"Campos de Castilla", die meesterstuk van Antonio Machado | Huidige literatuur
Analise van «Campos de Castilla»
"Campos de Castilla" Dit is die bekendste werk van die briljante Sevilliaanse digter Antonio Machado en dit word in 1912 gepubliseer, hoewel dit later vyf jaar later, in 1917, uitgebrei is. In hierdie werk is die beelde meer eg en minder simbolies as in die vorige boeke hiervan. Die skrywer en die landskappe sê baie oor die skrywer self, die menslike ras in die algemeen en die geskiedenis van Spanje.
In werklikheid is die dekadensie van die land dit word gevoel in die meditatiewe beskrywings van die outeur van sommige plekke of selfs van die karakter van sommige mense. Die raaisels van die lewe of selfs godsdienstige sentiment is ander temas in 'n redelike diep boek waarin Machado sy siel heeltemal ontbloot om alles wat hom bekommer of spook op 'n redelike duidelike manier te openbaar.
Die dood van sy geliefde Leonor dit word gevoel in sewe van die gedigte waaruit die boek bestaan. Daarbenewens gee andersheid en perspektief aanleiding tot voortreflike en vernuftige woordspelings wat veral in die "Gelykenisse" voorgestel word. Die "Spreuke en liedjies" is formeel naby aan die Oosterse filosofie in terme van hul beknoptheid en sensitiwiteit, wat soms aan Japannese of Chinese gedigte herinner.
Ook in die boek is daar 'n redelik uitgebreide romanse genaamd "Die land Alvargonzález", van 'n narratiewe aard waarin die ellende van die mens getoon word, in 'n verhaal waarin ambisie en hebsug nie broederskap verstaan ​​nie.
Ten slotte sal ons sê dat behalwe paaie ook riviere en seë twee van die belangrikste is simbole van die werk, synde die rivier se lewe en die see sinoniem met iets absoluut en onbeperk in wat sommige kritici glo dat hulle die figuur van God sien.
1 Ligging van Campos de Castilla
2 Hoe Antonio Machado Campos de Castilla skryf
3 Die karakters van Campos de Castilla
4 Wat wil die skrywer as slot oordra?
5 Waarom jy Campos de Castilla moet lees
Ligging van Campos de Castilla
Die situasie van die Campos de Castilla-werk vind plaas in Castilla, spesifiek in 'n dorpie, Vinuesa en Muedra, naby Cidones. Trouens, daar word verskeie stede genoem, veral deur die jonger broer wat die wêreld gereis het en weer huis toe is. Die presiese tyd waarin die verhaal afspeel, is nie bekend nie, maar dit bied ons 'n historiese deel waarin dit geleef word gebaseer op onderwerping, gebruike en konserwatiewe lewe. In haar is eer en eer twee baie belangrike gevoelens wat mense definieer.
Daarbenewens stel die skrywer voor dat die optrede van mans beïnvloed kan word deur opmerkings of gesprekke met hul vroue, vandaar die twyfel oor wie presies die idee was om die vader van die gesin te beëindig.
Deur die geskiedenis transformeer die gebeurtenis wat op een of ander manier plaasgevind het die karakters in die toneelstuk, vorm hulle manier van wees en pas hulle aan wat hulle verbind het.
Hoe Antonio Machado Campos de Castilla skryf
Campos de Castilla is in die derde persoon geskryf. Dit het 'n verteller wat die verhaal vertel sonder om enige mening of gevoelens te gee oor wat gebeur, hoewel hy op 'n bedekte manier sy uitdrukking gee aan wat hy voel.
Die sinne is kort en baie gekultiveer. Behalwe vir die beskrywings, alles anders poog om baie te sê met min woorde. Dit is omdat dit 'n werk in vers is, en dit moes dus volgens die maatstawwe van 'n romanse beheer word.
Aanvanklik is die intrige van die verhaal indrukwekkend en vinnig, maar die skrywer het dit gedoen om presies tot die moord te kom, aangesien die hele werk van daar af gefokus is op daardie moord en die gevolge wat dit vir die karakters het.
Wat die werk betref, is dit in tien afdelings verdeel, wat elkeen op die manier getiteld dien as voorspel om te vertel wat in elkeen daarvan vertel gaan word.
Die karakters van Campos de Castilla
Die werk van Antonio Machado Dit is egter redelik kort, wat nie verhoed dat daar verskillende karakters is wat opmerklik is nie en dat dit gerieflik is om te weet, nie net op fisiese vlak nie (iets wat nie te veel beskryf nie), maar meer intern om te weet wat beweeg elkeen.
Onder hulle is dus:
Dit is ongetwyfeld die protagonis van die eerste deel van die werk, en ook die vader van ander karakters. Dit beteken nie dat dit slegs in die eerste verskyn nie, maar dat dit ook in die tweede deel voorkom, maar op 'n geestelike of selfs spookagtige manier.
Die persoonlikheid wat die skrywer aan Alvargonzález gee, is die van a man wat poog om alles moontlik te doen sodat dit goed gaan met sy gesin en niks ontbreek nie. Vir hom is familie die belangrikste. Daarbenewens praat ons oor 'n eerlike persoon en verlief op sy eie.
Alvargonzález se vrou speel nie 'n baie verteenwoordigende rol in Campos de Catilla nie, maar is meer sekondêr. Terwyl die verhaal vorder, hoewel dit op verskillende tye gesien word, is die waarheid ook dat die skrywer dit by a voeg hartseer oor die verlies van haar vermoorde man.
Dit kan natuurlik ook op 'n ander manier gesien word, want as ons voorheen gesê het dat Alvargonzález 'n man was wat alles vir sy gesin gegee het en verlief was, kon die feit dat sy vrou hom verloor het, ook geïnterpreteer word as dat hy verloor het sy sin van die lewe, aan die persoon wat hy so liefgehad en liefgehad het, wat nie weet hoe om sonder hom aan te gaan nie.
Juan is die oudste seun, die eersgeborene. Maar ook een van sy pa se moordenaars. Ondanks die geneentheid wat dit hom gegee het, verteenwoordig die outeur reeds 'n karakter met wie u nie 'n goeie eerste indruk het nie. Hy praat oor hom wat hom met 'n bos voorkop en met baie min sedes beskryf.
Deur die geskiedenis heen ly hierdie karakter aan sy wrede lot, op een of ander manier lei Antonio Machado hom na die gesegde "wie dit ook al doen, betaal daarvoor."
Hy is die tweede seun van Alvargonzález, en ook een van die moordenaars van sy vader. Weereens bied Machado 'n 'lelike' karakter aan waarmee u nie simpatiek is nie, maar eerder agterdogtig. Met ontwykende oë en twyfelagtige sedes het dit dieselfde einde as die vorige.
Miguel is die jongste seun van die gesin. Tot op daardie oomblik woon hy nog nie by hulle nie, maar na 'n bespreking oor sy toekoms, omdat hy nie 'n monnik wou wees nie, verlaat hy die huis. As hy terugkom, gaan dinge in aksie.
In hierdie werk, ook die vrouens van die kinders is belangrikMaar dit is net bykomstighede met dieselfde persoonlikhede as hul eie mans. Trouens, die skrywer gee nie veel stem of stem nie.
Wat wil die skrywer as slot oordra?
Campos de Castilla is nie net 'n toneelstuk waarin 'n moord vertel word nie. Dit praat oor 'n verhaal waarvan die sentrum moord is, maar ook dat daar wel is goddelike geregtigheid, dit wil sê as iemand 'n slegte daad doen, sal daar vroeër of later 'n straf daarvoor wees.
Ons kan dus sê dat Campos de Castilla 'n voorbeeld is van die tipiese uitdrukking 'wie dit doen, betaal', waar die moordenaars uiteindelik na die moord hul eie medisyne neem, omdat hulle aanvanklik nie bereik wat hulle wou hê nie.
Machado fokus egter nie net op hierdie kwessie nie, maar praat ook op ander, op 'n miskien meer versluierde manier, soos die 'liefdesiekte' van die kant van die moeder wat, as sy haar man verloor, hartseer word; of die afguns en jaloesie van die kinders wat die moord op die vader uitlok.
Selfs op die ou end, die skrywer praat van spyt oor wat hulle gedoen het.
Waarom jy Campos de Castilla moet lees
Campos de Castilla is 'n boek wat probeer verduidelik hoe enige soort daad, goed of sleg, gevolge het. Die opvallendste is ongetwyfeld die moord op die vader aan die hand van sy eie kinders, en hoe hierdie uiteindelik "uitgevoer" word deur 'n 'goddelike geregtigheid'.
Dit bly egter ongemerk hoe die verhaal van die jongste seun verander. Hy verlaat die huis omdat hy sy hart wil volg en sy vader besluit om hom sy erfenis te gee om te doen wat hy wil. So gaan hy die wêreld sien en kom terug, nie arm nie, maar gelukkig en verryk in terme van kultuur en geluk. Daarom het die aksies wat goed is, hul beloning in die boek.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » skrywers » Analise van «Campos de Castilla»
Skerp josari dijo
Dit wil my voorkom asof dit 'n bietjie meer diepte moet hê in terme van die ontleding van hierdie digbundel wat heeltemal wegbeweeg van die Modernisme om plek te maak vir die Generasie van '98 deur eenvoudige taalgebruik en probleme aan te spreek in die aangesig van die dekade van SPANJE