oneinchpunch / Shutter
Die gemiddelde persoon weet van 5,000 gesigte - van familie en vriende tot die kassier by die plaaslike winkel. Die meeste mense kan bekende gesigte met gemak herken, selfs van beelde van lae gehalte of van foto's van baie jare oud. Ons herken dikwels bekende gesigte, selfs al is ons kan nie iemand se naam onthou nie of hoe ons dit ken nie.
Die meeste van ons aanvaar die vermoë om bekende gesigte as vanselfsprekend te herken - maar as ons probleme met die gesondheid van die publiek vereis dat ons vriende hul masker, lippe, wange en neus bedek, word ons gesigsherkenningsvermoë deurmekaar gekrap?
Ons het hierdie vraag ondersoek in ons onlangse studie en die impak van maskers (wat die onderste gedeelte van die gesig bedek) vergelyk met die van sonbrille (wat die oogstreek bedek). Ondanks die gesigsmaskers wat 'n groot deel van ons gesigte bedek, het ons gevind dat dit mense verbasend maklik vind om bekende gesigte agter maskers te herken - wat spreek van die opvallende veelsydigheid van hierdie menslike vaardigheid.
Die identifisering van bekende gesigte is 'n nuttige daaglikse vaardigheid, maar die identifisering van onbekende gesigte is ook belangrik in die konteks van forensiese ondersoeke en sekuriteitscenario's. Ons studie het die herkenning van bekende en onbekende gesigte gemeet.
Ons het aan ons deelnemers pare gesigbeelde voorgestel en gevra om te besluit of die gesigte aan dieselfde persoon of verskillende mense behoort. Die een beeld van die paar is altyd sonder verberging aangebied, en die ander het geen verberging, 'n beeld in 'n sonbril of 'n gesigmasker nie. Deelnemers het die taak voltooi vir bekende gesigte (beelde van bekendes) en vir onbekende gesigte.
Alhoewel gesigmaskers 'n beduidende deel van die gesig bedek, het ons gevind dat ons deelnemers bekende gesigte in maskers geïdentifiseer het ongeveer 90% akkuraatheid - nie slegter as die uitslae vir gesigte wat 'n sonbril dra nie, en net effens erger as onverswygde gesigte.
Hierdie resultate toon aan hoe sterk bekende gesigherkenning kan wees. En ons taak het net vergelykings tussen stilbeelde van gesigte behels. Dit is moontlik dat inligting in die regte wêreld liggaam of gang of uit klere kan die verminderde inligting uit die gemaskerde gesig aanvul, wat die akkuraatheid verder verhoog.
Vir onbekende gesigte het beide maskers en sonbrille die herkennings akkuraatheid verder verminder. Gesigsmaskers het die prestasie die meeste verminder, maar net 'n bietjie meer as 'n sonbril. Maar met of sonder maskers en 'n sonbril, is die herkenning van onbekende gesigte gewoonlik moeilik en moeilik foutief.
Party mense is steeds baie bekwaam met hierdie taak. Super-recognisers - mense wat uitblink gesigte herken - is ook gewerf om die take te voltooi deur professor Josh Davis van die Universiteit van Greenwich Gesigs- en stemherkenningslaboratorium databasis. Superherkenaars is ook benadeel deur maskers, maar hulle het baie beter gevaar as gewone mense in alle verbergingsomstandighede.
Aangesien die bekende gesigsidentifikasievermoë skaars benadeel is toe gesigte gemasker is, waarom herken mense bekende gesigte so goed? Mense kan gebore word met 'n aangebore voorkeur vir gesigsagtige stimuli. Ons is so ingestel daarop om gesigte in ons omgewing op te soek dat ons dikwels gesigagtige patrone in voorwerpe of wolke uitsoek - 'n verskynsel wat bekend staan ​​as 'gesig pareidolia".
Ons neiging om gesigte in wolke en ander voorwerpe te sien, wys hoe ons geprogrammeer is vir herkenning. neenawat khenyothaa / Shutterstock
Daar is voorgestel dat gesigsverwerking aanpasbaar is - dat ons voorouers 'n evolusionêre voordeel as hulle die verskil kan sien tussen 'n vriend en 'n vyand, wat hulle sal help om te besluit wie hulle moet nader en wie hulle moet vermy.
Die vermoë om bekende gesigte te herken, word toegeskryf aan die verskillende maniere te leer dat dieselfde gesig oor verskillende ontmoetings kan kyk, en leer hoe die gesig verskil van ander bekende gesigte. Dit maak onbekende gesigidentifikasie ver meer uitdagend, aangesien hierdie faktore onbekend is vir 'n gesig waarmee ons min ervaring het. Vir onbekende gesigte weet ons nie hoe 'n gesig verskil oor die veranderinge in houding, uitdrukking, beligting of ouderdom nie - of hoe die gesig van ander onbekende gesigte verskil nie.
Hoe kan dit ons verrassend bedrewe prestasie vir die identifisering van gesigte wat deur maskers bedek is, verklaar? Vir bekende gesigte het ons waarskynlik genoeg ervaring met die gesig dat ons 'n identifikasie kan maak op grond van die beperkte beskikbare inligting. Ons het die gesig miskien al voorheen verduister, of ons voorstelling van die volle gesig is so sterk dat ons die vermindering van sigbare kenmerke kan hanteer.
Daarenteen kan ons nie vertrou op ervaring met die gesig vir onbekende gesigte nie. Superherkenaars is die afwykings hier, en hoewel dit onduidelik is waarom hulle so goed is om gesigte te identifiseer, is daar bewyse dat gesigsherkenningsvermoëns kan wees genetiese.
Daar is tans 7.4 miljard gesigte op die planeet. Alhoewel ons slegs 'n klein fraksie daarvan teëkom, is ons vermoë om bekende gesigte te onthou en te herken 'n evolusionêre vaardigheid wat honderdduisende jare in wording is. Ons navorsing toon dat dit 'n vaardigheid is wat skaars beïnvloed word as die betrokke gesigte deur 'n masker versteek word.
Eilidh Noyes, Senior lektor in kognitiewe sielkunde, Universiteit van Huddersfield; Katie Gray, Medeprofessor, Skool vir Sielkunde en Kliniese Taalwetenskappe, Universiteit van Reading, en Kay Ritchie, Senior lektor in kognitiewe sielkunde, Universiteit van Lincoln