App4schuchrb by blake526 345 views
Jogosítás, metaadat, YouTube.hu by Peter Benjamin Toth 1195 views
Szerzoi akademia export-jelentes by Peter Benjamin Toth 607 views
Szjt módosítás tájékoztató by Peter Benjamin Toth 1010 views
Pankkk 2010 prez_artisjus by Peter Benjamin Toth 402 views
Presentazione Comitato by Comitato Ambiente... 680 views Cinemascope - Last month's silver screen stars - Astrodienst Guest user u1357339985
31-Aug-2016, 02:30 UT/GMT Indesign by jcamero3 763 views
Live PDF Animatie handtekening met ... by Marcel Goulmy 344 views
Top 10 Things I Learned In Publicat... by jcamero3 581 views
Jardun truke la inmaculada by Barakaldoko berri... 838 views
Building a Professional Image on Pa... by jcamero3 906 views MET DIE LAASTE NUUSBRIEF VAN 2018
Nog ‘n jaar is verby en met die laaste nuusbrief van 2018 wil ons al ons kliënte bedank vir hulle ondersteuning en ‘n baie geseënde feestyd en voorspoedige 2019 toewens. Aan al ons personeel baie dankie vir die hardewerk en suksesvolle 2018. Mag elkeen van julle die feestyd en ruskans geniet en kom veilig terug.
National Credit Act 34 of 2005 read together with Amendment 19 of 2014
Kubyana v Standard Bank of South Africa Ltd (2014) ZACC
Sebola v Standard Bank of South Africa Ltd 2012(5) SA 142 (CC)
Robertson v Firstrand Bank t/a Wesbank (2015) ZAECGHC 7
SAID rente op voorlopige belasting
Soos met verskeie ander saketransaksies, trek belasting in sy verskillende vorme ook rente aan, óf betaalbaar deur die belastingbetaler aan die SAID, óf aan die belastingbetaler verskuldig deur die SAID. Benewens om te weet watter van die verskillende SAID-rentekoerse van toepassing is (wat dikwels op sigself ’n uitdaging is), word dit toenemend belangrik om te weet in watter omstandighede rente van toepassing is, asook die relevante inkomstebelastinghantering van daardie rente. Hierdie artikel ondersoek een só ’n scenario: voorlopige belasting.
Oorbetaling van voorlopige belasting
Indien ’n belastingbetaler enige belastingkrediet het (die bedrag waarmee die belasting wat reeds betaal is die berekende belastingaanspreeklikheid oorskry) en daardie krediet R10 000 te bowe gaan, of die belastingbetaler ’n belastingkrediet het en die belasbare inkomste ’n bepaalde bedrag oorskry (R50 000 vir individue en trusts en R20 000 vir maatskappye), verdien die belastingbetaler rente teen die voorgeskrewe koers, naamlik 6% (vergeleke met die 10% wanneer rente aan die SAID betaalbaar is. (Kyk meer besonderhede hieronder).
Rente verdien van die SAID sal ingesluit word in die bruto inkomste van ’n belastingbetaler en is dus ten volle belasbaar (onderworpe aan enige jaarlikse rentevrystellings vir natuurlike persone). Alhoewel inkomstebelasting oor die algemeen volgens die beginsels van ontvangs en toevalling werk, bepaal artikel 7E van die Wet spesifiek dat enige rente wat deur die SAID aan ’n belastingbetaler verskuldig is, slegs as toegeval geag sal word op die datum waarop dit betaal is aan (ontvang word deur) ’n belastingbetaler. Alhoewel dit minder wesenlik vir individue is, kan dit lei tot verskille in hantering vir maatskappye en moontlik aanleiding gee tot uitgestelde belasting.
Onderbetaling van voorlopige belasting
As ’n belastingbetaler se normale belastingverpligting enige belastingkrediet oorskry en die belasbare inkomste ’n bepaalde bedrag oorskry (R50 000 vir individue en trusts en R20 000 vir maatskappye), sal rente deur die SAID teen die voorgeskrewe koers gehef word – tans 10%. Rente is ook betaalbaar teen die voorgeskrewe koers van 10% op laat betalings ten opsigte van eerste, tweede en derde voorlopige belastingperiodes.
Artikel 23(d) verbied die aftrekking van belasbare inkomste van enige rente betaal kragtens enige wet wat deur die SAID geadministreer word. Daarom sal enige rente wat aan die SAID betaal word, nie aftrekbaar wees vir inkomstebelasting nie. Vermoedelik is dit omdat hierdie rente nie beskou sal word as verkry in die produksie van inkomste of bestee vir die doeleindes van ’n bedryf nie.
Gegewe die wyd-gepubliseerde vertragings van terugbetalings vir verskillende soorte belasting, behoort belastingbetalers hulle rekeningstate van die SAID noukeurig na te gaan om te verseker dat die rente waarop hulle geregtig is ingevolge die verskillende belastingwette, aan hulle betaal is. Belastingbetalers behoort ook deeglik kennis te neem van die sperdatums vir voorlopige belastingbetalings om te verseker dat rente nie op laat betalings of enige onderbetalings aangegaan word nie.
The South African Revenue Service (“SARS”) implemented several changes to the income tax returns for trusts (the ITR12T) on 17 September 2018. These changes are in addition to the changes already made on 26 February 2018. The September 2018 changes apply in respect of the year of assessment ending on 28 February 2018. Taxpayers that already saved or submitted the relevant 2018 ITR12T prior to the implementation of the latest changes, will not be presented with any of the new fields for completion.
Similar to the February 2018 changes, these additional changes form part of SARS’ ongoing efforts to promote efficiency and compliance.
Three new fields will be pre-populated on the ITR12T. The first is the “Trust Type”. Validation questions will be presented for a response if the Trust Type is Special Trust Type A or B. The Trust Type may change based on the answers provided.
The second and third fields relate to income from local farming operations (IT48) and income from local partnership farming operations (IT48V). These fields will now include auto-calculations and cater for negative currency to be captured.
Where applicable, trustees will now also be able to select one or both of the following options: “vested” and “discretionary”.
The ITR12T wizard has also been updated to include a question pertaining to imputed income from controlled foreign companies (“CFC”). If this question is answered yes, the ITR12T will display a new container to be completed. Please note that trusts, together with any connected person in relation to the trust, that holds at least 10% of the participation rights in a CFC, will also be required to submit a completed IT10B form (or IT10A form for years prior to 2012).
More fields have been added to the ITR12T with regards to the reduction of debts (section 19 of the Income Tax Act), cash contributions to a rehabilitation trust fund (section 37A of the Income Tax Act) and amounts in respect of certain (tainted) intellectual property (section 23I of the Income Tax Act).
Furthermore, SARS indicated that the following documents should be submitted with the ITR12T (as a minimum) and include financial statements and/or administration accounts, all certificates and documents relating to income and deductions, proof of any tax credits claimed, particulars of assets and liabilities, as well as details of persons or beneficiaries to whom income, capital and/or assets were distributed or vested.
The take away is that trusts should carefully consider these new requirements in order to ensure that the relevant ITR12T is completed correctly. For more information on these new fields, an example of the new ITR12T form is available on SARS’ website for consideration.
GELDIGHEID VAN VOETSTOOTSKLOUSULES ONDER DIE WET OP GEBRUIKERSBESKERMING
Verbruikers verkies dikwels om tweedehandse goedere te koop om geld te bespaar of bloot omdat hulle ’n winskoop raakgeloop het. Hoewel tweedehandse goedere moontlik ’n winskoop kan wees, kan dit riskant wees om dit te koop omdat dit gebreke mag bevat terwyl die verbruiker se reg om te verhaal in so ’n geval uiters beperk kan wees. Hierdie besorgdheid oor gebreke word vererger wanneer items van hoë waarde gekoop word, soos motorvoertuie waar latente gebreke duur kan wees om te herstel en die verbruiker dikwels in ’n situasie kan beland waar hy/sy betekenisvolle bedrae geld moet bestee aan die herstel van gebreke terwyl hy/sy steeds die aanvanklike aankoopprys afbetaal.
Die grootste beperking van die verbruiker se reg op verhaling wanneer foutiewe goedere gekoop word is die sogenoemde “voetstoots”-klousule wat dikwels ingesluit word in mondelinge of skriftelike verkoopooreenkomste. Hierdie klousules word dikwels na verwys as “soos dit is” klousules omdat dit letterlik beteken dat die verbruiker die produk koop soos dit staan, met alle latente en sigbare gebreke ingesluit. Die verkoper kan dan nie gemeenregtelik verantwoordelik gehou word vir skadevergoeding wanneer sulke gebreke ontdek word nie terwyl die verbruiker geen remedie nie.
Die tradisionele posisie soos hierbo uiteengesit is egter dramaties gewysig met betrekking tot tweedehandse goedere wat verkoop word deur ’n verskaffer wat goedere of dienste lewer in die normale verloop van sy/haar besigheid. (Dit sluit in die meeste verkopers wat nie private persone is wat bloot hul goedere op ’n eenmalige grondslag verkoop nie). Hierdie beskerming word deur die Wet verleen aan verbruikers wat sowel tweedehandse as nuwe goedere koop.
Artikel 55 van die Wet stel bepaalde standaarde waaraan goedere wat deur verskaffers verkoop word, moet voldoen. Die artikel vereis eerstens dat goedere redelik geskik moet wees vir die doel waarvoor dit algemeen gebruik word. Die goedere moet tweedens van ’n goeie kwaliteit wees, in ’n goeie werkende toestand verkeer en vry wees van enige gebreke. Laastens moet die goedere bruikbaar en duursaam wees vir ’n redelike tydperk in ag genome die gebruik wat normaalweg daarvan gemaak sal word en met inagneming van enige relevante omstandighede.
Artikel 56 van die Wet skep ’n implisiete waarborg waarvolgens verbruikers oor sekere remedies beskik as die bogenoemde standaarde nie nagekom word nie. Verbruikers mag ingevolge die implisiete waarborg sulke defektiewe goedere teruggee vir herstel, terugbetaling of vervanging. Die waarborg is geldig vir ses maande na die aankoopdatum.
Uit die voorgaande is dit duidelik dat die tradisionele voetstootsklousule wat kragtens die gemene reg geldig was, nie langer verkopers beskerm teen aanspreeklikheid vir defektiewe goedere nie. ’n Voetstootsklousule wat egter pertinent meld wat die kondisie is van die item wat verkoop word en wat al die defekte wat teenwoordig is, lys, sal kragtens die Wet geldig wees as die verbruiker dit uitdruklik aanvaar. Dit is die posisie aangesien die verbruiker nie benadeel sal word nie omdat hy of sy bewus sal wees van die defekte en dus ’n ingeligte besluit kan neem.
Voorts moet daar ook op gelet word dat sowel die standaarde wat in artikel 55 uiteengesit word as die waarborg in artikel 56, ingesluit moet word in ’n verkoopooreenkoms. Die verbruiker word dus altyd beskerm. Dit is gerade dat verbruikers wat oorweeg om ’n tweedehandse motorvoertuig of ’n ander waardevolle tweedehandse artikel aan te koop, eerder so ’n artikel van ’n handelaar koop as van ’n private persoon wat ’n eenmalige verkooptransaksie aangaan, aangesien voetstootsklousules tussen private persone wat ’n verkooptransaksie aangaan steeds geldig sal wees (tensy die verkoper opsetlik die gebreke verberg het).
© 2018 T Roos