Deur Sy Wonde Is Daar Genesing
Here, ek wil nie net bloot ’n Christelike skildery skilder nie. Here, wys vir my wat U wil hê ek moet skilder… “ ’n Paar maande gelede was dit my gebed. Vir weke lank het ek aan skilderye van Jesus in verskillende scenario’s gedink, maar niks het in my gees weerklank gevind nie.
Toe die beeld van Jesus wat aan die Kruis hang, in tasbare detail en die groot skaal waarop dit moet wees, my een oggend te binne skiet, was daar geen twyfel by my dat dit van die Heilige Gees af kom nie. Hy het my gewys dat die skildery ontsaglik groot moet wees, maar die beeld moes ook vergroot, wees sodat Christus se liggaam by die voorarms en net onder die bolyf afgesny word, wat beteken dat die fokus op Sy bolyf, gesig en bo-arms sou wees. Dit sou só geverf en gehang word, dat wanneer iemand wat Sy gesig en Sy wonde soekend besigtig, binne die uitgestrekte arms van Jesus sal staan…in die intieme ruimte reg voor Hom.
God het dit alles beplan
Waar sou ons so ‘n groot skilderdoek in die hande kry? Dít was die eerste vraag, en daar sou nog baie meer volg, maar die volgende oggend het my selfoon gelui; dit was ’n ander kunstenaar van die omgewing wat beplan het om sy ateljee af te skaal. Hy het gevra of ek dalk gebruik kan maak van twee enorme skilderrame, (1.5 x 2 m elk), kompleet met spesiaal ingevoerde Belgiese skilderdoek reeds gespan. Ek was sprakeloos… “Sekerlik, ek was eintlik juis op soek na so iets,” het ek geantwoord. Net daar het die hele projek afgeskop. Binne ’n week het ons ook die perfekte model gevind om te skilder. Op my versoek het my vrou, Janine, ’n paar bestanddele in die kombuis saamgegooi om “wonde” mee na te boots.
Sy bloed, Sy wonde
Janine vertel van haar aandeel in die projek: “Ek het jare gelede vir ’n rukkie lank spesiale-effekte-grimering vir die rolprentbedryf gedoen, en dit terdeë geniet. Nooit sou ek toe kon droom dat ’n mens stopverf vir spesiale-effekte en (baie oortuigende) vals bloed vir ’n liggaam kan maak uit basiese bestanddele wat jy in jou huis het nie. Daar is niks erger vir ‘n grimeerkunstenaar om vals bloed te maak wat vals lyk nie, ek het my dus daarop toegespits om die presiese kleur en tekstuur van bloed na te boots. “Dit was die begin van die proses om Jesus se wonde te ondersoek…het jy al ooit daaraan gedink hoeveel keer Hy deurboor is, hoeveel keer hy gebloei het, hoe dit sou lyk as ‘n wond gebloei het en die bloed gestol het, stof daaraan gekleef het, dit weer gebloei het, ’n kledingstuk daaroor geskuur het, dit weer gebloei het…dit is waaraan ons moes dink en dit het die manier waarop ons na Jesus aan die Kruis gekyk het verander. “
Die skep van die toneel
Die fotosessie was ‘n wonderlike ervaring. Janine het die grimering en beligting gedoen en die manlike model se vrou (wat ‘n haarkapper is) het ons gehelp om “Jesus” se hare “woes” te laat lyk. Die foto’s was treffend, maar net een was besonder treffend – met die regte gesigsuitdrukking en die posisionering van Christus se hoof. Goed so! Nou moes ek net die regte grootte op die skilderdoek pas. Dit was tyd vir my om weer te bid omdat ek maar te goed geweet het dat dit nie my skildery is nie, maar God s’n. Wonder bo wonder het die Here ons weer eens verras met die formaat van die foto wat perfek oor die twee skilderdoeke gestrek het, met die grootte en hoek wat volmaak pas.
Uiteindelik, verf op die doek
Al die voorbereiding het so glad verloop dat die moeilikheidsgraad my verbaas het toe ek uiteindelik met die verfkwas in my hand voor die skilderdoek staan. Ek was gewoond daaraan om op groot skilderdoeke te verf, maar dit was nog steeds dubbeld so groot as enige grootte wat ek voorheen aangepak het. Hoe groter die skilderbeeld, hoe meer foute kan eksponensieel gemaak word. Uiteindelik was die komposisie reg; nou moes ek net die grootste hindernis oorkom…
Jou sondes is aan die Kruis vasgeslaan
Ons navorsing van die wonde het vir my en Janine op ‘n geestelike reis geneem wat ons nie ligtelik kon opneem nie. Tydens hierdie proses het die afgryslikheid van die wonde my emosioneel diep geraak. Ek praat nie eens oor die feit dat ek vir die eerste keer dinge geskilder het wat absoluut geen estetiese waarde gehad het nie. Janine het voortdurend gegril, namate die bloederige gemors voor haar ontvou het en die realiteit daarvan ons in die gesig gestaar het. Studente en vriende wat die ateljee kom besoek het, het uiteenlopende reaksies getoon en die interessantste reaksies was dié van die kinders. Hulle was nie geskok of bang, soos wat ons verwag het hulle sou wees nie, maar was heel gemaklik met die skildery.
Die aspek van groot gapende wonde het my die geleentheid gegun om die sondes en siektes waarvoor ons Verlosser gesterf het, letterlik binne die wonde te skryf, wat diegene wat daarna kyk ’n onvergeetlike ervaring bied. Om die werk ook binne ’n baie beperkte kleurskaal te hou, was uiters belangrik, omdat ek die rooi kleur van Jesus se wonde voorop wou stel – dit moes prominent wees.
Onthou wat Hy vir jou gedoen het
Die skildery kon nie toepasliker wees as juis nou nie! Vroeër vanjaar het ek gehoor ‘n pastoor sê dat dit nou belangriker as ooit is vir ons as gelowiges om nagmaal te gebruik. Dit is ‘n bloedverbond waardeur ons onthou wat Jesus vir ons aan die Kruis gedoen het.
Ons moet almal meer gereeld nagmaal gebruik om die Waarheid oor die Liefdesverbond van Jesus te verkondig. Ons moet die Evangelie verkondig. Hierdie skildery is ‘n enorme 3×2 meter artistieke verklaring aan almal; ‘n herinnering van wat Jesus aan die Kruis gedoen het en dat die oorwinning reeds behaal is!
Die oorwinning behoort aan Hom
Ek staan nederig en oorweldig deur die erva-ring om hierdie skildery te kon verf; ek het nooit gedink dat ek die kruisiging sou skilder nie. Dit was ‘n lewensveranderende ervaring en al die eer gaan my Messias, Jesus Christus. Loof Sy Heilige Naam!
BRINDLEY PRITCHARD is ‘n skilder wat spesialiseer in olieverf see- en strandtonele. Hy bied ook skilderklasse aan. Vir meer inligting of om meer van sy werk te besigtig, besoek www.brindleypritchard.
Jesus-mense hoor Sy hart aan die kruis
“My God, my God, waarom het U My verlaat?” (Matteus 27: 46)
Ons is nou in die laaste paar dae voordat ons die kruisiging van Jesus herdenk. Wat hoor ons vandag in Jesus se hart terwyl Hy aan die kruis was?
Daar is ‘n paar intense gedagtes wat ons kan raak hoor in die kruiswoorde van Jesus. Hy was verseker volledig mens, wat in sy pyn en lyding egte Godverlatenheid ervaar het, al is Hy steeds waarlik God. In Matteus en Markus kom net hierdie een kruiswoord van Jesus voor: “My God, my God, waarom het U My verlaat?” (Matteus 27: 46; Markus 15:34) Hy het ook gewone fisiese dors ervaar toe Hy sê: “Ek is dors.” (Johannes 19: 28) In sy sterwensoomblikke toon Hy genade en liefde teenoor iemand soos ‘n misdadiger wat langs Hom aan ‘n kruis hang: “Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.” (Lukas 23:43) Hy is besorgd oor sy dierbares wat daar by die kruis teenwoordig is, wanneer Hy volgens Johannes vir sy ma sê: “Daar is u seun.”, en vir Johannes: “Daar is jou moeder.” (Johannes 19: 26 en 27). Sy volledige Een-wees met sy Vader, kom duidelik na vore in: “Vader in u hande gee Ek my gees oor.” (Lukas 23: 46) Die volmaakte voltooiing van sy verlossingswerk aan die kruis, hoor ons in: “Dit is volbring!” (Johannes 19: 30)
Ons Jesus aan die kruis beteken dus vandag:
o Ons Jesus is God én mens, en DAAROM is Hy die énigste Verlosser ooit! Daar sal nooit weer ‘n ander Verlosser nodig wees nie. Hy is finaal vir altyd volledig vir almal wat in Hom glo, die ewige Redder en Bewerker van lewe tot in die oneindigheid!
o Ons Jesus verstaan elke mens se pyn en lyding. Enige vorm van menslike nood en krisis ken Hy, Hy was en is híér! Dit maak nie saak wat jou swaarkry is nie, Hy het ware omgee-meelewing-begrip-empatie-simpatie. Hy wil in jou seer met jou wees, al gaan dit nie noodwendig weg nie.
o Ons Jesus se genade en liefde is tydloos vir elke mens op aarde bedoel. Juis omdat genade en liefde deel is van die wese van God, is dit in elke nuwe tydvak van die geskiedenis, onveranderlik vir elke mens op aarde beskikbaar. Tog leef so baie mense sonder die liefde en genade van God.
o Ons Jesus is besig om sy verlossingswerk op aarde deur ons te voltooi. Elke Jesus-mens is deel van God se plan met hierdie wêreld. Hy ís besig, nou, vandag, in en deur jou en my met sý koninkrykswerk!
Die Here sê Hy sal hulle gehuil verander in blydskap. Hy sal hulle troos. Hy sal hulle depressiewe gevoel wegvat en in die plek daarvan vreugde gee. Jeremia 31:13b
Daar is altyd meer as genoeg rede om negatief te voel. Die lewe, mense en dinge het immers ’n manier om ons nogal kop-teen-kop te stamp en elke stukkie lewensvreugde uit ons te pers. So was dit deur al die eeue heen.
Die Bybel is propvol verhale van mense se swaarkry, ongeluk en stryd met die lewe. Noag se arkbou-projek is deur die mense as belaglik afgemaak. Josef is deur sy eie broers as slaaf verkoop voordat hy onskuldig in die tronk beland het. Daniël is as gevolg van sy geloof tussen honger leeus ingegooi. Dawid is deur Saul vervolg, moes ervaar hoe sy eie seun Absalom hom verwerp en het met die skuldgevoel van moord geloop. Satan steel Job se hele lewe by hom totdat hy soveel verliese het dat hy letterlik op die ashoop-van-niks beland. Ja, duisende jare gelede het mense dieselfde stryd met die lewe gehad. Tóg is dit verblydend om te lees hoe elkeen van hierdie Bybelfigure gekies het om bo hul omstandighede uit te styg:
Noag kies om God selfs op die droë grond van sy lewe te bly vertrou. Só red hy homself en sy hele gesin.
Josef maak tot in die tronk ’n betekenisvolle verskil in ander se lewens en word so koning van Egipte.
Daniël kies om – ongeag die bedreigings – getrou aan sy God te bly. Daarom red die Here hom wonderbaarlik van die dood.
Dawid het onder alle omstandighede die Here se naam aangeroep: In gevaar het hy gesmeek vir hulp, in hartseertye het hy by God sy troos gesoek en toe hy gesondig het, keer hy sy hart met berou na Hom. God seën Hom daarom ongekend!
Job besluit om selfs in sy stukkendweestyd sy lewe in God se hande te laat. Uiteindelik seën die Here hom driedubbeld soveel as voorheen.
Jy kan ook elke dag van jou lewe kies! Jy kan altyd kies tussen geloof en ongeloof; tussen vertroue in God of wantroue; tussen getrouheid of ontrou aan Hom en tussen sondebeleidenis of die voortsetting van sonde. Jy kan altyd vir of teen God en vir of teen vertroue kies. So kies jy ook sommer vir geluk of ongeluk en vrede of onvrede.
Viktor E. Frankl het geskryf: Ons wat in konsentrasiekampe was, onthou hoe mense tussen die hutte deurgeloop het om mekaar te vertroos en om ’n laaste stukkie brood weg te gee. Daar was nie baie wat dit gedoen het nie, maar hulle het bewys ’n mens kan jou gesindheid kies binne enige omstandighede.
Here, ek kies U! En daarom kies ek om onvoorwaardelik op U hoop.
Jesus loop homself dood
Wanneer ek die Markusevangelie lees val dit my op hoe baie Jesus aan die beweeg is.
Hy is gedurig op die pad en vinnig aan’t rondbeweeg. In Markus 15 loop Jesus Homself dood- letterlik! Ons lees hier hoe Hy aan ’n houtkruis vasgekap word net buitekant Jerusalem. Terwyl almal Hom verlaat, roep Jesus daar sy bekende woorde van Psalm 22 uit: “My God, my God, waarom het U my verlaat?” (Markus 15:34). Hoop-verlore, of dalk nie! Want daar in Jesus se sterwensoomblikke roep Hy juis na God, daardie einste God wat die psalmskrywer van Psalm 22 te hulp gekom het, soos wat die res van hierdie psalm getuig.
Jesus se sterwe is geen noodlot-grap nie. Vanaf Markus 8 het Jesus drie keer gesê dat Hy, die Seun van die mens, oppad is na Jerusalem om doodgemaak te word. Sy pad is ’n doodloopstraat. Dit eindig aan ’n houtkruis. Nee wag, dit eindig anderkant die leë graf. Want daardie einste lydende Seun van die mens word ook deur God opgewek uit die dood. Sy doodloopstraat lei ’n nuwe leefstraat in vir Homself en elkeen wat in Hom as die Seun van God glo.
Slegs in Jesus is hierdie nuwe lewe moontlik.
Jy kan nie mense afskryf nie
“Soos jy weet, het almal in die provinsie Asië my in die steek gelaat. Onder hulle is daar ook Figelus en Hermogenes. Mag die Here barmhartigheid bewys aan die huisgesin van Onesiforus, want hy het my dikwels kom opbeur. Hy het hom nie daarvoor geskaam dat ek in boeie sit nie, maar toe hy in Rome kom, het hy ywerig na my gesoek tot hy my gekry het. 2 Timotheus 1 vers 15 and 16
Paulus is in die tronk in Rome. En sy vriende laat hom in die steek. Hy het hulle teleurgestel en nou stem hulle met hulle voete – hulle bly weg. Die rede hoekom hulle Paulus verlaat het word nie gegee nie maar die hartseer en skade wat dit vir hom veroorsaak is duidelik. Hy moet sy swaarkry alleen dra.
Soms doen ons dieselfde. Mense stel ons teleur en dan stem ons ook met ons voete – ons bly weg. Dit is egter nie Bybels nie. Jesus laat die 99 skape agter en gaan soek na die een wat afgedwaal het – alle mense is kosbaar in Sy oë. Hy veroordeel nie die Samaritaanse vrou by die put nie – Hy offer haar lewende water. In die verhaal van die verlore seun ontvang die vader hom terug met ope arms en daar is nie ‘n veroordeling of uittrap nie – net onvoorwaardelike liefde. En ons moet dieselfde doen.
Ons moet ons broer, suster of vriendin gaan ontmoet daar waar hulle is. In hulle situasie van gebrokenheid en sondigheid. Al keur ons nie hulle optrede goed nie. Dit is ook waar Jesus ons kom optel. Daar waar ons nog vuil en vol sonde is. En wanneer ons weer en weer sondig kom haal hy ons elke keer weer. Hy oordeel nie en skryf ons af nie.
As ons sê dat ons Jesus se voorbeeld volg dan kan ons nie anders as om die mense wat ons teleurstel, die vriendin, of huweliksmaat, broer of suster keer op keer te vergewe en nog steeds die pad saam met hulle te stap nie.
Jesus stap langs ons totdat ons uit die modderput is. Hy vra dat ons dieselfde doen.
Dit is nie ‘n maklike opdrag nie want soms val geliefdes keer op keer met dieselfde probleme vas en raak mens moedeloos omdat hulle nie hul lewens wil omkeer en verander nie. Tog vra God dat ons dan nie oordeel nie. Dat ons slegs Sy hande sal wees wat die trane sal afdroog ten spyte van ons eie seer en afkeer van die situasie. Die seer van verkeerde keuses gaan hulle self leef, ons hoef net daar te wees om ‘n oor te wees wat luister. Wat aanmoedig om weer om op te staan.
Kom ons onthou dat “ Ons almal sondaars is. Nie een van ons leef tot God se eer nie. Ten spyte daarvan het Hy besluit om ons vry te spreek. ( Romeine 3: 23,24)
“To give and not expect return, that is what lies at the heart of love”. Oscar Wilde
Die skatkamer van jou siel
Julle verhouding met Hom moet so heg en intiem wees soos die band tussen ’n boom en die aarde waaruit dit groei… Omdat julle in ’n hegte verhouding met Hom staan, kry julle weer by Hom alles wat julle op geestelike gebied nodig mag hê. Kolossense 2:7a, 10a
Ons praat dikwels oor ons sielservarings: Daardie onbeskryflike oomblikke wanneer iets spesiaals jou diepste wese roer, of wanneer jy ’n heerlike hartslekkerte beleef wat net té groot is om in woorde uit te druk. Maar, wat is dié siel en hoe kan jy jou siel verryk?
Jy is ’n geestelike wese met ’n uitsonderlik-spesiale siel wat binne-in jou kunstig-geskape liggaam leef. Daarom is jou denke, emosies, bewussyn en jou geestelike ervarings – soos jou uiterlike – uniek. En soos jou liggaam versorging, voedsel en oefening nodig het om gesond en sterk te bly, so het jou siel ook behoefte aan sorg en aandag.
Nou weet ons ook dat die wêreld wat deur ons mensdom geskep is, hoofsaaklik daarop ingestel is om ons liggaamlike en fisieke te versorg en te verbeter en ons materiële besittings te vermeerder. Min word gedoen om ons diepste wese te voed. Dís waarom ons so dikwels – ongeag ons aardse rykdom – brandarm van binne voel. Tóg moet ons onthou dat die versorging en koestering van ons diepste wese net ons eie verantwoordelikheid is. Jy sal slegs standhoudende en ware vervulling beleef as jy jou siel gereeld met toewyding vertroetel.
Plaas jouself daagliks onvoorwaardelik in die hande van jou lewende God. Jy sal vind dat sy verwelkomende en gerusstellende liefde jou siel met ’n diep gevoel van vreugde-vrede vul.
Vra God om jou vry te maak van wêreld-slawebande wat jou sielsvryheid steel. Bid dat jy die onderskeidingsvermoë sal hê om te weet wat wérklik belangrik is.
Soek die stem van jou Vader gereeld op. Die geraas en gewoel van die lewe versmoor dikwels jou siel. Skep gereeld asem in die simfonie van stilte.
Fokus op die onteenseglike leiding van die Heilige Gees. Gehoorsaam Hom en bid dat jy onverpoos binne sy wil sal leef.
Net die Gees van God kan vir ons ware sielevrede, sielerus en sielsvervulling gee. Besluit vandag om meer kwaliteittyd aan die skatkamer van jou siel te spandeer. Dis hemelse rykdom wat vir altyd hou.
Gees van lewe, vergewe my dat ek so dikwels my wese, my menswees … my siel verwaarloos. Help my om die stilte van ons saamwees te koester sodat ek die heerlike klanke van u stem sal hoor, u vrede in my hart sal voel en in u liefde my lewenslied sal sing.
Jesus-mense hou vas aan die Waarheid alleen
“Julle dwaal omdat julle nie die Skrif en ook nie die krag van God ken nie.” (Matteus 22: 29)
Ons is besig om by Jesus self te leer oor die lewe vandag. Ons fokus op nog van sy wyshede.
In Matteus 22 probeer ‘n groep van die destydse godsdienstige leiers, die Sadduseërs, Hom vastrek met ‘n strikvraag. Hierdie groep het nie geglo in die lewe na die dood nie, omdat hulle nie bewyse daarvoor kon kry in die eerste vyf boeke van die Ou Testament nie. In daardie tyd was dit uiters belangrik dat ‘n man se naam voortgesit word deur ‘n seun-erfgenaam. Die voorskrif was dat, as ‘n man sterf sonder enige seun, moet die weduwee trou met die volgende broer van die oorledene. En so moes dit aangaan totdat die oudste broer uiteindelik ‘n nageslag het. Nou probeer hierdie Sadduseërs Jesus vasvra oor wie gaan met wie getroud wees in die hemel indien een vrou met meer mans getroud was.
Dan kom Jesus se verrassende antwoord. Hy gee ‘n antwoord oor die lewe vandag en NIE oor die detail van huwelike in die hemel nie. Dit sou gevaarlik wees om te veel te lees in sy woorde: “Met die opstanding trou die mense nie meer nie, maar is hulle soos engele in die hemel.” (Matteus 22:30) Sy antwoord gaan oor kennis van die Bybel en oor kennis van God. Kom ek pas hierdie antwoord van Jesus toe op vandag.
Daar is vandag, soos destyds, baie strikvrae wat in die kerk gevra word. Dan gebeur daar nog slegte dinge in Jesus-mense se lewens, wat net nie sin maak nie. Binne die kerk is daar ook verwarrende ervaringe deurdat alles nie altyd seepglad verloop nie. In ons land en wêreldwyd is daar groot vraagstukke wat onopgelos bly. Hierdie uiteenlopende ervaringe en onbeantwoorde vrae, maak Jesus se antwoord belangrik.
Wanneer jy nie antwoorde op vandag se vrae het nie, neem jou toevlug na die waarhede in die Bybel en fokus op wie God self is. Elke onbeantwoorde vraag en elke onopgeloste krisis, bied geleentheid om by Hom uit te kom. Ons God is vandag lewend teenwoordig, soos nog altyd. Nog nooit het Hy en nooit sal Hy, sy eie verloste kinders in die steek laat nie – Hy kan nie! Leef Hom raak binne die verwarring wat daar vandag is.
Verwyder van God
Efraim het vroeër vir My gelyk soos ’n jong plantjie wat baie groot gaan word as jy dit in vrugbare grond plant. Nou moet Efraim soos ’n plant afgesny word. Hosea 9:13
Ek wonder soms of ons nie almal op ’n manier tieners bly nie. Vat nou maar die volk Israel. In terme van getuienis oor God se goedheid was hulle al reuse geloofskinders. Hulle het immers al ervaar hoe hul Here hulle op wonderbaarlike wyses red, vir hulle sorg en hulle teen die vyand beskerm. Hulle was vir alle praktiese doeleindes al volwassenes met ’n gesonde verstand en lewensondervinding. En dan? Dan loop hulle telkemale – soos opstandige tieners – weg van God, maak op hul eie krag staat, sluit vennootskappe met goddelose volke en aanbid al wat ’n ander simpel god is. Hoe kan hulle?, sal jy vra.
Die vraag is egter of ons nie ook maar – ongeag ons opregte geloofsreis – die pad soms byster raak nie. Is ons nie ook maar, weens ons menslike aard, geneig om telkens op ons eie insigte en krag staat te maak nie? Skuif ons nie ook soms, wanneer dit ons pas, ons Christelike geloofsbeginsels en waardes eenkant toe nie? En is ons nie ook maar geneig om ander dinge en mense belangriker as God te ag nie? Ja, God kan ook soms van ons sê: “Wanneer hulle tot My bid, bedoel hulle dit nie regtig nie.” (Hosea 7:14)
Die feit is dat wegloopkinders God se hart breek. En dat Hy alles sal probeer om ons terug te roep en ons weer tot inkeer te laat kom. Sy Woord sê duidelik dat Hy terugkomkinders met ope arms verwelkom en maar te graag weer sy goedheid oor hulle wil stort. Maar die geskiedenis van Israel leer ons ook dat God se geduld met wegloopmense op ’n stadium kan opraak en dat Hy dan moedswillige ongehoorsaamheid ernstig straf. Hy is immers ’n jaloerse God – ’n God wat sê dat ons aan Hom behoort en dat ons Hom alleen mag aanbid.
Dit mag wees dat God jou ook ernstig na Hom toe terugroep en dat Hy al vir ’n tyd by jou pleit om weer na Hom toe te kom. As jy dit ervaar, wil jy nie maar gehoor gee aan sy Vaderlike beskerming en liefde nie? Wil jy nie maar jou wegloopsondes voor Hom bely en weer jou hart onvoorwaardelik vir Hom gee nie? Hy het jou so lief!
Hoor hoe vertroos die Vader mense wat weer na Hom toe terugkom in Hosea 14:5 en 9b: Ek sal genesing bring. Jy sal nie weer wegloop van My af nie. Ek sal jou vreeslik liefhê. Ek sal glad nie meer vir jou kwaad wees nie… Ek het jou nou weer teruggevat om vir jou te sorg.
As jy weg is, liewe mens, kom terug en weet: Hy wag vir jou!
Vergewe my asseblief my rebellie-hart, Here. Hier is ek – ek wil graag by U wees en bly: nou en altyd.
Maak vriende van jou vyande
Eeue voor hierdie gevleuelde woorde van ‘n Amerikaans president, het die profeet Elisa presies dit gedoen. Die Arameërs het sy huis omsingel om hom gevange te neem, maar Elisa het gebid dat God hulle met blindheid slaan en kon hulle in die koning van Israel se mag besorg. In plaas daarvan dat die koning hulle doodmaak, het Elisa hom aangemoedig om hulle te “beloon” met ‘n groot feesmaal.
Dit bly egter nie maklik om die persoon wat my te na gekom het, met vriendelikheid en genade te hanteer wanneer ek eintlik eerder wil wraak neem nie. Maar as ek myself ‘n Christen noem, moet ek genade betoon soos wat God genade aan my betoon het en Hom vertrou om my nie net te beskerm nie, maar ook hierdie onreg vir my ten goede te laat meewerk en selfs my “vyand” in die proses nader aan Hom te trek.
So het ek ná ‘n huwelikskrisis ontdek dat God nie onverhoeds betrap was deur die “aardbewing” in my lewe nie, maar dat Hy dit op die ou end ten goede laat meewerk het vir myself, my huwelik, my gesin, en vir baie ander wat daardeur bemoedig kon word.
‘n Mens het nogal geloof nodig om kop te hou wanneer jy in ‘n skynbaar onmoontlike situasie beland. So moet Sylvia met die kritiese, ongelowige skoonma onthou dat haar (Sylvia se) lewe waarskynlik die enigste “Bybel” is wat skoonma onder oë gaan kry. Die respekvolle liefde waarmee sy vir skoonma behandel, gaan wel een of ander tyd vir die ouer vrou laat wonder waar haar skoondogter hierdie liefde vandaan kry. Sylvia moet maar gereeld by die Here gaan hoor hoe om die situasie te hanteer – en het gevind dat Paulus se aanmoediging vir die Filippense ook op haar situasie van toepassing is:
:2 Moet niks uit selfsug of eersug doen nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself.
:4 Julle moenie net elkeen aan sy eie belange dink nie, maar ook aan dié van ander.
Sulke situasies vra soms soveel geloof as wat Morandi, die Italiaanse ingenieur van die Stormsrivier brug aan die dag gelê het. Hy het ongesiens die brug vanuit Italië ontwerp en vas geglo dat die twee helftes van die brug perfek gaan pas wanneer hulle in plek laat sak word. Toe dit gelyk het asof dit glad nie gaan pas nie, maar hy het die konstruksiespan aangesê om tot laatmiddag te wag dat uitsetting en inkrimping kan plaasvind en siedaar – die twee helftes hét volmaak gepas!
So kan die spanwydte van my geloof my ook in staat stel om brûe te bou in moeilike sitasies. Maar dan moet ek “glo dat Hy werklik daar is en dat Hy die wat na Hom soek, daadwerklik beloon.” – Hebreërs 11:6b
Dan sal ek kan doen wat Jesus van my vra:
“Maar vir julle wat na My luister, sê Ek: Julle moet julle vyande liefhê; doen goed aan die mense deur wie julle gehaat word” – Lukas 6:27