'N Baie goeie tyd by Mother's Ruin - Tradisionele resepte - 2022
'N Baie goeie tyd by Mother's Ruin
Op 'n wonderlike Saterdagaand na 'n fliek, besluit ek en my date om na hierdie kroeg in Nolita te kyk. U kan maklik by Mother's Ruin verbygaan, aangesien dit geen sigbare teken aan die buitekant het nie en nooit weet dat u op die punt staan ​​om een ​​van die beste ervarings van u lewe reguit te loop nie.
Ons het ingestap en daar is 'n klein skare; jonk en preppie en beslis gesels. Die kakofonie van stemme verdrink byna die 90's se eklektiese musiekblaas. Die plek was ruim genoeg sodat ons 'n gesellige plekkie by die kroeg kon vind sonder dat die skare ons oorweldig. Ek het gehoor van die wonderlike gebraaide pittige kekerertjies en ek het geweet ek gaan dit beslis kry, alhoewel ons geëet het voor ons kom. Die vraag was wat om te drink? Die vroulike kroegman wat in bretels versier is, hou aan om tussen blikkies ritmiese blikkies Mexikaanse Tecate -bier neer te slaan en ek dink; Ek sal alles hê wat sy maak.
Ek het my Tecate in die Michelada -styl laat bedien met 'n groot hoeveelheid tabasco, lemmetjiesap en sout net toe my kekerertjies kom. Ek en my dadel het ingegrawe in die warm, garam masala gekruide kekerertjies en ek het myself op die skouer geslaan omdat dit die perfekte aanvulling was vir my bier en my dadel se kaptein Lawrence -brou.
Die skare drup stadig in terwyl ek gulsig my speserye bedek tussen vingers tussen bier lek. Dit lyk asof die musiek deur die nag harder word, en alhoewel daar behalwe die kroegman niemand gedans het nie en my af en toe pogings om buit te skud op my afspraak, was die atmosfeer beslis energiek.
Ek en my afspraak het die besoekers ondersoek en gewonder wie op hul eerste of tweede afspraak was, terwyl ons aanhou om die kekerertjies te eet, wat ons meer Tecate wou hê, wat ons meer kikkererwten wou hê ... dit sou 'n goeie nag wees. Ek wens ek het jenewer bestel as 'n knik vir die naam van die kroeg se verbod -era, maar beslis volgende keer.
Hierdie kroeg is die moeite werd om te besoek vir die goeie gesprek, sterk genot en die kos. Ek wens ek het op 'n leë maag gekom, want die krap wat die ou langs ons geëet het, het heerlik gelyk. Oor die algemeen was dit 'n fantastiese ervaring, en ek beveel sterk aan dat u by Nolita kom voordat almal dit doen.
Dit is soms amusant en leersaam om die analogieë tussen die verskillende natuurdepartemente te bestudeer, byvoorbeeld die vergelykende gewoontes van diere en voëls, en die organiese struktuur en lewenswyses wat algemeen is vir die diere en groentekoninkryke. 'N Interessante studie van hierdie aard, in die natuurgeskiedenis, het ons onlangs in 'n nuwe en onverwagte kwartaal aangebied. 'N Mens sou skaars na ornitologiese analogieë soek in die ontwikkelinge van 'n politieke party - byvoorbeeld die groot onbeperkte Demokratiese party - tensy dit inderdaad gevind kan word in die onvergeetlike houding van die beroemde retoriese arend wat op die hoogste piek staan van die Alleghanies, strek die een vleuel na die Rocky Mountains en die ander na die Atlantiese Oseaan - en verdeel in 'n vlam van glorie. Nietemin, die bladsye van die natuurkundige gee ons 'n toeval wat, hoewel dit minder indrukwekkend is, die voordeel het dat dit meer definitief en begrypliker is as die wat in die vurige grys voël gevorm word, met die buigende snawel, die vurige oog en die baie eienaardige gil.
Daar is 'n voël, bekend in Europa, en, met 'n paar wysigings, in ons eie land, die koekoek genoem. Hierdie klein & quotsnoop & quot word onderskei deur 'n truuk van indringende loafing. Hy verlaat sy eie nes - as hy ooit gehad het - en lê sy eiers in die van ander voëls en die jong koekoek illustreer opnuut die woekerinstink van sy ouers deur elke ma se seun van die wettige te laat elmboog familie uit hul regmatige huis en individuele besitting vir homself neem. Kan iemand nie die volledigheid van die parallel sien nie? Hier is 'n party wat al sy eie aangeleenthede beproef het en op almal geslaan is. Dit beweer vir slawerny 'n onbeperkte en onbeheerde mag in die land, die kwessie is redelik gemaak, en dit is daarteen geslaan. Dit maak gebruik van fisiese krag. deur 'n wyse verdeling van arbeid, vlieg die een deel daarvan tot die wapen, terwyl die ander, wat deur al die elemente van openbare deug is wat dit ooit bevat het, laat vaar, nie minder ywerig en effektief gewerk het om die hande van lojaliteit te verswak en onenigheid en wantroue te saai nie die raad van die patriotiese. Dit is weer geslaan. Sy houe is verwoestend teruggegee, sy pogings om op opstand in die suide te reageer met oproer in die noorde, was verbaas oor die openlike uitdaging van die regmatigheid van die oorlog vir die Unie, triomfantlik beantwoord by die stembusse wat dit ondubbelsinnig geslaan het - geroteer en met afskuwelike ondergang en verbranding & quot deur 'n verontwaardigde volk, en dit het nie 'n beginsel of beleid oorgebly om die naaktheid daarvan te beskerm nie. Is dit dan nie 'n voëlvoël wat so hopeloos sy eie nes ontbloot het nie? En sou u nie veronderstel dat die enigste ordentlike oord van 'n party wat so ontwyk en met so 'n rekord was, die liedjie so jammerlik voorgestel het aan 'liefdevolle vrou' wanneer sy & quot; hou op om dwaas te wees & quot; naamlik net & quotto die? & quot Dan het jy nooit meer 'n fout in jou lewe gehad nie. Laat die Latynse digter sing wat hy wil; daar bestaan ​​nie iets meer as 'n monument wat meer blywend is as koper nie. ' van Demokratiese onsterflikheid, want kyk! die stem van die koekoek word in die land gehoor! Geruisloos grinnik hy terwyl hy, een vir een, sy besluite in die Republikeinse nes laat val, en wag in hoop totdat hulle opgewarm word tot ondeunde lewenskragtigheid deur die kweek van die groot moedervogel in Washington, wat in haar blinde weldaad , word verwag om nie te weet dat daar 'n inbrake jong koekoek-demokraat in elke geseënde eier van hulle is nie. En dit is geen verdeelde ryk nie, waarvan die callow -usurpator droom. Die jong voël word beskryf as redelik blind, maar as begaafd met 'n wonderlike gevoel in die punte van sy vlerke, waarmee hy voel, om te ontdek of iemand behalwe homself die nes besit. Is dit nou nie heeltemal demokraties nie-hierdie warboelheid vir alle onderskeidings tussen lig en skaduwee in die politieke filosofie, gekombineer met hierdie oorvloedige vermoë om die absorpsie van 'onderbrekings' op te neem? , Anti-oorlog-mislukking, Chicago-platformparty wil besit hê van die geloofsbelydenis, die kandidate en die standaarddraer van die gewilde organisasie wat hy die afgelope vyf jaar tot die tande geveg het. Hoekom? Omdat dit die vergoedings wil hê wat veronderstel is om dit te vergesel. Dit sou met die taal "toor" wat tot sy verwondering en ontsteltenis herhaaldelik so sterk by die mense was, maar soos die dronk Indiër in die sendeling se kombuis, hoewel dit teologie praat, dit altyd as cider beteken, en as die patriotiese keurders sal dit slegs toelaat om hierdie eiers in die herfs in die stewige houer te sit wat hy so oordeelkundig gekies het, dat ons binnekort kan uitkyk vir 'n voorbeeld van koekoek en kwaai skerp praktyk, te wete --- die losbandige tuimel van beide kandidate en beginsels - alles wat die verskaffers van verligte vryheid en volksgeloof- oor die rand van die nes in die ruimte diep ingryp.
Dit is nou 'n baie mooi parallel, maar as die kamer gedien het, kon ons dit verder voer. Die boeke stel die koekoek voor as 'n voël met 'n kwotasekening van matige grootte en 'n stert wat uit tien vere bestaan. het ooit 'n kans om dit aan te bied - wat die hemel kan help! Te oordeel na die belangrike betekenis van hul eerste bewegings in die rigting van die onderdane van die nasionale en rebelleskuld, in ooreenstemming met wat ons weet van die vorige finansiële ongerymdhede van die party, is ons nie opgewonde oor die feit dat dit 'matig' is nie. teen ons analogie, maar daar is niks militêrs nie; dit is wit vere en gedra in die deel van die persoon wat die demokrasie tydens ons laat stryd graag aan die vyand wou voorhou. "Die kleur van die koekoek eiers," word ook opgemerk, "is baie veranderlik, sommige is onduidelik bedek met semels gekleurde kolle, ander gemerk met swart lyne, en ampc." byvoorbeeld die Demokratiese embrio in verskillende plekke, New York en New Jersey, maar die waaksaam kieser sal let dat hulle almal dieselfde voël uitbroei, en daar kom niks anders as 'n lafhartige en verraderlike boelie uit een van hulle nie. Ons word ook meegedeel dat die waarskynlike rede vir hierdie eiesoortige eienskap in die koekoek die kort verblyf in die land is, wat dit nie toelaat om sy eie gesin op te voed as dit vir sy eie eiers en kleintjies sorg nie, die pasgebore uitgebroei koekoek is nie geskik om self te voorsien nie, voordat sy ouer instinktief aangesê word om 'n nuwe woning te soek. wees opreg.
Dit is egter voldoende dat ons gelykenis gemaak word en die naam en nasie van die nuwe party beslis vir die toekoms bepaal word. Dit is die koekoekparty, en niks anders nie en JOHN VAN BUREN, as woordvoerder daarvan, is die man wat die woord WORDSWORTH die 'kwotratiese stem' van die voël van die lente noem. Laat hom voortaan in al die partytogte 'n banier met 'n ring en spikkels dra, met die welsprekende versie van die kwekery:
'N Baie goeie tyd by Mother's Ruin - resepte
RITA bekroonde BESTSELLER. . .
'N Klein kleinigheid vir al die woordsmede en nuuskierige siele wat Histories lees en die betekenis agter 'n paar geheimsinnige terme en frases van Regency wil weet. Die skrywer het, met wisselende sukses, probeer om haar meermale onsinnige menings tot die minimum te beperk.
Addle-pate: dwase of dom kêrel. Ook "nie reg in die boonste verhale nie."
Almack's: Die eerbiedwaardige instelling in Londen, wie se spoggerige
deure is gesluit vir al die mense wat deur die
sewe beskermvroue van die dag: die Ladies Cowper, Jersey, Castlereagh,
Sefton, prinses Esterhazy, gravin Lieven en mevrou Drummond
Burrell. Om 'n "geskenkbewys" te ontvang wat toegang tot die plek verleen, was van
uiters belangrik vir almal wat op die kronkelende sosiale leer balanseer
in die stad (veral dié op die huwelikskwartier.) Die kos en drank
was afskuwelik: afgewaterde limonade en ou vingerkos.
Teenmiddel: 'n onaantreklike vrou. Ook bekend as 'n "aapleier in die hel" as sy verby haar fleur was. Wie ook al sê dat die moderne tyd op slegte maniere deurloop, is nog nooit 'n aapleier in die hel genoem nie.
Artikel: "Sy is 'n uitstekende artikel." 'N Pragtige vrou. Dit klink meer na 'n kompliment vir 'n perd.
Geband oor: geskinder
Bang-up: skerp, of eintlik die ding, dit wil sê: "Ons het 'n goeie tyd gehad."
Billet doux: Frans vir liefdesbrief.
Paradysvoël: 'n minnares of 'n bewaarde vrou, oftewel 'n ligte romp, 'n bietjie moeselien, 'n hoë flyer, of 'n fancy stuk, 'n doxy, 'n
Cyprianus. Daar was soveel woorde vir prostitute dat 'n mens wonder of menere so min te doen gehad het dat hulle 'n belaglike tyd deurgebring het om net by hul klubs te sit en nuwe woorde op te dink om die oudste beroep ter wêreld te beskryf.
Blue Ruin: Duiwels slegte of goeie gin, afhangende van die vraag of 'n man op 'n aand verdrink het of nie, gevolg deur die volgende oggend pynlik siek.
Bouncer: 'n leuen, aka, 'n clanker.
Onderkant: moed, gretigheid (laat jou wonder wat 'top' beteken ...), dit wil sê: 'Die heer het onderkant gehad toe hy' nek gery het
of niks "om die wedloop te wen nie."
Busk: 'n lang staaf (gewoonlik ivoor) wat as steun voor in 'n dameskorset gebruik word. Hulle het die Victoria Secret -onderklere van vandag soos kinderspeletjies laat lyk.
Koek: "maak 'n koek van homself." Om jouself 'n gek te maak.
* Cabriolet: Ontwerp in Frankryk, 'n ligte tweewielige wa wat deur een perd getrek is.
* Barouche: 'n wa wat deur 2, 4 of 6 perde bestuur kan word, het 'n voertuig
* Kurrikulum: soortgelyk aan 'n cabriolet, hoewel dit deur 2 perde geteken word. Die Prins Regent
het hierdie voertuig bevoordeel.
* Landau: Baie algemene en veelsydige afrigter wat deur 2 perde getrek is en kon
sitplek vir 4 persone. Die voertuig het 'n enjinkap wat teruggevou kan word.
* Sleep: Dit lyk soos poswaens, dit was afrigters met vier wiele met ekstra sitplekke op die
terug om 2 bruidegom te dra. Dikwels het hulle helmteken aan die kante aangebring.
* Phaeton: 'n Ligte 4-wielwa met tot 3 paar perde. Hulle het 'n
baie hoë sitplek en dit lyk asof dit die 'sportmotor' van die 'vinnige stel' was.
* Stadsafrigter: Hierdie elegante, groot koets wat gebruik word vir formele geleenthede, kan 4 mense vervoer en is deur tot 6 perde getrek. Twee dames in 'n Phaeton -wa
Carte-blanche: Frans vir 'blanko tjek'. Engels vir "As u saam met my kom, meisie, gee ek u 'n platinum American Express -kaart sonder 'n bestedingslimiet."
Beeste: perde, gewoonlik koetsperde.
Cicisbeo: 'n baie mooi woord vir 'n baie slegte vrou se speelding.
* Die boonste tienduisend, die ton, die haut ton, die Beau Monde, die aristokrasie, die eweknie, die boonste korsvereniging: Baie woorde vir 'n duidelike klein aantal mense wat gelukkig is om gebore te word in titels wat gewoonlik deur hul moedige voorouers verdien is.
* Die heidene of die landgenote: diegene wat wens dat hulle 'n titel het om saam te gaan met die eiendom wat hulle besit of geërf het. Soos met die aristokrasie, was die meeste goedere bedoel, wat beteken dat eiendom aan die familielid wat in die gepatenteerde briewe van edelheid uiteengesit word, moet oorgedra word. Hulle het ten minste hul neuse toegedruk vir mense wat 'n ambag beoefen het.
* Die handelaarsklas of "in die handel": die volgende vlak van die voedselketting. In Engeland word die handelaarsklas as vulgêr beskou. Ja, dit is as 'n swak smaak beskou om eintlik uit te gaan en geld te verdien. (Waarom is ek nie gedurende hierdie tyd gebore nie, vra ek u: as lui as chique beskou word?) Maar hulle het ten minste die plesier gehad om bediendes te hê en hulle te bestel.
* Bediendes: het u 'n verduideliking nodig? Bedieners se werksure was gewoonlik afskuwelik. As u tot op die been gewerk het, met min tyd, geen vakansies, ens., Maar gelukkig was om by 'n "verligte" meester te werk, kan u na 20 of 30 jaar se harde werk 'n klein pensioen kry.
* Die massas: Nie een van die bogenoemde nie.
Coup de foudre: Frans vir liefde op die eerste gesig. Letterlik beteken dit: 'n weerligstraal.
Gordynlesing: 'n Man in die bed het dit gereeld ontvang as hy 'n tjank vir 'n vrou gehad het. Dit was bekend dat 'n man soos hierdie 'onder die poot van die kat leef'. Die meeste vroue wat dit gewaag het om so op te tree, loop die risiko om 'n skakelaar na hulle te neem. Die wet het mans toegelaat om hul vrouens te slaan, solank die skakelaar nie dikker as 'n duim was nie.
Dandy: 'n oorkleed mannetjievark wat soms 'n 'macaroni' genoem word.
Geklee in 'die eerste blik' van die mode: iemand op die voorpunt van die mode.
Dun -gebied: op die punt staan ​​om skuldeisers met leë sakke in die gesig te staar. Ook bekend as "onder die luike."
Facer: 'n vuis in die gesig (nie 'n gesig in die pons nie.)
Fischu: 'n doek (gewoonlik kant) wat om die nek gehang is en in 'n dame se lyf gedruk word om die illusie van beskeidenheid te gee.
Vlieg in die takke: om baie kwaad of ontsteld te raak.
Foxed: dronk soos 'n skunk. Ander terme vir dieselfde toestand: top swaar, deurmekaar, verwarrend, koppieslag, om in een te wees
hoogtes, of diep in die koppies. Toe dit gebeur, het die gelukkige duiwel soms sy rekening opgemaak, 'n goeie manier om te sê dat hy sy koekies gooi.
Franse verlof: om sonder kennisgewing te vertrek. Asof die dierbare Fransmanne (wat vriendelik genoeg was om die Engelse hul mooi taal te laat gebruik om onbeskof Engelse gedrag te verberg-sien Congé, carte-blanche hierbo) sou vertrek sonder om te sê "au revoir" of "adieu!" Dit is fustian (sien hieronder.)
Gaan omhoog: om te sterf. Te veel woorde vir hierdie finale toestand: om jou tone vas te hou, af te gaan, huis toe te gaan, kennis gekry om op te hou, af te spring, met 'n graaf in die bed te sit.
Groen meisie: 'n onervare, jong meisie. Om nie te verwar met 'green room' nie, dit is waarheen die jong dollar in Londen die vroue/aktrises ontmoet het wat die teenoorgestelde van groen meisies was.
Gretna Green: die eerste stad na die oorsteek na Skotland. Paartjies kon daar trou sonder 'n lisensie of sonder die voordeel dat hulle 'n paar weke lank die banke in hul parochiekerk gelees het.
Hoyden: 'n verregaande meisie.
In 'n piekel: word gebruik as 'n mens moeg is om 'in 'n spoel' te sê.
Onvergelykbaar: 'n ongelooflike mooi vrou. Ook bekend as 'n 'diamant van die eerste water' wat glad nie sin maak nie.
Onuitspreeklik: broek van 'n man. En 'n mansbroek is ongenoemd genoem. Waarom wou niemand praat oor 'n mansbroek nie?
In hoë dudgeon: baie kwaad
Gesament: 'n vrou se geldelike skikking nadat haar man dood is. Gewoonlik is daar voor die troue daaroor onderhandel, sodat die arme geliefde nie arm was toe die erfgenaam vorentoe stap om haar van die landgoed af te skop nie.
Laudanum: Opium wat gebruik word om pyn te verlig. Dit kan 'n persoon bewusteloos maak as dit in groot hoeveelhede gegee word. Nie verrassend nie, dit was ook verslawend as dit te gereeld geneem word.
Beenboeie: getroud ('n term wat eers deur skrywer Georgette Heyer geskep is.) Ook genoem
Parson se muisval of lewenslange huurder.
Megrim: hoofpyn van migraine.
Mans: 'n kort indeling (soveel, so min tyd ...)
»Bok: Nie 'n mannetjiehert nie, maar eerder 'n mannetjie - gewoonlik 'n jong, opgewekte een.
»Kaptein Sharp: 'n dobbelaar en 'n bedrieër.
»Korintiër: 'n goed geklede man wat sport verkies bo alles
»Coxcomb: 'n dom man wat vol van homself is.
»Dandy: 'n fop.
»Fop: 'n dandy (goed, hulle is albei perde.)
»Fribbel: 'n stap erger as 'n fop, want sy manlikheid is ter sprake.
»Beau-nasty: 'n vuis wat nie die moeite doen om sy klere skoon te maak nie.
»Nob: 'n ryk man van belang.
»Nie so nie: afkorting van 'niemand soos hy' nie - 'n persoon wat gerespekteer moet word.
»Buite en buite: jy moet beter bereid wees om te veg as jy hierdie man uitdaag. Hy draai nooit die ander wang nie.
»Rake, Rogue, scoundrel, hellion, blade, bounder: waarvoor alle vaders hul onskuldige dogters probeer beskerm en gevolglik waaroor alle wyfies meer wil weet. Gewoonlik is 'n mooi alfa -mannetjie daarop ingestel om homself te vermaak met een of meer ondeugdes: vroue, dobbelary en drank is die belangrikste keuses in die volgorde.
Mésalliance: 'n elegant klinkende woord wat 'n skinder gebruik om 'n huwelik tussen twee mense van verskillende klasse te beskryf.
Nagrail: 'n vrou se nagrok.
Nipfarthing: 'n ellende se ellende.
Nie 'n veer om mee te vlieg nie: verwoes, arm
Gee niks om nie: om minder om te gee
On-dit: Frans vir 'een sê', dit wil sê skinder.
Uit: afkorting van 'toegelaat om met die samelewing te meng', dit wil sê 'Is u dogter nog uit?' Om nie te verwar met die van vandag nie
verkorte weergawe van "uit die kas".
Paragon: 'n persoon wat hom met die grootste gepastheid gedra.
Parvenu: opdringerige sosiale klimmer
Betaaladresse: om 'n vrou voor te stel of 'n hof te maak.
Speel vinnig en los: om op te tree sonder om te dink en op 'n inkonsekwente manier, dit wil sê: "Sophia speel dit vinnig en los toe
sy het gesê dat sy op 'n dag 'n slim leksikon kan opstel. "
Portmanteau: Frans vir 'draagjas'. Dit was 'n stam wat gewoonlik in twee helftes oopgemaak het.
Plaasbanne: om 'n aanstaande huwelik aan te kondig of te publiseer (gewoonlik 3 opeenvolgende Sondae voor die huwelik.)
Jool: geen maniere nie, onbeleefd.
Ratafia: swak, vrugtige brandewynlikeur. Geen hark wat homself respekteer, sal so 'n vroulike brousel sien drink nie.
Gereed, die: geld, ook bekend as "bot", "waarmee" of "renoster".
Reticule: 'n beursie wat op sy tyd as mooi beskou is. Dit het eerder soos 'n lelike, lang buissokkie gelyk waarheen 'n mens kan lei
wonder wat ontwerpers uit die Regency-era dink. . .
Lui 'n peal oor sy kop: om te berispe of hard te skel.
Scandalbroth: tee-die beste skinderbekke drank. Ook bekend as katskoot of babbelbouillon.
Ses en sewes: chaoties, dit wil sê: "Die huis was ses en sewe toe die kat in die snuif van die vader beland het (sien hieronder.)
Snuffel: die wettige kokaïen van 200 jaar gelede - gewoonlik in versierde snuffeldose.
Squabs: die gestoffeerde, gedempte gedeeltes in 'n wa.
Neem die koning se sjieling: om in die weermag aan te meld.
Tendre: Frans vir 'n ontluikende liefde
Tiger: 'n bruidegom (gewoonlik 'n seuntjie of klein mannetjie) wat op 'n klein platform agter op 'n cabriolet of 'n kurrikulum ry.
Stadsbrons: om 'n fasade van slim gesofistikeerdheid aan te skaf.
The Marriage Mart: Elke seisoen het ambisieuse moeders hul ongetroude dogters ontdek wat vasbeslote was om te doen
hulle gesinne is trots deur 'n pootjie van die koninkryk met mollige sakke te "been-boei" (trou). En elke seisoen
menere het hul begeerte om die ou bal en ketting te vermy, verkondig, maar het uiteindelik geswig - veral in die regte geval
Historiese romanse - soos dit hoort!
Die snit (die snit direk, die snit indirek, die gesnyde sublieme, die sny infernale): Nee, dit gaan nie oor vleissnitte nie. Dit gaan alles oor presiese vlakke om afstand te doen van iemand se kennis. Hierdie uiters aanvallende maneuvers word vandag nog by die meeste Amerikaanse middelskole beoefen.
»Die snit direk: steek die speelgrond oor om te verhoed dat iemand jou nader.
»Die indirekte snit: jy kyk anderpad as jy die speelgrond oorsteek.
»Die gesnyde sublieme: om op te let oor die nuwe blacktop aan u ander kennis terwyl u die ander kant kyk terwyl u die speelgrond oorsteek.
»Die sny infernal: om te stop en jou skoen vas te maak terwyl jy die ander kant op die speelgrond kyk terwyl die aanstootlike persoon verbyry.
Om 'n mens se kreef te kook: As 'n man met 'n lap in sy loopbaan en sy gewaad handel oor rooi militêre goedere.
Ventre à terre: Frans vir "maag op die grond", wat beteken dat jy reis (gewoonlik te perd) baie vinnig.
Vokale: IOU's wanneer dobbel.
Wag: iemand wat beskeie of ondeunde is.
Daar word algemeen erken dat die regentstydperk tussen 1811 - 1820 is. Die periode is vernoem na die oudste seun van koning George III, die "Prins Regent", wat die leisels in Engeland oorgeneem het nadat sy vader wettiglik mal en onbekwaam verklaar is van die beheer van die land. Hierdie prettige prins van Wallis was lief vir kos, mode en natuurlik vermaak ondanks die winde van oorlog met Frankryk. Hierdie era word gereeld vergelyk met die 1960's van ons generasie - 'n tydperk van vrye liefde en oorlog. Alhoewel daar in 1815 natuurlik nie 'vrye liefde' was nie, was daar 'n groter kledingvryheid voor die versterkte Victoriaanse tydperk. Tydens die regentskap moes die dames nog steeds behoorlik onder die aandag gebring word, en dankie tog daarvoor, anders sou die onstuimige jong here van Londen hul hande afgehou het van die sierlike missies met rokke wat laag genoeg was om koorsagtige poësie te inspireer en onderrokke te demp om aan te moedig 'n beter beeld van vroulike sjarme. Manne het ook hul liggaamsbou onthul in pasgemaakte jasse en broeke of broeke vir formele geleenthede. Soms het die mans selfs gordels gebruik of hul kalwers opgestop om hul voorkoms te verbeter.
Sosiale status was alles gedurende hierdie era. As u gelukkig was om een ​​van die getiteld 'Bo -tienduisend' te wees, het u inderdaad 'n bekoorlike en gewoonlik rustige lewe gelei. In baie kringe het wit en goeie maniere met skoonheid en intelligensie geveg. En dit lyk asof almal presies weet hoeveel 'duisende per jaar' elke lid werd is. Huwelike sou met groot versiendheid aangegaan word om 'n uitstekende kombinasie van fortuin en titel te verseker. Dit was die dae van Jane Austen se Pride & amp Prejudice. Natuurlik het die laer klasse 'n bestaan ​​gehad wat heeltemal die teenoorgestelde van die aristokrate was: ongoddelike werksomstandighede met baie min salarisse, baie lang ure en amper geen tyd nie. Die middelklas, dikwels ryk handelaars, is as vulgêr beskou en onder die kennis van aristokrate. En alhoewel huwelike tussen klasse plaasgevind het, was dit minagting vir 'n titel om met 'n 'cit' te trou en die onderwerp van intense skinder. Dit word toenemend gedoen om die steeds krimpende beursies van lede van die mooimonde te versag, wie se onheil of te veel toegewing hulle tot hierdie onvermydelike lot gedwing het.
Engeland was gedurende hierdie tydperk op die hoogtepunt van die Napoleontiese oorloë. Regimente is regoor die land gevorm en gestuur om die swaard van Napoleon die hoof te bied. Helderkleurige regimente het baie jong meisies se kop gedraai. Op sy beurt het die gruwelike euwels van die slagveld die psige van talle jong mans geskend. Tories en Whigs het dit op die politieke arena aangeval en gestry oor sake soos die regentskap, die koringwette en die Luddiete.
Wat die wetenskappe en medisyne betref, was dit beslis 'n periode van 'oorlewing van die sterkstes'. Die gemiddelde lewensduur was tussen 19 en 26, afhangende van waar u gewoon het. Die wetenskap bereik op hierdie tydstip nuwe pieke - dikwels maak hulle ontdekkings wat hulle nie weet hoe om dit goed te benut nie. Een voorbeeld hiervan was die ontdekking van nitrusoksied, algemeen bekend as 'laggas'. Ondanks die ontdekking het mense steeds 'n barbaarse, onhigiëniese operasie ondergaan sonder pynverligting behalwe alkohol. En apteke het nog steeds die siekes en die siekes "gebloei" en verskriklike konkoksies soos spinnerakke of slaktee voorgeskryf. Een van die opvallendste ontdekkings was dié van die entstof teen pokke. In ander wetenskappe was daar baie vordering: stoomenjins vir treine, fabrieke en bote is uitgevind, sowel as gasbeligting.
Die kunste en opvoeding het floreer tydens die regering van die Prins Regent. Musiek van kunstenaars soos Beethoven en Mozart was baie gewild. Kunsversamelaars het skilderye en beeldhouwerk na Engeland gebring deur die meesters van die Renaissance -tydperk. Byron, Shelley, Keats en Coleridge was die digters van die dag, Austen, Edgeworth en Scott was die romanskrywers. Jong seuns, al so vroeg as ses, is gestuur om opgevoed te word by skole soos Harrow en Eton. Meisies het gewoonlik minder formele opleiding ontvang, met die fokus op skryfwerk en rekeninge, musiek, dans, aardrykskunde, teken en Frans.
Soos u kan sien, kan ek voortgaan met hierdie wonderlike tydperk in die geskiedenis. Maar ek sal nie!
Getuig van die wilde skoonheid van Cornwall. . .
Dit is nie toevallig nie Cornwall is die raamwerk vir my nuwe reeks met die geheimsinnige
Weduweeklub. Ek is mal oor Cornwall, want dit herinner my so baie aan die wilde skoonheid van
die Pays Baskiese streek van Frankryk, waar ek 'n goeie deel van my kinderjare deurgebring het.
Die uitgestrekte Franse see -landskap met verkrummelde palissades lyk baie soos die
Kornagtige kuslyn. Die Engelse kus moes baie dieselfde gelyk het tydens
die Regentstydperk. Cornwall is nog steeds onaangeraak deur ontwikkeling op baie gebiede. Besoekers
(veral gedurende die nie-toeriste seisoen) kan die skoonheid van die kranse en die
see en ervaar die magie van die graafskap.
Cornwall kom van die woord "Cornovii", wat heuwelbewoners beteken, en "Waelas"
bedoelende vreemdelinge. In teenstelling met die algemene opvatting, meen baie dat Cornwall nog nooit was nie
'n shire -graafskap van Engeland. Dit is in werklikheid 'n hertogdom, dit wil sê regeer deur 'n hertog - prins Charles
om presies te wees. In 1856 het die hertogdom Cornwall nog steeds sy regte as 'n
Dit is 'n mistieke land van boere, vissers, blikmyners en smokkelaars. Vir meer as 2 000 jaar was blikmynbou hier 'n belangrike bedryf. Vandag is daar net een werkende myn in die omgewing. Pilchards, 'n soort vis, het eeue lank in die skiereilande aan die kus van Cornish gehardloop. Die Huer's Hut in Newquay uit die 14de eeu is bewoon deur 'n kluisenaar wat toevertrou was om bakvure aan te steek om vissers te help om hul nette neer te sit. Die leuse van die visser was: "Boordjies is kos, geld en lig, alles in een nag!" Maar die visserman deel die see met smokkelaars tydens oorlog. Smokkelaars het warm Engelse wol (vir uniforms) verruil vir fyn Franse brandewyn.
'N Korniese spreekwoord suggereer: "Daar is meer heiliges in Cornwall as in die hemel." En as die ou kerke, heilige putte, klipkringe, staande klippe en heidense begraafplase 'n aanduiding is, is dit inderdaad 'n plek van legende en kennis. Een van my gunstelingverhale is dié van St. Guron's Well in Bodmin. Dit is gesê dat die bruidegom daaruit drink voor die bruid, dan sal hy die oorhand hê. As 'n bruid voor hom uitkom, is sy in beheer. Een slim bruid het 'n bottel putwater vir haar troue afgeskei en daaruit gedrink voordat haar nuwe man die kerk verlaat het!
Cornwall is werklik asemrowend - 'n plek wat u nie moet misloop nie. Ek hoop dat lesers 'n 'leunstoel se uitsig' op hierdie pragtige plek sal geniet terwyl hulle die weduweeklubreeks lees!
Verwoes meneer geld snor jou huwelik? (Deel 2)
In ons laaste episode het ons 'n besonder aangename voorbeeld van die klassieke stryd oor spaarsaamheid, goedkoop en die vryheid om eie geld te bestee soos u dit goedvind, beoordeel. Een of ander weergawe van dieselfde botsing kom sekerlik voortdurend duisend maal in elke stad van die wêreld voor, want dit lê aan die wortel van die menslike natuur self. Dit is hoekom ek dit so interessant vind.
Terwyl sommige paartjies byvoorbeeld in die oorlog beland en nooit nêrens kom nie, vind ander dat spaarsaamheid vrede bring. Kyk na hierdie aanhaling uit 'n e -pos wat iemand my die volgende dag gestuur het in reaksie op die laaste artikel:
'N Ander vrou het dieselfde dag haar verhaal van skielike verandering deur Mustachianisme veroorsaak:
Ons kan 'n hele ensiklopedie skryf oor persoonlikheidstipes, gevoelens en verhoudingsdinamika voordat ons eers aan die gang is wat hier aangaan, en dan 'n duur reeks beradingsessies neem. Maar om 'n groot kortpad te neem en net na die antwoord te gaan, ek glo dat die grootste oorsaak van sulke gevegte in ons is verskillende reaksies op gesag.
Deur 'n kombinasie van geneties-erflike temperament en sosiaal geprogrammeerde karakter beland ons almal op verskillende plekke op die gehoorsaamheidskaal. Sommige kinders luister eintlik na hul ouers en doen dinge soos om te eet wat hulle ook al voor hulle voor sit, terwyl my eie seun graag 'n stryd tot die dood sal betree voordat hy mondelinge bevele aanvaar om iets te doen wat hy voel irrasioneel of onregverdig is.
Ek kan dit as kinderagtig afskryf, maar ek is ongelukkig dieselfde*. As 'n persoon of samelewing my 'n reël afdwing, is dit beter om 'n identifiseerbare logiese rede daaragter te hê. Andersins vind ek dat ek ingrawe en bereid is om baie geesdriftig daarteen te veg, indien nodig. As ek kyk na die reaksie van Gimli (daardie onoorwinlike dwerg met die reusebaard in Lord of the Rings) toe die vooruitsig op 'n geveg opduik, voel ek 'n onheilspellende verwantskap met die verkleinwoord.
Laat ons dus veronderstel dat u die spaarsamige in u verhouding is, en u gade is geneig tot verkwistende uitgawes. Hey, ek is ook aan jou kant – die meeste kak waaraan ons ons geld spandeer, is rommel en jy word ryker en baie gelukkiger as jy net ophou om dit te koop. Maar hoe versprei u hierdie voor die hand liggende logika aan u huweliksmaat?
Om mee te begin, jy doen dit nie deur te kyk na sy of haar uitgawes en dan te neul elke keer as jy iets sien waarvan jy nie hou nie. Alhoewel dit u natuurlike versoeking is, en dit werk wel vir diegene wat toevallig gehoorsame eggenote het, sal dit vir die ander 75% van ons jammerlik terugbrand. Dit is omdat u probeer om gesag af te dwing aan iemand wat nie daarvan hou om in 'n baas te raak nie. Let daarop dat in die suksesverhale hierbo elke kant aangevuur is deur die positiewe resultate van spaarsaamheid eerder as om net gehoorsaam die instruksies van 'n huweliksmaat te volg.
Dus in plaas daarvan om die simptome (individuele bestedingsbesluite), moet u aandag gee aan die kernoorsaak: Jou doelwitte in die lewe.
Hierdie stap kan minute neem, of dit kan jare neem.
Daar is baie goeie hoekom, maar dit kan eers ontwykend wees. My eie Waarom is eenvoudig om die beste moontlike lewe te lei, waaruit 'n begeerte na gesondheid, persoonlike groei, vrye tyd om my belange te ondersoek en nog meer vrye tyd om my seun groot te maak, voortspruit. Ek het gevind dat niks hiervan geoptimaliseer kan word deur 'n voltydse werk in die pad te steek nie, so my heel eerste taak was om die afhanklikheid van die werk uit te skakel.
As u die omgewingskant van dinge byvoeg en die feit dat om natuurlike hulpbronne te mors, eenvoudig 'n gat vir alle ander mense en ander lewende wesens op die planeet is, is die keuse vir my nog duideliker.
Sommige mense kan in die eerste stap met onversoenbare verskille vashaak. 'N Veganistiese mag dit om morele redes onaanvaarbaar vind om byvoorbeeld saam met 'n omnivoor soos ek te lewe. En ek is persoonlik hardkoppig genoeg dat ek nie saam met iemand kan woon wat aangedring het op 'n SUV vir persoonlike vervoer nie. Dit is beter om net sulke lewenslange konflikte te omseil in plaas daarvan om 'n leeftyd daaraan te bestry. Maar as u reeds by 'n vrou en kinders ingeslote is, is dit tyd om geduldiger en kreatiewer te wees, want die nakoming van u verantwoordelikhede kom bo u eie persoonlike ideologie ** neer.
As u eers saamstem oor u definisie van die beste moontlike lewe, help dit dikwels om die 10-jarige prentjie te skilder.
Een briljante leser met die naam Andy het byvoorbeeld 'n verhaal van sy eie sukses ingeskryf en 'n verhaal gedeel oor die spaarsaamheid. Sy benadering in 'n neutedop was: As ons aanhou doen wat ons nou doen, is dit hier waar ons oor 10 jaar sal wees. Maar as ons dit anders doen (verkoop die duur motor, betaal ons skuld af, leef op 'n ander manier), sal ons meer as $ 200,000 verder wees, wat ons lewens baie beter sal maak.
Hy het hierdie boodskap oorgedra deur 'n effens dom Powerpoint -aanbieding aan sy eie vrou te gee. En die resultate was so goed dat hy die skyfies gestuur het om met u te deel:
Maak ons ​​geld sing: 'n geld -snoravontuur
Die meeste mense kan nie die verband tussen latte, sandale, V-8-enjins en 'n miljoen dollar sien nie. Maar dit is regtig daar en die verandering van relatief eenvoudige bestedingsgewoontes sal inderdaad die verskil tussen Broke en Millionaire oor 'n redelike kort tydperk maak. So 'n skyfievertoning maak die wiskunde duidelik.
Ander mense is dalk meer beïndruk deur emosionele aantreklikhede eerder as geldelike. Die feit dat u gelukkiger begin leef onmiddellik as u byvoorbeeld meer tyd in die buitelug deurbring. Die verband tussen skuld, spanning en dood. Die idee om in u dertiger- of veertigerjare af te tree in plaas van nadat u 'n afslagkaart vir senior burgers gekry het. Of die ongelooflike voordeel dat u nie veel hoef te bekommer oor geld en loopbane as u besig is met die groter taak om u kinders groot te maak nie.
Al hierdie dinge is die direkte gevolg van 'n spaarsaam leefstyl, wat op sy beurt net 'n effense verandering in 'n paar dosyn klein daaglikse lewensgewoontes is. Hierdie klein veranderinge is belaglik effektief en ook belaglik maklik, en daarom vind ek dit belaglik dat byna almal in hierdie land ontevrede is, behalwe diegene met so 'n belaglike hoë inkomste dat hulle dit nie kan regkry nie.
Maar die handhawing van daardie klein besluite moet van binne elke persoon kom, eerder as van 'n eksterne gesag of 'n kwaai begroting. U kan uself bespaar, en Money Money -snor kan u bespaar, want u lees dit vrylik en besluit dan selfstandig of u dit wil implementeer of nie. Maar u man of vrou kan u nie red nie. Op sy beste kan hulle u net inspireer om te wil bespaar.
Aan die ander kant van die muntstuk moet die Frugality Enforcers onder ons dalk agteroor sit en hul eie wiskunde doen. As u byvoorbeeld reeds meer as 50% van die huurgeld bespaar, sal die vreemde toegeeflikheid u drome van vroeë aftrede nie in die wiele ry nie. En as u inkomste regtig hoog is, kan u byna voortdurend toegee, en u moet net 'n bietjie strategies wees en die grootste geldputte soos luukse motors, lang pendelbane en seiljagte vermy. My eie spaarsaamheid word belemmer deur my smaak vir byvoorbeeld luukse huisvesting en kos. Maar deur hierdie luukse byvoegings te benader as deel van 'n algemeen berekende en spaarsaam leefstyl, is die bank nie stukkend nie en beloop die gesin se uitgawes steeds ongeveer $ 2000 per maand.
Trouens, ek vind dat die toelating van jouself om onvolmaak te wees, die ervaring van menswees verbeter. Bier en wyn is sleg vir my, maar ek word steeds af en toe dronk. Ek weet dat luukse net nog 'n swakheid is, maar ek geniet dit steeds af en toe. Die sleutel tot dit alles is om te erken dat u iets onnodig en effens wispelturig doen, vir uself lag en dit dan in elk geval volstoom doen.Dan is u vry om terug te keer na u normale gedissiplineerde self in die gewone lewe.
Begin met u gewone lewe. Begin om uitdagings aan u voor te stel wat u spaarsaamheidspier bou. Omhels die suksesse en lag vir die onvermydelike mislukkings. Let op hoe vinnig dit pret word en die lewe die moeite werd maak. Gooi nou die vreemde onnodige luukse in en lag weer oor hoe groot en dekadent jou lewe is. U kan dit die hele dag doen. Waaroor het al die ander mense geween wat gesê het dat dit moeilik sou wees?
*En is sedert geboorte volgens ma. Dit is die rede waarom ek my eie seun 'n bietjie verslap het vir sy koppigheid, en probeer om rasionele logika te gebruik eerder as dissipline wat met die vuis gesteun word om my helfte van die familiebestuur te doen.
** Dit klink 'n bietjie onversetlik en Ou Testament, maar die wetenskap oor geluk blyk dit te ondersteun: eerbaar te wees en bewustelik te kies om ander te dien, lei tot 'n gelukkiger lewe, want u word voortdurend uitgedaag en verseker dat u die regte ding doen ding. Selfsugtige keuses maak is soos om 'n derde koek te hê: aanvanklik opwindend, maar vinnig gevolg deur 'n baie langer tydperk van ongelukkigheid en gevolge.
Baie mooi …
Kry MMM outomaties per e -pos
Om drome in lyn te bring en met 'n doel te begin, was presies wat ek van die egpaar in die laaste pos moes doen! Dit is ongelooflik wat jy kan vermag as jy iets bedink. Om jouself uit te daag met hoe spaarsaam jy kan wees, is eintlik 'n prettige oefening.
Ons raak ontslae van regskoollenings deur 'n mal spaarsaamheid te wees. As u en u gade op dieselfde bladsy is, kan u 'n redelik kragtige span vorm!
Presies! Ek en my vrou het al hoe nader gekom in ooreenstemming met spaarsaamheid en doeltreffendheid. As gevolg hiervan kan sy deeltyds gaan en meer tyd saam met die kinders deurbring, en ons kan 2 jaar vroeër aftree as wat beplan is! Dit alles omdat ons die tyd geneem het om op dieselfde bladsy te kom.
Dit was beslis ons ervaring. Eers toe ek hierdie blog, ERE en ander soos hulle begin lees, het ek my vrou en ek eintlik uitmekaar gedryf toe ek 'n bietjie versot daarop geraak het. Sedert ek haar kon laat verstaan ​​hoekom ek dit wou doen, het dit vir ons 'n ander uitdaging geword om saam aan te gaan en het ons verhouding beter geword, terwyl ons ook ons ​​finansies verbeter het.
Ja, ek kan my nie voorstel hoe moeilik dit sou wees as u nie op dieselfde bladsy is nie. Gelukkig was my vrou nog altyd redelik spaarsaam, so dit was nie 'n groot probleem vir ons nie. Dit gaan ook finansieel redelik goed met ons, so ons hoef nie alles uit die weg te ruim nie. Ek sny my eie en die kind se hare, maar sy gaan af en toe na 'n lekker salon. Sy moet professioneel lyk vir haar werk. Ek dink in elk geval dat dit die beste is om met iemand met 'n soortgelyke finansiële waarde te trou, maar nie almal kan so gelukkig wees nie.
My vrou is natuurlik ook spaarsamig. Sy koop graag by werfverkope en kom uit 'n redelik arm gesin. Ek was gelukkig hier, en 80% van die werk was reeds vir my gedoen :-)
U advies herinner my baie aan die advies in u geld of u lewe, wat my ook aan mindfulness -meditasie herinner. Hulle praat daarvan dat hulle net bewus is van wat jy doen en hoe jy daaroor voel, en nie noodwendig probeer om iets te verander nie. As u eers bewus is van dinge, korrigeer u gereeld outomaties.
Gee, ek bestee beslis baie hieraan, is dit eweredig aan hoe gelukkig dit my maak? Huh, ek dink dit maak my nie gelukkig nie, op een of ander manier is dit minder aantreklik as gister.
Ek het ook gedink aan die verband tussen u geld of u lewe en veral hierdie pos. Ek dink dat die verband tussen lewensure en uitgawes baie nuttig kan wees as u 'n huiwerige uitgawe benader. Dit kan veral effektief wees as dit kom by herhalende betalings. Byvoorbeeld, vir iemand wat $ 25 per uur verdien, beteken 'n luukse motorhuurbedrag van $ 500 per maand dat hy of sy elke maand effektief 20 uur van u lewe verloor weens die voorreg om in iets te ry wat 'n afnemende marginale nut bied. 20 verlore ure elke maand in die loop van die jare neem regtig toe.
Juffrou Fit 31 Julie 2014, 09:11
Daar is 'n sakrekenaar (tyd vir geld) vir die iPhone wat u kan wys hoeveel iets in ure kos en ook u geldelike begroting na ure vertaal. Dit kan 'n oogopening wees om vanuit 'n tydsoogpunt na u geldsake te kyk.
Jazzy 2 Oktober 2014, 21:52
Hallo juffrou Fit, dankie vir die nuus oor die app. Het dit net afgelaai en kan nie wag om dit te gebruik nie. Ek is baie visueel, so dit sal my help om die punt huis toe te ry. Weereens dankie!
mountainjillian 31 Julie 2014, 12:50
Adam, die ure van jou lewensargument is SUPER HULPIG! Dit is 'n goeie manier om u uitgawes te heroorweeg.
'N Fassinerende blik op die onderliggende beginsels van die snor. Die deel wat vir my uitstaan, is die eenvoudige stap om die ' waarom ' te bepaal. Ek en my vrou het baie tyd daaraan bestee om hierdie deel van die vergelyking deur te dink. Die interessante deel is dat ons redes heel anders is. Die belangrikste rede vir my vrou is om meer tyd te hê, 'n gesonder leefstyl te leef en om saam met die kinders tuis te kan bly. My rede word aangedryf deur die pynlikheid van die afval rondom my en eenvoudige ondoeltreffendheid waarmee baie mense saamleef. Die groot deel is dat 'n eenvoudige leefstyl ons tegelykertyd ons doelwitte kan bereik. O, en om buite te wees, is wonderlik. Al die praatjies oor CO het ons besoek- die hele staat is gebou vir mense wat buite woon.
deepseafalcon 30 Julie 2014, 18:36
nog 'n wonderlike artikel, dankie!
Ek waardeer veral dat u die afgelope tyd bevorder het dat u soms afval, of dat afval " … my laat nadink het oor my eie gewoontes. Dit is waarskynlik dat ek dit hier of daar oordryf, terwyl ek my beter helfte moerig maak (wat self ook redelik suinig is) en#8230 onnodige spanning veroorsaak. So dankie.
As ek na die wiskunde kyk, wonder ek egter oor een ding: 70k skuld, wat meer as tien jaar terugbetaal is teen 1.9k maandeliks en#8230. lei tot 'n rentekoers van 25%. wonder of dit werklik die geval kan wees, of die verskaffer van hierdie PPT 'n wiskundige fout gemaak het, of het ek dit gedoen?
Bereken Weer 31 Julie 2014, 06:18
Lyk so. Of dit is alles kredietkaartskuld, of daar is 'n wiskundige fout ..
Rich 1 Augustus 2014, 06:12
Die PPT het nie gesê dat dit 10 jaar sal neem om dit af te betaal nie. Dit het net 10 jaar vorentoe gekyk en gesê dat die skuld op daardie tydstip nul sou wees. Dit kan 'n nul bereik by die 8 -jarige punt, of die 5 -jaar -punt. As ek weer daarna terugkyk, vermoed ek dat dit teen die 8 -jarige punt nul sal wees, aangesien dit aandui wat die 8 -jarige terugbetaling van skuld sal beloop.
deepseafalcon 2 Augustus 2014, 23:09
wel, ek dink dit maak nie saak nie#8230. aan die einde …. die strategie om die likiede spaargeld te gebruik om skuld terug te betaal, en om so gou moontlik op die uitskakeling van deptes te fokus, is goed.
Ek wonder nog steeds oor die wiskunde:
dit sê 70k skuld
23.4k terugbetaling van skuld p.a.
== & gt teen hierdie koers, sou ek verwag het dat enige redelike dept na ongeveer 3 jaar afbetaal sou word
maar dan staan ​​daar 𔄠 jaar terugbetaling van skuld = 187k " … regtig?
Dit sal lei tot 'n enorme rentekoers van 30% p.j.
As dit waar was, sou ek hierdie paartjie sterk aanbeveel om nie net die skuld so gou moontlik af te betaal nie, maar eers te herfinansier! daar behoort baie opsies te wees om dit beter te doen, insluitend intro -aanbiedings met 'n nulrente -kredietkaart soos Chase Slate of ander
jessica 30 Julie 2014, 18:55
Dit is regtig wonderlik. (As 'n pos en 'n opvolg)
Loretta 30 Julie 2014, 18:55
" … om u verantwoordelikhede te eerbiedig, kom bo u eie persoonlike ideologie. "
Hierdie frase is so waar, en eintlik is dit 'n baie meer vreedsame huwelik! Ek is geneig om in my seepkissie te kom oor omgewingskwessies (ek hoef nie te sukkel oor spaarsaamheid nie, want my man is gelukkig redelik spaarsaam) en het hom moeilik gemaak oor die keuse van 'n koffiemerk: hy het daarop aangedring dat ek 'n nie-billike handelsmerk koop. /organiese merk, en ek het daarop aangedring dat hy moes drink wat ek gedink het die 'right ' -handelsmerk was. Ons het maande lank geknip en slegte gevoelens hieroor gehad (o kleinlik!) Totdat ek besef het dat dit vir hom belangriker was as om my beginsels te maak deur hom te doen wat hy gevra het. Ek koop egter fairtrade los blaartee vir MY :-). Weereens hou hy van sy kabel-TV (verwoestend duur in Australië), maar omdat hy die broodwenner is en 'n goeie salaris verdien, moet ek ophou om hom te pla om daarvan ontslae te raak. Ek sal maar net my boeke en DVD's uit die biblioteek leen.
Kenoryn 2 Augustus 2014, 17:49
Ek verstaan ​​die punt om u gevegte te kies en nie twis oor klein dingetjies te veroorsaak nie. Maar in hierdie geval voel ek dat beginsels wen, aangesien u tegnies geen verantwoordelikheid het om te eerbiedig deur 'n sekere koffiemerk te koop nie. (En aangesien jy die inkopies doen, dink ek jy het die reg om te kry wat jy verkies.) Tog voel ek dat daar 'n gelukkige medium op die een moet wees, en daar is soveel fair trade/organiese/skaduwee gegroei koffie daar deesdae, sekerlik kon hy een vind waarvan hy hou!
Awesome goed. Nog 'n klassieke!
En die skyfievertoning was net 'n genie! Groot rekwisiete vir die ou wat dit saamgevoeg het. Ek sal die klein wenk moet onthou as ek ooit in 'n scenario kom waar 'n bietjie oortuigend nodig is.
Ek het eintlik 'n berig wat almal opgestel het wat môre live is. En dit volg dieselfde lyne. Ek dink dit kom alles neer op die hedoniese trapmeul. Sommige mense besef nie dat hulle in werklikheid hierdie basiese gelukvlak het nie. Die groot SUV en spoggerige huis lyk dalk 'n rukkie lekker, maar uiteindelik keer hul geluk terug na waar dit was, en hulle het die sak vasgehou (die sak is 'n enorme skuld en 'n wrede werkskedule). Sommige mense hardloop vinniger en vinniger, maar ander (soos u self) besef dat dit nutteloos is.
Jip. Die koppigheid-geen is beslis in 'n mate gekorreleer met die teenverbruik-spaarsaamheid. Ek kan hierdie eienskap in my eie liewe, lieflike man getuig :).
U slaan die spyker op die kop (gewoonlik) met die "Your Goals In Life " -oorsaak. Ons rasionaal en benadering tot vroeë aftrede is redelik eenvoudig. Ons wil nie vir die volgende 30-40 jaar werk nie, ellendig wees en sodoende ons lewenstyl opblaas om die balsem van ons werkshaat te versag, en uitermatig op 65 af te tree na 'n opstal in die berge om 'n eenvoudiger lewe te lei. Deur spaarsaamheid gaan ons die hele middelste deel net uitsny en op 33 -jarige ouderdom daarin vasmaak.
Dit: " As u byvoorbeeld reeds meer as 50% van die huishoudelike besparing bespaar, sal die vreemde toegeeflikheid u drome van vroeë aftrede nie in die wiele ry nie. . Die konstante pons van die gesig het sy meriete, maar dit kan ook baie motiverend wees om die ander kant af en toe te wys. Mense wil miskien nie voortdurend aangesê word om die latte te laat val nie, of fiets te ry werk toe of honderde ander klein dingetjies wat sinvol is, maar moontlik nie vir almal nie. Die waarheid is dat as u 'n spaarkoers van 50% of hoër het, as u af en toe 'n koffie wil koop, dit nie goed gaan met u nie. Is u bang om met die fiets werk toe te ry? Geen probleem om met u motor te ry nie, en u sal steeds vroeg aftree as u wil. Ons spaarkoers is ongeveer 65%, so as my vrou 'n duur ete saam met haar vriendinne wil uitgaan, gaan ek nie daaroor raas nie, selfs al val dit buite my definisie van wat redelik is.
Persoonlik sou ek na die tabel kyk in http://www.mrmoneymustache.com/2012/01/13/the-shockingly-simple-math-behind-early-retirement/ en dan die spaarkoers en die ooreenstemmende jare tot pensioen kies waarmee ek gemaklik is, die spaarkoers bereik en dan nie regtig bekommerd wees oor ander uitgawes/aflate wat opduik nie, solank die spaarkoers op die teiken bly.
Marie 31 Julie 2014, 10:11
Ek dink dit is presies reg en 'n goeie ding om op te let vir veral die oorspronklike paartjie, miskien het sy swak afgekom, maar haar man laat die gesin ook 'n opblaasbank gebruik, wat vir my gek lyk.
" Is u bang om met die fiets werk toe te ry? Geen probleem om met u motor te ry nie, en u sal steeds vroeg aftree as u wil. "
Waarvoor is jy bang? 'N Lewe in vrees is 'n halflewe lewe.
Alhoewel ek nie bang is om op 'n fiets te ry nie, is daar baie wat dit doen. Soek 'n artikel wat MMM oor fietsry geplaas het, en u sal baie antwoorde sien van diegene wat dit nie sal doen nie, ongeag hoeveel geknoei daar is. Sommige is bang omdat daar geen fietsinfrastruktuur is nie, en ek kan daarmee simpatie hê, aangesien dit die geval is waar ek woon. Om 4 myl van my huis na 'n kantoorpark te gaan, moet u op 'n 4 -laanpad met 'n skouer van 3 voet ry, waar motors teen meer as 50 km/h verby vlieg en dan deur 'n klawerblaarkruis navigeer. oor 'n snelweg. Sommige het 'n gestremdheid wat hulle verhinder om te ry. Die punt is, om te karring oor fietsry teenoor ry en om nie bang te wees om hulle op 'n fiets te kry nie. Wat ek sê, is dat 'n beter benadering sou wees om die gesprek op die spaarkoers te konsentreer en dit te laat gebeur. As iemand 50% of meer spaar en 'n motor wil bestuur of wil gaan eet, stop net met jou tjank, en hulle doen reeds GROOT!
BananaMuffin 1 Augustus 2014, 09:45
Ek glo dat u hierdie voorstelle en advies moet neem en dit op u eie situasie moet toepas. Almal se storie is anders en een grootte pas nie by almal nie. Die punt is, as u die einddoel bereik en u pad na effektiewe bereiking daarvan kan bestuur, beslis 'n besparingskoers & gt 50%, hoef u nie skuldig te voel as u die voorstelle nie 100%volg nie. Ek bekyk die meeste MMM -artikels vanuit 'n filosofiese oogpunt en is heeltemal aan boord. Uit 'n praktiese en implementeringsoogpunt kies ek om sommige te doen en kies om ander nie te doen nie. en natuurlik … jou kilometers kan baie.
My storie: ek is spaarsaam, die vrou het nog nie heeltemal daarin ingegaan nie. Die stryery oor geld is nie die moeite werd nie. Drie kinders wat die kollege -ouderdom nader (14,17,18), as gevolg van ons vorige spaarkoers, word die universiteit meestal reeds betaal. Nou fokus ek op wat om te doen tydens aftrede (ek 'm 50). Ek hou van my werk en word goed daarvoor betaal. Met 'n verlies aan wat ek in aftrede wil doen. Maar ek weet dat totdat ek weet, steeds meer opsies vir die toekoms oopmaak, en dit is 'n goeie ding.
Ek sal voorstel dat 'n enkele vrees (of ondeugd) nie 'n lewe in vrees is nie. Belangriker nog, dit is moontlik om die partytjie te leef en suksesvol te wees sonder om alles te doen. voorgestel deur enige spesifieke persoon of blogger. Vir sommige mense wat die partytjie -lyn streng volg, kan die skop in die broek wees wat hulle nodig het. Vir ander kan vrees dat hulle dit nie alles kan doen nie, hulle weerhou daarvan om dit te doen. Ek sê dit as 'n gereelde leser en skaars kommentator op MMM.
Ek is bang vir fietsry in die verkeer, sowel as om die blok. Ek is ook bang vir vlieg in die laat lewe (waarskynlik om tien jaar oorsee te woon en dertien uur te vlieg elke keer as ek by familie wou kuier). Ek het absoluut geweier om die wasbeer wat my drie honde in die agterplaas gespring het, aan te raak (selfs met sakke). Aan die ander kant, ek is nie bang om alleen die metro in New York te neem nie, ongeag die eindbestemming, ek laat my motor en huis oop in 'n voorstad totdat ek gaan slaap, en ek sal gelukkig wees 'n put as my volgende hond, as ek nie al drie gehad het nie. Ek het alleen in Europa getrek en gekuier.
Ek het erge kniebeskadiging so erg as ek voorheen geval het, dat as ek weer val, ek in die bromponie -kategorie kan beland. Ek is egter nie die beste voorbeeld nie. Sommige mense woon waar daar geen fietspaadjies is nie, sommige leef in weer heeltemal anders as wat ons in Colorado het. Persoonlik woon ek in Washington DC (wonderlike fietspaaie in die voorstede, maar dodelik in ander gebiede soos my oorlede man kon getuig), Duitsland (oral veilig en wettig en fietse toegelaat op treine en trams), Connecticut (ja, regs .) en in die suide van Texas met drie -syferweer vir drie maande.
My algemene gevoel is dat ons almal ons eie vrese, ondeugde, stokperdjies en weergawes van behoeftes en begeertes toelaat, solank ons ​​ons persoonlike spaarkoerse pas (of die gevolge daarvan ken) en op dieselfde bladsy as ons vennote is.
JB 5 September 2014, 12:58 uur
Ek moet meer fietsry werk toe as dit in die herfs effens afkoel.
Net terug van 'n besoek aan 'n vriend aan die Ooskus. Sy en haar man woon in 'n huis van 1,2 miljoen dollar in die voorstede, is lede van die plaaslike country -klub, besit 'n Porsche-, Mercedes- en $ 100,000 -sportmotor wat hy pas gekoop het tydens wat sy sy '#8220midlife " -krisis noem. Ek het hom gevra hoe vinnig sy nuwe motor ry (het gedink my man wil dit dalk weet). Hy het gesê dat hy regtig nie geweet het dat hy altyd daarmee in die verkeer beland het nie. Komies. Maar wag, dit word beter. Sy weet hoe spaarsaam ek is. Ons lag gereeld daaroor. Tydens my besoek het sy voortdurend daarop gewys hoe goed haar man is en hoe trots ek op hom moet wees, net soos ek. Pffft. Voorbeelde: hy bring hotel -sjampoe huis toe van sy sakereise, gebruik een papierbord vyf keer voordat hy dit weggooi en draai die lugversorging van sy iPhone af by die werk, sodat sy altyd warm en sweet is in hul McMansion van 4000 vierkante meter. Ek het gedink: 'Liefie, jou man weet NIKS van spaarsaamheid nie.'
Die ergste van alles was dat die man tydens die hele besoek nooit ware geluk getoon het nie. Hy was voortdurend besig of opgewonde, of ek weet nie wat nie. Dit was hartseer. Sy kinders ken hom skaars. Sy seun sou sê: "Kyk na hierdie duik, of kyk na hierdie sokkerskop." Speel jou pa met jou? " Kid sou sê, "Nah, so -en -so coach het my geleer. " Ek wou so graag die liedjie speel, 'Cat 's in the Cradle '. Uggghhh.
So, wat doen u as beide eggenote die verbruikende leefstyl omhels? Ek wou die hele gesin raad gee. In plaas daarvan het ek teruggekeer na my beskeie huis, amper afbetaal, 'n afgetrede man (44 jaar oud), kinders wat gratis biblioteekboeke op die bank gelees het en finansiële onafhanklikheid.Dankie vir die bevestiging MMM. U bring beslis verstand terug in die lewens van diegene wat dit soek!
jessica 30 Julie 2014, 20:35
Ek het so grootgeword by ouers. Ek dink dit is nie alles fout nie. As u eers die lewe opgestel het, met die vriende en sosiale kring, kinders ingesluit, is dit baie moeilik om terug te skaal. Amerikaanse salarisse en toegang tot Stuff maak dit baie maklik om ons emosionele tekorte te versag, voortdurend tot en met die middel van die krisis. Is daar 'n probleem? Gooi geld daarvoor!
Het u 'n bespreking met u vriend gehad oor haar onbeskoftheid? Ek kan nie weet of dit veroordelend, misverstaan ​​of dalk jaloesie is nie? Dit is makliker om ongelukkig te wees met haar huweliksmaat en dan komberse te bedek wat nie te veel spandeer nie. Dit is ironies, want dit is die dinge wat hom ongelukkig maak. Ongeag, dit is nie baie stylvol om so oor die man of vriend te praat nie. As sy dit in u gesig sê, blyk dit 'n fundamentele misverstand te wees, want ek kan nie met so iemand bevriend wees as dit 'n onwilligheid is nie.
MrsMoreWithLess 31 Julie 2014, 09:49
Dit laat my dink aan die klassieke kinderboek The Biggest House in the World. Een van my gunstelinge. 'N Fantastiese boek om kinders te leer oor snor.
saralibrarian 1 Augustus 2014, 21:28
Baie dankie vir hierdie voorstel! Ons is groot MMM -volgelinge en het onlangs nader aan ons werkplekke gekom om pendelaars te verminder, maar beland in 'n groter huis wat baie lank by ons behoeftes sal pas. My vierjarige is versot daarop om in 'n groot huis te wees en ek sal dit graag in die kiem druk. Ek het hierdie boek net uit my biblioteek gereserveer. Leo Leonni is 'n klassieke.
Dit is tegelykertyd gelukkig en hartseer. Gelukkig vir jou, hartseer vir jou vriendin en haar kinders.
JB 5 September 2014, 13:02
Dit was nog altyd my probleem met vinnige motors. Waar kan jy hulle regtig vinnig ry sonder om 'n kaartjie te kry. Ek sê vir my vrou om dankbaar te wees, ek hou nie van bote of horlosies nie. Dit kan moordenaars red. Miskien kon die huis van 1,2 miljoen 'n huis van $ 3 miljoen gewees het, en hulle het teruggeskaal. :) Ons het 'n huis van 2 400 vierkante meter en ek wonder wanneer ons 'n bietjie gaan afskaal. Ons het geen kinders met 'n huis met 4 slaapkamers nie. een slaapkamer is 'n kantoor, een 'n gastekamer en een 'n gastekamer/kantoor. Belasting beloop $ 7 000 per jaar as ons aftree.
Schmidty 30 Julie 2014, 20:13
Plasings soos hierdie en die positiewe reaksies daarop normaliseer my spaarsaam leefstyl as dit voel asof almal om my in die verbruikersmodus is. Dit het my weer op my doel gevestig en my daaraan herinner dat ek buite moet gaan en die somer kan geniet. Ek gaan fietsry. Dankie.
Me Must-Stash 30 Julie 2014, 20:50
Vandag 'n werkaanbod geweier wat meer sou betaal het, maar tans werk ek amper heeltemal van die huis af, en die nuwe werk sou 'n pendel van 30 myl (15 myl.) Elke vier dae week. Doen die wiskunde en dit is verbasend hoe "meer "loos word. " Ook deur ten minste twee uur elke dag te verloor (insluitend die feit dat u regte klere moet dra, 'n middagete moet pak en dan eintlik die pendel moet doen) – Ek sou uiteindelik 'n volle 8 uur per week verloor – gelykstaande aan 'n hele ekstra dag elke week werk! Ek het my besluit gevier deur die hele dag buite by my stoeptafel te werk, in my gemaklike werksklere, die blomme in my tuin te bewonder en 'n heerlike briesie te geniet.
Dit is so waar dat hoe meer ek my spaarsaamheidspiere buig, hoe makliker en natuurliker word dit. Dit gesê, ek het ook genoem dat ek 'n groot fan is van maandelikse geld vir my man en dat ek af en toe eet / ander lekker dinge. Net soos almal sê, is die belangrikste ding om die groot doelwitte in lyn te bring. Solank u daar in 'n goeie toestand is, is dit heerlik om af en toe 'n paar klein luukshede te geniet.
Ek moes hierdie opsies nie lank gelede weeg nie#8230. Ek het vroeër in die middel van die weste gebly en ek het in 'n wonderlike woonbuurt, 3 myl van my werk af, gewoon. Baie dae het ek maklik gehardloop en fietsry werk toe gegaan en by die kruidenierswinkel op pad huis toe gegaan. Ek het geen pendelkoste gehad om te praat nie. Behalwe as ek in die winter was, sou ek besluit het om deur middel van November tot die grootste deel van Maart te ry
Ek het onlangs 'n bietjie werk in Kalifornië noord van LA gekry. Ek verdien jaarliks ​​'n bietjie meer met my nuwe werk .. die getalle …) Ek probeer drie dae per week werk toe ry. Ek word hierdeur uitgedaag weens die hitte van 105 grade in die somers, maar ek hou in gedagte dat ek verwag dat ek dit in die winter sal kan doen, selfs in die winter, dus iewers daar lyk dit asof dit die 5 maande van die jaar verreken Ek moes my fiets in die Midde -Weste ophang.
Ek kon hierdie werksgeleentheid egter nie laat vaar nie. Dit is 'n loopbaanbepalende posisie by 'n onderneming wat dinge doen wat nog nooit tevore gedoen is nie en die grondslag lê vir toekomstige kommersiële ruimtevaart.
'N Goeie ding wat gekom het uit die hoër uitgawes wat ek geweet het ek ook sou teëkom, dwing my op 'n ander manier om selfs meer snor te wees op ander gebiede wat ek nog nooit was nie. Goeie goed.
LadyStache 2 Augustus 2014, 01:11
Ek het verhuis van 'n stad waar ek voltyds uit my woonstel gewerk het, met 'n baie sober lewensstyl, na Silicon Valley vir 'n werksbevordering by my werkgewer. Ek het hier grootgeword, en ek was ten volle voorbereid op die hoë huispryse en die groot pendelverandering sonder pendel! Ek moes verder uit die stad trek om 'n huis te bekom, my kinderjare is nou $ 2 miljoen. Ja, 2 miljoen dollar vir 'n huis van 2500 vierkante meter. Ek weet. U kan beslis weer huis toe gaan as u in SV grootgeword het.
Maar my nuwe hoër salaris en voordele weeg swaarder as die nadele, net soos die geleenthede vir opwaartse mobiliteit by my werk, en die kans om al my ou vriende meer gereeld te sien.
Ek en my man is tans 'n SINK -egpaar (terwyl ek werk), en die lewe kan nie beter wees nie. Met al die jare wat ek tuis werk en spaar soos 'n vyand, het ons 'n goeie pyn wat aan die kant groei. Ek geniet die nuwe uitdagings om verskillende maniere te vind om snorbaar te wees, want ek ry nie werk toe nie (meer as 30 myl een pad!). Ek werk nog steeds 1-2 dae per week van die huis af en ry die res van die tyd saam. Ek het 'n tuin en ruil lekkergoed om met my bure wat ook tuine en hoenders het.
Ek het geen spyt oor hierdie skuif nie, aangesien ons nou 'n eie huis het (op 'n plek waar 2 bd -woonstelle $ 3000 of meer is) en onder andere positief, het ons die wiskunde gedoen en gevind dat as ek nog 'n paar jaar werk, kan nog steeds vroeg aftree en die verband betyds afbetaal om die res van my lewe te geniet.
Sommige mense kan Silicon Valley sien en ons besluit onmiddellik dom of aansienlik noem, maar dit gaan oor die lang uitsig vir ons. Ek sou hierdie kans nou liewer waag, my werk afskaf met die beste werksgeleentheid wat ek gebied het, en FI kry soos ons dit wil hê, ondanks die hoër lewenskoste. Dit is 'n afruil wat vir ons die moeite werd is.
LadyStache 2 Augustus 2014, 01:13
Ladystache Klink asof julle twee die regte besluit geneem het !!
OH, hoe mis ek die tuin in my vorige huis. Ek het selde produkte gekoop, aangesien ek die meeste gegroei het wat ek wou, en ek het dit gedurende die jaar gevries.
Hier groei nie veel hier in die woestyn nie, maar ek probeer volgende jaar.
Een van die voordele daarvan om op 'n plek te woon waar alles duurder is, is dat ek van plan is om hier weg te gaan sodra dinge met werk en lewe op die regte pad lyk. Die volgende plek waarheen ek verhuis, sal beslis goedkoper wees al die finansiële beplanning sal nog verder gaan. Ek dink dus daar is 'n voordeel daaruit.
LadyStache 2 Augustus 2014, 15:29 uur
Ons het die ander kant toe gegaan en ons is van plan om hier te bly nadat ons FI bereik het.
Alhoewel ek 'n gekke pendel het en die hoër koste wat dit meebring om naby SV te wees, het ons hierdie stad en ons klein huis van 900 vierkante meter gekies om as pensioenvriendelik te wees wanneer ons nie meer werk nie. Behalwe vir my werk toe, het ons glad nie 'n motor nodig om oral hier te kom nie, selfs die hospitaal en al die ontspanningsgebiede. Ons huis is klein genoeg om goedkoop te onderhou, dit sal vroeër as later afbetaal word, die belasting moet hanteerbaar wees, daar is geen HOA nie, en ons kan ons eie kos in die tuin kweek.
Ek sal nuuskierig wees om te hoor wat MMM en die ander snorre oor hierdie plan dink, want dit is 'n bietjie agteruit van MMM se filosofie om naby werk te woon, later te verminder, en dit alles.
Ek het pas vroeg verlede week 'n gesprek met 'n kollega hieroor gehad, want hy dink daaraan om 'n huis 'n uur weg te koop. Natuurlik is dit die verskil tussen bekostigbaar en nie.
Ek het nog 'n vriend/ voormalige kollega wat 'n uur weg is vir 'n werk. Sy is nie gelukkig daaroor nie, maar sy is 'n jaar lank werkloos en het inkomste nodig.
Dit is 'n onderwerp waaroor ek baie dink. Ek woon 10 myl van die werk af. Ek en my man werk 'n blok van mekaar af. Ons ry afsonderlik, ons roosters is anders as gevolg van die aflaai van skool-/ kindersorg, en dit is nie moontlik om albei te doen en 'n 8 -uur -dag te werk nie (en ons maatskappye sal ons tans nie toelaat om ons ure te besnoei nie) ).
Ek wens regtig dat ons 'n huis gekoop het naby waar ons werk. Teen die tyd dat ons die huis gekoop het, was dit tussen ons werk, nader aan syne, en hy het gery. Die onderneming het bedrywig geraak. In teorie dink ek dat dit ideaal is dat u huis en werk naby u is, maar in werklikheid bly mense nie noodwendig lang tye by die werk nie. Dit maak dit moeiliker. As u 'n huiseienaar is, wanneer sny en hardloop u dan? Om 'n huis te verkoop/koop, kos baie geld, en u is natuurlik onder water.
As ons nader aan die werk woon, sou ons huis groter wees met 'n motorhuis (bloot omdat die huise 2 dekades nuwer is), ons pendel per fiets of te voet, en ons het in die algemeen baie minder gery. Maar teen ons pryse beloop die eiendomsagent $ 40,000, en dit beteken dat ons ons seun uit sy huidige skool moet trek en nuwe kindersorg moet kry. Dit lyk net nie vir my die moeite werd nie. Ten minste nog nie. Boonop haat ek dit om te beweeg.
Ek sal begin deur te sê dat ek van u webwerf hou en van die hele denkwyse wat dit bevat. Toe ek die vorige berig die eerste keer lees, het ek besef dat hierdie twee mense nie in ooreenstemming met mekaar was nie, en dit is nie 'n goeie resep vir 'n gelukkige huwelik nie. Hulle moet hul doelwitte in lyn bring voordat hulle hul redes vir haar ongelukkigheid kan uitwerk.
My situasie: ek was al 41 jaar getroud (!) En my arme man het my so lank verdra. Ons is albei afgetree, met goeie pensioene en baie geld wat ons weggesteek het. Ons hoef dus nie regtig spaarsaam te wees nie, maar ek het nog steeds pyn as ons geld uit die IRA's moet haal, alhoewel die uitgawes heeltemal geregverdig is. (huisherstelwerk, sodat ons die huis kan regmaak om dit te verkoop en So Cal te verlaat en CO toe te gaan, waar my dogter woon met kleindogter en toekomstige ouma). Ek kan nie wag om af te skaal en in 'n kleiner huis te woon nie, oral rond te loop, in die buitelug te geniet van die CO en my lewenskoste met ongeveer 25%te besnoei. Maar die groot probleem is dat ek en my man heeltemal instem. Hierdie vrou wat kla, moet uitvind wat in haar huwelik aangaan, want dit is nie goed nie! Ek sal geld spandeer op iets as ek dink dat ek regtig glo dat dit my gelukkig maak, maar slegs as die hubster saamstem. Dit is die punt, albei vennote moet saamstem oor die behoefte aan beide uitgawes en spaarsaamheid. Dit is wat sorg vir 'n gelukkige huwelik en 'n lang suksesvolle lewe.
Die ** wat u gedeel het, is baie diep. Ek het dit gesoek. Dankie.
Ek stem saam. Ek het van daardie deel gehou. Om eerbaar te wees en bewustelik te kies om ander te dien, lei tot 'n gelukkiger lewe, omdat u voortdurend uitgedaag en gerusgestel word dat u die regte ding doen. Selfsugtige keuses maak is soos om die derde stukkie koek te hê: aanvanklik opwindend, maar vinnig gevolg deur 'n baie langer tydperk van ongelukkigheid en gevolge. "
Ook die gedeelte oor hoe u met u seun omgaan, want ek dink die appel val nie ver van die boom af nie.
Die ** het my hoofsaaklik laat koek eet …
Claire Bonk 30 Julie 2014, 21:09
Toe ek en my man die eerste keer ontmoet het, het ek ski -klere gedra wat ek 16 jaar lank besit het, maar van $ 40 000 per jaar geleef het. Hy het op minder as $ 30,000 geleef, maar het uitstekende toerusting van hoë gehalte. 'N Wedstryd wat in die hemel gemaak is. Hy het geleer om te besef dat oud soms beter as nuut is en dat ek ander uitgawes verminder het
Megan 30 Julie 2014, 21:15
Dit is een van die beter plasings wat u al 'n rukkie gedoen het, MMM, en ek hou gewoonlik van almal. Ek dink jy het die filosofie en motivering so goed vasgevang en ek hou ook daarvan dat jy ons menslike swakhede erken en omhels. Soms kan dit afskrikwekkend en demotiverend wees as u met hierdie reis begin, om uself te vergelyk met die super snor op die forums wat altyd 'n plek kan vind om te sny, 'n kant van u gesig om te slaan, ens. Meestal is dit goed, maar soos met 'n dieet of 'n oefenprogram, moet u mislukkings en aflate inbou, anders sal u dit op die lange duur nie bybly nie. Dankie vir hierdie rubriek. Ek is seker dit sal 'n lang pad wees vir die helfte van die paartjies wat probeer om hul ander helfte aan boord te kry.
Carter 30 Julie 2014, 21:36
Ek dink ons ​​het 'n afspraakforum nodig om enkele MMM's te koppel. So moeilik om vroue te vind wat my entoesiasme vir die MMM -leefstyl deel.
Amy K 31 Julie 2014, 07:44
Carter 31 Julie 2014, 08:28
Ontsagwekkende! Het nie daarvan geweet nie. Dankie.
Ek moet wel sê dat dit nuttig is om een ​​van die huweliksmaats 'n bietjie meer snor te hê as die ander. Ek is heeltemal aan boord met hierdie filosofie in gees. Ek sien die waarde daarvan, en ek wil bereik om skuld af te betaal en vroeg te kan aftree. Maar in die praktyk vind ek dit baie moeilik om te buig. My man was nog altyd meer natuurlik in ooreenstemming met hierdie praktyke, en dit help my baie om verantwoording te doen aan hom. Hy is nie 'n lul daaroor nie, maar hy is goed daarin om my te herinner hoekom ek nie geld by Old Navy of Target moet mors nie, as ek die drang kry om dinge te koop wat ek nie nodig het nie.
Mike 30 Julie 2014, 22:53
Weet jy Pete, ek het 2 jaar lank nie 'n alkohol gedrink nie. (Nie dat ek 'n drankprobleem het nie, ek is net versigtig met my gesondheid.)
Miskien gaan ek hierdie Vrydag na my pragtige klubhuis met 'n uitsig oor die vallei, watervalle en gholfspelers, bring ek my twee honde en drink 'n bier. Groete, my vriend.
George 30 Julie 2014, 23:16
sodat u nie die volle 2 weke afgeskakel het nie? Dit is goed met my (en moontlik ander), u mag vakansie hou om te ontspan van die konstante blogskrywing. Eintlik is dit goed om die blog gedurende die somermaande (Junie-Aug) te sluit, as u wil, dit gee u 'n blaaskans en ons lesers 'n blaaskans oor die kommer dat ons 'n nuwe artikel gemis het. Die son skyn immers en daar is baie lekker dinge om buite te doen.
Die enigste ding wat ek vra, is dat 'n duidelike "-heropeningsdatum skriftelik vasgestel word, d.w.s. 1 September sou goed werk. Iets aan die begin van September roep altyd 'n gevoel van verantwoordelikheid op, of moet daar gewerk word. As mense intussen meer aksie wil hê, is daar altyd die forums om na te gaan. Cheers !!
Goeie punte, MMM. 5 jaar gelede het my huwelik geëindig. Ek was in die laat veertigerjare, was 'n lang tyd tuis by die ma. Ons het egter spaarsamig gelewe en ook spaarsaam geskei. Ek het gegradueer, terwyl ek deeltyds gewerk het en onderhoude en kinderonderhoud ingesamel het. Ek het 'n werk geneem met 'n begin, net 'n paar maande uit die skool. Toe ek die huwelik verlaat, het ek $ 400 dollar gehad. My yskas wat ek gekoop het, het gesterf en ek kon dit nie vervang as ek dit nie opgelaai het nie. Ek het die geld sonder rente by 'n vriend geleen, die goedkoopste een gekoop wat ek kon kry. Vyf jaar later verdien ek nog steeds geen goeie geld nie, maar ek het goeie werkervaring en ook goeie vrywilligerswerk. Maar die waarheid is binne 5 jaar met 'n inkomste van die eerste twee op ongeveer $ 25000 (soms laer) en nou op $ 50000. Ek besit my 4 -jarige motor voluit, sonder enige skuld. Het nog steeds my 790 (waarskynlik nou hoër) kredietgradering. Ek het alles gekoop wat ons nodig het, insluitend verskeie luukshede soos 'n duur kamera, jaarlikse reeks klassieke konserte en 'n persoonlike afrigter.Ek is op die punt om 'n beskeie huis te koop in 'n relatief goedkoop gebied waar ek dink ek kan die volgende 30 jaar woon. Ek drink nie veel of rook nie; ek eet goedkoop, maar gesonde kos, my hoë krediet telling het die rentekoers laag gehou toe ek besluit het om te finansier (soos my motor teen 1,9%, maar nou afbetaal). Ek het wel 'n meevaller -erfenis gekry, maar dit was nie so groot nie en dit het my finansiële doelwitte eenvoudig ongeveer anderhalf jaar geskuif. My gunsteling (en goedkoopste) plaaslike supermark het 10 weke lank koepons gestuur vir $ 10 op $ 100 aankoop en#8212 een koepon per week. 'N Baie aangename ooreenkoms as ek dit met verliesleiers koppel of dinge koop wat normaalweg nie teen goeie pryse te koop is nie. Maar ek kon dit nie almal gebruik nie, want dit was te veel geld om $ 400 per maand te spandeer om ons drie (en een klein katjie) te voed, selfs al het ek dinge opgehoop. Volkose dieet, goedkoop of gratis (en baie aangename) vermaak (selfs die simfonie beloop slegs $ 20 per kaartjie, en die gebruikers sal my gereeld van die goedkoop sitplekke na die voorstelle skuif as daar plek is), baie swaar biblioteek gebruik, goedkoop redbox -filmhuur as die biblioteek nie het wat ons wil hê nie, geen kabel nie, die aankoop van die hele huis met aankope op die werf, goedkoop selfone (hou van die draadlose plan van die Republiek), goedkoop ontspanningsport in die stad vir my kinders en baie vervullende en goedkoop ontspanningsbelangstellings (kwiltwerk en ander naaldwerk, brei, kook, baie tuisgemaakte musiek, tuinmaak, fotografie, dagboek loop en hardloop, lees en voorlees vir en saam met my kinders, ens.), woon in 'n klein huurhuis ( minder as 500 vierkante voet sonder ekstra berging), hangende wasgoed en baie ander spaarsaamheid wat deur die jare geleer is. Ek kan in elk geval nie sê dat ons gely het nie; dit was baie lekker, en nou moet ons binne die volgende maand in 'n groter huis (1300 vierkante meter) intrek. Ek skat dat die verband in 12 jaar afbetaal kan word teen my huidige salaris, maar ek is glad nie van plan om by hierdie salaris te bly nie. Ek dink ek kan met 'n bietjie moeite ten minste 15K meer per jaar maak met 'n laterale loopbaanbeweging en ook voordele wat ek nie het nie, soos 'n 401K. Ek maksimeer elke jaar my Roth IRA en sal aanhou om te verseker dat my beleggings goed nagevors en gepas gebalanseerd is. Ek is nog steeds geskok oor hoe suksesvol die spaarsaamheid en slim beplanning vir ons was. As ek op 20 of 30 geweet het wat ek nou weet, sou ek beslis lankal afgetree gewees het. (Eintlik, toe ons nog getroud was, leef ons heeltemal op spaargeld/beleggings/pensioen, nie een nie, in groot hoeveelhede). mmm is reg. Hierdie goed werk.
Jy GAAN meisie! Ek was geïnspireerd toe ek net lees oor u prestasies!
Ek het eers onlangs my reis begin, en dit was moeilik om die ander helfte te oortuig om saam te kom. In plaas daarvan om te knaag oor die besteding, probeer ek die verandering wat u wil sien deur aan haar te demonstreer dat ek heeltemal gelukkig is sonder die uitgawes, en dat sy ook kan wees. Ek het ook begin noem oor die toekomstige doelwitte, veral omdat sy 'n kind wil hê, en ek sal dit beslis elke dag tuis wil hou.
Dit kan aanvanklik 'n uitdaging wees om 'n maat saam te neem, maar ek is seker dat dit uiteindelik die moeite werd is!
Nog 'n manier om hierna te kyk:
Alles wat ons doen, is as gevolg van motivering. En motivering kan positief of negatief wees (of die spreekwoordelike wortel en stok). As ons X doen as gevolg van positiewe motivering, dan wil ons die beloning wat ons kry as X klaar is. As ons X doen as gevolg van negatiewe motivering, dan is ons bang vir die straf wat ons sal tref as ons dit nie doen nie. Let daarop dat beide positiewe en negatiewe motiverings intern of ekstern kan wees. Ek praat hier nie net van die eksterne motivering nie.
En die ding is dat as u 'n ander persoon wil motiveer, dit baie makliker is om met 'n negatiewe motivering vorendag te kom (bedreig hulle, dikwels onbedoeld, indirek of subtiel) as om 'n positiewe een te kry (versoek hulle).
Maar negatiewe motivering het negatiewe newe -effekte. Dit sal veroorsaak dat die persoon weerstand bied, en selfs as dit suksesvol is, sal die persoon slegs die minimum hoeveelheid werk doen wat nodig is om die straf te vermy, aangesien dit nutteloos is om meer te doen. En op die lang termyn veroorsaak negatiewe motivering óf apatie (dit werk nie meer nie en u benodig sterker en sterker bedreigings) óf algemene ongelukkigheid en gebroke verhoudings. En vreesliker verminder vrees#rasionele denke. Die uiterste voorbeeld – paniek – maak dit duidelik, maar selfs ligte vrees sal verstandelike en kreatiewe kapasiteit drasties verminder. Daarom werk negatiewe motivering sleg vir take wat kognitiewe vaardighede vereis. Soos om byvoorbeeld uit te vind hoe ons anders kan spaar terwyl ons gelukkiger is.
Positiewe motivering daarenteen het presies die teenoorgestelde newe-effekte. Dit laat die persoon soveel moontlik doen om die beloning soveel as moontlik te verhoog. Dit gee ook 'n aangename, gelukkige gevoel omdat jy aangename gedagtes het oor die beloning. Dit is egter ook makliker om soms te laat vaar, want as jy nie X doen nie, is dit nie slegter daaraan toe nie. U kry beslis nie die beloning nie, maar u word ook nie gestraf nie.
Om iemand regtig in die Mustachian -wa te kry, moet u hulle versoek. Moet hulle nooit bedreig met "don 't jy sien hoe SLEG dit is, as ons spandeer ". Dit is 'n negatiewe motivering met al die negatiewe newe -effekte. U moet hulle laat kwel oor al die soet, soet belonings wat hulle kan kry as u spaarsamig is. Maar dit is baie moeiliker.
En om die moeilikheid by te dra, lei nie altyd tot 'n positiewe motivering 'n positiewe beloning nie. Neem byvoorbeeld 'n tipiese werknemer wie se baas hom vertel dat hy 'n verhoging sal kry as hy goed presteer vir die volgende projek. Dit klink baie na positiewe motivering, maar dit is nie so nie. Die werknemer sal eintlik vrees ervaar, nie versoeking nie. Hy sal nie in die versoeking kom om die verhoging te kry nie, maar hy sal eerder bang wees om dit te sluit ". Vanuit sy oogpunt is die beloning byna syne, hy hoef net te vermy. En dit is 'n negatiewe motivering.
Zoltan 31 Julie 2014, 05:47
Nog 'n wonderlike artikel! Groete uit Hongarye! Ja, hier is ook MMM -aanhangers (ten minste een).
My transformasie na 'n Moustachian het ongeveer 5 jaar gelede plaasgevind en ek moes 'n baie moeilike besluit neem: ek het van my vrou geskei, deels omdat sy nie my siening van die toekoms gedeel het nie (sy is 'n groot spandeerder en baie materialisties). Gelukkig het ons nie kinders gehad nie. Dit klink dalk brutaal, maar glo my dit was die beste besluit van my lewe. Sedertdien is ek getroud met 'n fantastiese meisie wat dieselfde dink, ons het twee pragtige babadogters. Dit is absoluut noodsaaklik om die regte maat te vind. Ons het geen skuld nie, ons woon in 'n pragtige nie-te-groot huis naby 'n meer en ons spaar soveel as wat ons kan. Ons het nog ten minste 7 jaar tot finansiële onafhanklikheid, maar ons het ten minste 'n gemeenskaplike plan.
Dit was werklik verblydend om te sien hoe my vrou stadig maar bestendig aan boord kom. Toe sy onlangs haar 401k -balans sien (nadat ek veranderinge voorgestel het en bydraes verhoog het), was sy redelik verbaas. En meer en meer leer sy by haar vriende hoe min hulle het en hoe diep hulle in die skuld is, en dit gee haar baie tevredenheid om nie in hul skoene te wees nie. Sy erken my pogings daarvoor, wat goed is. Sy het onlangs 'n aansienlike loonverhoging gekry en gesê dat sy dit alles wil bespaar/belê. Dit is my meisie! Glo my, sy was nie altyd so nie, en sy was op 'n stadium $ 25K aan kredietkaartskuld teen 'n salaris van $ 60K. En spandeer, spandeer, spandeer. Maar toe sy sien wat besparing die afgelope 8 jaar van ons huwelik kan doen, het sy dit regtig omgedraai. As sy dit kan doen, kan enigiemand dit doen.
Hierdie artikel is wonderlik, dankie! Nog meer indrukwekkend was die skyfdek en die ou weet hoe om 'n stewige aanbieding te bou. +1 vir die korrekte gebruik van Powerpoint!
Net 'n opmerking oor die ' waarom '. Dit hoef nie eintlik algemeen te wees dat u plan vorentoe kan gaan nie. Byvoorbeeld, in ons geval kan my vrou nie 'n drol gee oor vroeë uittrede nie. Stel nie belang nie, want sy hou van haar werk en kry nie waaroor almal tjank nie. Is my drome dan verpletter? Nee, ons het 'n ander hoek gevind wat vir haar baie meer beteken: kommer oor geld. Sy het grootgeword in 'n enkelouerhuis waar geld altyd 'n probleem was. As die wasser stukkend was, kon hulle dit nie bekostig om dit sonder hulp van die gesin reg te stel nie. Sy hou dus van ons vroeë pensioenplan nadat ek vir haar verduidelik het dat dit nooit weer kommer oor geld sou wees nie. Ons redes waarom dit heeltemal anders is, maar dit kan saamwerk om 'n soortgelyke resultaat te kry. Hopelik help dit 'n paar mense daar buite. Sterkte.
Goeie raad. Moet gelees word deur almal wat oorweeg om te trou. As u daarop ingaan, het u regtig geen idee hoe belangrik dit is om op dieselfde bladsy te wees nie. Verwoes my huwelik? MMM is soos gratis terapie vir my. U plasings is baie keer 'n beginpunt vir belangrike besprekings en die herformulering van doelwitte.
Maar my gunsteling deel van die berig is hoe jy jou kinders eer en bevraagtekening van gesag. Dit is een van die dinge wat ek die meeste liefhet en die meeste haat (as dit my is wat sy bevraagteken) oor my oudste dogter. Harde kwaliteit by 'n kind. Fantastiese kwaliteit by 'n volwassene. As sy dit daar maak.
Ek praat met baie mense by die werk en hulle sê almal dat hulle nie kan aftree nie, want hulle het nie genoeg geld nie. Dit verbaas my altyd omdat ons onderneming redelik goed betaal, en die meeste van hulle is deel van 'n tweelinginkomspaar. So waarheen gaan die geld. Sommige van ons besoekers het gesê ons parkeerterrein is vol baie mooi motors. Hulle is reg. My baas het my onlangs vertel dat hy van plan is om 'n Audi te koop, maar hy kla altyd dat hy nooit sal aftree nie. En tydens bonus- en salarisonderhandelingstyd sê hy: is u bly dat u 'n verhoging gekry het? 'N Skaars 1-2% verhoging. Dit is so vreemd! En dit het 'n superbesparende mentaliteit ingebring. Ek wil nie vir ewig in die onderneming sit nie.
Werk u in my kantoor? Ek hoor konstant kollegas sê dat hulle nie weet wanneer hulle kan aftree terwyl hulle met gehuurde motors ry en handsakke van $ 400 koop nie. In 'n onlangse bespreking spot my baas met die idee dat ek kan aftree as ek $ 1 miljoen het. Ek bly stil oor my planne vir vroeë aftrede sowel as my lewenstyl by die werk. Die meeste mense verstaan ​​net nie.
Blair 31 Julie 2014, 22:49
Dit laat my dink aan die mense in my kantoor wat dink dat hulle 'n ekstra tjek kry as daar drie Vrydae in 'n maand is.
mariarose 9 Augustus 2014, 03:55
? Wanneer is daar nie drie Vrydae in 'n maand nie?
Patrick 9 Augustus 2014, 14:03
Gestel hulle word elke 2de Vrydag betaal, dan word hulle vir Augustus 2014 (byvoorbeeld) 3 keer daardie maand betaal (die 1ste, die 15de en die 29ste).
Sommige mense verbeel hulle eintlik dat hulle daardie maand 'n ekstra#8220 tjek kry. "Ja! Ek verdien 'n bederf! "
WoolAan 23 September 2019, 18:01
Kyk nou, ek dink aan die derde salaris wat ek twee keer per jaar kry as ek#8221 (let wel, ek gaan ja! En sit dit in my spaargeld), maar dit is omdat my begroting net omring word salaris twee keer per maand. Dit is 's "extra " deurdat dit nog nie toegeken is nie.
Nog 'n wonderlike pos MMM. Vir my was dit my hele lewe redelik maklik om spaarsamig te wees. Ek het grootgeword in 'n betreklik welgestelde middelklasgesin en het altyd 'n skuldgevoel gehad toe my ma geld aan my sou bestee. My vrou, aan die ander kant, het grootgeword met 'n gesin wat nie veel geld het nie. Dus, toe ons twee ryk begin word, het ek eintlik plesier gevind om arm op te tree (teenoorgestelde van my kinderjare), terwyl sy plesier gevind het om te geniet (teenoor haar). Nie dat sy tonne geld spandeer nie, maar meer as wat ek sou wou.
Om knorrig te wees, het beslis nie gehelp nie. Ek het baie meer sukses gevind om haar te help om die geheelbeeld te sien. 'Moet ons hierdie nuwe bank van $ 3 000 koop?' 'Ons kon, maar ek hou baie van ons rusbank en wil eerder tyd spandeer as om binne te sit'. Ek vind dat die raamwerk van die narigheid met die hele prentjie in gedagte werklik gehelp het.
bob werner 31 Julie 2014, 08:30
Wat as die eggenoot binne 10 jaar nie 450K wil hê nie? Sommige huweliksmaats kry nie die verskil tussen geld hê en dit nie hê nie. So ons het geld, maar ry kak motors en woon in 'n onderhuis? " "umm, ek neem die baie mooi huis, mooi motors en latte oor 'n nommer op 'n stuk papier. "
quiviran 2 Augustus 2014, 07:20
Hang af van die betekenis van "have the money ". As dit beteken dat ons kontant het om die huis en die motor gratis en skoon te koop, dan gaan u daarvoor. As dit beteken dat ons die lening kan kwalifiseer en genoeg kan verdien om die betalings te dek, dan mis die eggenoot die punt van MMM heeltemal. Dit gaan daaroor om jou te bevry van die slawerny wat die betalings dek " meebring. Die " -nommers op die stuk papier " is maatstawwe van hoe ver daardie vryheid is. Soms is vrywillig slawerny nodig, maar moet altyd gedoen word met 'n waardige doel voor oë.
Ek het 'n bietjie werk om te doen. My vrou geniet Pt. 1, maar ek dink sy was aan die kant van die klaagster. Ek het haar gevra om Pt 2 te lees en sy het geweier. Sug. Ek het 'n paar kreatiewe werk om ons by 'n meer "8220Mustachian" bestaan ​​te bring.
misterfancypantz 31 Julie 2014, 08:37
MMM … Ek het nog nooit meer Mustachian gevoel as wat ek nou voel nadat ek hierdie berig gelees het nie.#8230 Ek het altyd kontak gemaak met u idees oor spaar en om onder u vermoë te leef, maar het ons nog nooit in ag geneem nie, selfs as gevolg van ons bestedingsvlakke en ander "slegte gewoontes. As 'n gesin met 'n hoë inkomste en 'n netto waarde, bestee ons beslis baie meer aan die luukshede wat ons belangrik vind, en omdat ons dit kan bekostig, dink ons ​​selde daaroor na.
U perspektief hierop is oogopening en vertroosting.
Dankie dat u altyd inspirerend was vir mense in alle lewensterreine
Going2ER 31 Julie 2014, 08:57
Ek en my eggenoot is nie altyd op presies dieselfde bladsy nie, maar kom nader. Ons kry elkeen 'n maandelikse toelae wat ons vry is om aan alles te bestee, dit kan 'n latte wees of 'n nuwe motor kan bespaar, as ons regtig wil. Ons is 'n eenmotor -gesin en werk al 'n paar jaar lank 26 km van die huis af, so dit is tans 'n noodsaaklikheid, alhoewel ek probeer werk kry om my nader aan die huis te skuif, wat ideaal sou wees. DH werk binne loopafstand en ons woon naby die middestad, so ons is ook naby die biblioteek en kruidenierswinkels; ons spandeer regtig nie baie tyd in ander winkels nie. Vanweë ons toelae voel ons nie asof ons 'n gebrek het nie, ons het die opsie om lekkernye te kry, en ek dink dit bespaar baie wrywing in 'n huwelik. Soos alle dinge in 'n huwelik moet geld bespreek word en soms is kompromieë nodig, maar so is die lewe.
En vir die oorspronklike plakkaat in deel 1, ek is die wyfie en ek is die een wat meer sober is, so nee, MMM is nie 'n harde verkoop vir die wyfies nie.
Ek weet dat sommige godsdienste tien gebooie het, maar dit is die twintig wat ek probeer nakom. Dit stem ooreen met wat u sê in terme van reaksies op gesag (#1 –#4) hieronder.
1) Ons het almal 'n genetiese samestelling wat ons help om te bepaal wie ons is (persoonlikheid, gesondheid, ens.)
2) Ons persoonlikheid en temperament is afgelei van u opvoeding en alle sosiale interaksies.
3) Ons persoonlikheid, reaksies, herinneringe, persepsies is die som van ons ervarings.
4) Met uiterste inspanning, waar u vandaan kom, hoef u nie vorentoe te definieer as u 'n doel voor oë het nie (en streef daarna om dit te bereik).
5) Die lewe is 'n reis en 'n reeks keuses.
6) Die lewe is soos om deur 'n gang te loop (verskillende moontlikhede). Die deure word baie keer oopgelaat, maar deur aksie of passie kan deure sluit. As u een deur binnekom, gaan u 'n nuwe deurgang binne, met verskillende moontlikhede wat op u wag.
7) As u 'n huweliksmaat/lewensmaat kies, wil u op die volgende maniere iemand wat soortgelyk is aan u (of 'n begrip het voordat u die verhouding amptelik maak), aangesien dit 95% van alle gevegte sal weerhou:
* Kinderopvoeding (metodologie, hoeveel, hoe om dit groot te maak, ens.)
* Geld (hoeveel, hoe om te lewe, leefstyl, ens.)
* Vermoë om te kommunikeer (kan u rasionele gesprekke voer? Kan u oor die weer praat? Dit is al wat u sal hê as u ouer word)
* Aantrekkingskrag (en seksdrang)
8) Elke keer as iemand vir u kwaad word, is die rede dat hulle voel dat hulle die reg het op iets, en u belemmer hul reg op wat dit ook al is. Ek het nog nooit 'n saak gevind dat dit verkeerd is nie (of dit nou gewapende roof is, te veel uitgawes, ens.)
9) Het 'n doel in die lewe. IE. Het 'n 1, 5, 10, 25, 50 jaar plan
10) Kies by die keuse van 'n loopbaan, 'n universiteitsgraad, ensovoorts iets wat u kan verduur wat u sal help om u doelwitte te bereik.
11) Spandeer minder as wat u verdien.
12) Betaal elke maand al u rekeninge af.
13) Sluit slegs skuld aan as dit in pas is met u langtermyndoelwitte.
14) Doen teenoor ander soos u wil hê hulle aan u moet doen. (Dit is familie sowel as vreemdelinge)
15) Doen dinge vir ander wat u nie wil doen nie, want dit kom 10 keer terug.
16) Daar sal altyd byna alles iemand ryker, slimmer, vinniger, beter as jy wees. Wat jy nie sien nie, is hoe ellendig of wat die opgeoffer is om te kom waar hulle is.
17) Maak nie saak wat u doen nie, probeer u bes, en dit sal regkom.
18) Oefening maak perfek. U moet 10 000 uur spandeer om 'n kenner van iets te word.
19) Alles in die lewe is 'n balans van afwegings. As u 5 ure videospeletjies spandeer, spandeer u nie 5 ure saam met die gesin of 5 ure om 'n nuwe vaardigheid aan te leer nie
20) Streef altyd daarna om nuwe dinge te leer, of om dinge dieper te verstaan. Daar is baie vlakke vir alles, en om te verstaan ​​wat 'n probleem, oplossing, ens. Is, maak u 'n meer afgeronde persoon.
Niusha 31 Julie 2014, 09:33
MMM, ek dink as u sê, maar as u reeds saam met 'n vrou en kinders ingeslote is, is dit beter om van 'n vrou te verander na 'n eggenoot en '8221. Met "wife " voel dit asof u gehoor slegs mans is wat ons almal weet nie waar is nie.
Rooi 4 Augustus 2014, 22:18
Vickey 5 November 2014, 12:31
Ja, en maak 'n vennoot, aangesien nie alle toegewyde verhoudings deur die kerk of die staat geformaliseer is nie, en ook nie almal hetero is nie.
Dit was 'n wonderlike pos. Op 'n stadium het ek besef dat ek moet ophou om my eggenoot te pla. (Ek werk nog steeds daaraan) ongelooflik, dit was die uitdaging wat die deure oopmaak, en ons het vandag gepraat oor die beloning van eweknieë. Dit was 'n reis.
Ek hou van wat ander gesê het oor die bereiking van u doelwit om te spaar en dan te ontspan. My probleem is dat as ek dit regkry, ek enige ekstra werkstyd uitbreek, maar ons hang ongeveer 60%, so ek kan en behoort te chillax.
Ook daardie PowerPoint was ongelooflik! Baie dankie Andy en dankie MMM vir die deel. Jy het reg geëet MMM jou temperament het soveel te doen met gedrag. Dit is ongelooflik, ek vind dit nog steeds so nuuskierig dat u gesin dinamies is met kos, dat u altyd verwys na die feit dat u aparte maaltye vir klein mm berei. (dit lyk soos 'n Amerikaanse praktyk, ek ken jou Kanadees). Ek was nog altyd die een wat jy eet wat almal eet, en ek voel in die meeste dele van die wêreld so. Maar ek trek gewoonlik die streep by kos wat ek self nie kan maag nie. Ek lees egter ook 'n ouerskapblog en die skrywer stem redelik saam met u perspektief (bied u kind gesonde opsies en vertrou dat u kind eet wat hy nodig het), en ek het die leisels losgemaak wat ek beslis nie wil hê dat my seun moet hê nie 'n traumatiese ervaring met enige voedsel en maak dan die deur vir ewig toe. U moet dit gaan kyk MMM. Ek dink u hou daarvan. Google Janet Lansbury.
Ok puik post. Dit is wonderlik om weer jou stem te hoor.
Ons het 'n ongemaklike vrede in ons familie oor spaarsaamheid. Ons het 'n groot deel behaal met 'n middelinkomste. Ek kon twaalf jaar lank saam met die kinders tuis bly terwyl ek vreemde werk (redigering, byeboerdery, skryfwerk) aan die kant werk. Ek kan nou deeltyds werk en nog steeds tuis wees vir my kinders as hulle van die skool af kom. Ons het ons huis afbetaal en het geen verbruikerskuld nie.
Ek sou my egter as 'n minimalistiese klassifiseer en sekere gewoontes van my vrou maak my mal. Die belangrikste hiervan is die kruidenierslys. Ek doen inkopies deur te besluit hoeveel geld ek in my kruideniersware -begroting het en beplan dan daarvolgens. My vrou skryf wat sy wil op die lys en sê vir die kinders dat hulle moet neerskryf wat hulle op die lys wil hê. Dit is 'n fundamentele verskil in lewenswyses. As ek sonder melk is, en ek nog net twintig dollar oor het in die voedselbegroting, koop ek nie meer melk of maak ek sojamelk nie. Noudat ek getroud is en terwyl ek klink asof ek kla, is ek 18 jaar gelukkig getroud as ek nie met melk by die huis kom nie, of iets anders op die lys, is dit#8217s 'n groot saak. Ek kan my vrou eenvoudig nie opgewonde maak oor 'n begroting nie. Ek dink dit kom neer op 'n verskil in gesinsagtergrond. As ons my skoonfamilie besoek, hoor ek hoe my skoonma gedurig sê " dit op die lys plaas. "
Ons het in mindere mate dieselfde probleem met dinge. Toegegee, ek sou dieselfde goed gebruik totdat dit letterlik onbruikbaar was, of ek nou geld gehad het om dit te vervang of nie. My vrou doen graag inkopies, maar sy doen dit wel in tweedehandse winkels. Ons het nou drie banke. My vrou wou 'n leerbank hê. Ons het een in die tweedehandse winkel gevind wat aaklig gelyk het. Ons het $ 75 daarvoor aangebied, en hulle het dit aanvaar. Ek het dit op my fiets opgetel met ons fietse by die werkwa. Dit het skoongemaak om amper soos nuut te lyk. Ek probeer voortdurend besittings weggooi, en my vrou probeer voortdurend om die huis vol te maak. Ek hou van 'n relatief leë, Zen-agtige huis. My vrou hou van vol en sagte.
My vrou is dankbaar vir my spaarsaamheid, en sy hou daarvan dat ek die geld bestuur. (Sy wip gereeld tjeks toe ons die eerste keer trou), maar ek kan haar nie opgewonde maak oor die aanpak van spaargeld as iets wat ons saam kan doen nie. Ek moet agter die skerms geld wegswaai terwyl ek alles op die lys koop.
Dit is 'n baie interessante verhaal, Paul. Ek hou van jou in die meubelafdeling (ek hou van lugtige binnenshuise ruimtes en haat dit om oor dinge te struikel), maar soos jou vrou in die kruidenierswinkel (het nog nooit 'n begroting gehad nie en geniet baie kos). Maar met behulp van Costco en koste-per-kalorie berekeninge, kom ons steeds goed uit.
Mej BNE 1 Augustus 2014, 23:36
Is daar dalk 'n soort nes -mentaliteit wat daar aangaan? Ek was vroeër so totdat ek 'n anti-verbruikersboek gelees het wat 'n uitdaging van 3 maande sonder uitgawes of iets dergeliks voorgestel het. Kan ek nie sê dat ek die hele uitdaging deurgemaak het nie, maar dit het my oë oopgemaak en my meer bewus gemaak van my uitgawes.
Uitstekende pos! Baie goed gesê. Ek is van nature die soort om te lewe en om te laat beheer dat iemand nie in my is nie. My man, hoewel hy nie verkwistend is nie, is ook nie baie spaarsaam nie. As hy besluit dat hy iets wil hê, speel die prys dit nie eens in nie. Hy het wat ek American Entitlement Disorder (AED) noem, die rede hiervoor: ek werk hard, ek behoort dit te verdien/te verdien. Ek kan dit regkry en sulke aankope verbied, maar wat help dit?
Soos aangedui, is hierdie aankope nie genoeg om ons in die wiele te ry nie. Ons is skuldvry en ek (hy het ook 'n paar) het genoeg daaglikse spaarsamige gewoontes om goed deur te kom.
Dankie vir die herinnering en die "Jy kan meer vlieë met heuning vang as asyn benadering ".
Ek het nog nooit van American Entitlement Disorder gehoor nie, maar my man erken vryelik dat hy G.A.S. (Gear Acquisition Syndrome). Hy het 'n hoë kamera en 'n paar nuwe en ander fotografieverwante toestelle wanneer hulle die eerste keer vrygestel word. Hy is bewus daarvan dat die lees van fotografieforums 'n gevoel van dringendheid en begeerte skep en dat hy selde swig, maar hy verlang steeds na die goed. Ons het geen skuld nie en albei het vroeg afgetree, sodat hy kan koop wat hy wil, sodat ek hom nooit aanmoedig of ontmoedig nie. Nog steeds 'n interessante term daarvoor, en ons gebruik dit albei om ons geldelike begeertes te ontlont. My sindroom behels handwerkbenodighede en#8230 ..
Ek kry uiteindelik hierdie goed en ek was verlede jaar vyftig. Ek is bly dat dit nooit te laat was om te begin nie, maar ek is jammer dat loopbane, werkverlies en geldstres baie groot was toe ons ons kinders grootgemaak het. Wat 'n onmeetlike bonus om finansiële vryheid te hê, of ten minste 'n baie stewige finansiële grondslag, voordat u kinders grootmaak. Dit was iets wat ek gedink het net die aristokrate onder ons kan doen.
Theobromine 11 Augustus 2014, 09:32
Ja, MMM, kyk of u die skare kan aanmoedig. Mislukte of stilstaande loopbane, werkloosheid, mediese rekeninge, egskeiding, bewegings wat nie uitgewerk het nie en slegte krediet, suig 'n leeftyd aan geld en motivering.
Ons wil almal aanhou om weer op te staan ​​vir nog 'n rondte, maar ek ontmoet baie middeljariges wat geen hoop het om af te tree nie en net regkom of hulp van familie en regering nodig het. Ek wil nie een van die mense wees nie en het probeer om werk of beleggings te kies wat my toekoms nie gesteel het nie, maar weer. Ek hoef nie dat u met u oë rol nie, dit kan gebeur en dit gebeur te gereeld-u weet dit nie of sien dit nie. Ek kyk na u stelsel om dit weer te doen, en dit is my laaste poging. Yard sale is my middelnaam. Die kinders is weg en ek en ek gaan almal na die goud, maar ons bly in 'n depressiewe gebied waar die betaling en die kans laag is en die belasting hoog is. Laat ek net weet dat ons nie meer almal hoenders is nie, maar ons waardeer nog steeds alle aanmoediging en advies. Ek weet dat mense vasbeslote is om met soveel skuld as moontlik te sterf, maar my stresvlakke is te hoog as gevolg van skuld, en ek moet albei onder beheer kry. Word 'n intekenaar en druk op die reset. Dankie by voorbaat.
Mike B 31 Julie 2014, 10:35
MMM het 'n rukkie gelede 'n voorstel in een van sy artikels wat my en my vrou regtig verbind het: Maak 'n lys van alles wat u met u vrye tyd kan doen. Sorteer dit volgens koste. Doen die gratis/goedkoop (of beter nog, dit is die geld waarmee u geld verdien).
As u eers 'n lys vol gratis museumbesoeke, staptogte in die park, ensovoorts het, het dit moeilik geword om onbesonne verbruikerservarings te regverdig (#8220 inkopies doen,#8221 films, gemaklik eet). Die opvallende ding is ook dat die gratis ervarings dikwels as pret of meer pret as duur ervarings is. Ek geniet dit om na die gratis buitelug -horlosies te gaan, waar jy jou eie piekniek verpak, met meer as $ 10 fliekkaartjies en gemorskos.
Michelle 31 Julie 2014, 10:58
Ek was mal oor die glybaan "Nie more Whole Foods – hierdie plek maak ons ​​dood. " Ek het gisteraand net dieselfde gedink.
Tricia 31 Julie 2014, 14:49
Ek vind die Whole Foods -skyfie ook interessant, maar om 'n heel ander rede. Ek het eerder Whole Foods as die Safeway begin inkopies doen, want dit is vir my naby genoeg om na die Safeway te ry. Die hele kar ding los. ..
Omdat ek geweet het dat ek alles huis toe moet haal, het ek slegs die resepte uit die groot asblikke begin koop. Ek het nie verander wat ek gekies het om te eet nie; ek het sopas 2 koppies meel teen 'n sak van 5 pond gekoop. En na alles gesê en gedoen 'n paar maande later, eet ek organies, besnoei ek ernstig voedselafval, loop meer en bespaar ongeveer 30% op my vorige kruideniersware rekening. Dit het my verras.
jessica 31 Julie 2014, 17:49
Ek dink regtig nie dat hele voedsel as 'n kruidenierswinkel geklassifiseer moet word nie. Dit kom weg daarmee, maar dit is regtig 'n spesialiteitsmark. Maar ja, as ek daarheen gaan, is dit so goed. Ek vind ek hou nie daarvan om gereeld daarheen te gaan nie, want die nuwigheid van vars gebakte kosse raak minder.
dit is waarom dit die hele salarisrekening genoem word.
Brandon 31 Julie 2014, 11:13
Net gister was ek besig om te werk aan my huis wat ek besig is om te draai. Dit was 'n perfekte Woensdagmiddag met koeler as normale weer vir Julie. Ek het begin dink oor hoeveel pret dit sou wees as net een van my vriende hier by my kon wees, in plaas daarvan dat hulle by hul werk afgesluit is, meer as 40 uur per week werk en hul lewe deurbring deur iets te doen wat hulle nie wil doen nie . As hulle net kon uitvind hoe om 'n goeie sober lewe te lei soos ek, kan ons 'n ontspanne middag geniet en terselfdertyd lag, werk en geld verdien. Toe lees ek vandag hierdie MMM -artikel en daar staan: Hierdie klein veranderinge is belaglik effektief en ook belaglik maklik, en daarom vind ek dit belaglik dat byna almal in hierdie land ongemaklik is, behalwe diegene met so 'n belaglike hoë inkomste dat hulle kan kan dit nie alles spandeer nie. "
Sjoe, dit is presies wat ek gedink het! As my vriende hul lewe 'n bietjie kon verander net soos ek, kon ons almal ons vrye tyd geniet en die lewe lei. Hou aan om hierdie goeie raad te gee en die woord Money Snor te versprei, en miskien kan ons almal eendag vriende hê wat die lewe saam met ons kan geniet!
Dit is vir my verbasend hoeveel mense nooit vra hoekom nie? " Hulle word net groot, werk die hele tyd en verbruik. My vrou is heeltemal aan boord met my begeerte om by "genoeg " te kom sodat ons kan loskom van finansiële slawerny.
Ek kon nie meer saamstem nie. My man was nog altyd spaarsaam en hy het geweet dat dit my nie help om my te druk om sy perspektief te deel nie, want ek is hardkoppig en ek waardeer dit NIE dat ek gesê word wat ek moet doen nie. In plaas daarvan het hy my geduldig op my eie die voordele van spaarsaamheid laat ontdek.
Noudat ek 'n bekeerling is, laat ons maar net sê dat hy 'n gelukkige, kommervrye ou is. Ek is miskien selfs meer spaarsamig as hy :).
Edith Esquivel 31 Julie 2014, 11:52
Ek glo dat Mustachianisme my die doelwit gegee het. Ek het geen skuld nie, ek het 'n noodfonds, spaargeld, huis, motor, en toe baie goed betaalde ekstra werk begin inkom, het ek nie gemotiveerd gevoel om meer as my 8 uur aan te hou werk nie. Mustachianisme het my 'n rede gegee waaraan ek nog nooit gedink het nie: finansiële onafhanklikheid, in die werklike sin van die uitdrukking. Ek het voorheen gedink finansiële onafhanklikheid is die vermoë om werk te kry. Hoe dom! Maar miskien was ek nie die enigste een nie. Hierdie snorisme het my dus in staat gestel om die geheelbeeld, die hele betekenis van geld, te sien. Ek voel bemagtig, duidelik, gemotiveerd. Dankie.
JA! Ons het feitlik geen skuld gehad nie (verband!), Geld in ons rekeninge, motor afbetaal, skynbaar genoeg geld om al die nodige werk aan ons huis te doen. Wat anders om met die geld te doen? Dit word steeds aan belaglike klein aankope bestee. £ 2 daar, £ 20 hier.
Ek het Rich Dad, Arme Dad gelees, en dit het my teëgestaan. Ek wou nie werk en werk om 'n luukse motor of 'n groot huis te koop nie. Dit lyk net na baie skoonmaak en onderhoud om voor te betaal! Hy het gesê om ryk te stel bo veilig en gemaklik. Ek sou veel eerder veilig wou wees.
Gelukkig werk ek en my maat saam na die doel. Hy weet nog nie hoe dit finansiële onafhanklikheid heet nie, maar hy weet dat hoe meer hy het, hoe langer ons kan oorleef as hy sy werk verloor. (Ek is tans met 'n siekteverlof van my werk af, so ons vertrou op hom, net soos ek dit haat.
En gelukkig vir ons, het ek onlangs 'n erfenis ontvang wat min of meer gelyk is aan ons (klein) verband, so ons het dit reggekry, slegs 18 maande nadat ons dit gekry het (Hy het 30 30, ek 'm 24, het hy my deur die universiteit ondersteun, en ons het per ongeluk 'n huisdeposito gespaar – mense in die regte wêreld HAAT my as ek dit sê, maar dit was waar!), so nou is ons behuisingskoste net onderhouds- en raadsbelasting (gelykstaande aan eiendomsbelasting). Ons spaarkoers het nou 40% bereik vir langtermyn -dinge (ons wag nog 'n paar datapunte voordat ons kan bereken hoeveel ons in kontant spaar en die erfenis deurmekaar is!). Redelik goed vir 'n SINK -egpaar in die Verenigde Koninkryk toe hy net onder die mediaanloon is
Ek was die eerste een wat MMM gevind het, maar sodra my man aan boord gekom het, was dit ongelooflik en ek was nie meer die enigste ding wat ek wou hê nie! Daar is nou 'n buite -owerheid! Ek dink dit was net te abstrak vir hom om te sien dat klein opofferinge (a) glad nie opoffering was nie en (b) later die moeite werd sou wees. Nie een van ons is perfek nie, maar ons hou mekaar aanspreeklik en ek probeer dit doen sonder om die baas te wees.
CathyG 31 Julie 2014, 12:24
Puik artikel en een wat by my aanklank vind, veral oor die reaksie op gesag!
Geldbestuur is 'n baie moeilike onderneming as u 'n eenverdiende gesin het, met een lid 'n in-die-wol-snor en die ander een. Aangesien die verdiener 'n snor is, en die uitgawe nie 'n betaling is nie (en die uitgawer haar eie unieke stel bagasie rondom die geld = liefdesprobleem het), kan dit soms 'n taai paaltjie wees. Ek moet egter sê dat die vreugde wat ek sien wanneer my man geld spaar, baie werklik en tasbaar is. En stadig leer ek om my gewoontes te verander om ons as gesin te help om sulke vreugde en tevredenheid aan te kweek.
Ek het 'n ongelooflike talent om maniere te vind om geld te spandeer. Gelukkig het my eggenoot 'n aangebore vermoë om die lang wedstryd te sien, geld weg te sit en my dan die voordele te wys! Aangesien hy die verdiener is, is dit soms vir my maklik om te voel dat hy outoriteit oor die uitgawes het. Maar hy herinner my daaraan dat ons 'n span is, en my bydrae is, net soos dit nie in dollarrekeninge gemeet word nie, net so groot.
Ek moet myself soms herinner dat spaarsaamheid nie 'n persoonlikheidsgebrek is nie, maar eerder iets wat hom so 'n wonderlike man maak om mee te trou. Hy het die lang wedstrydplan vir ons, en dit bevat nie kredietkaartrekeninge of lang ure se werk nie.
En, net ter rekord, Mustachianisme het ons huwelik nie verwoes nie! Om 'n gemeenskap te hê, 'n naam, 'n MANIER om die lewensdoelwitte en strewe te identifiseer, was vir ons 'n wonderlike gawe. Ek is moontlik nog steeds 'n "wannabe ", en ek het beslis nog 'n lang pad om te gaan, maar verdomp! Ek dink ek het 'n bietjie perskefuzz.
Interessante bespreking hier aan die gang. Ek dink dit is 'n kwessie van hierdie paartjie wat die verskil tussen suinig en reguit suinig leer. Dit blyk egter dat hulle buiten die interne bestedingsbeleid ander kwessies het, veral 'n gebrek aan wil om onderlinge doelwitte te bespreek en hoe om dit as 'n span te bereik. Soveel nuttige voorstelle in bogenoemde artikels en antwoorde dat ek nie die punt sal besef nie.
Maar hel! As ek dit was, sou ek met 'n steakmes na die dom opblaasbank gaan, 'n goeie tweedehandse een koop en 'n paar groot gemaklike kussings maak. (Met 'n ou naaimasjien en versierstof in die afslagbak).
tallgirl1204 31 Julie 2014, 15:13
Ek is heeltemal saam met jou. Regtig? 'N Opblaasbank? Ek dink dit is 'n voorbeeld van twee mense wat op verskillende maniere spaarsaam is, wat elkeen probeer om sy/haar regte manier " op die ander af te dwing.
Ons huidige bank was 'n freebie van die bure, al wat daarmee verkeerd was, was dat dit hulle nie meer pas nie. Dit is baie gemaklik, en nog beter, dit is ongeveer 30 jaar na gasontploffing, sodat my man tevrede voel dat ons nie deur chemikalieë vergiftig word nie (dit is iets waaroor ek nie soveel kan koop nie) aan die ander kant was hy dringend op bababottels van glas, ongeveer 'n jaar voor die BPH -uitgawes in plastiekbottels omdat dit wyd gepubliseer is, so miskien weet hy goed wat ek nie weet nie).
En miskien is dit die punt: as u by iemand woon, moet u redelik baie tyd spandeer omdat u weet wat u nie weet nie, en omgekeerd, en as u dink dat u die beste manier is, moet u uitvind hoe om dit te deel op 'n manier wat hul denke nog eer.
Dekaan 31 Julie 2014, 12:57
Het ek sy skyfies reg gesien? Gaan u nie meer tandarts toe nie? Ek is nie seker of ek met die een kan saamgaan nie
Rachel 31 Julie 2014, 13:37
Ek dink dit was die uitskakeling van tandheelkundige skuld. Dus het hulle waarskynlik werk aan 'n betalingsplan laat doen.
Ek het nie die gevoel gekry nie, maar ek hoop dat jy reg is.
Gebruik die regte naam of bynaam om nie-promosie te hou nie
(nie Blogger @ my blognaam nie)
Die nuttigste opmerkings is opmerkings wat geskryf is met die doel om te leer by of om ander lesers te help en nadat hulle die hele artikel en al die vorige opmerkings gelees het. Klagtes en beledigings maak gewoonlik nie 'n draai hier nie, maar skryf dit in elk geval op u eie blog!
Verwelkom nuwe lesers
Kyk 'n bietjie rond.As u dink dat u hard genoeg is om die maksimum snor te hanteer, begin dan gerus by die eerste artikel en lees tot by die hede deur die skakels onderaan elke artikel te gebruik.
Kyk na die volledige lys van alle plasings sedert die begin van die tyd vir meer toevallige steekproewe of laai die mobiele app af. Klik op enige titels wat u interesseer, en ek hoop om u meer gereeld hier te sien.
As u dink dat sosialisme onbetaalbaar is, verstaan ​​u nie kapitalisme nie
In hierdie opstel gaan ek die snaakse, dwase, agterlike mite uitdaag (wag, ek bedoel, smash) dat "sosialisme te duur is !!" - wat niemand moet glo nie.
Sien u die arme man hierbo 'n kruiwa vol geld druk om vir basiese dinge te betaal? Dit is wat Amerikaners ook nou net aan kapitalisme moes begin doen - en miskien verstaan ​​hulle nog nie hoe of hoekom nie. As u dink dat sosialisme onbekostigbaar is - verstaan ​​u nie kapitalisme nie.
(Laat u ideologiese vooroordele dus hier val - as u iets wil leer, dit wil sê. Die mite is terloops nie ekonomie nie, my vriende. Dit is net finansiële ingenieurswese. Die ekonomie is baie, baie eenvoudig. Ek gaan om dit op 'n baie eenvoudige manier aan u te verduidelik, maar ek dink niemand het u nog geleer om daaroor na te dink nie.)
Daar is 'n beginsel wat ek dink niemand aan Amerikaners verduidelik nie - ten minste nie goed nie. Hulle "betaal" reeds vir die dinge wat die sosiale demokrasie sou bied. Hierdie geld hoef nie 'gevind' of 'ingesamel' te word nie. Dit stroom al uit hul sakke, soos 'n groot rivier, in die kas van roofkapitalisme. U hoef nie bekommerd te wees oor 'hoe u vir sosialisme moet betaal' nie, want Amerikaners betaal kapitalisme grootliks, in 'n mate ongesiens in die moderne geskiedenis, vir die basiese beginsels van die lewe (en hulle betaal nie net met geld nie, maar ook met tyd, energie, vertroue, betekenis, doel, behoort, gesondheid, hul kinders en die lewe self, maar ons sal daarby uitkom).
Amerikaners staar 'n situasie van eudaimoniese hiperinflasie. Ek sit volop kursief in omdat ek 'n punt wil maak. In Venezuela het pryse met duisende of miljoene persent gestyg vir verbruikersgoedere. En Amerikaners - veral randkonserwatiewes - spot met die vuil, dwase Venezolane en blameer sosialisme omdat hulle dit laat gebeur het.
Maar in Amerika het die pryse van al die basiese beginsels van 'n goeie lewe - "eudaimonia" - met honderde of duisende persent gestyg. Miskien dink jy ek oordryf. Wel, laat ons die bewyse hersien. Gesondheidsorg het gestyg tweeduisend persentt. Die onderwysprys het met 1000%gestyg. Kos, 300%. Huur- en huispryse, 400%. Kindersorg, 500%. Dit is ook alles konserwatief, volgens my mening. U kan by die lys voeg soos u dit goedvind.
Nou, dit is meer as 'n paar dekades. Maar dit is ook hiperinflasie - slegs van 'n kruipende aard, wat des te gevaarliker is, omdat dit genormaliseer word. Die hiperinflasie wat Amerikaners in die gesig staar, is nie vir verbruikersgoedere nie - net soos in Venezuela. Sjampoe, deodorante, sokkies. Dit is nog steeds vir iets meer fundamenteel - die basiese goedere wat mense nodig het om 'n ordentlike lewe te lei. Al die basiese beginsels van die lewe het in prys gestyg op 'n soort epiese manier wat die wêreld nog nooit vantevore gesien het nie, buiten hiperinflasionêre episodes, soos die Weimarrepubliek.
Sien u wat ek bedoel met eudaimoniese hiperinflasie? Selfs mense in Pakistan, Chili en Kenia staan ​​nie voor so iets nie. As u daar gesondheidsorg benodig, het dit nie in prys gestyg nie tweeduisend persent. Dus, Amerika, vreemd, snaaks, tragies, soos Venezuela, gaan deur sy eie hiperinflasionêre ineenstorting. Een wat hy nie sien nie, laat staan ​​nog verstaan ​​- en een wat nie deur sosialisme gebring is nie, maar dit lyk asof dit 'n gebrek daaraan is. Hoe ironies. Hoe vreemd. Hoe kan dit wees? Ons kom daar. Kom ons gaan voort met die ekonomie.
Daarom het die lewe in Amerika 'n sombere oefening geword om aan die rand van die skeermes te gaan. 'N Volle 80% van die Amerikaners - selfs nominaal gegoede mense - leef van salaris tot salaris. 'N Hele nasie is min of meer 'n noodgeval, siekte of onvoorsiene uitgawes weg van ondergang. En ondergang beteken in hierdie geval ware ondergang: bankrotskap, dakloosheid, omgang met gesondheidsorg, ensovoorts. Amerikaners is stukkend, my vriende. Dit is wat 'n nasie wat 'n salaris betaal, beteken.
Waarom is die Amerikaners stukkend? Waarom het Amerika iets geword soos die wêreld se eerste arm ryk land? Die mediaaninkomste in Europa is eintlik nie hoër as in die Verenigde State nie - maar dit lyk nie asof Amerikaners dit kan regkry nie, en die Europeërs doen dit ten minste meer.
Dit is nie omdat Amerikaners woeste, dwase, dobbelaars of selfs die baie geringste verbruikers is wat hulle soms gemaak het nie. Hulle spandeer nie hul geld op nog meer volstruisleerbaadjies, somerhuise en seiljagte in die Paul Manafort -styl nie - in plaas daarvan om dit verstandig weg te gooi. Amerikaners is ook nie bang nie, want die prys van tegnologiese vooruitgang, soos TV's en rekenaars, het gestyg - in werklikheid daal dit met veelvoude. Amerikaners is dus nie moedeloos omdat hulle besluit om dit te wees nie.
Amerikaners is stukkend omdat hulle moet wees. Die rede waarom 'n nasie salaris tot salaris leef, aan die grimmige rand van ondergang, is omdat die prys van die basiese beginsels van die lewe die hoogte ingeskiet het - katastrofies, epies, verwoestend, op 'n manier nêrens anders in die wêreld nie. Amerika gaan deur 'n nagmerrie -episode van eudaimoniese hiperinflasie. Die prys van die basiese beginsels van 'n ordentlike lewe het deur 'n soort massiewe, kruipende, meedoënlose inflasie gegaan, sodat elkeen van hulle met ten minste honderde, indien nie duisende persent, gestyg het.
Terselfdertyd is die gemiddelde inkomste egter vlak. Hulle het nie veel gestyg nie, indien enigsins. En dit beteken dat Amerikaners hiperinflasie -basiese beginsels moes probeer bekostig oor inkomste wat nie gestyg het nie. Die resultate? Lammende skuld. Kinders wat dit nie kan bekostig om uit te trek nie. 'N Hele klas bejaardes wat bankrot is.
Wat het eudaimoniese hiperinflasie in Amerika veroorsaak? Kapitalisme wel. Nie ma-en-pop-kapitalisme nie, die soort wat my omgewing aan die gons hou met kroeë, kafees, restaurante en winkels. Roofkapitalisme. In industrie na bedryf was konsolidasie die norm. Groot monopolieë is gebou. Daardie monopolieë het elke jaar meedoënlose pryse verhoog, want dit is wat monopolieë doen - omdat kapitalisme stygende winste vereis, ongeag die koste van die mens.
Neem HMO's as 'n eenvoudige voorbeeld. Daar is nou net 'n handjievol, en hulle bou op hierdie stadium hele hospitale op - maar die meeste bied skaars 'gesondheidsorg' van 'n standaard wat in enige ander ryk land aanvaarbaar sou wees. Dit is hoe 'n kind $ 30K kos - fiktiewe heffings, soos "om jou baba vas te hou, kos $ 1000", letterlik uitgevind deur roofmonopolieë om winste te verhoog. Amerikaners het uiteindelik vir elke laaste sent gedruk - vir die eenvoudigste menslike dade, soos om hul eie pasgeborenes te hou. Totdat hulle uiteindelik heeltemal natuurlik gebreek het.
Nou. Wat skuil daarin? Amerikaners betaal reeds vir die dinge wat sosialisme lankal moes voorsien het. Gesondheidsorg, onderwys, vervoer, media, aftrede, pensioene, veiligheidsnette. Slegs hulle betaal deur die neus - verwoestend, tot op die punt dat hulle salaris tot salaris leef. Die geld hoef nie gevind te word nie. Sosialisme sal ook nie die prys verhoog nie - dit kan nie.
Hoe betaal Amerikaners te veel? Daar is natuurlik die direkte koste - hulle is stukkend! Maar dan is daar ook die indirekte koste - die 'geleentheidskoste', soos Amerikaners sê. Amerikaners leef vyf jaar minder as Europeërs. Die selfmoordsyfer styg die hoogte in. Hulle vertrou nie hul instellings of hul samelewing nie. Hulle kinders kan nie bekostig om uit te trek nie. Wantroue, wanhoop, eensaamheid, woede, nutteloosheid, depressie - tot by die lewe self. Dit is ook die koste wat die Amerikaner roofkapitalisme betaal. Hulle betaal kapitalisme grootliks vir die basiese beginsels van die lewe, nie net met geld nie, maar met hul potensiaal - hul tyd, energie, verstand, liggame en lewens.
'Sosialisme'-sosiale demokrasie in die minderjarige liga-net soos in elke ander ryk land, verlaag die basiese lewenspryse massief, sistemies en permanent. Dit verlaag die prys van al die basiese beginsels van die lewe, wat Amerikaners voorlopig onder ernstige eudaimoniese hiperinflasie in die gesig staar, omdat kapitalisme dit steeds opbou. Hoe so? Al hierdie markte neig natuurlik tot monopolie - dit is meer doeltreffend om net een reuse -HMO te hê as duisend kleintjies. Slegs 'n sosiale monopolie, in plaas van 'n kapitalistiese, gebruik dit monopsonie om pryse vir mense te verlaag, in plaas daarvan om dit voortdurend te verhoog. Geneesmiddels, handboeke, klasse, lesse, ensovoorts, daal in prys. Soveel so dat Denemarke byvoorbeeld studente betaal om na die universiteit te gaan.
(En die kwaliteit styg ook - want waar kapitaliste 'n aansporing het om 'n draai te maak, het stelsels met sosiale aansporings, waar niemand beloon word vir hoeveel rekeninge hulle genereer nie, of hoeveel wins hulle hierdie nanosekonde behaal, skielik 'n aansporing om werklik sorg, aandag, ordentlikheid en menslikheid in hul werk te hou.)
Mense in die res van die ryk wêreld het dus nie soos eudaimoniese hiperinflasie te kampe gehad nie, omdat hulle nie die noodlottige keuse gemaak het om kapitalisme te probeer verskaf nie, die basiese beginsels van die lewe is. In plaas daarvan het sosiale goedere, soos gesondheidsorg, onderwys, vervoer, finansies, media, die prys van 'n ordentlike lewe laag gehou - en die kwaliteit is ver bo Amerika.
Dit is waar dat Amerikaners se "belastingrekeninge" met 5 of 10 persent sal styg as hulle 'n soort sosiale demokrasie kies. Maar dit is meer waar om te sê dat die koste nie eens die helfte van die vergelyking is nie. Die styging van 5 of 10 persent in belasting begin die duisend persent hiperinflasionêre verhogings in die basiese beginsels van die lewe ongedaan maak. Hmm, vyf persent vir duisend? Klink dit vir jou na 'n goeie deal? Dit behoort te wees - daar was selde 'n beter een in die geskiedenis. Amerikaners sal meer inkomste hê, nie minder nie. Tog is dit 'n uitdagende ding om aan mense te verduidelik in die klankgrepe van politici, en in 'n werklike sin voel ek dat Amerika se toekoms daarvan afhang dat Amerikaners mekaar werklik verduidelik en dit verstaan.
Amerika het regtig iets geword soos 'n nuwe Weimar -republiek. Ons praat nie so daaroor nie, maar ons moet. Eudaimoniese hiperinflasie het 'n vlamwerper van Amerikaanse welvaart geneem - tot die punt dat Amerikaners as 'n nasie gebreek het. Wat doen armoede aan mense? 'N Ineengestorte middelklas kyk na 'n fascis om redding. En as Amerika 'n toekoms wil hê, moet dit alles ongedaan gemaak word-begin by die begin met die stygende, verwoestende, lewensverwoestende eudaimoniese hiperinflasie wat kapitalisme veroorsaak het.
Baie van my lesers het gesê dat hulle meer van my FRANK -blogs hou as enige ander, so ek sal probeer om oor elke FRANK -ete te blog, sodat u 'n idee kan kry van hoe die ervaring vir ons besoekers was. Let daarop dat daar slegs 'n paar foto's van bedekte geregte op hierdie blog is, en dat Jennifer, wat 'n kosstilis is, gewoonlik die laaste bord op die laaste aand fotografeer, maar haar telefoon het besluit dat dit verlede week nie meer wou lewe nie, so ons het al die foto's verloor. *sug*
Ons probeer FRANK doen op die meeste groot vakansiedae wat mense vier deur uit te eet, en dit sluit beslis nuwe jaar in. Aangesien ons spyskaart op NYE 2012 Italiaans was, het ons gedink dat ons die tradisie sou behou, aangesien ek en Jennie lief is vir Italië en die kookkuns daar. Dit was ons spyskaart vanaf 2012:
Ons wou inspirasie put uit ons vorige spyskaart, maar ook 'n paar nuwe elemente en bykomende kursusse bekendstel, waaronder 'n paar van ons tuisgemaakte kase. Ons het net van die stert van ons epiese spyskaart met broodtema met 3 sitplekke van 13-15 Desember gekom en het minder as 2 weke gehad om die spyskaart te bedink en vir 4 vakansiesitplekke te kook 27-29 Desember en 31 Desember. Ons het nog nooit het 4 rug-tot-rug-FRANKS voorheen gedoen, maar daardie ekstra voorbereidingsdag op 30 Desember sou beslis help, en ons spyskaart van 31 Desember sou die vorige naweek uit die spyskaarte uitgebrei word omdat ons 'n hoër skenking vir die sitplek gevra het a.g.v. die vakansie. Dit het ons nie veel tyd gelaat om te konseptualiseer voordat ons die aankope en voorbereiding hoef te begin nie, en sodra ons op daardie Maandag klaar was met FRANK, het ons na The Truckyard gegaan, 'n lekker buite -eetplek op die nuwe Dallas -toneel, waar kosvragmotors deur 'n speelgrond vir volwassenes ry, met 'n massiewe boomhuis (kompleet met kroeg), en mense bring hul honde en kry kos uit die vragmotors en drink drankies uit die kroeë en hou 'n wonderlike piekniek. Die weer was onmoontlik wonderlik vir middel Desember, en ek en Jennie het ongeveer 50 pond klassieke Italiaanse kookboeke saamgebring om te begin droom. Ons het geweet dat ons wil hê dat die tema die noorde en die suide moet wees, en 'n ondersoek na die verskillende keukens van Italië tussen hierdie twee streke.
As 'n baie spesiale bederf het ons ons vriend Adrien Nieto ingevlieg, wat u as die tweede plek van ons seisoen van MasterChef sal herken. Ons normale sous -sjef, Natalie, was die vakansie buite die stad, en ons het iemand nodig gehad wat briljant en vaardig was. Dan, tot ons verbasing, het die onvergelykbare Alvin Schultz ons in kennis gestel dat hy in Dallas in Dallas sou wees, en ons het hom voorafgegaan om die aand te help. Dit het ontaard in 'n spontane MasterChef -reünie.
Ons het die spyskaart nie afgehandel totdat ons begin kook het nie, maar dit het so mooi bymekaar gekom. (Dit is die uitgebreide spyskaart vir die spesiale NYE -sitplekke. Die drie etes die vorige naweek bevat nie 'n paar van hierdie komponente en kursusse nie.)
Ons het geweet dat ons weer oesters moet doen vir die amuse-bouche. Dit is so tradisioneel vir NYE, en ons oesterverskaffer het altyd so 'n wonderlike keuse. En Italianers hou van oesters, veral in die suide. Maar in plaas van die tipiese Franse mignonette ('n pittige sous vir oesters met sjaloties, sjampanje en asyn), besluit Jennie om dit te Italianiseer deur bietjie basiliekruid by te voeg en eerder Prosecco (Italiaanse vonkelwyn) te gebruik. En hoewel dit gebruiklik is om oesters met sjampanje te bedien, het ons besluit om hierdie jaar 'n spesiale skemerkelkie aan te bied op die klassieke Frans 75, wat jenewer, sjampanje, suurlemoen, eenvoudige stroop en bitter is, maar ons het gedraai dit in 'n "Italia 75 " met behulp van vodka, Prosecco, suurlemoen, eenvoudige stroop en 'n baie, baie spesiale tuisgemaakte bitter waaraan ons gewerk het.
Die uwe, waarlik, met 'n ou boom
Sommige van julle het my video's besoek wat die oudste bome ter wêreld besoek, die Bristlecone Pines. Hierdie bome woon op hoë bergtoppe in die woestyn in die Amerikaanse suidweste in Kalifornië, Nevada en Utah. Omdat hulle in 'n vyandige omgewing woon, hoog bo die boomgrens waar ander bome ophou groei, in waaiende wind en met so min as 3 duim reën per jaar, groei hierdie bome baie, baie stadig vir ongelooflike lang tydperke. Die oudste Bristlecones leef al meer as 5000 jaar, wat beteken dat hulle reeds 500 jaar oud was toe die groot piramides van Egipte gebou is! Hulle het feitlik die hele opmars van die menslike beskawing beleef. (Ek moet 'n vrywaring hier plaas, want iemand gaan beweer dat daar baie ouer bome in die VSA en Skandinawië lewe, maar dit is klonale bome, wat beteken dat hul wortelstelsels 10 000 tot 1 miljoen jaar oud kan wees, maar die die werklike bome wat u bo die grond sien, leef nie meer as 500-600 jaar nie.) As u dus 'n Bristlecone Pine nader, kyk u na 'n boom wat al duisende jare lank lewe. As u nie my video's daaroor gekyk het nie, kan u hierdie kort een kyk, en daar is nog 'n ander een hier.
Wat het dit te doen met ons FRANK -spyskaart? Tydens 'n onlangse reis na Burning Man hierdie somer, het ek en my maat Ross gestop om die oudste bos Bristlecone Pines te besoek, hoog bo -op die Witberge in die Inyo National Forest in die oostelike Kalifornië naby die grens van Nevada. En soos u in die video sien, produseer die bome keëls wat oorloop van taai, skerp sap. Ek versamel 'n paar kegels en maak 'n dubbele ekstraksie daarvan met graanalkohol en 'n 8-uur ekstraksie om die ryk sap te verwyder, wat lei tot 'n goue, dennige tinktuur en daarna 'n ekstraksie van 3 weke om houtagtige, bitter te verwyder verbindings uit die keëlhout self. Ek het hierdie twee tinkture versigtig gekombineer met 2 ander tinkture wat ek van Texas -jenewerbessies gemaak het (van die bome in die park agter my huis) en van Cascade -hop wat ek in my tuin gekweek het. En so is gebore, wat moontlik die mees epiese bitters kan wees wat ooit gemaak is en#8230Berstelbeenbitter, die essensie van die oudste bome ter wêreld. (Sonder om die werklike bome te beskadig, moet ek dit beklemtoon.) Hierdie baie spesiale skemerkelkie het ons oester vergesel om 'n Suid-Italiaanse kursus vir die amuse-bouche te voltooi.
Vir die volgende kursus wou ons 'n salumi bord maak. "Salumi " is die Italiaanse woord vir vleis. (U is moontlik meer vertroud met die Franse woord "charcuterie ", wat dieselfde beteken.) Een van ons mentors by FRANK is die legendariese Franse sjef André Bedouret, beroemd in hierdie deel van die land vir sy lesse oor vleisopmaak. Sjef André was bykans 2 jaar gelede by die heel eerste FRANK teenwoordig, en ons kan altyd op hom staatmaak om sy baie Franse (dws baie eerlike) mening oor dinge te gee! Hy daag ons altyd uit om na nuwe vlakke van bekwaamheid en visie te beweeg. Ons was ongelooflik bevoorreg om 'n paar van sy skouspelagtige vleisgeregte aan te skaf vir hierdie gereg. Die eerste was lonzino, wat die geneesde lende spier van die vark is. Hierdie maer, sagte snit genees tot 'n ongelooflike syagtige tekstuur, en sjef André het warm speserye soos neutmuskaat in die soutvryf gebruik. Die tweede was coppa, wat meer algemeen hier in die VSA cappicola genoem word. Hierdie spier kom uit die vark se nek en het groot dele van spierwit binnespierse vet wat die tekstuur van die nekspiere wat gereeld oefen, balanseer (en kan dus taai, maar ongelooflik lekker wees) en as dit dun gesny word, word dit een van die die mees buitengewone soorte salumi). En die laaste was 'n pittige wors, die moeilikste van alle vleis om behoorlik te genees, ietwat soortgelyk aan salame, waar ons Engelse woord "salami " vandaan kom.Elkeen van hierdie vleis was werklik ongelooflik, en toe ons elke aand 'n stemming vra vir 'n gunsteling skare, het daar nooit 'n stewige wenner te voorskyn gekom nie.
Ons bedien die salumi met 'n huisgemaakte kaas wat ons al 'n paar maande lank genees het, in die styl van 'n Italiaanse ricotta salata, of gesoute ricotta. Dit is NIKS soos die ricotta waarmee u bekend is nie. verouderde, ferm kaas wat sy lewe begin as vars ricotta, wat dan gesout en gepars word en versigtig verouder word. Omdat hierdie kaas eintlik 'n vars kaas is wat almal tuis kan maak, is dit 'n uitstekende voorgeregskaas as u wil leer hoe om ou kase te maak. U kan my blogpos hier lees oor hoe u dit kan maak. Die tradisionele ricotta salata is nie gegeur met iets anders as sout nie, maar ons het 'n groot hoeveelheid gebarste swartpeper by die kaas gevoeg voordat ons dit gedruk het, en dan het ons dit aan die buitekant genees met 'n bleu -kaasvorm om die geur en tekstuur te verander. Ons het die gevolglike kaas "black and bleu ricotta salata" genoem en ons diners was mal daaroor. En, net soos met soveel bestanddele by FRANK, is die enigste plek ter wêreld waar u dit kan proe …at FRANK. Hierdie kursus was tipies van Suid -Italië. Alhoewel salumi regoor die land gemaak word, word varke meestal in die warm suide, waar beeste skaars voorkom, grootgemaak en salumi is meer geneig om gekruid te word.
Soos u dalk gelees het, is ons sop by FRANK geneig om die meeste stemme te verdien as die gunstelinggereg van mense, so ek en Jennie het versot geraak op die sorg dat elke sop die laaste oortref. Ons sop by Bread Frank was die weghol-gunsteling: 'n sy-gladde knoffelsop wat verdik is met suurdeegbrood wat in knoffelolie gerooster is, en ons het groot skoene vir hierdie FRANK gehad. Nadat ons ontelbare tradisionele Italiaanse sopresepte gelees het, het ons steeds nie gevoel dat ons die regte een gevind het nie, daarom het ons 'n nuwe sop uitgevind wat gebaseer is op verskeie tradisionele Italiaanse sop: porcini, kastaiingbruin en pastinaak sop. Elkeen van hierdie drie bestanddele word in Italië vereer en is seisoenaal geskik vir hierdie tyd van die jaar in die VSA. Porcini -sampioene lyk so:
Hulle groei uitsluitlik in die natuur en niemand het agtergekom hoe om dit te kweek nie, sodat elke porcini -sampioen wat oral ter wêreld geëet word, in die natuur gevind is deur 'n sampioenjagter. In die VSA word porcini 'n deel van hul wetenskaplike naam genoem, boletus edulis, of meer algemeen, boletes. Hulle kom die algemeenste aan die weskus voor, en dit is die eerste seisoen vir Kaliforniese boletes. As gevolg van die vreeslike, ongekende droogte wat daar plaasvind, word daar egter nie baie boletes vanjaar gevind nie, daarom gebruik ons ​​gedroogde boletes. (Baie wilde sampioene is baie goed vir droog, boletes en morels onder hulle. En dit is die enigste manier waarop hulle buite hul normale groeiseisoen gebruik kan word.) Boletes kan ook oral in die VSA voorkom, insluitend Oosterse en Suid -Texas, hoofsaaklik in die lente. Baie, baie mense glo dat boletes of porcinis die lekkerste van alle wilde sampioene is, met hul aardse, pittige geure.
Kastanjes is 'n belangrike deel in die vakansieseisoen hier in die VSA. Hulle verskyn in die liedjies wat ons die hele seisoen hoor: " Kastanjes wat op 'n oop vuur gebraai word … " en " Ons sing die liedjies wat ons graag sing sonder om te stop, by die kaggel terwyl ons kyk kastaiings spring! " In die noordelike stede sien mense uit na die kastanje -kastaiingsverkopers gedurende die winter wat hierdie romerige, ryk neute, vars gebraai, bedien. In Texas is kastaiings egter amper nie so algemeen nie, so my heel eerste smaak van kastaiings was in my middel twintigerjare in New York. Al wat u nodig gehad het, was 'n enkele smaak om verlief te raak op hierdie buitengewone neute, wat tipies uit Italië of Korea ingevoer word. Kastanje bome was vroeër wydverspreid in die VSA, maar in die vroeë 1900's het 'n siekte genaamd kastaiingroes amper al die 4 miljard bome regoor die land uitgewis. Vandag is dit ongelooflik skaars om oor 'n volwasse kastaiingboom te hardloop, alhoewel genetiese wetenskaplikes 'n skimmelbestande boom met gene van Asiatiese kastaiingbome ontwerp, en nuwe huishoudelike kastaiingboorde geplant word. (Ongelukkig beteken dit dat as u kastaiings in die Verenigde State vind, dit geneties gemodifiseer is.) As u nog nooit 'n kastaiing geproe het nie, weet u nie wat u mis nie. Hulle moet gebraai of gekook word voordat hulle geëet word, en ek verkies eintlik om dit te kook soos my ma van my lewensmaat my geleer het: in my drukkoker, en die ekstra vog wat die metode tot die neut bydra, maak my enigste kritiek op droë geroosterde kastaiings reg. 8230 Ek vind die neutvleis 'n bietjie te droog met die voorbereiding. Kastanjes is hoogs bederfbaar, anders as ander neute, en is SLEGS vars beskikbaar gedurende die laat herfs en wintermaande. Maar kastaiingbruin meel (geroosterde, gedroogde en gemaalde kastaiings) is die hele jaar deur beskikbaar. Kastanjes is baie soet, met 'n romerige tekstuur en 'n buitengewoon robuuste verdikkingskrag, en 'n perfekte basis vir 'n dik, luukse sop.
Om hierdie twee unieke bestanddele bymekaar te bring, het ons gevoel asof die pastinaak die perfekte brug is, want dit is soet en romerig en aards en pittig. Met ons heilige drietal het ons vorentoe gestoot met hierdie kreatiewe sop, afgerond met olyfolie, selderyblare, gebraaide preie en 'n klomp heerlike huisgemaakte mascarpone -kaas. En alhoewel dit die eerste drie aande 'n bietjie kompetisie gehad het, tydens die oujaarsitplek, het die meerderheid van ons maaltye gesê dat dit hul gunstelingbaan was en dat hulle nog nooit so iets geproe het nie. Die bestanddele in hierdie sop is almal tipies van die bergagtige, koel klimaat in Noord -Italië, waar porcini in oorvloed groei, kastaiingboorde algemeen voorkom en pastinaak stadig groei in die lang, koel herfsmaande.
Kastanje-, Porcini- en Pastinaak -sop met gebakte preie en tuisgemaakte mascarpone
Laat ons nou 'n rukkie stop om oor mascarpone te praat, want die meeste Amerikaners het dringend 'n uitspraakles nodig. Daar is een, en SLEGS EEN, die regte uitspraak vir hierdie Italiaanse roomkaas:
'N Nederlandse amandelgebak genaamd Banket
Tweede opdatering: Ons het pas 'n waarskuwingsverhaal geplaas oor wat ons NIE moet doen as u dit maak nie banket resep. HIERDIE resep is perfek. Barb se eksperimente was baie minder as perfek. Lees wat u NIE moet doen nie.
As u aan een van my familie, nukleêre of verlengde, sou vra, wat is die belangrikste gesins erfstuk, dink ek dat byna almal sou antwoord dat dit Banket is. (Uitgespreek bahn-KET.) In my huis is dit nie Kersfees voordat ons Banket gemaak het nie. Banket is 'n tradisionele Nederlandse gebak (het Barb en ek genoem dat ons 100% Nederlanders is? Ons grootouers het uit Holland gekom!) Wat in lang buise gebak gemaak is met 'n amandelpasta -vulsel. Sommige mense vorm die buise in letters - byvoorbeeld in "Merry Christmas". Ons doen net lang maer "baguettes". Dit is ongelooflik lekker, en elke keer as ek dit aan nie-Hollanders bedien het, het hulle omtrent gesterf as gevolg van die heerlikheid. (Nou is daar 'n nuusopskrif vir u-'Vrou sterf nadat 'n uitstekende gebak geneem is, lykskouing toon 'n oorbelasting van plesier.') Dit is in elk geval 'n wonderlike ding en dit is beslis die moeite werd en baie tydrowend.
• 1 lb botter (opdatering: ek het net twee stukkies hiervan misluk omdat ek warm botter gebruik het. Dit moet koud wees en in kleiner stukkies gesny word, sodat dit in korrels kom, maar dan net in room meel.)
As u 'n Kitchenaid -menger gebruik, meng eers die botter, meel, bakpoeier en sout, en drup dit dan effens in die yswater, net totdat die deeg 'n bal vorm. (Dit kan 'n bietjie minder as 'n bietjie meer as 1 sentimeter wees, en dit MOET yswater wees.) As dit met die hand gemeng word, sny die botter met 'n deegsnyer in die droë bestanddele totdat al die botter ingemeng is en die mengsel korrelagtig is. Voeg dan die water 'n bietjie op 'n slag by.
Rol die deeg in 'n lang, langwerpige strook. Vou dit in 1/3 (vou die ente in 1/3 van die pad) en laat die deeg 20 minute of langer in die yskas rus.
Rol weer uit in 'n lang strook en vou weer 3 in. Laat rus nog 20 minute.
Rol 3de keer in lang strook uit, vou 3 in, laat rus in yskas. Maak vulsel (sien hieronder.) Klits 2-3 eierwitte met 1/4 c in 'n klein bakkie. water.
• 1 pond amandelpasta, verkrummel (moenie marsepein gebruik nie - dit moet amandelpasta wees.)
Meng heeltemal en laat dan 20 minute of langer in die yskas afkoel. Verdeel die vulsel in 8 gelyke dele.
Sny deeg in 8 gelyke dele. Neem een ​​deel en rol in 'n lang strook (ongeveer 15-18 ″ lank en ongeveer 6 ″ breed.) Sit 1/8 van die vulsel langs die strook in die middel, en maak 'n egalige vulsel van ongeveer 1/2 ″ breed. Laat 1/2 ″ -1 ″ deeg vry aan die punte. Vou die punte van die deeg oor die vulsel. Vou die een kant bo -oor die vulsel, dan die ander. Borsel eierwit/watermengsel met 'n deegborsel langs die nate en gebruik vingers om dit te verseël. Plaas die buis (ongeveer 1-2 cm in deursnee) op 'n lang koekieblad, met die naatkant na onder. Smeer bo -oor met eierwit/watermengsel, en besprinkel met 'n bietjie suiker.
Herhaal die prosedure met elk van die 8 deeg-/vulporsies. (Ek bak gewoonlik 4 stokkies op 'n bakplaat, maar as jy die bakkies in letters vorm, moet jy elkeen afsonderlik maak.) Maak die bokant elke 3-4 sentimeter met 'n mes deur.
Bak 15-20 minute by 450ºF tot die bokant van die deeg goudbruin is. Moenie bekommerd wees as sommige van die amandelpasta uitloop nie-dit is 'n gunsteling sneak-snack in ons huis om die gemorste amandelpasta te eet nadat die panne uit die oond gekom het. Laat die deeg heeltemal afkoel en draai dan styf toe in plastiekfolie of aluminiumfoelie. Om voor te sit, sny 1 ″ skywe en bedien op 'n pragtige bord. (of afwisselend, as niemand kyk nie, eet 'n halwe stok so vinnig as wat jy kan en slaan die bord oor. :-D)
P.S. Hier is 'n foto van my derde groep van die seisoen - dit het mooier geword as die eerste 2:
Die koronavirus sal 'n katastrofe vir die armes wees
Isolasie verander hoe u lyk
Die vier reëls van pandemiese ekonomie
Een duidelike voorbeeld is dat die pandemie die afrekening van kleinhandel versnel. In die afgelope 50 jaar het die aantal Amerikaanse winkelsentrums byna twee keer so vinnig gegroei as die Amerikaanse bevolking, tot die punt dat die VSA in 2015 tien keer meer winkelruimte per capita gehad het as Duitsland. Sulke oorvloed maak geen sin in die tyd van Amazon nie. Amerikaanse kleinhandelaars, wat oorbeklemtoon, oorgebou en uitgestrek was, het 'n lang pad om te val terwyl die land in die rigting van aanlyn inkopies beweeg. In 2017, en weer in 2019, het die sluiting van fisieke winkels 'n hoogtepunt bereik, gelei deur die verval van voorstedelike totems soos Sports Authority en Payless.
Die jaar 2020 kan die afslag van die warenhuis veroorsaak, wat die einde van die 200-jarige kleinhandelinnovasie aandui na dekades van agteruitgang. Macy's het meer as 100,000 werkers opgelewer. Neiman Marcus het aansoek gedoen vir hoofstuk 11. Meer verouderde afdelingswinkels en klerehandelaars sal hulle byna beslis na die bankrotskapshof of die korporatiewe begraafplaas volg. Terwyl hierdie ankerwinkels sluit, word honderde winkelsentrums wat al in 2019 gewankel het, in 2020 uitgeslaan.
Die pandemie sal waarskynlik ook die oorname van groot ondernemings van die ekonomie versnel. In die vroeë beurt van hierdie krisis sluit die veerkragtigste ondernemings blou-chip-kleinhandelaars soos Amazon, Walmart, Dollar General, Costco en Home Depot in, waarvan almal se aandeelpryse op of naby rekordhoogtes is. Intussen het die meeste kleinhandelaars - soos haarsalonne, kafees, blommewinkels en gimnasiums - minder as een maand se kontant byderhand. Een opname onder etlike duisende klein ondernemings, waaronder hotelle, teaters en kroeë, het bevind dat slegs 30 persent van hulle verwag om 'n sluiting van vier maande te oorleef.
Groot ondernemings het verskeie voordele bo kleiner onafhanklikes in 'n krisis. Hulle het meer kontantreserwes, beter toegang tot kapitaal en 'n kantoor van 'n algemene advokaat om werknemers op 'n ordelike manier af te laai. Die belangrikste is dat hul verhoudings met die regering en banke hulle vooraan in die ry stel vir borgtogte.
Die afgelope twee weke was wydverspreide berigte oor klein ondernemings wat sukkel om geld by die federale regering te bekom. Dit lyk nie asof groter ondernemings dieselfde vertragings ondervind nie. In 'n besonder omstrede saak het Ruth's Chris Steak House-'n openbare onderneming met 159 plekke en $ 87 miljoen kontant-aangekondig dat dit $ 20 miljoen verkry het uit 'n reddingsprogram vir klein ondernemings wat sonder geld was, voordat dit ontelbare onafhanklikes kon help . (Chris van Ruth het later belowe om die geld terug te gee, en die federale regering het die pot aangevul, hoewel dit waarskynlik vinnig weer sal opraak.)
Hierdie bestaande sterkpunte sal steeds van belang wees tydens 'n wankelrige herstel. Aangesien winkels nuwe eise stel-soos die installering van toestelle om temperatuur te neem by ingange, of bykomende sanitasiebeheer-sal groter ondernemings die hulpbronne hê om te belê sonder om insolvent te raak.
Wat meer is, deur die volgende paar maande aan te hou, sal Amerika se grootste ondernemings in 'n sterker posisie wees om miljoene werkers op te neem wanneer die herstel optel. 'Op medium termyn sal dit waarskynlik groter ondernemings en kettings wees wat die verhuring doen', het Arindrajit Dube, professor in ekonomie aan die Universiteit van Massachusetts in Amherst, aan my gesê. Trouens, in 'n tyd waarin die ekonomie 'n paar miljoen werksgeleenthede per week beëindig, het Amazon, Instacart, Walmart, Dollar General, Walgreens en Kroger gesamentlik werksgeleenthede vir meer as 700 000 voltydse werknemers of kontrakwerkers. In die David-teen-Goliath-stryd tussen groot en klein ondernemings in Amerika, is COVID-19, in teenstelling met die onlangse beoordeling van New York, goewerneur Andrew Cuomo, geen 'groot gelykmaker' nie. Dit is 'n gifstof vir underdogs en 'n steroïde vir baie reuse.
Sweet Auburn Barbecue in Highland Avenue, oop vir vervoer, in die Poncey-Highland-woonbuurt in Atlanta (Joshua Dudley Greer)
2. DIE VERVLAKTING VAN DIE AMERIKAANSE STAD
Die groei van aanlyn inkopies en groot ondernemings sal vir baie inwoners van die stad moeilik geïgnoreer word. Dit sal stede vir die volgende jaar of langer meer verlate en minder eienaardig laat voel.
Namate die e-handel groei, sal dit meer winkels uit die kleinhandelplekke trek. Baie van hierdie ruimtes bly maande lank leeg en verwyder die helder sonskerms, brutale tekens en druk vensters wat die gesig van hul woonbuurt was. Lang dele van die stede sal anoniem voel. Met minder onafhanklike winkels en meer Amerikaners wat tuis werk, sal die strate ook stiller wees. Sommige stedelike inwoners kan die gevoel van 'n halfgevulde stad geniet, en dit sal die vreemde atmosfeer van 'n ongemaklike, permanente vakansie meebring. Maar selfs diegene wat deur die ruim sypaadjie se toegejuig is, vind in die donker vensters links en regs 'n skaduwee van die stad wat hulle voor die plaag geken het.
Terwyl ma-en-pop en afdelingswinkels sal sluit, is dit meer waarskynlik dat die bedrywe wat oorleef en bestand is teen e-handel, soos kruideniers en restaurante, op kort termyn oorheers word deur kettings wat die vloed oorleef. Stede sal steeds gerieflik wees, maar hul geriewe sal homogeen wees: 'n betroubare verskeidenheid CVS-liggings, banktakke, vinnige franchises en koffiewinkels. (Hierdie ontwikkeling is nie heeltemal nuut nie: Van 2008 tot 2018 het New York ongeveer elke 12 dae 'n nuwe Dunkin 'Donuts -franchise bygevoeg.) Alles wat stedelike inwoners gewoonlik minag oor kettings - hul koue -doeltreffendheid, steriliteit en voorspelbaarheid - kan tot gevolg hê voel gemengde seëninge gedurende 'n tydperk waarin mense agtervolg word deur moorddadige patogene.
Amerikaanse stede het dekades lank 'n stryd teen eentonigheid gevoer, en volgens sommige was die oorlog lankal verlore. Dit was Tennessee Williams wat na bewering gesê het: 'Amerika het slegs drie stede: New York, San Francisco en New Orleans. Oral anders is Cleveland. " In 'n tydperk waarin baie ma-en-pop-winkels sterf en kettings uitbrei, lyk dit onvermydelik dat wat eens die New Yorks en San Franciscos geskei het, platgedruk sal word deur die massakommodifikasie van die straatbeeld, want oral waar u gaan, voel u nog meer soos oral gewees het.
'N Sterk daling in immigrasie kan ook die stedelike ervaring homogeniseer.
Dit lyk asof president Trump immigrasie na die VSA heeltemal wil stop, en die administrasie het nou die suidelike grens vir migrante gesluit. Baie Sentraal -Amerikaanse lande het binnelandse aandklokreëls geïmplementeer, wat die meeste grensoorgange onmoontlik gemaak het. Maar selfs sonder hierdie maatreëls het die pandemie internasionale reis en migrasie effektief bevries.
Immigrasie wat beperk is, sal immigrantegesinne en gemeenskappe in die eerste plek benadeel. Dit sal ook die gesig van Amerikaanse stede verander. Immigrante is nie net meer geneig om ondernemings te begin as inheemse Amerikaners nie. Die maatskappye wat hulle begin, is twee keer groter as restaurante en winkels soos bodega's en naelsalonne. Op sommige plekke, soos San Jose, Kalifornië, word 60 persent van alle nuwe ondernemings, insluitend nuwe restaurante, deur immigrante begin, volgens navorsing deur die ekonome William Kerr en Sari Pekkala Kerr.
'As ons die deur vir immigrasie toemaak weens die pandemie, gaan iets belangrik in die Amerikaanse strate verlore,' het William Kerr aan my gesê. 'Wat voor die hand liggend is, is dat dit baie sleg sal wees vir immigrantegemeenskappe en vir mense wat in stede woon. Wat minder voor die hand liggend, maar ook belangrik is, is dat talent na hierdie stede vloei as gevolg van hierdie geriewe. As immigrante in New York daaronder ly, maak dit die stad minder aantreklik vir jong immigrante, maar dit maak die stad ook minder hip by 20 mense in Albany wat oorweeg om te verhuis. "
As die pandemie 'n sterk kater -effek op globale migrasie het, sal Amerikaanse stede soos New York, Los Angeles en Miami nie dieselfde wees nie. En nêrens sou die afwesigheid van nuwe immigrante meer in ons stede gevoel word as in die restaurantbedryf nie, wat moontlik die ernstigste krisis in die gesig staar.
Young Blood Boutique in Highland Avenue in die Poncey-Highland-woonbuurt in Taqueria del Sol in Decatur, Goergia, is tans gesluit en doen nie vervoer nie (Joshua Dudley Greer)
3. DIE EINDE VAN DIE GOUDE OUDERDOM VAN RESTAURANTE
Presies 100 jaar gelede het die Amerikaanse eetbedryf sy eerste gebeurtenis op uitsterwing in die gesig gestaar met die bekragtiging van die agtiende wysiging, wat die produksie en verkoop van alkohol verbied het.
Alhoewel dit slegs ongeveer 'n dekade geduur het, het die verbod 'n lang skaduwee oor die restaurantlandskap gewerp.Die oorlog teen alkohol het honderde restaurante genoodsaak om hul diens te stop deur hul betroubaarste bron van wins uit te skakel. Die aantal restaurante in die VSA het in die twintigerjare nog steeds verdriedubbel, deels as gevolg van die toename in 'middagete -motors' wat spesialiseer in kos wat kinders saam met hul nugter ouers kan geniet, soos worsbroodjies, hamburgers en melkskommels. Soos die ekonoom Tyler Cowen in sy boek verduidelik het 'N Ekonoom gaan eet, die verbod op die verkoop van alkohol plaas kinders in die middelpunt van ons kookkultuur. Vir dekades, het hy beweer, het die verbod die Amerikaanse smaak verhinder en elke maaltyd geskik vir 'n kind gemaak.
Oor die afgelope dekades het Amerikaanse restaurante wêreldklas geword. Uiteet in Amerika het 'n soort kunsvorm geword, wat die skrywer Eugene Wei laat verklaar het, in 2015, dat "kos musiek in die hart van die kulturele gesprek vervang het." Voedselkritici het opgemerk dat daar 'n restaurant -renaissance is in Portland, Oregon, New Orleans, San Francisco, Chicago, Washington, DC, Los Angeles en New York. Om hierdie prestasie te eer, het Amerikaners voor die krisis meer geld bestee om uit te eet as in kruidenierswinkels - iets wat nog nooit voor 2015 gebeur het nie.
Maar COVID-19 kan hierdie goue era skielik tot 'n einde bring. OpenTable -besprekings het heeltemal tot nul gestort. Restaurantuitgawes het met ongeveer 60 persent in die hele land gedaal, met die skerpste dalings in lekker eet, middagete en laataand. Die situasie is veral sleg vir onafhanklike restaurante. "Daar is geen twyfel dat ma-en-poppe gedurende hierdie tyd buite verhouding gely het nie," sê Jack Li, die besturende direkteur van Datassential, 'n voedsel- en dranknavorsingsfirma.
In die afgelope maand het kettings $ 3 uit elke $ 4 bestee wat u eet. Volgens Datassential is die syfer aansienlik hoër as die gemiddelde. Kettings het nie net meer kontantvloei nie, maar ook meer kontantbesparings. Die tipiese plaaslike burrito -gewrig het skaars genoeg geld om 'n paar weke se werknemersbetaal en -dienste te dek. Chipotle het intussen openbare voorraad en meer as $ 900 miljoen byderhand. Die ondernemings wat die herstel oorleef, is diegene wat asem kan ophou, met of sonder hulp van die regering, en daar is geen twyfel dat kettings 'n aansienlike voordeel in longkapasiteit het nie.
Dinge kan nog erger word hierdie somer as restaurante oop is, maar kliënte bang is - of volgens plaaslike wette dat eetplekke met 'n kapasiteit van 50 persent moet werk. 'Baie restaurante kom moontlik in Junie terug en besef dat hulle gedurende die hoogseisoen nie die hele somer wins kan maak nie,' sê H. G. Parsa, 'n restaurantkonsultant en professor aan die Universiteit van Denver. Die meeste mense met wie ek gepraat het, het verwag dat stede reëls vir sosiale distansie sal opstel wat die restaurant se kapasiteit sal beperk om groot skares te ontmoedig. Verskeie kettings sê dat hulle van plan is om sitplekke te steier en die aantal tafels in hul ondernemings te verminder. Ander praat oor die installering van verdelers tussen hutte of die toevoeging van temperatuurkontroles by die deur.
Leë spasie is erg genoeg vir restaurante in die middestad, waar dun marges elke vierkante duim moet vul met betalende kliënte. Maar op 'n dieper vlak sal hierdie aanpassings 'n heel nuwe atmosfeer skep, wat restaurante ongemakliker, duurder en minder pret maak. Een van die vreugdes om 'n drankie in 'n oorvol ruimte te kry, is die klankbaan van honderd vreemdelinge se gesprekke wat onder die intimiteit van 'n private uitruil buig. Eetplekke op sosiale afstand verbied die oproer van 'n vol huis. 'Totdat daar 'n entstof is, dink ek nie dat restaurante en kroeë in hierdie land weer normaal sal word nie,' het Steve Salis, 'n entrepreneur in Washington, DC wat verskeie restaurante besit, aan my gesê.
'Ek dink die kleinhandelvermoë sal wees verminder, verplaas, en herbedoel, "Sê Daniel O'Connor, 'n veteraan -kleinhandeladviseur en besoekende uitvoerende beampte aan die Harvard Business School. Verminder beteken dat duisende restaurante bedrywig sal raak. 'Ek sê vir u dat baie van die restaurante van vandag 'n gimnasium sal word,' het O'Connor gesê. Hervestig beteken dat baie restaurante wat aanhou in die komende maande sal besef dat hulle nie in duur middestad kan oorleef nie. Hulle sal probeer om nuwe plekke in die voorstede oop te maak, of om hul onderneming na 'n voedselwa te verskuif.
"Herbruik beteken dat die restaurant van 2010 nie die restaurant van 2025 sal wees nie, "het O'Connor gesê. 'Die pandemie gaan die oorgang na kontaklose aflewering van maaltye, kruideniersware en allerhande produkte versnel.' Aangesien meer restaurante besef dat hulle geen huur kan maak deur sitplekke op higiëniese afstand te vul nie, word hulle eenvoudig 'n winsgewende kombuis-'n plek waar kos voorberei word, maar minder gereeld geëet word.
Hierdie verskuiwing het weereens stadig plaasgevind, maar word versnel deur die pandemie. Verlede jaar het ek geskryf dat gegewe die groei van 'on-premise' eetplekke, 2020 waarskynlik die eerste jaar sal wees dat Amerikaanse restaurante meer as die helfte van hul inkomste uit aflewering, deurry en afhaal maak. Niemand sou kon voorspel dat hierdie mylpaal bereik sou word as gevolg van die absolute nulstelling van eetplekke op die perseel nie.
Net soos die verbod 100 jaar gelede gedoen het, kan 'n restaurant wat eerste diens lewer, die Amerikaanse smaak verander. Pizza en Chinese kos is goed geposisioneer vir die oorgang, aangesien dit reeds 70 persent van die Amerikaanse afleweringsmark uitmaak, volgens 'n verslag van die beleggingsfirma Cowen and Company. Maar nie elke ingang moet 30 minute in die motor gelaat word nie. Gegrilde salm en medium-rare biefstuk baat nie by 'n mikrogolfoond nie. Ook nie die Michelin-sterretjies nie, en daarom het sommige van die bekendste restaurante in Amerika teruggekeer na die basiese beginsels. Alinea in Chicago het sy spyskaart van $ 395 per persoon geskrap en vervang met troosvoedsel, soos beesvleis Wellington en kapokaartappels. In 'n vreemde historiese rympie verskil die kindervriendelike kos wat hegemonies geword het in die Amerikaanse dieet na verbod, nie so gereeld as gewone afleweringskos nie: pizza, vlerke, hamburgers en pasta.
Dit is 'n blits om aan te dui dat die meeste restaurante kan oorleef deur eenvoudig na aflewering te draai. Baie sal dit inderdaad nie doen nie - en nie net omdat sommige verbruikers bang is vir lou forel nie. Die groter probleem is dat die gewildste afleweringsitems (voorgeregte en voorgeregte) die minste winsgewend is, terwyl afleweringsverbruikers selde items met 'n hoër marge, soos nagereg en drank, bestel wat eintlik die huur betaal.
Een oplossing: wegneem drank. "Ek het met baie restaurante gepraat wat sê dat alkohol deur hul onderneming gered is," het H. G. Parsa, aan die Universiteit van Denver, aan my gesê. 'Ek dink hier is ruimte vir innovasie. Stel jou voor dat 'n restaurant die bestanddele vir 'n spoggerige skemerkelkie, met die regte hoeveelhede van elke bestanddeel, vir jou gee, met instruksies om dit self te laat opskud. Parsa beskou hierdie benadering - half aflewering, half self - as 'n moontlike evolusie vir meer restaurante wat hul afleweringsondernemings wil uitbrei. Dit is 'n visie van restaurante as voorbereide kruidenierswinkels, van wie u 'n paar voltooide kante kan bestel, die gebottelde bestanddele vir drie skemerkelkies en 'n entrecote wat u tuis kan aanskakel.
Parsa het hierdie duiselingwekkende veranderings in die voedselbedryf opgesom en gesê: "Kos wat reis, is die toekoms." Al is die stelling so ingrypend, kan dit selfs 'n understatement wees. Die afgelope maand het die ekonomie met alle aflewerings van 'n idee na 'n noodsaaklikheid gegaan.
'N Werknemer voer die Iberiese vark in Decatur uit (Joshua Dudley Greer)
4. DIE ALL-LEVERING EKONOMIE
Die ruimtelike logika van 'n plaag is onvergewensgesind. As skares giftig is, kan winkels nie oorvol wees nie. En as winkels buite die grense is, moet massahandel na die internet oorgaan.
Die afgelope maand het aanlyn inkopies van 'n gewone gewoonte vir 'n minderheid verbruikers na 'n belangrike deel van Amerika se ontspanningsinfrastruktuur gegaan. Een derde van die Amerikaners het die afgelope maand kruideniersware aanlyn gekoop, en tientalle miljoene het dit vir die eerste keer gedoen. Walmart -aflewerings het die hoogte ingeskiet, en Amazon vertraag nou die aflewering van nie -noodsaaklike items om die ongekende vraag te hanteer. Die aandeel in aanlyn inkopies in die totale kleinhandelverkope het ongeveer een persentasiepunt per jaar toegeneem, maar 'n onlangse UBS-analise het voorspel dat COVID-19 die aandeel onmiddellik van 15 persent tot 25 persent sal verhoog-'n dekade van verandering wat in 'n paar maande gekonsentreer is.
Dan O'Connor, van Harvard, is van mening dat 'aflyn' -aktiwiteit toenemend gerig sal wees op aanlyn aflewering en byna elke aspek van stedelike kleinhandel sal verander. Hy wys my na Hema, 'n Chinese supermarkketting wat deur die e-handels- en tegnologiereus Alibaba bedryf word. Hema verdriedubbel as 'n eksklusiewe kruideniers-, restaurant- en vervullingsentrum. As u by 'n tipiese winkel instap, lyk dit soos 'n Kroger of Whole Foods. Maar Hema lewer meer as die helfte van die volume deur middel van 'n app, wat dit meer laat lyk as 'n loopbare sentrum as 'n tradisionele kruidenierswinkel. 'As u my sou vra waarheen die kleinhandel op pad is, sal ek u aanmoedig om na China te kyk,' het O'Connor gesê. 'As ons 18 maande van sosiale distansie ondergaan, wat drukke winkels onmoontlik maak, dan moet ons ons kleinhandelaars aansienlik hergebruik vir 'n groter aflewering.'
Hierdie ekonomie vir alle aflewerings sal óf 'n kwantumsprong in outonome voertuie en drone-tegnologie vereis óf 'n aansienlike toename in afleweringswerkers. Op die kort termyn wed ek op laasgenoemde. Instacart poog tans om in die komende drie maande 300 000 kontrakwerkers by te voeg - meer as die totale verwagte nuwe aanstellings deur Amazon, CVS, Walmart en Walgreens saam. Die afleweringsbedryf, waaronder nie net Instacart nie, maar ook Uber Eats en DoorDash, het aansienlike kritiek gekry vir die behandeling van werkers, wat gewoonlik voordele soos gesondheidsorg en betaalde verlof ontken word. As sosiale distansie die leweringsekonomie versnel, sal dit ook beleidsgesprekke bespoedig oor hoe om die noodsaaklike werkers wat Amerikaners toelaat om veilig op afstand te bly, voldoende vergoed.
Deur die aangesig tot aangesig-ekonomie uit te wis, sal die koronavirus die Amerikaners terugbring na 'n mengsel van virtuele handel en tuisvoorbereiding wat herinner aan die laat 19de eeu. In die 1890's, Sears, het Roebuck 'n bybel goedere afgelewer by die drumpel van gesinne wat tuis gekook het. In die lente van 2020 lewer Amazon en sy soort 'n oneindige hoeveelheid goed aan die voorste trappe en poskamers van gesinne wat nie kon eet nie, selfs al wou hulle.
Die terugkeer na die Sears -ekonomie sal die kinetiese energie van die middestad verkoel. Stede is gebou vir aanraking, maar ons betree 'n era van wat Tim Wu, 'n regsprofessor aan die Universiteit van Columbia, feitlik bygestaan ​​'raakloosheid' noem. Rolprentteaters, oorvol gimnasiums, stadions met vol kapasiteit, vol klubs en kroeë-al hierdie kenmerke van die stedelike lewe moet onderbreek of verminder word om die verspreiding van virusse te verminder.
In 'n plaag keer die sosiale terugkeer na digtheid van positief na giftig. In die volgende paar jaar kan sommige mense wat op afstand by tegnologie-, media- en bemarkingsondernemings werk, probeer om geld te bespaar deur hul woonkamer in die voorstede te skuif. Jong gegradueerdes voel miskien dat dit 'n onhoudbare risiko is om na 'n stad met digte openbare vervoer te trek. Of hulle sal besluit dat 'sosiaal ver van die middestad' 'n onaangename oksimoron is. As hulle na die grootste metro's in Amerika verhuis, verkies hulle moontlik dié - soos Nashville en Phoenix - waar afstand reeds in die uitgestrekte infrastruktuur van die stad ingerig is.
First Class Barber & amp Salon, tans gesluit in Flat Shoals Avenue die Wing Bar, oop vir vervoer op Flat Shoals Avenue in East Atlanta Village (Joshua Dudley Greer)
5. NA DIE VUUR
Die lied van Amerikaanse verstedeliking speel op 'n trekklavier. Amerikaners het hulself in die vroeë 20ste eeu tot stedelike gebiede saamgepers. Teen die middel van die eeu het baie wit gesinne in die voorstede gewaai. Toe, in die vroeë 21ste eeu, jaag jongmense terug na die middestad. Maar in die afgelope paar jaar het Amerikaanse stede baie inwoners begin uitasem, wat na kleiner metro's en suidelike voorstede verhuis het. Soos met soveel ander neigings, sal die pandemie die uittog versnel. Leë winkels toon leë woonstelle op die verdiepings daarbo.
Die Amerikaanse stede wat aan die ander kant van hierdie krisis wag, sal nie dieselfde wees nie. Hulle sal in byna alle opsigte 'veiliger' wees - gesonder, blander en verveliger, met minder toeriste, minder opwindende kos en 'n uitgedroogde naglewe. Die stedelike obsessie met welstand strek van fietsry en slaaie tot ontwerpmasker en sosiale afstand. Duisende jongmense wat moontlik in die duurste gebiede in die middestad gestroom het, kan die ineenstorting van lewenstandaarde en geriewe beoordeel en besluit dat dit nie die moeite werd is nie. Sensusgetalle sal toon dat die stedelike uittog in die COVID -jare in 'n heftrek gekom het. Daar sal opskrifte wees waarin die agteruitgang van die Amerikaanse stad uitgeroep word, of, meer pittig, "Amerikaners na New York: 'Drop Dead.'"
Dan gebeur daar iets interessants. Die trekklavier sal weer saamtrek en Amerikaanse stede sal 'n renaissance van bekostigbaarheid kry.
"Op die oomblik sien jy hoe ryk mense letterlik uit New York vlug vir hul woonhuise," het Jeremiah Moss, die skrywer van die boek, gesê. New York verdwyn, het my vertel. 'Wat met New York gebeur, is traumaties en vreemd en post-apokalipties. Maar ek voorbehou 'n donker optimisme oor dit alles, as stede in die komende jare goedkoper word. "
In die dekade na die Groot Resessie het Amerikaanse stede baie gewild geword - en baie duur. Buurte wat eens juweliersware van eksentrisiteit was, het yuppie -depots geword. Rykdom het vreemdheid ontwrig, en huurgeld het tot verstikkende vlakke gestyg wat baie van die gesinne en winkels wat die stede uniek gemaak het, uitgestoot het.
"Stede was histories plekke vir buitestaanders, maar dit het die afgelope dekade te duur geword toe dit gewild geraak het by gewone mense," het Moss gesê. 'As stede in die komende jare goedkoper word, kan dit moontlik wees dat kunstenaars en vreemdelinge en die teenkultuur na New York en ander plekke terugkeer. Dit kan stede weer interessant maak. "
Terwyl Moss praat, dink ek aan 'n bosbrand wat deur die onderborsel woed en 'n nalatenskap van as laat. Om na die nagevolge van die brand te kyk, is om maar net dood en ondergang te sien. Maar mettertyd word die ewewig van die omgewing herstel. Sonlig bereik die bosvloer. Nuwe dinge groei wat nie kon gewees het voordat die brand die landskap verander het nie.
Die COVID-19-pandemie sal twee nalatenskappe vir die Amerikaanse straatbeeld laat. In die volgende paar jaar sal die virus baie duisende gekoesterde plaaslike winkels in puin bring. Kettings sal toeneem, restaurante sal verlate voel, en die digtheid van die mensdom wat die lewenskrag van stede is, word verwoestend deur die siekte gearresteer.
Maar die nabye dood van die Amerikaanse stad sal ook die wedergeboorte wees. As huurgeld daal, styg ma-en-pop-winkels weer-Amerika sal dit nodig hê. Immigrante sal ten volle terugkeer as 'n verstandige administrasie besef dat Amerika hulle ook nodig het. Goedkoper leë ruimtes sal broeikaste wees vir winkels wat antieke plesier bedien, soos koffie en boeke, en nuwe kombinasies van gesondheidstegnologie, fiksheid en klere. Eksentrieke sjefs sal terugkeer, en Amerikaners sal onthou, as hulle ooit vergeet het, die heilige vreugdes van 'n privaat bord op 'n plek wat deur vreemdelinge gons. Uit die as sal iets nuuts groei, en ook iets beters as ons dit reg bou.
The Plaza Theatre, die oudste operasionele onafhanklike bioskoop van Atlanta (Joshua Dudley Greer)
Luister na Derek Thompson bespreek hierdie verhaal in 'n episode van Sosiale afstand, Die Atlantiese OseaanSe podcast oor die lewe in die pandemie:
Noodsaaklikheid is die moeder van die uitvinding - 'n kort skoot
Haai mense, was al lank 'n loer, en dit is my eerste pos. Dit is 'n kort stuk wat geïnspireer is deur die opdrag:
[WP] Dit is tien jaar sedert vreemdelinge aangekom het, maar hulle sal steeds nie met swak mense praat nie, want hulle kan net nie glo dat hulle die beste roofdiere van die aarde is nie, dit is nie moontlik nie. Alle pogings om hulle te oortuig, gaan nêrens heen nie. U het die taak om dit aan die vreemdelinge te bewys.
As Kal 'n dollar gehad het vir elke keer wat hy naak te staan ​​gekom het teen 'n koei, het hy twee dollar - wat nie veel was nie, maar dit was baie was vreemd dat dit twee keer gebeur.
"Ek verstaan ​​dit nie," sê hy vir die honderdste keer en draai weg van die koei voor hom en na Zayanna. "Waarom is dit nodig?"
Die lang vreemdeling met lang voorkoms krul haar dun lippe in woede toe sy van die knipbord in haar arms opkyk. Sy ruk 'n dun reghoekige toestel uit die gordel om haar middel en suis daarin. Ten minste, dit is hoe dit geklink het. Wetenskaplikes het gesê dat hierdie wesens dele van hul liggaam, insluitend hul tong, teen onmenslike snelhede kan beweeg. Die gegrom en gesuis wat hy vir hul simplistiese taal geneem het, was blykbaar duisende der duisende komplekse lettergrepe wat in 'n kort tydjie van 'n paar sekondes saamgepers is.
Gedaan met haar tirade, hou Zayanna die toestel ongeduldig voor haar uit en wag dat dit haar woorde na hom terugvertaal. Op die paar oomblikke wat die proses geneem het, kon Kal nie help om te wonder wat nie. ander aktiwiteite sou wees soos met die super-vinnige ruimtevaart-wedloop. 'N Leeftyd van videospeletjies en die Avatar -film het 'n sagte plek by hom gekweek vir hul liggaamsbou. Hulle vroue het veral baie goed gelyk. Hulle lang bene, slanke humanoïde figuur en helder stromende hare laat beslis die volgende dink:
& quotLuister aandagtig vir oulaas, u onkundige amoeba. & Quot Die gedagtes van Kalah word vinnig losgemaak deur die harde robotstem wat uit die vertaalapparaat kom. En nie 'n oomblik te gou nie, dink hy, sy gesig voel warm. Hy was immers kaal.
& quotU kom na ons toe en beweer dat u hierdie planeet verteenwoordig. Jy waai om jou metaalstokke en wys na jou hutte en verwag dat ons so 'n dryfkrag sal glo? U, wat nie 'n eenvoudige weiveld kan kyk nie. U, wat allesbehalwe in trane uitgebars het toe u klere van u weggeneem is, sou u aanspraak maak op superioriteit bo die wesens van krag, krag en behendigheid wat in hierdie land rondloop? Nee. Wys my u verkondigde mag uit die eerste plek as u wil hê ek moet dit glo. & Quot
Die rant het afgesluit met 'n skerp piep, wat die einde van die vertaling aandui. Kal sug en draai om en kyk na die groot koei wat begin gras kou het.Sy bleek beesvel is gevlek met agtervlekke en die groot beesogies het 'n sagte warmte gehad wat sy vermoë aangepas het om aan die natuur terug te gee op 'n manier wat nie baie mense kon nie. Dit was ook 'n ton rou sterkte wat sy ribbes in 'n hartklop kon verpletter as dit so geneig was.
Maar Kal was nie 'n man wat onderskat moet word nie. Hy knik gelate na Zayanna, wat haar knipbord omhoog trek om notas te neem, terwyl haar oë vreemd gretig lyk. Tallose mans het hierdie verhoor misluk. Dit was ongetwyfeld 'n skouspel vir hierdie vreemdelinge. Hy stap 'n tree in die rigting van die koei, voel hoe sy maag draai, sy hart hardloop en sy handpalms glad word van senuwee sweet. Tog was hy vasberade.
Hy was die vasberadenheid wat uit die kennis van 'n terreur gekom het wat veel erger was as die dood van beeste. Veel erger as die vermeende gruwels waarvan die vreemdelinge gepraat het, lê in die skaduwee van gebroke sterrestelsels. Nee, die skrik wat in sy agterkop skuil en angsgeeste deur elke gespanne spier van sy liggaam stuur, was dié van sy vriende en familie wat hom naak sien. Elke mens se poging om hulself te bewys, is deur die vreemdelinge opgeteken. Mislukkings is na die hele wêreld uitgesaai, terwyl suksesse privaat gehou is om te monitor en te studeer. Die probleem was eenvoudig Kal was 'n produsent, nie 'n stort nie.
Dit was dus met 'n grimmige fokus dat hy die weidingskoei genader het. Die pastorale winde waai oor sy hare en sit die grassprietjies en mieliestingels op die agtergrond wat hipnoties waai. Die son was nog hoog in die lug, maar die reuse -sterrewag wat deur die vreemdelinge hier op die landelike landbougrond opgerig is, het diep skaduwees oor hom en sy lot gegooi. Volgens Zayanna was die Galaktiese verbinding hier goed, vandaar die vreemde ligging van die buitepos. Die bou van flitsende ligte en futuristiese argitektuur neurie 'n konstante, sombere noot wat in sy gebeente weerklink.
Uiteindelik staan ​​hy voor die dier. Hy kyk kortliks na hom voordat hy sy kop op die grond laat sak om nog 'n stuk gras te snuif. Hierdie nabyheid, die grootte en omtrek was nog indrukwekkender. Daardie dik nek. kabbelende kuitspiere. dit sou moeilik wees.
Kal skud sy tande en gly sy voet terug in 'n bakleiery en lig sy vuiste.
"Hoor my," begin hy, "u eenvoudige wese van die land. Ek het geen steengroef by jou nie, maar ongelukkig. & quot
Hy sleep weg toe die koei van hom af wegbeweeg en lui lui oor sy stert. Agter hom hoor hy Zayanna sis, en kort daarna volg die robotstem van die vertaalapparaat.
& quotDie kragtige dier erken jou nie eers nie. Pateties. & Quot Op een of ander manier het die eentonige robot daarin geslaag om bespotlik te klink.
"Dit vlug eenvoudig in vrees," het Kal gesê en probeer om sy selfvertroue en manlikheid te projekteer. Zayanna maak 'n geluid dat hy selfs oor die intergalaktiese taalgrens 'n spot kan maak. Hulle het gekyk hoe die koei na 'n besonder welige grasperk loop, dit 'n paar keer omsingel en neersak. Toe maak dit sy oë toe. Die baster het gaan slaap.
Kal kyk vinnig na die vreemdeling wat woedend op haar knipbord gekrabbel het, en lyk asof sy net 'n uur van haar lewe vermors het. Dit was nie goed nie. Kal haas hom na die koei toe en sy ore wikkel, met een oog wat oopgaan om na hom te staar.
"Luister," sê hy in 'n lae fluistering, "jy moet my hier help, oké?"
Die koei het nie geantwoord nie. Dit het natuurlik nie gedoen nie. Hy voel hoe hy bloos, maar hy kyk na die wesens se intelligente oë en hy kan nie anders as om te voel dat hy hom kan verstaan ​​nie.
& quot; Kyk, & quot; hy gaan haastig voort, & quot x27s for the better good. Ek het jou nodig om my te laat uitslaan. & Quot
Die koei snork deur sy neus en slaan oor sy stert. Meningsverskil. Kal blaas sy wange uit en knou sy vuiste van frustrasie. Hy dink alles verkeerd hieroor. Hy sluit sy oë vir 'n oomblik en dink woedend.
Sy oë skiet oop. Hy het 'n idee gehad. Hy het opgestaan ​​en teruggedraai na sy besittings, naby Zayanna. Sy neem kennis van sy benadering en begin praat, maar hy steek sy hand op om haar te voorkom.
Hy steek sy hand in sy tas en sy maak 'n afkeurende geluid - wapens en klere wat bedrog moontlik maak, is nie toegelaat in hierdie proewe nie - maar sy stop toe sy sien wat hy uittrek. 'N Appel. Dit was bedoel om later in die dag vir hom 'n happie te wees. Die reëls het nie gesê dat hy nie gevoed kan word nie, en hy was van plan om daaruit voordeel te trek. Hy neem 'n groot hap, maak asof hy dit eet, en sit die res van die vrugte weg voordat hy terugstap na die koei, en sien hoe Zayanna hom nuuskierig agtervolg.
Diskreet spoeg hy die groot stuk appel in sy palm en staan ​​voor die koei. Sy skerp neus het dadelik die soet geur opgetel en het op sy voete geklim. Dit stoot teen hom en Kal oordryf agtertoe.
"Sy krag is ongeëwenaard!" het hy gesê, terwyl die arms swaai. Zayanna stap eenkant toe en kyk skerp hoe die koei hom volg, jaag die verborge appel in sy gebalde vuis. Hy het gewys hoe hy die koei ontwyk, en dit het hom dringend agterna gesit. Die jaagtog sou dalk opwindend gewees het as dit nie so verdomp was nie stadig. Tog was dit alles wat hy gehad het. Die swaar koei gooi klonte vuil op en troebel die lug om hulle.
Hy het homself so getrek dat die koei tussen hom en Zayanna was. Met 'n te sterk gegrom gooi hy sy vuis na die koei se gesig en wei dit liggies. Hy laat die appel los en dit skiet agter die dier uit en verdwyn in die mielieland. Die koei het baie ergernis gekry en met 'n verrassende spoed omgedraai en in die mieliestronke gelaai ná sy heerlike bederf.
Kal staan ​​in die nadraai, blaas sy bors uit en wys indrukwekkend na die deurmekaar vreemdeling wat die klein stukkie appel nie deur die vlieënde vuil en die groot pronkende koei kon sien nie.
'Een slag,' het hy plegtig gesê, 'dit was al wat nodig was om hierdie dier wat jy voor my neergesit het, te oorwin. Ontken u dat dit hierdie keer verskriklik weggehardloop het? & Quot
Zayanna kyk hom skeef, en hy weet dat sy dit nie gekoop het nie. Maar hierdie vreemdelinge was niks, indien nie nougeset oor hul eksperimente nie. Alle gegewens uit haar perspektief dui daarop dat die koei weggehardloop het tydens 'n vuisvat. Sy knik moedswillig en beduie met 'n vrye hand dat hy moet sit.
Hy sak op die grond neer en voel flou van verligting. Hy het dit gedoen. Zayanna stap na 'n groot teleskoopagtige kamera wat die hele proefneming opgeneem het, en spring uit wat hy sou herken as 'n soort geheue kaart. Sy het dit in die sak gesteek en die waarnemingsgebou binnegestap. Sy klere en besittings is buite gelaat. Hy was vry om te gaan, nadat hy die mensdom nog 'n oorwinning behaal het op die reeks skepsels wat hulle moes veg om hulself te bewys. Die las was nou op iemand anders.
Kal lê op sy rug, terwyl die gras sy kaal lyf prikkel. Sy waardigheid, sy trots, sy manlikheid. alles veilig vir vandag. Wat 'n verskriklike beproewing.
'Heilige koei,' mompel hy reflekterend, 'n klein grynslag wat op sy gesig ontvou.
Die weddenskap: Visions of Ruin
Hallo en welkom by hoofstuk 2 van wat ek hoop 'n aangename reeks sal wees. Ek was van plan om die eerste hoofstuk eenmalig te maak, maar ek het dit geniet om dit te skryf en wou daarmee voortgaan. U kan dit hier vind: The Wager
Soos ek vroeër gesê het, ek hoop dat u dit sal geniet! Laat weet my asseblief waarvan u hou of dink dat u werk nodig het, aangesien ek altyd besig is om my skryfwerk te verbeter!
Dit is 137 jaar sedert daardie gesprek.
Toe ons die hulp van die Soeker aanvaar, was dit die beste opsie. Die enigste goeie opsie, regtig. Ons is bewus gemaak van 'n eksistensiële bedreiging wat nie met diplomasie gekonfronteer kan word nie, wat nie vermy kan word nie en wat nie kan ontkom word nie. Wat kan ons nog doen? Ondanks al die bemoedigende woorde en opwindende toesprake, het ons in die loop gestaar om 'n wêreldoorlog as miere te veg.
Met ons rug teen 'n muur wat ons nie geweet het dat daar was nie, het enige hulp wat 'n verskil kan maak, 'n god in hierdie geval, 'n goeie perd om na ons wa te ry. Behalwe in hierdie geval, was dit nie 'n perd nie. Dit was 'n vuurpyl.
Die Soeker het die eerste maand bestee aan die beoordeling van ons wetenskap, nywerheid en militêre vermoëns. Dit het gesê dat ons aangemoedig moet word. Sy gunstige beoordeling het gesê dat ons een van die meer gevorderde is van die verskillende spesies wat hy teëgekom het voordat ons ons ontmoet het.
Minstens een pen hierbo misluk skouspelagtig, Het ek gemeen. Miskien misluk ons ​​net voldoende.
Oor die volgende paar jaar is die raaisels van ons heelal ontbloot soos 'n blom in blom. Verskeie van ons helderste gedagtes het opgemerk dat hulle voel asof hulle voorheen blind was en vir die eerste keer werklik kon sien, dit was die ongelooflike verligting wat ons wetenskap bereik het.
Met ons nuwe bloudruk van die reëls vir die heelal, het ons begin bou. Aanvanklik stadig, maar kry momentum totdat dit voel asof ons uit die nate geskeur sal word deur die enorme versnelling.
In die bestek van etlike dekades het die mensdom gesamentlik so vinnig gevorder dat ons soos 'n science fiction -droom gelyk het. Ons het nie net gewone teëstanders soos honger en siektes verslaan nie, ons het ons oudste vyand, die dood, tot 'n sentimeter van sy lewe verslaan. Ons het geleer hoe om materie te herskryf en aan te pas by ons behoeftes. Die Hyperion -inisiatief het 'n Dyson -swerm geskep en ontplooi. Daarna het die energiebeperkings verdamp. Daar was nie 'n enkele sektor van menslike lewe, navorsing of nywerheid wat daardeur geraak is nie. Deur die byna onbeperkte krag van Sol te leer, het ons selfs geleer hoe om die ruimte te buig en in 'n enkele leeftyd voet op elke vaste hemelliggaam in die stelsel gesit.
Dit was 'n tyd van voorspoed, van groot oë, hoopvolle harte en briljante gedagtes wat die mensdom met die verbeeldingspoed vorentoe dryf.
Dit was aanloklik om te probeer vergeet.
Om myself toe te laat om in die tsunami van vooruitgang, samewerking en toenemend onbeperkte moontlikheid ingesweep te word. Vir myself en vir ander militêre en burgerlike leiers was daar egter 'n visie in ons gedagtes. Ons was getuie van wat kom. Die Soeker het sy eerste getuie van die vernietiging van sy vorige aanklagte gedeel.
Selfs nou nog voel ek nog steeds die koue, harde put van vrees in my maag. Ek kan 'n stilte onthou wat so swaar was dat dit lamlê. Dan, soos 'n seewand wat breek, die gebrul van honderde stemme in 'n oorverdowende kakofonie. Krete van ongeloof, snikke van afgryse en skrik van skrik. Die enigste redelike reaksie om direk in die gapende maw van die vergetelheid te staar.
Ek onthou dat ek oor die aard van die frase 'so onvermydelik soos entropie' nagedink het oor wat soos 'n eeu gevoel het.
Uiteindelik het die rumoer verdwyn en plek gemaak vir stilte. Die stem van die Soeker breek die stilte, sy kalm stem klink duidelik en vul die kamer. Sy stem was byna sag, soos 'n ouer wat hul kind kalmeer uit 'n nagmerrie. Terwyl dit praat, vorm 'n warmte in my bors, wat die ysige vrees wegsmelt en versprei na my ledemate.
'Nou sien en verstaan ​​u dit. Ten spyte van wat elke instink wat u het, u mag vertel, is die stryd nie verlore voordat dit begin nie. Ons moet gereed wees om hulle te laat spyt wees oor hul fout om die res van hul bestaan ​​in te val op die Sol -stelsel, hoe kort dit ook al mag wees, '' 'n glimlaggie met die laaste paar woorde.
Met daardie kort gerusstelling het die spanning verminder, die gemoedstoestand verslap en die kamer swel van die gons van gesprekke.
Namate die wetenskaplike gemeenskap hul begrip van die heelal geleer en uitgebrei het, het ons verskillende nywerhede hierdie ontdekkings toegepas om wondere te bou om ons vorentoe te dryf. Die gesamentlike leierskap van die mensdom het die grootste deel van hierdie geweldige hulpbronne, menslik en andersins, in projekte MJOLNIR en SVALINN gestort. Die asteroïdegordel tussen Mars en Jupiter het 'n groot deel van die grondstowwe verskaf om ons gesamentlike pogings van burgerlike en militêre vooruitgang aan te wakker. Projek MJOLNIR het die taak gehad om aanvallende vermoëns te ontwikkel, uit te brei en te implementeer, terwyl SVALINN se rol gefokus was op defensiewe vermoëns.
Ons het onvermoeid gewerk vanaf die oomblik van hul onderskeie aanvang om die bloeiende rand van ons tegnologiese en wetenskaplike vaardigheid toe te pas om die mensdom voor te berei op die komende aankoms. 'N Voorheen ondenkbare hoeveelheid vordering is gemaak met albei projekte, wat dikwels gedryf word deur die assertiewe stukrag om te vra "hoekom nie" eerder as die gefokusde introspeksie wat gepaard gaan met die geboorte van nuwe, buitengewoon gevaarlike tegnologieë. Vrees is 'n kragtige motiveerder, en ek kan net hoop dat ons in ons haas nie roekeloos raak nie.
Dit lyk asof daar nooit genoeg tyd is nie.
Wat ek u gaan wys, is die rede vir ons pogings. Dit sal u waarskynlik bang maak, maar dit is vir 'n doel. My hoop is dat dit 'n toewyding tot 'n onvermoeide opmars vorentoe sal inspireer. 'N Onophoudelike stryd om te verbeter wat perfek lyk. Om nooit tevrede te wees met genoeg nie. Om deeglik toegewyd te wees aan hierdie strewe na oorlewing. U benodig elke greintjie van u kreatiwiteit, ywer en wil om gereed te wees.
Die Londonderry Plantation van 1641 tot die ontkoppeling aan die einde van die negentiende eeu
Die gebeure wat tot die Londonderry Plantation gelei het, het belangrike gevolge gehad, nie net vir Ierland nie, maar ook vir die politieke ontwikkeling van Engeland. Die verreikende gevolge is vandag nog steeds by ons. Professor James Stevens Curl sal die Londonderry Plantation van 1641 tot die einde van die negentiende eeu oorweeg, en demonstreer hoe die gedrag van die koning gelei het tot die vervreemding van die City of London en die ondersteuning daarvan vir die parlement, en verduidelik die lang tydperk van ontnugtering in die gesig van die Landroering en politieke fermentasie van die laaste deel van die 19de eeu.
Professor James Stevens Curl het voorsitters in argitektuurgeskiedenis by drie Universiteite gehou. Hy is besoekende professor aan die Skool vir Argitektuur en Ontwerp, Ulster Universiteit. Hy het sy doktorsgraad aan die University College in Londen gelees, en in 1991-2 en 2002 was hy 'n besoekende genoot aan Peterhouse, Universiteit van Cambridge.
In 2017 word professor Curl bekroon met die British Academy & aposs President & aposs Medal vir sy bydraes tot die studie van die geskiedenis van argitektuur in Brittanje en Ierland. Die medalje word slegs toegeken aan diegene wat 'n uitstekende bydrae tot die geesteswetenskappe op hierdie eilande gelewer het.
Meer inligting oor professor James Stevens Curl, asook ander openbare verpligtinge of publikasies, kan gevind word op www.jamesstevenscurl.com.