Beskerm olifante teen stropery - teenwoordig Lees Meer
Hoof teenwoordig Beskerm olifante teen stropery
Beskerm olifante teen stropery
Die fantastiese bewaringsprojek wat Murray en sy span geskep het om stropery in Zimbabwe te voorkom, het honderde olifante se lewens gered.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Ana Diaz Maqueda op 24 Oktober 2020.
Laaste opdatering: 24 Oktober 2020
Nick Murray, 'n Walliese dierkundige, het dit sy missie gemaak om olifante langer as 10 jaar te beskerm teen stropery. Na baie moeite en harde werk het hy en sy span daarin geslaag om die Afrika -olifantjagters te stuit.
Ondanks hierdie sukses, met die koms van die koronavirus en die vermindering van toerisme, was Nick bang vir die lewens van die diere wat hy al soveel jare beskerm. Hoe het hy en sy span dit reggekry om die dood van olifante te voorkom?? In die volgende reëls sal ons u vertel.
Nick Murray en die natuurlewe
Dierkundige Nick Murray het aan die Universiteit van Suid -Afrika gestudeer en het vanaf sy kollege 'n sterk band en 'n passie vir wild gebring. Om hierdie rede - en vir meer as 23 jaar - is hy 'n kanovaarder op die Zambezirivier in Zimbabwe.
Soos hy aan die BBC gesê het, het sy eerste belangstelling in die dierkunde -wêreld ontstaan ​​toe sy oupa vir hom 'n tydskrif oor natuurlewe gegee het.
Behalwe hierdie buitengewone passie, is Nick se besorgdheid oor die bewaringstatus van olifante Hy het nie verskyn voordat hy een van die mees traumatiese ervarings van sy lewe gehad het nie. Ons som dit in 'n paar reëls op.
Ongeveer 10 jaar gelede het Murray 'n groep toeriste gelei toe 'n onaangename toneel voor sy oë verskyn: 'n groep van 12 dooie olifante langs 'n watergat wat deur stropers met sianied vergiftig is.
Gelukkig kon hulle die parkwagters waarsku, en uiteindelik is die 11 stropers gearresteer en voor die gereg gebring. Vanaf daardie oomblik het die dierkundige 'n stryd gevoer om olifante teen stropery te beskerm.
Olifante van die Mana Pools Nasionale Park
Sedert Murray hom in Afrika gevestig het, het die verskillende bevolkings van Olifante in die Zimbabwe -streek het hul getalle met byna die helfte verminder, van ongeveer 20 000 aanvanklike individue tot 12 000 individue vandag.
Volgens amptelike gegewens was 2008 en 2009 die ergste, aangesien dit algemeen geword het dat stropers sianied in die bome plaas waarop olifante voed. Toe hierdie aksie egter nie genoeg resultate gelewer het nie, het hulle die trogies vergiftig, met die verskriklike gevolge daarvan vir flora en fauna.
Hierdie tipe optrede maak nie net olifante dood nie, maar aan al die diere wat uit die besmette bakke drink, selfs al is dit nie vir stropers van belang nie, net vir ivoor. Daarbenewens kan aasdiere wat op karkasse voed, ook vergaan.
Die belangrikheid van ivoor in die mark
Olifanttande word gemaak met hierdie kosbare materiaal wat 'n baie hoë prys op die swart mark het. As daar afname in toerisme is, moet sekere groepe plaaslike mense 'n bestaan ​​maak, soveel inwoners word uiteindelik skelm.
Die toename in ekotoerisme, safari's en alles wat die instandhouding van wild in Afrika bevorder, gee geld aan sy inwoners en veiligheid aan die natuurlewe.
In tye van die koronavirus, deur die beweging van mense te beperk, het baie natuurbewaarders die veiligheid van olifante in baie Afrikaanse nasionale parke gesien. Danksy die olifantbewaringsprojek, die daling in toerisme het nie 'n toename in sterftes as gevolg van stropers veroorsaak nie.
Bewaringsprojek om olifante te beskerm
Nick Murray voer saam met sy vrou Desiree 'n groot Zimbabwiese wildbewaringsprojek aan waarin olifante die teikenspesie is.
Hierdie program, genaamd die Bushlife Conservancy, is baie kompleks en gevaarlik, aangesien dit aktief moet veg teen stropers, wat bykomend tot die doodmaak van diere, hulle huiwer nie om die mense wat hulle beskerm, dood te maak nie.
Dus, die Bushlife Conservancy oplei parkwagters om wapens te dra sodat hulle diere kan beskerm. Boonop het hierdie professionele persone ook motors aangeskaf vir vinniger aksie.
Die interessantste aspek van die projek is die monitering van die 'bul' -olifante, die grootste en sterkste mannetjies wat gewoonlik die kuddes binnekom en verlaat. Daarom is dit diegene wat die grootste risiko's loop. Net so verlaat hierdie monsters gewoonlik die Nasionale Park en betree hulle die stropery, waar hulle hoog aangeslaan word vir hul enorme slagtande.
Monitor die lewe
Sedert 2018 is nege "bul" -olifante toegerus met GPS -halsbande en na verwagting sal nog vyf halsbande teen 2020 gebruik word. Die probleem met hierdie tipe monitering van diere is die hoë koste, aangesien elke halssnoer ongeveer $ 5000 kos en al die geld van die organisasie afkomstig is van privaat skenkings.
Gelukkig, die werk van Nick Murray en sy hele span trek die aandag van die gesogte Sir David Attenborough. Soveel so dat Murray die gids en raadgewer was vir die laaste twee dokumentêre films van die emblematiese natuurkundige.
Benewens die beskerming van olifante, lei die Bushlife Conservancy ander bewaringsprojekte, soos die wildehond of geverfde honde en die pangolien, albei uiters bedreigde spesies.
Danksy projekte soos dié van Nick Murray, kan wild nog 'n kans kry in 'n wêreld wat skynbaar nie ontroer bly deur die lyding van lewende wesens nie.