Oor Luther en die huwelik | Kerkbode Regstreeks - Sinode 2019
3 thoughts on “Oor Luther en die huwelik”
Anli Theron says:
Dankie Johann. Baie duidelik uiteengesit.
Identiteit lê by die mense se menswees, nie by die moontlikhede van die mens se seksuele uitinge nie. Die mens is geskape as ‘n seksuele wese. Die mens kan dus seksualiteit in baie vorme en in verskeie ruimtes opsigself of in verband met ander mense en selfs ander skepsels beoefen. Daar is egter, soos die Bybel ons spesifiek en in die geheelboodskap leer, grense gestel in die uitlewing van menslike seksualiteit – die vele ruimtes is afgekamp om slegs binne die huwelik te wees en dan net tussen man en vrou. Dit kan nie onmenswaardig wees om vir ‘n paartjie wat byvoorbeeld saamwoon te sê dat die Here dit nie so bedoel het nie – dit kan nie ‘n aantasting van saamblyers se menswees wees, as die kerk sou sê dat dit nie in ooreenstemming met God se wil vir ons lewe is dat twee mense so buite die huwelik saamleef nie. As God dan in sy Woord vir ons die grense getrek en en Jesus nie een daarvan opgehef het as dit by die uitlewing van seksualiteit kom nie, is ons as mense, sonder of met behoorlike en voldoende Skrifstudie, nie by magte om dit op te hef of te ontken nie. Hoe die mens en medemens die beperlinge wat God ons opgelê het ervaar of beleef, of daarop reageer as die Kerk God se wil en voorskrif aan lidmate bekend maak, is nie die hart van die saak nie. Dit sal verkeerd wees om ander op grond daarvan onder emosionele en teologiese druk te plaas en hulle selfs af te pers. Liefde en gehoorsaamheid loop saam. Waarheid en werklikheid moet versoen word. Dit is ‘n valsheid om woorde in Jesus se mond te plaas wat hy nooit geuiter het nie en om dade aan Hom toe te skryf waartoe Hy nooit oorgegaan het nie. Jesus het nie ruimte gemaak vir die beoefening van seksualiteit, in watter vorm ook al, buite die huwelik nie. Wie dit in sy woorde of optrede inlees, gaan bedrieglik met die waarheid om.