Hawker Hunter F. Mark 60 - Inligting
Hawker Hunter F. Mark 60
Die Hawker Hunter F.Mark 60 was die benaming wat gegee is aan vier oud-RAF F.6's wat gedurende 1966 aan Saoedi-Arabië verkoop is. No.6 eskader te Khamis Mushayt gedurende Mei 1966.
Gedurende hierdie tydperk was Saoedi -Arabië en Egipte 'n burgeroorlog in die Jemen betrokke, wat ander partye ondersteun het, en hierdie konflik het gereeld na Saoedi -Arabië oorgespoel. Die Hunter F.60's is 'n paar keer deurmekaar in 'n poging om bomaanvalle wat deur Egiptiese Il-28-bomwerpers uitgevoer is met MiG-21-begeleiers te onderskep, maar geen onderskepings was rekords nie. Een jagter het in 1967 verlore gegaan, hetsy in 'n ongeluk of deur Egiptiese optrede, en die ander drie is in 1968 aan Jordanië gegee.
As iets reg lyk, dan is dit reg. 'N Frase wat dikwels gebruik word om die Spitfire te beskryf, en miskien geskik is vir die vliegtuig. Persoonlik dink ek dat dit ook op die Hawker Hunter toegepas kan word, 'n slanke, pragtige vliegtuig met prestasie. Kan die nuwe Hawker Hunter van Just Flight die regte ding bereik? Hierdie oorsig sal die oordeel uitspreek, maar laat ons eers kyk na die vliegtuig en die indrukwekkende rekord daarvan.
Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog en die koms van die Jet -enjin wou vliegtuigvervaardigers 'n vinnige vegvliegtuig vervaardig om die RAF's Gloster Meteors te vervang. Hulle wou die grense verskuif van wat bekend is oor die nader aan die spoed van klank, en die ontwerpers by Hawker het 'n enkele enjin, die geveerde vleuel Hawker Hunter, gekry.
Die P.1067, wat relatief konvensioneel was, voldoen aan die spesifikasies van 1948 wat deur die Britse ministerie van verskaffing opgestel is vir 'n enkele sitplekstryder met geveerde vlerke, in staat om Mach 0.94 te bestuur en aangedryf deur 'n Rolls-Royce A.J. aksiale vloei turbojet enjin. Die P.1067 -prototipe is dus ontwerp en gebou, met 'n enkele stertpyp en met 35 grade teruggeswaaide vlerke. Die Rolls-Royce. A.J. turbojet-enjin met asstroom sou bekend staan ​​as die Avon, en die P.1067 sou die Hunter word.
In 1953 breek die Hunter die wêreldlugspoed by Littlehampton aan die suidkus van Engeland, 'n rekord wat net drie weke sou duur, en sou val op 'n Supermarine Swift, 'n vliegtuig wat in 1961 buite diens sou wees, baie jare tevore die jagter. Hawker het 'n wonderlike vliegtuig ontwerp wat 'n wêreldwye sensasie sou word en langer as enige ander vliegtuig by die RAF sou dien, en dit is 'n rekord wat vandag nog bestaan.
Die Hunter F6, soos die aanwysing aandui, was die sesde produksieweergawe van die Hunter en is die eerste keer op 11 Oktober 1955 gevlieg. Dit was toegerus met 'n opgegradeerde Rolls-Royce Avon 293-turbo-enjin, 'n hersiene vleuel met 'n sweep van 52 grade en 'n "dogtooth" voorpunt en met vier hardpoints. Hierdie vliegtuig sou in staat wees om Mach 1.2 in gelyke vlug te kry en so ook 'n ten volle supersoniese vliegtuig. 384 van hierdie enkel-sitplek-onderskepingsvegter met een sitplek is gebou, en dit was die mees alomteenwoordige weergawe.
Die Hunter FGA.9 was 'n grondaanvalvliegtuig, waarvan alle voorbeelde vervaardig is uit gewysigde F6 -vliegtuie. Dit het 'n versterkte vleuel, kon 230 liter binneboord -tenks dra en 'n sleepwa. Daar was ook ander veranderings wat ontwerp is om die vliegtuig se vermoë as 'n grondaanvalweergawe te verbeter. Daar was 128 van hierdie vliegtuigomskakelings.
Die Hawker Hunter het diens gedoen by beide die RAF en die Royal Navy, asook twee en twintig ander lande se gewapende magte. Die oorspronklike prototipe het die eerste keer op 20 Julie 1951 gevlieg, en baie voorbeelde van die vliegtuie vlieg vandag nog, meer as 65 jaar later, hoewel nie met enige gewapende magte nie. Die laaste militêre operasies van Hawker Hunters is in 2016 afgetree uit aktiewe diens in die Switserse lugmag. Sommige jagters bly in diens as vliegtuig vir sleepwaens, ens. By verskillende organisasies, soos die Airborne Tactical Advantage Company in die VSA. ATAC bedryf Mk-58 Hawker Hunters op militêre taktiese opleidingsrolle vir die Amerikaanse vloot, lugmag en Air National Guard.
The Hunter is oor die hele wêreld wyd verkoop. Die 22 lande wat Jagters bedryf het, het hulle direk van Hawkers gekoop, of indirek van vliegtuie wat die diens van ander lande verlaat. Met ongeveer 60 verskillende huis- en uitvoermerke en ongeveer 2000 vliegtuie gebou, was en is die Hunter steeds 'n baie geliefde vliegtuig oor die hele wêreld.
Die F.6 -hoofbewapening was vier neusgemonteerde 30 mm Aden -kanonne met sypeule om die leë dopkassies op te vang, sodat hulle nie in die enjin ingeneem kan word nie. Hierdie was die bynaam "Sabrinas" na 'n gewilde en goed toegeruste glansmodel van die tyd. Die FGA.9 kan ook onder vlerkbomme en vuurpyle dra.
Beskikbaarheid en installasie
The Just Flight's Hawker Hunter is tans beskikbaar by Just Flight as 'n aflaai -produk. Dit kos £ 24,99, oftewel die ekwivalent vir wisselkoerse. Die installasieproses vereis dat u by u Just Flight -rekening aanmeld om die produk te verifieer, en dan is die installeringsproses intuïtief en naatloos. Met die enkel afgelaaide lêer kan u hierdie model in Flight Simulator X installeer (versnelling, goud of SP2 benodig), FSX: Steam Edition of P3D v3/v2/v1.
Daar is 'n verfkit van professionele kwaliteit beskikbaar om af te laai vanaf die Just Flights -webwerf, die zip -lêer is 331 MB groot en bevat 'n versameling gelaagde PDF -beelde waarmee u die Hunters -vliegtuigraamwerk, die wegwerpbare voorwerpe en die afdak kan verf. Ek kan sien dat dit baie nuttig sal wees, gegewe die jagters se wye internasionale gebruik.
Die Just Flight Hunter bevat beide die F.6- en FGA.9 -variante in detail met verskeie animasies, insluitend maar nie beperk nie tot:
Die korrekte landingsratvolgorde
Realistiese geanimeerde vlieënier
Gedetailleerde enjinwaaier is sigbaar deur die inlaatopeninge
Klep uitsparing en rat goed detail
Instapstappe, wielblokke en vlae voor die vlug
Grondkrag -eenheid en
13 verslae wat Britse en oorsese lugmagte dek.
Buiten die geïnstalleerde Hunter en FSX, is daar 'n klein hulpmiddel waarmee die gebruiker kan kies tussen 'n realistiese neuswiel met 'n ewenaarbreuk as stuur, of 'n stuurbare neuswiel. Binne die sim is daar skakelaars waarmee u verskillende aspekte van die vliegtuig kan verander. Daar is 'n grondskakelaar wat, as dit aangeskakel word, veroorsaak dat die batterykar verskyn en die vliegtuig met eksterne krag kan begin, daar is 'n skakelaar om die vlieënier te wys of weg te steek, en 'n derde skakelaar om die blokke te wys of weg te steek, bande en enjindeksels.
Die F.6 is ontwerp as vegter/onderskeper en het in die rol RAF -diens betree. Die FGA.9's is nie van nuuts af gemaak nie, maar is almal omgeskakel F.6 -vliegtuie. Die eksterne verskille is minimaal, maar op die stertpyp van die FGA.9 is daar 'n peul en kuip bo -op die agterste gedeelte van die stertpyp. Dit bevat 'n remskerm wat by die landing gebruik word om die vliegtuig te vertraag. Die F.6 en ander F.6 -afgeleides het nie so 'n kuip of peul gehad nie.
Die jagter se stertpyp is relatief lank en daar is geen naverbranding nie. Die gloed van die enjin is diep in die romp, en is 'n effek wat goed op hierdie model geskoei is. Die FGA.9 se valskermpod is geanimeer en die ontplooiing van die breekvalskerm word goed weergegee.
Nadat u die stertverskille tussen die F.6 en die FGA.9 hierbo getoon het, let op die detail op beide die eksterne en interne tetures op die vliegtuig. Dit is tipies van die aandag wat aan die lewering van die vliegtuig gegee is. Die detailvlak is net so goed op die Black Arrows -vliegtuie, maar die slanke glansende swart afwerking maak dit moeiliker om in die skermopname uit te vind.
U kan sien op die foto hierbo en op die skermkiekie in die afdeling vir animasies en spesiale effekte van hierdie resensie, die ontplooiing van die valskerm is baie goed gemodelleer en bevat selfs die drogue -agterbak agter die hoofvalskerm. Hieronder is 'n close -up van die vlieënier en kajuit. Let op die uitstekende detail op die uitwerpstoel.
Meer besonderhede word in die diepte van die vliegtuig verberg, as die enjin nie loop nie, is die detail van die kompressorwaaier sigbaar. As die enjin loop, lyk dit asof die lemme draai en vervaag. Trouens, daar is detail waar u ook al kyk, die binnekant van die onderstelputte is gedetailleerd, net soos vents, hidrolika en klinknaels.
Probeer die definitiewe Hunter -kajuit vind, en ek waarborg dat u dit nie sal kan doen nie. Jagters was so lank in diens dat daar in die kajuit gepeuter is, bygevoeg, herrangskik en gepersonaliseer is, sodat u na al die tyd in diens sou wees om twee eenders te vind.
Links onder is 'n tipiese "werklike" kajuit, en regs onder is die van die Hunter F.6 van die flight sim -model. Soos u kan sien uit die onderstaande skermkiekies, is daar 'n baie sterk verband tussen die twee. Ek is bly dat die Just Flight Hunter 'n baie akkurate weergawe van die regte kajuit is.
Die kajuit is goed aangebied met baie fyn detail oor elke aspek. Die meeste, maar nie almal nie, skakelaars werk, beide in terme van die werklike skakelfunksie en die stelsels wat hulle bedryf. Ek het 'n paar niggies met die skakelaars - ek kon nie die klepskakelaar met my muis laat werk nie, ongeag hoe ek probeer het. Dit weerspieël egter 'n aksie van die sleutelbord of van 'n gekose opdrag tot die joystick -knoppie korrek, dus die probleem was die skakelaarbediening met die muiskliek. Ek het ook 'n probleem gehad met die skakelaar wat die vlieënier verwyder. Dit het af en toe gewerk, soms sou die vlieënier verwyder word, maar meestal het dit nie gewerk nie. 'N Ander probleem wat ek gehad het, was met die lugremme, en weer het die skakelaar blykbaar nie gewerk nie. Hierdie probleem was egter anders, want alhoewel die klik op die skakelaar geen geanimeerde reaksie en geen verandering in die gereedskapstip het nie, wat voortdurend 'Air Brake (shut)' gelees het, ondanks die voorkoms van passie, het die lugrem wel ontplooi. As daar geen verandering in die skakelaarposisie was nie, of die feit dat die werktuigpunt geen betroubare inligting oor die werklike lugremstatus gegee het nie, was dit glad nie nuttig nie.
Daar bestaan ​​realistiese afhanklikheid binne die funksies wat oorgeskakel is; as voorbeeld kan die startknoppie nie gebruik word voordat dit ons beskerm het nie. Daar is ook 'n keuse tussen kajuitbeligting, normale paneelbeligting en groen UV -beligting, wat 'n sagter groenerige lig aan die kajuit bied, minder indringend as standaardbeligting.
'N 2D -opspanpaneel word voorsien vir die keuse van die vrag. Die keuse van skoon, eksterne tenks, bomme (slegs FGA.9) en vuurpyle kan via 'n draaiskakelaar gekies word, en daar is ook 'n eenvoudige skakelaar wat die keuse tussen koue en donker of gereed om te vlieg moontlik maak. Die 2D -opspringkiespaneel is op dieselfde manier as die hoofkajuit ontwerp en is 'n uitstekende manier om hierdie soort dinge te implementeer, maar dit sou beter wees as dit ook toeganklik was vanaf die kajuit op dieselfde manier as, byvoorbeeld, die vertoning/ steek die skakelaar weg, maar is in plaas daarvan beskikbaar in die menubalk.
Modelle en leweringe
Daar is twee basiese modelle in hierdie pakket, die F.6 en die FGA.9. Die F.6 is vir die RAF gebou, maar is in die buiteland verkoop met effens verskillende spesifikasies, soos versoek deur die klant onder verskillende merke. Enkele voorbeelde is: die Indiese Lugmag het 160 Mk.56 -vliegtuie gekoop, in wese F.6 -vliegtuie, maar met 'n effens ander Indiese spesifikasie. Die Switserse Lugmag het 100 Mk.58-vliegtuie gekoop, almal gebaseer op die RAF se F.6-vliegtuie, waarvan 12 eintlik omskakelings was van die voormalige RAF F.6-vliegtuie. Die Royal Saudi Air Force het vier F.60 -vliegtuie gekoop wat almal F.6 -vliegtuie was.
Die FGA.9 is aanvanklik vir die RAF gebou, met die omskakeling van bestaande RAF F.6 -vliegtuie. Indië het 'n paar FGA.56A -vliegtuie gekoop, wat omgeskakel is om FGA.9 -vliegtuie te verander wat aan die Indiese spesifikasies voldoen. Al hierdie punte word by hierdie byvoeging ingesluit.
Die F.6 kom in ses lewerings, almal een is RAF, die uitsondering is 'n vliegtuig in die kleure van die Royal Netherlands Air Force. Daar is 'n F.56 Indiese vliegtuig, twee F.58 vliegtuie, een in Switserse kleure (bo) en die ander in die privaat besit, G-PSSD "Miss Demeanor" (bo), en 'n F.60 Saoedi-vliegtuig. Daar is twee RAF -weergawes vir die FGA.9, en een FGA.9 in die Rhodesian Air Force -kleure.
Daar is iets vir almal in die reeks lewerings, beide burgerlik en militêr, RAF -punte en vir oorsese variasies.
Animasies en spesiale effekte
The Hunter het al die animasies wat u sou verwag van 'n hoogstaande produk, realistiese onderstelbeweging, met 'n animasie wat die opening en sluiting van die individuele wiele korrek weerspieël. Die remvalskerm is goed geïmplementeer en het 'n deur wat oopmaak vir die deure van die peul en 'n drogue. Al die gewone geanimeerde bedieningsoppervlakke is ingesluit, en nog vele meer.
Die klankstel is inderdaad baie goed. Besonderhede is volop, en bevat die kenmerkende harde stamp terwyl die neuswiel gesluit word. 'N Fantastiese begin van die enjin met duidelik hoorbare motorontstekers en 'n harde klank wat hoorbaar is as 'n stalletjie nader kom. Daar is ook die kenmerkende Hunter -gehuil wat veroorsaak word deur die lugstroom oor die geweerpoorte as spesifieke snelhede. As u die gashendel aanvanklik bevorder, word die enjinopnames min verander; dit neem tyd om hierdie enjin op te spoel, maar dit kom, en na die so realistiese vertraging wat in vroeë straalmotors voorkom, begin die enjin se noot, tjank en dan brul. Al met al 'n omvattende en oortuigende klankstel.
Algemene eienskappe en prestasie
So, hoe is dit om te vlieg? Ek het altyd my vliegtuig in die vlugsim opgestel om so realisties moontlik te wees, en daarom het ek begin toets. Ek het die vliegtuig in 'n 'skoon' toestand getoets, aangesien dit die maklikste meetbare konfigurasie is.
Die motor se beginvolgorde is goed, met die ontstekers aan die brand en die oplewing by die enjin brand, taxi was goed met 'n versigtige balans tussen gas en differensierem, en dan neem die enjin 'n rukkie om te reageer op gaspedale, net soos die regte Rolls Royce Nene , so goeie taxisnelheid word die beste gevind met geduld, want as u die gaskook gaar maak, sal dit 'n opwellingstyl tot gevolg hê wat nie voor die CO sou wees nie.
Remme aan die einde van die aanloopbaan, en met die gashendel op maksimum, wag dit totdat die enjin draai, dit neem 'n paar sekondes, en as die krag heeltemal aangeskakel is, sak die neus teen die remme, los die remme en begin opstygloop. Die vliegtuig sal ongeveer 145 kts die lug opneem, en die onderstel moet 250 kt opstaan ​​om skade te voorkom. Ek het agtergekom dat die neus na die opstart neig om op te steek namate die spoed toeneem, namate die spoed toeneem, en daarom is dit raadsaam om die gashendel te sluit sodra dit losgemaak is. As dit toegelaat word om voort te gaan, sal die neushoogte opwaarts lei tot 'n plat stalletjie en steeds laag wees aan die einde van u vlug. Hierdie neiging was 'n probleem in sommige Hunter -weergawes.
Sodra dit in normale vlug gestabiliseer is, is dit maklik om met die Hunter te vlieg, met sagte beheerbewegings wat nodig is vir normale vlieg. Daar is baie ruimte op die bedieningselemente vir gevegsvlieg as u die vliegtuig om die lug wil gooi. Wees egter versigtig om nie te brutaal te wees nie, anders sit u die vliegtuig in 'n hoë spoedstalletjie. Die stalletjie word gewaarsku deur 'n harde klankgeluid, en een keer in die stalletjie het ek gevind dat die herstel redelik eenvoudig was, maar die hoogteverlies tydens herstel was redelik groot. Sy reis teen meer as 600 kts as die laagste, maar die beste vaart is ongeveer 480 kts. Die Hunter sal deur die klankgrens gaan en Mach 1.0 bereik in 'n vlak duik, so ek het dit getoets en gevind dat dit wel die geval was, maar dit het 'n lang, maar vlak duik met volle krag nodig gehad.
Klappe is slegs nodig om te land, maar die lugrem en gashendel moet in die eerste plek gebruik word om die snelheid te verminder, gevolg deur 35 grade kleppe. By 250 kts moet die onderstel verlaag word, maar wees bewus daarvan dat dit die lugrem outomaties kan laat ingaan. Verlaag die spoed tot 160 kts en die volle kleppe moet toegepas word, met die aanraaksnelheid van 130 kts. Dit is dan 'n geval van versnelling en valskerm en/of remme, afhangende van die merk van vliegtuie wat gevlieg word. Sy is 'n redelik maklike vliegtuig om te vlieg.
Die Just Flight Hawker Hunter het 'n enkele handleiding van 30 bladsye, daar is 'n inleiding tot die vliegtuig en sy geskiedenis, maar die grootste deel van die handleiding fokus eerder op die gekoopte produk as op die regte vliegtuig. Dit lyk asof ek dit in al my resensies sê, en ek sê dit weer; die dokumentasie van Just Flight is volgens my ongeëwenaard. Die handleiding verval op geen stadium 'n weergawe van 'n werklike handleiding nie, soos dit lyk asof soveel byvoegingsprodusente dit doen. Die handleiding bevat 'n inleiding tot die Hunter, aantekeninge oor die installasie, 'n volledige gids vir al die panele en stelsels van die vliegtuig, aantekeninge oor die vlieënde jagter, en 'n volledige stel prosedures, van tjeks voor die stuur van 'n stuurkajuit, tot 'n gids vir die afsluitingsprosedures. . Die handleiding is omvattend en bevat alles wat u moet weet om die beste uit die produk te haal sonder om deur 'n vrag oortollige materiaal te waai wat van tyd tot tyd interessant is. As u 'n groot hoeveelheid inligting oor die regte vliegtuig wil hê, koop 'n boek.
Om die meeste uit die Hunter te put, is dit die moeite werd om ongeveer 15 minute die handleiding van voor tot agter te lees. Dit beskryf die installasie- en verwyderingsprosesse goed en het 'n stap -vir -stap handleiding oor die instrumente, prosedures en die klein dingetjies wat die vliegtuig egtheid gee, soos toegang tot die eksterne eksterne kragbron, ens. Dit word gevolg deur 'n hoe om die afdeling te vlieg en dan 'n stel kontrolelyste. Alles goeie verwysingsmateriaal.
Die Just Flight smous Hunter is baie billik teen £ 24,99. Dit is beslis nie die duurste produk van Just Flight nie, wat dit nog meer die moeite werd maak. Hierdie byvoeging was pure vreugde om te vlieg en ek was onder die indruk van die eenvoud van die konfigurasiemetodes. Dit is wonderlik om te vlieg, en u kan in verskillende konfigurasies vlieg, sommige opstellings vir missies op hoë vlak, ander vir lae werk, en ook 'n paar ander moontlikhede. Ek huiwer nie om die prys as goeie waarde vir geld aan te dui nie.
Ek het die Just Flight Hawker Hunter op 'n hoëvlak-rekenaar getoets. Dit het tydens my resensie vlieg baie goed gevaar en het geen teken gehad van 'n vertraging in die raamkoers by komplekse natuurskoon nie. Die prestasie was te alle tye uitstekend, en ek kan in hierdie opsig nie hierdie byvoeging blameer nie.
Dit is my eerste resensie wat 'n evaluering van 'n vliegtuig bevat met betrekking tot die gebruik daarvan met VR. Ek het 'n geruime tyd met hierdie vliegtuig gevlieg met 'n Oculus Rift VR -stel en gekyk na spesifieke aspekte wat van belang sou wees as ek 'n VR -headset gebruik.
Sal hierdie byvoeging werklik werk in 'n VR-omgewing? Ek is bly om te sê dat dit wel so is: as u eers in die sitplek kom, kry u 'n idee van die beknopte toestande waarmee 'n vlieënier in die Hunter -kajuit te staan ​​gekom het; alle skakelaars draaiknoppies en hefbome het nuttige wenke opgeduik terwyl die muiswyser daaroor rol, en al die kontroletikette was duidelik.
Dit was maklik om met die Hunter in VR te vlieg, afgesien van die skakelaarkwessies wat ek vroeër genoem het, is dit moeilik om rond te voel vir 'n gekarteerde skakelaar as die kajuit nie behoorlik funksioneer nie. Daarbenewens was dit maklik om die vliegtuig te vlieg met behulp van die virtuele kajuitinstrumente en kontroles. In VR is dit altyd 'n goeie idee om die gashendel, joystick, wielremme en roer aan hardeware te karteer, maar dan moet die res van die bedieningselemente van die vliegtuig binne die kajuit beskikbaar wees. Die Hunter het toegelaat dat dit maklik gedoen kon word. Die enigste ding wat nie geredelik beskikbaar was by die VR -kajuit nie, was die opspanpaneel vir laai -out -kontroles, aangesien dit verkrygbaar is via die aansigkieslys wat u nie maklik in VR kan bereik nie. Loodsvertonings/-velde, bande, blokke en grondtoerusting kan almal direk vanaf die kajuit beheer word, en bied dus geen ander probleme as die skakelaars wat voorheen uiteengesit is nie.
Die Just flight Hunter is 'n waardige toevoeging tot iemand se VR -vlugsimulatorstal.
Die gespesifiseerde tegniese vereistes van hierdie Just Flight Hawker Hunter is soos volg:
Flight Simulator X (versnelling, goud of SP2 benodig), FSX: Steam Edition of P3D v3/v2/v1
2.5 GHz of enige dubbele kern
512 MB grafiese kaart
Windows 10/8/7 / Vista / XP en
825 MB hardeskyfspasie.
Gaan rekenaarspesifikasies na
Die spesifikasies van die rekenaar waarop die hersiening uitgevoer is, is soos volg:
Intel i7 6700K Skylake 4.00 GHz oorgeklok tot 4.6 GHz
Lockheed Martin Prepar3d Flight Simulator v3 en
Microsoft Flight Simulator FSX -versnelling.
Libanon bedryf ses A-29 Super Tucano-vliegtuie wat as deel van 'n Amerikaanse militêre hulpprogram aan die lugmag afgelewer is. Die Libanese lugmag ontvang ongeveer 30-40 persent van die $ 50-60 miljoen se jaarlikse hulp.
Wat die vyfjaarplan betref, het Haikal gesê dat hy 'die lugvermoë wil hê wat die Libanese lugruim kan beskerm teen enige aggressie of oortredings, wat een van die strategiese doelwitte van die weermag en die lugmag is. Om hierdie doelwit te bereik, is die beveiliging van die infrastruktuur vir die beskikbare lughawens, die verkryging van 'n geskikte radar- en lugverdedigingsnetwerk, benewens die bereiking van moderne lugondervangingsvliegtuie. "
Libanon het nie die drie belangrikste pilare om sy lugruim effektief te beveilig nie; 'n radarnetwerk, missielverdedigingstelsels en vegvliegtuie is 'n toekomstige strewe, maar die ekonomiese krisis wat die land deurdring, het as 'n padblokkade gedien.
Die lugmaghoof het gesê dat die bestaande vloot UH-1H Huey II-helikopters gebruik sal word om brande te blus in plaas van die Sikorsky-helo's.
'' N Alternatief vir die Hunters, vir ondersteuningsmissies in die lug, is die Super Tucano-vliegtuie, [wat] beter as die Hunter-straler presteer deur toegerus te wees met gevorderde wapenstelsels en lasergeleide wapens. Wat die klassifikasie van die Hunter as 'n straalvliegtuig betref, is daar geen huidige alternatief vir hierdie klas in die lugmag nie, 'het hy gesê.
Hy het bygevoeg dat die diens 'n kontrak met die Amerikaanse firma Air Tractor sien vir 'n vliegtuig soortgelyk aan die AT-802 wat die brandbestrydingsvermoëns van die land kan ondersteun, sowel as vir onderdele en opleiding van vlieëniers en tegnici. Die geld wat gemaak word uit die verkoop van die S-61 helo's, gaan na die aankoop, het hy verduidelik. Hy het ook gesê dat die lugmag aanvanklike opleidingsvliegtuie sal soek nadat hulle die Hawker Hunters verkoop het.
In 'n dekreet wat deur die Ministerraad van Libanon uitgereik is, word gesê dat die opbrengs aan die Lugmag toegewys moet word om nuwe vliegtuie aan te skaf. So 'n verklaring kan nie nietig verklaar word nie, behalwe deur 'n ander regeringsbesluit.
Die Libanese Lugmag het voorheen belangstelling getoon in die Pakistaanse Super Mushshak -opleiers, maar dit het nooit 'n reaksie van die Pakistaanse owerhede ontvang nie. Haikal het gesê dat die lugmag nou ekstra Cessna- of Cirrus -opleiers kan koop.
SCLC en die March on Washington
In 1963, ná die gewelddadige aanvalle op betogers van burgerregte in Birmingham, Alabama, is momentum gebou vir nog 'n massaprotes op die land se hoofstad.
Terwyl Randolph 'n optog vir werk beplan, en King en sy Southern Christian Leadership Conference (SCLC) een vir vryheid beplan, het die twee groepe besluit om hul pogings saam te voeg tot een massaprotes.
Daardie lente het Randolph en sy hoofhulp, Bayard Rustin, 'n optog beplan wat billike behandeling en gelyke geleenthede vir swart Amerikaners sou vereis, sowel as 'n advokaat vir die goedkeuring van die Wet op Burgerregte (wat toe in die kongres gestop is).
President John F. Kennedy het voor die optog met burgerregte -leiers vergader en sy vrees uitgespreek dat die gebeurtenis met geweld sal eindig. In die vergadering op 22 Junie het Kennedy aan die organiseerders gesê dat die optog moontlik 'n tydstip was vir die tyd, en dat ons sukses in die kongres wou hê, nie net 'n groot vertoning in die Capitol nie. "
Randolph, King en die ander leiers het daarop aangedring dat die optog vorentoe moet gaan, en King het aan die president gesê: Eerlik, ek was nog nooit betrokke by 'n direkte aksiebeweging wat nie sleg was nie. "
JFK het die optog van Washington onwillig onderskryf, maar het sy broer en prokureur -generaal, Robert F. Kennedy, die opdrag gegee om met die organiseerders te koördineer om te verseker dat alle veiligheidsmaatreëls getref word. Boonop het die burgerregte -leiers besluit om die optog by die Lincoln -gedenkteken in plaas van die Capitol te beëindig, om nie lede van die kongres te laat voel asof hulle beleër word nie.
28 Desember 1948 27 Maart 1950 23 Augustus 1950 1 Augustus 1951 25 Augustus 1952 ? ? 27 Mei 1953 27 Mei 1955 April 1956
Geen Twee 30 mm kanon Vier 30 mm kanon, 8 ongeleide vuurpyle Geen Soos F.2 Soos F.1 Twee Fairey Fireflash AAM's
Rolls-Royce Nene Rolls-Royce AJ.65 Avon 7.500 lb Rolls-Royce Avon RA7 7500 lb Rolls-Royce Avon RA7R 7,175 pond (9,450 pond herverhit) Rolls-Royce Avon 114 9,950 lb (herverhit) Rolls-Royce Avon 116
? 45.500 voet 39.000 voet ? ? 45,800 voet 41.600 voet
? 730 myl 493 myl ? ? 630 myl 864 myl
? 11,892 pond 13,136 lb ? ? 13,435 pond 13,735 pond
Maks. neem gewig af
? 15,800 lb 19,764 lb ? ? 21,673 lb 21,400 pond
? 32 voet 4 duim ? ? Soos F.2 35 voet
? 306 vierkante meter 321 vierkante meter ? ? 328 vierkante meter 348 vierkante meter
? 41 voet 5,5 in ? ? 42 voet 3 duim 43 voet 9 duim
? 12 voet 6 in 12 voet 6 in * 13 voet 6 in
* Dit lyk asof sommige F.4's hoër vinne het as ander, het iemand meer inligting hieroor?
Kopiereg van die webwerf en kopie 2021
Damien Burke/Handgemaak deur Machine Ltd.
Hierdie bladsy is laas op Sondag 20 November 2016 bygewerk
Hawker Hunter F.Mark 60 - Geskiedenis
Na ongeveer drie tot vier minute nadat hy in die lug geraak het, het hy gesien hoe die jagter op 'n hoogte van ongeveer 2000 voet uit 'n wolk uit 'n hoë spoed duik. Dit het die grond by Barn End Lane, Wilmington, naby Dartford, Kent, getref en die vlieënier onmiddellik doodgemaak.
Die daaropvolgende ondersoek het getoon dat die straler teen 'n baie hoë spoed getref het en 'n krater van 28 voet by 24 voet en 8 voet diep gevorm het - die POF moes 'n graaf by die instandhoudingseenheid kry om dit verder op te grawe tot 'n diepte van 25 voet en 60 voet breed om die bietjie wat oorgebly het van WN965 te verwyder. Wat die vlieënde offisier Munroe betref, alles wat hulle kon herstel, was skaars genoeg weefselfragmente om ''n klein potjie' te vul.
Die bevindings van die ondersoekhof was uiters vaag.
"Na die mening van die hof het die vlieënier in 'n soort moeilikheid beland en het hy buite beheer geraak. Daar word geglo dat hy nie gebel het nie, want hy sou te besig gewees het om van sy penarie te herstel".
Die grafsteen vir F/O Munroe op Biggin Hill, en die besonderhede van die Armed Forces Memorial 'Roll of Honor' is soos volg:
Voorname/voorletters: John Philip James
Rang: vlieënde beampte
Diens: Royal Air Force
Stasie: RAF Biggin Hill
Geboortedatum: 03 Mei 1932
Sterfdatum: 17 April 1956
Begraafplaas Naam: Biggin Hill Cemetery
Begraafplaasadres: Church Rd Biggin Hill Kent
Een van die eerste airfix -modelle wat ek ooit gebou het
Dit is een van die eerste wat my broer gebou het, en ek was altyd jaloers daarop dat dit in sy kamer hang. Hou nog steeds van hierdie vliegtuig.
Puik werk, dit lyk amper werklik.
Miskien nie een van die eerste nie, maar ek het beslis ook die Airfix -model hiervan gebou, die eerste ding waaraan ek gedink het toe ek die prentjie sien.
Stad / lughawe: Elvington kaart
Streek / land: Engeland, Verenigde Koninkryk
Lughawekodes: ICAO: EGYK IATA: - Plaaslik: - Ander: -
Versameling: Yorkshire Air Museum
Foto datum: 20 Maart 2010
Foto deur: Alastair T. Gardiner
Foto ID: 46245
Gefotografeer by die Yorkshire Air Museum Night Shoot. Eintlik word hierdie vliegtuig nie direk verlig nie, maar dit sit langs die Victor wat in oranje natriumlig gebad is. Dit is regtig N-268.
Hierdie foto is op 28 Februarie 2018 bygevoeg en is sedertdien 60 keer bekyk.
Die Hawker Sea Hawk
* Die Hawker Sea Hawk, hoewel dit nie die eerste vliegtuigvliegtuig was nie, was 'n vroeë voorbeeld van sy soort wat verskeie vindingryke ingenieursfunksies en 'n uiters skoon ontwerp bevat. Alhoewel dit nie 'n beduidende geskiedenis van gevegsoperasies gehad het nie, het dit meer as 'n dekade lank uitstekende diens gelewer as 'n vegvliegtuig.
* Terwyl Hawker Aircraft hul Fury-aangedrewe vegter in 1944 bekendstel, het Hawker-ingenieurs begin oorweeg hoe om die nuwe straalmotortegnologie toe te pas op die Fury-ontwerp. Rolls-Royce het pas 'n nuwe turbojet-enjin, die B.41, bekendgestel, genaamd die & quotNene & quot, wat voldoende dryfkrag gehad het om die groot Fury-lugraam aan te dryf. In November 1944 het Hawker 'n voorlopige konsep vir 'n B.41-aangedrewe Fury aan die Britse regering voorgelê, met die benaming & quotP.1035 & quot.
Die ontwerperspan wat onder Hawker's Sydney Camm werk, het die suier -enjin uit die neus van die Fury gehaal, die borrelkap so ver as moontlik vorentoe geskuif en die B.41 -enjin in die middel van die vliegtuig gesit. Die innames is langs die romp geplaas en die uitlaatpyp is reguit agteruit.
Na 'n bietjie nadink het die Hawker-ingenieurs in Desember 1944 'n opvolgvoorstel opgestel. in elke vlerkwortel. Hierdie skema het beteken dat die vlerkwortel verdik moes word, en daarom is die inname ook in die vleuelwortels geplaas. Hierdie nuwe uitleg het die lengte van die kanaal verminder en brandstof kan voor en agter die enjin gestoor word, wat die swaartepunt van die vliegtuig behou terwyl brandstof verbruik word. Dit het ook die drukverliese van vliegtuie met langer uitlaatpype verminder.
Die kenmerkende elliptiese vleuel van die Fury is verlaat vir een met reguit rande om die vervaardiging te vereenvoudig, en die horisontale stertvliegtuig is opgehef om die straaluitlaat te verwyder. Die nuwe ontwerp was die eerste Hawker -vliegtuig met 'n driewiel -landingsgestel. Met al die veranderinge het die P.1040 nie meer baie soos 'n Fury gelyk nie. Bewapening is gespesifiseer as vier Hispano Mark 5 20-millimeter kanon.
Die P.1040 was bedoel vir RAF -gebruik. Die regering se belangstelling was egter matig. Die oorlog sou duidelik voor lank verby wees, en beide die RAF en die Royal Navy het ander straaljagterontwerpe gehad wat vlieg of in werking was. Nietemin, in Oktober 1945, maande nadat die gewere stil geword het, beveel Camm die bou van 'n P.1040 -prototipe.
Teen hierdie tyd het die belang van RAF heeltemal op nul gestyg. RAF -beplanners het geglo dat hul nuwe 950 KPH (600 MPH) meteore in die afsienbare toekoms die warmste ding in die lug sou wees. Hawker Aircraft, wat gekonfronteer word met groot kansellasies van bestellings vir hul suiervegters, het die P1040 -ontwerp vir die operasie vinnig verander en die voorstel in Januarie 1946 aan die Royal Navy voorgelê.
Tot groot verligting van Hawker was die Royal Navy beïndruk met die ontwerp en bestel drie prototipes en 'n toetsitem. Hawker completed the prototype already in progress to provide the initial aircraft, and quickly constructed the others. Camm's engineers then proceeded to refine the P.1040's design as a carrier-based interceptor. They also considered what could be done with the design to get the RAF interested again, an effort that eventually led to the extremely successful Hawker Hunter.