Enige storie (het oom Schalk Lourens gesê) oor daardie halfrooierige blom, die selonsroos, moet ’n ou storie wees. Dis die blom wat die meeste deur ’n Marico-meisie in haar hare vasgesteek word om haar aantreklik vir haar minnaar te maak. Die selonsroos is ook die blom wat gebruiklik deur ons, hier in die Marico, op ’n graf geplant word.
Een ding wat party onbedagsame mense soms oor my stories skimp, is dat daar eintlik niks in hulle plaasvind nie. Dan weer is daar ’n ander soort mens wat selfs verder gaan, en sê dat die stories wat ek vertel, almal stories is wat hy al voorheen gehoor het, êrens lank gelede – hy kan nie presies onthou wanneer nie, maar êrens agter in sy kop het hy geweet dis nie ’n nuwe storie nie.
Ek het daardie opmerking al ’n hele paar keer gehoor – wat nie verbasend is nie, aangesien ek nie regtig nuwe stories ken nie. Maar wat snaaks is daarvan is dat hierdie selfde mense, sê maar tien jaar later, weer sal opdaag en my vra om vir hulle ’n ander storie te vertel. En dan sal hulle sê, oor wat hulle intussen uit die lewe geleer het, hoe ouer hoe beter.
Dit was nie dat ons nie van die liedjies wat Marie du Preez gesing het, gehou het nie. Dit was net dat hulle ons nie aangegryp en ontroer het nie.
Gevolglik, na die pouse, toe Marie weer op die lae verhogie voor die swartbord, waarop die onderwyser op skooldae die somme skryf, geklim het, het Philippus Bonthuys, ’n boer wat al die pad van Nietverdiend gekom het om die konsert by te woon, opgestaan en langs Marie du Preez gaan staan.
Philippus Bonthuys het gesê dat hy sommer so ’n gewoonweg-Dopper was. En ons het sy woorde toegejuig. Toe het Philippus Bonthuys gesê dat sy oupa ook maar net sommer ’n gewone Dopper was wat sy pyp en sy twaksak aan ’n stukkie lyn, wat aan die kant van sy broek vasgemaak was, gedra het. En toe het ons heelwat meer gejuig. Philippus Bonthuys het verder gesê dat hy die meeste van ou liedjies gehou het. Daardie nuwe liedjies wat gaan oor ’n gelaggery omdat iemand jou nar gesteel het, kan hulle maar hou. Ons het daarvan afgelei dat Marie se ma, ook deur vinnig aan hom te fluister, aan Philippus Bonthuys verduidelik het wat die betekenis was van sommige van Marie se liedjies.