Hoe leer ons Ester in haar magsposisie ken? Sy bly binne haar vroulike rol deur oordrewe onderdanigheid teenoor Ahasveros as sy hom nooi na haar maaltye. Dit kom neer op manipulasie wat die uitbuiting van haar skoonheid in 'n seker sin ook is. Wanneer die Jode se selfverdediging op 13 Adar lei tot 'n grootse en magtige oorwinning oor hulle vyande, het Ester die hef in die hand. Sy is nou die magtige Persiese koningin. As Ahasveros haar op hierdie tydstip van die verhaal vra of sy nog 'n wens het, nadat hy reeds al haar versoeke toegestaan het, vra sy dat hy die Jode in die stad Susa weer eens deur 'n koninklike dekreet moet toelaat om ook die volgende dag nog die stryd voort te sit en dat die lyke van Haman se tien seuns aan galge gehang moet word.
Wat het geword van die Joodse meisie Hadassa van wie ons lees dat sy 'lieftallig en mooi' was? 'n Meisie met so 'n warm, menslike hart dat sy selfs die guns van 'n man, geskonde in sy manlikheid, Hegai, die eunug, wat die haremwagter was, se guns kon wen? Of moet ons reeds op hierdie tydstip Ester begin verdink van ambisie en manipulasie? Of moet ons haar eer vir haar versiendheid om te beding vir 'n bestemming as vrou wat ondanks die onaangename aspekte daaraan verbonde vir haar as Jodin verkieslik is bo die kille keersy daarvan? Sy weet immers dat sy haar maagdelikheid gaan verloor in die nag saam met 'n onbesnede koning wat sy nie ken nie en wat as sy hom nie seksueel plesier nie, sy die gevaar loop van eensame verbanning na die tweede vrouehuis.
Ester was op die skaakbord van haar eersugtige, ambisieuse neef Mordegai die pion; letterlik volgens die woordeboekbetekenis die 'skaakstuk van die minste waarde wat, as dit die agterste lyn van die opponent bereik, 'n koningin word'. As Joodse meisie was Ester die mins waarskynlike kandidaat om deur die Persiese koning uit tallose mededingers as koningin gekies te word. Deur haar neef se manipulasie (sy moet verswyg dat sy Joods is) word 'n mooi en onskuldige meisie uit 'n onderdrukte minderheid, 'n harde manipulerende vrou wat nie terugskrik van onnodige bloedvergieting as daar geen sin meer in is nie, omdat die onderdrukkers reeds die neerlaag gely het. Die onderdrukte vrou word die onderdrukkende vorstin.