Bou van die Napoleontiese legende - Die versamelings
Bou van die Napoleontiese legende
Titel: Bonaparte besoek die plaagslagoffers van Jaffa, 11 Maart 1799.
Skeppingsdatum : 1804
Afmetings: Hoogte 532 - Breedte 720
Tegniek en ander aanduidings: Staatsbeheerde; gravure gedateer 1830) Olie op doek
Prentverwysing: 85EE1390 / INV 5064
Bonaparte besoek die plaagslagoffers van Jaffa, 11 Maart 1799.
Die Egiptiese veldtog (1798-1799) maak deel uit van wat Bonaparte se "oosterse droom" genoem is, waarvan een die eerste manifestasie was die anneksasie van die Ioniese eilande tydens die Verdrag van Campo Formio (18 Oktober 1797 ).
'N Afhanklikheid van die Sultan, Egipte, was onder die teoretiese regering van Beys wat oorheers is deur die burgermag van die Mamelukes. Die ekspedisie - 36 000 man - het Toulon op 19 Mei 1798 verlaat en op 2 Julie Alexandrië bereik. Twee dae na die Slag van die Piramides (21 Julie) het Bonaparte Kaïro binnegekom, maar op 23 Julie het die vernietiging van die Franse vloot deur admiraal Nelson, naby Aboukir, Engeland die beheer verseker van Mediterreense.
Die opstand in Kaïro en die oorlogsverklaring van Turkye (9 September) het Bonaparte genoop om weer die wapen op te neem. Die generaal is na Sirië om die Turkse inval te stop: die inname van Jaffa (6 Maart 1799) is een van die episodes van hierdie tweede veldtog. Tydens die beleg van die stad het 'n plaagepidemie onder die Franse troepe begin versprei.
Onder die arkades van 'n moskee wat in 'n veldhospitaal omskep is, raak Bonaparte aan die pustules van 'n staande soldaat, half geklee in 'n laken. Desgenettes, die mediese hoof van die weermag, hou die generaal fyn dop terwyl 'n soldaat Bonaparte se hand probeer deel om hom van besmetting te hou.
Aan die regterkant word 'n ander soldaat, heeltemal naak, ondersteun deur 'n jong Arabier, deur 'n Turkse dokter verbind. 'N Offisier met oftalmie tas hom tegemoet en leun op 'n kolom.
Op die voorgrond sterf 'n pasiënt op die knieë van Masclet, 'n jong militêre chirurg wat self deur die siekte geraak word. Agter die generaal verskyn twee Franse offisiere bang vir die besmetting: die een beskerm sy mond met sy sakdoek terwyl die ander wegstap.
Links van die komposisie, onder die siekes wat op die grond lê, staan ​​'n majestueuse groep Arabiere wat voedsel versprei.
Die tafel van Plaagslagoffers van Jaffa is deur Groap deur Bonaparte bestel as vergoeding vir die terugtrekking van die bevel uit Slag van Nasaret, nog 'n episode van die Egiptiese veldtog waarin generaal Junot te beroemd was. Die program is aan hom gedikteer deur Dominique Vivant Denon, direkteur van die Louvre, wat aan die ekspedisie deelgeneem het, en die skildery is binne ses maande voltooi vir die Salon van 1804, wat op 18 September geopen is, enkele weke voor die kroning van Napoleon.
Hierdie manjifieke komposisie, waarin Gros se genialiteit as kleurling uitbreek, het ten doel gehad om die moed van Bonaparte ten toon te stel wat, om die angs van sy troepe te bedaar in die gesig van die peste se plae, hom aan besmetting blootgestel het siek soldate in die Jaffa-hospitaal besoek. Maar in 1804 kan hierdie taamlik banale militêre feit die legitimiteit van die keiserlike aspirasies van Bonaparte akkrediteer: die gebaar van die generaal wat met soewereine kalmte die pustules van 'n pasiënt aanraak, verwys in die gewete van die tydgenote na hierdie oomblik van die ritueel van die kroning waar die koning van Frankryk sy taumaturgiese mag uitgeoefen het deur die scrofula melaatses aan te raak ...
Roger DUFRAISSE, Roger Michel KERAUTRET, Napoleoniese Frankryk. Eksterne aspekte, Parys, Seuil, coll. "Punte Histoire", 1999.