Die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings word deur klinici en psigiaters gebruik om psigiatriese siektes te diagnoseer. In 2013 is 'n nuwe weergawe bekend as die DSM-5 vrygestel. Die DSM is gepubliseer deur die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging en dek alle kategorieë geestesgesondheidsversteurings vir beide volwassenes en kinders. Die DSM word wyd in die Verenigde State gebruik vir psigiatriese diagnose, behandeling aanbevelings en versekeringsdekking doeleindes.
Die handleiding is nie-teoreties en fokus hoofsaaklik op die beskrywing van simptome sowel as statistieke oor watter geslag die meeste geraak word deur die siekte, die tipiese ouderdom van die aanvang, die effekte van behandeling en algemene behandelingsbenaderings.
Die Diagnostiese en Statistiese Handleiding is 'n aantal keer in sy geskiedenis hersien.
1952: Die DSM-I
1968: Die DSM-II
1974: Die DSM-II Reprint
1984: Die DSM-III
1987: Die DSM-III-R
1994: Die DSM-IV
2000: Die DSM-IV-TR
2013: Die DSM-5
Die nuutste weergawe van die DSM is in Mei 2013 gepubliseer. Die hersiening is met groot bespreking en 'n mate van kontroversie ontmoet.
'N Groot probleem met die DSM is rondom geldigheid. As gevolg hiervan het die NIMH die projek RDDC (Research Domain Criteria) bekend gestel om die diagnose te transformeer deur genetika, beeldvorming, kognitiewe wetenskap en ander vlakke van inligting in te sluit om die grondslag te lê vir 'n nuwe klassifikasiestelsel wat hulle van mening is dat dit meer biologies gebaseer sal wees.
Later het die NIMH-direkteur, Thomas R. Insel, 'n verklaring uitgereik in samewerking met die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging, president Jeffrey A. Lieberman. Die DSM-5 "... verteenwoordig die beste inligting wat tans beskikbaar is vir kliniese diagnose van geestesversteurings." Die stelling het daarop gewys dat die DSM-5 en NIMH se eie stelsel, die Navorsingsdomein Kriteria (of RDoC), "komplimentêre, nie mededingende raamwerke" vir die klassifikasie van geestesversteurings verteenwoordig nie.
Die DSM-5 se voorganger: Die DSM-IV-TR
Die DSM-IV is oorspronklik in 1994 gepubliseer en het meer as 250 geestesversteurings genoem. 'N Opgedateerde weergawe, bekend as die DSM-IV-TR, is in 2000 uitgegee en bevat klein teks-hersienings in die beskrywings van elke wanorde. Geestesgesondheidsverskaffers het die handleiding gebruik om die potensiële behoeftes van 'n kliënt beter te verstaan ​​asook 'n instrument vir assessering en diagnose.
Die DSM-IV-TR beskryf stoornisse met vyf verskillende dimensies.
Hierdie multiaxiale benadering was bedoel om klinici en psigiaters te help om omvattende evaluasies te maak van die kliënt se funksionering, aangesien geestesongesteldhede dikwels verskillende lewensareas beïnvloed.
As I : Kliniese Sindrome
Hierdie as beskryf kliniese simptome wat beduidende inkorting veroorsaak. Ontwrigtings is gegroepeer in verskillende kategorieë soos gemoedsversteurings, angsversteurings of eetversteurings.
As II: Persoonlikheid en Geestelike Retardasie
Hierdie as beskryf langtermynprobleme in funksionering wat nie as diskrete Aks I-afwykings beskou is nie. Persoonlikheidsversteurings veroorsaak beduidende probleme in hoe 'n pasiënt verband hou met die wêreld en sluit in antisosiale persoonlikheidsversteuring en histrioniese persoonlikheidsversteuring . Geestelike vertraging word gekenmerk deur intellektuele inkorting en tekorte op ander gebiede soos selfversorging en interpersoonlike vaardighede.
As III: Mediese Toestande
Dit sluit in fisiese en mediese toestande wat As 1 en As II afwykings beïnvloed of vererger. Sommige voorbeelde sluit in MIV / vigs en breinbeserings.
As IV: Psigososiale en Omgewingsprobleme
Enige sosiale of omgewingsprobleme wat as gevolg van die as- of as-II-afwykings van die aksie kan wees, is in hierdie as verantwoord. Dit sluit in werkloosheid, verhuising, egskeiding of die dood van 'n geliefde.
Hierdie as het die klinikus toegelaat om die kliënt se algehele vlak van funksionering te bepaal. Op grond van hierdie assessering kon klinici beter verstaan ​​hoe die ander vier byle interaksie gehad het en die effek op die individu se lewe.
Veranderinge in die DSM-5
Die DSM-5 bevat 'n aantal belangrike veranderinge van die vorige DSM-IV. Die mees onmiddellike voor die hand liggende verandering is die verskuiwing van die gebruik van Romeinse syfers na Arabiese getalle.
Miskien het die DSM-5 die asstelsel uitgewis, maar die kategorieë van siektetoestande word saam met 'n aantal verskillende verwante afwykings aangetoon. Enkele voorbeelde van kategorieë wat in die DSM-5 ingesluit is, sluit in angsversteurings, bipolêre en verwante afwykings, depressiewe afwykings, voedings- en eetversteurings, obsessief-kompulsiewe en verwante afwykings, en persoonlikheidsversteurings.
'N Paar ander veranderinge in die DSM-5:
Asperger se versteuring is verwyder en opgeneem onder die kategorie van outisme spektrum afwykings.
Ontwrigtende stemmingsdysregulasieversteuring is bygevoeg, deels om die oordiagnose van bipolêre versteurings in die kinderdae te verminder.
Verskeie diagnoses is amptelik by die handleiding ingesluit, insluitend binge eating disorder, hoarding disorder en premenstruele disforiesiekte
Alhoewel die DSM 'n belangrike hulpmiddel is, is dit belangrik om daarop te let dat slegs diegene wat spesialisopleiding ontvang het en voldoende ondervinding het, gekwalifiseer is om geestesongesteldhede te diagnoseer en te behandel. Die handleiding is belangrik vir diagnose en behandeling, maar geestesgesondheidswerkers gebruik die DSM om pasiënte te klassifiseer vir faktuurdoeleindes. Net soos by ander mediese toestande benodig die regering en baie versekeringsmaatskappye 'n spesifieke diagnose om betaling vir behandeling goed te keur.
Kom meer te wete oor sommige van die belangrikste veranderinge in die DSM-5 in die volgende bronne:
DSM-5-kriteria vir substansgebruiksafwykings
Diagnostisering van PTSD in die DSM-5
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. (2013). Hoogtepunte van veranderinge van DSM-IV-TR na DSM-5. Amerikaanse Psigiatriese Uitgewerswese. Ontsluit van http://www.dsm5.org/documents/changes%20from%20dsm-iv-tr%20to%20dsm-5.pdf.
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. (2000). Diagnostiese en statistiese handleiding van geestesversteurings (4de uitg., Teks rev.). Washington, DC: outeur.
Insel, T. (2013). Direkteur se blog: Diagnose transformeer. Nasionale Instituut vir Geestesgesondheid. Ontsluit van http://www.nimh.nih.gov/about/director/2013/transforming-diagnosis.shtml
Insel, TR, & Lieberman, JA (2013). DSM-5 en RDoC: Gedeelde belangstellings. Nasionale Instituut vir Geestesgesondheid. Ontsluit van http://www.nimh.nih.gov/news/science-news/2013/dsm-5-and-rdoc-shared-interests.shtml.