Natuurlik gee hy ook uiting aan ’n soort Mandelamania, die uitsonderlikheid van die figuur wat op die regte tydswerweling daar was. ’n Trapsoetjies versigtig gedra op die wêreld se gewrig. Ek het amper die son gesoen toe hy opkom. 😀 Jy kan nog steeds die installering van die pakket. wanneer jy dit hardloop sal jy 'n knoppie sien met 'n skakel om die hoof program af te laai. Dit val oop by “Wolraad Woltemade”: “Die ruiter streel met sagte klop sy ros wat in die diepte gly; dit snuif met krag die seeskuim op en beur uit elke golf die kop en skud dit fier van seenat vry . . . ” Hoe benader ‘n mens Gilbert Gibson se jongste digbundel met die titel [vii] met verse wat “onvoltooid” klink en wat die leser moet voltooi – semantiese eilande is immers sy handtekening, nes by e.e. cummings waar die volgehoue spel met die sintaksis en semantiek die leser dikwels onverhoeds betrap.