Wat om te sien in Okinawa | Reis Nuus
Mariela Carril | | Japan, Wat om te sien
N volledige reis na Japan dit kan nie gedink word sonder om te weet nie Okinawa. Dit is een van die prefekture waaruit die land bestaan, maar is ongeveer drie ure per vliegtuig vanaf Tokio, nader aan Taiwan as aan die hoofeilande van Japan.
Okinawa is 'n tropiese bestemming van turkoois see en wit sandstrande, maar terselfdertyd weeg tragiese verhale van die Tweede Wêreldoorlog en massiewe post-konflik emigrasie op sy rug. Vandag, in Actualidad Viajes, wat om te sien in Okinawa.
2 Wat om te sien in Okinawa
ooit Dit was die Koninkryk van Kyukyu, 'n onafhanklike koninkryk wat op 'n stadium in die sewentiende eeu hulde gebring het aan die Chinese keiser, maar in 1609 het die Japannese verowering begin sodat die huldeblyk uit hande oorgegaan het en dit was in die tyd van die Meiji-keiser, aan die einde van die XNUMXde eeu, dat Japan hulle by sy heerskappye geannekseer het amptelik. Natuurlik wou China niks weet nie, maar met die Verenigde State as 'n bemiddelaar, wat dink jy sou gebeur? Die koninkryk was voltooi en Okinawa en die res van die eilande het Japannees geword.
Na die oorlog, wat verskriklik hard was vir hierdie eilandstreek, die Amerika het voortgegaan om alles te bestuur en hulle is op verskillende tye aan die Japannese regering oorhandig. Die totale oordrag sou eers in die 70's plaasvindAlhoewel daar vandag nog Amerikaanse basisse is wat Okinawans steeds verwerp.
Eerstens moet u dit sê dit is 'n argipel en dat daar verskeie eilande is om te besoek, maar dat daar die okinawa eiland dieselfde, wat dit is die grootste en mees bevolkte in die prefektuur, benewens die middelpunt van vervoer.
Die hoofstad van die prefektuur is die stad Naha en dit is waar die Amerikaanse basisse geleë is. Die mees verstedelikte deel van die stad is in die middel van die eiland, maar die suidelike punt is steeds taamlik rof en minder bevolk, terwyl die noordelike deel beboste heuwels en sommige vissersdorpies behou.
Ek was daar in 2019, op my laaste reis na pre-pandemie Japan, en ek moet sê dat ek nie baie van die stad Naha gehou het nie. Behalwe vir die hoofstraat is daar nie veel om te sien nie en as jy 'n bietjie met die bus beweeg, na nabygeleë narre soek, sien jy dat die stad ietwat hartseer is en nie in so goeie toestand is soos wat 'n mens in sentraal Japan sien nie.
Ons het per vliegtuig vanaf Haneda-lughawe aangekom en vanaf die plaaslike lughawe het ons die monospoor geneem wat, hoewel dit nie 'n wonderlike reis maak nie, jou nader aan die belangrikste punte van Naha se middestad bring. Ons hotel was so 400 meter van 'n stasie af en alhoewel ons gedink het die winkels is gesluit vir die naweek, nee, hulle het so gebly elke dag wat ons gebly het so dit het gelyk soos 'n spook sektor meer as 'n lewende stad.
Ons het 'n hotel gesoek wat naby was die hooflaan, die Kokusaidori of Calle Internacional, soos die vertaling sou wees. Het skaam twee kilometer lank en kruis die middel van Naha begin min of meer by die sentrale busstasie en die stadsaal.
Dit het winkels van alle soorte, kroeë, hotelle en restaurante aan beide kante, alles in 'n stranddorp-styl. Sommige groot en ruim ook oop bedekte galerye vol winkels wat op hul beurt in nog verskeie takke oopmaak, en daar kan jy 'n rukkie verloor op soek na winskopies of om uit die son te ontsnap: Mutsumidori en Hondori.
En dit is dat as jy in die somer na Naha gaan, sal jy van hitte sterf. Ons het letterlik aan die see gedink maar dis vreeslik warm. Ons het ook nag gaan soek maar daar is regtig baie min. Ons het gedink omdat dit 'n tropiese klimaat is, gaan ons winkels en restaurante oopmaak tot later, maar nee, maak alles vroeg toe en om middernag kan jy gaan slaap.
Eintlik is die beweging gekonsentreer in 200 of 300 meter, nie veel meer nie, die "lewe" begin afneem hoe meer jy loop en alhoewel daar nuwe kommersiële konstruksies is, blyk dit dat die winkels dieselfde is as in die '70's ​​of' 80's. In die middae, wanneer mense terugkeer van uitstappies en die strand, is daar meer mense en dit is tyd om geskenke te koop of 'n roomys te drink. die gewildste plaaslike handelsmerk is Blou seël en dit is baie lekker. Jy kan ook die plaaslike vleis probeer, daar is baie braaivleis wat dit bevorder.
Ongetwyfeld die beste wat die hoofeiland bied in terme van toerisme is die Churaumi Aquarium, is die beste akwarium in die land en nadat dit vir baie maande gesluit was weens die korona-virus, het dit verlede Oktober weer oopgemaak. Die plek dateer uit die 70's, maar in 2002 is dit totaal herontwerp. Wat is die beste? Die enorme Kuroshio tenk, een van die grootste in die wêreld. Dit is vernoem na die Kuroshio-stroom wat verantwoordelik is vir die pragtige verskeidenheid mariene flora en fauna op die eilande.
Binne die tenk is daar 'n baie verskeidenheid spesies, insluitend walvishaaie en stingrays. Aantreklik! Die akwarium het drie verdiepings, met die ingang op die derde verdieping en die uitgang op die eerste. Daar is 'n swembad waar jy aan vis kan raak en 'n pragtige vertoning van lewende koraal kan sien. Die roete wat die plek voorstel neem jou na die Kuroshio-tenk en dit is waar jy die meeste van die besoek bly want die uitsigte is wonderlik en met geluk kan jy sien hoe die visse gevoer word. Daar is ook 'n teater-bioskoop met 'n projeksie oor die seelewe van die eilande.
Die waarheid is dat die tenk die beste ding in die akwarium is, maar as jy van seelewe hou, sal die res jou ook nie teleurstel nie. Daar is geen gebrek aan buitelug swembaddens met dolfyne, seeskilpaaie en seekoeie. Hoe kom jy hier? Dit is die beste om 'n motor te huur en op jou eie te gaan, want Dit is 90 kilometer vanaf die middestad van Naha, maar jy kan ook gaan met die buss, met behulp van die Okinawa-lughawependeldiens of die Yanbaru Express of die 117-bus. Toegang is 1880 jen.
Ek hou baie van geskiedenis en een van die dinge wat my altyd na Japan aangetrek het, is sy indringende geskiedenis en sy deelname aan die Tweede Wêreldoorlog, so my belangstellings is daar. So, ek het die Oorlogsgedenkteken. Okianawa was die toneel van die bloedigste veldslae van die sogenaamde Stille Oseaan-oorlog en daar word beraam dat ongeveer 200 duisend mense, die helfte burgerlikes, plus 12.500 45 Amerikaners, gesterf het in die botsings wat van April tot Junie van 'XNUMX geduur het.
Die herinnering aan die oorlog is swaar en is altyd teenwoordig so daar is oral museums, gedenktekens en monumente. Trouens, dit het lank geneem vir die keiser om sy voete op die eiland te kon sit omdat mense hom nie eers wou sien nie. Die hoofgedenkteken is die Vredesgedenkpark wat op die suidpunt van die eiland is, met die museum wat insig gee in die oorlog en die geveg.
Daar is ook 'n groot versameling klipplate met die name van gevalle soldate en burgerlikes, insluitend Taiwanese en Koreane wat dwangarbeiders of slawe van die Japannese was. 'n Paar kilometer verder is die Himeyuri-monument herinner aan vroulike hoërskoolleerlinge wat in die weermag gewerk het, in hospitale wat in haglike omstandighede uit die rots in die heuwels gegrawe is, en wat grotendeels gesterf het.
In hierdie sin beveel ek sterk aan besoek die ondergrondse barakke van die Japannese vloot. Jy kan per bus daarheen kom en dit by die Naha-busterminaal neem. Hierdie plek is ondergronds en bestaan ​​uit 'n netwerk van tonnels van etlike meters, met gange, trappe en kamers van verskillende groottes, wat tydens die oorlog as die hoofkwartier van die Japannese vloot gedien het.
Jy sal die ruimte sien waar die kragopwekker was, ander waar kantore gewerk het, trappe wat gange op verskillende hoogtes verbind en 'n vertrek waarvan die mure die spore van die skrapnel behou waarmee sommige soldate besluit het om hulself dood te maak voor die naderende nederlaag. Dit mobiliseer regtig om hier rond te loop. Ons was gelukkig en ons was net vier mense wat ons op die roete oorgesteek het. Dit was glad nie warm nie, maar ons kon nie anders as om ons in te dink hoe honderde soldate in daardie stywe gange saambestaan ​​het nie.
Toegang is 600 jen en is daagliks oop van 9:5 tot XNUMX:XNUMX. Dit is die moeite werd. Nog 'n webwerf wat klassiek in Okinawa is, is die Shuri-kasteel. Ongelukkig het dit kort ná ons besoek, in Oktober 2019, aan die brand geslaan, maar daar is planne vir die rekonstruksie om in 2026 voltooi te wees. Jy kan solank gaan kyk hoe die terrein werk. Ongelukkig gebeur dit baie met historiese geboue in Japan, hulle is van hout en klip gemaak, so dit is baie moeilik om 'n oorspronklike en werklik ou gebou te vind.
Shuri is die naam van die oorspronklike hoofstad van die Koninkryk Ryuku en die kasteel is op die UNESCO-lys van Wêrelderfenis. Nog 'n verwoeste kasteel is die Nakagusuku-kasteel en daar is ook die Shikinaen-tuine, wat die koninklike tuine was of Tamaudun, die koninklike mausoleum. Om die plaaslike kultuur te leer ken kan jy besoek Okinawa World of Ryukyu Mura. As jy van kuns hou, is daar die Okinawa Prefectural Museum, as jy van keramiek hou, kan jy rondloop en inkopies doen. Tsuboya-distrik.
Amerikaanse Dorp Dit is 'n kommersiële sentrum naby die Amerikaanse basisse, maar as jy nie in Okinawa is om beter Amerikaners te sien nie, moenie dit besoek nie. As jy van pynappel hou, sal ek jou vertel dat Okianawa plantasies van hierdie vrug het en 'n uitstekende produsent is. Hulle is super soet en sappig! Die Nago Pynappelpark is die meeste. En soos jy goed weet, Japannese is groot bierdrinkersay die plaaslike handelsmerk is Orion. Jy kan selfs die distilleerdery op 'n baie prettige toer besoek.
Die waarheid is dat die beste ding wat jy op die hoofeiland Okinawa kan doen, is om in Naha te bly, die stad 'n paar dae te gee en 'n motor te huur om die eiland te toer, as jy nie na 'n ander meer tropiese eiland gaan nie. . Met die kar het jy vryheid van beweging en jy kan na die eilande gaan wat deur brûe verbind is en wat baie mooi is. In ons geval het ons 'n vliegtuig na Miyakoshima geneem, 'n pragtige en tropiese eiland waar ons vyf wonderlike dae deurgebring het ... baie warm.