Soms word jy geseën met ’n toevalligheid | Netwerk24
Deur Annelie Botes 01 Maart 2019 00:00
Onlangs soek ek die Afrikaanse vertaling van serendipity. Ek kry dit nêrenster in my woordeboeke nie. Al raad is die internet, waar ek in allerlei wetenswaardighede verstrengel raak. Die naaste wat ek kom aan die betekenis daarvan, is “positiewe toevalligheid”.
Dadelik spring my gedagtes na 2017 toe ons op die Engelse kanale rondgevaar het. Ons lê ’n paar dae vasgemeer naby The Greyhound Pub, waar die Oxford-kanaal ’n T-aansluiting met die Coventry-kanaal maak. Ons mik om in Coventry te kom om na die ruïnes van die St. Michael-katedraal te gaan kyk.
Die Duitsers het die stad in die Tweede Wêreldoorlog gebombardeer, want dit was die kern van die Britse motorbedryf, waar ook oorlogsvoertuie vervaardig is.
Toe ontsyfer die Britse wiskundige Alan Turing die Enigma-kode waarmee die Duitsers hul strategieë gekommunikeer het. Die bombardering van Coventry was die weerwraak.
En ’n lang gesels begin, terwyl die jakkalshond soos ’n standbeeld sit.
Die katedraal is nooit herbou nie, maar langsaan is ’n nuwe opgerig. Vandag word die ruïnes bewaar en as heilige grond beskou en deur derduisende toeriste besoek.
Terwyl ons daar vasgemeer is, stap daar gereeld mense op die sleeppad verby. Soveel te meer omdat die kroeg ook honde toelaat. Op die eerste middag stap ’n bejaarde Engelsman met sy jakkalshond verby.
Hy “hiya” ons en vra waarheen ons op pad is. (“Hiya” impliseer: Hoe gaan dit? Daar word geen antwoord verwag nie; dis net ’n groetwoord.)
Toe hy hoor ons mik Coventry toe, beveel hy die hond: “Sit, Oliver.” En ’n lang gesels begin, terwyl die jakkalshond soos ’n standbeeld sit.
Waar die term “stiff upper lip” vandaan kom, weet ek nie, want die Britte is geselserig, hulpvaardig, deel graag boeiende inligting uit.
Só vertel Oliver se baas van ’n serendipity kort ná sy geboorte aan die begin van November 1940, iewers in ’n village in Warwickshire. Eerste kleinseun in die familie.
As serendipity oor Britse lippe kom, word dit ’n woord met musikale kwaliteite.
Ek ken die woord, maar as serendipity oor Britse lippe kom, word dit ’n woord met musikale kwaliteite.
Sy oupa en ouma aan vaderskant woon in Coventry en besluit om die uittog aan te durf in hul Humber Pullman om die nuweling te ontmoet en ’n wyle by familie te kuier.
Toe hulle oplaas na Coventry terugkeer, is daar net ’n rommelhoop waar hul huis gestaan het. Platgebom. Die aantal sterftes rondom hul eertydse woonplek was skrikwekkend.
Dit raak al skemer toe hy sê: “Bon voyage, my friends. Let’s go, Oliver.”
Hoe sal ons weet van die positiewe toevallig­hede wat ons pad gekruis het, en ons gebring het waar ons vandag is? Ons sal nie weet nie.
Maar terwyl ons in St. Michael se ruïnes gedwaal het, het ek bly wonder hoe die pad sou geloop het as Oliver se baas eers drie weke later gebore is.
En tot vandag hoor ek hom sê: “Bon voyage, my friends.”
Meer oor: Annelie Botes | Sielsgoed
Moet ons stilbly oor dié chaos?
Die brandpaaie en koprafels van ons lewens