Psalm 121:1,2 Ons bid omdat ons ons afhanklik van die HERE weet. Afhanklik regtig enige oomblik van ons lewe. Die HERE wys vir ons dat ons ook in de maak van ons planne Sy hulp en Sy seën benodig. Ons het dit gister duidelik vanuit Jak 4:5 raakgesien.
As ons deur die lewe gaan dan trek ons. Ons maak ’n reis. Om op die regte plek te kom het ons die HERE se leiding en beskerming nodig. Ons lees in Psalm 121 van Gods kind in die Ou Testament wat na Jerusalem wil stap om daar in die tempel die HERE te vereer. Die HERE woon daar toe in die tempel onder Sy volk. Dis die beste plek om te wees. Naby jou God. In regte vrede deur Christus offer waardeur jy met God versoen is. As jy die regte keuse in jou lewe gemaak het wil jy reis na die Nuwe Jerusalem. Jy kom agter dat jy dit nie op eie krag kan doen nie. Wie dink dat hy dit self kan en dat hy so ’n goeie gelowige is, sal val. As jy dan nog dink jy kan self sal jy vir altyd bly lê en nooit in die Nuwe Jerusalem binne kom nie. Wie regtig op reis is na die enigste goeie reisdoel sien die moeites en verleidings op die reis raak. Dan bou jy nie op jouself nie. Nee, dan kyk jy boontoe! Dan verwag jy jou hulp van die HERE wat hemel en aarde gemaak het. Dan lê jy jou lewe in Sy hande. Die hande wat so vol liefde en almag is. Daar is nie betere hande wat jou en my kan dra nie. Hy sal wie op Hom bou nooit verlaat nie. Daarom verlaat ons ons in die gebed op Hom. Ons verwag dit nie van onsself en van wat op aarde is nie. Ons kyk omhoog en bid tot die Vader van ons Here Jesus Christus!