Kook sonder oorskiet? Romerige blomkoolblare sop 49 - tuinLees Meer
Hoof tuin Kook sonder oorskiet? Romerige blomkoolblare sop 49
Kook sonder oorskiet? Romerige blomkoolblare sop 49
Voedselvermorsing is een van die min dinge in die wêreld wat my regtig kwaad maak. Ons het deesdae amper alles in oorvloed. Kruideniersware is altyd beskikbaar. En dan is daar 'n absoluut dom vrees dat ons kos ons kan siek maak. Die resultaat: Ons beskik met 'n skoon gewete oor alles wat ons nie meer pas nie.
Gemiddeld word 80 kilogram kos elke jaar weggegooi. En nie omdat die produkte nie meer eetbaar is nie, maar omdat die piesang een bruin kol te veel het, die jogurt die beste-voor-datum verby is of bloot omdat ons nie meer lus is daarvoor nie. Boonop is daar talle ander tonne wat in die supermarkte en tydens produksie ontslae geraak moet word omdat dit nie verkoop kan word nie.
Duitsland - 'n nasie van vreesaanjaende hase?
Kom ons wees eerlik: ons mense het op een of ander manier regte vreesaanjaende hase geword wat ons kos betref. Al leef ons deesdae gesonder as ooit. Ons word ouer en ouer, ons is nog steeds in baie goeie vorm selfs op 'n hoë ouderdom en ons kry meer en meer siektes onder beheer. Die eise aan ons kos word nietemin al hoe meer utopies. Dit moet steeds meer steriel en selfs meer perfek wees. Daarbenewens kan natuurlik glutenvry, laktosevry, verminderde vet, suikervry en, die beste van alles, vir nog 1000 jaar gehou word.
Wat nie pas nie, word gemaak om te pas
Wat ons met hierdie doodgewone vrees vir kos doen, is al vir etlike jare duidelik herkenbaar. Ons sweer by industrieel vervaardigde produkte in plaas daarvan om bloot te gebruik wat die natuur ons nog altyd gegee het. Sojamaalvleis in plaas van eiervrug, slankvast in plaas van appels en groente-schnitzel in plaas van die goeie ou steak vind hul pad op ons borde. Die skrikwekkende resultaat: Tonne goeie, natuurlike kosse moet elke dag weggegooi word omdat niemand dit meer koop nie. Hoekom ook? Hulle het nie 'n "vry van" etiket nie, is nie groente nie en geen ekstra vitamiene word bygevoeg nie.
'n Nee vir voedselvermorsing
Persoonlik volg ek lanklaas hierdie neiging na industriële produkte. As veral 'n kos- en leefstylblogger is dit vir my belangrik dat die kos wat ek in my kombuis gebruik so natuurlik as moontlik is. Ek het die reg om streek- en seisoenprodukte te kook. Ek wil kos gebruik wat nie halfpad om die wêreld gevlieg het net om op my bord te land nie. En as ek sulke produkte het (wat jy by weeklikse markte, plaaswinkels, ens. kry vandag nog!), dan wil ek niks daarvan mors nie. Hoegenaamd niks!
Goeie ou tye
Kom ons neem 'n kort reis terug na die goeie ou dae. My ouma is in 1928 gebore en het in 'n baie klein Swabiese dorpie grootgeword. Daar was geen supermarkte waar jy om 22:00 'n bevrore pizza kon koop nie. In plaas daarvan het elke huis 'n goed gevulde stoorkelder gehad. Dit was vol aartappels, appels, worsies en flesse konfyte. Bone, komkommer, appelmoes, pruimkompot, kweperjellie, ingelegde tamaties - alles lande, bosse en bome wat deur die jaar geproduseer word, is gebruik en bewaar vir die winter. En omdat dit feitlik noodsaaklik was vir oorlewing, is natuurlik so min as moontlik van die individuele kosse vermors. "Gebruik wat ook al moontlik is" was destyds die leuse.
Kook soos my ouma graag sou wou hê
Ek maak dit nou al vir 'n geruime tyd my besigheid om aktief iets aan voedselvermorsing te doen en om weer 'n bietjie meer soos my ouma te leef. Ek koop graag die piesang wat een bruin kol te veel het. En die jogurt, wat reeds oor twee dae verval, beland steeds in die jutesakkie (sien ook my artikel Daar staan ​​"Beste voor " en nie "onmiddellik fataal van " nie). Boonop kook ek al hoe meer met goed wat vinnig saam met ander in die organiese asblik sou beland.
Groente-afdelings kan gebruik word om byvoorbeeld wonderlike groente-aftreksels of korrelbouillon te maak, en die blomkoolblare is ideaal vir 'n smaaklike sop. Byvoorbeeld, soos hierdie roomsop gemaak van blomkoolblare:
Pen 4.93 uit 13 graderings
Romerige sop gemaak van blomkoolblare
Porsies 2 -3 porsies
Blare van 'n heel blomkool
Sny die blare van die blomkool af en was versigtig onder lopende water. kap dan grof en plaas in 'n kastrol met sowat 1 liter water.
Kook die blomkoolblare tot die dikste stukke sag is. Gooi dan alles oor 'n sif en versamel die kookwater.
Maak die gaar blare fyn saam met 'n bietjie kookwater in 'n blender. Voeg geleidelik genoeg kookwater by om die verlangde konsekwentheid te verkry.
Gooi die sop terug in die kastrol, roer 2 eetlepels roomkaas by en geur met sout, peper en bietjie groente-aftreksel.
Toegegee, die gedagte om te kook met die groentestukke wat jy gewoonlik by die supermark weggooi, is eers bietjie vreemd. Ek het ook eers op die internet gekyk om uit te vind of jy selfs die blare van die blomkool kan eet. Niemand sê vir jou nie en op een of ander manier word jy van kleins af geleer dat jy die lakens afhaal. Wat anders staan ​​die vullisdromme in die groenteafdelings van die supermarkte rond?.
Smaak en kleur - 1 plus met 'n asterisk
Uiteindelik was die enigste "negatiewe" wat ek oor blomkoolblare kon uitvind die feit dat die blare relatief hoog in sellulose is. Dit maak hulle 'n bietjie moeiliker om mee te werk - maar dit is omtrent dit. Wat smaak betref, is die blomkoolblare beslis heerlik en daar is absoluut geen rede om dit nie te gebruik nie.
My sop gemaak van blomkoolblare is absoluut geensins minderwaardig as die room sop gemaak van die wit dele van die blomkool nie. En kom ons wees eerlik, die kleur alleen is die moeite werd om nie die blare in die toekoms weg te gooi nie;)