Lego Antikythera meganisme - Inligting
Lego Antikythera meganisme
Die Antikythera -meganisme: http://bit.ly/fm4oFK is die oudste wetenskaplike rekenaar wat ongeveer 100 vC in Griekeland gebou is. Vir 2000 jaar verlore, is dit herstel van 'n skipbreuk in 1901. Maar eers 'n eeu later is die doel daarvan verstaan: 'n astronomiese klok wat die posisies van hemelliggame met buitengewone presisie bepaal. In 2010 het ons 'n volledig funksionele replika uit Lego gebou. Geborg deur Digital Science: http://www.digital-science.com/ 'n nuwe afdeling van Macmillan Publishers wat tegnologiese oplossings bied vir navorsers. Beskikbaar onder 'n CC-BY-3.0-Unported-lisensie.
Help u medebouwer deur u terugvoer op grond van hierdie drie kriteria te gee:
Oorspronklikheid: Hoe oorspronklik is dit - nog nooit gesien nie?
Bou tegnieke: Hoeveel vaardighede dink u het die skepper van hierdie MOC met betrekking tot die boutegniek?
Besonderhede: Gee uit hoeveel u van die besonderhede van die konstruksie hou.
U terugvoer word slegs aan die skepper sowel as aan u self gewys. Dit is nie beskikbaar vir ander gebruikers om te sien nie. Die skepper sal nie jou gebruikersnaam sien nie.
Ek is jammer as CUUSOO nie die regte plek is nie, maar ek wil voorstel dat Lego 'n Lego Technic -model van Antikythera Mechanism vervaardig.
U kan al die nodige inligting hier vind:
Ek dink dit sou 'n wonderlike opvoedkundige produk wees, behalwe dat dit baie lekker en fassinerend is om te bou vir die tradisionele Lego Technic -gehoor.
Kortom, Antikythera -meganisme is tot dusver die oudste meganiese analoog rekenaar wat die mens tot dusver ken. Dit is jare lank gesofistikeerd, kompleks en vernuftig, maar die wetenskap kon nie die doel daarvan verduidelik nie, en slegs in 2005-2006 was dit moontlik om ten minste 'n deel van die komplekse aard daarvan te begryp.
Antikythera -meganisme wat uit LEGO -stene gebou is
Ek wil nie eers voorgee dat ek die fynere besonderhede hiervan verstaan ​​nie - maar die feit dat ek nie 'n wiskundige is nie, maak hierdie projek nie so wonderlik nie. Andrew Carol is bedags 'n Apple -ingenieur, maar in sy vrye tyd? Hy is besig om dinge soos 'n Antikythera -meganisme uit LEGO -stene te skep. Volgens die antieke Griekse oorspronklike, bereken dit die datum en tyd van son- en maansverduisterings oor 'n tydperk van honderd jaar. Met meer as 100 ratte en 7 differensiële ratkaste, is dit akkuraat tot binne 'n dag of twee. Carol behandel die abstrakte wiskunde en die konstruksie van die toestel in detail, as u dit dalk wil probeer.
Natuurlik is ons nie almal gereed om so 'n groot projek aan te pak nie. Vir die van ons wat ons hare in groot klonte sou verskeur en probeer uitvind dat die ratverhoudings 'n bietjie minder tyd in ons hande het, het Carol 'n kleiner projek geskep wat tuis maklik lyk. 'N Kompas wat uit LEGO -stene gebou is. Geen magneet nodig nie. Gebaseer op antieke Chinese ingenieurswese, is die toestel - 'n wa na die suide genoem - gedeeltelik steampunk, deels geniaal. New Scientist deel 'n stap-vir-stap gids, kompleet met 'n onderdelelys en 'n video van die kompas wat gebou word. Raai wat ons 'll gaan hierdie week aanpak?
LEGO Antikythera meganisme. 2000 -jarige ontwerp vertel die toekoms
Haal die ratpenne uit u neusgate en kyk hierna. Ek dink ek het net 'n rede vir u gevind om die naaste LEGO -winkel te besoek, elke beskikbare uitrusting aan te skaf en die komende maand u werkplek met stukkies te blokkeer. U kan 'n 2 000 jaar oue meganisme herskep wat die toekoms voorspel.
Dit is presies wat Andy Carol, 'n sagteware -ingenieur by Apple, in sy vrye tyd doen. Een van sy nuutste skeppings was 'n uitdaging om 'n ou toestel te bou wat dateer uit 100 vC wat son- en maansverduisterings voorspel binne 'n akkuraatheid van 2 uur.
Die Antikythera -meganisme
Nadat dit in 1901 gevind is, op die plek van die Antikythera -skeepswrak, langs die Griekse eiland met dieselfde naam, is dit die Antikythera -meganisme genoem. Die ouderdom van hierdie ou rekenaar maak hierdie ou rekenaar ongelooflik, maar die funksie daarvan, selfs volgens die huidige standaarde, laat u kakebeen los op die vloer val.
Andy het 1500 LEGO Technic -onderdele gebruik, waaronder 110 ratte, om die meganisme te herskep. John Pavlus van Small Mammal ontwikkel toe die idee om 3D stop-motion video te gebruik om die storie te vertel en te wys hoe dit funksioneer.
Adam het my gevra om met 'n paar verskillende idees vir die film vorendag te kom, maar my gunstelingkonsep is geïnspireer deur ingenieursdiagramme van 'ontplofde aansig' - met hul skoon lyne, isometriese perspektief en wolke drywende dele. Aangesien Andy 'n ingenieur is, en ons in elk geval die duiselingwekkende ingewikkeldheid van sy ontwerp moes verduidelik, het ek gedink dat 'n 'ontplofde aanskouingsdiagram lewendig' die perfekte visuele verwaandheid sou wees. – Agter die skerms
"Dwarrende ingewikkeldheid en#8221 is reg. Die vyf ratkaste wat berekeninge aan mekaar deurgee, is net die begin. Daarna verdeel dit in 'n reeks ratverhoudings wat u kop laat draai. As dit net betyds vir Kersfees op die rakke sou kom.
Beeld met vergunning van Andrew Carol
Het dit gevind in die wetenskap -afdeling van Reddit. Hierdie ou masjien is in 1908 deur duikers ontdek aan die kus van Antikythera. Deur korrosie was die doel van die toestel byna 100 jaar lank 'n raaisel. Deur die gebruik van X-strale en CAT-skanderings kon wetenskaplikes leer dat die toestel 'n uiters akkurate rekenaar is wat die Grieke gebruik het om verduisterings en ander hemelse gebeurtenisse te voorspel.
Andrew Carol, wat 'n passie het vir meganiese toestelle en Lego, het 'n werkende weergawe van die Antikythera -meganisme met behulp van Legos gebou. Andrew werk met vaste ratgroottes, sodat hy meer ratte nodig gehad het as die oorspronklike toestel wat op maat gemaakte ratte gebruik het. Die eindproduk werk presies soos die oorspronklike. As u meer wil weet oor die werk van Andrew en die teorie agter hierdie wonderlike stuk Lego Engineering, kyk dan na sy webblad wat deur niemand minder nie as Steve Wozniak aangebied word. Dit is 'n ernstige geek cred daar! U kan ook na sy Lego Difference Engine kyk terwyl u daar is.
Daar is ook 'n video met meer inligting oor die toestel en die Andrews -model.
Dekodering van die Antikythera -meganisme, die eerste rekenaar
'N Fler 2000 jaar onder die see, drie plat, onvormige stukke brons by die Nasionale Argeologiese Museum in Athene is almal groen, van smarag tot bos. Op 'n afstand lyk dit soos rotse met vormkolle. Kom egter nader, en die gesig is verstommend. Binne -in, bedek deur korrosie, is spore van tegnologie wat heeltemal modern lyk: 160 ratte met netjiese driehoekige tande (net soos die binnekant van 'n horlosie) en 'n ring in grade verdeel (soos die gradeboog wat u op skool gebruik het). Niks anders soos hierdie is ooit uit die oudheid ontdek nie. Niks so gesofistikeerd, of selfs naby, verskyn weer vir meer as duisend jaar nie.
Gedurende dekades nadat duikers hierdie stukkies van 1900 tot 1901 uit die Antikythera -wrak gehaal het, kon geleerdes nie sin maak nie. Röntgenfoto's in die 1970's en 1990's het aan die lig gebring dat die toestel die bewegings van die hemel moes herhaal het. As u dit in u hande hou, kan u die paaie van die son, maan en planete met indrukwekkende akkuraatheid volg. Een ondersoeker noem dit 'n ou Griekse rekenaar. kom uit 'n uitheemse ruimteskip. Dit was eers in 2006 dat die Antikythera -meganisme groter aandag getrek het. Daardie jaar het Mike Edmunds van die Cardiff -universiteit in Wallis en sy span CT -skanderings van die fragmente gepubliseer, met meer besonderhede van die innerlike werking, asook verborge inskripsies en#8212 en 'n uitbarsting van wetenskaplike navorsing veroorsaak.
Die Antikythera -meganisme was soortgelyk in grootte aan 'n mantelhorlosie, en stukke hout wat op die fragmente gevind is, dui daarop dat dit in 'n houtkas was. Soos 'n horlosie sou die omhulsel 'n groot ronde gesig met draaiende hande gehad het. Daar was 'n knop of handvatsel aan die kant om die meganisme vorentoe of agtertoe te draai. En toe die knop draai, ry treine van ineenlopende ratwiele ten minste sewe hande teen verskillende snelhede. In plaas van 160 uur en minute het die hande hemeltyd vertoon: een hand vir die son, een vir die maan en een vir elk van die vyf planete wat met die blote oog sigbaar is — Mercurius, Venus, Mars, Jupiter en Saturnus. 160 'n Roterende swart en silwer bal wys die fase van die maan. Inskripsies het verduidelik watter sterre op 'n spesifieke datum opgestaan ​​het. Daar was ook twee draaistelsels agter op die omhulsel, elk met 'n pen wat sy eie spiraalgroef volg, soos die naald op 'n platenspeler. Een van hierdie skakelaars was 'n kalender. Die ander het die tydsberekening van maan- en sonsverduisterings getoon.
Fragment A, die grootste van die 82 stukke van die meganisme wat tot dusver gevind is, het vier speke wat een keer per jaar sou draai en die son relatief tot agtergrondsterre volg. (Brett Seymour / WHOI) 'N Draaiknop aan die agterkant (model getoon) is vir verduisterings. (Losmi Chobi / AP Images)
Kenners werk daaraan om inskripsies wat in die meganisme versteek is, te ontsyfer, veral om die ontbrekende stukke van die meganisme te verstaan, sommige is vernietig, sommige waarskynlik nog aan die onderkant van die see. Alhoewel die wenke op die voorkant nie oorleef nie, sê Alexander Jones, 'n historikus van die Institute for the Study of the Ancient World in New York, dat 'n inskripsie toon dat hulle gekleurde balle gedra het: vuurrooi vir Mars, goud vir die son .
Die dele wat die planetêre aanwysings gedryf het, ontbreek ook, wat tot debat gelei het oor presies hoe hulle beweeg het. Omdat planete om die son wentel, lyk dit asof hulle van die aarde af heen en weer in die lug dwaal. Die Grieke het hierdie beweging verduidelik met "epicycles ": klein sirkels op 'n groter baan. Volgens Michael Wright, 'n voormalige kurator by die Science Museum in Londen, wat die meganisme langer as enigiemand bestudeer het, het dit 'n eposfietse met treine van klein ratte gemodelleer om groter te ry. Alhoewel sommige kenners dit verwerp het as die Grieke se vermoëns, sê Jones dat hy later vanjaar bewyse sal publiseer wat die idee ondersteun.
Ander inskripsies dui aan waar die meganisme gemaak is. Paul Iversen, 'n klassisis aan die Case Western Reserve University in Cleveland, berig dat die kalender maandname bevat wat in Korinte en sy kolonies in die noordweste van Griekeland gebruik is. 'N Skyf wat die tydsberekening van groot atletiekfeeste, insluitend die Olimpiese Spele, vertoon Naa, 'n fees wat in die noordweste van Griekeland gehou is, en Halieia, in die suide op die eiland Rhodes gehou. Miskien kom die meganisme uit Rhodes en word dit noord gestuur. Die antieke filosoof Posidonius het 'n werkswinkel in Rhodes gehad wat volgens Cicero die bron kon wees; Posidonius het 'n soortgelyke model van die hemele gemaak in die eerste eeu v.C.
Die tradisie om sulke meganismes te maak, kan baie ouer wees. Cicero het geskryf oor 'n brons toestel wat deur Archimedes in die derde eeu v.C. En James Evans, 'n historikus van sterrekunde aan die University of Puget Sound in Tacoma, Washington, dink dat die verduisteringsiklus wat voorgestel word, van Babiloniese oorsprong is en begin in 205 v.C. Miskien was dit Hipparchus, 'n sterrekundige rondom Rhodes, wat die wiskunde agter die toestel uitgewerk het. Hy is bekend daarvoor dat hy die rekenkundige voorspellings van Babiloniërs met geometriese teorieë wat die Grieke begunstig het, vermeng het.
Die Antikythera -meganisme bewys nietemin dat die ou Grieke komplekse rangskikkings van presies gesnyde wiele gebruik het om die nuutste wetenskaplike begrip voor te stel. Dit is ook 'n venster op hoe die Grieke hul heelal gesien het. Hulle het geglo dat die natuur volgens vooraf gedefinieerde reëls werk, soos 'n masjienbenadering wat die basis vorm van ons moderne wetenskaplike sienings. Edmunds voer aan dat hierdie meganiese filosofie 'n tweerigtingproses moes wees. Die antieke meganika wat die kosmos in brons vasgevang het, was nie net 'n model van astronomiese teorieë nie, maar het dit ook geïnspireer.
Oor Jo Marchant
Jo Marchant is 'n bekroonde wetenskapjoernalis en voormalige redakteur by Nuwe wetenskaplike en Natuur. Sy is die skrywer van Die menslike kosmos: beskawing en die sterre en The Shadow King: The Bizarre Afterlife of King Tut's Mummy.
12.11: Die Antikythera -meganisme
Adjunct Full Professor (Cognitive Science) aan die Universiteit van Kalifornië in Berkeley
Deur Murray Maloney, 2 Maart 2014.
Oorsig. In 1900 is 'n vreemde ogende meganiese toestel gevind van 'n skipbreuk van die eiland Antikythera, Griekeland. Eers in die sewentigerjare is vasgestel dat die toestel 'n ou meganiese rekenaar was wat astronomiese berekeninge uitgevoer het, met 'n handmatige krukregelaar met 'n snelheid van een draai per dag, vorentoe of agtertoe, met die kalender, son, maan en planetêre posisies. 1
Die Antikythera -meganisme -uitstalling by die National Archaeological Museum van Athene.
Die Antikythera -meganisme bestaan ​​voortdurend as 'n versameling artefakte en 'n model van intellektuele prestasie. Die meganisme word vermoedelik deur Archimedes in Syracuse of deur Posidonius op Rhodes gebou, en is in 1900-1 van 'n skeepswrak naby die Griekse eiland Antikythera herwin. Die betekenis van die vonds het eers in die sewentigerjare duidelik geword toe navorsers moderne skanderingstegnologie toegepas het. 2
Wat word georganiseer? Die Antikythera-meganisme was 'n samestelling van hulpbronbeskrywings wat 'n klassieke Alexandriese solmaankalender voorgestel het, kompleet met 'n almanak van die posisies van die son, maan, bekende planete en spesifieke sterre oor tyd. Die beskrywings van die hulpbronne word bloot verteenwoordig deur die metings van die ratte en die ooreenstemmende inligting wat op die voor- en agterpanele verskyn, gebaseer op die posisie van die ratte. Hierdie hulpbronbeskrywings was verantwoordelik vir die omvang van die destydse bekende astronomiese verskynsels. 3
Die organisasie van die meganisme bestaan ​​uit 'n hoofsonnestelsel wat aan 'n handkruk gekoppel is en 'n versameling rattreine wat uiteindelik die rotasie van wysers wat die kalender, maanposisie en fases, die posisie van die son en van al die bekende planete aandui, beheer, en die naaste verduistering. Die meganisme was gehuisves in 'n houtraamkas met bronspanele, waarvan die fisiekheid natuurlik ingebore was by die gebruik van die toestel, die panele by die agterdeur was ingeskryf met 'n gebruikersgids.
Die Antikythera -meganisme het die posisie van die maan bereken deur vyf rat treine te gebruik om die Saros, Metonic, Callipic en Exeligmos siklusse in ag te neem. Dit was dus in staat om die datums van son- en maansverduisterings te voorspel.
Vandag is die Antikythera 'n versameling van die twee-en-tagtig fragmente wat uit die skeepswrak en die seebodem herwin is, waarvan blykbaar drie en twintig ingeskryf is. Die fragmente is omstreeks 70 vC gedateer op grond van die toevallige teenwoordigheid van 'n paar muntstukke uit Pergamum en Efese wat in die sewentigerjare herwin is.
Waarom word dit georganiseer? Vanuit 'n suiwer pragmatiese oogpunt was die Antikythera -meganisme 'n relatief draagbare rekenaartoestel. dit sou gebruik word om 'n baie spesifieke kalendersisteem akkuraat te bereken en om die siklusse van dae, maande, jare en saro te voorspel, asook lunasies, verduisterings en Olimpiese spele. Dit sou 'n waardevolle hulpmiddel wees vir sterrekundiges, wiskundiges, siviele ingenieurs en kartograwe van die tyd.
Vanuit 'n filosofiese perspektief is die Antikythera -meganisme gebou om te bewys dat dit gedoen kan word. Dit verteenwoordig 'n vervulling van die Aristoteliese denke. Deur die eeue heen het die lok van wetenskaplike antwoorde op die wiskundige raaisels wat onder die patrone in die hemel verskyn, ons ontluikende intelligensies uitgedaag. Die Antikythera-meganisme het destyds moderne denke oor wiskunde, ingenieurswese, sterrekunde en kalendriese berekening in 'n draagbare meganiese rekenaartoestel besef. 4
Hoeveel word dit georganiseer? Sommige van die belangrikste fragmente word in die National Archaeological Museum van Athene vertoon, die ander word gestoor.
Rekenaar wat 2 000 jaar oud is, herskep in LEGO
Die sagteware -ingenieur van Apple, Andrew Carol (die vrou se voornaam vir 'n familienaam FTW!) Het 'n volledig funksionele Antikythera -meganisme uit LEGO gebou. Wat de hel is 'n Antikythera -meganisme? *GW gooi copy/paste en rooster 'n paar Eggos*
Die Antikythera -meganisme is na bewering die oudste weergawe van 'n wetenskaplike rekenaar. Die Grieke, wat vroeër so slim was dat hulle nooit te veel van 'n finansiële krisis verduur het nie, het dit omstreeks 100 v.C.
Op een of ander manier het dit in die geskiedenis se krake verdwyn totdat dit in 1901 uit 'n skeepswrak opgegrawe is. Dit het nog 100 jaar geneem vir onvolmaakte mense om uit te vind dat dit die doel was om die liggame wat in die buitenste ruimte is, meganies op te spoor om te gebeur op die gebeure daarbo kan die lewe hier onder beïnvloed.
Carol het 1500 Lego Technic-onderdele en 30 dae gebruik om die 110 ratte en ander stukke van die herskepping saam te stel.
Die twee vlerke van Carol se masjien, elk met vier ratkaste, kry dieselfde berekeninge as die oorspronklike meganisme. Elke ratkas maak 'n wiskundige berekening.
Dit is snaaks hoe hulle Andrew op sy van in die artikel noem, en dit laat dit klink asof hy 'n dame is. Ook die falsetto van hom. Maar ek is nie hier om oor meisies te praat nie, ek is hier om te praat oor 2 000 jaar ou ratkaste. Wat - as die ou Grieke ratkaste kon maak, dan moes hulle motors gehad het. Die geskiedenisboeke is verkeerd! DIT. VERANDERINGS. ALLES. Maar meestal net geskiedenisboeke.
Maak 'n sprong vir 'n waardevolle video van die toestel in aksie.
Danksy groot jerm, Kristina, Lewis, Wendy, Aristoteles, meneer Sausage, meeotch, eerwaarde dr Dom en Ludd, wat almal oortuig is dat hulle vlieënde motors in Atlantis het. Ek glo dit.
Digital Archaeology Digest: Middeleeuse manuskripte, die Antikythera -meganisme en die geluide van Parys
'N Foto wat op 14 September 2014 by die Argeologiese Museum in Athene geneem is, toon stukke van die. [+] sogenaamde Antikythera Mechanism, 'n 2de-eeuse vC-toestel wat bekend staan ​​as die oudste rekenaar ter wêreld, wat in 1900 deur sponsduikers ontdek is op 'n afgeleë Griekse eiland in die Egeïese See (Fotokrediet: LOUISA GOULIAMAKI/AFP/Getty Images) .
Hierdie week kyk ons ​​na die gebruik van Lego om antieke tegnologie te modelleer en ondersoek dan die gebiede van manuskripdigitalisering, 3D -drukwerk en rekonstruksie van historiese klanklandskappe. Uiteindelik gaan ons na Rome om na die komende interaktiewe vertoning van die Ara Pacis te kyk.
Antikythera, Griekeland: Dit was slegs 'n paar weke gelede dat ons uitgevind het dat menslike oorskot gevind is op die plek van die beroemde 2 000 jaar oue skeepswrak wat ons die Antikythera-meganisme gegee het (gedateer omstreeks 150 vC). Alhoewel die model hieronder sedert 2010 bestaan, het ek nogal gefassineer geraak oor hierdie Lego -rekonstruksie van die 'ou rekenaar'. Daarna kan u meer lees oor die rekonstruksie van die gebruik van die meganisme, volgens Tony Freeth en Alexander Jones, via die ISAW Papers.
Digitalisering van manuskripte:
Philadelphia, PA: Soos Dot Porter (kurator, digitale navorsingsdienste, in die Schoenberg Institute for Manuscript Studies aan die Universiteit van Pennsylvania) op haar blog aandui, is hier 545 biblioteke wat tans op die interaktiewe kaart van biblioteke van Digitized Medieval Manuscripts verskyn. Dit is wonderlik, maar wat beteken dit werklik as 'n instelling sê dat tekste 'gratis aanlyn beskikbaar is'? Sy noem 'n aantal vrae wat u moet beantwoord wanneer u digitale beelde plaas (byvoorbeeld, is u foto's gelisensieer?) En doen 'n uitstekende taak om die logistiek uiteen te sit wat deurdink moet word wanneer museums, biblioteke of ander instellings digitale beelde aanlyn versprei.
Skermkiekie van die kaart van Digitized Middeleeuse manuskripte gevind op digitalizedmedievalmanuscripts.org. Die . Met die kaart [+] kan u gedigitaliseerde manuskripte by byna 600 biblioteke regoor die wêreld vind.
Charlottesville, VA: By UVA se Rapid Prototyping Lab, is studente besig om Griekse vase te skandeer, te modelleer en 3D te druk. UVA kunsgeskiedenis professor Tyler Jo Smith en nagraadse student Greg Lewis werk saam met digitale hulpbronne koördineerder Leah Stearns en versamelingsbestuurder Jean Lancaster van The Fralin Museum of Art by UVA. Aan die einde van die artikel word gewys op die werklike waarde van die uitdruk van Griekse keramiek: "Anders as die oorspronklike, neem die replika's op, hanteer en meet hulle so gereeld as wat hulle wil, wat 'n tasbare leerervaring skep wat nie gereeld in die studie van antieke kuns. "
Parys, Frankryk: Op Smithsonian.com ondersoek hulle die rekonstruksie van klanklandskappe in Parys in die 18de eeu-1739 om presies te wees. Musikoloog Myléne Pardoen werk saam met die hulp van sosioloë en historici aan die modellering van die klanke van die Grand Châtelet -distrik in Parys. Die heropbou van kortstondige landskappe, soos topografie van klank of reuk, is ongelooflik moeilik om te doen, maar dit help ons regtig om die verlede te herleef en die identiteit van 'n stad op 'n sekere oomblik vas te vang. Ek onthou 'n paar jaar terug toe die Sheila Bonde van Brown University aan die klanklandskappe van die Middeleeuse klokke gewerk het en probeer het om die beweging en ervaring in 'n 'virtuele klooster' te herkonstrueer. Sensoriese argeoloë wat werk om virtuele rekonstruksies te skep, doen fassinerende (en noodsaaklike) werk.
Rome, Italië: Vanaf 14 Oktober is daar spesiale toere deur die Ara Pacis -museum in Rome, wat die beroemde Ara Pacis -altaar van Augustus huisves. Daar sal 'n virtuele weergawe van antieke offerrituele wees, sowel as 'n vertoning van die oorspronklike helder kleure van die altaar (dit was polichromaties-soos die meeste ou beeldhouwerk was) met lig. Dit is beslis al voorheen met dramatiese effek gedoen, maar die toevoeging van virtuele simulasies van rituele en mense rondom die altaar sal sy oorspronklike konteks werklik weer lewendig maak.
'N Uitsig oor die Ara Pacis -museum verlig tydens die vieringe vir die 2000ste herdenking van die. [+] dood van keiser Augustus in Rome op 19 Augustus 2014. Die projeksie, digitaal, modulêr en maak dit moontlik om die profiele en kleure intyds te verander. Die keuse van die individuele kleure van die Ara Pacis is gemaak op grond van laboratoriumtoetse, vergelykings met die Romeinse skildery, veral in Pompeii, en kleurnavorsing oor argitektuur en ou beeldhouwerke. (Foto: ALBERTO PIZZOLI/AFP/Getty Images)
Dit is alles vir hierdie week, maar kom volgende Vrydag terug vir 'n samevatting van opwindende projekte wat die verlede op digitale wyse ondersoek.