voer: June 2014
Anders as meeste van die markte in Spanje, was die markte wat ek teëgekom het in Portugal baie minder toegespits op toeriste. Daar is 'n verdwaalde Japanese toeris hier en daar, maar meestal is dit ouerige ooms en tannies wat besig is om hul week se vis en groente te koop by ander ou ooms en tannies. Die verskeidenheid is nie reusagtig nie – buiten die vis en groente is daar 'n bietjie vleis, 'n paar broodjies, en dan in die geval van Lissabon, heelwat ruikers vir grafte of monumente of iets in der voege. Ander interessante dinge wat te koop aangebied is sluit in sakkies met caracóis, en twee tipes paling, insluitend 'n paar Moray eels.
Posted by arcadia at 8:31 AM 1 comments
Tags: Glaukus, in die vreemde, Koswinkels en markte, Portugal
Ontbyt in Lissabon was interessant. Ek het gebly in 'n pension bestuur deur 'n ouerige tannie, geweldig vriendelik en goedhartig, wat bietjie Engels kon praat en my op dag 1 vertel het hoe 'n mens my naam sou uitspreek in Portugal, en toe vir die res van my tyd daar dit presies so uitgespreek het, behalwe die een dag wat ek in 'n wit rokkie uit my kamer gekom het en sy uitgeroep het, "You look like angel!", en my toe angel genoem het vir die res van die dag. Sy het ook vir ons elke oggend rooi jellie gemaak vir ontbyt – ek het gewens my ma was daar, sy wat so lief is vir jellie dat een van haar grootste drome is om eendag 'n reuse quivering jellie te maak, groot genoeg vir 'n klein kindjie om in te duik. Ek het sadly nie so groot liefde vir jellie nie, so het meeste oggende uitgeskip op die ontbyt (en die baie slegte koffie, wragtig die enigste slegte koffie wat ek in Portugal gedrink het), vir pastéis de Nata en 'n dubbele shot bica (hul weergawe van espresso).
Voor Lissabon was ek nie 'n fan van die vlatertjie nie. But consider me converted. Die beste plekkies in die stad bedien hul effe warm, met papierdun lagies pastry wat shatter as jy in die tertjie inbyt. Ek het een middag ses van hul geëet vir middagete, by Pastéis de Belem, in 'n kamertjie van hoek tot kant oordek met teëls. I regret nothing.
Posted by arcadia at 4:35 PM 1 comments
Tags: in die vreemde, koek en poeding, Portugal
Ons is weer terug in Pretoria, vir 'n paar weke. Dit is effe surrealisties – ek sit om 'n tafel saam met vriende, of saam met my gesin, en dit voel asof ek glad nie weg was nie, ek glip soomloos in my ou lewe terug. En tog is daar skielik 'n klomp dinge wat ons opval – die hoeveelheid straatligte wat nie werk nie, hoe ridiculously goedkoop vleis is (en hoeveel vleis almal eet), hoe aggressief daar bestuur word.
(Ons sit nou in die bed, 'n stil aand na 'n week van volgepakte kuier. J lees Bitterkomix, en ons luister 'n Yale lesing oor die Industriële Revolusie. Sweet domesticity.)
Hierdie was een van my eerste etes in Lissabon. By 'n restaurant genaamd Taberna da Rua das Flores, 'n klein plekkie met 'n paar tafels wat geen besprekings neem nie, net langs 'n lieflike plein. (Elke plein in Lissabon het kiosks wat drankies verkoop, en die stad se inwoners begin laatmiddag daar vergader, besig om 'n bier of 'n glas wyn of 'n glas ginjinha te drink. Ginjinha is die stad se kersielikeur, waaroor sommige mense mal is maar wat vir my maar bra soos hoesstroop gesmaak het. Ek is wel gaande oor die idee van 'n kiosk en stoeltjies op elke plein, en die laatmiddag ritueel van 'n glas wyn drink omring deur die stad se duiwe.) In alle geval – ek was in die middag by die Taberna, en het begin met 'n brokkolisop. Daarna 'n slaai met elemente wat weer en weer sou opduik oor die volgende paar dae – kekerertjies, konfit bacalhau, gekookte eier, en baie pietersielie, rou ui, en olyfolie. Dit was fabulous.