Fundamentele tegnieke vir Splint Extremity Frakture
4 maniere om gebroke bene te immobiliseer
Splinting is die manier om gebreekte bene te behandel (ook bekend as frakture ) totdat jy by 'n dokter kan kom. 'N Spalk kan van kras uit huishoudelike items gemaak word, of dit kan kommersieel vervaardig word spesifiek vir spalkbreuke. In sommige gevalle, wanneer 'n toon of 'n vinger gebruik word, kan 'n onbeseerde buurman die spalk wees.
Spalke kan ook gebruik word vir verstuikings of ontwrigting (ontwrigting van gewrigte, soos die skouer of die knie).
Ongeag of jy 'n breuk of 'n ontwrigting spat en of jy iets wat ontwerp is as 'n spalk of mode dit self uit stokke in die bos is, is die konsepte dieselfde.
Vaste as 'n rots
Die idee van 'n spalk is om beweging van beskadigde bene of gewrigte te verminder. Wanneer 'n been heeltemal gebreek word, kan druk op die stukkende stukkies veroorsaak dat die kronkelende stukkies been beweeg en die sagter weefsel rondom dit beskadig. Vir bene wat gekraak is, maar nie heeltemal geskei is nie, kan eksterne druk op die been lei tot verhoogde skade en moontlik selfs 'n gebroke bot veroorsaak om heeltemal uitmekaar te kom.
Die besering hoef nie 'n breuk te wees nie. Eksterne druk kan ook veroorsaak dat die gewrigte reeds beskadig word om selfs onstabiel te word. Ongeag of die skade aan harde weefsel is, soos been of ingewikkelde sagte weefsel soos dié wat in 'n gewrig voorkom, berus die behandeling op immobilisasie.
Om eksterne druk te voorkom om 'n gebroke been verder te beskadig, is dit nodig om te immobiliseer - andersins bekend as die spalk -area.
Die meeste frakture kom voor in ledemate (arms en bene), maar daar is bene regoor die liggaam (ongeveer 206 altesaam). Selfs wanneer die gebreekte been nie in 'n ledemaat is nie, soos die ribbes of die bekken, is dit noodsaaklik om dit soveel moontlik te immobiliseer om die potensiaal vir verdere besering te verminder. Die meeste van die voorbeelde wat hier gebruik word, sal van ekstrasfrakture wees.
'N Sperpeling sal nie werk nie tensy jy die besering volledig binne die spalk inkapsel. Dit beteken dat jy die gewrigte bo en onder die breuk moet immobiliseer. As 'n arm byvoorbeeld in die middel van die voorarm gebreek word, moet meer as net die voorarm gesplit word. Omdat 'n bewegende pols of elmboog druk op die bene van die voorarm sal uitoefen, moet 'n breek in daardie area ook immobilisering van die pols en die elmboog noodsaak. As hulle nie kan beweeg nie, sal hulle nie draai en die radius en ulna (bene van die onderarm) verander nie.
In die geval van 'n ontwrigting of verstukking sal die gewrig nie alleen geïmmobiliseer word nie, maar ook die strukture (gewoonlik bene) aan weerskante van die gewrig. In die geval van 'n knie, byvoorbeeld, moet die dye (femur) en die onderbeen (tibia en fibula) gesplint word om die knie te laat beweeg. Sommige sê dislocations is eintlik baie meer pynlik as frakture, en die pasiënt sal waarskynlik nie die uiterste beweeg sonder enige aanmoediging nie.
Assesseer die funksie
Die rede om 'n besering op te knip, veral teen 'n ledemaat, is om dit nie te genees nie. In baie gevalle sal ernstige frakture beduidende, selfs chirurgiese behandeling vereis om die skade te herstel.
'N Noodhulsplint word gebruik om die pasiënt na die hospitaal of dokter te bring. Soms kan 'n spalk vergemaklik om die gewonde pasiënt te beweeg, óf deur dit moontlik te maak om die pasiënt sonder verdere besering te beweeg of deur die pasiënt te help om haarself te help beweeg.
Terwyl dit help om die pasiënt na 'n dokter te kry, is dit belangrik om nie dinge erger te maak nie. Eerstens moet spalke die besering aan die uiterste nie verder bevorder nie. Behoorlike immobilisering inhibeer gewoonlik bykomende skade en dit kan gemeet word deur die funksie van die ledemaat te assesseer. Sirkulasie, sensasie en beweging is die kenmerke van funksie in alle ledemate.
Maak seker dat die funksie van 'n ledemaat ten minste twee keer beoordeel word. Kontroleer een keer voordat enige behandeling toegepas word, en dan weer nadat die spalking gedoen is. As enige van die funksies (sirkulasie, sensasie en beweging) verdwyn of erger geword het, probeer om die spalk aan te pas of selfs te verwyder. Verlies van funksie is 'n groot probleem wat kan lei tot permanente skade as dit ongemerk gelaat word.
Bloedvloei Beoordeling: Bloedvloei na die beseerde area (sirkulasie) kan onderbreek word indien skade aan die omliggende weefsels bloedvate insluit. Enigiets wat sterk genoeg is om 'n been te breek, is sterk genoeg om arteries, are, en kapillêre te ontwrig. Om sirkulasie te evalueer, voel die ledemaat en sy tweeling (as die regterarm gebreek is, vergelyk die regterarm na die linkerkant) vir warmte. Die beseerde extremiteit moet so warm wees as die teenoorgestelde ledemaat. As dit koeler is, is dit 'n teken dat bloedvloei in die omgewing in gevaar gestel word.
Vergelyk die kleur. Pers, blou, ploeterig of bleek is alle tekens van verminderde bloedvloei na die ledemaat.
As jy weet hoe om 'n pols te neem , vergelyk pulse aan die punte van die ledemate. As die beseerde ledemaat se pols afwesig is of baie swak is, is dit 'n aanduiding van bloedsomloopprobleme.
Die goudstandaard was nog altyd kapillêre hervulling (druk 'n bietjie druk op die vingernaels of teennagels om hulle te "blanch" of druk die kleur uit en laat los, die kleur moet binne minder as twee sekondes terugkeer). maar daar is baie min bewyse dat kapillêre hervulling 'n betroubare meting is.
Sensasie assessering: Sensasie is die tweede meting van funksie. In hierdie geval is die toets eenvoudig: "Kan jy dit voel?"
Sonder om die pasiënt te sien watter toon of vinger jy aanraak, vra hom om jou te vertel watter een dit is (hou dit eenvoudig en gebruik pienkies of groot tone, aangesien die middelste tone en vingers nie altyd maklik is vir pasiënte om te beskryf nie). As die pasiënt nie kan voel dat jy 'n ledemaat raak nie (of raak verward oor wat jy aanraak), is dit 'n aanduiding dat die ledemaat nie genoeg sirkulasie het nie, dat die senuwees wanfunksioneer of dat daar werklike senuweeskade is.
Assessering van beweging: Die laaste meting van funksie is beweging. Kan die pasiënt die ledemaat beweeg?
'N verlies van beweging is 'n aanduiding van óf 'n verlies aan sirkulasie, skade aan motoriese senuwees, of 'n strukturele mislukking. Bene en spiere is net hefbome en katrolle wat ontwerp is om dinge op 'n sekere manier te laat beweeg. As jy die ondersteunende struktuur breek, beweeg die masjien soms nie soos dit veronderstel is om te beweeg nie.
Slings en Swaths
Gebreekte bene in verskillende dele van die liggaam benodig verskillende tegnieke om hulle te immobiliseer. Begin bo-aan, kom ons kyk na die verskillende tipes splines en waar hulle die mees doeltreffende gebruik kan word.
Beserings aan die skouergordel (klavikel en skouer) of na die boonste arm (humerus) kan slegs behoorlik behandel word met 'n slinger en 'n swaai. Laerarmbeserings moet met een van die tegnieke hieronder gesplitste word, maar kan nog in 'n slinger geplaas word om die besering te help bestuur. Dit is ook makliker vir die pasiënt om rond te beweeg as die spalkarm in 'n slinger is.
'N Slinger is basies 'n hangmat vir jou arm. Dit bied 'n mate van ondersteuning vir die gewig van die arm eerder as om dit te laat dring en op die beseerde bene en weefsels te trek. 'N Swaai word gebruik om die arm, nog steeds in die slinger, aan die pasiënt se lyf te bind.
Slings kan kommersieel vervaardig word (tipies na chirurgie) of hulle kan uit 'n driehoekige verband of selfs 'n lang hempstert gemaak word.
Die mees ekonomiese van alle kommersiële splinters is die karton spalk . 'N karton spalk is net soos dit klink, 'n spalk gemaak van karton en ontwerp vir noodhulp gebruik. Kartonskyfies kan ook uit enige soort dikwandige boks vervaardig word. Met 'n stukkie karton, 'n rolband, 'n handdoek en 'n skêr, kan byna enige fraktuur uitsteek.
Kartonskyfies kan lywig en moeilik wees om aansoek te doen, plus hulle werk nie as hulle nat word nie. Ook, 'n karton spalk kan dit moeilik maak om 'n beseerde extremiteit te sien om die funksie te hersien of om oop wonde te behandel en bloeding te beheer.
Smeerbare aluminiumspels kom gewoonlik in 'n rol, maar kan ook in plat, gevulde weergawes kom. Aluminiumsplines kan gevorm word om 'n beseerde extremiteit baie maklik te pas en hulle hou hul vorm in die reën. Hulle is duurder as karton, maar neem veel minder ruimte op en kan makliker en met baie minder grootmaat toegedien word sodra dit aangeheg is.
Met die praktyk kan aluminium spalke vinnig toegedien word, sonder om soveel van die ledemate as 'n kartonspalk weg te steek. Aluminiumspalke word ook algemeen gebruik vir vingerstukke en kom in klein, gereedgemaakte pakkette.
Enkelbeserings kan behoorlik gesplit word met niks meer as 'n bedkussing en 'n rolband nie . 'n ordentlike kussing (af werk net nie regtig nie) kan om die voet op 'n beseerde enkel toegedraai word en rondom die been gebind word. Dit skep effektief 'n sagte "boot" om 'n beseerde enkel te hou.
'N Wye genoeg kussing kan ook gebruik word om arm of onderbeenbeserings te spalk, hoewel dit nie ideaal is nie.
> Grys K, Briseno MR, Otsuka NY. Die verband tussen kapillêre hervullingstyd en arteriële vloei in die pediatriese boonste ledemaat. J Pediatr Orthop B. 2008 Sep; 17 (5): 257-60. doi: 10.1097 / BPB.0b013e32830b6209.