Klimaatsverandering: wat G7-leiers sou kon sê - maar nie - Klimaatsimpak Nuus | Klimaatsimpaknuus
Myles Allen, professor in geosisteemwetenskap, direkteur van Oxford Net Zero, Universiteit van Oxford
Die vier dae lange G7-beraad in Cornwall het geëindig met min rede om te vier van almal wat bekommerd was oor klimaatsverandering. Die meeste van die beloftes wat na vore gekom het, was relatief ou nuus, met die Verenigde Koninkryk wat sy belofte van £ 500 miljoen vir die bewaring van die oseaan herhaal het, en die groep het dit bevestig verbintenis tot einde ondersteuning vir steenkoolproduksie in die buiteland.
Die leiers van (vermoedelik) die wêreld se rykste demokrasieë het weer misluk om in te stem met nuwe finansiering om armer wêrelddele te help belê in groen tegnologie en aan te pas by uiterste weer.
Maar interessanter as hierdie beloftes en nie-beloftes, was die dinge wat glad nie genoem is nie. Een van die grootste onnoembare by die klimaatberaad ná die klimaatsberaad is hoe sleg ons die bydraes tot aardverwarming byhou.
Dit is die olifant in die kamer by elke byeenkoms waar die leiers van ryk lande klimaatsverandering bespreek: historiese verantwoordelikheid. Almal weet dat G7-lande oneweredig bygedra het tot die aardverwarming wat reeds plaasgevind het. Maar presies hoeveel te meer?
As jy soek aanlyn vir watter land die grootste aardverwarming veroorsaak het, vind u 'n lys van hoeveel lande elke jaar uitstraal. Gaan dieper in, en die volgende ding wat u vind, is hoeveel hulle hul uitstoot sedert 1990 verminder het. Dit vlei volwasse ekonomieë waarvan die uitstoot afneem. Maar vir koolstofdioksied - waarvan die effekte byna onbepaald duur (en in 'n mindere mate, stikstofoksied, 'n neweproduk van kunsmisproduksie en -gebruik), is dit opgehoopte emissies oor tyd wat die bydrae van 'n land tot aardverwarming bepaal, nie emissies enige gegewe jaar.
Kinders wat die VSA dagvaar oor klimaatsverandering, word wêreldwyd ondersteun
Hoe vergelyk G7-lande met kumulatiewe emissies met die huidige top-emittent, China. Hannah Ritchie en Max Roser / Our World in Data
Die fokus op die huidige emissies is veral goed vir die G7-gasheer. Die Verenigde Koninkryk se vrystellings het sedert 1990 skerp afgeneem, maar die land het wel begin bultende koolstofdioksied uit sy donker sataniese meulens byna 100 jaar voordat die res van die wêreld gevang het. 'N Ton koolstofdioksied wat in 1800 deur 'n Engelse katoenfabriek vrygestel is, het vandag presies dieselfde invloed op die wêreldtemperatuur as 'n ton koolstofdioksied wat in 2021 deur 'n Viëtnamese kragstasie vrygestel is.
Brasilië bevorder 'n poging om bydraes op die landvlak tot aardverwarming in die 2000's te kwantifiseer, maar dit is stil toegelaat om te sterf. Op die oomblik vereis die Verenigde Nasies se raamwerkkonvensie oor klimaatsverandering (UNFCCC), die vernaamste forum vir internasionale klimaatsoptrede, slegs lande om hul bydraes tot emissies te rapporteer, nie om te verhit nie. En al die ander, van ondernemings tot persoonlike sakrekenaarrekenaars, volg die voorbeeld.
'Is dit nie dieselfde nie?' sou u dalk vra. Ongelukkig, nee. Die metode waarop die UNFCCC besluit het om emissies te rapporteer, weerspieël die effek daarvan op die balans tussen die energie wat die aarde van die son absorbeer en die energie wat dit in die ruimte teruggee gedurende die 100 jaar na die datum van die emissie. Dit hou ietwat verband met hul effek op die wêreldtemperatuur, maar dit is baie ver van dieselfde ding af.
Vir die emissies wat dekades tot eeue in die atmosfeer ophoop, soos koolstofdioksied en stikstofoksied, maak die onderskeid nie saak nie. Maar vir metaan, en 'n aantal ander klimaatbesoedelingstowwe wat slegs enkele dae tot 'n paar dekades aanhou, dit maak baie saak. Enige land wat dit oorweeg om 'n hidrobrekingsbedryf op die been te bring (berug daarvoor dat hy metaan lek) kan stil vertrou dat dit 100 jaar sal duur voordat die verwarmingseffek van hul vlugtige metaanvrystellings akkuraat in hul verslae aan die UNFCCC weerspieël sal word.
Land die vliegtuig met een oog toe
In die ooreenkoms Parys, het die wêreld 'n baie ambisieuse doel gestel. Die hoofdoelwit gaan nie oor emissies nie, maar om die styging in die wêreldgemiddelde temperatuur tot 'ver onder 2 ° C' te beperk, en streef daarna om die verwarming tot 1.5 ° C te beperk, indien moontlik.
Dit is 'n goeie ding. Oor die algemeen hang die gevolge van klimaatsverandering af van hoeveel ons die planeet in die geheel opwarm, nie op enige gegewe datum nie, of die tempo van emissies en verwarming op enige gegewe tydstip, en beslis nie die planetêre energie-wanbalans wat oor 'n arbitrêre tydshorison saamgevat word nie. . Maar op die oomblik is dit onmoontlik om 'n bestekopname te maak van die vordering in die rigting van hierdie temperatuurdoelwit, omdat lande in hul planne vir 2030 en daarna slegs die totale emissies rapporteer deur gebruik te maak van hierdie taamlike boekhoudstelsel wat nie die effek van hierdie emissies op die wêreldtemperatuur weerspieël nie .
As ryk lande soos die G7 ernstig is om die aardverwarming te stop, kan 'n goeie begin wees om te verduidelik wie en wat dit veroorsaak. Daar is geen vooruitsig dat die UNFCCC sy boekhouding sal verander nie stelsel, maar dit laat lande wel toe om addisionele inligting te rapporteer as hulle dit relevant ag.
En wat kan meer relevant wees as werklike bydraes tot aardverwarming? Op COP26, tydens die klimaatkonferensie in Glasgow in November 2021, kan die G7-lande optree en verklaar dat hulle voortaan, benewens hul emissies, ook sal rapporteer hoeveel opwarming hulle al veroorsaak het, hoeveel hulle steeds veroorsaak en hoeveel hulle voorstel. om in die toekoms te veroorsaak.
Al die inligting bestaan. Opwarmingsbydraes kan presies dieselfde bereken word formules gebruik vir die UNFCCC se eie emissieverslae. Dit is bloot 'n kwessie om die getalle daar te stel en almal aan te moedig om dieselfde te doen.
Ekstreme van wêreldwye hitte bring puntpunte nader
Dit gaan nie net oor die uitreiking van die skuldiges nie. Om te erken wat die opwarming veroorsaak, moet u aandag vestig op wat nodig is om dit te stop. En as ons die G7 se beplande bydraes tot die toekomstige opwarming bymekaar tel, maak nie saak met die bydraes van China, Indië en die res nie, sal dit gou duidelik word dat ons nie net so gou as moontlik moet ophou om die aardverwarming te veroorsaak nie, maar ook moet dit kan omkeer deur koolstofdioksied uit die atmosfeer terug te neem en op te berg, veilig en permanent, iewers anders. Dit is nog 'n onderwerp wat hulle verkies om op klimaatsberade te vermy.
Hoekom is klimaatsverandering so 'n harde verkoop in die VSA?
President Donald Trump het op 1 Junie die dramatiese stap geneem om die VSA uit die klimaatooreenkoms van Parys te verwyder - die produk van baie jare se ywerige en moeilike onderhandeling tussen 175 lande ...
by James Dyke, Dosent in Komplekse Stelselsimulasie, Universiteit van Southampton
Dele van die Noordpoolgebied was in Februarie 16 than warmer as normaal. En nog een byt die stof.
Deur omgewingsburgerskap as verantwoordelike verbruik te omskryf, vertolk volhoubaarheidsadvokate die behoefte aan massa-aksie om strukturele veranderinge te kataliseer.
Die oorwinning van die sosiale hindernisse tot klimaatsverandering Konsensus
by Ana-Maria Bliuc, Monash Universiteit en Craig McGarty, Universiteit van Wes-Sydney
Dit kan aanloklik wees om te dink dat mense wat nie met u saamstem nie, mal, sleg of bloot dom is. Sulke uitsprake is egter nie net verkeerd nie, maar dit is onwaarskynlik om vir mense te sê dat hulle dom is ...
China Steenkoolkap kan bates opdoen
Steenkoolverbruik in China kan baie vinniger gesny word as wat waarnemers verwag, en die mynbousektor - en buitelandse uitvoerders - in wanorde laat. Ontleders glo dat China - die wêreld se grootste produsent en ...
Hoe inheemse leierskap beskerm gemeenskappe uit klimaat rampe
"Die brande was nooit 'n bedreiging vir ons nie. Dit was die staat wat die bedreiging was. "Die omgewing skep nie rampe nie - mense doen.
by Mark Maslin, University College in Londen
Daar is baie ingewikkelde redes waarom mense besluit om nie die wetenskap van klimaatsverandering te aanvaar nie. Klimaatwetenskaplikes, ook ek, het daarna gestreef om hierdie onwilligheid te verstaan. Ons wonder waarom so baie ...
Meneer vertraging, mnr. Ontken en die toekomstige klimaatsverandering in Kanada
Tydens die onlangse debat oor federale leiers het Andrew Scheer, konserwatiewe leier, hom slegs oor klimaatkwessies onderskei deur die titel te verdien as 'mnr. Deny "van Jagmeet Singh, leier van die Nuwe ...