Movie The East (2013) - Streaming dan Download film subtitle indonesia terbaru dan terlengkap hanya di website Moviewk
Actors : Brit Marling, Alexander Skarsgã¥rd, Ellen Page, Toby Kebbell
Released : 2013-06-28 00:00:00
June 28, 2013 Adventure, Drama, Thriller east
Movie Tightrope (1984) Waters Waar Rus Is: 2014
Die vanselfsprekende vraag is wie se kommentaar geloofwaardig is: dié van Beeld óf dié van Niemandt? Vrae van 'n spontane aard: kan 'n Beeld-verslaggewer dan (ooglopend moedswilliglik?) soveel as vyf verdraaide uitsprake aan die moderator toedig? Drie van Niemandt se bovermelde beweerde uitlatings verskyn tussen aanhalingstekens. Lesers weet immers wat dit beteken. Waarom reageer Niemandt slegs op die NGK facebook-blad en dring hy nie ook aan op 'n openbaar regstellende opvolgberig in Beeld nie? Deesdae word gesprekke dikwels op band vasgelê waar dit agterna geverifieer kan word.
Wie ook al van Beeld of Niemandt die bron van dié verwarrende beriggewing mag wees, behoort 'n openbare verduideliking én verskoning aan NGK-lidmate aan te bied, om sigself só bó verdenking te stel. (ngn)
Christene baseer hul geloof op die waarhede soos vervat slegs in God en Sy Woord. Christus-volgelinge kan aan enige godsdiens of geloof behoort; dade is belangriker as geloof; waarheid is in alle godsdienste en gelowe te vind. Die toenemend eenwordende wêreld benodig 'n eengeworde kerk wat Christene se God, as enigste erkende Weg, onaanvaarbaar vind.
In die Nuwe Wêreldorde, met sy eengeworde kerk, sal Christus-volgelinge nie-dogmaties, versoenend, akkomoderend, nie-veroordelend en toegeeflik teenoor ander gelowe wees. 'n Gemeenskaplike god word aanbid en elkeen kan op eie manier die eie weg volg in die soeke na dié wese. Die Nuwe Spiritualiteit met sy "Emerging One Church" sal deur die wêreld verdra word, en self sal dit verdraagsaamheid bevorder.
Skool en gemeenskap/samelewing word gekenmerk deur samewerkende wisselwerking. Die gemeenskap het statutêr belang by die skool en moet daarin erkenning geniet. S.A. skole, as demokratiese staatsinstellings, staan in vennootskaplike diens van beide gemeenskappe én staatsowerheid.
Die media het die jongste S.A. misdaad-, geweld-, moord- en stakingsyfers bekend gemaak. Dieselfde samelewingstendense word deur dwelmgebruik, verkragting, tienerswangerskappe, ernstige aanrandings, vandalisering van skooleiendom en georganiseerde skole-ontwrigting (na die voorbeeld van suksesbehalende arbeidersvakbonde) ook binne ons skolegemeenskappe weerspieël. Julius Malema het 'n uitdagende rolmodel vir menige skoolgaande jeugdige geword. Ons samelewing se negatiewe invloede word toenemend die skool en klaskamer binnegedra. Alle skole is nié meer veilige omgewings nie.
Piet Croucamp se: "Jou geloof ìs 'n private kwessie", (DB,16.09) sê dit alles - 'n subtiel, mooiklinkende en byna oortuigende rasionele aanval op Christengelowiges en hul onderwysbehoeftes. Croucamp self is nié 'n Christengelowige nie; tog waag hy homself met "skoene aan sy voete" op 'n terrein wat Christene met eerbied "sonder skoene" betree.
Croucamp beweer: "Skole is die openbare eiendom van alle Suid-Afrikaners". Daaromtrent verskil ek nie, maar wel met sy: "As jy 'n Moslem-, 'n Jode- of 'n Christenskool wil hê, behoort jy self daarvoor te begroot." Ek vind sy standpunt geensins in ooreenstemming met die gees van die grondwet nie. Het ons burgery in 'n demokrasie dan géén sê in die aanwending van ons belastinggeld, ook vir onderwysdoeleindes nie? Ons weet almal dat 'n demokraties verkose owerheid daargestel word juis om na ons álmal se diverse belange en behoeftes om te sien. Dat die ondemokratiese ANC egter die openbare skole aanwend vir eie ideologiese gewin van nasiebou, weet ons ook. Die skooltipes in 'n samelewing word immers primêr bepaal deur 'n gedifferensieerde behoefteverskeidenheid.
Dit is met verbasing én teleurstelling dat ek lees van ds. Pierre Grigor (DB,09.09), en ander, se standpunt oor Christus se plek in ons openbare skole. Hy vra of "ons dink dat die Christendom 'n knou toegedien sal word as godsdiens uit die skole verdwyn?" Ten spyte van die merietevolheid van Grigor se argumentering, bly die vraag aan hom sowel as aan ons almal as Christene: Kan dié meriete ooit opweeg teen dit wat ons prysgee sou Hy nie langer in ons skole welkom wees nie?
My liewe land, hoe tegelyk oningelig én naïef kan ons nie hieromtrent wees nie. Kyk maar net wat in VSA-skole gebeur het nadat Christus en die Bybel hulle skole belet is, en wat die uiteindelike uitwerking daarvan op die Amerikaanse samelewing was en steeds is.
Pitout, vir my het transendentaal-vertikale Woordgesag die laaste sê oor "cool" betreffende God, Sy Raadsplan en ons geloofslewe; nie selfs die heel gesaghebbendste horisontale woordeboek nie.
Petrus se beswaredryfveer ontmasker
Petrus (DB,03.07) verklaar my tot 'n fundamentalis (skeldnaam vir behoudende Christene), 'n etiket wat ek met trots dra - sou hy daarmee bedoel dat ek onbeskaamd van my Christenskap getuig - dog waardeur ek, volgens hom, "aanstoot gee en (wat) lei tot sektariese godsdienstige verdeeldheid." Hy is heftig gekant teen "die gebruik van briewekolomme om...persoonlike geloof te bely", omdat dit "geen eerbied toon vir ander se beskouings en uitgangspunte nie." So verhef hy die skepsel tot norm vir getuienislewering; nie die daartoe opdraggewende Skepper nie.
Petrus se beswaarmaking word gekenmerk deur 'n inherente teenstrydigheid; 'n sinloos inkonsekwente argumentering. Ek verduidelik my stelling. Hy sê: "...die gevaar bestaan dat opponerende godsdienstige dogmas...mense...kan opsweep tot vooroordeel en onverantwoordelike dade", die gratis plasing daarvan deur hom veroordeel, maar tog die betaalde advertering daarvan goedkeurend propageer. Hoe rym dit?
Petrus se werklike beswaredryfveer word daarom ontmasker wanneer hy sê: "...koop advertensieruimte in die openbare media waar...(jy jou) persoonlike belydenis kan betuig." Só hou hy mos nie die gewraakte "oneerbiedige opswepende vooroordeel" uit die koerante nie! Nee, sy hoofbeswaar is teen die gratis plasing daarvan - wat hy gelyk stel aan "goedkoop godsdienstige vertoon" - terwyl hy wil hê dat ten duurste daarvoor in advertensieformaat betaal moet word. Sy hoofbeswaar het 'n materiële motief, naamlik geld, waarvolgens gratis=problematies ; betaling=nie-problematies.
Dit uitgeklaar, is Petrus se eintlike beswaar daarom indirek teen die koerant gerig; nie briefskrywers nie. Staak daarom, asseblief, jou aanvalle op skrywers - ook Christene - wat wel deeglik die grondwetlike reg tot vryheid van spraak en meningsuiting geniet. (ngn)
Christene se geloofsdenke by 'n kruispad
Die begrip transformasie beskryf een van die mees uitstaande kenmerke van die nuwe S.A. Dit laat geen lewensfeer onaangetas nie; ook nie die kerklik-geestelike nie. Wag daar dalk vir laasgenoemde kontekstueel-transformerendes 'n ontnugtering aan die einde van hul lewensreis? Op grond waarvan dié bevraagtekenende vraag? Die bestaande Skrif- en Godsbeskouing word tans só radikaal getransformeer dat die oue en die nuwe haas onversoenbaar en wedersyds uitsluitend is.
Die eeue-oue meganiese interpretasie dat die Bybel God se geïnspireerde Woord óór en vìr die mens is, word nou verwerpend vervang met die organiese interpretasie wat beweer dat die Bybel bloot mensewoorde oor God en mens is. Dit is presies wat, onder meer, prof. Wilhelm Jordaan in sy "Ruimer denke, nes geloof, kán jou lewe verryk" (Beeld,25.06), beweer. Hy sê dat "...bepaalde Christelike godsdiensbegrippe...(en) God se eienskappe... sterk beïnvloed (én verryk) is deur gelykluidende (af-)godestories..." Jordaan erken dat kinders en jongmense geskok word wanneer hulle "...gekonfronteer word met (dié) vernuwende denke waarvan hulle nog nooit gehoor het nie." Hy versoek Christene om nie "...hardnekkig vol te hou (met) 'my geloof en godsdiens' aanbid die enigste ware God en is die enigste saligmakende waarheid" nie.
Dié "vernuwende" geloofsdenke bring Christengelowiges by 'n kruispad. Ek, wat nie dié "nuwe" getransformeerde geloofsroete - wat die Bybel tot mites en mensewoorde reduseer en 'n Godsbeeld konstrueer in sameflansing van vreemde afgodsbeelde - wil inslaan nie, verkies om eerder Paulus se raad aan Timoteus - "Bly by wat jy geleer het en wat jy vas glo" (2 Tim.3:14) - te volg.
Petrus kan gerus sy kritiek heroorweeg
Ek verdedig graag mede-Christene wat so grimmig deur Petrus se "Stadig met dié fundamentalisme" (DB,24.06) veroordeel word deur vanuit 'n ander perspektief na sy beskuldigings teen Christengelowiges te kyk. Indien ek Petrus reg verstaan, is sy beswaar nie dát Christene getuig nie, maar wel wáár en hóé hulle getuig. Wat die "wáár" betref sê Petrus: "Die Burger...is die gratis medium vir...die menings van sommige...wat voortdurend daarop uit is om te getuig van toegewydheid aan die Opperwese..." , en dat dié altyd "reg is en...nie ander godsdienstige menings verdra nie."
Petrus, vir Christene het die Opperwese 'n naam - Hy is God Drieënig. Die Godsbeeld wat jy voorhou - altyd reg en duld nie ander gode nie - is korrek. Die Bybel en ons belydenisskrifte is baie duidelik daaromtrent. Ek sou graag wou sien dat Petrus sy beskuldigings van Christene se "fundamentele onverdraagsaamheid" , ons veroordeling, minderwaardigheidsbeskouing en etikettering van nie-Christene as "ateïste en agnostici", voorbeeld- en frekwensiegewys toelig - Petrus se aanklag teen "hóé" Christene getuig.
Petrus, Christengelowiges staan onder opdrag om getuies tot in die uithoeke van die wêreld te wees (die "wáár") op sodanige wyse dat hulle mense tot dissipels sal maak (die "hóé"). Ware gelowiges wéét dat dit net moontlik is onder leiding van die Heilige Gees wat saam met ons gees getuig. Petrus, besef jy dus dat jy - deur jou kritiek op die "wáár" (oral) en die "hóé" (volgens ons Godgegewe gawes) van Christene se getuienisopdrag - tegelykertyd ook kritiek uitspreek teen die Gees van God? Opponerende Christus se opdrag, kan Petrus gerus sy kritiek heroorweeg.
Zuma skep negatiewe klimaat rondom taal
Vyftig jaar gelede maak ek in die derdejaar-Sielkundeklas kennis met die definisie vir sielkundige klimaat. Na soveel jare het dit my steeds by gebly. Dit lui so: sielkundige klimaat is daardie aspek van 'n situasie wat vir 'n indiwidu sekere implikasies inhou ten opsigte van sy/haar waarde as persoon. Met sy onlangse staatsrede het pres. Zuma my aan dié definisie herinner. Hy groet ter aanvang die aanwesiges in Engels sowel as in enkele van die inheemse swart tale, maar nié in Afrikaans nie. Dit het Afrikaanssprekendes beslis opgeval.
Pas beginnende met sy redevoering, onderbreek hy homself en, met 'n onvanpas liggaamskuddende hê-hê-hê-gelag, sê hy "Goeie naand" in Afrikaans, en skep daarna 'n pouse ter beklemtoning van die beslis negatiewe klimaat wat hy pas rondom Afrikaans geskep het. Sy geïmpliseerde bedoeling daarmee was duidelik: hy het weinig respek en waardering vir Afrikaans as een van ons grondwetlik erkende nasionale tale. Wat 'n duidelike gebrek aan stylvolle demokratiese leierskap.
Kan daar van die moedertaalsprekers van Afrikaans verwag word om pres. Zuma met agting te bejeën terwyl hy só duidelik - ten aanskoue en ten aanhore van miljoene TV-kykers - doelbewus in die openbaar 'n negatiewe klimaat rondom Afrikaans skep? Na dié mate wat sy gedrag sy status as staatspresident by herhaling weerspreek, na dieselfde mate sal die wetsgehoorsame burgery se agting dienooreenkomstig vir hom afneem. Nie alleen vervreem hy Afrikaanse taalsprekers nie, maar druip ook in die toets vir nasiebou.
Simbole-invloed dien staat én huisgesin
Dit is gebruiklik om die foto's van staatsleiers op strategiese plekke in staatsgeboue te vertoon. Saam met leiersverwisseling, verwissel ook dié foto's - ook ná die jongste kabinetsamestelling. Saam met ander nasionale simbole soos die volkslied, landsvlag en -wapen, dien dié foto's die doel van die smee van 'n simboliese nasionale eenheidsband tussen alle landsburgers, die bevordering van lojale patriotisme, sowel as om die nasionale identiteit te inkorporeer tot onderdeel van die persoonlike identiteit van elke landsburger. Gegewe hul agtergrondsrekords, is dit egter vir sommige van ons baie moeilik - indien nie onmoontlik nie - om tans met sommige van die huidige staatsleiers te identifiseer; wat nasiebou aansienlik belemmer.
'n Geslag of twee gelede is presies dieselfde verskynsel van simbole-aanwending - by wyse van geraamde Bybeltekste, foto's van gesins- en familievoorgeslagte, van Afrikanerleiers en Boeregeneraals, sowel as skildery-afdrukke van Voortrekkertonele - aangetref teen woonkamer- en slaapkamermure in Afrikanerhuishoudings. Binne hierdie simbole-milieu het die Afrikanerjeug van gister en eergister, onder meer, hul geestelike wortels, historiese herkoms, behorendheid en identiteit gevind. Vandag het hierdie simbole uit ons moderne huise verdwyn en met tegniese simbole, soos die TV en rekenaar, vervang as agente vir die identiteitstransformasie van ons moderne jeug.
Soos wat vir die kweek van lojale landsburgers 'n ideale nasionale simbole-omgewing in 'n makrokonteks nodig is, so word ook 'n ideale kulturele simbole-omgewing vir die grootword van die Afrikanerjeug in 'n mikrokonteks benodig. Ongelukkig bestaan, myns insiens, nie een van dié twee omgewings nie. Is ons huislike opvoeding vandag - met ons twintigjaaroue sekulêre staatsbedeling se eroderende uitwerking op Afrikaners se vroeëre sterk kerk-skool-ouerhuis-vennootskap - beter of slegter daaraan toe as in die verlede?
Waarheid kán wel geskiedenis herskryf
'n Vriend bring vir my twee boeke van dieselfde skrywer - prof. V.E.d'Assonville van die Noordwes-universiteit - oor dieselfde onderwerp - die Anglo-Boereoorlog (1899-1902) - wat hy wil hê ek moet lees. Synde een van my besondere belangstellings, bring die lees van dié werke my gedagtes weldra uit by die boek van Christopher R.Browning, getitel: "The Origins Of The Final Solution - The evolution of Nazi Jewish Policy 1939-1942", omdat dit onmoontlik is om sommige ooreenkomste tussen dié twee oorlogstydperke (1899-1902/1939-1945) mis te kyk.
Teen 1899 het Britse Imperialisme se wêreldwye veroweringsdrang weerklank gevind in die slagspreuk: "The sun never sets on the British Empire". Die Union Jack moes ook oor SA wapper. Veertig jaar later word Hitler deur sy "lebensraum"-idee van Duitse ekspansionisme, ook om groter grondgebied, gedryf. Sowel Brits-imperialistiese- as Nazi-konsentrasiekampe was verantwoordelik vir, onderskeidelik, duisende/miljoene sterftes. Soos die Britte dit oorweeg het om die Boere na die Fidji-eilande en/of Madagaskar te verban, het ook die Nazi's dieselfde ten opsigte van die Jode oorweeg.
Die hantering van oorlogsmisdade blyk nie altyd konsekwent logies te verloop nie, want wat is - vanuit 'n beginselstandpunt - die verskil tussen Britse (1899-1902) en Duitse (1939-1945) oorlogsmisdade? Laasgenoemde is tydens die Nuremberg-verhore aangekla, skuldig bevind en gestraf - en die Britte vir hul gruweldade? Hieromtrent sê d'Assonville die volgende: "Ná meer as honderd jaar...diep in die kelders van die argiewe van Londen en Suid-Afrika, is daar 'n roering van die waarheid (wat) onder die geskiedskrywers 'n bewing...van die waarheid (word)...Met 'n klag by die wêreldhof van Den Haag, sou dit 'n aardbewing kon wees wat tot 'n herskrywe van die magtige Britse Ryk se geskiedenis kon lei."
Botsende isme-denke oor SA-werklikheid
In sy "ANC geminag in die buiteland" (DB,02.05), stel Leopold Scholtz verdoemende aanhalings uit oorsese koerante - soos Der Spiegel, Frankfurter Allgemeine Zeitung, The Gurdian en The New York Times - aan die orde. Daaruit kom hy tot twee belangrike en realistiese gevolgtrekkings: "Suid-Afrika (het) in die internasionale persepsie stelselmatig afgegly tot net nóg 'n mislukkende Afrika-land", en: "Die ANC, eens die liefling van die wêreld, en veral Zuma persoonlik, word met minagting bejeën."
Max du Preez (DB,27.05) kritiseer Scholtz vir sy gevolgtrekkings en sê "hy het Suid-Afrika 'verdedig waar ek dit met my gewete kon vereenselwig' toe hy in die apartheidsjare in Europa gewoon het." Hy bied aan Scholtz die volgende "argumente...om te gebruik wanneer buitelanders Suid-Afrika as 'n vrotsige plek afmaak."
Suid-Afrika is van die oopste gemeenskappe ter wêreld; bied vryheid van spraak, beweging en assosiasie; het 'n rotsvaste Grondwet met 'n konstitusionele waghondhof daaroor; die oppergesag van die reg geld steeds (?); ons geniet stabiliteit (?) en vrede met min vrese vir etniese konflik (?), en so borduur die ANC-beeldpoetsende idealistiese Du Preez voort.
Vir my blyk Scholtz en die oorsese beriggewing van die SA-werklikheid - waaraan ek as landsburger daagliks blootgestel is en deur die media van gebeure ingelig word - op groter realisme te berus as dié van Max du Preez. Die feite spreek immers vir sigself, maar oordeel self as landsburger wat daagliks moet toesien hoedat die SA-werklikheid toenemend tot 'n ANC/SAKP-werklikheid getransformeer word met 'n minagting vir dié dinge wat Max as "argumente" so hoog aanslaan en vir Scholtz aanbied ter verdediging van "Suid-Afrika as 'n vrotsige plek."
Petrus bevorder die saak van die ANC
Petrus verkwalik my (DB,29.04) vir my erkenning van goeie dienslewering deur plaaslike staatsamptenare op my tuisdorp. Hy sleep dié plaaslike erkenning die nasionale ANC-domein binne en beskuldig my dat ek 'n Zuma-ondersteuner geword het en suggereer beledigend dat ek iets onder die toonbank moes deurgegee het daarvoor. Is jou konteksteverskuiwing veroorloof, Petrus? Ek dink nie so nie.
Petrus het sigbaar 'n probleem met erkennende kredietverlening waar dit gepas toekom. Wanneer 'n kolwer uitgeboul word en hy daarna erkenning gee aan die bouler vir die afstuur van 'n uitstekende boulaflewering, of wanneer 'n rugbyspeler die hand reik na 'n speleropponent wat aan die verkeerde kant van die skrum lê om hom op te help, is dit dan aanduidings van pro-opponente gedrag, óf juis van sportiewe gedrag in goeie gees van die spel? Wanneer een van ons beroemde Boeregeneraals 'n gewonde gevange Britse generaal medies laat versorg en daarna terugstuur na sy mense, is dit verraad óf 'n handeling volgens die Geneefse Konvensie vir oorlogvoering?
Petrus toon duidelik 'n gebrek aan die noodsaaklike onderskeidingsvermoë wat vreedsame saambestaan van ons almal vereis, en, as gevolg daarvan, vervreem hy potensieel goeie vriende en geesgenote wat hulle saam met hom in die stryd teen die ANC bevind en maak hy diesulkes tot vyande.
Petrus, waak daarteen om nie jou gebalanseerde perspektief op die lewe te verloor nie. Die lewe behels mos darem baie méér as net die ANC. Ons moenie toelaat om te daal tot op die korrupte vlak van ons teenstanders nie, maar ons "hoër grond"-posisie behou. Ons moet waak dat ons nie onsself geestelik ontmagtigend verdeel en só in die hande van die ANC speel nie. Oorwin deur Britse Imperialisme het ons voorouers ook alles verloor, maar nie hul geloof in hulself, hul volk en hul God nie.
Petrus, met jou verdagmakende aanval, vanweë 'n perspektiefgebrek, op mede anti-ANC-gesindes bevorder jy juis die saak van die ANC.
Wengeld teen sonbrand op Kreta gebruik
Baie dankie aan Die Burger vir die R200 kontant ontvang vir my brief van 19 April. Dié weeklikse toekenning is reeds einde 2002 ingestel in die vorm van 'n R200-koopbewys aanvanklik deur Pick 'n Pay geborg. Met my brief, "Stop taalmuitery oor Afrikaans" (DB,04.11.02), was ek die heel eerste gelukkige ontvanger van dié koopbewys. Die Burger het moeite gedoen om dié toekenning by my NMMU-kantoor af te lewer, 'n geleentheidsfoto te neem, en dit op Vrydag 08.11.02 gepubliseer - 'n stukkie wenbrief-geskiedenis.
Ek het destyds dié R200-koopbewys aan 'n behoeftige persoon geskenk (DB,14.11.02). Presies hóé ver 'n mens toe - kruideniersware- óf brandstofgewys - met R200 sou kon kom, weet ek nie meer nie, maar ongetwyfeld verder as vandag met byna twaalf jaar van geakkumuleerde inflasie en Randwaardevermindering agter die rug.
Beslis geen ondankbare "gegewe-perd-in-die-bek-kyker nie", wonder ek of dit nie tyd geword het vir Die Burger om dit te oorweeg om sy weeklikse wenbedrag opwaarts aan te pas nie (slegs 'n wenk). Wat koerantlesers twaalf jaar gelede vir dié dagblad betaal het teenoor wat dit hulle vandag kos, kan dalk as riglyn hiervoor dien.
Wat ons met die R200 gaan doen? Sonbrandolie koop vir ons (DV) in vooruitsiggestelde besoek aan die eiland Kreta gedurende die eersvolgende noordelike somer, 'n besoek vergesel van - en hoofsaaklik moontlik gemaak deur - ons twee oorsee-wonende seuns en hul gesinne. As bevoorregte ouers is ons egter pynlik bewus, saam met duisende ander ouers, dat baie van ons kinders én kleinkinders se voetspore nie meer op ons SA strande gevind word nie, maar wel op vreemde strande elders ter wêreld. (ngn)
Dié kritiek is verfoeilik en dra niks by
Ek staan, soos Petrus (DB,21.04), ook geregverdig krities ingestel teenoor die ANC, daarvan getuig die talle briewe van my wat tevore reeds daaromtrent in Praat Saam gepubliseer is. Anders as Petrus, sien ek egter ook die positiewe raak in dienslewering - al is dit ook "in 'n gebied wat omtrent nooit donderweer kry nie" - en gee die nodige erkenning daaraan.
Dit is 'n algemeen positiewe lewensbeginsel dat, deur erkenning te gee aan daar waar dit verdien word, neig om deeglike werk en goeie prestasies voortgeset in die hand te werk. Laasgenoemde is ook 'n natuurlike sowel as noodsaaklike opvoedkundige beginsel wat positiewe vrugte afwerp, hetsy in skoolse onderwys, die huislike opvoeding of selfs ook in staatsinstellings. Volgehoue negatiewe kritiek - ook daar waar erkenning verdien word - werk kontra-produktief. Dit is presies waarmee Petrus homself besig hou in sy kritiek op my skrywe.
Ook die verbetering van dienslewering in ons staatsinstellings, is afhanklik van die toepassing van die algemeen menslike sowel as opvoedkundige beginsel van erkenning gee daar waar dit toekom. Laasgenoemde verbeter ook intermenslike verhoudings met die vooruitsig van verbeterde dienslewering. Die afwesigheid daarvan, soos duidelik die geval by Petrus is, werk presies die teenoorgestelde in die hand.
Net die blote suggesties van Petrus dat "dr. Breitenbach ook nou 'n Zuma-ondersteuner" is, my naam vermeld word in die konteks van "om by staatsdienstoonbanke ietsie onder daardie toonbanke aan te gee", en "tensy jy in 'n gees van sarkasme geskryf het", vind ek tegelyk verfoeilik én verwerplik en verdien die minagting wat dit toekom. Petrus - 'n Bybelsbetekenisvolle naam - onthou gerus dat daar van Christus self ook gesê-vra is: Kan daar dan iets goeds uit Nasaret voortkom? (ngn)
'n Grondwetlik geprogrammeerde president
Ek vind aansluiting by Nommer Een se herhaaldelik vertelde, dog hoogs ongeloofwaardige, "goeie storie" - myne egter geloofwaardig; dit berus op persoonlike ervaring waarvan ek eerstehands kan getuig.
Verjarende in Aprilmaand, besoek ek verlede Maandag die Departement van Binnelandse Sake op my tuisdorp om vir my nuwe ID-kaart aansoek te doen. Ek is aangenaam verras met die vriendelike wyse waarop die aansoekprosedure verduidelik word. Daar is vier punte om te besoek op dié aansoekroete.
Besoekpunt 1 is die kassiere. Daar vertoon ek my huidige ID-dokument. As senior burger hoef ek niks te betaal nie - 'n "goeie storie". Besoekpunt 2 voorsien my van 'n nommer wat ek op die elektroniese flitsborde moet volg om, vervolgens, na besoekpunt 3 te beweeg vir fotoneming, en daarna na besoekpunt 4 vir vingerafdrukke neem. Hier word gesê dat ek binnekort 'n sms ter erkenning van my aansoek sal ontvang. Nog voordat ek dié lokaal verlaat, ontvang ek dié sms - 'n "goeie storie". Vrydag, 96 uur later, ontvang ek 'n sms dat ek my ID-kaart kan gaan afhaal - inderdaad 'n "goeie storie".
Is dit nie 'n uitmuntende voorbeeld van puik dienslewering, en sal ons dan nie erkenning gee waar dit verdien word nie? Toegegee, dit is grootliks te danke aan 'n onlangs ingefasseerde nuwe elektroniese stelsel wat, so verneem ek, deur persone-in-opleiding beman word. Waarom kan ander staatsdepartemente dan ook nie deur dieselfde gehalte van dienslewering gekenmerk word nie? Is dit nie hoog tyd dat die "stort" op Nommer Een se kop verwyder en vervang word deur 'n rekenaar as simbool van sy grondwetlik-versoenbaar "geprogrammeerde" presidentskapsmetamorfose nie?
Afrikaners,bruines skepties oor DA-steun
Die telefoon lui. 'n Onbekende Engelssprekende vrouestem vra of ek die DA ondersteun. Dis 'n vraag van hoogs persoonlike aard en ek beëindig die gesprek.
Daar is onsekere kiesers wat wroeg om vir watter party te stem. Onder hulle tel ook konserwatiewe Afrikaners. Die korrupte ANC is nie 'n opsie nie. In die lig van ANC-korrupsie, vermoed ek, is vele Afrikanerstemme vir die DA dan ook eerder anti-ANC- as pro-DA-stemme.
Bied die DA vir die konserwatief-volksgeoriënteerde Afrikaner 'n realistiese toekomstuiste? Om S.A. te regeer, móét die DA die meerderheidstem verkry. Almal weet uit watter oord dié steun moet kom. Al sou dié meerderheid "gematig" wees - waaruit die toekomstige partyleierskap sal móét kom - leer Suid-Rhodesië ons dat Ian Smith met "gematigde" leiers soos 'n Ndabaningi Sithole en Abel Musorewa begin het, maar geëindig het met 'n Zimbabwiese Mugabe-diktatorskap. Kan ons die toekoms aan Afrika-"gematigdheid" toevertrou? Dié DA-roete lyk problematies.
Kan/Wil, vervolgens, die liberaal Engels-georiënteerde DA werklik die behoeftes en belange van konserwatiewe Afrikaners dien soos, byvoorbeeld, hom beywer vir die behoud van Afrikaans in universiteite en staatsinstellings? Is die DA daarmee te vertrou? Ek het my bedenkinge. Bevorder die prysgawe van konserwatiewe Afrikanerbelange nie juis die DA-liberalisme nie?
Waarom nie eerder die kieserskorps op 'n vrywillige keusegrondslag organiseer in belangegroepe/politieke partye wat gemeenskaplike waardes onderskryf, dieselfde behoeftes en toekomsvisie deel, en sluit dan samewerkende koalisie-vennootskappe en kom so in 'n regerende posisie nie? Jan du Toit (DB,08.04) sê in sy brief: "Mnr. Peter Marais waarsku dat die bruines hulle daarvan moet weerhou om vir...die DA of die ANC te stem." Eggo Marais se oproep nie presies dieselfde siening en bedenkinge vanuit bruin perspekrief nie? (ngn)
ANC/NP nié "dieselfde soort" bevryders
In sy "Oogklappe help SA nie uit gemors" (DB,04.04) sê Leopold Scholtz "dat die ANC in die oë van miljoene swart mense dieselfde soort bevrydingsbeweging as die Nasionale Party 'n eeu gelede vir talle Afrikaners was." Dat die ANC en NP "dieselfde soort bevrydingsbeweging" genoem kan word, bevraagteken ek ten sterkste. Voorbeelde waarna Scholtz verwys, versterk my oortuiging daaromtrent.
Scholtz sê dat as jy "na die ANC se geskiedenis voor 1990 kyk, is dit duidelik dat die SA Kommunistiese Party hom...oorheers en sy rigting bepaal het". Vir die NP (Afrikaners) was Kommunisme ideologiese vyand nommer een - beslis dus nie van "dieselfde soort" nie. Scholtz sê verder "die ANC het nie vir vandag se liberaal-demokratiese grondwet geveg nie, maar vir 'n Leninistiese eenparty-diktatuur" - ook van "dieselfde soort"? Verder het die ANC "uiters wreed teenoor andersdenkendes in eie kring opgetree en sy oorlog teen apartheid op 'n moreel bedenklike wyse, deur terreur, gevoer" - van "dieselfde soort"?
Van Mandela, spesifiek, sê Scholtz dat hy "nie die sondelose Messias was soos hy hom later bekend gestel het nie", en waar die NP-regering eers "na 30, 35 jaar aan die bewind korrup geword" het, was die ANC "al voor 1994 deurtrek van die korrupsie" - van "dieselfde soort"? Vir swartes om, volgens Scholtz, die ANC en NP as "dieselfde soort bevrydingsbeweging" aan mekaar gelyk te stel, is 'n blatante leuenagtige poging waaragter die ANC skuil om sy voortgesette kommunistiese agenda, misleidend en verdoeselend, te probeer regverdig.
"Ou koeie"-opgrawing vertraag versoening
Ek verwys na twee sinne van J.du Toit se driesin-skrywe: "Ongelykheid in SA is geen toeval nie" (DB,03.04), waarvan die eerste lui: "Die 'ou koeie' wat dr.T.C.Breitenbach so graag begrawe wil sien, is nooit na behore omgesien nie." Laat ek eerlik erken dat ek nie mooi weet wat presies daarmee bedoel word nie. Afrikaanssprekendes wéét egter wat met "ou koeie" bedoel word en hoedat dit binne 'n velerlei van kontekste toepassing vind. My briefopskrif: "Los die ou koeie ter wille van versoening" (DB,02.04), dui immers op die spesifieke konteks waarbinne dit gebruik is - geen maklike konteks om daarbinne toe te pas nie.
Almal van ons, insluitend Du Toit, grawe tog sekerlik sóms "ou koeie" uit die sloot. As konserwatiewe Afrikaners nooit die Engelse vergewe het vir nagenoeg 34 000 kampsterftes, asook verlies van hul republikeinse onafhanklikheid nie, sou waarskynlik géén Afrikaner ooit pragmaties vir die liberale Engels-georiënteerde DA gestem het nie.
My beroep op Johann Maarman was dat, indien hy dan "ou koeie" uit die "polisiesloot" móét opgrawe, hy dit wel mag doen, maar dan op " 'n grondslag van billikheid, regverdigheid en, veral, op 'n gebalanseerde wyse." Is laasgenoemde, as kriteria vir "ou koeie" opgrawe, asook die opoffering om "ou koeie" te laat rus ter wille van broodnodige versoening - want wat is die alternatief - dalk te veel gevra vir Du Toit?
Met Du Toit se laaste sin: "Ongelykheid in dié land is geen toeval nie", kan ek my mee vereenselwig. Hoe daaraan inhoud gegee en vertolkend mee omgegaan word, is egter allesbepalend. Om te begin by S.J.du Toit se gedig, "Hoe die Hollanders die Kaap ingeneem het", is dalk een goeie beginpunt.
As dit dan móét, behou tog net balans
Ongebalanseerd eensydige skrywes laat 'n wrang smaak in die mond, te meer as jy uit ervaring vooraf weet dat, om beswaar daarteen te maak, futiel is - en nou waarskynlik wéér. 'n Voorbeeld hiervan is Johann Maarman se "Trane dam weer op in Tutu se oë" (DB,31.03) waarin hy dit het oor die "Nkandlaskandaal aan die vlagpaal van apartheid." Hierin skets hy die "geestelikes in hul priesterlike gewaad op die trap van die St.Georges-katedraal...die 'Katedraal van die Mense' in Kaapstad" waartydens Zuma op plakkate gevra word om op vrae oor Nkandla te antwoord.
Maar dan steek Maarman by dié katedraaltrappe vas waar "nie te lank gelede nie" bloed gevloei; skuiling teen die polisie se swepe, knuppels, traangas, skokgranate, rubberkoeëls en "Purple Rain" gevind is; gebid is vir die ontbanning van organisasies en hul leiers, en Mandela vereer is. Wat hoop Maarman om hiermee te bereik, behalwe om 'n dooie perd te bly skop? Waarskynlik dieselfde as met sy "Die 'skop, skiet, bliksem' brigade" (DB,11.03.2013) waarin hy slegs op 'n enkele polisiewreedheid van die huidige SAPD wys met, daarteenoor, die name van tien slagoffers onder die vorige SAP-bedeling.
Ag, wil Maarman nie maar - ter wille van versoening - asseblief die ou koeie in die sloot begrawe laat nie, óf, indien hy dan wel vergelykings tussen die ou en die nuwe polisiebedeling móét tref, dat hy dit op 'n gelykwaardige grondslag van billikheid, regverdigheid en, veral, op 'n gebalanseerde wyse sal doen.