kerk | Om te probeer verstaan
Wie die hardste skree – 'n Kerkstorie (Deel 3)
Posted on Maart 9, 2015 by Retha Faurie | 5 Kommentaar
Met al die klagtes en moontlike-sabotasie-moontlike-per-ongeluk verkeerd loop, wat nou?
Bly ek as mense so oor my voel? Aan die een kant, hoe werk ek saam met mense wat so oor my voel, en wat 'n kla-vergadering hou in kategesetyd oor die kinders laag op hulle prioriteitslys is? Aan die ander kant, niemand buiten ek wil groot groep aanbied nie, en as ek nou wegraak, gaan hulle ook ophou klein groepe – regte Sondagskoollesse – te doen.
Ek is dus vir 'n paar weke min of meer in beheer, en meeste van daardie weke kon lesse gebeur soos op die program. Dis in daardie tyd wat die kerksaal 2 keer nie beskikbaar is nie.
Eendag was ek besig met sang lei in die groot groep toe Millie my kom vertel Lees voort →
Ek volg nie die God van my kinderjare nie
Posted on Oktober 20, 2013 by Retha Faurie | Lewer kommentaar
"Ek, die HERE jou God, is 'n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders en aan die derde en aan die vierde geslag van die wat My haat…" – Deut. 5:9, Ou Vertaling
Hierdie woorde uit die 10 gebooie is die eerste ding wat ek van die kerk uit my kinderjare onthou: Die jaloerse God wat vir my sal kwaad wees as my ouers en oupas en oumas kwaad doen. Nie dat ek gedink het my ouers en grootjies doen vreeslik kwaad nie, maar dit bly die God wat geslagte lank kwaad bly. Lees voort →
Kerk-wees gaan nie oor programme nie (Vir predikante, ouderlinge en ouers)
Posted on Augustus 28, 2010 by Retha Faurie | Lewer kommentaar
"BKJA (Belydende Kerk Jeug Aksie, of te wel 'n omgeegroep vir jong volwassenes) het nog nooit gewerk in ons gemeente nie", vertel die ouderling my. "Die moeilikheid is dat mense trou en nie die groep verlaat nie, maar eerder saam met hulle huweliksmaats bly kom. En so 5 of 6 jaar later het mens 'n kliek van meestal egpare waar jong enkellopendes nie meer voel om aan te sluit nie."
Oom, dit klink vir my of BKJA wonderlik gewerk het in jou gemeente. Die lede bou ware verhoudings en word deel van 'n groep. As programme belangriker as gemeenskap was in die kerk, sou hierdie 'n probleem gewees het. Maar dit is nie. Kry vir julle BKJA 'n ander naam wat nie "jeug" inhet nie, stig 'n nuwe groep elke klompie jare vir net-net skoolverlaters en almal wat daar meer tuis voel as in die ouer groep.
Program-gedrewenes reken ook dinge soos dat kinders op omtrent 12 vanuit die "kindergroep" na die "tienergroep" met ander leiers moet skuif, en die verhouding met die kinder-groepleier tot 'n einde kom.
Die kerk moet onthou dat verhoudings belangriker as programme is. En daarom moet jy dink hoe om ouers te lei om hulle kinders te leer. Daarom moet groepe nie opgebreek word vir definisies (soos "hierdie is die ongetroude jongmense se groep en paartjies wat trou, moet wegraak") nie.
As jy besef dat verhoudings belangriker as programme is, sal jy anders oor kerk dink. Vir 'n begin, sal jy verkies om ouers wat Sondagskool gee verkieslik by hulle kinders se klasse in te deel. Op die lang duur sal jy ook, as jy dit besef, ouers leer om self hulle kinders van God te leer- hulle is beter daartoe in staat as 'n kategeet oor die reeds bestaande verhouding. Maar waar kry mens 'n predikant wat ouers leer en motiveer om hulle kinders God en geloof te wys?