Monstera: groei van sade, voortplanting en oorplanting, spesies en foto's - Miscellanea
Monstera: groei van sade, voortplanting en oorplanting, spesies en foto's
Huisplante Gepubliseer: 3 Januarie 2012 Herdruk: Laaste wysigings:
Monstera (lat. Monstera) behoort tot die familie van Aroid-plante en bevat tot 50 spesies. Die habitat word as Suid- en Sentraal-Amerika beskou. Die monstera-plant het sy naam gekry vanweë sy groot omvang en vreesaanjaende voorkoms (monster-monstrum).
Hierdie soort is immergroen (struike en wingerdstokke). Die stingels is dik en klim. Hulle het dikwels lugwortels. Die blare is groot op 'n lang blaarsteel, leeragtig om aan te raak, het gate en snye van verskillende groottes en vorms; donkergroen kleur. 'N Dik, silindriese oor is 'n bloeiwyse. Die blomme is tweeslagtig bo-op en steriel aan die onderkant.
Monstera is een van die mees algemene verteenwoordigers van die flora, wat binnenshuis gekweek word. Daar is baie redes hiervoor, een daarvan is dat die plant baie pretensieloos is en maklik versorg kan word. Tuismonsters ioniseer die lug in die kamer, wat net 'n voordeel kan wees om hierdie plant te hou.
Kortliks oor groei
Bloei: monstera word gekweek as 'n sierwisselende plant en blom selde in binnenshuise toestande.
Beligting: helder diffuse lig.
Temperatuur: van lente tot herfs - 20-25 ° C, in die winter - 16-18 ° C, maar nie laer as 10 ° C nie.
Gieter: gedurende die groeiseisoen - sodra die boonste laag van die ondergrond droog is. In die herfs word water geleidelik verminder, en in die winter word die substraat met 'n kwart van die diepte tussen water natgemaak.
Lug humiditeit: toegeneem. Monstera moet daagliks op die hitte gespuit word, maar dit is beter om die blare met 'n klam spons te was.
Topversiering: volwasse plante - vanaf die middel van die lente tot die einde van die somer, afwisselend met organiese en minerale kunsmisstowwe, en jong monteerders hoef nie gevoed te word nie.
Ondersteuning: die steun word in die pot vasgemaak wanneer 'n plant geplant of oorgeplant word.
Rustyd: nie uitgespreek nie.
Oordrag: jong monsters - jaarliks, van drie tot vyf jaar, word die plant een keer oorgeplant en vanaf die ouderdom van vyf - een keer elke 4-5 jaar, maar die boonste laag van die substraat in die pot moet jaarliks ​​verander word.
Ondergrond: vir jong plante: twee dele humusgrond en een deel elk sand, turf en gras. Vir volwassenes, 'n monster: drie dele sooi land en een deel elk van bladwisselende, turf, humus en sand.
Voortplanting: sade, steggies, bo-op.
Peste: insekte, plantluise, spinmyt.
Siektes: die plant is hoofsaaklik siek aan swak versorging.
Eienskappe: monstera sap is giftig!
Lees hieronder meer oor die groei van monstera.
Ons stel voor dat u die aandag aflei en 'n kort, maar bruikbare kyk
Monstera benodig helder diffuse lig, dus die beste plek daarvoor is vensters aan die oostekant en die westekant. Op die noordelike vensters het die plant miskien nie genoeg beligting nie, en op die suidelike vensters moet die binnenshuise monster oor die direkte sonstrale geskakeer word. In goeie lig sal die blare van die plant groot wees, met pragtige snye of gate. As die beligting nie genoeg is nie, sal die nuwe blare klein wees en die lugwortels swak en dun wees. Dit word nie aanbeveel om die plant sonder spesiale redes na 'n nuwe plek te skuif nie.
Monstera by die huis benodig geen spesifieke lugtemperatuur nie. U moet net onthou dat hoe hoër die lugtemperatuur, hoe aktiewer ontwikkel die plant. Die optimale lugtemperatuur in die lente-herfsperiode is 20-25 ° C. In die winter moet die temperatuur nie onder 10 ° C daal nie (en dan net vir 'n kort tydjie) en word 16-18 ° C as die beste temperatuur beskou. Konsepte is veral gevaarlik in die herfs en winter.
In die lente-somerperiode laat die monstera volop water, sodra die boonste laag van die grond opdroog, met sagte, voorheen gevestigde water. In die herfs word water verminder, in die winter word dit natgemaak 'n paar dae nadat die boonste gedeelte van die substraat droog is. Dit is onmoontlik om beide die grond te laat uitdroog en te versuip - in die tweede situasie kan die wortels begin verrot en die blare kan vlek word.
Die monstera-blom neem gereelde bespuiting baie positief, dus kan dit nie verwaarloos word nie. Bespuit met water by kamertemperatuur nadat dit toegedien het. Van tyd tot tyd word die blare met 'n klam lap van stof afgevee.
Om groeivertraging te voorkom, moet volwasse monsters twee keer per maand van middel lente tot laat somer met organiese en minerale kunsmis gevoer word. Dit is nie nodig om jong plante te voer nie. Benewens die voeding, moet die monstera-kamerplant met 'n stok of traliewerk opgesit word; u kan die blare met 'n tou trek. Wanneer die ou plant groei vertraag, kan die bokant afgesny word, wat die opkoms van laterale lote stimuleer.
Wanneer 'n ou monstera-plant sy groei vertraag, kan die bokant afgesny word, wat die opkoms van sylote stimuleer.
In 'n kamermonstera groei lugwortels uit elke blaar wat nie afgesny kan word nie. Hierdie wortels word in 'n pot met 'n plant gedoop, of in 'n bykomende pot met voedingsgrond, omdat dit verbeter plantvoeding. As die lugwortels nie goed ontwikkel nie en nie die grond in die pot bereik nie, moet dit in 'n bottel water gedoop word of met nat mos vasgemaak word. Nog 'n opsie is om 'n plastiekpyp wat met droë palmvesel toegedraai is, aan te skaf, gate daarin te maak en dit met grond te vul en dan die lugwortels van die monstera-plant in hierdie gate te lei. Aan die punte van die blare versamel monstera druppels voor die ontdooiing in die winter of in bewolkte weer voor die reën.
In die natuur blom monstera elke jaar, en in binnenshuise toestande is dit redelik skaars. Met voldoende voeding, kan die plant na twee jaar groot bloeiwyses met tweeslagtige blomme vrystel wat op 'n roomkleurige skede op die kolf versamel word. As die vrugte ryp word, word die deksel styf en val dit af. Saamgestelde vrugte (tot 20 cm lank) is pers van kleur en lyk soos mieliekoppe. Gevormde sappige en klein vrugte wat teen mekaar gedruk is. Soet van smaak en aroma is 'n mengsel van aarbei en pynappel.
Jong monsters van monstera in binnenshuise toestande word elke jaar oorgeplant, drie-, vierjariges - een keer elke twee jaar, en vyf jaar oue (en ouer) plante - elke drie tot vier jaar. Die aarde moet elke jaar uitgegiet word. Jong plante word in neutrale / effens suur grond oorgeplant (pH 5,5-6,0): sand-, turf-, turf- en humusgrond (1: 1: 1: 2). Volwasse monsters word in sulke grond oorgeplant (pH 6,5-7,0): gras, turf, bladwisselende, humusgrond en sand (3: 1: 1: 1: 1). Die pot (verkieslik) moet groot wees en aan die onderkant goeie dreinering hê.
Wanneer dit deur saad vermeerder word, word dit in 'n warm kamer met goeie beligting gesaai. Die sade moet binne 'n maand spruit. Die eerste blare is jeugdig, sonder snye. Die eerste volwasse blare verskyn op 5-8 maande. Oor 'n paar jaar sal die plant tot 5 jong en tot vier volwasse blare hê. Hulle sorg eenvoudig vir die monster - hulle duik, sit in 'n pot en plant elke jaar oor.
Voortplanting van monstera deur steggies
Monstera word vermeerder vanaf die vroeë lente tot die vroeë somer. Gebruik laterale prosesse, stam- of apikale steggies (stam met een of twee blare) vir voortplanting. Plekke van snitte moet eers met houtskoolpoeier besprinkel word. Steggies word in individuele potte geplant en met glas bedek. Aan die onderkant van die tenk moet u 'n dreinering bou van gebreekte bakstene, bo - 2 cm humus- of turfgrond, en dan - twee tot drie sentimeter sand. Water in die aand en in die oggend, en die temperatuur moet op 'n vlak van 20 tot 25 ° C gehou word. Wanneer die binnenshuise monstera-blom wortel skiet, word dit in 'n tussenpot geplant. Na drie tot vier jaar word die oorgroeide monster in 'n groot pot of bad geplant. As die steggies lugwortels het, sal die plant vinniger wortel skiet.
Volwasse eksemplare word lelik, want verloor die onderste blare, sodat u 'n paar boonste lugwortels met nat tou of mos kan toedraai en aan die stam van die plant kan heg. Wanneer die wortels van die monstera wortel skiet, word 'n deel van die stam met een of twee blare afgesny (bestrooi met gebreekte steenkool) en in 'n pot geplant, wat die snyplek en wortels met grond bedek - hier is 'n jong plant. Die ou plant sal sylote begin en vertak.
Monstera-sap bevat stowwe wat velirritasie en ontsteking van die slymvliese veroorsaak. Sap van onryp vrugte lei tot bloeding in die maag en ingewande en ontsteking van die mondslijmvlies.
Siektes en plae van monstera
Monstera-blare val. In geval van onvoldoende lig, verloor die stam sy blare en stop die groei van die plant.
Vlekke op monstera blare. Rooispinmyt kan bruin kolle aan die onderkant van die blaar veroorsaak.
Monstera word geel. Blare word geel as daar 'n gebrek aan voeding is.
Monstera-blare word geel. Die blare word geel en begin verrot as gevolg van versuiping van die grond.
Monstera-blare word bruin. Die blare word bruin en word papieragtig as die pot dig is of die lug te droog is.
Nuwe monstera-blare is bleek. Die voorkoms van ligte blare en geel kolle daarop word veroorsaak deur oortollige sonlig.
Monstera strek uit. Die stingel draai, lote strek uit en nuwe blare word bleek en klein as gevolg van gebrek aan lig.
Vlekke op monstera blare. As die grond deurdrenk is, kan daar druppels op die blare verskyn (die blare "huil"). Die monster moet minder gereeld natgemaak word en die substraat moet laat droog word.
Monstera-blare is heel. Nuwe blare het moontlik nie snye nie as gevolg van onvoldoende plantvoeding of as die plant nie genoeg lig het nie.
Monstera laat droog en val af. As die blare bruin en droog word voordat dit val, is die lugtemperatuur te hoog vir die monstera. Blare val af met ouderdom, maar val gesond af - dit is normaal.
Monstera plae. Die plant word meestal benadeel deur skaalinsekte, plantluise en spinmyte.
Hierdie spesie kom algemeen voor in tropiese woude van Brasilië tot Costa Rica. Die wingerdstok word tot 8 m hoog. Die blare is dun, eiervormig, 25 tot 55 cm lank en 20 tot 40 cm breed. 'N Groot aantal gate is oor die hele oppervlak van die laken geleë. Binnenshuis blom hierdie spesie baie selde. As dit gebeur, sal die oor liggeel van kleur wees, op 'n kort voetjie. Grootte: van 8 tot 12 cm lank en anderhalf tot twee in breedte.
Die plant is algemeen in Mexiko. Die stingels is nie so dik soos dié van die gourmet monstera nie, en die blare is kleiner - tot 30 cm in deursnee. Die spesie groei goed in kamers en ander vertrekke.
Hierdie spesie word ook Monstera aantreklik genoem. Die tuisland van hierdie klimliana is die bergagtige en vogtige woude in die tropiese deel van Sentraal-Amerika. Groei tot 1 km bo seespieël. Jong blare is hartvormig, die rand is solied. Volwasse blare is leeragtig om aan te raak, kordaat, groot (tot 60 cm in deursnee), sterk gesny en met gate. Die oor (tot 25 cm lank, tot 20 cm breed) is bedek met 'n wit skede. Die vrugte se pulp is eetbaar, het 'n pynappelgeur en smaak.
In kweekhuise word hierdie spesie tot 12 m hoog en tot 3 m in vertrekke. As daar behoorlik na 'n volwasse monster gekyk word, kan dit elke jaar blom. Variegata het bont wit blare, is veeleisender om te versorg en groei stadiger.
Oblique Monstera / Monstera obliqua
Hierdie spesie word ook genoem Monstera expilata of sekelmaan (Monstera falcifolia). Die tuisland van hierdie klimliana is die reënwoude van die tropiese dele van Guyana en Brasilië. Die blare is heel, lansetvormig of ellipties, ongelyk aan die basis; groei tot 20 cm lank, tot 6 cm breed. Die blaarsteel bereik 'n maksimum van 13 cm. Die bloeiwyse is vas aan 'n 8 sentimeter stomp. Die oor is laagblomig, tot 4 cm lank.
Monstera met die vuis geslaan / Monstera pertusa
Ander naam monstera vol gate. Die tuisland van die klimliana is die reënwoude van die tropiese deel van Amerika. Die blare is eiervormig (of die vorm van 'n langwerpige eier), tot 90 cm lank, tot 25 cm breed. Die gate op die blare is ongelyk en die blaar self is ongelyk - meer uitgestrek na die onderste gedeelte van die blare blaar. 'N Oor van tien sentimeter is bedek met 'n wit dekking van 20 sentimeter.
Kenmerke en ander plante van die Aroid-familie
Afdelings: Binneplante Sier-bladwisselende Binne Aroid (Aronic) Skadu-verdraagsame plante op M
Beskrywing van die aubrieta-blom
Klein langwerpige blare het getande punte en 'n growwe oppervlak. Die kelk van die blom bestaan ​​uit vier blomblare wat 'n deursnee van ongeveer 1 cm bereik en hul kleur is baie uiteenlopend. Al die blomme word versamel in bloeiwyses met 'n raserige blom. Die orbieta blom gedurende die hele seisoen oorvloedig. As u gereelde plantinstandhouding volg, volgens die advies van tuiniers, kan u in die herfs ook weer sien blom. Die vrug lyk soos 'n boontjiepeul waarin klein bruin sade ryp word.
Om hierdie wonderlike blom in u tuin te laat groei, moet u leer hoe om saailinge te plant, en dit dan eers na oop grond oor te plaas. Hierna sal ons kyk hoe die plant voortplant, sy siektes, beskermingsmetodes teen insekte en die reëls vir die versorging van 'n blom.
Kyk die video: Buying a Variegated Monstera? Thai Constellation vs Albo Borsigiana
Copyright © aboutjersey.net | Monstera: groei van sade, voortplanting en oorplanting, spesies en foto's...