Die EFF se voorstel is gegrond op die invloed van die Covid-19-pandemie en die moontlike gevaar wat dit vir kiesers se gesondheid kan inhou.
Die EFF se voorstel word straks nie in die eerste plek deur kommer oor Covid-19 gemotiveer nie. Die belangrikste rede is dalk omdat die party normaalweg nie so goed in die munisipale verkiesing vaar nie.
Die hou van ’n munisipale verkiesing verkort ook die tydperk tussen verkiesings van vyf tot twee en ’n half jaar.
In Suid-Afrika is die groot politieke probleem die gebrek aan ’n regstreekse verband (oorsaak en gevolg) tussen politieke steun en beloning/straf. Wanneer ’n regerende party nie na wense presteer nie, behoort die kieserskorps die party te straf deur hul steun te onttrek en vir die opposisieparty te stem.
Die verwagting is dat die ANC se steun in die komende munisipale verkiesing vir die eerste keer sedert 1994 tot onder die drempel van 50% kan daal.
Die lae stempersentasie in 2019 gee wel ’n aanduiding dat daar ontevredenheid oor die wyse en gehalte van regering bestaan. Net 17,4 miljoen uit ’n totaal van 26,7 miljoen geregistreerde kiesers het die moeite gedoen om te gaan stem.
Die kiesers is beslis nie tevrede nie, maar ook nie bereid om op nasionale vlak vir ander partye te stem nie. Die “straffunksie” kom dus nie volledig tot sy reg nie.
In die munisipale verkiesing van 2016 het die ANC net 53,9% van die steun gekry en het hy vir die eerste keer kwesbaar gelyk omdat kiesers vir ander partye gestem het.
Hulle het op munisipale vlak ook oor partygrense heen begin stem vir die party wat volgens hulle die beste werk of dienste vir die gemeenskap kan lewer.
Daar bestaan dus ’n moontlikheid dat kiesers hul kruisie op al drie regeringsvlakke agter dieselfde party se naam sal trek as die munisipale verkiesing saam met die nasionale verkiesing gehou word.
Die Suid-Afrikaanse staatsvorm is sterk op ’n uniale model geskoei, wat natuurlik die sentralisasie van gesag versterk. In die huidige politieke konteks, met die oorheersing van ’n enkele party in ’n de facto-eenpartystaat, is die voortgesette beklemtoning van die relatiewe onafhanklikheid van die derde vlak van regering baie belangrik.
Die feit dat daar ’n afsonderlike verkiesing vir die plaaslike owerheid gehou word, versterk en behou die semi-outonome status van die derde regeringsvlak.