Versindaba » Blog Archive Alwyn Roux. "daar was storms in haar oë" : Versindaba
Monday, July 26th, 2021 | Binneblik, Uncategorized.
4 Kommentare op "Alwyn Roux. "daar was storms in haar oë""
July 26th, 2021 at 22:21
Alwyn, dis darem twee heeltemal verskillende bundels met totaal andersoortige skrywes in. Die ouer digter s'n is kompak , afgerond, kort, selfs kripties. Laatwerk. Afskeidnemend. Die jong vroue-digter s'n is is epies-liries, met 'n deurlopende narratief, histories gebaseerd, asook
lokaal geanker in die suidwes-Kaapse strand-en-see flora en fauna, voormense, en een vrou se biografie teen die groot doek van die geskiedenis – rasse van der jare, en hul interaksie, met die hoofkarakter 'n legendariese figuur, Bientang, wat in 'n grot gaan woon met haar twee rooikatte, in die plek waar vandag die seedorp Hermanus is (en Bientang's Cave 'n plaaslike roman, in die ou grot ingebou, reg op die bulderende see. Haar oorsprong is by Klipgatgrot buite De Kelders (oorsprong van die vroegste Strandloper-mense, op die Plaat – lang wit strand wat in 'n halfsirkel omloop na Hermanus se strandmeer, by De Kelders, waar Lady Anne Barnard in 1795 gaan baai het in die Drupkelder se poel, in detail beskryf in haar joernaal). BIENTANG se narratief sluit gespesifiseerde plaaslike botaniese, geografiese, etnografiese, historiese asook die fiktiewe biografie van 'n bruin voormoeder, ten dele 'n mitiese voormoeder van duisende jare gelede, en ten dele 'n agtiende eeuse kluisenaar en grotbewoner vroue-afstammeling in, plus 'n wit "Lord" wat haar besoek van oorsee, en 'n stamverwant, Klaas. Daar is ook Khoi-taal elemente, en 'n fokus in die later bundel op interkulturele wisselwerking tussen inheemse Khoi-vrou en uitheemse "beskaafde" wit man.
Ek begryp nie hoe jy hierdie twee bundels bymekaar wil uitbring nie.Onvergelykbare materiaal as digbundels. Buiten vir jaar en uitgewer… Laatwerk is laatwerk as afsluiting van 'n uitgesponne oeuvre, bekend in sy tematiek en stylnerings.
BIENTANG is totaal nuut en andersoortig, in 'n nuwe vrouestem en met 'n soort styl, nog nooit in Afrikaans gesien nie, buiten altemit in haar digterlike moeder, Antjie Krog, se LADY ANNE (1989). En haar digterlike vader, DJ Opperman se (halfeeu vroeër) EDMS.BPK., wat op dieselfde kusgebied se eenvoudige mense-wat-intiem-van-die-see lewe, gewoontes en uitgelewerdheid aan die see in al sy buie en getye, beskryf.
Korreksie: Bientang's Cave is 'n plaaslike restaurant ("roman" is 'n tikfout)
Marius Crous :
July 27th, 2021 at 13:28
Alwyn, hoe krap jy die groepie seniors op Versindaba se hare deurmekaar. Kyk maar net na die briewekolom en jy sal sien jy is 'n upstart!
Ek kan sien jy werk deur die bundels, een na die ander, maar word heeltemal verkeerd begryp. Skryf maar volgende keer twee keer. Eers oor die latenswerk en dan oor die jong digter met haar treffende bundel.
Nou word jy sommer as on-PC en wat ookal beskou. Terloops, pryskomitees moet dikwels sulke vergelykings tref. En ek lees nêrens raak dat jy Jolyn se bundel as minder beskou nie.
July 30th, 2021 at 20:09
Dit lyk na 'n dramatiese stasis hier so. En ek dink aan die meester Jorge Luis Borges se verbeelde land, genaamd Tlön, waar die letterkunde anders benader word as in Tlön se buiteland.
Ek haal aan uit Borges se verhaal uit "Die tuin van gevurkte paadjies (1941):" "Betreffende literêre sake, is die dominante gedagte dat alles die werk van een enkele outeur is. Boeke word selde onderteken. Die konsep van plagiaat bestaan nie; dit is vasgestel dat alle boeke die werk van een enkele skrywer is. Hy is tydloos en anoniem. Kritiek is geneig om outeurs te versin. 'n Kritikus [van Tlön] sal egter twee uiteenlopende werke kies – kom ons sê, die Tao Tê Ching en Die duisend en een nagte – en hulle toeskryf aan dieselfde skrywer, en dan in alle opregtheid die sielkunde verken van hierdie interessante homme de lettres…."