Die kerk is geroep om ’n vissersboot te wees, nie ’n passasiersboot nie. ’n Vissersboot het gewoonlik nie passasiers nie.
Almal daarop is bemanning. Elkeen aan boord het ’n bepaalde taak en funksie. Almal is gefokus op dieselfde doel: om soveel moontlik vis te vang. ’n Goeie vangs hou vir almal voordeel in.
Hoe toepaslik is hierdie beeld nie op die kerk nie! As almal in die kerk maar hierdie waardes en beginsels kon verstaan en aanvaar. Die dag toe jy deel van Jesus se kerk geword het, het jy ook ’n bemanningslid van sy vissersboot geword. Soos elke enkele lid van die liggaam ’n spesifieke en spesiale funksie het, het ook ek en jy elkeen ’n bepaalde verantwoordelikheid op God se boot. Of ons nou die leier van die gemeente (die kaptein van die boot), ’n ouderling, ’n voorbidder, ’n kategeet, ’n sitplekaanwyser, ’n kleingroepleier of ’n gemeenskapswerker is, ons is deel van die bemanning van sy boot. En ons het die gesamentlike visie, die groot doel voor oë, om soveel moontlik mense vir die koninkryk van God te wen.
Daar kom ’n dag dat die verskillende “bote” van God se vloot sal terugkeer na die hawe. Dan sal die groot Skeepseienaar die luike oopmaak om te sien hoeveel vis ons vir Hom gevang het. Dit is wat vir Hom die meeste sal saak maak. Want, jy sien, die kerk is die één organisasie wat nie vir homself bestaan nie, maar vir ander. Daarom kan ek en jy nie net passasiers wees nie.