Omdat ons omgee | SARIE
Grace, wat gevra het dat ons nie haar regte naam gebruik nie, is al vir 10 jaar 'n chemo-suster by 'n privaat onkologie-eenheid. Sy moes twee jaar gelede ophou werk omdat sy geheel en al uitgebrand het. Sy sê: "Dis glad nie ongewoon in die onkologie-veld nie; die werk wat ons doen is moeilik. Gedurende die dag behandel ek miskien 'n jongman wat 'n skaars skildklier-kanker het en dan gaan ek saans huis toe na my seun toe, wat presies dieselfde ouderdom is. Dis moeilik. Hoe los jy eenvoudig jou werk by die werk? Om 'n versorger te wees, veral 'n goeie een, het jy armsvol empatie nodig. Maar dis daardie einste empatie wat jou emosioneel kan pootjie."
Grace werk nou weer met kankerlyers, maar nie meer as 'n chemo-suster nie. "Ek't geleer daar moet grense in my lewe wees. Gevolglik aanvaar ek nou 'n meer hanteerbare werklading en probeer ek nie meer om alles self te doen nie. By die huis maak ek 'n punt daarvan om een keer 'n week Pilates te doen en ander dae gaan stap ek met die hond. Ek eet gesond, ek slaap genoeg ensovoort. Met ander woorde, ek probeer die 'basics' goed doen. Dit help baie."
Dit maak sin vir mans om sterk, positiewe rolmodelle te wees, want dit help met die afbreek van problematiese stereotipes wat druk sit op jong seuns om "sterk manne" te word wat nooit 'n traan stort nie. Deernisvolle manlike versorgers dra by tot die ontwikkeling van ander en deur hierdie waardes uit te leef maak hulle 'n positiewe bydra tot die samelewing. Mans en vroue lewer verskillende bydraes, net soos mense van verskillende kulture elk iets unieks bring tot hierdie belangrike werk.