Almal het onmiddellik die dorpsmid verdink, veral omdat hy en die vermoorde nie langs dieselfde vuur gesit het nie, openlik ‘n afkeer aanmekaar gehad het, en in die openbaar mekaar al met die dood gedreig het. Vader Brown het in sy ondersoek gou agtergekom dat die moordenaar nie die dorpsmid was nie, maar die dorpspredikant. Meernog: hy was die broer van die vermoorde.
Behalwe, broers en susters, dat die gedeelte wat ons in Markus saamgelees het vir my een van die mooiste gedeeltes in dié Evangelie is, is daar vir my eintlik nie beter kommentaar op die gedeelte as juis hierdie verhaaltjie nie.
Op die oog af, broers en susters, lyk hulle versoek darem nie te onaanvaarbaar nie. Hulle wil immers saam met Jesus daar sit, saam met Hom heers. Die punt is egter: hulle verstaan hoegenaamd nie wat hierdie heerskappy behels nie, hulle begryp glad nie watter gedaante, watter vorm, die heerskappy van Jesus aanneem nie.
Soos ‘n emmer koue water in die gesig moes hierdie woorde van Jesus sekerlik vir Johannes en Jakobus getref het. En nog het Jesus nie opgehou nie. By julle, antwoord Hy verder, moet dit nie so wees nie. In die wêreld het die regeerders en manne met mag die gewoonte om oor ander baas te speel en hulle mag te misbruik. Hulle kyk van bo na onder.
By julle moet dit nie so wees nie, sê Jesus. As jy Jesus wil volg, moet jy weet: magtige en heersende mense pas nie in by die aard en styl van God se heerskappy nie. Wie Hom wil volg — werklik wil volg — moet afklim van hulle troontjies en torinkies (soos die dorpspredikant), om tussen mens te gaan staan, te gaan staan in mense se gebroke en bloeiende wêrelde, in die strate en stegies waar die massas, die sogenaamde gewones, met hulle lewens uitroep in hulle nood, al besef hulle dit soms nie eers nie. Ja, wie Jesus op sy kruisweg wil volg, moet Hom gaan soek en volg daar waar Hy geloop het: tussen die gebrokenes, die gevangenes, die vreemdelinge, die naaktes, die siekes, die hulpeloses, soos Matteus 25 dit stel.
In Markus 10:45 lees ons: die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en Sy lewe as losprys te gee vir baie mense. Die bekende teoloog, Van Ruler, het oor hierdie een versie ‘n baie aangrypende stukkie geskryf. God, sê hy, vra hier nie van ons om in die eerste plek ander mense te gaan dien nie. Dit is die tweede stap. Die eerste stap, sê hy, is baie belangriker: dat ons moet raaksien dat ons, sondige en onheilige mense, deur die heilige God gedien word!
Want Jesus Christus staan nie in ‘n hoë toring met ‘n opgehefde hamer in sy hand nie. Nee. Hy staan tussen sondige, gebroke en behoeftige mense. En as Hy daar staan, sê hy nooit: vir jou, maar nie vir jou nie. Miskien môre, maar nie vandag nie. Eers my eie dinge, dan joune nie.