Lang tafels by die see | SARIE
Lang tafels by die see	deur Sonia Cabano
“Paternoster is ’n baie spesifieke soort plek,” sê Annalise. “Dit sluk jou in of spoeg jou uit. Ons was gelukkig.” Sy sak effens terug in haar stoel met ’n klein glimlag en die weltevrede lyfgebaar van iemand wat oord gevind en wortelgeskiet het. Haar oë en Arnold s’n soek mekaar, soos telkemale tydens die gesprek – die woordelose kommunikasie van twee sielsgenote wat ’n kosbare vonds deel. Die voordele van hul besluit lê voor die hand. Arnold se rustige blou oë beaam dit wanneer hy sê: “’n Mens word hier toegelaat om jou eie lewe te lei, af te skakel en na binne te keer wanneer dit nodig word. Jy gee self die pas aan. Hoogseisoen, wanneer Paternoster uit sy nate bars met toeriste, breek soos ’n brander oor die dorpie. In stiller tye keer die bewoners inwaarts, word oor en weer gekuier en hegte vriendskappe gesmee.