Eerste vrou senator - Geskiedenis Podcasts - 2022
Hattie Wyatt Caraway het die eerste vrou geword wat tot die Amerikaanse senaat verkies is. Sy is eers in die senaat aangestel om die termyn van haar man in 1931 in te vul. In 1932 is sy in 'n spesiale verkiesing verkies. Sy is herkies en het tot 1944 gedien.
Martha Hughes Cannon: die eerste vrouestaatsenator
Martha Hughes Cannon (1857-1932) kom uit 'n Wallies-gebore immigrantegesin wat saam met die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae na die Weste reis om hulle in 1860 in Utah te vestig. Nadat sy 'n mediese graad behaal en as dokter gewerk het, het sy die vierde van ses vroue in 'n poligame Mormoonse huwelik. Tydens 'n nasionale stryd teen poligamie, moes sy met haar eerste kind op die 'Mormon Underground' na Engeland vlug om hofgetuienis teen haar man en ander Mormoonse vaders te vermy. In 1888 stig sy die eerste verpleegskool in Utah. In 1896 word Cannon verkies tot die land se eerste vroulike staatsenator, en verslaan sy haar eie man wat ook op die stembrief was. Sy was 'n leier in die vrouestembeweging in Utah en het gehelp om die stemreg vir vroue in die grondwet van die staat in te sit, die eerste raad van gesondheid van Utah en 'n skool vir dowes en blindes.
Ondervraes: Jenny Reeder, spesialis in geskiedenis vir vroue in die Church of Jesus Christ of Latter-day Saints 'Church History Department en voormalige Amerikaanse verteenwoordiger vir Utah se vierde kongresdistrik, Mia B. Liefde, die eerste swart vroulike Republikein wat tot die kongres verkies is, en lid van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae.
Mattie Hughes Cannon was die eerste vrou wat verkies is tot 'n senaat in die Verenigde State van Amerika.
Sy het wetsontwerpe voorgestel aan die wetgewer wat vandag steeds Utah beïnvloed.
1872, Salt Lake City, Utah -gebied. Die vyftienjarige Martha 'Mattie' Hughes het as setter gewerk vir The Women's Exponent, 'n koerant wat deur vrouelede van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae gedruk is.
Mattie Hughes het in die modderstrate van Salt Lake City gaan werk.
Sy dra mansstewels aan en trek haar romp vas sodat sy nie modderig word nie.
In die koerant lees Hughes dat die Universiteit van Michigan sy mediese skool vir vroue geopen het. Sy besluit om 'n dokter te word.
'Laat ons daarna streef om intellektuele vroue te word en probeer om 'n bietjie goed te doen terwyl ons in hierdie langdurige glans, die lewe, leef.' Martha Hughes is in 1857 in Wallis gebore, uit 'n gesin wat tot die nuwe godsdiens van Mormonisme oorgegaan het.
Hulle emigreer na die VSA toe sy twee jaar oud was, op soek na godsdiensvryheid, en het by kerknedersettings in die Rocky Mountains aangesluit.
Hulle het die see oorgesteek, wat altyd 'n verraderlike reis was en in New York aangekom.
Hulle het 'n onderdakwa gehaal om oor die vlaktes te kom.
Mattie het haar babasussie sien sterf.
Sy sien haar pa sterf drie dae nadat hulle in Salt Lake City aangekom het.
En sy het in hierdie vroeë nedersetting van Utah gesien dat baie vroue en kinders sterf.
En ek dink dit was 'n groot invloed op haar besluit om 'n dokter te word.
Nadat hy chemie aan die Desert University gestudeer het, het Hughes die mediese skool in Michigan bygewoon en 'n gegradueerde program aan die Universiteit van Pennsylvania.
Sy was die enigste vrou in 'n klas van 75 en sy is gereeld gevra om los te sit van haar manlike eweknieë, om dit nie af te lei nie.
Hughes keer terug na Salt Lake City met haar mediese grade in 1882, en op 25 -jarige ouderdom, open sy 'n privaat praktyk uit haar ma se huis.
Vroue in Utah het gou besef dat hulle 'n ruimte nodig het waar hulle medisyne kan beoefen en vir vroue kan sorg, en daarom het hulle die Desert -hospitaal geskep, saam met vroulike dokters en vroulike verpleegsters.
In 1882 word Martha Hughes die hoofchirurg.
Sy het ook vroedvrou beoefen, en sy het die vinnigste perd wat sy kon kry, sodat sy so vinnig as moontlik by vroue kon kom.
'Ek sou een van die moeilikste en mees robuuste vroue in die Rocky Mountains wees.' Martha het grootgeword in 'n tyd waarin stemme aan Utah -vroue in 1870 tydens plaaslike verkiesings gegee is.
Dit was die tweede gebied wat vroue stemreg gegee het. Wyoming was die eerste.
Die Weste het vroue verskillende ervarings gegee in die sin dat hulle hul grense, hul nedersettings, van nuuts af bou.
Hughes was verlief op 'n prominente kerkleier wat in die bestuur van die hospitaal gedien het, wat reeds drie vroue en 21 kinders gehad het.
Angus Cannon was 23 jaar ouer as sy, en sy was met hom getroud as sy vierde vrou.
Mormoonse vroue, omdat hulle poligame was, kon hulle van hul huishoudelike pligte ontslae raak en hulle sustervroue toelaat om meer openbare en burgerlike en politieke dinge te doen.
'' N Meervoudige vrou is nie die helfte soveel slaaf as 'n alleenstaande vrou nie.
As haar man vier vroue het, het sy elke maand drie weke vryheid. '. Slegs 30% van die bevolking in Utah beoefen eintlik poligamie.
Maar meervoudige huwelike in hierdie tyd was 'n moeilike ding vir die Mormone. Terwyl hulle hul reg op godsdiensvryheid stewig verkondig het, het federale wetgewing ernstige gevolge vir poligamie gehad.
In 1882 het die VSA die Edmunds Act goedgekeur, wat poligamie tot 'n misdaad van vyf jaar gevangenisstraf gemaak het.
As gevolg hiervan, toe Mattie in 1884 getroud was, moes sy dit in die geheim doen. Sy kon dit nie eers vir haar ouers vertel nie.
As deel van 'n federale stryd teen poligame gesinne is Cannon in 1885 gearresteer en tereggestel. Hughes, vyf maande swanger, is ontbied om te getuig teen hom en ander Mormoonse vaders wie se kinders sy geboorte gegee het.
'Ek word as 'n belangrike getuie beskou.
En as dit bewys kan word dat hierdie kinders werklik in die wêreld gekom het, sal hulle vaders tronk toe gestuur word. '. Sy wou nie teen haar man getuig nie, en die manier om dit teë te werk, was om weg te kruip of wat bekend staan ​​as 'die ondergrondse'. In 1886 vlug Hughes met haar dogtertjie na Engeland onder 'n vals naam, Maria Munn, terwyl haar man sy tronkstraf uitdien.
Sy het twee jaar lank weggekruip onder ander ballingskapsmormone.
Gedurende hierdie tyd sterf haar dogter byna drie keer aan waterpokkies, skarlakenkoors en longontsteking.
'U sou my huidige situasie nooit kon besef nie, tensy u skielik 7 000 myl verban is, u identiteit verlore is, bang is om u eie naam hoorbaar te fluister.
My senuweestelsel het 'n skok gekry dat dit nooit heeltemal sal herstel van my vrees nie. '. Sy het ook deur middel van letters, altyd in gekodeerde woorde, geleer dat haar man Angus beide 'n vyfde vrou en later 'n sesde vrou geneem het.
Sy was baie moedeloos in haar huwelik.
'Ek word hartlik siek en walg van poligamie.
Ek moes die hele meervoudstelsel 'n breë kooi gegee het.
As 'n man na 'n huwelik van byna vier jaar nie 'n vrou en kind 'n huis kan voorsien nie, is dit nie die moeite werd om te hê nie. ' Ondanks haar ambivalensie oor poligamie, hervat Hughes haar huwelik met Canonn by haar terugkeer uit Engeland in 1888.
Maar sy het weer kortliks weggekruip toe hul tweede kind gebore is.
In 1887 het die federale regering sy druk op die kerk verhoog deur meer wetgewing teen poligamie te aanvaar.
Hierdie daad het eintlik die stemreg van alle vroue in Utah verwyder, ongeag of hulle meervoudige vroue was of nie, en het ernstige gevolge vir almal wat poligamie beoefen het.
Om sy eie voortbestaan ​​te beskerm en die gebied van Utah te help om staatskaping te bereik, het die kerk poligamie amptelik verwerp.
Die manifest van 1890 verbied nuwe meervoudige huwelike, maar het bestaande poligamiste toegelaat om meer openlik te leef.
Hughes het weggekruip en haar toegewy aan sosiale hervorming.
Stemreg is nog steeds nie aan Utah -vroue teruggegee nie, daarom het Mattie Hughes aktief betrokke geraak by die Utah Women's Suffrage Association.
'Een van die belangrikste redes waarom vroue moet stem, is dat alle mans en vroue vry en gelyk is.
Alle persone moet die reg hê om gelyk te wees aan mekaar. '. In 1896 word Utah die 45ste deelstaat van die vakbond.
Die grondwet het poligamie verbied en vroue se stemreg heringestel.
Die staat Utah het baie bygedra tot ons land en tot ons samelewing.
As die eerste en enigste swart republikeinse vrou wat ooit in die kongres verkies is, dink ek steeds by myself: 'Hoe is dit dat ek die enigste is?'
My naam is Mia Love. Ek is 'n dogter van immigrante uit Haïti.
Ek behoort tot die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae.
Ek is die voormalige verteenwoordiger van Utah se vierde kongresdistrik.
Ek was die enigste Republikein in die Congressional Black Caucus.
Daar was baie uitdagings. Daar is telkens vir my gesê: 'Wel, sy is nie genoeg opgevoed nie. Sy is nie slim genoeg nie. ' Ek, as vrou, moet twee keer so hard werk om die respek van my kollegas te verkry.
In 1896 het Hughes hom beywer vir 'n sitplek in Utah se eerste verkose wetgewer.
In 'n vreemde wending van die noodlot is sy op haar stembrief teen haar man neergesit.
Mattie Hughes Cannon was 'n demokraat. Interessant genoeg het haar man as Republikein opgetree.
Demokrate het die meeste stemme gewen, wat beteken dat Martha Hughes Cannon haar man verslaan het.
Sy het gehelp om die weg te baan vir vroue om by die politiek betrokke te raak.
'Dit het die wêreld bewys dat 'n vrou nie 'n hulpmaat by die vuur is nie, maar as sy dit toegelaat word, kan sy die sterkste word in die sake van die regering.' Op 3 November 1896 het Martha Hughes Cannon die land se eerste vroulike senator geword.
Nadat sy die amp aangeneem het, het sy die eerste raad van gesondheid van Utah gestig.
Martha het die staatskool vir dowes en blindes vir gestremdes gestig, en sy het gewerk om dokters te sertifiseer.
Sy het opgetree om die gesondheid van vroue te beskerm, wat op daardie stadium baie progressief was.
'Vroue sal die politiek suiwer.
Vroue is beter as mans en sal die politiekwêreld goed doen. '. Net toe Martha se politieke loopbaan aan die toeneem was, het sy swanger geword met haar derde kind. Vir 'n staat wat poligamie verbied het, het dit haar politieke loopbaan beëindig.
Angus Cannon, wat steeds onwettige poligame huwelike met ses vroue onderhou het, is in hegtenis geneem.
Hughes het uit die politiek getree kort nadat hul derde kind gebore is.
'Die lewe bestaan ​​uit wins en verlies, en dit lyk asof verlies tans die heersende element in my loopbaan is.' En die feit dat sy net vir een termyn gedien het, vertel dat dit nie gemaklik is nie, omdat u die norm verander. Maar daar is altyd vir my gesê dat leiers hulself op moeilike plekke bevind en gemaklik voel op daardie plekke.
Hughes verhuis in 1904 saam met haar kinders na Kalifornië en werk weer as dokter.
Sy sterf in 1932, in die ouderdom van 75, aan kanker in Los Angeles.
Mattie was 'n gretige vrou wat die noodsaaklikheid erken het om te praat en hard te praat, om die dinge waarvoor sy omgee, te beskerm.
Sy inspireer vroue om vir die amp te staan.
Sy inspireer vroue om te stem, en sy herinner ons daaraan dat daar 'n prys was om vir al hierdie dinge te betaal.
'N Standbeeld van Martha Hughes Cannon staan ​​sedert 1996 in die staatskapitaal van Utah, en planne is aan die gang om een ​​in Washington, D.C.
Ek was deel van die poging om haar standbeeld na die Amerikaanse kongres te bring.
Sy is 'n goeie herinnering daaraan om nie op te gee nie.
'Ek is gewillig en nie bang om die paaie van my lot te stap nie, of dit nou ruig is of glad is. Ek is nie spyt nie. '
1 Kongresrekord, Huis, 79ste Cong., 2de sess. (24 Julie 1946): A4378 – A4379.
2 Oor die werk van ouers, Mary Kaptur, Women of Congress: 'n Odyssey van die twintigste eeu (Washington, DC: Congressional Quarterly Press, 1996): 85.
3 "Rep. Clyde H. Smith van Maine, Was 63," 9 April 1940, New York Times: 29.
4 Aangehaal in Janann Sherman, Geen plek vir 'n vrou nie: die lewe van senator Margaret Chase Smith (New Brunswick, NJ: Rutgers University Press, 2000): 42.
5 "Mevrou Smith om manlief te soek," 9 April 1940, Washington Post: 9 "Clyde Smith's Widow Files", 16 April 1940, New York Times: 15.
6 "Rep. Clyde Smith's Widow Genomineer deur Maine G.O.P.", 14 Mei 1940, Washington Post: 1.
7 Patricia Schmidt, Margaret Chase Smith: Beyond Convention (Orono: University of Maine Press, 1996): 108–113 Sherman, Geen plek vir 'n vrou nie: 47.
8 Sherman, Geen plek vir 'n vrou nie: 44–45.
9 Kantoor van die klerk, Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers, "Verkiesingsstatistiek, 1920 tot hede."
10 Susan Tolchin, Vroue in die kongres (Washington, DC: Government Printing Office, 1976): 75.
11 Kaptoer, Vroue van die kongres: 86.
12 David M. Kennedy, Vryheid van vrees (New York: Oxford University Press, 1999): 776.
14 Harry S. Truman, "Executive Order 9981," Truman Presidential Museum and Library, besoek op 12 Februarie 2020, https://www.trumanlibrary.gov/library/execut-orders/9981/execut-order-9981.
15 Hope Chamberlin, 'N Minderheid lede: vroue in die Amerikaanse kongres (New York: Praeger, 1973): 143.
16 Helen Henley, "Maine GOP nomineer mev. Smith vir senator," 22 Junie 1948, Christian Science Monitor: 5 Josephine Ripley, "Women Hail Smith Victory in Maine," 23 Junie 1948, Christian Science Monitor: 7.
18 "Verkiesingsstatistiek, 1920 tot hede."
19 Die ruimtewedloop het begin toe die Russe die eerste satelliet met sukses die ruimte in gelanseer het. Sputnik I wentel om die aarde in Oktober 1957. Die Russiese satelliet is gevolg deur die Amerikaanse Explorer I, 'n klein satelliet wat in Januarie 1958 gelanseer is om wetenskaplike data te versamel (National Aeronautics and Space Administration, "Sputnik and the Dawn of the Space Age, "Besoek op 12 Februarie 2020, https://history.nasa.gov/sputnik/).
20 Kongresrekord, Senaat, 81ste Cong., 2de ses. (1 Junie 1950): 7894–7895.
21 Sherman, Geen plek vir 'n vrou nie: 117–118.
22 Chamberlain, 'N Minderheid lede: 146.
23 Kongresrekord, Senaat, 87ste Kong., 1ste ses. (23 September 1961): 20626.
24 Tolchin, Vroue in die kongres: 76.
25 "Die verkiesings van 1964" Congress and the Nation, 1945–1964, Vol. 1 – A (Washington, DC: Congressional Quarterly Press, 1965): 54.
26 "Verkiesingsstatistieke, 1920 tot hede."
27 Richard Severo, "Margaret Chase Smith Is Dead at 97 Maine Republican Made History Twice," 30 Mei 1995, New York Times: B6 Richard Pearson, "Margaret Chase Smith sterf GOP -senator uit Maine," 30 Mei 1995, Washington Post: B6.
Senator Linda Collins-Smith verteenwoordig distrik 19 van 2015 tot en met 2018. Sy was ondervoorsitter van die regterlike komitee van die senaat gedurende haar vier jaar in die senaat.
Sy dien twee jaar in die Huis van Verteenwoordigers, in 2011 en 2012.
Senator Collins-Smith, 'n boorling van Pocahontas, was 'n sakevrou en entrepreneur, met besigheidservaring in vaste eiendom en verblyf. Sy was 'n voormalige president van die Arkansas Lodging Association.
Sy was 'n leeftyd lid van die NRA en stigterslid van die Friends of the NRA in Hardy. Sy dien in die Arkansas Ethics Commission en die Lower Mississippi Delta Development Council. Sy was trots om die waardes van die Ozarkberge en die plattelandse Arkansas voor te stel.
In 2015 is sy aangestel om te dien as die staatsdirekteur van Arkansas vir die National Foundation for Women Legislators (NFWL), wat die oudste organisasie van die land is wat die behoeftes van verkose vroue op alle regeringsvlakke aanspreek.
Senator Collins-Smith het twee kinders gehad. Sy was lid van die Sutton Free Will Baptist Church in Pocahontas. Haar ontydige dood in Junie 2019 was 'n skok vir haar familie, haar vriende en haar kollegas.
Senaat van Arkansas: 2003-2012
Senator Mary Anne Salmon verteenwoordig North Little Rock in die Senaat van Arkansas vir 10 jaar, van 2003 tot 2012. Voorheen dien sy vier jaar in die Huis van Verteenwoordigers, van 1999 tot 2002.
In die 88ste Algemene Vergadering was sy mede-voorsitter van die Senaat van die Wetgewende Raad. Sy was invloedryk in die skryf van wetgewing vir die lotery in Arkansas, wat universiteitsbeurse finansier.
Senator Salmon was destydse goewerneur Bill Clinton as staatsdirekteur vir sy presidensiële veldtogte in 1992 en 1996. Gedurende die 1980's is sy deur die goewerneur Clinton aangestel as die personeelkoördineerder van aanstellings in staatsrade en kommissies. Sy is ook 'n voormalige kommissaris van die Lakewood Improvement District in North Little Rock.
Senator Salmon was baie aktief in gemeenskapsake en dien in die direksies van die Metro
YMCA, Baptist Health Systems, Central Arkansas Radiation Therapy (CARTI) Foundation en Centennial Bank Board of Trustees.
Sy is 'n voormalige voorsitter van die Arkansas Tech University Board of Trustees en lid van die Arkansas Tech Foundation Board, sowel as die Pulaski Technical College Foundation Board. Boonop was sy lid van die handelskamers in die North Little Rock, Maumelle en Sherwood.
Senator Salmon het talle gemeenskaps- en dienspryse ontvang. Onlangs is sy aangewys as Pulaski Technical College Business of Art Honoree. In 2008 is sy deur AY Magazine aangewys as die uitstaande vrouepolitici van die jaar.
In 2003 is sy deur die Arkansas Circuit Judges Association as senator van die jaar aangewys, en sy is deur die Arkansas Police Chiefs Association in 2003 en 2005 aangewys as senator van die jaar. Sy is deur die Metro YMCA -direksie vereer met die Johnny Heflin Humanitarian van die Jaar -toekenning en deur United Cerebral Palsy met die Reason to Believe -toekenning.
Sy is opgeneem in die Alumni Hall of Distinction aan die Arkansas Tech University, waar die Student Government Room ter ere van haar vernoem is.
Senator Salmon, gebore in Fort Smith, is grootgemaak in Waldron en studeer aan die Arkansas Tech University. Sy is 'n voormalige sake -eienaar en 'n afgetrede musiekonderwyseres van die Pulaski County Special School District.
Sy en haar man, Don, het twee volwasse dogters en vier kleinkinders en is lid van die Immanuel Baptist Church in Little Rock.
Senator Sue Madison verteenwoordig Fayetteville in die Senaat van Arkansas vir 10 jaar, van 2003 tot 2012. Voorheen was sy ses jaar lid, van 1995 tot 1998, en 'n vrederegter in Washington County vir vier jaar, van 1991 tot 1994.
Sy was voorsitter van die Komitee vir Staatsagentskappe en Regeringsake tydens die 88ste Algemene Vergadering. Sy was voorsitter van die Senaatskomitee vir Stad, Provinsie en Plaaslike Sake tydens die 87ste Algemene Vergadering. Sy was ondervoorsitter van die tussentydse komitee vir kinders en jeug tydens die 86ste Algemene Vergadering.
Sy is gebore in Uchitomori, Okinawa, wat deur die Amerikaanse weermag beset is. Haar ouers was Roy en Lyda Wood van Amite, Louisiana in die gemeente Tangipahoa. Sy is die kleindogter van wyle Fred en Camille Yates van die San Pedro Community in Washington Parish en wyle Eustace en Ada Lee Wood van die Bonner Creek Community in Washington Parish.
Sy is getroud met Bernard Madison, professor in wiskunde aan die Universiteit van Arkansas in Fayetteville, Arkansas. Sy studeer aan die Lakes High School naby Fort Lewis, Washington, waar haar pa as 'n weermagbataljon as 'n weermagluitenant -kolonel bevelvoer.
Madison behaal 'n baccalaureusgraad en meestersgraad, beide in die plantkunde, en albei aan die Louisiana State University in Baton Rouge. Madison en haar man het twaalf jaar in Baton Rouge gewoon voordat hulle na Arkansas verhuis het.
Nadat sy die Huis van Verteenwoordigers verlaat het, werk sy kortliks in Washington, DC, vir die kongreslid Mike Ross as 'n wetgewende korrespondent. Madison is 'n demokraat.
Haar beroep is eiendomsbelegger en bestuurder.
Haar senaatsdistrik in Washington County het Fayetteville, West Fork, Elkins, Groenland en Farmington ingesluit.
Senaat in Arkansas: 2001-2012
Senator Ruth Whitaker van Cedarville was 'n politieke aktivis en politieke konsultant wat aan die Hendrix College gegradueer het.
Senator Whitaker het 'n spesiale verkiesing in 2000 gewen en dien tot en met 2012, sy was die eerste plek in senioriteit in die Arkansas Senaat en was voorsitter van die Senaatreëlskomitee.
In die senaat verteenwoordig sy Crawford County en dele van Franklin en Washington Counties.
Voor haar verkiesing tot die Senaat was sy 'n stadsraadslid in Cedarville en 'n AETN -kommissaris. Sy was getroud met dr T.J. Whitaker. Hulle het twee kinders gehad.
In 2003 was sy 'n stigterslid van die Arkansas Legislative Sportsmen's Caucus, wat hom bekommer oor kwessies rakende jag, visvang en ander buitelugaktiwiteite.
Senator Whitaker ondersteun wetgewing om die wild- en viskommissie te befonds, dieremishandeling te straf, die verkoopbelasting uit kruideniersware te verwyder, die bees- en wynverwerkingsbedrywe in Arkansas te bevorder en grootouers te besoek, ongeag ouerlike toesig.
Sy was 'n voormalige PTA -president en aktivis vir die Arkansas Heart Association, March of Dimes en organisasies wat sistiese fibrose en spierdistrofie ondersteun.
Senator Whitaker was aktief in die Republikeinse Party. Sy was 'n lid van die Arkansas Federasie van Republikeinse Vroue en voormalige president van die Women's Auxiliary aan die American Medical Association of Sebastian County. Sy is verkies tot sekretaris van die Arkansas State Republican Party van 1992-1994 en het ander afsprake in die staatsparty gehou, waaronder ondervoorsitter en parlementariër.
Sy was 'n leeftyd lid van die American Legion Auxiliary, Van Buren Chamber of Commerce en die Raad van Main Street USA, Van Buren. Senator Whitaker was 'n lid van Alden Kindred of America wat haar afstamming teruggevoer het na die eerste setlaars aan boord van die Mayflower.
Senator Whitaker behaal 'n Bachelor of Arts -graad aan die Hendrix College in Conway. Sy was getroud met dr T.J. Whitaker. Sy het 'n dogter, een seun en twee kleinkinders gehad.
Sy is gebore op 13 Desember 1936 in Blytheville, Arkansas, en is in 2014 op 77 -jarige ouderdom oorlede. Sy was 'n presbiteriaan.
Senaat in Arkansas: 2001-2010
Senator Barbara Horn dien 10 jaar lank in die senaat, van 2001 tot 2010. In die 87ste Algemene Vergadering was sy voorsitter van die Senaat Versekerings- en Handelskomitee.
Voorheen het sy in die Huis van Verteenwoordigers van Arkansas gedien van 1993 tot 2000. Sy het die termyn van haar oorlede man, Hoye Horn, vervul.
Senator Horn is 'n sakevrou wat die Horn Insurance Agency van Ashdown bestuur het. Sy is 'n voormalige president van die Little River Chamber of Commerce.
Ter erkenning van haar werk vir die burgers van die suidweste van Arkansas, is 'n gedeelte van snelweg 41 in en naby Foreman vernoem na senator Horn.
In 2009 het meer as 200 mense die groot opening van die Barbara Horn Civic Center op die Little River -kampus van die Cossatot Community College van die Universiteit van Arkansas gevier. Sy is sedert die opening in 1996 'n aktiewe ondersteuner van die Little River -kampus.
In 2019 is sy bekroon met die rang van emeritus -lid van die UA Cossatot -raad. Senator Horn was die afgelope 17 jaar lid van die UA Cossatot Board of Visitors, waartydens sy grootliks verantwoordelik was vir die verkryging van die nodige finansiering om die huidige ligging van UA Cossatot se Ashdown -kampus.
Die direksie het erken dat senator Horn die normale plig verby was om as 'n jarelange raadslid van UA Cossatot te dien. Raadslede het hul waardering uitgespreek vir haar toegewyde diens en haar volgehoue ​​vriendskap.
Sy is 'n boorling van Mountain Pine, in Garland County.
Haar oorlede man, Hoye Horn, was regter van Little River County, veteraan van die Koreaanse oorlog en lid van die Huis van Verteenwoordigers in Arkansas. Hulle het drie kinders.
Senator Horn se wetgewende prioriteite sluit in ondersteuning vir openbare onderwys, toegang tot bekostigbare gesondheidsorg en 'n belastingbeleid om ekonomiese ontwikkeling en werkskepping te bevorder. Sy het wetgewing geborg of mede-geborg om:
die hervorming van die skade in Arkansas tot stand bring,
die Red River Compact Commission voldoende finansier,
opstel van verpleegkundige programme,
openbare biblioteke en museums finansieel ondersteun,
laat verbruikers groter keuses toe om voorskrifmedisyne te koop,
gesondheidsversekeringsnetwerke oop te maak vir meer dokters, klinieke, apteke en hospitale, en sodoende toegang tot mediese sorg uit te brei,
hersien die Arkansas Anatomical Gift Act om tred te hou met moderne tegniese prosedures en om te verseker dat orgaanskenkers en orgaanontvangers ooreenstem,
hersiening van verpleeginrigtings te hersien
voldoende befondsing vir groei aan die Universiteit van Arkansas Cossatot.
om immuniteit te bied aan verskaffers van gesondheidsorg wat as barmhartige Samaritane optree in noodsituasies.
Arkansas Senaat: November 2000 - September 2009
Senator Sharon Trusty, die president en eienaar van Trusty and Associates, Inc., verteenwoordig Russellville en dele van Pous en Logan Counties in die Senaat van Arkansas van 2000 tot 2009.
Sy is gebore in Oregania, Ohio, en het drie dogters. Sy is getroud met Fritz Kronberger. Sy was aktief in die Arkansas Republican Party en was in 1984 medevoorsitter van die Arkansas Republican Party.
Sy was voorsitter van 'n senaatspaneel wat geld ingesamel het vir 'n kunstenaar om 'n borsbeeld te beeldhou van die voormalige luitenant -goewerneur Winthrop "Win" Rockfeller, wat in 2006 oorlede is, in die Arkansas State Capitol.
Nadat sy uit die senaat bedank het, is sy aangestel in die staatsetiekkommissie en in 2017 deur die kommissie as ondervoorsitter verkies.
Sy was 'n Charter -lid van die Arkansas Workforce Education Board, 'n lid van die Arkansas Economic Development Commission, 'n lid van die Governor's Next Step Foundation en 'n lid van die St Mary's Regional Medical Center Board of Trustees, lid van die Russellville Chamber of Handel en die Raad van Direkteure, Simmons First Bank.
Voor haar senaatloopbaan in 1984 was sy medevoorsitter van die Arkansas Republican Party en het sy outeur geword. Haar boek, "Weduwee: weer persoonlik en finansieel begin", is in 1999 gepubliseer.
Tydens haar loopbaan in die senaat was sy ondervoorsitter van die senaatskomitee oor vervoer, tegnologie en wetgewende aangeleenthede, en lid van die wetgewende raad, die gesamentlike begrotingskomitee, die gesamentlike prestasiebeoordelingskomitee, die senaat se inkomste- en belastingkomitee en die senaatkomitee oor Stad, Provinsie en Plaaslike Sake.
Senaat van Arkansas: 2003-2008
Senator Brown van Little Rock was die eerste Afro-Amerikaanse vrou wat verkies is tot die Huis van Verteenwoordigers in Arkansas en dien van 1980 tot 1998. Daarna word sy die eerste Afro-Amerikaanse vrou wat in die geskiedenis van die Arkansas Senaat dien nadat sy verkies is in 2002. Sy dien ses jaar in die senaat en word voorsitter van die senaatskomitee oor stad, provinsie en plaaslike aangeleenthede.
Sy was 'n boorling van Tampa, Florida, en was lid van die African Methodist Episcopal Church. Sy en haar man, dr. Roosevelt Brown, het twee kinders grootgemaak.
Sy het Shorter Junior College bygewoon en studeer magna cum laude aan die voormalige Arkansas AM & ampN University, wat nou die Universiteit van Arkansas in Pine Bluff is. Sy het die Memphis State University en die voormalige DC Teachers College bygewoon, wat later Federal State University in Washington, DC geword het.
Sy was 'n onderwyser in Memphis en Washington, DC en daarna direkteur van voedingsopvoeding in Little Rock. Sy het vir die onderwysdepartement gewerk en was van 1998 tot 2001 president van Shorter College.
Senator Brown was lid van die NAACP en die North Little Rock Rotary Club.
Gedurende haar loopbaan het sy die ACLU Humanitarian of the Year -toekenning ontvang. Sy behoort aan die Alpha Kappa Alpha -soriteit en ontvang 'n eredoktorsgraad van Shorter Junior College en 'n genoot aan die Institute of Politics aan Hendrix College in Conway.
Arkansas Senaat: 2001-2004
Senator Brenda Gullett verteenwoordig Pine Bluff en gedeeltes van die suidooste van Arkansas vir vier jaar, van 2001 tot 2004.
In die 84ste Algemene Vergadering was sy voorsitter van die Senaat se tussentydse komitee oor kinders en jeug en ondervoorsitter van die Senaat se opvoedingskomitee.
In die 83ste Algemene Vergadering was sy ondervoorsitter van die Senaatskomitee oor Openbare Gesondheid, Welsyn en Arbeid en was hy gereeld voorsitter van die subkomitee oor befondsing van verpleeginrigtings. Sy het ook in die gesamentlike begrotingskomitee gedien, wat alle staatsagentskappe se bestedingsversoeke deeglik hersien voordat die hele senaat dit oorweeg.
Een van haar wetgewende prioriteite was die uitbreiding van toegang tot kwaliteit gesondheidsorg, veral in landelike, geïsoleerde gebiede van Arkansas wat medies onder diens is.
Gullett was die hoofborg van wetgewing wat deur die staat se korrektiewe departement versoek is om die werking van staatsgevangenisse te moderniseer en te stroomlyn. Sy het 'n pakket wette geborg wat mense teen diskriminasie beskerm op grond van die resultate van genetiese toetse en DNS -bemonstering.
Gullett was medeborg vir 'n wet om die batetoets vir kinders te verwyder om in aanmerking te kom vir Medicaid-gesondheidsdekking. Sy was die borg van die Senaat van wetgewing om rompslomp in die lisensievereistes vir verskaffers van respiratoriese sorg uit te skakel.
Gullett is vereer deur die Arkansas Nurses Association, wat haar die vereniging se "Friend of Nursing" toegeken het vir haar pogings om die groeiende tekort aan verpleegsters in Arkansas die hoof te bied.
Sy word erken as 'n vriend van die vragmotors omdat sy wetgewing geborg het wat duidelik maak dat verhoogde boetes wat teen vragmotors opgelê word vir spoed slegs toegelaat word op snelweë waar die verskillende spoedgrense vir vragmotors geplaas word.
Voor haar verkiesing tot die Senaat dien sy 'n termyn in die Huis van Verteenwoordigers en drie termyne in die Jefferson County Quorum Court.
Senator Gullett, gebore in Houston, is 'n seminaarleier en spreker by Brenda Gullett and Associates. Sy behaal 'n B.A. graad in Engels en mondelinge kommunikasie aan die Universiteit van Houston.
Sy en haar man, dr. Robert R. Gullett, Jr., het twee seuns.
Senaat van Arkansas: Julie 2002 - Januarie 2003
Senator Judy Pridgen het slegs ongeveer sewe maande in die Arkansas Senaat gedien. Sy het senator Doyle Webb se sitplek (distrik 14) beklee toe hy bedank om 'n pos te neem vir die personeel van luitenant -goewerneur Win Rockefeller. Senator Pridgen het senator Webb se komitee -opdragte oorgeneem.
Sy het in die komitees van die regterlike en staatsagentskappe en regeringsake gedien.
Sy wou nie herkies nie, want sy het gesê sy wil nie teen Shane Broadway, wat die verkiesing in November 2003 gewen het, deelneem nie.
Voordat senator Pridgen in die Arkansas -senaat diens gedoen het, het sy in 1992 die eerste vroulike balju in die deelstaat Arkansas geword vir Saline County.
Senaat van Arkansas: 1995-1998
Senator Peggy Jeffries verteenwoordig Fort Smith vir vier jaar in die Senaat van Arkansas, van 1995 tot 1998.
Sy was 'n lid van die Onderwyskomitee van die Senaat en die Komitee vir Vervoer, Veroudering en Wetgewing. Sy het ook gedien in die komitee vir openbare aftree- en sosiale sekerheidstelsels en die gesamentlike ouditkomitee.
Tydens die wetgewingsessies 1995 en 1997 was sy die enigste vrou in die senaat.
Sy was 'n komiteelid van die Republikeinse Nasionale Komitee wat aktief was in die Arkansas -hoofstuk van die Eagle Forum, en het gewerk vir die presidensiële veldtog van senator Ted Cruz van Texas.
Arkansas Senaat: 1984-1994 (Fotogalery)
Senator Charlie Cole Chaffin is verkies in 'n spesiale verkiesing in 1984 na die dood van senator James Teague. Sy is verkies tot Senaat Distrik 16 wat dele van die provinsies Saline en Perry dek.
Tydens Senator Chaffin se eerste (75ste) Algemene Vergadering in 1985 was sy lid van die Onderwyskomitee van die Senaat. Senator Chaffin took part in five legislative sessions and in four of them she was the only woman.
Kamala Harris, tenvolle Kamala Devi Harris, (born October 20, 1964, Oakland, California, U.S.), 49th vice president of the United States (2021– ) in the Democratic administration of Pres. Joe Biden. She was the first woman and the first African American to hold the post. She had previously served in the U.S. Senate (2017–21) and as attorney general of California (2011–17).