Groot-Brittanje en Ierland in die vroeë-middel 1ste Millenium voor die stigting van die Angel-Saksiese koninkryke: ██ Hoofsaaklik Britoniese gebiede ██ Hoofsaaklik Piktiese gebiede ██ Hoofsaaklik Goideliese gebiede
Die Goideliese tale (Engels: Goidelic languages) of Gaeliese tale is 'n groep Eiland-Keltiese tale wat histories 'n dialekkontinuum gevorm het wat van die suide van Ierland gestrek het, oor die eiland Man tot in die noorde van Skotland. Daar bestaan drie moderne Goideliese tale: Iers-Gaelies (Gaeilge), Skots-Gaelies (Gàidhlig), en Manx-Gaelies (Gaelg). Tot ongeveer 1700 het Iers-Gaelies en Skots-Gaelies egter dieselfde literêre taal gemeen gehad. Die divergensie tussen die tale het eers 'n aanvang geneem toe Engels ernstig in die tradisionele Gaeliese gebiede begin praat is. Manx-Gaelies was waarskynlik ook deel van dieselfde taal hoewel daar nie direkte getuienis van geskrewe gebruik van Manx-Gaelies bestaan nie.
Vroeë Moderne Iers-Gaelies was 'n literêre taal in Ierland tot die 17de eeu en Klassieke Gaelies was 'n literêre taal in Skotland tot die 18de eeu. Latere ortografiese divergensie is die resultaat van meer onlangse ortografiese hervormings. Manx-Gaelies-ortografie is gegrond op Engels en Wallies en is in 1610 ingevoer en is nooit algemeen gebruik nie. Alle Ierse en Skotse persone met 'n literêre agtergrond (bards, digters, seanchaidhe, ens.) is in die 1500's van die eiland Man af verban[verwysing benodig] wat die literêre bande met Iers-Gaelies en Skots-Gaelies op daardie stadium verbreek het.
(en) "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Goidelic". Ethnologue. Verkry op 14 Oktober 2015.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Goideliese_tale&oldid=1391782"
Die bladsy is laas op 14 Oktober 2015 om 18:30 bygewerk.