Die Borman boetas het ons daardie aand bederf met pap en smoor en ordentlike tjops. Eerste keer in my lewe wat ek 'n man in sy slaap sien eet. En sommer heelwat ook. Ons het almal sommer net daar langs ons rygoed gelê, moeg genoeg dat dit nie gepla het nie. Van Tsumkwe af het ons die volgende oggend alle petrol houers vol gemaak en Noord gebeur in Sikereti/Khaudum park se rigting. Dis 'n lekker breë grondpad met 'n lekker sandjie om man so af-en toe wakker te skud. By die park se hek gekom het ons aan hul ons plan verduidelik om om die grensdraad te ry en die manne het ons aangeraai om in elk geval 'n permit uit te neem om bo by die Khaudum se hek weer te kan uit vir daai laasste 46km stuk hoer-sand. Ek het al baie sand in my lewe gery en ek het gedink ek kan sand ry. Hierdie sand is nogal 'n ander storie, 'n 990 se keel wil toetrek in 3de.. Ons is almal skotvry daardeur. Ok behalwe dat my exhaust bracket deur een van die hoops afgebreek en weggeval het. In normale omstandighede sou ek van my maats verwag om die ding te sien en op te tel maar ek is seker daai sand is so sag die ding lê seker reeds 'n meter onder die sand net nadat hy afgebreek het. Die spirits was lekker hoog toe ons by die grootpad wat reg oos in die Caprivi loop aankom. Selfs die bakkie manne se smiles kon ons nie demp nie, ons het gou 'n lekker koue bier geniet onder 'n groot boom terwyl Attie vir ons ekstra tubes gerëel het saam met 'n petrol trok vanaf Grootfontein..Ek laai paar fotos..
Ek en Eugene by die hek met 'n boner..permitte uitgeneem en toe reg wes teen die park se grens af tot by die hoek en toe reg Noord tot by die Noorde hek..
Op die laasste foto het daar 'n draad in Attie se wiel beland. Later die middag het daar 'n draad my amper bo-van my fiets af geruk en gelukkig het my (toe-al) moertoe boots my gered van 'n enkel wat net aan 'n aar sou hang. Die X-Kulcha broek het egter 2de gekom..
Hoe verder Noord ons beweeg het hoe meer aggressief het die sand geraak en Rickus was natuurlik besig om 'n "World record attempt" uit te voer wat papwiele aanbetref..gelukkig het die bakkie ons op 'n stadium te hulp gesnel met 'n koue ding uit die yskas. Dit was egter nog lank nie die laasste papwiele vir die dag nie..
Na al die papwiele het ons lekker spoed gemaak tot by die Noorde Hek van die park waar ons darem bietjie gesigte kon spoel onder die water en weereens 'n lekker koue (nee wag, yskoue) bier kon geniet.. daar deur daai hek lê daai 46km se hoer-sand..
Soos Dewald reeds ons roete beskryf het wil ek net bylas. Ek was al in die winter met ‘n bakkie deur die Kaudum. Dit is nie dieselfde sand nie!!!
Die wat my ken weet hierdie wêreld en tipe terrein is my gunsteling tipe ry. Ek geniet die hardewerk en afgeleë gevoel. Die bosveld duine is vrek mooi. Ons het so op die harder dele gestop elke 15 km dat die bakkies kon opvang.
Die happy feelings het op die teer na 50 km verlep. Rickus het gestop... al die teer ry het hom moeg gemaak . Seriously hy het afgetrek en moes eers rook. Die sand en bos is ok vir die Suide Kalahari boer, maar teerpad is sy swakplek. Ek was saam met die regtemense op die regte plek het ek besef.