(3) Luther en die Psalms: Psalm 118 sy liefling Psalm | Ons enigste Troos
(3) Luther en die Psalms: Psalm 118 sy liefling Psalm
Psalm 118 was Luther se liefling Psalm. Hy skryf:
Dit is mý Psalm, my gunsteling Psalm. Ek is lief vir al die Psalms; ek is lief vir die hele Bybel, wat my troos en my lewe is. Maar hierdie Psalm lê my die naaste aan die hart, en ek het ‘n besondere reg om dit te mýne te noem. Dit het my gered van baie drukkende gevare, waarvan nog heersers, nog konings, nog sages, nog heiliges, my sou kon red. Dit is my vriend, dierbaarder vir my as alle eer en mag van die wêreld.
Hy het vers 17 – Ek sal nie sterwe nie, maar lewe en die werke van die HERE vertel – op ‘n bord op die muur van sy studeerkamer gesit, waar hy dit elke dag kon sien. Baie Hervormers is gedood. Luther is deur hierdie woorde bemoedig, want dit het hom verseker dat hy absoluut veilig is, totdat sy werk hier op aarde voltooi is.
Dit is so mooi: om die werke van die HERE te vertel.
Dit is ook die tema en inhoud van die Psalmboek. Dit is immers ook die klimaks van die Psalmboek (Psalm 150:2): Loof Hom oor sy magtige dade. Daarmee word die Psalmboek in die slotpsalm saamgevat in ‘n jubelende afsluiting. Die hele skepping word in Psalm 150 opgeroep om die HERE te loof en te prys oor sy dade.
Die Psalms is vol van die werke (Ps. 8:6; Ps. 33:15; Ps. 66:3; Ps. 73:28; Ps. 86:8; Ps. 92:4-5; Ps. 103:22; Ps. 104:13, 24, 31; Ps. 106:13, 35, 39; Ps. 107:22, 24; Ps. 111:2, 6-7; Ps. 118:17; Ps. 138:8; Ps. 139:14; Ps. 145:4, 9-10, 17), die dade (Ps. 9:11, 14; Ps. 14:1; Ps. 20:6; Ps. 26:10; Ps. 28:4-5; Ps. 46:8; Ps. 60:12; Ps. 66:5; Ps. 69:5; Ps. 71:16; Ps. 77:11-12; Ps. 78:4, 7, 11; Ps. 92:4; Ps. 94:2; Ps. 99:8; Ps. 101:3; Ps. 103:7; Ps. 105:1; Ps. 106:2, 29, 39; Ps. 108:13; Ps. 111:3; Ps. 118:15-16; Ps. 119:150; Ps. 143:5; Ps. 145:4-6, 12; Ps. 150:2) van die HERE. Dit is maar enkele voorbeelde en al word die woorde werke of dade nie gebruik nie tog is die dade van die HERE die hart van elke Psalm.
Die Psalms verkondig die werke van die Here in skepping en herskepping, sy dade in verlossing en straf.
Die Psalmdigter het geroep om die verlossings-dade in die nood van hulle lewe; hulle het hulle verheug in die werke van sy koningsheerskappy; hulle het troos in sy werke gevind. En so kan ‘n mens aangaan.
Om die werke van die HERE te vertel – dít, dít is ook óns opdrag en die sin van óns lewe.
Die werke van die HERE – dít, dít is die waaragtige troos en vreugde eweneens van óns lewe.
En dit mag ek saam met Luther weet: eers die dag wanneer ek met my woorde en my dade soveel gesing het van God se werk, soveel as wat die HERE in sy onveranderlike raadsplan besluit het – eers dan sal die HERE my lewe hier beëindig, die HERE en geen mens nie.
Dan eers sal ons lied oor God se werke hier, hier op aarde, verstom.
Ja, hier sal dit verstom, maar – dan sal die gelowiges dit voortsit met die koor van die tienduisende van tienduisende en duisende van duisende in die heerlikheid (Openbaring 5:11-13):
“Die Lam wat geslag is,
is waardig om te ontvang die krag en rykdom en wysheid
en sterkte en eer en heerlikheid en lof.”
En elke skepsel wat in die hemel en op die aarde en onder die aarde en wat op die see is, en alles wat in hulle is, het Johannes hoor sê:
en aan die Lam kom toe
die lof en die eer en die heerlikheid en die krag tot in alle ewigheid!”
In die beryming van Totius:
Toe sien ek hoog bo my die skaar van eng’le staan
en ‘k hoor hul sanggeluid wat deur die hemel gaan.
Hul staan wyd om die troon, self heerskappye en magte,
rondom die oudstes en die gérubs groot van kragte;
ontelbaar is hul tal, dis duisende maal duisend,
en ‘k hoor hul koorgesang soos baie waters bruisend:
“Die sondelose Lam, vir sondeskuld geslag,
is waardig om te ontvang die rykdom, wysheid, krag,
en eer en heerlikheid en dankb’re seëninge!
En al wat leef en roer, al die geskape dinge
op aarde en diep omlaag, of in die hoë hemel,
al wat die see bewoon en in sy dieptes wemel –
die ganse skepping sing met krag van jubeltoon:
“Aan Hom wat heerlik is, hoog op die wêreldtroon,
en aan die Lam van God, self eewge Skeppings-Here,
sy ewig lof en prys en krag en roem en ere!”
Met “Amen, Amen!” het die gérubs opgeswewe.
Die oudstes het aanbid voor Hom wat ewig lewe. (Skrifberyming 8:3-5)
This entry was posted on September 17, 2015, in Luther. Bookmark the permalink.	Lewer kommentaar
← Die Woord alleen, Christus alleen – teorie én praktyk?
Homoseksuele: ware liefde, heerlike hoop en sekere verlossing in die Evangelie alleen →