In Engels en Nederlands word die eenvoudige verledetyd gebruik om 'n oop voorwaarde aan te dui (vergelyk(23)a en (23)b), wat beteken dat daar nie duidelikheid is of die subjek wel die item aangekoop het teen 'n winskopie, al dan nie. Dit is dus eerder 'n hipotetiese stelling. Indien have/ hebben egter in die voorwaardekonstruksie gebruik word, verander die betekenis na irreaal, oftewel teenfeitlik: die subjek het sy kans verspeel om die item teen 'n winskopie te koop. Mittwoch et al. (2002:784) noem hierdie ongerealiseerde voorwaardelike konstruksie 'n "afstandsvoorwaarde" (remote conditional) (vergelyk (24)a en (24)b). In Afrikaans word het in beide tipes voorwaardekonstruksie gebruik - dus in die geval van 'n hipotetiese stelling, sowel as in 'n teenfeitlike stelling. Om 'n niemeerduidige teenfeitlike betekenis te impliseer, moet verdere konstruksies, byvoorbeeld die bywoord maar tot die voorwaardelike sin gevoeg word (vergelyk voorbeeldsinne (23)c en (24)c).