As die fondamente ondermyn word (1)
Dawid vergader met sy hoë amptenare en offisiere. Een ding is duidelik: die toestand in sy land is kritiek. Dit lyk of die hele samelewing in duie stort. Daar is soveel aanslae, lis en geweld dat die toestand buite beheer raak en die rewolusie gaan wen. In die raadsaal van die koning word vergader. Wat moet hy doen?
In Psalm 11 kyk die koning terug na daardie kritieke dae. Hoe goed onthou hy dit. Hy weet nog presies wat sy raadgewers hom geadviseer het. Hy onthou sy eie antwoord. In hierdie psalm beskryf Dawid in digvorm daardie aangrypende gebeurtenis.
Iemand het op die vergadering 'n opmerking gemaak en dan haal Dawid aan uit die notule: '”As die fondamente omgegooi word, wat kan die regverdige doen?”
Wat kan die regverdige, die man wat die Here vrees, doen? Hoor, wat adviseer Dawid se amptenare aan die koning? Hulle is nie onnosel nie. Hulle weet waarvan hulle praat. Hulle som die situasie in die land baie goed op. Die gevaar is groot. Die volksbestaan word ernstig bedreig. Die fondamente van die samelewing word geskud. Gesag is in 'n krisis.
Hulle advies is: die koning moet vlug. “Gee pad, vlug na die berge. Daar is u tuis. Daar is u veilig. U weet, o koning, hoe u uself vroeër daar weggesteek het vir die vyand. Koning, luister na ons raad. Wees realisties”.
Maar wat is Dawid se antwoord? Kort en kragtig verklaar hy: “By die Here skuil ek. Hoe kan julle dan so praat?” En dan verduidelik hy in die vervolg van hierdie psalm hoekom hy by die Here skuiling gesoek het. Wanneer ons na die geloofsantwoord van Dawid op die ongeloofsadvies van sy raadgewers luister, dan is dit eintlik Christus wat hier praat. Christus gee vir ons die antwoord. Hy het Dawid tot hierdie psalm geïnspireer.
Vandag verkeer ons in 'n soortgelyke situasie as koning Dawid in Psalm 11. Wat moet ons doen noudat die fondamente aangetas, omvergewerp word? Dit is nie alleen hier in ons land die geval nie. Dit is 'n wêreldverskynsel. Daar is die fondament van die godsdiens, van die huwelik, die gesin, die kerk, die regstaat, die infrastruktuur van mediese dienste, die sosiale instellings en wat nie nog nie. Ons kan byvoeg: kultuur en onderwys. Wat sien ons? Aan hierdie fondamente word geruk. Aan almal. Hieronder is net 'n paar voorbeelde.
Daar is mense wat sê dat ons nie langer moet vasklou aan die siening dat die Bybel die onfeilbare Woord van God is nie. Volgens hulle bevat die Bybel mense se sienings oor en interpretasies van God. Ons moet tog nie langer glo dat die Christelike godsdiens alleen aanspraak op die openbaring van God kan maak nie. Ander godsdienste kan mense óók help om die sin van die lewe te ervaar, sê hulle. Die belangrikste pilaar waarop die kerk rus, word hier omgestoot.
Vervolgens kyk ons na die staat. Die owerheid het die doodstraf afgeskaf. Casino's, dobbelhuise rys soos paddastoele uit die grond. Die owerheid se gesagsorgane is nie in staat om die burgers van die land te beskerm nie. Die ongebore kind is in die moederskoot nie meer veilig nie.
Dan kyk ons na die samelewing. Naas die huwelik, of in die plek van die huwelik, word ook alternatiewe samelewingsvorme bepleit soos 'n homoseksuele huwelik of saamwoon sonder om getroud te wees. Kinder- en gesinsverwaarlosing ruk hande uit. Daar is nie meer eerbied vir die Sondag as die dag van die Here nie. Moord, verkragting, korrupsie, diefstal en geweld is aan die orde van die dag.
“Wat moet ons doen?” vra Dawid se adviseurs in die vergadering. Wat moet die regverdige, die kind van God, die gelowige doen, vra baie mense vandag? Vlug, verlaat die land, emigreer, so hoor ons van verskillende kante. Dit klink soos die advies van Dawid se raadgewers: vlug na die berge, sonder jou af, kruip met 'n boekie in 'n hoekie. Dit is advies uit ongeloof. Dawid wys daardie raad dan ook radikaal af.
(word vervolg - wat dan?)