Pous Honorius I - Wikipedia
Pous Honorius I
27 Oktober 625
12 Oktober 638
Honorius I was die 70ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
3 Die Anatema
Pous Honorius I is (volgens die Liber Pontificalis) gebore in Kampanië en was die seun van die konsul Petronius. Op 27 Oktober 625 volg hy Pous Bonifatius V op en regeer tot sy dood op 12 Oktober 638. Hy word opgevolg deur Pous Severinus. Die naam ‘Honorius’ beteken 'eerbaar'.
Pous Honorius I is bekend vir sy aktiewe bouwerk in Rome. Hy rekonstrueer die Akwaduk van Trajanus en herstel die dak van die Sint Pieterskerk. Hy het baie heidense geboue laat ombou tot christelike kerke.
Die pous het veral die sending na Engeland aangemoedig, in besonder na Wessex. Hy het ook daarin geslaag om die Ierse Paasfees in lyn te bring met die res van die Kerk.
Pous Honorius I is deur Pous Agatho tydens die derde konsilie van Konstantinopel in 680 (meer as 40 jaar na sy dood) veroordeel weens sy siening oor die Monofisiete. Die anatema (banvloek) noem die pous by name saam met die belangrikste Monofisiete. Die dertiende sitting van die konsilie besluit dat:
- ... en hiermee stel ons dat uit die heilige Kerk van God verban en vervloek word, Honorius vorige pous van ou Rome, om rede van wat ons gevind het dat hy geskryf het aan (Patriarg) Sergius, waarin hy sy sieninge volg en sy godslasterlike leer bevestig. -
Die sestiende sitting voeg hierby:
-Aan Theodorus, die ketter, anatema! Aan Sergius, die ketter, anatema! Aan Cyrus die ketter, anatema! Aan Honorius, die ketter, anatema!-
Hierdie veroordeling is later bevestig deur Pous Leo II (hierdie feit word in twyfel getrek deur Cesare Baronio en Bellarmine , maar word teenswoordig algemeen aanvaar) in die woorde
- en ook Honorius wat nie probeer het om die Apostoliese Kerk te heilig deur die Apostoliese tradisie nie, maar deur verderflike verraad toegelaat het dat die reinheid vervuil word. –
Hierdie anatema was later een van die groot argumente teen Pouslike Onfeilbaarheid tydens die Eerste Vatikaanse Konsilie van 1870. Die anatema het egter nie Pouslike Onfeilbaarheid in die wiele gery nie omdat (volgens die voorstanders van Pouslike Onfeilbaarheid): 1. Honorius nie "ex cathedra" (in amptelike hoedanigheid, met bindende krag vir die Kerk) gepraat het nie. (dit word betwis deur die Romeinse historikus Hefele ) en 2. Honorius nie as Monoteliet of as ketter veroordeel is nie, maar slegs omdat hy nagelaat het om sterk op te tree.
Anton Thanner (Herdruk deur Georg Schwaiger): Papst Honorius I. (625-638). Studien zur Theologie und Geschichte, Bd. 4. (1989).