Brusselse spruite, of nuttige klein kool * Oor plante
Brusselse spruite, of nuttige klein kool
Spruitjies is baie smaakvol en voedsaam, maar hierdie kultuur kom nie gereeld voor onder amateurs nie. Klein digte koolkoppe wat effens groter is as okkerneute, wat in die eerste en tweede kursus gebruik word, het uitstekende smaak en dieet. Die inhoud van vitamien C daarin is drie keer groter as in witkool.
Beskrywing van Brusselse spruite
Oes van Brusselse spruite
Rasse en basters van spruitjies
Die voordele van Brusselse spruite
Spruitjies (Brássica oleracea) - 'n plant van die kool (kruisagtige) familie - Brassicaceae (Cruciferae), groentekultuur. Verwys na die tipe boerenkool.
Spruitjies - 'n twee-jaar kruisbestuiwende plant, nie soos ander soorte kool nie. In die eerste jaar vorm dit 'n silindriese dik stam van 20-60 cm of meer, met klein of mediumgrootte swak blaarvormige blare op dun blomblare van 14-33 cm lank, met 'n klein aantal klein lobbe.
Blaarblaaie is groen of grysgroen, met 'n swak waslaag met soliede gladde of effens geboë rande van plat tot lepelvormig 18-40 cm lank, 18-32 cm breed.In die asse van die blare aan die bokant van die sterk verkorte stingels klein (ongeveer die grootte van 'n okkerneut) bastards. Op een plant word 20-40 of meer koolkoppe gevorm.
In die tweede lewensjaar ontwikkel spruitjies baie vertakte blomdraende lote, die plant blom en gee saad. Die blomme is geelagtig, versamel in 'n kwas, blomblare van medium grootte, met verhoogde rande. Die vrug is 'n meervoudige saad. Die sade is klein, 1,5-2 mm in deursnee, bolvormig, met 'n gladde oppervlak, donkerbruin, amper swart. 1 g bevat 200-300 stuks. saad. Sade behou die ontkieming vir 5 jaar.
In die natuur kom dit nie voor nie. Die stamvader van Brusselse spruite is blaarkool - Brassica oleracea L. convar. acephala (DC) Alef., wat wild groei in die Middellandse See, waar dit in die oudheid in die kultuur ingevoer is. Groentetelers in België het Brusselse spruite uit boerenkool geteel, waar hulle Frankryk, Duitsland en Nederland binnegekom het.
Karl Linney het die kool eers wetenskaplik beskryf en dit Brussel genoem ter ere van die Belgiese tuiniers uit Brussel. Dit het in die middel van die XIX eeu in Rusland verskyn, maar het weens ernstige klimaatstoestande nie verspreiding ontvang nie. Spruitjies word wyd verbou in Wes-Europa (veral die Verenigde Koninkryk), die VSA en Kanada. In Rusland word 'n beperkte aantal gewasse verbou, veral in die sentrale streke.
Grondvoorbereiding vir spruitjies
Die grond moet in die vorige herfs voorberei word, met die toevoeging van 'n laag mis en kompos in die hoeveelheid een en 'n halwe emmers per vierkante meter. m. Laat die grond oop vir blootstelling aan sneeu en wind, en los dit dan in die lente op 'n diepte van 2,5 of 5 cm, voeg visdruppels in die hoeveelheid 120 g by. per vierkante meter In plaas daarvan kan u 'n mengsel van een deel van die potasulfaat, vier dele beenmeel in die hoeveelheid 120 g, gebruik. per vk. Plante moet einde Mei of begin Junie in die grond geplant word.
Saai Brusselse spruite
Saad moet in Maart of April in 'n afgesonderde gebied op 'n bed geplant word, in gate wat nie dieper as 12 mm op 'n afstand van ongeveer 15 cm van mekaar af is nie. Dit moet met plastieksakke bedek word om warmte en beskerming aan hulle te bied. As hulle begin ontkiem, moet dit uitgedun word om ruimte te bied vir ontwikkeling.
U moet begin plant as die saailinge 10-15 cm hoog is. U moet plant in 'n posisie waarin hulle gereed sal wees om ryp te word, moet voortgaan met plant tot middel Augustus. Dit sal goed wees as u die dag voordat u beplan om uit te plant baie water daarop gooi. Kool moet op 'n afstand van 90 cm van mekaar geplant word, sodat die onderste blare bo die grond is.
Nadat die plante oorgeplant is, moet hulle goed natgemaak word. Terwyl hulle groei, moet u dit miskien in die teenwoordigheid van sterk wind vasplaas.
'N Week na plant van dooie plante word manuele uitplantings gedoen van die plant wat in die reserwe gelaat is, met die voorlopige losmaking van die gate en natmaak. Een van die belangrikste maatreëls vir die versorging van die aanplantings van Brusselse spruite, sowel as ander soorte kool, is die verbouing tussen rye. Die doel daarvan is om onkruid te beheer en die grond in 'n los toestand te hou om sodoende 'n gunstige water- en lugregime vir die groei en ontwikkeling van plante te skep.
Spandeer gedurende die somer tot ses verbouings. Dit is baie belangrik om eerste los te maak, omdat die grond gewoonlik baie gekompakteer is (dit is nodig om die bed te merk, nat te maak, die saailinge te versprei en reg te maak). Uitstel met losmaak lei tot 'n vertraging in die groei van kool en tot 'n toename in plantaanvalle, veral op swaar gronde. Die eerste lus word onmiddellik gedoen nadat die saailinge geplant is, sonder saadloos plant - nie later as 3-5 dae nie. Heuwels van Brusselse spruite word nie uitgevoer nie, want hierdie plant vorm die grootste kopkool in die oksels van die onderste blare, sodat hulle nie met grond bedek kan word nie.
As kunsmisstowwe in die boorgate van saailinge uit Brusselse plantjies geplant word, word die naverplanting (na 10-15 dae) nie aanbeveel nie. 'N Positiewe effek op die verhoging van die opbrengs word gelewer deur topverpakking, wat tydig is om saam te val met die aanvang van die vorming van die kopkool. Op goed-bevrugte gronde, kan u uself beperk tot slegs na-plantstowwe van stikstof en aan die begin van die vorming van kool, potas-kunsmisstowwe.
Op die nat-podzoliese gronde, waar die vrugbaarheid relatief laag is, word die volgende hoeveelheid voedingsstowwe per 1 m² bygevoeg tot die eerste bolaag van Brusselse spruite: stikstof - 2-3 g (5-10 g ammoniumnitraat of ureum), fosfor - 1,5-2 g (7-15 g superfosfaat) en 2-3 g kalium (5 g chloried of kaliumsulfaat). By die eerste voeding word kunsmis op die sye geplaas op 'n afstand van plante van 8-10 cm en tot 'n diepte van 8-10 cm.
In die tweede toediening: stikstof van 2,5-3,5 g / m² (7-12 g ammoniumnitraat of ureum), fosfor - 2-2,5 g (7-15 g superfosfaat) en 3-4 g / m² kalium (7-10 g kaliumchloried). Dit word in die middel van die ry-spasies tot op 'n diepte van 10-15 cm geplaas. Vir bemesting kan u komplekse minerale kunsmisstowwe gebruik: azofosk, ecofosk, nitrophosk, Kemira en andere, en dan word die ontbrekende voedingstowwe deur eenvoudige kunsmisstowwe gevoeg. As u droë kunsmis met die hand sif, moet dit dadelik met 'n skoffel in die grond geplant word, sodat die bo-kleedwerk gedoen word voordat u die rye los.
Vir die eerste voeding kan u met sukses 'n waterige oplossing van mulleien (1:10) gebruik, die verdunde mis (1: 3) met water, voëldruppels (1:10) of onkruidblare wat 'n week gefermenteer is (1: 3). Onder elke plant word 1-1,5 liter van die voedingsmengsel gegiet. Na vloeistofverbinding moet plante met skoon water gewas word, sodat daar geen brandwonde op die blare is nie. Nadat die vloeistof uit die grond opgeneem is, moet u dit los om vog te behou. In individuele gebiede is dit nuttig om vloeibare bo-kleedjies te doen.
Spruitjies, selfs in Noordwes-toestande, moet gedurende die somer 2-3 keer natgemaak word, en in die sentrale streke van die Nie-Chernozem-sone word die aantal besproeiings tot 3-5 verhoog.
Om die groei van koolkoppe te stimuleer, verhoog hulle bemarkbaarheid, versnel die oes van Brusselse spruitplante, verwyder die apikale knop. Om vasgevang te word, is veral belangrik as u laat ryp word. Alhoewel dit oral in die koue jare positiewe resultate lewer, selfs in vroeë rypwording.
Aan die einde van Augustus en begin September ('n maand voor die oes) word die apikale nier verwyder. Dan gaan die voedingstowwe na die sy niere, die kool ryp vinniger en hul grootte neem aansienlik toe. As die weddenskappe op 'n later tydstip uitgevoer word, word die boonste gedeelte van die stam met swak ontwikkelde okselknoppe benewens die apikale knop verwyder.
Oes begin wanneer die koolkoppe ekonomiese geldigheid bereik het. Meer vroeë variëteite van Brusselse spruite met vriendelike rypwording van kool kan op een slag verwyder word en later in 2-3 termyne geoes word. Om dit te doen, word blare van die kool verwyder, ongeveer 'n week voor die oes. Boonop word hulle heeltemal verwyder van plante sodra dit geoes is, en wees versigtig om nie die kop van die kool te beskadig nie. As die oes in verskillende stadiums gedoen word, word die blare telkens verwyder van die deel van die stam waarop dit veronderstel is om te oes, vanaf die basis van die stomp. Met 'n enkele oes word stingels met kopkool by die basis afgekap.
Gevormde kopkool wat uitgesny of gebreek is. In gunstige weer word die hele oes in September-Oktober in die veld gedoen. Onder ongunstige toestande (met die aanvang van konstante ryp rondom -5 ° C), word die gesnyde plante verwyder vir tydelike opberging in koel bedekte kamers, waar dit 2-3 weke bly. Van hierdie plante word geleidelik snykoppe gemaak, soos nodig.
Om die verbruik van vars Brusselse spruite te verleng, kan u die plante met wortels verwyder, en nadat u die blare gesny het (behalwe vir die boonste), dit in die kweekhuise of kweekhuise grawe, waarvandaan hulle die kool geleidelik verwyder en sny. U kan Brusselse spruite in die kelder in die sand grawe, sodat die wortels toegemaak word. By gebergte plante moet sterwende blaarstene vroegtydig verwyder word. Die temperatuur in die kamer waar Brusselse spruite geberg word, word op ongeveer 0 ° C gehou met 'n relatiewe humiditeit van 92-98%.
Onder sulke omstandighede word Brusselse spruite tot in Januarie geberg. U kan die koolkoppe 20-30 dae in die kelder hou. Om dit te kan doen, kies die moeilikste, met 'n hegte blare, gesonde koolkoppe, en plaas dit in klein bokse (met 'n inhoud van 2-3 kg).
Moderne F1-basters van Brusselse spruite word al hoe gewilder - dit gee lae plante met 'n groot aantal eweredige koolkoppe wat langs die hele hoogte van die stam geleë is. Al die koolkoppe word amper terselfdertyd ryp, dus dit is gerieflik om dit vir die winter te oes, maar dit verminder die verbruik van vars produkte. Hierdie nadeel van F1-basters is egter dikwels oordrewe - as 'n reël bly ryp koolkoppe 'n paar weke lank op die stam vasgevou.
PEER GYNT: Die gewildste baster. Midde-grootte koolkoppe word in Oktober gevorm; vrugteboorde in November.
OLIVER: Vroeë gewasbaster met goeie smaak. Laat in die herfs skoongemaak. Die plante is nie hoog nie, maar koolkoppe is groot.
CITADEL: Laat baster, ryp in die laat herfs. Mediumgrootte donkergroen koolkoppe is geskik vir vries.
widgeon: Vrugte is dieselfde tyd as Citadel, maar is meer bestand teen siektes en het 'n hoër smaaklikheid.
SHERIFF: Dit word gekenmerk deur 'n groot oes klein kopkolle wat nie bitterheid kenmerkend van hierdie kultuur nie. Bestand teen poeieragtige skimmel. In gebiede met warm winters ryp dit in Januarie-Maart.
voorskans: Nog 'n laat baster met lang, ongeopende koolkoppe. Die plante is lank, groot klonte word deur goeie smaak onderskei.
FORTRESS: Beste laat graad. Lang plante met digte donkergroen koolkoppe is nie bang vir ryp nie.
DOLMIC: Hybrid, veeleisend vir grond- en weerstoestande. In Wes-Europa dra geen vrugte vanaf die einde van Oktober tot Februarie nie
Onlangs het F1-basters die ou variëteite van Brusselse spruite vervang as gevolg van vrye kruisteling. By ou variëteite is koolkoppe nie eweredig en dig nie, en ryp vinnig oop. Nietemin het die ou variëteite hul voordele - hulle is groter en waarskynlik smaakliker as die moderner variëteite, en die oesperiode hou langer.
VROEGE HALFSTALL: Kompakte rypwording in September-Desember.
BEDFORD: 'N Verskeidenheid volkskeuse, bekend vir groot katte op hoë stingels. Bedford-fillbasket is die meeste geoes. Bedford-Asmer Monitor is geskik vir 'n klein gebied.
NOISETTE: Dit vorm klein maaitjies met 'n duidelike neutagtige smaak. Die Franse gebruik dit in witwyn.
RUBINE: Die nuwe rooi variëteit word rou vir slaaie of gekook gebruik. Hulle sê hy het 'n ongeëwenaarde smaak.
KAMBRIDGE NR. vyf: Laat variëteit met groot onderkykers. Op 'n tydstip was dit baie gewild, maar verdwyn geleidelik uit die katalogusse.
ROODNERF: Rasse van hierdie groep - Roodnerf-Seven Hills, Roodnerf-Early Buttons, ens. - hou ryp koolkoppe lank dig.
Spruitjies bevat vitamiene, minerale, karotenen en kruie-chemikalieë wat help om verskillende siektes te voorkom en die gesondheid van die liggaam te verbeter. Betakaroteen en vitamien C het kragtige antioksidant eienskappe. Die stowwe in Brusselse spruite bied die voorkoming van baie siektes, waaronder kanker in die spysverteringskanaal en longe.
Vir die voorkoming en behandeling van kanker, veral kanker van die bors, rektum en serviks, bloedarmoede, hardlywigheid, sowel as koronêre hartsiektes, suikersiekte, slapeloosheid, verkoue van die boonste lugweë, brongitis, asma, tuberkulose, word dit aanbeveel om Brusselse spruitjiesap te drink. Vir asma, brongitis en ander longsiektes is 'n mengsel van Brusselse spruite, wortels, seldery en radyse nuttig.
'N Mengsel van sap met wortel, blaarslaai en groenboontjiesap help om die pankreasfunksie op te neem en te herstel, wat nuttig is vir diabetes. Dit is egter noodsaaklik om gekonsentreerde stysel en suiker uit die dieet uit te sluit en die ingewande gereeld met klyms te reinig.