Dit is die Kanariese dam, 'n gevaarlike hond wat sy eienaar in Madrid doodgemaak het - Diere - 2022
Die ras van die Kanariese prooi, waaraan die hond wat sy eienaar gister in Madrid doodgemaak het, behoort aan diegene wat as potensieel gevaarlik beskou word. Dit is 'n wag- en verdedigingshond, wat soms ingryp in klandestiene gevegte. Dit kom van die kruis tussen die majorero bardino en die Engelse mastiff. Die grootte, met 'n hoogte tussen 54 en 65 sentimeter, is van medium tipe, maar met 'n robuuste liggaam.
Die gewig van die proef van die kanarieprooi (ook genoem bulderdog, groot of groen hond) wissel tussen 45 en 57 kilo van die mannetjie en 40 en 50 kilo van die wyfie. In die sestigerjare is dit amper geblus toe hondegevegte in Spanje verbied is. Sedert 1970 begin die herstel van hierdie ras egter.
Die sterk temperament wat hy het, is onder sy algemene kenmerke. Hy is oorheersend en beklemtoon sy sterk beskermingsinstink. Getrou aan die eienaars is dit buitestaanders gewoonlik baie verdag. Daarom is dit nodig om dit op 'n baie vroeë stadium te sosialiseer.
Dit het 'n reguit en soliede nek, baie gespierd, soos sy bors, waarin die borsbeelde baie gemerk is. Die torakale omtrek is ongeveer 90 sentimeter. Die kop is kragtig en groot, ongeveer 25 sentimeter, met 'n konvekse skedel en 'n boog wat 'n baie duidelike ontwikkeling van die temporale en masseter spiere beklemtoon. Dit byt gewoonlik in tang of skêr.
Hierdie eksemplare word as 'n potensieel gevaarlike ras beskou, en daarom moet hul eienaars 'n versekering vir siviele aanspreeklikheid sluit. Ander wat by hierdie benaming ingesluit is, is die pit bull terrier, die bokser, die Argentynse bulhond, die Rottweilerdie Bullmastiffdie Brasiliaanse rydie Staffordshire bulterriër, die Napolitaanse mastiff en die Mallorcaanse dam (ca de bou), onder andere. Hierdie ras het 'n baie belangrike simboliese waarde op die Kanariese Eilande. Dit is die embleem van die eiland Gran Canaria.
Hierdie eienskappe het daartoe gelei dat hierdie hond as 'n verdediging vir vrouenslagoffers van geslagsgeweld gebruik is. Die dier verdedig hulle totdat die polisie opdaag en slaag daarin om die aanvaller in hegtenis te neem.
In September 2007 het 'n kopie van hierdie ras 'n negejarige seun ernstig beseer toe hy saam met sy 14-jarige broer fietsry voor die Rocío Dúrcallaan in die La Berzosilla-verstedeliking, naby Torrelodones, waar die dier is losgemaak en met die tuindeur van die huis van sy eienaar wyd oop.
Volg die nuus van Madrid op Facebook, op Twitter en in ons Patio de Vecinos op Instagram
Ander name Canary Bulldog, Basto en Verdino Dog.
Kanariedam. Dit is 'n groot hondras, inheems aan die Kanariese Eilande. Volgens die wet van die regering van die Kanariese Eilande word die Kanariese prooihond beskou as die natuurlike simbool van die eiland Gran Canaria, tesame met die kardon.
Die hond van Presa Canario kom oorspronklik van die eilande Tenerife en Gran Canaria, in die Kanariese argipel. Hulle is in die 16de eeu op die Kanariese Eilande deur die Spaanse veroweraars en setlaars bekendgestel. Hierdie breghonde was veral toegewyd aan die bestuur van bokke en beeste omdat hulle uitstekende voogde is. Hul diens aan slagters word gereeld aangehaal om vee of vee te onderwerp as hulle prooi is.
Dit was in wese die gevolg van kruise van die Bardino of Majorero, 'n inheemse hond van die eiland Fuerteventura en honde van molosoides wat na die eilande geneem is. Die genetiese stroom daarvan bepaal in die Presa Canario baie van sy tipiese uitdrukking, sy kenmerkende bardynlaag van groenerige gestreepte tint, en daarom word dit algemeen as Verdino genoem.
In die 18de eeu kom die teenwoordigheid van Engelse setlaars en hul sporttradisies wat verband hou met die hond as vegter op die eilande aan. Hierdie gladiatorhonde wat hulle normaalweg gebruik het, was die Bulldog- en Bullterrier-tipe wat hulle van hul land af gebring het, wat onvermydelik die miskenning met die bestaande prooihond in die argipel verhoog. Sekere morfologiese modifikasies vind plaas in die bevolking van die prooi op die eilande, omdat daar nie net gedink word dat 'n prooihond 'n regte taak as voog ontwikkel nie, maar hy moet ook 'n gewilligheid hê om te veg.
In die loop van hierdie eeu neem die liefde vir gevegte toe, wat die keuse maak van eksemplare vir hul beste voorwaardes vir die geveg, en daarmee saam die seleksie van die Kanariese dam vanuit 'n suiwer funksionele oogpunt.
As die verbod op gevegte in Spanje beslis word, neem die Presa Canario af. Sodanige situasie vererger die inval van buitelandse rasse op die eilande, totdat dit 'n fase van byna uitsterwing in die rigting van 1960 bereik. Die begin van die herstel van die Kanariedam begin vanaf 1970. Die herlewing daarvan is stadig, maar ononderbroke. Die belangstelling van hierdie monster as deel van die Naturelle-erfenis van die Kanariese Eilande is wydverspreid, hoewel die keurings- en verbeteringsprogram wat noodsaaklik is om die genetiese fiksasie te verkry wat die ras voortduur, nog nie oorweeg word nie.
Mediumgrootte hond, emetries, met 'n reguit profiel. Rustiek en goed in verhouding. Dit is 'n mesomorfe waarvan die stam langer is as sy kruishoogte.
Wyfies is gewoonlik langer as mans. Soliede kop, vierkantig in voorkoms en breë skedel. Die boonste lippe bedek die onderkant. Swart slym. Sterk tande, wye inplanting en goed gemonteer. Bruin oë, medium grootte. Hoë insteek ore Silindriese nek, sterk gespierd en bedek met dik, losstaande en elastiese vel. Met dubbel dubbel ken nie buitensporig nie. Inplanting van die hoë stert. Bors wyd en wyd. Maag wat matig versamel is. Voorstelle is perfek loodreg, met breë en sterk bene en uitgesproke hoeke wat goeie demping en lang draf waarborg. Kat se voet Kragtige en gespierde agterlyf, met medium hoeke en korrekte aplombs, met katvoet effens langer as die vorige. Elastiese en dik vel. Kort hare, sonder onderlaag, wat 'n bietjie ruwheid bied. Tabbyjas, fawn en swart. Oor die algemeen swart masker.
Eienskappe en gedrag
Die voorkoms daarvan is van buitengewone krag. Van gebalanseerde temperament. Vaardige vegter, van groot fisieke weerstand. Ernstige en diep bas. Hy is edel en sagmoedig in die gesin en wantrouig teenoor vreemdelinge. Sy uitdrukking van groot veiligheid. As hy waaksaam is, is sy houding baie ferm en is sy blik oplettend.
In beweging moet dit baie grond, rats en elasties bedek. Die stap moet lank wees. Die stert van die stert is laag en lig skaars sy kop bo die ruglyn. Onder die aandag is die posisie van die kop regop en die stert is regop.
Dik en elasties. Los in die nek en omgewing. Aandag vorm dit verskeie simmetriese plooie op die kop wat die mediaangroef tussen die voorste sinusse het.
Kort in al sy uitbreiding, rustiek, goed gekneus. Oor die algemeen dikker in die kruis, keel en kuif van die boude. Geen subhaar nie. Kompak in die stert. Rustiek in voorkoms, dit het 'n sekere grofheid.
Tabby (bardinos) in sy hele reeks, van donker baie warm tot baie liggrys of blond. Leonado in al sy omvang tot by die sand. Die teiken kan voorkom op die bors, aan die onderkant van die nek wat na die skedel (opgestop) of op die ledemate (skoene) verleng kan word, en dit wenslik is om so klein as moontlik te wees. Masker altyd donker, sonder om die hoogte van die oë te oorskry.
Gemiddeld by mans: van 45 tot 57 kg.
Gemiddeld by vroue: van 40 tot 50 kg.
Opgewek aan die kruis:
Mannetjies: 60 tot 65 cm.
Wyfies: 56 tot 61 cm.
In die geval van baie tipiese monsters, word 1 cm toegelaat. afwyking in die maksimum en minimum hoogte.
Die Kanariese dam kom van die Kanariese Eilande. Volgens die legende is dit die eilande wat hul naam aan die hond verskuldig is, en nie andersom nie. Dit wil voorkom asof hierdie ras sedert die ontstaan ​​van die gebied bewoon het, en dat die woord Can wat van honde (Can-arias) kom, 'n duidelike bewys hiervan lewer.
Hierdie hond het ontstaan ​​uit die kruisings van honde majorero met moloso honde wat na die eiland geneem het, soos byvoorbeeld die Spaanse prooi. Wat bedoel was om 'n groot hond te wees, soos die bulhond. Maar ek het die behendigheid, senuwee en die vermoë om te werk van die majoreros. En so het die kanariedam ontstaan.
Daar is geskrifte uit die sestiende eeu waarin daar reeds na hierdie ras verwys is. Alhoewel dit destyds nog nie 'n gedefinieerde ras was nie, is dit minder erken, aangesien die morfologie daarvan nie eenvormig was nie.
'N Bietjie later Hulle het gewild geword vir hul werkvermoë. Hulle is gebruik as voogde van die huis, beeste en eiendom, sowel as beestehonde van koeie en osse.
Teen die 18de eeu het die ras amper uitgesterf as gevolg van die toestroming van Britte na die Kanariese Eilande, wat hondegevegte bevorder het. Hulle was op soek na groot, sterk en ratse honde, en dit alles was die Kanariese prooi. Hulle word jare lank hiervoor gebruik. Tot daar, gelukkig, harige gevegte in Spanje verbied is.
Eienskappe van die kanariedam
Die kanariedam Hy word net soos die bulhond as 'n reusehond beskou. Die grootte aan die kruis sal altyd minder wees as die lengte van sy liggaam, wat sterk en breed is. Die maksimum hoogte is 66 sentimeter in die manlike monster en 62 in die vroulike.
Hul gewig wissel tussen 50 en 65 kilo in die geval van mans en tussen 40 en 55 in die geval van wyfies.
Aanvaarde kleure is sjokoladebruin tabby, ligbruin tabby en wit.
Sy kop is robuust en het 'n snoet wat korter is as die skedel, is breed aan die basis en stem in die neus. Die truffel moet altyd swart wees. As 'n kenmerk van hul gesigte, beklemtoon hulle hul plooie op die voorkop as hulle in 'n waarskuwende posisie geplaas word.
Sy oë is mediumgrootte, gewoonlik donkerbruin of ligbruin. Natuurlik word geel of ander ligte kleure nooit aanvaar nie. Hul ore val van nature na die kante en lê ver van mekaar af.
Met betrekking tot sy stert, het dit 'n medium lengte wat regop kan hou soos 'n swaard terwyl hy loop.
Karakter van die kanariedam
Die kanariedam Dit is 'n selfversekerde en baie gebalanseerde hond. U vooginstink is een van die belangrikste kenmerke daarvan. Dit moet verstaan ​​word, dit was al een van die belangrikste take wat jare lank uitgevoer is.
Hierdie instink maak hom 'n bietjie ver van diegene wat hy nie ken nie, hoewel hy baie liefdevol is met sy familie van kalm karakter. Geniet die tyd saam met diegene wat u wil hê.
Soos enige groot hond, moet hy as 'n hondjie gesosialiseer word, want indien nie, kan die krag daarvan oorskry word as ons dit nie leer om dit te beheer nie.
Kanariese dam sorg
Vanweë die grootte daarvan, Die gewrigte sal deur die jare ly as ons nie help om daagliks 'n dosis oefening te kry nie. 'N Fantastiese wandeling per dag is noodsaaklik om u gesondheid te bewaar.
Wat dit met sy hare te doen het, is dit nie baie lank nie. Daarom is dit meer as genoeg om dit een keer per week te borsel en elke maand te was.
'N Hond is beslis meer as spesiaal, groot, maar vriendelik. As u oorweeg om een ​​aan te neem, moet u net onthou dat u dit sal moet sosialiseer, baie ruimte moet hê en ook geld, want 'n dier met sulke eienskappe eet meer as te veel. Maar Dit is 'n ideale hond as troeteldier.
Bron van die beelde: Smok Bazyli en Perro del torro.
Grootte van die kanarie
Die Kanariese prooi is 'n baie groot en robuuste honde ras, maar dit is nie een van die bekendstes nie. Die wyfies kan tussen 56 en 62 sentimeter aan die kruis meet, en die mannetjies tussen 60 en 66. Wat die gewig betref, is dit gewoonlik ongeveer 50 kilogram, alhoewel manlike monsters van die ras bekend is wat Tot 65 kilogram geweeg. Dit is die stel spiermassa en sterkte wat hierdie dier laat sien as een van die gevaarlikste in die hele hondewêreld.
Die bont van hierdie ras is uiters moeilik om aan te raak, baie kort en glad. Hy verloor skaars hare gedurende die jaar, dus word sy sorg verminder tot soms borsel en 'n bad slegs indien nodig. Wat die kleur betref, word daar in die rasstandaard gevra dat dit altyd bruin is, en oor die algemeen met 'n swart masker in 'n groot deel van die gesig. Dit kan soms wit kolle op verskillende dele van die liggaam toon, soos die bors, keel, bene of vingers, maar nooit te blitsig nie. Dit is ook moontlik dat heeltemal swart kopieë verskyn, hoewel dit nie altyd in die standaard van ander organisasies erken word nie.
Gedrag van die Kanariese Dam
Met al die slegte reputasies wat hierdie ras het, is sy temperament regtig kalm en kalm. Hy is seker van homself, maar hy is nie geneig om senuweeagtig te raak of in enige situasie te verander nie. Dit is 'n perfekte geselskap vir die gesin, want dit is buitengewoon lojaal en edel met sy eie, hoewel dit ietwat skaam en gereserveerd kan wees by vreemdelinge as gevolg van sy erfenis as 'n waghond.
Aan die ander kant is die Canariese prooi 'n intelligente en baie gehoorsame hond wat gretig is om allerlei truuks te leer en altyd 'n goeie neiging het. Die karakter met kinders van die Kanariese prooi is oor die algemeen goed, maar u moet versigtig wees met hul speletjies, want dit is 'n dier met groot krag wat hulle kan benadeel sonder om te wil.
Hoofsiektes van die kanariedam
Hierdie ras geniet 'n goeie algemene gesondheid, hoewel dit geneig is tot sekere oorgeërfde siektes vanweë sy grootte en kenmerke. Van die algemeenste siektes in die ras sluit heupdysplasie, elmboogdysplasie, epilepsie of maagstorsie in. Almal kan in mindere of meerdere mate beheer word as goeie algemene gewoontes by die dier gehandhaaf word.
Basiese versorging van die kanariedam
Die Kanariese prooi is nie 'n dier wat buitensporige sorg benodig nie, hoewel dit baie aandag en oefening verg om op alle vlakke gesond en gebalanseerd te bly. Dit is veral belangrik vir u gesondheid om so gereeld as moontlik na die veearts te gaan om dit na te gaan en u inentingsrooster en ontwurming op datum te hou.
Wat estetika betref, kan die dooie hare wat u los verwyder word met 'n weeklikse borsel met 'n sagte kam wat u nie benadeel nie. Dit is ook raadsaam om dit elke 6 of 8 weke te bad, om nie die beskermende laag van u vel te beskadig en helder te hou nie.
'N Ander kwessie wat oorweeg moet word om die beste gesondheidstoestand van die dier te verseker, is voeding. U moet altyd kies vir 'n hoë gehalte kos en in die regte rantsoen. Daarbenewens word aanbeveel dat u u rantsoen in verskillende skote per dag verdeel om 'n moontlike en gevaarlike maagwending te voorkom.
Die vraag na oefening in die Kanariese dam is redelik groot, aangesien dit 'n groot hoeveelheid energie het wat tot stres en ander gedragsprobleme kan lei as dit nie behoorlik uitgeskakel word nie. Daaglikse staptogte is verpligtend, benewens ander kragtiger oefeninge en aktiwiteite wat 'n geestelike uitdaging vir die dier inhou.
Hierdie ras word nie aanbeveel vir mense wat geen ervaring het met die behandeling van gevaarlike honde nie. Deur behoorlike opvoeding is dit moontlik om 'n gebalanseerde hond en 'n wonderlike troeteldier te geniet, maar 'n spesifieke kennis van die eienaar sal nodig wees, benewens die feit dat hy weet hoe om 'n dier met sulke afmetings en kenmerke te hanteer. Wat die onderwys betref, is dit baie belangrik om hom van kleins af in gehoorsaamheid op te lei, indien moontlik met behulp van 'n professionele afrigter. Wat hul sosialisering betref, is dit basies na drie maande van die lewe, met al die diere en mense wat moontlik is, sodat u as volwassene nooit die impuls het om op 'n onvriendelike manier op te tree nie.
Nuuskierighede oor die kanariedam
Baie mense dring daarop aan om die Kanariese dam met die Argentynse dogo te vergelyk. Die waarheid is dat hul kenmerke as rasse eenders en verskillend is. Albei is honde van groot krag, maar verskil fisies in hul morfologie en estetika. In die algemeen is die Argentynse bulhond meer atleties en gestileerd, terwyl die Canariese prooi 'n gespierde en baie robuuste dier is.
As u dink dat hierdie ras die geskikste vir u is, is die eerste stap om na 'n gespesialiseerde en ervare teler te gaan. Slegs dan het u al die gesondheidswaarborge van die hondjie, en ook van sy temperament. Daarbenewens kan dit u ook help met u opleiding en in enige twyfel wat met verloop van tyd kan ontstaan, sodat u verhouding onverbeterlik en veilig is vir u sowel as die res van die mense.
Oorsprong en geskiedenis van die kanariedam
Die kanariedam het ontstaan kruisies tussen die majorero-hond, –E pre-Spaanse beeshond van die eiland Fuerteventura en wyd verspreid oor die argipel– en honde van molosoides van die Britse Eilande.
Gedurende die 16de en 17de eeu het die bevolking aansienlik toegeneem. In die daaropvolgende historiese tekste en veral in die 'Cedularios del Cabildo' is daar veelvuldige verwysings daarvoor. Laasgenoemde verduidelik die funksies wat hulle verrig, in wese veeboer en herder beesvleis.
Gedurende die 18de eeu het die Britte hul sporttradisies met betrekking tot die Kanariese Eilande uitgebrei hond as vegter, wat miscegenation met die inheemse hond produseer. Hulle het vroeër hul tipiese gladiatorhonde gebruik, soos bulhond en bullterrier.
Gevolglik is enkele morfologiese modifikasies gegenereer. Hy word nie meer net as 'n prooi-hond beskou wat 'n behoorlike werk as voog of as boei gedoen het nie, maar hy moes ook gewilligheid om te veg. Van daar word die veranderinge wat die wedloop beleef het, gekoppel aan die verbetering van die kenmerke vir geveg.
Die kanarie-bulhond het 'n terugslag gehad as 'n ras uit die 40's van die 20ste eeu toe honde-gevegte in Spanje verbied is en bedreig geraak in die dekade van die 60. Maar eers tien jaar later, in die 70, begin die herstel daarvan soos inheemse patrimonium van die Kanariese Eilande.
Kortom, die geskiedenis van die Kanariese dam is baie eienaardig. Gelukkig het hierdie honde ras die struikelblokke van die geskiedenis en het al sy krag en krag herwin om homself te kan voortbestaan ​​in die verbeelding van alle eilandbewoners. Lees meer oor die Kanariese kultuur in Kanariese Eilande vertroulik.