Afrikaans: Rawls se werk, A theory of justice, moet verstaan word vanuit die konteks van feitlike benaderings tot die regswetenskap (soos die positivisme en pragmatisme). Hierdie denkrigtings het alle normatiewe oorwegings ge-elimineer. Rawls daarenteen argumenteer dat rekening gehou moet word met normatiewe regsbeginsels deur uit te gaan van 'n idée wat gedurende die Verligting na vore gekom het, naamlik die sogenoemde sosiale kontrak. Nogtans demonstreer die wyse waarop hy oor reg, moraliteit en deugde praat tegelyk sy afhanklikheid antieke Griekse en Middeleeuse opvattinge. Sy aanname is dat dit vir normale mense moontlik is om tot 'n rasionele konsensus te kom deur te aanvaar dat hierdie individue nie alleen oor 'n morele besef beskik nie maar dat hulle ook daartoe in staat is om afstand te neem van hul feitlike sosiale posisie en relasies (die kleed van onwetendheid) sodat hulle ontvanklik kan wees vir morele beginsels wat aanvaarbaar is vir elke ontwikkelde mens. Die artikel begin deur die historiese wortels van die idée van 'n regverdige samelewing te ondersoek deur die kontrastering van die klassieke Griekse en Middeleeuse ideale met moderne benaderinge sedert die Renaissance, in die besonder die verantwoording wat te vinde is in die teorieë oor die veronderstelde sosiale kontrak wat vermeend ten grondslag lê aan 'n geordende en regverdige samelewing. Die onopgesloste probleme van hierdie tradisie, in die besonder rakende die tekortkominge wat aanwesig is beide in atomistiese en holistiese oriëntasies soos ingebed in die hoofstroom sieninge van mens-wees en die plek van die mens in die menslike samelewing en die staat word dan in verband gebring met die gemengde aannames wat onderliggend is aan Rawls se teorie op 'n basiese vlak. Die bedoeling is om te argumenteer dat alhoewel Rawls die intensie besit om die basiese elemente van 'n konstitusionele demokrasie te propageer, hierdie doelstelling bedreig word deur die latente holistiese ondertone wat sy ganse teorie vergesel.