland en Wallis gevra om 'n beskrywing van disleksie te gee. Die meerderheid onderwysers (79.5%) het disleksie op die gedragsvlak beskryf. Hulle het die uitwendige simptome van disleksie genoem, hoofsaaklik probleme met lees, skryf en spelling.
Slegs 39.3% van die onderwysers in die opname beskryf die kognitiewe aspekte wat verband hou met disleksie. Hulle het gepraat van dinge soos fonologiese verwerkingsverskille - die kognitiewe vermoë om klanke in woorde te identifiseer, byvoorbeeld om kat te verdeel na "c", "a" en "t", asook probleme met dekodering en geheueprobleme. Laastens het 9% die toestand se biologiese aspekte beskryf. Hierdie onderwysers het beskryf disleksie in verhouding tot die brein, sowel as neurologiese verskille, of genetika die oorsaak van die disleksiese simptome.
Leer om te skryf. Bildagentur Zoonar GmbH / Shutterstock
Saam hierdie resultate toon dat die meeste onderwysers 'n stereotipiese begrip van disleksie het, wat meer fokus op die gedrag wat hulle sien. Maar terwyl onderwysers beslis hul eie begrip van die toestand moet opdateer en 'n beter rol speel in die verandering van die manier waarop dyslektiese kinders geleer word, is dit nie vir hulle alleen nie. My navorsing het ook bevind dat daar 'n probleem is met die manier waarop onderwysers self oor dysleksie geleer word.
Tydens die opname is die onderwysers na hul mening gevra hoe goed disleksie op hul onderwyseropleidingsprogram gedek is. 'N Groot meerderheid (71.8%) het gesê dit is "glad nie goed gedek nie". Hierdie gebrek aan opleiding kan help om te verduidelik waarom onderwysers geneig is om net disleksie te verstaan, gebaseer op hoe dit studente beïnvloed op die gedragsvlak.
Navorsing dui daarop tussen 4% en 20% van die bevolking het disleksie. Aangesien die gemiddelde laerskoolklas van 27-studente bestaan, en die gemiddelde hoërskoolklasse is 20 studente, kan daar geskat word dat onderwysers tussen een en vyf disleksie studente in elke klas sal hê. Dit is 'n belangrike deel en om onderwysers in staat te stel om elke disleksiese leerder behoorlik te help, is dit noodsaaklik dat hulle die toestand op meer as net 'n gedragsvlak verstaan.
Effektiewe intervensies is gevind om diegene wat disleksiese simptome toon, te help. 'N Groot liggaam van navorsing skakel disleksie met 'n fonologiese verwerkingsprobleem. 'N 2009 verslag in opdrag van die Britse regering gesluit dat die prioritisering van fonologiese vaardighede is 'n effektiewe manier om kinders met disleksie te leer hoe om te lees. So is dit nou aanbeveel dat onderwysers klankgebaseerde leesbenaderings met alle studente gebruik om diegene wat met geletterdheid te kampe die beste te help. En namate die kinders ouer word, moet onderwysers werk verskaf in verskillende leerstyle om leerlinge te help wat inligting op verskillende maniere verwerk.
Om te verseker dat skoolkinders met disleksie kry die hulp wat hulle benodig, moet onderwysersopleiding 'n opknapping hê. Opvoeders moet weet oor al die verskillende aspekte van die toestand, en ook toegang tot goeie gehalte, bewysgebaseerde opleiding. Slegs met die nuutste kennis van hoe om hul studente die beste te help met disleksie kan hulle hulle help om hul volle potensiaal te bereik.
Cathryn Knight, Dosent in Onderwys, Swansea Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Hoekom Sommige Onderwysers Verstaan ​​Die Diepte Van Disleksie