Die gegewe om ’n gesinstragedie word oor 430 bladsye sorgsaam ontplooi, sonder die adrenalien en hoogspanning, kat-en-muis-speletjies en noue ontko-mings wat die reeks deurgaans kenmerk; soos in Sirkus (2017), waar die eksotiese hoofkarakters (’n vroulike sirkusarties wat messe dodelik akkuraat slinger, ’n rampokkerbaas) deur tydperke en oor vastelande heen rinkink het en geweld deel van die intrige was. Plaaslike politiek was deel van dié vermaaklike hutspot.
Twee eerstepersoon-perspektiewe ontvou gelyk, dié van die opvlieënde kaptein AJ Williams wat die ondersoek na die vermisde gesin oorneem, en dié van joernalis Alex Derksen wat saam met sy vriendin, die fotograaf Ranna Abramson, die nuusstorie dek en die spoor volg van Martina Buitendag, ’n verloopte tiener van Stilfontein.
Oorbekende genre-motiewe gedy: ’n seksklub, afpersing, vermiste minderjariges, gierigheid, ’n groot bedrag geld, porno en pedofilie – die krimi-konkoksie word dik aangemaak. Vir die oplettende leser lei die spoor in ’n minder opvallende rigting. En soos jy van Venter verwag, is die vroue sterk, atleties, slim en soms ook slinks – gatskop-karakters wat hul eie paadjies uitkap en oopskiet. Dit is eerder die mans – met enkele uitsonderings – wat neig na agterbaksheid.
Daar is verskeie varke in die verhaal, en hoewel die onthulling van ’n belhamel verras, kon daar meer gemaak word van dié skurk in die skadu. Enkele sleutelkarakters uit vorige S-romans help om die knope los te woel, en dit wil selfs lyk asof Ranna, wat deur die polisie gejag word vir moorde wat sy nie gepleeg het nie, uiteindelik ’n blaaskans en uitweg gegun kan word.
Meer durf jy nie verklap nie. Ná ’n ietwat dolende aanloop, vele leidrade en vals spore, is die slot plofbaar en die ontknoping bevredigend, met ’n lieflike geskiedkundige kinkel.
Venter verken die kontoere van onheil, die algoritmes van vrees. Sy lei die leser op voorstedelike paadjies wat afdraai na die donkerste sinkgate.
Die vier mans het na bewering ’n man by die plaaslike hospitaal genader om hulp vir hul dwelmverslawing. Nadat die mans glo hul geld aan die “goedgeklede” man betaal het, het hulle nie weer ’n woord van hom gehoor nie.
Een van die mans, ’n 28-jarige selferkende tikkop, sê hy het ’n besluit geneem om iets aan sy verslawing te doen aangesien hy ’n werk en kinders het.
“Ek het verlede week besluit om by die hospitaal vir hulp te gaan aanklop,” het die man wat nie sy naam genoem wil hê nie, aan Weskus Nuus gesê.
Hy vertel verder terwyl hy in die hospitaal se ontvangs gesit het, het ’n goedgeklede man hom genader. “Ek het besluit om vir hom vir hulp te vra, want ek het gedink hy is dalk ’n dokter. Hy het my meegedeel hy is die regte persoon om mee te praat. Ons is vir ons suiker getoets en moes ook ’n urinemonster aan die vent verskaf. Verder het hy vir ons gesê ons moet elkeen R450 vir hom gee dan sal ons 18 Augustus met ons rehabilitasieprogram in die Paarl begin,” sê hy.