Ek het al sedert Julie 4 oor Onafhanklikheidsdag besin. Behalwe vir Amerika se onafhanklikheid van Engeland, vir Joyce en ek, is dit ook 'n viering van onafhanklikheid in die algemeen, ons persoonlike vryheid. Ons persoonlike onafhanklikheid stel ons in staat om ons lewens te kies, te leef, maar ons wil hê, besluit wie ons trou, watter soort werk ons ​​doen, as ons kinders wil hê, en die godsdiens of geestelike pad wat ons volg. Onafhanklikheid gee ons vryheid van keuse.
In al hierdie viering van onafhanklikheid kan ons egter 'n ewe belangrike ding ... afhanklikheid maklik vergeet. Afhanklikheid word selde gevier. In plaas daarvan word dit te dikwels as iets negatief beskou, 'n ongelukkige toestand van die swakkes. Die duidelike afhanklikheid van babas en kinders, die duidelike manier waarop hulle hul ouers benodig, word gewoonlik gesien as 'n tydelike staat. Kinders sal grootword en onafhanklik word, en dikwels word hierdie proses deur die ouers gejaag. Baie kinders ontvang die boodskap dat afhanklikheid gelyk is aan swakheid. Hulle voel die druk om groot te word en onafhanklik te word.
Sê totsiens tot kinderjare en afhanklikheid?
Ek onthou hierdie druk en die hartseer om van my afskeid te wees totsiens. Ek onthou ook dat ek myself moet versper teen die gebrek aan veiligheid en my sensitiwiteit. Ek onthou eendag op die skoolbus huis toe gaan. Die seun wat agter my sit, het my nie liefgehad nie en het 'n geveg met my gekies. Ek was 'n skelm, introverte dertienjarige. In daardie oomblik het ek die sensitiewe kind letterlik weggesteek en die vermomming van 'n sterk vegter aangeval. Die bus het opgehou. Ek het uitgekom, gevolg deur die aansteller en sy vriende wat omring het om te kyk hoe ek geslaan word. Ek het 'n stryd houding met my vuiste aangeneem, soos ek in die flieks gesien het. Ek moes genoeg gedug het, want dit het hom weggehou. Dit en 'n aantal ander oomblikke soos dit het egter ook die kind se deel van my verseël. Dit het jare vir my geneem om my innerlike kind te herwin.
Soms het ek 'n bietjie weggebring in die viering van my behoefte en afhanklikheid. Eenkeer, Joyce en ek was 'n paar jaar gelede genooi om eendag 'n langer opleidingsprogram te lei. Ons is as die "verhoudingsdeskundiges" ingebring. Om een ​​of ander rede het ek veral die belangrikheid van behoefte en afhanklikheid in ons verhoudings aangespreek. Miskien het ek die weerstand in die kamer ervaar, so ek het baie kwesbaar geraak oor my pyn en sukkel om my innerlike kind te vind en sy diep behoefte aan liefde en koestering. Laastens het iemand gepraat, "Barry en Joyce, dit lyk asof jy albei onbewus is van wat ons die afgelope dae geleer het. Ons het gefokus om in ons volle krag te staan, eerder as die behoefte en afhanklikheid van ons innerlike kind. Nou sien ek dat ons nie kragtig kan wees voordat ons ons afhanklikheid omhels nie. Dankie."
Om ons diep behoeftes te verberg ... om ons afhanklikheid en interafhanklikheid te aanvaar
In 'n ander werkswinkel het ek passievol gepraat oor my behoefte aan Joyce se liefde. Tydens 'n breek het 'n vrou Joyce genader en gesê: "Hoe kan jy dit staan? Barry is so behoeftig! "In plaas van haar te antwoord, het Joyce gesê dat sy moet wag en dan hardloop om my te vind. Sy het gesê, "Barry, daar is 'n vrou wat dink jy is te behoeftig." Dit het so 'n glimlag vir my gesig gebring. Ek het na die vrou gehaas, en Joyce het daarop gewys en gesê: "Regtig! Jy dink ek is te behoeftig. Baie dankie. Dit beteken so baie vir my. "
Toe die groep herbou het, kon ek skaars myself bevat. Ek het met almal gedeel wat gebeur het en hoe gelukkig dit my gemaak het. Iemand het werklik die diepte van my behoefte en afhanklikheid gesien. Maak nie saak dat dit haar afgeskakel het nie. Dit was so verfrissend om my afhanklikheid nie van myself en ander weg te steek nie. Dit het soveel energie geneem om my afhanklikheid te stoot.
Ons ware onafhanklikheid is ons aanvaarding van ons afhanklikheid. Solank ons ​​ons innerlike kind verberg of ignoreer wat liefde nodig het, is ons nie vry nie. Toe ek uiteindelik besef hoeveel ek Joyce nodig het, het ek uiteindelik vry gevoel.
Die verskil tussen "Need" en "Neediness"
Onthou die verskil tussen "behoefte" en "behoeftigheid." Baie mense, soos die vrou in ons werkswinkel, besef nie dat hulle twee verskillende dinge is nie. "Neediness" verwag dat iemand anders jou sal gee wat jy nodig het. Dit is anders gerig en, tensy jy dalk 'n klein kind of kind is, gewoonlik 'n afdraai. "Need" is innerlik gerig. Dit verwag niks van iemand anders nie.
In my vroeë jare van ontwaking aan my behoefte, sal ek soms in die middel van die dag Joyce van my werk bel en kondig aan: "Joyce, ek voel my behoefte aan jou liefde." Joyce het geweet ek het niks van haar verwag nie . Dit was bloot 'n viering van my afhanklikheid. Sy sal glimlag en bedank, en voel my koester van haar.
Ons Onafhanklikheid hou ons afsonderlik en geskei
Ons hoogste afhanklikheid is op God. Dit is ons onafhanklikheid wat ons dikwels van die hoogste mag in die heelal onderskei. Wanneer ons ons volle afhanklikheid van goddelike liefde voel, voel ons dat 'n kind deur die mees volmaakte ouers gehou word.
Een van my gunsteling stories gaan oor die dissipel wat sy onderwyser genader het en dringend gesê het: "Ek moet God ken. Help my asseblief, Meester. "Die onderwyser het sy dissipel na die rivier gebring en die dissipel se kop onder die water gehou. Aanvanklik het die dissipel gedink: "Hoe groot, hy doop my, sodat ek weer gebore kan word." Na 'n oomblik of so, en hy het uit die lug geloop, het die dissipel 'n nuwe gedagte gehad: "Waarom verdrink my meester my? ? "Toe hy uiteindelik die bel sien en verstaan ​​dat sy dissipel uit die lug was, het die onderwyser die student se kop uit die water opgehef en gesê:" As jou behoefte aan God net so groot is as jou behoefte aan lug, dan sal jy weet God."
Hiermee nomineer ek 'n nuwe internasionale vakansiedag: Afhanklikheidsdag. Ons kan afhanklikheidsdae vier deur te reflekteer en ons behoefte aan mekaar uit te spreek, ons interafhanklikheid, sowel as ons behoefte aan die goddelike. Ons kan bly wees in die afhanklikheid van ons innerlike kind en voel dus baie geliefd.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > jouself > Herontdek jouself wanneer Life Plaas die druk op U