Waar is ons plek en hoe kom ons daar?Foto: Arnoldvosloo-tribute.com Deur dr. Christo Pretorius Eerskomende Vrydag vier die Afrikanergemeenskap wêreldwyd Geloftedag. Tradisioneel bied dit nie net ŉ terugkyk na die verlede nie, maar ook geleentheid om oor die toekoms te besin. Uit die verlede klink die redes vir die Groot Trek: Konflik tussen minderheids- en meerderheidsgroepe. Die voortdurende onveiligheid van huis en haard. Strooptogte op plase, diefstal en moord, propagandaveldtogte uit liberale geledere wat van stapel gestuur is en die ontluikende gemeenskap sonder ophou in die aanklagtebank geplaas het. Dan was daar ook wanbestuur deur owerheidsliggame, die misbruik van gesagsposisies, die eensydige vertolking en toepassing van reg en geregtigheid en ŉ onsimpatieke oor. Die uitnodiging tot gesprek, protesskrifte binne die toentertydse regsraamwerk en ooreenkomste tussen die onderskeie partye is geminag en dit lei tot die selfbeskikkingstrewe van ŉ jong volk. Tans beleef Afrikaners soortgelyke omstandighede. Onveiligheid en onsekerheid is deel van Afrikaners se daaglikse bestaan. Op 8 November 2016 berig Maroela Media “Aanvallers ‘vier fees’ voor hulle man doodslaan”. Die tragiese en skokkende moord van Buks Oosthuizen langs die Vaalrivier gryp man, vrou en kind aan die hart. Afgesien van die grusaamheid van die moord, ontketen die argeloosheid van die misdadigers woede en weerstand. Alet Rademeyer berig in Forumnuus van 9 November dat Tlou Molele se uitspraak, naamlik dat “wit mense net ŉ mutasie is” en verdryf moet word, net ŉ ligte berisping van die Menseregtekommissie tot gevolg gehad het. Die trae reaksie van die ANC-owerheid en die flou veroordeling van rassistiese uitsprake deur Julius Malema, wat Afrikanermans hulle plek wil wys, bevestig die rasbevooroordeelde ingesteldheid teen Afrikaners. Dit is ŉ ingesteldheid wat Afrikaans op universiteit en skole aftakel, wat die Grondwet selektief toepas en deur middel van ŉ rasgebaseerde ideologie Afrikaners ontneem van werk en van grond ontheem. Van die huidige bestel en van opruiers kan Afrikaners niks verwag nie. Afrikaners sal self doen, self die toekoms peil, die regte besluite neem en eie leefruimtes ontwikkel. Dit sal leefruimtes wees waar veiligheid, orde en geregtigheid die grondslag is vir drome en ideale. Die boustene hiervoor is burgerlike instellings, die ondersteuning van Afrikaanse skole en universiteite, lidmaatskap van kultuurinstansies, die bou aan ŉ kanton of twee en die vestiging van gemeenskapsrade en uiteindelik ŉ Afrikanergemeenskapsraad. Die sement van die boustene is ŉ gesonde gesins- en familielewe en die eendragtige wil om as unieke gemeenskap bymekaar te staan. Dit sluit nie uit dat ŉ hand van vriendskap en samewerking na ander gemeenskappe gereik word nie. Te midde van ŉ wêreldwye konserwatiewe swaai na regs, weg van globalisering en polities korrekte gedweep, bied die uitsprake van Julius Malema, Tlou Molele en die optrede van die ANC-owerheid opnuut aan Afrikaners die geleentheid om te vra: Waar is ons plek en hoe kom ons daar?