Bybelskool » Waar gaan gelowiges na hulle dood?
1. Mense wat sterf, gaan na die doderyk
Dit is uit die Bybelse getuienis duidelik dat alle mense wat sterf na die doderyk gaan. Die doderyk word in die Bybel as ‘n onderwêreld, die onderaardse diepte van die dooies, beskryf. Dit word Sheol genoem in Hebreeus (Gen 37:35; Job 17:16) en Hades (Matt 11:23; Hand 2:31) of Abussos (Rom 10:17; Openb 9:11) in Grieks.
2. Die doderyk is ‘n put van vernietiging vir die goddeloses
Die doderyk word aan die een kant beskryf as ‘n “put van vernietiging” vir goddeloses (Ps 55:24; 69:16). Dit is ‘n plek waar mense wat God nie gedien het nie, gestraf word (Luk 16:23). Dit is ‘n plek waar God sy hand van beskerming terugtrek van hulle en nie meer aan hulle dink nie (Ps 88:5). Dit is ‘n plek waar mense huil en op hulle tande kners weens die uiterste duisternis wat daar heers (Matt 8:12; Jud 13). Ook die engele wat gesondig het, word daar gevange gehou vir die oordeel (2 Pet 2:4).
Die doderyk kan daarom ook as die “hel” beskryf word, Gehenna in Grieks (Luk 12:5). Dit is hierdie deel van die doderyk wat uiteindelik in die “poel van vuur” gegooi sal word, ‘n plek van ewige straf en vernietiging (Openb 20:10,14-15).
3. Die doderyk is ‘n plek van vrede vir die regverdiges
Die doderyk word egter aan die ander kant ook beskryf as ‘n plek van vrede vir die regverdiges: “Dié wat die reguit pad loop, kom waar daar vrede is, hulle rus in die graf.” (Jes 57:2). Dit is ‘n plek waar hulle God kan sien (Job 19:26), omdat hulle aan Hom behoort (Ps 49:15).
Dawid beskou daarom die dood eintlik as ‘n deurgang na God self toe. Hy is oortuig dat vir dié wat rein van hart is, daar ‘n ewige bestaan na die dood in God se teenwoordigheid sal wees: “U lei my met u raad en aan die einde sal U my in ere by U opneem.” (Ps 73:24 – die teks het ook betekenis vir die hemelvaart van Jesus).
In feite beteken dit dus dat die ervaring van gelowiges in die doderyk fundamenteel anders is as dié van goddeloses voor die tydperk van die lewe, lyding, dood, opstanding en hemelvaart van Jesus aangebreek het.
4. Ontslape gelowiges is nou alreeds by die Here Jesus
Paulus verkondig daarom met baie sekerheid dat alle ontslape gelowiges nou alreeds by God is:
“Ons wil hê, broers, dat julle nie onkundig moet wees oor wat met die ontslapenes gaan gebeur nie. Dan sal julle ook nie treur nie, soos die ander mense wat geen hoop het nie. Ons glo immers dat Jesus gesterwe maar ook opgestaan het. Net so glo ons ook dat God saam met Jesus die ontslapenes wat in Hom geglo het, na Hom toe sal neem. Dit sê ons vir julle op grond van wat die Here gesê het: Ons wat bly lewe tot met die wederkoms van die Here, sal die ontslapenes hoegenaamd nie voor wees nie. Wanneer die bevel gegee word en die stem van die aartsengel en die trompet van God weerklink, sal die Here self uit die hemel neerdaal. Allereers sal dié wat in Christus gesterf het, uit die dood opstaan; daarna sal ons wat nog lewe, saam met hulle op die wolke weggevoer word, die lug in, die Here tegemoet. En so sal ons altyd by die Here wees. Troos mekaar dan met hierdie woorde.” (1 Tess 4:13-18).
Johannes beskryf daarom in sy Openbaring dat die siele van dié wat aan God se Woord vasgehou het, in die heiligdom van God self in sy teenwoordigheid is (Openb 6:9-11). Dit is die plek waar Paulus ook verlang om te wees: “want dit is verreweg die beste” (Fil 1:23).
5. Die opstanding van die regverdiges
Uiteindelik sal ontslape gelowiges, die regverdiges, die vreugde van die opstanding van die liggaam beleef.
Die OT het alreeds ‘n ewige opstanding uit die dood verkondig. Jesaja verkondig die vernietiging van die dood (Jes 25:8) en die opstanding van die regverdiges uit die doderyk:
“Dié uit u volk wat gesterf het, sal weer lewe, Here, hulle sal opstaan. Word wakker en juig, julle wat in die doderyk is! Soos die dou lewe gee, gee u krag lewe, Here, die aarde sal hulle wat lankal gesterf het, lewend teruggee.”(Jes 26:19).
Daniël beskryf dit só pragtig in sy eindtyd visioen:
“In daardie tyd sal Migael, die groot engel wat oor die lede van jou volk waghou, op die toneel verskyn. Dit sal ’n swaar tyd wees, so swaar soos dit nog nooit was vandat daar nasies is nie. In daardie tyd sal almal uit jou volk wat in die boek opgeskryf is, gered word. Baie van dié wat ontslaap het, sal uit die graf opstaan, party tot die ewige lewe en party tot ewige skande en veragting. Die verstandige leiers sal skitter met die glans van die hemel self, en dié wat baie mense op die regte pad gelei het, sal vir altyd skitter soos die sterre.” (Dan 12:1-4).
Die hoop daarvoor is egter volledig bevestig met die opstanding van die Here Jesus Christus. Ons lees dat ‘n hele aantal gelowiges saam met Hom uit die graf opgestaan het en aan baie mense in Jerusalem verskyn het:
“Grafte het oopgegaan, en baie gelowiges wat dood was, is opgewek, en hulle het uit hulle grafte uitgegaan. Na Jesus se opstanding het hulle in die heilige stad gekom, waar hulle aan baie mense verskyn het.” (Matt 27:52-53).
Hoewel ons nie verder van die gelowiges in die evangelies hoor nie, kan ‘n mens aanvaar dat hulle opgeneem is in God se teenwoordigheid, soos die belofte aan die een misdadiger aan die kruis ook bevestig het (Luk 23:43).
Elke gelowige sal dus sóós Jesus ‘n verheerlikte liggaam ontvang met sy wederkoms (Rom 8:11; 1 Kor 6:14; 15:20-23,42-55; 2 Kor 4:14; 5:1-4; Fil 3:20-21). Die hele skepping wag met gespanne verwagting uit na die bekendmaking van die kinders van God (Rom 8:18-19) wanneer ons van verganklikheid vrygemaak gaan word (Rom 8:23; 2 Kor 4:17-18). Ons sal dan soos Jesus self wees (1 Joh 3:2) in die nuwe hemel en aarde (2 Pet 3:13; Openb 21:1) in God self se teenwoordigheid (Openb 21:2-7).
Johannes skets dit so pragtig:
“Toe het ek ’n groot wit troon gesien en die Een wat daarop sit. Die aarde en die hemel het voor Hom padgegee, en daar was nie meer plek vir hulle nie. Ek het die dooies, groot en klein, voor die troon sien staan, en die boeke is oopgemaak. Daar is ook ’n ander boek oopgemaak, dit is die boek van die lewe. Die dooies is toe geoordeel volgens wat daar in die boeke geskrywe staan oor alles wat hulle gedoen het. Die see het die dooies teruggegee wat daarin was, en die dood en die doderyk het die dooies teruggegee wat in hulle was, en oor elkeen is geoordeel volgens wat hy gedoen het. Toe is die dood en die doderyk in die vuurpoel gegooi. Dit is die tweede dood, die vuurpoel. As daar gevind is dat iemand se naam nie in die boek van die lewe geskrywe staan nie, is hy in die vuurpoel gegooi.”(Openb 20:11-15; vgl Matt 25:19-23, 2 Kor 5:10 en Hebr 9:27-28 oor die sekerheid van hierdie oordeel).
Van hierdie wonderlike werklikheid is die Heilige Gees ons waarborg:
“Die Heilige Gees is die waarborg dat ons ook verder sal ontvang wat God belowe het, wanneer Hy almal wat aan Hom behoort, volkome sal verlos. Daarom moet ons sy grootheid prys.”(Ef 1:14; 2 Kor 1:22; 5:5).
6. Die getuienis van die Nederlandse Geloofsbelydenis
7. Die getuienis van die Heidelbergse Kategismus
(a) 2 Kor 5:2, 3. (b) 1 Kor 2:9
April 11, 2018 at 20:21 | #
Wat ‘n heerlike, vreugdevolle kennis en versekering om aan Jesus te behoort, in genade, deur sy dood en opstanding en met ons God van liefde versoen ye wees!!!
Dankie Chris, duideliker kon dit nie gestel word nie…
April 12, 2018 at 11:47 | #
Mense voel soms dat die OT vaag is oor die lewe na die dood. Jy gee waardevolle inligting uit die OT.
Ek sal graag wil byvoeg dat die Sadduseërs die opstanding ontken het maar die Fariseërs het geglo in die opstanding. Die enigste gronde vir die Fariseërs in die opstanding was tog die Skrif. Jesus sê vir die Sadduseërs wat die opstanding ontken het:
Mat 22:29: “Julle dwaal omdat julle nie die Skrif en ook nie die krag van God ken nie”.
Dit is dus duidelik dat die mense in die OT wel ‘n verwagting gehad het oor die ewige lewe.
April 12, 2018 at 16:51 | #
Daar is soveel positiewe reaksie op hierdie artikel van jou Chris dat ek huiwer om enige aanmerking te maak wat negatief sou klink.
Dit is egter ‘n aanvaarbare feit dat die mens nie uit liggaan, siel en gees bestaan nie, maar dat hy liggaam, siel en gees is. Die liggaam kan gevolgelik nie bestaan sonder die siel en die gees nie, want dit is ‘n eenheid. dit beteken dat die mens se siel nie hemel toe kan gaan sonder sy liggaam nie. Die opstanding uit die dood is dus die gelowige se hoop.
Hoe dit presies in mekaar steek weet ek nie regtig nie maar menige teoloe het daaroor bespiegel. miskien is dit soos Petrus in Handeling verkondig dat die opstanding uit die dode reeds begin het met Christus se opstanding, Hy was die eersteling uit die opstanding. Wat vir my egter vasstaan is dat die mens nie uit drie, of selfs meer dele bestaan nie. Die begrip van die onsterflikheid van die siel is ‘n Grieks-filosofiese begrip.
Ons HOOP is die opstanding.
April 12, 2018 at 21:35 | #
April 13, 2018 at 16:15 | #