Algemene afwykings van die amniotiese vloeistof
Wanorde van die Vrugwater
Van al die moderne wonders van die wetenskap weet ons nog steeds nie waar amniotiese vloeistof werklik ontstaan ​​nie. Ons weet dat die vloeistof na 'n sekere punt bevat fetale urine, maar hoe kan ons dit verduidelik voor die baba se vermoë om urine te maak? Ander wonderlike feite sluit in dat die amniotiese vloeistof homself elke drie uur gereeld vervang.
Dit het gesê, ons het probeer om te definieer wat is normale vrugwater en wat is abnormaal.
Daar is vier kategorieë vrugwater:
Sakke gesien groter as 1 cm in deursnee (normaal)
Voldoende vloeistof, oral tussen die fetus en die baarmoederwand (normaal)
Hierdie meting word algemeen geneem deur 'n ultraklank te gebruik om die Amniotiese Vloeistofindeks (AFI) te bepaal. Die mees onlangse studies sê dat die AFI nie 'n goeie voorspeller van die vrugwatervolume (werklike hoeveelheid vloeistof) is nie. Trouens, 'n ander studie bevestig hierdie bevinding, vir die uiterste in vloeistofvolume.
Wanneer 'n vrou gesê word dat sy te min vrugtige vloeistof het, het sy oligohydramnios. Dit word gedefinieer as minder as 200 ml amniotiese vloeistof by termyn of 'n AFI van minder as 5 cm. Dit beteken dat tydens 'n ultraklank die grootste sak bevattende vloeistof nie 1 cm of meer met sy grootste deursnee gemeet het nie.
Dit is klinies baie moeilik om te bewys voor aflewering. Na die geboorte is die ondersoek na die plasenta vir die teenwoordigheid van amnion nodosum op die plasenta baie korreleer met oligohydramnios.
Afhangende van wanneer die vrou met oligohydramnios gediagnoseer word, is daar verskillende komplikasies om te soek, hoewel die meeste vroue gediagnoseer is, geen probleme sal hê nie.
In die vroeë swangerskap , is daar die bekommernis van amniotiese adhesies wat misvorming of vernouing van die naelstring veroorsaak. Daar is ook kommer oor drukdeformiteite, soos klubvoete, omdat hulle nie genoeg vrye spasie in die baarmoeder het nie.
Selfs met oligohydramnios, ultraklank resolusie en sifting vir anomalieë is baie voldoende. So ultraklank is nog steeds 'n doeltreffende manier om te skerm vir misvormings wat beide geassosieer en nie-geassosieer met die oligohydramnios.
Later in swangerskap is oligohydramnios een van die tekens van fetale nood. Hierdie voorkoms kan kompressie van die koord veroorsaak, wat tot fetale hipoksie kan lei, wat beteken dat die baba nie genoeg suurstof kry nie.
Induksie is nie altyd die beste opsie wanneer oligohidramnios teenwoordig is nie. Daar is baie faktore wat in ag geneem moet word.
Mekonium, indien geslaag, kan nie verdun word in gevalle van ware oligohidramniose nie, egter, het een studie bevind dat daar minder gevalle van mekoniumkleuring was as lae vrugwatervolumes gerapporteer is. Daar was egter 'n toename in die aantal babas wat fetale nood het wat 'n keisersnood gehad het.
Ander bekommernisse met oligohydramnios:
Langdurige breuk van membraan
Fetale misvormings (Nier-agenese, polisistiese niere, uretra obstruksie, ens.)
Diabetes word algemeen beskou as 'n rede vir oligohidramnios, dit hoef nie 'n probleem met die swangerskap met behoorlike behandeling te veroorsaak nie.
Watter behandelingsopsies is beskikbaar vir vroue met oligohydramnios?
Ons het oorspronklik gevoel dat die vervanging van die vloeistof deur amnioinfusie 'n goeie idee was. Dit blyk egter nie voordelig te wees nie. Ons weet dat onderdompeling goed werk om die tekens van oligohydramnios te omkeer.
In die afwesigheid van IUGR en fetale anomalieë kan vroue wat met oligohydramnios gediagnoseer is, 'n gepaste grootte baba hê sonder gesondheidsprobleme.
Polihidramnios is die teenoorgestelde kant van die skaal, wat gedefinieer word as 2000 ml vloeistof by die term of hoër.
Dit kom voor in minder as 1% van die swangerskappe.
Terwyl sommige voel dat polihidramnios 'n oorsaak is vir vroeë arbeid as gevolg van baarmoederversterking, is polihydramnios nie op sigself nie 'n voorspeller vir vroeggeboorte nie, maar die oorsaak van die toename in vloeistof is voorspelbaar of die swangerskap na die termyn gaan.
Polihidramniose is meer geneig om te voorkom wanneer:
Daar is 'n veelvuldige swangerskap.
Daar is moeder diabetes.
Daar is 'n aangebore misvorming.
Daar is wisselende grade polyhidramnios. Die erns van polihidramniose het nie 'n invloed op die gewig van jou baba nie, soos vroeër studies voorspel het.
Behandeling wissel vir polihidramniose, insluitende geneesmiddelbehandelings, selektiewe gebruik van amniosentese om die vloeistofvolume te verminder.
Verlaat onbehandelde daar kan verdere risiko's by die geboorte, klein in getal, maar hulle moet aangespreek word. Dit sal insluit 'n groter voorkoms van koord prolaps, fetale malpresentasie, plasentale abrupsie en postpartum bloeding.
Aangesien die huidige toetsing nie voordelig is in alle aspekte van voorspelling nie, moet ons aandag gee aan hoe om 'n manier te vind wat nie-indringend is om hierdie afwykings van vrugwater te behandel. Dus word die vraag hoe gereeld ons toets, wie toets ons, en wat doen ons met die resultate? Op die oomblik is die antwoorde nie duidelik nie en moet dit van geval tot geval geneem word.
Die meeste vroue wat met een of ander van hierdie probleme gediagnoseer is, sal nie 'n baba met 'n probleem baar nie, maar die kommer is daar en moet behoorlik aangespreek word deur haar verskaffer.