Ek haat globalisering! | Perdebytjie se nes
March 30, 2016 perdebytjie	44 Comments
Previous PostVeervolkiesNext PostKan jy glo?
44 thoughts on “Ek haat globalisering!”
Nou sal ek maar weer vir jou ‘n drukkie aanbied. Gelukkig is daar darem deesdae beter kommunikasiekanale ook en jy sal weet hoe dit met hulle gaan.Ek hoop dit troos so effens.
Dankie Hester!Gelukkig kan mens maklik kommunikeer,soos jy daar sê.My pa het in 1936 na SA immigreer,vanaf Nederland.Daar was geen telefoon of lugpos nie,net ‘n posboot wat vier weke heen en terug gevaar het.Dit moes baie erg vir hom en sy familie gewees het!
Siestog, ja, ek kan my nie voorstel hoe dit moet voel nie.
Ons het in n ander wêreld grootgeword, maar dis die kern van evolusie, Dinge verander en jy moet aanpas of uitsterf. Ek is baie jammer vir jou maar ek dink dis baie van ons tydgenote wat nou hierdie dinge saam ervaar. Bly hulle hier dan is jy altyd angstig. Sou ek wou dat my kinders hier woon? Eintlik nee.
Sou ek sou dat hulle Europa of Engeland toe? Ook nee want die groot probleme lë om die draai.So daar bly min plekke oor helaas. Maar die grootste ding is om jou geld te beveilig dit maak nie saak waar jy woon nie.As ons jonger was het ek verseker vir n groenkaart aansoek gedoen, My dogter het maar die probleem is S A dokters en spesialiste nie daar kan praktiseer tensy hulle van vooraf eksamen skryf nie.
Die keuses is uiters moeilik – ons ouers het dit nie veel gehad nie. maar hulle het weer ander probleme ervaar.
Ek is net bly ek is nie meer n kleuter nie.
Dankie vir die drukkie.Ek weet al hierdie dinge,maar dit bly erg,veral as ek sien hoe hartseer hul ouma en my ander twee kinders was.Ouma weet sy gaan hulle nooit weer sien nie.Dis so finaal.
Angst voor geweld ligt tegenwoordig overal op de loer.
Ik herken de romantiek van een klein en overzichtelijk vliegveld.
De vreugde van verre en spannende reizen is verdwenen.
De meeste vluchten gaan goed, heel goed.
Maar die enkele keer dat er iets misgaat blijft langer hangen.
Gelukkig brengt onze techniek ook videoboodschappen, emailberichten en meer. Veraf wordt daardoor toch weer dichterbij.
Vriendelijke en opbeurende groet,
Baie dankie,Rob.Ek waardeer jou opbeurende boodskap!
Ai ek is jammer! Sterkte
Dankie,Tina…dis maar vandag se lewe.Ek voel darem vanoggend beter as gister.Nou kyk ons vorentoe.
Mens kan niks anders doen…
Daar’s niks wat mens kan sê wat sal troos nie…Tog het ‘n kosbare vriendin se opmerking my bygebly: “Die wat moet gaan, sal gaan – en die wat moet bly, sal bly.”
My kinders se lewens is gereduseer tot elkeen een tas vol klere en ‘n handbagasie met elektronika…ek dink dit was vir hulle ook bevrydend op ‘n manier…vry van al die aardse goed wat mens soms so vashou.Nou is eenvoud hul voorland.
Altyd as ek my oor die kinders begin bekommer, ruk ek myself in die bek deur daardie onoorwinlike entoesiasme en optimisme van die jongmens te onthou. Hulle is toegerus vir die uitdagings!
De wereld is veranderd en juist daarom mogen we niet vergeten te genieten en te leven ook al is het soms moeilijk om angst te overwinnen.
Dit is so waar,maar ‘n ma se angs sal altyd daar wees as dit by kinders kom.
Ai, sterkte. Dis swaar. Ek dink dis altyd moeiliker vir die mense wat agterbly want hulle voel die leemte meer terwyl die wat weggaan besig is met nuwe ervaringe. Ons ouers kry oor swaar met die dat ons ver woon. My oupa en ouma aan my Ma se kant het altwee met hulle ouers uit Nederland na Suid-Afrika geïmmigreer toe hulle jonk was. Hulle het dieselfde vertel van ‘n bootreis en kommunikasie per baie stadige pos.
Dis so waar.Dankie vir die bemoediging.
Dit is goed dat mense gaan waar hulle waardeer word.
Die kuier per e-pos en video oproepe maak sake effens makliker MAAR ……..
Dit is so,maar….
Sterkte Dina, ek kan dink jou hart is baie seer om jou kinders te sien gaan.
Gelukkig is my getroude kinders en kleinkind nie weg nie.Dankie vir inloer en simpatie,Dries.
Gelukkig met vandag se tegnologie kan mens goed kontak behou Dina. Ek hou nie daarvan om jou hartseer te sien nie. Wens ek was daar om jou net ‘n drukkie te gee. Jy is reg oor die wêreld en mense wat so verander het. Dit is maar hartseer. Ek dink aan jou. ♥
Dankie Sonel,ek waardeer jou mooi woorde en vriendskap so baie!
As mens eers n ma is loop mens die res van jou lewe met jou hart BUITE jou lyf…. dit is erg – sterkte. *Drukkie*
Ja,en die angs daarby…baie dankie!
Hou in gedagte ons voorouers het ook land verlaat en Suid-Afrika toe gekom (destyds kolonies). Die verskil tussen toeka se dae en vandag is mens kan daagliks kontak hou bv Skype of as die oomblik aanbreek op die ystervoël klim en binne 24 uur is mens weer bymekaar. Maar ek weet wat jy bedoel, ons het dit aan ons ouers gedoen (net tydelik in werks hoedanigheid) en nou hoekom kuier ons in Switserland? Toerisme? Glad nie dit nie, net om by die kinders te wees.
Jy weet presies waarvan ek praat…dankie dat jy verstaan.
Ag nee, baie sterkte. Ek hou van tegnologie, maar dit begin vir my te voel of ek van die aarde gaan afval as ek nie bybly nie.
Dankie Pixie…ja die ronding van die aarde kan ons dalk laat afgly😀😜
Danke schönen ersten April lieber Gruß Gislinde
Ach Danke schönes Weekend Gruß Gislinde
Sterkte perdebytjie. Dis is seer as die perdebykorf leër raak… en ek voel net soos jy oor globalisasie
Dankie Wolfkind.Ek is darem gereeld in verbinding met hulle,maar dis nie dieselfde as ‘n regte warm lyf nie!
Beslis nie… ek weet hoe jy voel…
Thank you auch ein schönes Weekend Liebe Grüße Gislinde
Ek huil saam met jou. Myne gaan net oor die bult en ek huil al weke aan mekaar. Hoe erg moet dit nie vir julle wees nie!
Ja, in die ou dae was die lughawe iets uit ‘n ander wêreld. Nou is alles agter glas, ‘n stad op sy eie.
Mens raak darem gou gewoond daaraan.Hulle is vandag twee weke gelede weg en ek voel darem baie beter.Sterkte vir jou ook met die leë nes!
Danke lieber Gruß von mir und Umarmung Gislinde
Thank you schönes weekend lieber Gruß Gislinde
Ek voel ook soos jou oor globalisering. Altyd gedink dit moet erg wees as jou kinders oorkant die see gaan bly…. en nou lyk dit my staar dit ons ook in die gesig. Sterkte daar!!!
Dis erg,dus sterkte vir jou ook!
Ai Bytjie ek voel jou seer. So baie sterkte vir die verlang. My jongste dogter was vir vier en ‘n half jaar in London. Gelukkig is sy nou al ‘n paar jaar terug, maar haar hart verlang steeds terug. Dit was ‘n wonderlike ervaring en voorreg wat sy kon geniet. Ek onthou hoe ek verlangend na elke boeing gekyk het en gewens het daai groot voël bring my kind terug!!