9 dinge wat u moontlik nie van 'grondboontjies' kan weet nie - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
1. Schulz se lewenslange ambisie was om 'n tekenprenttekenaar te wees.
Schulz, 'n kapper se seun uit Minnesota, het van kleins af gedroom om 'n tekenprenttekenaar te word. Hy het 'n minder belangrike akademiese rekord, maar buite die klaskamer teken hy voortdurend en lees saam met sy pa koerantstrokies. Toe Schulz 15 was, publiseer hy sy eerste tekening, 'n prentjie van sy hond, wat later as inspirasie vir Snoopy gedien het. Nadat hy in 1940 op die hoërskool gegradueer het, het hy vreemde werk gedoen en tekenprente ingedien vir publikasie in tydskrifte. Soos hy later opgemerk het, het Schulz egter "niks anders as verwerpingsstrokies" gekry nie.
2. Schulz was nie 'n fan van die naam Peanuts nie.
In 1947 begin een van Schulz se plaaslike koerante, die St. Paul Pioneer, 'n weeklikse strokiespaneel wat hy geskep het, begin publiseer met die naam 'Li'l Folks', met die voorlopers van die Peanuts -karakters. In 1950 verkoop Schulz 'Li'l Folks' aan die United Feature Syndicate nadat hy deur ander sindikasieondernemings geweier is. Weens kommer oor moontlike inbreuk op outeursreg, het die sindikaat besluit om die strokiesprent Peanuts van Schulz te herdoop, waarskynlik na die Peanut Gallery waar die lewendige gehoor van kinders op "The Howdy Doody Show" sit. Selfs nadat Peanuts baie suksesvol geword het, het Schulz gesê dat hy nooit van die naam gehou het nie en die strook 'Good Old Charlie Brown' wou noem.
3. Die strook was nie 'n onmiddellike treffer nie.
Toe Peanuts sy debuut in Oktober 1950 maak, is dit in sewe Amerikaanse koerante gepubliseer. Daardie eerste jaar kom die strokiesprent op die laaste plek in die New York World Telegram se lesersopname van tekenprente; 'n Boek met herdrukke van grondboontjies het die strook egter gehelp om 'n groter gehoor te kry. Uiteindelik is die strook aan meer as 2 600 koerante regoor die wêreld gesindikeer en deur meer as 350 miljoen mense in 75 lande gelees. Schulz is ook aangewys as uitstaande tekenprenttekenaar van die jaar. In 1958 word die eerste plastiek speelgoedpoppe van Charlie Brown, Snoopy en ander Peanuts -karakters vervaardig, wat 'n massiewe vloei van grondboontjie -goedere begin, wat wissel van groetekaartjies tot pyjamas. Teen 1999 word ongeveer 20 000 verskillende nuwe produkte wat lede van die Peanuts -bende bevat, jaarliks ​​op die mark gebring.
4. Baie van die Peanuts -karakters is geïnspireer deur regte mense en gebeure.
Snoopy was een van Schulz se vroegste Peanuts -karakters en verskyn die eerste keer op 4 Oktober 1950, twee dae na die debuut van die strokiesprent. Schulz het Snoopy losweg gebaseer op 'n swart-en-wit hond met die naam Spike wat hy as tiener gehad het. Die spotprenttekenaar was oorspronklik van plan om sy tekenprenthond Sniffy te noem, maar kort voordat die strokiesprent bekendgestel is, loop Schulz verby 'n kiosk en sien 'n strokiesprent met 'n hond met dieselfde naam. Schulz, wat 'n nuwe naam nodig gehad het, onthou die voorstel van sy ma dat die gesin hul volgende hond 'Snoopy' moet noem.
Nadat hy in die Tweede Wêreldoorlog gedien het, werk Schulz as instrukteur by die korrespondensieskool in Minneapolis, waar hy as tiener kunsklasse gevolg het. Dit was daar waar hy bevriend raak met Charlie Brown, wie se naam later die naam van sy hoofkarakter sou word. Terwyl hy by die skool werksaam was, het Schulz ook romanties betrokke geraak by 'n rooikop met die naam Donna Johnson, wat in die rekeningkundige afdeling gewerk het. Sy verwerp hom uiteindelik vir 'n ander man, en laat Schulz verpletter. Die ervaring het die tekenprenttekenaar egter geïnspireer om 'n karakter te ontwikkel met die naam Little Red-Haired Girl, Charlie Brown se onbeantwoorde liefde.
In 1968, na die sluipmoord op dr. Martin Luther King, Jr., het Schulz die eerste swart karakter van sy strokiesprent bekend gestel, Franklin, wie se pa 'n soldaat in die Viëtnam -oorlog was. 'N Ander karakter, 'n geel voël genaamd Woodstock, is vernoem na die historiese musiekfees van 1969.
5. TV -bestuurders het gedink "A Charlie Brown Christmas" sou flop.
Netwerkbestuurders het verwag dat die Kersfees -aanbieding een keer op TV verskyn en dan verdwyn. Hulle pessimisme spruit uit verskeie bekommernisse. Die spesiale kinders het die stemme van die karakters gespeel, waarvan baie nie professionele toneelspelervaring gehad het nie, en bevat 'n monoloog vir Linus waarin hy die Bybel aanhaal. Hulle het ook die gebrek aan 'n lagspoor gevoel en die jazz-klankbaan van die vertoning het bygedra tot die algehele stadige storievertelling. Toe die program op 9 Desember 1965 in première was, het dit 'n groot gehoor getrek. Dit het later 'n Emmy-toekenning gewen en een van die langste vakansie-aanbiedings van alle tye geword.
6. Snoopy het ruimte toe gegaan.
Na die Apollo 1 -brandramp in 1967, het NASA -amptenare Charles Schulz gekontak om Snoopy as hul veiligheidsmascotte te gebruik. Schulz het gehelp om 'n speld te ontwerp vir die Silver Snoopy -toekenning, wat aan lugvaartwerkers oorhandig is vir uitmuntende bydraes tot veiliger ruimtevaart. Later, tydens die Apollo 10 -sending (wat gedien het as die kleedrepetisie vir die historiese Apollo 11 -maanlanding), het NASA die maanmodule 'Snoopy' en die opdragmodule 'Charlie Brown' genoem.
7. Schulz was 'n veteraan uit die Tweede Wêreldoorlog.
Tydens die oorlog is Schulz in die weermag opgeneem en in die 20ste afdeling van die gepantserde infanterie ingedeel. Hy het as 'n masjienskutter opgelei en is na die einde van die konflik na Duitsland gestuur; sy afdeling het gehelp om die konsentrasiekamp Dachau te bevry. Schulz herdenk later Veteran's Day in Peanuts en verwys na mede -veeartse soos Bill Mauldin, wat bekend geword het vir sy spotprente met Amerikaanse troepe. Schulz het ook die herdenking van D-Day in Peanuts vereer en was betrokke by die beplanning van die National D-Day Memorial in Virginia. Hy het eenkeer gesê: 'Ek dink dat elke verstandige persoon met 'n begrip van die geskiedenis moet erken dat D-Day die belangrikste dag van ons eeu was.'
8. Die skepper van Peanuts is dood een dag voordat sy laaste strokiesprent op Sondag verskyn het.
In Desember 1999, nadat hy met kolonkanker gediagnoseer is, het Schulz aangekondig dat hy sal uittree. Op 12 Februarie 2000 sterf die 77-jarige spotprenttekenaar by sy huis in Santa Rosa, Kalifornië, die dag voordat sy laaste Sondag Peanuts strook in koerante verskyn het. Schulz het in sy sindikaatkontrak bepaal dat niemand meer die strokiesprent wat hy vir byna 'n halfeeu geteken het, kan oorneem nie. In totaal het Schulz 17.897 grondboontjiebakkies: 15.391 daaglikse repies en 2.506 Sondagstrokies.
9. Daar is 'n museum vir alles wat grondboontjies is.
In 2002 het die Charles M. Schulz Museum & Research Center in Sonoma County, Kalifornië, geopen waar die tekenaar vier dekades lank gewoon en gewerk het. Onder die versameling van Peanuts-verwante kunswerke, is briewe en foto's 'n weergawe van die werksateljee van Schulz en 'n lewensbedekte Snoopy-hondehuis deur die kunstenaar Christo. Talle ander museums, insluitend die Louvre en die Smithsonian, het uitstallings met Peanuts-tema aangebied. In 2016 word die Snoopy Museum Tokio in Japan geopen.
10 vrugte, neute en groente wat jy nie geweet het nie, is deur die mens gemaak
Glo dit of nie, sommige van die gewilde vrugte, neute en groente wat ons vandag eet, is mensgemaakte basters. Hulle is in laboratoriums geskep deur middel van selektiewe teling, 'n proses waardeur slegs plante met gunstige eienskappe herplant word. Dit gesê, daar was selde gevalle waar insekte verantwoordelik was vir die skep van die hibriede plante deur middel van kruisbestuiwing.
Hierdie insekte sou natuurlik nooit die plante kon kruisbestuif het as mense ten minste een daarvan in die omgewing geplant het nie. Die meeste van die inskrywings op hierdie lys is verrassend, want die meerderheid is vrugte, neute en groente wat ons as natuurlik beskou.
16 Verrassende feite oor George Washington Carver
Februarie is die maand van die swart geskiedenis en ons vier vandag George Washington Carver, en ldquoThe Father of the Peanut Industry. bekend. U kan ook hier hulpbronne vir onderwysers vind.
Die meeste mense neem aan dat Carver in Alabama gebore is, maar hy is eintlik gebore in Diamond Grove, Missouri voor die burgeroorlog.
Voordat volhoubaarheid 'n popkultuuronderwerp was, het Carver verantwoordelike boerderypraktyke bevorder, soos om grondboontjies in rotasie met katoen te plant, aangesien grondboontjies voedingstowwe by die grond voeg.
George Washington Carver was die eerste Afro -Amerikaner wat by die Iowa State University ingeskryf het. Hy het later sy bachelor- en rsquos- en meesters- en rsquos -grade van daar af ontvang.
Nadat Carver sy meestersgraad ontvang het, het Booker T. Washington hom 'n pos aangebied by die Tuskegee -universiteit in Tuskegee, Alabama, om as direkteur van die departement van landbou by die Tuskegee Normal and Industrial School te dien.
Die George Washington Carver Museum in Tuskegee, Alabama, het 'n voedingsroete met tekens met voedingsfeite en aanhalings van Carver.
In 1916 publiseer Carver 'n navorsingsbulletin, & ldquoHow to Grow the Peanut en 105 maniere om dit vir menslike verbruik voor te berei. & Rdquo Hierdie bulletin bevat verskeie interessante maniere om grondboontjies soos sjampoe, mayonnaise, verf en koffie te gebruik.
Carver was nie net vaardig in die gebruik van grondboontjies nie, hy het ook nuwe maniere gevind om Alabama -klei en patats te gebruik.
Carver was een van die mees prominente Afro-Amerikaners van sy tyd en is bekend vir sy werk in plantnavorsing.
George Washington Carver het die Indiese leier, Mahatma Gandhi, aangeraai oor landbou en voeding.
George Washington Carver was die eerste Afro -Amerikaner wat 'n nasionale park na hom vernoem het. U kan die park en sy monument in Missouri besoek.
Behalwe dat hy 'n uitstekende wetenskaplike en uitvinder was, was Carver ook 'n bekwame pianis en skilder. Sy kunswerke is in 1893 op die World & rsquos Fair uitgestal.
Oor George Washington Carver, het Martin Luther King Jr. vir die opvolgende geslagte 'n inspirerende voorbeeld van hoe 'n individu kan uitstyg bo die verlammende omstandighede. & rdquo
Baie mense dink dat George Washington Carver grondboontjiebotter uitgevind het, maar in teenstelling met die algemene opvatting was grondboontjiebotter ongeveer eeue voor hy daar was. Hy het wel gehelp om die kos gewild te maak.
Hy het Henry Ford gehelp om grondboontjie -rubber vir kanonne vir die Tweede Wêreldoorlog te maak.
George Washington Carver is in 1864 in slawerny gebore. Die einde van die burgeroorlog in 1865 het die einde van slawerny in Missouri tot 'n einde gebring. Die voormalige slawe -eienaar van Carver & rsquos, Moses Carver en sy vrou, Susan, het besluit om George en sy broer James na die tyd by hul huis te hou en die twee seuns groot te maak en op te voed. Susan het George geleer lees en skryf, aangesien geen plaaslike skool destyds swart studente sou aanvaar nie.
Carver het 44 praktiese bulletins vir boere gepubliseer.
Besoek ons ​​webwerf vir meer interessante feite oor George Washington Carver.
Klik hier vir meer hulpbronne vir onderwysers.
Hier is historiese plekke wat u in die Verenigde State kan besoek om meer te wete te kom oor George Washington Carver:
Charles Schulz, 1987 -onderhoud met Frank Pauer in Dayton Daily News en Journal Herald Magazine 
Grondboontjies het sy oorsprong in Liewe mense, 'n weeklikse paneelprent wat in die koerant van die tuisdorp van Schulz verskyn het, die St. Paul Pioneer Press, van 1947 tot 1950. Elementêre besonderhede van die tekenprent het ooreenkomste met Grondboontjies. Die naam "Charlie Brown" is die eerste keer daar gebruik. Die reeks het ook 'n hond wat baie soos die vroeë 1950's weergawe van Snoopy gelyk het. 
Schulz het sy Liewe mense spotprente aan United Features Syndicate (UV), wat met belangstelling gereageer het. Hy het die sindikaat in New York besoek en 'n pakkie nuwe strokiesprente aangebied waaraan hy gewerk het, eerder as die paneelprente wat hy ingedien het. UV het gevind dat hulle die strokiesprent verkies.   Toe die UV besig was om voor te berei om die strokiesprent te sindikateer as Li'l Folk, dit wil sê Liewe mense sonder 'n 's', Tack Knight, die outeur van die afgetrede strokiesprent van die 1930's Klein mense gesoek om eksklusiewe regte op die gebruikte titel te eis. Schulz het in 'n brief aan Knight aangevoer dat die inkrimping van Min aan Li'l was bedoel om hierdie konflik te vermy, maar het toegegee dat die finale besluit vir die sindikaat sou wees. 'N Ander naam vir die strokiesprent het nodig geword nadat regsadvies dit bevestig het Klein mense was 'n geregistreerde handelsmerk.  Intussen het die produksiebestuurder van die UV die gewildheid van die kinderprogram opgemerk Hallo Doody. Die vertoning bevat 'n gehoor van kinders wat in die "Peanut Gallery" sit, en na wie verwys word as "Peanuts". Dit het die besliste titel wat Schulz gedwing is, tot sy ontsteltenis geïnspireer. 
Schulz het die titel gehaat Grondboontjies, wat 'n bron van irritasie vir hom gebly het gedurende sy hele lewe. Hy het die produksiebestuurder aan die UV daarvan beskuldig dat hy nie eers die strokiesprent gesien het voordat hy 'n titel gegee het nie, en gesê dat die titel slegs sinvol sou wees as daar 'n karakter met die naam "Peanuts" was.  Op die dag toe dit gesindikeer is, het die vriend van Schulz 'n kiosk in die middestad van Minneapolis besoek en gevra of daar koerante is Grondboontjies, waarop die koerant geantwoord het: 'Nee, en ons het ook nie springmielies nie', het hierdie gebeurtenis sy vrese oor die titel bevestig.  Elke keer as Schulz gevra is wat hy doen, sou hy die titel vermy en sê: "Ek teken die strokiesprent met Snoopy daarin, Charlie Brown en sy hond".  In 1997 het Schulz gesê dat hy dit bespreek het om die titel na te verander Charlie Brown in die verlede by verskeie geleenthede, maar het bevind dat dit uiteindelik probleme sou veroorsaak met lisensiehouers wat reeds die bestaande titel in hul produkte opgeneem het, met onnodige uitgawes daaraan verbonde dat alle stroomaf -lisensiehouers dit kon verander. 
Die strook begin op 2 Oktober 1950 as 'n daaglikse strook in sewe koerante: Minneapolis Tribune, die tuisbladkoerant van Schulz Die Washington Post Chicago Tribune Die Denver Post Die Seattle Times en twee koerante in Pennsylvania, Aand Kroniek (Allentown) en Globe-Times (Bethlehem).  Die eerste strook was vier panele lank en het Charlie Brown laat loop deur twee ander jong kinders, Shermy en Patty. Shermy loof Charlie Brown terwyl hy verbystap, maar vertel dan vir Patty hoe hy hom in die laaste paneel haat. Snoopy was ook 'n vroeë karakter in die strook, wat die eerste keer verskyn in die derde strook, wat op 4 Oktober  Die eerste strook van Sondag verskyn op 6 Januarie 1952 in die halfbladformaat, wat die enigste volledige formaat was vir die hele lewe van die Sondagstrook. Die meeste ander karakters wat uiteindelik gereeld in die strook verskyn het, het eers later verskyn: Violet (Februarie 1951), Schroeder (Mei 1951), Lucy (Maart 1952), Linus (September 1952), Pig-Pen (Julie 1954), Sally (Augustus 1959), Frieda (Maart 1961), "Peppermint" Patty (Augustus 1966), Franklin (Julie 1968) Woodstock (bekendgestel April 1967 amptelik met die naam Junie 1970), Marcie (Julie 1971) en Herhaling (Maart 1973).
Schulz het besluit om alle aspekte van die strook self te vervaardig, van die draaiboek tot die voltooide kuns en letters. Schulz het wel hulp gehuur om die aanpassings van die strokiesprente te vervaardig Grondboontjies.  Die strook kon dus met 'n verenigde toon aangebied word, en Schulz kon 'n minimalistiese styl gebruik. Agtergronde is oor die algemeen nie gebruik nie, en toe dit gebeur het, het Schulz se deurmekaar lyne 'n baie sielkundige voorkoms gehad. Hierdie styl word deur kunskritikus John Carlin beskryf as dat hy "sy lesers dwing om op subtiele nuanses te fokus eerder as op breë aksies of skerp oorgange."  Schulz het sy hele lewe lank hierdie oortuiging gehou en bevestig in 1994 die belangrikheid daarvan om die strook self te vervaardig: "Dit is nie 'n gek besigheid oor sling ink nie. Dit is 'n dodelike ernstige onderneming." 
Alhoewel die strook in sy vroeë jare lyk soos sy latere vorm, is daar aansienlike verskille. Die kuns was skoner, slanker en eenvoudiger, met dikker lyne en kort, gehurkte karakters. Byvoorbeeld, in hierdie vroeë stroke is Charlie Brown se beroemde ronde kop nader aan die vorm van 'n Amerikaanse voetbal of rugbyvoetbal. Die meeste kinders was aanvanklik redelik rondkoppig. As 'n ander voorbeeld, het al die karakters (behalwe Charlie Brown) hul mond langer en het hulle kleiner oë as hulle sywaarts kyk.
Die 1960's word algemeen beskou as die 'goue era' vir Grondboontjies.  Gedurende hierdie tydperk verskyn 'n paar van die strokies bekendste temas en karakters, waaronder Peppermint Patty,  Snoopy as die "Eerste Wêreldoorlog Flying Ace",  Frieda en haar "natuurlik krullerige hare", [ 30] en Franklin.  Grondboontjies is opmerklik vir sy behendige sosiale kommentaar, veral in vergelyking met ander strokies wat in die 1950's en vroeë 1960's verskyn het. Schulz het nie eksplisiet rasse- en geslagsgelykheidskwessies aangespreek nie, maar aanvaar dat dit vanselfsprekend is. Peppermint Patty se atletiese vaardigheid en selfvertroue word eenvoudig as vanselfsprekend aanvaar, net soos Franklin se teenwoordigheid in 'n ras-geïntegreerde skool en omgewing. (Die skepping van Franklin het ten minste gedeeltelik plaasgevind as gevolg van die korrespondensie van Schulz in 1968 met 'n sosiaal progressiewe aanhanger.  ) Die feit dat Charlie Brown se bofbalspan drie meisies gehad het, was ook ten minste tien jaar voor sy tyd . Die televisie -spesiale aanbieding van 1966 Charlie Brown se All Stars! Charlie Brown weier om borgskap van sy span te weier op voorwaarde dat hy die meisies en Snoopy afdank omdat die liga nie toelaat dat meisies of honde speel nie.
Schulz gooi satiriese weerhakke oor 'n aantal onderwerpe toe hy kies. Sy kinder- en dierekarakters maak die volwasse wêreld satir.  Deur die jare het hy alles aangepak, van die Viëtnam -oorlog tot skoolklere tot "New Math." Een strook op 20 Mei 1962 het selfs 'n ikoon gehad met die opskrif "Verdedig vryheid, koop Amerikaanse spaarobligasies."  In 1963 voeg hy 'n seuntjie met die naam "5" by die rolverdeling,  wie se susters die naam "3" en "4",  en wie se pa hul familienaam na hul poskode verander het, gee die manier waarop getalle mense se identiteit oorgeneem het. In 1958 het 'n strook waarin Snoopy Linus in die lug gegooi het en gespog het dat hy die eerste hond ooit was wat 'n mens gelanseer het, geparodiseer die hype wat verband hou met Sputnik 2 se bekendstelling van die hond Laika vroeër daardie jaar.'N Ander reeks het die ligas en die "georganiseerde" spel aangegryp wanneer al die kinders in die buurt by sneeumanbouligas aansluit en Charlie Brown kritiseer wanneer hy daarop aandring om sy eie sneeumanne te bou sonder ligas of afrigters.
Grondboontjies het by baie geleenthede godsdienstige temas aangeraak, veral gedurende die 1960's. Die klassieke televisie -spesiale 'N Charlie Brown Kersfees vanaf 1965, verskyn die karakter Linus van Pelt wat die King James Version van die Bybel aanhaal (Lukas 2: 8–14) om aan Charlie Brown te verduidelik waaroor Kersfees gaan (in persoonlike onderhoude het Schulz genoem dat Linus sy geestelike kant verteenwoordig). As gevolg van die eksplisiete godsdienstige materiaal in 'N Charlie Brown Kersfees, baie het Schulz se werk geïnterpreteer as 'n duidelike Christelike tema, hoewel die gewilde perspektief was om die franchise deur 'n sekulêre lens te sien. 
Gedurende die week van 29 Julie 1968 debuteer Schulz die Afro-Amerikaanse karakter Franklin aan die strook, op aandrang van die blanke Los Angeles-onderwyseres Harriet Glickman. Alhoewel Schulz bang was dat die toevoeging van 'n swart karakter as afbrekend vir die Afro-Amerikaanse gemeenskap beskou word, oortuig Glickman hom dat die toevoeging van swart karakters die idee van vriendskappe tussen kinders van verskillende etnisiteite kan normaliseer. Franklin verskyn in 'n drietal stroke op 'n strand, waarin hy eers die strandbal van Charlie Brown uit die water haal en hom daarna help om 'n sandkasteel te bou, waartydens hy noem dat sy pa in Viëtnam is. In hierdie reeks beklee Franklin nooit dieselfde paneel as Sally nie  , maar hy sou dit later in die reeks doen.
1970s -1990s Redigeer
In 1975 is die paneelformaat effens horisontaal verkort, en kort daarna het die letters groter geword om dit te vergoed. Voorheen die daaglikse Grondboontjies Die stroke is in die 1950's in 'n "ruimtebesparende" formaat met vier panele geformateer, met 'n paar baie skaars stroke met agt panele wat nog in die vierpaneelvorm pas. Vanaf Leap Day in 1988 het Schulz die vierpaneelformaat laat vaar ten gunste van dagblaaie met drie panele en gebruik hy soms die hele lengte van die strook as een paneel, deels vir eksperimentering, maar ook om die kwynende grootte van die strokiesprentbladsy te bekamp. [ aanhaling nodig ]
Schulz het die strook byna 50 jaar lank geteken, sonder assistente, selfs in die letter- en kleurproses. 
Aan die einde van die sewentigerjare, tydens die onderhandelinge van Schulz met United Feature Syndicate oor 'n nuwe kontrak, het die sindikaatpresident William C. Payette die superheld -stripkunstenaar Al Plastino aangestel om 'n agterstand van Grondboontjies repies om in voorraad te hou ingeval Schulz die strook verlaat. Toe Schulz en die sindikaat 'n suksesvolle ooreenkoms bereik het, het United Media hierdie ongepubliseerde stroke gestoor, waarvan die bestaan ​​uiteindelik openbaar geword het.  Plastino self beweer ook dat hy vir Schulz spookgeskryf het terwyl Schulz in 1983 'n hartoperasie ondergaan het. 
In die 1980's en 1990's het die strook die gewildste strokiesprent in die geskiedenis gebly,  alhoewel ander strokiesprente, soos Garfield en Calvyn en Hobbes, wedywer Grondboontjies in gewildheid. Schulz het voortgegaan om die strokie te skryf totdat hy op 14 Desember 1999 sy uittrede aangekondig het weens sy swak gesondheid.
2000: Einde van Grondboontjies Redigeer
Die laaste daaglikse oorspronklike Grondboontjies strokiesprent is op Maandag 3 Januarie 2000 gepubliseer. Die strook bevat 'n briefie aan die lesers van die strook uit Schulz en 'n tekening van Snoopy, met sy betroubare tikmasjien, diep in sy gedagtes bo -op sy hondehuis. Die volgende dag het 'n herhalingspakket in premiere verskyn wat besluit het om dit op te haal (sien hieronder). Alhoewel Schulz geen daaglikse stroke geteken het wat verby 3 Januarie geloop het nie, het hy vyf Sondagstroke getrek wat nog nie geloop het nie. Die eerste hiervan verskyn ses dae na die laaste dagblad, op 9 Januarie.
Op 13 Februarie 2000, die dag na Schulz se dood, die laaste ooit Grondboontjies strook in papiere geloop. Drie panele lank, dit begin met Charlie Brown wat die telefoon beantwoord met iemand aan die ander kant wat vermoedelik vir Snoopy vra. Charlie Brown reageer met 'Nee, ek dink hy skryf'. Die volgende paneel wys hoe Snoopy by sy tikmasjien sit met die opening na 'n brief gerig aan "Beste vriende". Die laaste paneel het 'n groot blou lugagtergrond waarop verskeie tekeninge uit vorige stroke geplaas is. Onder die tekeninge is 'n gekleurde weergawe van Schulz se strook van 3 Januarie, met byna dieselfde nota wat hy aan aanhangers geskryf het, wat soos volg lui:
Ek was gelukkig om Charlie Brown en sy vriende vir byna vyftig jaar te teken. Dit was die vervulling van my kinderdoel.
Ongelukkig kan ek nie meer die skedule onderhou wat 'n daaglikse strokiesprent vereis nie. My gesin wil nie hê dat iemand anders 'Peanuts' moet voortsit nie, daarom kondig ek my uittrede aan.
Ek is deur die jare dankbaar vir die lojaliteit van ons redakteurs en die wonderlike ondersteuning en liefde wat aanhangers van die strokiesprent aan my betoon het.
Charlie Brown, Snoopy, Linus, Lucy. hoe kan ek hulle ooit vergeet.
Baie ander tekenaars het hulde gebring aan Grondboontjies en Schulz deur huldeblyke in hul eie stroke, wat op 13 Februarie 2000 of in die voorafgaande week verskyn het.  Die strokiesprent is die volgende dag herdruk, maar het slegs die afskeidsbrief. Na Grondboontjies eindig, het United Feature Syndicate 'n pakkie herdrukte stroke onder die titel begin aanbied Klassieke grondboontjies. Die sindikaat het die keuses beperk tot óf strokies uit die 1960's óf vanaf die 1990's, hoewel 'n koerant ook die opsie gekry het om albei herdrukpakkette saam te dra as dit sou wou. Alle Sondagstrokies in die verpakking kom egter uit die 1960's.
Grondboontjies bly steeds algemeen in verskeie media deur wydverspreide sindikasie, die publikasie van Die volledige grondboontjies, die bekendstelling van verskeie nuwe televisie -aanbiedinge (waaraan Schulz voor sy dood gewerk het, maar nog nie klaar was nie), en Peanuts Motion Comics. Boonop BOOM! Studios het 'n reeks strokiesprente gepubliseer wat nuwe materiaal bevat deur nuwe skrywers en kunstenaars, hoewel sommige daarvan gebaseer is op klassieke Schulz -verhale uit dekades gelede, asook 'n paar klassieke stroke van Schulz, meestal Sondagkleurstroke.
Universal Uclick se webwerf, GoComics.com, het op 5 Januarie 2015 aangekondig dat hulle 'Peanuts Begins' begin, 'n funksie wat die hele geskiedenis van die strook vanaf die begin in gekleurde vorm weergee. Dit is gedoen ter ere van die 65ste herdenking van die debuut van die strook. 
Charlie Brown Edit
Charlie Brown is 'n jong seun. Hy is die hoofkarakter, en tree op as die middelpunt van die wêreld van die strook en dien as 'n alleman.    Hoewel hy as ordentlik, bedagsaam en reflekterend beskou word, is hy ook ongemaklik, diep sensitief en word gesê dat hy aan 'n minderwaardigheidskompleks ly. Charlie Brown is 'n konstante mislukking: hy kan nooit 'n balspel wen nie, en hy kan nooit 'n vlieër suksesvol vlieg nie.   Sy gevoel van vasberadenheid, ongeag die sekerheid van mislukking, kan óf geïnterpreteer word as selfvernietigende hardkoppigheid, óf bewonderenswaardige volharding. As hy egter misluk, ervaar hy pyn en angs deur selfbejammering.  ​​Die joernalis Christopher Caldwell het hierdie spanning tussen Charlie Brown se negatiewe en positiewe gesindhede waargeneem en gesê: "Wat Charlie Brown so 'n ryk karakter maak, is dat hy nie bloot 'n verloorder is nie. Die selfveragting wat hom soveel angs veroorsaak, is beslis nie Charlie Brown is optimisties genoeg om te dink dat hy 'n gevoel van eiewaarde kan verdien. "  Schulz het Charlie Brown vernoem na 'n kollega van hom terwyl hy by Art Instruction gewerk het, wie se volle naam Charlie Francis Brown was. 
Lesers en kritici het die vraag ondersoek of Schulz Charlie Brown op homself gebaseer het. Hierdie vraag dra dikwels die suggestie dat die emosioneel sensitiewe en depressiewe gedrag van Charlie Brown uit Schulz se eie lewens- of kinderervarings kom.    Oor die neiging dat hierdie gevolgtrekkings gemaak word, het Schulz in 'n onderhoud van 1968 gesê: "Ek dink aan myself as Charles Schulz. Maar as iemand wil glo dat ek regtig Charlie Brown is, wel, dit maak 'n goeie storie. "  Hy verduidelik in 'n ander onderhoud dat die strokiesprent in sy geheel 'n persoonlike uitdrukking is, en daarom is dit onmoontlik om te vermy dat alle karakters aspekte van sy persoonlikheid aanbied.  Biograaf David Michaelis het 'n soortgelyke gevolgtrekking gemaak en beskryf Charlie Brown as 'n eenvoudige voorstelling van Schulz se "begeerte en vasberadenheid".  Nietemin het sommige profiele van Schulz vol vertroue geglo dat Charlie Brown op hom gebaseer was. 
Snoopy is 'n hond wat later in die ontwikkeling van die strook as 'n brak beskryf sou word.  Terwyl hy oor die algemeen soos 'n regte hond gedra het en 'n nie-sprekende rol speel, skakel hy met lesers in deur menslike gedagtes.   Hy stel fantasie -elemente bekend aan die strook deur sy identiteit uit te brei deur verskillende alter ego's. Baie van hierdie alter ego's, soos 'n 'wêreldberoemde' advokaat, chirurg of geheime agent, is slegs een of twee keer gesien.  Sy karakter is 'n mengsel van onskuld en egoïsme en het kinderlike vreugde, terwyl hy soms selfsugtig is.   Hy het 'n arrogante verbintenis tot sy onafhanklikheid, maar word dikwels bewys dat hy afhanklik is van mense.   Schulz was versigtig in die balansering van Snoopy se lewe tussen die van 'n regte hond en die van 'n fantastiese karakter.  Terwyl die binnekant van Snoopy se hondehok in die strook beskryf word met dinge soos 'n biblioteek en 'n pooltafel en versier is met skilderye van Wyeth en Van Gogh, is dit nooit getoon nie: dit sou 'n onvanpaste opskorting vereis het van ongeloof van lesers. 
Linus en Lucy Edit
Linus en Lucy is broers en susters Linus is die jonger broer en Lucy is die ouer suster. 
Lucy is baas, selfsugtig en eiesinnig, en word gebruik om kommentaar te lewer oor oortreding en eerlikheid, sowel as sarkasme.   Schulz beskryf Lucy as vol verkeerde vertroue, maar met die deugde dat hy tot die waarheid kan afsny.  Hy het gesê dat Lucy gemeen is, want dit is snaaks, veral omdat sy 'n meisie is: hy stel dat 'n seuntjie teenoor meisies glad nie snaaks sou wees nie, en beskryf 'n patroon in strokiesprente waar dit komies is as dit vermoedelik is swak karakters oorheers sogenaamd sterk karakters.  Lucy tree soms op as 'n psigiater en vra vyf sent vir psigiatriese advies aan ander karakters (gewoonlik Charlie Brown) uit haar 'psigiatriese stand', 'n hok wat die opstelling van 'n limonadestand parodieer.  Lucy se rol as 'n psigiater het aandag getrek by persone uit die regte lewe op die gebied van sielkunde, die psigiater Athar Yawar het speels verskillende oomblikke in die strook geïdentifiseer waar haar aktiwiteite gekenmerk kan word as die nastreef van mediese en wetenskaplike belangstellings, en sê: "Lucy is baie baie die moderne dokter ". 
Linus stel intellektuele, geestelike en reflekterende elemente aan die strook bekend. Hy bied menings oor onderwerpe soos letterkunde, kuns, wetenskap, politiek en teologie. Hy beskik oor 'n gevoel van moraliteit en etiese oordeel wat hom in staat stel om onderwerpe soos geloof, onverdraagsaamheid en depressie te navigeer. Schulz geniet die aanpasbaarheid van sy karakter en sê dat hy 'baie slim' sowel as 'dom' kan wees.  Hy het die neiging om verhewe of pompeuse idees uit te spreek wat vinnig bestraf word.  Hy vind sielkundige sekuriteit deur sy duim te suig en 'n kombers vas te hou vir troos, na verwys as sy "veiligheidsdeken". Die idee van sy veiligheidsdeken kom van Schulz se eie waarneming van sy eerste drie kinders, wat komberse rondgedra het. Schulz beskryf Linus se kombers as "waarskynlik die beste ding waaraan ek ooit gedink het". Hy was trots op die veelsydigheid daarvan vir visuele humor in die strook, en die manier waarop die frase "veiligheidsdeken" in die woordeboek verskyn.  
Peppermint Patty en Marcie Edit
Peppermint Patty en Marcie is twee meisies wat vriende met mekaar is. Hulle woon 'n ander skool as Charlie Brown, aan die ander kant van die stad, en verteenwoordig dus 'n effens ander sosiale kring as die ander karakters. 
Peppermint Patty is 'n tomboy wat reguit, lojaal is en wat Schulz beskryf as 'n 'verwoestende doelgerigtheid'.  Sy verstaan ​​dinge gereeld verkeerd, in die mate dat dit dien as die uitgangspunt van baie individuele stroke en verhale in een verhaal wat sy voorberei vir 'n "skating" -kompetisie, net om met rampspoedige resultate te leer dat dit is vir rolskaats en nie ys nie skaats.  Sy sukkel op skool en met haar huiswerk, en raak dikwels aan die slaap op skool. Die vrou van Charles Schulz, Jean Schulz, het voorgestel dat dit die gevolg is van hoe Peppermint Patty se enkelpa te laat werk, sy bly snags wakker en wag vir hom. Oor die algemeen het Charles Schulz gedink dat sommige van haar probleme die gevolg was van 'n afwesige ma. 
Marcie is boekagtig en 'n goeie student.  Schulz beskryf haar as relatief waarnemend in vergelyking met ander karakters, en verklaar dat 'sy die waarheid in dinge sien'.  Die skrywer Laura Bradley het haar rol geïdentifiseer as "die beskeie met salie-agtige insigte". 
Ondersteunende karakters Redigeer
Benewens die hoofrol, verskyn ander karakters gereeld vir die grootste deel van die strook:
Sally Brown is die jonger suster van Charlie Brown. Sy het die gewoonte om die Engelse taal tot komiese effek te breek.  Sy reageer negatief op skool en huiswerk weens die hantering van dogmatiese memorisering en gehoorsaamheid aan dubbelsinnige instruksies. Andersins lewer sy selfvertroue toesprake in mondelinge eksamens, met behulp van woordspel en woordspelings, terwyl sy haar onderwerpe met teater en spanning toespits. 
Schroeder is 'n seuntjie wat fanaties is oor Beethoven. In hierdie relatief onskuldige rol dien hy as uitlaatklep vir die uitdrukking van ander karakters.  Hy verskyn die herkenbaarste in die strook met musiek op sy speelgoedklavier,   as die vanger van Charlie Brown se bofbalspan en die romantiese foelie vir Lucy se onbeantwoorde liefde.
Vark-pen is 'n seuntjie wat fisies vuil is, wat gewoonlik verskyn met 'n stofwolk om hom. Schulz het erken dat die omvang van sy rol beperk is, maar hy het steeds verskyn as gevolg van sy gewildheid onder lesers. 
Franklin is 'n seuntjie wat op voorstel van 'n leser voorgestel is om Afro -Amerikaanse voorstelling in die strook te vervul. [aanhaling nodig] Aangesien dit Schulz se bedoeling was om dit te bereik sonder om neerbuigend te wees, is hy 'n relatief normale karakter wat hoofsaaklik reageer op die eienaardigheid van ander karakters. 
Woodstock is 'n voël en die vriend van Snoopy. Hy kommunikeer heeltemal deur piep, en dwing lesers om te raai wat hy sê.  Schulz het gesê dat Woodstock daarvan bewus is dat hy klein en onbelangrik is, 'n rol wat dien as 'n lighartige eksistensiële kommentaar op die hantering van die veel groter wêreld. 
Spike is die broer van Snoopy wat alleen in die Kaliforniese woestyn woon. 
Verskeie vroeë karakters het tydens die loop van die strokie nie meer bekend geword nie. Shermy, Patty en Violet was byvoorbeeld die hoofkarakters gedurende die eerste jare van die strook.    Teen 1956 word die rolle van Patty en Violet slegs beskryf as 'n uitbreiding op Lucy's, en Shermy, wat aanvanklik Charlie Brown se naaste vriend was, is toe bloot beskryf as ''n ekstra seuntjie'.  Op dieselfde manier word Frieda, 'n meisie met 'natuurlik krullerige hare', in 1962 voorgestel, maar word reeds teen die laat 1960's uitgeskakel nadat dit lyk asof haar komiese waarde vinnig verloop het en na 1975 het sy slegs agtergrond gemaak voorkoms.  Omgekeerd het Rerun, die jongste broer van Linus en Lucy, slegs 'n beperkte sigbaarheid na sy bekendstelling in 1973, maar het teen die middel van die negentigerjare 'n voorgrondkarakter geword. 
Schulz het die National Cartoonists Society Humor Comic Strip -toekenning ontvang vir Grondboontjies in 1962, die Reuben -toekenning in 1955 en 1964 (die eerste tekenaar wat twee keer die eer ontvang het), die Elzie Segar -toekenning in 1980 en die Milton Caniff Lifetime Achievement Award in 1999. 'N Charlie Brown Kersfees het 'n Peabody -toekenning en 'n Emmy gewen Grondboontjies spotprentaanbiedings het altesaam twee Peabody -toekennings en vier Emmys ontvang. Vir sy werk op die strook het Schulz 'n ster op die Hollywood Walk of Fame (net soos Snoopy) en 'n plek in die William Randolph Hearst Cartoon Hall of Fame. Grondboontjies verskyn op die voorblad van Tyd op 9 April 1965, met die meegaande artikel wat dit "die leier van 'n verfrissende nuwe ras noem wat 'n ongekende belangstelling in die basiese beginsels van die lewe het." 
Die strook is tweede verklaar in 'n lys van die 'grootste strokiesprente van die 20ste eeu' in opdrag van Die strokiesprentjoernaal in 1999.  Die beste strokiesprent was George Herriman Krazy Kat, het 'n strook wat Schulz bewonder het (en eintlik een van sy grootste inspirasies was), en hy het die rangorde in goeie genade aanvaar, totdat hy daarmee saamgestem het.  In 2002 televisie gids verklaar Snoopy en Charlie Brown gelykop vir die 8ste  in sy lys van die "Top 50 grootste strookkarakters van alle tye",  gepubliseer ter herdenking van sy 50ste bestaansjaar.
Schulz is opgeneem in die toeruitstalling "Masters of American Comics". Sy werk is beskryf as 'sielkundig kompleks' en sy styl as 'perfek in ooreenstemming met die styl van sy tyd'. 
Ten spyte van die wydverspreide lof Grondboontjies sommige kritici beweer dat die kwaliteit in die latere jare van afname in kwaliteit afneem, aangesien Schulz gereeld afwyk van die meer serebrale sosio-sielkundige temas wat sy vroeëre werk gekenmerk het ten gunste van 'n ligter, meer grillige prys. Byvoorbeeld, in 'n opstel wat in die New York Press ten tyde van die laaste daaglikse strook in Januarie 2000, "Against Snoopy", het Christopher Caldwell aangevoer dat Snoopy en die verhoogde fokus op hom in die sewentigerjare 'van die artistieke swakheid van die strook gegaan het om dit heeltemal te verwoes'. 
Robert L. Short het sekere temas en gesprekke geïnterpreteer Grondboontjies in ooreenstemming met dele van die Christelike teologie, en gebruik dit as illustrasies in sy lesings oor die evangelie, soos uiteengesit in sy boek Die evangelie volgens grondboontjies, die eerste van verskeie wat hy oor godsdiens geskryf het, Grondboontjiesen populêre kultuur.
Reuse heliumballonne van Snoopy, Charlie Brown en Woodstock is sedert 1968 te sien in die jaarlikse Macy's Thanksgiving Day-parade in New York City. 'n Coca-Cola-bottel uit twee sukkelende ballonne (Underdog en Stewie Griffin).
Snoopy is sedert 1968 die persoonlike veiligheidsmasjot vir NASA -ruimtevaarders,  en NASA reik 'n Silver Snoopy -toekenning uit aan sy werknemers of kontrakteurs se werknemers wat vlugveiligheid bevorder. Die swart-en-wit kommunikasiepet met 'n klankhoofdtelefoon wat sedert 1968 deur die Apollo-, Skylab- en Space Shuttle-ruimtevaarders gedra is, word algemeen 'n Snoopy-kap genoem. 
Die roepsein van die maanmodule van die Apollo 10 was Snoopy, en die roepsein van die opdragmodule was Charlie Brown.  Alhoewel dit nie by die missielogo ingesluit is nie, het Charlie Brown en Snoopy semi-amptelike gelukbringers vir die missie geword.   Charles Schulz teken 'n oorspronklike prentjie van Charlie Brown in 'n ruimtepak wat aan boord van die vaartuig versteek was om deur die ruimtevaarders gevind te word sodra hulle in 'n wentelbaan was. Hierdie tekening word nou in die Kennedy Space Center vertoon.
Die uitgawe van Desember 1997 van Die strokiesprentjoernaal bevat 'n uitgebreide versameling getuigskrifte aan Grondboontjies. Meer as 40 spotprenttekenaars, van die gewone strokiesprenttekenaars tot ondergrondse, onafhanklike strokiesprentkunstenaars, het besinning oor die krag en invloed van Schulz se kuns gedeel. Gilbert Hernandez het geskryf, 'Grondboontjies was en is nog steeds vir my 'n openbaring. Dit is meestal van Grondboontjies waar ek geïnspireer is om die dorpie Palomar te skep Liefde en vuurpyle. Schulz se karakters, die humor, die insig. storm, spoel, spoel, boog, boog, boog, gruwel, gruwel, gruwel. 'Tom Batiuk het geskryf:' Die invloed van Charles Schulz op die tekenprentwerk is so algemeen dat dit amper vanselfsprekend is. 'Batiuk beskryf ook die diepte van emosie in Grondboontjies: "Net onder die vrolike oppervlak was kwesbaarhede en angs wat ons almal ondervind het, maar huiwerig was om te erken. Deur die gevoelens met ons te delen, het Schulz ons 'n belangrike aspek van ons gemeenskaplike menslikheid getoon, wat volgens my die uiteindelike is doel van groot kuns. " 
Sedert Schulz se dood in 2000 het huldeblyke in ander strokiesprente verskyn en word nou in die Charles Schulz -museum vertoon.  In Mei 2000 het baie spotprenttekenaars 'n verwysing na Grondboontjies in hul stroke. Oorspronklik beplan as 'n huldeblyk aan die aftrede van Schulz, na sy dood in Februarie het dit 'n huldeblyk geword vir sy lewe en loopbaan. Op 30 Oktober 2005 bevat verskeie strokiesprente weer verwysings na Grondboontjies en spesifiek die Dit is die Groot Pampoen, Charlie Brown spesiale televisie.
Grondboontjies op parade is St. Paul, Minnesota se huldeblyk aan Grondboontjies.  Dit begin in 2000, met die plasing van 101 standbeelde van 1,5 meter hoë Snoopy in die stad Saint Paul. Die beelde is later opgeveil in die Mall of America in Bloomington, Minnesota. In 2001 was daar "Charlie Brown Around Town", 2002 bring "Looking for Lucy", en in 2003, "Linus Blankets Saint Paul".  Permanente bronsbeelde van die Peanuts -karakters word in Landmark Plaza in die middestad van St. Paul aangetref. 
'N Peanuts Eerste Wêreldoorlog Flying Ace Amerikaanse gedenkstempel is op 17 Mei 2001 vrygestel. Die waarde was 34 sent, eersteklas. 
In 2001 het die Sonoma County Board of Supervisors die naam van die Sonoma County -lughawe, 'n paar kilometer noordwes van Santa Rosa, Kalifornië, die Charles M. Schulz -lughawe ter ere van hom. Die logo van die lughawe bevat Snoopy as die Eerste Wêreldoorlog Flying Ace (bril/serp), wat die lug bo -op sy rooi hondehok (die Sopwith Camel). 'N Bronsbeeld van Charlie Brown en Snoopy staan ​​in Depot Park in die sentrum van Santa Rosa. 
Die Grondboontjies karakters is deur die jare in baie boeke verskyn.  Sommige verteenwoordig chronologiese heruitgawes van die koerantstrook, terwyl ander tematiese versamelings was, soos Snoopy se tennisboek, of versamelings inspirerende gesegdes soos Geluk is 'n warm hondjie. Sommige boeke met enkelverhale is vervaardig, soos Snoopy en die Rooi Baron. Boonop is baie van die geanimeerde televisie -aanbiedinge en speelfilms in boekvorm aangepas.
Die primêre reeks herdrukke is begin in 1952 deur Rinehart & amp Company (later Holt, Rinehart en Winston) gepubliseer, met die vrystelling van 'n versameling Grondboontjies. Hierdie reeks, wat die strokies in rowwe chronologiese volgorde voorgestel het (alhoewel daar baie stroke uit elke jaar weggelaat is), het tot in die tagtigerjare voortgegaan, waarna herdrukregte aan verskillende ander uitgewers oorhandig is. Ballantine Books het die laaste oorspronklike reeks van Grondboontjies herdrukke, insluitend Grondboontjies 2000, wat die laaste jaar van die strook se reeks ingesamel het.
Saam met hierdie herdrukke was kleiner sagtebandversamelings wat deur Fawcett Publications uitgegee is. Hierdie sagtebandreeks het begin met materiaal uit die belangrikste herdrukke Die wonderlike wêreld van grondboontjies in 1962 en het voortgegaan Gaan voort, Snoopy in 1992.
Charles Schulz het altyd die republiek van die vroegste weerstaan Grondboontjies stroke, aangesien dit nie die karakters weerspieël het toe hy dit uiteindelik ontwikkel het nie. In 1997 begin hy egter met Fantagraphics Books in gesprek om die hele reeks van die strook, wat in totaal 17,897 stroke sou beland, chronologies in boekvorm te laat verskyn.  Benewens die na-millennium Grondboontjies publikasies is BOOM! Studios herontwerp die strokiesprente en aktiwiteitsboeke, en die reeks "Eerste verskynings". Die inhoud daarvan word vervaardig deur Peanuts Studio, daarna 'n deel van Peanuts Worldwide LLC.
Die volledige grondboontjies Redigeer
Die hele lopie van Grondboontjies, wat byna 50 jaar strokiesprente dek, is herdruk in Fantagraphics ' Die volledige grondboontjies, 'n stel van 26 volumes wat oor 'n tydperk van 12 jaar gepubliseer is, bestaande uit twee volumes per jaar wat elke Mei en Oktober gepubliseer word. Die eerste deel (versamelstroke van 1950 tot 1952) is in Mei 2004 gepubliseer, die bundel wat die laaste koerantstroke bevat (insluitend al die stroke van 1999 en sewe stroke van 2000, saam met die volledige reeks Liewe mense ) is in Mei 2016 gepubliseer,  met 'n ses-en-twintigste bundel wat buite die strook verskyn Grondboontjies materiaal van Schulz verskyn in die herfs van daardie jaar. 'N Metgesel -reeks, getiteld Grondboontjies Elke Sondag en die volledige Sondagstroke in kleur (as die hoof Volledige grondboontjies boeke gee dit slegs in swart en wit weer), is in Desember 2013 bekendgestel, en hierdie reeks sal tien volumes bevat, waarvan die laaste in 2022 gepubliseer sal word.
Daarbenewens, byna almal Grondboontjies stroke is nou ook gesaghebbend aanlyn beskikbaar op GoComics.com (daar ontbreek 'n paar stroke in die digitale argief). Grondboontjies strokies is voorheen op Comics.com verskyn.
Verskeie boeke is uitgegee ter herdenking van belangrike herdenkings van Grondboontjies:
20ste (1970) - Charlie Brown en Charlie Schulz -'n aansluiting by die TV-dokumentêr Charlie Brown en Charles Schulz wat op 22 Mei 1969 uitgesaai is
25ste (1975) - Peanuts Jubilee
30ste (1980) - Baie geluk met jou verjaarsdag, Charlie Brown
30ste (1980) - Charlie Brown, Snoopy en ek
35ste (1985) - You Don't Look 35, Charlie Brown
40ste (1990) - Charles Schulz: 40 jaar van lewe en kuns
45ste (1995) - Regoor die wêreld in 45 jaar
50ste (2000) - Peanuts: 'n goue viering
50ste (2000) - 50 jaar van geluk: 'n huldeblyk aan Charles Schulz
60ste (2009) - Ter viering van grondboontjies
Die strook is eers aangepas in animasie in Die Tennessee Ernie Ford Show. 'N TV -dokumentêr 'N Seun met die naam Charlie Brown (1963), bevat nuut geanimeerde segmente, maar dit word nie uitgesaai nie omdat dit nie 'n kanaal kon vind wat bereid was om dit uit te saai nie.  Dit het egter die span gevorm 'N Charlie Brown Kersfees (1965), 'n halfuur spesiale Kersfees-uitsending op CBS. Dit het groot kritieke sukses gekry.  Dit was die eerste van 'n stel Grondboontjies televisie-aanbiedinge (tweede tel die 1963 dokumentêr), en vorm 'n seleksie van vakansie-spesiale aanbiedinge wat jaarliks ​​in die VSA uitgesaai word tot vandag toe,   insluitend Dit is die Groot Pampoen, Charlie Brown  (1966), en 'N Thanksgiving van Charlie Brown  (1973). Die geanimeerde aanbiedinge was belangrik vir die kulturele impak van Grondboontjies hulle word in 1972 opgemerk as 'een van die gewildste televisie -aanbiedinge' en 'was gereeld in die top 10 in die graderings'.  Die aanbiedinge is in 2020 deur Apple TV+ aangeskaf.  Die eerste rolprent in lengte, 'N Seun met die naam Charlie Brown, kom in 1969,  en was een van vier wat vervaardig is voordat die strokiesprent geëindig het. 'N Televisiereeks op Saterdagoggend word in 1983 uitgesaai, elke episode bestaan ​​uit drie of vier segmente wat handel oor plotlyne uit die strook.  'n Bykomende spin-off-miniserie, Dit is Amerika, Charlie Brown, is in 1988 uitgesaai en die geskiedenis van die Verenigde State ondersoek. 
Die karakters word steeds aangepas in animasie nadat die strokiesprent geëindig het, met die nuutste televisie -spesiale Geluk is 'n warm kombers, Charlie Brown gemaak in 2011.  'n Reeks tekenprentbroeke het op iTunes verskyn, as Peanuts Motion Comics (2008), wat temas en plotlyne direk van die strook verwyder het.  In 2014 debuteer die Franse netwerk France 3 Peanuts deur Schulz, 'n reeks episodes wat elk bestaan ​​uit 'n paar kortbroeke van ongeveer 'n minuut wat saamgevoeg is.  Die nuutste speelfilm, Die Peanuts Movie, is vrygestel in 2015.  'n Reeks vir die stroomdiens Apple TV+, Snoopy in Space, is in 2019 vrygestel,   en Die Snoopy Show première in 2021.   Die karakters maak 'n gasverskyning in 2020 Mariah Carey se Magical Christmas Special. 
Die Charlie Brown en Snoopy Show (1983–1985)
Dit is Amerika, Charlie Brown (1988–1989)
Snoopy in Space (2019 -hede)
Die Snoopy Show (2021 -hede)
'N Seun met die naam Charlie Brown (1969)
Snoopy Kom huistoe (1972)
Bon Voyage, Charlie Brown (en moenie terugkom nie!) (1980)
Die Peanuts Movie (2015)
Die album 'N Charlie Brown Kersfees is in 1965 opgeneem, die oorspronklike klankbaan van die gelyknamige spesialis met dieselfde naam.  Dit is uitgevoer deur die jazz -trio onder leiding van die pianis Vince Guaraldi.  Dit geniet kritiese, kommersiële en kulturele sukses met 'n sombere en grillige styl, liedjies soos Kerstyd is hier roep 'n gedempte en stil melodie op,  en verwerkings soos die tradisionele lied O Tannenbaum geïmproviseer in 'n ligte, off-center tempo.  Die album is steeds gewild onder die huidige skrywer Chris Barton vir die Los Angeles Times prys dit in 2013 as 'een van die gewildste vakansie -albums wat opgeneem is',  Al Jazeera beskryf dit as 'een van die gewildste Kersalbums van alle tye'.  Die album is in 2012 by die nasionale opnamegister van die Library of Congress gevoeg, aangesien dit as 'kultureel, histories of esteties belangrik' beskou word. 
Die Amerikaanse rockgroep The Royal Guardsmen het vier nuutste liedjies van 1966 tot 1968 opgeneem as huldeblyk aan Snoopy. Die eerste liedjie is vrygestel as die enkelsnit Snoopy vs. Die Rooi Baron (1966), gebaseer op die storielyn van Snoopy wat bo -op sy hondehuis sit en hom voorstel as 'n vlieënier uit die Eerste Wêreldoorlog, wat veg teen die Duitse vlieënde aas The Red Baron. Die band sou later in 1967 nog twee soortgelyke liedjies vrystel, Terugkeer van The Red Baron en Snoopy se Kersfees. In 1968 het hulle opgeneem Snoopy vir president. 
Die karakters verskyn die eerste keer in 1967 in lewendige verhoogproduksie met die musiekblyspel Jy is 'n goeie man, Charlie Brown, aangeteken deur Clark Gesner. Dit is 'n versameling musikale sketse, waar die karakters hul identiteit ondersoek en die gevoelens ontdek wat hulle vir mekaar het.  Die toneelstuk is off-Broadway opgevoer, en is later opgevoer as 'n regstreekse uitsending op NBC.  Die toneelstuk het steeds ander professionele optredes gehad, in die West End van Londen, en later 'n herlewing op Broadway, terwyl dit ook 'n gewilde musiekblyspel was deur amateurteatergroepe soos skole. 
'N Tweede musiekblyspel wat in 1975 in première was, Snoopy! Die Musical, aangeteken deur Larry Grossman met lirieke deur Hal Hackady. 'N Opvolger van Jy is 'n goeie man, Charlie Brown, Snoopy! is ook 'n versameling musikale sketse, hoewel gefokus op Snoopy.  Dit is die eerste keer opgevoer in San Francisco,  en uiteindelik buite Broadway vir 152 optredes. 
Jy is 'n goeie man, Charlie Brown en Snoopy. Die Musical albei is onderskeidelik in 1985  en in 1988 onderskeidelik as geanimeerde televisie -aanbiedinge aangepas.  In die teenoorgestelde rigting van animasie na lewendige produksie, is die 2016 'N Charlie Brown Kersfees, gebaseer op die geanimeerde televisiespecial met dieselfde naam. Dit word beskou as 'n algemeen getroue herverwerking, hoewel dit die bykomende karakters bevat van Woodstock en Peppermint Patty wat nie in die strook bestaan ​​het toe die oorspronklike gemaak is nie. 
Advertensies en kleinhandel Redigeer
Die karakters uit die strokiesprent is lankal gelisensieer vir gebruik op goedere, en die sukses van die strokiesprent help om 'n mark vir sulke items te skep. In 1958 het die Hungerford Plastics Corporation 'n stel van vyf vinielpoppe van die bekendste karakters (Charlie Brown, Snoopy, Lucy, Linus en Schroeder) geskep, wat hierdie reeks in 1961 uitgebrei het om die poppe effens groter te maak, insluitend Sally en Pig- Pen.  'n Vroeë voorbeeld van die karakters wat in promosiemateriaal verskyn, was stroke en illustrasies wat Schulz geteken het vir die 1955 -instruksieboekie vir die Kodak Brownie -kamera, The Brownie Book of Picture Taking.  'n Ander vroeë veldtog was namens die tydskrifillustrasies van Ford Motor Company, brosjure -illustrasies en geanimeerde televisieblaaie met die karakters wat gebruik is om die Ford Falcon van Januarie 1960 tot 1964 te bevorder.  Schulz noem die Ford -veldtog as die eerste tyd waar die lisensie van die karakters 'baie geld' verdien het. Hy het egter 'n afkeer daarvan gehad om die advertensies te illustreer en dit as 'harde werk' te beskryf, en sou verkies om dieselfde moeite te doen om die strokies van die Sondagformaat te teken. 
Sommige lisensieverhoudings is op lang termyn gehandhaaf. Hallmark begin wenskaartjies en partytjiegoed met die karakters in 1960 druk.  Sanrio het in die laat 1960's die lisensiereg in Japan vir Snoopy. Sanrio is veral bekend vir Hello Kitty en sy fokus op die kawaii -segment van die Japannese mark.  Vanaf 1985 word die karakters as gelukbringers gemaak en dien hulle as woordvoerders van die MetLife -versekeringsmaatskappy, met die doel om die onderneming 'vriendeliker en toegankliker' te maak.  Schulz het die lisensieverhouding met MetLife geregverdig as nodig om sy filantropiese werk finansieel te ondersteun, hoewel hy geweier het om die presiese besonderhede van die werk wat hy finansier, openlik te beskryf.  In 2016 het die 31-jarige lisensieverhouding met MetLife geëindig. 
In 1999 is daar beraam dat daar jaarliks ​​20 000 verskillende nuwe produkte is wat 'n verskeidenheid gelisensieerde items versier, soos: klere, sagte speelgoed van Snoopy, Thermos -bottels, kosblikke, fotorame en musiekbakke.  Die vertroudheid van die karakters was ook winsgewend vir advertensiemateriaal in gedrukte en televisie,  wat verskyn op produkte soos Dolly Madison snack cakes, Chex Mix snacks, Bounty papierhanddoeke, Kraft macaroni kaas en A & ampW Root Beer. 
Die enorme mate waarin die karakters in gelisensieerde materiaal gebruik word, is 'n onderwerp van kritiek teen Schulz. Los Angeles Times het daarop gewys dat 'sommige kritici [sê] Schulz se aandag afgelei is deur bemarkingsvereistes, en sy karakters het 'n karikatuur van hulleself geword deur te betaal vir Metropolitan Life Insurance, Dolly Madison cupcakes en ander.'  Schulz het geredeneer dat sy benadering tot lisensiëring in werklikheid beskeie was, en verklaar dat "ons [lisensiërings] program gebou is op karakters wat figuurlik lewe" en "ons stamp hierdie karakters nie net aan die kante van produkte om net te verkoop nie produkte "terwyl hy ook byvoeg" Snoopy is so veelsydig dat dit net lyk asof hy in enige rol kan pas, en dit werk net. ver van die basis af, want ons doen dit eintlik nie. " 
Die Peanuts -karakters het in verskillende videospeletjies verskyn, soos Snoopy in 1984 deur Radarsoft, Snoopy: The Cool Computer Game deur The Edge, Snoopy en die Rooi Baron vir die Atari 2600, Snoopy's Silly Sports Spectacular (1989, Nintendo Entertainment System), Snoopy's Magic Show (1990, Game Boy), Snoopy Tennis (2001, Game Boy Color), Snoopy -konsert wat in 1995 vrygestel is en aan die Japannese mark verkoop is vir die Super NES, en in Oktober 2006, 'n tweede wedstryd met die titel Snoopy vs The Red Baron deur Namco Bandai vir die PlayStation 2. In Julie 2007 verskyn die Peanuts -karakters in die Snoopy the Flying Ace selfoonspel deur Namco Networks. In November 2015, Snoopy's Town Tale is vir selfone deur Pixowl bekendgestel, met die hele Peanuts -bende saam met Snoopy en Charlie Brown.
In 1980 (met 'n nuwe uitgawe wat in 1990 verskyn het) het die uitgewery Funk & amp Wagnalls ook 'n kinderensiklopedie vervaardig, genaamd die Charlie Brown se 'Cyclopedia. Die stel van 15 volumes bevat baie van die Peanuts-karakters.
In April 2002 is die bordspel The Peanuts Collectors Edition Monopoly vrygestel deur USAopoly. Die spel is opgedra aan Schulz ter nagedagtenis aan sy afsterwe.
In 1983 was Knott's Berry Farm, in Suid -Kalifornië, die eerste pretpark wat 'n lisensie van die Grondboontjies karakters, wat die eerste Camp Snoopy -omgewing skep en Snoopy die gelukbringer van die park maak. Knott's het sy bedrywigheid in 1992 uitgebrei deur 'n binnenshuise pretpark in die Mall of America, genaamd, te bou Knott's Camp Snoopy. Die pretparke van Knott is in 1997 deur die nasionale pretparkketting Cedar Fair Entertainment Company verkry, wat voortgegaan het om te werk Knott's Camp Snoopy park totdat die winkelsentrum sy bedryf in Maart 2005 oorgeneem het.  Cedar Fair het reeds 'n lisensie van die Grondboontjies karakters om in 1992 as 'n atmosfeer te gebruik,  sodat die verkryging daarvan van Knott's Berry Farm nie die gebruik van die karakters verander het nie.
Snoopy is tans die amptelike gelukbringer van al die Cedar Fair -parke. Dit is voorheen in alle park -logo's gebruik, maar dit is sedertdien verwyder. Cedar Fair bedryf ook 'n Camp Snoopy -gebied in Dorney Park & ​​amp; Wildwater Kingdom, Worlds of Fun en Valleyfair met verskeie Grondboontjiestema -besienswaardighede tot 2011. Daar is nog 'n Camp Snoopy -omgewing by Cedar Point en Knott's Berry Farm.
In 2008 het Cedar Point Planet Snoopy bekendgestel, 'n kinderarea waar Peanuts Playground vroeër was. Hierdie gebied bestaan ​​uit familie- en kinderritte wat na die sluiting van die susterpark Geauga -meer van Cedar Point verskuif is. Die ritte is geïnspireer deur Peanuts -karakters. Die gebied bestaan ​​ook uit 'n restaurant "Kids Only" genaamd Joe Cool Cafe (daar is 'n klein spyskaart vir volwassenes). In 2010 is die Nickelodeon Central- en Nickelodeon Universe -gebiede in die voormalige Paramount Parks (California's Great America, Canada's Wonderland, Carowinds, Kings Dominion en Kings Island) vervang deur Planet Snoopy. In 2011 het Cedar Fair aangekondig dat dit Planet Snoopy ook by Valleyfair, Dorney Park & ​​Wildwater Kingdom en Worlds of Fun sal voeg, wat die Camp Snoopy -gebiede sal vervang. ″ Carowinds ″ Planet Snoopy is na Camp Snoopy teruggekeer. Planet Snoopy is nou by elke Cedar Fair -parke langs Knott's Berry Farm, Carowinds, Michigan's Adventure.
Ook die Grondboontjies karakters kan gevind word by Universal Studios Japan in die Universal Wonderland -afdeling saam met die karakters uit Sesame straat en Hello Kitty,  en in die Snoopy's World in Hong Kong.
'N Uitstalling getiteld Sterkte, Charlie Brown! Ons vier Snoopy en die blywende krag van grondboontjies geopen in Somerset House in Londen op 25 Oktober 2018, wat duur tot 3 Maart 2019. Die uitstalling het Charles M. Schulz se oorspronklike Peanuts -tekenprente saamgevoeg met werk van 'n wye verskeidenheid bekroonde kontemporêre kunstenaars en ontwerpers wat geïnspireer is deur die tekenprent. 
Op 3 Junie 2010 verkoop United Media al sy Peanuts-verwante bates, insluitend die strokies en handelsmerke, aan 'n nuwe onderneming, Peanuts Worldwide LLC, 'n gesamentlike onderneming van die Iconix Brand Group (wat 80 persent besit het) en Charles M. Schulz Creative Associates (20 persent). Boonop het United Media sy United Media Licensing -arm, wat lisensiëring vir sy ander eiendomme verteenwoordig, aan Peanuts Worldwide verkoop.   United Feature Syndicate het die strook gesyndikeer tot 27 Februarie 2011, toe Universal Uclick die sindikasie oorgeneem het, wat United Media se bestuur van Peanuts van meer as 60 jaar beëindig het. 
In Mei 2017 het DHX Media aangekondig dat dit die vermaaklikheidsmerke van Iconix, insluitend die 80% -belang van Peanuts Worldwide en volle regte op die Strawberry Shortcake -handelsmerk, vir $ 345 miljoen sal bekom.  DHX het op 30 Junie 2017 amptelik beheer oor die eiendomme oorgeneem. 
Op 13 Mei 2018 kondig DHX aan dat dit 'n strategiese ooreenkoms bereik het vir Sony Music Entertainment Japan om 49% van sy 80% -belang in Peanuts Worldwide vir $ 185 miljoen te verkry, met DHX wat 'n belang van 41% en SMEJ 39% besit. (SMEJ se afdeling vir verbruikersprodukte is sedert 2010. 'n lisensieagent vir die Peanuts -handelsmerk.) -jaarlikse agentskapsooreenkoms met 'n miljoen miljoen dollar met CAA-GBG Global Brand Management Group ('n gesamentlike onderneming vir handelsmerkbestuur tussen Creative Artists Agency en die Global Brands Group in Hong Kong) om die Peanuts-handelsmerk in China en die res van Asië te verteenwoordig, uitgesluit Japan.   
9 feite wat die ware verhaal van Johnny Appleseed vertel
Daar word gesê dat Johnny Appleseed 'n held van die Amerikaanse folklore is, 'n kaalvoet -swerwer met 'n blikkiehoed en 'n sak appels, sodat hy die begin van bome oral kan laat. Maar anders as sy kollegas Paul Bunyan en Babe the Blue Ox, was die verhaal van Appleseed gebaseer op 'n regte man. Sy naam was John Chapman, en sy werklike lewe was baie ryker en interessanter as sy legende. Hier is nege dinge wat u miskien nie geweet het oor die man agter die mite nie, ter ere van Johnny Appleseed Day.
1. HY WAS 'N OORLOGSKIND.
John Chapman, gebore in Leominster, Massachusetts, op 26 September 1774, het grootgeword te midde van die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog, waarin sy vader as notuleerder gedien het by die Slag van Bunker (Breeds) Hill en gehelp het om die verdediging van New York op te stel. teen die Britse inval met George Washington. Terwyl sy pa die oorlog sou oorleef, het Chapman se ma nie gesterf toe sy in die geboorte in Julie 1776 gesterf het nie. In 1780 keer Chapman se pa terug huis toe en het sy seun die boerdery begin leer.
2. HY WAS GEEN BELANGRIKE PLANTER nie.
Chapman het ontwikkel as 'n vrugteboerdery en kwekery, en aan die begin van die 1800's het hy op sy eie gewerk. Terwyl sy legende hom as 'n morsige nomade voorstel, was Chapman in werklikheid baie meer pragmaties. Grenswet het mense toegelaat om aanspraak te maak op grond deur die ontwikkeling van 'n permanente opstal. So 'n eis kan gemaak word deur 50 appelbome te plant. Dus, tydens sy reise deur Pennsylvania, Ohio en Illinois, sou Chapman stukke saad plant om 'n boord te begin en dit dan aan setlaars te verkoop sodra die land oorvloedig was. Dit het hom nogal die landbaron gemaak toe hy 100 000 vierkante myl van die woestyn en die prairie in die Midde -Weste gekruis het. Toe hy op 11 Maart 1845 op 70 -jarige ouderdom sterf, het hy meer as 1200 hektaar grond besit.
3. SY APPLE WAS NIE OM TE EET NIE.
Die appels wat Chapman verkies het om te plant, was klein en tertige "spit" - genoem na wat jy waarskynlik sou doen as jy 'n hap byt. Maar dit het hulle ideaal gemaak vir die maak van harde sider en appelkaas. Dit was 'n baie meer waardevolle gewas as eetbare appels. In Die plantkunde van begeerte, Michael Pollan het geskryf:
Tot 'n verbod was dit baie minder waarskynlik dat 'n appel wat in Amerika verbou is, geëet word as om in 'n vat cider te beland. Op die platteland het cider nie net wyn en bier nie, maar ook koffie en tee, sap en selfs water ingeneem.
Waar water gevaarlike bakterieë kon huisves, was cider veilig. (En heerlik.)
4. SY TEKENNATUURKYK IS MOOI TLEWENSRET.
Chapman was dikwels bekend vir sy verslete klere en voorkeur vir kaal voete. Maar hierdie eksentrisiteite was moontlik offers aan sy geloof, die Church of Swedenborg (ook bekend as The New Church), 'n Christelike denominasie wat in 1787 gestig is. Die tweede deel van sy kenmerkende voorkoms - die sak appelsaad - was beslis akkuraat. Omdat die Kerk sy lede verbied het om God se skepping te benadeel, het Chapman 'n vokale diereregte -aktivis en vegetariër geword. Hy het ook geweier om enting te gebruik om sy boorde te skep, omdat hy geglo het dat hierdie verbouingstegniek die bronplante fisies benadeel. Hy het dus 'n groot sak sade oral gedra. Sy blikpot hoed wat gereeld uitgebeeld word, is egter nie geverifieer nie.
5. HY HET GEEN METAFORIESE SAAD Geplant nie.
'N Ander sterk oortuiging van Chapman was dat die huwelik nie vir hom was nie. Terwyl die Church of Swedenborg onthouding bevorder het vir ongetroudes, het Chapman sy lewe lank kuis gebly en geen kinders nagelaat om sy grond te beërwe of die lang verhale wat soos sy bome uitgeloop het, in te kort nie.
6. IN DIE DOOD GROEI HY LEGESLAG.
Alhoewel sommige sê dat Chapman sy bynaam teen 1806 gekry het, het die legende van Johnny Appleseed eers begin na sy dood in 1845. Gegewe sy kenmerkende voorkoms, ongewone sienings en bydrae tot die vestiging van die grens, is dit geen wonder dat sy legende so kragtig was nie. Natuurlik het hy deur die jare minder ondernemend gelyk en die gebruik van sy appels is afgeskaal toe hulle in kinderboeke en hierdie Disney -tekenprent kom:
7. VERBOD VERMOOR BAIE VAN SY NALAT.
Teen die tyd dat die Amerikaanse regering alkohol in 1920 verbied het, het Chapman 'n Amerikaanse volksheld geword. Maar dit het nie die byle van FBI -agente gestop wat genadeloos boorde afgebreek het om te verhoed dat tuisgemaakte hooch gemaak word nie. Afgesien van die slag van Chapman se bome, het dit ook amper die band tussen Amerika en harde sider vermoor. Die drank wat diep in ons geskiedenis gegrond is, het pas onlangs 'n herlewing in gewildheid gekry.
8. U KAN NOG NOG EEN VAN SY BOMME BESOEK.
Nova, Ohio, huisves 'n 176-jarige boom, die laaste wat Johnny Appleseed self geplant het. Dit groei tertgroen appels, wat nou gebruik word vir appelmoes en bak, benewens die bereiding van sider. Alhoewel Chapman bly is om te sien hoe sy sade nog vrugte dra, sal hy waarskynlik hartseer wees om te hoor dat hierdie boom 'n bekende bron is om nuwe appelbome te ent.
9. HY HET DIE APPELS VAN AMERIKA VERANDER.
Pollan noem Chapman se voorkeur vir sade bo enting vir die skep van nie net variëteite soos die heerlike en goue heerlike nie, maar ook die 'geharde Amerikaanse appel'. Aangesien geënte appels dieselfde is as die ouerboom, verander hulle nie. Maar deur te laat vaar, het Johnny die omstandighede geskep vir appelbome om aan te pas en te floreer in hul nuwe wêreldhuis.
"Dit was die sade en die appel, wat die appel die geleentheid bied om deur proef en fout die presiese kombinasie van eienskappe wat nodig is om in die nuwe wêreld te floreer, te ontdek," het Pollan geskryf. 'Van die groot Amerikaanse kultivars van die 19de eeu kom 'n paar van die groot Amerikaanse kultivars van Chapman se groot plant van naamlose appelsaad.'
9 algemene voedsel wat allergieë veroorsaak
Elke keer as mense eet, kom hulle in aanraking met stowwe wat allergiese reaksies kan veroorsaak. Alhoewel mense hierdie reaksies kan veroorsaak as gevolg van baie voedsel, veroorsaak slegs 'n handjievol voedsel die meeste allergieë.
Voedsel bevat proteïenallergene. Vir die meerderheid mense veroorsaak hierdie proteïene nie 'n allergiese reaksie nie. Alhoewel baie voedsel 'n allergiese reaksie kan veroorsaak, veroorsaak slegs nege algemene voedsel 90% van die allergieë in die Verenigde State. Hierdie is:
boomneute soos amandels of pekanneute
Kinders ondervind meestal voedselallergieë vir grondboontjies, melk, sojabone, boomneute, eiers en koring, maar baie kinders stop vroeg in hul kinderjare allergies vir voedsel soos melk, eier, koring en soja.
Volwassenes met voedselallergieë reageer gewoonlik op boomneute, grondboontjies, vis en skulpvis. As 'n persoon dink dat hy 'n voedselallergie het, maar nie seker is op watter kos hy reageer nie, kan 'n allergis 'n voedselallergie -toets aanbeveel. Dit kan gedoen word deur middel van 'n vel of 'n bloedtoets.
Hierdie artikel kyk na die verskillende tipes algemene voedselallergieë, die simptome van elke allergie en wat mense kan doen om 'n reaksie te vermy. In ernstige gevalle kan voedselallergieë lei tot 'n ernstige en soms noodlottige allergiese reaksie genaamd anafilakse. 'N Persoon wat hierdie ernstige reaksie ondervind, moet onmiddellik mediese hulp inwin. As moontlik, moet mense epinefrien byderhand hou en dit onmiddellik gebruik om anafilakse te behandel.
Soos baie voedselallergieë, is 'n eierallergie algemeen in die kinderjare. Die belangrikste proteïene wat 'n allergiese reaksie op eiers veroorsaak, is ovomucoid, ovaalbumien en ovotransferrien.
Sommige mense kan gebakte of gekookte eiers inneem sonder om 'n allergiese reaksie op te doen, maar ander nie. Sommige mense kan ook 'n allergiese reaksie op eiers kry as hulle allergies is vir die voël wat die eier of sy vere gelê het. Dit word voël-eiersindroom genoem.
Simptome van 'n eierallergie kan braking, maagpyn, spysvertering, asemhaling of hoes insluit. Die beste manier om 'n allergiese reaksie op eiers te vermy, is om nie eiers of voedselprodukte te eet wat dit bevat nie.
'N Allergie vir eiers is nie dieselfde as eieronverdraagsaamheid nie. Kom meer te wete oor eierverdraagsaamheid.
Volwassenes is meer geneig om 'n allergiese reaksie op vis en skulpvis te hê as kinders. Sommige mense reageer slegs op sekere vissoorte, en ander kan op alle visse reageer. Die mate van reaksie kan wissel na gelang van die tipe vis wat mense eet.
Die meeste mense wat allergies is vir vis, sal reageer op die proteïen allergeen wat parvalbumien genoem word. Kook vernietig nie hierdie proteïene nie, wat beteken dat mense reaksies kan hê op beide gekookte en rou vis.
Simptome van 'n allergiese reaksie op vis kan veluitslag insluit. Mense kan ook loopneus, nies of asma -simptome kry. Vir mense wat allergies is vir vis, is dit belangrik om vis en visprodukte te vermy.
& ldquo As ons gedagtes & mdash wat optrede meebring & mdash gevul is met haat teenoor iemand, neger of wit, is ons in 'n lewende hel. Dit is so werklik soos die hel ooit sal wees. & Rdquo
Dit is nie die styl van klere wat 'n mens dra nie, nie die tipe motor waarmee jy ry nie, en ook nie die hoeveelheid geld wat jy in die bank het nie. Dit beteken niks. Dit is eenvoudig diens wat sukses meet. & Rdquo
Ek hou daarvan om aan die natuur te dink as 'n onbeperkte uitsaaistelsel, waardeur God elke uur met ons praat, as ons net wil inskakel. & rdquo
& ldquo As u die algemene dinge van die lewe op 'n ongewone manier kan doen, kry u die aandag van die wêreld. & rdquo
& ldquoKyk oor u. Hou vas aan die dinge wat hier is. Laat hulle met jou praat. Jy leer om met hulle te praat. & Rdquo
Vrees vir iets is die wortel van haat vir ander en haat binne sal uiteindelik die haat vernietig. Hou u gedagtes vry van haat, en u hoef nie bang te wees vir diegene wat u haat nie. & Rdquo
Terwyl haat vir ons medemens ons in 'n lewende hel bring, bring ons goeie gedagtes daaroor, 'n teenoorgestelde toestand van lewe, van geluk, sukses, vrede. Ons is dan in die hemel. & Rdquo
Laat ons ons verheug oor die vele onontdekte velde waarin die suksesvolle ontdekkingsreisiger onbeperk beroemdheid en fortuin het en waar daar geen kleurlyn is nie. eenvoudig oorlewing van die sterkste. & rdquo
Ons skepper is dieselfde en verander nooit ten spyte van die name wat mense hier en in alle wêrelddele aan Hom gegee het nie. Selfs as ons Hom glad nie 'n naam gegee het nie, sou Hy steeds daar binne -in ons wees en wag om ons goed te gee op hierdie aarde. & Rdquo
& ldquoNatuurstudie is landbou, en landbou is natuurstudie - as dit behoorlik onderrig word. & rdquo
& ldquo Meer en meer namate ons al hoe meer in aanraking kom met die natuur en die leerstellings daarvan, is ons in staat om die Goddelike te sien en kan ons dus die verskillende tale wat deur alle vorme van die natuur oor ons gepraat word, korrek interpreteer. & rdquo
Aangesien ek aan projekte gewerk het wat aan 'n werklike menslike behoefte voldoen het, het kragte deur my gewerk wat my verbaas het. Ek het gereeld gaan slaap met 'n oënskynlik onoplosbare probleem. Toe ek wakker word, was die antwoord daar. & Rdquo
Ons kom nader aan God namate ons die dinge wat hy geskep het, intiemer en verstaanbaarder raak. Ek weet van niks meer inspirerends as om ontdekkings vir jouself te maak nie. & Rdquo
& ldquo [A] groot onderwyser, 'n groot dosent, 'n groot inspirator van jong mans en ou mans. & rdquo
12 rassistiese en aanstootlike frases wat mense nog altyd gebruik
Namate taal ontwikkel, vergeet ons soms die aanstootlike oorsprong van sekere woorde en frases. Of ons het hulle in die eerste plek nooit geken nie.
Baie algemene terme en frases is eintlik gewortel in rassistiese, seksistiese of oor die algemeen onsmaaklike taal. Byvoorbeeld, die gewilde frase "peanut gallery", wat gewoonlik gebruik word om hecklers te verwys, het sy oorsprong as 'n term wat verwys na diegene - gewoonlik swart mense - wat in die "goedkoopste" gedeelte van die Vaudeville -teaters gesit het.
Net so besef mense miskien nie dat die term "hoogheid", wat deesdae algemeen gebruik word om na 'n vasgekeerde of arrogante persoon te verwys, algemeen gebruik word om swart mense te beskryf wat 'nie hul sosio-ekonomiese plek ken nie'.
Namate die land 'n nuwe tydperk betree, moet nuwe frases die voorbeeld volg. Hier is 12 gewilde frases wat u in die alledaagse gesprek kan heroorweeg.
In 2013 is Marian Croak opgeneem in die Hall of Fame van Women in Technology International, 'n stap wat haar merkwaardige prestasies in tegnologie erken. Croak besit meer as 135 patente, hoofsaaklik in voice-over internetprotokol (VoIP), sommige op ander gebiede. Sy het nog 100 patente wat tans ondersoek word.
Marian is vandag 'n SVP by AT & ampT, dien as mentor vir vroue in AT & ampT -laboratoriums en sit in die direksie van die Holocaust, Genocide and Human Rights Education Center.
Miskien wil u ophou om hierdie algemene frases te gebruik
Het u al ooit 'n spraak gehoor en nie gewonder waar dit vandaan kom nie? Ek wed dat jy nie gedink het dat 'n voorval soos & quot; long time no see & quot; 'n rassistiese verlede gehad het - maar dit is slegs een van die ses frases wat jy nie geweet het nie, rassisties is wat Franchesca Ramsey van MTV's Gedekodeer breek af in die nuutste aflewering van die webreeks. Elke frase wat ondersoek word, is dinge wat ons vandag nog gereeld sê - maar ons moenie ken altyd die geskiedenis agter hulle, en dit blyk dat hulle almal rassistiese ondertone het. Dit is 'n belangrike herinnering dat subtiele rassisme in ons alledaagse lewens kan wegkom sonder dat ons dit eers besef, en baie daarvan gaan terug na die taal wat ons onnadenkend gebruik.
Wat is die groot probleem met hierdie frases? Dit is nie net woorde nie, die taal is kragtig, of jy nou daarvan hou of nie. Taal ontwikkel nie net in samewerking met die historiese, ekonomiese en politieke evolusie van 'n samelewing nie, maar weerspieël ook die houding en denke van die samelewing. Taal nie net nie uitdruk idees en konsepte, maar eintlik skakerings gedink, & quot Robert B. Moore skryf in Ras, klas en geslag: 'n geïntegreerde studie. Hoe ons praat en wat ons kies om te sê, spreek nie net tot ons as individue nie, maar ook tot die breër kulturele landskap waarin ons leef.
U kan afrol om na die volledige video te kyk, maar laat ons intussen begin met drie van die frases daaruit. Gebruik u hierdie gereeld? As dit die geval is, wil u dit moontlik uit u woordeskat verwyder.
1. & quotThe Peanut Gallery & quot
Soos Ramsey dit stel, verwys die peanutgalery na 'n soort ongewenste versteuring wat dit dikwels gebruik om te verwys na mense wat optree wat as onbeskof beskou word. So waar kom hierdie frase vandaan? In die 1920's het die peanutgalery eintlik verwys na die agterste gedeelte van die teaters, wat die enigste plek was waar mense van kleur tydens die Jim Crow -era kon sit.Die rede waarom die woord & quotpeanut & quot gebruik word, het te doen met George Washington Carver: Hy word soms 'The Peanut Man' genoem vanweë sy idees oor die wisselbou met grondboontjies. Alhoewel dit 'n goeie huldeblyk mag lyk, was wetenskaplikes wat niks anders as wit was nie, maar die uitdrukking was bedoel om die idee van kleurlinge wat intellektualisme beoefen, te spot. Grondboontjies was nog steeds 'n gereeld eet in teaters, wat ook die verwysing in kennis gestel het.
2. & quot Lang tyd, geen sien nie & quot
Ons sê gereeld: 'Lang tyd, nee sien!' As ons iemand raakloop wat ons lanklaas gesien het en vir hulle wil uitspreek dat ons dit graag wil inhaal. Ongelukkig is & quotlong time, no see, & quot deel van wat Pidgen English genoem word. Pidgen -tale is vereenvoudigde weergawes van tale wat kommunikasie vergemaklik, veral as u nog nie 'n taal spreek nie. 'N Verkorte weergawe van iets soos: "Ek het jou lanklaas gesien," die frase & lang tyd, geen sien nie, is eintlik histories gebruik om die spraakpatrone van inheemse mense te bespot.
3. & quotG*pped of G*psy & quot
U het waarskynlik meer as 'n paar keer gesê & quotG*pped & quot en by Urban Outfitters t-hemde gesien met die woord & quotG*psy & quot; as 'n skynbaar glansryke term vir iemand wat in hoë styl reis. U wonder waarskynlik waarom ek hierdie terme sensureer, maar dit blyk dat dit eintlik rasse -beledigings is. Ja, regtig.
Kom ons breek dit 'n bietjie af om dit beter te verstaan: G*pped beteken om in vandag se tyd iemand te bedrieg of voordeel te trek uit 'n ras, maar dit was oorspronklik 'n rassistiese uitspraak teen Romani, 'n nomadiese Oos -Europese groep oorspronklik uit Indië. Hulle word deur die geskiedenis as bedrieglik bestempel, en hierdie stereotipe is dikwels gebruik om diskriminasie en vooroordeel teenoor hulle te regverdig. G*psy, aan die ander kant, het ontstaan ​​toe die Romani na Europa geëmigreer het en hulle was 'n fout omdat hulle Egiptenare was - dus die naam.
En dit is nie net 'n woord wat u in boeke teëkom soos Ramsey aandui nie, en die gevolge van die g-woord word vandag nog gevoel. Ons moet probeer om vooroordele uit die weg te ruim, nie om dit te bevorder nie - so laat ons hierdie woord uit rotasie neem.
Kyk na die volledige video hieronder om die rassistiese geskiedenis agter nog drie frases te sien.
Die Arachis die genus is endemies in Suid -Amerika.  Gekweekte grondboontjies (A. hypogaea) het ontstaan ​​uit 'n baster tussen twee wilde grondboontjiesoorte A. duranensis en A. ipaensis.    Die aanvanklike baster sou steriel gewees het, maar spontane verdubbeling van chromosome herstel sy vrugbaarheid en vorm 'n amfidiploïed of allotetraploïed.  Genetiese analise dui daarop dat die hibridisering slegs een keer plaasgevind het en daartoe aanleiding gegee het A. monticola, 'n wilde vorm van grondboontjiebotter wat op 'n paar beperkte plekke in die noordweste van Argentinië voorkom, of in die suidooste van Bolivia, waar die grondboontjies met die meeste wildagtige eienskappe vandag verbou word.  en deur kunsmatige seleksie aan A. hypogaea.  
Die proses van makmaak deur kunsmatige seleksie A. hypogaea dramaties anders as sy wilde familielede. Die mak plante is bosagtig en meer kompak, en het 'n ander peulstruktuur en groter sade. Vanuit hierdie primêre sentrum van herkoms het die teelt versprei en sekondêre en tersiêre sentrums van diversiteit in Peru, Ecuador, Brasilië, Paraguay en Uruguay gevorm. Mettertyd het duisende grondboontjiebome ontwikkel, dit word in ses botaniese variëteite en twee subspesies ingedeel (soos in die pinda -wetenskaplike indelingstabel genoem). Subspesies A. h. fastigiata tipes is meer regop in hul groeiwyse en het korter gewassiklusse. Subspesies A. h. hipogaea tipes versprei meer op die grond en het langer oessiklusse. 
Die oudste argeologiese oorblyfsels van peule is ongeveer 7 600 jaar oud, moontlik 'n wilde spesie wat verbou is, of A. hypogaea in die vroeë fase van makmaak.  Hulle is gevind in Peru, waar droë klimaatstoestande gunstig is vir die bewaring van organiese materiaal. Byna seker, grondboonverbouing het dit in die middel van herkoms, waar die klimaat klam is, laat terugkeer. Baie pre-Columbiaanse kulture, soos die Moche, het grondboontjies in hul kuns uitgebeeld.  Verbouing was goed gevestig in Meso-Amerika voordat die Spanjaarde aangekom het. Daar het die veroweraars die tlālcacahuatl (die naam van die plant se Nahuatl) word op die mark van Tenochtitlan te koop aangebied. Die grondboontjiebotter is later wêreldwyd deur Europese handelaars versprei, en verbouing kom nou wydverspreid voor in tropiese en subtropiese streke. In Wes -Afrika het dit 'n gewasplant uit dieselfde familie, die Bambara -grondboon, aansienlik vervang, waarvan die saadpeule ook ondergronds ontwikkel. In Asië het dit 'n landbou -steunpilaar geword, en hierdie streek is nou die grootste produsent ter wêreld. 
In die Engelssprekende wêreld is die groei van grondboontjies die belangrikste in die Verenigde State. Dit was hoofsaaklik 'n tuinoes vir 'n groot deel van die koloniale tydperk, voordat dit oorskakel na meestal veevoer totdat menslike verbruik in die dertigerjare toegeneem het.  Die Amerikaanse departement van landbou het in die laat 19de en vroeë 20ste eeu 'n program begin om landbouproduksie en menslike verbruik van grondboontjies aan te moedig. 
Grondboontjiebotter is in die 1880's en 1890's in die Verenigde State en Kanada ontwikkel. 
Die grondboontjiebotter is 'n eenjarige kruidagtige plant wat 30 tot 50 cm lank word.  As peulgewas behoort dit tot die botaniese familie Fabaceae (ook bekend as Leguminosae, en algemeen bekend as die peulgewas-, boontjie- of ertjiefamilie).  Soos die meeste ander peulgewasse, bevat grondboontjies simbiotiese stikstofbindende bakterieë in hul wortelknoppies. 
Grondboontjievrugte ontwikkel ondergronds, 'n ongewone kenmerk bekend as geocarpy.  Na bevrugting verleng 'n kort steel aan die basis van die eierstok (wat dikwels 'n ginofoor genoem word, maar wat eintlik deel uitmaak van die eierstok self) en vorm 'n draadagtige struktuur wat bekend staan ​​as 'n "pen". Hierdie pen groei in die grond, sodat die vrugte ondergronds kan ontwikkel.  Hierdie peule (tegnies genoem peulgewasse) is 3 tot 7 sentimeter (1 tot 3 in) lank, wat gewoonlik een tot vier sade bevat.   Die dop van die grondboontjievrugte bestaan ​​hoofsaaklik uit mesokarp met verskeie groot are wat sy lengte oorsteek. 
Dele van die grondboontjiebotter sluit in:
- buitebedekking, in aanraking met vuil (twee) - hoof eetbare deel - bruin papieragtige bedekking van die eetbare deel - embrionale wortel aan die onderkant van die saadlob, wat afgehaal kan word - embrioniese loot wat uit die bokant van die radikel kom
Grondboontjies groei die beste in ligte, sanderige leemgrond met 'n pH van 5,9-7. Hulle vermoë om stikstof reg te stel, beteken dat grondboontjies, as hulle behoorlik knik, min of glad nie baat by stikstofbevattende kunsmis nie,  en dat dit die vrugbaarheid van die grond verbeter. Daarom is dit waardevol in wisselbou. Die opbrengs van die grondboontjie -oes self word ook verhoog in rotasies deur verminderde siektes, plae en onkruide. Byvoorbeeld, in Texas lewer grondboontjies in 'n driejarige rotasie met mielies 50% meer op as nie-geroteerde grondboontjies.  Voldoende vlakke van fosfor, kalium, kalsium, magnesium en mikrovoedingstowwe is ook nodig vir goeie opbrengste.  Om goed te ontwikkel, benodig grondboontjies warm weer gedurende die groeiseisoen. Hulle kan verbou word met so min as 350 mm (14 in) water, , maar vir die beste opbrengs benodig jy minstens 500 mm (20 in).  Afhangende van die groeitoestande en die kultivar van grondboontjies, is die oes gewoonlik 90 tot 130 dae na plant vir subspesies A. h. fastigiata tipes, en 120 tot 150 dae na plant vir subspesies A. h. hipogaea tipes.    Subspesie A. h. hipogaea tipes lewer meer op en word gewoonlik verkies waar die groeiseisoene voldoende lank is.
Grondboontjieplante produseer steeds blomme wanneer peule ontwikkel, daarom is sommige peule onvolwasse, selfs al is hulle gereed om te oes. Om die opbrengs te maksimeer, is die tydsberekening van die oes belangrik. As dit te vroeg is, sal te veel peule onryp wees, as dit te laat is, sal die peule by die steel loskom en in die grond bly.  Vir die oes word die hele plant, insluitend die meeste wortels, uit die grond verwyder.  Die peule is bedek met 'n netwerk van verhoogde are en word verstrengel tussen sade.
Die belangrikste opbrengsbeperkende faktore in semi -droë streke is droogte en spanning by hoë temperature. Die stadiums van reproduktiewe ontwikkeling voor blom, tydens blom en vroeë peulontwikkeling, is veral sensitief vir hierdie beperkings. Afgesien van N, P en K, is ander tekorte aan voedingstowwe wat beduidende opbrengsverliese veroorsaak Ca, Fe en B. Biotiese spanning sluit veral plae, siektes en onkruide in. Onder insekte is plaagboorde, plantluise en myte van belang. Die belangrikste siektes is blaarvlekke, roes en die gifproduserende swam Aspergillus. 
Oes vind plaas in twee fases.  [ self gepubliseerde bron? ] In gemeganiseerde stelsels word 'n masjien gebruik om die hoofwortel van die grondboontjieplant te sny deur die grond net onder die vlak van die grondboontjiepeule te sny. Die masjien lig die "bos" van die grond af en skud dit, draai dan die bos om en laat die plant onderstebo op die grond om die grondboontjies uit die grond te hou. Dit laat die grondboontjies stadig droog word tot 'n bietjie minder as 'n derde van hul oorspronklike vogvlak oor 'n tydperk van drie tot vier dae. Tradisioneel is grondboontjies met die hand getrek en omgekeer.
Nadat die grondboontjies voldoende gedroog het, word dit gedors, en die grondboontjiepeule uit die res van die bos verwyder.  Dit is veral belangrik dat grondboontjies deeglik gedroog word en in droë toestande geberg word. As dit te veel vog bevat, of as die bergingstoestande swak is, kan dit deur die swam besmet raak Aspergillus flavus. Baie stamme van hierdie swam stel giftige en hoogs kankerverwekkende stowwe vry wat aflatoksiene genoem word.
Daar word baie grondboontjieboomkultivars wêreldwyd verbou. Die markklasse wat in die Verenigde State gegroei het, is Spaans, Runner, Virginia en Valencia.  Grondboontjiebotterproduksie in die Verenigde State is verdeel in drie groot gebiede: die suidooste van die Verenigde State, wat Alabama, Georgia en Florida insluit, die suidwestelike deel van die Verenigde State, wat New Mexico, Oklahoma en Texas insluit en die derde streek in die algemeen oostelike Verenigde State, wat Virginia, Noord -Carolina en Suid -Carolina insluit.  In Georgië is Naomi Chapman Woodroof verantwoordelik vir die ontwikkeling van die teelprogram van grondboontjies wat 'n oes van byna vyf keer groter oplewer. 
Sekere kultivargroepe word verkies deur spesifieke eienskappe, soos verskille in smaak, olie -inhoud, grootte, vorm en weerstand teen siektes.  Die meeste grondboontjies wat in die dop bemark word, is van die Virginia -tipe, asook 'n paar Valencias wat gekies is vir groot grootte en die aantreklike voorkoms van die dop. Spaanse grondboontjies word meestal gebruik vir grondboontjiebotter, gesoute neute en grondboontjiebotter.
Die klein Spaanse soorte word verbou in Suid -Afrika en in die suidwestelike en suidoostelike Verenigde State. Tot 1940 was 90% van die grondboontjies wat in die Amerikaanse deelstaat Georgia gekweek is, Spaanse tipes, maar die neiging is sedertdien groter saad, meer opbrengs, meer siektebestande kultivars. Spaanse grondboontjies het 'n hoër olie -inhoud as ander soorte grondboontjies. In die Verenigde State word die Spaanse groep hoofsaaklik gegroei in New Mexico, Oklahoma en Texas. 
Kultivars van die Spaanse groep sluit in 'Dixie Spanish', 'Improved Spanish 2B', 'GFA Spanish', 'Argentine', 'Spantex', 'Spanette', 'Shaffers Spanish', 'Natal Common (Spanish)', 'White Kernel' Variëteite ',' Starr ',' Comet ',' Florispan ',' Spanhoma ',' Spancross ',' OLin ',' Tamspan 90 ',' AT 9899–14 ',' Spanco ',' Wilco I ',' GG 2 ',' GG 4 ',' TMV 2 'en' Tamnut 06 '.
Sedert 1940 het die suidoostelike Amerikaanse streek 'n verskuiwing na die produksie van grondboontjies van die Runner -groep ondergaan. Hierdie verskuiwing is te wyte aan goeie smaak, beter braai -eienskappe en hoër opbrengste in vergelyking met Spaanse soorte, wat daartoe lei dat voedselvervaardigers die voorkeur in grondboontjiebotter en gesoute neute gebruik. Georgië se produksie is nou byna 100% Runner -tipe. 
Cultivars of Runners sluit in 'Southeastern Runner 56-15', 'Dixie Runner', 'Early Runner', 'Virginia Bunch 67', 'Bradford Runner', 'Egyptian Giant' (ook bekend as 'Virginia Bunch' en 'Giant') , 'Rhodesian Spanish Bunch' (Valencia en Virginia Bunch), 'North Carolina Runner 56-15', 'Florunner', 'Virugard', 'Georgia Green', 'Tamrun 96', 'Flavor Runner 458', 'Tamrun OL01' , 'Tamrun OL02' 'AT-120', 'Andru-93', 'Southern Runner', 'AT1-1', 'Georgia Brown', 'GK-7' en 'AT-108'.
Die grootsaad-grondboontjies uit die Virginia-groep word verbou in die Amerikaanse state Virginia, Noord-Carolina, Tennessee, Texas, New Mexico, Oklahoma en dele van Georgia. Hulle neem toe in gewildheid as gevolg van die vraag na groot grondboontjies vir verwerking, veral vir sout, konfyt en rooster in die doppe.
Die grondboontjies van die Virginia -groep is óf trosse, óf het 'n groeiende gewoonte. Die tros tipe is regop om te versprei. Dit bereik 'n hoogte van 45 tot 55 cm en 'n spreiding van 70 tot 80 cm, met rye van 80 tot 90 cm (31 tot 35 duim) wat selde die grond bedek. Die peule word binne 5 tot 10 cm (2 tot 4 in) van die basis van die plant gedra.
Kultivars van Virginia-grondboontjies sluit in 'NC 7', 'NC 9', 'NC 10C', 'NC-V 11', 'VA 93B', 'NC 12C', 'VA-C 92R', 'Gregory', ' VA 98R ',' Perry ',' Wilson, 'Hull', 'AT VC-2' en 'Shulamit'.
Die grondboontjies van die Valencia -groep is grof en het swaar rooierige stingels en groot blare. In die Verenigde State is groot kommersiële produksie hoofsaaklik in die Suidvlakte van Wes-Texas en in die ooste van New Mexico naby en suid van Portales, maar dit word op klein skaal elders in die suide verbou as die beste geur en voorkeur vir gekookte grondboontjies. Hulle is relatief lank en bereik 'n hoogte van 125 cm (49 in) en 'n spreiding van 75 cm (30 in). Grondboontjiepeule word gedra op penne wat uit die hoofstam en die sytakke kom. Die meeste peule is om die basis van die plant gegroepeer, en slegs 'n paar word 'n paar sentimeter verder gevind. Valencia-tipes is drie- tot vyfsaadig en glad, sonder om die dop tussen die sade te vernou. Die sade is ovaal en styf in die peule. Gewone saadgewig is 0,4 tot 0,5 g. Hierdie tipe word baie gebruik vir die verkoop van geroosterde en gesoute grondboontjies, en vir grondboontjiebotter. Variëteite sluit in 'Valencia A' en 'Valencia C'.
Tennessee Red en Tennessee White groepe
Dit is dieselfde, behalwe die kleur van die saad. Soms ook bekend as Texas Red of White, is die plante soortgelyk aan die Valencia -soorte, behalwe dat die stamme groen tot groenbruin is, en die peule ru, onreëlmatig is en 'n kleiner deel pitte het.
Verenigde State 2.5
Bron: FAOSTAT, Verenigde Nasies 
In 2019 was die wêreldproduksie van grondboontjies (aangemeld as grondbone in doppe) 49 miljoen ton, 'n toename van 7% in vergelyking met die produksie van 2018.  China het 36% van die wêreldwye produksie, gevolg deur Indië (14%) (tabel). Ander belangrike produsente was Nigerië, Soedan en die Verenigde State.