Jaargang 3 - Nommer 12 - 26 September 2005 - nuus@ngkooskaap.co.za
Verandering in hospitaalbediening (Siekesorg)
Sterwende plattelandse gemeentes
Om altyd tot 'n konklusie te kom
Beroepenuus: Stéphan van der Watt
Tydelik-deeltydse kontrakpos vir leraar: NG Kerk Maclear
The year's best (actual) headlines
Oeggg! Brein-versaking is 'n realiteit!
Lees gerus in die aanhegsel wat Piet Naudé skryf oor die Luister na God, na aanleiding van die Seisoen van Luister wat die NG Kerk pas betree het. Hierdie is Piet se samevatting van sy voordrag tydens die Verantwoordelike Vernuwing-konferensie in Port Elizabeth. 'n DVD-opname hiervan (trouens van die hele konferensie) kan bestel word by Tertius Buys, 041 466-5613, of GaanDanHeen@telkomsa.net
Johan Lamprecht maak die volgende mededeling:
Ds. Christo Jordaan wat vir baie jare kosbare werk in Green Acres, St. Georges en Provinsiale hospitale gedoen het, het onlangs afgetree en hom in die Kaap gevestig. Soos baie mense sal weet, het hy die lidmate van ons kerk van die platteland in dié drie hospitale van Port Elizabeth besoek. Johan Lamprecht het hierdie bediening vanaf 1 Augustus vanjaar oorgeneem.
Johan was die afgelope vyf jaar geestelike werker by Livingstone Hospitaal en sedert die begin van die jaar ook by Dora Nginza. By hierdie twee hospitale was besoeke van bed-tot-bed gedoen ongeag geloof en kerkverband. Johan sal nog steeds voortgaan om die werk by laasgenoemde twee hospitale op dieselfde basis te doen.
Dit sal waardeer word indien ons kerklidmate kennis sal neem van hierdie bediening. U word hartlik uitgenooi om Johan in te lig oor gemeentelede wat in enige van die vyf hospitale opgeneem word sodat hy hulle kan besoek en geestelike ondersteuning kan bied.
Verdere besonderhede sal binnekort aan alle gemeentes in die Oos-Kaap gestuur word. Johan is ook beskikbaar indien u hom wil nooi om u gemeente te besoek. Hy kan sy bekendstelling tydens 'n erediens doen of 'n belangegroep binne u gemeente kom toespreek.
Johan se kontakbesonderhede is soos volg:
Telefoon tuis: 041 371 2680 (U kan slegs 'n boodskap laat en hy sal u terugskakel)
Telefoon kantoor: 041 405 2505 (By Livingstone Hospitaal)
Sellulêr: 072 103 7010
U volgehoue ondersteuning, finansieel maar veral deur gebed, sal opreg waardeer word. Bo
Dit was onlangs my voorreg om 'n tydjie in een van ons "sterwende" plattelandse gemeentes deur te bring. Die spesifieke gemeente is 'n tipiese voorbeeld van wat op baie plattelandse dorpe gebeur. Oor die afgelope twintig jaar het die lidmatetal met byna twee-derdes verminder. 'n Pragtige, sierlike kerkgebou met 'n wonderlike orrel het nou 'n uitdaging geword om selfs net te onderhou. Waar mense die banke vroeër jare vol gesit het, kom net 'n handjievol gelowiges deesdae bymekaar. Daar is ook 'n VGK-gemeente, en die twee gemeentes word gesamentlik deur een leraar bedien. Elk het 'n kerkgebou, en kom afsonderlik vir eredienste bymekaar.
Alle aanduidings is daar dat die gemeente sterwend is. Nie meer lank nie, en nog 'n predikantspos sal verdwyn. Dalk word nie gebou verkoop ... aan wie? ... waarvoor?
Op hierdie spesifieke dorpie woon daar meer as sesduisend mense in totaal. Mens wonder wat sou gebeur indien die lidmate nuwe perspektiewe op die gemeente ontwikkel?
Een: Wat sou gebeur indien die lidmate 'n gemeenskapswye-perspektief op die gemeentelike bediening ontwikkel wat ál die inwoners van die dorp insluit? Sê nou hulle sou vra: Waarop fokus God die kerk se aandag in die gemeenskap? Hoe sou die gemeente die mense kon bedien op 'n manier wat die gelowiges in die gemeenskap in erediens en diens verenig? Ja, daar is ook ander denominasies op die dorp – alle dorpe - werksaam. Dit skep aantreklike moontlikhede. Hoe sou die verskillende kerke vennote kon wees in 'n gemeenskapsgerigte bediening?
Interessant genoeg, is dit presies die leraar se visie. Om dit te implementeer is egter nie so maklik nie, gegewe die lidmate se siening van die kerk as professionele godsdienstige bediening gerig op hulle wat reeds lidmate van die kerk is. Hierdie siening verlam die gemeente. En dan is daar die altyd-aanwesige rassisme. "Indien die VGK en NGK môre verenig, skuif 'n hele aantal lidmate beslis na die APK", som die leraar die situasie op sy dorp op.
Twee: Wat sou gebeur indien die kerk se perspektief skuif van oorlewing na missie? 'n Gebrek aan kontant is 'n nare ding. Dit fokus jou aandag veel meer op oorlewing en besnoeiing as om jou aan nuwe moontlikhede te laat dink. Die luister na God se stem, die kreatiewe denke om potensiaal uit niks te skep, die vermoë om te bly gee en dien bly so maklik in so 'n situasie in die slag. Dit is die dood in die pot. Die kernvraag is: hoe kan ons bruikbaar wees vir God in ons gemeenskap. Wat wil Hy hê moet ons doen?
Drie: Wat sou gebeur as ons nuut dink oor wat presies sterwend is op hierdie dorpie? 'n Sekere gestalte van kerklike bediening is sterwend. 'n Soort bediening waar lidmate bedieningsvoorwerpe is. Waar 'n betaalde predikant namens almal geestelike verantwoordelikheid neem. 'n Relatief duur kerkmodel sterf, nie die geloofsgemeenskap self nie. In elk geval nie 'n geloofsgemeenskap waar lidmate verantwoordelikheid vir die bediening van die gemeente neem nie. Hulle moet dit egter leer doen, en verantwoordelikheid aanvaar. My ervaring is dat die platteland vol predikante is wat hierdie visie van bemagtiging deel. Die vaardigheid om dit te doen, is nog aan die ontwikkel. Hulle moet ook toegelaat word om dit uit te leef. Hulle moet die ruimte kry om lidmate te bemagtig om gemeenskapswye bedieningsverantwoordelikheid te aanvaar. Hoe lank nog sal kerkrade soos die spreekwoordelike padda in die pyp in die pad hiervan bly vassteek? Ek weet van heeltemal te veel kerkrade en gemeentes wat dink hulle omstandighede is uniek. Die wonderlike verhale van hoe gemeentes nuwe energie in lidmaatgedrewe bedieninge vind, sal – weens hierdie gewaande uniekheid – "nie op ons dorp werk nie".
Die NG Kerk in Oos-Kaapland wil 'n bemagtigende, visionêre kerkverband wees – eerder as 'n kontrolerende, regulerende instansie wat met gemeentes kompeteer deur self bedieninge te onderneem. Vriende, hier is werk om te doen: ons sal 'n geïntegreerde visie vir klein-plattelandse bedieninge moet ontwikkel wat bekostigbaar, visionêrend en innoverend van aard is. Ons sal ook verbaas wees moet hoeveel hulpbronne God beskikbaar sal stel vir predikante in bemagtigende, missionêre, gemeenskapsgerigte bedieninge. Bo
Die evalueringsvorms van ons onlangse buitengewone sinode getuig van onvergenoegsaamheid met die proses wat gevolg is. Dit prosesse voel "te oop" daar was "te min konklusie". Hierdie gevoel bestaan kerkwyd na aanleiding van verlede jaar se Algemene Sinode. Ook die predikante-konferensie loop hieroor deur: "Om te dink ons was twee dae bymekaar en het nie een besluit geneem nie – watter mors van waardevolle tyd en geld!", som iemand dié gevoel op.
Miskien maak veral die homoseksualiteit-debat hierdie gevoel akuut. Die gebrek aan 'n konklusie, 'n vaste besluit, sekerheid skep diepgaande angstigheid.
Waar kom ons daaraan dat saam-wees en saam-dink altyd in vaste besluite moet eindig? Die algemene predikante-konferensie was die eerste byeenkoms in meer as anderhalf-eeu waarin predikante bymekaargekom het sonder die vaste voorneme om besluite te neem. Ons presbiteriaal-sinodale stelsel is as besluitnemende sisteem ontwikkel in reaksie op die alleen-besluitreg van die pous. Dit was 'n briljante manier om die pous koud te sit. Maar hoe funksioneel is dit om altyd met die oog op kerkregerende besluite bymekaar te kom – in kerkraad, ring en sinode?
Die nalewende effek van voortdurende saamwees-in-besluitneming is allesbehalwe gesond. Dit kan tog nie 'n goeie ding wees om altyd op sake en besluite te fokus in plaas van op ons mens-wees, die effek van verandering en op die uitdagings waarvoor ons te staan kom nie.. Veral nie in tye van verandering nie. Besluite skep wenners en verloorders. Besluite trek sterk grense, skep beperkende raamwerke. Ons betree situasies waarvan ons nog moet leer hoe om die Here dáár getrou na te volg. Nuwe kennis en vaardighede moet ontwikkel word. In veranderende tye het ons innovering nodig. Minder raadsale en vaste besluite met te beperkte kennis - en meer ruimtes vir luister en eksperimentering.
Die gebrek aan vaste besluite mag die indruk skep dat die kerk die eer van God en gehoorsaamheid aan Hom goedkoop verhandel en selfs kompromitteer. Verre daarvan. In die stilte, die nadenke en die gesprek soek ons juis na God se stem. Gee ons nie vreeslik hoog op oor duidelik hoe ons God verstaan, hoor en aan die werk sien nie, maar bly ons soek en vra – na Godself en getroue navolging. Sogenaamde heldere, sekerheid-skeppende besluite mag 'n baie groot blok aan ons been wees.
'n Vaardigheid vir die nuwe tyd is om onsekerheid saam te leef en aktief te bly luister en soek na God se leiding – soos ons dit uit die Woord en uit die monde van mede-gelowiges verneem. Bo
Baie geluk aan prop Stéphan van der Watt van Stellenbosch wat as medeleraar na Aliwal-Noord beroep is. Mag jy die Here se leiding duidelik ervaar! Bo
Die NG Kerk Maclear (Noord-Oos-Kaap) stel 'n kontrakpos vir 'n leraar bekend vir 'n periode van 6 -12 maande. Hierdie persoon sal geestelike leiding neem in 'n situasie waar die vorige leraarspaar se lang bediening onlangs tot 'n einde gekom het.
Dit moet 'n Geesvervulde persoon wees met goeie interpersoonlike vaardighede en 'n aanvoeling vir 'n prosesmatige benadering.
Belangstellendes kan kontak maak met die leierouderling, Hendrik Britz, by elskeb@xsinet.co.za / 045 932-1039. Bo
Mens kan by die volgende adres pragtige gratis agtergronde in ZIP-formaat aflaai: http://www.worshiphousemedia.com. Dankie vir die wenk aan Rethie van Niekerk.