Bekommerd oor dinge waaroor ons geen beheer het nie, is teenproduktief. Dit maak jou gespanne - wat op sy beurt jou oordeel verwoes. As jy bekommerd is, leef jy in 'n toestand van vrees. Dit maak dit moeilik, indien nie onmoontlik, om op 'n daaglikse, oomblik-tot-oomblik basis liefdevol, behulpzaam en aardig te wees. En om soort te wees, is wat die wêreld die meeste nodig het op hierdie tydstip. Ons benodig lewende voorbeelde onder ons wat selfversekerd, liefdevol, vriendelik, moedig en vrygewig is.
Aangesien individue oormatig bekommerd is oor ons persoonlike en nasionale veiligheid, ondersteun hierdie idees nie. Wanneer ons te bekommerd is, is ons geneig om minder vrygewig te wees. Ons is so bekommerd oor ons eie behoeftes en vrese dat ons van ander vergeet. Daar is uitsonderings, soos onmiddellik na 'n nasionale krisis, wanneer mense uiters vrygewig kan wees, maar in die algemeen is ons gewoonlik stewiger met ons tyd en geld wanneer ons op onsself en ons eie bekommernisse fokus.
Om oormatig bekommerd te wees ... Of nie
As jy nie bekommerd is nie, vertrou jy dat alles goed sal wees. Dit is dus makliker vir jou om uit te reik na ander en om 'n voorbeeld te wees van iemand wat nie bang is nie. U verstaan ​​intuïtief dat gee en ontvang twee kante van dieselfde munt is. Hoe meer jy gee, hoe meer jy ontvang. Jy vertrou jou hart in plaas daarvan om net op jou kop te vertrou. Ander mense sien hoe jy jou lewe leef en begin om te vertrou dat dit goed is om vrygewig en aardig te wees. Jou gebrek aan vrees versprei 'n positiewe boodskap.
Aan die ander kant is een van die probleme met oormatige bekommernis dat dit ook aansteeklik is. As jy bekommerd is, is jy geneig om jou vrese te bespreek en met ander te kommunikeer oor die vrese. Ons fokus dan te veel op wat verkeerd is met die wêreld, in plaas daarvan om te onthou hoeveel goed daar ook is. Dit versprei bekommernis en negatiwiteit, wat die probleem verbind en ons selfs meer onseker voel. Te veel kommer maak mense verdag en sinies. Wanneer ons kinders ons bekommerd maak, word hulle ook bang. Dit skep 'n bose kringloop, en die beste manier om te help is om buite die grense van daardie siklus te stap.
Erken om bekommerd te wees en te weet waar dit vandaan kom
Behalwe al die negatiewe praktiese aspekte van vrees is die eenvoudige waarheid dat bekommernis inmeng met die kwaliteit van jou lewe. Eerder as om deur die skoonheid van die lewe woedend te wees, fokus jy te veel op die potensiële gevare. Jy het minder ervarings as gevolg van vrees vir wat kan gebeur. Bekommernis inmeng met spontane vreugde. Dit hou ons gespanne en wag. Dit maak ons ​​baie meer reaktief, wat op sy beurt al ons verhoudings, persoonlik en andersins, negatief beïnvloed. Ons geduld word beïnvloed, net soos ons humeur. As ons te veel bekommer, is dit moeiliker om die onskuld in mense te sien en om dit te onthou. Alhoewel daar duidelike uitsonderings is, is 'n oorgrote meerderheid mense ordentlik en liefdevol.
Dit beteken nie dat daar nie regmatige dinge is om oor bekommerd te wees nie. Dis net dat dit belangrik is om te weet dat bekommernis self iets is wat ons vir onsself doen, binne ons eie denke. Dis nie sleg nie. Dit is net belangrik om te weet waar dit vandaan kom om die geleentheid te skep om dit te laat gaan. Bekommernis is een van daardie dinge wat geneig is om te vergroot en op homself te voed, tensy en totdat ons die rol wat ons denke in die proses speel, kan herken.
Bekommernis: Wat het dit met omgee?
Baie mense vergelyk dit om bekommerd te wees met omgee, asof die twee met mekaar verbind is. In 'n mate stem ek nie saam met hierdie idee nie. Hoewel dit beslis waar is dat daar gepaste tye is om bekommerd te wees oor diegene wat ons liefhet, is dit ook belangrik om te weet dat bekommernis nie sinoniem is met liefde nie. Trouens, wanneer jy beskryf of dink aan liefde of omgee, watter woorde gebruik jy? Vir my kom woorde soos sagte, vriendelike, vertroue, ontspanne, onbaatsugtige, geeende, ondersteunende, luisterende, gewillige en drukkers in gedagte. Wat van jou?
Aan die ander kant, as jy dink aan bekommernis, kom die teenoorgestelde byvoeglike naamwoorde voor: woorde soos gespanne, onrustige, siniese, verdagte en aan die rand, om 'n paar te noem. Ek bring dit onder u aandag as verdere regverdiging om u gevoel van vrees uit te skakel of ten minste te verminder. Dit is altyd makliker om van iets ontslae te raak wanneer jy dit as skadelik beskou in plaas van as 'n bate.
Die Beste Vrees-Buster
Wat jy ookal doen, moenie voorgee dat jy geen vrees het nie. Dit is nie nodig nie, en dit is nie die beste manier om in elk geval van vrees ontslae te raak nie. Die mees effektiewe "vreesbuster" waarvan ek bewus is, is om die vrees ten volle te erken, maar eerder as om daaruit te hardloop - of daarop te reageer - die tegniek is om na die vrees te kyk.
Jy kan selfs so met dit praat: "Ek sien jou, vrees, en dit is oké dat jy hier is. Ek is egter bereid om jou minder betekenis te gee. Van nou af, wanneer jy die oppervlak gaan, gaan ek verwerp jou vinniger. "
Richard Carlson bespreek die groter probleme van die lewe, waaronder die hantering van die dood van 'n geliefde, hoe egskeiding jou familie en vriende raak, siekte konfronteer, hetsy in jouself of ander, en moeilike finansiële situasies bestuur. In hoofstukke soos 'Bouncing Back from Divorce', 'Die lewe na die dood vind,' en 'Voel vry om te bedroef', bied Richard genesende insig en opregte raad oor hoe om innerlike vrede en krag te vind om die groot dinge te hanteer.
RICHARD CARLSON is die bestseller skrywer van Moenie die klein dingetjies by die werk sweet nie; Moet nie die klein dingetjies vir tieners sweet nie; en Moenie die klein dingetjies vir mans sweet nie, onder baie ander titels. Richard het onverwags op Desember 13, 2006, oorlede. Besoek die webwerf Moet nie sweet nie www.dontsweat.com.