Tetelestai | Finding True Identity In ChristTetelestai - Page 2 of 9 - Finding True Identity In Christ
Is daar iets soos ‘n “sondige gebed”?
Vandag wonder ek sommer hoe baie het ons al ‘n gebed begin het met iets in die lyn van: “Here, ons wil graag hê U moet vir ons doen wat ons U gaan vra.”
Partykeer het ek my gebede al woordeliks so begin. Ander kere was dit die presiese gesindheid in my hart.
Ek is nie een van daardie ouens wat daarvan hou om die foute in ons gebede uit te wys nie. Ons gebedslewens gaan alreeds met oorgenoeg skuldgevoelens gepaard. Om nog verder geïnhibeerd te voel omdat jy nie seker is of jy “reg” bid nie, help nie juis nie.
Maar vandag kan ek nie help om te vra of daar iets soos ‘n “sondige gebed” is nie? “Onmoontlik!”, hoor ek jou sê, “gebed is tog gesprek met God, en iets so heilig kan per definisie nie verkeerd wees nie!”
Dit pla my egter hoeveel kere ons gebede rondom ons eie koninkrykies draai. Want die sin: “Here, ons wil graag hê U moet vir ons doen wat ons U gaan vra”, is ‘n aanhaling van die woorde waarmee die seuns van Sebedeus, ‘n gesprek met Jesus begin. Dit was ‘n gesprek gebore uit hulle selfsugtige begeertes en wat hierdie twee broers se sondige, oppervlakkige harte sou ontbloot. (Mark 10:35)
Vandag wil ek bid: “Here, beskerm Nati teen narcisme. Weerhou my van die gedagte dat U wêreld om mý draai. Herinner my aan die groter prentjie – U koninkryk”
Wat’s die laaste herinnering van my dorp?
Gisteraand oppad terug van ‘n afspraak af, ry ek deur die middedorp huis toe. Ek het stadig gery. Die strate was stil en dit het liggies gereën – dit was nostalgiese weer.
‘n Paar van die bokse wat ek al vir die groot trek kon opgaar.
Terwyl ek so ry, sien ek langs die pad ‘n reuse kartonboks. Dit was ‘n allermintige 2m x 1,5m boks wat perfek sou werk om ons skilderye in toe te draai.
Jy sien, vandat ek gehoor het dat ons die 18e Desember Witrivier toe trek, is ek besig om bokse bymekaar te maak! Een van die dinge waarmee ek in my gedagtes al ‘n geruime tyd mee stoei, is hoe ek al ons portrette gaan toedraai sodat dit nie in die trek skade kry nie – hierdie was die oplossing wat ek nodig gehad het. Om alles te kroon het hierdie boks nie eens reënskade opgedoen nie (dit het onder ‘n afdak reg voor een van die winkels gelê).
Ek het die kar gestop en met mening uitgeklim om my fonds op te eis. Die koerantpapiere wat daar rondom gelê het, het ek weggeskuif om by die waardevolle stukkie karton uit te kom. Ek het afgebuk en my hand na die boks uitgestrek…en toe verstar. Wat ek daar gesien het, het my yskoud laat word. Want daar onder die boks het ek ‘n verwese man gesien lê en slaap. Goed, ek erken: Ek het nie bloot gesien nie – ek het eers VREK GROOT GESKRIK en tóé gesien! Dit was glad nie wat ek verwag het nie.
Maar groter as die emosie van skrik was die gevoel van ontsteltenis… dieselfde boks wat ek wou gebruik om luukshede in toe te draai, was reeds in gebruik om in iemand anders se basiese behoeftes te voorsien. Dieselfde boks wat ek wou gebruik om íets van my huis in toe te draai, was iemand anders se héle huis. Skielik het die probleempies waarmee ek myself mee besig gehou het, baie klein en selfgerig gelyk.
Sou dit een van my laaste herinneringe aan my dorp wees voor ons vertrek? Miskien ‘n herinnering dat ek nie al die probleme kon oplos soos ek my 10 jaar terug voorgeneem het om te doen toe ons hier aangekom het nie? Miskien ‘n nugtere bewuswording dat ek ook nie al die probleme sal kan oplos waarheen ek vertrek nie? Mag dit in ieder geval ‘n herinnering wees om nie ‘n selfgerigte lewe te leef nie.
In Rethinking scenarios	Social justice, Thankfulness
Die storie oor Jesus het in die eerste eeu soos ‘n veldbrand versprei. Dit wil lyk asof dit weer kan gebeur… Continue Reading…
Gister moes ek een van die moeilikste preke nog ooit gepreek het. In die amper 10 jaar wat ek nou predikant is, was daar al baie moeilike preke.
Ek dink byvoorbeeld aan die keer toe ek slegte nuus met my gemeente moes deel. Of die keer toe ek die allerpragtigste kleuter moes begrawe het. Of soos die keer toe ek net voordat ek begin preek, die persoon in die gehoor raakgesien het wat ek weet my verafsku.
Maar ek dink gister s’n was een van my moeilikste 5 nog ooit… Continue Reading…
In Rethinking scenarios
Jesus het gesê…
Hy het gekom om te dien – en Hy het dit gedoen.
Hy het gekom om lewe te gee en dit in oorvloed – en Hy het dit gedoen.
Hy het gekom om sy lewe as losprys te gee – en Hy het dit gedoen.
Hy sal weer kom en jou trane afdroog – en Hy sal dit óók doen.
Posted on September 7, 2013	In Randomness
Hoewel Aulén se Christus Victor-hipotese nie sonder probleme is nie (ons het in die vorige inskrywing na die kritiek teen dit gekyk), lewer dit wel ‘n reuse bydra tot die teologie. Die waarde daarvan lê vir my op twee vlakke. Continue Reading…