Waarom ouers moet praat oor afknouery, verkragting en selfmoord - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgWaarom ouers moet praat oor afknouery, verkragting en selfmoord
Toe Netflix aankondig dat hy 'n mini-reeks ontwikkel wat gebaseer is op Jay Asher se boek '13 Reasons Why', was aanhangers van die boek opgewonde om te sien hoe dit tot lewe kom. In die boek, en in die reeks, handel die verhaal oor 'n fiktiewe tiener op die hoërskool met die naam Hannah Baker, wat aan selfmoord gesterf het en kassettebande agtergelaat het vir die 13 mense wat sy voel haar in die steek gelaat het en 'n impak op haar besluit gehad het.
Kykers ontdek deur hierdie opnames wat hierdie 13 mense aan Hannah gedoen het. Hulle oortredings behels alles van afknouery, die deel van kompromisvolle foto's en die versuim om op te staan ​​vir haar, tot die begin van gerugte en selfs seksuele aanranding.
Sommige kenners van psigiaters en selfmoordvoorkoming waarsku dat die gewilde Netflix-reeks meer skade as goed kan doen. Hul grootste bekommernis is dat die film die getal selfmoorde teen tieners sal verhoog, omdat daar 'n bewys is dat selfmoord aansteeklik is. Met ander woorde, wanneer selfmoord baie aandag in die media kry, neem die selfmoordsyfer gewoonlik toe. Intussen stem sommige kykers nie saam nie en vind dat die onderwerp nie net die opkoms van genadelose en onnadenkende boelies in die hoërskool beklemtoon nie, maar ook die aanvaarding van seksuele aanranding teen die tiener.
Ongeag u gedagtes oor die reeks, dit het die belangrikheid beklemtoon om met u kinders te gesels oor drie van die grootste probleme wat die lewens van jong mense beïnvloed - boelies, seksuele aanranding en selfmoord. Die enigste probleem wat die film nie behandel nie, is dwelmmisbruik.
Waarom u nie die moeilike onderwerpe moet vermy nie
Om die moeilike onderwerpe in u tiener se lewe te vermy, gaan hulle nie laat verdwyn of keer dat dit gebeur nie. Wat meer is, die gebrek aan kommunikasie kan vir hulle 'n slegte diens wees, veral omdat selfmoord die tweede grootste oorsaak van dood van 15-34-jariges is. Intussen is vrouens tussen 16 en 19 vier keer meer geneig om slagoffers te wees van poging tot verkragting of seksuele aanranding as die algemene bevolking. En een uit elke vyf studente meld dat hulle geboelie word. Gevolglik is daar geen twyfel dat hierdie probleme tieners daagliks pla nie, en u moet daaroor praat.
Om 'n direkte, opregte gesprek met u kinders te hê oor selfmoord, verkragting en afknouery is nie net gesond nie, maar dit kan ook reddend wees. Maar baie ouers weerhou daarvan om met hul kinders te praat oor die moeilike kwessies, veral selfmoord, omdat hulle bang is dat die idee die idee in hul kop sal plaas. Maar navorsing het getoon dat stilte en stigma verhinder dat diegene wat in gevaar is, ondersteuning kry. En as u kind reeds selfmoord oorweeg, dan kan u daaroor hoop en perspektief in hul lewe bring. Boonop laat u u tiener weet dat dit in orde is om oor hierdie probleme te praat.
13 redes waarom u met u tieners praat, is belangrik
As u met u kinders praat oor die moeilike onderwerpe van selfmoord, verkragting, afknouery, dating met geweld en meer, wees direk en wees gewapen met idees en inligting.
1. Kommunikeer dat dit wat hulle ervaar nie 'n normale deel van die tienerlewe is nie . Baie media beeld nie selfmoord, verkragting of afknouery akkuraat uit nie. In werklikheid kan dit dikwels gefassionaliseer of verheerlik word. Tieners moet weet dat depressie of selfmoord kan voorkom by baie tieners wat hulle ken, maar dit is nie iets wat aanvaar moet word as 'n normale deel van die tienerlewe nie.
As ek glo dat tieners net 'n fase deurmaak, sal hulle dit oorwin. Dit is nie die geval nie. As iemand depressief voel en selfmoord oorweeg, het hulle hulp en ingryping nodig. Wat meer is, as iemand verkrag of geboelie is, gaan hulle nie net daaroor kom nie. Tieners benodig in elk van hierdie scenario's hulp van 'n dokter, 'n berader of 'n sielkundige om die genesingsproses te begin. Hulle moet ook weet dat hul ouers daar is om hulle te ondersteun en te help.
2. Verduidelik wat gesond is en wat nie. Tieners moet van hul ouers hoor dat boelies, gewelddadigheid, seksuele aanranding, seksuele aanranding en so aan nie gesonde gedrag is nie. As ons aanvaar dat hulle dit in gevaar stel vir misbruik van ander. In plaas daarvan moet u tieners hoor hoe gesonde vriendskappe en afspraakverhoudings lyk.
Hulle moet ook hoor dat hulle waardevol is en verdien om met respek en waardigheid behandel te word. Net so is dit nie gesond om oor selfmoord te herkou nie. As u tiener selfmoord oorweeg en nadink oor maniere waarop sy dit sou doen, moet u met 'n geestesgesondheidswerker praat. Om aan selfmoord te dink is een van die waarskuwingstekens van selfmoordgedrag.
3. Bemagtig hulle met kennis en inligting . Deur openlik en eerlik met u kinders te gesels oor moeilike onderwerpe soos seksuele aanranding, afknouery en selfmoord, gee hulle akkurate en nuttige inligting van die persoon op wie hulle die meeste vertrou - jy. Om byvoorbeeld oor selfmoord te praat, plant die idee nie in iemand se kop nie. Dit openbaar kommunikasie oor 'n onderwerp wat dikwels geheim gehou word. Net so word boelies en seksuele aanranding dikwels geheim gehou. Maar as geheime onderwerpe blootgestel en bespreek word, word dit minder kragtig en eng. Deur te praat kommunikeer dit ook met u kinders dat hierdie onderwerpe nie buite perke is nie, en dat hulle dit kan aanbied wanneer hulle wil.
4. Stel hulle voor met idees waarvoor u moet oppas. As ouer is dit u taak om u kinders op te voed oor die belangrikheid van die versorging van hul geestesgesondheid, net soos u met hul fisieke gesondheid. As gevolg hiervan moet hulle die waarskuwingstekens van depressie en selfmoord ken en hoe om hulp te kry indien nodig. Hulle moet ook weet hoe om afknouery te hanteer, sou dit ooit voorkom, insluitend hoe om hot spots te boelie en hoe om op te staan ​​teen 'n boelie of om hulself te verdedig. Tieners moet ook weet dat seksuele aanranding meer geneig is met mense wat hulle ken, soos op 'n partytjie of met iemand met wie hulle gaan kuier. Beklemtoon dat seksuele aanranding nooit hul skuld is nie en dat jy hulle nie sal blameer nie, selfs al is hulle 'n gesinsreël. Maak seker dat hulle weet dat u wil hê dat hulle met u moet praat.
5. Hou die kommunikasielyn oop . As u gereeld met u kinders praat oor harde en sensitiewe onderwerpe, bevorder u 'n ingesteldheid met u kinders dat u daar is om te help. Skielik is geen onderwerp te skaam om te bespreek nie en voel dit asof hulle u iets kan vra.
6. Leer hulle oor wat kan gebeur as hulle nie praat nie . Dit is ook belangrik om seker te maak dat u tiener weet dat dit nie gesond is om geheime te hou oor afknouery, seksuele aanranding en selfmoord nie. Of die persoon wat die krisis ondervind dit is of hy of 'n vriend, dit is nie probleme wat alleen of sonder hulp van volwassenes hanteer moet word nie. Maak seker dat hulle weet dat om met ander te praat, hoewel dit pynlik of verleentheid kan wees, die beste manier is om hulp te kry. En as hulle nie iemand vertel wat hulle beleef nie (of wat 'n vriend ervaar), kan dinge erger word.
7. Kommunikeer dat hulle nie alleen is nie . Gevoelens van eensaamheid, verlatenheid en hopeloosheid kom gereeld voor by slagoffers van afknouery en seksuele aanranding, sowel as by mense wat selfmoord voel. As gevolg hiervan kommunikeer dat iemand omgee en dat hy nie alleen is nie, praat dit oor hierdie kwessies en laat tieners hul gevoelens uitdruk. Onderskat nooit die krag van ondersteunende gevoel nie. Selfs al het u tiener niks belangriks in hul lewens nie, kan hulle gereeld praat om te weet dat u omgee en dat u daar is.
8. Toon aan dat daar hulp beskikbaar is . As u met u tienerjare oor hierdie kwessies gesels, help dit u om 'n beter beeld te kry van wat hulle ervaar, wat hulle op skool sien en waarmee hulle besig is. En as u kind met iets sukkel, kan u onvoorwaardelike liefde en ondersteuning bied, en hulle ook enige hulp van buite kry wat hulle nodig het. Dit kan vir kinders baie bemoedigend wees om te besef dat iemand hulle kan help om sin te maak van wat hulle beleef.
9. Kommunikeer dat hulle beter kan voel . Geen tiener hou daarvan om eensaam en hartseer te voel nie. Hulle hou ook nie van die pyn en vernedering wat met boelies, verkragting en selfs selfmoord kan voorkom nie. As u gereeld met u tiener praat oor wat normaal is en wat nie, word hierdie boodskap ingewikkeld. As gevolg hiervan, is dit meer geneig om dit te erken dat hulle nie normaal voel nie en met jou daaroor praat. En hulle is miskien meer bereid om hulp te kry vir hul vriende wat sukkel met angs en depressie.
10. Beklemtoon dat hulle dit nie verdien nie . Tieners glo te veel keer dat as boelie of seksuele aanranding plaasvind, die slagoffer iets gedoen het om dit te verdien. Maar as u gereeld met u kinders praat, sal hulle besef dat niemand verdien om geboelie te word nie en niemand verdien om verkrag te word nie. Hierdie boodskap is nie net goed vir u tienerjare om te hoor nie, maar dit help hulle ook om empatie te hê met mense wat hulle ken wat geviktimiseer is. En dit is waarskynlik dat hulle hierdie boodskap herhaal en glo - dat niemand dit verdien om geboelie of verkrag te word nie - as u dit gereeld kommunikeer.
11. Gee hulle idees oor hoe om hulp te kry . Sorg dat u kinders nie net weet dat hulle met u kan praat nie, maar dat hulle ook weet hoe om hulp op ander maniere te kry. Gesels met hulle oor selfmoordblitslyne, verkragting van krisislyne en die rolle van skoolberaders. Dit is belangrik om u tieners toe te rus met gereedskap om hierdie groot probleme aan te spreek.
12. Verminder die stigma rondom die bespreking van die warm onderwerpe . Hoe meer u hierdie onderwerpe met u tienerjare bespreek, hoe meer neem u die stigma weg en gee u kinders die geleentheid om openlik en vrylik te praat. Sorg dat u kinders weet dat daar geen onderwerp by u is nie. Deur hierdie tipe atmosfeer in u huis te skep, sal u kinders meer vrae en bekommernisse na u toe bring. Dit beteken nie dat u nie moet let op waarskuwingstekens of simptome van depressie nie. Maar as u 'n oop dialoog met u kinders het, verhoog dit die waarskynlikheid dat hulle sal uitreik.
13. Help om hierdie dinge in hul lewens te voorkom . Alhoewel geen gesprek die risiko van selfmoord, afknouery of verkragting heeltemal sal uitskakel nie, kan dit u kinders baie leer oor wat kan gebeur. En selfs as u tiener nooit met enige van hierdie situasies te kampe het nie, is die kans groot dat iemand wat hulle ken, sal doen. As u ywerig is om met hulle te praat oor die moeilike onderwerpe, is die kans goed dat hulle sal weet dat hulle na u kan kom om hulp.
Copyright aanneming en pleegsorg: Waarom ouers moet praat oor afknouery, verkragting en selfmoord - aanneming en pleegsorgLees Meer