July | 2014 | penpunt
George se kuier is verby
Dit was ongeveer ’n maand gelede dat Melissa ’n onverwagte en beslis ongenooide kuiergas in haar kamer ontdek het. Soveel so dat sy sonder verwyl na die spaarkamer getrek het vir die nag. ’n Muis op die kussing langs haar, was nou nie heeltemal haar idee van samesyn nie, hoewel sy mos sterk te velde trek as ons hulle wil uitroei.
Ek onthou nog die sage van William goed, en hierdie nuwe rakker is George gedoop. Vir ’n maand lank het George ons aan die wonder gehad oor sy wegkruipplek. ’n Paar maal is die infrarooi in die televisiekamer geaktiveer in die klein ure van die nag. Die knapie het op ’n stadium in die spaarkamer se bed verwyl en sy spore gelaat. Soms het Coco se waterbak in die oggend gewys dat hy oornag in die opwasarea gekuier het. Maar nooit het ons hom weer gewaar nie.
Vanoggend het Willie oudergewoonte sy handdoeke op die wasgoedmandjie in ons kamer gesit en sy klere gaan uithaal. Groot was sy verbasing om vir George bo-op die stapeltjie te vind toe hy terugkom in die badkamer. Die kêrel het versit toe hy die mens gewaar, en ons het baie dapper die bad aangedurf, een oog op die grond.
Ek is natuurlik deur Melissa opgekommandeer om te kom help vang. Ons vermoede was dat hy agter die bad wegkruip, maar dit het niks opgelewer nie. Sy het die wasgoed stuk vir stuk uit die mandjie begin haal, en daar sit hy! Blykbaar nie direkte familie van William nie, want die strepies ontbreek.
Hierdie enetjie wou hom egter glad nie onder ‘n snippermandjie laat vang nie. Hy het erg bevrees in die hoek van die wasgoedmandjie ingekruip. Ten einde laaste is Melissa met wasgoedmandjie en al by die huis uit en die veld in. Daar het sy haar operasie red-die-muis suksesvol afgesluit en gekyk hoe hy tussen die gras verdwyn. Ek sal nie omgee as dit die laaste sien van George en sy familie is nie.