PressReader - Beeld: 2017-07-01 - Rooi­let­ter­dag
Be­gin van nu­we struk­tuur
Die doel was im­mers nooit om men­se uit te sluit nie, maar juis om meer in­klu­sief te wees.
A­fri­kaans­spre­ken­des moe­nie voel dat hul­le ’n klomp din­ge in hier­die pro­ses prys­gee nie.
Ons u­ni­tê­re struk­tuur tree van­dag for­meel in wer­king wat be­te­ken dat die u­ni­ver­si­teit nou as ’n een­heid sal kan funk­si­o­neer. So kry die stra­te­gie be­slag wat in 2015 aan­vaar is en o­pen dit nu­we ver­ge­sig­te vir die u­ni­ver­si­teit, die twee­de groot­ste in die land.
Van 2004 af, toe die NWU tot stand ge­kom het uit die U­ni­ver­si­teit van Noord­wes (voor­heen die U­ni­ver­si­teit van Bop­hut­hats­wa­na) en die Pot­chef­stroom­se U­ni­ver­si­teit vir Chris­te­li­ke Ho­ër On­der­wys (met kam­pus­se in Pot­chef­stroom en Van­der­bijl­park) en kam­pus­se van Vis­ta in die Vaal­drie­hoek, het ons prak­ties as ’n fe­de­ra­le in­stel­ling ge­funk­si­o­neer met d­rie groot­liks ou­to­no­me kam­pus­se (elk met ’n rek­tor) en ’n “NWU-hoof­kan­toor”, of­te­wel in­sti­tu­si­o­ne­le kan­toor.
Ge­gee die uit­da­gings van die tyd was dit ’n ver­staan­ba­re stra­te­gie, maar ons kon nie daar­mee vol­hou nie. Dit was ’n goeie be­gin­punt vir een­wor­ding, maar die tyd was ryp om ’n be­slis­sen­de stap ver­der te gaan.
Ons kon nie lan­ger uit­stel om ten vol­le as ’n een­heid te funk­si­o­neer nie, in oor­een­stem­ming met ons nu­we sta­tuut, wat vroe­ër van­jaar deur die mi­nis­ter on­der­te­ken is.
Waar ons tot nou toe 15 fa­kul­tei­te ge­had het (twee in Van­der­bijl­park, agt in Pot­chef­stroom en vyf in Ma­fi­keng) met, by­voor­beeld, ’n a­par­te fa­kul­teit e­ko­no­mie­se en be­stuurs­we­ten­skap­pe op elk van die d­rie kam­pus­se, elk met ’n de­kaan, is daar van van­dag af een fa­kul­teit e­ko­no­mie­se en be­stuurs­we- ten­skap­pe met een uit­voe­ren­de de­kaan. Op al­le vlak­ke word sul­ke kam­pus-du­pli­se­ring ver­vang deur ’n een­heid­struk­tuur, met ad­junk­de­ka­ne en ad­junk­di­rek­teu­re op kam­pus­se waar daar nie ’n de­kaan of di­rek­teur is nie.
Die voor­de­le is oor­wel­di­gend, al kan dit ’n bie­tjie moei­te en tyd neem om al­les glad te laat funk­si­o­neer. Ons het nie ’n mo­del waar­op ons die NWU kan skoei nie. Ons moet self ’n weg vind. Geen an­der u­ni­ver­si­teit in Suid-A­fri­ka hoef ons u­nie­ke ge­o­gra­fie­se en de­mo­gra­fie­se werk­lik­he­de in ’n werk­ba­re mo­del te ver­dis­kon­teer nie – een waar die stre­we na a­ka­de­mie­se uit­ne­mend­heid en ’n fo­kus op maat­skap­li­ke ge­reg­tig­heid voor­op staan.
Van doem­pro­fe­te se voor­spel­ling dat ons ons A­fri­kaan­se stu­den­te gaan ver­loor en dat tal­le per­so­neel­le­de hul werk gaan kwyt wees, het niks ge­kom nie. Die doel was im­mers nooit om men­se uit te sluit nie, maar juis om meer in­klu­sief te wees. Ons het ook die her­struk­tu­re­ring met groot om­sig­tig­heid ge­han­teer.
Die be­doe­ling van die he­le pro­jek is om ons­self vir die toe­koms te po­si­si­o­neer. Ons wil nie net a­ka­de­mies uit­ne­mend wees nie, maar ook die om­vat­ten­der “ge­hal­te­toets” van suk­ses­vol­le trans­for­ma­sie slaag.
Sa­ke soos die ver­de­re in­te­gra­sie van stu­den­te van kleur op die Pot­chef­stroom­kam­pus en van wit stu­den­te op die Ma­fi­keng­kam­pus, die ver­ge­lyk­ba­re kwa­li­fi­ka­sies van do­sen­te op ver­skil­len­de kam­pus­se wat die­self­de pro­gram aan­bied en ’n taal­be­leid wat op geen ma­nier uit­sluit nie, kry daar­om aan­dag.
Ge­luk­kig is dit p­re­sies wat ons in ter­me van ons nu­we stra­te­gie wil doen. Dit is waar­om ons goed d­rie jaar ge­le­de be­gin het om ’n nu­we plan te for­mu­leer. Ons is bly dat ons deur­ge­druk het en met die goed­keu­ring van die u­ni­ver­si­teits­raad ’n nu­we be­de­ling kan be­tree.
Die groot wins van die nu­we be­de­ling is dus dat ons te meer die in­stru­men­te en struk­tuur het om te doen wat van ons ver­wag word. Ons wil ook doen wat reg is. En dit is om ’n toe­gank­li­ke u­ni­ver­si­teit te wees waar stu­den­te en per­so­neel van ver­skil­len­de ag­ter­gron­de en ta­le me­kaar kan ont­moet, saam­werk en saam groei in diens van al ons men­se.
Ons be­sef dat hier­die in­ge­sla­ne koers nie son­der strui­kel­blok­ke is nie. Maar ons mik nie laag nie, want ook hier­in streef ons na uit­ne­mend­heid.
A­fri­kaans­spre­ken­des moe­nie voel dat hul­le ’n klomp din­ge in hier­die pro­ses prys­gee nie. Al­le ver­nu­wing by die NWU het ten doel ’n u­ni­ver­si­teit waar óók A­fri­kaan­se stu­den­te (van wat­ter kleur ook al) in hul moe­der­taal kan stu­deer. Die punt van ons stra­te­gie is eg­ter dat ons nie kam­pus­se wil kleur­ko­deer of taal­ge­wys in bok­sies plaas nie. Ons ver­loor niks in dié pro­ses nie; eer­der wen ons baie!
In die toe­koms wil ons nóg gro­ter klem lê op ons kor­po­ra­tie­we i­den­ti­teit en kleu­re, met die kos­ba­re i­den­ti­teit van elk­een van ons d­rie kam­pus­se as on­mis­ba­re bou­ste­ne wat die een­heid van die NWU be­ter ver­beeld. Dit al­les ge­beur so dat A­fri­kaan­se stu­den­te tuis voel, nie net op ons Pot­chef­stroom­kam­pus nie, maar op al d­rie kam­pus­se. Dit hou in dat nieA­fri­kaan­se stu­den­te en stu­den­te van kleur op die Pot­chef­stroom­kam­pus tuis moet voel, en wit stu­den­te op die Ma­fi­keng­kam­pus – soos wat al­bei groe­pe­rin­ge dit groot­liks op die Vaal­drie­hoek­kam­pus is. Sou dit nie so wees nie, be­rei ons nie ons stu­den­te vir die le­we voor nie.
Ons sal ook spe­si­fie­ke aan­dag gee aan die di­ver­si­teit van ons do­seer­korps. So sal al­le stu­den­te toe­ne­mend bloot­ge­stel word aan ’n ver­skei­den­heid van per­spek­tie­we, iets wat ’n mens by ’n goeie u­ni­ver­si­teit ver­wag.
Ons wil se­ker maak dat ál ons stu­den­te baat vind by ’n di­ver­se kon­teks en by die bes­te kun­dig­heid in ’n be­paal­de kwa­li­fi­ka­sie­pro­gram. Dit be­te­ken by­voor­beeld dat die bes­te ken­ner op ’n be­paal­de ge­bied per­soon­lik of per te­le­fa­si­li­teit kon­tak met stu­den­te op al d­rie kam­pus­se sal hê.
Hoe­wel hier­die moont­lik­he­de in die ver­le­de be­staan het, het daar in baie ge­val­le min van ge­kom om­dat die struk­tuur dit in die wie­le ge­ry het. Nou kan ons dit doel­ge­rig be­gin toe­pas, on­der lei­ding van de­ka­ne en skool­di­rek­teu­re wat nie meer aan ’n be­paal­de kam­pus ge­kop­pel is nie.
’n On­lang­se stu­die van U­ni­ver­sum wys dat die NWU se a­lum­ni on­der die lo­jaal­ste a­lum­ni­korp­se in die land is. Ons stre­we is om hul lo­ja­li­teit te be­hou en selfs ver­der uit te bou.
Die wins van die nu­we be­de­ling is al­mal se wins. Nie­mand ver­loor iets son­der om veel meer te wen nie. ) Prof. Fro­ne­man is woord­voer­der van prof. Dan Kg­wa­di, die vi­se­kan­se­lier en prin­si­paal van die Noord­wes­U­ni­ver­si­teit.
Die hoof­ge­bou op die Pot­chef­stroom­kam­pus van die Noord­wes­U­ni­ver­si­teit.