Silwer dollars wettig gemaak - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Bland-Allison Act, wat sterk ondersteun word deur westerse mynbelange en boere, word die wet van die land.
Die twis en twis rondom die muntstukke van silwer is moeilik vir die meeste moderne Amerikaners om te verstaan, maar in die laat 19de eeu was dit 'n onderwerp van groot politieke en ekonomiese belang. Vandag word die waarde van Amerikaanse geld in wese verseker deur geloof in die stabiliteit van die regering, maar gedurende die 19de eeu word geld oor die algemeen gesteun deur werklike deposito's van silwer en goud, die sogenaamde 'bimetaalstandaard'. Die VSA het ook goue en silwer muntstukke geslaan.
In 1873 besluit die kongres om die leiding van baie Europese lande te volg en hou op om silwer te koop en silwer muntstukke te koop, beide omdat silwer relatief skaars was en om die geldstelsel te vereenvoudig. Vererger deur 'n verskeidenheid ander faktore, het dit tot finansiële paniek gelei. Toe die regering ophou om silwer te koop, het pryse natuurlik gedaal en baie eienaars van hoofsaaklik westelike silwermyne het seergekry. Net so het boere en ander wat aansienlike skuldlading gedra het, die sogenaamde 'Misdaad van '73' aangeval. Hulle het 'n bietjie eenvoudiger geglo dat dit 'n strenger voorraad geld veroorsaak, wat dit weer moeiliker gemaak het om hul skuld af te betaal.
'N Landwye strewe om terug te keer na die bimetaal -standaard het die land aangegryp, en baie Amerikaners het 'n byna mistieke geloof in die vermoë van silwer om hul ekonomiese probleme op te los, aangegryp. Die leier van die stryd om silwer te herontwerp, was die kongreslid van Missouri, Richard Bland. Nadat hy in mynbou gewerk het en die stryd van kleinboere aanskou het, het Bland 'n vurige gelowige in die silwer saak geword en hom die bynaam 'Silver Dick' gekry.
Met die steun van kragtige westerse mynbelange, het Bland die Wet op die Bland-Allison-wet, wat op hierdie dag in 1878 in werking getree het, aangeneem. Die Amerikaanse tesourie hervat die aankoop van silwer en die verslaan van silwer dollars as wettige betaalmiddel. Amerikaners kon weer silwer muntstukke as wettige betaalmiddel gebruik, en dit het sommige sukkelende westelike mynbedrywighede gehelp. Die wet het egter min ekonomiese impak gehad, en dit kon nie die meer radikale begeertes en drome van die silwer ondersteuners bevredig nie. Die stryd om die gebruik van silwer en goud het Amerikaners tot in die 20ste eeu steeds beset.
Spaanse silwer: algemene inleiding
Spaanse silwer muntstukke was eeue lank wêreldwyd bekend as die standaard waarmee ander muntstukke gemeet is, vanweë die konstante gewig en suiwerheid daarvan. Die opkoms van die Spaanse muntstuk dateer uit 1537 toe Charles I, wat 'n wet van 1479 hersien het, veeleisende standaarde vir Spaanse silwer- en goue munte afgekondig het. Die Spaanse agt -real -muntstuk het 'n gewig van 423,9 korrels (27,47 gram) 0,9305 fyn silwer. Sedert daardie datum het die munt slegs in die volgende 250 jaar ongeveer 4,4% gedaal! Benewens sy stabiliteit, was Spaanse muntstukke volop. Spaanse gereguleerde muntstukke is nie net dwarsdeur Spanje gemunt nie, maar dit is ook vervaardig in die koloniale besittings van Spanje. Reeds in 1536, 'n jaar voor die munthervorming, is Spaanse koloniale silwer muntstukke in Mexikostad geslaan. Met die ontdekking van groot silwer- en goudneerslae in die hele onderkoning van Peru (wat die hele Spaanse Suid-Amerika ingesluit het vanaf die huidige Panama tot in Venezuela), is groot muntstukke in Lima, Peru (1568-1589, daarna heropen in 1684) geopen, Potos & iacute , Bolivia (vanaf 1575) en Santa Fe de Bogot & aacute, Columbia (vanaf 1620). Later is ekstra muntstukke in Guatemala City (vanaf 1733), Santiago, Chili (vanaf 1750) en Popayan, Columbia (vanaf 1758) geleë. Vanuit hierdie plekke, en in mindere mate uit Spanje, het 'n aantal muntstukke die Engelse kolonies binnegedring.
Die eerste nuwe wêreldmunt
Dit is bekend dat Columbus in 1492 aanspraak maak op die nuwe wêreld vir Ferdinand en Isabella van Spanje. By die dood van Ferdinand in 1516 is die gesamentlike gebiede van Leon en Kastilië geërf deur hul kleinseun, Charles I van Spanje. In 1520 neem Charles ook die titel van die Heilige Romeinse keiser aan as Charles V. Charles was die seun van Johanna (Juana la Loca), die dogter van Ferdinand en Isabella, en Philip the Handsome, Hertog van Burgandy. Charles regeer Spanje saam met sy ma Johanna, wat in 1556 oorlede is. Op 16 Januarie 1656 gee Charles die troon prys en tree terug na die klooster Yuste. Dit was tydens die bewind van Charles en sy moeder Johanna (1518-1558) dat die eerste koloniale silwer in die Nuwe Wêreld geslaan is.
Namate Mexico -stad gegroei het, was daar 'n steeds dringende vraag om die hoeveelheid muntstukke wat beskikbaar is om handel te bespoedig, te verhoog. Trouens, reeds in 1525 het die Spaanse kroon versoekskrifte ontvang waarin versoek word dat 'n munt in die besittings van die Nuwe Wêreld oopgemaak word. Min vordering is egter gemaak tot 1535, met die aanstelling van Antonio de Mendoza as die eerste onderkoning in die Amerikas. Toe Mendoza op 14 November 1535 in Mexiko -stad aankom, was een van die verskeie koninklike besluite wat hy saamgedra het, 'n dokument wat die koningin op 11 Mei 1535 onderteken het, waarin die vestiging van 'n munt gemagtig is. Die munt is gou in Mexico -stad gevestig, agter in die gekonfiskeerde paleis van die beroemde veroweraar Hernando Cortes, waar dit tot minstens 1547 gebly het. 'n groot gebou op die sentrale plein vir koninklike ampte. Die gebou, nou bekend as die Nasionale Paleis, het die nuwe plek van die munt geword.
Die munt was 'n kontrakdiens vir handelaars wat muntstukke benodig het. Om die operasie te betaal, is verskeie gelde ingevorder van elke persoon wat muntstukke uit die munt vra. Wat sou gebeur, is dat 'n handelaar na die munt kom en silwer stawe by die gietery koop. U kan ook silwer in eie besit saambring vir verfyning. Daar is egter 'n fooi van twee reales gehef om elke tien silwerpunte te toets (daar was 67 reëls aan die punt) om vas te stel of dit die korrekte fynheid was. As die silwer nie suiwer genoeg was nie, word 'n verdere fooi gehef om onsuiwerhede uit te haal. Nadat die silwer aanvaar is, moes die handelaar fooie van twee reales (dit wil sê 68 gemarineerde en iacutees) betaal vir elke silwermerk wat hulle wou omskep in munte. Die vergoeding het gegaan aan die tesourier (22 geteisterde en iacutees), die assayer (5 maraved & iacutees), die die sinker (5 maraved & iacutees), die skriba of sekretaris (1 maraved & iacute), vir twee wagte ('n totaal van 2 maraved & iacutees), die weegmeester (1 maraved & iacute), die muntstukke (8 maraved & iacutees), die voormanne (24 maraved & iacutees) en vir oorhoofse (4 maraved & iacutees). Die silwer is dan na die gebied geneem waar dit in repe gerol sou word. Weer is die silwer ontleed (die hierbo genoem 5 gemaalde en iacutees -toetslading) en dan in ronde planete gesny. Die planke is dan geweeg om te verseker dat hulle die regte gewig het. Na 'n uitgloeiingsproses is die planke tussen twee matrieke geplaas en 'n hamer geslaan om 'n muntstuk te vervaardig.
Daar is baie bekend oor die vroeë Mexikaanse munt as gevolg van koninklike ondersoeke. In 1540 keer Cortes terug na Spanje en het klagte teen die onderkoning Antonio de Mendoza aanhangig gemaak, wat, soos ons gesien het, sy paleis in beslag geneem het. As gevolg van die aanklagte in November 1543, is Francisco Tello de Sandoval, lid van die Raad van Indië en Inkwisiteur vir Toledo, na Mexiko gestuur om al die koninklike ampte te ondersoek. Gedurende hierdie vier jaar lange ondersoek (van 1544-1547) het Sandoval die koninklike munt van 27 Mei tot 15 Julie 1545 ondersoek en 'n verslag van 78 bladsye opgestel wat nog steeds bestaan ​​en die werk van die munt bevat. Uiteindelik is alle aanklagte teen Mendoza van die hand gewys.
Na aanleiding van die Spaanse tradisie is aanstellings in koninklike poste, insluitend muntposte soos penningmeester en assayer, deur die koning uitgedeel tot die hoogste bieër of politieke gunsteling in Spanje. Hierdie individue het gewoonlik 'n ooreenkoms met ander getref om die werk te verrig. Byvoorbeeld, in 1545 was die biskop van Lugo in Spanje die amptelike sekretaris van die munt, maar hy het 'n & quotlease & quot -ooreenkoms met Pero S & aacutenchez de la Fuente in Mexiko aangegaan, waardeur S & aacutenchez vir 'n sekere tydperk die pligte vir een derde van die fooi sou verrig en die biskop sou twee derdes behou. Soms sou meer as een persoon gelyktydig 'n & quothuur. & Quot
Vir die moderne numismatikus is hierdie situasie veral frustrerend vir die kantoor van die assessor, aangesien die assayer hul voorletter op die muntstukke geplaas het. 'N Netjiese chronologie van assayers sou help met die vervaardiging van 'n emissiereeks vir hierdie ongedateerde eerste silwer muntstukke. Die situasie van Juan Guti & eacuterrez toon egter die probleme aan. Volgens sy getuienis in 1545 verklaar Guti & eacuterrez dat hy sedert 1539 by die munt was. Geen dokumente bestaan ​​voor die 17de Januarie 1543 toe Pedro de la Membrilla vir twee jaar aan hom die kantoor van assayer gehuur het nie. Destyds was Francisco del Rinc & oacuten, wat die eerste persoon was wat die assessorposisie verhuur het, nog steeds in diens en het op 21 Maart 1543 'n nuwe huurkontrak verkry. Daar was dus ten minste twee assayers op daardie tydstip. Kort daarna, op 22 April 1544, het Guti & eacuterrez die assayer -posisie vir 'n onbepaalde tyd (waarskynlik lewenslank) gekoop. Die termyn van Rinc & oacuten is beëindig deur 'n regsgeding op 7 Januarie 1545. Gedurende die tydperk van die Charles en Johanna -silwer het ten minste ses ander individue die pos van assessor beklee, sommige slegs vir 'n baie kort tydperk, moontlik saam met of miskien in die plek van (of ingevolge die kontrak van) Guti & eacuterrez. Alle dokumente wat oorleef is, onderteken deur Guti & eacuterrez, dateer tussen Januarie 1543 en Maart 1545. G-getekende munte kan dus al in 1539 wees, hulle is beslis 1543-1545 vervaardig en kan ook op enige stadium tot aan die einde van die reeks geproduseer word. 1572.
Koper geteisterde en iacutees is die eerste keer in die Nuwe Wêreld in die munt in Mexiko in 1542 getref op bevel van onderkoning Antonio de Mendoza. Op 20 Desember 1505, voordat die Mexikaanse munt begin het, het Ferdinand I gemagtigde en iacutees vir die eiland Santo Domingo gemagtig. Hierdie besluit is op 10 Mei 1531 deur Johanna herbevestig. Hierdie kopers word egter in Spanje in Sevilla en moontlik in Burgos vervaardig (daar was geen munt in Santo Domingo nie). Die Santo Domingo-kopers was die eerste kopers wat vir die kolonies van die nuwe wêreld gemaak is, maar die Mexikaanse kopers was die eerste kopers wat eintlik in die nuwe wêreld geslaan is (Nesmith bl. 40 en 127-128).
Spaanse koloniale muntstukke in die Engelse kolonies
Die belangrikheid van Spaanse geld in die kolonies kan nie oorbeklemtoon word nie. Daar word beraam dat die helfte van die munte in koloniale Amerika Spaanse reales was. Hulle is nie net as muntstukke gebruik nie, maar ook as 'n handelsware behandel, soos silwer- of goudstawe. In 1645 het Virginia die Spaanse ware die standaard geldeenheid gemaak. Trouens, die eerste muntstuk wat deur 'n Engelse koninklike patent vir die kolonies gemagtig is, die American Plantations -token, gemunt by die Tower of London, het die waarde daarvan op die voorkant van die munt nie in Engelse geldeenheid nie, maar as 1/24ste van 'n Spaanse real genoem .
Soos bespreek in die inleiding tot Massachusetts silwer, in 1711, het die Engelse skip H.M.S. Feversham het geld van die Britse tesourie -kantoor in New York City gevra om 569 12s5d se geld te eis voordat hy gevaar het om 'n Britse vloot te help vir 'n aanval op Quebec. Op pad noordwaarts sak die skip voor die kus van Nova Scotia. In 1984 is die skip gevind en gered. Onder die items aan boord was £ 33 13 miljoen in munte, vermoedelik die deel van die toewysing wat in New York verkry is. Hierdie houer bevat 8 Engelse munte, 22 Nederlandse munte, 126 stukke Massachusetts silwer, 5 muntstukke uit Spanje en 504 Spaanse munte uit die nuwe wêreld. Daar bestaan ​​geen twyfel dat selfs in die tydperk toe die Nederlanders hul "Lion Dollars" in New York ingevoer het en die suksesvolste plaaslike silwer muntstukke in die kolonies, die Massachusetts Pine Tree -reeks, nog steeds die silwer was, uit die koloniale Spanje.
Benewens muntstukke is daar 'n oorvloed opgetekende inligting oor Spaanse koloniale muntstukke in die Engelse kolonies. In 1750 word die papiergeld van Massachusetts in Spaanse silwer muntstuk afgelos, insluitend baie pistare wat die vorige jaar uit Engeland op die skip Mermaid aangekom het. Die skip het 207 kiste van gemaalde Spaanse pistare en agt kaste van twee pilare gelewer, wat op die faktuur 'quotpillar pistereens' genoem is, tesame met baie Britse kopers as betaling vir die koloniste se hulp teen die Franse tydens die Louisbourg -ekspedisie in die Franse en Indiese Oorloë [sien, John Sallay in The Colonial Newsletter, 15 (1976) 519-531]. Maryland koloniale papiergelduitgawes van 1767-80 is nie net gesteun deur Spaanse gemaalde muntstukke nie, maar was ook in Spaanse dollars eerder as Engelse pond, met die note van $ 1 en $ 2 van die uitstoot van 1 Januarie 1767 1 Maart 1770 en 10 April 1774, wat die Spaanse gemaalde dollar op die voorkant van die note uitbeeld (sien ons voorbeelde van Maart 1770). Die meeste papiergelduitgawes uit die middel van die 1770's, insluitend dié van die kontinentale kongres, is gelykstaande aan en gedenomineer in Spaanse dollar.
Soos hierbo opgemerk, is daar gedurende die middel van die agttiende eeu steeds muntstukke in die onderkoning van Peru vervaardig, terwyl die laaste koppe in die munt van Potos & iacute in Bolivia in 1773 vervaardig is. as minderwaardige produkte. Die koloniste het eerder gretig gesoek na die "gemaalde" of "pilaar dollar" soos hulle die nuwe agt reales genoem het. Hulle het na kleiner denominasie muntstukke verwys as & quotbits & quot; dus was die een, twee en vier reales die een, twee en vier bit muntstukke, met die half reële 'n halwe bit of 'n & quotpicayune. die agt reales, of kleiner denominasiemuntstukke, sou eintlik in helftes, kwarte of agtste in werklike stukke gesaag word om klein veranderinge aan te bring. Vir 'n interessante bespreking van Spaanse muntstukke en stukke wat in Virginia gevind is, sien die Kays -artikel in die bibliografie.
Spaanse muntstukke, beide kolbe en gemaalde produkte, is op soortgelyke wyse in die Britse Wes -Indiese Eilande behandel. Verskeie eilande, soos Jamaika, Barbados, Greneda en Montserrat, het hierdie munte gesny en teenstempel met plaaslike merke as 'n manier om 'n plaaslike muntstuk te vervaardig. Deur middel van handel, het sommige van hierdie Spaanse stukke wat teen die stempel was, in koloniale Amerika in omloop gekom.
Spaanse dollar is in die Verenigde State deur 'n wet van 9 Februarie 1793 wettig betaalbaar gemaak en is eers op 21 Februarie 1857 gedemonstreer. deel van die Amerikaanse woordeskat. Dit is ook interessant om op te let dat, toe die New York Stock Exchange in 1792 geopen het, koerse gerapporteer is in terme van die sjielings in New York, wat op agt gewaardeer is teenoor die Spaanse gemaalde dollar. Ongelooflik, meer as tweehonderd jaar na die aanvaarding van die desimale stelsel, word voorraad- en sekuriteitsprysverskille steeds in agtste gerapporteer!
Die waarde van Spaanse koloniale muntstukke in die Engelse kolonies
In die Amerikaanse kolonies is die waarde van Spaanse silwer en ander buitelandse munte uitgedruk in koloniale sjielings. Dit was nie Britse sterling sjielings nie, maar eerder gelde wat deur elke kolonie bepaal is. Die waarde van hierdie rekeninge was dus nie dieselfde in elke kolonie nie, maar hierdie waardes het ook mettertyd in elke kolonie gewissel. Byvoorbeeld, in Massachusetts styg die waarde van die Spaanse dollar meestal meestal. Vanaf die stigting van Massachusettsbaai in 1630 het die Spaanse dollar verhandel teen 54d (4s6d), wat gelyk was aan die Britse pond (in pariteit met Brittanje). Op 14 Junie 1642 het Massachusetts Bay die waarde van die Spaanse dollar met 3% tot 56d (4s8d) verhoog, en drie maande later, op 27 September, is die waarde verder verhoog tot 60d (5s) of 11% bo die Britse koers. Teen 1672 het Massachusetts die Spaanse dollar op 6s (72d) of 33% bo pari gewaardeer. In 1682 het dit afgeneem tot 66d (5s6d) of 22,25% bo pari (wat gelyk was aan die waarde bo pariteit vir die silwer uit die Boston -munt), maar teen 24 November 1692 is dit herwaardeer tot 72d (6s). In werklike handel sou die Spaanse Amerikaanse silwer soms hoër as die wetgewende waarde wees, volgens Mossman (tabel 6 op bl. 62-63) in 1705 is die Spaanse Amerikaanse dollar herkodeer as verhandeling in New England teen net minder as 7s (84d, dit is was op 83,6d) of 55% bo par. Daarna, tot middel van die eeu, het die handelswaarde van Spaanse silwer in New England grootliks toegeneem as gevolg van buitengewone inflasie. In New York het die waarde van die Spaanse dollar toegeneem van 66s (5s6d) in 1640 tot 96d (8s) teen 1709. Rond 1700 was New Jersey teenoor die New York teen die 96d (8s) koers, terwyl die koers in Pennsylvania wissel tussen 90d tot 72d (7s6d tot 6s). Maryland wankel tussen 72d (7s6d), soortgelyk aan Pennsylvania, en 'n koers van 54d (4s6d) op dieselfde vlak as Brittanje en soortgelyk aan Virginia. Aan die begin van die agtiende eeu in Virginia het die Spaanse dollar teen 1750 ongeveer 65d (5s5d) gestyg tot 72d (7s6d). In die Carolinas, wat eers in 1712 geskei het, was die koers ongeveer 81d (6s9d). In Georgië, wat eers in 1754 ingelyf is, verhandel die Spaanse dollar teen die Britse koers van 54d (4s6d) vanaf ongeveer 1740 tot in die 1760's. Vir meer inligting, sien die verduidelikende opstelle oor 'Die waarde van buitelandse muntstukke in die kolonies' en 'die toets van 1702' op ons webwerf met koloniale geldeenhede, via die knoppie onderaan hierdie bladsy.
Verskeie toetse by die Londense munt (1651, 1704, 1717) het bepaal dat die Spaanse dollar gewaardeer is op 54d (4s6d) pund. Om die Britse handelaars te help, het koningin Anne in 1704 'n proklamasie uitgereik wat die verhoging in die koloniale waarde van die Spaanse dollar beperk het tot 33,33% in vergelyking met die Britse pond of 72d (6s). Alhoewel dit aanvanklik nie gevolg is nie, het dit bekend gestaan ​​as die & quotLawful money & quot -koers. Na 1750 word dit die standaardkoers in New England, terwyl Pennsylvania, New Jersey, Delaware en Maryland 'n verhoging van 66,66% in vergelyking met die Britse pond gebruik het, wat die dollar op 90d (7s6d) waardeer.New York het 'n koers van 96d (8s) aangeneem, wat 78% hoër was as pund. In Virginia was die dollar in 1764 op 86d (7s2d), terwyl die dollar in dieselfde jaar op 60d (5s) gewaardeer is. In Noord -Carolina blyk die waarde na 1750 ongeveer 96d (8s) te wees soos in New York, terwyl die dollar in Suid -Carolina gewaardeer is in die omgewing van 382d tot 390d (31s10d tot 32s6d). In die jaar 1775 was die waarde van 'n Spaanse gemaalde dollar in plaaslike rekeninge soos volg: SC 390d, NY 96d, NJ en MD 90d, PA en DE 86d, New England 72d, VA 67d en GA 59d (die koers in NC weet nie vir 1775 nie, maar dit was 96d in 1783). 'N Tabel wat die veranderende waardes van die Spaanse dollar oor tyd in die verskillende kolonies toon, is beskikbaar in Mossman, pp. 62-63 en p. 57 vir die verskillende waardes van kleingeld Spaanse silwer.
Die waardes van kleiner grootte Spaanse munte word hieronder gegee vir die drie mees algemene wisselkoerse:
Koers Half bietjie Een stukkie Twee Bits Vier Bits
Sien Mossman, p. 57 vir 'n grafiek van die verskillende waardes van Spaanse silwer met klein kleingeld met plaaslike name vir die verskillende munte.
Die pistareen en 'nuwe bord' muntstukke uit Spanje
Saam met die Spaanse koloniale reales versprei 'n paar Spaanse muntstukke wat in Spanje gemunt is in die Engelse kolonies. Die muntstukke wat in Spanje gemunt is, word 'nuwe bord' genoem, aangesien dit 20% ligter was as Spaanse koloniale munte. Hierdie vernedering is die eerste keer goedgekeur deur 'n bevel van Philip IV op 23 Desember 1642 in 'n poging om geld in te samel om te betaal vir militêre ekspedisies wat verband hou met die Dertigjarige Oorlog en om opstande in Katalonië en Portugal te onderdruk. Die vernielde "nuwe plaat" muntstuk is die "provinsiale silwer" genoem, skynbaar slegs vir gebruik binne Spanje, terwyl die Spaanse Amerikaanse muntstuk die "nasionale silwer" genoem word. Spaanse Amerikaanse silwer word steeds met volle gewig geslaan as gevolg van die Spaanse belasting, die 'Quinto' of die King's Fifth genoem. Die Spaanse koning het 'n vyfde van alle koloniale goud en silwer as sy persoonlike aandeel geneem. Deur koloniale munte 20% swaarder te maak as munte wat op dieselfde manier in Spanje vervaardig word, sou alle koloniale silwer wat in Spanje ingevoer is, outomaties die King's & quotQuinto & quot; Die vernielde "nuwe bord" muntstuk was oorspronklik bedoel om in Spanje te bly, maar mettertyd, namate meer en meer volgewig silwer muntstukke van die nuwe wêreld na Spanje gestuur is, is die vernielde Spaanse muntstuk uit Spanje uitgevoer vir gebruik in die nuwe wêreld.
Binne die Nuwe Wêreld is veral 'n Iberiese Spaanse muntstuk wyd gebruik, naamlik die vervalle silwer Spaanse twee reales wat in die Engelse kolonies bekend was as 'quotist'. ' waarde afhangend van sy suiwerheid en gewig (dit wissel van 84 tot 96 korrels met 'n fynheid tussen .8125 en .842). In die Britse kolonies was die & quotlawful money & quot -waarde van 'n Spaanse koloniale twee reals 1s6d, sodat 'n totaal van vier van die twee reales -munte ses sjielings sou wees (die waarde van 'n agt reales -munt). Die Spaanse & quotpistareen & quot het egter 'n & quotLawful money & quot -waarde van 1s3d, sodat dit altesaam vyf van die twee reales pistareens geneem het om gelyk te wees aan ses sjielings (eintlik 6s3d). Terwyl vier koloniale twee reales dus gereeld verhandel vir 'n agt reales munt, het dit in die praktyk vyf twee reales pistareens geneem om gelyk te wees aan 'n agt reales munt.
Gelukkig kon die Engelse koloniste maklik die Spaanse "nuwe plaat" silwer identifiseer, soos die pistareen uit die Spaanse koloniale silwer. Die "nuwe plaat" silwer het die gekroon heraldiese skild van Hapsburg op die voorkant, terwyl dit aan die agterkant 'n kruis was met die skild van Castilië en Leon, dus was hierdie munte bekend as die & quotcross & quot reales (en kruis pistareens). In 1772 verander die ontwerp op 'nuwe bord' muntstukke in 'n voorkant met 'n portret van die liniaal en 'n agterkant met 'n gekapte Hapsburg-skild (gemunt 1772-1851), hierdie munte staan ​​bekend as 'n & quothead & quot reales (en kop pistareens). Anders as in die nuwe wêreld, het hierdie munte in 1793 nie die status van wettige betaalmiddel gekry nie, maar 'n nuwe bord, veral die pistare, het in die vroeë 1830's in die Verenigde State versprei. Alhoewel dit nie amptelike munt was nie, het hierdie stukke 'n behoefte vervul, veral vanweë hul minderwaardige kwaliteit. Anders as gemaalde muntstukke, is hulle nie deur boeliespekulante opgehoop nie, en dit was ook nie winsgewend om dit vir uitvoer te gebruik nie, daarom bly dit in omloop. Die pistareen versprei in koloniale Latyns -Amerika, in die Wes -Indiese Eilande, Florida, New Orleans en in Kanada sowel as in die Britse kolonies. Dit was veral prominent in die suidelike kolonies, waar gesnyde pistare die plek van koper ingeneem het. John Kleeberg het kennis geneem van die uitgifte van papiergeld in Virginia op 17 Julie 1775 in koloniale sjielings, maar uitgereik in benamings wat veelvoude van die pistareen is, naamlik note van 1, 2,4, 6, 8, 10, 16 32 en 64 pistareens (1s3d, 2s6d, 5s, 7s6d, 10s, 12s6d, 20s, & pound2 en & pound3), met die 1s3d noot wat eintlik in die boonste kant aangedui is as & quota pistareen. & Quot Kleeberg merk op die voorkoms van die pistareen in die suidelike kolonies en in die Weste Indië in teenstelling met die meer beperkte gebruik daarvan in die noordelike kolonies waaruit hy die skerp waarneming gemaak het:
Kyk: William L. Bischoff, red. The Coinage of El Per & uacute, Proceedings of the Coinage of the Americas Conference, no. 5 (gehou 29-30 Oktober 1988), New York: American Numismatic Society, 1989 met verskeie gespesialiseerde artikels en Craig Freeman, & quotCoage of the Viceroyalty of El Per & uacute-an Overview & quot op pp. 1-20 Theodore V. Buttrey, Jr. , red. Coinage of the Americas, New York: American Numismatic Society, 1973, dit is die eerste konferensie wat gelei het tot 'n voortgesette reeks, sien veral pp. 7-29 Humberto Burzio oor Spaanse koloniale munte en pp. 77-90 deur Ray Byrne en Hillel Kaslove on the West Indies cut and counterstamped Spanish Coinage Thomas A. Kays, & quotMore Observations by a Relic Hunter, & quot The Colonial Newsletter 36 (September 1996, reeksnr. 103), 1637-45 John M. Kleeberg, & quotA Coin Perfectly Familiar to Ons almal: die rol van die Pistareen, & quot The Colonial Newsletter 38 (Desember 1998, reeksnommer 109), 1857-77 (gevolg deur 'n herdruk van 'n verhaal wat oorspronklik in 1837 in Philadelphia gepubliseer is met die naam "The Four Pistareens or Honosty is the Best Policy & quot op pp. 1879-86) Chester Krause en Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins, onder redaksie van Colin R. Bruce II. 2 vols. Iola, Wis .: Krause, 1991 Mossman, pp. 54-63 Robert Nesmith, The Coinage of the First Mint of the Americas at Mexico City, 1536-1572, Numismatic Notes and Monographs, no. 131, American Numismatic Society: New York, 1955 Josep Pellicer i Bru, Glosario de Maestros de Ceca y Ensayadores, Barcelona: Asociaci & oacuten Numismatica Espa & ntildeola, 1975 (Woordelys van muntmeesters en beoordelaars met die voorletters gebruik en hul datums van Spaanse muntstukke wêreldwyd) Daniel en Frank Sedwick, The Practical Book of Cobs: History, Identification, Shipwracks, Values, Market, Coin Photos, derde uitgawe, Winter Park, Florida: Daniel en Frank Sedwick, 1995 EA Sellschopp, The Coinage of the Mints of Lima, La Plata and Potos & iacute 1568-1651, (vertaling van Las Acu & ntildeaciones de las Cecas de Lima, La Plata y Potos & iacute) Barcelona: Asociacion Numismatica Espa & ntildeola, 1971, die Engelse vertaling word gepubliseer met en volg die oorspronklike Spaans in die uitgawe Neil S. Utberg, The Coins of Colonial Mexico 1536-1821 and the Empire of Iturbide 1821-1823, [sl], 1966.
Laaste hersiening 20 Augustus 2001
Muntstukke wat in hierdie afdeling ingesluit is, is:
Klik hier vir wenke en inligting oor optimale rekenaarinstellings.
Klik hier vir ons kopieregverklaring.
Die waarde van hierdie munte is direk gekoppel aan die prys van silwer. Teen $ 20 per ons is 90% silwer muntstukke ongeveer veertien keer die nominale waarde werd. 'N Sent sal ongeveer $ 1,40 werd wees, 'n kwart ongeveer $ 3,50 en 'n halwe dollar, ongeveer $ 6,00. Teen dieselfde silwerprys van $ 20 is die halwe dollar van 40% elk ongeveer $ 2,50 werd.
Hoeveel is silwer muntstukke werd?
In vinnig bewegende markte kan die pryse vir silwer muntstukke van 90% en 40% baie verskil van die werklike smeltwaarde van silwer wat in die muntstukke voorkom. Soms is selfs die kleinhandelprys minder as die smeltwaarde.
In 1980, toe silwer vir die eerste keer $ 50 per ons nader, en die publiek haas om te verkoop, het sakke silwer muntstukke van $ 1000 'n smeltwaarde van meer as $ 35,000, maar dit verkoop tussen handelaars teen ongeveer $ 30-32,000 per sak. 8211 na bewering weens 'n agterstand by smelters. Omgekeerd, toe die Y2K-skrik in 1998-99 verhit het, het die premies op sakke byna 50%bereik, alhoewel die prys van silwer in 1999 wesenlik plat gebly het.
In 2011, toe silwer sy tweede lopie teen die punt van $ 50 per ons bereik het, het die premie op silwer muntsakke vinnig gestyg en net tot historiese norme geval toe die prys van silwer teruggetrek het. Meer onlangs het die groot daling van die silwerprys in die Comex -termynmark in April 2013, wat aan die toenemende vraag na fisiese silwer voldoen het, daartoe gelei dat die premies weer gestyg het.
'N KORT GESKIEDENIS VAN SILVERSERTIFIKATE
Geldevorms kom en gaan deur die geskiedenis van nasies regoor die wêreld, van die frank tot die euro, en van eenvoudige goue stukke tot die standaard silwer muntstuk. Die VSA is 'n relatief jong land (240 jaar oud), maar die geldeenhede daarvan het verskeie kere verander sedert dit gestig is. Een geldeenheid wat in die ou tyd verlore geraak het, is die silwer sertifikaat wat in 1878 begin sirkuleer het.
'N Kort geskiedenis van die silwer sertifikaat
Die silwer sertifikaat is geskep in reaksie op silwer roering (gedemonetiseerde silwer) deur Amerikaanse burgers wat ontsteld was oor die Fourth Coinage Act van 1873, wat daarop gemik was om die tweeledige geldeenheid te beëindig deur 'n reguit goue standaard te implementeer.
In 1875 het ondernemings in silwer begin belê om die bimetaalstandaard te herstel. Verteenwoordigers van die kongres van silwerryke state het begin lobby om een ​​van hul staat se belangrikste middele vir die behoud van ekonomiese welvaart vir sy burgers te bewaar. 'N Kompromie is bereik op 28 Februarie 1878 met die Bland-Allison Act, wat die Amerikaanse tesourie vereis het om 'n minimum hoeveelheid silwer aan te skaf en dit in omloop te bring as silwer dollars, nou bekend as die silwer sertifikaat.
Die eerste silwer sertifikate is in verskillende denominasies in omloop gebring, van $ 10 tot $ 1,000. Finansiële instellings het dit gerieflik gevind om dit te hou in vergelyking met munte, maar dit is nie algemeen aanvaar in alle transaksies nie.
Die Bland-Allison-wet beskou silwer sertifikate as belasting, openbare gelde en doeane, maar was nie geldig vir individuele, private transaksies nie. Die National Banking Act, wat op 12 Julie 1882 onderteken is, het sommige van hierdie beperkings verlig deur dit te magtig om in die wettige reserwes van nasionale banke opgeneem te word en is later in 1886 in 'n aparte wet in benamings van $ 5 of minder omskep.
In Mei 1927 het die tesourie -sekretaris, Andrew W. Mellon, en 'n komitee aanbeveel om Amerikaanse banknote te verminder en te herontwerp, en nuwe, kleiner silwer sertifikate word op 10 Julie 1929 uitgereik. en sy denominasies. Die vraag na silwergoud het in die loop van drie dekades na die silwerkoopwet van 1934 geleidelik toegeneem.
Die silwer aankoopwet van 1934 en soortgelyke handelinge is later herroep en uitvoerende bevele uitgereik deur president John F. Kennedy rakende die gesag van die skatkis en die waardasie van silwer sertifikate. Hierdie wet het daartoe gelei dat silwer sertifikate uit sirkulasie gekom het. Sedert 1964 het silwer sertifikate uitgedien geraak en is dit slegs sedert 1968 in die Federale Reserwe -note aflosbaar, hoewel dit steeds as wettig betaalmiddel beskou word.
Evalueer u seldsame silwer sertifikate met Liberty -munt en munt
Besit u enige silwer sertifikate en weet u nie wat u daarmee moet doen nie? Bring dit na Liberty Coin and Currency, waar ons die waarde van u silwer sertifikate, seldsame muntstukke, geldeenhede, juweliersware, goud, silwer en nog baie meer kan evalueer.
Liberty Coin & amp Currency is 'n lid van een van die beste verifikasiedienste in die VSA, die Numismatic Guaranty Corporation (NGC). Ons is ook lede van The American Numismatist Association (ANA), Certified Acceptance Corporation (CAC) en Pacific Northwest Numismatic Association (PNNA). Ons bied al byna twee dekades lank eerlike, vooraf, vriendelike advies en gratis evaluerings aan kliënte sonder om druk op u te plaas om u waardevolle besittings te verkoop.
Kontak ons ​​vandag nog om u silwer sertifikate, geldeenheid of juweliersware te laat evalueer en om 'n akkurate beoordeling van hul waarde te kry.
Dus, hoeveel is 'n silwer dollar werd?
Dit is die vier-en-sestigduisend-dollar-vraag, nie waar nie?
Daar is soveel waardegidse aanlyn en in druk, dit kan soms verwarrend wees om presies uit te vind hoeveel u munt werd is. U het sekerlik gesien dat 'n silwer dollar van 1922, soos u s'n, $ 3000 op eBay verkoop het, maar dit is wat joune is die moeite werd?
Miskien het u onlangs 'n verhaal gesien oor die silwer dollar van 1804 wat miljoene dollars kos. . . As die munt $ 5 miljoen kos Hoe ouer die silwer dollar, hoe meer werd is dit -reg?
Dit is alles wettige vrae, veral vir iemand wat heeltemal onbewus is van die ingewikkeldhede van die komplekse en steeds veranderende muntmark.
Die mark vir munte verander altyd. Die waarde van 'n silwer dollar hang af van baie faktore.
Morgan en Peace Dollars
As u 'n gewone Morgan- of Peace -silwerdollar besit wat in 'n verslete toestand is, is dit gewoonlik die moeite werd om naby die huidige prys van 'n ons silwer te wees. Selde of in 'n buitengewone goeie toestand kan honderde of selfs duisende dollars werd wees.
As een van u Morgan -dollars 'n "CC" -merk onder die arend dra, is dit ten minste $ 50 tot $ 100 elk werd, miskien meer. Alhoewel alle Morgan -dollars van 1921 algemeen is, is die Vredesdollar van 1921 skaars, met die meeste ten minste $ 50 of meer werd.
Weereens is daar baie sulke omstandighede waarin een of twee variasies tussen munte van dieselfde datum 'n stuk kan beteken wat u middagete kan koop, teenoor een wat u verband kan afbetaal.
Die muntpunt en toestand van 'n Morgan silwer dollar of Peace silwer dollar sal bepaal hoeveel dit werd is.
Het u 'n klomp Eisenhower silwer dollars wat u wil verkoop? Ongelukkig is die meeste Eisenhower-dollars glad nie eens silwer nie, maar eerder gemaak van 'n basismetaalsamenstelling wat koper en nikkel bevat. As dit gedra word, is dit slegs die nominale waarde werd, dus dit is veilig om dit bloot te spandeer of aan kinders te gee wat hierdie interessante dollar -muntstukke fassinerende nuwighede kan vind.
Afgesien van uiters seldsame foute, moet alle Eisenhower -dollars met silwer 'n "S" -merk bevat, en selfs dan is slegs 'n gedeelte daarvan gemaak van silwer. Tensy u u Eisenhower-silwerdollar goed ken, kan u u S-mint Eisenhower-dollars na 'n numismatiese professionele persoon neem wat u kan vertel wat gemaak is van 'n silwer komposisie.
Alle Eisenhower -dollars gemaak van silwer sal 'n "S" -punt hê, MAAR nie alle Eisenhower -dollars met 'n "S" -punt sal van silwer wees nie.
Ander dollar muntstukke
Het u enige Susan B. Anthony -dollar (hierbo gesien)? Feitlik alles wat gedra word, is slegs die nominale waarde werd, dus is dit oor die algemeen ook veilig om dit te bestee.
En die 'goue' dollars (hieronder gesien) is nie van goud gemaak nie, en is ook nie skaars nie. Dit kan saam met u verslete Susan B. Anthony -dollar en Eisenhower -dollar bestee word.
Die Amerikaanse Silver Eagle -dollars bevat 'n vol gram silwer en is ongeveer die huidige waarde van 'n ons silwer werd, wat die moeite werd is om te verkoop as u die wat u het, wil laat vaar.
Alle herdenkings silwer dollars wat sedert 1983 gemaak is, bevat baie naby 'n gram silwer en is ook die moeite werd om te verkoop as u dit nie wil behou nie.
Het enige van die regtig ou silwer dollars hierbo gelys, soos die vloeiende hare, gedrapeerde borsbeeld, Gobrecht, Liberty Seating of handels dollars? Hierdie munte is aansienlik meer werd as die meeste Morgan- of Peace -dollars, en dit is die moeite werd om dit na u plaaslike munthandelaar te neem, sodat u kan uitvind wat die spesifieke stukke werd is.
Daar was baie verskillende dollar -munte in die Amerikaanse geskiedenis. Maak seker dat u weet watter soort u het voordat u gevolgtrekkings maak oor die waarde daarvan.
Silwersertifikate word dikwels groot en klein sertifikate genoem. Sertifikate wat van 1878 tot 1923 uitgereik is, was groter, gewoonlik meer as 7 cm lank en 3 cm breed. Die waarde van groot silwer sertifikate wat deur 1923 uitgereik is, wissel tussen $ 1 en $ 1,000. Die ontwerpe het gewissel en voormalige presidente, eerste dames, ondervoorsitters, stigters en ander noemenswaardige figure uitgebeeld.
Die Amerikaanse banknote is in 1928 herontwerp, en tot die opgehoue ​​uitreiking in 1964, het die silwer sertifikate wat uitgereik is, dieselfde grootte gemeet as die huidige Amerikaanse geldeenheid-6,4 duim lank en 2,6 duim breed. Alle klein silwer sertifikate beeld die portrette van George Washington, Abraham Lincoln of Alexander Hamilton uit. Oor die algemeen is die waarde van 'n silwer sertifikaat nie direk gekoppel aan die grootte of denominasie daarvan nie.
Die waarde van 'n silwer sertifikaat hou nie direk verband met die grootte of denominasie daarvan nie
Silwer dollars wettig gemaak - GESKIEDENIS
'N Kort geskiedenis van 'n legende
Die voorkant, kop of voorkant van die Morgan silwer dollar.
My pa was 'n ywerige muntversamelaar en soos baie versamelaars kon hy nie die kosbare, skaars of goue muntstukke bekostig nie, maar hy kon die Morgan Silver Dollar bekostig. Pa het ongeveer 100 Morgan's gehad en as 'n kind sou ek kyk hoe hy dit ondersoek met sy groot vergrootglas met eikehout. Hy sal die gevoel van die Morgan, die grootte en selfs die klank liefhê, ja, die Morgan Silver Dollar het 'n wonderlike klank as hy in die lug flikker of oor 'n tafel gly of draai. Sy entoesiasme het my afgevuur, en alhoewel ek net 'n handjievol het, het hulle nog steeds die vermoë om my oë op te lig.
Dit is 'n lang en betrokke stuk, maar die reis werd. Trek die ketel aan, drink 'n koppie tee, sit u voete op en kom saam met my kyk wat ek geleer het oor hierdie wonderlike muntstuk wat 'n miljoen legendes bevat.
Die oorsprong van die Amerikaanse silwer dollar
Die Morgan -dollar, soos alle Amerikaanse dollars, het ontwikkel uit die 8 Reales Spaanse dollar.
Die Amerikaanse silwer dollar is byna dieselfde grootte en gewig as die Spaanse munt. In die later deel van die 18de eeu was die Spaanse dollar wyd in Amerika gebruik. In werklikheid is dit wyd oor die hele wêreld gebruik en word dit die legendariese muntstuk, die beroemde seerower & quotPieces of Eight & quot. Probeer nou om 'n papegaai op te lei om dit te sê, en u is op pad om 'n ware seerower te word, en dit kan effens moeiliker wees om 'n skip en bemanning te kry.
Die beroemde legende van George Washington wat 'n silwer dollar oor die Potomac gooi, was waarskynlik in werklikheid 'n Mexikaanse gesalfde agt Reales -silwerdollar.
Hier is die Bourbon-koning Carolus 1111 (koning Charles die vierde, 1748-1819) op die voorkant (voorkant of kop).
Dei Gratia (By the Grace of God) aan die agterkant, agterkant, onderkant of stertkant.
HISPAN.ET.IND.REX (koning van Spanje en Indië)
M vir die Mexikaanse muntmerk en 8R vir Acht Reales en TH vir die voorletters van die beoordelaars.
Die omgekeerde is propvol inligting. In die middel (my munt is verslet, maar jy kan dit net uitmaak) is drie kruise van die Heilige Drie -eenheid, die Vader, die Seun en die Heilige Gees. Sentraal is die wapen, die bekroonde skild van The Castile of Leon en weerskante is die pilare van Hercules. Dit verwys na die twee skiereiland wat die ingang na die Straat van Gibraltar flank. Hierdie pilare het op Spaanse munte verskyn nadat die Spaanse die eerste keer aanspraak gemaak het op Indië en Amerika.
Die 8 -dollar -dollar is tot 1857 en tot 1897 in Mexiko in die oorspronklike 13 kolonies as wettige betaalmiddel gebruik.
'N Mexikaanse stuk van 8 regte uit 1876.
Dit was die Spaanse koning Charles 1V wat nie in staat was om sy Noord -Amerikaanse bates te onderhou nie, ingestem het om Louisiana in 1800 terug te gee aan Frankryk. Moontlik veroorsaak deur 'n enkele voorval baie jare vroeër deur die verlies van 'n bullion skip, die 64 geweer brig of man 'owar, El Cazador in 1784. Die sink van El Cazador, saam met sy vrag van 450 000 silwer muntstukke, het daartoe gelei dat Spanje nie in staat was om handel of handel in hul verre gebiede bevredigend te ondersteun en te onderhou nie.
Hoe dan ook, in 1803 verkoop Napoleon, altyd gretig om sy oorheersing oor Europa te finansier, die enorme gebied Louisiana (nou ongeveer 14 state en twee Kanadese provinsies) aan die uitbreidende Amerikaanse kolonies. In totaal het president Thomas Jefferson $ 15 miljoen betaal vir die Louisiana -aankoop en in 'n skouspelagtige greep ongeveer 1.000.000 vierkante kilometer grond gekoop, wat die grootte van die nuwe land onmiddellik verdubbel het vir 3 sent per akker.
Het jy geweet: 'N Laaste fassinerende punt voordat ons verder gaan. Kyk noukeurig na die linkerpilaar van Hercules op die Spaanse muntstuk, 'n lint is daaroor toegedraai. Volgens die legende is dit waar die Amerikaanse dollar -teken vandaan kom.
Verbasend is dit nie dat die teken wat miljoene mense daagliks gebruik, van 'n antieke Griekse God kom nie.
Die vloeiende hare silwer dollar
Die muntwet of muntwet is op 2 April 1792 deur die Amerikaanse kongres goedgekeur.
Sodra genoeg silwer verkry is, is die eerste Amerikaanse silwer dollar op 15 Oktober 1794 in Philadelphia op 'n ou handgedraaide skroefpers geslaan. Dit was nie die beste munte nie, aangesien die pers ontwerp was vir kleiner muntstukke, en selfs met dubbele stempels was die indrukke dikwels swak. Die manne by die munt het in skofte gewerk om die muntstukke te stamp, en teen die einde van die dag is altesaam 1,758 silwer dollars gemaak. Philadelphia (destyds die hoofstad van die land) was die eerste munt wat in die Verenigde State geopen is, en teen 1795 het hulle 'n nuwe swaarder pers gekry net vir die silwer dollars.
Die silwer dollar van die 'Flowing Hair' 1794-1795
Die eerste silwer dollar wat in die VSA gemunt is, was die 'Flowing Hair' silwer dollar en blykbaar bly net meer as 100 tot vandag toe toe (getalle is moeilik om te verifieer). Daar word gesê dat Robert Scot (graveur vir die Amerikaanse munt van 1793) die ontwerp gemaak het volgens 'n Franse medalje wat die Franse graver Augustin Dupre in 1782 geskep het. The Flowing Hair Dollar is eers van 1794 tot 1795 gemaak.
Die voorkant van die Flowing Hair Silver Dollar word gekenmerk deur die figuur van Liberty en omring deur vyftien sterre (wat die vyftien state van die Verenigde State van Amerika op daardie tydstip verteenwoordig). Die agterkant het 'n arend omring deur 'n krans en die legende Verenigde State van Amerika.
Interessant genoeg word gesê dat die Amon Carter (Amon C arter Sr eens die Fort Worth Star -koerant bestuur en die muntstuk besit het) silwer dollar of Flowing Hair Silver Dollar die eerste silwer ooit is wat in die VSA gemunt is. Dit het 'n verstommende waarde van meer as $ 10 miljoen. Dit is steeds die waardevolste muntstuk ter wêreld.
Kom ons gaan na die beste muntstuk ter wêreld en een wat ek kan bekostig, The Morgan Silver Dollar.
Die Morgan Dollar
(San Francisco munt)
Morgan Dollar feite
Gewig: 26,73 g
Samestelling: 90,0%Ag 10%Cu
Ontwerper: T Morgan
Ontwerp datum: 1878
Voorkant van die ontwerp: Lady Liberty
Omgekeerde ontwerp: arend wat aan die olyftak en amp -pyle vasklou
Muntjare: 1878-1904 1921
Daar kan min muntstukke wees wat meer mense geïnspireer het as die Morgan Silver Dollar. Dit is algemeen bekend dat dit een van die mees versamelde munte ter wêreld is. Hoekom? Lees verder en ek neem u op 'n reis deur die wonderlike geskiedenis.
laat ons 'n paar van die belangrikste dinge uit die weg ruim, en dan kan ons praat oor die legendes rondom hierdie unieke muntstuk. Nadat die muntstukwet in 1873 aangeneem is, het die silwer dollar in omloop, bekend as The Seated Liberty Dollar, tot 'n einde gekom. Geen silwer dollars is gemunt tot die Bland-Allison Act van 1878 nie.
In 1878 tref 'n uitstekende nuwe silwer dollar die strate wat bekend geword het as The Morgan Silver Dollar. Dit het een van die mees gewaardeerde, verhandelde en hoogs versamelde munte ter wêreld geword.
Die goeie nuus met die Morgan Silver Dollar is dat daar genoeg is om te gaan van goed gedra bekostigbare eksemplare tot ongesirkuleerde skaars skoonhede, sodat elke muntversamelaar 'n Morgan of twee het.
Laat ons nou aan die gang kom. Op die Morgan Dollar verskyn die muntpunte onder die stertvere van die kaalarend op die agterkant van die muntstuk tussen die letters D en O in die spelling van dollar.
Waar is die silwer dollars van Morgan geslaan?
Die vyf plekke waar die Morgan Dollar geslaan is (vier met munttekens) was,
US Mint, Philadelphia (geen muntteken)
Muntmerk CC (Carson City Mint, Nevada)
Muntmerk D (Denver Mint, Colorado)
Muntmerk O (New Orleans Mint, Louisiana)
Muntmerk S (San Francisco Mint, Kalifornië)
As die Morgan Dollar geen merkteken het nie, beteken dit dat die muntstuk in Philadelphia, Pennsylvania, geslaan is.
Waar is die muntmerk op 'n Morgan silwer dollar?
Hierdie muntstuk het die munt O, vir New Orleans
Van al hierdie muntstukke blyk dit dat die dollars van Carson City (CC) meer haal as gevolg van hul lae druk en die verbindings met die weste.
Sewe, agt of twaalf stertvere
Dit is die vraag.
Nou, effens van die onderwerp af, is daar baie gepraat oor die stertvere van die Amerikaanse Bald Eagle. Daar is 'n magdom klein verskille in die Morgan Dollar van die variëteite, maar die stertvere is 'n subtiele en interessante debat. Ernstige versamelaars van Morgan Dollars soek hierdie klein verskille wat die waarde geweldig kan beïnvloed.
Dit is 'n feit dat alle normale America Bald Eagles 12 stertvere het, so die verskil tussen sommige Morgan Silver Dollars. Sommige het sewe ongeveer agt, die muntstukke van 1878 het sewe, terwyl die eerste en later Morgan Dollars agt was.
Daar is vir my gesê dat iemand op die een of ander tydstip voorgestel het dat alle Amerikaanse Bald Eagles 'n onewe aantal vere het! Dit was toe nie 'n maklike ding om na te kyk nie!
Sommige sê dat die gravure Barber en Morgan meer ruimte vir hul gravures wou fasiliteer. Ons sal waarskynlik nooit weet nie. Sewe arendvere pas ook by die pylvere op die agterkant. Instruksies is gegee dat die Morgan Dollar 'n onewe aantal stertvere kry.
Direkteur Linderman, altyd 'n stokperdjie vir detail, moes die veranderinge goedgekeur het. Blykbaar is 50 sterfstowwe weer toegerus, maar vanaf Maart 1878 het agt vere die hoogste oorheers (alhoewel sommige sê dat ou dies nog steeds by ander myntjies gebruik word).
Natuurlik was hulle almal verkeerd, slegs 12 is korrek. Gelukkig was geen kaal arende ontsteld in die proses nie. Nou kan ek net in my oog sien hoe versamelaars na hul muntstukke (en glase) hardloop om te kyk wat hulle het. Kom ons hou by 'n paar feite.
Alle bewyse vir die Morgan -reeks is in Philadelphia gemunt
Die muntstuk is 'n meesterstuk. Dit het selfs 'n pragtige ring as u dit in die lug gooi en as u 'n Morgan Dollar in u hand het, weet u dat u 'n regte muntstuk het! Ek wonder of Buffalo Bill regtig 'n gat kan skiet deur een wat in die lug gegooi word! Gooi 'n silwer dollar op 'n tafel. Dit is een van die min muntstukke wat indrukwekkend is in grootte, ontwerp en vorm. Elke muntversamelaar moet 'n paar Morgan Silver Dollars in hul versameling hê.
Een punt om op te let is dat die kante van die muntstukke teenoorgestelde is. Hou die muntstuk tussen u duim en voorvinger en draai of draai dit horisontaal om (nie omdraai nie), u sal sien dat die een kant onderstebo is. Daar is vir my gesê dat as die kop van die 'voorkant' en die bokant van die 'agterkant' aan weerskante is, dit 'muntoriëntasie' genoem word. Die rede hiervoor is dat as u dit vertikaal draai of tussen u duim en wysvinger hou en dit vertikaal draai, die teenoorgestelde kant nog steeds die regte kant is. Vreemd, maar waar, maar laat weet my, as ek nog 'n verduideliking het, want ek was al so besig om uit te vind sedert my pa my gewys het toe ek tien was! [email protected]
Ons kan maklik sien waarom die muntstuk so versamelbaar is as ons kyk na die inspirerende ontwerp van Morgan. Dit lyk asof George T Morgan die perfekte muntstuk gemaak het. George T Morgan is in 1845 in Engeland gebore en het by The Royal Mint gewerk voordat hy na Amerika reis en in 1876 as assistentgraver by die US Mint aangesluit het.
Morgan het spesifieke instruksies gehad oor wat hy op die muntstuk moet sit, soos u sal ontdek tydens u reis deur die geskiedenis. Maar dit was net so briljant hoe hy dit gedoen het.
Fisies Die Morgan Dollar en die 8 Reales Spaanse dollar is 'n reuse muntstuk, wat albei 2 6,7 gram silwer bevat. Die Spaanse dollar van 8 Reales is effens dunner en effens groter, maar daar is geen twyfel oor die oorsprong van The American Silver Dollar nie.
Hier is 'n egte Morgan Silver Dollar in 'n gewaarborgde, ongesirkuleerde toestand. Dit is 'n interessante punt om daarop te let dat u sou aanvaar (soos ek vroeër gedink het) dat ongesirkuleerde perfek bedoel is, maar dat daar in werklikheid ongesirkuleerde muntstukke 'n paar klein skrape en merke tydens die vervaardigingsproses gemaak het, waar dit van bak tot emmer gegooi en gedraai is. . Dit was gelykstaande aan alle ongesirkuleerde munte om hierdie klein skrape te hê.
Het jy geweet : ou cowboys sal 'n silwer dollar in hul kantines gooi om die water suiwer te hou? Hulle het nie geweet van die tegniese eienskappe van silwer nie, maar hulle het beslis geweet dat dit die water suiwer hou tydens langvee.
Ek wonder hoeveel sakke silwer dollars het Jesse James en sy bende in hul leeftyd gesteel? Hoeveel het Doc Holiday of Wyatt Earp oor 'n stoeltafel gegooi? Deur hoeveel het Annie Oakley gate geskiet? die Morgan Silver Dollar is 'n inspirerende muntstuk.
Annie Oakley skiet gereeld gate deur die Morgan Silver Dollar
Goed, laat ons 'n paar feite uit die weg ruim. Die Morgan Silver Dollar is gemagtig deur die Bland-Allison Act van 1878. Hierdie wet is aangeneem om die Amerikaanse tesourie te beskerm na 'n massiewe silwerstaking 20 jaar tevore. Ek wed dat myners sekerlik 'n bliksem gehad het toe hulle silwer geslaan het!
Die massa silwer wat gevind is, word die Comstock Lode genoem en dit was in Nevada. Een van die vele mynwerkers in die omgewing genaamd Pat McLaughlin het sy 1/6 belang in sy Ophir -eis aan George Hearst verkoop. Pat het gou sy geld verloor en 'n bestaan ​​gemaak met vreemde werk, sonder geld. Hearst is egter gemaak van sterker materiaal, net soos sy seun, koerantmagnaat William Randolph Hearst.
Hierdie massa silwer, die grootste silwerstaking in die geskiedenis, het daartoe gelei dat silwerpryse gedaal en die ekonomie benadeel is.
Sommige silwer het verlore gegaan in die tragedie van 1857 toe die SS Sentraal -Amerika in 'n orkaan langs die kus van Carolina afgegaan het met die koste van 425 lewens. Die skip het meer as drie ton goud en silwer van die California Gold Rush vervoer.
Die oplossing van die Amerikaanse regering vir silweroorskot was perfek. Smelt tonne van die gemynde silwergoud en maak muntstukke. 'N Lekker groot swaar muntstuk! Die tesourie het toe die muntstukke in die tesourie -kluise weggesteek. Dit het 'n groot deel van die silwer uit die sirkulasie verwyder en die silwerpryse kunsmatig hoog gehou, net soos goud en diamante vandag is.
Het jy geweet : silwer is die beste geleier van elektrisiteit wat bekend is, selfs beter as goud (totdat dit verswak).
Verbasend genoeg was daar nog sakke met hierdie perfekte muntstukke in die tesourie tot in die 1960's van die Beatle. Hulle het in 'n pragtige toestand oorleef en is nou regtig gesog.
Wanneer is Morgan se silwer dollars gemunt?
In 1878 word John Tunstall, 'n Lincoln -grondeienaar en vriend van John Chisom, die veebaron, vermoor deur 'n posse wat opdrag gegee het om hom op billike wyse of met 'n oortreding te verwyder. Dit was die begin van die Lincoln County War waar legendes soos Billy the Kid gemaak is. Dit was ook die jaar waarin die Morgan Dollar die eerste keer gemaak is.
Volgens die legende het Pat Garrett Billy the Kid op 14 Julie 1881 'n splinternuwe silwer dollar van 1881 in sy sak gevind.
Het jy geweet: Die Morgan Silver Dollar is gemunt van 1878 tot 1904. Toe nog net een keer in 1921.
Die laaste Morgan -dollar wat in 1921 gemunt is, Morgan -dollar voorkant, koppe of voorkant.
In 1904 het die silwer goud skaars geword en die munt het gestop. In 1921 is dit egter nog 'n jaar lank gemunt, hoekom? Dit was moontlik te wyte aan die feit dat tydens die Eerste Wêreldoorlog in 1918 die Pittman -wet aangeneem is en die tesourie meer as 270 miljoen silwerdaalde vir hul silwerinhoud gesmelt het. Sjoe!
Om te smelt of nie te smelt nie
En dit was nie net die tesourie nie. Die Morgan Silver Dollar was meer as 90% suiwer Amerikaanse silwer en weeg 'n stewige 26,73 g 900/1000 suiwer silwer met 'n deursnee van 38,1 mm.
Almal wat 'n bietjie silwer nodig het vir enigiets, het net soveel Morgan Dollars gesmelt as wat hulle nodig gehad het om alles te maak of te herstel, van die handvatsel van 'n silwer teepot tot by die lepels om die tee mee te roer.
Ek is ook ingelig dat die Suidwes -Indiërs, veral die Navajo -nasie, silwer dollars sou gebruik om juweliersware te vervaardig. Hulle is gesmelt in vierkante en gietstukke, waar 'n stuk klip in 'n patroon gesny is en in die sand gedruk is, en dan gesmelte silwer in die vorm gegooi en laat afkoel. Nadat dit afgekoel het, is dit omskep in armband, medaljon, gespe of beeldjie. Baie van die Concho -gordels wat gemaak is, het dikwels die beeld van die arend of die kop van 'n dame. Dit was ook 'n manier om u rykdom by u te hou, oral waar u wil.
Nou kan u begin sien hoekom soveel verdwyn het. Dit was eers toe hulle waarde as munte swaarder weeg as hul silwerwaarde, dat mense ophou smelt.
Toe die silwerpryse styg, word meer Morgan Silver Dollars dikwels uit die stowwerige skatkiste gehaal en weer gesmelt vir nog meer goud. Dan sou die omgekeerde gebeur, silwer word in munte gemaak as die ekonomie verander. Op hierdie manier kan die regering sy bates beskerm en silwerpryse in een slag beheer. Die Morgan Dollar was moontlik die enigste ontwerp wat hulle op daardie tydstip gereed gemaak het, sodat meer in 1921 vir een jaar gemunt is.
Het jy geweet: Blykbaar oorleef vandag minder as een uit elke vyf Morgan -dollars.
Hulle het nie geweet dat ons almal die Morgan Dollars vir hul skoonheid sou begin versamel nie, en so baie het nooit weer in omloop gegaan nie.
Het jy geweet: Die oorspronklike ontwerp van Anthony de Francisci het 'n arend gehad wat 'n swaard gebreek het eerder as om 'n olyftak vas te hou.
Kom ons kyk noukeurig na die groot en inspirerende munt van Morgan. Dit lyk asof hy dit perfek gekry het. Hy gebruik die groot Amerikaanse leuse & quotE pluribus unum. & quot Dit was een van die eerste nasionale leuse van die United Sated of America en spruit uit die Amerikaanse Revolusie, of die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog.
Hey, het iemand Last of the Mohicans saam met Daniel Day-Lewis en Madeline Stowe gesien? Dis nou 'n film. Alhoewel dit oor onafhanklikheid gaan, is dit 'n bietjie vroeg vir my munt, so ons moet terugkeer na die verhaal.
Die leuse beteken basies 'uit die vele kom een.' Dit kom van Great Seal, wat eers ontwerp is deur die Great Seal Committee van 1776. Na baie lang besprekings het John Adams, Ben Franklin en ander, saam met Thomas Jefferson, (wat het eers voorgestel dat die oorspronklike Spaanse dollar met agt reales opgeneem word) het ooreengekom oor die uitstekende leuse.
Dit is deur die Kontinentale Kongres vir die Groot Seël goedgekeur. Die motto sou die samesmelting van die vele kolonies en die uiteenlopende kulture van Amerika beteken in een groot, verenigde land.
In die hitte van die oorlog was die leuse perfek.
Voeg nou Madame Liberty by die munt en die dertien sterre om die 13 oorspronklike kolonies voor te stel wat vir onafhanklikheid teen die Britte geveg het.
Madame Liberty verteenwoordig vryheid vir baie lande deur die geskiedenis. Haar gewaagde kenmerke en vloeiende lokke, haar vryheidsmerk vir almal, het vryheid uitstekend opgesom.
Om 'n vrou vir die munt te kies, is geïnspireer. Die vrou se vermoë om nie net kinders te baar nie, maar ook nuwe hoop en 'n nuwe nasie was die perfekte keuse.
Madame Liberty en die Statue of Liberty het 'n nuwe begin vir soveel immigrante verteenwoordig. Wat 'n gesig toe hulle die Statue of Liberty vir die eerste keer in Amerika aankyk.
Het jy geweet: Die Statue of Liberty is gemodelleer deur Isabella Boyer, die laaste vrou van Isaac Singer?
Madame Liberty, 'n simbool van vryheid regoor die wêreld
Voeg nou die datum by en u het die een kant van perfeksie. Maak nie saak hoe hard Morgan sou probeer nie, hy kon sy munt nooit beter kry nie, so hy kyk na die ander kant van sy munt.
B esides wat die waarde van een dollar en waar dit vandaan kom, Die Verenigde State van Amerika, wat sou uiteindelik die perfekte muntstuk beklink? Natuurlik die nasionale embleem van die Groot Bald Eagle. Hey ons het dit almal geweet! Maar hoekom die arend, lees verder.
In 1782 word die kaal arend op die National Seal aangeneem as die embleem van die Verenigde State. Die majestueuse voël verteenwoordig 'n suiwer vorm van vryheid, en leef soos in die afgeleë en skoon bergtoppe, sonder om bang te wees, aan niemand onderworpe nie.
Die seël toon die voëlverspreiding - arend. Op sy bors 'n skild met die 13 loodregte rooi en wit strepe van die kolonies, met 'n blou veld met 13 sterre. In sy regterklier hou die arend 'n tak, in sy linkerkant 'n bondel dertien pyle.
Dit was egter eers in 1787 dat die Amerikaanse arend amptelik as die nasionale embleem aangeneem is, maar dit was net wettigheid.
Die voël was hier om te bly, tot ergernis van Ben Franklin wat om een ​​of ander rede gedink het dat die voël 'n lae morele karakter het! Kom weg, hulle het nog nooit weggeloop met iemand se vrou waarvan ek weet nie!
Het jy geweet: Daar word gesê dat Benjamin Franklin 'n kalkoen op die munt wil sit, aangesien hy voel dat dit Amerika beter verteenwoordig as die arend. Gelukkig het hy nooit sy sin gekry nie.
Die uitgestrekte vlerke van die National Emblem, The Bald Eagle, was natuurlik perfek. Net soos sy voorganger, The Seated Liberty Dollar, het die majestueuse meester van die lug drie nie 13 pyle op die muntstuk gekoppel. Ek dink dit het moontlik 'n gemors gelyk met almal 13. As daar 'n rede is vir slegs drie op die muntstukke, is ek nie daarvan bewus nie. Die internasionale vredesimbool, 'n olyftak, is ook aangegryp in sy kragtige kliere.
Is dit die rede waarom die arend gebruik is, vra u steeds? Daar is meer, daar is 'n legende!
Die legende van die bles arend op die Morgan silwer dollar
Die legende lui dat die arend die nasionale embleem geword het weens 'n vreemde voorval tydens een van die eerste gevegte van die rewolusie.
Die geveg het met dagbreek begin, die geweervuur ​​en die geraas van die geveg het die arende hoog in hul neste naby die bergtoppe wakker gemaak. Hulle vlieg af na die geveg en draai om die koppe van die vegtende manne en skreeu met volle stem. "Hulle vra ons vryheid," roep die patriotte terwyl die geveg woed. Aangemoedig deur die arende waarop hulle geveg het, en hoewel hulle nie deur die Britte getel is nie, het hulle die dag gewen.
Wel, dit is die legende. Dit klink vir my goed. Let op in 'n geveg, ek sou nie te lank hemelwaarts kyk nie!
So daar het ons 'n paar redes waarom die arend op Morgan se groot muntstuk is.
Die Morgan Silver Dollar e agle staan ​​uitdagend as 'n simbool van vryheid. Hier sien ons die agterkant, agterkant, onderkant of sterte van die Morgan -dollar.
En 'n laaste leuse, IN GOD VERTROU ONS.
Die eerste Amerikaanse muntstuk wat hierdie nasionale leuse dra, In God vertrou ons, was die tweesent-stuk van 1864. Dit verskyn die eerste keer op die Amerikaanse geldeenheid op die agterkant van die Florida National Bank Notes in 1863. Daar was 'n sterk druk op die tesourie om hierdie staat op die skatkisgeld te voeg, en hoekom is dit weer die perfekte leuse. Morgan sou op die idee gespring het.
Lus vir 'n laaste ware legende, die rede In God vertrou ons is gedink?
In God is ons vertroue verskyn in The Star-Spangled Banner wat, soos u almal weet, die volkslied van die Verenigde State van Amerika is. So, wie het Amerika werklik geïnspireer om dit te gebruik?
Die lirieke van die Star Spangled Banner
geskryf in 1814 deur Francis Scott Key.
As 'n jong man was Francis getuie van die verskriklike bombardement van Fort McHenry in Baltimore, Maryland, deur Britse skepe in Chesapeakebaai tydens die oorlog van 1812. Hy skryf die opwindende volkslied wat vanselfsprekend is as u dit lees.
Hulle sê net voor dagbreek om die Britse skepe te weerstaan, is die geskeurde en gegatde Amerikaanse vlag selfs hoër gehys. Toe die dagbreek breek, word Francis tot trane toe die vlag van sy lande dapper wapper bo die walle.
Met ware inspirasie het hy hierdie beroemde lirieke geskryf wat in 1931 amptelik die Amerikaanse volkslied geword het.
O, sê, kan u sien, aan die begin van die dagbreek?
Wat het ons so trots op die laaste glans van die skemer?
Wie se breë strepe en helder sterre, deur die gevaarlike stryd,
Of die wal wat ons gekyk het, stroom so galant?
En die vuurpyl se rooi glans, die bomme bars in die lug,
Deur die nag bewys gelewer dat ons vlag nog daar was.
O sê, waai die sterre-vaandel nog steeds,
Is jy die land van die vrye en die tuiste van die dapperes?
Aan die oewer, dof gesien deur die mis van die diepte,
Waar die hoogmoedige gasheer van die vyand in ontsaglike stilte rus,
Wat is dit wat die wind, oor die toring,
Terwyl dit fiks waai, half verberg, half onthul?
Nou vang dit die glans van die oggend se eerste straal,
In volle glorie skyn nou weer op die stroom:
'Dit is die vaandel met 'n ster! Mag dit lank waai,
O'er die land van die vrye en die tuiste van die dapper.
En waar is die orkes wat so uitbundig gesweer het
Dat die verwoesting van die oorlog en die verwarring van die geveg
Mag 'n huis en 'n land ons nie meer verlaat nie?
Hulle bloed het hul vuil voetstappe se besoedeling uitgewis.
Geen toevlug kon die huurling en slaaf red nie
Van die skrik van die vlug, of die somberheid van die graf:
En die vaandel met 'n ster met 'n triomf waai,
O! so is dit altyd, wanneer vrymanne sal staan
Tussen hul geliefde huise en die verlatenheid van die oorlog!
Seën met oorwinning en vrede, mag die hemel wat gered word
Prys die krag wat ons 'n volk gemaak en bewaar het.
Dan moet ons oorwin, as ons saak regverdig is,
En dit is ons leuse: "In God is ons vertroue."
En die vlag met triomf in triomf sal waai,
O'er die land van die vrye en die tuiste van die dapper!
Die Anacreontic Society
Het jy geweet: dat die deuntjie van Amerika se volkslied geskryf is deur 'n koorseun van Gloucester (Engeland)? John Stafford Smith sing in die Gloucester -katedraal en word 'n begaafde komponis en skryf 'n opwindende deuntjie vir sy gentlemen's club in Londen. Die Anacreontic Society het jare lank John se deuntjie gebruik voordat dit bekend geword het. Moenie bekommerd wees nie, ek het ook nog nooit van hulle gehoor nie! Ek het dit gesien op 'n ou antiekvertoning uit die Gloucester -katedraal.
In God wat ons vertrou, geïnspireer deur In God is ons vertroue, verskyn tussen die uitgestrekte vlerke van die groot voël om een ​​van die mees uitstaande muntstukke van alle tye af te sluit.
Wel, dit is dit. Nou ken u 'n paar van die gedagtes en moeite wat in een van die mees gesogte en versamelde munte ter wêreld gegaan het, en u kan dit nog meer waardeer.
As u nog nooit 'n Morgan Silver Dollar in u hande gehad het nie, mis u 'n stukkie lewende geskiedenis. Voel een, draai een, gooi een in die lug, luister na die geluid wat dit maak, dit is briljant. Gaan koop sommer nou een! Voel die gewig en grootte.
Die Morgan Dollar is deurdrenk in die Wilde Weste soos geen ander muntstuk nie, vasgevang in die tyd van die outlaw en die cowboy, die ongetemde Amerikaanse wildernis en inheemse First Nation Indian.
As u een koop, moet u 'n mooi verslete koop wat 'n bietjie lewe gesien het, wat deur sakke en sakke, salonne en banke gegaan het. Een waarmee Wyatt Earp moontlik 'n drankie gekoop het voordat hy na die O .K gegaan het. Corral! Of een wat Jesse James moontlik gesteel het op een van sy gewaagde rooftogte voor sy ontydige dood in 1882, (hy was slegs 34).
Valse Morgan Silver Dollars
Pasop vir vervalsings. Ek weet nie of hierdie vals, vergulde koper Morgan Dollar in my versameling in 1883 gemaak is (soos gestempel) of 1983. Noudat hulle so gesog is, is daar 'n valse! Koper pasop, vals Morgan Dollars is nie maklik om te sien totdat die silwer verdwyn het nie. Die beste manier wat ek gevind het, is om dit op 'n juweliersskaal te weeg. Hulle word ook op die internet as vals verkoop. Ek het nou een saam met Donald Trump om te lag!
Amptelike gewigte en ampse van Morgan Dollar
Deursnee: 38,1 mm,
Dikte: 2,9 mm,
Dit is maklik om te sien hoekom Morgan Silver Dollar deel geword het van die Amerikaanse legende en een van die gewilde munte ter wêreld.
Het jy geweet: E pluribus unum is ook die motto van die Benfica -sokkerklub in Lissabon.
Het jy geweet: E pluribus unum was oorspronklik 'n Latynse term vir 'n slaai met verskeie bestanddele of 'n eenvoudige maaltyd, van die een-een!
Die Tombstone Mining & amp Milling Co.
In Tombstone vertel verhale dat die meeste Morgan Silver Dollars, wat tussen 1880-1881 gemunt is, afkomstig is van silwer wat uit die Good Enough Silver Mine in Tombstone Arizona ontgin is.
Silwer is die eerste keer in die gebied ontdek deur 'n Indiese verkenner met die naam Ed Schieffelin, lank voordat 'n stad bestaan ​​het. Ed was 'n entoesiastiese wilde man en waag die risiko's wat min mense, behalwe mal prospekteerders, sou waag om te doen. Hy sou deur die heuwels gaan soek op soek na silwer en baie van sy vriende het vir hom gesê dat die enigste ding wat hy in die rotse sou vind, die spies van Geronimo in sy ingewande of sy eie grafsteen was.
Ed het nie moed opgegee nie en sy vasberadenheid het vrugte afgewerp met 'n groot silwer slag, 'n aar van silwer van meer as vyftig voet lank. Op 21 September 1877 het Ed sy eis ingedien en sy belang bel, jy raai al, Tombstone. Ed het die laaste lag.
Saam met sy broer, Al, en hul vennoot Richard Gird, vorm hulle The Tombstone Mining & amp Milling Co op 'n mes genaamd Goose Flats. Goose Flats het gou 'n tentdorp geword en is na die silwer myn herdoop tot Tombstone.
Tombstone het 'n tipiese, onbeperkte, stadige grensdorp binnegedring en wilde prospekteerders en cowboys aangetrek. In 'n paar jaar het dit gegroei van 'n plaas wat deur plaaslike cowboys bestuur word, tot 'n boomstad met duisende nuwelinge. Salonne, mynwinkels en hotelle was langs die strate wat steeds groei.
In 1870, op 'n stowwerige aand, het twee waens, wat teen die vallende son afgeteken was, 'n stadige spoor na die stad geloop. 'N Lang, dun man met deurdringende blou oë lig sy hoed op en skree vir sy broers: & quot; Ons het seuns regdeur die gebied van Arizona, Cochise County, en hier is ons, GRAFSTEN. Laat ons hierdie waens parkeer, 'n hotel vind en 'n drankie drink. Eerste ronde is op my. & Quot
Beide waens het spoed opgetel toe Wyatt Earp en sy gretige broers na die rand van die stad gegaan het. Wyatt lek sy droë lippe af in afwagting terwyl hy sy wa aandring. By die O.K. Corral het hulle hul perde vir die nag neergesit, die nageregstof uit hul klere geskraap en na die ligte en geraas van die naaste salon gegaan.
Die res, soos hulle sê, is ingebrand op die bladsye van die Amerikaanse folklore.
Hoeveel is 'n Morgan silwer dollar werd?
Morgan -dollars wissel baie van 'n paar dollar tot duisende dollars. Ek stel voor dat u 'n paar veilingswebwerwe besoek en kyk na die jaar van u munt en die toestand daarvan, en dan 'n soortgelyke munt te koop vind. Dit gee u die beste raam op die oomblik.
Ek is persoonlik mal oor die baie verslete Morgan -dollars wat die lewe gesien het; hulle is oor stoeltafels gegooi, om kos te koop en te betaal vir treintariewe of busritte. Hulle het gesien hoe die regte mense die regte mense raak. As u 'n verslete dollar hou, is dit slegs u verbeelding wat u weerhou.
Natuurlik, met ongesirkuleerde Morgan -dollars, weet ons almal dat hulle baie min van die buitewêreld gesien het. Uiteindelik is die waarde van 'n Morgan Dollar presies wat u bereid is om daarvoor te betaal.
En dat my vriende my laaste woord is oor die wonderlikste Morgan Silver Dollar en omtrent alles wat ek die afgelope 50 jaar by my pa en elders geleer het, sonder te veel techno blurb.
Die meeste van ons ken die naam Singer, maar min is bewus van sy wonderlike lewensverhaal, sy lappies na rykdom, van 'n klein weghol na een van die rykste mans van sy ouderdom. Die verhaal van Isaac Merritt Singer sal jou gedagtes, sy vrouens en geliefdes, sy kastele en paleise opbou, alles gebou op die rug van een van die grootste uitvindings van die 19de eeu. Vir die eerste keer word die mees volledige verhaal van 'n vergete reus deur Alex Askaroff aan u gebring.
& quot Dit is dalk net die beste boek wat ek nog gelees het. & quot
& quot My vyf kleinkinders lees hierdie boek elke Sondag hardop vir my uit my Kindle.
Die karakterisering is hartverwarmend en snaaks, en die verhaal vertraag nooit.
Ek het nie net die verhaal geniet nie, maar ook hoe my kleinkinders dit geniet om dit te hoor.
Die illustrasies is die beste wat ek in 'n lang tyd gesien het.
Anne Lancaster, VSA
As dit nie die perfekte boek is nie, is dit naby dit!
Ek is al op my derde lopie.
Hou daarvan, hou daarvan, is mal daaroor.
F. Watson VSA
Die manier waarop dit geskryf is, kan u net voorstel dat u langs hom die dinge sien wat hy doen.
Sien beslis daarna uit om meer van sy avonture te lees.
Amazon FIVE STAR -oorsig
Alex het wyd geskryf vir vaktydskrifte, radio, televisie, boeke en publikasies wêreldwyd.
Hou van jou verhaal van die morgan silver dollar. My oupa het vir my een gegee toe ek 'n klein dogtertjie was. Ek is meegedeel dat hy dit gekry het terwyl hy deur Nevada gegaan het, maar dit het geen muntmerk nie, dus moontlik nie. Ek gaan op die grootouersdag oor die munt praat, so dankie vir die inligting.
U mees uitstekende artikel is baie insiggewend. Dit is duidelik dat u uitgebreide navorsing gedoen het. Ek hou ook van jou sprinkel humor dwarsdeur die artikel.
Ek is 'n versamelaar van Morgan -dollars, en ek moet saamstem dat dit een van ons mooiste munte is. U word geprys vir die pragtige artikel wat u geskryf het.
Goeie inligting Alex, dankie dat u dit deel.
My pa is in 1903 gebore en een of ander tyd voor die begin van die Eerste Wêreldoorlog het hy en sy gesin uit Florida vertrek om na CA te gaan en 'n paar van die besienswaardighede te sien, soos die Yosemite National Park. Dit is gedoen met behulp van reisboeke, aangesien daar min kaarte beskikbaar was vir die nuwe motorsport. Oupa Will, ouma en pappa en sy ouer broer het die weste bereik en ek het foto's van hulle wat in 'n tent kampeer. Toe hulle daar aankom, was daar nie veel papiergeld nie, nie seker of mense dit nie vertrou nie of dat dit maar skaars was, maar elke keer as hulle kleingeld kry, beland dit met silwer muntstukke. Pappa het gesê hulle moet hul gordels stywer trek om hul broek op te hou, want hulle gaan val!
Puik werk Alex, dankie van 'n ander entoesias,
Beste muntstuk ooit geslaan, glansblad.
Dankie dat u so baie verduidelik het dat dit my Morgan laat skyn het.
Baie dankie Alex vir al u werk hier. Ek dink ek het meer geleer in die afgelope uur om u blog te lees as in 20 jaar van die versameling van Morgans.
D B Norme
Alex, ek kan nie ophou flikker en my Morgan Dollars draai nie, wat het jy met my gedoen?
Pasop vir vals kentekens
Byron Johnson, direkteur
'As ons lewende geskiedenis -kunstenaars deur die staat reis, bring mense ons' ou 'Ranger -kentekens wat ons vermoedelik in die 1880's gemaak het. U sou nie glo hoeveel mense vals kentekens koop nie - veral die Ranger Company "A" kentekens - van die internet of by geweeruitstallings. Ek sou sê dat 95% van hulle die valse Company A -kenteken is.Tot dusver het niemand vir ons 'n outentieke, gedokumenteerde Texas Ranger -kenteken gewys nie. Die enigste ware kentekens wat ons sien, is op die Rangers wat kom kuier. "
- Jim Ryan, reenactor van Texas Rangers
Elke jaar word replika's en vervalsings van Texas Ranger -kentekens aangebied op webwerwe, op veilings en by geweerskoue. Sommige word opreg geadverteer as replika's of fantasie -kentekens, terwyl ander versigtig gemaak is om versamelaars en entoesiaste te mislei. Pasop vir:
Sinlose beskrywings soos: "Vintage", "verouderd" en "antiek"
Hoorsê: 'Dit is deur 'n vriend van my pa teruggeneem, onthou nie sy naam nie.'
Ongesteunde mening: 'Ek dink', 'ek glo' en 'dit voel net reg'
Onverifieerbare briewe van egtheid en betekenislose beëdigde verklarings
Menings van "kundiges" — in samewerking met die verkoper
Vae verwysings na '' N museum in 'n klein stad wat bedrywig is, '' landgoedverkope ',' ou Rangers 'of' 'n bekende versamelaar wat onlangs oorlede is '
Onafdwingbare mondelinge waarborge
"Alle verkope finale" state
Die volgende verskyn op die Yahoo! veilingswerf. Die kenteken - 'n Langenbacker -fantasie -kenteken (sien hieronder) of 'n afskrif - was ontsteld om oud te lyk. Die advertensie is noukeurig verwoord om vervolging te voorkom. In plaas van "dit is", maak die verkoper staat op die "ek glo" wat nie ondersteun word nie.
Advertensie vir 'Ou Texas Ranger -kenteken uit die 1890's'
Ek het opgemerk dat daar baie vervalsings is, maar ek sal jou vertel dat dit nie so is nie. ... Dit is moeilik om een ​​soos hierdie te vind wat eintlik gebruik is en in hierdie goeie vorm. Ek kan niks verkeerd daarmee vind nie, 1 maar dit moet skoongemaak word. 2 Dit en 'n paar ander dinge ... kom uit 'n ou klein stadsmuseum in die hartjie van Texas. Die finansiering het opgedroog vir die museum, 3 Ek kon 'n paar items in die hande kry, dit is 'n goeie kans om 'n stukkie geskiedenis te kry. Ek het my item so goed as moontlik beskryf! Ek is nie 'n kenner van alles wat ek verkoop nie; ek gaan volgens wat die museumpersoneel my vertel het. 4 Vra alle vrae voordat u 'n bod plaas. 5
-Kan u die verdagte stellings opspoor?
1 Die verkoper verklaar dat hy geen kundigheid het nie hoe kan hy weet of die kenteken nep is?? Hoe kon hy "niks daarmee verkeerd vind nie?"As hy geen kennis van kentekens het nie?
2 Slytasie en vuil is maklik om te vals.
3 Watter ou klein stadsmuseum? Waar? Dit kan maklik geverifieer word. Privaat museums en nie-winsgewende museums (stad, provinsie en staat) het opgeleide personeellede en werk selde. Vir wins besienswaardighedeSommige noem hulself "museums" of "versamelings" en verkoop hul versamelings af en toe.
4 Watter museum en personeel? Hoe kan kopers sy verklarings verifieer as die museum en die plek naamloos is en die museum gerieflik gesluit is?
5 Vertaling: Alle verkope finaal.
Wat maak bedrog met antieke kentekens en antiek vandag algemeen?
Versuim om aankope deeglik te ondersoek en waarborge te eis voordat u dit koop.
Vrywaring soos "alle verkope finaal", "verkoop soos dit is", "stel alle vrae voordat u koop"
Verkopers skuil agter posbusse, e-pos aliasse, anonieme rekeninge en vals/tydelike telefoonnommers
Versuim om escrow -dienste te gebruik om aflewering te verseker
Kopers wat die saak laat vaar nadat hulle uit verleentheid bedrieg is
Internetveilinghuis en afsetpunte skuil agter vrywaring in plaas van om die verkope te monitor en hul eie beleid toe te pas
Waarvan is my kans Vind u 'n egte vroeë of moderne Texas Ranger -kenteken?
Vroeë Texas Ranger -kentekens - ongeveer. 1874-1935
Texas Ranger -kenteken 1880's
Die kans om 'n vroeë Texas Ranger -kenteken op eBay te vind, is ongeveer dieselfde as om die lotery te wen.
Die eerste verwysings na Texas Ranger-kentekens verskyn in die middel van die 1870s, en tussen die 1870's en 1935 het enkele Rangers 'n kenteken gedra.
Voor 1935, toe die nuwe Texas DPS die eerste "amptelike" kentekens uitgereik het, het die meeste Rangers in vuurwapens belê. Kwaliteitspistole en gewere wat u lewe kan red, kentekens was soms nuttig en trots, maar het min persoonlike beskerming gebied.
Diegene wat kentekens wou hê, het hulle by juweliers, wapensmede en vroeë polisiemaatskappye bestel. 'N Paar ondernemings en individue is as geskenke van dankbare burgers ontvang.
Die nie-amptelike Texas Ranger-kentekens voor 1935 was van baie groottes, vorms, ontwerpe en materiale. Letterlik enige tipe wat 'n Ranger wou koop en dra. Dit is onmoontlik om 'n vroeë Texas Ranger -kenteken te staaf op grond van samestelling, vervaardiging of toestand.
Baie, miskien die meeste versamelaars wat Texas Ranger -kentekens koop, doen dit slegs op geloof en voorkoms. Ondersoek noukeurig en u sal vind geen verifieerbaar eienaarsketting terug na 'n spesifieke Ranger. Slegs apokriewe verhale en uitsprake soos "lyk reg", "lyk oud", "voel reg" en "laat ek jou die storie vertel."
Patina(die voorkoms van 'n item op die oppervlak) word dikwels voorgehou as bewys van egtheid. Vir eeue lank spandeer vervalsers talle ure aan kunsmatige nood en vryf in vuil om artefakte en kunswerke reg te laat lyk.
'N Mens hoor kommentaar soos "die versamelaar het dit sedert die 1960's. Hoe kon dit nie werklik wees nie. " Die besit van vorige versamelaars is geen waarborg vir egtheid nie.
Jammer, vals Texas Ranger -kentekens is sedert ten minste die dertigerjare gemaak. Baie items in die versamelings van bekende versamelaars en museums word al dekades lank as 'n valse onthul as bewysstandaarde toegepas word.
Die samestelling is nie 'n bewys van egtheid alleen nie. Die waarde van outentieke Texas Ranger -kentekens maak dit vir valsers winsgewend om die regte materiaal, gravure, style en ontwerpe te gebruik. "Dit is egte silwer! " word gereeld gehoor as bewys van egtheid. 'N Paar dollar silwer is min belegging as 'n vervalser 'n vals kenteken vir honderde of duisende dollars kan verkoop.
Hierdie artikel bevat baie beweerde kentekens uit die 19de en vroeë 20ste eeu sowel as werklike moderne voorbeelde. Sommige van die kentekens wat gewys word magwees eg, maargeen harde bewyse word gelewer wat dit bewys nie.
Die skrywer merk korrek op hoe skaars die vroeë Texas Ranger-kentekens is, maar stel dan raaiselagtig dat sommige voorbeelde ongetwyfeld outentiek is op grond van (1) hul 'kyk-en-voel' en (2) die feit dat dit was besit deur bekende versamelaars. Daar is geen dokumentasie van eienaarsketting nie.
'N Gedokumenteerde eienaarsketting (nie hoorsê of opinie nie) van 'n spesifieke Ranger tot vandag is die enigste sterk bewys dat 'n Texas Ranger-kenteken voor 1935 eg is.
'N Voorbeeld: die grensbataljon en spesiale magtekentekens
Gebrek aan 'n onbetwisbare kettingbesit frustreer versamelaars en museumpersoneel. Versamelaars maak geloofsprong, betaal hul geld en dobbel op iets wat nooit bewys kan word nie.
Texas Rangers wat misdade ondersoek, word gehou volgens bewysstandaarde wat bewys word deur verifieerbare bewyse. Opvoedkundige museums sonder winsbejag word op dieselfde standaard gehou. As die getuienis onoortuigend en onoortuigend is, sal u stellings soos "die getuienis dui daarop, "of "atoegeskryf aan."
Die afgelope paar jaar het verskeie beweerde Grensbataljon -kentekens op 'n veiling verskyn. Die interessantste is toegeskryf aan Privaat W.L. Rudd. Hy dien as 'n privaat, korporaal en sersant in Leander McNelly se Washington County Volunteers (ook bekend as die Special Force) van 1874 tot 1877, en in die geselskap van Capt J.L. Halls in 1877-1878.
Rudd se diens is genoem in Roetes en proewe van 'n Texas Ranger deur William W. Sterling en Maak die Nueces Strip tem deur Texas Ranger George Durham soos aan Clyde Wantland gesê. In sy memoires noem Ranger Durham dat die Special Force tydens hul diens kentekens as geskenk ontvang het. Die mees gedetailleerde beskrywing is egter volledig nutteloos vir verifikasie:
'Hulle [plaaslike boere] het 'n paar blink nuwe kentekens gestuur, en kaptein het ons een op ons hemde laat plak.'
In 2014 verskyn 'n beweerde McNelly -kenteken op 'n veiling (bo, links) met die naam van Texas Ranger Rudd en 'n merk wat toegeskryf word aan JD Walker van Cuero, Texas, 'n horlosiemaker en juwelier. Was dit een van die geskenkbewyse wat aan McNelly en sy manne gegee is?
Minstens twee ander Grensbataljon -kentekens het verskyn - een was 'n duidelike valse met die naam van kapt Leander McNelly. Die ander (foto regs bo) , het 'n besitsketting ontbreek. Kom ons kyk na die feite:
George Durham het 'n geskenk van kentekens genoem, maar daar is geen beskrywing van hulle. Niemand weet hoe die 'McNelly -maatskappy -kentekens' eintlik gelyk het of Rudd een van die Rangers was wat 'n kenteken ontvang het nie.
Daar is ook geen juwelierrekords wat bevestig dat J.D. Walker, die vermeende verskaffer, die bron vir die kentekens was nie. Dit is onbekend hoe hy sy juweliersware en horlosies gemerk het.
Daar bestaan ​​geen dokumente van Ranger Rudd wat na 'n kenteken verwys nie, en daar is geen foto's van hom bekend nie.
Die beweerde "McNelly -maatskappy -kentekens" is nie soortgelyk aan mekaar nie. Juweliers wat verskeie kentekens vir ondernemings vervaardig - soos Ira Aten se Ranger -kentekens - het noukeurige kopieë gemaak om die vervelige werk te bespoedig en te vereenvoudig.
Die gebruik van 'FB' vir 'Frontier Battalion' is twyfelagtig. Kaptein Leander McNelly se geselskap word meestal die 'Special Force' genoem wat onder die Wet om voorsiening te maak vir die beskerming van die grens in 1874. Terwyl dit onder dieselfde wetgewing gestig is, word McNelly se onderneming beskou as heeltemal apart van die Frontier Bataljon, wat onder bevel was van majoor John B. Jones.
In die veilingskatalogus staan ​​dat Rudd as 'n "privaat, korporaal, luitenant en kaptein" gedien het. Die historiese rekord ondersteun slegs geledere van privaat, korporaal en sersant.
Daar is geen gedokumenteerde besitsketting van Rudd tot op hede nie.
Uit bewyse is dit nodig om egtheid bo redelike twyfel vas te stel.
Wettige verkopers, handelaars en museums dokumenteer en lê duidelik beskikbare bewyse voor. Hulle beperk hul opinies tot twee gebiede: (1) of die fisiese bewyse ophoop (ontwerp, vervaardiging, materiaal en ooreenstemming met bewese voorbeelde) en (2) die kwaliteit van die dokumentêre bewyse. Gevoelens, hoorsê en gevoelens kom nie daarin nie.
Huidige ontwerp van Texas Ranger-kentekens-1962-hede
Die huidige Texas Ranger-kenteken is ontwerp en ontwikkel in 1961-62 en goedgekeur in Oktober 1962. Die onderstaande persverklaring van Texas DPS beskryf die voorkant van hierdie kenteken (hoewel dit verkeerd is in besonderhede soos Rangers wat dit self uit muntstukke sny!)
Persverklaring - Texas Departement van Openbare Veiligheid
Kolonel Homer Garrison, Jr., direkteur van die Texas Department of Public Safety en hoof van die Texas Rangers, het in Oktober 1962 aangekondig dat die Texas Rangers terugkeer na die tradisie wat deurdrenk is in die geskiedenis van 'n Mexikaanse silwer kenteken wat hul voorgangers gedra het tydens grensdae.
Garrison het gesê dat die nuwe amptelike Ranger-kenteken, wat aan elkeen van die 62 lede van die Force uitgereik is, 'n replika is van die historiese oorspronklike kenteken wat die ou Rangers uit 'n Mexikaanse silwer dollar van vyf pesos gesny het toe Texas 'n staat geword het en hul pligte van militêre na wetstoepassing verander.
Die beste beskikbare inligting dui aan dat die vyfpuntige ster op die kenteken die 'Lone Star' van Texas simboliseer. Die punte word ondersteun deur 'n gegraveerde wiel, wat die 'wa-wiel'-kenteken genoem word.
Elke kenteken is gemaak van 'n Mexikaanse silwer muntstuk van vyf pesos. Die eikeblare aan die linkerkant verteenwoordig sterkte en die olyftak aan die regterkant dui op vrede. Dit is geneem uit die Texas Great Seal. Die uitgesnyde middelste ster is gegraveer en die middel van die ster is gereserveer vir die Kompanjie-aanwysing of die rang van sersant of kaptein of senior kaptein. Die rande het nog steeds die muntlyne en die muntstuk is nog steeds baie sigbaar op die agterkant van die kenteken. Die vyfpunt "Lone Star" met 'n "wiel" om dit is algemeen in Ranger en ander Texas -kentekens van die laat 1800's.
Die 1987 "Badge Law"
In 1987 word die wetgewer van Texas uitgevaardig Texas Government Code Art. 411.017 (sien hieronder) maak dit onwettig om 'n regte Texas Ranger -kenteken of replika van die huidige ontwerp in die staat Texas te vervaardig, verkoop of besit. Om dit te doen is 'n klas A -oortreding wat tot 'n jaar tronkstraf en 'n boete van tot $ 4,000 gestraf kan word.
Replika's word geag 'n oortreding te wees "Bedrieglik soortgelyk" na die huidige kenteken, betekenis en " 'n redelike persoon sou veronderstel dat dit deur die departement voorgeskryf is " en het die inskripsies "Texas Departement van Openbare Veiligheid, " 'Departement van openbare veiligheid' of "Texas Rangers."
Onwettige kopie van Texas Ranger
Verkoop van kentekens as 'verouderd': Soms sal 'n advertensie- of veilingshuis 'n kenteken as wettig adverteer of 'o.k. te verkoop ", aangesien dit" verouderde ontwerpe "of" replika's "is.
Die kenteken regs het die beëindigde rang van sersant, maar dit is steeds 'n onwettige replika. Die ontwerp, grootte en die inskripsies "Dept. van openbare veiligheid "en" Texas Rangers "oortree die wet. Speld dit aan, of wys dit aan 'n 'redelike persoon', en hulle sou aanvaar dat dit werklik is.
Kentekens te koop op veilings of liefdadigheidsinsamelings: Huidige ontwerp-kentekens verskyn soms op veilings en fondsinsamelings. Hulle is dikwels geskenk deur afstammelinge van Rangers of afgetrede Rangers. Voor 1987 was hul verkoop wettig, sommige ouer Rangers en hul afstammelinge weet nie dat die verkoop daarvan onwettig is nie.
Dra 'n kenteken of replika: Dit kan oorweeg word om 'n huidige Texas Ranger-kenteken te dra naboots 'n polisie beampte, 'n klas B -misdryf met tot 180 dae gevangenisstraf en 'n boete van tot $ 2,000.
Herlewing van lewende geskiedenis, films en televisie: Daar is geen beperking op lewende geskiedenisuitvoerers (reenactors) wat replika van die 19de eeuse kentekens in hul herontwerpe dra nie. As die kenteken egter van die huidige ontwerp is, slegs die direkteur van die Texas Rangers Division kan toestemming verleen, en dan gewoonlik slegs vir rolprente en televisieproduksies.
Buite die staat : Texas -wet is gewoonlik slegs in Texas afdwingbaar. Ander state - en die buiteland - het egter wedersydse wette wat handel, besit of dra van wetstoepassingsmerkies en geloofsbriewe verhinder. As u 'n Texas Ranger -kenteken in New York vervaardig, koop, verkoop of dra, kan u gearresteer word! Die versending van huidige ontwerpte Texas Ranger-kentekens of replika's per pos van die Verenigde State, of deur enige soort kommersiële vervoerder, is 'n aparte federale oortreding.
Hier is die huidige statuut:
Texas Government Code Art. 411.017
Ongemagtigde handelinge wat betrokke is
AFDELINGSNAAM, INSIGNIA, of AFDELINGSNAAM
(a) 'n Persoon pleeg 'n misdryf as, sonder die toestemming van die direkteur, die persoon:
Vervaardig, verkoop of besit 'n kenteken, identifikasiekaart of ander item met 'n afdelingsmerk of 'n kenteken bedrieglik soortgelyk aan die departement
Maak 'n afskrif of gelykenis van 'n kenteken, identifikasiekaart of departementse kentekens, met die opset om 'n kopie of gelykenis te gebruik of 'n ander te gebruik om 'n item te produseer met die afdelingsmerk of 'n kenteken bedrieglik soortgelyk aan die departement of
Gebruik die term "Departement van openbare veiligheid in Texas," 'Departement van openbare veiligheid', 'Texas Ranger' of "Texas Highway Patrol" in verband met 'n voorwerp, met die doel om die voorkoms te skep waartoe die voorwerp behoort of deur die departement gebruik word.
(b) In hierdie afdeling beteken "departementse kentekens" 'n kenteken of ontwerp wat deur die direkteur voorgeskryf is vir gebruik deur beamptes en werknemers van die departement in verband met hul amptelike werksaamhede.
'N Kenteken is bedrieglik soortgelyk aan die departement as dit nie deur die departement voorgeskryf word nie, maar 'n redelike persoon sou veronderstel dat dit deur die departement voorgeskryf is.
(c) 'n Distriks- of landdroshof kan op versoek van die prokureur -generaal of die distriksprokureur of vervolgingsadvokaat die pligte van distriksprokureur vir die distrik waarin die hof geleë is, beveel dat 'n skending of dreigende skending van hierdie artikel op 'n bewys dat 'n oortreding plaasgevind het of waarskynlik sal plaasvind.
(d) Dit is 'n bevestigende verweer teen 'n vervolging ingevolge hierdie artikel dat die voorwerp uitsluitlik gebruik word:
(1) vir dekoratiewe doeleindes, onderhou of bewaar in 'n dekoratiewe toestand, en nie te koop aangebied word nie
[Redakteur- 'n huidige ontwerpskenteken kan gehou word, as dit slegs as versiering of historiese artefak gebruik word, maar kan nooit privaat vervaardig word, gekoop, verkoop, verhandel of opgeveil word.]
(2) in 'n artistieke of dramatiese voorstelling, en voor die gebruik van die voorwerp, stel die vervaardiger van die voorlegging die direkteur skriftelik in kennis van die beoogde gebruik, die plek waar die gebruik sal plaasvind en die tydperk waarin die gebruik sal plaasvind.
(e) 'n Misdryf ingevolge hierdie artikel is a Klas A wangedragtensy die voorwerp per pos gestuur word deur die Verenigde State of deur 'n soort kommersiële vervoerder van 'n punt buite die staat Texas na 'n punt in die staat as die afzender of sy agent 'n kennisgewing per geregistreerde pos van die Verenigde State per pos gestuur is na die besending, in welke geval die oortreding 'n misdryf van die derde graad is. ['N Klas A -oortreding is strafbaar met tot een jaar tronkstraf, 'n boete van tot $ 4 000, of beide tronkstraf en 'n boete.]
Handelinge 1987, 70ste Leg., Hfst. 147, art. 1, eff. 1 September 1987. Gewysig by Handelinge 1989, 71ste Leg., Hfst. 496, Art. 1, eff. 1 September 1989.
Hoeveel is 'n silwer sertifikaat werd?
Baie faktore bepaal die waarde van 'n silwer sertifikaat. Daar is deur die jare honderde verskillende reeks- en denominasiekombinasies uitgereik. Die volgende algemene reëls en opmerkings sal u help om die waarde van u silwer sertifikaat te bepaal.
Die eerste stap om die waarde van u silwer sertifikaat te bepaal, is om die waarde van die noot te bepaal. Dit staan ​​ook bekend as die nominale waarde. Dit word aangedui deur groot syfers en woorde soos "Tien dollar." Aangesien silwer sertifikate vandag nog 'n wettige betaalmiddel is, sal die waarde van 'n nota nie minder wees as die nominale waarde of waarde nie.
Die meeste mense noem dit die jaar of datum. Dit is 'n tipe of klas geldeenheid wat met 'n spesifieke jaar geassosieer word. Gewoonlik beteken reekse 'n verandering in magtiging of ontwerp op groot note. Vir notas van klein grootte dui dit op 'n verandering in die handtekeningkombinasies aan die voorkant van die nota. Dieselfde reeksdatum kan jare lank gebruik word as daar nie 'n verandering in ontwerp of handtekeningkombinasies is nie. Dit is 'n algemene wanopvatting dat die jaar op die nota die jaar is waarop dit gedruk is.
Toe die geldeenheid vir die eerste keer in die Verenigde State gedruk is, is elke noot met die hand onderteken deur 'n gemagtigde individu. Namate die tyd vorder en duisende note gedruk is, het dit 'n baie moeilike taak geword vir hooggeplaastes om duisende dollarrekeninge te onderteken. Toe die eerste silwer sertifikate deur die federale regering van die Verenigde State in 1878 uitgereik is, het die gemagtigde handtekeninge die register van die tesourie en tesourier van die Verenigde State ingesluit. Hierdie aantekeninge is met die hand onderteken. Later notas het egter bedrukte handtekeninge gebruik as deel van die outomatiese drukproses. In 1928 verander die gemagtigde handtekeninge na die tesourier van die Verenigde State en die sekretaris van die tesourie.
Die belangrikste is dat die toestand van die nota in ag geneem word. Hoe beter die toestand waarin die noot is, hoe meer waardevol sal dit wees. As die noot sirkuleer en gevou, geskeur, verfrommeld, gewas, gerol, geweek met water, ens., Sal dit onderaan die waardeskaal ingedeel word. As 'n briefie egter sorgvuldig gebêre en bewaar is sedert die eerste dag wat dit uit die drukpers gerol is, sal dit waardeer word deur versamelaars en bo -aan die waardeskaal.
'N Graderingsskaal wat baie soortgelyk is aan dié wat vir die gradering van munte gebruik word, word ook gebruik vir die beoordeling van papiergeld. Hierdie skaal is op 'n kontinuum van 1 tot 70, waar 70 as 'n volmaakte noot beskou word en 1 as swak en skaars identifiseerbaar. Daar is ander klein veranderinge, soos dat papiergeld gedruk word en nie gemunt word nie, en daarom word daar na note verwys wat nie in sirkulasie was nie, as 'Ongesirkuleer' in plaas van 'Muntstaat'.
Spaans-Amerikaanse koloniale muntstuk
Die goue en silwer muntstukke van Spanje het jare lank 'n deurslaggewende rol gespeel in die handel in Engeland se Noord -Amerikaanse kolonies. Nadat die Verenigde State hulself in 1776 onafhanklik van Brittanje verklaar het, bly die "Spaanse gemaalde dollar" en sy breuke die belangrikste geldeenheid in die daaglikse omloop. Hierdie munte was inderdaad so laat as 1857 wettig betaalmiddel, en 'n begrip van hul geskiedenis is van kritieke belang vir enige studie van die Amerikaanse numerisme.
Die verhaal van die geld van Spanje in verband met die nuwe wêreld het in die laaste jare van die 15de eeu begin. Die huwelik tussen Ferdinand van Aragon en Isabella van Castilië en Leon het die koninkryk van Spanje in 1479 verenig, en hierdie konsentrasie van mag het Spanje aan die voorpunt van wêreldgebeure gedryf. Isabella se beskerming van Columbus het in 1492 tot die ontdekking van die Nuwe Wêreld gelei, en binne dertig jaar sou Spanje sy voordele begin pluk. Namate kolonies gestig is van Mexiko in die noorde tot Argentinië in die suide, het die goud en silwer van die Amerikas Spanje verryk en dit die rykste nasie van Europa gemaak vir die volgende twee eeue en meer.
Die muntstuk van Spanje, wat eens byna uitsluitlik tot binnelandse sirkulasie beperk was, het uiteindelik 'n internasionale geldeenheid geword. Dit het egter nie onmiddellik gebeur nie, aangesien die metaal wat uit myne in Amerika herwin is, gewoonlik na die moederland gestuur is in die vorm van blokke of ru, tydelike munte wat macuquinas genoem word.
Hierdie muntstukke, wat in Engels bekend staan ​​as 'cobs', is gemaak deur die erts eenvoudig te verfyn tot effens meer as 90% fyn, dit soos koekdeeg in 'n staafvorm te rol en dan stukke af te sny om ruwe flanke te vorm. Hierdie is met 'n skêr afgewerk tot die voorgeskrewe gewig en is met die ou hamermetode bedink. Die een matriks is op 'n aambeeld gemonteer, die flan bo -op dit geplaas en die ander dobbelsteen hang met 'n tang bo die flan. 'N Hewige slag of twee van 'n sleehamer het die ontwerp aan beide kante van die flan beïndruk om die muntstuk te vorm.Gegewe hul ruwe vervaardigingsmetode, is dit nie verbasend dat kolwe gewoonlik onreëlmatig gevorm en slegs gedeeltelik sigbaar is nie. 'N Ervare numismatikus verg die datering en toekenning van hierdie munte, en die versameling daarvan is gewoonlik beperk tot diegene wat 'n groot belangstelling in die geskiedenis het.
Cobs was, net soos die blokke wat hulle van Amerika na Spanje vergesel het, bloot die silwer en goud wat uit die koloniale myne onttrek is, verantwoord. Dit was van kritieke belang, aangesien die koning volgens wet op twintig persent van die skat geregtig was - die 'koninklike vyfde', wat aan hom betaal is as huldeblyk. Aangesien kolwe van tydelike aard was en redelik ongemaklik was om te hanteer, word hulle gewoonlik nie as 'n geldeenheid in omloop gebruik nie. Die meeste is gesmelt by aankoms in Europa en het teruggekeer na meer konvensionele kwessies. Diegene wat ongeskonde oorleef het, is byna seker herstel van die wrak van skepe wat na Spanje op pad was. Die sny van kolwe eindig teen die middel van die 18de eeu.
Om te voldoen aan die behoeftes van diegene wat in die Amerikaanse kolonies van Spanje woon, is muntstukke van 'n meer praktiese tipe reeds in 1536 geslaan, 'n jaar nadat 'n munt in Mexico -stad gevestig is. Muntstukke begin in 1768 in Lima, Peru, en by Potosi in Bolivia, in Bogota in Colombia en by Santiago in Chili, kom nog minte. Verskeie mindere myntjies vlam kortliks op en produseer slegs kolwe.
Die munte wat vir die sirkulasie in die Amerikaanse kolonies van Spanje vervaardig is, het dieselfde benamings as dié wat binnelands versprei het, gebruik. Die basiese eenheid van waarde was die goue escudo. Die wetlike spesifikasies van die escudo het oor etlike eeue gewissel, maar aangesien die invloed daarvan as 'n internasionale geldeenheid 'n hoogtepunt bereik het gedurende die 17de en 18de eeu, is dit die tydperk waarin ons die meeste belangstel. In 1732 is die escudo byvoorbeeld gedefinieer as 'n gewig van 3.38 gram met 'n fynheid van .917 goud. Gedurende 1772 is hierdie fynheid tot 0,901 verminder om by die binnelandse goue muntstuk te pas, en dit is verder verminder tot 0,875 fyn goud in 1777. Die escudo is geskep as 'n eenheid op sigself, sowel as in veelvoude van twee, vier en agt escudos. Tydens die bewind van Ferdinand VII is 'n half escudos kortstondig getref.
Die basiese silwer eenheid van Spaanse Amerika was die ware, en daar was sestien reales by die escudo. In 1732 was die ware 'n muntstuk van .917 silwer wat 3,38 gram weeg, 'n direkte verband met die goue escudo. Sy fynheid is effens verminder tot .903 in 1772. Die werklike is ook geskep in veelvoudige eenhede ter waarde van twee, vier en agt reales, sowel as breuke van 'n half- en 'n kwart real. Sowel Spanje as sy Amerikaanse kolonies het ook koperstukke gemunt, maar dit het min of geen rol gespeel in die geldvoorraad van die Britse Noord -Amerikaanse kolonies nie.
Die Spaanse silwer muntstukke wat die generasies van die Amerikaners die meeste bekend was, was die "pilaar" -tipes, wat in 1732 bekendgestel is om die ru -kole te vervang en vir die volgende veertig jaar geslaan is. Hierdie muntstukke is van moderne vervaardiging, vervaardig deur 'n skroefpers. Hulle ronde, byna eenvormige planete en ryk ontwerpe het hulle onmiddellik in Europa en Amerika herkenbaar gemaak.
Die voorkant van hierdie muntsoort bevat twee hemisfere wat bo 'n see hang en oorheers word deur 'n kroon wat die heerskappy van Spanje oor albei wêrelde verteenwoordig. Dit word geflankeer deur die pilare van Hercules, wat die Straat van Gibraltar verteenwoordig, poort na die Nuwe Wêreld. Elke pilaar word bedek met 'n klein kroontjie en dra 'n vaandel wat tussen hulle lees PLUS VLTR [A], (meer daarbuite). Onder die see is die datum van die muntstuk, omring deur dubbele muntstukke. Die legende VTRAQUE VNUM (albei is een) is ingeskryf rondom die omgekeerde omtrek. Hierdie verskillende elemente word geskei deur kwatriale. Die agterkant van elke muntstuk dra die Spaanse wapen. Binne elke kwart van die skild is die individuele arms van Kastilië ('n kasteel) en Leon ('n leeu). Die wapens van die Bourbon -dinastie (drie fleur de lis) is binne 'n skut aangebring. Die hele skild word oorheers deur 'n koninklike kroon. Die data van die assayer is links van die arms, die waarde van die muntstuk in reëls regs. Rondom die omtrek is die koning se naam in Latyn, gevolg deur die verkorte legende DEI GRATIA HISPANIARUM ET INDIARUM REX (deur die genade van God, koning van Spanje en die Indië).
Vanaf 1772 word die voorkant van elke silwer muntstuk oorheers deur 'n portret van die heersende koning. Al die basiese ontwerpelemente en legendes is behou, met die uitsondering van VTRAQUE VNUM, wat verwyder is. In hierdie vorm het die muntstukke van Spaans -Amerika voortgeduur totdat die onafhanklikheidsbewegings van die 1820's die meeste van haar kolonies Spanje gekos het.
Die goue uitgawes van hierdie tydperk was ietwat soortgelyk aan die silwer muntstukke, maar dit het van die begin af die portret van die koning gedra. Die koninklike arms lyk kleiner om die omringende kraag van die Golden Fleece moontlik te maak. Alhoewel die koninklike titels van die koning dieselfde is as op die silwerstukke, verskil die meegaande legendes. Die uitgawes van 1732-47 dra die opskrif INITIUM SAPIENTIAE TIMOR DOMINI (vrees vir die Here is die begin van wysheid). Vanaf 1748 is dit verander na NOMINA MAGNA SEQUOR (ek slaag groot name op). Dit duur tot die bewind van Carlos III, toe dit vervang is met IN UTROQ FELIX AUSPICE DEO (met God se leiding is 'n mens gelukkig op elke plek). In so 'n vorm het die goue muntstuk van Spaanse Amerika oorleef totdat die verskillende kolonies soewereine state geword het.
Die groter betekenis van die Spaanse Amerikaanse munte vir numismatiek lê in hul internasionale sirkulasie. Die silwerstukke beslaan veral die meerderheid harde geldeenheid gedurende die koloniale periode van die later die VSA, en die meeste kontrakte vra om betaling in "Spaanse gemaalde dollars" (die bekende agt-reële muntstukke, of "stukke van agt") . Die reële waarde, met 'n nominale nominale waarde van 12-1/2 sent, was algemeen bekend as 'n 'bietjie', en oorleef uit hierdie gebruik die uitdrukking 'twee stukkies' as 'n slang vir die kwart dollar.
Die mislukking van die Verenigde State munt om sy eie voldoende muntstukke te vervaardig, het die sirkulasie van Spaanse muntstukke dekades lank voortgesit. Die bydrae tot hierdie probleem was dat die Spaanse muntstukke, wat gereeld geknip en gedra is, maklik bestee is, terwyl die federale munte, met hul hoër intrinsieke waarde, óf opgegrawe is óf na die buiteland gestuur is om in Europa terug te keer.
Van die begin af het die kongres waardes vir wettige betaalmiddels vasgestel vir elk van die verskillende buitelandse stukke wat aan die Amerikaners uit die 18de eeu bekend was. Daar is gehoop dat hierdie stap tydelik sou wees, maar praktiese noodsaaklikheid het vereis dat hul status van wettige betaalmiddels telkens hernu word. Eers in die 1850's het die VSA genoeg binnelandse muntstukke in omloop gehad om die Spaanse uitgawes terug te trek, die enigste buitelandse stukke wat nog steeds 'n groot teenwoordigheid behou het.
Ten spyte van die verlies wat dit op die ondergewig Spaanse munte sou veroorsaak, het die tesourie hierdie stukke in 1857 begin inkoop teen 'n beskeie afslag van hul nominale nominale waarde. In ruil daarvoor is die nuwe klein sent wat daardie jaar die eerste keer bedink is as 'n plaasvervanger vir die groot koper sent en die halwe sent, wat ook met die Spaanse stukke afgetree is. Hierdie program is tot 1860 hernu en het die sirkulasie van hierdie historiese munte in die grootste deel van die land tot 'n einde gebring, hoewel landelike gebiede tot in die 1870's nog steeds die ou stukke gebruik het
Uit die NGC Photo Proof Series. Kopiereg © 2001 The Numismatic Guaranty Corporation. Alle regte voorbehou.
Die hede en toekoms van die Amerikaanse Silver Eagle -munte
Vandag is hierdie munte belangrik vir beleggers en versamelaars. Versamelaars kan bewysmuntstukke direk deur die Amerikaanse munt koop. Bullion -slagmuntstukke en bewysmuntstukke met vorige datums word uitsluitlik deur handelaars verkoop.
Edelmetaalhandelaars in die VSA en oor die hele wêreld sal die American Eagles dra. Groot, nasionale handelaars, soos Money Metals Exchange, sal beide koop- en verkooppryse vir die muntstukke regstreeks publiseer. Die muntstukke kan maklik in feitlik enige hoeveelheid gekoop of verkoop word.
Amerikaanse Silver Eagle -muntstukke is 'n uitstekende keuse vir elke belegger, ongeag of u 'n absolute beginner of 'n ervare kenner is. Hierdie munte word wêreldwyd erken en gesog. Dit beteken dat hulle vloeibaar is en hoër pryse sal kos as dit tyd is vir herverkoop.
Silwer is buitengewoon nuttig as 'n industriële metaal met toepassings wat wissel van mediese toerusting, tot tegnologie en sonkrag. Die vraag gaan toeneem, terwyl nuwe ertsafsettings van hoë gehalte al hoe moeiliker gevind word.
En, anders as silwer, lyk die toekoms van die Amerikaanse dollar somber. Skuld en tekorte styg steeds omdat die federale regering nog steeds nie in staat is om uitgawes te beperk nie.
Of dit nou die vraag van die industrie is of die vraag van beleggers wat bekommerd is oor die lot van die dollar, silwer Eagles sal in die komende jare toenemend gesog wees.
U hoef nie 'n ervare versamelaar of gesoute metaalbelegger te wees om die waarde van silwer muntstukke soos die American Silver Eagle te waardeer nie. Die ontwerp word algemeen beskou as een van die mooiste ter wêreld. Geen ander goudmunt is so gewild of wyd verhandel nie.
Hierdie muntstukke is 'n goeie aankoop - hetsy as 'n pragtige geskenk, of as 'n toevoeging tot u besit van tasbare bates.
Clint Siegner is 'n direkteur by Money Metals Exchange, 'n edelmetaalhandelaar wat onlangs deur 'n onafhanklike wêreldwye graderingsgroep as die beste in die VSA aangewys is. Siegner, 'n gegradueerde aan die Linfield College in Oregon, plaas sy ervaring in sakebestuur saam met sy passie vir persoonlike vryheid, beperkte regering en eerlike geld in die ontwikkeling van Money Metals se handelsmerk en bereik. Dit sluit in om wyd te skryf oor die goudmarkte en hul kruising met beleid en wêreldsake.
Kyk die video: 170 Cooper Wettig of Loyola Academy over Caden Brewer of Indiana Outlaws by Maj Decision 142 (November 2021).