Al wat Eendigheid van die norm bly
is die wil van 'n verenigde volk wat eis dat dit so is.
Dit is tyd vir 'n medelydende revolusie - die smelt weg van gefragmenteerde dualiteit in die allesomvattende uitbreiding van Eenheid. Baie revolusies - die Protestantse Hervorming, die Amerikaanse Revolusie, die Franse Revolusie en die Russiese Revolusie - het in die geskiedenis geslaag, maar almal is gewelddadig en geweld is nie deel van die organiserende beginsel van Eenheid nie. Eenheid sal na vore kom, en groot politieke en sosiale verandering sal plaasvind as 'n natuurlike ontplooiing van menslike evolusie.
Wat noodsaaklik is, is tydsberekening. Die tydsberekening van elke rewolusie hang af van die grondslag van wydverspreide ontevredenheid oor die funksionering van die ou orde, aangesien dit bestaande strukture verswak. Onder hierdie omstandighede skep die onewewewig die voorwaardes wat nodig is vir 'n handjievol kreatiewe, moedige mense om 'n groot verskil te maak.
Dit gaan nie oor groot getalle, gunstige gemiddeldes of die jongste opiniepeiling nie, maar die teenwoordigheid van 'n eensydige skommeling wat deur die stelsel versterk word, 'n klein versteuring wat op sigself verander, verander en groei, met eksponensiële effekte. In die chaosteorie word dit die fenomeen "sensitiewe afhanklikheid van aanvanklike toestande" genoem. Wetenskaplikes het bevind dat wanneer 'n situasie reg is, 'n enkele gebeurtenis of reeks gebeurtenisse 'n groot verandering in 'n hele stelsel kan veroorsaak. Dit staan ​​ook bekend as die skoenlapper effek.
Wanneer 'n verskansde stelsel begin afbreek, gee ou gemeenskapsopvattings vinniger af na nuwe inligting oor hoe om die struktuur te herbestel. Wanneer die ineenstorting eskaleer tot die punt dat mense bereid is om te verlaat waaroor hulle vertroud is en ten spyte van hul vrees iets nuuts probeer, is die tyd ryp vir 'n transformasie.
Nuwe neiging in bewussyn: verbinding, nie skeiding nie
Bewyse dat 'n groeiende aantal mense gereed is om sistemiese verandering aan te pak, word gevind in die merkwaardige verskuiwing wat ten minste die laaste helfte van die twintigste eeu gebou het. Dertien jaar van uitgebreide navorsing oor meer as eenhonderdduisend Amerikaners deur sosioloog Paul H. Ray en sielkundige Sherry Ruth Anderson het gedurende die tydperk 'n monumentale verskuiwing in die Amerikaanse kultuur gevind.
Twee primêre subkulture, die Traditionaliste en die Moderniste, het voorheen die Amerikaanse kultuur oorheers. Maar in meer onlangse dekades het Ray en Anderson berig dat mense met 'n nuwe kulturele ingesteldheid stil in die middel van die Amerikaanse kultuur opgekom het. Hulle het teen die jaar 2000 ongeveer vyftig miljoen volwassenes in die Verenigde State en sowat tagtig tot negentig miljoen in die Europese Unie.
Die waardes van hierdie vinnig groeiende segment van die bevolking word geassosieer met heelheid; hulle blyk beleid te hê wat ons verbondenheid weerspieël, nie skeiding nie.
Hierdie nuwe subkultuur aandele: ernstige ekologiese en planetêre perspektiewe, klem op verhoudings en vroue se standpunte, toewyding tot spiritualiteit en sielkundige ontwikkeling, ontevredenheid met die groot instellings van die moderne lewe, insluitende beide links en regse politiek, en die verwerping van materialisme en statusvertoning. (Paul H. Ray en Sherry Rut Anderson, Die kulturele kreatiewe: Hoe 50 miljoen mense verander die wêreld, New York: Harmony, 2000)
Weier om deel te neem aan die Kultuuroorloë van Moderniste en Traditionaliste
Ray en Anderson noem lede van hierdie groep die kulturele kreatiewe, "omdat hulle regoor die Westerse wêreld letterlik 'n nuwe kultuur skep." Hulle weier om deel te neem aan die kultuuroorloë tussen moderniste en tradisionaliste.
Hulle lei af in 'n derde rigting wat nie links of reg is nie, nóg modern of tradisioneel nie. Hulle is baie betrokke by die meeste van die nuwe sosiale bewegings wat sedert die 1960s verskyn het en ook in 'n verskeidenheid ander kulturele uitvindings. Opposisionele politieke bewegings het hulle minder beïnvloed as kulturele bewegings wat probeer om ons begeertes op te voed en ons gedagtes oor die werklikheid te verander. Hulle wil die groot, inklusiewe foto sien, en hulle wil met die hele stelsel werk, met al die spelers. Hulle beskou hulleself as sintetiseerders en genesers, nie net op persoonlike vlak nie, maar ook op planeetvlak. Hulle hou steeds oor sosiale klas en rasse lyne, oor ideologiese lyne van liberale en konserwatiewe, en oor nasionale grense, wat militarisme en uitbuiting verwerp, op soek na langtermyn-ekologiese gesonde verstand. (Paul H. Ray en Sherry Rut Anderson, Die kulturele kreatiewe: Hoe 50 miljoen mense verander die wêreld, New York: Harmony, 2000)
Op die eerste oogopslag lyk kulturele kreatiewe soos 'n tipiese modernistiese familie, maar dit is nie. Wat Kulturele Skeppers wil van die lewe, wat hulle as belangrik vir die toekoms van die land sien, en hoe hulle leef, verskil heeltemal van moderniste. Wat die meeste van kulturele kreatiwiteite betref, is kwessies soos ons kinders se toekoms, die gesondheid en opvoeding van alle burgers, die ekologie van die planeet, die innerlike dimensies van die lewe, die beperking van die beheer van groot sake, asook die korrosiewe rol van groot geld. in die politiek. Ray en Anderson wys daarop dat die Kulturele Skeppers nog nie in aksie gekom het nie, omdat hulle dink hulle is 'n aberrasie, alleen in hul uiteenlopende sienings.
Vervanging van ou instellings wat op Duality gestig is met diegene wat eenheid weerspieël
Die kulturele kreatiewe vorm slegs een segment van die kiesafdeling ten gunste van die vervanging van ou instellings wat op dualiteit gebaseer is op diegene wat Eenheid weerspieël. Hulle word verbind deur konserwatiewe, gematigde en liberale Christene wat wil terugkeer na die wortels van Christus se leerstellings; deur Moslems wat in Mohammed se leringe 'n allesomvattende en verdraaglike Allah sien; deur hindoes en boeddhiste wat hul ou tradisie van eenheid as die enigste werklikheid beklemtoon; deur mense van ander gelowe wie se primêre godsdienstige beginsels die Eenheid omhels; deur inheemse en inheemse kulture wat die natuur as 'n hele stelsel beskou; en deur wetenskaplikes en sekulariste wat nuwe teorieë oor 'n verenigde veld omhels.
Sukses sal afhang van diegene wat veranderinge aanbring, hul bedoelings vasvat en nie vroegtydig aksie neem nie, voordat die begeerte vir verandering ryp geword het. Hulle moet saamwerk en skakels na ander dele van die stelsel onderhou. Dit het gelei tot die sukses van nie-gewelddadige bewegings in die 1980s wat diktators in die Filippyne en Chili gebring het. In Pole het tydsberekening en goed onderhoude skakels die werkers in staat gestel om 'n vrye vakbond te organiseer.
As die radikale - en terselfdertyd antieke - idee om dualiteit met Eenheid te vervang, deur ons chaotiese stelsel verloop, is toestande so dat relatief min mense die nodige fluktuasie kan skep om ons na 'n hoër orde te neem. Hierdie medelydende rewolusie is gereed om te gebeur.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > 'N Medelydende Revolusie: Van Onderbreking tot Transformasie