Alle kinders het grense nodig om bewus te wees van watter gedrag aanvaarbaar en onaanvaarbaar is.
Deur grense leer kinders:
Om te onderskei tussen reg en verkeerd.
Wat gepaste en onvanpaste gedrag is.
Watter gedrag deur die samelewing aanvaar word.
Grense behoort reeds gestel te word wanneer die kind nog ‘n baba is. Wanneer kinders blootgestel word aan grense op ‘n baie jong ouderdom raak hulle gewoond daaraan dat grense vir hulle gestel word.
Grense moet ten alle tye konsekwent toegepas word. Die grense wat deur ouers gestel word help die kind om ‘n sterk persoonlikheid te ontwikkel. In gevalle waar geen grense gestel word nie, voel die kind onseker van wat aanvaarbare en onaanvaarbare gedrag is. Hulle sal nie die vermoë besit om te kan voorspel wanneer hulle gedrag gestraf of beloon gaan word nie.
Grense deur ouers gestel behoort ouderdomsgepas te wees en moet gepas wees vir die kind se ontwikkelingsvlak en persoonlikheid. Jy as ouer behoort in staat te wees om te kan bepaal hoe streng grense gestel behoort te word en wanneer om meer toegeeflik te wees.
Elke kind is uniek, dus kan die grense wat vir een kind gestel word verskil van die van ‘n ander kind. Aan ouer kinders sal daar in sommige gevalle strenger grense gestel word, waar die jonger kind moontlik minder grense of meer toegeeflikhede kan benodig. In ander gevalle kan die skoolgaande kind meer toegeeflikhede kry byvoorbeeld slapenstyd, terwyl die kleuter vroeër reeds bed toe moet gaan.
Om gesonde kinders groot te maak, is dit nodig vir ouers om gesonde grense te stel. Indien ‘n kind sonder grense groot gemaak word, ontwikkel kinders wat baie onsekerhede ervaar.