PressReader - Kuier: 2017-03-08 - LOOP­BAAN:
Volg dié raad en word ’n ver­keers­be­amp­te
Kuier - 2017-03-08 - INHOUD - DEUR El­ma­ri­ne an­tho­ny
Daar is al op hul­le ge­skiet, hul vuur­wa­pens ge­steel en hul­le word by­na daag­liks ver­baal aan­ge­val. As jy eg­ter ’n dik vel en pas­sie vir diens aan jou naas­te het, kan jy die u­ni­form van ’n ver­keers­be­amp­te aan­trek en jy sal leer om baie din­ge met ’n knip­pie sout te vat.
Dis agt­uur op ’n Sa­ter­dag­aand in die Kaap. Se­we ver­keers­be­amp­tes van die Brac­ken­fell-ver­keers­de­par­te­ment is be­sig met ’n pad­blok­ka­de op die N7 na­by Mil­ner­ton. Hul­le trek mo­to­ris­te luk­raak af, kyk of die mo­tors pad­waar­dig is en of hul­le gel­di­ge li­sen­sies het. Die span het reeds vier­uur die mid­dag be­gin en tot dus­ver nog geen pro­ble­me ge­had nie.
Vir Vuyis­wa Faye (52) van Gu­gu­let­hu, wat reeds die af­ge­lo­pe 16 jaar ’n ver­keers- be­amp­te is, kom mo­to­ris­te al­tyd eer­ste. Sy sê die werk is baie in­te­res­sant en sy leer elke dag iets nuuts.
“Wan­neer jy ’n mo­to­ris af­trek, gaan dit al­les oor hoe jy hul­le be­na­der. As jy nie weet hoe om dít te doen nie, gaan jy groot pro­ble­me op­tel,”ver­dui­de­lik sy. As ’n vrou bied dié werk soms by­ko­men­de uit­da­gings. Soms is dit moei­lik wan­neer sy ’n man in heg­te­nis moet neem, maar sy sê jy moet net jou voet neer­sit.
Trau­ma is iets waar­mee ver­keers­be­amp­tes ge­reeld te doen kry, ver­al met mo­tor­on­ge­luk­ke.“By som­mi­ge on­ge­luk­ke kan jy nie eens die men­se se kop kry nie om­dat hul lig­gaams­de­le o­ral rond­lê. Dis baie trau- ma­ties, maar ek het dié werk ge­kies en ek moet die uit­da­gings han­teer,”sê Vuyis­wa.
She-Earl A­dams (30), oor­spronk­lik van die Paarl, ge­sels lek­ker met ’n man aan wie sy pas ’n R500-boe­te uit­ge­reik het.
“Hy het sy li­sen­sie by die huis ver­geet. Hy weet hy is ver­keerd om son­der ’n li­sen­sie te ry en is dus nie kwaad oor die boe­te nie,”ver­dui­de­lik sy. “Lek­ker aand,”sê die man vir haar voor sy hom weer op die pad sit. Vol­gens haar kan som­mi­ge mans baie oor­heer­send wees wan­neer hul­le deur vrou­li­ke be­amp­tes af­ge­trek word en hul­le dink soms hul­le gaan daar­mee weg­kom om die pad­re­ëls te oor­tree.
As ’n vrou neem haar“mot­her­ly in­stincts” soms oor, er­ken She-Earl, wat al ne­ge jaar in dié loop­baan is.“Ons al­mal het fa­mi­lies
LINKS en BO: Ver­keers­be­amp­tes hou ons paaie vei­lig deur ge­reeld pad­blok­ka­des op die snel­weë te hou. Dié werk kan ook baie ge­vaar­lik wees. en vroue dink al­tyd soos ’n ma. Kin­ders is die eer­ste pri­o­ri­teit, ver­al met taxi’s en an­der o­pen­ba­re ver­voer. Wan­neer daar kin­ders in mo­tors is, neem jou mot­her­ly in­stincts oor. Jy kan nie ’n se­at­belt dra as jou kind nie een aan­het nie.”Sy sê jy moet ’n pas­sie het vir dié werk en ver­al om met men­se te werk.“Dit is hoe­kom ons ver­keers­be­amp­tes is. Ons is hier om te help.”
hul­le word ge­tei­ken
Al­mal sien eg­ter nie ver­keers­be­amp­tes in dié lig nie. By ’n pad­blok­ka­de op die R300 in die rig­ting van Mit­chells Plain ver­tel Ha­rold Williams (45), ’n ver­keers­be­amp­te van Kuils­ri­vier, din­ge het baie ver­an­der se­dert 1993 toe hy in dié be­roep be­gin werk het.
“Die men­se se in­ge­steld­heid teen­oor ver­keers­be­amp­tes het oor die ja­re ver­an­der. Van­dag vind ver­ba­le aan­val­le ’n bie­tjie meer plaas as ge­volg van so­si­a­le me­dia, want as men­se voel ver­keers­be­amp­tes is ver­keerd, dan word dié goed op so­si­a­le me­dia ge­sit.”
Mo­to­ris­te het al vir hom ge­sê hul­le be­taal sy sa­la­ris, hom dom ge­noem en ge­sê hy het nie werk nie en dus kyk hy net wie hy kan tei­ken. Hy sê al­tyd vir vy­an­di­ge mo­to­ris­te hy doen net sy werk. Oor hoe hy dit han­teer, sê hy dis soos wa­ter op ’n eend se rug.“Ek het mos ’n werk om te doen. Ek het ’n doel­wit en ek gaan dit na­jaag om my werk te doen.”
Ver­ba­le aan­val­le is eg­ter die min­ste van dié ver­keers­be­amp­tes se be­kom­mer­nis­se. Daar is reeds twee keer op M­zo­li­si Mei (40), oor­spronk­lik van die Oos-Kaap, ge­skiet. Die eer­ste voor­val het op ’n Maan­dag­og­gend ne­ge-uur langs die N2-snel­weg in die Kaap ge­beur.“Ek en my kol­le­ga het ’n tax­i­be­stuur­der in heg­te­nis ge­neem weens roe­ke­lo­se en na­la­ti­ge be­stuur. Po­li­sie­be­amp­tes wat nie ver van ons af was nie, was be­trok­ke in ’n on­der­on­sie met twee mans. Een van hul­le het na my en my kol­le­ga ge­hard­loop met ’n vuur­wa­pen in sy hand. ’n Skie­te­ry het uit­ge­breek, maar ge­luk­kig is ek nie raak­ge­skiet nie.”
In die t­wee­de voor­val was M­zo­li­si be­sig met ’n roe­ti­ne-stop.“Ons wou ’n mo­tor stop, maar het nie ge­weet dis ge­steel nie. Twee mans het uit­ge­klim en ge­hard­loop, waar­na een van hul­le op ons ge­skiet het.”
Baie ver­keers­be­amp­tes word ook vir hul vuur­wa­pens ge­tei­ken. Dis hoe­kom baie be­amp­tes ver­kies om eer­der nie ’n vuur­wa­pen te dra nie. Nor­man G­reeff (44) van Sum­mer G­reens in die Kaap is van sy vuur­wa­pen be­roof na­dat hy ’n taxi af­ge­trek het wat oor ’n rooi ver­keers­lig ge­ry het. Hy het in sy mo­tor ge­sit en ’n boe­te uit­ge­skryf toe twee mans met vuur­wa­pens aan bei­de kan­te van sy mo­tor kom staan het.
“Daar was niks wat ek kon doen nie. “Hul­le het my vuur­wa­pen ge­vat en voor die mo­tor uit­ge­hard­loop. Ek het toe re­ver­se waar­na hul­le na die windscreen ge­skiet het. Hul­le het ook een van die voor­ste wie­le ge­skiet om te ver­hoed dat ek hul­le ag­ter­volg.”
Die voor­val was ’n groot skok vir Nor­man en hy het trau­ma-be­han­de­ling ont­vang. “Wan­neer jy ’n vuur­wa­pen dra, merk hul­le jou, dus dra ek nie meer een nie.”
Al die noue ont­ko­mings van sy kol­le­gas en selfs sy eie, is eg­ter nie ge­noeg om vir S­tu­art Rae (25) van Kuils­ri­vier te ont­moe­dig nie. Hy is maar die af­ge­lo­pe se­we maan­de ’n ver­keers­be­amp­te.“In my vo­ri­ge werk as ’n af­le­we­rings­man het ek baie on­no­di­ge on­ge­luk­ke ge­sien en men­se wat nie die pad­re­ëls ge­hoor­saam nie. Ek het ge­dog ek kan ’n ver­skil maak. Dis hoe­kom ek ’n ver­keers­be­amp­te ge­word het.”
S­tu­art ge­niet sy werk om­dat hy ver­skil­len­de men­se ont­moet. Hy het eg­ter sy ver­moë om die werk te doen, be­vraag­te­ken na­dat ’n man wat mo­to­ris­te met klip­pe be­stook het, hom by­na te lyf ge­gaan het.
“Ek het ge­dink mis­kien is dié werk nie vir my nie. Maar nou kan ek nie my­self e­nig­iets an­ders sien doen nie.”