Advies: Oekraïne-krisis - terug na Jalta - EU-verslaggewer
Advies: Oekraïne-krisis - terug na Jalta
Die ontkenning van die EU om die Oekraïense krisisresolusie op 'n 'direkte demokrasie' -spoor te plaas, verkies 'diplomatieke maniere', herinner aan die verouderde styl van die Yalta-konferensie (Februarie 1945) op Krim, toe politieke leiers besluit het op 'n nuwe wêreldorde vir die 'goeie' van mense, maar sonder om hulle te raadpleeg.
Na die Tweede Wêreldoorlog was daar egter ongeveer 80 state, terwyl dit deesdae meer as tweehonderd is en die aantal voortdurend groei, geïnspireer deur die verdere ontwikkeling van demokratiese lewenswyses wat respek het vir mense se identiteit en kulture.
Na die val van kommunisme verskyn nuwe state op die Europese kaart: langs die Balkan was daar 'n nuwe begin vir Tsjegge en Slowake, wat beweer dat die verhouding na die 'egskeiding' verbeter het. Deesdae is die Skotte op pad om hul eie onafhanklike staat te skep, met 'n referendum wat in September beplan word. Direkte demokrasie is beslis in.
Daar is geen punt daarin om die Krim-referendum 'onwettig' te verklaar in vergelyking met die 'legitieme' en 'goed voorbereide' Skotse nie - dit is nie die Krim se skuld dat hul president in 'n gewelddadige geval omvergewerp is nie staatsgreep en daar is geen 'wettige' regering om mee saam te werk nie.
Die aandrang van die EU om die Oekraïense territoriale integriteit teen alle kans te hou, verwys na die memorandums wat opgestel is na die ineenstorting van die USSR en 'internasionale verpligtinge' lyk teenstrydig met die oorsaak van die geskiedenis - in die moderne wêreld, kulturele identiteit maak die meeste saak. Die wêreld het verander en 'n mens kan nie vandag grenslyne trek op die kaart wat Roosevelt, Stalin en Churchill eens aan Yalta se tafel gedoen het nie.
Die skepping van die Oekraïense staat deur Lenin in die vlamme van die burgeroorlog was 'n briljante manouvre om die tsaristiese leër van die Wit Gaurds te verslaan. Oekraïners verbied toe 'separatiste' en het hul bes gedoen om die Wit Gaurds te beveg, wat vas gestaan ​​het teen wat hulle die 'Balkanisering' van Rusland genoem het. Die wenners, die kommuniste, het hul belofte gestand gedoen deur 'n staat te skep, dit met tradisionele Russiese provinsies te voltooi en tweetaligheid te ondersteun.
Die situasie het drasties verander na die ondergang van die Kommuniste, toe die beleid van 'Ukranization' van stapel gestuur is. Die twee-dekades stryd van die Russies sprekende bevolking vir hul regte vir taal- en kulturele identiteit het gelei tot 'n kort periode van opgradering van Russies na 'n 'streektaal' in die suidooste in 2012. Die prestasie is verlore in die nasleep van Maidan Vierkantige pro-Europese betogings toe die Rada die status verwyder het. Die gebaar is as aanstootlik beskou deur Russiessprekendes in die oostelike provinsies, waar tot 90% van die bevolking dit steeds as hul moedertaal beskou.
Die terugkeer van die 'Oekraïnisering' -beleid, met die bevolking wat hulself as Russe geïdentifiseer het, het die gordyn laat val vir die voortdurende drama van taalbeleid wat gedurende die hele onafhanklikheidstydperk vanaf 1991 enorme energie, hulpbronne en tyd verbruik het. Die breë staatsprogramme wat daarop gemik is om die Oekraïense taal oor die hele gebied te vestig, insluitend die tradisionele suidooste, is duidelik verwerp deur die bevolking, wat besef het dat Europese integrasie die uitroei van hul identiteit beteken.
Geen sin om die Kremlin te blameer vir die huidige skeuring nie - die besluit van die Rada oor die Russiese taal was dodelik vir die projek om 'n Oekraïense nasie van gebiede te skep wat binne verskillende politieke kontekste deur Lenin, Stalin en Khruschev saamgestel is. Die anti-Russiese sentiment van nasionaliste is te ver laat om 'n hoop op harmonie te laat in 'n samelewing onder leiding van politieke magte in Rada, wat net 'n deel van die land se bevolking verteenwoordig.
Die Skotte het verduidelik in watter mate identiteit saak maak - hulle het dit nie meer as 400 jaar vergeet nie, hoe kan 'n mens dus van Russe verwag om dit gedurende 'n paar dekades in 'n onafhanklike Oekraïne te vergeet?
Die openbaring van Europese integrasie as die uitskakeling van die Russiese identiteit trek nuwe skeidingslyne oor die vasteland. Dit is nie nodig om weer in Yalta bymekaar te kom om hulle te definieer nie: Samuel se Huntington se 'botsing van beskawings'-teorie word waar. Gewelddadige konfrontasies oor kultuur neem toe in die Oekraïne - die EU sal die Kremlin verloor as hy die aard van die krisis, wat gewortel is in die onderdrukking van die Russiese kulturele identiteit in die jong Oekraïense staat, ontken.
Ortodokse beskawing is vinnig besig om sy ryk saam te stel. Geen punt om skuld te werp nie.
Verwante onderwerpe:Anna van Denskydirekte demokrasieGewildefull-beeldonafhanklike OekraïneOrtodokse beskawingOekraïense krisisoplossingJalta