Die Here sien ons raak, ook op ons eensame pad
“En ‘n engel van die Here het met Filippus gespreek en gesê: Staan op en gaan na die suide op die pad wat afloop van Jerusalem na Gasa. Dit is ‘n eensame pad. Toe het hy opgestaan en gegaan. En daar was ‘n man van Ethiópië, ‘n hofdienaar, ‘n staatsamptenaar van Kandacé, die koningin van die Ethiópiërs, wat oor al haar skatte was en na Jerusalem gekom het om te aanbid. En hy was op die terugreis en het op sy wa gesit en die profeet Jesaja gelees” - Handelinge 8:26-28 OAV.
Filippus is deur die Here gestuur. Daar was twee paaie wat van Jerusalem na Gasa gelei het. Hy moes nie na die hoofweg gaan nie, maar na die eensame pad waar daar min verkeer was. Op daardie eensame pad was daar iemand wat na Jesus Christus gesoek het.
Ethiopië van daardie tyd was geleë waar die huidige Soedan is, net suid van Egipte (die land Kus van die Ou Testament). As kamerling van die koningin, was die hofdienaar 'n ontmande persoon (sien NAV), en hy sou nie, al het hy in God geglo, tot die gemeente van Israel kon behoort nie (Deut 23:1). Hy was 'n ernstige soeker na die diens van die ware God. Vir hom sou die profesie in Jes. 56:4-5 daardie dag in werking tree: “Want so sê die Here aan die ontmandes wat my sabbatte hou en verkies wat My behaag en vashou aan my verbond: Ek sal aan hulle in my huis en binnekant my mure 'n gedenkteken en 'n naam gee wat beter is as seuns en dogters: 'n ewige naam gee Ek aan hulle, wat nie uitgeroei sal word nie” (Jes 56:4).
Die hofdienaar was besig om Jesaja 53 te lees, en Filippus het na aanleiding hiervan die evangelie van Jesus aan hom verduidelik. Sy oortuiging was duidelik toe hy sê: “Ek glo dat Jesus Christus die Seun van God is” (vers 37). Die feit dat hy 'n ontmande kamerling was, het hom nie verhinder om lid van die Christelike gemeente te word nie.
Dit was seker vir Filippus moeilik om te begryp waarom die Here hom uit Samaria, waar hy met 'n groot werk besig was, weggestuur het na 'n eensame pad. Hy het egter nie gehuiwer nie en het selfs die wa tegemoetgehardloop toe die Here aan hom sê dat hy daarheen moes gaan. Stap vir stap het dit vir hom duidelik geword waarom hy moes gaan, en wat hy moes gaan doen. Met die doop van die hofdienaar was sy taak afgehandel.
Dikwels gebruik die Here ons ook op onverklaarbare wyse. Dit is nie altyd vir ons om die waaroms en hoekoms te weet nie. Ons moet gehoorsaam en volg waar Hy lei, of gaan waar Hy stuur, selfs al lyk dit vir ons of die diens waarmee ons tans besig is,van groter waarde kon wees.
Maar dalk is jy liewe leser, die persoon wat op sy eie eensame pad verkeer en na die verlossende boodskap van die evangelie van Jesus Christus soek. Weet dan dat die Here jou ook raaksien, want Hy sal nie toelaat dat ’n enkele mens wat Hom soek, verlore gaan nie.
Gebed: Dankie Here, dat U ons elkeen raaksien, ook op ‘n eensame pad.
Verwerk uit: ‘n Lig vir my pad – Nig Sans.
(Met toestemming van die Christelike Uitgewersmaatskappy)