Wändi Bruine de Bruin, Universiteit van Leeds
Oor die hele wêreld leef mense langer as ooit tevore, met 'n onlangse Verslag van Openbare Gesondheid Engeland onthul dat die gemiddelde 65-jarige man kan verwag om nog 'n 19-jaar te leef, terwyl 'n 65-jarige vrou nog 'n 21-jaar het om mee te speel.
Namate die bevolking verouder word, werk mense langer, met baie ouer mense wat hul hoë-aangedrewe loopbane laat in die lewe bly. Inderdaad, in die nuutste Fortune 500 Indeks, is die gemiddelde ouderdom van 'n hoof uitvoerende beampte getoon dat hulle 57 jaar oud was, met sommige van die oudste hoofde in hul 70s en 80s.
Ouer mense dien ook as staatshoofde tot in die ouderdom. Koningin Elizabeth II, wat in April 90 gedraai het, speel steeds 'n aktiewe rol in die Britse staatsake. Terwyl Amerikaanse presidente minstens 35-jaar oud moet wees, is die meeste verkies op 'n baie ouer ouderdom. Ronald Reagan was 69 toe hy verkies is, en is die oudste Amerikaanse president op rekord. En dit lyk soos 'n tendens wat voortduur, met die Demokratiese genomineerde Hilary Clinton by 68, en die Republikeinse genomineerde Donald Trump 'n paar jaar ouer by 70.
Op alle ouderdomme, of dit op die werk of in ons persoonlike lewe is, moet ons gereeld besluite neem. Sommige besluite sal makliker wees as ander. Aangesien mense geneig is om ouer te word, kan besluite oor onderwerpe soos gesondheid en aftrede - of hoe om die land in die geval van die koningin te hardloop - 'n bietjie meer uitdagend wees.
Die moeilike besluite wat ons later in die lewe maak, is dikwels belangrik en kan ons lewens aansienlik beïnvloed - dit beteken dat daar minder geleenthede kan wees om te herstel van enige slegte besluite wat ons neem.
So, wat gaan dit nou om 'n besluit te neem? Wel eerste, besluitneming behels tipies die keuse van die opsie wat waarskynlik ons ​​doelwitte sal bereik. Ons doen dit deur te dink deur die beskikbare opsies en om al die voor- en nadele te vergelyk - wat 'n mate van kognitiewe inspanning vereis.
Ongelukkig sak ons ​​denke na ons middel van die twintigerjare, waarskynlik weens die slytasie van die wit saak in die brein - In wese die senuweeselle wat inligting aan die res van ons brein oordra. Dit kan beteken dat ouer mense sukkel om kognitiewe veeleisende besluite te neem.
Dit gesê, ouer volwassenes mag nie te hard dink as hulle voorheen 'n soortgelyke besluit geneem het nie. Dit is omdat hulle reeds weet wat doen, gebaseer op hul vorige ervaring. En alhoewel ons almal verskil in ons vlakke van ondervinding, sal ouer volwassenes gemiddeld meer oefening hê by besluitneming as jonger volwassenes.
Trouens, navorsing toon dat "kognitiewe veroudering maak nie saak nie"Vir ouer mense. Dit is omdat ouer volwassenes se ondervinding met finansiële besluite kognitiewe afname kan verreken, wat lei tot gesonde finansiële besluite wat goed in die ouer ouderdom aangewend kan word.
Nog 'n faktor betrokke by die neem van goeie besluite, is die vermoë om ons emosies te reguleer. ons navorsing toon dat besluitnemers wat in staat is om te verhoed dat hulle woonagtig is aan dinge wat in die verlede verkeerd gegaan het, beter beslissings sal neem oor wanneer om weg te gaan van 'n verlies. Hulle sal planne kanselleer wat nie meer aantreklik lyk nie, of projekte wat nie meer winsgewend is nie. En dit sal vermy gooi "goeie geld na slegte", of wat sielkundiges noem "Die gesinkte koste vooroordeel".
Die goeie nuus hier is dit emosie regulering verbeter met ouderdom. In die aangesig van die teenwoordigheid probeer ouer volwassenes op die positiewe fokus, terwyl jonger volwassenes geneig is om oor die negatiewe te reageer. Ons navorsing dui daarop dat ouer volwassenes se beter emosieregulering kan bydra tot hul vermoë om beter besluite te neem en die "gesinkte koste vooroordeel" te weerstaan.
Baie van die besluite wat ons moet maak, kan vereenvoudig word. Byvoorbeeld, dit kan baie moeite en brein krag bespaar om 'n opsie wat aan die minimum vereistes voldoen, te bereik, eerder as om die opsie te soek wat die beste op alle kriteria is.
Hierdie tegniek staan ​​bekend as "bevredigend". En dit kan veral nuttig wees as die tyd duur of beperk is. Of wanneer die beskikbare opsies so soortgelyk is dat dit moeilik is om die heel beste te identifiseer.
Dit was voorgestel dat "satisficers" (wat 'n opsie soek wat goed genoeg is) is gelukkiger as die "maksimiste" (wat die beste soek), want hulle bekommer minder of hulle die optimale besluit geneem het. Ons nuutste navorsing stel voor dat ouer volwassenes gelukkiger is as jonger volwassenes, wat te wyte is aan hul neiging om "bevredigend" te wees.
Dit is dus duidelik dat wanneer dit kom by goeie besluite, ouer word, is dit glad nie so erg nie. Alhoewel sommige kognitiewe afname 'n normale deel van veroudering is, hoef dit nie besluitneming te belemmer nie. Aangesien goeie besluite ook nodig is, moet jy ondervinding en emosionele vaardighede hê wat met ouderdom kan verbeter.
Dit beteken dat ouer mense net so goeie besluite kan neem as hul jonger eweknieë - so kan daar wel 'n waarheid wees in die gesegde: "met die ouderdom kom wysheid" na alles.
Wändi Bruine de Bruin, Universiteitsleierskapstoel in Behavioral Decision Making, Universiteit van Leeds. Haar navorsing het ten doel om te verstaan ​​en te verduidelik hoe mense besluite neem oor hul finansies, hul gesondheid en hul omgewingsvoetspoor. Haar navorsingsbelange sluit in oordeel en besluitneming, risiko persepsie en kommunikasie, gedragsverandering intervensies, en ouderdom verskille in besluitnemendheid.
In die verowering van Mount Everest is niks minder as 100% sukses mislukking nie, maar in die meeste ...
Tydens hierdie pandemie is historici geraadpleeg soos die Oracle of Delphi. Is COVID-19 soos ...
Die twee belangrikste mans in my lewe is op vroeë ouderdomme dood, deels weens hul verslawing. Ons is…