Die reaksie op die streng maatreëls wat verskeie Europese regerings neem ter bestryding van die koronapandemie wys ’n interessante politieke tendens.
En intussen ly die hele Suid-Afrika – en dit in die grootste pandemie van die afgelope eeu – onder ’n hopeloos onbekwame en korrupte regering.
Tog is daar êrens ’n grens. Jy kan nie feite gaan uitdink, dié leuens as onaantasbare waarhede verkondig en vertolkings daarop bou nie, skryf Leopold Scholtz.
Op sy pas afgelope kongres moes die Demokratiese Alliansie (DA) sy politieke identiteit min of meer herontdek. Dit gebeur teen die agtergrond van ’n aantal politieke werklikhede, waarvan sommige taamlik onaangenaam is, skryf Leopold Scholtz.
’n Goeie voorbeeld, wat die laaste maande steeds meer aandag geniet het, is ’n skimmige groep met die naam QAnon. Drasties kortpad gevat, beweer die groep (sonder bekende leiers of struktuur) dat ’n geheime kabaal agter die skerms die gebeure in die wêreld orkestreer.
Naas al die ander brandpunte – Rusland, China, Islamitiese fundamentaliste – het ’n nuwe brandpunt in die laaste tyd na vore getree wat potensieel gevaarlik kan word.
Steyn se erfenis vir die geskiedenis kan onder ’n enkele hofie saamgevat word: sy stryd vir die oorlewing van die Afrikanervolk, skryf Leopold Scholtz.
Dis ’n saak wat sterk emosies na alle kante oproep. Dit moet egter met deernis, nuanse en begrip vir die uiteenlopende rigtings benader word; dit help nie om mekaar sleg te sê nie. Verskeie punte is hier van belang.
Kan ’n mens tegelykertyd met oorgawe Afrikaner én uiters krities op die Afrikaners wees? Die antwoord kan in die name van twee mense opgesluit word: NP van Wyk Louw (wat vandeesweek presies ’n halfeeu gelede gesterf het), en Elsa Joubert (wat in die naweek in ’n hoë ouderdom oorlede is).