Die taksonomie van geweld - EU-verslaggewer
"Jy het dalk teen daardie tyd almal van ons, elkeen van ons, met jou pelletgewere verblind. Maar jy sal nog oë hê om te sien wat jy aan ons gedoen het. Jy vernietig ons nie. Jy is besig om ons te bou. Dit is julleself wat julle vernietig." - (Arundhati Roy)
Die bogenoemde aanhaling van Arundhati Roy, die ware gewete van Indië, toon die afskuwelike gesig van die tragedie wat in die Indiese besette Kasjmir afspeel. Een van die eteries pragtige paradyse op aarde word verwoes deur 'n besettingsmag wat byna 'n miljoen sterk paramilitêre, polisie- en militêre troepe tel wat onder die berugte Openbare Veiligheid en Voorkoming van Terrorismewette werk. Die pelletgewere wat gebruik word om wilde diere te teiken, word op onskuldige Kasjmiris gebruik om hulle hul regte van selfuitdrukking wat ingevolge die VN-handves verleen word, te ontsê. Die hartelose Indiese besettingsmag het tussen 10,500 en Oktober 2016 2020 139 Kasjmiris beseer, 410 verblind en 19 gedeeltelik verblind, insluitend kinders en vroue. Die brutale onderdrukking van die bevolking is vererger in die Covid-XNUMX-omgewing waar, in plaas daarvan om hulp aan die bevolking te bied, 'n kommunikasieblokkade deur die Indies-besette staat Jammu en Kasjmir ingestel is. Die digitale verduistering vir die ongelukkige bevolking het vir meer as sewe maande voortgeduur en 'n wêreldrekord van internetapartheid geskep, skryf Raashid Wali Janjua.
Die Kasjmiris word gestraf vir hul volharding en kompromislose getrouheid aan die saak van vryheid wat aan hulle geweier is weens Indië se ontkenning van VN-resolusies 39 (20 Januarie 1948) en 47 (21 April 1948). Hierdie resolusies het gevra vir 'n wapenstilstand en hou van 'n volksraadpleging om die wense van die Kasjmiris vas te stel om by Pakistan of Indië aan te sluit. Op die vooraand van die onafhanklikheid van Indië en Pakistan in 1947 het die Brits-ingevoerde onafhanklikheidskema aan elkeen van die 565 vorstelike state binne die Brits-Indiese Unie die opsie gegee om vir enige van die lande te kies deur die formele instrument van toetreding wat aan die onderkoning gerig is. . Terwyl ander Indiese state hul keuse uitgeoefen het, het die Maharadja van Kasjmir, die heerser van een van die grootste state, geweier en uitgestel, wat sy bevolking sowel as die Britse koloniste deurmekaar gehou het. Die heerser, wat 'n Hindoe is, het bedreig gevoel deur die 75% Moslem-meerderheidsbevolking van sy staat en het 'n "stilstandooreenkoms" met Pakistan aangegaan, wat handels- en handelsskakels deur natuurlike aaneenlopende kommunikasiekanale tussen Pakistan en die staat Jammu en die staat Jammu toegelaat het. Kasjmir.
Toenemend bedreig en paranoïes, het die Hindoe-heerser in plaas van om tot Pakistan of Indië toe te tree, gewag vir 'n wonderwerk om sy heerskappy te verleng. Hy het die Moslem-meerderheid onder wrede slawerny gehou deur die Hindoe-meerderheidspolisie en -weermag. Uit vrees vir die populêre opstand het hy 'n veldtog begin om die Moslem-bevolking van die staat te ontwapen. Hierdie maatreël het gelei tot 'n gewapende opstand teen die Maharaja wat vanaf Punch en Dhirkot area begin het. 'n Haraja het met verdere onderdrukkende maatreëls gereageer in plaas daarvan om sy grondwetlike belofte na te kom om tot een van die dominiums toe te tree. Die wydverspreide opstand en die verlies van grondgebied het die Maharaja so ontstel dat hy vir Jammu uit Srinagar, die hoofstad van die staat, gevlug het. Deur die medewete van 'n paar invloedryke ministers van Maharaja, het Indië op 26 Oktober troepe na Srinagar vervoer voordat selfs die instrument van toetreding formeel onderteken is.
Dus, die staat Jammu en Kasjmir wat deel van Pakistan sou wees omdat 75% van sy vier miljoen inwoners Moslems was, is deur die Indiese troepe binnegeval in flagrante skending van internasionale reg. Dit was 'n onwettigheid in duidelike en eenvoudige terme aangesien die vlugtende Maharaja nie die instrument van toetreding onderteken het voor die oorsteek van die staatsgrens deur Indiese troepe nie. Die geskiedkundige Andrew Roberts het in sy klassieke Eminent Churchillians geskryf, "die Indiese troepe het in Kasjmir ingetrek voordat die stamlede die grens oorgesteek het." Volgens Stanley Wolpert, "is die instrument van toetreding onderteken deur die Maharaja na die besetting van die Srinagar-vliegveld deur 1 Sikh-regiment." Alaister Lamb skryf ook in "Kashmir, A Disputed Legacy" dat "aangesien Maharaja op die vlug na Jammu was, op 'n reis van 350 km, daar geen manier is dat hy 'n instrument van toetreding op 26 Oktober kon onderteken het soos deur die Indiane beweer word nie. ."
Die Indiërs het probeer om daardie besetting op 5 Augustus 2019 te wettig deur die staat te annekseer nadat artikels 370 en 35-A herroep is. Kasjmir bly in slawerny ná twee jaar van onwettige anneksasie deur Indië. In die afgelope twee jaar het die Indiërs voortdurend die staat se sosio-politieke identiteit aangetas deur die onwettige uitbreiding van Indiese wette na die onwettig besette staat. Indiërs probeer om die Israeliese model na te boots van inbreuk op Palestynse grondgebied deur onwettige nedersettings. Sommige van die buigsame leiers soos Farooq Abdullah, Mehbuba Mufti en Muzaffar Hussain Beg, wat vroeër deur hoofstroom Kasjmiri-weerstandspartye as Indiese paddas uitgeskel is, het onder die sambreel van die Gopkar-verklaring vergader om die staat se anneksasie deur Indië uit te daag. Hierdie leiers het kortstondig die Indiese leierskap gekry, en het selfs daardie vriendelike segment wat ooit bereid was om toegewings aan Indië te maak, vervreem.
Die herroeping van artikels 370 en 35-A was die vervulling van die BJP se Modi-geleide regering se verkiesingsbelofte om alle simbole van pluralisme uit Indiese regering te verwyder. Solank hierdie misantropiese geloof tot die Indiese vasteland beperk was, kon die betwiste gebiede soos Jammu en Kasjmir eendag op geregtigheid hoop. Die anneksasie het sulke hoop betaal. Die Jammu en Kashmir Reorganization Act 2019 saam met Jammu en Kashmir Reorganization Order het die definisie van 'permanente inwoner' verander, wat Indië nou in staat stel om nie-Kashmiri Indiërs in die streek te vestig. Die Orde het ook 'Die Wet op Burgerlike Dienste van Jammu en Kasjmir gewysig om Indiese burokrate in staat te stel om gleuwe van Kashmiris te gebruik.
Die Indiese anneksasie van Kasjmir is in stryd met VN-resolusies 39, 47 en selfs 91 (1951). Volgens laasgenoemde was die Grondwetgewende Vergadering van die staat Jammu en Kasjmir wat die staat as deel van Indië verklaar het nie wetlik gemagtig om so 'n verklaring af te lê nie, aangesien dit nie die grondwetlike mandaat gehad het om die VN-resolusies wat 'n volksraadpleging in die staat vra, te oorskadu nie. . Wetlik, grondwetlik en moreel bly Kasjmir onder onwettige besetting en die Indiese pogings van demografiese veranderinge om die Kasjmiris in 'n minderheid te omskep, is 'n ernstige skending van internasionale reg deur 'n besettingsleër. 3.8 miljoen "nie-domisilie"-mense is sedert 2019 in die staat gevestig en uit dié is 1.2 miljoen by die kieserslys gevoeg tesame met gerrymandering van kiesafdelings.
Die Genocide Watch, 'n Genocide-gebaseerde waghond van volksmoord, het tien stadiums van volksmoord geïdentifiseer, dit wil sê klassifikasie, simbolisering, diskriminasie, ontmensliking, organisasie, polarisasie, voorbereiding, vervolging, uitwissing en ontkenning. Elkeen van die bogenoemde stadiums kan 'n lineêre vordering volg of gelyktydig plaasvind. In Kashmir se geval het die Genocide Watch die staat geïdentifiseer wat die agtste stadium betree en die uitwissing in die gesig staar. Dit is 'n grusame werklikheid wat die internasionale gewete behoort te laat raas ondanks Indiese politieke en korporatiewe invloed in internasionale kringe. Sedert Augustus 2019, toe die onwettige anneksasie plaasgevind het, het die staat ekonomiese verliese van meer as VS$5.3 miljard gely weens aandklokreëls, kommunikasieblokkade en wrede onderdrukking teen die bevolking. Sedert Augustus 2019 is meer as 15000 390 mense in hegtenis geneem saam met 474 buitegeregtelike moorde. Volgens "Regsforum vir Onderdrukte Stemme van Kasjmir" is 2020 mense dood weens geweld in XNUMX alleen.
Terwyl Kasjmir die onverbiddelike opmars van Indiese onwettige besetting ly, wat deur 'n twyfelagtige instrument van toetreding op 26 Oktober 1947 begin het, toon die taksonomie van geweld gereelde byvoeging van stappe soos misdade teen die mensdom, oorlogsmisdade en volksmoord. Of bogenoemde ICC-sensuur of die VN-kennis ingevolge hoofstuk 7 lok of nie, sal 'n toets wees van die wil en krag van die kollektiewe menslike gewete.
Die skrywer is die waarnemende president van Islamabad Policy Research Institute. Hy kan bereik word by [e-pos beskerm])
Verwante onderwerpe:Arundhati RoyIndië
Aangesien die VSA 'n agterkant het om die toon te stel vir wêreldwye buitelandse beleid, het die internasionale arena oopgemaak vir die moontlikheid van sterker strategiese vennootskappe. Vroeër hierdie maand het die Indiese regering en die EU ooreengekom om die onderhandelinge oor 'n moontlike vryhandelsooreenkoms tussen die blok en Delhi te hervat onder 'omvattende en wedersyds voordelige voorwaardes', volgens Anupryia Patel, Indië se minister van buitelandse sake vir handel en nywerheid, skryf ambassadeur Anil Trigunayat (uitgebeeld).
'N Suksesvolle vryhandelsooreenkoms tussen die EU en Indië kan dui op die bereidwilligheid van Brussel om 'n meer onafhanklike buitelandse beleid aan te gaan buite sy onmiddellike invloedsfere. Sommiges beskou inderdaad die groeiende bande tussen Delhi en Brussel as 'n effektiewe manier om Chinese streeksambisies in die Indo-Stille Oseaan te ondersteun.
Aangesien die EU sy buitelandse beleid wil versterk, onafhanklik van sy onmiddellike invloedsfere, veral in die nasleep van die afnemende Amerikaanse hegemonie, sal dit begin soek na 'n meer onafhanklike buitelandse beleid in ander streke, veral in die Midde -Ooste. Hier sien ek ooreenkomste tussen 'n meer onafhanklike EU in die Midde -Ooste met Indië se benadering tot die Golf.
Indië het die moontlike nadele van 'n Amerikaanse leemte in die Midde -Ooste suksesvol ontwyk deur sy eie bilaterale betrekkinge te vestig, terwyl hulle ook in lyn was met verdraagsaamheid en matigheid in die streek.
Namate die Midde -Ooste oorgaan van 'n oop konflik en begin om die verskillende verdeeldheid en politieke alliansies wat die streeksdinamika al lank gevorm het, in ag te neem, veral in die nasleep van die terugtrekking van die VSA uit Irak en Afghanistan, sal die EU ongetwyfeld moet begin saamsmelt sy eie strategiese verhoudings en ambisies, en hiervoor kan en behoort hul tradisionele bondgenote in die Golf 'n goeie beginpunt te wees om stabiliteit en veiligheid in die streek te bevorder.
Aan die begin van hierdie maand het Oostenryk 'n voorbeeld gestel vir Europa se omhelsing van 'n nul-verdraagsaamheidsbenadering tot ekstremisme deur die UAE-kroonprins, sjeik Mohammed bin Zayed, in Wene te verwelkom, wat die bilaterale betrekkinge van beide lande en die verbintenis tot die beëindiging van radikale ekstremisme versterk. Sedert die aanvang van die Modi-era, het Delhi en Abu Dhabi oorgegaan van 'n transaksionele koper-verkoper-dinamiek, na 'n strategiese vennootskap wat politiek, ekonomie en kwessies van wedersydse belang omvat. Beide lande het sedertdien hul bilaterale handel versterk en verskeie ooreenkomste onderteken wat nie-tradisionele gebiede insluit, soos verdediging, terroristebestryding, kuberveiligheid, ruimte en kernenergie sowel as gesondheidsorg.
Onlangs herleef Indië en die Gulf Cooperation Council (GCC) onderhandelinge oor moontlike vryhandelsooreenkomste, onder die impuls van Abu Dhabi om gesprekke wat sedert 2008 tot stilstand gekom het, te herbegin. Volgens ramings word tussen 2019-20 tussen Indië se koolwaterstofhandel met die streek was $ 62 miljard werd, 'n syfer wat neerkom op ongeveer 36% van die totale koolwaterstofhandel in Indië.
Met betrekking tot die Golf, het Europa steeds sy verhouding op ekonomiese aangeleenthede gefokus. Die streek is steeds 'n groot handelsblok met die EU, met 'n totaal van EUR 97.1 miljard EUR 50 miljard in goederehandel gedurende 2020. Die Golf kan egter meer bied as handel vir Europa deur verdraagsaamheid, innovasie en matigheid te bevorder die omgewing. Die onlangse besoek aan Wene is 'n belangrike voorbeeld hiervan, maar daar is min bewyse dat dit deur ander EU -lidlande herhaal word.
Die Golf in die algemeen het ons getoon dat hy bereid is om saam te kom, bondgenootskap met en vennootskap met gematigde nasies. Hy het sy ekonomie probeer diversifiseer deur middel van sosio-ekonomiese hervormings en 'n langtermynvisie deur 'n unieke beeld te gee van homself as 'n oop en hoëtegnologiese moderne nasie deur sy eerste verdraagsaamheidsbenadering.
Dit is geen wonder dat Pous Francis se besoek, die land se wêreldtoleransieberade, sowel as die toewysing van grond aan Indië vir die bou van 'n Hindoe -tempel in Abu Dhabi, as sekulêre pogings in die rigting beskou word. Indië, 'n sekulêre demokrasie met die tweede grootste Moslem -bevolking, waardeer duidelik hierdie ontwikkelings wat die sosiale harmonie en ekonomiese ontwikkeling bevorder.
Aangesien die EU sy buitelandse beleid wil herkalibreer na 'n afname in die Amerikaanse geopolitieke hegemonie, word kyk na suksesvolle voorbeelde in ander streeksvennootskappe toenemend belangrik. Net soos hul voorneme om 'n stygende China in die Indo-Stille Oseaan teen te werk deur 'n gematigde bondgenoot soos Indië te omhels, kan die EU leer uit Delhi se strategiese verhouding met die Golf, met die hoop om waardevolle lesse te kry in die bevordering van matigheid, ekonomiese vooruitgang en verdraagsaamheid. in die Midde -Ooste.