Baha’i[wysig | wysig bron]
Die leerstellings van Baha’i stel dat die aard van die hiernamaals is buite die begrip van die wat leef, nes ’n ongebore fetus nie die aard van die wêreld buite die baarmoeder sal kan verstaan nie. Die Baha’i-skrifte sê dat die siel onsterflik is en na die dood sal dit voortgaan om te vorder totdat dit God se teenwoordigheid bereik. Volgens die Baha’i-geloof sal siele in die hiernamaals hul individualiteit en bewussyn behou en sal in staat wees om ander siele, met wie hulle diepgaande vriendskappe – soos gades – aangeknoop het, te erken en met hulle op ’n geestelike vlak te kommunikeer.
Volgens die Baha’i-geskrifte is daar onderskeidinge tussen siele in die hiernamaals en siele sal die waarde van hul eie dade kan erken en die gevolge daarvan verstaan. Dit word verduidelik dat die siele wat God toegewyd was, blydskap sal ervaar, terwyl diegene wat verkeerd geleef het, bewus sal word van die geleenthede wat hulle misgeloop het. Daarbenewens sal siele die prestasies van ander siele wat dieselfde vlak bereik het kan herken, maar nie diegene wat 'n hoër rang bereik het nie.
Sienings in tradisionele Afrika-godsdienste oor die hiernamaals is uiteenlopend. Jagter-versamelaargemeenskappe soos die Hadza het geen spesifieke geloof in die lewe ná die dood nie; die dood van ’n individu is bloot die einde van hul bestaan. Voorouerkultusse word dwarsdeur Afrika suid van die Sahara aangetref, soos in die kultuur van die Yombe, Beng, Yoruba en Ewe. "Die geloof dat die dooies terugkom in die lewe en in hul families herbore word, word weerspieël deur die persoonlike name wat aan kinders gegee word ... Wat gereïnkarneer word, is sommige van die oorheersende eienskappe van die voorouer en nie sy siel nie. Elke siel bly afsonderlik en elke geboorte verteenwoordig ’n nuwe siel." Die Yoruba, Dogon en LoDagoa het eskatologiese idees soortgelyk aan dié van die Abrahamitiese gelowe, "maar in die meeste Afrika-gemeenskappe is daar ’n merkbare afwesigheid van sulke duidelik afgebakende begrippe soos die hemel en die hel, hoewel daar ’n idee is dat God die siel ná die dood oordeel." ’n Tema wat oor kulture heen strek, is dat die voorouers deel van die wêreld van die lewendes is en gereeld wisselwerkings daarmee het.
↑ Bond, George C. (1992). "Living with Spirits: Death and Afterlife in African Religions". In Obayashi, Hiroshi. Death and Afterlife: Perspectives of World Religions. New York: Greenwood Press. pp. 3–18. ISBN 0-313-27906-3.
↑ 83,0 83,1 Opoku, Kofi Asare (1987). "Death and Immortality in the African Religious Heritage". In Badham, Paul; Badham, Linda. Death and Immortality in the Religions of the World. New York: Paragon House. pp. 9–23. ISBN 0-913757-54-3. Besoek op 23 Junie 2015.
↑ Ephirim-Donkor, Anthony (2012). African Religion Defined a Systematic Study of Ancestor Worship among the Akan. (2de uitg.). Lanham: University Press of America. p. 26. ISBN 9780761860587. Besoek op 25 Junie 2015.
↑ 90,0 90,1 Bartlett, Sarah (2015). The Afterlife Bible: The Complete Guide to Otherworldly Experience. Octopus Publishing Group. ISBN 9781841814490.
Rainwater, Robert (1990). "Sheol". In Watson E. Mills (red.). Mercer Dictionary of the Bible. Mercer University Press. ISBN 9780865543737.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Hiernamaals&oldid=1894508"
Die bladsy is laas op 18 Januarie 2019 om 10:13 bygewerk.