Daar is verskillende verhale oor hoe nuwe gemeentes begin en uitgebou is. Dink aan die verhale van Paulus se sendingreise. Alhoewel, Paulus word in sommige kringe beskryf as die tref-en-trap sendeling. Hy stop vir ’n week of twee op ’n plek, gaan na die markplein, knoop gesprekke aan, verkondig die boodskap en vertrek dan weer van daar na die volgende dorp of stad. Sy briewe getuig van boodskappe wat hy dan langs die pad kry van die gemeentes wat hy so vinnig gestig het. In sy briewe reageer hy dan op hulle versoeke deur weer aan hulle te skryf. ’n Voorbeeld hiervan is 1 Korintiërs waarin hy op ŉ klomp sake reageer.
Al hierdie stories of verhale oor mense help ons, want daar gebeur iets met ons – ons kan onsself in die verhale inlees. Of dit die twyfel van ’n Gideon is, die verloëning van ’n Judas en of dit die ongeloof van ’n Thomas is wat eers die hande en voete van Christus wil raaksien voordat hy verder sal glo! Ons lees en sien onsself in hierdie verhale. Ons besef dit is nie net ons wat Hom nie raaksien nie; die Emmausgangers het Hom ook nie raakgesien nie.
Hoe dink jy is God vandag betrokke by gewone mense se stories? Dink jy God het geskep en is dalk iewers eenkant, of kan jy sien waar hy betrokke is in die wêreld?
“Die maan gaan nie weer so naby aan die aarde wees tot in Augustus 2014 nie, daarom kan ŉ mens dit die ‘supermaan’ van 2013 noem,” berig die webwerf.
Sterrekundiges noem die verskynsel perigee full moon. Die woord “perigee” is afkomstig van ŉ woord wat die maan se naaste punt aan die aarde in ŉ gegewe tyd beskryf.
“Twee jaar gelede, op 19 Maart 2011, was dié tipe volmaan die naaste aan die aarde. Van daar het die term ‘supermaan’ ontstaan,” aldus die webwerf.
Nog heelwat inligting moet bekend word oor wie en wat agter die selfmoordbomaanslag op die lughawe van Istanboell sit, maar intussen bly dit ’n belangrike les dat dit nie wys is om omstandighede te skep wat die ontstaan van terroristegroepe bevorder, of selektiewe moraliteit aan die dag te lê met die steun en teenkanting van verskillende terreurgroepe nie – dit gaan jou aan die agterent byt.
Die veroordeling van reg oor die wêreld was dus baie vinnig en eenstemmig verdoemend. IS het hom immers as ’n formidabele terreurorganisasie onderskei wat die vermoë het om haas enige plek ter wêreld toe te slaan. Die aanval kon net sowel in Londen, New York of Johannesburg gewees het.
Die Koerde is die grootste groep onder die minderhede en maak vandag sowat 16,6 miljoen van ’n totale bevolking van 80 miljoen uit – selfs nadat die Koerde, soos die Armeniërs, ’n eeu gelede ’n volksmoord aan die hand van die Turke beleef het. (Turkye ontken steeds die volksmoorde en het dit uit alle geskiedenisbronne laat verwyder.)
Hierdeur het Turkye nie net die internasionale reg geskend en sy kanse vertroebel om lid van die Europese Unie te word nie, maar ook die ideale teelaarde vir die ontstaan van terrorisme gekweek.
Indien IS wel vir die jongste aanval in Istanboel verantwoordelik is, sou dit egter steeds ’n nuwe dimensie in die stryd teen IS inlui. Turkye beskik oor die militêre vermoë, en danksy sy gereeld lugaanvalle op PKK-basisse die ervaring, om IS se magte in Sirië en Irak harde houe tot die rand van ’n uitklophou toe te dien.
Die les is dat terreur onaanvaarbaar is. Daar kan simpatie vir die saak van ’n groep wees, maar nie hul aanwending van terreur nie. Daar kan nie selektief om taktiese redes “sag” met sommige terreurgroepe opgetree word nie, en nie verwag om aan ’n ander front in die stert gehap te word nie.
Dit gaan ’n geruime tyd neem om te weet presies wat agter die aanval op Istanboel se lughawe sit, maar intussen bly die les onveranderd – daar is nie selektiewe regverdiging vir terreur nie.