Wat sal ons dan sê? Is die wet sonde? Nee, stellig nie! Inteendeel, ek sou die sonde nie anders as deur die wet geken het nie; want ek sou ook die begeerlikheid nie geken het nie as die wet nie gesê het: Jy mag nie begeer nie. (Romeine 7:7 AFR53)
In die gedeelte wat ons gelees het, skryf die apostel Paulus baie oor die verhouding tussen bekering en die wet. Hy noem dit ’n verhouding tussen lewe en dood.
Die apostel Paulus sê dat die sonde sonder die wet dood is, maar nadat hy met die wet kennis gemaak het, het die sonde eers in hom begin lewe.
Kyk maar na vers 10 waar hy skryf dat hy gehoop het dat die wet aan hom die lewe sou gee, en toe hy met die wet deurmekaar raak, toe beland hy in die dood.
Om dit te kan verstaan moet u onthou dat Paulus ’n Fariseër was. Hy het in ’n sekere sin heeltemal deurmekaar grootgeword. Sy familiegeskiedenis is ook baie ingewikkeld.
Enersyds is hy volgens die landswette opgevoed as ’n Romein. Hy weet hoe werk hulle regstelsel en ook hulle filosofieë.
Daarby is hy die eerste gedeelte van sy lewe tussen sy Griekse familie uit die heidendom. Daarom ken hy ook hulle afgode en gebruike so goed.
Andersyds word hy deur sy pa in die Joodse geloof grootgemaak. Sy pa het inderdaad gesorg dat hierdie seun van hom die beste opvoeding en skoling in die Joodse godsdiens kry. Daarom word Paulus self ook ’n Fariseër toe hy grootword.
Dit is waarom Paulus gedink het dat jy eers begin lewe wanneer jy met die wet te doene kry, want dan kan jy self jou saligheid begin uitwerk.
Sy gerustheid en selfvertroue oor die wonderlike manier waarop hy gedink het dat hy die wet onderhou, is vervang met die wete dat die wet hom net meer en meer in sy sondes spieël.
Dit is hoe hy by die insig uitgekom het dat hy onder die wet dood is, want die wet is nie ’n toereikende saligmaker nie.
Die wet het hom laat insien dat sekere dinge wat hy doen, sonde is – en sonde word deur die Here met die dood gestraf.
Moenie dink dat Ek gekom het om die wet of die profete te ontbind nie. Ek het nie gekom om te ontbind nie, maar om te vervul. (Matteus 5:17 AFR53)
Ek het nie gekom om die wet en die profete te ontbind nie. Die wet bestaan dus nog steeds in sy volle krag!
Daarom kan hy soveel sonde doen as hy wil, want hy sien dit nie teen die agtergrond van die eer van God en van sy saligheid nie.
Dit is wat Paulus bedoel dat die sonde vir so iemand dood is – so ’n mens kan nie die sonde raaksien nie.
Dit is om dadelik jou gewete wakker te kry, sodat jy moet weet dat die Here nou aan die woord is en dat jy moet luister.
Daarom geld sy wet vir ons net soos vir die Israeliete – net met die verskil dat dit vir ons ’n reël van dankbaarheid is omdat dit ons laat verstaan waaruit die Here Jesus ons vrygemaak het.
Die Heilige Gees laat ons onsself ontdek in die wet, sodat ons ons sondes kan sien soos dit is, sodat ons ons sal uitstrek om onberispelik die goeie te doen.
Vir ons in die Nuwe Testament is die wet soos ’n boodskapper wat vooruitgaan om te sê dat die Koning kom. Kom ons sê die wet berei jou voor vir die wederkoms van Jesus Christus. Jy weet nou wat jy alles moet doen terwyl jy wag vir die Koning van die ewigheid om te kom.
Maar dan beweeg die Heilige Gees ons om nie onverskillig te staan teenoor die almag en liefde van die Here nie.
Ons dankbaarheid wortel daarin dat Jesus nie gesterf het vir mense wat die wet kan onderhou nie. Hy sterf vir onvolmaakte mense wat dikwels die wet oortree. Vir mense soos ons.
Die wet is dus soos ’n dokter wat jou presies kan diagnoseer. Maar meer kan die wet nie doen nie – hy kan jou nie gesondmaak nie. Dit kan nie die ewige lewe gee nie.
Daarom gebruik ons die wet as ’n reël van dankbaarheid, omdat dit ons leer waarvan die Here Jesus ons verlos het.
Jy mag vir jou geen gesnede beeld of enige gelykenis maak van wat bo in die hemel is, of van wat onder die aarde is of van wat in die water onder die aarde is nie. Jy mag jou voor hulle nie neerbuig en nie dien nie, want Ek, die Here jou God, is ’n jaloerse God, wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en die vierde geslag van die wat My haat. En Ek bewys barmhartigheid aan duisende van die wat My liefhet en My gebooie onderhou.
Jy mag die Naam van die Here jou God nie ydellik gebruik nie, want die Here sal die een wat sy Naam ydellik gebruik, nie ongestraf laat bly nie.
Gedenk die sabbatdag, dat jy dit heilig. Ses dae moet jy arbei en al jou werk doen, maar die sewende dag is die sabbat van die Here, dan mag jy geen werk doen nie – jy of jou seun of jou dogter, of jou dienskneg of jou diensmaagd, of jou vee of jou vreemdeling wat in jou poorte is nie. Want in ses dae het die Here die hemel en die aarde gemaak, die see en alles wat daarin is en op die sewende dag het Hy gerus. Daarom het Hy die sabbatdag geseën en dit geheilig.
Eer jou vader en jou moeder, dat jou dae verleng mag word in die land wat die Here jou God aan jou gee.
Jy mag nie jou naaste se huis begeer nie; jy mag nie jou naaste se vrou begeer nie, of sy dienskneg, of sy diensmaagd, of sy os of sy esel of iets wat van jou naaste is nie.