Lesersbrief: Meneer die President, ons voel moedeloosLorenda Mudge van George skryf: Lorenda Mudge Kom ons wees eerlik meneer die President, hierdie brief sal jou seker nooit bereik nie en nog minder sal jy hom verstaan, want jou party is mos allergies vir Afrikaans. Tog voel ek dit nie nodig om aan jou te skryf in Engels nie, al is ek vlot tweetalig. Hoekom? Ek is in Afrikaans gebore en grootgemaak. Dit is my moedertaal. Ek is gebore in apartheid, maar grootgemaak onder die ANC. Ek is gebore in Suid-Afrika. Hierdie land is my land ook. Hierdie grond bevat my DNS. Ek het net soveel reg soos jy hier. Om ŉ bestaan te maak hier. Om my kinders hier groot te maak. Om te swem in die see onder die Afrika-son. Ek is wit, Afrikaans, ŉ vrou, ŉ mamma, en eienaar van ŉ klein besigheid en kom ek vertel jou gou ŉ ding: Ek is nie arm nie, elke aand is daar kos op my bord. My kar ry nog, al brand die enjin-liggie nou al ŉ geruime tyd en ek het nog ŉ dak oor my kop. Na my man huur betaal het, kan hy nie eers vir hom ŉ Wilson-toffie koop nie. Nee daai salaris maak net ŉ pitstop in die rekening. Hier waar ek bly is dit amper onmoontlik om ŉ huis te huur vir minder as R10 000 en dan is jy gelukkig as jy jou kinders en plastiekvissie mag saam trek, want hier is plekke nie kinder- of dierevriendelik nie. Party van die advertensies vir huurhuise laat jou wonder of jy mag asemhaal in die huis. So hoekom trek ons nie stad toe nie, daar is huur mos goedkoper? Maar ek het. Ek het meneer die President. Ek is twee keer deur ŉ gewapende roof en amper gekaap, so toe trek ek terug na my grootworddorp toe en probeer nou maar ŉ bestaan maak. Ek het genoem ek is die eienaar van my eie besigheid. Fancy nè? Dink weer. In Maart 2020 het jy vir my en ander besigheidseienaars belowe jy gaan na ons kyk en seker maak ons is oukei. Jy het begin uitdeel soos Oprah. ŉ Ietsie vir jou, ŉ ietsie vir jou. Nee oom Cyril, ek het nie eers ŉ bietjie van daai ietsie gekry nie. Want ek is te wit. Ek kan nie eers ŉ besigheidslening kry om ŉ bietjie uit te brei nie, want ek maak te min en al die toelae wat jy so uitdeel is nie op my van toepassing nie. Ek verdrink onder al die prysverhogings. My kar lag vir my elke keer wat ek R200 ingooi. Die naald lig nie eers nie. My kragboks kan net tot 30 tel, want daar is nooit meer as R100 vir krag nie. Dan praat ons nie eers van kospryse nie. O nee, ŉ pakkie 2-minuut noedels is al amper ŉ brood se prys en die brood kos al amper wat ŉ T-been kos. En kom ons gesels sommer oor beurtkrag. Ek het in ŉ week van 40 uur, meer as 10 uur se werkstyd verloor. 10 uur se inkomste waarsonder ek nou moet klaarkom. Wat doen jy hieraan? Jy laat my meer betaal vir krag wat ek amper nooit het nie. Wanneer gaan ek saak maak? Ek is wit, Afrikaans,“previously advantaged” en ek sukkel om te oorleef. Jy doen absoluut niks oor my finansiële welstand nie en nog minder oor my veiligheid. Ons besighede word in die daglig beroof. Mans wat hulle vroue amper doodslaan kry ŉ boete en mense wat hulleself verdedig gaan tronk toe, terwyl die verkragter en moordenaar vry rondloop. In plaas van dat jy jouself, jou kabinet, jou party en die land regruk, vat jy eerder vir Steve Hofmeyr hof toe omdat hy sê hoe hy voel. Ons almal voel iets oom Cyril. Ons voel moedeloos. Ons voel verlore. Ons voel moeg. Dink daaraan as jy vanaand jou sakgeld onder jou bank se kussing bêre.