'Jy mag niks geniet nie, want jy het iets verskrikliks aangevang': Lees 'n uittreksel uit Liewe mamma deur Esther Verhoef | The Reading List
Liewe Mamma deur die Nederlandse skrywer Esther Verhoef is 'n angswekkende roman oor 'n vrou se skynbaar perfekte lewe wat kruis met dié van 'n jong gewoontemisdadiger.
Helen is 'n opgeleide teatersuster wat haar werk geniet. Sy woon 'n pragtige huis. Haar man maak verskriklik baie geld. Die drie kinders doen goed vir hulself. Op 'n Vrydagaand gaan sy altyd gimnasium toe, want haar lewe het 'n vaste ritme. Sy kom by die huis en betrap 'n inbreker. Uit selfverweer skiet sy hom dood … en haar gesin se lewe is nooit weer dieselfde nie.
Alles is perfek, totdat dit eendag nie meer is nie.
Ook beskikbaar in e-boekformaat op Kobo en Amazon
Lees die uittreksel uit Liewe Mamma:
'Jou ma ken jou die beste,' het hy gesê en werk toe vertrek.
'Hoekom soek jy nie vir jou vriende van jou eie ouderdom nie?' vra sy dikwels. Of: 'Sy houding staan my nie aan nie.' Dan haal hy maar net sy skouers op. Sy hoef mos nie met Brian saam te lewe nie?
'Dit ook nog.' Terwyl Helen haar fiets uit die fietsloods trek, voel sy die eerste reëndruppels. Sy slaan haar kraag op en ry kop omlaag langs die valboomhekke verby na die hoofpad toe. Dit was die hele dag sonnig en droog, maar noudat sy klaar gewerk het, is dit asof 'n wolk oor die stad oopgeskeur het. Sy vloek binnensmonds toe sy 'n voetganger wat in die middel van die fietspad 'n sambreel oopmaak, net-net misry. Toe vul die reuk van nat teer en klam grond haar neusgate. Sy dink aan die tatoe wat sy 'n paar maande gelede op haar voorarm laat aanbring het. Baie subtiel. Van ver af lyk dit soos 'n grys streep, maar as jy nader kom, word die woorde duidelik leesbaar: Tel jou seëninge.
'Little darling, I feel that ice is slowly melting. Little darling, it seems like years since it's been clear. Here comes the sun. Here comes the sun and I say it's all right.'
'Nice,' fluister Ralf.
'Kan ek jou iets sê?' Brian buig sy kop nader. Sy klein bruin ogies skitter – Brian se linkeroog is ietwat kleiner as sy regteroog. Die gevolg is dat hy altyd befoeterd en uitdagend lyk. 'Weet jy dat die mense kontant in die huis het? Baie kontant?'
'Hoe sal jy dit weet?' Ralf probeer sluk, maar daar is 'n knop in sy keel wat dit onmoontlik maak.
'Oë en ore.' Brian draai terug na die skerm toe. Hy laat die lugfoto geleidelik uitzoem sodat 'n mens kan sien die huis is geleë in 'n doodloopstraat, deels omsoom deur bosse en struike. 'Perfek,' fluister hy.
Helen verhef haar stem. 'Hallo? Gaan julle nog hierdie spulletjie opruim?'
Sy hang haar jas op en stap by die kombuis in. 'Dis nie lekker om so by die huis te kom nie, dame en heer.' Sy sit Emma se skooltas met groot gebaar op die eettafel neer. 'Dit was nog op jou fiets.'
Emma kyk van haar skootrekenaar af op. Haar oë is pikswart omlyn. 'Was daar vandag enige sterfgevalle in die hospitaal?'
'Waarskynlik, maar nie in die afdeling waar ek werk nie.'
Helen wil iets daaroor sê, maar besef betyds sy moet haar mond hou. Die lewe in 'n huis vol tieners is soos 'n wandeling deur 'n mynveld. 'Waar is Thom?'
'Het jy nie huiswerk nie?'
'Eers Maandag.' Emma se aandag is verdeel tussen haar skootrekenaar en haar selfoon. Haar duim gly oor die gebarste skermpie.
Thom kom by die kombuis ingestap. 'Haai, Ma,' sê hy en sit sy arms om haar.
'Sara het my laaier gesteel,' sê Thom.
'Geléén,' help Helen hom reg.
Thom staan 'n entjie weg van haar af. 'As ek haar nie daarvoor vra nie, kry ek dit nie weer terug nie. Dit word steel genoem. En nou is sy seker weer by Jackie?'
'Mamma, ek wil ook 'n tatoe hê,' klink dit van agter die skootrekenaar op.
Emma streel oor haar regtersy. 'Hier wil ek dit hê. 'n Tak met pienk en rooi blomme.'
Blydskap en ongeloof wissel mekaar op Emma se gesig af. 'O, Mamma, régtig?'
'Ja, hoekom nie? Ek sou sê jy moet dan sommer terselfdertyd 'n slang in jou nek laat doen, heeltemal tot hier . . .' Sy trek met haar wysvinger 'n streep vanaf Emma se borsgleufie tot agter haar oor.
Emma se gesig val. 'Moenie simpel wees nie, Mamma.'
'Jy het daarmee begin. Ons kan daaroor praat as jy twintig is.'
Emma skuif die skootrekenaar van haar af weg. 'En wat dan van Sara? Sy gaan môre 'n tatoe kry.'
'Moenie so na my kyk nie,' sê Emma dapper. 'Sy gaan môre saam met Jackie Antwerpen toe en dan gaan albei dieselfde tatoe kry.'
'Dis selfs beter.' Helen haal haar telefoon uit haar handsak en druk Sara se nommer.
'Mamma het tog ook 'n tatoeëermerk.'
'Ek is veertig, Emma. Jou suster is sewentien.'
'Die nommer wat u geskakel het, is nie beskikbaar nie . . .'
Thom kyk na die stoof. 'En nou, Mamma? Wat gaan ons actually eet? Dis al amper vyfuur.'
Tags Afrikaans Book excerpts Book extracts Esther Verhoef LAPA LAPA Uitgewers Liewe Mamma Uittreksel