Al hierdie waarhede het my verstanding wat ek tevore besit i.v.m. die wedergeboorte heeltemal verander, waar ek slegs in die bloed aan die Kruis geglo het. In die Westerse wêreld lei n gees van verdraagsaamheid egter dikwels tot die aanvaarding van n leuen in die plek van die waarheid. n Voorbeeld van hierdie naïwiteit is die idee dat Allah (die god van die Moslems soos in die Koran gedefinieer) en Jahweh (die self-openbarende God van die Ou en Nuwe Testamente) dieselfde God is. Hierbenewens kom en gaan hy sommer soos hy wil: “Cheers, sê hy as hy waai. / Wie gee om, sy het ŉ goeie nes.”. Ek het geweet dis net reg. ‘n Mens stel jouself baie bloot deur jou gedigte te publiseer, veral as van hulle van ‘n intieme aard is; diep, intense, persoonlike belewenisse. Hoeveel van julle is bereid om daardie prys te betaal?! Ander hoop weer dat ons wat met taal doenig is ’n wandelende naslaanbron is, en bel jou graag om te hoor wat die “regte” opsie is of “wat die woordeboek sê”. Tot my groot frustrasie wil mense nie altyd hoor dat daar soms in taal nie sprake van reg of verkeerd is nie – konteks neem dikwels die besluit. Soms ís die vakterm aangewese, ís dit nodig om “diskoers” te sê, en soms gaan ons wel saamstem dat dit beter is om “maniere van praat” te gebruik.