Die term regstreekse buitelandse belegging (RBB; Engels: foreign direct investment, FDI) verwys na die netto-toevloei van buitelandse beleggingskapitaal om aandele van 'n maatskappy (ten minste tien persent van die totale effekte) te koop wat in 'n ander nasionale ekonomie sake doen as dié van die belegger. Regstreekse buitelandse beleggings behels drie bestanddele: Belegging in aandele, herbelegging van inkomste en kort- en langtermynlenings tussen die moedermaatskappy (of multinasionale onderneming) en sy buitelandse filiaalmaatskappye.
2.1.1 Markgrootte en -groei
2.1.4 Tariewe en handelsbeperkings
2.2.1 Oopheid en uitvoere
Die determinante van RBBWysig
Mikrodeterminante van RBBWysig
Markgrootte en -groeiWysig
Die ekonomiese beleid van die ontvangerland se regering het meestal 'n groot invloed op die winsgewendheid van 'n multinasionale maatskappy se plaaslike filiale. Gewoonlik probeer regerings buitelandse beleggers met 'n aantal finansiële en ander aansporings wat daarop gemik is om 'n beleggingsprojek winsgewender te maak na hulle lande te lok. Tipiese voorbelde is uitstel van belasting, uitvoersubsidies en doeanevrye invoer van benodigde onderdele. Hierdie maatreëls word dikwels verbind met regerings se pogings om beleggings in minder ontwikkelde gebiede van 'n land te bevorder of uitvoergerigte sektore van die plaaslike ekonomie te ontwikkel. Die meeste ekonome, wat ondersoek in verband met die invloed van regeringsbeleid op buitelandse beleggings doen, beweer egter dat dit net 'n marginale rol in die besluitnemingsproses speel.
Tariewe en handelsbeperkingsWysig
Volgens die sogenaamde tariff hopping-hipotese het hoë invoertariewe 'n negatiewe invloed op die uitvoere van multinasionale maatskappye en moedig hulle dus aan om hulle produkte plaaslik te vervaardig. Dit geld egter net vir produkte wat eerder plaaslik verkoop as vanuit die ontvangerland weer uitgevoer word en is net van toepassing op groter markte en ekonomieë.
Makrodeterminante van RBBWysig
Die makrodeterminante van RBB beïnvloed die winsgewendheid en besluitneming van 'n belegger op makro-ekonomiese vlak en sluit markgrootte en -groei en faktorpryse in. Laasgenoemde word onder meer deur plaaslike tariewe en belasting bepaal. Die makrodeterminante van RBB oorvleuel dus dikwels met die mikrodeterminante, alhoewel die klemtoon hier eerder op die makro-ekonomiese besonderhede van 'n potensiële ontvangerland lê. Bykomende determinante is die oopheid van die ekonomie, sy deelname aan die wêreldhandel, wisselkoerse, die inflasiekoers, 'n moontlike begrotingstekort, die omvang van binnelandse beleggings en politieke stabiliteit.
Oopheid en uitvoereWysig
In die praktyk ontvang ook geslote ekonomieë regstreekse buitelandse beleggings indien hulle internasionale handel kan vervang. Nogtans bied 'n uitvoergerigte ekonomie meer geleenthede vir 'n potensiële belegger - hy is minder afhanklik van die plaaslike markgrootte en -groei en kan voordeel trek uit die groeiende wêreldhandel wat daarnaas danksy die internasionale mededinging ook 'n positiewe invloed op die produktiwiteit het.
Die oopheid van 'n ekonomie hou nou verband met die wisselkoers as een van die determinante. Daar is tans twee belangrike hipoteses. Die monetêre gebiedshipotese beklemtoon die feit dat maatskappye uit monetêre gebiede met 'n sterk geldeenheid toegang tot lenings teen laer koste het en hulle winste in gebiede met swak geldeenhede ten hoër koerse kan wissel as plaaslike ondernemings. 'n Tweede hipotese neem die gevaar van wisselkoersskommelings in ag. Indien 'n multinasionale maatskappy uitvoergerigte produkte vervaardig, sal dit baat by 'n laer wisselkoers. Dit geld egter nie in gevalle waar 'n groter persentasie onderdele ingevoer moet word nie. Die wisselkoers het ook 'n invloed op die wins wat 'n multinasionale maatskappy na sy land van oorsprong kan uitvoer. Swakker ontwikkelende ekonomieë is dikwels geneig om beperkings op kapitaaluitvoer te plaas sodra hulle ekonomiese situasie begin versleg en die wisselkoers van hulle geldeenheid gevolglik daal. Groter wisselkoersskommelings maak die ekonomiese ontwikkeling van 'n potensiële ontvangerland dus onvoorspelbaar en skrik beleggers dus af.
Indien die inflasiekoers van 'n potensiële ontvangerland sy ekonomiese ewewig of onewewig weerspieël, kan dit as 'n maatstaf vir die ekonomiese stabiliteit van 'n land dien. 'n Hoë inflasiekoers dui daarop dat die regering en sentrale bank die geldaanbod op die plaaslike mark nie kan of nie wil beheer nie. Dit lei tot onsekerheid ten opsigte van die ekonomiese ontwikkeling en verhoog die koste van plaaslike vervaardiging. Sodoende het dit 'n negatiewe effek op die vloei van buitelandse kapitaal.
Net soos 'n hoë inflasiekoers oefen ook begrotingskorte 'n negatiewe invloed op RBB uit. Begrotingskorte beteken onsekerheid oor die toekomstige finansiële beleid van 'n regering en die koste en winsgewendheid van beleggingsprojekte.
Beleggings en infrastruktuur
Binnelandse beleggings wat die plaaslike produksiekapasiteit aansienlik verhoog bevorder ook regstreekse buitelandse beleggings. 'n Ontwikkelde infrastruktuur skep 'n gunstige ekonomiese klimaat vir beleggers, verhoog produktiwiteit en verminder die koste van plaaslike vervaardiging.
Politieke instabiliteit behels 'n aantal gevare vir buitelandse beleggers soos onderbrekings in produksie of selfs beskadiging en konfiskasie van sy eiendom. Dit lei tot 'n vermindering van buitelandse beleggings aangesien die koste en winsgewendheid van 'n projek onvoorspelbaar word.
Gilroy, Bernard Michael; Gries, Thomas en Naudé, Willem A.: Multinational Enterprises, Foreign Direct Investment and Growth in Africa. Heidelberg (Duitsland): Springer 2005
Wang, Z. Q. en Swain, N.: Determinants of inflow of foreign direct investment in Hungary and China: Time-series approach. In: Journal of International Development, nommer 9 (1997), bl. 695-726
↑ Gilroy/Gries/Naudé (2005), bl. 255
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Regstreekse_buitelandse_belegging&oldid=1808530"