Die doel van seksterapie is om mense wat seksuele probleme ervaar, te help. Om dit te kan doen, is dit nuttig om die aard van seksuele begeerte en seksuele interaksie te verstaan. Daar is 'n aantal modelle van seksuele begeerte. Een van die mees algemeen gepraat is die model van seksuele reaksie wat deur Meesters en Johnson voorgestel word. Hulle het die seksuele reaksie siklus beskryf as vier fases:
Opwinding - Hierdie stadium beskryf die fisiese opwinding van die liggaam. Vir vroue sluit dit verhoogde bloedvloei na die geslagsdele en smering in. Vir mans, dit sluit in oprigting.
Plateau - Dit is die plesier van plesier wat plaasvind waar die plesier stabiel is. Fisiologiese opwinding het reeds plaasgevind. Orgasme is nog nie op hande nie.
Orgasme - Dit is die stadium van vrylating. Vroue, en sommige mans, kan herhaaldelik orgasme, van orgasme na plato, na orgasme en weer terug. By mans is orgasme gewoonlik, maar nie altyd geassosieer met ejakulasie nie.
Resolusie - Dit is die stadium waar die liggaam terugkeer na 'n onopgewekte toestand. Bloedvloei keer terug na normaal, asemhaling vertraag. Die stelsel ontspan.
Hierdie lineêre model van seksuele reaksie werk baie goed vir sommige mense. Dit het wel 'n fout. Dit veronderstel dat seksuele interaksies slegs kan plaasvind wanneer iemand opgewonde is. Dit skei ook nie die feit dat opgewondenheid nie nodig mag wees vir iemand om genot te ervaar nie.
Alhoewel dit beslis ideaal is vir twee mense om entoesiasties te wees oor seksuele betrokkenheid, gewek en gereed om met mekaar te wees, is dit nie altyd moontlik nie. Verskeie faktore, insluitend depressie en uitputting, kan soms opwinding moeilik maak om te kom. Beteken dit dat dit onmoontlik is vir mense om aangename seks te hê?
Die meeste seksterapeute sou nee sê. Latere modelle wat gebaseer is op heteroseksuele interaksies, voeg ander elemente by die model- opwinding en begeerte . Arousal is die ervaring van fisieke opwinding. Desire is 'n aktiewe belangstelling in seks. Vir sommige mense, selfs die toevoeging van die elemente is egter nie genoeg om te beskryf hoe hulle hul seksualiteit ervaar nie.
In die 1980's het 'n vrou genaamd Joann Loulan studeer hoe lesbiërs seks het. As deel van haar navorsing het sy 'n nuwe model van seksuele reaksie ontwikkel wat 'n sesde komponent- bereidwilligheid bevat . Haar insluiting van gewilligheid weerspieël die feit dat studies het getoon dat, vir baie vroue, begeerte nie altyd spontaan voorkom nie. As vroue egter besluit dat hulle gewillig en geïnteresseerd is in seksuele aktiwiteite, ondanks gebrek aan begeerte, kan hulle vind dat begeerte plaasvind as hulle fisies gewek word. Verder het Loulan en ander navorsers getoon dat dit moontlik is om 'n aangename seksuele lewe sonder 'n maat te hê, selfs as jy nooit begeerte ervaar nie. Met ander woorde, dit is moontlik om seks te geniet, en met 'n maat te verbind, sonder dat seks iets is wat jy veral belangstel om daardie aand te doen.
Soms kan dit moeilik wees om die verskil tussen gewilligheid en begeerte te verstaan.
Dit kan help om daaroor te dink in terme van 'n minder opgelaaide onderwerp, soos kos. Stel jou voor dat jy vaag dink dat jy Chinese kos vir aandete wil hê. Jou maat kom huis toe met pizza. Alhoewel jy nie gedink het jy wou pizza eet nie, het jy dit vir aandete. Eet dit is lekker. Dit smaak lekker. Dit laat jou vol voel. Jy geniet die gesprek wat jy oor die tafel het. Jy kan nog steeds nie die pizza spesiaal hê nie, maar die ervaring om dit te geniet, bring jou steeds plesier en tevredenheid.
Bereidheid vereis steeds toestemming
Dit is belangrik om die feit te bespreek dat gewilligheid nie 'n verskoning vir seksuele dwang is nie.
Gewilligheid sê nie dat dit geskik is vir 'n persoon se maat om te sê, "Wel, ek wed dat jy dit sal geniet as ons net seks begin het." In plaas daarvan, bereidwilligheid is 'n manier vir individue wat wil kontak met hul lewensmaat, maar wat nie spontane begeerte ervaar, om 'n pad na genotvolle seks te vind nie. Die gewilligheidsmodel is veral nuttig vir mense wat weet dat hulle geniet van seks met 'n maat, maar hulself te moeg, depressief of beklemtoon wil hê om seks te begin. Dit maak dit goed om vir jouself te sê: "Ek is nie regtig in die bui nie, maar ek kan wees as ons begin om rond te loop" en kyk dan wat gebeur.
Soms kan dit lei tot 'n bevredigende seksuele ontmoeting. Ander kere beteken dit dalk 'n bietjie verkenning wat stop as een of die ander vennoot nie meer aan die seksuele interaksie wil deelneem nie. Net soos met toestemming is gewilligheid nie absoluut nie. 'N Persoon kan altyd besluit dat hulle nie meer seks wil hê nie. Dit beteken nie dat seks nooit weer gaan gebeur nie. Dit beteken net dat dit nie iets is wat hulle wil doen nie.
Bereidheid is nie net vir vroue nie
Die gewilligheidsmodel is ontwerp om vroue se ervaring van seksuele opwinding te beskryf. Dit is egter ook 'n nuttige model vir mans. Ten spyte van die verwagtinge van populêre kultuur, wil baie mans nie altyd seks hê nie. Hulle mag nie opwinding vind nie, maklik om te kom. Hulle kan onthou dat hulle seks geniet, maar voel asof dit te veel werk is. Vir sulke mans, as hulle hul sekslewe met hul vennote wil verbeter, is die bereidwilligheidsmodel ook nuttig. Dit laat hulle besluit om 'n risiko te neem en seksuele interaksie te ondersoek wat moontlik of dalk nie met penetrasie en omgang kan beland nie. Hulle hoef nie te voel dat die afwesigheid van 'n oprigting beteken dat hulle nie seks wil hê as hulle bereid is om ander ervarings te hê nie.
Bereidheid en Seksterapie
Een van die mees algemene redes waarom paartjies 'n seksterapeut soek, is 'n wanverhouding van begeerte. Een persoon wil seks meer as die ander hê, en dit het daartoe gelei dat beide mense ongelukkig raak in die verhouding. Soms is daar meer aan as net wat op die oppervlak is. Maar ander tye, ouderdom, lewe en ander omstandighede het dit net moeilik gemaak vir een of albei vennote wat belangstel in seks.
As albei vennote onthou dat hulle seks met mekaar geniet, maar 'n mens nie meer begeer nie, kan die gewilligheidsmodel help. Die paartjie kan intimiteit met mekaar skeduleer en werk om opwinding en genot te vind, sonder die begeerte om die interaksie te belas. Hulle kan die stres verwyder om te wonder of hulle seks wil hê en mekaar wil hê, en besluit om net mekaar eerder te geniet. Dit kan 'n kragtige ervaring wees.
> Brotto L, Atallah S, Johnson-Agbakwu C, Rosenbaum T, Abdo C, Byers ES, Graham C, Nobre P, Wylie K. Sielkundige en Interpersoonlike Dimensies van Seksuele Funksie en Disfunksie. J Sex Med. 2016 Apr; 13 (4): 538-71. doi: 10.1016 / j.jsxm.2016.01.019.
> Rosen NO, Bailey K, Muise A. Graad en Rigting van Seksuele Desire Discrepancy is gekoppel aan Seksuele en Verwantskapstevredenheid in Paartjies wat na Ouerskap oorgaan. J Sex Res. 2018 Februarie; 55 (2): 214-225. doi: 10.1080 / 00224499.2017.1321732.
> Velten J, Margraf J. Tevredenheid gewaarborg? Hoe individuele, vennoot en verhoudingsfaktore beïnvloed seksuele bevrediging binne vennootskappe. PLoS One. 2017 23 Februarie; 12 (2): e0172855. doi: 10.1371 / journal.pone.0172855.