Hierdie artikel is 'n ondersoek na die sosiaal vloeibare konteks van 'n noordelike Kaapkolonie grensdorp in die midde-negentiende eeu. Daar word ondersoek ingestel na die identiteit van die jeugdige James Rait, wat tussen 1849 en 1858 onderwyser by Colesberg se Staatskool was. Rait is belas met die implementering van die "New System" van staatsonderrig se komplekse leerplan wat in 1839 in die kolonie ingestel is. Sowel die leerplan as die handboeke is sterk binne Skotse opvoedkundige diskoerse gewortel. En dus is daar n ondersoek in hierdie artikel van hoe die onderwyser as bemiddelaar van n besondere samestelling van kennis en geaardhede optree. Daar word gereflekteer oor die rol van die onderwyser wat aan 100 kinders van uiteenlopende kulturele, klas- en ras-agtergronde moes onderrig gee. Die artikel stel ondersoek in na die onderwyser se groeiende onbekwaamheid in sy pogings om 'n ordentlike manlike identiteit te handhaaf as gevolg van die oneweredige eise van sy loopbaan en familie op sy liggaamlike ongesteldheid en beperkte inkomste. Siekte word hier beskou as die vervrouliking van die liggaam. Terwyl siekte toenemend Rait van sy klaskamer weggehou het, het sy vrou en in besonder sy vroulike assistent die wêrelde tussen die huislike en die werkende oorbrug om sodoende vir sy gebrek te kompenseer.