Toorkuns het vroeë Christene net so gefassineer en geterg soos sommige mense vandag. Marvel Studios
Amerikaners is gefassineer deur towery. TV-programme soos 'WandaVision' en 'The Witcher', boeke soos die Harry Potter-reeks, plus strokiesprente, films en speletjies oor mense met magte wat deur God, wetenskap of tegnologie nie verklaar kan word nie, is al jare lank gewild. Die moderne popkultuur is 'n bewys van hoe betower mense is deur die gedagte aan om spesiale beheer oor 'n onsekere wêreld te verkry.
'Magic' word in die Weste dikwels gedefinieer as boos of apart van 'beskaafde' godsdienste soos die Christendom en ook uit die wetenskaplike waarneming en studie van die wêreld. Maar die ironie is dat magie 'n integrale deel van die ontwikkeling van die Christendom was ander godsdienste - en dit het ook die evolusie van die wetenskappe ingelig.
As kundige in antieke towery en vroeë Christendom, Ek bestudeer hoe towery vroeë aanhangers gehelp het om 'n Christelike identiteit te ontwikkel. Een deel van hierdie identiteit was moraliteit: die innerlike gevoel van reg en verkeerd wat lewensbesluite rig. Die donkerder kant van hierdie ontwikkeling is natuurlik die skuif na die oppergesag: die sien van u eie tradisie as moreel meerderwaardig en met reg oorheersend.
My werk probeer magies terugbring op hul regte plek as deel van die Christelike tradisie. Ek toon aan hoe vals onderskeidings tussen towery en die Christendom geskep is om die antieke Christendom te verhef en hoe dit steeds die Christelike oppergesag van vandag bevorder.
Die oorsprong van towery
In die Westerse kultuur word magie dikwels gedefinieer in teenstelling met godsdiens en wetenskap. Dit is problematies omdat al drie begrippe is gewortel in kolonialisme. Baie Europese wetenskaplikes het eeue lank hul definisies van godsdiens gebaseer op die Christendom, en terselfdertyd die praktyke en oortuigings van nie-Christene as 'primitief', 'bygelowig' of 'magies' beskryf.
Hierdie gevoel van meerderwaardigheid het die Christelike monargieë van Europa gehelp om die inheemse volke regoor die wêreld te verower en uit te buit in 'n poging om Hulle "beskaaf", dikwels deur uiterste brutaliteit. Imperialistiese erfenisse kleur nog steeds hoe sommige mense nie-Christene as 'ander' beskou, en hoe hulle ander se rituele en godsdienste as 'towery' bestempel.
Maar hierdie moderne begrip van towery is nie netjies in die wêreld van die eerste Christene nie. "Magic" het nog altyd gehad baie betekenisse. Van wat geleerdes kan versamel, die woord self is ingevoer van die Persiese woord "maguš, "Wat moontlik 'n klas priesters met koninklike verbintenisse beskryf het. Soms word hierdie 'magies' uitgebeeld as waarsêery, rituele aktiwiteite of om jong seuns op te voed wat die troon sou neem.
Griekse tekste het hierdie vroeëre betekenis behou en ook bygevoeg nuwes. Die beroemde antieke Griekse historikus Herodotus skryf dat die Persiese magies drome geïnterpreteer het, die lug gelees het en offers gebring het. Herodotus gebruik die Griekse woord "geleerdes. " Sophocles, 'n Griekse dramaturg, gebruik dieselfde term in sy tragedie "Oedipus, die koning", toe Oedipus die siener Tiresias berispe omdat hy hom wou omverwerp.
Alhoewel hierdie twee Griekse tekste albei dateer uit ongeveer die vroeë 400's vC, het "towenaar" dit wel verskillende konnotasies in elkeen.
Begin in die eerste eeu vCLatynse outeurs het die Persiese term ook in 'magus' aangepas.
Terwyl hy homself verdedig by verhoor vir die uitvoering van 'bose dade van towery' die tweede-eeuse filosoof Apuleius beweer dat hy beide 'n 'towenaar' was en nie. Hy het daarop aangedring dat hy soos 'n hoëpriester of 'n natuurlike filosoof was eerder as iemand wat onsmaaklike middele gebruik om te kry wat hulle wil hê. Wat hier interessant is, is dat Apuleius een idee van hoë filosofiese towerkuns gebruik om 'n ander idee van kru, eiebelangende towerkuns te bestry.
Christenskap en towery
Die eerste Christene het hierdie uiteenlopende idees van towery saam met hul Romeinse bure geërf. In hul wêreld was mense wat 'magiese' dade gedoen het, soos uitdrywings en genesings. Sulke mense soms godsdienstige of filosofiese tekste en idees verduidelik, As well.
Dit was 'n probleem vir vroeë Christene
As wonders redelik alledaags was, hoe kon 'n groep op soek na lok volgelinge kompeteer met "geleerdes"? Na alles, Christelike leiers soos Jesus, Petrus en Paulus het buitengewone dade, ook. So Christelike skrywers het onderskeidings ten einde hul helde verhef.
Neem die Bybelse verhaal van Simon die towenaar. In Handelinge 8, Simon se magiese dade lok die Samaritane en oortuig hulle om hom te volg totdat die evangelis Filippus nog meer wonderlike wonderwerke verrig en ook al die Samaritane en Simon bekeer. Maar Simon gaan terug wanneer hy probeer om die krag van die Heilige Gees te koop, wat die apostel Petrus moet aanspreek om hom te bestraf. Hierdie verhaal is waar ons die sonde van simonie: die aankoop van godsdienstige amp.
As Ek het elders bespreek, tekste soos hierdie beeld nie werklike gebeure uit nie. Hulle leer instrumente om nuwe aanhangers die verskille tussen goeie Christelike wonderwerkers en bose towenaars aan te toon. Die vroegste bekeerlinge het sulke verhale nodig gehad omdat wonder werkers lyk baie eenders.
Christenskap en moraliteit
Vir sommige ou mense lyk verhale van Jesus se wonderwerke waarskynlik nie ver verwyderd van die dade wat towenaars vir geld op die mark gedoen het nie. In werklikheid die kerkvaders moes Jesus en die Apostels beskerm teen beskuldigings dat hulle towery beoefen het. Dit sluit in Origenes van Alexandrië, wat in die middel van die derde eeu nC die Christendom verdedig het teen Celsus, 'n heidense filosoof wat het Jesus aangekla dat hy 'n towenaar was.
Celsus het aangevoer dat die wonderwerke van Jesus nie anders was as die towery wat deur towenaars op die mark uitgevoer word nie. Origenes het saamgestem dat die twee oppervlakkige ooreenkomste gedeel het, maar beweer dat dit wesenlik verskil omdat towenaars hul met demone beklee het, terwyl Jesus se wonders tot morele hervorming gelei het. Soos die verhaal van Simon die towenaar, was Origenes onenigheid met Celsus 'n manier om sy gehoor te leer hoe om die verskil te onderskei tussen towers wat moreel verdink het wat persoonlike gewin gesoek het en wonderwerkers wat tot voordeel van ander opgetree het.
In vroeë Christelike verhale gebruik die towenaar Simon towery immoreel om mag en invloed te probeer verkry. Die Metropolitaanse Museum van Kuns
Antieke outeurs het die idee uitgedink dat die wonderwerke van Christene inherente morele meerderwaardigheid bo nie-Christelike towerkuns besit, omdat die antieke gehore net so deur die towery as die moderne mense verlei is. Maar om die Christendom bo magie te verhef, het hierdie skrywers vals onderskeidings geskep wat selfs vandag nog bestaan.