NEPAD—sê ’n waarnemer—kan voortreflik slaag, maar net as ’n kultuur van werklik begeesterde, ywerige werkers in die veels te rustige Afrika geskep kan word. Hulle moet yweraars wees wat nie sal vra wat die wêreld gaan doen om Afrika te help nie, maar wat Afrika gaan doen om homself te help...
EPAD is ’n visie—’n verbeeldingryke en doelgerigte toekomsplan uit Afrika en vir Afrika. Die naam is ’n letternaam, wat min of meer saamgetrek is uit die beginletters van The New Partnership for Africa’s Development.
Die beleidsdokument waarin die raamwerk van die visie vervat is, is opgestel nadat die Organisasie vir Afrika-Eenheid (OAE) ’n mandaat daarvoor gegee het aan die vyf staatshoofde wat dit geïnisieer het, te wete Suid-Afrika, Algerië, Egipte, Nigerië en Senegal. Op die 37ste spitsberaad van die OAE in Julie 2001 is die beleidsdokument formeel aanvaar. (Die OAE is nou vervang deur die AU, oftewel Afrika-unie.)
c) Om ’n einde te bring aan die marginalisering van Afrika in die globaliseringsproses en om sy volle en voordelige integrasie in die wêreldekonomie te bevorder;
• die vermoë te verseker om onderhandelings te voer oor belangrike ontwikkelings wat koördinasie oor die hele vasteland verg;
Wat sê ontleders omtrent NEPAD? Daar is universele eenstemmigheid dat Afrika, om verskeie redes, reeds hopeloos te lank aan die agterste speen moes suig in ’n wêreld waarin ongelyke ekonomiese verdelings en die kloof tussen ryk en arm elke dag des te duideliker uitstaan.