Ons het dikwels ons stemme verhef en op mekaar geskreeu.”—MAKI, JAPAN. * Daar was onmenslike wreedheid, daar was die verkragting van klein kindertjies. 'n Ou walging in blatante oneerlikheid het teruggekeer elke keer as ek 'n politikus dié geweld, dié voor die hand liggende probleme hoor invee onder die tapyte van bevryding en demokrasie. Besef ons hoe idioties ons Vigs-beleid klink in die buiteland? vra sy sterk. Die sewende deel van die Psalm tref my op ‘n besondere diep manier. Dit wentel om die krag van God se belofte – sy woord aan sy dienskneg – wat nie net hoop in die verlede gegee het nie, maar altyd sy vertroosting in enige teenswoordige ellende is. God se belofte hou hom letterlik aan die lewe wanneer dit swaar gaan. Verder tref jongmense ’n onderskeid tussen politieke gesprekvoering en sosiopolitieke diskoers, waar eersgenoemde beskou word as die eiendom van partypolitieke interaksie en laasgenoemde as deel van die algemene burgerlike gesprek. ’n Bepaalde frustrasie met partypolitieke gesprek bestaan en groei om verskeie redes onder jongmense, onder andere ’n wantroue teenoor politici, ’n onveranderde posisie van werkloosheid en ’n uitputting met voortgesette historiese konflikte.