Tradisionele opnames is gesluit, vervelig en verwyder uit die lewe. Nou kan ons vrae vra wat meer oop, meer pret en meer in die lewe is.
Die totale opname fout raamwerk moedig navorsers aan om oor opname navorsing te dink as 'n tweedelig proses: werwing van respondente en vrae aan hulle. In afdeling 3.4 het ek bespreek hoe die digitale era verander hoe ons respondente werf, en nou sal ek bespreek hoe dit navorsers in staat stel om vrae op nuwe maniere te vra. Hierdie nuwe benaderings kan gebruik word met enige waarskynlikheidsmonsters of nie-waarskynlikheidsmonsters.
'N Opname- modus is die omgewing waarin die vrae gevra word, en dit kan belangrike impakte op meting hê (Couper 2011) . In die eerste tydperk van opname navorsing was die algemeenste van aangesig tot aangesig, terwyl dit in die tweede era telefonies was. Sommige navorsers beskou die derde era van opname navorsing as net 'n uitbreiding van opname modi om rekenaars en selfone in te sluit. Die digitale ouderdom is egter meer as net 'n verandering in die pype waardeur vrae en antwoorde vloei. In plaas daarvan, die oorgang van analoog na digitaal maak dit moontlik en vereis dat navorsers verander hoe ons vrae vra.
'N Studie deur Michael Schober en kollegas (2015) illustreer die voordele van die aanpassing van tradisionele benaderings om beter te pas by digitale-eeue kommunikasiestelsels. In hierdie studie het Schober en kollegas verskillende benaderings vergelyk om mense vrae via 'n selfoon te vra. Hulle het vergelyk met die insameling van data via stemgesprekke, wat 'n natuurlike vertaling van die tweede-jaar benaderings sou wees, om data te versamel via baie mikro-opdragte wat deur middel van sms'e gestuur is, 'n benadering sonder 'n duidelike presedent. Hulle het gevind dat microsurveys deur middel van sms'e gestuur word, wat lei tot hoërgehalte data as stemonderhoude. Met ander woorde, net die oordrag van die ou benadering in die nuwe medium het nie tot die hoogste gehalte data gelei nie. In plaas daarvan, deur Schober en kollegas duidelik te dink oor die vermoëns en sosiale norme rondom selfone, kon hulle 'n beter manier ontwikkel om vrae te vra wat lei tot hoëgehalte-response.
Daar is baie dimensies waarvolgens navorsers opname modi kan kategoriseer, maar ek dink dat die mees kritiese kenmerk van die modusse vir digitale ouderdom opname is dat hulle rekenaaradministreer word , eerder as ondervraer geadministreer word (soos in telefoon- en gesig-na-aangesig opnames) . Die neem van menslike onderhoudvoerders uit die data-insamelingsproses bied enorme voordele en stel n paar nadele voor. Wat die voordele betref, kan die verwydering van menslike onderhoudvoerders sosiale vooroordeel verminder, die neiging vir respondente om hulself op die beste moontlike wyse te probeer aanbied deur byvoorbeeld gestigmatiseerde gedrag onder rapportering (bv. Onwettige dwelmgebruik) en oorverslagdoening aangemoedig gedrag (bv. stem) (Kreuter, Presser, and Tourangeau 2008) . Die verwydering van menslike onderhoudvoerders kan ook die onderhoudvoerders uitskakel, die neiging om antwoorde op subtiele maniere te beïnvloed deur die eienskappe van die menslike onderhoudvoerder (West and Blom 2016) . Benewens die moontlike verbetering van akkuraatheid vir sommige soorte vrae, kan die verwydering van menslike onderhoudvoerders ook koste drasties verminder. Onderhoudstyd is een van die grootste uitgawes in opname-navorsing en verhoog buigsaamheid omdat respondente kan deelneem wanneer hulle wil, nie net wanneer 'n onderhoudvoerder beskikbaar is nie. . Die verwydering van die menslike onderhoudvoerder skep egter ook uitdagings. In die besonder kan onderhoudvoerders 'n verslag ontwikkel met respondente wat deelnamepryse kan verhoog, verwarrende vrae kan verduidelik en respondente se betrokkenheid kan handhaaf terwyl hulle deur 'n lang (potensieel vervelige) vraelys (Garbarski, Schaeffer, and Dykema 2016) . Omskakeling van 'n onderhoudvoerder-geadministreerde opname af na 'n rekenaar-geadministreerde mens skep dus geleenthede en uitdagings.
Vervolgens beskryf ek twee benaderings wat aantoon hoe navorsers voordeel kan trek uit die gereedskap van die digitale era om vrae anders te stel: die meet van interne toestande op 'n meer gepaste tyd en plek deur ekologiese momentatiewe assessering (afdeling 3.5.1) en die sterkpunte te kombineer van oop en einde vraestelle deur wiki-opnames (afdeling 3.5.2). Die skuif na rekenaaradministreerde, alomtegenwoordigende vraag sal egter ook beteken dat ons maniere moet vra om te vra wat vir deelnemers meer aangenaam is, 'n proses wat soms gamification genoem word (afdeling 3.5.3).