Gepubliseer op 19 Junie 2018
Sedert ek betrokke geraak het by die Uyavula-leesprojek, is Woensdae my gunsteling dag. Ek ry met 'n lied in my hart na Oklahomastraat Primêr, wat natuurlik in Oklahomastraat in Macassar is. As iemand wat baie van musiek hou, is dit vir my groot pret om in al die strate met musiekterme en musiekblyspele vir name te ry. Teen die tyd dat ek uit Musicalaan in Nagtegaal-straat draai, en dan links in Showboat en weer regs in Oklahomastraat, strek my glimlag van oor tot oor.
By die skool voel mens so welkom, en terwyl ons wag dat die klok moet lui om die einde van pouse aan te kondig, word mens verras met drukkies van kinders wat ons sien aankom. Wanneer die graad 3-klas in 'n koor sê: "Goeie môre tannie Annette, en hoe gaan dit vandag met u?" kan dit mos nie anders as om voor die wind te gaan nie. Die kinders stoei amper vir die beste plek op die mat, en wanneer jy begin lees, sit hulle met groot afwagting en luister. Al is daar hier en daar 'n outjie wat vroetel of 'n maatjie pla, let hulle oor die algemeen baie goed op en antwoord flink wanneer dit by vraetyd kom.
Wat ook verblydend is, is dat Juffrou hulle elke keer iets laat skryf en teken oor die dag se storie, en volgende keer kry ek voorbeelde van die skryf- en tekenwerk. Dit is kostelik om te sien hoe hulle die stories verstaan en probeer om groot woorde te skryf. En as een skryf dat hy nie kan wag vir die "neks" storie nie, dan gaan kies ek sommer dadelik die volgende storie wanneer ek by die huis kom.
As leser voel ek nie net bevoorreg om 'n bydrae te lewer tot die ontwikkeling van kinders nie, maar ontvang ek soveel terug van hulle - liefde en onvoorwaardelike aanvaarding, en daar is niks wat mens meer spesiaal kan laat voel nie.