Die dag het afgeskop in Waverley Biblioteek waar Benny en ’n aantal skrywers oor kreatiwiteit gepraat het. Hier is Benny saam met Sam Cooper, die bibliotekaris wat alles gereël het.
Alet Steenkamp en Nerine Ahlers was ook daar. Hierdie duo is verantwoordelik vir die fantastiese SSS-reeks, en boeke soos Ek + Jy. Die boeke is ook by LAPA beskikbaar.
Benny Lindelauf het Vrydag 24 Oktober met Suid-Afrika se twee grootste kinder- en jeugboeksrywers, Fanie Viljoen en Jaco Jacobs, saamgespan om ’n kreatiwiteitsfees in Bloemfontein by die Hoërskool Sand du Plessis aan te bied.
Benny Lindelauf was baie positief oor die werk wat die leerders gedoen het. Saterdag het hy op Facebook die volgende gesê:
Eureka Barnard is die hoof van Die Suid-Afrikaanse Sentrum vir Nederland en Vlaandere (SASNEV). SASNEV het vir Lindelauf na Suid-Afrika gebring.
Benny is die skrywer van Nege oop arms en Die hemel van Heivisj, wat albei deur Daniel Hugo vertaal is. Hy is bygestaan deur twee Suid-Afrikaanse skrywers, Eldridge Jason en Nanette van Rooyen.
Op 20 Oktober het die Nederlandse kinder- en jeugboekskrywer, Benny Lindelauf, en die Kaapse skrywer, Nanette van Rooyen, ’n baie groot aantal leerders toegespreek oor hulle werk.
Die ander dag, tydens Benny Lindelauf se besoek, het Nanette van Rooyen weer gepraat oor kunstenaars wat ’n omgewing verander sonder om vandale te wees. Haar boek, Ek was hier, handel natuurlik daaroor.
Wie van julle weet van die guerrillakunsprojek in die Swartrivier? Elke nou en dan word ’n bootjie geplaas met ’n figuur in. Die eerste was die Grim Reaper – uit draad gemaak.
Ek het ’n ruk terug Nanette se boek geresenseer. Dit is oor en oor die moeite werd. Lees asseblief my resensie hier. Graffiti wat eko-vriendelik is, vorm die groot lekkerte in hierdie boek.
Koop dié boek vir manne wat dink skryf is vir sissies. Ek wil nog sien hoeveel brêggatte dié skrywer kan tackle!
Ek was op daardie stadium ná aan die einde van ’n kontrak met Via Afrika en stem toe in. Eerste van alles vertel ek vir die skrywer, FJ Labuschagne, dat hy Riana Scheepers en Leti Kleyn se AFRIKAANSE SKRYFGIDS moet koop en Chanette Paul se stuk oor die fokalisator moet lees.
Ek het ’n paar maande later oorhandig en Naledi het nog verder gewerk daarop. Melt is na Penguin en ek is na LAPA, maar ek en hy voel albei soos trotse pa’s oor hierdie roman. Regtig, dis LEKKER om te sien die boek is klaar! (Ons is boekmense!)
Manne: Trek in die boep en kyk of jy kans sien! Hierdie ou het op hoë vlak rugby gespeel, hy ken van. Hy neem jou in die losgemaal in, hy vertel jou van die pleisters en die ys en die storte. (En die seks is nie te versmaai nie.)
Hy het besluit om die blinderoete te doen – toe oë. ’n Deel van skryf, sê hy, is om te ervaar met al jou sintuie. Kyk die “blote voeten”! Hy het ’n hele ent kaalvoet geloop daar in Kirstenbosh.
Vrydag die 24ste Oktober doen hy ’n werkswinkel oor skeppende skryfwerk saam met Fanie Viljoen en Jaco Jacobs in Bloemfontein. Moenie dit mis nie!
Nee, ek weet ook nie. Die man was gister by Kirstenbosch en was baie vriendelik toe ek hom vra of ek ’n foto mag neem. En aangesien Benny fiksie skryf, kan ’n mens seker maar hierdie karakter insluit. Feit is dikwels vreemder as fiksie.
Nou moet ek Johann de Lange se stuk in konteks plaas. Hy het dit aan my op Facebook geskryf (as ’n openbare kommentaar) nadat ek navraag gedoen het oor die nie-verskyning van sy boek Gulp.
Ek en hy het daarna ’n paar privaat boodskappe ook gewissel, maar vir nou is dit ter sake dat Johann raakgesien het dat ’n kommersiële sukses nie noodwendig sal spruit uit hierdie teks nie. Was ons in die VSA sou dit genoeg verkoop het om ’n wins te maak, in Suid-Afrika is dit onwaarskynlik dat ’n kommersiële uitgewer hulle geld sal terugkry.
Schimke het die gesprek gelei en het uitgelig dat iets soos “cottaging”, ’n Britse woord vir cruising in openbare toilette (genaamd cottages in staid England) vir haar ’n nuutjie was, ook dat ’n mens uit Michiel Heyns se beskrywing veel meer leer as bloot nuwe woordeskat. (Sien ook hierdie resensie van A city imagined.)
Uiteindelik is daardie cottaging-ervarings wat Heyns beskryf natuurlik nie veel anders as die glory holes en ander vorme van mans optel in Suid-Afrika, of elders, nie. Trevor Kleynhans se Secrets make you sick het vir my ’n baie goeie insig gegee in hierdie wêreld. Daar is ook talle Nederlandse romans wat hierdie seuntjie van die plaas gehelp het om meer te leer oor wêreld. (My komvandaan is kleindorps, ek is op rekord dat Hammond Innes se boeke my die eerste keer laat verstaan het wat seks beteken. Nou ja.)
Galgut en Heyns het ook daar by Open Book gewys dat D.H. Lawrence se Lady Chatterley’s Lover grootliks geskryf is as ’n vorm van protes – nie net teen die klassisme wat so openlik in die boek betrek word nie, maar ook teen die nie-uitpraat-nie oor seks, want, so het Lawrence klaarblyklik geglo, die onderdrukking van seksualiteit lei net tot seksuele siektes.
Viljoen is bekend vir sy uitdagende tekste, soos Pleisters vir die dooies en Breinbliksem, maar toe hy ’n openlik simpatieke gayteks geskryf het, was daar ’n wesenlike gevaar dat ’n deel van sy mark hom sou swartlys.
Toe Schimke vir Galgut vra of hy in ’n teks soos Uit sou belangstel, was sy antwoord dat hy dit nou waarskynlik nie meer nodig het nie, maar dat hy as ’n gay tiener in Pretoria waarskynlik maar te bly sou wees vir so ’n boek: “In Pretoria it might have been a fantastic godsend.”
Viljoen se boek is baie heteronormatief – die karakter probeer ontsettend hard om ’n “ware” seun te wees. Viljoen se leser het dit waarskynlik nodig, want soveel mense dink dis ’n keuse wat jy uitoefen om gay te wees. Uit toon hoe moeilik dit is om jouself te verloon ter wille van die samelewing se vooroordele.