Baie van sy romans het vir die eerste keer as vervolgverhale in tydskrifte verskyn, 'n destyds gewilde formaat. Terwyl ander outeurs dikwels hulle romans voltooi het voordat hulle as vervolgverhale verskyn het, het Dickens gereeld sy episodes tydens publikasie ontwikkel. Hierdie formaat het beteken dat baie van Dickens se episodes of hoofstukke 'n spannende einde het, wat bedoel was om lesers te lok om ook die volgende uitgawe te koop en te lees. Sy romans en kortverhale is steeds uiters gewild - hulle was nog nooit uit druk nie. Dickens se werk is ten nouste verbonde aan sy eie lewe; in sy werk kom naas sterk sosiale bewoënheid 'n meegevoel vir die belaglike en 'n groot belangstelling in misdaad en dood tot uitdrukking
Vooraf het daar 'n paar gebeurtenisse plaasgevind wat 'n beslissende invloed op hom sou hê en wat telkens weer sou terugkeer in sy romans en die talle artikels wat hy geskryf het. Sy oupa aan moederskant het geld verduister en na die eiland Man gevlug, terwyl die familie agtergebly het met die vrees vir die skande wat op sy moontlike terugkeer kon volg.
Sy pa was 'n klerk by die betaalkantoor van die Admiraliteit en kon nie met geld werk nie, en 'n poging van sy ma om 'n losieshuis vir gegoede meisies aan die gang te kry, het misluk. Sy pa, John Dickens, het as gevolg van skuld tronkstraf gekry en Charles moes in 1823 as etiketplakker in Warrens se skoenpolitoerfabriek gaan werk, 'n vernedering wat hom sy hele lewe lank sou bybly.
Gedurende hierdie tydperk het Dickens agt boeke en 'n groot aantal verhale en artikels geskryf. Hy het 'n gewilde literêre persoonlikheid geword wat in noue voeling met die publiek was; hy het 'n groot vriendekring opgebou en baie gereis, onder andere na Amerika (1842), Italië (1844/ 45) en Switserland (1846 tot 1848). Hy het, soos dit destyds gebruiklik was, maandeliks of weekliks in tydskrifte gepubliseer. So is Oliver Twist byvoorbeeld in 1838 in Bentley's Miscellany gepubliseer. Die verhaal is tipies Dickens: die weeshuise word aan die kaak gestel. Dickens se belangstelling in die misdadiger kom ook vir die eerste keer na vore in karakters soos Fagin en Bill Sikes.
In Switserland het hy Dombey and son (1848) geskryf, wat 'n keerpunt in sy oeuvre was, want daarin was hy vir die eerste keer ernstig besig met die sielkunde van die kind, en in die uitbeelding van die sosiale klas het hy uitgestyg bo die skepping van amusante karakters. Ook die konstruksie in Dombey and son is opmerklik anders, terwyl die bou van die spoorlyn as simbool van die sosiale veranderinge en die kapitalistiese stelsel as spieël van die maatskappy in sy geheel, werklik funksioneel gebruik word.
Die laaste periode staan in die teken van Dickens se egskeiding, sy sosiale bedrywighede, toneelvoorstellings en voorlesings uit sy eie werk. In hierdie laaste tydperk het hy heelwat tyd in Frankryk deurgebring en hy het in Gad's Hill naby Rochester, Kent, gewoon.
A Tale of two Cities (1859) en die historiese roman Barnaby Rudge, met die Franse Revolusie as tema, was die laaste van sy werke wat deur Phiz geïllustreer is. In Great Expectations het hy in sekere sin teruggegryp na David Copperfield. In 'n boeiende en hegte konstruksie word beskryf hoe die jong man Pip, wat deur valse pretensies 'n snob geword het, leer om die werklikheid te aanvaar.