Sonya van Schalkwyk-Barrois woon in Parys, Frankryk. Sy het in Stellenbosh gestudeer en beskik oor ’n Magistergraad in Frans. Sy is onder meer die vertaler van die Kuifie-boeke.
As jy drie generasies in een kar laai, is die kans goed dat daar ’n gestryery gaan wees oor die musiek. Ouma wil na Jim Reeves luister, ma brand om Michael Bublé se jongste album te hoor en die jongste van die drie is spyt dat sy nie haar oorfone ingepak het nie. Speel jy nou Laurika Rauch, dan is dit asof daar ’n vrede oor die kar neerdaal. Haar musiek het die vermoë om mense van verskeie oorde saam te bring. Laurika sê sy is nie seker wat die rede hiervoor is nie, maar dat sy nog altyd musiek wou maak wat die toets van tyd sal deurstaan. “Ek gaan meer vir universele musiek wat tot my spreek. Dit moet iets wees wat in enige era, in enige tyd relevant kan wees.”
Musiekliefhebbers sal vir jou sê dat ŉ kunstenaar eintlik eers haar sout werd is, as sy goed op die verhoog óók klink. Laurika Rauch se vertonings wys nie net haar sangtalent nie, maar daar is ook ŉ soort grasie en gemaklikheid by haar – so asof sy tuis is op die verhoog. Sy vertel hoe die res van die wêreld vergete raak sodra sy op die verhoog is – amper soos ŉ kokon. “Dis ŉ illustrasie van die psige van ŉ kunstenaar, dink ek. Dis ŉ baie spesifieke samestelling wat ’n mens het as jy optree.”