Die top dinge wat jy moet weet oor narkose vir katte
Dinge wat jy moet weet voordat jou kat 'n narkose ontvang
Vir ervare kat eienaars, is niks so skrikwekkend soos om te vertel dat jou kat narkose moet wees vir 'n prosedure. Narkose - gedefinieer as 'n "verlies van gevoel of sensasie" - word algemeen in veeartsenykundige praktyke gebruik, en bied 'n noodsaaklike instrument vir chirurgiese of ander pynlike prosedures.
Sekerlik, niemand sal ooit verwag dat hulle kat sonder narkose gespuit of neuter word nie. Dus, 'n beter begrip van sommige van die algemeen gebruikte tipes narkose en pynstillers (pynstillers), hoe hulle werk, en hul potensiële nadele, sal ons help om die beste besluite te neem oor die kalmering van ons katte.
Katte word oor die algemeen toegedien aan kalmeermiddels of kalmeringsmiddels voor die induksie van narkose, of as 'n eerste stap tot induksie. Hierdie middels sedateer en kalmeer die dier vir die bekendstelling van die masker of trageale buis wat benodig word vir 'n inhalatiewe narkose. Hulle maak ook voorsiening vir 'n kleiner hoeveelheid algemene narkose, help om braking te verminder en 'n vinniger herstelperiode te bevorder. Verlissende middels word oor die algemeen deur middel van inspuiting toegedien, intraveneus, alhoewel Ketamien intramuskulêr toegedien kan word. Inspuitbare narkose word dikwels gebruik vir relatief vinnige prosedures, soos C-afdelings of spay / neutering.
Injecteerbare narkose middels val in drie hoofgroepe: Barbiturate, Dissociative Anesthetics (DAs), en Nonbarbiturate Hypnotics. Acepromazine, die mees gebruikte kalmerende middel, word gebruik in kombinasie met 'n pynstillende middel, soos petidien of buprenorfien, om betroubare sedasie te bied.
Propofol ('n nonbarbiturate hipnotiese), is die "inspuitbare keuse" vir sekere veeartsenykundige prosedures, aangesien dit vinnig werkend is, bied 'n vinnige herstelperiode en veroorsaak selde dwelm-effekte. Dosering vir propofol, soos vir alle gelisensieerde dwelms, word deur die FDA beheer. Propofol is egter teenwoordig vir katte met sekere lewer siektes, aangesien dit hoofsaaklik deur die lewer gemetaboliseer word.
Ketamien, (DA) is wyd gebruik as beide narkotiese middels, en in kombinasie met ander middels, soos Acepromazine, as narkose vir sommige prosedures. Dit word algemeen as veilig beskou, hoewel sommige mense glo dat sekere rasse van katte of honde met die gebruik daarvan in gevaar kan wees. Ketamien is nie-narkotiese en nie-barbituraat, maar interessant, is 'n hallusinogene en word deur sommige mense gebruik as 'n ontspanningsdwelm vir daardie doel. Ketamien is gekontraindikeer in katte wat aan niersiekte ly (nier) of hepatiese lipidose ('n lewer toestand), en sekere ander toestande.
Isofluorane het veterinaire narkose gereageer weens die veiligheid daarvan (veral met ouer of gekompromitteerde pasiënte), vinnige herstel van die pasiënt na chirurgie, en omdat dit nie waarskynlik hartaritmie sal induceer of vererger nie. Isofluorane het sy patent verloor, dus word dit minder duur as nuwe inhalante, en word steeds beskou as die narkose van keuse in veeartsenykundige medisyne vir swanger diere (insluitende C-afdelings) en vir diere met hartprobleme.
Daar is gesê dat daar nie so iets soos die perfekte narkose is nie, en daar is altyd risiko vir enige van hulle.
Dit vereis dus dat ons ons huiswerk moet doen voordat enige prosedure wat narkose benodig, toelaat, en 'n voor-narkose bloedondersoek aandring. Hierdie voorsorgmaatreël is op geen manier 'n waarborg nie (byvoorbeeld, Cardiomyopathy sal nie op 'n bloedpaneel verskyn nie), maar dit kan jou veearts help om vas te stel wat die beste narkose of kombinasie van narkose vir jou kat is. Sekere toestande mag nie die noodsaaklikheid van narkose verhoed nie, maar ander voorsorgmaatreëls, soos hartmonitering en / of suurstofbystand, kan bygevoeg word vir bykomende veiligheid.
Potensiële Gevare volgens Geneesnaam
Hierdie lys is nie bedoel om vrees in te stel of om jou veearts te bemoedig nie. Gebruik dit as 'n riglyn om vrae te vra. Jou veearts sal bly wees om jou verstand te verlig oor die tipe narkose wat hy wil gebruik, en hoekom.
Barbiturate (thiopental, tiamiel, metohexital):
Hierdie geneesmiddel het potensiaal vir respiratoriese depressie met oormatige dosisse. Langdurige verdowing van narkose kan ook 'n probleem wees wanneer barbiturate gebruik word in ouer diere, vetsugtige diere (wat dikwels 'n hoër dosis benodig) of ander diere met gekompromitteerde lewer- en nierfunksie wat die metabolisme van die middels verminder.
Ketamien: Hierdie narkose het die potensiaal vir depressiewe hartfunksie, kompromieerde respiratoriese funksie, insluitende apnee (asemhaling en / of skielike pulmonale edeem of vloeistof in die longe) vir katte met hartsiekte of ernstige ontwrigting.
Propofol (verkoop as PropoFlo, Rapinovet, Dipravan) : Hierdie dwelm kan apnee veroorsaak wanneer dit vinnig ingeënt word. Oordosering kan hartstilstand veroorsaak, maar gewoonlik is daar minimale effekte op die kardiovaskulêre stelsel.
Acepromazine: Omdat dit nie 'n pynstiller is nie, word acepromazine gewoonlik saam met 'n ander kalmerende middel gebruik. Dit word aanbeveel by diere met CNS (sentrale senuweestelsel) letsels, en kan soms hipotermie veroorsaak.
Halotaan (inhaleermiddel): Hierdie geneesmiddel kan lei tot kardiopulmonêre depressie en 'n risiko van kwaadaardige hipotermie by sommige rasse / stamme.
Isofluraan (inhaleermiddel): Hierdie geneesmiddel kan lei tot respiratoriese depressie en kardiovaskulêre depressie.