Die oorsprong en toepassing van gasmasker
Skryf By: administrateurPublished in: Geskep Datum: 2020-09-14Hits:1589Kommentaar:0
Gasmaskers is persoonlike beskermingstoerusting en persoonlike arbeidsbeskermingstoerusting wat op die kop gedra word om mense se asemhalingsorgane, oë en gesig te beskerm en om giftige gas, stof, bakterieë, giftige en skadelike gasse of stoom en ander giftige stowwe te beskadig.
Gasmaskers word wyd gebruik in petroleum, chemiese industrie, mynbou, metallurgie, militêre, brandbestryding, noodredding, gesondheids- en epidemievoorkoming, wetenskaplike en tegnologiese beskerming van die omgewing, masjinerievervaardiging en ander velde, asook belangrike individue in stede met ernstige rookmis en fotochemiese rookmis. Respiratoriese beskerming.
Gasmaskers is persoonlike beskermende toerusting wat die asemhalingsorgane, die oë en die gesig van personeel beskerm teen gifstowwe, biologiese oorlogsmiddels, bakteriële wapens, radioaktiewe stof en ander giftige en skadelike stowwe. As die kernkomponent van die gasmasker word die houer gevul met die filtermateriaal wat die beskermende werking van die masker direk beïnvloed.
In die Eerste Wêreldoorlog, op 22 April 1915, om die ongunstige situasie van die oorlog om te keer, het die Duitse kant 180 ton chloor onverwags op die Britse en Franse leërs saamgestel, en 5,000 geallieerde soldate vergiftig. 8 sterftes. Dit is die eerste grootskaalse gasoorlog in die wêreld se militêre geskiedenis.
Die Britse en Franse magte, wat ná die geveg swaar verliese gely het, het hul regering onmiddellik versoek om antivirustoerusting so gou moontlik te vervaardig.
Na navorsing en eksperimente het wetenskaplikes gevind dat wilde varke veral hul lang en kragtige monde wil gebruik om die grond te verskuif op soek na plantwortelstokke en 'n paar klein diertjies. As hulle 'n sterk skerp reuk ruik, kruip hulle dikwels weg van die grond af. Toe die Duitse leër 'n giftige gasaanval op die koalisiemagte van stapel gestuur het, het die slim wildevark sy neus en mond in die grond gebuig en die ramp vrygespring. Na verdere wetenskaplike ontleding word daar tot die gevolgtrekking gekom dat omdat die wilde varke hul mond gebruik om die grond te boog, die sagte gronddeeltjies die giftige gas adsorbeer en filter, wat dit oorleef.
Wetenskaplikes van die twee lande het hieruit inspirasie gekry. Op grond van die beginsel dat grond gif kan filter, het hulle houtskool gekies wat nie net giftige stowwe kan adsorbeer nie, maar ook die lug ongeblokkeer kan maak, en het die wêreld se eerste groep gasmaskers binnekort ontwerp en vervaardig wat die vorm van 'n wildevark se mond naboots.
Aan die einde van Februarie 1916, tydens die tragiese slag van Verdun tussen die Duitse en die Franse leër, het die Duitse leër weer dieselfde truuk uitgevoer en giftige gas op die posisie vrygestel. In hierdie tyd het die Franse leër basies gasmaskers aangetrek, wat meer effektief was. Die grond het die Duitse gasaanval weerstaan.
Gasmaskers bestaan ​​hoofsaaklik uit filterelemente, kappies, oogvensters, uitasem- en kommunikasietoestelle en hoofbande. Hulle het elkeen hul eie verantwoordelikhede en kan terselfdertyd stilswyend saamwerk.
Volgens die beginsel van beskerming kan dit verdeel word in 'n filtermasjien en 'n isolasiemetmasjien.
Dit bestaan ​​uit 'n masker en 'n houer (of filterelement). Die gesigskerm bevat komponente soos die kap, die oogvenster, die interkom, die asemklep en die kopband (of helm). Die houer word gebruik om giftige gasse te suiwer, en bevat 'n giftige laag en adsorbeerder. Hierdie twee materiale kan ook gemeng word om 'n filterplaat te vorm en in 'n filterelement saamgestel. Die ligter (ongeveer 200 gram) houer of filterelement kan direk aan die masker gekoppel word, en die swaarder houer word deur die lugkanaal met die masker verbind.
Die masker self verskaf suurstof, wat in drie soorte verdeel kan word: gasopberging, suurstofopberging en chemiese suurstof. Isolasiemaskers word hoofsaaklik gebruik in giftige lug met 'n hoë konsentrasie (as die volumekonsentrasie groter is as 1%), of in spesiale geleenthede, soos groot, onderwater of lugdigte hutte waar suurstof ontbreek.
Benewens bogenoemde twee soorte gasmaskers, is baie lande ook toegerus met verskillende soorte gasmaskers. Dit word gevorm deur die oplosmiddel in die houer te vervang of die plaaslike struktuur te verbeter aan die hand van die filtergasmasker. Moderne gasmaskers kan effektief verdedig teen gifstowwe, biologiese oorlogvoeringsmiddels en radioaktiewe stof wat op die slagveld kan voorkom. 'N Deel van sy gewig is verminder tot ongeveer 0.6 kg en dit kan langer as 8 uur gedra word. Nadat u 'n gasmasker gedra het, kan dit geriefliker wees om optika, kommunikasietoerusting en wapens te gebruik.