Waarom kan miere kolossale voorwerpe dra? - Diere - 2022
Wat is die sterkste diere ter wêreld?
Dit is 'n interessante vraag. Afgesien van die feit dat die antwoord min of meer nuuskierig en boeiend kan wees, vind ek dat die twee intrinsieke vrae wat by hierdie vraag gepaard gaan, meer suggestief is. Het alle miere hierdie gedrag? Slegs miere dra groter volumes as dit? Die leser het waarskynlik gelees dat sommige miere tot vyftig keer hul eie gewig en tot dertig keer die volume van hul liggaam kan oplig. Dit is waar, en hierdie rekord - onder die miere - word gehou deur sommige spesies van die Atta-geslag, miere wat blaarsny in die oerwoude van Suid-Amerika. Anders as wat dit lyk, vreet hierdie miere nie die groen blare van die bome wat hulle met hul kake van die blomknop afgesny het, of hul korrels gesny het nie. Hulle gebruik dit uitsluitlik om 'n kolonie spesifieke swamme wat hulle ondergronds groei binne hul nes te voed. Miere vreet hierdie swamme.
Swamme voed op die gekoude blare van die plant wat die miere lewer. Op hierdie manier word die miershoop 'n ondergrondse tuinvormige gewas. 'N Sekere deel van die swam, wat voedselreserwes bevat, is die enigste voedsel wat hierdie klas miere inneem. Hoe meer swam beskikbaar is, hoe meer voedsel produseer die insekkolonie vir die instandhouding daarvan. Daarom is 'n byna deurlopende voorraad van hierdie blare nodig om albei te oorleef. Die mier moes nie net in blare strook nie, maar moet dit op 'n konstante en ononderbroke manier doen. U kan dit vinniger doen, of u kan meer hoeveelheid per reis vervoer. En hulle het blykbaar van hierdie tweede opsie gebruik gemaak.
Die sterkte van die seleksie en die biologiese evolusie self het hierdie mier tot 'n perfekte draer van blare gevorm. In hierdie opsig word nie net die natuurlike strukture van 'n insek ingegryp nie, wat, soos ons later sal sien, standaard voorberei word om swaarder volumes te manipuleer of te beweeg as wat dit is. Hulle moes ook die kefaliese spiere en die kop spesialiseer - pronotum-aansluiting (iets soos die mier se nek). Onthou dat die lem, vyftig keer swaarder en dertig keer die volume, op sy kop vervoer word en tussen die kake gehou word.
Sade groter as hulle
Is alle miere in staat om gewig te dra? Ja, die meeste miere kry voedsel van buite, dikwels ver van die nes, en moet dit na die miershoop neem om die larwes, broeiende individue en ander werkers wat nie pek nie, te voed. Ongeag die voedingsstelsel van elke spesie mier (vleisetend, vleisetend, korrelagtig, ens.), Almal is bereid om die voedsel, in die gewas of in die gewas, van die plek waar dit verkry word na die nes te vervoer. In ons streke is dit byvoorbeeld gereeld gebruik om rye voorbeelde van 'n korrelagtige mier van die genus Messor waar te neem wat saad van verskillende plante tussen sy kake vervoer, wat gewoonlik groter is as hulle.
En die laaste vraag: Dra miere slegs groter volumes as wat hulle doen? Die meeste insekte kan massas veel groter as hulle skei, sleep of vervoer. Die kewers is veral te danke aan hul liggaamsbou en die harde dop wat hul liggame bedek. Die kewer van 'n renoster, 'n algemene insek in ons gebied gedurende someraande, dra vyftig keer groter as sy gewig op sy eie liggaam. Hierdie diere ontwikkel in vervalle hout. Dit is gewoonlik, wanneer dit tyd is vir hul nood, dat hulle tussen stompe, takke en ander hindernisse moet padgee om die buitekant te bereik. Deur u krag te gebruik, kan u hierdie belemmerings verplaas en u pad maak. Maar hierdie aktiwiteite verwys nie na 'n aktiewe vervoer wat deur die insek self gelei word nie, wat tot groter lof sal lei.
Laasgenoemde kan gevind word in miskewers, wat die uitsnybal waarmee hulle larwes voed, knie, sleep, rig en begrawe. Die volume en veral die gewig van hierdie balle is buitensporig in vergelyking met die dier wat dit bewerk. En dit is nie verbasend dat ons onder hulle die sterkste insek ter wêreld vind soos wat Britse en Australiese wetenskaplikes in 2010 ontdek het en wie se resultate hulle in 'n gesogte wetenskaplike tydskrif gepubliseer het nie. Dit is die Onthophagus-stier, 'n klein swart kewer wat skaars 'n sentimeter lank is, wat 1.141 keer sy eie gewig kan sleep. Op menslike terme is dit die ekwivalent van tagtig ton. En 'n ander ding. Ons hoef nie ver te gaan om hierdie bekroonde dier te vind nie. In die eie tuine van die stad Valencia en in die ou kanaal wat die hoofstad oorsteek, is daar bevolkings van hierdie kewer wat bestaan ​​danksy die ontlasting van honde en perde wat daarheen gaan en soos hul eienaars onkundig oor die groot guns Wat doen hierdie dier?
Deur Sergio Montagud.
Bioloog, Universiteit van Valencia, vir die tydskrif Method.
Mense gebruik diere al lank as lasdiere.
Sedert die Steentydperk in die Weste is perde vir hierdie doel gebruik.
Terwyl 'n studie in 2008 voorgestel het dat ligte perde nie meer as 20% van hul liggaamsgewig moes dra nie, is vragperde spesiaal gereproduseer om sterk te wees.
Deur die grootste diere selektief op te tel, word reuse soos shire en die Clydersdale, ook bekend as trekperde vir hul krag.
En inderdaad, hulle het ons deur die Industriële Revolusie gesleep, eers karre en waens getrek, en daarna bote en waens met materiaal vir die spoorweë.
"Die Shire het dieselfde muskuloskeletale struktuur as die ander perde," sê Angela Whiteway van die Shire Association of Market Harborough, UK.
"Maar daar word geglo dat hulle meer effektief kan optel deur hul agterpote meer vas te maak".
Whiteway merk op dat die Shires hulle kan gemaklik twee keer hul gewig sleep wat gemiddeld 1 000 kilogram is.
In Asië, die olifante Dit word al duisende jare gebruik om mense en produkte te vervoer.
Histories was dit 'n belangrike element van die houtbedryf.
Volgens data van die Verenigde Nasies sleep 'n olifant wat aan houtwerk in Sri Lanka werk drie tot vier ton per dag.
John Hutchinson, van die Royal Veterinary College in Londen, het die beweging van Asiatiese olifante bestudeer en hul krag toegeskryf aan verskeie spesifieke aspekte van hierdie pachyderms.
By baie soogdiere verteenwoordig skeleton 10% van hul liggaamsgewigte, maar by olifante is die getal nader aan 20%, sodat hulle het 'n meer robuuste raamwerkof.
Hutchinson sê ook dat syne regter ledemate dit stel hulle in staat om dalende of swaartekrag beter te weerstaan ​​en hul eie gewig te behou, plus enige ekstra las.
En hulle het hulle indrukwekkende buise gevorm deur tot 150.000 bondels spiervesels. Met hierdie veeldoelige orgaan kan 'n groot manlike olifant 'n stam van tot 300 kg lig.
Afrikaanse olifante kan 'n ton meer weeg as Asiërs, sodat hulle selfs sterker kan wees.
Die bloder van die kleintjies
Wat suiwer tonnemaat betref, is olifante wel die sterkste diere, maar daar is baie klein wesens soos miere wat bekend is vir hul buitengewone krag.
Die sterkte daarvan wissel tussen verskillende spesies, maar sommige mag 10 tot 50 keer hul eie gewig optel.
Sommige navorsers van die Universiteit van Cambridge fotografeer 'n Asiatiese wewer-mier (Oecophylla smaragdina) 100 keer jou gewig op te tel.
Miere hang af van hul kragtige kake Vir die regte swaar opheffing.
Kewers is 'n ander groep insekte wat 'n talent het om gewig op te tel.
Dit is die geval van die Hercules (Dynastes Hercules), wat deel uitmaak van die groep renosterkewers.
Die dikwels herhaalde legende dat hy 850 keer sy liggaamsgewig kan lig, is net so ongegrond as die rekord wat aan Paul Anderson toegeskryf word.
Locomotion-kenner Rodger Kram, wat nou aan die Universiteit van Colorado in Boulder, VSA, werk, het 'n ander soort renosterkewer getoets en gevind dat u kan u eie gewig skaars 100 keer oplig,
In 2010 word 'n nuwe kewer as die sterkste ter wêreld gekroon.
Rob Knell van die Queen Mary Universiteit van Londen het bevind dat a miskewer (Onthophagus taurus) kan tot 1.141 keer sy eie gewig optel.
Toe hulle hul paringstaktieke ondersoek, het Knell die mag van mans ontdek deur hul 'horings' te gebruik om teenstanders te verslaan, hulle uit tonnels en weg van vrouens te verwyder.
Die proporsionele sterkte van die miskewer is net vergelykbaar met die van a Oribatidmyt (Archegozeteslongisetosus), wat net 100 mikrogram weeg.
In 2007 het navorsers ontdek dat hierdie mikroskopiese dier kan 1.180 keer sy eie gewig opligen sleep 540 keer u liggaamsmassa.
Die buitengewone krag van hierdie minimale wesens is te wyte aan a eienaardigheid van fisika.
Reeds in 1638 het die pionierwetenskaplike Galileo Galilei korrek in sy boek "Twee nuwe wetenskappe" daarop gewys dat kleiner diere proporsioneel sterker en meer robuust is as groter.
Alles is te danke aan die sterkte-tot-gewig-verhouding.
'N Groter dier mag groter spiere hê, maar baie van sy krag is bedoel om sy eie gewig te dra.
Daarbenewens is daar bykomende biologiese faktore wat kleiner diere bevoordeel.
Hoe groter die dier, hoe meer energie benodig hy om belangrike funksies soos asemhaling en bloedsirkulasie te handhaaf.
Met eenvoudiger en meer kompakte interne stelsels, kan diere soos kewers meer energie belê om sterk eksoskelette te bou, wat gewig beter ondersteun as sagte weefsel.
Dit beteken dat hulle ongelooflike proporsionele sterkte kan toon, 'n mens kan nie 'n mier so groot soos 'n mens uitbrei nie en verwag dat hy sy mag behou.
"Dit sou ongelooflik swak wees, want die dwarssnit van sy bene sou veel minder vergroot as die volume van sy liggaam," sê die bioloog en BBC Earth-medewerker Claire Asher.
'Ek kon nie opstaan ​​nie, en erger nog, nie asem haal nie. Miere gebruik spirakels om suurstof te versprei, maar op 'n menslike skaal sou die gate te klein wees om aan die hele liggaam te voorsien. "
Die idee van King Kong werk nie en ook nie die reuse miere nie "
Hierdie beginsels is van toepassing op alle diere en beteken dat elke soort liggaam slegs in 'n beperkte reeks groottes kan funksioneer. "Die idee van King Kong werk nie en ook nie die reuse miere nie," sê Archer.
En dit impliseer dit die huidige sterkste diere in die wêreld kan redelik verteenwoordigend wees van dié wat in ander tye bestaan ​​het.
Die aarde het reuse wesens gehad, soos dinosourusse, maar daardie reusagtige diere het miskien nie veel meer gewig as olifante gesleep nie.