Milner se vennoot in die verengelsingsproses van die Boerekinders, Z.B. Sargent, skryf in 1902 dat die grootste deel van die Afrikaanse kinders in daardie stadium in die kampe is. Hy skryf dat hy daarvan oortuig is, dat daar geen beter geleentheid is as juis nou om hulle nog binne die volgende jaar almal Engelse te maak nie.
Hy vra Engelse onderwysresse met 'n sterk vaderlandsliefde wat bereid sal wees om na die kampe te kom om die kinders die Engelse taal en ideale te leer.
Die toestand was nou in Transvaal en die Vrystaat net soos Kaapland na Lord Charles Somerset se taalproklamasie. Verengelsing het nou skynbaar onkeerbaar gekom. Die skole was nou die wapen waarmee die Boere finaal gebreek moes word.
Hollands sou slegs drie uur per week onderrig word as die ouers daarom vra.
Meer Engelse onderwysers word ook uit ander dele van die Britse ryk ingevoer. Milner was seker van sy saak.