Die Kapenaars het nie die proklamasie ligtelik geneem nie en in reaksie daarop is die Anti-Bandietebeweging in Mei 1849 gestig. In die boek Nuwe geskiedenis van Suid-Afrika (onder redaksie van Hermann Giliomee en Bernard Mbenga) word dié beweging as Suid-Afrika se eerste massaprotes bestempel. Verskeie protesaksies is gereël om druk op die Britse regering te plaas en te voorkom dat die Kaap die nuwe stortingsterrein vir Brittanje se misdadigers word.
Sir Harry Smith, die man aan die stuur van die Kaapkolonie sedert 1835, het weens probleme in die Kaap onder druk van die Britse ministerie van kolonies gekom. In ’n poging om die ministerie se guns te probeer wen, het Smith ingestem tot die versending van 300 Britse en Ierse bandiete na die Kaap. Die Kapenaars was briesend en nie bereid om die saak gelate te aanvaar nie.
Terwyl die storm rondom die koms van 300 Britse misdadigers aan boord die Neptune in die Kaap van Storms gewoed het, was die Kapenaars nie besorg oor die misdade wat dié “bandiete” gepleeg het nie. Een saak was seker – die Neptune en sy vrag was nie welkom aan die Kaap nie.