Kinkels ini winkels | News24
Kinkels ini winkels
(VERWYSINGS is na fiktiewe karakters. Vir die Sherlock Holmse onder ons: Geen dorp se naam word genoem nie. Gaan egter op die alfabet af en moontlik trap jy hier en daar skerp rem).
Ek stap doelgerig op die afdelingswinkel af: vandag gaan ek diens kry – soos dit ’n lid van die publiek toekom! Vandag bevry ek gewis dié winkel van die ewige beslommering van swak diens/vrot diens/geen diens. Op ’n gly-skaal van 1 tot 10 gaan minstens die 8-merk voortaan geld. Dit geld by sommige ander, hoekom nie oral nie?
Een van die vele assistente kom gang af gesuiker, sy oë soos altyd opgeslaan na die berge. Hy sien ek sien hom, en hy mik om links in ’n sygang af te verdamp. Ek dink: “Ou Vaalseun, ek is nie so dom soos en lyk nie – ek kam net my hare so.” En voor hy sy maneuver kan uitvoer, nollie ek hom net daar waar die ontsnaproete begin.
“Meneer!” begin ek en hy staar my met wrewel aan asof hy verwag het ek gaan “Mevrou” sê. Ek kannala, por verwor, s’ll vous plait, please, bitte, asseblief hom feitlik in al die tale: “help my tog.” Ek stel my versoek voordat dit wedersyds knor kan gaan en – mirakel! – hy help my so-waar. Hy lyk geskok dat hy nie aan posttraumatiese stres ly omdat hy sy werk gedoen het nie. Maar voor hy heeltemal kan bykom, bedank ek hom en hy prewel iets terug.
Die Stomme Publiek
Ons besef besighede lewer ’n diens – maar dis die publiek wat die kasregisters aan die rol hou. Ons verdien dus om die “Customer is always right”-embleem te dra. Meneer Sakeman, al wat die publiek vra, is –
. Glimlag tog! Dit bevorder kooplus.
. Assisteer tog! (Dis die werkwoord van assistent). Moe-nie voet in die wind slaan as iemand jou nodig het nie. Wéés daar.
. Moet (groot asseblief) nie pryse tydens piektye verhoog en dit dan net so hou as die Blikore en Vaalpense die dorp verlaat nie. Moet ook nie ná die seisoen ’n enkele ietsie se prys met groot fanfare uitstal terwyl die res van die pryse dieselfde bly nie. Asseblief. Nie almal het grade in Sielkunde nie, maar die meeste is ook darem nie paloekas nie. Die publiek worstel ook maar, mnr. Die Restaurateur wat in ’n oomblik des tyds ’n gewone kaas-en-tamatie toebie met 35 persent verhoog.
. Voedselvergiftiging bestaan nog, meneer Franchise. Moenie etes bedien as Eishkom jou vrieskaste laat ontdooi nie. Gooi die vrot vis terug in die see; en stuur die die langs-reeds-oorle’ hoenders wat lyk asof hulle Newcastle-siekte het na ’n dierekrematorium toe.
. As ons malkoeivleis en goormelk terugbring na jou supermark, moenie ons onder kruisverhoor plaas nie. Almal is nie kriminele nie. Ek verwag nie varser produkte terug nie. Ek loop eenvoudig uit en koop nie weer dieselfde produkte by jou nie.
. Hoekom het ’n tydskrifnavorser tussen 1 en 7 Februarie R29,99 /kg vir tamaties betaal terwyl Tamaties SA se nasionale markpryse wys produsente het in dié tydperk net R6,41/kg gekry? Ons weet daar is ’n truuk in die kleinhandelbedryf om sekere produkte te subsidieer deur prysverhogings in ander produkte. Dis seker hoekom ’n bekende sjampoe R65 kos en dan skielik, wonder bo wonder R39! Maar basta met die truuks! Die publiek is al prysvoos.
Og, ek het baie vrae, maar moontlike beeldpoetsers in die bedryf sal my waarskynlik uitmaak as ’n nool.
Ek beëindig dus maar my klaaglied met ’n kleinhandelstorie uit die argiewe: Toe die boer een jaar nie lastige kese uit sy mielielande kan verwyder nie, kry hy ’n lektor-vriend in besigheids-etiek om raad te gee. Die mannetjie lag selfvoldaan en gaan praat met die trop bobbejane. Eers lag hulle hul slap. Hy praat weer en toe huil hulle smartlik. Toe hy weer praat, gil die trop en laat spaander oor die berg...om nooit weer terug te keer nie. Verwonderd wil die boer weet wat die lektor gedoen het. “Maklik,” lag hy. “Ek het vir hulle gesê ek is ’n lektor in besigheidse-tiek. Toe skater hulle. Toe sê ek wat my salaris is, toe ween hulle wanhopig. Toe sê ek die universiteit is op soek na studente wat opgelei wil word as eties-gesonde kleinhandelaars. En Voila!...jou plaas is Adoons-vry.”
Dit wys jou net. So stap ons ondermaners dan die nuwe jaar wenend en knersend tegemoet. Quo vadis?
Maar loop katvoet, wêna, ons watch julle.