Twee okkupeerders van Oupa Lewies se kamers van die hart
Mira en Liam op die mouterbaaiks wat hulle so hel-uit ry
Howzit Oupa! Lekka innie Kaap ek sê! Niemand tjaaf my gal nie en ek is almal se pel! Cool!
(My ma kom al mooi reg om my hare te sny. Sy sê volgende keer vat sy die skêr en nie die fukken mes nie!)
En daar breek die onafwendbare oomblik aan–Little Drummer Boy teem oor die eter in Checkers. Nou is dit volspoed Klater Krismis toe.
Hierdie irritasietjie ten spyt, is daar 'n tasbare gees van afwagting hier in nommer 19, die helfte van die Kaapse kinders kom kuier. Ai, kon dit nie maar almal gewees het nie! Die Stanforders het laat weet die saak is reg (sover, hulle planne is soms vloeibaar!) maar die Parklanders moet werk en sal dalk Februarie se kant kom kuier. Nou is dit 'n presente-gekopery vir die vale. (Die dat ek al so gatvol is vir daai arme drommer drommel!)
Maar dis 'n plesierigheid vir die toekoms. Op die oomblik sit ek alweer hier ter lande soos die nimlike Piet Snot, soos Kiepie, soos 'n eensame uil op 'n kluit.Vroukie is so 'n uur gelede weg Pretoria toe, sy moet 'n kursus in elektroniese rekordbestuur gaan doen, vir die hele blerrie week! Fokkitie fok! Maar die donker wolk het 'n silwer randjie, ek moet more self soontoe om in dieselfde gebou waar sy haar kursus doen, 'n workshop oor arts, culture and heritage by te woon! More-aand skwat ek dus by haar.
En hoe gaan ek my tyd verwyl? Ek kan 'n dvd kyk, ek kan lees (Spoor van Deon Meyer lê juis hier en wag) of ek kan êrens gaan kuier. Die kuiergedagte impliseer egter dat die hosts uit meegevoel kan aandring dat ek by hulle eet, wat weer embrioties kan wees vir 'n laatnag kuier. Daarvoor sien ek nie op hierie Sondagaand kans nie. Alleen kan ek egter nie oor hierdie saak besluit nie, ek sal wag tot die sonnetjie betaamlik gesak het en dan met 'n glasie plonk in die hand hieroor besin. Bacchus het altyd raad, die bliksem!