Hulde aan ons Helde!
Home » Columns » Afrikaans » Brandpunt » Hulde aan ons Helde!
BRANDPUNT: Conrad Brand bring hulde aan ons Olimpiese helde en wat hulle vir SA vermag.
By Conrad Brand on 8 August, 2012 11:48 am in Brandpunt, Olympics, Popular stories / no comments
Hoedervleis, oor my hele lyf! En ek's groot!
Ek praat natuurlik van ons Olimpiese helde wat nie net goud en silwer teen die bestes in die wêreld verower nie, maar ook die hele wêreld se harte. Wat 'n wonderlike gevoel is dit nie om deur sulke ambassadeurs verteenwoordig te word nie? Mens kan nie anders as om trots te wees nie en al het ons nie die meeste madeljes nie, weet die wêreld van ons en waarom ons as nasie so spesiaal is!
Ek het nie al ons medaljes gesien nie, maar dié wat ek wel gesien het was baie spesiaal.
Cameron van der Burgh (Ons eerste medalje en goud):
Van sy swem die dag tevore kon jy sien dat Cameron lus was vir dié ding. Die kommentators was amper liries oor sy spoed oor die eerste 50 meter en het vinnig laat weet dat hy dopgehou moet word, al is dit twee maal die afstand waarin hy sy rekord hou. Cameron het egter sy spoed behou en met 'n nuwe Olimpiese rekord vir die finaal gekwalifiseer. Die finaal het hy van die wegspring tot die einde gelei en met 'n nuwe Opimpiese en wêreld rekord, goud vir ons gewen.
Chad Le Clos (goud, silwer en Bert die media sensasie)
Dis hier waar my drie hare begin regop staan. Nie net was die hele nasie op die punt van hul stoele nie, maar het saam na hul asems gesnak toe hulle sien hoe Chad met die draai en met 25 meter van die einde, sy heel laaste gee om sy sigbare agterstand in te haal. Haal vir haal, asem vir asem, sy liggam te strek na die glorie wat mag wag.
Soos 'n vis met 'n getuite mond het ek daai suurstof saam met hom ingesuig, die longe wat brand, die honde en my vroutjie moes wegskuif, want dié 100 meter gaan ons nie verloor nie. En ons wen! Uitgelate! Die honde blaf en my vrou vra of ek ok is…
Wel, ek is seker daar was nie 'n droë oog tussen die Suid-Afrikaners nie, veral nie nadat Oom Bert so mooi gepraat het oor sy seun nie. Weereens 'n voorbeeld van uitgelate geluk, ouer – en menswees.
Oscar Pistorius (Ons eie Blade Runner)
Ek is 'n groot Suid-Afrikaanse man wat nie sommer sal sê dat hy emosioneel raak of was nie. So dit was amper…
Dit het begin met 'n teks van my moedertjie uit SA: 'Oscar gaan nou hardloop'. Met die aansit van die boksie, word die honde sommer vooraf gewaarsku en my vroutjie kyk terug met groot oë. Ek sê kom kyk, Blade Runner gaan nou hardloop.
Ek het net stil geraak toe die kameras hom begin volg. So jonk, sterk en trots, glad nie gestremd, maar die teenoorgestelde. Sy geskiedenis is bespreek, sy gesukkel om twee keer te kwalifiseer en hier is hy nou! Die eerste dubbel geamputeerde Olimpiese atleet ooit. Fiks, gereed en Suid Afrikaans!
Na sy kwalifikasie na die tweede ronde van die 400 meter het hy met die BBC gesels. Doen jouself 'n guns en gaan kyk daarna, want nie een keer het hy na homself of sy prestasies verwys nie, maar na sy afrigtersspan, sy ouers en Die Bron van sy krag!