2nd May 2016 at 6:16 am	0 comments
Naelsbyt en bid. Dit is hoe die dae voor die Mej. Mini Wêreldkompetisie in Turkye vir Chanté Green, Suid-Afrika se mej. Mini Teen, was. Die kompetisie vind op 6 Mei plaas en van die begin af het geldsake gelol vir die Saldanhabaaier. Nadat Chanté se ouers Gary en Chanel tweeRead More 21st eeu Challenge
Geskryf deur Dr. mahbub Ul-Haq
Eenvoudig gestel, ons uitdaging is dit: kan ons die een-en-twintigste eeu 'n eeu van menslike ontwikkeling maak, wanneer alle mense toegang tot onderwys en gesondheid het, wanneer elke individu in staat is om haar of sy volle menslike potensiaal te benut, wanneer alle mense hul basiese vermoëns ontwikkel en gelyke toegang tot lewensgeleenthede geniet? Laat ons nou duidelik wees. Dit is 'n visie van menslike mededinging, nie staatswelsyn nie. Dit is 'n visie van toegang tot geleenthede, nie toegang tot liefdadigheid nie. Dit is 'n visie van die verryking van menslike lewens, nie net die verryking van nasionale inkomste of rykdom nie, en die belegging wat nodig is om hierdie visie te besef, is redelik beskeie.
Ons wil oor die volgende vyftien jaar beweeg na 'n samelewing waar universele basiese onderwys, primêre gesondheidsorg vir almal, veilige drinkwater vir almal, voldoende voeding vir alle ondervoede kinders en gesinsbeplanning vir alle gewillige paartjies is. Met ander woorde, ons wil na 'n wêreldgemeenskap beweeg waar basiese maatskaplike dienste vir almal beskikbaar is, beide mans en vroue en vroue voor mans; waar die ergste menslike ontberings wat vandag die potensiaal van meer as 1.3 miljard mense bekamp, ​​uiteindelik oorwin is; waar alle noodsaaklike bestanddele vir die volle blom van menslike potensiaal beskikbaar is in die vorm van voldoende onderwys, gesondheid en voeding. Ons wil dit alles bereik.
Wat is die finansiële koste van die bereiking van so 'n samelewing? Volgens die beste beskikbare ramings sal die koste rondom 'n bykomende $ 34 miljard per jaar wees - 34 miljard dollar. Hierdie koste is minder as 1 persent van die totale inkomste as die arme nasies al die las dra, en hierdie koste sal verminder word tot minder as een sewende van 1 persent van die globale inkomste indien die internasionale gemeenskap besluit om die koste saam te deel met die arm nasies. Dit is die koste.
Global Compact vir Menslike Ontwikkeling
Die vraag wat ons vandag in die gesig staar, is dit: Kan ons die wêreldleiers oorreed om so 'n globale kompak vir menslike ontwikkeling vir die een-en-twintigste eeu te aanvaar?
Laat ons weer baie duidelik wees. So 'n globale kompak is nog nie 'n verdrag wat die formele goedkeuring van die regerings van die wêreld vereis nie. Dit is eintlik 'n gedeelde visie van wat die wêreld kan en moet bereik. Dit vereis wêreldwye begrip, nie 'n wêreldwye verdrag nie, want uiteindelik moet die meeste aksie op nasionale vlak begin, en dikwels op voetsoolvlak, en sulke aksie moet in die ontwikkelende wêreld self begin.
Hierdie lande het nie finansiële hulpbronne nie. Wat hulle ontbreek, is politieke moed. Ons moet die leiers van die Derde Wêreld vra en vra hulle skielik waarom hulle daarop aandring om jaarliks ​​$ 130 miljard op die weermag te spandeer wanneer selfs 'n kwart van hierdie uitgawes hul hele noodsaaklike sosiale agenda kan finansier. En ons moet hulle vra waarom hulle daarop aandring dat hulle ses soldate vir elke dokter moet hê wanneer hul mense aan gewone siektes sterf, van interne disintegrasie, nie van eksterne aggressie, van baie bedreigings vir menslike veiligheid nie, en geen bedreigings vir territoriale veiligheid.
En ons moet hulle ook vra hoekom hulle nie oortuig is dat alles wat hulle koop kos die immunisering van vier miljoen kinders en elke straaljager wat hulle koop kos die opleiding van drie miljoen kinders en elke duikboot wat hulle in die water wegbêre, ontken veilige drinkwater tot sestig miljoen mense. Hoekom laat ons hulle armoede van hulpbronne vir menslike ontwikkeling beredder as hulle goed gevoedes kry, maar mense wat onvrugbaar is en wanneer baie van hierdie nasies jaarliks ​​meer op hul leërs spandeer as hul totale onderwys- en gesondheidsbegrotings?
En terselfdertyd moet ons die leiers van die ryk nasies vra: hoekom hou u subsidiëring van u wapenexport na arm lande wanneer u argumente voer teen selfs voedsel subsidies in hierdie arm lande? Hoekom is dit dat jy weier om jou militêre basisse af te sluit, jou militêre hulpverlening uit te voer en die uitvoer van die gesofistikeerde militêre wapens te beperk, selfs wanneer die Koue Oorlog verby is? Wat is jou verskoning? En hoekom maak jy sulke aantreklike winste op jou wapenuitvoer aan arm, honger en disintegrerende lande terwyl hulle altyd lesings gee vir respek vir basiese menseregte? En ons moet hierdie leiers vra, hoekom belê hulle nie in menslike ontwikkeling nie en verdien hulle wins uit die toekomstige welvaart van arm lande en nie uit die huidige toestand van menslike ontneming nie?
Die verstand van ons leiers verander
Ek glo, my vriende, wat ons moet verander, is die ingesteldheid van ons leiers in ontwikkelende lande sowel as in ryk lande, aangesien veranderinge in beleide sal volg en daar sal voldoende hulpbronne vir prioriteitsagenda vir menslike ontwikkeling beskikbaar gestel word.
Kom ons versprei die boodskap aan alle wêreldleiers dat so 'n kompakte nie net wenslik is nie - dit is eintlik uitvoerbaar, dit is haalbaar. En baie jare van nou af kan ons ons kleinkinders reg in die oog kyk en hulle trots vertel: "Ja, ons het probeer."
foto's deur Michael Collopy.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, New World Biblioteek, Novato, CA 94949. © 2000. www.newworldlibrary.com
Dr. Mahbub ul-Haq, wat as die mees gesproke en oorredende woordvoerder vir die ontwikkelende wêreld beskryf word, het baie ekonomiese beleide begin om die armes te help. Hy was hoofekonoom van Pakistan se Nasionale Beplanningskommissie tydens die 1960s, direkteur van die Wêreldbank se Departement van Beplanning in die 1970s, en in verskeie Pakistanse kabinetposte tydens die 1980s. As spesiale adviseur van die Verenigde Nasies se ontwikkelingsprogram ontwikkel hy die Menslike Ontwikkelingsindeks, wat die ontwikkeling van mense se welsyn meet, eerder as deur hul inkomste alleen. Haq was die skrywer van verskeie boeke oor armoede en ontwikkeling, waarvan een is Refleksie oor menslike ontwikkeling. Hy is in New York dood in 1998. Besoek die webwerf van die Menslike Ontwikkelingsentrum by http://undp.un.org.pk/hdc.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > 21st eeu Challenge
Die skoon riviere van Kuba wys die voordele daarvan om ...
'N Verskuiwende gevoel van self: van skeiding tot versorging en ...