Wee die opstandiges!
1. Watter vreeslike fout het Jerobeam begaan?
TOE Jehovah se verbondsvolk in twee koninkryke verdeel is, het die noordelike tienstammeryk onder die heerskappy van Jerobeam gekom. Die nuwe koning was 'n bekwame, energieke heerser. Maar hy het nie ware geloof in Jehovah gehad nie. As gevolg hiervan het hy 'n vreeslike fout begaan wat 'n uiters nadelige uitwerking op die hele geskiedenis van die noordelike koninkryk gehad het. Onder die Mosaïese Wet is die Israeliete beveel om drie keer per jaar op te gaan na die tempel in Jerusalem, wat destyds in die suidelike koninkryk van Juda was (Deuteronomium 16:16). Jerobeam was bang dat sulke gereelde reise sy onderdane daaraan sou laat dink om weer met hulle suidelike broers te verenig, en daarom het hy "twee goue kalwers gemaak en vir die volk gesê: 'Dit is vir julle te veel om na Jerusalem op te gaan. Hier is jou God, o Israel, wat julle uit Egipteland laat optrek het.' Toe het hy die een in Bet-El geplaas, en die ander het hy in Dan gesit."—1 Konings 12:28, 29.
2, 3. Watter uitwerking het Jerobeam se fout op Israel gehad?
2 Jerobeam se plan het 'n ruk lank gewerk. Die volk het geleidelik opgehou om na Jerusalem te gaan en het daar by die twee kalwers begin aanbid (1 Konings 12:30). Maar hierdie afvallige godsdiensgebruik het die tienstammeryk verontreinig. In latere jare het selfs Jehu, wat prysenswaardige ywer aan die dag gelê het om Baälaanbidding uit Israel uit te roei, nog steeds voor die goue kalwers neergebuig (2 Konings 10:28, 29). Watter ander gevolge het Jerobeam se tragiese besluit gehad? Politieke onstabiliteit en lyding vir die volk.
3 Omdat Jerobeam afvallig geword het, het Jehovah gesê dat sy saad nie oor die land sou regeer nie en dat 'n vreeslike ramp die noordelike koninkryk op die ou end sou tref (1 Konings 14:14, 15). Jehovah se woord is bewaarheid. Sewe van Israel se konings het twee jaar of minder regeer—party net 'n paar dae lank. Een koning het selfmoord gepleeg, en ses is vermoor deur ambisieuse manne wat die troon oorgeneem het. Veral ná die heerskappy van Jerobeam II, wat omstreeks 804 v.G.J. geëindig het, terwyl Ussia in Juda regeer het, is Israel deur onrus, geweld en politieke moorde geteister. Dit is teen hierdie agtergrond dat Jehovah 'n direkte waarskuwing, of "woord", deur middel van Jesaja aan die noordelike koninkryk stuur. "Jehovah het 'n woord teen Jakob gestuur, en dit het op Israel geval."—Jesaja 9:8.*
Jesaja 9:8–10:4 bestaan uit vier strofes (dele van 'n ritmiese passasie), wat elkeen eindig met die onheilspellende refrein: "Met die oog op dit alles het sy toorn nie gewyk nie, maar bly sy hand uitgesteek" (Jesaja 9:12, 17, 21; 10:4). Hierdie stylfiguur middel bind Jesaja 9:8–10:4 tot een saamgestelde "woord" saam (Jesaja 9:8). Let ook daarop dat Jehovah se 'hand uitgesteek bly', nie om versoening te bewerkstellig nie, maar om te oordeel.—Jesaja 9:13.