Om 'n reeks aksies uit te voer, moet ons brein hulle voorberei en in die korrekte volgorde toestaan. AYAakovlev / Shutter
Ons gedrag hang grootliks van hoe goed ons die bewegings in die regte volgorde beheer, organiseer en uitvoer. Neem byvoorbeeld skryf. As ons nie een slag na die ander op een bladsy gemaak het nie, sou ons nie 'n woord kon skryf nie.
Maar motoriese vaardighede (enkel of rye van aksies wat deur oefening moeiteloos word) kan baie moeilik wees om te leer en te herwin wanneer neurologiese toestande die beplanning en beheer van opeenvolgende bewegings ontwrig. Wanneer 'n persoon 'n siekte het - soos Dispraksie of stottering - sekere vaardighede kan nie op 'n gladde en gekoördineerde wyse uitgevoer word nie.
tradisioneel wetenskaplikes het geglo wat in 'n reeks aksies is elkeen styf geassosieer met die ander in die brein, en een stel die volgende aan. Maar as dit korrek is, hoe kan ons foute in volgordebepaling verduidelik? Waarom mistypen ons 'vorm' in plaas van 'van', byvoorbeeld?
sommige navorsers argumenteer dat voordat ons begin met 'n reeks aksies, die brein herinner en beplan al die items op dieselfde tyd. Dit berei 'n kaart voor waar elke item 'n aktiveringsstempel het ten opsigte van sy volgorde in die volgorde. Dit kompeteer met mekaar tot die item met die sterker aktivering wen. Dit kom uit vir uitvoer as meer "leesgereed" - so ons tik byvoorbeeld "f" in die woord "van", byvoorbeeld - en dan word dit uit die kaart uitgevee. Hierdie proses, bekend as mededingende ry, word vir die res van die aksies herhaal totdat ons al die items van die volgorde in die korrekte volgorde uitvoer.
Hierdie idee dat die brein gelyktydige aktiverings van aksies gebruik voordat enige beweging plaasvind, was bewys in 'n 2002 studie. Namate die ape tekens teken (byvoorbeeld drie drieke vir 'n driehoek), het navorsers bevind dat daar voor die begin van die beweging gelyktydige neurale patrone vir elke beroerte bestaan. Hoe sterk die aktivering was, kan die posisie van daardie spesifieke aksie in eksekusie voorspel.
Beplanning en ry
Wat tot dusver nog nie bekend is nie, is of hierdie aktiveringsstelsel in die menslike brein gebruik word. Ons het ook nie geweet hoe optrede in die ry staan ​​nie, terwyl ons hulle voorberei op grond van hul posisie in die volgorde. Maar onlangse navorsing van neurowetenskaplikes aan die Bangor Universiteit en Universiteitskollege Londen het getoon dat daar gelyktydige beplanning en mededingende koue in die menslike brein ook bestaan.
Om reekse van aksies uit te voer, moet ons brein elkeen ry voordat ons dit doen. Liderina / Shutter
Vir hierdie studie was die navorsers geïnteresseerd om te sien hoe die brein voorberei vir die uitvoering van goed geleerde aksie-reekse soos om die klavier te tik of te speel. Deelnemers is vir twee dae opgelei om abstrakte vorms met vyf-vinger sekwense in 'n rekenaargebaseerde taak te koppel. Hulle het die rye geleer deur 'n klein puntjie van vinger na vinger te kyk op 'n handbeeld wat op die skerm verskyn en die ooreenstemmende vinger op 'n antwoordapparaat te druk. Hierdie rye was kombinasies van twee vinger bestellings met twee verskillende ritmes.
Op die derde dag moes die deelnemers op grond van die abstrakte vorm wat vir 'n rukkie op die skerm aangebied word, die korrekte volgorde uit die geheue produseer terwyl hul breinaktiwiteit aangeteken is.
Op die brein seine kyk, kon die span die neurale patrone van die deelnemers onderskei soos hulle die bewegings beplan en uitgevoer het. Die navorsers het bevind dat, al millisekondes voor die aanvang van die beweging, al die vingerpersies in die ry was en op 'n geordende wyse gestapel is. Die aktiveringspatroon van die vingerpersen het hul posisie in die volgorde wat dadelik uitgevoer is, weerspieël. Hierdie mededingende koue patroon het getoon dat die brein die volgorde voorberei het deur die individuele aksies in die korrekte volgorde te organiseer.
Die navorsers het ook gekyk of hierdie voorbereidende ry-aktiwiteit oor verskillende ryke gedeel is, wat verskillende ritmes of verskillende vingerorders gehad het, en gevind dat dit was. Die mededingende koue-meganisme het as 'n sjabloon opgetree om elke aksie in 'n posisie te lei en het die basis gelê vir die akkurate produksie van nuwe rye. Op hierdie manier bly die brein buigsaam en doeltreffend genoeg om gereed te wees om onbekende kombinasies van rye te produseer deur hulle met behulp van hierdie voorbereidende sjabloon te organiseer.
Interessant genoeg het die kwaliteit van die voorbereidende patroon voorspel hoe akkuraat 'n deelnemer in die vervaardiging van 'n ry was. Met ander woorde, hoe meer geskei die aktiwiteite of aksies was voor die uitvoering van die volgorde, hoe meer waarskynlik die deelnemer was om die volgorde sonder foute uit te voer. Die teenwoordigheid van foute het daarenteen meegebring dat die optrede van die patrone in voorbereiding vir die aksie minder goed gedefinieer was en geneig was om gemeng te word.
Deur te weet hoe ons aksies vooraf in die brein beplan word, sal navorsers die parameters van die uitvoer van gladde en akkurate bewegingsreekse kan bepaal. Dit kan lei tot 'n beter begrip van die probleme wat voorkom in stoornisse van volgordeonderrig en -beheer, soos stotter en dyspraxie. Dit kan ook help met die ontwikkeling van nuwe rehabilitasie- of behandelingstegnieke wat bewegingsbeplanning optimaliseer sodat pasiënte meer vaardige beheer oor aksiesekwensies kan bewerkstellig.