Hy kyk kopskuddend na haar snyerspakkie. “Klaar aangetrek vir werk en die son is nie eens behoorlik op nie. Wanneer gaan jy ŉ lewe kry?”
Sy lig haar ken. Hy soek mos nou moeilikheid, en soos hy sê, die dag het nie eens begin nie. Hoe kan sy ooit wonder oor wat fout gegaan het? “Ek het ŉ baie lekker lewe, dankie.”
Hy grinnik en vryf tevrede oor sy plat maag. “Ek neem jou waarskuwing ter harte, en Deidre is familie, as sy dalk die blondine is van wie jy praat. Sy was saam met my op die seiljag omdat sy graag die wêreld wou sien, en haar ouers gevra het dat ek ŉ oog oor haar hou. Sy bly nou by Vicky en gaan by een van haar skoonheidsklinieke werk.” Hy beduie met sy lepel na haar. “Ten minste kafoefel ek nie met die prokureur wat my skeisaak moet hanteer nie.”
Sy trek haar asem geskok in. “Ek kafoefel met niemand nie. Ek het jou gesê, ek en Tom is net vriende.”