Mishandelde kinderjare - Interessant
Skrywer: BAYARD Emile Antoine (1837 - 1891)
Afmetings: Hoogte 44,5 - Breedte 27
Tegniek en ander aanduidings: Houtskool; pastelkleur.
Prentverwysing: 00-008876 / Tekeninge
Net soos Hector Malot, Eugène Sue of Alphonse Daudet, was Victor Hugo baie bekommerd in sy romans wat dikwels gebaseer is op nuusberigte in die pers, ongelukkige kinders en hul uitbuiting deur ontvoerders of gewetenlose verpleegsters. . Maar Cosette, anders as Gavroche of Die man wat lag, is nie net 'n literêre beskrywing nie. Die gravure word in werklikheid deurlopend weergegee, identies of uitgeknip soos op die plakkaat wat vir die teateropvoering van die Ellendig - deur Robert Hossein - waar Cosette se borsbeeld op 'n driekleurige agtergrond gedruk is.
Waarom, onder soveel beelde van Cosette, is dit die van Émile-Antoine Bayard wat homself tot so 'n mate opgedring het dat dit 'n logo word wat al die jeugjare kan uitdruk?
Die meisie, wat in die middel van die komposisie staan, is alleen in 'n skemerruimte, dus op 'n laat uur wanneer die minderjariges gewoonlik teruggekeer het. Die toe deur en die tralies op die venster beklemtoon die slot buite. Fantine se dogter staan ​​kaalvoet in die plasse en bedek met lappies. Sy leë blik verraai eensaamheid en lyding. Die kaal skouer dui op die fisieke geweld wat die gasfamilie, die Thenardiers, op hierdie verswakte karakter uitgeoefen het. Dit dwing die leser / kyker ook om versigtig na die geskeurde klere te kyk en te verstaan ​​dat die lang onderrok en lyfie nie die van 'n klein dogtertjie is nie, maar van 'n volwassene. Hierdie rok van 'n vrou, selfs 'n prostituut, is egter heeltemal gekant teen die openhartigheid van die gesig, met die kinderagtige rand en die hoed te klein om die hare in te hou, net daar om die gesig af te rond en te versag, om die onskuld daarvan te versterk. . Om die ontvanger nog meer te laat beweeg, is die enigste twee bykomstighede wat in die raam geplaas is, reusagtig: die besem is twee keer so groot soos Cosette en die emmer, kolossaal en gevul met water, kan blykbaar nie gedra word nie.
In Frankryk, tot aan die einde van die 1870's, toe die eerste kwekerye geopen is, het werkende vroue geen kindersorg gehad nie en was hulle verplig om hulself na 'n 'babysitter' of '' verpleegster 'te wend. As die baba sleg is, of sy moeder, soos Fantine, ongetroud is, word hy aan 'n leier toevertrou. Hierdie een plaas hom op die platteland, met 'n oppasser wat in hierdie funksie dikwels 'n eenvoudige aanvulling van hulpbronne sien. In hierdie huis is die gesondheids- en veiligheidstoestande oor die algemeen swak. Sommige vroue gee pasgebore babas groot dosisse theriac of alkohol om hulle aanhoudend te laat slaap, sodat hulle alleen gelaat kan word en ander aktiwiteite kan doen. Wanneer die moeder sterf, haar kind verlaat of te ver in 'n stad is om dit gereeld te kan besoek, kan alles gebeur: kleuters word skaars gevoed en sleg aangetrek; so gou as moontlik werk hulle tot 15 uur per dag, sonder weeklikse rus; hulle word getref vir die onbenulligste motief. Wanneer niemand as tiener na hulle kom soek het nie, het die pleeggesin alle regte: die meisies word soms deur hul stiefma gedwing om hulself te prostitueer, soos Fleur de Marie in The Mysteries of Paris ; vanaf die ouderdom van 16 kan seuns in die militêre loting ingeskryf word om 'n seun, broer of broerskind wat tuis woon, te vervang. Baie jongmense hardloop nie weg nie en gaan die bendes van jeugmisdadigers versterk.
Maar dwarsdeur die XIXe eeu is kinders in sorg nie die enigste wat mishandel word nie. Soos uiteengesit in hul memoires deur verskeie metgeselle, van Agricol Perdiguier tot Norbert Truquin via Martin Nadaud, is die lot wat vir vakleerlinge gereserveer word, amper nie benydenswaardig nie. Hulle word ook ondervoed en betwis deur die gasvrou wat reeds uitgeput is deur haar eie kinders. Ook hulle word gereeld geslaan deur meesters wat hulle dwing om in periodes van volle diens onvermoeid te werk, soms om saam met hulle te drink as daar nie werk is nie.
Soos in die verlede, word hulle steeds by boere of nyweraars geplaas waar hulle goedkoop arbeid lewer, en as hulle nie heeltemal tevredenheid gee nie, moet hulle die splinternuwe persone gaan invul. landboukolonies van Mettray, Saint-Ilan of Citeaux, wat meer soos gevangenes is as plaasvervangersgesinne en onderrigplekke.
Nadaud MARTIN Herinneringe aan Léonard, voormalige metselwerkende seun, opgemerk deur Maurice Agulhon, Parys, Hachette, 1976 (herdruk deur Jean-Pierre Rioux) Pierre PIERRARD Kinders en jong werkers in Frankryk (19de-20ste eeu), Paris éd.Ouvrières, 1974 (herdruk 1987). Jean SANDRINE Foundlings, kinderwerkers (17de-19de eeu) Parys, Aubier, coll. "Floréal", 1982, 255 bl. Norbert TRUQUIN Herinneringe en avonture van 'n proletaris deur die rewolusie 1888, herdruk Parys, Maspero, 1977