Chroom is 'n staalgrys, harde, blink metaal wat 'n hoë glans verkry met polering, smelt met moeite en vlek met tyd.
Chroom is die element wat aan 'n robyn sy rooi kleur verleen en word daarom gebruik om sintetiese robyne te vervaardig.
Kaliumdichromaat is 'n chemiese reagens wat gebruik word om laboratoriumglasware skoon te maak en as 'n middel vir titrasies. Dit word as beits vir die vaslegging van kleur in weefstowwe gebruik.
Chroom(IV)oksied (CrO2) word gebruik vir die vervaardiging van magneetband, waar die hoër dwangvermoë as ysteroksied band beter werkverrigting verseker.
In 1761, het Johann Gottlob Lehman 'n oranjerooi mineraal in die Oeralgebergte ontdek wat hy Siberiese rooilood genoem het. Nadat die mineraal aanvanklik verkeerdelik as 'n loodverbinding met seleen en ysterkomponente daarin geïdentifiseer is, is daar bevind dat die materiaal inderwaarheid loodchromaat (PbCrO4) was, en staan tans as die mineraal krokoïet bekend.
In 1770 het Peter Simon Pallas dieselfde plek as Lehmann besoek en die rooi "loodmineraal" gevind wat uitstekende eienskappe gehad het as 'n verfpigment. Die gebruik van Siberiese rooilood as 'n verfpigment het daarna vinnig ontwikkel. 'n Helder geel kleurstof wat ook van krokoïet vervaardig is, het baie gewild geword.
Tydens die 1800's is chroom hoofsaaklik as 'n verfkomponent gebruik maar tans is die hoofgebruik daarvan vir metaallegerings (85%), met die oorblywende vraag wat in die chemiese nywerheid, vir vuurvaste materiale en in smelterye gebruik word.
Kaliumdichromaat is 'n kragtige oksideermiddel en is die verbinding wat by voorkeur gebruik word vir die skoonmaak van laboratorium glasware wat organiese materiale bevat het. Chroomgroen is die groen oksied van chroom, Cr2O3, wat gebruik word in emalje verf en die kleur van glas. Chroomgeel is 'n helder geel pigment, PbCrO4, wat deur verwers gebruik word.