Geskryf deur Charles Foster
Kunsmatige skeidingslyne. dikobraziy / Shutter
Om duidelik te wees en in die hoop om 'n paar trolle af te sit, wil ek twee opmerkings maak. Eerstens verwelkom ek natuurlik nie die epidemie nie. Dit sal die dood, bekommernis, ongemak en groot fisieke en ekonomiese lyding veroorsaak. Lewens en lewensbestaan ​​sal vernietig word. Die las sal buite verhouding op die ou, die swakkes en die armes val.
En tweedens, hierdie voorstelle is redelik besonders. Dit moet vanselfsprekend wees vir redelik reflektiewe mense met 'n gemiddelde morele gevoel.
Dit gesê, hier is:
1. Dit sal ons laat besef dat nasionale grense kunsmatig is
Die virus het nie 'n paspoort of erken grense nie. Die enigste manier om die verspreiding daarvan te stop, sou wees om grense geheel en al te sluit, en nie eens die mees hondsdol nasionaliste pleit daarvoor nie. Dit sou beteken om te verklaar dat nasies tronke was, met niemand wat in- of uitkom nie - of ten minste nie terugkom sodra hulle vertrek het nie. In 'n wêreld waar ons ook terloops aanneem dat grense beduidend is, doen dit geen kwaad om daaraan te herinner aan die basiese feit dat mense 'n ondeelbare wêreld beset nie.
Samewerking tussen lande is noodsaaklik vir die bekamping van die epidemie. Hierdie samewerking sal die nasionalistiese retoriek waarskynlik ondermyn.
2. Dit sal ons laat besef dat mense nie eilande is nie
Die atomistiese biljartbalmodel van die persoon - 'n model wat politieke en etiese denke in die weste oorheers - is biologies belaglik en sosiologies onvolhoubaar. Ons individuele grense is poreus. Ons bloei in mekaar en besmet mekaar met beide siektes en vreugdes. Aansteeklike siekte is 'n goeie herinnering aan ons onderlinge verbondenheid. Dit kan ons help om 'n gevoel van die samelewing te herwin.
Italianers sing tydens hul kwarantyn op hul balkonne.
3. Dit kan 'n goeie soort lokalisme aanmoedig
Internasionalisme kan 'n hupstoot gee. Ek hoop so. Maar as ons almal in die plaaslike kwarantyn opgesluit is, kan ons die bure en familielede leer ken wat ons nog altyd geïgnoreer het. Ons kan onsself minder versprei en dus meer teenwoordig wees vir die mense rondom ons.
Ons kan selfs agterkom dat ons plaaslike woud mooier is as buitelandse strande, en dat plaaslike boere beter en goedkoper voedsel kweek as wat deur die wêreld heen gestuur word (met die gepaardgaande klimaatskade).
4. Dit kan altruïsme aanmoedig
Nageslag is geneig om die beste en slegste in ons na vore te bring. 'N Epidemie kan altruïstiese helde opwek en aanmoedig.
5. Dit kan ons herinner aan sommige verwaarloosde kiesafdelings
Sterftes en ernstige siektes is baie hoër onder die ou, die jongste, en diegene wat aan ander siektes ly. Ons is geneig om na te dink oor - en wetgewing vir - die gesonde en robuuste. Die epidemie moet ons daaraan herinner dat hulle nie die enigste belanghebbendes is nie.
6. Dit kan toekomstige epidemies minder waarskynlik maak
Die lesse geleer uit die coronavirus-epidemie sal in die toekoms dividende uitbetaal. Ons sal meer realisties wees oor die gevare van virusse wat die hindernisse tussen spesies oorsteek. Die hele idee van openbare gesondheid ('n Aspoesterspesialiteit in medisyne in die meeste jurisdiksies) is gerehabiliteer. Dit is duidelik dat private gesondheidsorg nie die antwoord kan wees nie. Daar is baie geleer oor die inperking en versagting van aansteeklike siektes. Daar is sterk mededingende en samewerkende pogings aan die gang ontwikkel 'n entstofen entstowwe teen toekomstige virale uitdagings sal waarskynlik vinniger ontwikkel word.
7. Dit kan ons meer realisties maak oor medisyne
Medisyne is nie almagtig nie. As ons dit erken, kan dit ons meer bewus maak van ons kwesbaarhede. Die gevolge hiervan is moeilik om te voorspel, maar dit is waarskynlik 'n goeie ding om in die wêreld te leef soos dit regtig is, eerder as in 'n illusoriese wêreld. En as ons ons eie kwesbaarheid erken, kan ons meer nederig en minder vermoedelik wees.
8. Wild kan daarby baat vind
China het aangekondig dat 'n permanente verbod op handel in en verbruik van wild. Dit op sigself is uiters belangrik uit 'n bewaring, 'n dierewelsyn en 'n menslike gesondheidsperspektief. Hopelik sal ander lande dit volg.
Charles Foster, genoot van die Green Templeton College, Universiteit van Oxford
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Watter goeie dinge kan voortspruit uit Coronavirus-pandemie