Goedheid - die betekenis van die woord, hoe om in goedheid te lewe? - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Goedheid is 'n kwaliteit van persoonlikheid, wat 'n sagte ingesteldheid, vriendelikheid, deernis en genade weerspieël teenoor mense rondom jou. Dit is 'n sekere vermoë om gelukkig te wees om ander aktiwiteite te beoefen, aangename selfkennis en selfontwikkeling te begeer, sonder om trots of die begeerte om ander te leer en te onderrig. Goedheid verteenwoordig ook 'n sekere staat by die kruising van die emosionele, geestelike en intellektuele manifestasie van die mens en dra die fundamentele motief van die kennis en besef van die lot.
Die konsep van goedheid het antieke wortels. As baie woorde 'n veelvoudige diep betekenis gehad het, wat die subtiliteite van verskillende aspekte weerspieël, is dit juis die moeilikheid om een ​​sinoniem woord te kies.
Goedheid - die betekenis van die woord
Die konsep van goedheid is veelzijdig, behalwe ensiklopediese definisies, om hierdie woord op dieselfde manier as vriendelikheid en meegevoel, onbaatsugtigheid en onbaatsugtigheid te stel, as manifestasies van persoonlikheidseienskappe wat daarop gemik is om goed te doen aan ander, is daar ook 'n aspek van innerlike gevoel.
Goedheid kan belangrik wees in die bepaling van die innerlike toestand van 'n persoon, waarvan die eienskappe die gevoel van suiwer geluk sal wees wat nie afhanklik is van die omliggende materiële wêreld nie. Daar is beslis positiewe kleur in die begrip van 'n welwillendheid, aangename emosies, maar dit is nie sinoniem met vreugdevolle of entoesiastiese nie. Die geseënde gemoedstoestand is gebaseer op die bevrediging van geestelike behoeftes, volgens u eie gekose pad. 'N Persoon wat goedheid ervaar, kan arm en siek wees, maar sy oë sal met gloeiende vonke gloei van die feit dat hy sy skoene herstel (die groot doel is om mense gemaklik te laat loop).
Goedheid is ver van trots, maar dit is uiters belaai met die behoefte aan die wêreld, die begeerte vir kennis van interne en eksterne energiebegrippe, erkenning en ontwikkeling van hul vermoëns om hulle daar toe te pas en soos van nature bedoel, en nie vir prestige en glorie nie.
Voorbeelde van goedheid in die lewe kan gevind word onder gelowiges, en dit hang nie af van die eienaardighede van godsdiens nie. Dieselfde woord word beide in Christendom en Vaishnavism gebruik, en het in wese geen kardinale verskille nie, maar slegs enkele regstellings vir kulturele kenmerke. Dikwels in die moderne wêreld word lewe volgens die wette van goedheid sowel as hierdie houding en gevoel as abnormaal beskou. Die voorwaarde is dat goedheid nie selfbelang vir homself soek nie, maar vind dit nodig om hierdie wêreld te verbeter en die bekering van die goddelike te dien, wie se wil uitgedruk kan word in die versoeke en behoeftes van ander. Sulke mense lyk vreemd, nie omgee vir hul materiële toestand nie, maar bly dat hulle 'n wees gelewer het, hulle bly misverstaan ​​vir diegene wat mense volgens hul posisies, sertifikate en gelde ontvang. Jy kan selfs die goedheid vergelyk met die kinderlike suiwerheid van die wêreldbeskouing, wanneer dit nie saak maak waar jou vriend woon of hoeveel motors hy het nie, maar dit is belangrik dat hy bang is om 'n groot pragtige boom te klim om sy stad van bo af te sien.
Hoe om in goedheid te lewe?
Die lewe in goedheid veronderstel die eerste begeerte om die waarheid te vervul en die goddelike plan te volg, die begeerte om mense gelukkig te maak en om voordeel te trek, en eers daarna, om hul eie geluk te ontvang en as 'n opsionele beloning vir uitvoering. Nederigheid in die ervaring van mislukkings, siektes en ander verskillende soorte konsepte in die konsep om in goedheid te leef, is 'n onverskoonbare postulaat, aangesien sy eie lot beskikbaar gestel word vir hoër troepe wat die behoeftes, geluk en ervaring kan versorg en redelik versprei. Daar word geglo dat dit nie vir die mens onmoontlik is om al die geheime van die heelal self te penetreer nie, maar dit word aanvaar dat dit omgee en regverdig is, wat beteken dat lyding gegee word om geestelike ervaring te bekom, waaroor die siel lank gevra het, en daarom word selfs mislukkings met dank en as geskenk beskou.
Om in goedheid te lewe, is om jou eie passies en ongebreidelde impulse en begeertes te beheer. Stadigheid, voorbereiding en nadenke om 'n nuwe een te kry en die volgende stadiums te betree, is die belangrikste bydraers tot 'n geseënde lewe. Hier is dit belangrik in plaas van om 'n monetêre posisie te kry, oor die koppe te gaan, om tyd te spandeer om jou eie vaardighede te besef en die nodige vaardighede vir verdere werk te leer. In plaas daarvan om 'n nuwe vriend na die derde vergadering te sleep, word die keuse gemaak in die rigting van geleidelike toenadering, ware en volle belangstelling deur die maat, sy aspirasies, sienings, karakter en nie net fisiese aantreklikheid nie. Sulke gedrag is moeilik in die aanvanklike stadiums, dit vereis ontwikkelde wilskrag en die vermoë om te oorweeg wat 'n mens in sy lewe gaan laat, maar in die latere lewe verdedig hierdie werk homself. Enigeen wat oor sy beroep gedink het en homself voorberei het, sal nie sy werk haat nie en sal 'n inkomste hê, en die een wat tyd spandeer het op 'n goeie kennis, is onwaarskynlik om te skei en geskok te word deur die onverwagte negatiewe manifestasies van sy gade. 'N Geringe poging aan die begin van die pad gee jou die geleentheid om jou lewe in 'n welwillendheid te leef, nie te spyt nie, en om die oorblywende kragte te spandeer, nie op irritasie oor die mislukte lewe nie, maar op verdere selfontwikkeling en ander help.
Selfontwikkeling, as die strewe na uitnemendheid, is die hoofmotivering van die lewe in goedheid. Wanneer, ten spyte van alles wat kan gebeur, oor alle gawes en ontberings in die lewe, het 'n mens altyd 'n doelwit - streef na die ontwikkeling van sy eie persoonlikheid, wat geen grense het nie. So 'n sinvolle volheid van bestaan ​​stel die mens in staat om baie te ervaar en is in staat om kragte te voed en geluk te gee, selfs wanneer dit verby is vir mense met passies. Selfs in die moeilikheid kan die feit dat hy ander baat of iemand in 'n kritiese situasie red, hom gelukkig maak.
Selfontwikkeling in goedheid het weer 'n filantropiese oriëntasie, aangesien slegs die ontwikkeling van eienskappe wat ander bevoordeel, van werklike waarde is. Verbetering van die vermoë om te lieg, is nie verwant aan ontwikkeling in goedheid nie, maar onbaatsugtige dinge (dit is beter incognito om sulke aksies uit te voer vir pseudo-goedheid, gevoed deur roem). Ontwikkel die siel en die vermoë om die praktiese gebruik van hul eie hulpbronne te sien.
Voorbeelde van goedheid in die lewe, gegee deur die Vediese leringe, is die geluk wat 'n persoon ervaar uit die vreugde en sukses van 'n ander, die vermoë om alle naby mense sonder uitsondering te vergewe en lief te hê (kwaad, onvoldoende, siek, kranksinnig, skuldig bevind).
Goedheid is nie in die uitslag en ontvang nie, dit is nie selfbediening nie. Om so te leef, moet jy leer hoe om hoog op die proses te kom, en dan maak dit nie saak wie die resultaat kry nie, want jy kry jou geluk deur die werk te doen om iemand te help.
Die aktiwiteit in die staat van goedheid is in die huidige oomblik gekonsentreer, waar daar geen spieël is oor toekomstige wins of verliese wat verlore is nie, waardeur jy die smaak van die lewe ten volle kan ervaar. Beide die geestelike en sielkundige tradisies van baie skole praat van die huidige oomblik as 'n bron van geluk. Sommige leerstellings bevat selfs voorskrifte vir 'n sekere dieet, musiek, tydverdryf en koshuis wat ooreenstem met goedheid, maar soos alles wat 'n persoon betref, moet dit van binne begin en groei, en dan kan die eksterne omgewing die geestelike toestand ondersteun, maar nie vervang nie.