Die mense het nie destyds boeke geskryf soos ons nie – die meeste kon nie skryf nie en die materiaal was baie duur. (Daar was nie CNA’s waar mens vinnig papier kon koop nie). Omdat alles nie neergeskryf is nie, is die mense van kleins af geleer om te onthou – hulle moes dinge memoriseer. (Daar word vertel dat van Griekse kinders verwag is om bv. Die Iliad – ‘n reuse dik boek – te memoriseer). Juis omdat niks neergeskryf is nie, was dit ‘n storiekultuur. Die aand om die vuur is die stories wat belangrik was oor en oor vertel en die mense het daaruit geleer. So deur en saam met stories het hulle baie belangrike kennis opgetel oor die lewe.
So het dit ook gewerk met Jesus. Hy het niks neergeskryf nie. Sy dissipels het alles gehoor en… onthou. Na Jesus se hemelvaart het die dissipels die verhale oor wat Jesus gesê en gedoen het, oorvertel aan die Christene. Hulle het dit weer onthou en vir ander vertel. Dit was die eerste wortels van die Evangelies – die verhaal van Jesus was in die koppe van die Christene bewaar. Die dissipels/apostels het gesorg dat die ouens nie sommer die stories verander nie. Hulle was die waarborg vir die waarheid van die stories.
Toe die apostels begin doodgaan en die kerk begin uitbrei het dit nodig geword om ‘n ander plan te maak – die verhale is neergeskryf. So is die verhale “bewaar” – nou kan mense dit nie verander nie en het dit outentiek gebly soos die dissipels dit vertel het.
Hoewel dit altyd moeilik is om vas te stel wie ‘n boek geskryf het (hoe weet ‘n mens presies as jy nie die persoon self sien skryf het nie), is daar tradisioneel aanvaar dat Markus die skrywer was. Dit is ook nie seker waar hy presies was toe hy die evangelie geskryf het nie, maar Antiogië aan die Orontes (die hoofstad van Sirië) is ‘n goeie moontlikheid. Dit was in die eerste eeu die hoofstad van die Christene buite Jerusalem en was ook die stad vanwaar Paulus sy sendingreise onderneem het.
Die Marathon-Psalm 119 is die langste hoofstuk in die Bybel. In sy 176 verse handel die digter net oor die Wet van die Here. Dit neem ongeveer 20 minute om die psalm rustig hardop deur te lees.
Eintlik bring die hele Psalm en sy onderdele die eenluidende bood-skap dat kinders van die verbond lief is vir die Wet van die Here. Hoe lief het jy sy wet?
Hierdie is ’n natuurpsalm waar God se grootheid besing word. God se almag as God self en sy pragtige skeppingswerk word gestel teenoor die nietigheid van die mens.
Die laaste vyf Psalms is die afsluiting van die Psalms en almal begin met Halleluja wat beteken “Prys die Here!” In hierdie Psalm word die gelowige opgeroep om op God alleen te vertrou. Ons moet nie op mense, op magtiges, op prinse vertrou nie. So kan ons vandag so maklik moedeloos raak omdat mense, sisteme, jou in die steek laat. Jy weet nie meer wie moet jy vertrou nie. Wie praat die waarheid? Wie is opreg? Wie bedoel opreg wat hy sê?
Volgens Psalm 15 moet jy volmaak wees om voor God te verskyn. Volmaak! Wie mag dan ingaan na God toe? Wie mag in sy teen-woordigheid staan? Dink jy dat jy dit sal oorleef? ‘n Mens soos ek en jy? Goeie vraag.