PLACENTAL ABRUPSIE IN VROEë SWANGERSKAP: OORSAKE, GEVOLGE, EN OF DAAR 'N KANS IS OM DIE BABA TE RED - GINEKOLOGIE - 2019
Ginekologiese advies oor die behandeling van servikale erosie
Hoekom seer gewrigte tydens swangerskap en hoe om van pyn ontslae te raak
Kenmerkende tekens en simptome van 'n tweede swangerskap
Ilona Puzena se blog
Oorsake en gevolge van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap: wat is die gevaar en hoe om te behandel
Moeder en baba word deur die plasenta verbind. Dit is die fetale lewensondersteuningsorgaan: verantwoordelik vir voeding, respirasie en uitskeiding van metaboliete. Gevorm en begin ten volle funksioneer teen die 16de week van swangerskap. Placentale abrupsie in vroeë swangerskap kan die dood van beide die fetus en die vrou veroorsaak.
Die begin van die plasenta verskyn reeds op die vyfde of sesde week van die swangerskap, en vanaf die sewende tot die agste week begin die plasentale bloedvloei. Maar dit is heeltemal gevorm slegs deur die 14-15 week, dus in die eerste trimester word plasentale abrupsie nie gepraat nie. Wanneer 'n hematoom voorkom of 'n skending van die gestasie word, word hierdie orgaan voor die 16de week chorion genoem. By ultraklank kan die ligging en toestand van die koring bepaal word vanaf die agtste tot die tiende week.
Hoe die proses begin
Gedeeltelike afskeiding van die plasenta ontwikkel wanneer dit van 'n sekere gebied afgeskei word van die baarmoederwand. As daar die volledige losmaak van die myometrium was, dan word hierdie ernstige toestand 'n volledige plasentale abrupsie genoem.
'N Klein gedeeltelike afskeiding van die plasenta is:
marginale - die plasenta begin om langs die rand te skei,
sentraal - op die plasenta-hematoom groei, vloei daar nie bloed nie.
Die losbandigheid word voorafgegaan deur ruptuur van die vate en bloeding. Die progressie van patologie hang af van hoe vinnig 'n hematoom op hierdie plek vorm. Dit sal die plasenta geleidelik van die spiere van die baarmoeder skei. As die lossel nie progressief is nie, sal die bloeding stop, die hematoom begin verdik, sal 'n bietjie oplos, en soute sal in die oorblyfsels neersit.
Die hematoom kan vinnig groei, wat 'n toenemende deel van die plasenta exfoliereer. Die weefsels van die baarmoeder het gelyktydig sterk gestrek, en bloedingvate word nie vasgeklem en bloeding ondersteun nie.
Die loslating kan die rand van die plasenta geleidelik bereik, waarna die fetale membrane begin skei, en bloed vloei na die nek. Dit gaan natuurlik deur die vagina.
As daar geen uitvloei is nie, word 'n groot hematoom gevorm. Van haar bloed sluk die plasenta self, die spiere van die baarmoeder. In hierdie geval is die myometrium nog meer gestrek, daar word krake gevorm. Die uterus toon verminder, dit verloor die vermoë om te kontrak. 'N Voorwaarde genaamd plasentale apopleksie of Kouveler se baarmoeder ontwikkel.
Placental abrupsie in vroeë swangerskap: 6 provocateurs
Hierdie komplikasie van swangerskap vind plaas in minder as 1% van alle swangerskappe. Maar die oorsake van die patologie is nie juis vasgestel nie. Dikwels word dit beskou as 'n gevolg van verborge, langdurige sistemiese afwykings in die liggaam. Die volgende ses faktore kan 'n skielike losmaak van die plasenta tydens swangerskap veroorsaak.
Vaatpatologie. Dit is siektes wat voor swangerskap bestaan ​​het - glomerulonefritis, arteriële hipertensie.
Outo-immuun siektes. Antifosfolipid sindroom, sistemiese lupus erythematosus is nie 'n kontraindikasie vir swangerskap nie, maar word geassosieer met 'n risiko van miskraam weens mikrovesselskade deur immuun komplekse.
Endokriene siektes. Diabetes mellitus word ook gekombineer met vaskulêre letsels van die mikrovaskulatuur.
Preeclampsia. Patologie van swanger vroue, wat deur algemene vasospasma gemanifesteer word, verhoogde bloeddruk, oedeem en urienproteïenuitskeiding. Die siekte manifesteer eers na die vorming van die plasenta.
Allergiese toestande. By die gebruik van dextrans, sowel as die behoefte aan bloedoortappings.
Genetiese afwykings. Met diep aangebore patologieë van die bloedstollingsstelsel, is daar 'n hoë risiko vir bloedklonte.
Vir betroubare gehegtheid van die plasenta moet sitotrofoblast groei tot die basale laag van die endometrium. As die aanhegting daarvan oppervlakkig is, dan kan dit 'n afwykingsmeganisme begin wanneer dit blootgestel word aan addisionele faktore.
Bloedstollingsversteuring is die hoofoorsaak en gevolg van plasentale abrupsie. As 'n vrou aangebore trombofilie het, dan is daar op die stadium van vorming van die koring trombose, en die plasenta word onvolledig aangeheg. Die gevolg van 'n skending van hemostase ('n natuurlike meganisme om bloeding te stop) in geval van loslating, bestaan ​​in die noodvorming van DIC.
Hoe om te sien en te reageer
Simptome van plasentale abrupsie in die vroeë stadiums verskyn skielik:
tekens van skok
hipertonie van die baarmoeder.
Die vrugte in die tyd van loslating betree 'n toestand van akute hipoksie. Sy beweging en hartklop kan kortliks toeneem. Maar dit daal vinnig, die kind vries, die hartklop word vertraag (minder as 90 slae per minuut teen 'n tempo van 120-140).
Graad van loslating
Volgens die graad van loslating en kliniese manifestasies bepaal die erns van die toestand. Op hierdie sal afhang van die hoeveelheid mediese sorg en die waarskynlikheid van kinderoorlewing.
Maklik. Gedeeltelike verskuiwing van die plasenta, gewoonlik die marginale plek, word vergoed deur die res van die plasenta in laat swangerskap. Die algemene toestand word nie beïnvloed nie, vaginale afskeiding is onbeduidend. As dit 'n marginale loslating is, is die hematoom nie sigbaar op die ultraklank nie. Wanneer 'n klein hematoom gevorm word, word dit op ultraklank sigbaar, na aflewering word dit as 'n stolling op die plasenta opgespoor.
Gemiddelde. Exfoliate van die derde na die vierde deel van die plasenta. Dit stel 'n beduidende hoeveelheid bloed vry, dikwels met bloedklonte. Die maag seer, die baarmoeder kom tot 'n toestand van verhoogde toon. By palpasie van die buik, verhoog die pyn. By ontydige aflewering sterf die fetus.
Swaar. Exfoliate meer as die helfte van die plasenta. Die toestand van die vrou is ernstig, hemorragiese skok simptome sluit in: tagikardie, taai sweet, 'n daling in bloeddruk en bewussynsbewussyn. Die baarmoeder lyk asimmetries, skerp pynlik. Die kind sterf.
Deur eksterne tekens kan jy die tipe bloeding bepaal.
Buite. Kom voor met losmaak van die rand van die plasenta. Daar mag geen pynsindroom wees nie. Die bloed vloei helderrooi uit.
Interne. Terselfdertyd word 'n retro-plasentaale hematoom gevorm wat die mure van die uterus strek en die pynreseptore irriteer. As die plasenta op die agterste wand van die baarmoeder geleë is, kan die pyn aan die laer rug gegee word. Wanneer dit aan die voorwand van die baarmoeder geheg word, kan 'n ligte swelling op die maag opgemerk word.
Gemeng. Kom voor wanneer 'n hematoom leeggemaak word. Die bloed wat deur die genitale kanaal afgeskei word, het 'n donkerrooi kleur.
Om 'n loslating te diagnoseer, moet 'n dokter die kliniese simptome, klagtes van 'n vrou, ultraklankdata en hemostasiogram-aanwysers analiseer.
Ultraklankondersoek by toelating tot hospitaal vir vroue met bloeding moet so gou moontlik uitgevoer word. Dit sal die hematoom aan die begin van die vorming openbaar. Met marginale loslating, wanneer bloed nie ophoop nie, maar vry vloei, is dit baie moeilik om hierdie funksie te bepaal deur middel van ultraklank.
As jy op die stoel gekyk word, is die serviks gewoonlik gesluit, daar kan 'n klein spotting wees. Deur die verloskundige stetoskoop in die 2de trimester kan u die afwesigheid van fetale hartklop sien en sy dood diagnoseer. In die derde trimester word die CTG-apparaat vir hierdie doeleindes gebruik.
Die keuse van taktiek van die behandeling van plasentale abrupsie in die vroeë stadiums word beïnvloed deur sekere faktore:
die toestand van die vrou en die fetus,
toestand van hemostase,
Met 'n ligte toestand en 'n kort tydperk van swangerskap (tot 34-35 weke), is 'n wagtaktiek moontlik ná plasentale abrupsie. Die toestand van die vrou word deur middel van ultraklank, CTG, deurlopend gemoniteer. Die volgende middels word voorgeskryf vir behandeling:
antispasmodics - "No-Shpa", of "Drotaverin", "Papaverin",
beta adrenomimetika - "Ginipral",
vitamiene - in die vorm van inspuitings.
Om die tone van die baarmoeder te verwyder, kan ook 'n oplossing van magnesia gebruik word wat intraveneus toegedien word. In sommige gevalle word Vikasol voorgeskryf vir bloeding, maar die effek daarvan ontwikkel nie dadelik nie.
Tablette "Duphaston" in die behandeling van plasentale abrupsie in die tweede en derde trimester is nutteloos. Transfusie van vars gevriesde plasma, wat die bron van bloedstollingsfaktore tydens bloeding sal wees, kan tot groot voordeel wees.
In matige en erge toestande is die enigste manier om 'n swanger vrou te help, 'n nood keisersnee, ongeag die swangerskap. Om die kind te red, vervaag in die agtergrond. Tydens die operasie moet die uterus ondersoek word om foci uit te sluit om met bloed te week. As 'n Kuveler's baarmoeder gediagnoseer word, dan om die bloeding te stop, word die interne iliac arteries gelig. As daarna die bloeding nie ophou nie, moet u ten minste toedien - verwyder van die orgaan.
'N Vrou se eie bloed wat in die buikholte gegooi het, word versamel, skoongemaak en oorgedra (met die nodige toerusting).
Om natuurlik of Caesar geboorte te gee
In die laat termyn, met 'n klein losbandigheid en goeie toestand, word vroue geboorte deur die geboortekanaal. Terselfdertyd begin die proses met amniotomie. Eksamen tydens bevalling sluit in konstante monitering van die arteriële druk van die vrou in kraam, fetale CTG.
Die plek van die fetus bepaal die taktiek van die dokter in geval van progressiewe loslating tydens kraam:
in die wye deel van die bekken - nood operatiewe aflewering,
in die smal deel van die bekken - volledige aflewering met verlosingspek of 'n vakuumonttrekkingsmiddel.
Wat alles vir ma voltooi kan word ...
DIC sindroom is een van die gevolge vir 'n swanger vrou. In die weefsels van die baarmoeder is 'n groot aantal ensieme wat bloedstolling verminder. Wanneer losbandigheid hul massiewe vrylating plaasvind. Daarom ontwikkel die eerste fase van ICE - hipokoagulasie (vermindering van koagulasie). Maar die liggaam reageer hierop met 'n massiewe vrystelling van bloedstollingsfaktore. Daarom word hipokoagulasie vervang deur hiperkoagulasie (verhoogde stolling). Geleidelik is vergoedingsmeganismes uitgeput, en hipokoagulasie vind weer plaas. Dit word vergesel deur massiewe bloeding wat nie op konvensionele wyse gestop kan word nie.
Die gevolge van plasentale abrupsie vir 'n kind is baie hartseer. Met die skeiding van die derde en die meeste dele van die fetale plek kan die kind baie vinnig sterf. As 'n volledige detachering plaasvind, is dit 'n onmiddellike dood. Soms word voorgeboortelike fetale dood die eerste en enigste simptoom.
Vir kinders wat as gevolg van plasentale abrupsie gebore is, is die gevolge ernstig in die vorm van respiratoriese noodsindroom. Dit is 'n toestand wat ontstaan ​​as gevolg van die onbeskikbaarheid van die kind se longe om 'n oppervlakaktiewe middel te produseer, 'n stof wat nie toelaat dat die alveoli verlaag nie.
Die oorsake en gevolge van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap kan nie net die toestand van die fetus beïnvloed nie, maar ook die voortplantingsorgane van die moeder. Behoorlike voeding of 'n spesiale dieet tydens die aanvanklike stadium van swangerskap kan toestande soos hipertensie, diabetes verbeter, wat die risiko van vaskulêre patologieë aansienlik verminder en die voorspelling vir swanger vroue verbeter.
'N Bietjie fisiologie
Placenta is 'n spesiale orgaan in die liggaam van 'n vrou wat tydens swangerskap vorm. Na bevrugting en opname van die eiersel in die baarmoeder vir 5-6 dae, word dit toegeken aan 'n groep selle wat met spesiale villi in die nabygeleë muur binnedring. Laasgenoemde dring tussen die choroid pleksus, selle in. So word die plasenta gevorm.
koring (as dit kom by vroeë terme),
"Kinderagtige plek", nasorg (na bevalling).
Die plasenta word finaal gevorm teen 16-18 weke van swangerskap. Die weefsel van die vrou en die fetale eier is betrokke by die vorming daarvan, daarom word die fetale en moederlike dele van die orgaan daarna geïsoleer. Die een kant van die baarmoeder is aan die agterkant van die baarmoeder, die ander kant is teenoor die ontwikkelende fetus, wat met behulp van die naelstring met die "kinderplek" verbind word.
Hoekom het jy 'n "kinderplek" nodig?
Die vernaamste funksies van die plasenta is soos volg.
Voeding van die fetus. Deur middel van die plasenta deur die vaatjies van die naelstring aan die baba ontvang voedingstowwe, vitamiene, spoorelemente, dit is "boumateriaal" vir die ontwikkelende fetus. In geval van oortreding van hierdie funksie word die groei vertraag, swangerskap stop.
"Asem" van die fetus. Saam met die voedingstowwe verskaf die naelstokke die suurstof aan die baba, en koolstofdioksied vloei deur die are. Die longe van die kind begin eers na geboorte ten volle funksioneer. Tot op hierdie punt speel die plasenta 'n belangrike rol in gaswisseling.
Beskerm die fetus. Die plasenta vorm 'n soort beskerming vir die kind uit verskeie stowwe, dwelms, bakterieë en virusse. Die weefsel vorm 'n hemato-plasentale versperring, wat selektief slegs die nodige stowwe na die fetus verbysteek. Net so laat die plasenta nie toelaat dat 'n vrou se immuunselle 'n half-vreemde (vaderlike) genetiese materiaal vir haar herken nie. Andersins sou dit onmoontlik wees om swangerskap te verduur.
Vorm hormoonagtige stowwe. Die plasenta, benewens sy basiese funksies, begin sedert die vorming van stowwe wat soortgelyk is aan hormone. In dit, byvoorbeeld, geformuleer hCG (menslike chorioniese gonadotropien), prolactien, progesteroon, estrogeen, serotonien. Dit is nodig vir beide normale groei en ontwikkeling van die embrio en suksesvolle swangerskap, asook vir die finale voorbereiding van die vroulike liggaam vir bevalling en daaropvolgende laktasie.
Wat is gevaarlike plasentale abrupsie in die vroeë en laat swangerskap
Placentale abrupsie is 'n toestand waarin dit van die baarmoederwand skei. Aangesien die "baba sitplek" uiters ryk aan bloedvate is, word die losbandjie gepaard met bloeding. As die bloed nie die vermoë het om buite te gaan nie, word 'n hematoom gevorm. As losband naby die serviks voorkom, word bloed deur die servikale kanaal vrygestel. In hierdie geval dui die vrou op bloedige vaginale afskeiding.
Wanneer die risiko van die ontwikkeling van patologie toeneem
Placental abrupsie is die eerste stap van die liggaam om ontslae te raak van die eiersel en die ontwikkelende embrio. Vroue moet verstaan ​​dat die teenwoordigheid van simptome van hierdie toestand bewys is van bedreigde aborsie. Die oorsake van plasentale abrupsie kan van beide die moeder en die embrio wees.
As probleme in 'n vrou
Die risiko van miskraam, en gevolglik chorioniese loslating, sluit die volgende vroue in.
In die teenwoordigheid van geslagsinfeksies. Enige inflammatoriese prosesse in die vagina en serviks kan tot aborsie lei. Tydige behandeling van geslagsinfeksies sal sulke onaangename komplikasies vermy, selfs al is daar tekens van afwyking van die eiersel.
Met chroniese endometritis. Inflammasie in die baarmoeder het 'n invloed op die proses van invoeging van die ovum in die muur. Penetrasie (inval) mag onvolledig wees. As gevolg hiervan word 'n onbeduidende of selfs ernstige afwyking van die plasenta in die vroeë stadiums gevorm.
Multipare. Vroue met meer as drie geboortes in die verlede het die waarskynlikheid van verskeie inflammatoriese prosesse, insluitend chroniese endometritis, verhoog. Dit word geassosieer met 'n verhoogde risiko van plasentale abrupsie teen verskillende tydperke.
Met onvrugbaarheid in die geskiedenis. Soortgelyke probleme impliseer verskeie hormonale afwykings, insluitende die gebrek aan progesteroon, die swangerskapshormoon. Tydige regstelling kan help om die swangerskap voort te sit sonder enige gevolge.
Met somatiese siektes. Sommige patologieë kan op verskillende tye 'n soortgelyke beëindiging van swangerskap veroorsaak. Byvoorbeeld, diabetes, arteriële hipertensie, metaboliese afwykings, sistemiese outo-immuun siektes. As 'n reël word dit geassosieer met sirkulatoriese afwykings of 'n immuunrespons.
As daar beserings in die buik was. Met 'n normale swangerskap in die geval van stomp trauma, is hematoomvorming moontlik in die area van aanhegting van die ovum. Die gevolge van so 'n plasentale abrupsie vir 'n kind sal afhang van die grootte en die teenwoordigheid van gepaardgaande probleme in 'n vrou. Dit kan waargeneem word na die amniosentese, die amniotiese vloeistof, vir verdere ondersoek. Hierdeur word die baarmoeder en buik gestippel.
In stresvolle situasies. Sterk psigo-emosionele ervarings kan ook tot die bedreiging van beëindiging van swangerskap lei, selfs in die afwesigheid van ander uitdagende faktore.
Na 35 jaar. Op hierdie ouderdom verhoog die waarskynlikheid van hormonale ontwrigting, kroniese inflammatoriese prosesse. Terselfdertyd neem die risiko van loslating toe.
Met vroeë toksisose. Ernstige naarheid en braking (meer as vyf keer per dag) kan lei tot 'n wanbalans van spoorelemente in die liggaam, dehidrasie en ander probleme. As gevolg daarvan veroorsaak dit die verwerping van die eiersel.
Met genitale afwykings. При наличии патологии в строении половых органов (двурогой матке, с полной и неполной перегородкой, однорогой матке, седловидной) может нарушаться процесс имплантации плодного яйца. Особенно это характерно в тех случаях, когда хорион начинает формироваться в патологической зоне (например, у дна при седловидной матке, возле перегородки).
Если есть заболевания крови. Wanorde van bloedstolling kan lei tot plasentale abrupsie en lewensbedreigende bloeding. Dikwels mag 'n vrou nie eers van hulle weet nie. Byvoorbeeld, trombofilie (toestande met 'n neiging van bloed tot verhoogde trombose) is weggesteek.
Na IVF. By die gebruik van geassisteerde voortplantingstegnologieë is dit dikwels nodig om die kunsmatige hormonale agtergrond te gebruik om addisionele diagnostiese manipulasies uit te voer. Na IVF kan loslating sonder skynbare rede plaasvind.
Met veelvuldige swangerskappe. Met dubbel, drievoudig en meer vrugte, verhoog die vrag op die vrou se lyf. Meer dikwels is daar mislukkings, insluitend loslating.
Met 'n abnormale ligging van die plasenta. Reeds in die vroeë stadiums van plasentale abrupsie kan veroorsaak word deur die verkeerde ligging van die koring. Ideaal gesproke moet dit op die agterkant of voormuur aan die onderkant vasgemaak word. Wanneer die plasenta nader aan die serviks geleë is, verhoog die risiko van loslating en bloeding.
Wanneer die kanse op 'n geslaagde swangerskap hoër is
Die oorsake en gevolge van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap is onderling verwant. Maar mens kan nooit betroubaar sê hoe so 'n komplikasie die ontwikkelende embrio sal beïnvloed nie. Daar is gereelde gevalle van klein plasentale abrupsie tydens swangerskap en daaropvolgende vervaag van die fetus, en omgekeerd, wanneer daar met 'n beduidende deel van die afskeiding geen effek op die baba is nie en die geboorte eindig met suksesvolle bevalling.
Die waarskynlikheid van 'n geslaagde swangerskap is hoër as verskeie faktore in 'n vrou gekombineer word:
tot 12 weke
klein losruimte (nie meer as 2-3 cm nie),
konserwatiewe behandeling het 'n beduidende uitwerking gehad
geen ander siektes nie
vrou onder 35 jaar oud
Geskiedenis van nie meer as twee swangerskappe nie.
Impak op die fetus
As ons die effek van loslating op die fetus oorweeg, kan dit soos volg wees.
Geen oortredings. In hierdie geval is die hoeveelheid inkomende suurstof en voedingstowwe voldoende vir normale groei en ontwikkeling van die embrio. Daarna, wanneer u ultraklank uitvoer, opname van CTG (kardiotokogram - fetale hartritme), word geen veranderinge waargeneem nie.
Vergoedingsoortredings. Elke sentimeter van loslating lei tot die "af" werksarea van die plasenta. Maar die herverdeling van bloedvloei lei nie tot beduidende veranderinge in die parameters van die liggaam van 'n ontwikkelende baba nie. Daarna kan die ontlastingsterrein by geboorte van die plasenta opgespoor word. Teen die agtergrond van die rooi oppervlak van die moederkant van die "kinderplek", lyk dit ligter en digter.
Dood of ernstige veranderinge in die fetus. Met 'n groot area van loslating verhoog die risiko van dood van die ovum met die embrio en selfs die reeds volwaardige fetus in die latere tydperke. In sulke situasies ontwikkel lewensgevaarlike bloeding soms wanneer al die magte van dokters daarop gemik is om 'n vrou te red.
Die simptome van plasentale abrupsie in die vroeë stadiums hang grootliks af van die oorsaak van die siekte sowel as die grootte en ligging van die hematoom.
Isolasie van bloed. Dikwels bloei die eerste simptoom van losbandigheid. Die intensiteit daarvan hang af van die area van loslating en die vermoë om die bloed deur die servikale kanaal te verlaat (van geringe spotting tot massiewe bloedverlies). As die area van loslate byvoorbeeld geleë is, onderaan die baarmoeder, kan ontslag glad nie wees nie.
Pyn. Kan die enigste simptoom wees of bloedvervulling vergesel. Die pyn kan akuut, ondraaglik of maagend wees, soos tydens menstruasie. Dit kan konstant of periodiek wees, vererger na oorwerk of fisiese inspanning, stres.
Verder kan die volgende simptome ook bepaal word:
verhoogde pols van 'n vrou
vermindering van fetale beweging (na 18 weke),
oormatige gewelddadige beweging van die fetus (na 18 weke)
uitgespreek uterus toon.
Hoe om die staat te identifiseer
Diagnose van loslating word uitgevoer op grond van die klagtes van die vrou, algemene ondersoek en spesiale ondersoek. Klagtes word gevestig gebaseer op die simptome wat 'n vrou het. Dikwels is dit 'n ontslag van bloed of maagpyn.
In 'n algemene ondersoek kan die dokter die volgende opmerk:
bloeding van die servikale kanaal,
verhoogde uteriene toon.
Die mees insiggewende is die ultraklank metode. Hiermee kan jy nie net die diagnose bevestig of ontken nie, maar bepaal die grootte van die losbandigheid, die ligging van die hematoom, spoor die dinamika en effektiwiteit van behandeling (die area styg of nie). Ultraklank stel jou ook in staat om die toestand van die embrio te bepaal, veral die hartklop en groeikoers. Die afwesigheid van harttone na sewe weke is 'n teken van 'n nie-ontwikkelende swangerskap.
Met ernstige bloeding in 2 en 3 trimesters word die kwessie van 'n keisersnee altyd opgelos. As die tydperk minder as 12 weke is - oor die baarmoeder van die baarmoeder. Enige vertraging kan 'n vrou se lewe kos.
Met geringe of matige bloeding en 'n lewendige embrio word konserwatiewe behandeling voorgeskryf, maar altyd in 'n hospitaal omgewing. By die huis sal 'n vrou met die verergering van die situasie en die bevordering van losbandig nie behoorlike hulp kan ontvang nie.
Die volgende medisyne word gebruik.
Hormonale pille. Hierdie groep sluit progesteroonmiddels (Duphaston, Utrogestan) in, wat tot 2 trimesters gebruik word. Daar is sekere skemas om bloeding te stop. Op die voorbeeld van "Duphaston" lyk dit so. Sodra jy 40 mg van die geneesmiddel moet drink, waarna elke agt uur 'n ekstra een tablet moet neem. Gedurende die week kan die daaglikse dosis 40 mg bereik, waarna dit nodig is om na 'n instandhoudingsdosis van 20 mg oor te skakel.
Hemostatiese preparate. Die goedgekeurde tydens swangerskap sluit in "Vikasol", "Etamzilat natrium", "Ascorutin". Vir uitgesproke afskeidings word intramuskulêre of intraveneuse inspuitings uitgevoer, dan kan u op die tabletvorm gaan. Ook om die bloeding te stop, kan mens middels gebruik word, byvoorbeeld infusies van brandnetel of waterpeper.
Antispasmodiese terapie. Aangestel na die beëindiging van die ontslag en word gebruik om die baarmoeder te verminder en swangerskap te bewaar. Meestal, voorgeskryf "No-shpu", "Drotaverin", "Papaverin." Magnesia moet eers na 22 weke van die swangerskap gebruik word.
Vitamiene. Dien vitamiene A, E en C toe. Hulle help bloeding stop en swangerskap bewaar. Ysterpreparate word voorgeskryf in die teenwoordigheid van bloedarmoede, wat bewys is van bloeding. Dit is nodig om gereeld bloedtoetse te neem om hemoglobienvlakke te monitor.
Die voorkoms van swangerskap is in elke geval individueel. Maar hoe meer bloeding en hoe langer die tydperk, hoe hoër is die waarskynlikheid van die mees onaangename gevolge.
Die basiese beginsels van die voorkoming van loslating sluit die volgende in:
deeglike voorbereiding vir swangerskap
behoorlike en gebalanseerde voeding
vermy stres, oorwerk,
dop en vergoeding van alle bestaande siektes,
gereelde ondersoeke by die ginekoloog,
nakoming van alle aanbevelings van die dokter.
Placentale abrupsie is 'n formidabele toestand gedurende swangerskap, wat die lewe van 'n vrou en 'n ontwikkelende baba kan in gevaar stel. Die taktiek van bestuur en prognose in sulke situasies hang grootliks af van die duur van swangerskap en die omvang van hematoom. Behandeling van plasentale abrupsie in die vroeë stadiums moet slegs onder die toesig van spesialiste in die hospitaal uitgevoer word.
Die plasenta is 'n unieke orgaan, dit word gevorm in die vroulike lyf en is slegs benodig tydens swangerskap. Dit het 'n ronde vorm, aan die kante afgeplat, en daarom dra dit die naam. Uit die Latynse "plasenta" word vertaal as "koek." Die naelstring vertrek van die middel van die orgaan.
Die tweede naam van die plasenta is "baba sitplek". Dit begin vanaf die derde week van swangerskap, en eindig week 12-13, maar die plasenta gaan voort tot aan die einde van die swangerskap, agtereenvolgens deur verskeie fases.
Die nasorg moet na die geboorte van die kind weggaan. As dit in die eerste trimester van die baarmoeder geskei word, is die diagnose "plasentale abrupsie in die vroeë stadiums". Behandeling in hierdie situasie moet dadelik begin.
Die plasenta het vier grade van volwassenheid:
Nul - tot 27-30 weke. Die gebruik van tabak en alkohol kan bydra tot die feit dat die eerste graad van volwassenheid vroeg kom.
Die eerste - van 30 tot 34 week. Gedurende hierdie tydperk stop dit groei, en begin verdik.
Die tweede - 34-37 week. Dit is die mees stabiele stadium.
Die derde - vanaf 37 weke. Vanaf hierdie punt begin die plasentale weefsel die proses van natuurlike veroudering. As dit vroeër begin, sal die kind minder van die nodige stowwe en suurstof ten volle kry. Dit kan lei tot die ontwikkeling van patologieë van die fetus en selfs die dood.
Oormatige diëte en gebrek aan gewig veroorsaak ook voortydige veroudering van die "kinderplek". Swangerskap is nie die tyd vir dieet nie.
Die plasenta bestaan ​​uit twee bloedsomloopstelsels wat nie meng nie, hulle word deur 'n membraan geskei, wat die plasentale versperring genoem word. Die kind se bloed sirkuleer deur die spesiale villi wat die hele "kinderplek" deurdring. Moederbloed spoel dit van buite, maar dra suurstof en voedingstowwe deur die vate oor. Die embrio pomp die koolstofdioksied en metaboliese produkte terug na die moeder. In die baarmoeder is dit nie maklik om asem te haal nie.
Die plasentale versperring dien as 'n filter vir stowwe uit die moederlike organisme. Hy spring nuttig, maar blokkeer diegene wat 'n kind kan benadeel. 'N Interessante kenmerk is dat die toksiene van die baba na die vrou oorgedra word, en in die teenoorgestelde rigting - byna geen.
Een van die belangrikste funksies van die nasorg is om hormone te produseer. Die geslagshormoon begin homself manifesteer wanneer die plasenta volledig gevorm is, dit is nodig om die swangerskap te handhaaf. Met sy verskyning val die bedreiging om 'n kind te verloor aansienlik, dokters hoef nie meer 'n vrou se hormone in te spuit nie.
Aanvanklik groei die nasorg vinniger as 'n baba. Teen die einde van die eerste trimester (14de week) weeg die embrio ongeveer 25 gram, en die "baba sitplek" is 'n paar keer groter. Teen die einde van die swangerskap kan die plasenta 'n massa van 500-600 gram bereik, en die omtrek is tot 18 cm.
Grade van erns
As die betrokke gebied groot is, kan plasentale abrupsie tot fetale dood lei. Weens die skeiding van weefsels word die bloedsirkulasie tussen die moeder en die kind versteur. Affilting het verskeie grade van erns:
Maklik - 'n klein plasentale abrupsie in die vroeë stadiums. Die uitgedrukte simptomatologie kan afwesig wees, dit is moontlik om dit slegs op te let wanneer dit gesien word.
Medium - vergesel van pynlike sensasies in die buik, die baarmoeder styf, bloeding word waargeneem.
Ernstige plasentale abrupsie in vroeë swangerskap. Simptome van 'n noodgeval word ook manifesteer deur bloeding van wisselende intensiteit. Daarbenewens, naarheid, braking, bewussynsverlies, onreëlmatige hartklop, asymmetriese posisie van die baarmoeder. Die verwerping van die plasenta op 1 / 3-1 / 2 lei tot fetale dood. Daar is ook 'n ernstige risiko vir die ma.
Weefselverwerping kan anders wees: 'n Klein aflos van die plasenta (in die vroeë stadiums van swangerskap kom dikwels voor) en voltooi die ontbinding van die "kinderplek". Met 'n totale letsel ontstaan ​​fetale dood.
Gedeeltelike onttrekking van die nasorg van die baarmoederwand word in 'n aparte deel van die orgaan waargeneem. Dit kan in grootte toeneem of dieselfde grootte bly gedurende swangerskap tydens trombose van baarmoedervate.
Daar is ook 'n streekkompartement van plasentale weefsel en sentraal. In laasgenoemde vorm is daar geen eksterne bloeding nie.
Daar moet kennis geneem word dat die plasenta gedurende die eerste ses weke van swangerskap nie so is nie. In baie vroeë terme word dit die chorion genoem en is dit om die hele gestasie sakkie geleë. As 'n reël lei chorioniese losbandigheid tot spontane miskraam.
Daar is baie redes vir plasentale abrupsie in vroeë swangerskap, soms tree hulle ook saam.
Patologiese veranderinge in die vate wat bloedsirkulasie tussen die baarmoeder en die plasenta benadeel. Hierdie afwykings kom voor by swanger vroue weens vetsug, diabetes, infeksieuse siektes van die niere, hipertensie. In patologie word die kapillêre broos en breekbaar, infarksies en trombose van die plasentale weefsel voorkom. As gevolg van swak kontak van die twee sirkulasiestelsels, versamel bloed tussen die wand van die baarmoeder en die plasenta om 'n hematoom te vorm. Die ophoping van bloed vererger die huidige kritiese situasie.
Inflammatoriese en patologiese prosesse in die baarmoeder, asook fibroïede, anomalie van die anatomie van die struktuur van die voortplantingsorgaan.
Die oorsaak van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap kan 'n ongesonde lewenstyl wees - rook, alkohol, ongebalanseerde voeding.
Abdominale trauma, val, kneusplekke en oormatige fisiese inspanning kan die loslating van die "kinderplek" beïnvloed.
Meervoudige aantal geboortes.
Kompliserende faktore, soos veelvuldige swangerskap, polihidramnios, kort naelstring, middeljarige moeder, baie aborsies voor hierdie swangerskap.
In seldsame gevalle is plasentale abrupsie moontlik in die vroeë stadiums as gevolg van 'n allergiese reaksie op die toediening van mediese middels of geskenkde bloed.
Rhesus-konflik van moeder en fetus.
In die vroeë stadiums manifesteer simptome van ligte plasentaanse aborsie hulself dikwels nie. 'N Vrou kan 'n pyn in die onderbuik voel, maar gee dit nie belang nie, aangesien dit die norm is.
Die gemiddelde graad word gekenmerk deur laer buikpyn (as 'n reël, hulle het 'n trekkarakter), onbeduidende bloedafskeidings. Op palpasie, die dokter detecteer uteriene hipertonus.
Erge patologie manifesteer in die vorm van simptome:
Erge abdominale pyn, hulle kan 'n ander karakter hê: van dowwe en seer tot akute. Sensasies gee aan die lies- of heuparea.
Verhoogde uteriene toon en sy asimmetriese ligging.
Bloeding kan intern en ekstern wees, sowel as gemeng. Die kleur van die afskeidings is van skarlaken tot donkerrooi, wat afhang van die duur van die patologie.
'N Kritieke toestand van 'n vrou is 'n daling in bloeddruk, 'n toename in hartklop en hartklop, bleekheid van die vel, duiseligheid, beswyking.
Suurstoftekort in die fetus, soos blyk uit die skending van sy hartaktiwiteit. Met 'n ernstige graad van plasentale abrupsie in die vroeë stadiums, kan die verlies van 'n kind 'n gevolg wees van hipoksie.
As ten minste een simptoom opgespoor word, word 'n onmiddellike mediese ondersoek vereis.
Soos reeds genoem, is die verwerping van plasentale weefsels in 'n ligte vorm moeilik visueel, dit kan slegs gesien word met 'n geskeduleerde ondersoek of na die geboorte van 'n kind en 'n "baba sitplek".
Met matige en ernstige patologie is dit makliker om te diagnoseer. Die dokter neem die algehele simptome en die toestand van die swanger vrou in ag. Vir betroubaarheid word 'n ginekologiese ondersoek met palpasie uitgevoer.
Ongeag die oorsaak van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap, moet die waarnemende ginekoloog die grootte van die gebied van verwerping bepaal, sowel as die lokalisering daarvan. Vir hierdie doel word 'n ultraklank aangewys.
Doppler sonografie sal bepaal of daar 'n steurnis in die beweging van bloed is deur die vate tussen die fetus en die moeder. Kardiotokografie word uitgevoer om die graad van fetale hipoksie te diagnoseer.
Behandeling van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap
Ten spyte van die skrikwekkende diagnose is verwerping van plasentale weefsel nie so gevaarlik as die area van die letsel nie baie groot is nie. Die belangrikste ding is om dit betyds te diagnoseer en behandeling te begin. Sorg moet word dat patologie nie vorder nie. Met die korrekte mediese ingryping wat betyds uitgevoer word, kan die swangerskap gehandhaaf word en die negatiewe gevolge vir die fetus word minimaal verminder.
As die fokus van loslating gedeeltelik is en die patologie nie vorder nie, word die vrou in die eerste trimester in die hospitaal geplaas. Die behandelende dokter voorskryf:
Bedrus Aangesien die oorsake van plasentale abrupsie in die vroeë stadiums fisiese oefening kan wees, is dit belangrik dat die pasiënt volledige rus verseker. Dit is ook nodig om die impak, stres en sterk emosionele indrukke te beperk.
Sekslewe met hierdie patologie in die eerste trimester van swangerskap word nie aanbeveel nie.
Dwelms wat bloedverlies stop ("Vikasol").
Voorbereiding teen bloedarmoede (vergoeding vir ystertekort). Produkte wat hemoglobienvlakke verhoog, sal ook help.
Medisyne wat die baarmoeder se toon verminder om die baarmoeder, antispasmodika ("Papaverin") te verminder. Daarbenewens, moet u 'n oplossing van magnesiumsulfaat in die vorm van druppels of inspuitings voorskryf.
Medikasie om pyn te verlig.
Maak seker dat jy 'n dieet aanstel. Produkte wat die baarmoeder kan bring (sjokolade, pittige geregte, speserye) word uitgesluit van die dieet van 'n swanger vrou.
Nodig beheer stoel swanger. Sy moet nie hardlywig wees nie. Die daad van ontlasting moet maklik uitgevoer word, sonder sterk spanning en pogings.
As die verwerping in die derde trimester van swangerskap begin het, word die bewaring gewoonlik nie beoefen nie. Met dien verstande dat die vrou gereed is om selfstandig te wees, en haar geboortekanaal in die aktiewe fase ingegaan het, word die amniotiese blaas gebars. Daarna begin gereelde gevegte. Die proses vind plaas onder die noukeurige beheer van hartmonitors.
'N Vrou wat nie alleen in staat is om geboorte te gee nie, kry 'n keisersnee. In ernstige gevalle (met interne bloeding), sal stimulasie op enige stadium van die fetus uitgevoer word. Wanneer die kop van die kind reeds in die smal deel van die pelvis van die vrou in kraam is, word spesiale verlosingspennetjies gebruik. Wanneer die plasenta verwerp word, sal vertraging tot die dood van die kind lei, dus moet hy gehelp word om vinniger na die wêreld te kom.
Nadat u die baba en die "baba stoel" verwyder het, moet u seker maak dat daar geen bloedklonte is nie. Veranderinge in die uteriene myometrium kan lei tot die verwydering daarvan.
Aan die einde van die prosedure word medikasie wat bloedverlies voorkom, pynstillers voorgeskryf. Indien nodig, het die vrou voorskoolse terapie voorgeskryf.
Gevolge van patologie
'N Ligte vorm van verwerping van plasentale weefsel met 'n tydige diagnose en behoorlike behandeling kan sonder gevolge doen. Placental abrupsie (in die vroeë stadiums) van 'n gemiddelde graad in die helfte van die gevalle eindig met die dood van die fetus. Met 'n ernstige vorm van die patologie oorleef die kind nie. Daar is 'n ernstige risiko vir die moeder.
Die gevolge vir 'n swanger vrou kan dodelik wees. Die ontwikkeling van swaar bloeding lei tot die vorming van 'n hematoom agter die baarmoeder. Hierdie verskynsel heet Kuveler's baarmoeder (na die Franse ginekoloog, wat dit eers beskryf het). In ernstige gevalle, om die pasiënt se lewe te red, moet dokters hierdie orrel verwyder. So, die ontwikkeling van verwerping van die plasenta kan 'n vrou van voortplantingsfunksie ontneem.
Groot bloedverlies lei tot bloedarmoede en die ontwikkeling van trombohemorragiese sindroom. Terselfdertyd kan hierdie faktore dodelik vir 'n vrou wees.
Die ergste variant van die gevolge van plasentale abrupsie in die vroeë swangerskap vir die embrio is sy dood. Dit vind plaas wanneer die verwerping die drumpel van 1/3 oorskry. As hierdie losbandigheid in die laaste weke van swangerskap voorkom, kan 'n noodgeboorte die baba red. Die baba sal vroegtydig gebore word, wat 'n rehabilitasieperiode impliseer.
As die afskeiding lig of matig was en dit nie vorder nie, kan die vrou die swangerskap onder die voorwaarde van volledige mediese beheer dra.
Verwerping van enige graad word vergesel deur fetale hipoksie, aangesien die kind minder suurstof en voedingstowwe vanaf die moeder deur die vate ontvang. Met die verwerping van 1/4 van die fetus word die aanvanklike stadium van hipoksie gediagnoseer. Met loslating van 1/4 tot 1/3 - 'n ernstige stadium van suurstofhongersnood. Hierdie toestand sal die gesondheid van die pasgebore en die ontwikkeling daarvan verder beïnvloed. Die baba deur sy kinderjare sal deur 'n neuroloog gemonitor moet word.
Daar is baie berigte van vroue oor plaagontsteking in vroeë swangerskap. Verwerping van die "baba sitplek" voor natuurlike bevalling is een van die mees algemene bedreigings van swangerskap en oorsake van fetale verlies. Dus, indien enige simptome van hierdie patologie voorkom, sal die ginekoloog die vrou dadelik na die hospitaal verwys.
Wat sê dokters oor plasentale abrupsie in vroeë swangerskap? Resensies laat ons toe om die gevolgtrekking te maak dat die sagte stadium van patologie in beginsel 'n algemene verskynsel is wat maklik vir terapie toeganklik is.
Die belangrikste ding is om kalm te bly en volg al die aanbevelings van 'n verloskundige-ginekoloog.
Ernstige patologie is krities. In hierdie geval, in 'n seldsame geval, is dit moontlik om swangerskap in stand te hou. In hierdie situasie veg dokters hoofsaaklik vir die gesondheid en lewe van vroue.
Dames wat in die eerste trimester verwerping van plasentale weefsel het, het gesê dat al die gelyste simptome selde ervaar word. Soos u kan sien, is dit soms beter om op u eie intuïtie staat te maak en om veilig te wees.
Eintlik voel almal pyn in die onderbuik en bloedige ontslag. In sommige was hulle beduidend, net in ander het hulle gesmeer.
Baie vroue beveel aan om nie daarop te hou om swangerskap te bewaar indien daar ernstige bloeding is nie, aangesien hulle glo dat daar geen waarborg is dat die baba sonder abnormaliteite gebore sal word nie.
Ook, vroue en dokters adviseer na 'n miskraam (indien dit gebeur) om nie weer dadelik weer dadelik te word nie. Dit is nodig om tyd aan die liggaam en die baarmoeder te gee om te herstel, sodat 'n tweede miskraam nie voorkom nie.
Is dit moontlik om die ontwikkeling van patologie te voorkom
Swanger vroue wat gehoor het van die risiko van plasentale abrupsie, probeer om hierdie moeilikheid te vermy. Ongelukkig gebeur dit soms selfs met absoluut gesonde mense.
Om die waarskynlikheid van vroeë detachering te verminder, word vroue aangemoedig om 'n swangerskap te beplan. Tot hiertoe moet jy alle slegte gewoontes ophou en oorskakel na 'n gebalanseerde dieet.
Voor die swanger moet 'n meisie 'n volledige mediese ondersoek ondergaan om die siekte te identifiseer. As daar afwykings van gesondheid van die norm is, word dit aanbeveel om eers behandel te word. As die siekte chronies is en nie op terapie reageer nie, moet die vrou tydens die hele swangerskap onder die beheer van 'n spesialis wees.
Dit is onmoontlik om verwerping te voorspel, indien die oorsaak van plasentale abrupsie in die vroeë tydperk besering of 'n val was. 'N Mens kan net aanbeveel om nie op plekke te wees waar baie mense ophoop nie, om gladde en moeilike areas te vermy, om nie eensgesind te gaan nie, as daar 'n waarskynlikheid van beswyk of skielike spierswakheid is. Jy kan nie lang reise, veral veldry, maak nie. Ook kan jy die liggaam nie blootstel aan vibrasies en skerp bewegings, byvoorbeeld om besienswaardighede, waterpark en ander soortgelyke vermaaklikheidsentra te besoek nie.
Dikke mense van 'n vrou in 'n interessante posisie moet haar beskerm teen stres en sterk emosionele onrus.
In die geval van 'n "kinderplek" voor die sperdatum, is dit belangrik om nie paniekerig te raak nie, maar dadelik om gekwalifiseerde hulp te soek. Die moderne vlak van medisyne laat jou toe om die fetus te red.
Wat is gevaarlike plasentale abrupsie?
Daar moet kennis geneem word dat gedeeltelike loslating lei tot die voorkoms van 'n miskraam, terwyl volledige afskeiding 'n noodsaaklike aborsie aandui. Verder, by sommige swanger vroue is dit byna onmoontlik om die vorming van losbandigheid te bepaal, aangesien dit sonder tipiese simptome voorkom. In hierdie geval is 'n ultraklank nodig. Maar in die meeste gevalle word dit gepaard met 'n aantal simptome. Die mees onaangename van hulle - pynlike ontslag (soms is hulle bloedige).
In die vroeë stadium van die afskeiding van die eiersel bly 'n kans om die swangerskap te red. Dit is moontlik selfs met die voorkoms van bloeding. Dit is egter slegs moontlik as u na 'n spesialis vir hulp betyds geraak het. Voor die dokter se aankoms moet jy op jou rug lê, sonder medikasie sonder die dokter se instruksies. In die meeste gevalle besluit die dokter oor die hospitalisasie van die vrou. Dit word gedoen om die vrugte te red. Maar in sommige gevalle verlaat die dokter nog steeds die siek vrou by die huis, op voorwaarde dat sy bedrus sal nakom.
Spesifieke aandag moet gegee word aan die identifisering van moontlike risiko's wat voortydige losmaak van die koring aandui. Dit is baie belangrik om dit tydens vroeë swangerskap te bepaal, want in hierdie geval is daar steeds kanse om die fetus te red. Om plaaskloppie te identifiseer, moet 'n omvattende ondersoek en, indien nodig, behandeling uitgevoer word.
Vorms van premature plasentale abrupsie
Daar is drie vorme van voortydige afskeiding van die plasenta, wat die erns van die mediese saak aandui:
Die ligte vorm het in die meeste gevalle geen verband met enige simptome nie. Daarom word loslating slegs bepaal tydens die verloop van ultraklank. Selfs dit kan reeds aan die einde van die aflewering geïdentifiseer word. Teen hierdie tyd word die ma se plasenta bedek met klein bloedklonte wat klein ingewande in die plasenta invul.
Die gemiddelde vorm van die erns van afskilfering word alreeds gepaard met 'n paar simptome. Die eerste is 'n skerp pyn in die buik en 'n klein bloedontlading van die baarmoeder. Bloedafvoer verskyn nie in alle gevalle nie, dit hang alles af van die geval. Simptome sluit in baarmoederstres, wat deur palpasie bepaal word.
'N Ernstige vorm kan onmiddellik met verskeie simptome verskyn, insluitend:
algemene swakheid van die liggaam
bleek van die vel.
Ondersoek van die baarmoeder sal help om die mate van spanning en asymmetrie van die vorm te bepaal - dit gebeur slegs in ernstige vorms van loslating. Ook soms is daar 'n ruptuur van die baarmoederwande.
Watter simptome word gepaard met plasentale abrupsie?
Die manifestasie van simptome sal afhang van die kompleksiteit van die saak. Hoe slegter die kliniese prentjie, hoe sterker het die losbandigheid plaasgevind. Maar dit word nie in alle gevalle waargeneem nie. Soos vroeër opgemerk, kan loslating soms sonder enige tipiese simptome voorkom. In hierdie geval kan slegs 'n ultraklank help om flak te detecteer.
As 'n swanger vrou in staat was om verdagte simptome van plasentale abrupsie te identifiseer en op te spoor, is dit nodig om so spoedig moontlik na die hospitaal te gaan vir die hulp van spesialiste. In hierdie geval kan jy nog swangerskap red.
Na toelating tot die hospitaal word gespesialiseerde dokters na die werk geneem. Hulle kies ook verdere taktiek. Soms word die pasiënt vrygestel vir tuisbehandeling, maar in die meeste gevalle word hulle vir verdere waarneming gehuisves. In so 'n omgewing kan dokters vinnig gekwalifiseerde hulp verskaf indien nodig.
Korrekte diagnose van die siekte
Uitmenging van die plasenta in vroeë swangerskap kan steeds genees word sonder om die gesondheid van die ongebore kind te benadeel. Daarom word diagnose as uiters belangrik beskou, sowel as tydige behandeling. Diagnostiek van hoë gehalte word uitgevoer met behulp van ultraklank. Dit sal die retroplasente hematoom opspoor en bepaal. Dikwels word dit gepaard met skade aan die plasentale weefsel. Soms kan klein bloedklonte agter die plasenta ontstaan.
Ongelukkig is dit nie altyd moontlik om retroplasentale hematoom op te spoor nie. Verder, in die vroeë stadium van plasentale abrupsie. Daarom word die diagnose uitgevoer volgens 'n spesiale metode, die metode van uitsluiting van siektes met soortgelyke simptome. Diagnostiek word uitgevoer volgens sekere parameters, insluitend:
die normale vlak van ontwikkeling van die fetus word ontwrig,
die voorkoms van bloeding of die vorming van ontslag met die teenwoordigheid van bloed,
Vir die ondersoek van variasies van vermeende siektes tydens die volgende ginekologiese ondersoek, word die serviks spesiale aandag gegee. Die oorsaak van die bloeding moet geïdentifiseer word, aangesien daar baie van hulle mag wees. Begin met skade aan die geslagsdele, en eindig met die gewone infeksie. Dan is dit nodig om 'n volledige diagnose van die vrou te doen om haar algemene gesondheid te bepaal. Eers nadat die dokter die pasiënt se gesondheid deeglik ondersoek het, kan hy die ware oorsaak van chorioniese loslating bepaal.
Hoe om plasentale abrupsie te behandel
As daar selfs geringe bloeding voorkom, moet die vrou die dokter skakel. Dit is kategories ongewenst om selfgekose dwelms vir behandeling te neem. Eers nadat die dokter al die risikofaktore vir plasentale abrupsie tydens die ondersoek bepaal het, kan u behandeling begin om die fetus te bewaar.
Behandeling sal direk afhang van die duur van die swangerskap en die pasiënt se toestand. Vir elke vrou word die behandelingskompleks individueel gekies. Dit beteken dat die behandeling in verskillende gevalle kan verskil.
Vir die behandeling van vroue met ligte of matige losbandigheid aangestel:
stilstaande modus: die pasiënt moet gaan lê en nie fisies aktief wees nie,
medikasie vir bloedstolling (Ditsinon of Vikasol),
tokolitiese middel om uteriene sametrekking te voorkom (Metacin, Papaverin),
periodieke inspeksie deur ultraklank,
hormoonterapie indien nodig. Dit word uitgevoer as die oorsaak van verskuiwing van die plasenta krities die inhoud van progesteroon in die bloed geword het. In sulke gevalle word Duphaston of Utrogestan aangestel.
Indien nodig word die swanger vrou onmiddellik in die hospitaal opgeneem. Slegs deur hospitaal te word, kan die gevolge voorkom word.
Voorkoming van peeling
Voorkoming van voortydige ontruiming van die plasenta is baie belangrik, want dit is die enigste manier om jou kind te red van die dreigende dood. Eerstens is dit nodig om alle waargenome risikofaktore uit te skakel:
beheer van bloeddrukvlakke
uitskakeling van infeksies.
Slegs versigtige voorbereiding sal help om die risiko van komplikasies te verminder. Baie kenners beveel aan dat daaglikse foliensuur (0,5-0,7 gram per dag) geneem word.
Moenie vergeet van 'n ander belangrike punt nie - dit is 'n gereelde konsultasie met die behandelende dokter. Dit is immers presies die tyd wat begin met behandeling, om die moontlike gevolge van plasentale abrupsie te vermy.
Placenta vorming en funksie tydens swangerskap
Die plasenta, baba sitplek of nasorg is 'n orgaan wat in die baarmoederholte vorm tydens die vrou wat 'n kind dra. Hy is die skakel tussen ma en baba. Die betekenis van die plasenta is moeilik om te oorskat, omdat dit verantwoordelik is vir alle biologiese prosesse wat die bestaan ​​van die fetus verseker. Enige afwykings van die norm van hierdie liggaam kan die baba se dood veroorsaak.
Die belangrikste plasentale funksies sluit in:
Gas ruil Soos alle lewende dinge, het die fetus suurstof nodig. Dit betree die baba se bloed uit moederbloed, en dit gebeur deur die plasenta. Koolstofdioksied word ook deur die plasenta vrygestel. Probleme met hierdie organe veroorsaak 'n oortreding van hierdie prosesse.
Voeding en ekskresie. Die vrugte ontwikkel normaalweg wanneer dit voorsien word van voedingstowwe, vitamiene en water. Sonder 'n na-geboorte kan hy hulle eenvoudig nie ontvang nie. Daarbenewens is hy verantwoordelik vir die uitskeiding van afvalprodukte van die krummels.
Hormoonproduksie. Placentale orgaan speel in sekere mate die rol van die endokriene klier, wat die produksie van die meeste hormone wat nodig is vir die normale verloop van die swangerskap, uitvoer.
Beskerming. Baba sitplek dien as 'n immunologiese versperring vir die baba.
Wanneer word die plasenta normaalweg van die baarmoederwand afgeskei?
Aan die begin van die swangerskap word die funksies van lewensondersteuning en ontwikkeling van die kind voor die vorming van die plasenta uitgevoer deur die chorion. Dit word stewig vasgehou as gevolg van die feit dat die baarmoeder druk daarop uitoefen en die eier van die binnekant. Daarna sal die embrio aan die baarmoeder geheg word, en 'n plasenta sal op die plek van aanhegting vorm. Gewoonlik word hierdie gedeelte van die baarmoedermuur feitlik nie aan kontraksies onderwerp nie, wanneer die baarmoederkontraksies begin. As gevolg hiervan is premature plasentale abrupsie skaars.
As die swangerskap verloop sonder ernstige afwykings of komplikasies, vind die plasentaafskeiding plaas na aflewering, wanneer die fetus reeds uit is. As die plasenta voor die geboorte van die baba van die endometrium wegbeweeg het, is dit 'n kwessie van voortydige afskeiding van 'n normaal geleë plasenta - PONRP. Dit gebeur voor die geboorte - in die vroeë en laat tye - of plaasvind gedurende hulle.
Oorsake van voortydige ontbinding van die kind se perseel
Depletie van die plasenta word sy gedeeltelike of volledige afskeiding van die slymvlies van die baarmoeder genoem, wat ontwrigting in sy funksionering of die volledige beëindiging van die orgaan veroorsaak. Daar is drie grade van premature plasentale abrupsie:
Effense aflos - minder as 1/3. Die kanse om die baba te hou en gewoonlik die swangerskap te lewer, bly hoog.
Afskeiding met 50%. As gevolg van sulke verwerping van die koring ontwikkel fetale hipoksie, wat op sigself gevaarlik is en die oorsaak van die dood van die krummels kan wees.
Volledige afskeiding. Die vrugte vergaan.
Die redes vir premature plasentale abrupsie kan 'n verskeidenheid faktore wees, en soms om uit te vind waarom dit gebeur het, is 'n moeilike taak. Placental abrupsie word veroorsaak deur:
probleme met vate wat veroorsaak word deur laat gestose of hipertensie,
trauma aan die maag as gevolg van 'n blaas
chroniese siektes van die endokriene stelsel, soos diabetes.
Met normale plek
Die manier waarop die baba sitplek geleë is, kan ook sy voortydige ontslag beïnvloed. Dit is egter nie ongewoon wanneer voortydige afskeiding van die normaal geleë plasenta (PONRP) voorkom nie. Sulke redes vir verwerping sluit in:
Die ouderdom van die ma is ouer as 35, wanneer dit moontlik is om 'n addisionele klein plasentale deel te vorm, wat maklik afgesny kan word by aflewering, waarna volledige aflos plaasvind,
patologieë in die baarmoederstruktuur, wat abnormaliteite, synechiae, hipoplasia, servikale mislukking, komplikasies insluit na aborsies en operasies, adenomyose,
hormonale ontwrigting as gevolg van wanfunksie van die eierstokke of nasate,
keisersnee in die geskiedenis.
Met abnormale aanhegting
Baie faktore kan ontlasting van 'n normaal geleë plasenta uitlok, alhoewel dit in die algemeen net 0,1% -0,3% van die verwagte moeders in die gesig staar. Nog 'n belangrike oorsaak van chorioniese loslating kan 'n anomalie wees in sy struktuur, aanhegting, ontwikkeling, sowel as die verkeerde ligging van die plasentale orgaan self.
Byvoorbeeld, in die geval van swangerskap na 'n keisersnit, kan die baba sitplek by die plek van die postoperatiewe litteken aangeheg word. Dit verhoog die risiko van plasentale abrupsie, wat tot 8-9 maande swangerskap kan bedreig.
Die tweede voorbeeld van anomale ligging is die aanhangsel in die gebied van die myoma node. Die weefsels is baie digter as die baarmoedermure, wat die plasentale hechting minderwaardig maak.
Swangerskap prognose in geval van plasentale abrupsie, behandeling
Met beduidende of herhaalde verwerping sal die fetus nie werk nie. Behandeling met die behoud van swangerskap is slegs moontlik met klein areas van losstaande plasentale weefsel. 'N Vrou is voorgeskrewe bedrus en sekere medisyne. Gewoonlik voorgeskryf:
Dwelms wat stop bloeding. Hul gebruik is relevant in die teenwoordigheid van beduidende bloedverlies.
Teenspasmamiddels. Elimineer pyn en verminder die baarmoeder se baarmoeder.
Analoë van hormone van die corpus luteum. Dra by tot 'n afname in die baarmoeder toon.
Dwelms wat yster bevat. Herstel sy tekort in die liggaam as gevolg van bloedverlies, voorkom die ontwikkeling van bloedarmoede.
Progesteroon. Byvoorbeeld, Duphaston, Utrozhestan. Stop die proses PONRP.
Dwelms wat bloedvloei in die plasenta verbeter en sodoende die vorming van bloedklonte voorkom.
In die vroeë stadiums (tot 9-13 weke)
Die minste gevaarlike vir die moeder en baba word in die vroeë stadiums tot die 13de week beskou as 'n effense afskeiding van die plasenta, sonder uitgesproke manifestasies in die vorm van ernstige pyn, bloeding en hipoksie van die fetus. Diagnostiese patologie tydens ultraklank.
Die mees algemene faktor wat die vroeë swangerskap in die vroeë swangerskap veroorsaak, is 'n retroplasentale hematoom, wat maklik deur middel van ultraklank gemeet kan word. Dit is die hoof simptoom van probleme met endometrium in die vroeë stadium van swangerskap. Simptome in die vorm van bruin ontlading op hierdie stadium van voortydige afskeiding van die plasenta verskyn nie.
Die voorspelling en simptome van plasentale abrupsie in die tweede trimester lyk nie so bemoedigend nie, en baie hang af van die duur van swangerskap. In die eerste helfte van die tweede trimester groei die plasentale orgaan steeds, wat kan kompenseer vir die gevolge van patologie, maar op 'n latere datum, dit is die maand op die sesde, kan 'n keisersnee reeds vereis word.
Kenmerkende tekens van plasentale abrupsie is:
spanning en hoë toon van die baarmoeder spiere,
verhoogde aktiwiteit van fetale bewegings as gevolg van die aanvang van hipoksie.
Die optrede van dokters word grootliks bepaal deur die tydperk van swangerskap, die toestand van moeder en fetus, die erns van simptome, dit is die oorvloed van bruin ontslag. Helaas, met die vinnige ontwikkeling van die patologiese proses, is dit onmoontlik om die baba te red selfs met die hulp van dwelmbehandeling of operasie.
Simptome van plasentale aborsie is:
spanning en seerheid van die baarmoeder,
groot bruin ontlading.
Die enigste oplossing is noodlewering, gewoonlik operasioneel. As die losbandigheid onbeduidend is en nie vorder nie, en die bloeding klein of afwesig is, is dit moontlik dat die baba voor die voorgeskrewe tyd gedra word, maar slegs in stilstaande toestande.
Die taktiek van bevalling in die vroeë plasentale abrupsie (voor die geboorte van die kind)
Die ontslag van die plasentale plek vind ook direk plaas tydens die bevalling. Dit is wat gebeur wanneer die eerste kind uit tweeling gebore word of die werksaamheid met afwykings gaan. Met 'n effense marginale afskeiding van die plasenta, wanneer die toestand van die vrou en fetus bevredigend bly en die baarmoeder van die baarmoeder normaal is, kan u natuurlike geboorte lei met konstante monitering van die toestand van die fetus (deur middel van CTG) en die druk van die vrou.
Met die hulp van amniotomie verminder bloeding en versnel die proses van bevalling. Gedurende die hele afleweringsproses monitor die dokter die baba se hartklop en baarmoeder kontraktiele aktiwiteit. Daarbenewens kan toegewys word aan die kateterisering van die sentrale ader- en infusieterapie. Epidurale narkose is ook relevant. Na die voorkoms van die kop word oksitosien gebruik om uteriene kontraksies te versterk en die bloedingskrag te verminder.
Die taktiek van die bevalling in die geval van die progressiewe ontslag van 'n kind se plek word bepaal deur hoe ver die kind beweeg het. As dit die uitgang self bereik, word die verlosingspennetjies by die vooraanbieding gebruik, en tydens die pelviese ekstraksie van die fetus vir die bekken einde word uitgevoer. Andersins, wanneer die fetus nog in 'n wye deel van die bekkenholte en bo is, is 'n nood keisersnee nodig.
Is dit moontlik om premature skeiding van die kinders se plek te voorkom?
Swangerskap is soms ingewikkeld PONRP, en dit kan enige tyd voor aflewering gebeur. Die ontbinding van die kind se werf van die endometrium bedreig die hartseerste gevolge. Daarom soek vroue maniere om patologie te voorkom. Helaas, aangesien dit baie moeilik is om die bron van die probleem te bepaal, is daar tans geen spesifieke voorkomende maatreëls nie. U kan probeer om die risiko's van die ontwikkeling van die patologiese proses te verminder deur hierdie riglyne te volg:
Ondergaan 'n volledige ondersoek tydens die beplanningsfase van swangerskap. Dit sal help om bestaande siektes te identifiseer en uit te skakel, selfs voor bevrugting.
Besoek die dokter gereeld wanneer u 'n baba dra.
Neem slegs medikasie na oorlegpleging met die dokter.
Lei 'n gesonde leefstyl. Gee alkohol en rook, vermy beserings en stresvolle situasies, loop gereeld in die vars lug, eet reg.
Placenta: konsep, funksies, moontlike probleme
Na bevrugting begin 'n bevrugte eier om te vorm. Dit is vas aan die wand van die baarmoeder en groei voortdurend. Op hierdie stadium verskyn die chorion. Hierdie dut, die oppervlak van die vrugte skeur. Deur die uitgroei van die koring kom klein vate deur, waardeur penetrasie in die binnekant van die baarmoeder en fiksasie daarin voorkom. Chorionic villi buite is ondergedompel in bloed. So 'n stelsel stel die fetus in staat om suurstof, voedingstowwe te verkry en koolstofdioksied en afvalprodukte te gee.
Die plasenta word gevorm gedurende die eerste 12 weke van swangerskap. Verder volg sy volgehoue ​​groei. Teen 34 weke, die kinders se plek bereik sy grense en begin ouderdom. Dit is 'n natuurlike proses waarin vier stadiums onderskei kan word:
Bly op tot 27-30 weke,
aktiewe groei vanaf 27-34 week,
die vervaldatum, wat 34-39 weke dek,
Veroudering vanaf week 37 en voor aflewering.
Ontwrigting van veroudering
Soms gebeur die veroudering van die plasenta vroegtydig. Dit kan veroorsaak word deur eienaardighede van 'n vrou se liggaam of 'n aantal patologieë:
sterk giftose van die tweede helfte van die kwartaal,
toksiese stowwe en mediese preparate
alkohol, tabak, dwelms,
ongesonde dieet of dieet
aborsies en die gevolge van vorige ernstige geboorte,
infeksies in die baarmoeder.
Vroeë volwassenheid van die plasenta tydens swangerskap lei tot suurstofhongersing van die fetus en die gebrek aan voedingstowwe. Hy kan gewig verloor, verkeerd ontwikkel en ongesond gebore word. Om ernstige gevolge te vermy, moet u gereeld deur 'n dokter gemoniteer word, 'n kursus behandel word.
Wat is 'n loslating?
Die loslating van 'n kind se plek is sy skeiding van die binneste oppervlak van die baarmoeder. Dit kan gedeeltelik of volledig wees. Die gevolglike leegte is gevul met bloed wat die chorion verder afstoot. Die skeidingsproses moet plaasvind tydens die bevalling, maar dit kan ook voortydig wees. Chorion loslating in vroeë swangerskap is gevaarlik vir die kind, aangesien dit hom sonder suurstof en voordelige voedingstowwe kan verlaat.
Grade van ontbinding van 'n kind se plek:
Die ontslagarea is minder as 1/3, wat nie die kind benadeel nie, kan vergoed word deur die groei. Swangerskap stoor en gaan voort.
Afskeiding met die helfte kan veroorsaak dat die fetus van suurstofhongersnood sterf.
Volledige. Byna altyd dra die dood van die baba.
Laasgenoemde eindig in miskraam, en die eerste twee word toegeskryf aan die gevaar van spontane aborsie.
Waarom word die korium afgekeur?
Volgens statistieke word 0.4-1.4% van swanger vroue gekonfronteer met die probleem van voortydige verwerping van die kinders se plek. Dit kan plaasvind in die eerste of tweede generiese periode, maar laasgenoemde verteenwoordig die grootste gevaar. Onder die oorsake van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap kan geïdentifiseer word:
vrou se ouderdom
die teenwoordigheid van verslawings,
'n groot aantal geboortes
infeksie of inflammasie in die baarmoeder,
allergies vir medikasie,
patologie van die baarmoeder of plasenta,
lang tydperk van onvrugbaarheid voor bevrugting.
Simptome van voortydige verwerping
Die hoof tekens van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap:
Bloeding - is ekstern of intern. As daar 'n skeiding by die rande was, verskyn daar 'n bruin kleur uit die vagina. Interne bloeding is moeiliker om op te spoor. Dit vind plaas wanneer die sentrale losmaak van die kinderplek, wanneer die rande aangeheg bly, en vloeistof in die gevolglike ruimte ophoop. 'N dringende chirurgiese ingryping is nodig (soms met die volledige verwydering van die baarmoeder). Dit gaan oor die redding van die ma. Die vrugte oorleef gewoonlik nie.
Mild, pynlike pyn wat veroorsaak word deur verhoogde uterus toon. Mag aan die lies- of dupergebied gee en 'n duidelike teken wees van interne bloeding.
Versteuring in fetale hart aktiwiteit. Die toestand sal beïnvloed word deur die verlies van bloed deur die moeder en die hoeveelheid losbandigheid. Mislukking sal reeds voorkom by die afvoer van 1/4 van die area van die kinders se plek. Erge suurstofhongersiekte kom voor by 1/3, waarna die dood kan voorkom. As die helfte van die plasenta vertrek het, sal die swangerskap onmoontlik wees om te red.
Naarheid, braking, duiseligheid, angs.
Diagnose van die toestand van die plasenta
Diagnose van verwerping van die plasenta in vroeë swangerskap is moontlik tydens die ultraklank. Hierdie prosedure stel u in staat om retro-plasentaale hematoom te identifiseer, vergesel van vernietigde of onderdrukte weefsels. In die vroeë stadiums van die neoplasma mag dit nog nie wees nie. Diagnose word uitgevoer deur siektes met soortgelyke simptome uit te sluit. Wanneer die plasenta verwerp word, kan 'n ultraklankskandering bloedklonte agter dit opspoor. 'N noukeurige ondersoek van die vagina, die serviks om hul skade uit te sluit, die teenwoordigheid van infeksies, gewasse en ander abnormaliteite.
Voorspellings by die vertrek van die kinders se plek
So 'n patologie is nie ongewoon nie. Spoedige en gekwalifiseerde behandeling kan die gevolge daarvan voorkom. Tydige opsporing van die probleem en aksie neem jou toe om die proses te stop en 'n positiewe voorspelling van die loop van swangerskap in die toekoms te gee.
Die vraag na die behandeling van die loslating van 'n kind se plek is nie 'n maklike taak nie. Dikwels is dit nodig om operatiewe resolusie te kies. Daarbenewens beheerde bloedstolling. Dit is belangrik om die skok van 'n vrou te hanteer en om bloedverlies te maak.
Doel van behandeling van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap en verder hang af van verskeie faktore:
algemene toestand van 'n vrou en kind,
trimester van swangerskap of geboorte,
Operatiewe aflewering kan vervang word met behandeling indien:
swangerskapstydperk is minder as 36 weke,
'n klein area van loslating en daar is geen progressie van die proses nie,
beëindiging van ontslag of klein volumes
geen tekens van 'n gebrek aan suurstof vir die kind nie,
welsyn swanger en hospitaal bly.
Dokters voorskryf verpligte bedrus vir die verwagte moeder, gereelde ultraklank, en dopometrie en kardiotokografie. Haar toestand moet streng beheer word. Laboratorium bloedtoetse vir stolling.
Vir behandeling, kan medisyne van antispasmodiese aksie (No-shpa, Papaverin), hemostatiese (Vikasol), antinemiese (met 'n hoë konsentrasie yster) en gerig word op uterus ontspanning gebruik word. In teenwoordigheid van ander siektes of komplikasies word bykomende terapie ook voorgeskryf.
'N Operatiewe aflewering kan voorgeskryf word as spotting op waarneming in 'n hospitaal verskyn. Dit is 'n teken van vooruitgang in plasentale abrupsie. In die latere tydperke word die nood keisersnee meestal gebruik. Maar natuurlike bevalling kan ook gestimuleer word. Die besluit word geneem op grond van die toestand van die moeder en baba.
Chirurgie vind plaas onder die voortdurende toesig van dokters vir die toestand van die kind se hartstelsel. Natuurlike bevalling sal vereis dat die baarmoederholte met die hand verpligtend ondersoek word na voltooiing. Vir keisersnee word die toestand ook geëvalueer. As die spierlaag versadig is met bloed, moet die baarmoeder heeltemal verwyder word om verdere bloeding te vermy.
Voorkomende maatreëls vir die verskuiwing van die plasenta
Spesifieke maatreëls om die patologie van die kinders se plek vandag te voorkom bestaan ​​nie. Dit is as gevolg van die gebrek aan bevestigde oorsake van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap. Weerspieël slegs 'n aantal faktore wat 'n vrou aan die voorkoms van sulke oortredings kan voorspel.
Gewoonlik voorkom voorkoming in:
gereelde besoeke aan die dokter en die slaag van die vereiste eksamens,
tydige aflewering van alle toetse,
goeie en gebalanseerde voeding
voorkoming van moontlike beserings,
genoeg stap in die lug,
Die ontvangs van enige medikasie moet streng wees met die aanstelling van 'n dokter en slegs wanneer dit absoluut noodsaaklik is. Behandeling van chroniese siektes kan beskou word as voorkoming van die voorkoms van komplikasies en die verskuiwing van die kinders se plek.
Volgende swangerskappe: sal daar 'n herhaling wees?
Vir vroue wat vroeë swangerskap 'n plasentale abrups gehad het, is daar 'n hoë waarskynlikheid dat die situasie in die toekoms sal herhaal. Ongeveer 25% van die gevalle eindig ook. Medisyne kan nie die moontlikheid van verskuiwing van die kinders se plek gedurende die volgende swangerskappe heeltemal uitsluit nie. U kan egter probeer om die herhaling van oortredings te voorkom. Om dit te doen, is dit die moeite werd om te voldoen aan bogenoemde voorkomende maatreëls om alle risikofaktore te verminder.
Die vertrek van 'n kinderstoel is 'n ernstige en gevaarlike patologie vir 'n swanger vrou en haar kind. Baie vroue sien dit. Dit is belangrik om dadelik hulp te soek indien enige ontstellende simptome voorkom. As daar geen bedreiging vir lewe en gesondheid is nie, sal die swangerskap voortduur, maar onder meer noukeurige beheer, waarskynlik in die hospitaal. Die progressie van patologie in die latere stadiums benodig operatiewe aflewering. Volgens die toestand van moeder en baba kan die stimulering van vaginale aflewering of keisersnee gekies word. As jy nie genoeg aandag gee aan die peeling van die kinders se plek nie, sal die gevolge ernstig en onomkeerbaar wees. In die vroeë stadiums sal alles in die miskraam eindig.
Sorg vir jouself en jou kind! Moenie versuim om na die dokter te gaan nie!
Die plasenta speel 'n groot rol in die ontwikkeling van die kind en vervul baie belangrike pligte:
Krag. Dit is bekend aan enige vrou. Dit is deur die plasenta dat die baba al die nodige voedingstowwe van die moeder se liggaam ontvang.
Isolasie. Van die begin van die vorming vind verskeie metaboliese prosesse plaas in die kinders se organisme. Resterende afvalprodukte moet van die kind se liggaam verwyder word. Andersins, die sterkste dronkenskap is eenvoudig onvermydelik. Die plig van onttrekking en neem die plasenta oor.
Asemhaling. Sonder genoeg suurstof sal die baba nie ten volle kan ontwikkel nie. Die aflewering bied ook die plasenta.
Hormonale funksie Ten einde 'n swangerskap behoorlik te ontwikkel, moet 'n sekere hormonale balans in die vrou se liggaam waargeneem word. Die plasenta produseer baie van die nodige hormone, veral progesteroon, hCG, plasentale laktog en ander.
Beskerming. Die baba se liggaam is ver van perfek en kan nie verskeie negatiewe weerstaan ​​nie. Om ten volle te ontwikkel, benodig die baba betroubare beskerming. En die plasenta neem die rol van so 'n beskermer aan, en laat nie infeksies en gifstowwe uit die moeder se liggaam toe om die fetale bloed binne te gaan nie.
Placental abrupsie tydens vroeë swangerskap kan plaasvind vir die volgende redes:
die vrou het verskeie geboortes gehad
inflammatoriese prosesse van die membrane,
allergieë vir dwelms
patologiese toestande van die plasenta of baarmoeder,
Но наиболее часто отслойка плаценты происходит из-за сильных сокращений матки. Die plasenta self bevat nie spiere nie en kan nie op sigself kontrakteer nie. Daarom beveel ginekoloë aan om seks in die eerste trimester te weier. Onvoldoende bloedtoevoer na die kinderwerf of 'n klein hoeveelheid progesteroon wat deur die liggaam van die toekomstige moeder geproduseer word, kan ook die vorming van hierdie patologiese toestand veroorsaak.
In hierdie geval kan 'n gedeeltelike afwyking van die plasenta ontstaan, wanneer daar 'n dreigement van miskraam of volledige spontane aborsie is. Daarom, in die eerste drie maande van die "interessante posisie" is dit die moeite werd om meer versigtig te wees.
Placental abrupsie in vroeë swangerskap is verdeel in verskeie grade van erns. Afhangende van die kompleksiteit van die toestand, verander die kliniese simptome ook:
Sagte graad Dit word gekenmerk deur die afwesigheid van basiese tekens van die ontwikkeling van patologie.
Medium graad. Die vrou voel taamlike pyn in die onderbuik. Lokalisering van pynlike sensasies dui op die terrein van die patologiese proses. Dit verhoog die uitwerking van die baarmoeder, en vanaf die bloedsomloop van die genitale kan waargeneem word.
Swaar graad. Hierdie toestand word vergesel deur erge pyn, swakheid, duiseligheid. Daar kan 'n beswyking wees, naarheid, eindig met braking, sowel as kardiale aritmieë (tagikardie). Daarbenewens kan daar 'n skerp afname in bloeddruk wees, verhoogde sweet. Die baarmoeder se tone word verhoog tot die uiterste, maar die hoof simptoom is swaar bloeding.
As daar 'n volledige plasings van die plasenta is, sal die gevolge vir die kind dire wees. As 'n reël kan swangerskap in hierdie geval nie gered word nie.
Simptome van plasentale abrupsie
Baie vroue is bekommerd dat hulle nie die versteurings seine van hul liggaam kan verstaan ​​nie. Daarom is dit so belangrik om al die tekens van plasentale abrupsie te ken. Patologie kan hom manifesteer in die vorm van:
Bloeding. Dikwels word dit gepaard met bloeding van die eksterne geslagsorgane. Relatief minder kan 'n vrou interne bloeding ervaar. In hierdie geval het sy nood mediese sorg nodig, want dit kom by haar lewe.
Placental abrupsie in vroeë swangerskap kan gepaard gaan met pyn. 'N Vrou mag erge, pynlike pyn ervaar, wat in die bobeen of in die lies uitsteek. As interne bloeding oopgemaak het, is die pyn meer uitgespreek.
Die teenwoordigheid van patologie kan 'n verhoogde baarmoeder toon.
Suurstof honger van die baba. As die losband meer as 50% van die plasenta aangeraak het, kan die swangerskap nie meer gered word nie.
Naarheid, hart-aritmieë, duiseligheid, braking, onredelike angs - die gepaardgaande tekens van plasentale abrupsie.
Soms kan die proses wat begin het, sonder kenmerkende simptome plaasvind. Die patologie kan deur die dokter opgespoor word tydens 'n beplande ultraklankskandering.
As daar 'n plasentale abrupsie was, kan behandeling in hierdie geval slegs deur 'n spesialis gekies word. Selfs in die geval van geringe bloeding moet 'n vrou die dokter bel en gaan lê, met 'n horisontale posisie. Geen medisyne kan geneem word nie.
As bloeding begin het, sal plaaglike abrupsie waarskynlik plaasvind en die vrou benodig dringende hospitalisasie. En net in baie seldsame gevalle kan 'n swanger vrou by die huis gelaat word, wat die nakoming van volle bedrus voorskryf. Maar dit is die uitsondering eerder as die reël, aangesien die vrou 'n volledige mediese ondersoek moet doen. Dit kan slegs in 'n hospitaal gedoen word.
Behandeling van ligte tot matige plasentale abrupsie
Die keuse van terapie hang nie net af van die swangerskapstydperk nie, maar ook op die erns van die patologie. Vir elke geval word 'n individuele behandelingsplan opgestel.
By die behandeling van ligte tot matige losbandigheid kan die volgende middels voorgeskryf word:
tokolitiese middels wat uteriene kontraksies voorkom (ritodrien en partusistiese preparate)
medisyne uit die kategorie antispasmodika (Magnesia sulfaat, Papaverin, No-Spa en Metacin),
Hemostatiese middels (Aminocaproic acid, Vikasol, Ditsinon).
Daarbenewens word askorbiensuur voorgeskryf, asook ysteraanvullings. 'N Vrou word voorgeskryf vir volledige rus en bedrus, wat enige fisiese aktiwiteit uitsluit.
Hormoonterapie word slegs voorgeskryf in die geval van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap as gevolg van progesteroontekort. In hierdie geval het die geneesmiddel "Duphaston" of "Utrogestan" ook voorgeskryf.
Voorkoming van plasentale abrupsie
Spesifieke maatreëls wat die ontwikkeling van patologie kan voorkom, is tans nie bekend nie. Daar is ook geen antwoord op die vraag wat so 'n staat veroorsaak nie. Medisyne ken slegs die mees waarskynlike oorsake wat tydens vroeë swangerskap provokasie van bevryding kan wees.
Voorkoming van die vorming van patologie word verminder tot die volgende aktiwiteite:
gereelde besoeke aan die ginekoloog, die waarneming van swangerskap,
aflewering van die nodige toetse, wat dit moontlik maak om die werk van die liggaam van 'n swanger vrou te beheer,
handhawing van 'n gesonde leefstyl en ophou rook, alkohol,
daagliks loop in die vars lug
voorsorgmaatreëls om besering aan die maag te vermy.
Om enige medikasie te gebruik sonder om die dokter te raadpleeg, is uiters ongewens, aangesien slegs 'n spesialis die risiko van die effek daarvan op die kind kan assesseer.
Placental abrupsie is 'n ingewikkelde toestand. Maar dit moet onthou word dat so 'n diagnose nie altyd 'n sin is nie. Met die ontwikkeling van patologie, wat minder as 50% van die oppervlak van die plasenta affekteer, is die kanse om swangerskap te bewaar baie hoog.
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Oorsake en gevolge van plasentale abrupsie in vroeë swangerskap: wat is die gevaar en hoe om te behandel