Minder kergangers, ja, maar is ons minder gelowig? | Om te probeer verstaan
← ‘n Storie wat my laat kop krap: Hoekom ‘n toegewyde Sondagskooljuffrou nie meer lus is vir kerk nie
‘n Poskaart aan die verlede… →
Posted on November 10, 2014 by Retha | Lewer kommentaar
En meeste van vandag se lidmate dink en vra vrae. Die meeste eks-lidmate en nie-lidmate ook. Om teologiese perspektiewe (swak én goed) te kry is so maklik soos Google.
Maar was ware liefde vir God werklik meer in ‘n era waarin “almal” kerkgangers was? Kon dit nie dalk gebeur dat mense in daardie era maar kerk toe was oor dit die verwagting was nie? Ek is deel van ‘n paar elektroniese media gemeenskappe waar mense graag oor geloof praat – en waar baie of selfs die oorgrote meerderheid positief oor Jesus en geloof is. Maar baie van hulle gaan nie meer “kerk toe” nie.
In baie gevalle kan hulle vir jou verhale vertel oor wat hulle gemotiveer het om die kerk te los. Die meeste van hulle kla nie oor die Bybel en die boodskap daarvan, soos hulle dit verstaan nie. Omtrent niemand van hulle het probleme met Jesus nie, selfs die van hulle wat wel met iets in die Bybel fout vind. Hulle vertel verhale van hoe die kerk nie doen wat Jesus preek nie, of hoe hulle iewers anders beter kan geestelik groei, of meer sinvol kan betrokke wees. In party gevalle vertel hulle verhale van gruwelike magsmisbruik, en werklik slegte raad wat hulle geglo het “God se boodskap” was.
Hulle weet mens kan nie regtig “kerk toe gaan” deur ‘n gebou te besoek op ‘n Sondagmôre nie. “Kerk” is die saamwees van gelowiges. “Kerk” is nie een gelowige wat Dominee genoem word en alleen praat nie, maar talle gelowiges wat mekaar bemoedig en leer. En hulle doen kerk en is kerk vir mekaar, en ander gelowiges om hulle.
Miskien moet predikante nie die vraag vra hoe hulle die kerkgebou kan vol kry elke Sondagmôre nie. Dalk moet hulle liewer vra hoe mens elke lidmaat kan bemoedig om kerk te wees, sodat elke lidmaat die kerk kan opbou (mense wat klaar gelowiges is versterk) en uitbou (ongelowiges lus maak om ook gelowiges te word). Dalk moet hulle vra of mense liewer vir God en hul naaste word, nie of hulle eredienste bywoon nie.
Vanselfsprekend moet hulle ook vra wat die moderne mens nodig het – nie oor die evangelie verander het nie, maar oor omstandighede verander. Dalk kom daar deesdae min vroue na die vroue-bybelstudie bloot oor meeste vroue werk op Dinsdagoggende, anders as 40 jaar gelede, en die kerk nog steeds dit Dinsdagoggende hou. Of dalk vind mense ‘n Bybelstudie spesifiek vir vroue al minder relevant terwyl vroue en mans tog een geloof deel. Dalk trek die Sondagskool minder kinders grootliks oor talle lidmate deesdae net een of twee kinders het. Of dalk oor jou kerk Afrikaans bly, en meer as helfte van die inwoners van die buurt rondom die kerk nie meer Afrikaans is nie.
Wat dink jy? Dink jy regtig mense was liewer vir God in die era waarin kerk toe gaan ‘n verwagting was?
This entry was posted in Geloof and tagged erediensbywoning, gesag, kerk toe gaan. Bookmark the permalink.	← ‘n Storie wat my laat kop krap: Hoekom ‘n toegewyde Sondagskooljuffrou nie meer lus is vir kerk nie