Beïnvloed die prys van jou sjampoe hoe skoon jou hare is?
Hoe kies jy watter sjampoe om te koop? Volg jy die raad van jou haarkapper of glo jy die...
Vegetarisme is nou baie algemeen in ons samelewing. Alhoewel elke persoon se besluit om 'n ...
Het jy al ooit gewonder wat daardie voedseladditiefgetalle in die bestanddelelys op jou kosverpakking bedoel het en wat hulle regtig aan jou liggaam doen?
A onlangse studie stel emulgeerders voor - wasmiddelagtige voedseladditiewe wat in 'n verskeidenheid verwerkte voedsel voorkom, het die potensiaal om die dermsversperring te beskadig, wat lei tot inflammasie en die verhoging van ons risiko vir chroniese siektes.
Die navorsing is gedoen op muise, so dit is nog te vroeg om te sê mense moet ophou eet emulgatoren, maar laat ons kyk na die meganismes wat betrokke is.
Die ingewande se bakteriese flora
Die voering van ons spysverteringskanaal het een van die moeilikste bane rondom. Dit moet toelaat vloeistof en voedingstowwe word geabsorbeer uit ons dieet, terwyl dit ook optree as 'n hindernis vir die inval van gifstowwe en skadelike bakterieë in ons liggame te voorkom.
Die selle wat die dermvatting uitmaak, skei 'n gelagtige slym en 'n verskeidenheid antimikrobiese stowwe af, wat hulle normaalweg beskerm teen bakteriële infeksie. Maar veranderinge in die tipe mikroörganismes wat in die ingewande leef - van te veel alkohol, virusinfeksies, sekere middels en blootstelling aan bestraling, kan almal die integriteit van die spysverteringskanaal verminder.
Die honderde spesies mikroskopiese insekte wat in die menslike spysverteringskanaal woon (gesamentlik die "gut microbiota" genoem) speel 'n belangrike rol om ons te help om kos te verteer, ons immuunstelsel op te voed tydens die ontwikkeling daarvan en die opname van belangrike minerale uit ons dieet te verhoog. .
Sommige voordelig spesies van bakterieë kan selfs breek die kos wat ons derm bereik om spesiale tipes vette produseer, genoem kortketting vetsure. Sodra geabsorbeer word in ons bloedstroom, kan hierdie vetsure die gesondheid positief beïnvloed deur ons eetlus te verminder en ons bloedsuikervlakke te verlaag.
Onder normale omstandighede kan die darmmikrobiota nie groei op die dik slymlaag wat aan die dermselle geheg is nie. As ons intestinale voering egter beskadig raak, kan spesifieke skadelike bakterieë van ons derm oor die voering beweeg en in ons bloedstroom.
Immuun selle in die bloed dan erken en probeer om die buitelandse invallers aan te val deur die vervaardiging van inflammatoriese verbindings. Met verloop van tyd, kan dit lei tot 'n chroniese lae vlak van inflammasie in die maag en die res van die liggaam.
Inflammering Die Darm
Die woord ontsteking kom van die Latynse "inflammatio", wat beteken dat dit brand of ontbrand. Dit is die liggaam se poging om homself te beskerm deur skadelike stimuli te verwyder, insluitend beskadigde selle, irriterende of patogene, en begin die genesingsproses.
Inflammasie is deel van immuunrespons die liggaam se. Aanvanklik is dit voordelig wanneer, byvoorbeeld, jy jou hand krap en die liggaam rygoed 'n ingebore immuun reaksie op immuunselle om die gebied aan buitelandse mikrobes te val en die herstel van die skade te stuur. Sonder inflammasie, sou infeksies en wonde nooit genees.
Soms kan inflammasie egter selfstandig word; meer inflammasie word geskep in reaksie op die bestaande ontsteking. Dit staan ​​bekend as chroniese inflammasie. Dit kan veroorsaak word deur ooraktiewe immuunstelselreaksies, nie-afbreekbare patogene en infeksies met sommige virusse. Dit vind ook plaas met outo-immuun siektes soos Crohnsiekte, rumatoïede artritis en hartsiektes, diabetes of beroerte.
Onbeheerde chroniese inflammasie is skadelik en lei tot weefselskade. Dit lei tot newe-effekte soos moegheid en pyn en, in sommige gevalle, orgaanversaking. Die oorsaak van chroniese inflammasie in hierdie tipe siektes is nog onbekend.
So, wat doen emulgators aan die maag?
Emulgators is natuurlike of chemiese stowwe wat bestaan ​​uit 'n "water-liefdevolle" einde en 'n "olievriendelike" einde. Hulle word algemeen gebruik om bestanddele te kombineer wat normaalweg nie meng nie, soos olie en water.
Dit sou onmoontlik wees om byvoorbeeld mayonnaise te maak sonder om lecithien (in eiergeel) as emulgator te gebruik om die olie en suurlemoensap gelykvormig te meng.
Emulgatoren bygevoeg om brood, slaaisouse, souse, poedings, margarien en roomys, om dit gladder en meer bestand teen smelt.
Die skrywers van die onlangse natuurartikel voeg twee algemene emulgators, voedseladditief E466-karbokhoksimetylcellulose (CMC) en polysorbaat-80 (P80) by die drinkwater en kos van laboratoriummuise.
Die muise het 'n verandering in die spesies van bakterieë groei in hul ingewande in vergelyking met die kontrole, met 'n verminderde aantal bakterieë voordelig vir die gesondheid beskou, en verhoogde vlakke van inflammasie bevordering mikrobes.
Die slym laag wat gewoonlik beskerm derm selle van indringer patogene geword gekoloniseer met slym eet bakterieë in die emulgator gevoed muise, wat lei tot 'n dunner slym versperring.
In vergelyking met kontrole-muise het voorheen gesonde muise wat gevulde emulgeermiddels toegedien is, gastro-intestinale ontsteking op lae vlakke gehad, meer kos geëet en meer gewig gekry (veral liggaamsvet), hoër bloedsuikervlakke en weerstand teen insulienwerking.
Verhoogde risiko van chroniese siekte
Die toestand van die muise lyk soos 'n menslike toestand wat is aan die toeneem in voorkoms bekend as die metaboliese sindroom.
Mense met die metaboliese sindroom het oormatige vet rondom hul maag, hoë bloeddruk, verhoogde vlakke van "slegte" LDL-cholesterol en verminderde vlakke van "goeie" HDL-cholesterol, en swak beheer van bloedsuiker. Dit verhoog ook die risiko van chroniese siektes soos tipe 2-diabetes, hartsiektes en beroerte.
Om te demonstreer dat die veranderde derm mikrobiota verantwoordelik was vir die inflammatoriese afwykings wat in die emulgator-gevoed muise gesien is, het die navorsers darmbakterieë van die emulgator-gevraagde muise oorgedra na kiemvrye muise (muise wat in steriele toestande opgewek is, sodat hulle geen bakterieë het nie) .
Die kiemvry muise daarna ligte inflammasie en simptome van die metaboliese sindroom ontwikkel. Wanneer emulgatoren gevoer om muise wat geneties vatbaar vir kolitis (inflammasie van die kolon) ontwikkel is, is hierdie muise ontwikkel ernstige kolitis. Dit kan toekomstige implikasies vir lyers van IBD het.
Die outeurs wys daarop dat:
Die afgelope halwe eeu het 'n bestendige toename in die verbruik van voedseladditiewe getoon, waarvan baie nie deeglik getoets is nie, aangesien hulle "algemeen beskou as veilige" status was toe die regeringsinstansies wat met voedselveiligheid gereguleer is, geskep is en / of uitgebrei.
Gooi die mayonnaise?
Die Verenigde State se voedsel- en dwelmadministrasie het polysorbaat-80 goedgekeur vir gebruik in geselekteerde kosse tot 1%, terwyl E466 nie omvattend bestudeer is nie, maar word beskou as "algemeen beskou as veilig" en word in verskillende kosse tot 2.0% gebruik.
Food Standards Australië Nieu-Seeland het goedgekeur polysorbaat-80 (kode nommer 433 in Australië) en E466 vir gebruik in voedsel met 'n goeie vervaardigingspraktyk sonder maksimum vlakke.
Die studie bevindinge beklemtoon die behoefte aan regulerende liggame om te verseker dat voedsel bymiddels word aanvanklik getoets vir veiligheid en voortgaan om langtermyn monitering ondergaan vir die uitwerking daarvan op chroniese siekte.
Maar dit is te vroeg om alle emulgators uit ons dieet te verwyder om te verhoed dat die metaboliese sindroom ontwikkel word.
Dieet-emulgeermiddels beïnvloed die metaboliese gesondheid van muise, maar dit is onbekend of emulgeermiddels die gesondheid van die mens beïnvloed. Mense gebruik duisende jare natuurlike emulgators, terwyl muise nie emulgators in hul normale dieet eet nie.
Ons moet ook die hoeveelhede bepaal wat mense oor lang tydperke sal verbruik en hul moontlike metaboliese gevolge. Vir die belangrikste eksperimente in die studie is die muise gevoer met konsentrasies emulgeermiddels wat groter is as die gemiddelde daaglikse menslike inname.
Veelvuldige faktore dra by tot die ontwikkeling van die metaboliese sindroom. Die oorverbruik van kilojoules van hoogs verwerkte diëte en onvoldoende fisiese aktiwiteit bly die primêre skuldiges en moet in die eerste plek aangespreek word.
Hierdie studies lei egter na die belangrikheid van kook met behulp van vars bestanddele en vermy of verminder die gebruik van verwerkte voedsel. Almal moet begin met die lees van voedselbestanddele en word meer bewus van wat hulle werklik hul familie voed.
Melinda Coughlan is medeprofessor; Hoof, glikasie, voeding en metabolisme by Baker IDI Heart & Diabetes Institute. Sy het tans navorsingstoekennings van die NHMRC en JDRF en het 'n dubbele aanstelling as adjunk-medeprofessor in die Departement Geneeskunde van die Monash Universiteit, die Central Clinical School en die Departement Epidemiologie en Voorkomende Geneeskunde.
Nicole Kellow is 'n dieetkundige, diabetesopvoeder en PhD-kandidaat aan die Monash Universiteit en aan Baker IDI Heart & Diabetes Institute. Sy werk sedert 2001 as lid van die diabetes gesondheidsorgspan by Gippsland Southern Health Service op die platteland van Victoria.