‘Ek is hier vir ŉ rede’ sê Caleb ná haai sy been afskeurCaleb Swanepoel. Foto: Facebook Caleb is Dinsdag uit die Mediclinic George ontslaan en sterk by sy ouerhuis in Prins Albert aan. “Dit is so lekker om by die huis te wees en al my vriende en familie te sien,” het ŉ opgewekte Caleb aan Maroela Media gesê. Caleb is op 27 Junie deur ŉ haai aangeval toe hy en sy twee broers die middag in die see by Buffelsbaai, naby Knysna, gaan swem het. Baie van sy familielede was ook op die strand en het gekyk hoe die drie broers in die golwe baljaar. Caleb Swanepoel saam met ‘n fisioterapeut. Foto: Facebook “Die volgende oomblik het ek gevoel hoe die haai aan my been vasbyt en ek het hom probeer afstoot. Ek kon voel hoe die haai sy kop heen en weer skud terwyl hy my been vasbyt en die volgende oomblik het ek net gevoel hoe my been loskom,” het hy gesê. “Ek kon voel hy byt my been af, maar daar was geen pyn nie. Dit was byna soos wanneer ŉ tandarts jou tand trek wanneer jou mond verdoof is. Ek kon voel iets kom los, maar daar was nie pyn nie.” Caleb het desperaat probeer terugswem strand toe en een van sy broers het hom aan sy duikpak gegryp en strand toe getrek het. “Terwyl ons besig was om terug te swem, het die haai weer rondom ons begin sirkel. Dit is toe hy my linkerbeen gryp.” Die haai het aan Caleb se linkerknie gebyt en toe weer gelos en die twee broers kon daarin slaag om die strand met hom te haal. “My ma het later gesê hulle het op die strand gesit en die swart ding in die water sien swem, toe sien sy net ŉ gespartel en toe word die see rooi van die bloed. Hulle het dadelik water toe gehardloop, sonder om eers te weet watter een van ons deur die haai gebyt is.” Caleb Swanepoel word uit die hospitaal ontslaan. Foto: Facebook “Die oomblik toe daardie haai aan my been vasbyt, het ’n klomp goed deur my gedagtes geflits. Ek het gedink hoekom moet dit met my gebeur? Ek is ŉ dramastudent, ek het albei my bene nodig om te kan rondbeweeg en ŉ akteur te wees,” het hy gesê. “Dit was so onwerklik, dit het eintlik soos ŉ fliek gevoel. Jy kan nie dink dat dit nou regtig met jou gebeur nie – dat ŉ haai jou nou regtig aanval.” Hy het steeds baie pyn in sy linkerbeen en moet ook spookpyne van sy regterbeen verduur. Niks kan egter hierdie student se positiewe gees demp nie en hy hou vol dat hy eintlik baie gelukkig is. “Ek is so dankbaar dat ek lewe en dat my broers nie iets oorgekom het nie. Dit kon erger gewees het. Ek het nie een van my arms verloor nie. Ek het nog my hande. Ek het nog my lewe. Ek is hier vir ŉ rede. Ek weet daar gaan goeie en slegte tye wees, maar ek is dankbaar vir die mense om my en dat ek die kans gekry het om ook in hulle lewens ŉ verskil te kan maak.” Hy vertel dat hy ŉ boek gemaak het met al die briefies en boodskappe van ondersteuning wat hy sedert die ongeluk ontvang het. “Wanneer ek af voel, kan ek na daardie boek kyk en myself herinner dat ek moet vorentoe kyk en positief wees. Ek het baie om voor dankbaar te wees.”