Die mens word beskou as die hoogtepunt van die skepping en vervul ook 'n baie belangrike rol in die stryd tussen goed en kwaad en die uiteindelike vernietiging van Angru Mainyu en sy bose werke. Om hierdie rede word daar in die Zoroastrisme baie klem gelê op die feit dat die mens 'n vrye wil het en self moet besluit of hy die goeie of slegte wil navolg, en dat elkeen verantwoordelik is vir die gevolge van sy of haar besluit.
Die meeste Zoroastriste glo dat vuur 'n simbool is van Asha, en daarom word alle rituele en gebede voor 'n vuur of lig uitgevoer. Hierdie gebruik het daartoe gelei dat Zoroastriese plekke van aanbidding "vuurtempels" genoem word, omdat daar altyd 'n prominente houer of pot met 'n brandende vuur is waar rituele soos reiniging van die liggaam en sommige voedselsoorte onder leiding van 'n priester plaasvind.
Wanneer 'n Zoroastris tot sterwe kom, word sy lyk nie begrawe of verbrand nie, maar vernietig deur die metode van Dakhma-nashini. Die afgestorwene se siel moet dan Pol e Chinvat, die "Brug van skeiding", oorsteek om te bepaal of hy gestraf of beloon gaan word vir die lewe wat hy op aarde gelei het.
Indien die persoon 'n goeie lewe gelei het deur goeie gedagtes, woorde en dade, is die brug breed en loop hy daarmee tot in die hemel waar hy in ewige lig, vreugde en vrede sal voortleef. Indien hy egter 'n boosdoener was en sy slegte gedagtes, woorde en dade meer is as die goeies, word die brug so smal soos 'n dolk se lem en val die siel af tot in die hel, waar hy vir sy boosheid gestraf word. Volgens 'n ander – waarskynlik latere – weergawe, kry die afgestorwene se siel ná sy dood drie dae om sy lewe te oordink, waarna hy geoordeel word en daar besluit word of hy na die hemel of hel geneem moet word.
Volgens die Zoroastrisme gaan 'n sondaar se siel nie vir ewig in die hel bly nie. Na belofte gaan Ahura Mazda 'n Verlosser (Saoshyant) stuur om Angru Mainyu en alle boosheid finaal die nekslag toe te dien en vir ewig te vernietig (sommige meen dat daar drie verlossers sal kom, waarvan die derde een die finale oorwinning sal behaal).
Die oorwinning sal kom ná 'n finale geestelike veldslag tussen die Verlosser en die magte van boosheid. Al die dooies sal dan opgewek word en die Verlosser sal saam met Ahura Mazda die finale oordeel vel. Die ganse skepping sal deur vuur gereinig word – goeie mense sal onaangeraak daardeur gaan, terwyl boosaards eers gestraf en daarna vergewe sal word. Die skepping sal weer volmaak wees soos aan die begin – vry van honger, dors, pyn, hartseer, siektes, armoede en dood.
Wat die belofte oor die verwagte Verlosser veral interessant maak, is dat hy uit die nageslag van Zoroaster moet kom en uit 'n maagd gebore moet word.
Vroeg in die jaar 334 v.C. het Alexander die Grote en sy leër van sowat 35 000 Masedoniese en Griekse soldate die magtige Persiese Ryk aangeval en teen 327 v.C. was die hele Persiese Ryk onder sy beheer. In die veroweringsproses is die meeste oorspronklike Zoroastriese geskrifte vernietig saam met die biblioteke waarin hulle was.
Enkele oorblywende manuskripte is deur priesters saamgevoeg, maar in die eerste helfte van die sewende eeu n.C. is die gebied deur Islamitiese Arabiere verower, wat – sover bekend – al die oorblywende Zoroastriese manuskripte stelselmatig opgespoor en verbrand het.
Hierdie Zoroastriste het gou onder die plaaslike bevolking bekend gestaan as die Parsi's of Perse, 'n naam wat vandag nog dikwels gebruik word om na hulle te verwys. As groep het die Parsi's mettertyd 'n aansienlike bydrae tot hul nuwe tuisland gelewer en was onder meer verantwoordelik vir die stad Mumbai se eerste hospitaal, universiteit en munisipale korporasie. Een van die landmerke in Bombaai, die Taj-hotel, is ook deur hulle gebou.