Spelterapie vir kinders - metodes, tipes, beteken, voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Spelterapie - Dit is een van die tipes kunsterapie wat 'n psigoterapeutiese metode is, wat gebaseer is op die gebruik van rolspel as een van die mees intensiewe metodes om persoonlike ontwikkeling te beïnvloed. Die kern van hierdie tegniek lê in die gebruik van die terapeutiese effekte van die spel om die kliënt te help om die sosiale of sielkundige probleme wat hindernisse tot persoonlike groei en psigo-emosionele ontwikkeling veroorsaak, te oorkom. Die igroterapie tegniek behels die uitvoering van spesiale oefeninge deur 'n groep individue of deur 'n individu wat verbale en nie-verbale kommunikasie behels en stimuleer, deur middel van 'n spel situasionele take.
Spelterapie is daarop gemik om 'n genesende effek te bied op mense van verskillende ouderdomsgroepe wat ly aan emosionele afwykings, vrese, neurose van verskillende etiologieë, ens. Die metode is gebaseer op die erkenning van 'n belangrike faktor in die persoonlike ontwikkeling van die spel.
Spelterapie word al die psigoterapeutiese areas genoem wat die spel en speelgoed gebruik. Sy word vaker beoefen wanneer hulle met kinders werk. Aangesien alle ander metodes van terapie eenvoudig nie geskik is vir die werk met babas nie. Immers, selfs om 'n probleem by kinders te vind, en selfs meer so die oorsaak daarvan, is dit moeilik, omdat dit meer dikwels nie op die oppervlak lê nie. Baie kenners beveel aan om terapie met kinders te speel, want die spel weerspieël die manier van dink aan kinders, hoe hulle met die omgewing omgaan en emosies hanteer. Die psigoterapeut, wat die spelproses van die kind beheer, leer hom hoe om komplekse gevoelens of situasies te hanteer.
Die metodes van igroterapie laat die emosionele en psigiese toestand van die baba liggies en noukeurig diagnoseer, identifiseer die oorsaak van die probleem, verbeter dit, en bied die kind moontlike maniere om dit te oorkom.
Let daarop dat daar vandag baie metodes van psigoterapie is, insluitend sprokie terapie, sandterapie, ens.
Vandag kan spelterapie geklassifiseer word as: ego-analitiese terapie, wat fokus op die konsep van sosiale leer, nie-direksie-terapie.
Ego-analitiese igroterapie as 'n regstellingsmetode is om die individu te help om emosionele konflikte wat voorheen vervang of verwerp is, te verstaan ​​en te aanvaar. Psigoterapie, gebaseer op die teorie van sosiale leer, behels die onderrig van kollektiewe interaksie tydens die spel, en nie op die emosionele komponent van speletjies nie. Nie-richtlijnpsigoterapie is 'n hulpmiddel vir die kliënt in die manifestasie van sy persoonlikheidskonflikte, terwyl die terapeut hom ondersteun deur refleksie.
Onder die metodes van spelterapie onderskei aktiewe, passiewe, bevrydende, gestruktureerde metode en verhoudingsterapie.
Aktiewe wildterapie as 'n regstelling metode is om te werk met die simboliese verbeelding van die kliënt. Die pasiënt word aangebied om verskeie doelbewus geselekteerde speelgoed te kies wat simbolies aan 'n probleemsituasie gekoppel kan word. Die terapeut tydens die sessie is betrokke by die speel van die opkomende spel situasies. In die loop van so 'n wildterapie vind 'n vinnige afname in die vlak van angs plaas. 'N Eie merker om die kliënt se verhouding met ander mense te verstaan, is die manier waarop hy sy verhouding met die terapeut bou.
Die passiewe metode is 'n spel, onbeperk en nie deur die terapeut gerig nie, dit is eenvoudig teenwoordig. Die spesialis is geleidelik betrokke by wildterapie. Met hierdie metode is die rol van die terapeut meer opvallend. Hy interpreteer slegs af en toe die aksies van die pasiënt. Die leidende rol in hierdie metode behoort aan die kliënt, wat die geleentheid kry om sy eie angs, aggressiwiteit of onveiligheid op 'n speelse manier uit te werk. Die posisie van die terapeut in hierdie metode behoort die gasheer te wees.
Bevrydingsterapie, ontwikkel deur D. Levi en geskep op grond van die oortuiging dat die spel aan kliënte emosionele response gee. Tydens die sessie rekonstrueer die terapeut die traumatiese gebeurtenis terwyl hy die kliënt help om die negatiewe emosies wat tydens die traumatiese situasie ontstaan ​​het, te oorkom, hulself te bevry van vrees, woede of ander gevoelens wat deur hierdie gebeurtenis gegenereer word, uit te druk. Dit is in die spel dat die individu die situasie beheer, waardeur hy van 'n slagoffer na 'n dokter verander, van 'n passiewe na 'n aktiewe rol.
Gestruktureerde terapie is 'n tak van bevrydende terapie en is daarop gemik om spesifieke probleme op te los.
Verhoudingspsigoterapie is 'n rigting nie ver van passiewe psigoterapie nie, maar die klem word daarop gelê op wat in die konsultant se kantoor gebeur, en nie op die kliënt se vorige ervaring nie. In hierdie geval word die pasiënt volledige vryheid van aksie in die teenwoordigheid van die terapeut ontvang.
'N Spesifieke kenmerk van die spelterapie is sy bilaterale aard waarvan die elemente gered word in enige spel van 'n kollektiewe aard. Die eerste kant word uitgedruk in die uitvoering van werklike aktiwiteite, vir die implementering van watter aksies benodig word met betrekking tot die oplossing van spesifieke, dikwels nie-standaard take. Die tweede kant hou verband met die feit dat sommige oomblikke van so 'n aktiwiteit voorwaardelik is, wat help om die situasie in werklikheid met abstrakte omstandighede en verantwoordelikheid te abstrak.
Bilaterale spel bepaal sy ontwikkelingseffek. Psigokorrektiewe effekte van speelspeletjies word behaal deur 'n positiewe emosionele verhouding met ander te vestig. Die spel maak aanpassings aan onderdrukte negatiewe emosies, vrese, onbeslisheid, onsekerheid, brei die vermoë om te kommunikeer.
Onderskeidende kenmerke van die implementering van igroterapii verander vinnig situasies waarin die voorwerp dit manipuleer en dieselfde vinnige aanpassing van aksies tot nuwe omstandighede.
Igroterapiya as 'n regstellingsmetode het die volgende spesifieke meganismes:
- simulasie van die stelsel van openbare betrekkinge in 'n visuele-effektiewe model in spesifieke spelomstandighede, wat deur die kliënt en oriëntering in sulke verhoudings gevolg word;
- die transformasie van die individu se posisie in die rigting om persoonlike en kognitiewe egosentrisme en logiese desentrasie te oorkom, waarvolgens begrip in die spel van 'n eie 'I' is en die maatstaf van sosiale bevoegdheid en neiging om probleemsituasies op te los, toeneem;
- gelyktydig met die spel werklike verhoudings ontwikkel op grond van gelykheid en vennootskap, samewerking en samewerking, wat die moontlikheid bied van persoonlike ontwikkeling;
- organisasie van geleidelike studie in die spelproses van nuwe, meer toepaslike metodes van oriëntering van die individu in konfliksituasies, hul vorming en assimilasie;
- organisasie van individuele oriëntasie op die toewysing van gemotiveerde emosionele stemmings en om hul begrip deur middel van verbalisering te verseker, waarvolgens bewustheid van die betekenis van die konfliksituasie, die ontwikkeling van sy nuwe betekenisse is;
- ontwikkeling van die vermoë om aktiwiteite op willekeurige wyse te reguleer, gebaseer op die ondergeskiktheid van aksies tot 'n stelsel van reëls wat die uitvoering van die rol en gedrag in die proses van toneelterapie sessies bepaal.
Spelterapie vir kinders
Die spel is nie net een van die gunsteling aktiwiteite van kinders nie, maar ook die leidende aktiwiteit van kinders, van die vroegste jare tot die skoolgaande ouderdom. En die vermoë om te speel bly by die individu regdeur sy lewe. Met die hulp van die spel is die ontwikkeling van motoriese funksies en kognitiewe vermoëns in die kind. Dit is ook die belangrikste leermetode vir die kind. Vir kinders verteenwoordig die spel die belangrikste moontlikheid van interaksie met die omgewing, waardeur dit ook die funksie van sosialisering verrig. Daarbenewens speel die kind natuurlik in die spelproses die negatiewe emosies wat daarin voorkom.
Spelterapie is 'n uitvloeisel van kunsterapie, wat help met die bereiking van sielkundige troos deur 'n individu deur middel van dobbelaktiwiteite. Dit is 'n redelik effektiewe remediëringsmetode vir die werk met babas met heeltemal verskillende geestelike eienskappe. Hierdie metode word nie aanbeveel om in die werk geoefen te word met individue wat ly aan volledige outisme of nie-kontak skisofrenie. Spelterapie word gebruik:
- met sielkundige traumae wat geassosieer word met die egskeiding van ouers;
- Om die prestasie van kinders met leerprobleme te verbeter;
- vir die regstelling van aggressiewe en angstige gedrag;
- vir die voorkoming en behandeling van verskillende fobies, kinders se vrese;
- met verstandelike vertraging en verstandelike vertraging ten einde ontwikkeling te versnel;
- stotterende en baie ander probleme.
By die keuse van igroterapie-metodes, is dit nodig om voort te gaan uit die vereistes van die spesifieke doelwitte van die korrektiewe impak en van hoe stabiel die prestasie-aanwysers van die impak op die individu net spelterapie is.
As 'n parameter van die doeltreffendheid van wildterapie word die aspirasie van kinders om kommunikasie en interaksie met die omgewing in die span in stand te hou, in ag geneem. Dit word gemanifesteer in positiewe persoonlike transformasies, verskuiwings wat lei tot selfbewustheid, verbetering van psigo-emosionele welstand, positiewe dinamika van intellektuele ontwikkeling as gevolg van die verwydering van emosionele angs en spanning. So, byvoorbeeld, sosiale kommunikasie terapie bestaan ​​uit oefeninge van 'n mobiele aard, wat help bou positiewe, emosioneel warm verhoudings met kinders. Die speel van igroterapie vereis nie spesifieke toerusting nie, en sy tegnieke is meer intuïtief in die natuur.
M. Panfilova, die ontwikkelaar van igroterapie-metodes, het bewys dat deur die speletjies van die kind mens opgelei kan word in die behoorlike konstruksie van 'n dialoog wat sy hiperaktiwiteit verminder. Panfilov se spelterapie is 'n kompleks van moderne psigoterapeutiese metodes wat bestaan ​​uit speelterapie, sprokie-terapie, gespreksmetode, kunsterapie, liggaamsterapie, psigodrama-elemente, tekenterapie, ens.
Die belangrikste tipes wildterapie kan geklassifiseer word afhangende van die teoretiese benadering tot sielkunde. Spelterapie word gebruik in psigoanalise en in die huishoudelike sielkundige wetenskap. Onderskei ook spelterapie-reaksie en bouverhoudinge, primitiewe spelterapie. In ooreenstemming met die vorm van organisasie van aktiwiteit, is igroterapie individueel en groep. Volgens die struktuur van die materiaal wat daarin gebruik word, word igroteterapie geïsoleer met ongestruktureerde materiaal.
Die begin van die spelterapie kan beskou word as die 20ste van die vorige eeu. Die oorsprong daarvan word opgespoor in die geskrifte van M. Klein, A. Freud, G Gug-Helmut. Daar word geglo dat die gebruik van die spel in psigoanalise tot 'n mate gedwing is.
M. Klein het geglo dat dit met behulp van analise moontlik is om uit te skakel of in elk geval 'n voordelige uitwerking op die geestelike ontwikkeling van kinders te hê. Daarbenewens het die analise 'n positiewe uitwerking op die vorming van 'n gesonde kind, en mettertyd sal dit 'n belangrike toevoeging tot die onderwys word. Die spel van psigoanalise is beskou as 'n voorwaardelike aktiwiteit, waarin 'n individu wat vrygestel word van verbods en druk vanuit die openbare omgewing met behulp van speelgoed en spelmanipulasies met hulle, rolle speel, onbewuste stygings en neigings in 'n spesifieke simboliese vorm manifesteer.
Die idees van pasiëntgesentreerde igroterapie is bestudeer en uitgebrei deur V. Exline en C. Rogers. Die taak van sulke psigoterapie is om nie die individu te verander en te herwerk nie, om hom spesiale gedragsvaardighede te leer, maar om hom die geleentheid te gee om homself te word. Die spelpsigoterapeut probeer nie om die individu te laat groei nie, maar skep die optimale toestande vir groei en persoonlike ontwikkeling vir almal.
In een sin is die take van igroterapie, wat op die individu gebaseer is, in ooreenstemming met die innerlike aspirasie van die individu teenoor selfverwesenliking. 'N Onontbeerlike voorwaarde, dikwels heeltemal buite sig, is om 'n positiewe groei-ervaring vir 'n baba te verseker in die teenwoordigheid van 'n volwassene wat dit verstaan ​​en ondersteun, waardeur die kind interne kragte in sy eie persoon kan opspoor. Daarbenewens moet die taak van regstelling onder geen omstandighede die direkte transformasie van 'n persoon se persoonlikheid wees nie, aangesien die instelling van so 'n doel sou beteken dat 'n individu se persoonlikheid verwerp word soos dit is en die oorspronklike verklaring van kliëntgesentreerde psigoterapie weerspreek - onvoorwaardelike aanvaarding van die vak. Korrektiewe werk moet gefokus word op die goedkeuring van die individu "I" van die individu, sy intrinsieke waarde.
Spelterapie in die kleuterskool
Die rol van wildterapie vir 'n klein individu is enorm. Dit dra by tot die ontwikkeling van die kind se vermoëns, die oorkom van konflikte en die bereiking van sielkundige balans. Die spel help die kind om vinniger en vinniger te leer, om vaardighede te bekom wat later in die lewe vir hom nuttig sal wees.
Spelterapie vir voorskoolse kinders as 'n metode van korrektiewe impak op hul psige kan toegepas word op werk vanaf die ouderdom van twee. 'N Kind word 'n rolspelende igru ​​aangebied om sy emosionele toestand, vrese en moontlike psigotraumas te verduidelik, wat die kind nie kan vertel nie. Kenners in speelterapie beweer dat kinders met die hulp van die spelproses geleer kan word om meer vrylik met die omgewing te skakel, skoolprestasie te verbeter, hul hiperaktiwiteit, aggressiwiteit en ander gedragsafwykings te verminder.
Spelterapie in die kleuterskool vandag word beskou as een van die neigings van die moderne tyd. Vandag het byna alle kleuterhalwe in hul personeel 'n sielkundige wat kinders ontwikkel met behulp van die spelterapie-metode. Gewoonlik in kleuter, is elemente van speelterapie teenwoordig in die daaglikse roetine.
Die hoofpersoon in die gebruik van igroterapii sal altyd 'n kind wees. Die sielkundige se taak is om vriendelike verhoudings met en tussen kinders te handhaaf, help om die kind se "Ek" vir homself en onder andere te beweer. Daar word aanbeveel om klasse in die kleuterskool te begin met speletjies wat daarop gemik is om sielkundige welsyn te verbeter.
Spelterapie vir voorskoolse kinders bied emosionele ontspanning, verlig senuweespanning, verminder die vrees van duisternis, straf, beperkte ruimtes, optimaliseer buigsaamheid in aksies, bevorder die ontwikkeling van groepsnorme van gedrag, maak kontak tussen kinders en hul ouers, ontwikkel koördinasie van bewegings en behendigheid. Belangrik in die spelterapie is respek vir die begeertes van die kind, sy aktiewe posisie in die spel. Die sielkundige het die taak om die spel te laat bring. Tydens die spel moet jy aandag gee aan die gesondheid van die kind.
Igroterapiya voorbeelde van speletjies gefokus op die regstelling van verskeie vrese, is rolspelende situasies. Byvoorbeeld, die spel "Brave mice", waarin 'n kat en muise gekies word. Die muise loop en piep terwyl die kat in sy huis slaap. Dan word die kat wakker en probeer om met muise wat in die huis kan wegsteek, in te haal. Dan verander die kinders rolle.
Speel "dogter-moeders" met poppe het ook 'n terapeutiese effek, ontdek potensiaal en openbaar die innerlike wêreld van die kleintjies. In spelprosesse simuleer die kind die situasie in ooreenstemming met die situasie by die huis. Dit is, die kind sal familieverhoudings na die spel projekteer.
Daarom is die belangrikste taak van die psigoterapeut in speelterapie aandagige waarneming van die gedrag. Dit word nie aanbeveel om die reëls van die spel te reguleer nie, dwing of vertraag die spelproses nie. In die proses van wildterapie moet die psigoterapeut die gevoelens van die kind verstaan, om vir hom 'n soort spieël te word wat hom help om homself te sien. En die regstelling proses in die spel moet outomaties plaasvind. Die sielkundige moet 'n ernstige oortuiging uitdruk dat die kind selfstandig kan omgaan met die probleme wat ontstaan ​​het.
Volgens die teorie en praktyk van spelpsigoterapie is verskeie monografieë gepubliseer. Byvoorbeeld, Panfilov se spelterapie, het vandag 'n ware bestseller geword. Panfilov bied in sy boek 'n voorbeeldige spelpsigoterapieprogram saam met kinders en hul ouers, beskryf spelterapie en voorbeelde van terapeutiese en opvoedkundige speletjies, stel metodes bekend vir ouerinteraksie met kinders wat geneig is tot angs, aggressie en hiperaktiewe kinders.
Игровой процесс активизирует ресурсы, раскрывает личностный потенциал и способствует росту. Selfuitdrukking deur die spel is direk verwant aan die versterking van die geestesgesondheid van die individu en kan beskou word as 'n beduidende faktor van psigokorrektiewe impak. Tog, die psigokorrektiewe potensiaal van die spelproses vandag, vir al sy onbetwisbaarheid, is nie genoeg in praktiese sielkunde toegepas nie.
Spelpsigoterapie is 'n seldsame ervaring vir die sosiale ontwikkeling en geestesgesondheid van 'n kind, wat die geleentheid bied vir 'n individu om met 'n volwassene te kommunikeer. Dit kan 'n psigoterapeut, onderwyser, sielkundige, ouers en ander wees. Spelaktiwiteite stimuleer die vorming van arbitrêre verstandelike prosesse, dra by tot die ontwikkeling van intellektuele aktiwiteit en verbeelding, lei tot die verbetering van die muskuloskeletale stelsel en volgehoue ​​aktiwiteit, na die kind se oorgang na denkgedagtes, spraakontwikkeling.
In die loop van die bepaling van die funksies van die spelaktiwiteit, is dit nodig om verder te gaan as die belangrikheid daarvan vir die korrektiewe en ontwikkelingsinteraksie van die mentor met die kinders en die ontwikkeling van die vertrouensverhouding van die mentor by die ouers te bevorder. Gevolglik het die ontwikkeling en seleksie van gereedskap, spesifieke metodes van spelterapie, gefokus op die vestiging van 'n positiewe emosionele verhouding van kinders tot 'n volwasse mentor, die vorming van kontakte en verhoudings tussen hulle om nie-kommunikasievermoë, lae selfbeeld, isolasie en fobies te oorkom.
Igroterapiya stel jou in staat om noue terapeutiese kontak met die psigoterapeut se ouers van kinders in 'n wye verskeidenheid tipes en konfigurasies te vestig, van berading tot opleiding vir ouergroepe. As 'n manier om te speel terapie, kan jy 'n verskeidenheid buitenshuise speletjies, modellering en tekeninge, speel met sand of poppe, sosiale kommunikasie terapie, ens.
Sosiale kommunikasie terapie het hom bewys in die regstelling van die kommunikatiewe sfeer van voorskoolse kinders. Dit kan verskeie speelgereedskap en nie-dobbelstegnieke gebruik wat konflikpreventie leer, wat daarop gemik is om wedersydse begrip te verbeter en jou eie gedrag te beheer.
Middelen van igroterapie is ontwerp om die werklikheid te simuleer, wat die geleentheid bied vir die kind om 'n gevoel van geluk te ervaar, sukses, sukses, laat jou toe om jou eie fisiese en intellektuele vermoëns te openbaar. In terme van die spel word die persoonlikheid van die kinders uitgedruk.
Onder die mees suksesvolle tipes igroterapie kan poppeterapie onderskei word as gevolg van sy beeld, helderheid en wesenlikheid, waardeur 'n dieper inskrywing van die kind in die spelwerklikheid plaasvind en die spel van dogtermoeders. Absoluut alle babas se gunsteling-aktiwiteit is om die poppe die name van regte mense om hulle te gee, of helde van sprokies, spotprente, ens. Om 'n kind se spel te sien, kan ouers verstaan ​​dat hy bekommerd is oor wat hy wil hê, wat woede veroorsaak.
Vandag word skaak- en musiekspelterapie ook suksesvol toegepas. Hierdie terapieë is ontwikkel vir die oplossing van verskeie take op dieselfde tyd: om 'n kind te verstaan, die kinders se verstand, emosies en gevoelens te beïnvloed. Selfs in die Arabiese stamme is skaak beskou as die beste metode om senuweesiektes te behandel. Vandag is daar byna niemand bereid om die voordelige uitwerking van klassieke musiek op die menslike liggaam uit te daag nie.
Speel in ons tyd het die beste praktyk geword wat die ontwikkeling van 'n kind bevorder, ongeag sy intellektuele en fisiese vermoëns. Die kind leer immers met behulp van die spel die korrekte toespraak, leer om te besin en self besluite te neem.
Vandag, in die proses om tradisionele en nie-tradisionele metodes van regstelling toe te pas, word spesiale tegnieke toenemend gewild, waarvan een die wildspel ter plaatse is. Sy beginsels is redelik eenvoudig en reguit. Na alles, speel in die sand is een van die natuurlike aktiwiteite van die baba. Hul effekte is opvoedkundig, kognitief en projektief.
Die beginsel van sandterapie is eers deur K. Jung voorgestel. Volgens hom is sandspeletjies gemik op die vrystelling van geblokkeerde energie en die aktivering van die selfheling, wat oorspronklik in die individu gelê is. Die fundamentele aard van die sand igroterapie postulaat lê in die oordrag na die sandbox gebied van die fantasieë en ervarings van die individu, in die onafhanklike beheer van eie impulse en hul uitdrukking in 'n simboliese vorm.
Die taak van sandpsigoterapie, soos enige ander manier van igroterapie, lê nie in die transformasie van die individu se persoonlikheid nie, maar in sy onderrig van spesiale gedragsvaardighede en wat hom in staat stel om te wees soos hy homself sien.
Sandspelterapie is die mees vrugbare en effektiewe metode om met kinders met geestelike vertraaging te werk. Sulke kinders produseer dikwels baie komplekse (byvoorbeeld 'n minderwaardigheidskompleks of gebrek aan selfvertroue), as gevolg van die teenwoordigheid van geestelike probleme. Daarom moet meer aandag aan die psigo-emosionele sfeer van kinders gegee word.
Die metode van sandpsigoterapie is gemik op die ontwikkeling van emosies, fantasie, tasbare sensasies, fyn motoriese vaardighede, samehangende spraak. Hierdie metode van spelterapie het bewys dat die effektiefste in remediërende werk met vrese, angs, reticence, aggressiveness, hyperactivity was.
Die kind in die proses om met sand te speel, toon die diepste emosies, ervarings, angs, word vrygestel van fobies, waardeur die ervaring nie vertaal word in geestelike trauma nie. Sandspeletjies bied kinders die ervaring van selfoplossing van konfliksituasies, gesamentlike probleme oorwin, bydraes tot tydren, leer om na ander te luister en hulle te hoor. Sulke speletjies help om die wêreld rondom hulle beter te verstaan, die eerste wiskundige voorstellings te ontwikkel en die harmonieuse werk van hande en oë te leer.
Die basiese beginsel van die spelproses op die sand is om spesifieke stimulerende toestande te skep waaronder die kind gemaklik, veilig en in staat sal wees om sy kreatiewe aktiwiteit uit te druk. Nog 'n ewe belangrike beginsel van terapie is "werklik" in die werklikheid, dws speel verskillende situasies met sprokie karakters. So, byvoorbeeld, sal 'n kind wat die rol van 'n prinses se verlosser speel, nie net verskillende maniere uit 'n moeilike situasie aanbied nie, maar hy sal die situasie met behulp van figure in die sand werk.