Ek en my vroutjie bedryf ’n eenmansaak en op Vrydae kry ons twee helpers om ons by te staan met die nodige take waarvoor ons nie deur die week tyd kry nie.
Verlede Vrydag, terwyl almal met hul take besig is, hoor ek die een sing ’n bekende Afrikaanse liedjie.
Toe ek hom vra van waar hy die liedjie ken, antwoord hy dat hy dit op die ouderdom van ongeveer tien in die skool geleer het. Terwyl ek sukkel om op die naam van die liedjie te kom, help die ander helper my reg deur te sê “Bloubergstrand”. Hulle weet nie wie die kunstenaar is nie, maar hulle ken haar liedjie!
Die een wat die naam van die liedjie ken, is ’n hawelose wat op straat leef, met net sy trollie en beddegoed teen die koue nagte.
Ek dink die liedjie “Op Blouberg se strand” het nou vir my nuwe betekenis gekry. Elke keer as ek dit nou weer hoor, sal ek aan hierdie twee manne dink.
Daardie belofte is boonop vanaf ’n kerk se verhoog af gemaak, onder die vaandel van die pastoor se bonatuurlike geseëndheid van die Almagtige. “Die gaaf van God,” soos hy deur ’n volgeling genoem is.
Het dit nie tyd geword vir ander meer gematigde gemeenskapsleiers om op te staan en in te tree vir die wat nie die mag in hande het nie?