Ja, eet vleis affekteer die omgewing, maar koeie maak nie die klimaat dood nie
Geskryf deur Frank M. Mitloehner
Aangesien die omvang en impak van klimaatsverandering al hoe meer kommerwekkend raak, is vleis 'n gewilde teiken vir aksie. Advokate versoek die publiek om eet minder vleis om die omgewing te red. Party aktiviste het gevra belasting vleis om die verbruik daarvan te verminder.
'N belangrike eis onderliggend aan hierdie argumente hou dat wêreldwyd, vleis produksie genereer meer kweekhuisgasse as die hele vervoer sektor. Hierdie eis is egter bewysbaar verkeerd, soos ek sal wys. En sy volharding het gelei tot vals aannames oor die verband tussen vleis en klimaatsverandering.
My navorsing fokus op maniere waarop diere landbou die luggehalte en klimaatsverandering beïnvloed. Na my mening is daar baie redes vir die keuse van dierlike proteïen of vir die keuse van 'n vegetariese keuse. Uitstekende vleis en vleisprodukte is egter nie die omgewingspatroon wat baie van ons sal glo nie. En as dit tot 'n uiterste geneem word, kan dit ook skadelike voedingsgevolge hê.
Stel die rekord reguit op vleis en kweekhuisgasse
'N Gesonde deel van vleis se slegte rap centreer op die bewering dat lewende hawe die grootste bron van kweekhuisgasse wêreldwyd is. Byvoorbeeld, a 2009 analise gepubliseer deur die Washington, DC-gebaseerde Worldwatch Instituut beweer dat 51 persent van die globale GHG uitstoot kom uit die grootmaak en verwerking van vee.
Volgens die Amerikaanse Environmental Protection Agency, die grootste bronne van Amerikaanse GHG-uitstoot in 2016 was elektrisiteitsproduksie (28 persent van totale emissies), vervoer (28 persent) en nywerheid (22 persent). Al die landbou het 'n totaal van 9 persentasie gehad. Al die diere landbou dra minder as die helfte van hierdie bedrag by 3.9 persentasie van die totale Amerikaanse kweekhuisgasvrystellings. Dit is baie anders as om te eis dat vee soveel of meer as vervoer verteenwoordig.
Globale lewendehawe produksie per streek (melk en eiers uitgedruk in proteïen terme). FAO, CC BY-ND
Hoekom die wanopvatting? In 2006 die Verenigde Nasies se Voedsel- en Landbou-organisasie gepubliseer 'n studie getiteld "Lewende hawe se lang skaduwee, "Wat wydverspreide internasionale aandag ontvang het. Dit verklaar dat vee 'n verstommende 18 persent van die wêreld se kweekhuisgasvrystellings veroorsaak het. Die agentskap het 'n verrassende gevolgtrekking gemaak: Vee het meer gedoen om die klimaat te benadeel as alle vervoermiddele gekombineer.
Laasgenoemde eis was verkeerd en was sedertdien reggemaak deur Henning Steinfeld, die verslag se senior skrywer. Die probleem was dat FAO-ontleders 'n omvattende lewensiklus assessering gebruik het om die klimaatimpak van vee te bestudeer, maar 'n ander metode toe hulle die vervoer ontleed het.
Vir lewende hawe het hulle elke faktor wat verband hou met vleisproduksie oorweeg. Dit sluit in die uitstoot van kunsmisproduksie, die omskakeling van grond vanaf woude tot weidings, groei van voer en direkte uitstoot van diere (belching en mis) van geboorte tot dood.
Toe hulle egter na die koolstofvoetspoor van vervoer gekyk het, het hulle die impak op die klimaat geïgnoreer van die vervaardiging van voertuigmateriaal en -onderdele, die samestelling van voertuie en die handhawing van paaie, brûe en lughawens. In plaas daarvan beskou hulle net die uitlaat wat deur voltooide motors, vragmotors, treine en vliegtuie uitgestraal word. Gevolglik is die FAO se vergelyking van kweekhuisgasvrystellings van vee na dié van vervoer baie verwring.
Navorsers het verskeie opsies geïdentifiseer om die uitstoot van kweekhuisgasse uit die lewende hawe sektor te verminder. Rooi stawe verteenwoordig die potensiële omvang vir elke oefening. Herrero et al., 2016, via Penn State University, BK BY-NK-SA
Ek het hierdie fout uitgewys tydens 'n toespraak aan mede-wetenskaplikes in San Francisco op Maart 22, 2010, wat gelei het tot 'n vloed van media dekking. Tot sy krediet, die FAO dadelik besit sy fout. Ongelukkig het die agentskap se aanvanklike eis dat lewende hawe verantwoordelik was vir die leeu se deel van die wêreld se kweekhuisgasvrystellings reeds wye dekking gekry. Tot vandag toe sukkel ons om die klok te "los".
In sy mees onlangse assesseringsverslag het die FAO beraam dat lewende hawe produseer 14.5 persent van globale kweekhuisgasvrystellings uit menslike aktiwiteite. Daar is geen vergelykbare volledige lewensiklus assessering vir vervoer nie. Maar soos Steinfeld daarop gewys het, kan direkte vrystellings van vervoer teenoor vee vergelyk word en onderskeidelik 14 teenoor 5 persentasie beloop.
Om vleis te gee, sal nie die klimaat red nie
Baie mense dink aan om vleis te vermy so selde as een keer per week sal 'n beduidende verskil in die klimaat maak. Maar volgens een onlangse studie, selfs al het Amerikaners al die diereproteïene uit hul diëte geëlimineer, sou hulle die Amerikaanse kweekhuisgasvrystellings verminder met slegs 2.6 persentasie. Volgens ons navorsing by die Universiteit van Kalifornië, Davis, sou die praktyk van Meatless Monday deur alle Amerikaners aangeneem word, sien ons 'n vermindering van slegs 0.5 persent.
Daarbenewens het tegnologiese, genetiese en bestuursveranderinge wat plaasgevind het in die Amerikaanse landbou oor die afgelope 70-jaar, lewendehaweproduksie meer doeltreffend en minder kweekhuis-intensief gemaak. Volgens die FAO se statistiese databasis het totale direkte kweekhuisgasvrystellings van Amerikaanse vee 11.3 persent sedert 1961 gedaal, terwyl die produksie van lewendehawe vleis het meer as verdubbel.
Die vraag na vleis styg in ontwikkelende en opkomende ekonomieë, met die Midde-Ooste, Noord-Afrika en Suidoos-Asië het die pad gelei. Maar per capita vleis verbruik in hierdie streke hou nog steeds van ontwikkelde lande. In 2015 was die gemiddelde jaarlikse per capita vleis verbruik in ontwikkelde lande 92 kilogram, vergeleke met 24 kilogram in die Midde-Ooste en Noord-Afrika en 18 kilogram in Suidoos-Asië.
Tog, gegewe geprojekteerde bevolkingsgroei in die ontwikkelende wêreld, sal daar beslis 'n geleentheid wees vir lande soos die Verenigde State om hul volhoubare veeboerderypraktyke na die tafel te bring.
Die waarde van dierlike landbou
Die verwydering van diere uit die VSA se landbou sal die nasionale kweekhuisgasvrystellings tot 'n mate verminder, maar dit sal ook moeiliker wees om voedingsbehoeftes te bevredig. Baie kritici van dierlike landbou is vinnig daarop gewys dat as boere slegs plante opgewek het, hulle kon produseer meer pond kos en meer kalorieë per persoon. Maar mense benodig ook baie noodsaaklike mikro- en makrovoedingstowwe vir goeie gesondheid.
Dit is moeilik om 'n dwingende argument te maak dat die Verenigde State 'n kalorie-tekort het, gegewe sy hoë nasionale tariewe vir volwasse en kindervetsug. Verder is nie alle plantdele eetbaar of wenslik nie. Verhoging van lewende hawe is 'n manier om voedingswaarde en ekonomiese waarde by te voeg om landbou te plant.
As een voorbeeld, die energie in plante wat die vee verbruik, word meestal in sellulose vervat, wat onverdedigbaar is vir mense en baie ander soogdiere. Maar koeie, skape en ander herkouerde diere kan sellulose afbreek en die sonkrag wat in hierdie uitgestrekte bron vervat is, vrystel. Volgens die FAO is soveel as 70 persentasie van alle landbougrond wêreldwyd omvangryke land wat slegs aangewend kan word as weiveld vir herkouersvee.
In ontwikkelende lande is lewende hawe soos hierdie bokke in Kenia 'n belangrike bron van voedsel en inkomste vir baie kleinboere en herders. Loisa Kitakaya, CC BY-SA
Die wêreldbevolking word tans beoog om te bereik 9.8 miljard mense deur 2050. Om hierdie baie mense te voed, sal groot uitdagings inhou. Vleis is meer nutriënt-digte per porsie as vegetariese opsies, en herkouersdiere groei grootliks op voer wat nie geskik is vir mense nie. Lewende hawe bied ook aan broodnodige inkomste vir kleinboere in ontwikkelende lande. Wêreldwyd bied lewende hawe 'n bestaan ​​vir 1 miljard mense.
Klimaatsverandering vereis dringende aandag, en die veebedryf het 'n groot algehele omgewingsvoetspoor wat lug, water en grond beïnvloed. Hierdie, gekombineer met 'n vinnig groeiende wêreldbevolking, gee ons volop dwingende redes om voort te gaan om te werk vir groter doeltreffendheid in dierlike landbou. Ek glo die plek om te begin is met wetenskapgebaseerde feite.
Frank M. Mitloehner, Professor van Veekunde en Lugkwaliteit Uitbreiding Spesialis, Universiteit van Kalifornië, Davis
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Ja, eet vleis affekteer die omgewing, maar koeie maak nie die klimaat dood nie