Pulitzerprys vir Drama - Wikipedia
Pulitzerprys vir Drama
Die Pulitzerprys vir Drama, een van die onderafdelings van die Amerikaanse Pulitzerprys, is die eerste keer toegeken in 1918.
Vanaf 1918 tot 2006, was die nominasieperiode van die Dramaprys anders as al die ander Pulitzerpryse: gedurende hierdie tydperk was die periode vanaf 2 Maart tot 1 Maart, om die 'seisoen' van Broadway te reflekteer eerder as die kalenderjaar. Vanaf 2007 is dié prys in lyn met al die ander toekennings gebring met 'n nominasieperiode vanaf 1 Januarie tot 31 Desember.
Die drama-jurie bestaan uit een persoon met 'n akademiese posisie en vier resensente. Die groep woon toneelstukke in New York en in streeksteaters by, en nomineer dan die kandidate. Die Pulitzerraad behou die reg toe om nie die juriekeuses te aanvaar nie, soos in die geval van 1986 se toekenningsjaar. In dié jaar was daar wel 'n juriekeuse – The CIVIL warS – maar geen toekenning is gemaak nie. Weens die raad se beswaar oor die toentertydse kontroversiële gebruik van vloekwoorde en seksuele temas in Edward Albee se beroemde Who's Afraid of Virginia Woolf? in 1963, is die juriekeuse ook oor die hoof gesien. Sou Albee die toekenning gekry het, sou hy saam met Eugene O'Neill die meeste toekennings (vier) vir die Pulitzerprys vir Drama gehad het.
1 Musiekblyspele as wenners
2.1 Meermalige wenners
2.2 Vier keer
2.3 Drie keer
2.4 Twee keer
Musiekblyspele as wenners[wysig | wysig bron]
Slegs sewe musiekblyspele het al die Pulitzerprys vir Drama gewen – teen ongeveer die tempo van een per dekade in die jare 1930 tot 1990. Hulle is: George Gershwin se Of Thee I Sing (in 1932), Rodgers en Hammerstein se South Pacific (in 1950), Jerry Bock en Sheldon Harnick se Fiorello! (in 1960), Frank Loesser se How to Succeed in Business Without Really Trying (in 1962), Michael Bennett se A Chorus Line (in 1976), Stephen Sondheim en James Lapine se Sunday in die Park with George (in 1985), en Jonathan Larson se Rent (in 1996).
Meestal gaan die toekenning aan die dramaturg, maar in die geval van 'n musiekblyspel, ontvang die komponis, die lirikus en die skrywer van die verhaal almal die toekenning. In 1932 is die komponis George Gershwin nie deur die raad vereer nie, omdat hulle gevoel het dat die Pulitzerprys vir Drama 'n dramatiese toekenning was, maar dit is sedertdien verander.