'n Soete Lentedag - Dis Ekke
Posted by HesterLeyNel on 2015-09-01 29 Comments
Onmiddellik dink ek terug aan die Lentedag-vieringe van my kinderdae. Ons moes elke jaar op hierdie dag deur die dorp se strate paradeer in lenteklere: sulke geblomde kortmourokkies met uitskop-onderrokkies en sandaaltjies vir die dogtertjies, en wit kortmouhempies en kortbroekies vir die seuntjies. Dan het ons die pienk heiningrosies afgepluk (en onderlangs geswets oor die dorings wat ons gepiets het), voordat ons straataf gemarsjeer het van die skool af tot by die burgersentrum. Daar het die burgemeester se vrou en haar dames ons ingewag met koekies, koeldrankies en roomyshorinkies.
Klink heerlik nè? Daar was net een probleem: Lentedag was tradisioneel, sonder uitsondering, die koudste dag van die jaar in ons dorp. Die wind het dwarsdeur jou ribbes gewaai, en as dit die jaar gereën het was Lentedag die ideale tyd daarvoor. Daar staan al die dorpskindertjies dus in lang toue, uitgedos in vrolike klere, en wag vir ons roomys op 'n dag wat eintlik bedoel is vir dik ertjiesop en vars plaasbrood, lippe en hande blou van die koue. Ons het elke oomblik daarvan gehaat, maar ons het geglimlag en kniebuiginkies gemaak om dankie te sê vir die lekker eetgoed, want ons was mooi geleer daardie dae.
Dit alles warrel deur my kop toe ek vanoggend hier deur die venster staan en kyk hoe die walvisse in die water speel daar ver op die horison. Simpel visse, dink ek by myself, dis ook net hulle wat hierdie soort weer sal waardeer. Verbeel jou, om so in die yskoue water te baljaar asof hulle vakansie hou op 'n tropiese strand. Ek het sommer my gordyne toegetrek en geluister na my Harry Potter oudioboek (ja, jy't reg gelees – Harry Potter; ek het nie opgehou om van feetjies en heksies te hou net omdat ek oud geword het nie).