Adverse Reaksies op Inenting | Troeteldiere Huishouding
hond word behandel vir entstof reaksie
Adverse reaksies op inenting is al jare erken, en word algemeen gesien in verskeie menslike entstowwe, insluitende polio- en pokkevaccins. Negatiewe reaksies op entstowwe kom ook voor by honde en katte. In vergelyking met die risiko's om nie honde en katte in te ent nie, is die risiko's wat verband hou met inentings egter baie klein in vergelyking. Die nadelige gevolge van inentings kan wissel met die tipe entstof wat gebruik word, en die ouderdom en ras van die diere wat ingeënt word. Anafyakse is een van die mees ernstige reaksies op entstowwe. Sommige van die meer algemene (maar nog seldsame) risiko's word hieronder bespreek. By honde het jong volwasse klein honde wat gelyktydig verskeie inentings ontvang het die grootste risiko gehad om 'n reaksie op die entstof te kry.
Anafylaxis is 'n seldsame, lewensbedreigende, onmiddellike allergiese reaksie op iets wat ingeneem of ingespuit word. As dit nie behandel word nie, lei dit tot skok, respiratoriese en hartversaking, en die dood. 'N Anafilaktiese reaksie kan voorkom as gevolg van inenting. Die reaksie vind gewoonlik binne minute tot ure (minder as 24) van die inenting plaas. Dr Ronald Schultz van die Universiteit van Wisconsin College of Veterinary Medicine skat dat ongeveer een geval van anafilakse voorkom vir elke 15.000 dosisse toegedien word.
Die mees algemene simptome van anafilakse is die skielike aanvang van diarree, braking, skok, aanvalle, koma en dood. Die diere se tandvleis sal baie bleek wees, en die ledemate sal koud voel. Die hartklop is oor die algemeen baie vinnig, maar die polsslag is swak. Daar kan gesigs swelling wees.
Anafilakse is 'n uiters noodgeval. As jy dink jou hond het 'n anafilaktiese reaksie, soek dadelik noodhulp. Epinefrien moet so gou as moontlik gegee word - ons praat binne 'n paar minute. IV vloeistowwe, suurstof en ander medisyne word as benodig gegee.
Anafilaktiese reaksies word meer algemeen geassosieer met die gebruik van vermoorde entstowwe soos hondsdolheid, hondekoronavirus en leptospirose. Getoetsde entstowwe het meer virus- of bakterie-deeltjies per dosis en het bygevoeg chemikalieë (byvoegmiddels) om die hond se immuunrespons te verbeter. Hierdie eienskappe verhoog ook die risiko van 'n allergiese reaksie op die entstof.
As jou hond ooit 'n reaksie op 'n entstof gehad het, moet die volgende inenting deur jou veearts gegee word. In sommige gevalle kan sekere entstowwe uitgesluit word van jou hond se inentingsregime, 'n ander tipe entstof sal gebruik word, of sekere middels, insluitend antihistamiene, mag voor inenting gegee word. Die veearts mag 'n kateter in die hond se aar plaas, so as 'n reaksie plaasvind, kan medikasie en vloeistowwe dadelik gegee word. Afhangende van die situasie, moet u hond vir 'n tydperk van 30 minute na 'n paar uur in die veearts se kantoor bly. By die huis moet die hond vir 'n paar addisionele ure onder toesig gehou word. Selfs met hierdie voorsorgmaatreëls, kan lewensbedreigende reaksies steeds voorkom.
Neurologiese en oogsiekte
Neurologiese simptome is die mees algemene entstofreaksie wat by honde voorkom. Hondsdempende inenting is die mees algemene oorsaak van neurologiese siekte, en kan 'n ontsteking van die brein veroorsaak. Maselsentstof in hondjies is aangemeld om selde skade aan die senuweestelsel te veroorsaak. Kerebellêre siekte is aangemeld by puppies jonger as 5 weke wat met 'n aangepaste lewende entstof ingeënt is.
Honde adenovirus-1 is bekend dat dit 'n allergiese uveïtis veroorsaak (inflammasie van die oog), wat dikwels 'blou oog' genoem word. Die meeste entstowwe bevat nou honde adenovirus-2 in plaas van adenovirus-1, wat byna die kans op blou oog wat vandag voorkom, uitskakel.
Ongemak en swelling by die inspuitingsterrein
Pyn, swelling, rooiheid en irritasie kan op die inspuitplek voorkom. Hierdie effekte kom gewoonlik binne 30 minute na 1 week van die inenting voor. As die tekens voortduur, of ernstig is, kontak u veearts.
Soms kan absesse by die inspuitplek vorm. Hierdie absesse word gewoonlik nie deur infeksie veroorsaak nie, maar deur die liggaam se oormatige reaksie op die entstof.
Mild koors, verminderde aptyt en aktiwiteit
Ligte koors, verminderde eetlus, en depressie kan waargeneem word vir 1-2 dae na inenting, meestal wanneer gewysigde lewende entstowwe gebruik word. Oor die algemeen is geen behandeling geregverdig nie.
Ernstige siektes kan voorkom indien entstowwe wat ontwerp is vir intranasale gebruik per ongeluk ingespuit word. Erge reaksies kan ook voorkom as enige van 'n entstof wat vir inspuiting gemaak is, per ongeluk 'n dier se oë, neus of mond binnedring.
Respiratoriese tekens na intranasale entstowwe
Honde ingeënt met die intranasale Bordetella en / of parainfluenza-entstof kan 'n ligte hoes ontwikkel, wat gewoonlik nie behandeling benodig nie. Hulle kan die entstofvorm van die virus deur middel van hul hoes versprei na ander diere.
Selde kan slegte gevolge voortspruit uit verskeie verskillende inentings.
Immuniteitsgemedieerde poliartritis in Akitas: Sekere lyne van Akitas kan immunodefekte hê wat hulle geneig maak tot nadelige reaksies na inenting. Hulle kan 'n immuun-gemedieerde artritis in een of meer gewrigte ontwikkel, wat dikwels progressief is en herhalings kom algemeen voor. Honde met hierdie immuunversteuring het oor die algemeen kort lewensduur as gevolg van ander komplikasies.
Hipertrofiese osteodistrofie: Sekere lyne van Weimaraners, en ander groot rasse honde, kan hipertrofiese osteodistrofie ontwikkel na aanleiding van hondeversterker-inentings wat tussen 2 en 5 maande oud word. Hulle kan ook respiratoriese tekens, vergrote limfknope en diarree ontwikkel. Die hipertrofiese osteodiestrofie word met glukokortikoïede behandel en die tekens van die siekte word gewoonlik opgelos.
Verstopping van entstofagent
Entstofvirus kan gevind word in die nasale afskeidings van honde wat intranasaal ingeënt word. Daarbenewens word entstofparvovirus in die ontlasting van ingeënt honde gestort, kanine-adenovirus-1 kan in die urine gestort word, en adenovirus-2 kan in neusafskeidings gevind word. Hierdie virusse is die entstofvorms van die virus; hulle keer nie terug na die siektes wat veroorsaak word nie.
Geboortefoute of infeksies
Die inenting van swanger diere met 'n gewysigde lewende entstof kan tot geboorte afwykings of aborsies lei. Daar word aanbeveel dat gewysigde lewende entstowwe nooit aan swanger diere gegee word nie.
Soos met enige mediese prosedure, is daar altyd risiko's van nadelige reaksies of newe-effekte. Hierdie risiko's moet vergelyk word met die voordele van die prosedure. Baie van die siektes waarmee ons inenting kan ernstig en selfs dodelik wees. In byna alle gevalle is die risiko's wat verband hou met inenting baie klein in vergelyking met die risiko om siekte te ontwikkel. Aangesien nuwe entstowwe en metodes van toediening beskikbaar word, moet die nadelige risiko's van inenting nog meer verminder word.