“Moenie die een ding doen, en die ander nalaat nie.” Dié eeue oue waarheid staar Suid-Afrika nou vierkantig is die oë na die Marikana-ramp en die rimpeleffek op die wêreldmening en op beleggersvertroue.
Die skandaligste is waarskynlik om opportunisties vir eie gewin politieke punte te probeer aanteken terwyl die situasie skaamteloos uitgebuit word.
Om bollie te praat vererger die probleem. Min mense is waarskynlik beter geplaas om te oordeel hoe die voorval Suid-Afrika se aansien in die buiteland geskaad het, as dr. Leopold Scholtz, waar hy reageer op pres. Jacob Zuma se stelling dat hy nie kan sien hoe dit beleggersvertroue in Suid-Afrika kan raak nie. Hy skryf vandag in Die Burger: “Ek is geen ekonoom nie, en van beleggingspatrone weet ek min. Maar ek het wel die internasionale media nougeset dopgehou, en as die breë trant van die beriggewing en ontledings ’n leidraad kan wees, het die algemene vertroue in Suid-Afrika ’n kwaai knou gekry.” (Die moet-leesartikel kan hier gelees word)
Dr. Scholtz beskryf dit so: “Hoe wrang dit ook al klink, hier is kanse vir die minderhede, mits dit pynlik versigtig gehanteer word. Met ’n regering wat slegs uitblink in onbekwaamheid en korrupsie, is die bedding om die belange van Afrikaans en minderheidsregte in die buiteland te bevorder beter as ooit tevore. Maar die pad lê vol mynvelde. As ’n mens probeer om Afrikaans as “wit” taal te verkoop, kan jy maar vergeet. Ja, jy sal vordering maak by die regse ekstremiste, maar as jy ’n deurbraak by die gematigde hoofstroom wil maak, sal jy enige sweem van apartheid en rassisme moet ontwyk.”
Onder die stappe om dit te bewaar is die versameling van geskrewe rekords en opnames van die tale. Die regering het sowat $220 000 vir vanjaar vir die bewaringsaksie bewillig.