in Tendens / neigings, ekologie
Daar is meer en meer aanhangers van 'n gesonde dieet, maar eet hulle veilige kos? Bioproduk, 100 persent natuurlik, omgewingsvriendelik - hierdie woorde raak al hoe gewilder.
Voedselvervaardigers regoor die wêreld gebruik hulle aktief in slagspreuke wat vol verpakkings is, en lok kliënte. Volgens kenners is die gebruik van hierdie terme in Kazakstan meestal die metode van openbare betrekkinge. Hierdie organiese produk moet 'n spesiale sertifikaat hê. In die land is daar 61 produsente wat organiese produkte verbou op 'n oppervlakte van slegs 280 duisend hektaar. Dit is plase in die streek Akmola, Karaganda, Kostanay en Noord-Kazakstan wat uitvoergerig is. Hulle stuur meer as 20 soorte produkte in die buiteland, waaronder koring, vlas, lensies, ertjies, gars, canola, meel, groente-olie.
Byvoorbeeld, slegs in die Kostanay-streek is daar 20 sulke ondernemings, waaronder - 2 roomys.
Hulle het Europese sertifikate vir voltooide produkte ontvang en dit vervaardig uit grondstowwe wat in hul landerye verbou word sonder die gebruik van plaagdoders.
Mense ver van die landbou glo dat ons land omgewingsvriendelike produkte produseer. Maar dit is slegs gedeeltelik waar: niemand het 'n ontleding gedoen nie, byvoorbeeld, brode vir die teenwoordigheid van plaagdoders en onkruiddoderreste wat gebruik word om die lande te behandel. Baie boere gebruik chemiese produkte van hoogstaande gehalte, maar daar is mense wat swaar Chinese mengsels wil hê om hul koste te verlaag tydens die oes. Daar is al bewys dat hulle in dieselfde koring of ander gewasse in die grond kan ophoop. En dit beteken dat ons onbewustelik vergiftig sonder om dit te vermoed.
Volgens onkoloë neem die aantal pasiënte jaarliks ​​in Kazakstan toe, dit sluit nie die uitwerking van residuele chemikalieë uit wat deur die voedsel die liggaam binnedring nie.
In ontwikkelde lande word hierdie verhouding al lank gespoor en begin om aktief chemie in die veld te laat vaar en organiese produkte te produseer. Daar is vordering in Kazakstan, maar dit is slegs 'n klein deel. Die meeste plase wat organiese produkte verbou, is uitvoergerig. Wat verhinder hulle om die Kazakstaniërs te voed? Daar is baie redes hiervoor.
Vir 'n sertifikaat in die buiteland
Oor die noodsaaklikheid om organiese produkte in Kazakstan te kweek, het ons in 2013-2014 gepraat. Hulle het lank geredeneer, voorstelle gedoen, die wet op organiese boerdery opgestel, en in 2016 het dit begin werk. Maar in plaas van die plaaslike mark, word produkte net uitgevoer. Een van die redes is dat die land nie 'n laboratorium het wat al die nodige navorsing kon uitvoer en 'n sertifikaat kon uitreik nie, en dat buitelandse ondernemings nie haastig was om die land binne te kom nie weens die klein volumes. daarom plase wat besluit het om oor te skakel na organiese boerdery, moes met buitelandse laboratoriums kontak maak. Een van sulke plase is Uspenovka LLP.
"In 2015 het ons 'n internasionale sertifikaat ontvang en is besig met die produksie van organiese produkte," het die direkteur gesê plaas "Uspenovka" Anatoly SERGEEV. - Alle studies oor produkmonsters word in Duitsland uitgevoer. En slegs nadat ons die toetsresultate ontvang het, word ons produkte as organies erken. Dit is slegs die eerste fase. As ons produkte na Europa stuur, word dit weer nagegaan, en as die gehalte-resultate nie bevestig word nie, moet ons dit terugstuur of teen die normale prys verkoop. Dit is 'n baie ingewikkelde en langdurige proses. Sertifisering kos 20 duisend euro, een analise kos 700 euro plus monsteraflewering aan Duitsland. Groot vervoerkoste. Daarom sal die prys van organiese produkte baie hoër wees.
Waarom koop die Europeërs ons produkte? Dit is omdat mense hul gesondheid begin versorg het. Hulle wil nie meer hulself vergiftig nie, want alles wat vergiftig kon word, het hulle alreeds vergiftig. Nou stuur hulle al die gifstowwe na ons, en ons is bly dat ons produktiwiteit toeneem, die aantal onkruid afneem. Maar minder gesondheid kry. Ons moet gesond bly met skoon kos. Hierdie besigheid moet hier in u vaderland hanteer word.
Wat vertraag die proses?
Volgens Anatoly Sergeyev sal hy graag sy produkte in die binnelandse mark verkoop. Maar daar is 'n paar maar ...
'Ons praat baie oor organiese produkte in noue kringe, maar ons moet begin om die bevolking in te lig,' glo die landboukundige. - Die mense weet nie wat suiwer produkte is nie. Dit kan organies genoem word, en bioprodukte kan wees. Burgers het 'n stereotipe: as die produk organies is, glo hulle dat dit gekweek word deur organiese reste, insluitend mis, te gebruik. Maar dit is nie waar nie. Organiese boerdery is nie net die weiering om chemie in die veld te gebruik nie, maar ook die ontvangs van 'n sertifikaat, asook deurlopende monitering deur die maatskappy wat dit uitgereik het.
- In Kazakstan is 'n wet aanvaar, daar is standaarde vir eko-produkte; in 2019 is die 'Road Map of Organic Agriculture' onderteken. Dit wil voorkom asof daar alles is, maar niks werk nie - gesê president van die "Organic Farming Association" Vadim LOPUKHIN. - In die land is daar ondernemings wat organiese produkte verbou, maar hoofsaaklik word hulle uitgevoer. Daar is verskillende ondernemings wat betrokke is by die verwerking van grondstowwe in die omgewing en die produksie van finale produkte. Die aantal sulke bedrywe moet verhoog word en die staat moet ondersteun. 'N Paar jaar gelede is die nasionale merk van organiese voedsel goedgekeur, maar vandag is hierdie etiket nie op ons produkte nie. Die wet is vier jaar gelede aangeneem, maar dit sal nie begin handel soos dit moes nie.
Volgens Lopukhin word die ontwikkeling van huishoudelike organiese boerdery belemmer deur twee faktore - 'n gebrek aan kennis van boere en verbruikers en die feitlik afwesige mark van organiese produkte in die land. Hierdie twee take moet aangespreek word.
Die proses om boere te lok om die binnelandse mark met organiese produkte te vul, moes selfs meer as twee jaar gelede van die grond af beweeg. Toe die RDK "National Centre of Expertise" akkreditasie ontvang het vir navorsing en die uitreiking van sertifikate vir organiese produkte. Maar dinge is nog steeds daar: gedurende hierdie tyd het hulle nie 'n enkele nasionale sertifikaat uitgereik nie.
"Ons sentrum kan sertifikate vir organiese produkte uitreik, maar boere stel nie daarin belang om 'n Kazakhstan-sertifikaat te bekom nie, omdat hulle meer in die uitvoer belangstel," sê Dinara URAZBEKOVA, spesialis van die Kostanay-tak van die National Centre for Expertise, 'n lid van die Republikeinse kommissie vir sertifisering van organiese produkte. - Boere uit die suidelike streke het ons genader, maar hulle produseer 'n klein hoeveelheid produkte, en vir hulle is 'n sertifikaat nie nuttig nie.
Maar tog weet 'n breë kring van boere nie dat so 'n sentrum al so lank in die land werk nie.
'Selfs ek, iemand wat al vyf jaar organiese werk doen, het niks van die laboratorium gehoor nie,' het Anatoly Sergeyev verduidelik. - Alhoewel ek graag 'n nasionale sertifikaat sou ontvang. Aangesien ek naas die lande 'n meul het, kon ek organiese meel lewer. Daar is 'n bakkery waar ons organiese brood en ander gebak kon bak. Die koste daarvan is 5-50 persent duurder as gewoonlik.
Landboukundiges van Kostanai het die Ministerie van Landbou en die landbougroep in die parlement hul voorstelle gestuur oor hoe om organiese binnelandse produkte te help om in die winkels van Kazakstan te kom. Onder die voorstelle is die behoefte om 'n duidelike meganisme vir die ontwikkeling van organiese boerdery te skep. Waarom weet plase met internasionale sertifikate nie hoe om 'n huishoudelike sertifikaat te bekom nie? Daar is ook voorgestel om die persoonlike verantwoordelikheid van een van die vise-ministers vir die ontwikkeling van die produksie van organiese produkte te konsolideer.
Dit is duidelik dat die toekoms aan omgewingsvriendelike produkte behoort, maar as dit by Kazakstanis kom, is daar steeds 'n groot vraag.