Titan neem 15 dae en 22 uur om om Saturnus te wentel, ongeveer dieselfde tyd wat dit Saturnus neem om om sy eie as te wentel. Dié verskynsel staan bekend as "sinkroniese omwenteling": dieselfde kant van Titan is altyd na Saturnus gedraai (soos ook die geval in die Aarde en sy maan).
Die baan waarin Titan wentel het 'n eksentrisiteit van 0,0288, dus is dit byna sirkelvormig. Hierdie wentelbaan het 'n hellingshoek van 0,348° ten opsigte van Saturnus se ewenaar.
Titan en 'n ander Saturniese satelliet, Hyperion, is vasgevang in 'n 3:4 baanresonansie. Dit beteken dat Hyperion drie keer om Saturnus wentel in dieselfde tyd wat dit Titan neem om vier omwentelings om Saturnus te voltooi.
Titan se wasige atmosfeer
Seisoenale veranderins gee Titan 'n ietwat donkerder boonste helfte en ietwat ligter onderste helfte in die winter.
Titan is die enigste maan met 'n volledig ontwikkelde atmosfeer wat uit meer as slegs spoorgasse bestaan. Waarnemings van die Voyager-sondes het getoon dat die atmosfeer selfs dikker as dié van die Aarde is, met 'n oppervlakdruk ongeveer 1,45 maal dié van die Aarde. Hierdie digte atmosfeer bevat duistere, mistige lae wat die meeste sigbare lig van die Son en ander bronne blokkeer en sodoende die oppervlak van Titan wegsteek. Die atmosfeer is só dig, dat mense daardeur sou kon swem of vlieg, met behulp van "vlerke" aan hul arms vasgeheg. Die laer swaartekrag op Titan beteken dat die atmosfeer 'n hoër bereik het as die Aarde s'n, dermate dat die Cassini-ruimtetuig selfs op 'n afstand van 975 km aanpassings teen die atmosferiese weerstand moes maak, om in 'n stabiele wentelbaan te bly.
Dit was eers met die koms van die Cassini-Huygens-missie in 2004 wat die eerste direkte foto's van Titan se oppervlak geneem kon word. Die Huygens-sonde kon nie die rigting van die Son tydens sy landing bepaal nie en, alhoewel dit wel daarin geslaag het om foto's te neem, het die Huygens-span die proses vergelyk met die neem van foto's van 'n "parkeerterrein tydens sonsondergang".
Die Spaanse sterrekundige Josep Comas Solà (1868-1937) was die eerste persoon om te bespiegel oor die teenwoordigheid van 'n aansienlike atmosfeer om Titan. Alhoewel hy reeds sy idees hieroor in 1903 gelug het, sou die Nederlandse sterrekundige hierdie vermoede eers in 1944 kon bevestig, met behulp van 'n spektroskopiese tegniek wat 'n beraming van 'n atmosferiese parsiële druk van metaan verkry het van 100 millibar (10 kPa). Opvolgende waarnemings in die 1970's het gewys dat Kuiper se getalle egter aansienlik onderskat is; die hoeveelheid metaan in die atmosfeer was tien keer meer en die oppervlakdruk ten minste dubbel so veel as wat hy voorspel het. Die hoë oppervlakdruk het beteken dat metaan egter slegs 'n klein deel van Titan se atmosfeer kon beslaan. In 1981 het Voyager 1 die eerste gedetailleerde waarnemings van die atmosfeer gemaak, wat onder andere onthul het dat die oppervlakdruk teen 1,5 bar selfs hoër as dié van die Aarde is.
Die atmosferiese samestelling in die stratosfeer is 98,4% stikstof - die enigste stikstofryke atmosfeer in die Sonnestelsels buiten die Aarde. Die oorblywende 1,6% is meestal metaan (1,4%) en waterstof (0,1-0,2%) plus 'n aantal spoorgasse. Omdat die metaan teen hoë hoogtes uit die atmosfeer kondenseer, word dit al hoe meer volop soos mens nader aan die oppervlak beweeg. Teen ongeveer 8 km bo die atmosfeer, word die toename minder en word 'n min-of-meer stabiele 4,9% gehandhaaf. Die ander spoorgasse in die atmosfeer verleen aan hom sy oranje kleur. Titan het nie 'n magneetveld nie, alhoewel studies in 2008 getoon het dat die maan oorblyfsels van Saturnus se magneetveld behou wanneer hy vlugtig buite die planeet se magnetosfeer beweeg en direk aan die sonwind blootgestel word.
Die Son se energie sou alle spore van die metaan in Titan se atmosfeer in 50 miljoen jaar opgebreek het - 'n kort tyd gesien die Sonnestelsel se ouderdom. Dit dui daarop dat Titan self êrens 'n metaanreservoir het wat die gas in die atmosfeer voortdurend aanvul. Baie sterrekundiges dink dat hierdie bron binne-in Titan is, wat dan metaan deur ysvulkane vrystel. Daar word ook rekening gehou met 'n moontlik biologiese oorsprong vir die hoeveelheid metaan.
↑ Williams, D. R. (21 Augustus 2008). “Saturnian Satellite Fact Sheet”. NASA. URL besoek op 2000-04-18.
↑ "Titan's Mysterious Radio Wave", ESA Cassini-Huygens web site, 1 Junie 2007. URL besoek op 2010-03-25.
↑ Zubrin, Robert (1999). Entering Space: Creating a Spacefaring Civilization. Section: Titan: Tarcher/Putnam. p. 163–166. ISBN 1-58542-036-0. ↑ Turtle, Elizabeth P. (2007). “Exploring the Surface of Titan with Cassini-Huygens”. Smithsonian. URL besoek op 2009-04-18.
↑ de Selding, Petre. "Huygens Probe Sheds New Light on Titan", SPACE.com, 21 Januarie 2005. URL besoek op 2005-03-28.
↑ Moore, P. et al. (1990). The Atlas of the Solar System. Mitchell Beazley. ISBN 0-517-00192-6. ↑ Kuiper, G. P. (1944). “Titan: a Satellite with an Atmosphere”. Astrophysical Journal 100: 378. DOI:10.1086/144679.
↑ Coustenis, Athéna and Taylor, F. W. (2008). Titan: Exploring an Earthlike World. World Scientific. p. 13–15. ISBN 9789812705013. Besoek op 2010-03-25. ↑ Coustenis & Taylor (2008) p. 22
Coustenis, Athéna and Taylor, F. W. (2008). Titan: Exploring an Earthlike World. World Scientific. ISBN 978-981-270-501-3. Lorenz, Ralph; Jacqueline Mitton (2002). Lifting Titan's Veil: Exploring the Giant Moon of Saturn. Cambridge University Press. ISBN 0-521-79348-3. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Titan (maan).
Pioneer 11 • Voyager 1 • Voyager 2 • Cassini–Huygens • Hubble-ruimteteleskoop
Galileo Galilei • Christiaan Huygens
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Titan_(maan)&oldid=1416803"	Kategorieë: Natuurlike satellieteSaturnus	Navigasie-keuseskerm
AlemannischالعربيةAzərbaycancaБеларускаяБългарскиবাংলাBrezhonegBosanskiCatalàکوردیی ناوەندیCorsuČeštinaCymraegDanskDeutschΕλληνικάEnglishEsperantoEspañolEestiEuskaraفارسیSuomiFrançaisArpetanGaeilgeGalegoગુજરાતીGaelgעבריתहिन्दीHrvatskiMagyarՀայերենBahasa IndonesiaIdoÍslenskaItaliano日本語Қазақша한국어КомиLatinaLëtzebuergeschLumbaartLietuviųLatviešuМакедонскиമലയാളംМонголमराठीBahasa MelayuMirandésမြန်မာဘာသာNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålOccitanਪੰਜਾਬੀPolskiپنجابیPortuguêsRomânăРусскийSarduSicilianuScotsSrpskohrvatski / српскохрватскиSimple EnglishSlovenčinaSlovenščinaСрпски / srpskiSvenskaKiswahiliதமிழ்ไทยTagalogTürkçeТатарча/tatarçaУкраїнськаOʻzbekcha/ўзбекчаTiếng ViệtWinaray中文文言Bân-lâm-gú粵語	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 28 Januarie 2016 om 15:43 bygewerk.