Nonton Film Behind Enemy Lines II: Axis of Evil (2006) Film Streaming Download Movie Cinema 21 Bioskop Subtitle Indonesia » Layarkaca21 - Sinemaindo HD Dunia21
Nonton Film Behind Enemy Lines II: Axis of Evil (2006) Subtitle Indonesia Streaming Movie Download Gratis OnlineDownload Film BluRay Layarkaca21 - Sinemaindo Lk21 Dunia21
Layarkaca21 - Sinemaindo Behind Enemy Lines II: Axis of Evil (2006) Die morele genesing van die Suid-Afrikaanse kerke
Download Die morele genesing van die Suid-Afrikaanse kerke
Die morele genesing van die Suid-Afrikaanse
samelewing: Die bydrae van die Afrikaanse
Departement Dogmatiek en Christelike Etiek
The moral healing of the South African society: the contribution of the Afrikaans churches
In this article an attempt is made to determine the potential contribution of the
Afrikaans churches to the moral healing of the South African society. In order to
do this an analysis is first of all made of the characteristics, as well as the causes,
of the present moral crisis we are experiencing in South Africa. In the light of the
multifaceted nature of the moral crisis and its causes, a multifaceted approach by
the Afrikaans churches is recommended. Note is also taken of the unique position
of the Afrikaans churches and the limitations and challenges which this position
Oar die aanwesigheid van 'n emstige marele krisis in ans samelewing bestaan daar 'n groot
mate van konsensus. Dit is die een saak waaroor selfs president Thabo Mbeki en opposisieleiers dit met mekaar eens is. Oor wie of wat nou eintlik vir die morele krisis verantwoordelik is, loop die menings egter sterk uiteen. Oor die oplossing vir die morele krisis bestaan
daar net so min eenstemmigheid.
Die doel van hierdie artikel is om die bydrae wat die Afrikaanse kerke tot die
bestryding van die mare le krisis, of - om dit meer positief te stel - tot die morele genesing
van die Suid-Afrikaanse sameiewing kan lewer. vas te stel. Geen effektiewe oplossing vir
HTS 56(2&3) 2000
Digitised by the University of Pretoria, Library Services
die morele krisis kan egter gevind word as daar nie eers duidelikheid is oor die aard van die
krisis en die faktore wat daartoe 'n bydrae lewer nie. Daarom word eers 'n poging aangewend om so 'n noukeurig moontlike beeld te kry van die gelaat en die oorsake van die
DIE GELAAT VAN DIE MORELE KRISIS
As ons die morele krisis in ons samelewing beskryf, moet ons waak teen twee eensydighede.
Al sou dit verkeerd wees om die ems van die huidige morele krisis te misken, moet ons
eerstens daarteen waak om die indruk te wek dat dit op die gebied van moraliteit in alle
opsigte veel slegter gaan as in die verlede. In meerdere opsigte gaan dit beslis beter as in die
verlede. Ons het die apartheidsbeleid, die regering deur 'n minderheid en die gewapende
stryd tussen die regering en die bevrydingsbewegings in die vorige politieke bedeling agter
ons gelaat. Die nuwe grondwet en die konstitusionele hof het daartoe bygedra dat daar reeds
'n veel sterker menseregtekultuur as vroeer in ons samelewing gevestig is.
'n Tweede eensydigheid waarteen ons moet waak, is om die morele krisis in ons
samelewing slegs in terme van die toename in misdaad te beskryf. Die neiging bestaan om
uitsluitlik na die toename in geweldsmisdaad (moorde, aanrandings, skakings, gewapende
roof en verkragtings) en na witboordjiemisdaad (bedrog en korrupsie 1) te verwys as van die
morele krisis gepraat word. Dit bring teweeg dat die oplossing vir die morele krisis ook eensydig gesien word in die invoering van strenger wette (bv die instelling van swaarder
straw we en strenger kontrolemaatreels oor staatsfinansies) en beter wetstoepassing (bv meer
effektiewe polisie-optrede, beter funksionering van die howe en die uitskakeling van ontsnappings).
Die morele krisis in ons samelewing le veel dieper en is veel meer omvattend as die
hoe voorkoms van misdaad. Die misdaad is slegs die punt van die ysberg van ons more le
krisis. Die gebrekkige morele kwaliteit van baie huweliks- en gesinsverhoudings (die hoe
voorkoms van egskeidings, buite-egtelike verhoudings, geweldsaanwending teen huweliksmaats en kinders en die seksuele misbruik van kinders) maak ook deel uit van die morele
krisis. So ook die baie voorbeelde van laksheid by onderwysers, verpleegsters en ander
beroepsgroepe in die uitoefening van hulle beroepspligte waarvan ons in die koerante lees.
I VgI W C Esterhuyse, "Die baie gesigte van korrupsie". Beeld !O Maart 1999, vir 'n goeie oorsig van die
verskillende vorme van korrupsie in Suid-Afrika.
Die morele genesing van die Suid-Afrikaanse samelewing
Die groeiende aantal mense wat HIV ge'infekteer is, hang onlosmaaklik saam met grootskaalse losbandige seksuele gedrag.
Wend 'n mens 'n poging aan om die morele krisis te ontleed, kom 'n mens gou
onder die indruk hoe 'n ingewikkelde verskynsel dit eintlik is. Die morele krisis bestaan
deels daarin dat Suid-Afrikaners uiteenlopende opvattings huldig oor wat moreel reg en verkeerd is (vgl Van Niekerk 1992:5-11; Painter-Mori and 1999: 149-162). Dit bestaan ook in
die opvallende onvcrmoe van baie om dit wat hulle as moreel juiste optrede sien, ook daadwerklik uit te leef. Daarby kom
bewustelike verset van somrnige teen die oorgelewerde
moraal van die kulturele of godsdienstige groepe waartoe hulle behoort. Wat ook opvallend
is, is die toenemende onsekerheid wat baie mense ervaar oor wat nou eintlik moreel reg en
verkeerd is. 2
Die morele krisis hang ook in 'n belangrike mate saam met 'n meer diepliggende
bestaanskrisis. Daar is baie mense in ons samelewing wat nie die wil het om moreel reg op
te tree nie, omdat hulle omstandighede so haglik is, hulle alle respek vir die le we en besittings van medemense verloor het, hulle alle hoop vir die toekoms verloor het, of hulle in 'n
DIE OORSAKE VAN DIE MORELE KRISIS
Dns kan onderskei tussen oorsake van die more le krisis wat reeds in die verlede 'n rol
gespeel het en ander wat spruit uit die oorgang na 'n nuwe politieke bedeling of, as gevolg
daarvan, nop 'n groter invloed uitoefen.
Tot die oorsake uit die verlede behoort die grootskaalse armoede en ekonorniese
ongelykheid in ons samelewing. Alle mense wat onder die broodlyn lewe, is beslis nie
skelms nie. Die versoeking om te lieg en te bedrieg om te kan oorleef, is vir hulle egter veel
sterker as vir diegene wat genoeg het om van te leef. Verstedeliking, asook die stelsel van
trekarbeid, het 'n ontwrigting van die tradisionele gemeenskapslewe en die gesinslewe
teweeggebring en die gebondenheid van baie mense aan tradisionele waardes afgebreek.
2 Hierdie onsekerheid het 'n tipiese kenmerk geword van die tyd waarin ons leef. Die Belgiese filosoof
Herman de Dijn (1997:37) wys daarop dat dit uitloop op 'n situasie waarin e1keen self uitmaak wat hy of sy
wil doen: "We leven ... in een narcistische cuItuur waarin het individu ze1f zijn leven organiseert naar
eigen goeddunken en op experirnentele basis. Het veelbesproken individualisme gaat samen met
relativisrne (ieder moet zelf beslissen wat voor hem het beste is; de grens is de tolerantie van andermans
Die normale vorming van morele waardes wat in stabiele gemeenskappe vera! in gesinne en
skole, en deur deelname aan godsdienstige aktiwiteite en die gemeenskapslewe geskied, is
deur hierdie ontwrigting sterk in die wiele gery. Nog 'n faktor is die kultuur van geweld wat
veral in swart woonbuurte ontstaan het, onder andere as gevolg van die jarelange stryd in die
vorige politieke bedeling tussen die regering en die bevrydingsbewegings. Die opskorting
van morele oortuigings (bv dat 'n mens nie mag doodslaan of martel nie) terwille van die
verdediging van die groter saak van die verdediging van die "Christelike beskawing", of
terwille van die bevrydingstryd, is nog'n faktor. En dan is daar nog die oorblyfsels van 'n
hardnekkige rassisme (die minagting van mense van 'n ander kleur) en van haat teenoor
diegene wat vir sovee! jare as die vyand beskou is.
Ander oorsake het meer op die hede betrekking. Die ingrypende transformasieproses wat in ons samelewing plaasvind, het by baie blankes groot onsekerheid tot gevolg
gehad: onsekerheid oor hulle eie identiteit en rol in die nuwe bede!ing; onsekerheid ook oor
hulle en hulle kinders se veiligheid en finansiele en werksvooruitsigte.
By baie het dit
aanleiding gegee tot 'n negatiewe en na binne gekeerde ingesteldheid 3 en by sommige tot 'n
houding van: vat terwyl jy nog die geleentheid het om te vat. Die oorgangstydperk het ook
baie swartmense onkant gevang. Baie van hulle wat daaraan gewoond was om die vorige
regering te beveg, het hulleself skielik in verantwoordelike posisies in die regering,
staatsdiens of besigheid bevind. Die gebrek aan ondervinding en soms ook aan bekwaamhe id, het van hulle daartoe verlei om 'n valse front voor te hou en immorele kortpaaie te
Ander kon die versoeking om hulle nuutverworwe magsposisie te misbruik en
hulleself te verryk en hulle familie te bevoordeel, nie weerstaan nie. Die rasionalisering dat
hulle die reg het om - op watter manier dan ook - op te maak vir wat hulle en hulle families
in die verlede misgun is, het hulle handig te pas gekom.
Die invoering van 'n nuwe, liberale grondwet lewer ook 'n bydrae. Aangesien 'n
skerper skeiding tussen kerk en staat as in die verlede voorgestaan word, is dit nie meer vir
kerke moontlik om - soos die Afrikaanse kerke in die verlede - 'n sterk behoudende invloed
3 Moltmann (1974:37-41) tipeer hierdie ingesteldheid as "innerlike emigrasie". Innerlike emigrasie word
gemotiveer deur passiewe opposisie teen onpopulere of afkeurenswaardige ontwikkelinge in die
samelewing daarbuite. Met die hulp van 'n private kring, 'n eiland van innerlike emigrasie en ironiese
opmerkings oar die situasie verkry sulke mense 'n staanplek buite die openbare "ellende" en skep hulle vir
hulself afstand teenoor die alledaagse lewe.
op wetgewing wat open bare sedelikheid reel, uit te oefen nie. Die liberalisering van 'n hele
reeks van hierdie wette (0 a wette wat aborsie, dobbelary en pornografie verbied het) het die
greep van 'n behoudende moraal op die open bare lewe finaal gebreek. Die groter klem wat
op grond van die handves van menseregte in die huidige samelewing op vryheid van
godsdiens, oortuiging en mening en vryheid van uitdrukking geplaas word, bring teweeg dat
kerklidmate nou veel meer as voorheen blootgestel word aan die afwykende morele sieninge
van ander godsdienstige en lewensbeskoulike groepe (vgl De Villiers 1999: 19-21).
Die nu we grondwetlike bedeling het tot gevolg dat die prosesse van modernisering
(die tendens om alle probleme slegs met behulp van die rede op te los) en van sekularisasie
(die tendens dat ander lewensterreine, soos die politiek en die ekonornie, hulle aan die invloed van die kerk en Christelike godsdiens onttrek) nou vinniger as voorheen in ons
samelewing voltrek word. 4 Selfs lid mate vra hulleself steeds meer af of die boodskap van
die kerk nog enigsins relevansie in die politiek, die ekonornie en die werkplek het. Hul1e
begin steeds meer kritiese vrae stel oor die oorgelewerde kerklike moraal, soos byvoorbeeld
die afwysing van saamwonery en die afwysing van alle homoseksuele gedrag.
Die morele onsekerheid by kerklidmate - en in die samelewing as geheel - word
ook versterk deur die groeiende invloed van waardes wat in die vryemarkekonornie 'n
sentrale rol speel (vgl Mudge 1998:54-56). Die onaanvegbare posisie van die vryemarkekonornie, ook in Suid-Afrika, bring teweeg dat waardes soos kompetisie, die doelgerigte
nastrewe van eiebelang, die vermeerdering van materiele besittings en 'n verbruikersmentaliteit - waardes wat moeilik met oorgelewerde Christelike waardes gerym kan word onkrities deur baie kerklidmate uit alle bevolkingsgroepe oorgeneem word. Die vraag kan
tereg gestel word of die groot invloed van materialistiese waardes in ons samelewing nie
ook 'n belangrike bydrae lewer tot die toenemende korrupsie, bedrog en diefstal in die
Van der Ven (1993:18-31) bied 'n indringende bespreking van modemisering as konteks van die'kerk in
modeme same1ewings in Ecclesiologie in context. Hy omskryf modemisering as: "de maatschappelijke
ontwikkeling die gekenmerk wordt door het streven om problemen vanuit het perspectief van de rationaliteit op te lossen" (Van der Ven 1993:18).
DIE BYDRAE VAN DIE AFRIKAANSE KERKE TOT DIE
MORELE GENESING VAN ONS SAMELEWING
Nie almal sal saamstem dat die Afrikaanse kerke wel 'n bydrae tot die morele genesing
van die samelewing kan en behoort te lewer nie.
Diegene wat die vermoe van die
Afrikaanse kerke om 'n bydrae te lewer bevraagteken, kan daarop wys dat die kerke nie
meer die groot invloed op die openbare lewe het wat hulle vroeer gehad het nie. Daarby
is daar nog steeds mense wat dit moeilik vind om hulle geloofwaardigheid te aanvaar en
met hulle saam te werk vanwee die ondersteuning wat hulle aan die apartheidsbeleid
gebied het. Bowendien is dit 'n vraag of hulle die wil het om 'n sterk positiewe bydrae
tot die morele genesing van ons samelewing te .Jewer. Baie lidmate voel bedreig deur wat
in die samelewing gebeur.
Hulle het nie behoefte daaraan om by allerlei kerklike
projekte in die samelewing betrokke te raak nie - hoe goed die bedoelinge daarvan ook al
is. Hulle behoefte is veel eerder om in die veilige beskutting van hulle eie kerk vertroosting te vind teen die aanslae wat hulle daagliks in die samelewing ervaar.
Diegene wat wonder of die Afrikaanse kerke 'n bydrae tot die morele genesing
van ons samelewing behoort te lewer, kan daarop wys dat die Afrikaanse kerke reeds
eenmaal hulle vingers met morele leiding verbrand het toe hulle apartheid as die oplossing vir ons land se probleme voorgehou het. Sou, in die lig daarvan, 'n meer terughoudende houding ten aansien van die huidige morele krisis nie gepas wees nie?
Beroep kan selfs op die bekende Amerikaanse teoloog Stanley Hauerwas gedoen word
om kerklike inisiatiewe in die huidige samelewing morele waardes te bevorder, te
bevraagteken. Na sy mening is dit bykans onmoontlik vir 'n kerk om in liberale samelewings soos die VSA te stry vir byvoorbeeld sosiale geregtigheid sonder om die liberale
opvatting van geregtigheid as uitgangspunt te neem. Vanwee die skerp skeiding tussen
staat en godsdiens word geregtigheidsbeskouinge wat eiesoortig aan godsdienste is, nie in
die openbare le we geduld nie. Alleen die liberale geregtigheidsbeskouing wat algemeen
insigtelik sou wees, word in die openbare lewe aanvaar. Stry die kerk egter vir sosiale
geregtigheid, in die liberale sin van die woord, bevorder die kerk nie die saak van
Christus nie, maar die saak van die politieke liberalisme (Hauerwas 1991 :45-68). Sou
dieselfde nie geld vir kerke in Suid-Afrika waar 'n nuwe liberale grondwet geldig is nie?
Die bydrae wat die Afrikaanse kerke tot die morele genesing van die SuidAfrikaanse samelewing kan lewer, moel ongetwyfeld nie oorskat word nie. HulJe deel
met ander kerke 'n inperking van openbare invloed vanwee die skeiding van kerk en staat
wat ons grondwet voorstaan en die groter invloed van die moderniserings- en sekularisasieprosesse in ons samelewing.
Daarby sal hulle eers hulle geloofwaardigheids-
probleem en die onwil van baie van hulJe lidmate om 'n konstruktiewe rol in die nuwe
Suid-Afrika te speel, uit die weg moet ruim as hulle wel 'n beduidende bydrae tot morele
genesing wil lewer.
Dit nee m egter nie weg nie
hulJe wel 'n bydrae kan lewer. Alhoewel die
huidige liberale grondwet ongetwyfeld 'n groter afstand tussen die staat en godsdienstige
instellinge plaas, sluit dit - anders as die grondwet van die VSA - nie alle moontlikhede
vir kerke om in die openbare le we op te tree en 'n morele invloed uit te oefen, uit nie.
Onder bepaalde voorwaardes kan godsdiensoefening nog steeds by staatsondersteunde
instellings geskied 5
iets wat nie in die VSA toegelaat word nie. Alhoewel daar op
lewensterreine soos die politiek, die ekonomie, die wetenskap en die kultuur nou sterker
weerstand is teen die open bare getuienis van kerke, het lidmate van die Afrikaanse kerke
nog steeds die geleentheid om op die terreine 'n positiewe morele invloed uit te oefen.
Deur gewilligheid te toon om saam met ander kerke te werk in die bestryding van ons
morele krisis, kan die Afrikaanse kerke reeds baie doen om hulle geloofwaardigheidsprobleem te oorkom. Deur die onwil van lidmate om 'n konstruktiewe rol in die nuwe
Suid-Afrika te speel, nie as 'n onveranderlike gegewe te aanvaar nie, maar werk te maak
van die faktore wat tot die negatiewe ingesteldheid bydra, kan die bydrae van die Afrikaanse kerke tot die morele genesing eweseer versterk word.
Dit is ongetwyfeld so dat dit nie gepas sou wees as die Afrikaanse kerke, van wee
hulle apartheidsverlede, sou pretendeer dat hulle die oplossing vir die morele krisis in ons
samelewing in pag het nie. Die een groot fout wat hulJe gemaak het, onthef hulle egter
nie van die verantwoordelikheid om 'n eie bydrae te maak nie. HulJe sal wel steeds weer
moet seker maak dat die voorstelle wat hulle maak, ook vir ander kerke aanvaarbaar is.
Ook om die rede is ekumeniese samewerking onontbeerlik.
Vergelyk Artikel 15(2) van die Handves van Regte in Die Grondwet van die Republiek van Suid-Afrika,
Wat nou egter van die beroep op Stanley Hauerwas? So 'n beroep is slegs gedeeJtelik geregverdig. Hy het nooit ontken dat die kerk 'n positiewe morele invloed in die samelewing kan uitoefen nie. Hy het alleen betwyfel dat die kerk die invloed kan uitoefen deur
in die openbare lewe vir die verandering van die samelewing te ywer. In plaas van om te
probeer om die samelewing te verander deur allerlei sosiaal etiese inisiatiewe in die
open bare lewe te onderneem, moet die kerk, na sy mening, eerder die voorbeeld stel van hoe
'n ware gemeenskap daar uitsien: "The task of the church [is] to pioneer those institutions
and practices that the wider society has not learned as forms of justice ... The church,
therefore, must act as a paradigmatic community in the hope of providing some indication of
what the world can be, but is not ... The church does not have, but rather is a social ethic.
That is, she is a social ethic inasmuch as she functions as a criteriological institution - that
is, an institution that has learned to embody the form of truth that is charity as revealed in the
person and work of Christ" (Hauerwas 1977:142-143).
'n Mens moet Hauerwas gelyk gee dat die belangrikste bydrae wat kerke tot morele
genesing in liberale demokrasiee kan lewer, is om moreel voorbeeldige gemeenskappe te
wees. In die geval van die Afrikaanse kerke kom ook nog daarby dat hulle deur hulle voorbeeld 'n veel meer geloofwaardige bydrae tot 'n moreel gesonde samelewing kan lewer as
deur skerp kritiek op byvoorbeeld die vermeende bydrae van staatsdiensamptenare tot die
morele krisis in ons samelewing.
Die vraag is egter of die Afrikaanse kerke daarmee kan volstaan. In die bespreking
van die oorsake van die huidige morele krisis is daarop gewys dat daar 'n aantal faktore in
ons samelewing werksaam is wat nie bevorderlik vir morele optrede is nie. Een van die
faktore is die grootskaalse armoede. 'n Ander is die grootskaalse ontwrigting van gesinne
en gemeenskappe. Nog 'n baie belangrike faktor is die sekularisasieproses. Dit lei daartoe
dat lewensterreine soos die politiek en ekonomie onttrek aan die invloed van die kerk en
daarom ook nie vatbaar is vir die morele voorbeeld van die kerk nie. Dit lei ook daartoe dat
selfs lid mate nie in staat is om morele oortuigings en houdings wat in die kerk gevorm is, in
die werkplek uit te leef nie. Baie van hulle leef 'n soort tweerykeleer prakties uit, deurdat
hulle 'n skerp skeiding maak tussen hulle persoonlike en kerklike lewe waar Christelike
waardes geld en hulle open bare lewe waar heeltemal ander spelreels geld. Hierdie faktore
sal ewe-eens deur die Afrikaanse kerke gehanteer moet word indien hulle 'n betekenisvolle
bydrae tot die morele herstel van die Suid-Afrikaanse samelewing willewer.
Die morele genesing van die Suid-Afrikaallse samelewillg
Wat is nou egter meer konkreet die bydrae wat die Afrikaanse kerke tot die morele
genesing van die Suid-Afrikaanse samelewing kan lewer? In die res van die artikel gaan ek
eerstens aandag gee aan enkele inisiatiewe wat hulle na buite in die samelewing kan
ondemeem. Die grootste bydrae wat hulle kan lewer, is egter deur die moreel vormende
invloed wat hulle op hulle eie lidmate kan he. 'Daarom gaan tweedens meer uitvoerig
aandag gegee word aan die Afrikaanse kerke se verantwoordelikheid om hulle eie lidmate
moreel te vorm.
Inisiatiewe in die samelewing
Dit is deel van die profetiese taak van die kerk om moreel onverantwoordelike of
onaanvaarbare gedrag of beleid wat sulke gedrag bevorder, waar te neem, te ontleed
en te kritiseer. Vanwee die feit dat daar nog steeds mense is wat die
geloofwaardigheid van die Afrikaanse kerke bevraagteken, moet groot takt in die
uitoefening van die profetiese kritiek aan die dag gele word. Dit sal beter wees as
die Afrikaanse kerke in die verband ekumeniese samewerking met ander kerke soek
en saam met hulle profetiese kritiek lewer as dit nodig is. In elk geval sal sulke
kritiek in die huidige liberale Suid-Afrikaanse samelewing slegs effektief wees as
kerke uit een mond praat (d i as die kritiek ekumeniese konsensus uitdruk). Nog'n
vereiste is dat die kritiek deeglik begrond moet word, en dat dit aangebied word in
taal en argumente wat ook deur nie-Christene verstaan kan word. 6
profetiese kritiek van kerke aan die vereistes voldoen, kan dit nog steeds invloed op
die openbare mening uitoefen.
Die profetiese taak van die kerk sluit ook positiewe waardering van moreel verantwoordelike gedrag en beleidsmaatreels wat moreel verantwoordelike gedrag in die
same le wing bevorder, in. Die Afrikaanse kerke moenie skroom om die inisiatiewe
wat die regering en baie besighede nou neem om bedrog en korrupsie te beveg, te
ondersteun nie. Hierdie ondersteuning hoef nie kritiek uit te sluit nie. Daar is op die
Vergelyk D E de Villiers en D J Smit, "Met watter gesag se u hierdie dinge? Opmerkings oor kerklike
dokumente oar die openbare lewe, Skrif ell Kerk 16(2),39-56, vir 'n uitvoerige bespreking van die aanpassings wat die kerk moet maak ten aansien van sy uitsprake oar die openbare lewe in hedendaagse
oombiik byvoorbeeld die tendens om slegs korttermyn, reaktiewe maatreels te neem
war die klem op afskrikking en straf le, en om langtermyn, pro-aktiewe maatreels
wat op die bevordering van gesonde waardevorming in opvoedkunde instellings
(skole, technikons, universiteite), die werkplek, sport, ensovoorts die klem le, te verwaarloos. Die Afrikaanse kerke behoort pleitbesorgers te wees vir meer langtermyn,
Hul1e behoort veral die ontwikkeling van opvoedkundige
programme in skole en and er opvoedkundige instellings wat gesonde waardevorming bevorder, te ondersteun en daaraan mee te werk.
Die Afrikaanse kerke en hul1e Iidmate behoort aktief betrokke te wees by inisiatiewe
om faktore in die samelewing wat aanleiding gee tot moreel onverantwoordelike
optrede, soos armoede, werkloosheid, die ontwrigting van die gesinslewe, en dwelmafhanklikheid te bestry. Die bestryding van hierdie negatiewe faktore behoort in elk
geval 'n integrale deel van die kerke se barmhartigheidsdiens uit te maak. Die feit
dat die faktore ook 'n beduidende bydrae tot die morele krisis lewer, bied egter
ekstra motivering vir die effektiewe bestryding daarvan.
Die Afrikaanse kerke behoort hulle morele steun te gee aan open bare instellings soos
die poiisiediens, howe en korrektiewe dienste wat verantwoordelik is vir die handhawing van wet en orde in die samelewing en op die oomblik onder baie druk verkeer. Veral lede van die polisiediens is gedemoraiiseer oor die negatiewe publisiteit
wat hul1e kry.
Om hierdie negatiewe ingesteldheid te help bestry, kan 'n aantal
gemeentes byvoorbeeld 'n polisiekantoor in hulle omgewing "aanneem" en die
personeel geestelik en moreel bystaan.
Daar is reeds daarop gewys dat die Afrikaanse kerke vandag minder geleentheid het
om 'n invloed op die open bare lewe uit te oefen, maar dat Iidmate nog steeds die
geleentheid het om in die politiek, die ekonomie en die kulturele lewe 'n sterk
positiewe invloed uit te oefen. Baie lidmate beklee leiersposisies op die terreine.
Lidmate het gevolglik 'n besondere verantwoordelikheid om op alle lewensgebiede
(die werkplek, sportlewe, verenigingslewe, gesinslewe, vriendskapskringe) modelle
te wees van moreel deugsame mense wat steeds in hulle optrede voorrang gee aan
Morele vorming van lid mate
Stanley Hauerwas en ook ander teolae wat die belang van 'n deugde-etiek naas 'n
pligte-etiek beklemtoon, het ons geleer dat ook gewone kerklike praktyke soos die
erediens, die bediening van die sakramente, gebed, kategese, Bybelstudie en barmhartigheidsdiens sterk morele vormingskrag het.
Dit is egter nie vanselfsprekend
dat die praktyke positiewe morele vorming tot gevolg het nie. Dit kan ook morele
wanvonning tot gevolg he (vgl Smit 1997:272-274; Mudge 1998:91-92). Dit kan
gebeur as 'n oordrewe pietistiese ingesteldheid in die gemeentelike lewe daartoe lei
dat die politiek of die kunste as verbode terreine vir Christene beskou word. Dit kan
ook gebeur as negatiewe waardes soos rassevooroordeel en materialisme uit die
samelewing oorgeneem, in die prediking as Christelik gelegitimeer word of op 'n
meer subtiele wyse die gemeentelike lewe deursuur. Die Afrikaanse kerke moet
bereid wees om selfkritiek te beoefen en vas te stel of hulle eie organisatoriese
strukture, spiritualiteit, boodskap en programme die vermoe van hulle lidmate om
moreel verantwoordelik op te tree in gemeentes, maar ook in hulle huwelike,
gesinslewe, werk en die openbare lewe in die algemeen, versterk of verswak. Veral
moet vasgestel word of die sosiale verantwoordelikheid van hulle lidmate daardeur
bevorder word of nie. Hulle moet egter nie met die selfkritiek volstaan nie. Die
besondere potensiaal van die erediens en ander kerklike praktyke om moreel positiewe waardes en houdings by lidmate te vestig, moet volledig ontgin word (vgl Smit
1997:261-264; Mudge 1998:81).
Afrikaanse kerke moet die moed he om nie alleen die openlik immorele gedrag van
hulle lidmate te veroordeel nie, maar ook die negatiewe ingesteldhede, oortuigings
en waardes wat bydra tot morele onverantwoordelikheid. Rassistiese houdings, 'n
onwilligheid om vrede te maak met die nuwe konstitusionele bedeling en die aanname dat dinge in Suid-Afrika onafwendbaar slegter sal gaan, is voorbeelde van
ingesteldhede en oortuigings wat dit feitlik onmoontlik maak vir lidmate om hulle
sosiale verantwoordelikheid na te kom (vgl De Villiers 1999:29-30). 'n Rassistiese
7 Vergelyk die opmerking van Mudge (1998:43): "If the community of faith is the primary source of moral
consciousness, then everything about that community's life, not just specific commandments or ethical
reflection as such, contributes to that end." Teoloe in Suid-Afrika wat 'n sterk pleidooi vir 'n deugde-etiek
gevoer het, is NevilIe Richardson (vgl sy Ethics of character and community, in C VilIa-Vicencio & J de
Gruchy (eds), Doing ethics in context: South African perspectives. 89-101), Robert Vosloo (vgl sy Back to
virtue? Some remarks on the reappraisal of virtue in ethics. Scriptllra 62(3),191-210) en Dirk Smit (vgl sy
Liturgy and life? On the importance of worship for Christian ethics, Scripfllra 62(3), 259-280),
ingesteldheid en 'n hunkering terug na 'n politieke bedeling waarin die meerderheid
burgers nie 'n se in die sentrale regering gehad het nie, is in stryd met die Bybelse
norme van liefde en geregtigheid. Die aanname dat dinge onafwendbaar slegter sal
gaan, is uitdrukking van 'n onaanvaarbare determinisme wat in stryd is met die
Christelike geloof in die voorsienige sorg van 'n liefdevolle Vader. Daarom moet
sulke ingesteldhede en oortuigings profeties veroordeel word.
Nog 'n faktor wat dit vir lidmate van die Afrikaanse kerke moeilik maak om 'n
konstruktiewe rol in die nu we Suid-Afrika te speel, is die vlotte ontkenning by baie
van hulle dat hulle enige skuld het aan die onreg van apartheid. Hulle is geneig om
6f te ontken dat apartheid mense onreg aangedoen het, 6f te ontken dat hulle self
enige aandeel aan die onreg van apartheid gehad het. Om te ontken dat apartheid
mense onreg aangedoen het, is egter in die lig van al die getuienis wat aan die Jig
gekom het, 'n flagrante verdraaiing van die waarheid. Dat mense wat die apartheidsbeleid nooit veroardeel het nie en verkiesing na verkiesing vir die Nasionale Party of 'n nog meer nasionalistiese party gestem het - kan beweer dat hulle geen aandeel
aan die onreg van apartheid het nie, is egter net so ongeloofwaardig. Wat in die
verband egter van besondere belang is, is dat mense wat so vanselfsprekend enige
verantwoordelikheid vir die onreg van die verlede van hulle afskuif oak nie bereid is
om hulle more le verantwoordelikheid in die hede te aanvaar nie. Hulle is so besig
om hulleself te verontskuldig, om die skuld vir die verlede op ander af te skuif, om
hulle te verknies oar die "onreg" wat hulle in die hede aangedoen word, en die
huidige regering vir al die probleme wat ons in die land ervaar, te blameer dat hulle
nie die wil, die tyd en die energie het om 'n opbouende rol in die huidige samele wing te speel nie. 8 Die Afrikaanse kerke sal sulke lidmate moet help om in die
reine te kom met hulle eie skuld aan wat in die verlede gebeur het, en hulle moet
motiveer om hulle verantwoordelikheid vir die morele genesing van ons samelewing
na te kom.
Mense tree nie net moreel onverantwoordelik op omdat hulle onwillig is om hulle
skuld aan apartheid te erken en te verwerk nie, maar ook omdat hulle met
In die roman, The Reader. skryf Bemhard Schlink treffend oor die onwilligheid van 'n vorige geslag
Duitsers om enigsins verantwoordelikheid te neem vir die verdrukking van die Jade voor en tydens die
Tweede Wereldoorlog en oor die opstand van hulle kinders juis omdat hulle nie bereid was om verantwoordelikheid te aanvaar nie.
onverwerkte haat- en skuldgevoelens sit oor wat ander hulle of hulle ander in persoonlike verhoudinge aangedoen het. Om sulke lidmate te help om moreel verantwoordelik in hulle huwelike, gesinne en werkplek op te tree, sal die kerk die nodige
pastorale hulpdienste beskikbaar moet ste!.
Een van die ingrypende gevolge van die modemiseringsproses is dat waardes wat
ten grondslag le van die hedendaagse ekonomie, so dominant geword het dat hulle
ook deur die Iidmate van kerke en selfs deur kerke oorgeneem en uitgeleef word. In
die bespreking van die oorsake van die huidige morele krisis is reeds daarop gewys
dat die materialistiese waardes van die vryemarkekonomie onkrities deur lidmate en
kerke oorgeneem word. Die Afrikaanse kerke sal hierdie materialistiese waardes
wat 'n integrale deel van die lewenstyl van hulle lidmate geword het en ook die
kerklike lewe deursuur, moet konfronteer. 'n Poging moet aangewend word om die
kerklike lewe van die waardes te suiwer en leiding moet aan lidmate gegee word om
'n lewenstyl te ontwikkel wal meer in ooreenstemming met die morele waardes van
die evangelie van Jesus Christus is.
Morele deugde word veral gevorm tydens die kinder- en jeugjare. 9 Daarom is dit
van belang om ook in kerklike verband besondere aandag aan die morele vorming
van kinders en jongmense te gee. Aangesien die ouerhuis die belangrikste kweekplek van morele deugde is, behoort die Afrikaanse kerke programme van hoe
kwaliteit te ontwikkel om ouers in die morele en godsdienstige opvoeding van hulle
kinders by te staan. Besondere aandag behoort ook aan die kategese en jeugwerk
van gemeentes gegee te word om te verseker dat dit wel 'n sterk en positiewe bydrae
lewer tot morele vorming.
Een van die mees effektiewe maniere waarop morele deugde by kinders, maar ook
by volwassenes gevorm word, is dienslewering. Baie me er aandag behoort daarom
gegee te word aan die implementering van diensprogramme en die inskakeling by
bestaande diensprogramme van ander gemeentes en kerke om Iidmate in staat te stel
om prakties sosiale verantwoordelikheid te beoefen en so hul1e motivering en
vermoe om dit te beoefen, te versterk.
Volgens Van der Yen (1998:43-124) speel veral dissipline en sosialisering 'n belangrike rol in die morele
vorming van kinders in die ouerhuis.
Etienne de ViIliers
Aundag moet egter nie net aan die vorming van morele deugde gegee word nie. Dit
word toenemend belangrik dat lidmate die vermoe ontwikkel om selfstandig die
regte morele besluite te neem. 1O Dit is relatief maklik om in die gemeente eenstemmigheid te kry oor wat die morele beginsels is wat Christene in hulle morele besluitneming moet lei.
Dit is egter veel moeiliker om hierdie beginsels in konkrete
lewensituasies toe te pas en verantwoorde morele besluite te neem. Dit is dikwels
nie die geval van 'n keuse tussen reg en verkeerd nie, maar van 'n keuse tussen reg
en reg, of van 'n keuse tussen verkeerd en verkeerd. Daarby kom ook nog dat lidmate in die werkplek en op die sportveld toenemend gekonfronteer word met die
uiteenlopende morele menings van mense met ander lewensbeskouinge.
daarom van die grootste belang dat hulle met die vaardigheid van selfstandige
morele besluitneming toegerus word. Een van die maniere waarop die toerusting
kan geskied, is vir gemeentes om 'n forum te bied waar al die morele probleme
waarmee lidmate in hulle huwelike, gesinne, die werkplek en die openbare lewe
gekonfronteer word en hulle verontrus, op 'n gereelde grondslag bespreek word.
Aangesien die werkplek een van die brandpunte in ons huidige morele krisis is,
behoort die Afrikaanse kerke ook programme van 'n hoe kwaliteit oor "More le
verantwoordelikheid in die werkplek" te ontwikkel en aan te bied om lidmate by te
staan in die hantering van morele dilemmas waarmee hulle gekonfronteer word in
die werkplek en om hulle vermoe om daar moreel verantwoordelik op te tree, te
versterk. Sulke programme behoort ook aandag te gee aan die vestiging van 'n
gesonde werksetiek by lidmate.
Die Afrikaanse kerke moet lidmate wat voel dat dinge op morele terrein, nie net in
die samelewing nie, maar ook in die kerk gly, omdat daar veel meer onsekerheid en
verdeeldheid is oor wat moreel reg en verkeerd is (bv oor homoseksualiteit, aborsie
en die staatslotery) beter begelei. Sulke lidmate moet gehelp word om twee versoekinge in 'n situasie van groter morele onsekerheid te weerstaan: fundamentalisme
en relatiwisme. Sommige lidmate is geneig om op die situasie van groter morele
IQ Die Duitse etikus, Eduard Todt, se onderskeiding van 6 logiese stappe in die proses van morele oordeelsvorming bied 'n handige hulpmiddel wat by die bespreking van aktuele morele kwessies benut kan word.
'n 8espreking van die 6 stappe in Afrikaans aan die hand van die voorbeeld van morele besluitneming oor
die probleem van armoede word deur D E de Villiers en DJ Smit gebied in: Waarom verskil ons so oor wat
die wil van God is? Opmerkings oor Christelike morele oordeelsvorming. Skrif en Kerk 17( I), 31-47.
onsekerheid te reageer deur halsstarrig vas te klou aan tradisionele morele oortuigings en hulle eenvoudig af te sluit van enige bevraagtekening van die tradisie.
Ander weer is geneig om alle tradisionele morele oortuigings oorboord te gooi en die
standpunt in te neem dat niemand se beskouing meer reg is as die van ander nie.
Lidmate moet gehelp word om te onderskei tj..lssen wat onopgeeflik is in die Christelike geloof en moraliteit is en daarom gehandhaaf moet word en wat nie onopgeeflik
is nie en waaroor gesprek en verskil moontlik en aanvaarbaar is.
Mense wat wanhoop en geen vertroue meer in die toekoms het nie, is veel meer
blootgestel aan die versoeking om immoreel op te tree. Daarom is dit so belangrik
dat die Afrikaanse kerke die Bybelse boodskap van hoop en die betekenis daarvan in
die huidige Suid-Afrikaanse samelewing effektief aan hulle lidmate kommunikeer.
Dit is alleen as lidmate hoop het vir die toekoms dat hulle ook bereid en in staat sal
wees om hulle morele verantwoordelikheid in ons samelewing na te kom (vgl
Mudge 1998: 126).
Dit het in die artikel geblyk dat die gelaat en die oorsake van die huidige morele krisis in die
Suid-Afrikaanse samelewing meer-dimensioneel van aard is.
Daarom behoort ook die
bydrae van die Afrikaanse kerke tot die morele krisis van ons samelewing meer-dimensioneel te wees. Die besondere situasie van die Afrikaanse kerke plaas, aan die een kant,
sekere beperkinge op die bydrae wat hulle kan lewer. Aan die ander kant plaas dit die kerke
voor besondere en eiesoortige uitdagings.
Indien hulle hulle roeping om omvattende
koninkryksdiens in die Suid-Afrikaanse samelewing te lewer, wil nakom, sal hulle hierdie
uitdagings met moed en takt moet aanpak.
De Dijn, H 1997. Hoe overleven we de vrijheid? Modenzisme, postmodenzisme en het
mystiek lichaam. Kapellen: Uitgeverij Pelckmans.
De Villiers, D E & Smit, D J 1995. "Met watter gesag se u hierdie dinge?" Opmerkings oor
kerklike dokumente oor die openbare lewe. Skrif en Kerk 16(1),39-56.
De Villiers, D E & Smit, D J 1996. Waarom verskil ons so oor wat die wil van God is?
Opmerkings oor Christelike morele oordeelsvorming. SkriJ en Kerk 17(1), 31-47.
De Villiers, D E 1999. Die N G Kerk en die oorgang na 'n nuwe Suid-Afrika. Skrif en
Kerk 20(1), 15-38.
Esterhuyse, WC 1999. Die baie gesigte van korrupsie. Beeld 10 Maart.
Grondwetlike Vergadering 1996. Die grondwet van die Republiek van Suid-Afrika, 1996.
Hauerwas, S 1977. Faithfulness and tragedy. Notre Dame: Notre Dame UP.
1991. After Christendom. Nashville: Abingdon.
Moltmann, J 1974. Man: Christian anthropology in the conflicts of the present.
delphia: Fortress Press.
Mudge, L S 1998. The church as m.oral community: Ecclesiology and ethics in ecumenical
debate. New York: Continuum.
Painter-Morland, M 1999. Dealing with "difference": An alternative approach to "Western"
and "African" values in the South African workplace. Scriptura 69(1),149-161.
Rjchardson, N 1994. Ethics of character and community, in C Villa-Vicencio & J deGruchy
(eds), Doing ethics in context: South African perspectives, 89-101.
Schlink, B 1997. The Reader. Londen: Phoenix.
Smit, D J 1997.
Liturgy and life? On the importance of worship for Christian ethics.
Scriptura 62(3), 259-280.
Van der Yen, J A 1993. Ecclesiologie in context. Kampen: J H Kok.
1998. Fonnation of the moral self. Grand Rapids: Eerdmans.
Van Niekerk, A 1992. Saam in Afrika. Kaapstad: Tafelberg.
Vosloo, R 1997. Back to virtue: Some remarks on the reappraisal of virtue in ethics.
Scriptura 62(3), 191-210.
5.1.36 Kerkplein is die datum van die foto nie bekend nie.
HER INN E R I N G SUI T ... H.P.H. 287,
November 2006 De Volksstem
5.1.035 Kerkplein Volksraadsitting in die Eerste Raadsaal
5.5.010 Kerkplein Klubhuis van die Pretoria Klub
Vier Bestuursvorme binne een Dekade.