In Elf dae in Parys kry Emma ŉ studiereis na Parys vir haar sestiende verjaardag. Dit is die laaste ding wat sy wou hê, maar die stad se skoonheid oorrompel haar vinnig. Boonop ontmoet sy vir Luc, wat haar gids speel en die stad se bes bewaarde geheime oopsluit. In die Orsay-museum gebeur iets vreemds, wat Emma laat besef sy is bestem om op hierdie dag op hierdie plek te wees en dat niks wat tot nou gebeur het, toeval was nie.
Die pa is mos al mooi groot en mag seker sy eie kind met hom saamneem as hy êrens wil heengaan. Dit is sekerlik nie nodig om aan almal verslag te doen oor jou planne nie. Niks word gesê van die biologiese ma nie. Dalk het hy net die kind gevat om bietjie by haar te kuier. Wie weet?
Daarsy, vertel hierdie beterwetende vol van hul self mense Praat as jy meer weet. Mense is so vinnig om hulle monde uit te spoel sonder feite. Sterkte aan die kind en ma. Ek bid ook so vir die pa. Mag hy genesing vind uit sy hel wat hy veroorsaak het. Kannie maklik wees vir enige een nie.
Miskien as die artikel duidelik gesê het die pa is vort met die kind sonder die ma se toestemming as dit diengeval was sou mense nie nou so oprierig geraak het oor die storie nie. In die afwesigheid van duidelikheid is dit seker heel verstaanbaar dat mense oproerig sal raak oor so ‘n berig veral as daar mense is wat werklik vermis is.
“Ek volstaan by die artikel en my verslaggewer, wat deeglik en noukeurig was in die verkryging van navorsing van die storie en ewe versigtig was met die skryf daarvan,” het Japhet Ncube, adjunkredakteur, in ŉ verklaring gesê. “Ek sien dit as ons plig om die publiek se aandag te vestig op die besonderhede van ŉ ondersoek deur die spesiale ondersoekeenheid oor ŉ reuse regeringstender. Ons sal voortgaan om die plig sonder vrees of guns uit te voer afgesien van wie betrokke is.”