Een van die brein se mees fassinerende backstage feats is die vermoë om gapende gapings in ons visie of selfs stimuli wat lyk soos hulle te vul, in te vul. behoort om daar te wees, maar is nie om een ​​of ander rede nie.
Die behoort is interessant omdat dit iets rasioneel en betekenisvol impliseer. Nie een van hulle is veronderstel om 'n rol in suiwer sensoriese stimulasie of persepsie te speel nie. Ons brein vul gereelde gapings in ons sensoriese veld in.
Tinkering Met Onderstebo Visie
Het jy geweet dat jy die wêreld ondersteboven "sien"? Wel, jy doen. Jy weet dit net nie, want jou brein het met jou persepsies rondgeloop sodat jy dink jy sien die wêreld regs.
Dit is een van die vele voorbeelde van hoe die brein herink wat dit sien. Dit is voortdurend betrokke by 'n interpretatiewe (denk) funksie in verhouding tot visie. Die brein neem outomaties die omgekeerde onderstebo beeld wat deur die retina van die oog voorgestel word en draai dit regs, sodat ons visie korreleer met ons ervaring van die werklikheid.
Valse kleur in ons perifere visie
Het jy geweet dat jou perifere visie slegs in swart en wit sien? Waarskynlik nie, maar jou brein het jou weer sonder jou kennis mislei. Jy dink jy sien alles in jou visie in kleur. Maar jy doen nie.
Daar is geen kegels in die deel van jou retina wat jou perifere visie inneem nie, daarom is dit 'n plek waar ons geen werklike kleurervaring het nie. Die retina van die oog het ongeveer 126 miljoen klein fotoreceptore wat liggolwe omskep in elektrochemiese seine wat na die brein reis en ons die ervaring van sig gee.
Hiervan gee 120-miljoene stokke (wat helderheidsgevoeligheid bied) en 6-7 miljoenkegels (wat kleur sensitiwiteit bied) ons die gesamentlike sensasie van direkte en perifere visie. Die oorgrote meerderheid van die kleurgevoelige keëltjies word egter in 'n klein gebied in die middel van die retina verpak, die fovia centralis genoem. Rondom hierdie gebied is 'n ring van minder digte verpakte keëltjies, en om die ring is slegs stokke. Die betekenis van hierdie klein ringvormige struktuur is dat ons nie kleur in ons perifere visie kan sien nie, want daar is eenvoudig geen keëls rondom die buitenste ring nie.
Ten spyte van hierdie gestremdheid, ervaar ons gereeld dat die werklikheid 'n kleur in ons perifere visie het. Dit is 'n reguit leuen wat deur ons brein geskep is!
Phony Vision in die Blind Spot
Nog 'n voorbeeld van die brein se onafhanklike denkfunksie het te doen met blinde kolle in die oog. Daar is 'n area van retina wat deur die optiese senuwee belemmer word, aangesien dit uit die oog terug in die brein val. In hierdie omgewing is daar geen liggevoelige fotoreseptore nie. As gevolg hiervan ervaar almal 'n blindekol in hul visieveld. Die blindekol sal in ons gesigsveld, in albei oë, ongeveer 20 grade tot by die buitenste omtrek van ons gesigsveld voorkom.
Toetse wat agtergrondkleur, agtergrondontwerpe en beweging gebruik, demonstreer eintlik dat die blindekol "ingevul" sal word met watter kleur of ontwerp die omgewing daaraan pas. Dus, die brein raai raadsaam op wat in ons visieveld behoort te wees. Dit skep die illusie dat ons visuele veld naatloos is.
Sensoriese truuks Ons speel op ons eie
Dit behoort vir jou baie duidelik te wees dat die brein 'n onversadigbare begeerte het om sin te maak van wat dit waarneem. Dit is so desperaat om logika en orde te skep uit rou sensoriese data wat dit eintlik sal bedrieg deur die gapings en gate in ons sensoriese kennis skoon te maak sodat alles netjies lyk. Die brein is so doodgestel om orde te skep dat dit die werklikheid sal ignoreer en 'n ordelike persepsie sal uitvind.
Optiese illusies is 'n prettige manier om die brein se geneigdheid te ondersoek om orde te maak. Optiese illusies sit die brein se stalletjies en raai speletjies aan op die ooglopende vertoning, sodat ons eintlik na ons breinskeppende orde en rasionaliteit kyk. Optiese illusies onthul die brein dink sonder taal of bewustelike beheer. Die denkproses word kaal op die tafel uitgelê.
Illusies van gedagtepatrone
Wat interessant is, is dat die brein woorde behandel (of wat ek "gedagte-eenhede" noem) op dieselfde manier dat dit sensoriese data behandel. Hiermee bedoel ek dat die brein se kompulsiewe patroongedrag in die gebied van ons intellektuele data asook ons ​​sensoriese data oorval. Die brein vul taalkundige gapings in om 'n samehangende betekenis te skep, op dieselfde manier as dit sinvolle gapings invul om 'n naatlose ervaring van die werklikheid te skep.
Met verloop van tyd word die brein uiters bedrewe om taalkundige materiaal te ignoreer, by te voeg of te verander sodat die hele taalkundige ervaring, verbaal of skriftelik, sinvol sal wees. Die analogie tussen sensoriese gapingsvulling en taalkundige gapingsvulling is redelik buitengewoon. In beide gevalle is die uiteindelike doelwit vir die brein om 'n kunsmatige naatlose, samehangende werklikheid te skep.
Daar is 'n aantal breinspeletjies gelykstaande aan optiese illusies wat hierdie punt illustreer. Ek sal dit noem kognitiewe illusies. Probeer hierdie toets. Tel hoeveel keer die letter F in die volgende teks verskyn:
VOLGENDE FILES IS DIE RE
DIE ERVARING VAN JAAR ...
Hoeveel het jy gekry? Die meeste mense tel drie, en die skaars persoon kan vier Fs tel. Die korrekte antwoord is egter vyf omdat die brein moeite het om die woord te verwerk of in die konteks.
Hierdie taak is voor die hand liggend en uiters eenvoudig, maar ons konsekwent misluk! Dit gaan nie oor intellek of visie nie; dit is 'n kwessie van patroonmaking. Die brein het besluit om slegs die letter F te tel wanneer dit in 'n voldoende belangrike woord verskyn finale, lêers, of wetenskaplike. Die nederige en algemene woord of word behandel met die kenmerkende nederige onsigbaarheid van 'n huisbediende.
Die brein organiseer die wêreld volgens sy verwagtinge van wat hy verwag om te vind!
Probeer 'n ander klassieke toets. Hierdie een kan dalk 'n bietjie makliker wees, aangesien jy afgeplak is oor hoe om te lees. Is daar iets fout met die volgende frase?
As dit redelik vinnig gelees word, sien die meeste mense eenvoudig nie die woord nie die in die vierde reël van die frase. Nadat ons geleer het hoe om in die hoërskool te lees, is ons geneig om die woord te aanvaar die is aan 'n selfstandige naamwoord gekoppel en sal daarmee saam verskyn. Hierdie aanname oortree die visuele inligting wat die woord reeds in die voorafgaande lyn verskyn het.
Met ander woorde, die brein wil desperaat sin maak van die vonnis en het geen bekommernisse oor meedoënlose en flagrante eliminasie van 'n woord om hierdie doelwit te bevredig nie.
Maar dan, laat ons 'n effens ander voorbeeld neem. Is dit moontlik om te ontsyfer wat hierdie teks sê?
Ek het nie geweet nie, ek het nie geweet nie. Ek was rdanieg. Die phaonmneal van die Hmuan, wat na 'n ondersoek by Cmabrigde Uinervtisy gevoer word, is dit nie die geval nie, maar die oerwoude is in 'n wrod, die oerwoude is die eerste en die eerste keer in die rghit pclae. Die rset kan 'n taotl mses wees en jy kan dit raai om 'n pboerlm te maak. Tihs is bcuseae die huamn mnid deos nie ervey lteter deur istlef, maar die wrod as 'n wlohe.
In hierdie ongelooflike klein "onzin" -afdeling wat vir 'n rukkie op die internet versprei het, het navorsers van die Universiteit van Cambridge ontdek dat ons steeds uit die teks sin kan maak met woorde wat opgerolde briewe bevat - solank die eerste en laaste letters van die woord was in hul regte posisies. Ek noem hierdie letters die "anker" briewe. Hulle dien as riglyne om te bepaal wat die ander letters behoort te wees.
Vreemd genoeg, die menslike brein is in staat om die briewe weer te verskerp by die verligte spoed ten einde sin te maak van die woorde. Net soos dit wanneer 'n optiese illusie gekyk word, het die verstand 'n fantastiese vermoë om die werklikheid spontaan te herstruktureer op 'n manier wat sinvol is volgens sy vorige verwagtinge van betekenis.
Die brein veroorsaak ons ​​om psigiese vermoë te leer
Hoe hou dit verband met psigiese intuïsie? Dit behoort toenemend voor die hand liggend te wees dat psigiese vermoë nie deur logika besmet word nie. Maar dit moet ook duidelik wees dat wanneer ons ouer word en intelligent word, die brein begin om ons persepsies te kap. Die brein pas logika toe waar niemand bestaan ​​nie en skep rasionaliteit waar niemand bestaan ​​nie.
Die brein soek patrone om ons te help om ons wanordelike indrukke te verstaan. Dit is hoe ons onbewustelik psigiese vermoëns gedurende 'n leeftyd ontlok.
© 2012 Nancy du Tertre. Alle regte voorbehou.
Psigiese Intuïsie: Alles wat jy ooit wou vra maar was bang om te weet
deur Nancy du Tertre.
Nancy du Tertre is 'n prokureur wat 'n opgeleide psigiese speurder geword het, geestelike medium, mediese intuïtiewe en paranormale ondersoeker. 'N Magna cum laude gegradueerde van die Princeton Universiteit, sy is 'n gereelde media-gas. Nancy gee ook lesings aan universiteitsielkunde studente en paranormale konvensies en bied haar eie radio show--Het lei koue gevalle- op Para-X en CBS Radio. Haar webwerf is theskepticalpsychic.com.