“’n Mens kry nie probleem-kinders nie….jy kry net probleem-ouers…”……was die wyse woorde van ‘n skoolhoof in Knysna waar ek as 22 jarige juffrou my eerste pos beklee het …Ek het toe nie so mooi verstaan wat hy bedoel het nie, maar met die verloop van tyd en die jare en kinders wat aangestap het in my klaskamer…het sy wyse woorde al hoe meer gestalte voor my oe begin neem….
Kinders is eintlik baie maklik om te verstaan…en le soos oop boeke voor ‘n mens…..dis net jammer dat hulle soos biblioteekboeke deur verskillende lesers onder hande geneem word….soms laat teruggebring word….ander kere bekrap en verniel word (ekself het eenmaal ‘n prentjie uit ‘n boek geknip omdat ek gevoel het ek moet dit skilder…ek het toe nie…en voel tot vandag toe skuldig daaroor)…..en soms selfs gesteel word…..dis maar die lewe….
So het daar laasnaweek ‘n tiener in ons huis kom bly. want haar ma was weer op een of ander avontuur saam met ‘n vreemde man….Siestog….dis tog nie erg om ‘n tiener te babysit nie? Dis net jammer dat sy al ‘n reputasie het van lang vingers en is op 15 jarige leeftyd eintlik nie meer welkom by die meeste mense nie……Ek hou nie van skinderstories nie…en ons het heerlik saam gekuier en pizza ge eet…..tot Sondagmiddag….toe my ma my onthou om miskien net (vinnig…..vir gemoedsrus sien?) haar backpack te scan voor sy vertrek……en daar vind ek dit….klein nonsens-goedjies van sussie wat sy gesteel het….Absoluut sinneloos….hoekom doen sy dit? Ek dog toe by myself….hierdie arme kind is siek….en ek het net die regte medisyne vir haar….en steel toe haar blink nuwe selfoon-tablet en sit hom op die laaste plek waar ‘n tiener sal loer….binne-in die wasmasjien! Groot was haar skok toe sy besef daar is van haar gesteel…..en toe sy met groot bruin-bokkie-oe vol trane voor my staan…..met ‘n baie kwaai ma wat skel in die agtergrond…..het dit my soos ‘n weerligstraal getref…..haar probleem is eintlik haar ma….Ek het haar selfoon aan haar terugbesorg en buite hoorafstand van haar ma vertel dat ek baie bekommerd oor haar is…..Haar ook van my skoolvriendin Susanna vertel vir wie ek jare gelede in Polsmoor moes gaan kuier met ‘n pakkie koekies onder die arm…..omdat die steel-ding van skooltyd af…later…. handuit geruk het…..
Maar soos kinders in ‘n Weeshuis nooit….ooit…. iets slegs van hul ouers wil weet of hoor nie….is dit moeilik om vir hulle te verduidelik dat die lewe eintlik oor keuses gaan….kies jy die Breede of die Smalle Weg?
Kyk, vir iemand wat Suid-Afrika se paaie al goed kruis-en-dwars verken het….kan ek jou verseker dat ‘n bree, nuut geteerde pad darem deksels lekker ry…..maar op hierdie paaie (veral) is daar altyd ‘n buffel of twee wat jou in die geelstreep wil indwing omdat hulle motors net soveel duurder en blinker as joune is….en die plek waarheen hulle gaan net soveel belangriker as joune is…..Daarom dat ek altyd die agterpaadjies verkies…..Daardie smal, ou, vergete teerpaadjies wat soms ‘n bietjie langer neem….maar wat soveel interessanter en mooier is, want jy moet stadiger ry (agv ‘n groot gat of twee) en daarom sien jy ook soveel meer raak….
Dis amper soos die lewe self…..haastige hond verbrand sy mond…dan nie?
Dit verbyster my hoe ek daagliks deur ander ouers (ongevraagd) vertel word hoe ek my kinders moet grootmaak….”Jou kleintjies kyk te veel TV….hulle drink te veel bottel….hulle suig te veel dummy….hulle eet te veel Marmite broodjies….hulle bla-bla-bla….”
Ek vind hierdie vervelige aanwysings uiters vermoeiend om na te luister….want eks mos ordentlik en hou gewoonlik my pose…..terwyl ek dink aan al die probleme wat hierdie mense met hul eie kinders ondervind….was dit dalk omdat hul kinders te veel Marmite broodjies geniet het?
Ek was vandag by ‘n speelparkie op ons dorp waar my twee kleintjies te lekker gespeel het…totdat daar ‘n paar pappa’s opgedaag het en my twee bloedjies al om hulle begin draai het….want hulle mis hul pappa sien? Ek het sommer ‘n knop in die keel gekry…want ek het besef dat dit ‘n gaatjie is wat ek, hul ma, nie kan volstop nie….
Ons bly maar almal in huise van glas….en ons kinders kom broos hierdie wereld in…..en ons gaan almal baie broos hierdie wereld uit…..al wat ons kan doen is om mekaar te ondersteun…so goed ons kan…..al moet ons selfs soms agter iemand se rug hul kinders touwys maak….of tugtig….
‘n Baie wyse, swart ou man het eendag vir ‘n groepie wit ouers by my skool hulle gemaan dat hulle versigtig moet wees wat hulle se en doen by die huis…..”Onthou….julle is almal onderwysers van die lewe….en julle kinders kyk op na julle….en boots julle optrede na….”
I suppose…..the hand that rocks the cradle…..is the hand that rules the world?
← As die Skoen pas…
Pa, maak vir my ‘n Vlieer Pa….. →