Ons, ons ouers en baie voorgeslagte het in Afrika gewoon en gewerk en geleef, soos vandag nog. Ons vier ons hierwees, ons anderswees en ons gelukkigwees. Ons is die gelukkige erfgename van ’n fyn Westerse agtergrond, lekker ingebed in die warm rooi grond van ons kontinent. Ons verstaan die diep, oerstem van die woestyn, ons hoor die asemteue van rustelose oseane en ons bly ewig verslaaf aan die bekoring van die Afrikabos. Donker sterrenagte hou ons in verwondering en groot, goue volmane oor die oostekim slaan keer op keer ons asems weg… ons is kinders van Afrika.
Die kuns om die gewone lewe te verfyn tot die hoogste sport van geluk, is ’n fyn kuns. Dit het nie te make met besittings of plek of tyd nie, dis ’n ingesteldheid. ’n Kers wat brand in ’n blaker,’ n tuinblom in ’n glasbotteltjie, ’n mooi musiekie oor jou speler en ’n ligte vreugdevolle gees, omskep elke omstandigheid in ’n fees. ’n Versameling kerse, ’n groot bos laventel uit jou eie beddings en romantiese musiek, doen dieselfde. Ons vier die tevredenheid met dit wat ons het, dit wat ons is en ons vermoë om dit baie mooi te maak. Ons is passievolle mense, ons leef hierdie lewe met geesdrif en hartstog!
In ’n óu huisie, in ’n groot tuin op die wye en oop hoëveld, word daar al vir baie jare geskep. Dit het begin met ’n droom… lap is die inspirasie, die swaai en sweef van ligte stowwe om ’n vrouefiguur, die elegansie van vroulikheid en die kringloop van ’n gedagte tot perfekte uitrusting, is die bekoring en verslawing.