COVID-19, die siekte wat deur die nuwe coronavirus veroorsaak word, is 'n uitdaging vir almal.
Ons weet positiewe sosiale ondersteuning kan ons vermoë om stres te hanteer, verbeter. Maar op die oomblik word ons gevra om afstand van ander te hou om die verspreiding van die virus tot die minimum te beperk.
Baie mense staar periodes van afgedwonge isolasie in die gesig as hulle glo COVID-19 het of in kontak was met iemand wat dit wel gedoen het.
Selfs diegene van ons wat gesond lyk, word tot praktyk gerig sosiale distansiëring, 'n verskeidenheid strategieë ontwerp om die verspreiding van 'n siekte te vertraag en beskerm kwesbare groepe teen besmetting.
Dit beteken onder andere dat ons nie te naby aan mekaar moet wees nie; ons moet dinge soos soen en hande skud vermy.
Met hierdie advies kan groot geleenthede van meer as 500 mense gekanselleer word, terwyl kleiner groepe en organisasies ook verhuis het om geleenthede en gereelde aktiwiteite te kanselleer. Baie werkplekke wat die vermoë het om dit te doen, het hul personeel gevra om tuis te werk.
Alhoewel dit van uiterste belang is om die verspreiding van COVID-19 te vertraag, sal sosiale distansiëring tot gevolg hê dat sosiale sosiale interaksies minder persoonlik tot aangesig lei, wat die risiko van eensaamheid verhoog.
Sosiale distansie en selfisolasie sal vir baie mense 'n uitdaging wees. Dit is omdat mense so is aangebore sosiale. Van die geskiedenis tot die moderne tyd het ons in groepe gewoon - in dorpe, gemeenskappe en familie-eenhede.
Ons weet dat sosiale isolasie dit het 'n negatiewe impak op die gesondheid, weet ons nie regtig wat die gevolge van verpligte (en moontlik langdurige) sosiale isolasie kan wees nie.
Maar ons verwag dat dit die risiko van eensaamheid in die gemeenskap kan verhoog. Eensaamheid is die voel om sosiaal geïsoleer te wees.
As u 'n slimfoon het, waarom nie 'n video-oproep in plaas daarvan om net oor die telefoon te praat nie? Shutter
Onlangse verslae het aangedui dat eensaamheid reeds 'n belangrike probleem is Australiërs, Met inbegrip van jong mense.
Eensaamheid en sosiale isolasie hou verband met 'n soortgelyke verhoogde risiko vir vroeëre dood: 26% en 29% onderskeidelik in vergelyking met iemand wat nie eensaam of sosiaal geïsoleer is nie.
Mense wat sosiaal kwesbaar is, soos ouer mense, sukkel waarskynlik meer deur hierdie onsekere tydperk.
As ouer volwassenes gedwing word om hulself te isoleer, het ons nie 'n gebeurlikheidsplanne om diegene te help wat eensaam is en / of ingewikkelde gesondheidsprobleme het nie.
Alhoewel ons nie die waarde van interaksie van aangesig tot aangesig kan vervang nie, moet ons buigsaam wees en kreatief in hierdie omstandighede dink.
Kan ons ouer mense toerus met tegnologie as hulle nie reeds toegang het nie, of hulle leer hoe om hul toestelle te gebruik as hulle onseker is? Kan ons 'n buurman vir diegene wat nog tuis woon, by hulle aanmeld? Kan ons ons ondersteuning toon deur die tyd te vind om briewe, notas te skryf of telefoonoproepe te maak?
Ondersteuning van mekaar
Navorsing toon 'n periode van onsekerheid en 'n gebrek aan beheer in ons daaglikse lewens kan dit lei tot verhoogde angs.
In sulke tye is dit noodsaaklik dat ons mekaar ondersteun en meegevoel betoon met diegene wat dit nodig het. Dit is 'n gedeelde ervaring wat stresvol is vir almal - en ons weet nie hoe lank dit gaan duur nie.
Gelukkig positiewe sosiale ondersteuning kan ons veerkragtigheid verbeter om stres te hanteer. Gebruik dus die telefoon en as jy kan, en versamel 'n groep mense om in kontak te bly.
Ouer mense is meer vatbaar vir eensaamheid as hulle gedwing word om te isoleer. Shutter
Verder, positiewe sosiale interaksies - selfs op afstand - kan help om eensaamheid te verminder. Ons opregte belangstelling in ander toon, positiewe nuus deel en ou herinneringe opwek, kan ons verhoudings verbeter.
Hier is 'n paar wenke om kontak te hou wanneer u sosiale distansie of in kwarantyn beoefen:
dink aan hoe u met ander kan omgaan sonder om u gesondheid (of hulle s'n) in gevaar te stel. Kan u van 'n heining of oor balkonne met u bure praat? Ons het dit in Italië gesien
As u toegang daartoe het, gebruik tegnologie om in kontak te bly. As u 'n slimfoon het, gebruik die videogeleenthede (om iemand se gesigsuitdrukkings te sien, kan u verbinding verhoog)
loer gereeld in by u vriende, familie en bure. Help waar u ook al mense in u lewe kan hê wat meer kwesbaar is (byvoorbeeld mense met geen toegang tot die internet of wat nie die internet maklik kan gebruik om aanlyn te koop nie)
spandeer die tyd om kontak te maak met die mense saam met wie u woon. As u in 'n afsluitingsituasie verkeer, gebruik u hierdie tyd om u bestaande verhoudings te verbeter
bestuur u stresvlakke. oefening, mediteer, en hou by die daaglikse roetine so veel as moontlik
dit is nie net familie en vriende wat ondersteuning benodig nie, maar ander in u gemeenskap. Om vriendelikheid teenoor ander te betoon help dit nie net nie, maar dit kan ook u gevoel van doel en waarde verhoog en verbeter u eie welstand.
Dink dus aan, neem aksie oor en wees kreatief om te sien hoe u nie net die verspreiding van COVID-19 kan help nie, maar ook die sosiale en sielkundige gevolge daarvan.
Michelle H Lim, Senior Lektor en Kliniese Sielkundige, Swinburne Universiteit van Tegnologie en Johanna Badcock, adjunk-professor, Skool vir Sielkundige Wetenskap, Universiteit van Wes-Australië