Hy keer terug huis toe, maar sy ouers het ’n nuwe loseerder in sy kamer ingeneem. Alex loop deur die strate en loop die rondloper raak wat hy en sy vriende vroeër aangeval het. Die boemelaar roep van sy vriende en hulle rand Aex aan, wat natuurlik nie kan terugveg nie weens die behandeling. Die polisie daag op, maar hulle is twee van Alex se ou droogs wat nou in die polisiemag is. Hulle het nog ’n wrok teen hom en slaan hom wreed voordat hulle hom alleen agterlaat. Alex, wat nou in baie slegte toestand is, daag op by die huis van die skrywer wie se vrou hy verkrag het. Die skrywer, mnr. Alexander, herken hom eers nie as die verkragter nie omdat hy toe ’n masker gedra het, maar herken hom wel van die nuus as iemand wat die Ludovico-tegniek ondergaan het. Toe mnr. Alexander besef wie hy is toe hy hom Singin' in the Rain hoor sing, bedwelm hy hom en sluit hom in ’n boonste verdieping van die huis toe terwyl hy Beethoven se Negende Simfonie op volle sterkte speel. Hy weet Alex sal siek word en nes hy voorspel, spring Alex by die venster op die derde verdieping uit.
Toe Alex in die hospitaal wakker word, ondergaan hy ’n psigologiese toets met foto's. Hy moet sê wat die karakters sê en sy antwoorde is tipies gewelddadig. Die minister van binnelandse sake daag op en vra hom om verskoning oor die Ludovico-tegniek. Hy sê die staat sal vir Alex sorg en bied hom ’n hoë regeringspos aan. Hy laat ’n stereo in Alex se kamer inbring wat Beethoven se Negende Simfonie speel en Alex besef hy het geen afkeer daarvan nie. Hy fantaseer kortliks oor seks met ’n naakte vrou terwyl Victoriaanse karakters goedkeurend toekyk. Die prent eindig met sy woorde: "I was cured all right”.
Die name rol aan die einde van die fliek terwyl Gene Kelly Singin' in the Rain sing.
Adrienne Corri as mev. Alexander
Die rolprent het die verkope van Beethoven se Negende Simfonie die hoogte laat inskiet. Dit is goed ontvang en is benoem vir belangrike toekennings, onder andere vier Oscars. Sommige resensente het egter nie daarvan gehou nie. Roger Ebert, ’n Amerikaanse resensent en draaiboekskrywer wat ’n Pulitzer-prys gewen het, het dit net twee sterre gegee en gesê dis ’n gemors en vervelig.
Die prent is in Brittanje onttrek. Toe dit eindelik in die jaar 2000 heruitgereik is, het dit reeds ’n reputasie as ’n klassieke kultusfliek gehad.
In die VSAWysig
In Amerika is die fliek met ’n X gegradeer. Kubrick het later vrywillig sowat 30 sekondes van die film vervang vir ’n 1973-heruitreiking, wat met ’n R gegradeer is. Alle huidige DVD's bevat die oorspronklike X-vorm.
Toekennings en benoemingsWysig
Onder die talle pryse en benoemings tel 4 benoemings vir ’n Oscar. The French Connection het egter daardie jaar al dié toekennings gewen:
Beste regisseur (Stanley Kubrick)
Beste redigeerwerk (Bill Butler)
Beste prent (Stanley Kubrick, vervaardiger)
Beste verwerkte draaiboek (Stanley Kubrick)
↑ Ebert, R: A Clockwork Orange, Chicago Sun-Times, 11 Februarie 1972
↑ "Article discussing the edits, with photographs". geocities.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2005-01-31.
A Clockwork Orange in die Internet-rolprentdatabasis
A Clockwork Orange by Rotten Tomatoes
A Clockwork Orange by Metacritic
A Clockwork Orange by AllMovie
1972-resensie deur Roger Ebert
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=A_Clockwork_Orange_(rolprent)&oldid=1969184"