'N Ion word gedefinieer as 'n atoom of molekule wat een of meer van sy valenselektrone verkry of verloor het, wat 'n netto positiewe of negatiewe elektriese lading gee. Met ander woorde, daar is 'n wanbalans in die aantal protone (positief gelaaide deeltjies) en elektrone (negatief gelaaide deeltjies) in 'n chemiese spesie.
Geskiedenis en betekenis
Die term "ioon" is in 1834 deur die Engelse chemikus en fisikus Michael Faraday bekendgestel om die chemiese spesies wat in waterige oplossing van een elektrode na die ander beweeg, te beskryf. Die woord ioon kom van die Griekse woord ion of ienai, wat beteken "om te gaan."
Alhoewel Faraday nie die deeltjies wat tussen elektrodes beweeg, kon identifiseer nie, het hy geweet dat metale in die een elektrode in 'n oplossing opgelos is en dat 'n ander metaal by die ander elektrode van die oplossing afgesit word, sodat materie onder die invloed van 'n elektriese stroom moet beweeg.
Voorbeelde van ione is:
alfa deeltjie Hy2+
Katioene en anione
Ione kan in twee breë kategorieë gegroepeer word: katione en anione.
Katioene is ione met 'n netto positiewe lading omdat die aantal protone in die spesie groter is as die aantal elektrone. Die formule vir 'n katioon word aangedui deur 'n superskrip volgens die formule wat die nommer van die lading en 'n "+" -teken aandui. 'N Getal, indien aanwesig, kom voor die plusteken. As daar slegs 'n '+' teenwoordig is, beteken dit dat die lading +1 is. Byvoorbeeld, Ca2+ dui 'n katioon aan met 'n +2-lading.
Anione is ione wat 'n netto negatiewe lading dra. In anione is daar meer elektrone as protone. Die aantal neutrone is nie 'n faktor in die vraag of 'n atoom, funksionele groep of molekule 'n anioon is nie. Soos 'n katioon, word die lading op 'n anioon aangedui met 'n voorskrif na 'n chemiese formule. Cl- is die simbool vir die chlooranioon, wat 'n enkele negatiewe lading dra (-1). As 'n nommer in die bogenoemde teks gebruik word, gaan dit voor die minus-teken. Die sulfaat-anioon word byvoorbeeld geskryf as:
Een manier om die definisies van katione en anione te onthou, is om aan die letter 't' in die woord katioon te dink as 'n plussimbool. Die letter 'n 'in anioon is die beginletter in die woord' negatief 'of 'n letter in die woord' anioon '.
Omdat hulle teenoorgestelde elektriese ladings dra, word katione en anione na mekaar aangetrek. Katioene stoot ander katione af; anione stoot ander anione af. As gevolg van die aantrekkingskrag en afstoting tussen ione, is dit reaktiewe chemiese spesies. Katioene en anione vorm maklik verbindings met mekaar, veral soute. Aangesien ione elektries gelaai is, word dit beïnvloed deur magnetiese velde.
Monatomiese teenoor poliatomiese one
As 'n ioon uit 'n enkele atoom bestaan, word dit 'n monatomiese ioon genoem. 'N Voorbeeld is die waterstofioon, H+. Daarteenoor bestaan ​​poliatomiese ione, ook molekulêre ione genoem, uit twee of meer atome. 'N Voorbeeld van 'n polioatomiese ioon is die dichromaat-anioon: