Die dokument, wat Dinsdag in Singapoer onderteken is, bevat blykbaar nie veel besonderhede van die twee lande se toekomstige bande nie en is meer ’n breë verbintenis tot samewerking. En tot vrede op die Koreaanse skiereiland.
’n Belangrike punt wat wel in die dokument staan, is dat albei hulle ook verbind tot die beëindiging van weermagoefeninge in die gebied, hul sogenaamde “war games”.
“Dit sal nie net baie geld spaar nie, maar ek dink ook dit is baie uitlokkend,” het die Amerikaanse president ná die spitsberaad op ’n nuuskonferensie in Singapoer gesê. Trump het die media alleen toegespreek nadat Kim weer vertrek het.
Die twee het daarna tussen 40 en 50 minute lank met die hulp van tolke alleen gepraat. Nadat hulle daarna in die tuin gaan wandel het, het hulle ’n werkmiddagete gehou wat ook deur hul amptenare bygewoon is.
“Die wêreld gaan ’n enorme verandering sien,” het hy gesê en die ontmoeting bestempel as “iets wat mense in wetenskapfiksieflieks sien”.
Volgens Trump het hy ’n “baie spesiale band” met Kim gevorm en die verhouding met Noord-Korea sal voortaan baie anders wees.
“Mense gaan baie beïndruk en baie tevrede wees. Ons gaan ’n baie gevaarlike probleem vir die wêreld uit die weg ruim.”
Gevra of hy Kim Withuis toe sal nooi, het hy gesê: “Beslis, ek sal. Hy is ’n baie talentvolle man en baie lief vir sy land.”
Trump het vroeër, terwyl die twee in die tuin gestap het, gesê die ontmoeting “het baie beter verloop as wat ’n mens kon verwag”.
Nadat hulle die dokument onderteken het, het Kim vertrek en ’n baie ingenome Trump het voor ’n saal vol joernaliste stelling ingeneem.
Op die vraag of hy meen Kim kan vertrou word om sy woord te hou, het hy gesê sy eie “instink, vermoëns en talent” sê aan hom Noord-Korea “wil ’n ooreenkoms sluit”.
Daar kan niemand hom spot omdat hy kleiner as sy klasmaats is of hakkel nie. Dis die een plek waar hy koning is, daar waar die boeke wat hy vir sy invalide pa voorlees, hom neem. Dit beskerm hom teen die wreedheid van die lewe in Hillbrow in 1967 en skep vir hom ruimte om in asem te haal.
The boy who could keep a swan in his head (Umuzi, R260) deur John Hunt neem jou op ’n emosionele reis. Met ’n ernstige siek pa wat aan ’n asemhalingstoestel gekluister is, dwing die lewe Phen om vinnig groot te word. Hy leer sy lesse uit sy pa se gunstelingboeke wat hy al stotterend vir hom voorlees. Die park in sy woonbuurt waarheen hy en sy hond ontsnap, gee hom ’n plek waar hy sy verbeelding vrye teuels kan gee en vir ’n wyle net weer ’n seuntjie te wees. Al wonder hy oor die toekoms. Dan ontmoet hy ’n eksentrieke boemelaar. Die een dag dra hy die broek van ’n snyerspak en die volgende dag ’n kleurryke kaftan. Dan weer ’n sonbril wat hy van êrens af opgetower het. Vir Phen is hy iemand wat nie omgee of hy hakkel nie, iemand wat hom help om sy omgekeerde wêreld beter te verstaan. Iemand wat die magiese na sy lewe bring. Wat met hom praat asof hy ’n gelyke is. Vir Phen is Heb Thirteen Two ’n engel wat gestuur is om vir hom ’n ware vriend te wees.
Hunt het dele van die verhaal gegrond op sy eie ervarings as kind in Hillbrow in die sestigs. As jy, soos ek, mal is oor woorde en boeke, sal hierdie op die oog af eenvoudige verhaal jou in die hart tref en daar nes skop. Dis so mooi geskryf, met patos en deernis wat jou bybly. Saam met Phen leer jy self ’n paar lewenslesse wat waarde aan jou lewe toevoeg. ’n Onvergeetlike leeservaring.
Ek dink daar was twee. Eerstens wou ek ’n tyd in my lewe herbesoek – ’n tyd wat ek in my agterkop weggebêre het. Op ’n manier was dit ’n katarsiese ervaring. Die ander rede is sekerlik die aangename herinneringe wat ek gehad het aan Hillbrow op ’n spesifieke tyd in die voorstad se geskiedenis. Hoewel Suid-Afrika in die gruwels van apartheid vasgevang was, was Hillbrow ’n kosmopolitiese mikrokosmos. ’n Tipe teenkultuur in die sestigs, vol hippies, vredestekens, minirokke en knoop-en-doop-kaftans.
Waarom speel die verhaal in 1967 in Hillbrow af?Dis die jaar toe ek as jong seun baie van die dinge ervaar het.
Hoewel die boek nie ’n outobiografie is nie, is dit sterk outobiografies. Dit was vir my natuurlik om vanuit Phen se perspektief te skryf.
Phen is’n ywerige leser en daarom was dit gepas om elke hoofstuk so te begin. ’n Woord wat hy in die woordeboek moes opsoek om dit meer volledig te verstaan. So, ek het die hoofstuk geskryf en dan teruggegaan en gedink: “Hmm, hier is ’n woord wat Phen interessant sal vind.”
Ek dink Heb Thirteen Two is die kleurryke en eksentrieke vaderfiguur wat ons almal graag as kind sou wou hê. Iemand wat jou soos ’n volwassene behandel, al verstaan jy nie altyd alles wat hy sê nie. Heb kan onkonvensionele advies uitdeel, want dis hoe hy gekies het om sy eie lewe te lei. Hy neem waar van die sykante af en het empatie met mense wat altyd van die buitekant af na binne kyk.
Ek het beslis nie beplan om filosofiese boeke te skryf nie. Dit lyk of hulle almal self so opeindig. Ek wil regtig net ’n interessante verhaal vertel, een waarby die leser kan aanklank vind en wat die moeite werd is.
Ek glo ’n verhaal is bloot ’n ander vorm van ’n reis. Hopelik, teen die einde van dié een, sal die leser voel hy is beloon vir die tyd wat hy afgestaan het om dit te lees.
Ek het begin skryf toe ek so sewe jaar oud was. Ek is nie seker waarom nie, maar dis iets wat ek net altyd gedoen het.
Ek is nie ’n baie vinnige skrywer nie, so ek moet gereeld skryf. As ek nie gedissiplineerd was met ’n streng roetine nie, sou ek nooit klaarmaak nie. Oggende werk die beste vir my, hoewel dit in die winter nogal erg is.
Dit het hom op 2 November 2017 minder as 'n uur geneem om die uitspraak in die hooggeregshof in Port Elizabeth te lewer.
Siyoni het as staatsgetuie opgetree, maar Chetty het bevind hy het nie sy onderneming om eerlik te getuig, gestand gedoen nie. Hy het Siyoni se getuienis as 'n mengsel van "leuens, meineed en versinsels" beskryf. Hy is op 7 Mei 2018 in hegtenis geneem en word ook nou van die moord op Jayde aangekla.
Sy het op 21 April verdwyn toe sy omstreeks halfsewe die oggend op ’n saamrygeleentheid gewag het na die Riebeek College Girls’ High School op Uitenhage waar sy ’n gr. 7-onderwyseres was.
Sy is drie keer geskiet. Koeëls het ook haar rugwerwel en longe getref. Die koeël wat deur haar kop gegaan het, het aan die linkerkant ingegaan en is aan die anderkant uit. Sy het ook ’n harde hou teen die kop gehad.
Meer as 200 polisielede was by die soektog betrokke en ’n beloning van R150 000 is uitgeloof vir iemand wat met inligting vorendag kon kom.
Sy lofrede op haar begrafnis was gegrond op ’n huldeblyk geskryf deur Charles Atkins, getiteld “My Sweet Wife’s Eulogy” en die datum daarvan is Oktober 2010. Hy het aangevoer hy is nie “goed met woorde nie”.