November 2015 – MHI Attorneys Blog
MHI SUPPORTS MOVEMBER
November 25, 2015 MHI Law Comments 0 Comment
Movember is the month formerly known as November, where men and women across the globe join together to raise awareness for men’s health, specifically prostate cancer, testicular cancer and men’s mental health.
Jurgens Tubb het sy verjaarsdag gevier en is bederf deur sy dames. Baie geluk!
Laasmaand hetons begin met veranderings aan ons Ontvangs- en Konsultasieareas. Alles vorder goed en ons is baie opgewonde om eersdaags die voltooide produk aan ons kliënte te wys. Dankie vir almal se geduld met die ongerief.
Ons Kerspakkies vir MES se kliënte het ook alreeds begin arriveer. Baie dankie aan almal wat ons help om hierdie projek te ondersteun. Die sluitingsdatum vir die pakkies is 4 Desember 2015.
MEDE-EIENAARSKAP VAN GROND
Die woord “mede-eienaarskap” met betrekking tot grond beteken dat twee of meer persone ‘n stuk grond gelyktydig in onverdeelde aandele besit. ‘n Aandeel in die grond beteken nie dat ‘n bepaalde gedeelte van die grond besit word nie. ‘n Mede-eienaar wat ‘n aandeel in grond hou, kan nie aanspraak maak op ‘n bepaalde stuk grond nie, selfs al het sy mede-eienaars by wyse van ‘n ooreenkoms ingestem om okkupasie of gebruik van ‘n bepaalde stuk grond aan hom te gee. Die reg wat hy het, is op ‘n onverdeelde aandeel in die geheel van die grond wat in gesamentlike eienaarskap gehou word. Die gedeelte wat hy okkupeer, word gesamentlik besit deur hom en sy mede-eienaars in die grond. Indien hy ‘n huis bou op die gedeelte wat hy okkupeer, sal die huis gesamentlik besit word deur al die eienaars.
Wanneer X, Y en Z mede-eienaars van ‘n plaas is, is hulle nie geregtig op ‘n fisiese deel van die plaas nie, maar elkeen van hulle het ‘n onverdeelde aandeel in die geheel van die plaas. Die aandeelhouding sal nie noodwendig altyd gelyk wees nie. Een persoon kan ‘n halwe aandeelhouding besit, terwyl die ander twee eienaars elk ‘n vyf en twintig persent aandeel kan hou. Mede-eienaarskap kan ongelukkig soms tot geskille tussen die eienaars lei.
Samewerking tussen die mede-eienaars
Dit is raadsaam dat die mede-eienaars ‘n ooreenkoms aangaan wat die verhouding tussen hulle reguleer. Ongelukkig is hierdie ooreenkoms nie afdwingbaar teenoor derde partye nie. Die toestemming van al die mede-eienaars word vereis wanneer administratiewe besluite geneem moet word. Geen eienaar is geregtig om veranderings of verbeterings op die eiendom aan te bring sonder die toestemming van die ander eienaars nie. Al die eienaars moet saamstem oor die gebruik van die eiendom, byvoorbeeld indien hulle bome wil afkap, ’n stoorfasiliteit of -gebou wil oprig of beeste in die veld wil laat wei. As mede-eienaars nie in besluite geraadpleeg word nie kan hulle die hof nader om ‘n interdik toe te staan. Die hof kan selfs gelas dat geboue wat opgerig is, verwyder word. In gevalle waar die doel is om die eiendom te bewaar, is dit egter nie altyd nodig om die toestemming van die mede-eienaars te verkry nie.
Die winste en verliese
Al die mede-eienaars moet proporsioneel bydra tot noodsaaklike en ook nuttige uitgawes vir die bewaring van die eiendom. Dié uitgawes sluit in belasting en uitgawes om die eiendom in ‘n goeie toestand te hou, maar sluit nie luukse uitgawes in nie. Verliese en koste moet deur die mede-eienaars gedeel word, behalwe waar dit toegeskryf kan word aan nalatigheid van een van die eienaars. Soos met uitgawes, moet vrugte en winste verdeel word onder die mede-eienaars volgens elke eienaar se aandeelhouding.
Vervreemding van ‘n aandeel
‘n Mede-eienaar kan sy aandeel vervreem of selfs aan sy erfgename bemaak, sonder die toestemming van die ander eienaars, selfs teen hulle wil. Die balju kan ook beslag lê op ‘n mede-eienaar se aandeel.
Gebruik van die eiendom
Elke mede-eienaar kan die eiendom gebruik in ooreenstemming met sy onverdeelde aandeel. Hy moet dit egter gebruik met inagneming van die regte van die ander mede-eienaars. Elke mede-eienaar, sy werknemers en gaste, is geregtig op vrye toegang tot enige deel van die eiendom, behalwe as die mede-eienaars ooreengekom het dat ‘n gedeelte van die eiendom vir die uitsluitlike gebruik van ‘n mede-eienaar gereserveer word.
Mede-eienaars kan besluit om die eiendom te verdeel, wat gewoonlik gebeur as hulle nie oor die benutting van die eiendom kan saamstem nie. Die eiendom sal dan fisies verdeel word in ooreenstemming met die waarde van die eiendom en elke mede-eienaar se aandeel daarin. Wanneer dit egter nie ekonomies is nie, wat gewoonlik die geval is met ‘n plaas, kan die eiendom toegeken word aan ‘n mede-eienaar, maar hy moet dan die ander mede-eienaars vergoed. Die hof kan ook beveel dat die eiendom op ‘n openbare veiling verkoop word en die opbrengs onder die mede-eienaars verdeel word. Daar is streng statutêre beheer oor die onderverdeling van grond en die gebruik daarvan, wat die onderverdeling nie altyd moontlik maak nie.
Mede-eienaarskap is een van die maniere hoe mens eienaar kan word van ‘n eiendom wat andersins nie bekostig kan word nie. Wees egter bewus van die slaggate, kies jou mede-eienaars oordeelkundig en stel ‘n ooreenkoms op om die onderlinge verhouding tussen die partye te reël ten opsigte van onder andere die betaling van die verband en erfbelasting, die dag-tot-dag uitgawes, asook die huisreëls.
STANDAARD SKULDERKENNINGS EN DIE NASIONALE KREDIETWET (NKW)
Die nuwe NKW reguleer nie net afbetalingsverkoopsooreenkomste en huurooreenkomste ten opsigte van roerende goed soos die Wet op Kredietooreenkomste 75 van 1980 gedoen het nie. Die NKW is ook van toepassing op ‘n groter verskeidenheid kredietooreenkomste en het geen monetêre perk nie. In plaas daarvan om regstappe te neem, laat ‘n skuldeiser soms ‘n skuldenaar ‘n skulderkenning onderteken om terugbetaling te fasiliteer. Hierdie dokument kan voorsiening maak vir paaiemente, rente en fooie. Die vraag is egter of so ‘n ooreenkoms ter bevestiging van ‘n bestaande verpligting, ‘n kredietooreenkoms daarstel vir doeleindes van die NKW.
Die doel van hierdie Wet is om die sosiale en ekonomiese welstand van Suid- Afrikaners te bevorder, om ‘n billike, deursigtige, kompeterende, volhoubare, verantwoordelike, effektiewe en toeganklike kredietindustrie te bevorder, en om verbruikers te beskerm.
“Krediet” word in die Wet gedefinieer as die uitstel van betaling van geld verskuldig deur een persoon aan ‘n ander of die belofte om te betaal; of ‘n belofte om geld voor te skiet aan of ten behoewe van ‘n ander persoon.
“Ooreenkoms” sluit in ‘n reëling of verstandhouding tussen twee of meer partye wat bedoel is om ‘n regsverhouding tussen die partye te skep.
Daar word na die partye by ‘n kredietooreenkoms, gereguleer deur die NKW, verwys as die “verbruiker” en die “kredietverskaffer” en hierdie definisies behoort in oënskou geneem te word. ‘n Skulderkenning verwys normaalweg na ‘n historiese gebeurtenis en vestig nie ‘n kredietwaarborg of enige van die benoemde krediettransaksies soos ‘n pandooreenkoms, verdiskonteringsooreenkoms, insidentele kredietooreenkoms, paaiementooreenkoms, huur, gesekureerde lening- of verbandooreenkoms, of kredietfasiliteit nie. Nietemin, die feit dat die skulderkenning uitgestelde betaling vooronderstel en vereis dat rente, fooie en ander kostes betaalbaar is, veroorsaak dat dit binne die trefwydte van die omvattende term “krediettransaksie”, soos voorsien in artikel 8(4)(f) van die Wet, val.
Artikel 2(1) bepaal dat die Wet geïnterpreteer moet word op ‘n wyse wat uitvoering gee aan die doel soos in Artikel 3 uiteengesit. Die vraag is dus eintlik of die wetgewer bedoel het dat die wysiging van die terugbetalingsvoorwaardes met betrekking tot bestaande skuld, byvoorbeeld waar geld reeds geruime tyd vroeër voorgeskiet is of waar skade gelei is as gevolg van delik of kontrakbreuk, ‘n kredietooreenkoms daarstel vir die doeleindes van die NKW. Gesien die elemente van uitgestelde betaling en die heffing van rente, fooie en ander kostes wat in ‘n standaardskulderkenning voorkom en in die afwesigheid van ‘n spesifieke of geïmpliseerde aanduiding tot die teendeel, lyk dit of die noodwendige gevolgtrekking moet wees dat die ooreenkoms gedefinieer kan word as ‘n kredietooreenkoms soos deur die NKW bedoel. Die relevansie hiervan is dat die kredietverskaffer dalk sal moet registreer by die Nasionale Kredietreguleerder, dat bekostigbaarheidstudies gedoen sal moet word, dat die verbruiker te diep in die skuld kan raak en vir skuldberading aansoek doen, en dat baie ander veeleisende vereistes van toepassing sal wees.
Daar word betoog dat waar die skuldoorsaak of aksie ten opsigte waarvan die skulderkenning gedoen is, op ‘n kontrak of ooreenkoms berus wat ‘n kredietooreenkoms daarstel, die invoeging van ‘n geen-novasieklousule in die skulderkenning nie die ooreenkoms wat vervolgens aangegaan is, buite die trefwydte van die NKW sal laat val nie. Nietemin, waar die skuld aanvanklik ontstaan het as gevolg van ‘n delik, sal die invoeging van ‘n geen-novasieklousule moontlik tot gevolg hê dat die oorspronklike skuldoorsaak, naamlik die delik, behoue bly en dus meebring dat die saak buite die trefwydte van die NKW val.
Iets wat in gedagte gehou moet word, is dat “verbruiker” vir doeleindes van ‘n krediet-ooreenkoms waarop die NKW van toepassing is, beteken:
(a) Die party aan wie goedere of dienste verkoop word kragtens ‘n afslagooreenkoms, insidentele kredietooreenkoms of afbetalingsooreenkoms;
(b) Die party aan wie geld betaal word, of krediet verskaf word, onder ‘n pandooreenkoms;
(c) Die party aan wie krediet verskaf word kragtens ‘n kredietfasiliteit;
(d) Die verbandhouer kragtens ‘n verbandooreenkoms;
(e) Die lener onder ‘n gesekureerde lening;
(f) Die huurder kragtens ‘n huurkontrak;
(g) Die borg kragtens ‘n kredietborgstelling; of
(h) Die party aan wie of in wie se opdrag geld voorgeskiet word of krediet toegestaan word kragtens enige ander kredietooreenkoms.
Die definisie mag die antwoord verskaf aangesien die skulderkenning, as ‘n verskillende skuldoorsaak, dalk kan meebring dat die verbruiker nie volgens die definisie hierbo kwalifiseer nie. So ook is die onderliggende skuldoorsaak tot die skulderkenning en dit spreek vanself dat die ondertekening van ‘n skulderkenning nie iets is wat ligtelik benader moet word nie.
Waar ‘n hof oortuig is dat ‘n skulderkenning onderhewig is aan die NKW, mag van die hof vereis word om ‘n bevinding te maak in terme van artikel 130(4)(b) van die NKW, wat bepaal dat:
In enige verrigtinge gekontempleer in hierdie artikel, indien die hof bevind dat – … die kredietverskaffer nie voldoen het aan die relevante bepalings van hierdie Wet, soos gekontempleer in subartikel (3)(a), of die hof genader het onder omstandighede soos gekontempleer in subartikel (3)(c) dan moet die hof – die saak uitstel; en ‘n bevel maak wat stappe uiteensit wat die kredietverskaffer moet voltooi voordat die saak voortgesit kan word.
In Adams v SA Motor Industry Employers Association 1981 (3) SA 1189 (A) at 1198 – 1199, het die hof bevind dat daar ‘n vermoede teen novasie bestaan en dat, waar novasie nie die bedoeling was nie, dit moontlik was vir twee verpligtinge om gelyktydig te bestaan. Hierdie verpligtinge sal interafhanklik wees en die skuldeiser het nie die vrye keuse om die aanvanklike verpligting af te dwing nie. ‘n Skulderkenning, soms na verwys as ‘n IOU, is bewys dat ‘n skuld verskuldig is, maar verskil van ‘n skuldbewys aangesien dit nie ‘n uitdruklike belofte is om te betaal nie. Waar die skulderkenning egter gekoppel is aan ‘n onderneming om te betaal, sal dit ‘n verpligting skep kragtens daardie onderneming.
Die saak van Rodel Financial Service (Pty) Ltd v Naidoo and Another 2013 (3) Sa 151 (Kzp) en annotasies is voorgestelde leeswerk om die toepaslike beginsels beter te verstaan.
Die kostes verbonde aan die aankoop van ‘n nuwe eiendom behels meer as bloot die voorgeskrewe prokureurskoste vir die registrasie van die transport. Voornemende Kopers moet doodseker maak hulle word volledig ingelig oor enige verskuilde en voorafbetaalde kostes verbonde aan sodanige aankoop. Hulle moet ook deeglik kennis neem op welke tydstip enige deposito’s en balans kooppryse betaalbaar is om seker te maak dat daar aan die bepalings van die koopooreenkoms voldoen word.
By die aankoop van ‘n eiendom is die volgende kostes onder normale omstandighede deur die Koper betaalbaar:
Die betaling van ‘n deposito binne die periode soos voorgeskryf in die koopooreenkoms.
Kopers moet kennis neem dat die betaling van ‘n deposito (gewoonlik binne die eerste 7 dae vanaf datum van ondertekening van die koopkontrak) meestal deur die Verkoper vereis word om die Koper se bereidwilligheid om die eiendom in goeder trou aan te koop, aan te dui. Die doel van die deposito is dus juis ‘n voorafbetaling van die bedrag kort na ondertekening van die kontrak. As die kontrak stipuleer dat ‘n deposito betaalbaar is by die verkoop van die Kopers se bestaande eiendom, sal dit streng gesproke nie neerkom op die betaling van ‘n deposito nie aangesien laasgenoemde betaling onderhewig is aan ‘n opskortende voorwaarde en nie as bewys van die Koper se goeder trou sou dien nie.
Prokureurskostes, gelykstaande aan ‘n voorgeskrewe tarieffooi betaalbaar aan die oordragsprokureurs wat toesien tot die registrasie van die eiendom in die naam van die Koper.
Gemelde tarieffooi, sowel as die bedrag hereregte betaalbaar aan SARS, word bereken op die waarde van die koopprys van die eiendom. Normaalweg word die hereregte betaalbaar aan SARS ook ingesluit in die rekening van die oordragsprokureurs wat aan die Koper oorhandig word.
Die bedrag hereregte betaalbaar aan SARS by die aankoop van ‘n eiendom word jaarliks hersien en word volgens ‘n glyskaal bereken. So byvoorbeeld is alle eiendomme wat aangekoop word teen ‘n koopprys van R750 000 of minder, vrygestel van die betaling van hereregte. Indien die koopprys van die eiendom R750 001 of meer is, sal hereregte aan SARS betaalbaar wees voordat registrasie van die eiendom kan plaasvind. (U eiendomsagent en/of transportprokureur sal in staat wees om u van die presiese hereregte bedrag sowel as die prokureurskostes betaalbaar op u transaksie, te voorsien).
Dis belangrik om daarop te let dat die hereregte kort na ondertekening van die kontrak reeds betaalbaar is ten einde ‘n hereregtekwitansie vanaf SARS te bekom. Indiening en registrasie van die transport in die Aktekantoor is nie moontlik alvorens die volle bedrag hereregte nie aan SARS oorbetaal is, en SARS ‘n hereregtekwitansie daarvoor uitgereik het nie.
Baie kopers verkeer dikwels onder ‘n wanindruk dat hereregte eers teen registrasie van die transport betaal kan word, wat nie die geval is nie. Kopers is ook dikwels onder die indruk dat prokureurskostes (betaalbaar aan die oordragprokureur as ‘n fooi vir die registrasie van die transport) dieselfde kostes is as hereregte (wat aan SARS betaalbaar is). Dus dink Kopers dikwels verkeerdelik dat geen prokureurskostes betaalbaar is aan die oordragprokureurs indien daar nie hereregte aan SARS betaalbaar is nie (weens die feit dat die koopprys van die eiendom R750 000 of minder is). Dit is egter nie die geval nie, en is die voorgeskrewe tarieffooi steeds betaalbaar aan die oordragprokureur vir die registrasie van die transport.
Die koste verbonde aan die uitreik van ‘n heffingsertifikaat.
Dikwels vorm ‘n eiendom wat aangekoop word deel van ‘n huiseienaarsvereniging, en sal die Koper na registrasie verantwoordelik wees vir die betaling van heffings aan die huiseienaarsvereniging, wat bepaalde funksies tot voordeel van die eienaar verrig.
Indien die Koper ‘n deeltiteleenheid aankoop, is heffings outomaties ook betaalbaar aan die regspersoon van die skema. By die registrasie van ‘n transport moet ‘n huiseienaarsvereniging of die regspersoon van die deeltitelskema ‘n heffingsertifikaat uitreik wat bevestig dat die bestaande geregistreerde eienaar op datum is met die betaling van alle heffings. Die koste verbonde aan die uitreik van sodanige heffingsertifikaat kan onder normale omstandighede wissel tussen R500 en R1 500, en is gewoonlik deur die Koper betaalbaar.
Okkupasiehuur, indien die Koper sou besluit om voor registrasie van die eiendom reeds okkupasie daarvan te neem.
Dit is belangrik dat die Koper kennis neem van die bepalings van die koopooreenkoms, wat sal stipuleer of die Koper na okkupasie slegs okkupasiehuur aan die Verkoper moet betaal vir die gebruik van die eiendom voor registrasie, en of die Koper ook vir ander uitgawes van toepassing op die eiendom (soos byvoorbeeld munisipale belastings, heffings, water en elektrisiteit), verantwoordelik sal wees.
November 2, 2015 MHI Law Comments 0 Comment
This article is a general information sheet and should not be used or relied on as legal or other professional advice. No liability can be accepted for any errors or omissions nor for any loss or damage arising from reliance upon any information herein. Always contact your legal adviser for specific and detailed advice. (E & OE)
l Builders Warehouse (Pty) Ltd v Commission for Conciliation, Mediation and Arbitration and Others (PA 1/14)  ZALAC
l Labour Relations Act 66 of 1995
KAN EK STEEDS ‘n SAAK VAN ONBILLIKE ARBEIDSPRAKTYK MAAK AS EK GESKIK HET?
In hierdie artikel is die besprekingspunt of daar in die aangesig van ‘n ooreenkoms tussen ‘n werkgewer en ‘n werknemer in terme waarvan ‘n werknemer ‘n demosie na ‘n laer posisie aanvaar, die werknemer nogtans geregtig is om ‘n onbillike arbeidspraktyk-geskil oor hierdie demosie na die KMVA te verwys.
Die feite in Builders Warehouse (Edms.) Bpk. v Kommissie vir Versoening, Bemiddeling en Arbitrasie en Andere is as volg: Die werknemer was ‘n Administratiewe Bestuurder by Builders Warehouse (Edms.) Bpk. Sy het van haar dokters verneem dat sy baie siek is en waarskynlik gereeld in die hospitaal opgeneem sal moet word en verskeie soorte medikasie sal moet neem. Oor die volgende drie jaar het haar afwesigheid aansienlik toegeneem, gevolglik het haar werkgewers bekommerd geraak toe sy nie meer in staat was om haar werk effektief te doen nie, selfs wanneer sy nie afwesig was nie, as gevolg van die newe-effekte van die medikasie. Na gesprekke met die werknemer het Builders Warehouse (Edms.) Bpk. haar tydelik afgedank hangende ‘n ondersoek oor haar vermoë om die funksies van ‘n Administratiewe Bestuurder uit te voer, met inagneming van haar gesondheid en vermoëns. Builders Warehouse (Edms.) Bpk. het ‘n onvermoë-verhoor gehou en die eksterne Voorsitter het beslis dat, as gevolg van die werknemer se oormatige en toenemende afwesigheid, ontslag die gepaste sanksie was. Die Voorsitter het haar egter ‘n demosie in plaas van ontslag aangebied. Die werknemer het hierdie demosie skriftelik aanvaar.
Nadat hierdie ooreenkoms tussen Builders Warehouse (Edms.) Bpk. en die werknemer gesluit is, het sy regshulp verkry en daarna ‘n klag by die KVBA ingedien dat Builders Warehouse (Edms.) Bpk. ‘n onbillike arbeidspraktyk gepleeg het toe hulle haar demoveer het.
Die vraag hier is of, in die aangesig van ‘n ooreenkoms tussen Builders Warehouse (Edms.) Bpk. in terme waarvan die werknemer demovering na ‘n laer posisie aanvaar het, sy tog geregtig was om ‘n onbillike arbeidspraktykgeskil oor hierdie demovering na die KVBA te verwys.
Die arbiter in die KVBA het besluit dat, omdat daar toestemming tot die demosie was, die KVBA nie jurisdiksie het om die geskil aan te hoor nie. Die werknemer het hierna na die Arbeidshof appélleer en weer na die Arbeidsappèlhof, waarvan die uitkomste hieronder uiteengesit word.
Die Arbeidshof en die Arbeidsappèlhof het in hierdie verband na artikel 186(2)(a) van die Wet op Arbeidsverhoudinge gekyk, wat die volgende bepaal:
“Onbillike arbeidspraktyk beteken enige onbillike handeling of versuim tussen ‘n werkgewer en ‘n werknemer wat –
‘n onregverdige optrede deur die werkgewer met betrekking tot die bevordering, demosie, proeftydperk (uitgesonderd geskille oor ontslag om ‘n rede rakende proef) of opleiding van ‘n werknemer of rakende die voorsiening van voordele.”
Die Arbeidsappèlhof het die uitspraak van die Arbeidshof gehandhaaf en bevind dat, hoewel ‘n bindende kontrak tot stand kom wanneer werkgewers en werknemers hul verskille per ooreenkoms oplos, so &#39;n ooreenkoms nie beteken dat die KVBA nie jurisdiksie het om die geskil aan te hoor nie. Die feit dat die partye ooreengekom het dat die gegriefde werknemer ‘n demosie aanvaar, is nie ‘n volledige verdediging vir die werkgewer nie, omdat die bestek van hierdie onbillike arbeidspraktyk wyd genoeg is om die implementering van ‘n ooreenkoms om demovering te aanvaar, in te sluit. Die Arbeidsappèlhof het bevestig dat die bepaling van die vraag of ‘n demosie plaasgevind het, in teenstelling met die bepaling van ontslag, nie ‘n arbiter vereis om te bepaal of daar toestemming was of nie.
Ten slotte is dit duidelik uit die geval van Builders Warehouse dat, alhoewel toestemming ‘n relevante kwessie oor die meriete van ‘n geskil oor ‘n onbillike arbeidspraktyk is, dit nie ‘n jurisdiksie voorvereiste is nie. Dit beteken dat die KVBA die mag het om ‘n saak rakende ‘n demosie aan te hoor, selfs al is toestemming daartoe verleen.
l Builders Warehouse (Edms.) Bpk. v Kommissie vir Versoening, Bemiddeling en Arbitrasie en Andere (PA 1/14)  ZALAC
l Wet op Arbeidsverhoudinge 66 van 1995
 Builders Warehouse (Edms) Bpk v Kommissie vir Versoening, Bemiddeling en Arbitrasie en Andere (PA 1/14)  ZALAC Par 14.
 Builders Warehouse (Edms) Bpk v Kommissie vir Versoening, Bemiddeling en Arbitrasie en Andere (PA 1/14)  ZALAC Par 13.
MHI IS ONDER KONSTRUKSIE
MHI is besig om ‘n gedaanteverwisseling te ondergaan. Tussen die stof en die verskuiwings behou ons nog ons humorsin en bly ons oop vir besigheid.
MHI beoog om met ons nuwe kliëntevriendelike omgewing selfs ‘n beter, meer doeltreffende diens aan ons kliënte te bied. Ons hou julle op hoogte van ons vordering.
As per previous years, we are dedicated to also give back to the community and are we once again collecting Christmas Shoe boxes for the clients of MES.
MES offers a holistic service to the homeless and unemployed community. They bring hope to these “thrown away people” by offering various programs in an attempt to better their lives and secure a better future. We want them to enjoy a sense of accomplishment and be rewarded for their hard work.
MES is hosting the GROW participants’ “graduation” where they have an award ceremony and receive special Christmas boxes.
Anyone who wish to contribute to these Christmas boxes are welcome to contact Estelle Rossouw on 021 910 8432 for further information.
Together we are changing the heart of the city!