Foto deur Gage Skidmore onder 'n Creative Commons lisensie.
Bernie bied 'n verhaal wat ons nie vir minstens twee geslagte van 'n groot politieke kandidaat gehoor het nie.
"Wat moet Bernie doen?" Dit lyk asof dit die maand is. Laat my toe om in te weeg.
Hier is wat ons op hierdie stadium weet in die veldtog.
Vir Sanders om die kans te hê om die steun van superdelegate te wen, moet hy by die konvensie met meer verkose afgevaardigdes as Hillary aankom. Om dit te kan doen, moet hy oor 65 persentasie van alle verkose afgevaardigdes in die oorblywende verkiesingswedstryde wen.
Op Maart 26 het Bernie drie lande (Washington, Alaska, Hawaii) met groot marges gewen. Hulle was almal koukusstate. Hy het nog nooit 'n primêre in 'n staat gewen waar slegs Demokrate toegelaat word om te stem nie, en 5 van die oorblywende 10 is in state met hierdie soort geslote primaries.
So sy kanse is oneindiglik. Is dit 'n argument vir hom om uit te val? Nee. Hillary-ondersteuners kan op hierdie punt in die 2008-wedloop onthou. Sy was omtrent dieselfde aantal afgevaardigdes agter Obama, aangesien Bernie agter Hillary is en Obama het twee keer die aantal superdelegate wat hom belowe het, gese. Sommige mense het haar gevra om uit te val, maar sy het voortgegaan om deur middel van die primêre veldtogte te veldtog.
Meer belangrik, Bernie se veldtog bied 'n verhaal aan wat ons nie ten minste twee generasies van 'n belangrike politieke kandidaat gehoor het nie. Dit is 'n kragtige, lewendige, kwaai, samehangende verhaal wat kragtig op die kragtige hardloop terwyl die swak verdedig en versorg word. Bernie is so gek op gekonsentreerde korporatiewe mag en miljardêrs aangesien die Republikeine op die regering en die armes is.
Bernie moet voortgaan om Amerika op te voed. Hy moet in die wedloop bly om nie net meer afgevaardigdes bymekaar te maak nie, maar ook om meer jongmense te magnetiseer na die moontlikhede van die politiek.
Maar sy veldtog moet enige verdere aanvalle op Hillary ophou. Hy kan sy filosofie en program effektief verkoop sonder om haar aan te val. Hy kan hulle verskille beklemtoon oor hoe om finansiële konsentrasie aan te pak sonder om haar aan te val om deur Wall Street gekoop te word.
Ek is minder bekommerd dat verdere aanvalle Hillary se steun onder die algemene bevolking sal verswak as wat ek die vyandigheid wat sy ondersteuners op Hillary opgedoen het tydens hierdie sterk veldtog sal vererger.
Bernie se ondersteuning is sterkste onder jongmense. Dit is kiesers wat nog die stemreg ontwikkel het. Tradisioneel is hulle 'n hoogs siniese bevolking en cynisme breek apatie. Hulle kon kies uit die verkiesing. In sommige meningspeilings sê 'n kwart van Bernie se kiesers dat hulle nie vir Hillary sal stem nie.
Hillary is 'n swak kandidaat. Sy kan nie wen sonder die ondersteuning van Bernie se volgelinge nie. Trump kan 'n katastrofe en sy eie ergste vyand tydens die veldtog bewys, maar ons kan nie daarop reken nie. Opkoms is die sleutel en vanjaar is die opkoms in Republikeinse primêre groepe die hoogste in meer as 50 jaar, terwyl die opkoms op die Demokratiese kant oor die gemiddelde was.
Bernie moet 'n oortuigende saak aan sy ondersteuners maak dat hulle in die algemene verkiesing Hillary moet ondersteun sonder om te dink hulle het uitverkoop. Hulle hoef nie passievol te wees nie, maar hulle moet stem hê, ten minste onder hul vriende. Wanneer Trump Hillary aanval, moet hulle nie refleksief reageer deur te sê: "Trump is 'n idioot, maar hy het 'n punt."
Bernie kan eerlik sê dat sy verskille met Hillary bleek in onbeduidendheid in vergelyking met die verskille tussen die Demokratiese en Republikeinse partye. Hy kan passievol stry oor die gevare van 'n eenparty-regering. Watter beskerming sal oorgebly word nadat die furies van 'n regse vlerklike Republikeinse Party uitgedruk word deur die beheer van al drie die regeringstakke, insluitende die Hooggeregshof?
Bernie kan baie ondersteunend wees van Hillary se verkiesing terwyl sy terselfdertyd beweer dat haar verkiesing 'n noodsaaklike, maar nie voldoende voorwaarde is vir die dramatiese strukturele veranderinge wat nodig is nie.
Wat moet Bernie van Hillary kry?
In die politiek is daar altyd 'n quid pro quo. In ruil vir sy ondersteuning, wat moet Bernie van Hillary vra?
Sekerlik sal Hillary Bernie 'n uitstekende tydgleuf vir sy toespraak by die Konvensie bied. Ek sien uit daarna om dit te sien. Dit sal 'n ideale geleentheid wees vir Bernie om sy filosofie aan te bied, terwyl hy terselfdertyd ook Hillary hartlik ondersteun en Amerikaners herinner aan die dringende belangrikheid van hierdie verkiesing.
Die Sanders-veldtog sal ook die platform onvermydelik beïnvloed. Dit kan lei tot 'n besonder sterk en miskien omstrede debat, maar ons moet onthou dat politieke platforms gewoonlik vergete word die dag nadat die konvensie sluit. Daarbenewens sal hierdie platform, soos die 2012-demokratiese platform, grootliks toegewy word aan die bereiking van die prestasies van Barack Obama. Dit gaan nie potshots by hom insluit nie.
Wat moet Hillary vir Progressiewe doen?
So, wat moet Bernie daarvoor vra, is nie gimme nie?
Hy moet daarop aandring dat Hillary ten minste drie van sy sleutelbeleide aktief ondersteun op die veldtog en in die Wit Huis.
Die eerste is om haar passievolle teenkanting te verklaar teen nuwe handelsooreenkomste, soos die voorgestelde Trans Stille Oseaanpact (TPP). Donald Trump fokus reeds op Hillary se ondersteuning vir NAFTA om werkers na sy vaandel te lok. Hillary kan reageer dat NAFTA grootliks geslaag is as gevolg van Republikeinse, nie-demokratiese stemme. Demokrate in die Senaat het stilswyend gestem om NAFTA deur 27-26 te ondersteun. Die Republikeine het oorweldigend ten gunste gekies, 34-12. Demokrate in die Huis van Verteenwoordigers het beslis teen 156-102 beslis, terwyl die Republikeine dit 132-43 bevoordeel het.
Tydens die veldtog, onder druk van Bernie, het Hillary uitgedaag in teenstelling met die TPP. Dit is nie genoeg nie. Sy is op rekord as kontroversiële handelsooreenkomste vir meer as 20-jare konsekwent ondersteun, met die uitsondering van haar stem teen die Sentraal-Amerikaanse Vryhandelsooreenkoms (CAFTA) in 2005.
Hillary het 'n reputasie om posisies te verander, afhangende van die politieke winde. Sodra sy haar teenkanting teen TPP aankondig, moet sy 'n besondere saak maak waarom sy dit gedoen het.
Een manier is om haar gedagtegang openbaar te openbaar. Miskien met Bernie se ondersteuners en die algemene kiesers, kan sy Bernie se veldtog erken deur haar te leer ken van die belangrike verskil tussen tradisionele handelsooreenkomste wat op tariewe fokus en onlangse handelsooreenkomste wat soewereiniteit ondermyn en 'n afsonderlike wêreldwye regstelsel skep en bestuur word. vir korporasies. Sy moet aan die kiesers verduidelik dat moderne handelsooreenkomste, wat met NAFTA begin het, internasionale korporasies die reg gegee het om nasionale regerings te dagvaar deur die hof te beredder deur 'n hof wat hoofsaaklik deur korporatiewe prokureurs bestuur word en gelei word deur 'n handelsdokument wat enige wet wat belemmer die vloei van hulpbronne as 'n onregverdige handelspraktyk, maak nie saak hoe gewild of nodig is nie.
2) Gratis Kollege Onderrig
Die tweede beleid wat Bernie moet aandring Hillary omhels is sy voorstel vir gratis onderrig vir openbare kolleges en universiteite. Dit was 'n middelpunt van sy veldtog. Trouens, Hillary en Bernie is nie so ver van mekaar op onderwysbeleid nie. Hillary ondersteun gratis gemeenskapskolleges. Beide sy en Bernie bepleit 'n toegewyde fonds om private historiese swart kolleges en universiteite te help. Albei het soortgelyke planne om die nie-onderrigkoste van die kollege te bevredig.
Hillary stel 'n komplekse stelsel voor wat studente toelaat om sonder skuld te studeer. Maar gratis onderrig is 'n baie makliker konsep vir studente en hul ouers om te verstaan. Daarbenewens is dit 'n uitdrukking van 'n filosofie wat alles van die Amerikaanse politiek verdwyn het. Toegang tot onderwys, soos toegang tot gesondheidsorg, is basiese regte. Daarom vereis dat toetsing vir toegang vernederend en verdelend is.
Vir meer as 150 jaar het Amerika openbare onderwys as reg gesien, toeganklik vir almal. Openbare onderwys is steeds vry tot die 12th-graad. Tot en met 'n bietjie meer as 'n generasie gelede was alle gemeenskapskolleges en baie openbare kolleges en universiteite gratis. Slegs in 1976 het die stadsuniversiteit van New York begin met onderrig. 'N New York Times-kop op Desember 28, 1982 het sy lesers van 'n belangrike nuwe ontwikkeling gese: "Kalifornië weeg die einde van gratis kollege-onderwys."
Saam met haar omhelsing van gratis onderrig, moet Bernie daarop aandring dat Hillary sy finansieringsmeganisme ook ondersteun: 'n belasting op finansiële transaksies wat teen 'n persentasie van 'n persentasie op alle Wall Street-handel gehef word. So 'n belasting kan $ 70 miljard of meer verhoog, en die meeste dek al die koste van gratis onderrig. Tydens die veldtog het Hillary ook 'n belasting op finansiële transaksies voorgestel, maar hare sal slegs op hoëfrekwensie-handel opgelê word, en sal triviale bedrae genereer en Wall Street laat sooibrand veroorsaak. Sy moet 'n belasting omhels wat Wall Street streng teenstaan.
3) Sluit Belastinggat vir Hedge Fund Managers
Die derde beleid, Bernie, moet Hillary vra om te ondersteun, is om die "loop belang" -gatgat deur middel van uitvoerende aksie te beëindig. As Hillary president word, sal sy waarskynlik dieselfde obstruksionêre kongres ervaar wat Obama belemmer het. In die afgelope jaar het Obama wetgewende gridlock omseil deur die gesag van die uitvoerende tak uit te oefen. In die begin van April het die Tesourie-afdeling byvoorbeeld moeiliker geword vir maatskappye om "inversies" te betrek om belasting te vermy deur saam te smelt met 'n ander maatskappy wat woonagtig is in 'n land met laer belasting. Die reëlverandering het 'n onmiddellike impak gehad: Pfizer en Allergan het hul voorgestelde $ 152 miljard-samesmelting afgeroep.
Ongelukkig het Obama se tesourie-afdeling geweier om die aangewese rentegootgat te sluit wat individuele verskansingsfondsbestuurders toegelaat het om miljardêrs te word.
Verskansingsfondsbestuurders word op twee maniere betaal: 'n bestuursfooi van ongeveer 2 persent van die bates wat as gewone inkomste teen 39 persentasie belas word; en 20 persent van die winste wat die fonds oor tyd verdien, wat teen 'n kapitaalwinskoers van 20 persent belas word. Hul in staat om hul inkomstebelasting in die helfte te sny, is die gevolg van 'n 1993-verandering in belastingreëls deur die Tesourie-afdeling wat nie oorspronklik bedoel was om op verskansingsfondse toe te pas nie.
Bernie se veldtog het gefokus op Wall Street en die ongelykheid van rykdom. Hedge fondse is die broeiplek vir uiterste ongelykheid. In 2015 het die top 25 verskansingsfondsbestuurders "verdien" $ 12 miljard. Die topbestuurder het 'n jaarlikse inkomste van $ 1.7 miljard gehad.
Bernie moet eis dat Hillary ingestem het om die gedraende belanggat in haar eerste jaar in die amp deur uitvoerende aksie te sluit. Soos Gretchen Morgenson verslae In die New York Times was 'n aantal belastingkenners, waaronder Alan J. Wilensky, Adjunkassistent Tesourie Sekretaris in beheer van die belastingbeleid in die vroeë 1990s, toe die draagbare lusgat geskep is, daarop aangedring dat dit slegs deur administratiewe optrede gesluit kan word. .
So doen, volgens Victor Fleischer, regsprofessor aan die Universiteit van San Diego sou $ 150 miljard oor 10 jaar genereer. Twee derdes hiervan sal uit die finansiële bedryf kom.
Donald Trump het reeds uitgekom teen die gedraagde rentegat. So het Hillary. Maar haar noue finansiële verhouding met Wall Street het die kiesers leery gemaak. Deur te belowe om die kongres te omseil en die leemte self te sluit, het iets Donald Trump nie gedoen nie.
Die bou van 'n politieke beweging vanaf die onderkant
Van die begin af is dit duidelik dat Bernie se langtermyndoelwit 'n nasionale beweging vir radikale verandering moet skep. Sy bydrae lys bevat meer as 5 miljoen name van mense van wie hy meer as $ 175 miljoen ingesamel het. Ongeveer 9 miljoen Sanders-ondersteuners is deur verskeie sosiale media-winkels georganiseer. Hierdie tweelingpilare van getalle en geld kan die grondslag lê vir 'n kragtige nuwe politieke en sosiale stem in Amerika.
Aangesien dit 'n beweging is wat gedeeltelik sal fokus op die verandering van die Demokratiese Party, moet Bernie daarop aandring dat Hillary alles doen wat sy kan om die demokratiese instelling te keer om hierdie beweging te belemmer.
In die 1980s en 1990's is die Demokratiese Party van binne oorgeneem deur 'n nuwe ideologie: neoliberalisme. Britse joernalis George Monbiot beskryf hierdie nuwe ideologie se hoofbeginsels:
Neoliberalisme beskou kompetisie as die bepalende kenmerk van menslike verhoudings. Dit herdefinieer burgers as verbruikers, wie se demokratiese keuses die beste uitgeoefen word deur te koop en verkoop, 'n proses wat verdienste beloon en ondoeltreffendheid straf. Dit beweer dat "die mark" voordele bied wat nooit deur beplanning bereik kan word nie.
Pogings om mededinging te beperk, word as vrywillig beskou. Belasting en regulering moet verminder word, openbare dienste moet geprivatiseer word. Die organisasie van arbeid en kollektiewe bedinging deur vakbonde word uitgebeeld as markverstorings wat die vorming van 'n natuurlike hiërargie van wenners en verloorders belemmer. Ongelykheid word herskep as deugdige: 'n beloning vir nut en 'n genereerder van rykdom, wat daal om almal te verryk. Pogings om 'n meer gelyke samelewing te skep, is teenproduktief en moreel korrosief.
Bernie Sanders het verklaar sy voorneme om neoliberalisme as die hooffilosofie van die Demokratiese Party te vervang met 'n nuwe / ou ideologie: demokratiese sosialisme. 'N Jaar gelede sou niemand enige idee hê wat dit sou beteken nie. Die meeste sou met die woord "sosialisme" bang gewees het. Bernie se demokratiese sosialisme bied vandag 'n samehangende alternatief, met sy eie woordeskat, kernbeginsels en 'n oorvloed van spesifieke beleide wat bedoel is om die algemene goed te maksimeer,
Hierdie nuwe massabeweging sal president Hillary Clinton se voete aan die brand hou terwyl hy terselfdertyd die onderkant van die Amerikaner verander. En daar is baie van onder af nodig. Blou stede in rooi state moet verdedig word van staatswetgewers wat toenemend stede en provinsies van die gesag afdwing om hul burgers en besighede te verdedig. Die beweging van onder moet as prioriteit die samestelling van staatswetgewers verander, nie net om plaaslike beleidsvorming te verdedig nie, maar om die herapportie van kongres stemdistrikte na die 2020 sensus te beheer.
Baie van die kwessies wat Bernie tydens die veldtog opgewek het, kan aansienlik aangepak word deur stede en state. Altesame miljoene mense is geraak deur die suksesvolle beweging om state en stede te oorreed om 'n $ 15-minimumloonwet te aanvaar, sowel as beleid wat ontwerp is om werkers se vermoë om vir hul gesinne en hulself te versorg, te beskerm.
Klimaatverandering. LGBT diskriminasie. 'N Vrou se reg om te kies. Rasse geregtigheid. Korporatiewe krag. Selfs die hervorming van die veldtogfinansiering kan aansienlik (alhoewel nie heeltemal) deur staats- en / of plaaslike aksies aangespreek word nie.
Staatsoptrede kan ook van kritieke belang wees om na Bernie se visie van Medicare for All te beweeg. Die uitspraak van die Hooggeregshof ten opsigte van Obamacare het reeds state gemaak as die slagveld vir die uitbreiding van gesondheidsorg aan lae-inkomste huishoudings. Twintig state het geweier om Medicaid uit te brei na miljoene gesinne, alhoewel die federale regering 90-100-persentasie van die addisionele koste sou betaal het. Hulle weiering kan en behoort 'n belangrike kwessie vir staats- en plaaslike organiseerders wees.
In 2017 sal lande die geleentheid kry om hul gesondheidstelsel dramaties te herontwerp, met aansienlike befondsing van die federale regering. Colorado kan die eerste wees om dit te doen, afhangende van die uitslag van 'n enkele betaler-inisiatief wat op die stemming in November moet wees. Maar selfs sonder stembrief-inisiatiewe sal lande veel meer kan doen om die infrastruktuur te lê vir 'n mediese stelsel wat meer mense-georiënteerd en minder winsgerig is. Onthou dat die Kanadese nasionale gesondheidsversekeringsstelsel begin het met die verkiesing van 'n splinternuwe politieke party in die provinsie Saskatchewan wat 'n openbare versekeringsprogram oor hospitale en uiteindelik dokters aangeneem het.
Hierdie soort bewegingsinfrastruktuur is reeds regdeur die land heen. Daar is formele politieke partye (bv Werkende Families Party) en grassroots organiseerders wat ook betrokke is by politieke veldtogte (bv Nasionale Volksaktiwiteit). En daar is honderde effektiewe en vasberade staats- en plaaslike organisasies en koalisies.
Die befondsing van hierdie bewegings is dun en sporadies. Die Demokrasie Alliansie, 'n organisasie wat van lede vereis om $ 200,000 aan te moedig om deel te neem, het sy donateurs gelei om nasionale navorsings- en media-organisasies en nasionale politieke veldtogte te befonds. In 2015 het die Alliansie $ 75 miljoen opgewek. Onlangs het hulle besluit om op staatspolitiek te fokus, weens die belangrikheid van die 2020-herontwerpingsproses.
Voormalige Bernie-personeel het 'n nuwe PAC geskep, Brand New Congress, wat sal fokus op die verandering van die samestelling en filosofiese oriëntasie van die kongres in 2018.
Waar sal Bernie en sy beweging inpas? Een belangrike rol sal wees om 'n spesifieke platform te ontwikkel wat 'n lakmoes toets kan word vir die onderskrywing van politieke kandidate, asook 'n manier om individuele uitreikingsgerigte bewegings te verbind tot 'n groter beweging wat dieselfde beginsels en waardes op ander kwessies toepas.
Vandag is daar honderde, moontlik duisende gesprekke tussen en tussen Bernie en Hillary-ondersteuners en veldtogpersoneel. Hierdie gesprekke kan die uitslag van die verkiesing bepaal. Hulle sal beslis instrumenteel wees om die nalatenskap van die verstommende beweging te bepaal. Bernie Sanders het geïnspireer, gegalvaniseer.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > verkiesings > Wat moet Bernie nou doen en hoe Hillary oor Progressiewe kan wen