U het geduld om Indië te verstaan - Diverse
EK IS 'n Indiër van geboorte en deur opvoeding. Ek verstaan ​​my land is nie perfek nie. Ons het baie warm somers. Ons het stede met twee seisoene, 'n warm seisoen en 'n warm seisoen. Ons het ons groot aandeel aan miljoenêrs en ons het die grootste krotbuurt ter wêreld, albei in dieselfde stad.
Ons het gebruike en tradisies wat 'n paar honderd jaar terug dateer en wyd beoefen word. Aangename huwelike, offerandes word baie in die daaglikse weefsel van Indië verweef.
Ek stem saam dat Indië 'n onreëlmatigheid is vir die meeste Westerlinge wat haar besoek. Waar heen en weer beweeg die verkeer rondom 'n slapende koei op 'n snelweg? Waar anders in die wêreld sal die ywerige kapper sy gebrek aan spieël vervang met 'n refleksie op 'n plas? Waar anders is daar 'n land met welgestelde paleise met bediendes wat die getal inwoners van die oorvol krotbuurte oorskry?
Shakespeare het gesê: 'Die hele wêreld is 'n verhoog'. Dit is waar van Indië. Dit is nie regverdig om 'n toneelstuk volgens 'n enkele daad te beoordeel nie. Hoe langer 'n mens bly, hoe meer kanse het hy om die hele toneelstuk te sien en nie net 'n paar optredes nie.
Die oningewyde reisigers stap na Indië en verwag slangvliegtuie en tarotkaartlesers by elke draai. Sommige van hulle word behandel met die kakofonie wat saam met die mense in die stede van Indië bestaan. Hulle hou vol met hul lewens terwyl die motor-riksja sy sig deur die byna ondeurdringbare kleed van mense, beeste en verkopers wat op die paaie mors, sak.
Sommige sien die weelderige meerpaleise van Udaipur, sien die duine van die woestyn rol binne die geslote luukse geriewe van 'n treinreis op die paleis.
Uiteindelik sal die kakofonie van die bedrywige dorpe vervang word deur die byna melankoliese geluid van onwettige velde wat op die reën wag en reisigers wat van 'n luukse treinrit met topfasiliteite vertrek, kan vind dat hulle moet hurk om hulself ver van higiëniese toilette te verlig. op die snelweg op pad na hul volgende bestemming.
Dit is nie 'n plek waar alles aan u oorhandig word nie. Daar is tye dat u die stelsel moet werk vir selfs die eenvoudigste fasiliteite. In 'n land met die grootste spoorwegnetwerk ter wêreld, moet 'n mens soms 'n liedjie en dans doen om 'n kaartjie te kry. Selfs dan is dit nie gewaarborg nie.
U het geduld om Indië te verstaan. Hoe langer 'n mens bly, hoe beter verstaan ​​hy Indië. Hy sien 'n land met die magiese lokke van paleise en forte, van moderne hospitale en monsteragtige winkelsentrums. Hy begin die naasbestaan ​​van agtien amptelike tale begryp. Hy begin verstaan ​​dat die onmoontlike soms moontlik is. Net soms.