“As julle sê 'n boom is goed, moet julle ook sê sy vrugte is goed; en as julle sê hy is sleg, moet julle ook sê sy vrugte is sleg. 'n Boom word tog aan sy vrugte geken. Hulle werk hard aan ‘n respekhouding deur bv. mense in die oë te kyk. Job dink weer na oor wat die drie vriende oor die goddelose gesê het, en gee hulle toe dat God uiteindelik optree teenoor die goddeloses, maar maak dit eintlik op hulle van toepassing. Dié wat nie reg praat oor God nie, dié wat Hom nie waarlik dien nie, dié wat Hom nie regtig erken nie, dié beleef dat hulle voorspoed tydelik is: “Die goddelose se huis is tydelik, soos ‘n kokon vir ‘n mot.” In ‘Canto lamentoso in Ab’ en ‘Gaudeamus igitur’ (albei uit Rose van herinnering) maak hy op virtuose wyse gebruik van 'n spel met uitheemse woorde en name, onderskeidelik uit die wêreld van die musiek en die drank; die tweede gedig is 'n loflied op die wyn en deur sy spel met eksotiese name 'n waardige voorloper vir Krige se ‘Tram-ode’. 'n Besliste wins in Visser se poësie is die talle literêre verwysings en toespelings op die Afrikaanse literatuur waarvan hy telkens gebruik maak, soos in ‘Die ewige misloper’ (Gedigte) op Langenhoven en Reitz en ‘Pamperlang’ (Die purper iris) op Leipoldt.