Model in die spieël (selfportrette) - Tegnieke en wenke - 2021
Kry die basiese beginsels: Alhoewel ek geskep het Selfportret (potlood, 9 × 13) in my ateljee, gebruik ek 'n gewone huishoudelike lamp om sterk eensydige beligting te gee. Daarna het ek die kontoere, skaduryke vorms en hoogtepunte noukeurig waargeneem en getrek om die driedimensionele vorms van my gelaatstrekke vas te lê. Soos by die meeste onderwerpe, is die skep van 'n voorkoms meestal 'n kwessie van die afbreek van die elemente en die definiëring daarvan met die kontraste van lig en donker.
U weet reeds dat die beste manier om u portretvaardighede te verbeter, is om te oefen. Maar soms is dit moeilik om 'n model te vind. Waarom gebruik u dan nie u eie gesig nie? Selfportrette is 'n artistieke tradisie wat dateer uit die vroeë jare van die Italiaanse Renaissance. Wat meer is, dit kan 'n baie lonende ervaring wees, hetsy as 'n somber reis van self-introspeksie of 'n manier om plesier vir jouself te maak. Volg net hierdie voorstelle om aan die gang te kom.
Om te werk met wat jy het: U het nie 'n ateljee of 'n luukse beligtingstelsel nodig om u selfportrette-vaardighede te ontwikkel nie. Plaas 'n kombuistoel of kroegstoeltjie voor u plathangende badkapspieël. Gebruik dan 'n gewone tafellamp - minus die skaduwee - om u kop en skouers te lig. Plaas die lamp sodat die gloeilamp ongeveer 45 grade van u kop af is, en skep duidelike hoogtepunte aan die een kant van u gesig en ryk skaduwees aan die ander kant.
Ek beveel aan dat u eers 'n tekening teken, wat baie eenvoudiger en meer hanteerbaar is as 'n skildery of beeldhouwerk. Kies 'n 'sagte', mengbare, uitwisbare tekenmedium, soos houtskool, Conte-kryt, grafiet of sagte tekenpotlood. (Moenie dinge bemoeilik deur 'n gekleurde medium, soos kleurpotlood of pastel, te gebruik nie, tensy u reeds vaardig is in die hantering van kleur.) U benodig ook 'n soort tekenpapier - wit of getinte - en 'n ferm oppervlak , soos 'n tekenbord, om aan te werk. Boonop het u 'n spieël nodig wat groot genoeg is om u kop en skouers weer te gee. Dit moet in 'n vertikale of naby vertikale posisie wees. As u die spieël aansienlik kantel, sal u u beeld waarskynlik verdraai. Natuurlik wil u later eksperimenteer met vervorming, maar u moet waarskynlik u eerste selfportret eenvoudig hou. U badspieël sal waarskynlik net so goed werk, maar u badkamerligte is waarskynlik te diffus vir hierdie doel. Om die beligting te verbeter, stel ek voor dat u 'n enkele, bronbare ligbron vind. As u nie 'n professionele ateljeelamp het nie, probeer een van u huishoudelike tafellampe sonder die skaduwee.
Om jouself gemaklik te maak
Om te poseer, moet u sit of staan ​​in 'n gemaklike posisie, met u kop direk vorentoe in die rigting van die spieël. Namate u vaardiger word, kan u ander posisies probeer, maar hou voorlopig 'n vooraansig. Maak seker dat u hierdie houding lank kan hou, want die geringste verskuiwing van u liggaamshouding sal alles in u tekening weggooi.
Dit maak natuurlik nie saak wat u inhou nie, dit sal binnekort ongemaklik raak. As u dus 'n bietjie pouse benodig, neem dit! Onthou die posisie wat u beklee voordat u verhuis. As u op 'n stoel of kruk sit, moenie dit skuif nie. U kan selfs die voorsorg tref om die plasing van sy bene op die vloer met maskeerband te merk, net vir ingeval dit beweeg word. As u weer begin werk, kyk na die gedeelte van u tekening wat u reeds gedoen het, en gebruik dit as 'n riglyn om u weer terug te kry in u oorspronklike houding.
Verligting van die kamer
Vervolgens wil u die lamp voor u en aan die een kant plaas, waarskynlik naby die muur langs die spieël. 'N Goeie hoogte vir die gloeilamp is ongeveer 'n hoek van 45 grade bokant u kop, soos u op my skets kan sien. U doel is om die lig te kry om oor en oor u gesig te vee, om u gelaatstrekke te verlig en te definieer met skerp kontrastes soos ek in Selfportret. U wil egter nie die lamp in die spieël sien nie, want die weerkaatsing daarvan kan in u oë skyn en daardie wonderlike skaduwees wegspoel.
U kan weerkaatsde lig vind wat weer in u gesig bons, waarskynlik van 'n muur in die omgewing. Sommige gereflekteerde ligte is goed vir hierdie situasie, want dit kan help om u gelaatstrekke aan die skadukant te definieer, maar te veel daarvan verdwyn byna geheel en al uit die skaduwees. Hou aan om die lamp aan te pas totdat daar 'n goeie balans tussen lig en skaduwee aan weerskante is.
Maak bowenal seker dat die beligting reg is voordat u begin. As u die lig weer aanpas nadat u 'n ruk lank geteken het, sal u 'n portret opstel wat inkonsekwent is.
Om sake te doen
Nou is u gereed om u werklike portret te begin. Jou gesig is so bekend dat dit maklik is om dit as vanselfsprekend te aanvaar, asof jy daarna kyk sonder om dit regtig te sien. Die sleutel is om te vergeet dat jy jou eie gesig teken, en voorgee dat jy 'n gesig teken wat jy nog nooit gesien het nie.
Om te begin, kan u probeer om 'n paar klein merkies te maak om die plasing van sleutelkenmerke voor te stel, byvoorbeeld die bokant van u kop, u ken, u oë, u ore, ensovoorts. Op hierdie punt wil u net die verhoudings korrek kry. Vir die meeste mense is die breedte van een oog van hoek tot hoek dieselfde afstand as die ruimte tussen u oë en die ruimte tussen die buitenste hoek van u oog en die rand van u kop. (Dit word die vyf-oogreël genoem.) Ook die onderkant van jou oorbol sal waarskynlik êrens in lyn wees tussen die punt van jou neus en jou bolip. As u noukeurig let op hoe u funksies in lyn is, en die afstande tussen hulle, kan u u gesig akkuraat teken.
Sodra u funksies op ongeveer die regte plekke met klein punte geplaas is, kan u die basiese waardes invul. Sommige gebiede, soos u oë, bied nuttige kontoerlyne. Maar ander kenmerke, soos die meeste van u neus, word gedefinieer deur die vorms van skaduwees, middelkleure en hoogtepunte. Werk maar stadig, gee u funksies met lyne en waardevorme totdat u u eie voorkoms vasgelê het.
Neem die uitdaging
As u bekommerd is oor die teken van 'n selfportret en voel dat dit op die oomblik 'n te groot uitdaging is, maak u dit dan makliker. Fokus op een deel van u gesig, miskien u oë. Hoe gaan dit met net jou neus of mond? Daar is geen wet of erekode wat vereis dat u u hele gesig moet teken vir die eerste keer dat u dit probeer nie. Selfportrette, soos enige kuns, behoort 'n lonende ervaring te wees, nie 'n frustrerende, teleurstellende oefening nie. En nadat u geleer het om uself uit eenvoudige, lewendige posisies te put, wil u miskien eksperimenteer met meer uitgebreide selfportrette. U kan twee spieëls rangskik om uself 'n profielbeskouing te gee, miskien om u gunsteling hoed aan te trek. U kan ook moderne tegnologie gebruik - soos ek ook gedoen het man—Om u opsies uit te brei. Met veral fotografie kan u uself op maniere en situasies uitbeeld wat u nie met 'n spieël kan bereik nie.
Soos u uit die voorbeelde op hierdie bladsye kan sien, is inspirasies vir selfportrette geen beperking nie. Sit dus 'n gelukkige gesig aan - of watter uitdrukking u ook al verkies - en teken, teken, teken.
Butch Krieger het ontelbare ure se portrettekening gedurende sy jare as illustreerder van die hofsaal aangeteken. Nou geniet hy dit om sy eie voorkoms in sy ateljee in Port Angeles, Washington, te skep.
Kyk die video: Arantia DS (Augustus 2021).
Tegnieke vir olieverf: naglandskap met Brian Keeler
Tekenbasis: 6 kunsvoorwaardes om te ken
Wenkelêer: gratis geld vir kunstenaars
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Model in die spieël (selfportrette)