Lyding van die Messias [Archive] - Wendag - Debating Christianity and Religion Forum
Wendag - Debating Christianity and Religion Forum > Boervolk Teologie > Besprekings > Lyding van die Messias
View Full Version : Lyding van die Messias
22nd October 2007, 12:12
Ek volg al 'n geruime tyd die besprekings op die forum. Op Wendag se tuisblad is 'n briewe afdeling waar Sakkie Spangenberg se mening reflekteer en op hierdie pos van toepasing is.
Sakkie skryf daar dat volgens Jesaja 52-53 het Jesus nie gekom om vir ons sondes te sterf nie. in Jes 53: 5 : Maar Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom.
Nou ek is seker nog nie so "geleerd" soos ander op hierdie forum nie maar ek sal graag Sakkie se antwoord hierop wil hê en ek weet nie of hy op die gesels forum pos nie.Aangesien die HERE dan hier deur Jesaja spreek praat hy sekerlik ook nie van Jesus nie, of is dit ook 'n leuen?
22nd October 2007, 12:27
Ek het nou al oor Sakkie Spangenberg se briewe op die tuisblad gepos, volgens Sakkie was daar geen sondeval nie. Wil ek nou graag weet waarom ons as mens dan nie vir ewig leef nie? Indien hy dan lig kan werp op hierdie duistere menslike aspek van ons lewe, ook vir my antwoord op welke wyse hy die ewige lewe gaan beërf aangesien aldus hom die Messias ook maar net 'n besonderse persoon was.
Jesus se vir ons dat hy deur sy Vader gestuur is met 'n ewige boodskap, die mens verwerp die en vermoor Hom, so staan die moordenaars langs die vermoorde en kom tot die besef dat Jesus wel die waarheid kom spreek het, nou word die wonde en sy bloed voorgehou as ons redding om ons gewete te sus?
Die profeet Jesaja vertel sy mense wat gaan gebeur, hy waarsku hulle wat te wagte is in die toekoms, hy vertel hulle dat Jesus vermoor gaan word en deur sy opstanding, nadat hy wreed vermoor was, daar vir ons redding gaan wees, Jesus moes sy erfsonde kom betaal sodat ons die ewige lewe mag betree. Die opstanding en nie die moord, wonde en bloed is vir ons verlossing van aardse gebondenheid.
Hoe jammer dat ons vandag steeds nie wil glo wat Jesus aan ons kom oordra het nie. Hieromtrent steek ons soos halsstarrige skape vas.
Ons behoort egter kennis te neem dat god-Jesus die eerste was wat ons kom ontboei het van suiwer aardsheid, en ons die weg kom wys het na “die hemele”, die Ander Kant, en verbaas dit my dat sovele christene nog in hierdie dag en datum verstard wil vassteek in ‘n Ou Testamentiese begin van onkundige heliosentrisme, waarin die aarde voorgehou word as die middelpunt van die kosmos, en die mens as kroon van God’s kosmiese skepping gesien word ... en, natuurlik, ‘n fisiese hemelbeskouing, ‘n fisiese opstanding, wat nie Jesus se vermagting was nie, ‘n ewige, fisiese lewe, wat Jesus ook nie verkondig het nie, asook ‘n totale fisiese gods- en geloofsbeskouing, waarvan Jesus die Israeliete trag te kom bevry het.
Ons is ewig, Ons dade is ewig, Ons denke is ewig, Vir altyd, permanent. Ons vleeslike liggaam waarin ons diens doen het 'n raklewe, die lewe gaan egter voort na die einde van die vleeslike liggaam. Dit is die boodskap in die profeet Jesaja se woorde, dit is die belofte wat Jesus ons gebring het.
Daar is egter ‘n weg van skoonmaak, van uitvee, wegvee, reinig. Jy moet jou naaste liefhê soos jouself! Gaan bedink dit.
23rd October 2007, 08:27
Nee, dit word wel voorgehou dat deur sy lyding hoef ons nie ewige lyding te ervaar nie. Ek sê nie die Vader het Hom gemartel nie, maar uit Sy liefde het hy dit toegelaat. Daar is egter 'n voorwaarde aan verbonde nl. Ons moet weet en glo dat Hy die enigste is wat ons saak by die Vader kan bepleit.
Jes 53: 5 : Maar Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom.
Lees mooi Stefanus "en deur sy wonde het daar vir ons verlossing gekom"
Hier verskil ek ver van jou, Lees asb mooi ek gaan dit baie kort stel: slegs 'n wedergeborene is vir ewig, ek sê die mens is drieledig, vlees, siel en gees. As jy gebore word het jy vlees en siel, die Gees ontvang jy sodra jy wedergebore word in God. Die vlees is die houer van die siel en die siel die houer van die Gees. Selfs Jesus het as volwassene eers in sy 40 dae in die woestyn eers sy Gees van God ontvang. Daarna kon satan hom nie laat swig nie.
Hoe ontvang jy die Gees? Jy is vrygekoop deur Jesus se lyding, sy marteling het gemaak dat jy jouself nie hoef te martel( die Ou-testament praat van "vas") nie. Jy kan deur te glo in Hom bevry word van jou sonde. Sodra jy vry(gereinig) is is daar plek in jou siel vir die Gees van God. Eers dan is jy broer van Jesus in God.
Die ewigheid is bewerk deur die opstanding van Jesus, die finale oorwinnning oor die dood(satan). Anders sou daardie Gees wat in jou woon bloot teruggekeer het na God, jou siel sou dus velore wees.
Onthou ook dat as jy nog nie die Gees ontvang het nie daar ruimte is vir enige god en slefs satan om jou siel te bewoon.
16th November 2007, 08:30
Jesaja 52 en 53 vorm die basis vir jou siening dat Jesus vir ons sondes gesterf het. Hierdie gedeeltes het egter nie betrekking op Jesus, wat nog moes kom nie. Jy sal let dat Jesaja se vertelling daarop dui dat die dienaar reeds deurboor is ten tye van die mededeling.
Wil Vosloo (professor in Ou Testament, UP), Jasper Burden (prof. Ou Testament, UNISA), Piet Venter (prof. Ou Testament, UP) Gert Prinsloo (Senior Lektor, Semitiese Tale, UP), Phil Botha (Sen. Lektor, Semitiese Tale UP), Herrie F van Rooy (prof, Ou Testament, PU vir CHO), Rassie Smith (Prof. Bybelkunde, PU vir CHO) en Francois Swanepoel (Direkteur, C B Powel Bybel-sentrum, UNISA) het in 1993 Die Bybel in Praktyk uitgegee.
Ek plaas vir jou die kommentaar van hierdie swaargewigte.
Die dienaar, instrument van verlossing.
52:13 - 54:17. In hierdie gedeelte besef Israel vir die eerste keer wat dit beteken om dienaar vir die Here te wees. Dit beteken om instrument van verlossing te wees. Deur die lyding van Israel laat God sy nuwe verlossingswerk tot stand kom. God se liefde vir Israel is onverganklik, hulle kan op hom vertrou.
Die dienaar wat deurboor is, is Ballingskapsisrael. Hierdie gedeelte word verkeerdelik aangebied as basis vir die Evangelie van die Dood wat sy saligheid in die moord op die Christus soek. Hier volg 'n verdere verduideliking uit Die Bybel in Praktyk.
52:13 - 53:12 Die lyding van die dienaar en die verlossing van baie.
Hierdie is een van die gedeeltes in die Ou Testament waaroor die meeste geskryf is. Dikwels word die verwysings na die lyding van 'n onskuldige direk op Christus van toepassing gemaak. Maar ook hier geld die waarskuwing dat ons nie profetiese uitsprake moet lees as toekomvoorspelling nie. In die eerste plek moet hierdie gedeelte gelees word binne sy eie historiese en literêre konteks.
Die dienaar is hier, soos ook elders in Deuterojesaja, Ballingskapsisrael. Die wat gereed staan om uit te trek uit Babel word enersyds verseker van hulle spesiale plek in God se raadsplan (52:13-15 en 53:11-12). Andersyds bely die bannelinge dat hulle nou vir die eerste keer die rol van Ballingskapsisrael verstaan. Dit moet in gedagte gehou word dat die Judeërs wat op die punt staan om uit Babel weg te trek, reeds die tweede geslag in ballingskap was. Die meeste van die oorspronklike ballinge, hulle wat moes boet vir die wandade van die volk, het reeds gedurende die sewentig jaar van ballingskap gesterf.
Ek vertrou dat die misverstand uit die weg geruim is.
Ns. Sakkie skryf nie op hierdie forum nie. Hy soek ook maar na antwoorde.
Die vraag is nou: "Wie is verantwoordelik vir die Christus se leiding en waarom moes Hy vermoor word?"
Ons soek eers die rede waarom die komplot gesmee is om die Christus te vermoor.
Die Christus raak 'n probleem. As sy gewildheid verder toeneem gaan die Romeine ingryp en voor die voet vermoor, soos hulle alle rebellies hanteer. Rebelle teen die Romeinse Ryk is lewend aan 'n doodskruis vasgespyker. Die doel daarvan was om die rebel in 'n pynlike en uitgerekte dood in die openbaar te laat sterf as 'n uitdruklike boodskap aan wie ookal dieselfde idees mag koester.
Maar nou, hoe gemaak met hierdie Christus, want as hy aanhou met sy leringe gaan die Romeine op een of ander stadium ingryp, tot die hele volk se nadeel.
Die moord is beplan op 'n kerkraadsvergadering. Ons weet dus nou wie agter die moord sit. Dit is die kerkraad van die tyd.
So desperaat was die kerkraad om die Christus te vermoor dat hulle valse getuienis opgestapel het.
Die inisiëerders van die komplot om die Christus te vermoor is nou geopenbaar. Dit is die kerkraad van die tyd. Die motief is ook in die Bybel aangedui. Hulle het gevrees dat die Romeine sou ingryp en voor die voet kruisig.
Ons het dus nou die moordenaars identifiseer sowel as die motief. Ons kort egter nog bewyse.
20th November 2007, 08:50
Die owerpriesters het die Christus se aanhang onder die volk gevrees, maar was tog vasbeslote om Hom te vermoor. Kájafas, was daardie jaar hoëpriester. Hy had egter 'n plan. Gegewe sy posisie as hoëpriester, was hy gemagtig om 'n profesie uit te vaardig.
So gesê so gedaan. En hier word die leuen gebore wat vir 2 000 jaar sou beweer dat Kájafas en sy raad vir die Christus om my ontwil vermoor het.
Die moordplan is nou geformuleer en nou moet dit ten uitvoer gebring word.
Hulle sou Hom inwag wanneer Hy vir die pasga na die stad sou kom.
20th November 2007, 09:07
Daar is egter nog 'n party by die moordkomplot betrokke. Dit is Satan homself.
1 EN die fees van die ongesuurde brode, wat pasga genoem word, was naby.
2 En die owerpriesters en die skrifgeleerdes het gesoek hoe hulle Hom kon ombring, want hulle het die volk gevrees.
3 En die Satan het in Judas gevaar, wat Iskáriot genoem word en wat uit die getal van die twaalf was.
4 Toe het hy gegaan en met die owerpriesters en hoofde beraadslaag hoe hy Hom aan hulle kon oorlewer.
5 En hulle was bly en het met hom ooreengekom om hom geld te gee.
6 En hy het toegestem en na 'n goeie geleentheid gesoek om Hom sonder oproer aan hulle oor te lewer.
Die kerkraad van die tyd hou 'n opvolg vergadering. Hierdie keer het Satan ook sitting deur Judas Iskariot.
Die moordenaars is dus, die owerpriesters en hulle raad, in samewerking met Satan.
Die plan word in werking gestel en Johannes 18 bevestig dat die moordenaars se plan tot die letter uitgevoer is.
Dit gaan my verstand te bowe dat Kájafas se vals profesie vandag nog deur die kerk in stand gehou word. Naamlik dat die Christus vir die volk (dit is nou veronderstel om my en jou in te sluit) sou sterwe. Ek verwerp hierdie dogmatiese snert met die minagting wat dit verdien.
20th November 2007, 09:54
'n Verdere gevolg van Kájafas se vals profesie, is dat die moord op die Christus ewe vroom aangebied word as 'n sondoffer om 'n toornige God te paai. By implikasie is God dan saam met Kájafas en Satan aandadig aan die moord. Dit is 'n bisare situasie.
Het die Vader die Christus gestuur om vermoor te word, om sy eie toorn te paai? Wat was die Christus se woorde?
7 Maar daardie landbouers het by hulleself gesê: Dit is die erfgenaam; kom laat ons hom doodmaak, en die erfdeel sal ons s'n wees.
65 Then the master sent his son and said, "Perhaps they will respect my son".
Since the farmers knew the son was the heir to the vineyard, they seized him and killed him.
Die Vader het dus nie sy Seun gestuur om vermoor te word nie.
20th November 2007, 15:59
Dankie vir jou navorsing en insigte,
Nou kom ons by die vraag: Hoekom het die Vader toegelaat dat dit met Sy Seun gebeur. Sou dit bloot wees sodat die wederopstanding kon plaasvind? Sou God dan nie 'n makliker pad gekies het vir sy seun nie?
20th November 2007, 16:24
Die Christus leer dat die Vader toelaat dat die onkruid saam met die koring opgroei. Hy tree dus nie prematuur op nie.
Ons aanvaar ook dat die mens 'n vrye wil het. Ek kan dus daagliks buite die wil van God optree en in hierdie lewe daarmee "wegkom". Die feit dat ek met handelinge buite die wil van God besig is, beteken dat ek dinge doen wat nie deel van God se opdrag is nie.
Die feit dat ek 'n vrye wil het en daarmee teen God kan handel is juis so deur God gewil. In Jesus se geval, was dit God se wil om nie op daardie stadium in te gryp nie. Dit maak dit egter nie God se opdrag nie.
Die Christus se ewige stryd teen die bose het in Genesis begin. As gevolg van die sondeval, lewe ons in vrees vir die dood, binne hierdie liggaam van die dood. Jesus se naelstring was skaars droog of die eerste aanslag word op sy lewe beplan.
Satan het die oorwinning behaal deur Jesus aan die vloekhout te vermoor. Die dood behoort aan Satan. Dit is sy domein. Hierdie oorwinning van Satan was weereens slegs op die vlees van die Christus. Dit was dus 'n tydelike, vleeslike oorwinning.
Die Vader het Jesus uit die dood opgewek. Die opstanding behoort aan die Vader, die Seun en aan jou en my. Ons put ons krag en saligheid uit die opstanding en nie uit die moord nie. Die moord behoort aan die Bose.
Ons oorwinning is in die opstanding en nie in die moord nie.
Vergelyk hierdie verduideliking.
Die Vader het Jesus uit die dood opgewek. Die opstanding behoort aan die Vader, die Seun en aan jou en my.
Sou julle met my saamstem in my denke dat die "Vader" soos hierbo na verwys, wel Vader Ad-am sal wees?
Volgens die Bybel is Eva die Moeder van alles wat lewe. Ek lewe en daarom is Eva my Moeder en by implikasie is Adam my Vader.
Adam en Eva is deur die Elohim aangestel om te heers oor die aarde. Ek val dus onder die onmiddelike gesag van Adam en Eva wat weer, op hulle beurt, staan onder die gesag van die androgene Elohim.
Ek stem daarom saam met jou.
24th November 2008, 12:58
Die volgende vraag: Waarom moes Jesus vir ons sonde sterf? Ek kry nie ‘n duidelike rede in die Bybel waarom dit so moet wees nie. Is dit omdat die offers van die Ou Testament nie regtig versoening kon doen nie soos in Hebreërs 10:4 aangetoon.
Om watter rede kan God ons nie vergewe sonder ‘n offer nie, aangesien Hy van ons verwag om sonder meer te vergewe – tot 70 maal 7 keer. (Matt 18:21 en verder)
Jy kan ook hier (http://www.wendag.com/forum/showthread.php?t=7) gaan lees aangaande hierdie onderwerp.
Daar is natuurlik ander dilemmas ook. Die Christus het in sy handel en wandel op aarde menige mense se sondes vergewe. Ek aanvaar dus dat Hy nie vir hulle gesterf het nie. Hulle sondes is mos reeds vergewe.
Na sy opstanding verleen die Christus mag aan die Dissipels om die sondes van mense te vergewe, of om te besluit om dit nie te vergewe nie.
Hoe rym dit met die kerklike dogmatiek wat predik dat die mense deur die kruising van hul sonde verlos is?
11th December 2008, 17:46
Dankie vir die verwysings en uiteensetting. Kerklike dogma is soos kragonderbrekings – dit laat jou somtyds in die duister.
Dit bring my by die volgende vrae.
In hierdie verband verwys ek na Lukas 23:43 asook Lukas 23:46. Lukas 16:19-31 is ook van toepassing.
Hiervolgens het die kwaaddoener asook Jesus en Lasarus na afsterwe die paradys betree.
Kerklike geloofsbelydenis wil dit hê dat Jesus afgedaal het na die hel en op die derde dag weer opgestaan het uit die dood.
Vraag 1: Verstaan ek bogenoemde korrek naamlik direk na "Paradys"?
Vraag 2: Na watter opstanding uit die dood van Jesus word verwys as die oorwinning vir ons oor die dood naamlik Satan?
20th December 2008, 11:52
Ek dink nie ek het - in my vorige pos - myself duidelik laat oorkom nie. Sal weer probeer!
"Die Vader het Jesus uit die dood opgewek"
Wat beteken hierdie aanhaling? Hoe moet 'n mens dit verstaan? Het Jesus na Sy dood afgedaal na die Hel en is daarna opgewek? Is dit dat Jesus se fisiese liggaam uit die graf weg was vanwee die feit dat die Vader Hom opgewek het? Moet die woord opwekking as letterlik beskou word naamlik die opwekking van die vleeslike liggaam? 'n Die verklarende bybel se verklaring/s is vir my onduidelik en skep onsekerheid.
20th December 2008, 13:59
Carel volgens Matteus se Jesus presies dit dat Hy vermoor gaan word en dat die vader hom weer gaan opwek:
Mat 17:22 En terwyl hulle in Galiléa rondgaan, het Jesus vir hulle gesê: Die Seun van die mens sal oorgelewer word in die hande van die mense;
Mat 17:23 en hulle sal Hom doodmaak, en op die derde dag sal Hy opstaan. En hulle het baie bedroef geword.
Jesus se ook aan een wat saam met hom gekruisig word dat hy nog dieselfde dag in die paradys gaan wees, nie eers afdaal na die hel en dan later by hom gaan aansluit nie, hierdie is weereens een van die dogmas van die Romeinse staatskerk wat vandag nog onder sekere van die Christen gelowe aangehang word.
Die opstanding in die vlees is vir ons 'n versekering dat die gees nie saam met die liggaam gedood word nie, dat die gees bly voortleef om voort te gaan met sy werk is dus 'n gegewe, in Jesus se geval kon die gees weer plek inneem in die "opgestane" liggaam.
30th December 2008, 18:37
Die opstanding in die vlees is vir ons 'n versekering dat die gees nie saam met die liggaam gedood word nie, dat die gees bly voortleef om voort te gaan met sy werk is dus 'n gegewe, in Jesus se geval kon die gees wees plek inneem in die "opgestane" liggaam.
Baie dankie vir die verduideliking. Ook vir dié vrae wat voor die hand liggend blyk te wees.
Die bybel bied hom tot baie argumente en teen argumente, veral waar daar teenstrydighede voorkom. Om 'n suiwer eksegese te verkry is nie altyd so maklik nie. Ek verlaat my hoofsaaklik op bronne en ander "objektiewe" insette. Uit die beskikbare inligting word dan gepoog om 'n ingeligte besluit te neem - ook nie altyd so maklik nie. Met toename in kennis kom eventueel ook groter duidelikheid.
Op die oomblik het ek waarskynlik meer vrae as antwoorde. Nie dat 'n mens nie 'n bepaalde opinie of gesigspunt rakende 'n onderwerp het nie.
Weer eens my dank om sekere aspekte wat alreeds in hierdie forum bespreek is, weer te verduidelik. Met die inligting tot my beskikking - rakende die Lyding van Jesus - kan ek voorlopig mee volstaan.
Jesus speaks of the kingdom: "The kingdom is inside of you, and it is outside of you. When you come to know yourselves, then you will become known, and you will realize that it is you who are the sons of the living father. But if you will not know yourselves, you dwell in poverty and it is you who are that poverty."
Other Gnostic documents center on the same theme. In the Book of Thomas the Contender, Jesus speaks "secret words" concerning self-knowledge: "For he who has not known himself has known nothing, but he who has known himself has at the same time already achieved knowledge of the depth of the all."
Pagels observes that many of the Gnostics "shared certain affinities with contemporary methods of exploring the self through psychotherapeutic techniques." This includes the premises that, first, many people are unconscious of their true condition and, second, "that the psyche bears within itself the potential for liberation or destruction."
Gilles Quispel notes that for Valentinus, a Gnostic teacher of the second century, Christ is "the Paraclete from the Unknown who reveals...the discovery of the Self -- the divine spark within you."
The heart of the human problem for the Gnostic is ignorance, sometimes called "sleep," "intoxication," or "blindness." But Jesus redeems man from such ignorance. Stephan Hoeller says that in the Valentinian system "there is no need whatsoever for guilt, for repentance from so-called sin, neither is there a need for a blind belief in vicarious salvation by way of the death of Jesus." Rather, Jesus is savior in the sense of being a "spiritual maker of wholeness" who cures us of our sickness of ignorance.
4th April 2009, 00:01
James is consoled by Jesus in the First Apocalypse of James: "Never have I suffered in any way, nor have I been distressed. And this people has done me no harm."
In the Second Treatise of the Great Seth, Jesus says, "I did not die in reality, but in appearance." Those "in error and blindness....saw me; they punished me. It was another, their father, who drank the gall and vinegar; it was not I. They struck me with the reed; it was another, Simon, who bore the cross on his shoulder. I was rejoicing in the height over all....And I was laughing at their ignorance."
John Dart has discerned that the Gnostic stories of Jesus mocking his executors reverse the accounts in Matthew, Mark, and Luke where the soldiers and chief priests (Mark 15:20) mock Jesus. In the biblical Gospels, Jesus does not deride or mock His tormentors; on the contrary, while suffering from the cross, He asks the Father to forgive those who nailed Him there.
In the teaching of Valentinus and followers, the death of Jesus is movingly recounted, yet without the New Testament significance. Although the Gospel of Truth says that "his death is life for many," it views this life-giving in terms of imparting the gnosis, not removing sin. Pagels says that rather than viewing Christ's death as a sacrificial offering to atone for guilt and sin, the Gospel of Truth "sees the crucifixion as the occasion for discovering the divine self within."
A resurrection is enthusiastically affirmed in the Treatise on the Resurrection: "Do not think the resurrection is an illusion. It is no illusion, but it is truth! Indeed, it is more fitting to say that the world is an illusion rather than the resurrection." Yet, the nature of the post-resurrection appearances differs from the biblical accounts. Jesus is disclosed through spiritual visions rather than physical circumstances.
4th April 2009, 00:04
As in much modern New Age teaching, the Gnostics tended to divide Jesus from the Christ. For Valentinus, Christ descended on Jesus at his baptism and left before his death on the cross. Much of the burden of the treatise Against Heresies, written by the early Christian theologian Irenaeus, was to affirm that Jesus was, is, and always will be, the Christ. He says: "The Gospel...knew no other son of man but Him who was of Mary, who also suffered; and no Christ who flew away from Jesus before the passion; but Him who was born it knew as Jesus Christ the Son of God, and that this same suffered and rose again."
Irenaeus goes on to quote John's affirmation that "Jesus is the Christ" (John 20:31) against the notion that Jesus and Christ were "formed of two different substances," as the Gnostics taught.
In dealing with the idea that Christ did not suffer on the cross for sin, Irenaeus argues that Christ never would have exhorted His disciples to take up the cross if He in fact was not to suffer on it Himself, but fly away from it.
For Irenaeus (a disciple of Polycarp, who himself was a disciple of the apostle John), the suffering of Jesus the Christ was paramount. It was indispensable to the apostolic "rule of faith" that Jesus Christ suffered on the cross to bring salvation to His people. In Irenaeus's mind, there was no divine spark in the human heart to rekindle; self-knowledge was not equal to God-knowledge. Rather, humans were stuck in sin and required a radical rescue operation. Because "it was not possible that the man...who had been destroyed through disobedience, could reform himself," the Son brought salvation by "descending from the Father, becoming incarnate, stooping low, even to death, and consummating the arranged plan of our salvation."
This harmonizes with the words of Polycarp: "Let us then continually persevere in our hope and the earnest of our righteousness, which Jesus Christ, "who bore our sins in His own body on the tree" [1 Pet. 2:24], "who did no sin, neither was guile found in his mouth" [1 Pet. 2:22], but endured all things for us, that we might live in Him."
4th April 2009, 00:10
From a biblical view, materiality is not the problem, but disharmony with the Maker. Adam and Eve were both material and in harmony with their good Maker before they succumbed to the Serpent's temptation. Yet, in biblical reasoning, if Jesus is to conquer sin and death for humanity, He must rise from the dead in a physical body, albeit a transformed one. A mere spiritual apparition would mean an abdication of material responsibility. As Norman Geisler has noted, "Humans sin and die in material bodies and they must be redeemed in the same physical bodies. Any other kind of deliverance would be an admission of defeat....If redemption does not restore God's physical creation, including our material bodies, then God's original purpose in creating a material world would be frustrated."
4th April 2009, 00:15
The message of Jesus needs to be seen in the context of man locked within the prison of his own creation, to interpret Jesus as some sort of sacrifice demanded by a deranged homicidal Jehovah says more about the mental state of modern man than about the real message of Christianity. The role of Jesus is that of a light being who comes from the Treasury of Light to reveal the truth about the material plane. Jesus comes as a revealer, a bringer of Gnosis, an opener of doors, he works to shatter the prison that locks the true Self into the body and awaken the light which is hidden within the heart of man. He comes as an emissary from a far away God, not the false God of creation, the screaming, demanding, arrogant Lord of Matter, but the true God, the “unrevealable, unmarked, ageless, unproclaimable Father “ (Gospel of the Egyptians).
18th May 2009, 16:59
Luk 23:39 En een van die kwaaddoeners wat opgehang is, het Hom gesmaad en gesê: As U die Christus is, verlos Uself en ons.
Luk 23:40 Maar die ander een antwoord en bestraf hom en sê: Vrees jy ook God nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is? —
Luk 23:41 ons tog regverdiglik, want ons ontvang die verdiende loon vir ons dade, maar Hy het niks verkeerds gedoen nie.
Luk 23:42 En hy sê vir Jesus: Dink aan my, Here, wanneer U in u koninkryk kom.
Vers 43 van Lukas 23 het my baie laat wonder wat presies gebeur het. Het Jesus saam met die sondaar hemel toe gegaan of het Jesus eers vir 3 dae hel toe gegaan terwyl die sondaar solank hemel toe gegaan het. Die volgende blyk ‘n moontlike oplossing te wees vir dié probleem.
Jesus kon nie dieselfde dag hemel (paradys=hemel) toe gegaan het nie om die volgende redes:
• Volgens 1 Petrus 3: 18-19: “(18)Want Christus het ook eenmaal vir die sondes gely, Hy die Regverdige vir die onregverdiges, om ons tot God te bring—Hy wat wel gedood is na die vlees, maar lewend gemaak deur die Gees; (19) in wie Hy ook heengegaan en gepreek het vir die geeste in die gevangenis”,
• Die sondaar kon nie daardie dag hemel toe gegaan het nie. Volgens die metodes van kruisiging was ‘n skuldige se bene gebreek voordat hy gekruisig is. Hierdie ongelooflike pynlike metode het eerstens veroorsaak dat so ‘n veroordeelde nie kon losbreek van die kruis en wegloop nie. Ten tweede het dit ten doel gehad om soveel pyn as moontlik te veroorsaak. ‘n Gekruisigde het dan enkele dae – dit blyk tot soveel as sewe dae - aan die kruis gehang voordat hy gesterf het. Jesus het dieselfde dag gesterf.
• Dat die twee sondaars Jode was blyk duidelik uit die verse hierbo aangehaal, hoe hulle Jesus aangespreek het: “(39)As U die Christus is, verlos Uself en ons. “(40) Maar die ander een antwoord en bestraf hom en sê: Vrees jy ook God nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is? — (41)ons tog regverdiglik, want ons ontvang die verdiende loon vir ons dade, maar Hy het niks verkeerds gedoen nie”. Hulle was duidelik bewus van wie Jesus is en van dit wat Hy verkondig het. Dan veral hierdie woorde: “(42)En hy sê vir Jesus: Dink aan my, Here, wanneer U in u koninkryk kom”. Hierdie laaste sin kan op die toekoms van toepassing gemaak word naamlik met die wederkoms.
• Jesus het nadat Hy uit die dood opgestaan het, nog 40 dae op die aarde vertoef voordat Hy opgevaar het na die hemel: Joh 20:17 Jesus sê vir haar: Raak My nie aan nie, want Ek het nog nie opgevaar na my Vader nie; maar gaan na my broeders en sê vir hulle: Ek vaar op na my Vader en julle Vader, en my God en julle God.
• Die verhaal van Jesus is mondeling oorgedra voordat dit opgeskryf is. Indien ‘n mens praat, of vertel, is daar nie kommas op punte betrokke nie. So ‘n optekenaar verlaat hom op rusposes en stiltes om kommas en punte aan te dui binne die konteks van die gesprek. Indien die optekenaar dus ‘n komma verkeerd geplaas het kan dit ‘n groot verskil maak. Hierdie geld meer nog vir ‘n vertaler van die Hebreeus na Grieks waar die Hebreeuse teks geen leestekens bevat het voor die 9de eeu nie. Die antwoord van Jesus kon so geskryf gewees het:
Voorwaar Ek sê vir jou vandag, sal jy saam met My in die Paradys wees.
Indien die komma na vandag geplaas word, maak alles sin.
18th May 2009, 19:26
Carel soos jy sê die komma kan 'n groot verskil maak. Ek kon egter tot op hede 'n bevestiging kry dat Jesus "ter helle neergedaal het" nie.
Wat die booswig betref is die skrif onduidelik oor presies wanneer hy die tydelike verlaat het.
Volgens my gee die Bybel net die belangrikste deur vir die leser. Baie van die gebeure rondom ‘n insident wat in die Bybel beskryf word, word somtyds gevind in die buite Bybelse boeke. Die volgende is ‘n voorbeeld:
Bogenoemde is wat die Bybel sê oor die seuns van God. Die Boek Henog beskryf meer oor die “Seuns van God” en die reuse. Demone soos Azasel, waarvan ons in ons OT ook lees, word meer van geskryf byvoorbeeld:
Die belangrikste aspek wat uitgelig word in die Bybel oor die booswig is dat sy sonde vergewe is en dat hy deur bemiddeling van Jesus die ewige lewe verkry het.
Wat vir my besonder treffend is in die onmenslike kruisiging, is die simboliek wat selfs in hierdie omstandighede uitgebeeld word. Jesus se kruis in die middel en aan beide kante twee sondaars. Die een word gered (het Jesus aanvaar) en die ander een gaan verlore (het Jesus verwerp). Is dit nie ook wat die Joodse volk gedoen het nie? Ander het Hom verwerp (selfs laat kruisig), en ander het Hom aanvaar. Vandag is dit ook die keuse waarvoor ons te staan gekom het!
19th May 2009, 17:00
Ek stel graag die volgende in die aanhaling reg.
Dit behoort as volg te lees:
• Die sondaar kon nie daardie dag hemel toe gegaan het nie. ‘n Gekruisigde het enkele dae – dit blyk tot soveel as sewe dae – aan die kruis gehang voordat hy gesterf het. Jesus het dieselfde dag gesterf.
Die volgende gedeelte uit die Bybel gee die “breek van die bene” korrek weer.
Joh 19:31 En dat die liggame nie op die sabbat aan die kruis sou bly nie, aangesien dit die voorbereiding was—want die dag van daardie sabbat was groot—het die Jode Pilatus gevra dat hulle bene gebreek en hulle weggeneem moes word.
Joh 19:32 Die soldate het toe gekom en die bene van die eerste een gebreek en van die ander een wat saam met Hom gekruisig was;
Joh 19:33 maar toe hulle by Jesus kom en sien dat Hy al dood was, het hulle sy bene nie gebreek nie.
My foutiewe inligting word betreur.
3rd November 2009, 17:17
Na aanleiding van Stefanus:
" Nee, dit word wel voorgehou dat deur sy lyding hoef ons nie ewige lyding te ervaar nie. Ek sê nie die Vader het Hom gemartel nie, maar uit Sy liefde het hy dit toegelaat. Daar is egter 'n voorwaarde aan verbonde nl. Ons moet weet en glo dat Hy die enigste is wat ons saak by die Vader kan bepleit."
Ek verstaan jou antwoord as dat ons nie ewige lyding hoef te ervaar nie, maar my vraag is: moet/hoef/gaan ons 'n lyding ervaar? en het ons dan 'n keuse?
Romeine 8 vers 17 ... en as ons kinders is, dan ook erfgename, erfgename van God en mede erfgename van Christus, as ons saam met Hom ly sodat ons ook saam met Hom verheerlik kan word.
Hebr. 12 vers 4 .... Julle het nog nie ten bloede toe weerstand gebied in julle stryd teen die sonde nie.
Hebr 11 vers 37 Hulle is gestenig, in stukke gesaag, versoek, deur die swaard vermoor. Hulle het rondgeloop in skaapvelle en in bokvelle; hulle het gebrek gely, hulle is verdruk, mishandel- .........