Omdat Afrikaans ’n spesiale taal is in dié opsig dat dit daartoe in staat is om hoër funksies te verrig, is dit nie ’n blote kultuurskans nie: dis ’n wonderlike, nasionale bate en Stellenbosch moet daarvan getuig. Dis jammer dat die debat nog steeds, na hoeveel jaar, wentel om die meriete van die taalbeleid self. Die taalbeleid is dan juis ontwikkel om toegang tot die universiteit te bewerkstellig, terwyl dit moedertaalonderrig en onderrig in Afrikaans verseker. Ek hoop nie enigiemand betwyfel nog die meriete van moedertaalonderrig nie. Dis ’n feit. Dis empiries bewys.
Ek skaam my vir ons woordvoerders wat amptelik verklaar dat taalmonitering op Stellenbosch plaasvind. Dis ’n leuen. In my fakulteit is daar T-opsie-modules waar daar nie ’n woord Afrikaans gebruik word nie: nie in lesings nie, nie in notas nie, nie in die handboek nie. Gelukkig is die vraestel darem dan in albei tale, sodat enigiemand sy of haar taalkeuse vryelik kan uitoefen.
Wys jy die betrokke dosente daarop, kry jy snedige e-posse terug wat sê dat die taal van die vak “te moeilik” is om in Afrikaans te vertaal. Later in die e-pos word jy vertel dat “sommige mense” nie bereid is om die nuwe Suid-Afrika te omhels nie.
Wys jy die bestuur op die wantoepassing van hul beleid, word jy óf vertel dat daar “aandag” aan die situasie gegee word (en die volgende jaar nog steeds) óf dat hulle nie graag vir dosente wil aansê watter taal om in hul lesings te gebruik nie.