Durban, "die grootste Indiese stad buite Indië"
2,5% van die Suid-Afrikaanse bevolking (2011)
Durban • Pietermaritzburg • Johannesburg • Kaapstad • Pretoria
Engels • Ander tale van Suid-Afrika • Hindi • Gujarati • Marathi • Oriya • Oerdoe • Bhojpuri • Awadhi • Tamil • Telugu • Pandjabi • Malayalam • Kannada
Indiese Suid-Afrikaners, Indiër-Suid-Afrikaners of Suid-Afrikaanse Indiërs is burgers en inwoners van Suid-Afrika van Indiese afkoms. Die meerderheid woon binne en rondom die stad Durban, dit maak dit "die grootste Indiese stad buite Indië". Baie Indiërs in Suid-Afrika is afstammelinge van immigrante uit die koloniale Indië (Suid-Asië) van die laat 19de eeu tot die vroeë 20ste eeu. Partykeer word Indiërs ingereken onder die wyer geografiese klassifikasie van "Asiërs".
Daar is nog steeds ’n kulturele, godsdienstige en rassige oorvleuel tussen "Asiërs" en "Indiese Suid-Afrikaners". Tydens die ergste tydperk van segregasie en apartheid het die "Indiese", "Asiatiese", "Kleurling", en "Maleise" groepidentiteite talle aspekte van die daaglikse lewe beheer, insluitend waar ’n persoon word toegelaat om te woon.
Nietemin het die verspreiding van demokratiese verkiesings etniese lojaliteite soms verhoog. Politici en groepe soek ’n manier om te mobiliseer in die mededingende parlementêre demokrasie wat Suid-Afrika sedert 1994 geword het.
Nederlandse knegskap in die Kaap[wysig | wysig bron]
’n Beduidende deel van die slawe wat na die Kaap ingevoer is, het uit dele van Indië (insluitend Bangladesj) gekom. Terwyl die Suid-Afrikaanse geleerdes verkeerdelik aanvaar het dat hierdie slawe van die slaafmarkte gekoop is, was die meerderheid van slawe die slagoffers van ontvoering. Die Nederlanders in die besonder het gedurende die 1600's goeie handel verhoudings met Moslem-regeerders in Indië gehad. Baie slawe het geen identiteit as Indiërs gehad nie en is gerieflik deur die Nederlanders in die Kaap as deel van die "Kaapse Kleurling"- en Kaapse Maleier-gemeenskappe geklassifiseer. Blanke Afrikaners is ook van ’n bietjie Indiese afkoms as gevolg van Nederlandse slawerny, ’n voorbeeld van hierdie is oudpres. F. W. de Klerk, wat in sy outobiografie beweer het dat een van sy voorouers die vroulike slaaf Diana van Bengale was. Daar bestaan geen verwysing na die werklike name van die Indiërs nie en hulle is gerieflik "Christelike" name gegee. Dithet bygedra tot die vernietiging van die slawe se identiteite soortgelyk aan die Mosambiekers en ander slawe wat na die Kaap ingevoer is.
'n Vroeë Indiër wat hom in Suid-Afrika gevestig het was Kalaga Prabhu, 'n goudhandelaar van Cochin. Hy was een van die Konkani handelaars in Cochin (hedendaagse Kochi in Kerala). Omdat hy met die Moslemkoning van Mysore Hyder Ali beplan het om die koning van Cochin omver te werp, is Kalaga Prabhu en sy seun Chorda Prabhu deur die Nederlanders in hegtenis geneem en in 1771 is hulle in ballingskap met hul gesinne na die Kaap die Goeie Hoop gestuur. Geen verdere rekords van die individue en hul afstammelinge bestaan nie.
Ingeboekte arbeiders[wysig | wysig bron]
Die moderne Suid-Afrikaanse Indiese gemeenskap is hoofsaaklik afstammelinge van Indiërs wat vanaf 1860 na Suid-Afrika aangekom het. Die eerste 342 van hulle het per die Truro van Madras gekom; en daarna per die Belvedere van Kolkata. Hulle is as ingeboekte arbeiders vervoer om op die suikerriet-plantasies van die Natalkolonie te werk, en in totaal ongeveer 150 000 Indiërs het as ingeboekte arbeiders oor ’n tydperk van 5 dekades aangekom. Hulle het ook later as ingeboekte steenkool mynwerkers en spoorweg werkers aangekom. Die ingeboekte arbeiders was hoofsaaklik Tamil-, Telugu- en Hindi-sprekendes, en die meerderheid was Hindoes met Christen- en ’n paar Moslem-minoriteite. Indiërs is ingevoer omdat die koloniale owerhede gevind het dat die plaaslike swart Afrikane ekonomies selfonderhoudend was, en dus nie bereid om onder koloniale boere te werk nie. Volgens ander koloniale owerhede was die "jag en veg" Afrika-kultuur van die tyd onversoenbaar met ’n skielike verskuiwing na arbeid. The Mercury koerant het die invoer van arbeid ondersteun, hoewel ander Natalse koerante teen die idee was. In die algemeen is die invoer van arbeid nie as polities belangrik deur die koloniste beskou nie, en die invoer van Indiese arbeid is hoofsaaklik deur beïnvloeding van ’n klein groep van suikerriet-boere gedryf. Die langtermyn-gevolge van die Indiese immigrasie (die vestiging van ’n permanente Indiese bevolking in Natal) was nog nooit in ag geneem nie. (in 1904 het die Indiërbevolking die blanke bevolking van Natal oortref).
Ingeboekte arbeiders op die suikerriet-plantasies is dikwels mishandel, en het in onhigiëniese toestande gewoon. ’n Groot persentasie van die ingeboekte arbeiders het na die verstryking van hul kontrakte na Indië teruggekeer, en ’n paar van hulle het die owerhede in Indië gewaarsku oor die mishandeling wat in Natal plaasvind.
Voormalige ingeboekte arbeiders wat nie teruggekeer het Indië toe nie, het hulself vinnig as ’n belangrike algemene arbeidsmag in Natal gevestig, veral as industriële en spoorwegwerkers. Ander was besig om groente in hul tuine te kweek, die meeste van die groente wat deur die blanke bevolking verbruik was, is deur hulle gekweek. Indiërs het ook as vissers, klerke van die hof en hoftolke gewerk.
Passasier Indiërs[wysig | wysig bron]
Die res van die Indiese immigrasie was van passasier Indiërs, wat uit handelaars bestaan het. Hulle het vir hul eie vervoer betaal en het as Britse Onderdane gereis. Hierdie immigrant Indiërs wat handelaars geword het, was van verskillende godsdienstige agtergronde, naamlik Hindoe enMoslem en grootliks uit Gujarat (insluitend Memons en Surtis); Konkanis, en Urdu-sprekers van Uttar Pradesh het ook later aangekom. As gevolg van hul kleredrag is Indiese Moslem handelaars soms as "Arabiese handelaars" verwys.
Navorsers is besig om pogings voort te sit om lyste van oorspronklike Indiese immigrante te versamel en bekend te maak.
Vroeë diskriminasie[wysig | wysig bron]
In 1893 het M. K. Gandhi in Suid-Afrika aangekom om ’n Indiese sakeman in ’n wettige dispuut te verteenwoordig. Ná sy aankoms in Suid-Afrika het Gandhi rassediskriminasie ervaar, en na aanleiding van die voorstel van wetgewing om die Indiese stemreg in Natal te beperk, het hy weerstand georganiseer. Dit het gelei tot die stigting van die Natalse Indiërkongres. As gevolg van hierdie weerstand het die uiteenlopende groepe van Suid-Afrikaanse Indiane vir die eerste keer verenig. Hoewel die wetsontwerp verslaan is, is dit in 1896 goedgekeur.
Na die einde van die tweede Anglo-Boereoorlog het die nuwe Britse regering van die Transvaalkolonie voortgegaan om die diskriminerende praktyke teen Indiërs te handhaaf.
Oranje-Vrystaat[wysig | wysig bron]
Indiërs is deur ’n 1891 wet verbied om in die Oranje-Vrystaat, ’n destydse onafhanklike Boere-Republiek, te woon. Dit het gelei tot die byna totale afwesigheid van ’n Indiërbevolking in die gebied, ’n situasie wat tot die apartheid era aangegaan het.
Die Durban-onluste was ’n anti-Indiese oproer oorwegend deur die Zoeloes wat in Januarie 1949 plaasgevind het. Die onluste het gelei tot die slagting van meestal arme Indiërs. In totaal het 142 mense in die onluste gesterf en ’n ander 1 087 mense is beseer. 58 winkels, 247 wonings en een fabriek is ook tydens die onluste vernietig.
Die Wet op Bevolkingsregistrasie van 1952 het Indiërs aanvanklik as deel van die Kleurlingbevolking gedefinieer.
In 1961 is Indiërs amptelik as ’n permanente deel van die Suid-Afrikaanse bevolking erken; die Departement van Indiese Sake is gestig en ’n blanke minister het dit gelei. In 1968 het die Suid-Afrikaanse Indiese Raad ontstaan, wat as ’n skakel tussen die regering en die Indiese mense gedien het.
Tydens die jare van apartheid is rassistiese uitdrukkings gebruik om na Indiërs in Suid-Afrika te verwys, waaronder die rassige bynaam 'koelie'.
In 1968 is die Suid-Afrikaanse Indiese Raad deur die regering gestig, en in 1974 is die raad hersaamgestel om voorsiening te maak vir 50% van sy lede om deur die Indiërbevolking verkies te word. Die Raad het nie baie steun geniet nie; in 1981 het slegs 6% van die Indiërbevolking in die verkiesings vir die raad deelgeneem.
In 1983 is die Grondwet hervorm om die Kleurling- en Indiër-minderhede ’n beperkte deelname in aparte en ondergeskikte huise van ’n driekamer-parlement te gee. Hierdie ontwikkeling het beperkte ondersteuning en baie lae stembywoning geniet. Die Indiese huis was die Huis van Afgevaardigdes. Sommige aspekte van die Indiese lewe is deur hierdie huis gereguleer, insluitend onderwys. Volgens die teorie kon die Indiese minderheid beperkte saaklike regte geniet, terwyl die Swart meerderheid hul selfbeskikking by onafhanklike tuislande moet besef. Hierdie afsonderlike reëlings is deur die onderhandelinge van 1990–1994 verwyder. As gevolg daarvan word stemreg na alle Suid-Afrikaners toegeken.
Post-apartheid politiek[wysig | wysig bron]
Amichand Rajbansi se Minority Front (voorheen die National people's Party) het sommige steun in sy vestings behou. Maar na Rajbansi se dood in 2011 het die party in die 2014 algemene verkiesing gedruip om enige setels in die nasionale vergadering te wen.
Indiërs wat voor 1994 burgers was, en dus deur die apartheid-stelsel gediskrimineer was, word beskou as swart vir die doeleindes van Regstellende aksie; Met ander woorde, hulle word geklassifiseer as benadeeld onder apartheid. Hulle kom dus in aanmerking vir "regstellende aksie" en Swart Ekonomiese Bemagtiging toekennings.
Hernude immigrasie[wysig | wysig bron]
Na aanleiding van die einde van apartheid het ’n nuwe golf van die Suid-Asiatiese immigrasie uit Indië, Bangladesj en Pakistan begin. Parallel met die beweging van Afrikane van die diaspora en die naburige Afrika-lande na post-apartheid Suid-Afrika. Onder hierdie post-apartheid immigrante, die kontroversiële Gupta-familie van Indië het tydens oudpres. Jacob Zuma se bewind baie politieke en ekonomiese mag ontvang.
Godsdiens van Indiër-Suid-Afrikaners
Byna alle Suid-Afrikaanse Indiërs is Hindoes, Moslems of Christene. Daar is ook klein groepe Parsis, Sikhs, en Boeddhiste. Die meerderheid van Suid-Afrikaanse Moslems is Indiërs of behoort aan die multi-etniese gemeenskap van die Wes-Kaap.
Vir ’n paar jare het Indiërs onderrig hul moedertaal ontvang. Tot 1991 het die staatsregering Engelstalige onderrig aanbied, met die keuse van een van vyf Indiese tale, naamlik Hindi, Gujarati, Tamil, Telugu, en Urdu wat nie-eksamineerbaar vakke was. Maar die aanbieding van die tale by staatskole is deur die regering opgeskort. Die Nasionale Raad vir Oos-Tale het die regering versoek om weer onderrig in hierdie vyf tale te aanbied. Die provinsiale regering van KwaZulu-Natal het die leer van hierdie tale op skool toegestaan. Hierdie tale kan as derde taal tot matrikulasie gekies word.
’n voorbeeld van ’n bunny chow in Durban, dit het sy oorsprong in die Indiese Suid-Afrikaanse gemeenskap.
Media en vermaak[wysig | wysig bron]
Die Indiese gedenkteken in Johannesburg
DVD- en video-weergawes van Bollywoodfilms is wyd beskikbaar. Groot teatermaatskappye, soos Ster-Kinekor is toenemend besig om Bollywoodfilms te aanbied. Die Indiese kultuur in Suid-Afrika het ’n paar ooreenkomste met die wêreldwye Desi-subkultuur. Suid-Afrikaanse Indiërs het hul eie musikale en literêre kultuur ontwikkel, wat tot ’n mate deur die wêreldwye Bollywood/Desi-kultuur in die 1990's en 2000's verduister is.
Veral in die Durbanse omgangstaal word die woord charou (verskillende spellings) dikwels deur Indiërs gebruik om na hulself te verwys.
Kaartspeletjies, veral die kaartspeletjie Thunee (soortgelyk aan Twenty-eight) is populêr onder Suid-Afrikaanse Indiërs.
Wel-bekende Indiese Suid-Afrikaners[wysig | wysig bron]
↑ "BBC World Service | Bridgin the divide: Indians in South Africa". Bbc.co.uk (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2018. Besoek op 6 November 2011.
↑ "From bondage to freedom – The 150th anniversary of the arrival of Indian workers in South Africa" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 September 2011. Besoek op 24 November 2011.
↑ "The Victoria Street Indian Market 1910–1973" (PDF). Universiteit van Durban-Westville. November 1988. Besoek op 2013-06-12.
↑ "Indian Family Businesses in Natal, 1870–1950" (PDF). Natalia.org.za. Besoek op 29 August 2017.
↑ "The Beginnings of Protest, 1860–1923 | South African History Online". Sahistory.org.za (in Engels). 6 Oktober 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2011. Besoek op 6 November 2011.
↑ "The Beginnings of Protest, 1860–1923 | South African History Online". Sahistory.org.za (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2010. Besoek op 6 November 2011.
↑ "Timeline" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 September 2011. Besoek op 24 November 2011.
↑ "Anti-Indian Legislation 1800s – 1959 | South African History Online". Sahistory.org.za (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2011. Besoek op 6 November 2011.
↑ "1950. Population Registration Act No 30" (in Engels). O'Malley. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Maart 2018. Besoek op 11 Mei 2018.
↑ "Malema under fire over slur on Indians". News24.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Februarie 2020. Besoek op 29 Augustus 2017.
↑ "South African Indian Council". Nelsonmandela.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Februarie 2017. Besoek op 29 Augustus 2017.
↑ "2014 National and Provincial Elections Results". Elections.org.za (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 September 2019. Besoek op 29 Augustus 2017.
↑ "Are the Guptas the new Shaiks?". The M&G Online (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Mei 2020. Besoek op 29 Augustus 2017.
↑ "Cosatu raises red flag on Guptas". Mg.co.za (in Engels). 25 Februarie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Mei 2020. Besoek op 6 November 2011.
↑ "Zuma faces ANC revolt over Guptas" (in Engels). Times LIVE. 27 Februarie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2011. Besoek op 6 November 2011.
↑ "Solving the 'sordid Gupta saga'" (in Engels). Independent Online. 7 Mei 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Desember 2015. Besoek op 7 Mei 2013.
↑ "South Africa – Religion". Countrystudies.us (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Augustus 2017. Besoek op 6 November 2011.
↑ "International Religious Freedom Report 2005" (in Engels). US State Department. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Mei 2019. Besoek op 4 Junie 2013.
↑ "Indian languages to be official subjects in South African schools". NDTV.com (in Engels). 20 Maart 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Desember 2014.
↑ "Charou 4 Eva :: Chatsworth Till I Die". Charous.webs.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Augustus 2017. Besoek op 29 Augustus 2017.
↑ "Charou 4 Eva :: Chatsworth Till I Die". Freewebs.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2011. Besoek op 29 Augustus 2017.
↑ "Rules of Card Games: Twenty-Eight". Pagat.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Januarie 2020. Besoek op 29 Augustus 2017.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Indiese Suid-Afrikaners.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Indiese_Suid-Afrikaners&oldid=2227166"
Die bladsy is laas op 6 Julie 2020 om 03:38 bygewerk.