Die Arabiese van die toekoms, 'n jeug in die Midde-Ooste (BD) - Nuut - 2022
Die sentrale karakter van hierdie wonderlike strokiesprent, die ontwerper self, was maar net 2 jaar oud. Die produk van 'n Bretonse moeder, verlief op haar man om na die einde van die wêreld te volg en van 'n Siriese vader, 'n briljante student aan die Sorbonne wat binnekort 'n doktorsgraad in die hedendaagse geskiedenis behaal, ontwaak. Die jong hare word die wêreld wakker en bring dit op sy eie manier na ons terug , emosionele spons wat deur verskeie kulture dwaal.
Reis na Gaddafi se Libië
Sy stamvader, geïrriteerd oor die 'eervolle' vermelding wat sy proefskrif (8 jaar so hard voorberei) deur die Universiteit van Tricolor gegee, en dan deur die spelfoute wat die ander groot Europese skole op sy naam toegedien het deur 'n pos in Tripoli, in die Libië van Gaddafi (aan die bewind van 1969 tot 2011) te aanvaar. Le petit Riad ontdek na die Paryse lewe 'n land waarin die huise geen slotte het nie en bewoonbaar is vir almal, solank dit leeg is (wat die planne vir gesinswandelinge baie dwarsboom, iemand moet altyd bly en die huis bewaak).
'N Land wat blykbaar in aanbou is, maar wat eintlik net so lyk. Omdat die Jamahiriya ('Staat van die massas') - wat in 1977 deur Muammar Kadhafi, die moordenaar van koninklikes, bepaal is - vinnig tot persoonlike diktatuur oorgegaan het.
Deur die verbaasde blik van hierdie kind voor die raserige rye voor die koöperasies wat (weliswaar) altyd dieselfde kos gratis uitdeel ("meer piesangs?" "Die gids hou van piesangs, dit is die vrugte van die mense!") Of goed voor hierdie geliefde vader wat op die een of ander manier, nadat hy die Groenboek gelees het, probeer oortuig van sy totale verbintenis met die idees wat blootgestel word aan die Guide of the Revolution, selfs die mees eksentrieke.
Die persoonlike herinneringe wat die ontwerper oproep, is nooit tevergeefs nie en tref altyd die punt.
Grootword in Al-Assad se Sirië
Wanneer die hele gesin dus na Sirië verhuis, is die skok van die kleuter om gekonfronteer te word met die reuse en ontstellende portrette "van 'n moerse man met 'n groot voorkop", Hafez Al-Assad (aan bewind van 1971 tot 2000). Om 'n 'Jood' genoem te word, soos 'n allerhoogste berugte, deur sy kranige Siriese neefs (die Yom Kippur-oorlog teen Israel, in 1973, was nog onlangs). Om 'n hondjie te sien, sou hy graag wou speel om gemartel te word en dan uiteindelik doodgemaak te word deur sommige rampokkers wat niks daarin sien nie, behalwe 'n 'onrein dier', ens.
Hierdie strokiesprent beklemtoon die onvermydelike kulturele misverstande (wat ons laat lag omdat alles deur die oë van 'n kind gebeur) dat dit herinner aan die teorieë wat deesdae byna vergete is, soos pan-Arabisme, hierdie politieke, kulturele beweging. en ideologies wat daarop gemik was om die Arabiese volke te herenig en te verenig, nie met betrekking tot Islam nie, maar met betrekking tot 'n gemeenskaplike geskiedenis (wat hierdie denkrigting dikwels 'n sekulêre kleur gegee het).
Kortom, die werk is so ryk dat dit onmoontlik is om dit op te som sonder om dit te verdraai. Net een ding om te doen: lees dit! Daarbenewens is dit uiters aktueel in 'n tyd dat hierdie wêrelddeel weer aan die brand is. Soos altyd is dit my 'n baie relevante idee om na Geskiedenis te kyk om te probeer verstaan, selfs in die vorm van 'n strokiesprent. As dit boonop met talent na ons toe getrek word ...
The Arab of the Future - Youth in the Middle East (1978-1984), deur Riad Sattouf, Allary Editions, Mei 2014.