Ebola is ’n ernstige siekte wat deur die ebolavirus veroorsaak word. Die siekte het ’n hoë sterftesyfer tot gevolg en daar is geen spesifieke behandeling of medisyne teen die virus beskikbaar nie.
Ebola is skaars en kom tipies in die vorm van plaaslike uitbrekings in lande in Sentraal-Afrika voor. Die naam Ebola kom van die gelyknamige rivier in die Kongo waar die eerste uitbraak in 1976 plaasgevind het.
Die siekte word deur kontak met die bloed of liggaamlike vloeistowwe van ’n besmette dier (tipies ape of vrugtevlermuise) opgedoen.
Ten einde 'n diagnose te maak, moet ander siektes met soortgelyke simptome soos malaria, cholera en ander virale hemorragiese koors eers geëlimineer word. Bloedmonsters kan dan vir virale teenliggaampies, virale RNS, of vir die virus self getoets word om die diagnose te bevestig.
Simptome begin tussen twee dae en drie weke, maar gewoonlik tussen 4 en 10 dae nadat die virus opgedoen is. Dit sluit koors, seerkeel, spierpyn en hoofpyn in. Die koors is gewoonlik hoër as 38,3°C. Simptome soos naarheid, braking, en diarree volg meestal, terwyl die werking van die lewer en niere begin afneem. Op die punt begin sommige mense probleme met bloeding te ondervind.
Herstel kan tussen 7 en 14 dae begin na die eerste simptome. As sterftes voorkom is dit gewoonlik 6 tot 16 dae na die eerste simptome.
Diegene wat oorleef, het gereeld spier- en gewrigspyn, verminderde gehoor, moegheid, swakheid, verminderde aptyt en tel moeilik gewig op. Probleme met visie mag ook ontwikkel. Manlike oorlewendes kan die siekte vir byna twee maande daarna deur semen oordra.
Oorlewendes ontwikkel teenliggaampies teen Ebola wat minstens 10 jaar duur, maar dit is onduidelik of hulle immuun teen addisionele infeksies is.