Geskryf deur rian McDonough
Ontneemde gemeenskappe en die kwesbaarste in die samelewing dra die swaarste in die pandemie.
Verskeie vorms van staatsinmenging, soos planne en werksondersteuningskemas, BTW-verlagings en verbandvakansies, is gebruik om finansiële swaarkry vir baie te versag. Tog is daar skaars genoeg gedoen vir die kwesbaarste.
My navorsing oor agtergeblewe gemeenskappe, sosiale probleme en welsynshervorming is ondersteun deur hoe maatskaplike faktore die manier bepaal waarop gewone mense leef en sin uit hul lewens maak.
Meer as enigiets anders is dit ekonomiese en politieke kragte wat die geleenthede vir mense vorm en wat hul kans bepaal om te slaag.
Die gevolge van die koronavirus-pandemie het sommige groepe meer geraak as ander - veral werkers wie se werk op sosiale kontak staatmaak. Verwaarloosde regeringsbeleid het weinig gehelp om veral hierdie groep te help.
Eerstens het die sluiting van skole verder gelei spanning op gesinne wat staatmaak op die finansiële en maatskaplike ondersteuning wat skole bied. Vir sommige van die mees agtergeblewe gemeenskappe in Brittanje, bied skole 'n gemeenskapsruimte waar kinders nie net opgelei word nie, maar ook versorg en selfs gevoed word.
Volgende kom die vloedgolf van afleggings. Die aantal mense wat val diepe armoede brei vinnig uit. Dit sluit dienswerkers in - vervoerwerkers, kleinhandelassistente en kassiere en kroeg- en restaurantpersoneel.
Werkers in die dienssektor, soos kroegpersoneel, was kwesbaar om hul werk of inkomste te verloor as gevolg van die pandemie. Anton Bannov / Shutterstock
Dit is die frontlinie-werkers van Brittanje wat nie net meer die gevaar loop om COVID-19 op te vang nie, maar dat hulle waarskynlik ook hul werk verloor of hul ure as gevolg van die virus sal verminder.
Gebruik die regering se standaard beroepsklassifikasie, dit is werkers wat onder verkoops- en kliëntedienste val (winkelassistente, huispersoneel), elementêre beroepe (kantoor- en winkelskoonmakers, wegveërs en ongeskoolde arbeiders) en sorg- en ontspanningsdienste (die gasvryheidsbedryf en versorgingswerk) .
Werkers in hierdie beroepe in die dienstesektor is meer geneig as gedurende ander periodes van toesluit as ander. Hulle werk vir kroegkettings soos Greene King, wat 79 werwe gesluit en 800 werksgeleenthede gesny het, of winkels soos die kleinhandelonderneming Monsoon, wat 35 winkels regoor die Verenigde Koninkryk sluit, wat tot 545 werkverliese lei. Die mense wat in hierdie diensbedryf werk, en baie ander soos hulle, word tans die swaarste getref.
Die dienstesektor is grootliks afhanklik van onsekere werkers - mense met lae vaardighede, lae besoldigde en onveilige vorme van werk. Hierdie werkers en hul gesinne het 'n gebrek aan basiese veiligheid en is die kwesbaarste vir ekonomiese skokke.
In 2016 is daar na beraming 'n paar verslae sewe miljoen bedenklike werkers in Brittanje, is dit soms moeilik om 'onseker werk' te meet. Baie van hierdie werkers het kontrakte van nul of 'n lae uur - soos diegene wat laat gaan is toe Cineworld die bioskoopketting aangekondig het tydelike sluiting van 127 persele, met 'n verwagte 5,500 XNUMX werksverliese. Sodanige werkers soos hierdie kwalifiseer moontlik nie vir 'n oortollige uitbetaling nie.
Sommige het in hierdie krisis beter gevaar as ander. Toe die regering die publiek vra om van die huis af te werk, was dit bestuurders en senior amptenare en persone in professionele beroepe wat meer geneig was om oor te skakel na werk op afstand - nie die skoonmakers, kleinhandelaars en diegene in die gasvryheidsektor nie.
'N Nuwe drievlakstelsel met verskillende sluitmaatreëls is in Engeland ingestel om die verspreiding van die virus te beperk. Liverpool is onder die hoogste vlak, met 'n nuwe plaaslike afsluiting wat kroeë, gimnasiums en weddenskapwinkels sluit.
Liverpool is 'n stad met 'n plaaslike ekonomie wat uit die naglewe, vermaak en gasvryheidstoneel floreer. Die sluitingsmaatreëls sal 'n vernietigende invloed hê op die lewens van werkersklasgesinne regoor die stad. Soos in ander noordelike stede, het Liverpool onder ekonomiese agterstand gely en a gebrek aan regeringsinvestering.
Die burgemeester van die Liverpool-stad, Steve Rotheram, het die regering versoek om vinnig op te tree om die stad te red, wie se gasvryheids- en ontspanningsektor ongeveer werk 50,000 mense. Die sektor dra jaarliks ​​£ 5 miljard tot die plaaslike ekonomie by.
Die beperkings, onder andere wat geraak word, sal die inkomste verminder van kroegmanne, personeel wat wag op restaurant, plaaslike musikante, nagklubwerkers en portiers en vroue wat daarop vertrou om skofte in 'n benarde ekonomie op te tel. Baie vertrou ook op kontant-in-hand-betalings, sowel as lone as in wenke.
Die regering het tans niks beduidends om die kwesbaarste in hierdie ekonomiese krisis te bied nie. Daar is geen pakket om noordelike stede soos Liverpool beter te help nie, of om onseker werkers op en af ​​in die land te help wat nie in aanmerking kom vir skemas of selfondernemings nie. Selfs diegene wat onwillig tot universele krediet moet wend, moet dit doen wag vir betaling.
Aangesien die ekonomies gevolge van die virus die minste gegaan het, word die sosiale ongelykhede in Brittanje vererger.
Brian McDonough, kursusleier in sosiologie, Solent Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > ekonomie > Ongelykheid > Waarom kwesbare werknemers die hardste deur die pandemie getref is