In verskeie van die groot teologiese fakulteite in die wêreld, insluitende etlikes in Suid-Afrika, is daar in die tydperk ná Wêreldoorlog II, naastenby sedert die stigting van die Wêreldraad van Kerke in 1948, grootskaalse teologiese verval in Protestantse kringe aan die gang, tot só n mate dat daar nou al met reg van vervalle Protestantisme gepraat kan word. n Mens kan egter nie veralgemeen nie, en sal elke teologiese fakulteit, kweekskool en denominasie afsonderlik in die lig van God se Woord moet beoordeel. Dit is vir my iets soos die x-faktor waarvan ons dikwels praat, daardie onbepaalbare eienskap wat van ’n kunswerk iets maak wat meer is as die som van sy onderdele; Browning se “gift” wat “out of three sounds he frame, not a fourth sound, but a star”. Daardie misterie wat iets gewoons transformeer, wat iets transenderends laat loskom, is tog waarna gestreef word in alle kunsvorme. En die aarde het die vrou te hulp gekom, en die aarde het sy mond oopgemaak en die rivier ingesluk, wat die draak uit sy bek uitgegooi het” (Op. 12:13-16).