Texas Cichlid Fish Breed Profiel
Die perderige iriserende Texas cichlid vis kan tot 'n groot lengte in jou akwarium groei tot 'n voet lank. Selfs as jy die spasie in jou varswatertenk het, wil jy dalk meer leer oor hierdie aggressiewe vis wat bekend staan ​​vir sy vonkige, gespikkelde kleur.
Pearl cichlid, Rio Grande cichlid, Rio Grande baars, Texas cichlid
Texas en noordooste Mexico
Aggressiewe en territoriale
6,5 tot 7,5
Tot 12 dGH
68 tot 75 F (20 tot 24 C)
Texas cichlids is inheems aan mere en riviere in Suid-Texas en Noord-Mexiko, wat hulle die mees noordelike natuurlik voorkomende soort Cichlid in die wêreld maak. Dit is die enigste inheemse cichlid in die VSA en onder die eerste cichlides wat na Europa ingevoer is, wat eers in 1912 ingevoer is.
Gewild binne die akwariumstok, Texas cichlids word algemeen in die meeste winkels aangebied, soms onder die naam Pearl Cichlid of Rio Grande. Laasgenoemde naam kom van 'n gebied waar dit dikwels voorkom, die laer Rio Grande-rivier in Texas. In Mexiko word hierdie spesie mojarra del norte genoem . Proewe wat in winkels verkoop word, word dikwels gevange geneem.
Hierdie spesie is ook ingevoer in gebiede waarvan hulle nie inheems is nie, soms soms doelbewus, maar dikwels deur akwarium eienaars wat desperaat is om hulself van 'n vis te verwyder, kan die blik nie meer versorg word nie. Die gebiede van nie-inheemse bevolkings wissel van Noord-Texas na Florida, waar dit 'n gewilde wildvis geword het.
Dit is as gevolg van 'n lekker geur soortgelyk aan dié van hul verre familielid, tilapia.
Daar is 'n aantal gekweekte of baster spesies uit die Texas cichlid. 'N Spesie wat dikwels na verwys as die rooi Texas-cichlid is 'n baster van die Texas-cichlid en 'n spesie uit die genus Amphilophus. Daar word geglo dat die gewilde mensgemaakte blomhoorncichlid ook 'n kruisbreed is wat deur die Texas-cichlid geskep word.
Texas cichlids is 'n groot en aggressiewe vis wat tot 'n voet in lengte kan strek, hoewel die meeste in die akwariumhandel verkoop word, 'n volwasse grootte bereik wat effens kleiner is as dit. Die liggaam van hierdie spesie is pêrelgrys met blou- tot groenhuidskubbe wat die voorkoms van perderige iriserende spikkels gee, wat dit een van sy algemene name van pêrelsiklid gee. Die iriserende spikkeling strek in die vinne. 'N Donkervlek is duidelik aan die onderkant van die stert, en verskeie plekke of strepe is in die middel van die liggaam.
Volwasse mannetjies ontwikkel die tradisionele nakkale bult op die kop bokant die oë. By die visvang neem die vis 'n opvallende helfte en halwe kleur aan, met die voorste gedeelte van die liggaam wat wit word, en die agter- en onderbel is swart of swart en grys.
Texas cichliden is aggressief, wat in gedagte gehou moet word by die kies van tankmates. Hulle moet slegs gehou word met ander groot spesies vis wat in staat is om vir hulself te versorg. Wanneer hulle giet, moet hulle nie met enige ander vis gehou word nie, aangesien dit heel waarskynlik enige ander vis in die tenk sal doodmaak. Dit geld selfs vir hul eie spesies, aangesien gietparen baie aggressief is.
Ander groot Sentraal- of Suid-Amerikaanse cichliden is geskikte tankmates, soos oscars , silwer dollar , en tinfoilbottel. As dit by ander groot spesies aangehou word, moet die tenk so groot wees dat ruimte vir elkeen hul eie grondgebied kan hê.
By die oorweging van tenkgrootte is groter altyd beter vir hierdie spesie. Die minimum tenk grootte is 55 liter vir 'n enkelmonster en 75 liter vir teling. As Texas cichlids met ander groot vis gehou word, moet die tenk 125 liter of groter wees. Enigeen wat hierdie vis aangehou het, is goed bewus daarvan dat 'n poging om 'n pragtige waterdigte tenk te vervaardig, 'n verlore stryd is omdat hierdie vis 'n ywerige graaf is wat plante sal ontwortel en klein rotse en ander dekorstukke sal beweeg. Dit beteken nie dat die tenk van plante of iets anders moet wees nie, maar wees daarvan bewus dat dit gereeld herrangskik sal word by die visvang van die vis.
Vir aquascaping is dit die beste om hul natuurlike habitat te naboots. Begin met 'n substraat van fyn gruis of sand, wat die sandrivierbeddings van hul naturelle habitat emulgeer. Sluit baie gladde rotse, bogwood of dryfhout in. Drijfhout is ook voordelig om die water pH sagter en suur te hou. Stewige plante rond die habitat uit. Plant hulle sodat die wortels ontoeganklik is om te verhoed dat hulle ontwortel word. Swaaiende plante is ook 'n goeie opsie. Oop spasies is nodig, maar so is ruim skuilplekke. Groot rotse en kleipotte kan vir hierdie doel gebruik word.
Filtrering moet sterk wees, aangesien hierdie spesie sensitief is vir organiese afval. Doen weeklikse gedeeltelike waterveranderings om te verseker dat waterchemie optimaal bly. Texas cichlids verdra koeler watertemperature, wat wissel van 68 tot 75 F (20 tot 24 C), hoewel hoër temperature goed verdra word. Die pH moet effens suur tot neutraal wees, en die water hardheid moet wissel van 5 tot 12 dGH.
Texas Cichlid Dieet
Hierdie spesie is omnivoor en benodig albei vleisprodukte wat gebalanseer is met plantegroei. Hulle is nie kieskeurige eters nie en sal feitlik enigiets eet, insluitende lewende, bevrore, vlokken- en pellete-voedsel. Voorsien lewendige kosse, indien moontlik, soos wurms en insekte of inseklarwes. Vars groente kan ook gevoer word, sowel as spiraalvlokkies of pellets om hul natuurlike kleure helder te hou en gesondheid te handhaaf.
Seksuele verskille is nie altyd duidelik nie. Mans is egter gewoonlik helderder in kleur en iridescence, groei 'n paar duim groter in grootte en groei gewoonlik 'n uitsteekende naschale bult op hul kop. Dit is ook waargeneem dat vinne van die mannetjies langer en meer skerp is. Een manier om vroulike monsters uit te haal, is deur die swart kolle op hul rugvin wat afwesig is in manlike monsters.
Teel van die Texas Cichlid
Texas cichlids is produktiewe, eier-lê, oop kuiters, wat maklik is om te teel. Water in die teeltenk moet sag tot medium hard wees (5-12 dGH), pH-neutraal (7.0) en tussen 77 en 82 F (25 tot 28 C).
Versier met groot rotse of kleipotte om 'n keuse te maak van gietplekke.
Teelparings word die beste verkry deur 'n groep van 'n halfdosyn jong vis te koop. Laat hulle toe om saam te groei tot volwassenheid, en pare sal vorm. Sodra 'n paar gevorm het, moet hulle geskei word om te verhoed dat hulle mekaar aanvall of vermoor. Behoort die telers met lewendige kosse, indien moontlik, of bevrore kosse van goeie gehalte. Wanneer die paar gereed is om te kuit, sal hul kleur dramaties verander. Die kop en die voorste gedeelte van die vis sal wit wees, terwyl die maag, sowel as die agterste gedeelte van die vis, swart sal wees. 'N Aktiewe hofbevel vind plaas, waar die paar lippe sal sluit, klap sterte en grawe in die substraat.
Na die skoonmaak van die gekose speelplek sal die wyfie 500 tot 1000 kleef eiers lê. Dit vind plaas in verskeie bondels met die mannetjie wat die wyfie volg om die eiers te bemes nadat hulle gedeponeer is. Die ouers sal die eiers waak wat twee tot drie dae uitbroei. Die braai word dag vier of vyf gratis swem. Onervare fokkers sal soms hul jonk verteer, maar sal dit nie in die daaropvolgende spawings doen nie.
Die braai sal vars gekapte pekelgarnale of vars of bevrore aanvaar. In plaas van pekelgarnale kan kommersieel bereide braaikosse gebruik word. Namate die braai groei, kan fyngekapte vlokvoedsel gegee word en uiteindelik klein pellets.
As Texas cichliden 'n beroep op jou het, en jy belangstel in 'n paar versoenbare vis vir jou akwarium, lees op: