'n Adellike oggend
Tuis Voelgoed Blogs 'n Adellike oggend
Dis ons laaste dag in Londen en ons het alles afgetik op ons lysie. Daar was selfs 'n paar ekstra poedings wat ons leer ken het – en niks van dit was nagereg nie!
Yorkshire poeding is toe nie ons malva poeding se engelse boetie nie, maar 'n heerlike deegbakkie vir jou Sondag lamsboud se vleissous. Die ander poeding was op my ontbyt spyskaart. Ierse "Black Pudding" is gebraaide bloedworsskywe, en as jy jou oё kan toeknyp en oor die pikswart delikatesse se bestanddele kan kom, smaak dit nogal heel geurig. Ek was egter nie só honger nie en het net genoeg geproe om te kan sê ek hét!
Die laaste dag was die absolute kersie op die koek. Ons het Windsor Kasteel van hoek tot kant deurgeloop. Wel die dele waar die publiek mag kom. Die res is waar Koningin Elisabeth nou byna permanent woon. Sedert die 11 de eeu toring hierdie kasteel bo die pragtige middeleeuse dorpie.
Ons verkyk ons aan die staatskamers wat vir koninklike bankette en staatsbesoeke gedrapeer is in die duurste goud, houtsneewerk en kuns. Die swaarste brokaat, geborduurde linne en handgemaakte kant teenoor die swaar gegote yster, en sale vol intimiderende ammunisie en wapens. Ons sink weg in die reuse matte en eeue se geskiedenis en vakmanskap, rykdom, intriges, oorloë, eksentrieke monarge en internasionale feesgeleenthede.
Dis uit die staanspoor duidelik dat die Monargie amper nie weet wat om met al hulle plaaslike en internasionale geskenke te maak nie. Ek wonder of koningin Mary ooit met die land se top argitekte en kunstenaars se pophuis kon speel. Drie verdiepings vol miniatuur meubels en toestelle wat regtig werk en lewensgetroue replikas van alles in en om die kasteel. Ek verkyk my aan die detail en toewyding.
Na al die prag en praal raak ons rustig in die massiewe St. George katedraal en geniet 'n laaste 'creamtea' (botter broodjies met dik, taai'clotted cream') by 'n klein winkeltjie Lillibet's (die koningin se troetelnaam) met 'n uitsig op die kasteel. Nader aan 'teawiththequeen' sal ons nie kom nie.
Ons sluit ons besoek af met 'n wandeling in die legendariese "long walk" vanaf die kasteelhekke. Hierdie 4.26Km koetspaadjie uit die 16 de eeu is omhein aan weerskante met 'n lieflike grasperk en 'n dubbel laning van1652 Elm bome waarvan meeste vervang is met "chestnuttrees". Majestueuse indrukke en soete herinneringe! Maar nou is dit tyd om na ons eie koninkrykie terug te vlieg waar ons prinse vir ons wag!
Vorige artikelIn die wêreld saam met God
Volgende artikelOor die nuwe jaar
Ek is 'n ma, eggenoot en liefhebber van mooi goed. My wortels lê in die weskus dorpie Lutzville. Daarna het ek my Bedryfskommunikasiegraad aan die PUK verwerf en met die beste man in die wêreld getrou. Ek het twee seuns en werk deeltyds vir 'n kerk in Pretoria. Ek is 'n borskanker oorlewende, koorsinger, tuinier, toeris en ewige student van die lewe. Vandaar die naam van my blog: Bella la Vita (die mooi lewe) annabellelombard.wordpress.com
Vertrou die proses
Blogger - Hannes Maree - Mei 4, 2018
Ons almal pak deurlopend iets, groot of klein, aan. Dalk 'n groot projek by die werk, 'n graad by die universiteit, herstel na 'n operasie, verfraaing van jou tuin, verbetering...