Definisie en kenmerke van geneesmiddels - Inligting - 2021
Definisie en kenmerke van geneesmiddels
In alle samelewings word dwelmmiddels sedert antieke tye gebruik, maar mettertyd het die eienskappe van verbruik verander. Hierdie situasie is te wyte aan die samevloeiing van sosiale en gesondheidsfaktore. Onder die sosiale faktore kan die volgende genoem word: gebruik van bekende middels in samelewings en kulturele kontekste wat nie verbruik word basies aan die jongste lede van die samelewing toegeskryf, verbruik van sintetiese middels soos LSD en amfetamien afgeleides, verbruik van kragtiger preparate en met meer direkte toedieningsroetes (heroïen binneaarse in plaas van opium gerookte; gedistilleerde drank in plaas van gefermenteer) en die verhoogde misdaad om die geld te kry Presies om dit te koop.
Op die gesondheidsgebied kan veranderinge waargeneem word in die voorkoms van nuwe patologieë en die verskyning van ander wat byna uitgewis is uit gevorderde samelewings. Dit help in die laaste dekade a toename in tuberkulose geassosieer met draers van die menslike immuniteitsgebreksvirus (VIGS)veral in parenterale dwelmverslaafdes en in alkoholiste marginale.
1 Wat is dwelms?
3 Eienskappe van dwelmafhanklikheid
5 Klassifikasie van dwelmmiddels
6 Voorkoms van medisyne
7 Kriteria vir die diagnose van afhanklikheid en dwelmmisbruik
8 Kriteria vir verslawende verbruik
Wat is dwelms?
dwelm dit is "enige stof wat in die lewende organisme ingebring word, een of meer van sy funksies kan verander."
Dat iemand afhanklik is van 'n dwelmmiddel, sal afhang van die interaksie van drie faktore:
Persoonlike eienskappe of vorige ervaring van die onderwerp.
Aard van sy algemene sosiokulturele omgewing en die mees onmiddellike.
Farmakodinamiese eienskappe van die betrokke geneesmiddel, met inagneming van die hoeveelheid wat gebruik word, die frekwensie van die gebruik en die toedieningsroete.
Psigiese afhanklikheid word gedefinieer as "'n situasie waarin daar 'n gevoel van tevredenheid en 'n psigiese impuls is wat gereelde en deurlopende toediening van die middel benodig om plesier te veroorsaak of ongemak te voorkom." Fisiese afhanklikheid word gedefinieer as "'n toestand van aanpassing wat gemanifesteer word deur die voorkoms van intense fisiese afwykings wanneer medisyne-toediening onderbreek word." Hierdie afwykings vorm die 'Onttrekkingsindroom'.
As dwelmgebruik meer en meer gereeld voorkom, praat ons van die psigiese gevolge daarvan en soms om die ongemak wat deur die ontbering veroorsaak word, te vermy.dwelmafhanklikheid.
diepsigiese afhanklikheid Dit is die dwang om 'n sekere middel te neem om die ervaring van aangename en aangename effekte te verkry of om ongemak te vermy.
diefisiese afhanklikheid Dit is 'n toestand van aanpassing van die organisme wat geproduseer word deur herhaalde toediening van 'n stof. Dit word gemanifesteer deur die voorkoms van fisieke afwykings, min of meer intens as die toediening daarvan onderbreek word.
diedwelmmisbruik Dit kom voor wanneer daar in groot hoeveelhede en omstandighede verbruik word wat afwyk van die sosiale of mediese riglyne wat in die gegewe kultuur aanvaar word.
dieonttrekkingsindroom Dit is wat plaasvind nadat daar 'n fisiese en psigiese afhanklikheid is; op die tydstip wanneer die middel ontbreek, verskyn 'n hele stel tekens en simptome van 'n fisieke en psigiese aard, waarvan die intensiteit en tydelike verloop afhang van die tipe dwelm faktore soos frekwensie, hoeveelheid en ouderdom van verbruik.
diequerencia-sindroom dit is die sielkundige simptome wat voor die onttrekkingsindroom verskyn en nadat die gevolge van die laaste middel wat verdwyn het, bestaan ​​uit 'n algemene angsgevoel, 'n intense behoefte om die middel te neem met die gevolglike ontwikkeling van 'n gedrag soek.
dieverdraagsaamheid Dit is 'n aanpassingstoestand wat gekenmerk word deur die afname in die reaksie op dieselfde hoeveelheid dwelm, of deur die behoefte aan 'n groter dosis om dieselfde effek te veroorsaak en te voel.
diekruisverdraagsaamheid Dit is 'n verskynsel waardeur 'n dwelmverdraagsaamheid nie net vir 'n ander soortgelyke soort voorkom nie, maar selfs heeltemal anders is. Vorige gebruik van 'n middel kan die gevolge van ander soorte medisyne op die liggaam verhoog.
dieakute bedwelming Dit kom voor wanneer 'n hoeveelheid medisyne ingeneem word dat die liggaam nie die stof kan uitskakel of transformeer nie.
dieoordosis Dit is die ernstige akute vergiftiging wat voorkom as die toksisiteitsgrens in die organisme oorskry word. Dit hang af van die dosis geneesmiddel wat geneem is, die samestelling daarvan (indien min of meer suiwer), of dit verval en individuele liggaamsveranderlikes soos gewig, metabolisme en verdraagsaamheid.
diepoly ofpoly Dit kom voor wanneer die onderwerp 'n wye verskeidenheid stowwe toegedien word met die uitdruklike doel om hul geestelike funksies te verander. In baie gevalle is daar 'n hoofmedisyne wat afhanklikheid ondersteun, en sekondêre medisyne wat dit aanvul of vervang in situasies van onbeskikbaarheid. Dit is tans selde dat 'n verbruiker van 'n enkele middel gevind word.
deurgedragspatrone die stowwe wat deur die dwelmafhanklike middel gebruik word, word verstaan, asook hul toedieningsroete, frekwensie, verhoudingskonteks waarin verbruik plaasvind, sosiale en kulturele ondersteuning, ens.
Eienskappe van dwelmafhanklikheid
'N Onstuitbare begeerte om die middel te verteer en dit op enige manier te bekom.
Die neiging om die dosis te verhoog deur die liggaam se verdraagsaamheid daarteen. Hoër dosisse is nodig om dieselfde gevoel te kry.
Die voorkoms van 'n onttrekkingsindroom in die geval van 'n skielike onderbreking in verbruik.
Prosedure vir dwelmafhanklikheid
Eksperimentele verbruik: Dit is opstelle wat die persoon uitvoer op grond van die nuuskierigheid van dwelmmiddels, sonder dat hy uitdruklik van plan is om die verbruik te herhaal.
Af en toe verbruik: Die persoon ken die middel en die gevolge daarvan en kies die gunstigste oomblikke en scenario's om hierdie effekte te voel. Verbruik is steeds op 'n afstand en skaars.
Gereelde verbruik: gewone verbruik met kontinuïteit. Aktiewe posisie teen verbruik.
afhanklikheid: Die behoefte aan verbruik is 'n prioriteit en noodsaaklik in u lewe.
Klassifikasie van dwelmmiddels
Depressante van senuweestelsel
Verminder die aktiwiteit van die sentrale senuweestelsel.
opiate: Opium, morfien, heroïne, metadoon.
Alkoholiese drank: wyn, bier, gin, ens.
Hipnotika en kalmeermiddels: slaappille en kalmeermiddels.
Stimulante van die senuweestelsel
Verhoog die aktiwiteit van die sentrale senuweestelsel.
ouer: amfetamiene, kokaïen.
minderjariges: Koffie, tee, kakao, tabak (nikotien).
Dit wat die persepsie verander
Dit verander die vlak van bewussyn en verskillende sensasies (visueel, ouditief, ens.).
hallusinogene: LSD, meskalien.
dagga: Dagga, hasj.
Ontwerp medisyne: ekstase, eva, ens.
Inhalants: oplosmiddels, kleefmiddels, ens.
Daar kan ongeveer geskat word dat tussen 0,5% en 1% van die volwasse bevolking aan opiate verslaaf is, tussen 5% en 10% aan alkohol verslaaf is en tussen 30% en 40% aan tabak verslaaf is. . Afhangend van die land en die sosiale, kulturele, ouderdom en geslag, verskil die voorkoms van dwelmgebruik wesenlik. Oor die algemeen word jong volwassenes in alle samelewings as die grootste verbruikers beskou en dat die voorkoms met ouderdom afneem (volwassenheid, sosiale verpligtinge). Dit kom meer gereeld voor by mans.
Kriteria vir die diagnose van afhanklikheid en dwelmmisbruik
Volgens die American Psychiatric Association, Substansafhanklikheid is die wanaanpassende patroon van dwelmgebruik wat lei tot klinies beduidende agteruitgang of ongemak., uitgedruk deur drie (of meer) van die volgende items op 'n sekere punt in 'n aaneenlopende periode van 12 maande:
Verdraagsaamheid, gedefinieër deur: a) moet die dosis verhoog; of b) afname van die effek met die voortgesette verbruik van dieselfde hoeveelheid stof.
Onthouding, gedefinieër deur; a) die kenmerkende onttrekkingsindroom vir die stof; of b) word dieselfde stowwe (of baie soortgelyk) gebruik om onttrekkingsimptome te verlig of te voorkom.
Die stof word in 'n groter hoeveelheid of in 'n langer periode verbruik as wat die persoon bedoel het.
Daar word aanhoudend gewens of gepoog om die verbruik van die stof te laat vaar of te beheer.
Baie tyd word spandeer aan aktiwiteite wat nodig is om die stof te bekom (byvoorbeeld diefstal), dit te verbruik of te herstel van die gevolge daarvan.
Aansienlike vermindering of verlating van sosiale, arbeids- of ontspanningsaktiwiteite as gevolg van dwelmgebruik.
Die middel word steeds gebruik, ondanks die feit dat hy bewus is van 'n sosiale, sielkundige of fisiese probleem, aanhoudend of herhalend, veroorsaak of gestimuleer deur die verbruik van die stof.
Herhalende gebruik van middels, wat lei tot die nie-nakoming van verpligtinge by die werk, skool of tuis.
Herhalende gebruik van middels in situasies waar dit fisies gevaarlik is (byvoorbeeld om 'n motor te bestuur of masjinerie te bestuur).
Herhaalde regsprobleme wat met die stof verband hou.
Voortgesette verbruik van die stof, ondanks voortdurende sosiale probleme of interpersoonlike probleme wat veroorsaak word deur die gevolge van die stof.
Washton en Boundy (1991) stel vier kriteria voor om te onderskei wanneer die gebruik van 'n dwelm- of ander verslawing (dobbel, inkopies, werk, seks) verslawend raak.
obsessie. Onweerstaanbare behoefte en intense begeerte om die middel te verteer. Die verslaafde verbruiker is behep met die verkryging en gebruik van die dwelm. Dit is 'n prioriteit voor enige ander aktiwiteit.
Verlies aan beheer. Onvermoë om verbruik te beperk of te beheer. Die verslaafde kan dit tydelik ophou gebruik, maar is van mening dat dit onmoontlik is om die dwelm nie weer te gebruik nie, selfs met 'n maksimum poging tot selfbeheersing en wilskrag.
Negatiewe gevolge. Verbruik het voortgeduur ondanks die gevolge soos ekonomiese, familie-, arbeid-, organiese en psigopatologiese probleme.
ontkenning. Dit word ontken dat dwelmgebruik 'n probleem is. Hy let nie op die erns van die negatiewe gevolge nie, ontken dat daar 'n probleem is en word kwaad of word verdedigend as iemand aandui dat sy verbruik buite beheer is.
Fisiese ontgifting kan op buitepasiënt-basis of in 'n hospitaal-ontgiftingseenheid uitgevoer word. Die doel van ontgifting is om die verslaafde in staat te stel om onttrekkingsimptome op die veiligste, gemaklikste en suksesvolste manier moontlik te oorkom. Ongeveer hierdie ontgifting duur tussen twee en drie weke. As dit op buitepasiëntbasis beoefen word, sal die methadon of na 'n kombinasie van opioïderivate, kalmeermiddels en hipnotika. Die ontgifting van hospitale voor die polikliniek hou die voordele daarvan in om die medikasie wat toegedien word te beheer, onttrekkingsimptome deur 'n gespesialiseerde span waargeneem te word en laboratoriumtoetse te kan uitvoer.
Al die sentrums wat hulpprogramme aanbied, kan voor, tydens of na die fisiese ontgiftingsbehandeling gebruik word. Dit is oop sentrums waar verslaafdes gespesialiseerde professionele persone vind, sowel as ander hulpmiddels soos kos, drank, storte, basiese mediese sorg, en in sommige spuite en kondome.
U kan tydens behandeling gebruik dagsentrums en dié van aktiwiteite waarin 'n terapeutiese beroep van die verslaafde gepoog word om sy onthouding te stabiliseer. Dit bied: individuele en groep sielkundige ondersteuning, kulturele, sport en artistieke aktiwiteite. Dit word as ondersteuning gebruik dwelmvrye behandelings- en metadoononderhoudprogramme. Na behandeling, programme van herinsetting van arbeidl, sport en geregtelik.
Video: WHITE TARA mantra BE HEALTHY & STRONG with BUDDA! HEAL THYSELF! Powerful Medicine Mantras PM 2019 (September 2021).