Suid-Afrikaanse ouers – is ons te mededingend? - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Suid-Afrikaanse ouers – is ons te mededingend?
Suid-Afrikaanse ouers – is ons te mededingend?
Dis natuurlik om trots te wees op jou kind se sukses. Wanneer dit egter al is wat tel, kan jou mededingendheid jou verander in ʼn opdringerige ouer wat sy kind leer om ten alle koste te wen!
Beteken dit mededinging is ʼn vloekwoord?
Geensins. Brad Bing, besturende direkteur van Sporting Chance, ‘n jeuggebaseerde sportfonds, sê: “Mededingendheid is deel van wat ʼn mens motiveer om sy of haar volle potensiaal te bereik en te wen. Dit leer kinders dat sukses bereik word deur toewyding, fokus en harde werk.” Roger Federer sou immers nooit die gerespekteerde kampioen gewees het wat hy vandag is sonder sy vasberadenheid om die heel beste in die spel te wees nie.
“Mededingendheid kan vaardighede aanhelp wat kinders op die lewe voorberei. Dit leer hulle om sukses sowel as mislukking te hanteer asook hoe om die positiewe (en soms frustrerende) ervarings van spanwerk te verstaan,” sê Bing.
Vandag se mededingendheid kort egter die sportmanskap van ouds
Dit besef mens na slegs ʼn paar uur by ʼn skolesportbyeenkoms, waar oormededingende kinders met ʼn wen-ten-alle-koste-houding dikmond raak of ʼn drifuitbarsting kry gooi indien hulle verloor.
Ouers wat oor alles neul en by elke geleentheid grom, weerspieël dieselfde houding. Hulle patrolleer kantlyne, blaf bevele uit en verskil van skeidsregters se beslissings. Dis so algemeen dat skoolhoofde landwyd elke jaar ʼn skrywe aan ouers moet rig waarin gevra word vir respek en selfbeheersing op die sportveld.
“Soms dink ek mededingendheid is ʼn genetiese ding by Suid-Afrikaners,” sê Bing. In die 28 jaar wat hy Sporting Chance bestuur, het hy gesien hoe ouers se gedrag toenemend agteruitgaan. “Die druk op kinders is deesdae massief.” Kenners sê dis omdat ouers hul kind se suksesse en mislukkings as hul eie ervaar.
Dis normaal vir enigeen om omgekrap te voel wanneer sy of haar span die onderspit delf, maar kinders moet geleer word hoe om sulke emosies te hanteer, te herstel en aan te beweeg, en ook om trots te voel op sukses, sonder om daarmee te loop en spog.
Ma, Pa, doen dit eerder só:
Moenie jou eie ambisies en onvervulde drome op jou kind afdwing nie.
Wees versigtig vir té veel ondersteuning. Ouerbetrokkenheid kan ʼn positiewe sowel as ʼn negatiewe invloed hê.
Moenie net by hul sport betrokke wees of daarop fokus nie. Skep ook geleenthede om ander stokperdjies saam te beoefen.
Motiveer jou kinders om hul bes te doen, maar moenie dat dit in druk ontaard nie.
Moenie oorkrities wees nie. Dit kan tot angstigheid en spanning lei.
Behou jou afstand. Gaan kyk na jou kind se wedstryde, maar bly van die oefeninge af weg.
Weerhou jou van negatiewe opmerkings oor die afrigters, skeidsregters en opponente.
Praat met jou kinders oor dít wat hulle uit die wedstryd geleer het, juis ook wanneer hulle verloor het.