week 18 sketchbook page flamingos | Terri's Notebook
week 18 sketchbook page flamingos
Posted on May 22, 2016 by terriaw	Leave a comment
Return to Week 18 Animal Art Series: Flamingos 'n Onbeplande reis - Deel 1 van 2
‘n Onbeplande reis – Deel 1 van 2
Al ooit gewens jy kon net jou tassie pak en die wÃªreld atlas gryp, in jou kar klim en sien waar die wind jou waai? Ek het ondervinding van die bevrydende gevoel en ek befeel dit toe aan enige iemand wat 'n sterk neiging het vir mal idees. Die beste planne is deslis die onbeplandes soos my storie hier sal verduidelik in twee gedeeltes. Geniet!
Botswana. Ja vriende; waarvan drome gemaak en bewaar word. Oor 5,000km kan jy honderde kleure sand en talle vorms van weer met jou eie oÃ« aanskou. Van duisende dierpaatjies in die bos en baobab bome wat maar net ‘n bietjie skuiling offer teen die bloedwarm son.
Maar die reis het begin op ‘n heel ander noot. Ek, my pa en boetie het ons klein Pajero vol gepak met strand handoeke en ‘n Mozambiek reiskaart. Jare vantevore was ons op Pomene in Moz en die geheue van daai wonderlike ervaring het ons terug geroep na paradys.
Ons het vertrek vanuit Durban en ons pad deur gemaak na ons eerste oornag in Heidelberg. My tannie en oom bly in ‘n snoesige moderne huis maar glo my; jy bad nogsteeds in vier-vinger hoogte water en die bed het tradisioneel een duvet, ‘n komberse, drie lakens en ‘n onder laken! Na ete daai aand het ek, my pa en oom fyn dop gehou terwyl hul diep in geselskap sit. In my oom Johan se hande was daar ‘n groot album en met elke blaai het my pa se oÃ« net groter gerek in wonder. Ek ken daai kyk in my pa se oÃ«; die kyk wat uitroep ‘Gevaar’; hier kom groot veranderinge! Na ‘n rukkie het hulle buite verdwyn saam hul brandies en kola. Die geluid van staal op staal en die toeslaan van kar deure het my buite gelei net in tyd om my pa te help om die laaste bagasie uit die Pajero uit te haal.
Nee, beweer my pa; more vertrek ons Botswana toe, ons moet nou oor inpak! Nou kyk, my pa is die 4×4 foendie hier maar ek was nou oud genoeg om te weet dat ons nie heeltemal voorbereid was vir hierdie ding nie.
Met die breuk van daglig het ons die pad geslaan. Ons is daar weg met geleende toerusting van my oom, my tannie se foto album en oppad grens toe het ons ‘n paar ander ietems opgetel. My vriende; ek kan nie meer stres hoe opgewonde en senuweeagtig ons was nie! Ek meen, verbeel jouself jy staan in Pick n Pay en jou pa gee jou ‘n half uur om te besluit wat jy moet saam vat na ‘n land wat jy nog nooit eers opgesoek het nie! Ek het myself vergryp aan verpakte lekkernye, gogga byt room en nat lappies! As al my eendjies in ‘n ry was sou ek myself liewers ‘n paar stapskoene en kouse opgetel het want ek het daaruit gestap met net my plakkies aan!
Nou ja, ons was deur Martin’s Drift grens en die uitsig het toe heel oukei gelyk. Die pad was glad, die weer was heerlik en die mense so vriendelik. Ek het agtertoe gesit, my spiere een vir een laat ontspan. Hierdie gaan die lekkerste vakansie wees, meskien die beste in my leeftyd. Lekker rus, wilde diere sien en die wonderwerke van God aanskou.
As ons maar net geweet het wat voorlÃª!