Gustav Klimt se 'Dood en lewe' dui op die manier waarop baie mense nie bewus is van die voortdurende invloed van die dood nie. Gustav Klimt / Wikimedia
Daar is niks soos 'n wêreldwye pandemie en die aanhoudende mediadekking daarvan om jou te laat rumoer oor die broosheid van die lewe nie. En die gedagtes oor die dood wat deur die coronavirus veroorsaak word, versterk die beste en slegste mense.
Die gevolge van hierdie sielkundige verskynsel is oral: mense toiletpapier en handsuiweringsmiddel gebêre, gooi etniese slurp en Asiatiese Amerikaners aan te val, het president Trump geprys of geput en nuwe politieke helde en gesondheidsorg-helde verwerf. Skuilplek by die huis het het 'n paar gesinne nader aan mekaar getrek, maar is 'n smeltkroes van huishoudelike geweld vir ander. Vir baie, sosiale distansiëring het gevoelens van isolasie verhoog, verveling, angs en wanhoop.
Wat staan ​​agter hierdie houdings- en gedragsverskuiwings?
Terug in 1986, ons eers 'n idee ontwikkel genoem terreurbestuurteorie dit verklaar hoe mense hul wesenlike oortuigings verdubbel, sonder om dit eers agter te kom wanneer hulle met hul eie sterflikheid gekonfronteer word.
Honderde sielkunde-eksperimente uit die afgelope dertig jaar het ondersoek ingestel na hoe mense reageer op die gedagte van hul eie dood. Hierdie herinneringe versterk mense se kern-wêreldbeskouings, rassiste maak meer haatlik, die godsdienstige meer toegewyd, die liefdadigheid meer gee en kiesers kies meer as charismatiese leiers.
Op 'n oomblik wanneer die idee van die dood vir baie mense voorop staan, het hierdie sielkundige neiging belangrike implikasies vir alles, van hoe die kassiere in die kruidenierswinkel behandel word, tot die manier waarop mense in die komende presidentsverkiesing gaan stem.
Die lewe het uiteindelik dieselfde einde vir almal. Elizabeth Jamieson / Unsplash, CC BY
Niemand kom lewend uit nie
Terreurbestuurteorie erken dat mense diere is wat biologies geneig is om te probeer oorleef. Maar terselfdertyd besef mense ook hoe gevaarlik die wêreld is, hoe kwesbaar ons is en dat die strewe na voortbestaan ​​uiteindelik gedoem is om te misluk.
As ons weet dat ons almal sal sterf, en dit op enige tydstip kan gebeur, kan dit lei tot moontlike verlammende terreur. Om hierdie vrees te bestuur, werk mense om hulself te sien as waardevolle bydraers tot 'n betekenisvolle heelal. As u uself as 'n belangrike werker, entrepreneur, onderwyser, kunstenaar, wetenskaplike, prokureur, dokter, ouer, eggenoot en so meer beskou, kan u voel dat u nie net 'n materiële wese is wat sal verdwyn met die dood nie.
Eerder as om aan daardie ontstellende gedagte te dink, kan u glo in dinge soos onsterflike siele, in u nageslag wat u gene en waardes dra of in u werk wat 'n blywende impak het. Dit is vertroostend om te glo dat 'n deel van u na die dood sal voortgaan deur u verbintenisse met u gesin, beroep, godsdiens of volk.
Gedagtes oor die dood lei daartoe dat mense strenger vasklou aan hierdie strelende oortuigings. Sulke gedagtes kan veroorsaak word deur bloot 'n nuus te lees verhaal oor 'n moord, synde herinner aan 9/11 of selfs kyk by 'n begrafnishuis-teken.
Doodsherinneringe ontlok eers dadelik, vooraanstaande verdediging - u wil veilig voel deur dadelik die dood uit u kop te kry. Dan werk onderbewussyn-stroomafweermagte om die beskermende borrel van die simboliese werklikheid waarin u glo, te versterk. Navorsers het gevind dat hierdie stroomafwaartse verdediging meer insluit strafreaksies op misdadigersverhoogde voordele vir helde, vooroordeel teenoor ander godsdienste en lande en trou aan charismatiese politici.
Vreemde nuwe dele van die alledaagse lewe hou die coronavirus en die risiko's daarvan bo-aan. Adam Nieścioruk / Unsplash, CC BY
Pandemie bied onophoudelike herinneringe aan die dood
As gevolg van die koronavirus, is daar doodherinneringe oral in die omgewing. Reaksies in die voorste rigting wissel van pogings om tuis te skuiling, sosiale distansie te behou en gereeld hande te was tot die afdanking van die bedreiging deur dit met die griep te vergelyk of om dit 'n politieke belemmering te noem wat bedoel is om die ekonomie te ondermyn en president Trump se herverkiesingspoging te voorkom.
Mense wat meer optimisties is oor hul hanteringsvaardighede en vertroue in gesondheidsorgverskaffers het, is geneig is om konstruktief te reageer. Hulle volg tipies die aanbevelings van kundiges in die gesondheidsorg.
Maar mense is geneig tot pessimisme en skeptisisme rakende gesondheidsorgowerhede is meer geneig om die bedreiging te ontken, aanbevelings te ignoreer en vyandig te reageer op kundige advies.
Hierdie verdedigings in die eerste vlak verdwyn die doodsgedagtes uit die bewussyn, maar skakel nie die invloed daarvan uit nie. In plaas daarvan hou die gedagtes net buite u aandag en lei dit tot stroomaf verdediging wat u waardevolle plek in u wêreld versterk.
Een manier om u waarde te verhoog is deur 'n bydrae te lewer en te identifiseer met heldhaftige pogings om hierdie bedreiging te verslaan. Dit kan plaasvind deur u eie gedrag en deur diegene wat die aanklag lei, te prys, soos eerste reageerders, gesondheidsorgwerkers, wetenskaplikes en politieke leiers. Selfs diegene wat sosiale rolle bewoon wat nie gewoonlik hul verskuldig is nie, word as helde erken: kruidenierskassiere, aptekers en sanitêre werkers.
Betogers buite 'n kruidenierswinkel tydens die pandemie ondersteun hoër lone vir werkers. AP Foto / Ted S. Warren
Op dieselfde tyd, baie mense bevraagteken hul waarde meer as gevolg van die pandemie. Om 'n inkomste te verdien om voorsiening te maak vir u gesin en om met ander mense te skakel, is 'n belangrike manier om waardevol te voel. Pragmatiese gesondheids- en ekonomiese probleme en verarmde sosiale verbande kan kombineer om daardie gevoelens van betekenis en waarde te bedreig. Op hul beurt kan hulle verhoog angsvlakkeprobleme met depressie en geestesgesondheid.
Eksistensieel dreigende tye is ook geneig om skep helde en skurke. Amerikaanse wetenskaplikes, soos Anthony Faucien politieke figure, soos die goewerneur van New York Andrew Cuomo, word meer bewonder. President Trump se goedkeuringsgradering tydelik verhoog. In krisistye is dit gewoonlik mense draai na hul leiers, en plaas ekstra geloof in hulle.
Op dieselfde tyd, mense ook probeer om skuld te gee. Party maak hul angs en frustrasie oor die koronavirus wat in China die eerste keer ontstaan ​​het, haat teenoor Asiërs en Asiatiese Amerikaners. Ander, afhangende van hul politieke neigings, blameer die Wêreldgesondheidsorganisasie, die hoofstroommedia of president Trump.
Selfs as die koronavirus afneem, sal gedagtes oor sterftes op die rand van bewussyn bly hang soos die verkiesing in November nader. As president Trump beskou word as 'n heldhaftige president in die oorlog wat die land deur die ergste van hierdie onsigbare vyand beetgepak het, dan herinner sulke sterfgevalle aan tot sy voordeel kon werk.
As die president egter beskou word as 'n onbevoegde sukkelaar wat verantwoordelik is vir die verspreiding van die virus en die ineenstorting van die ekonomie, kan dieselfde sterfherinneringe sy kanse ondermyn.
As u belangstel om sommige van hierdie onbewuste verdediging te probeer kortsluk, ons navorsing stel 'n paar belowende moontlikhede voor. Miskien is die beste benadering om u sterflike vrees bewustelik te erken. Sodoende kan u 'n redelike beheer verkry oor die invloed daarvan op u oordele en gedrag.
Ons beveel ook aan dat alle mense een interafhanklike spesie is wat dieselfde planeet deel. As ons besef dat die koronavirus dieselfde eksistensiële bedreiging vir ons almal inhou, help dit om te onderstreep dat die mensdom 'n groep is waaraan ons almal behoort. Dit is deur saam te werk en mekaar nie aan te keer nie, dat ons ons ekonomiese, fisieke en sielkundige lewenskrag kan herstel.
Jeff Greenberg, professor in sosiale sielkunde, Universiteit van Arizona en Sheldon Solomon, professor in sielkunde, Skidmore College
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Hoe Coronavirus u kernwaardes versterk, beide sleg en goed