In die geloof het hulle almal gesterwe sonder om die beloftes te verkry, maar hulle het dit uit die verte gesien en geglo en begroet, en het bely dat hulle vreemdelinge en bywoners op aarde was. Want die wat sulke dinge sê, verklaar dat hulle ‘n vaderland soek. En as hulle bly dink het aan dié vaderland waaruit hulle weggetrek het, sou hulle geleentheid gehad het om terug te keer. Maar nou verlang hulle na ‘n beter een, dit is ‘n hemelse. Daarom skaam God Hom nie vir hulle om hulle God genoem te word nie, want Hy het vir hulle ‘n stad berei.
Hebr 11: 13-16
Is dit nie die groot tragiek vir die gelowige nie: dat hy moet sterwe sonder dat hy die vervulling van die beloftes gesien het nie? Is dit nie om van moedeloos te word nie? Ons het geglo, ons het gehoop . . . maar toe ons sterwe, het ons nog niks van dit alles besit nie?
Is die geloof niks meer as 'n lugspieëling wat by die uitgeputte woestynreisiger nuwe moed laat opflikker nie? Sy einde is tog - onverbiddelik - die dood. Wat het jy as gelowige meer as die ongelowige? As gelowige kom jy tog ook maar te staan voor die donker tonnel van die dood. Watter verskil is daar dan? Die geloofshelde uit Hebr. 11 het almal gesterwe voordat hulle die vervulling van God se beloftes op aarde beleef het.
Maar vir hulle sterwe het God wye vergesigte gegee. Hulle het die stad van God, die komende koninkryk, die nuwe Jerusalem, in die verte gesien. Toe hulle sterf, het hulle geweet: ,"Nou gaan ons na 'n beter plek, na die hemelse vaderland."
Hy wat uit God se beloftes leef, sal by sy sterwe die vervulling aanskou. Dit is die rykdom van ons geloof: dat ons seker weet: die beloftes wat God ons gegee het, sal eendag almal vervul word.
Ons lewe op aarde as gaste en vreemdelinge. Al geniet ons ook hier baie goeie dinge, is dit nie ons blywende tuiste nie. Die aarde is vir ons nie die begin en einde van alles nie. Ons vaderland is daar bo. "Ons kom nader! Dit kom! Dit kom steeds digterby!"
Ons sal nie vir altyd hoef te sit tussen die puinhope, in die chaos, in 'n wêreld van gebroke en skeefgegroeide verhoudinge nie.
Ons het die hemel in die verskiet.
God het ons in Jesus Christus die saligheid beloof. So leef ons op aarde met 'n hart vol heimwee na die Vaderhuis.
Salig is hy wat hierdie heimwee ken. Hy sal tuis kom.
Dr F.E. Hoekstra (Dagfinale)