ADV Hervormde Kerk - Bejaardesorg as deel van barmhartigheidsdiens
Jy is hier: Tuis Wat doen ons alles? Uncategorised Bejaardesorg as deel van barmhartigheidsdiens
Baie min mense dink daaraan dat hulle gaan oud word, of dit is iets wat in die verre toekoms lê en later kan aandag kry. Baie min mense wonder ooit oor hoé oud hulle gaan word. Ons weet dit in elk geval nie. Tog bly dit 'n feit dat elkeen van ons, tensy daar iets vooraf met ons gebeur, gaan oud word en waarskynlik ouer as wat ons ouers en grootouers geword het of nog gaan word. Die feit dat ons moontlik langer kan leef as wat ons verwag, bring allerlei implikasies mee. Dit is reeds so met die huidige geslag bejaardes. Baie van hulle sê dat hulle nooit gedink het dat hulle so oud as wat hulle nou is, sou word nie en hulle worstel nou met fisiese, finansiële, geestelike en ander probleme wat kenmerkend van die ouderdom is. Hulle en het hulp en ondersteuning dringend nodig daar waar hulle in die gemeenskap en gemeente tussen ons probeer oorleef.
Roeping tot barmhartigheidsdiens
Die AGB se bedoeling om bejaardes tuis te laat versorg, berus op die gelowiges se roeping tot barmhartigheidsdiens.
Barmhartigheid is die gesindheid waarmee iemand wat fisiek en finansieel in 'n gunstige posisie verkeer, sonder eie voordeel 'n ander wat in moeilike omstandighede is, tegemoet kan kom en help. In die Bybel vind ons heelwat sinonieme vir barmhartig en barmhartigheid, soos ontferm, meegevoel, medelye, jammer kry, goedheid, liefde en genade. Dikwels word genade en barmhartigheid saam gebruik as uitdrukking. So ook liefde en barmhartigheid; goedheid en barmhartigheid; goedheid, barmhartigheid en regverdigheid; barmhartigheid en ontferming; barmhartigheid, vrede en liefde; genadig, barmhartig, lankmoedig, liefde.
Bejaardheid in die Bybel (die seën van 'n lang lewe)
Eerstens dui die Bybelse gegewens daarop dat God in sy genade die ouer mens in die kategorie van voorwerp vir barmhartigheid plaas. Die Bybel skep 'n duidelike basis waarbinne daar geen ruimte vir enige negatiewe stereotipering van die bejaarde is nie. Trouens, dit gaan deurgaans oor die siening van die Bybelskrywers dat daar bepaalde seëninge van God aan die bejaardheid en bejaarde verbind is. Ons kan daaruit aflei dat God 'n bepaalde kwaliteit heg aan die lewe van die bejaarde. God erken die ouderdom van mense as deel van sy skeppingsorde en maak voorsiening vir die respek, waardering en versorging van die bejaardes. So word telkens gesê dat die jonger mens uit eerbied vir God aan die bejaardes eer moet betoon en hulle met die nodige respek behandel (LW die vyfde gebod).
In die Bybel en die vroeë kerk is daar duidelike aanduidings oor wat die voorgeskrewe optrede teenoor die bejaardes as 'n deel van die geloofsverantwoordelikhede van die gelowige moet wees. Hierdie verwagte optrede teenoor die bejaarde word altyd verbind met die wil van God wat deur die gelowige uitgevoer moet word.
Tweedens kom dit voor dat daar van die bejaarde verwag word om self in 'n lewende verhouding met God te leef. 'n Lang lewe (in kwalitatiewe sin) word aan die regverdige beloof en hierdie lang lewe gaan gepaard met blydskap en vreugde oor die hulp en nabyheid van die Here. Verskillende uitsprake dui daarop dat die bejaardes vanweë hulle innige verhouding met God in hulle ouderdom in krag en lewenskragtigheid sal toeneem.
Saamgevat is dit duidelik dat die verordeninge (wil) van God enersyds en die bejaarde se persoonlike volharding in die geloof, andersyds, die twee pole vorm van 'n Bybels-teologiese raamwerk waarbinne die kerk en die gelowige lidmaat van die kerk sy/haar barmhartigheidsdiens ten opsigte van die bejaarde moet benader.
Lees onder andere tekste soos Genesis 15:15; Psalm 71; Jeremia 6:11; 51:22; Jesaja 46:4; Jesaja 47:6; 2 Kronieke 36:17; Levitikus 19:32; 1 Petrus 3:10; 5:5; 1 Timoteus 5:1-2; Deut 5; 16; Eks 23:26; Psalm 133:3; en Spreuke 3:2.
Dat die ouderdom met agteruitgaan van die liggaam en liggaamlike funksies gepaard gaan, word duidelik in die Bybel aangedui. Dit word veral treffend in Prediker 12 geïllustreer. In hierdie Skrifgedeelte word die klem op die lewenskragtige begin van die mens geplaas met die geleidelike agteruitgang totdat die uiteinde, naamlik die dood, intree. Paulus praat in 2 Kor 4 van die kleipot wat maklik breek en uiteindelik finaal tot niet gaan en van die tentwoning wat op die lange duur afgebreek word. In Prediker 12 word die ouderdom gelykgestel aan die triestige nat winter van Palestina terwyl die jeug aan die lente herinner waarvan ons in Hooglied 2:11–13a lees.
Dit alles dui daarop hoe weerloos die mens word wanneer die ouderdom toeneem en al hoe meer van ander mense se barmhartigheid vir hulp en versorging afhanklik raak. Kinders speel uiteraard 'n belangrike rol maar met hulle eie huishoudings in ag geneem, kan hulle nie altyd die ondersteunende versorging van die bejaarde oorneem nie.