Geskryf deur Catriona Morrison
Shutter / FOTOKITA
Geheue is die kern van ons sielkundige funksionering, noodsaaklik vir elke beweging wat ons doen - om aan te trek, ontbyt te eet, werk toe te gaan, 'n blokkiesraaisel te doen, 'n koppie tee te maak. Niks wat ons in ons bewuste daaglikse lewens doen, hoef nie geheue te hê nie.
Dus, gegewe ons vertroue daarop, waarom laat die geheue ons soms in die steek? En is dit iets waaraan u moet besorg wees, of is dit dalk gesond?
Oorweeg 'n aantal van die maniere waarop ons herinneringe voel asof hulle nie na wense werk nie. Daar is die naam wat u vertel as u binne 'n paar sekondes iemand ontmoet wat u vergeet; die daad om bo te gaan om iets te kry en dan te vergeet waarvoor u daarheen gegaan het; of 'n paar jaar gelede 'n vreemde vakansiedag gedenkwaardig te herinner sonder dat 'n herinnering aan die voorval op die lughawe die gesin ontstel het.
Dit is waarskynlik waar dat almal met elkeen van hierdie geheue “mislukkings” verband kan hou - en dit is inderdaad mislukkings. Maar dit kan wees dat ons nie te veel oor hulle moet besorg wees nie.
Die verskillende soorte vergeet behels verskillende kwessies. Byvoorbeeld, soms is dit duidelik dat ons in die eerste plek eenvoudig nie 'n goeie geheue in ons gedagtes neergesit het nie, soos wanneer ons vergeet hoekom ons boontoe gegaan het.
In ander gevalle is daar duidelik 'n geheue daar, maar dit kan net nie opgespoor word nie, soos wanneer 'n naam wat u ken op die punt van u tong is. Of miskien is die geheue in 'n sekere opsig verander, as u oortuig is dat iets op 'n Donderdag gebeur het, maar al die feite dui daarop dat dit 'n Dinsdag is.
Wat is die herinnering, en waarom is vergeetagtigheid so 'n algemene ervaring? Geheue dien om ons 'n rekord van ons lewens te gee, om ons in die hede te plaas en vir die toekoms te beplan. Dit is noodsaaklik vir 'n gevoel van self. En hoewel die geheue frustrerend kan wees, is daar maniere om hulle, wat soms voordelig kan wees vir die selfgevoel.
As ek voortdurend vergeet waar ek my sleutels gesit het, ontwikkel ek 'n roetine om die situasie te hanteer. Dit is 'n eenvoudige, maar effektiewe oplossing wat oefening (en onthou om te verorden) vereis: plaas altyd u sleutels op dieselfde plek.
Of as ek iemand se naam wil onthou, verseker ek dat ek 'n ekstra poging aanwend om hul gesig te registreer, hul naam hardop te sê en miskien te probeer om dit met iemand anders met dieselfde naam te assosieer. (Een van die voormalige Amerikaanse president Bill Clinton se sterk punte as 'n charismatiese politikus was blykbaar dat hy onthou altyd mense se name - maar dit sou beslis nie sonder 'n doelbewuste konsentrasie gekom het nie.)
Net daar waar jy hulle gelos het. Shutter / ROMSVETNIK
En as ek 'n heeltemal geseënde vakansie onthou en die negatiewe voorval op die lughawe onderdruk, help dit my om beter oor myself en my ervaring te voel. Ek het die negatiewe aspek onbewustelik geredigeer om 'n meer positiewe herinnering te skep.
Nog 'n interessante voorbeeld van hierdie soort gunstige 'selfredigering' is waar langtermyn-paartjies vir hul ander helfte sal sê: 'Ek het jou meer lief as vandag.' . In plaas daarvan, hulle het gevind dat langtermyn-paartjies 'n verbintenis tot mekaar het wat belangrik is vir hul eie welstand. As ek dus voel dat ek u meer liefhet as gister, is dit uiteindelik voordelig om positief oor myself te voel - al is dit nie objektief waar nie.
Die herinneringe van die meeste mense misluk dit gereeld, en dit is omdat ons gedagtes 'n beperkte vermoë het om al die inligting in ons omgewing te verwerk. Dit is eenvoudig nie haalbaar om alles wat ons beleef, te onthou nie.
Dit gesê, daar is seldsame gevalle van mense wat beweer dat hulle 'superherinneringe' het. Hulle kan onthou hoe die weer op byvoorbeeld 6 2016 in Maart was, of wat hulle op die September 15 2004 vir middagete gehad het. Een van die “supermnemoniste” het beskryf die vermoë as “'n vloek [wat] oor en oor in my gedagtes afspeel”.
Die realiteit daarvan om alles te onthou sou 'n oorweldigende ervaring wees. Vir die meeste van ons is dinge nie net normaal nie - maar wenslik.
Gereelde geheuefoute kan dikwels doelbewus en metodies oorkom word, terwyl veranderinge in geheue met verloop van tyd dikwels te wyte is aan mense wat 'n positiewe gevoel van hulself handhaaf. En dit is die moeite werd om te onthou.
Catriona Morrison, Professor in sielkunde, Universiteit van Bradford
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Die vergete voordele van 'n slegte geheue