Richard Allen - Inligting - 2022
Richard Allen is gebore as slaweouers in Philadelphia op 14 Februarie 1760. Hy is verkoop aan 'n boer in Delaware en het in 1777 'n metodiste -bekeerling geword.
Sy meester het hom toegelaat om in die openbaar te preek en in 1786 het hy sy vryheid verkry en na Philadelphia verhuis waar hy gebedsbyeenkomste vir swartes gehou het.
Ontevrede met die beperkings op swartes wat kerkdienste bygewoon het, het Allen in 1787 gehelp om 'n Onafhanklike Metodistekerk te stig. Hulle het 'n ou smidswinkel omskep in die eerste kerk van Amerika vir swart mense.
In 1816 het Allen gehelp om die African Methodist Episcopal Church te stig, en hy is verkies as die eerste biskop. Die jaar daarna het Allen saam met James Forten saamgespan om die Konvensie van Kleur te vorm. Die organisasie het gepleit vir die beslegting van ontsnapte swart slawe in Kanada, maar was sterk gekant teen enige planne vir repatriasie na Afrika. Ander leidende figure wat by die beweging betrokke was, was William Wells Brown, Samuel Eli Cornish en Henry Highland Garnet.
Richard Allen is op 26 Maart 1831 oorlede.
Mense, liggings, episodes
*Op hierdie datum in 1760 is Richard Allen in Philadelphia gebore. Hy was 'n swart godsdienstige leier, stigter en eerste biskop van die African Methodist Episcopal (AME) Kerk.
Allen is gebore as slaaf in Philadelphia, Pennsylvania. Richard Allen het tydens die Amerikaanse rewolusie grootgeword, 'n era wat gekenmerk word deur die voorspraak van individuele regte, die groei van denominasionele Christendom en die ontstaan ​​van die anti -slawerny -beweging. Omstreeks 1768 verkoop Allen se eienaar, 'n advokaat van Philadelphia met die naam Benjamin Chew, hom, sy drie broers en susters en sy ouers aan Stokely Sturgis, 'n plantasie -eienaar in Delaware. Met die toestemming van Sturgis, begin Allen metodistevergaderings bywoon, en omstreeks 1777 word hy tot metodisme bekeer.
In die tweede helfte van die agtiende eeu het die metodisme in Delaware, Pennsylvania en Maryland toegeneem. Hierdie Christelike denominasie beklemtoon 'n eenvoudige stel deugde wat eerlikheid, beskeidenheid en nugterheid insluit. Na sy bekering het Sturgis in 1780 ingestem om Allen te verhuur om geld te verdien om sy vryheid vir $ 2000 te koop. Benewens die handarbeid, het Allen ook begin preek by metodistekerke in Delaware en buurstate. In 1786 betaal Allen sy laaste paaiement aan Sturgis en word hy vry.
Dieselfde jaar aanvaar Allen 'n uitnodiging om te preek in die St. George's Church in Philadelphia, 'n gemengde ras van metodiste. Binne 'n kort tydjie het Allen die lidmaatskap van St. George's Black dramaties verhoog, en die gebou kon nie meer die groeiende gemeente huisves nie. Wit ouderlinge in St. George verwerp Allen se versoek om 'n aparte plek van aanbidding vir Afro -Amerikaanse lidmate en kies in plaas daarvan om aparte sitplekke binne die kerk te bou deur 'n balkon te installeer. In 1787, ontmoedig deur die feit dat die Swart aanbidders wat gehelp het om die balkon te bou, sou gaan sit om daar te sit, het Allen by eerwaarde Absalom Jones aangesluit om die Free African Society, 'n nie -konfessionele godsdienstige vereniging en organisasie van onderlinge hulp, te stig. Allen se metodistiese ywer het hom egter na twee jaar gedryf om die Free African Society te verlaat weens die organisasie se nie -konfessionele oriëntasie.
Allen se verbintenis tot metodisme het hom ook genoodsaak om by St.George te bly ondanks die geskeide sitplek. Op 'n Sondagoggend in 1792 daag Jones die geskeide sitplek van St.George uit deur onder te sit. In die middel van die openingsgebed het twee wit trustees Jones gedwing om te vertrek. Allen en ander swart lede wat op die balkon gesit het, stap toe uit St. Tot en met hierdie voorval was min swart metodiste ontvanklik vir Allen se oproep om 'n onafhanklike swart kerk te stig. Op 12 Augustus 1792 stig lede van die Free African Society The African Church of Philadelphia. As gevolg van die metodiste se diskriminerende behandeling van swartes, is die kerk ingewy as deel van die Protestantse Episkopale Kerk en word Jones die eerste swart priester van die kerkgenootskap.
Allen het egter getrou gebly aan die Metodisme en gebruik sy eie besparings om 'n voormalige smidswinkel te koop en dit oor te plant op 'n stuk grond wat hy voorheen in Philadelphia gekoop het. Na opknappings het die Bethel Afrikaanse Kerk op 4 Februarie 1794 geopen, en Allen is as diaken aangewys. Nadat Bethel amptelik op die Metodiste -konferensie in 1796 begin is, het wit Metodiste -amptenare probeer om beheer oor Allen se kerk te verkry, maar 'n uitspraak van die Hooggeregshof in Pennsylvania in 1807 verklaar dat die Swart Metodiste -gemeente die eiendom besit waarop hulle aanbid en dat hulle kan bepaal wie sou daar preek. Na aanleiding van Allen se voorbeeld, het baie Swart Metodiste Afrikaanse Metodistekerke in noordoostelike stede gestig. Omdat almal soortgelyke uitdagings van wit metodiste ondervind het, het Allen in 1816 'n byeenkoms van swart metodiste gereël om hul gedeelde probleme aan te spreek.
Die leiers het besluit om hul kerke te verenig onder die naam van die African Methodist Episcopal (AME) Kerk. Gevolglik het hulle beheer oor die bestuur van hul kerke verkry en hulself buite wit kerklike jurisdiksie geplaas. Bediende se gekose Allen -biskop van die nuwe denominasie, 'n pos wat hy beklee het tot sy dood in 1831. Die AME -kerk het onmiddellik 'n sentrum geword van die swart institusionele lewe. As leier het Allen die Bethel Benevolent Society en die African Society for the Education of Youth opgerig. Hy publiseer ook artikels in Freedom's Journal wat slawerny en organisasies soos die American Colonization Society aanval. Omdat Allen geglo het dat slawe en vrye swart Amerikaners die beste gedien kan word deur middel van opvoeding en godsdiensonderrig, het hy gekant teen organisasies wat die migrasie van swart Amerikaners na Afrika bepleit.
Alhoewel die AME -kerk in die laat 1820's sendingpogings in lande soos Haïti en Kanada begin het, het Allen die kerk gefokus op die verhoging van Swart Amerikaners, veral dié in die Suide. Soos hy gesê het: 'Ons sal ons nooit vrywillig skei van die slawe -bevolking in hierdie land nie; hulle is ons broers, en ons voel dat daar meer deugde in die verdrukking is as om 'n seisoen lank voordeel te trek.' Die AME -kerk het na die Burgeroorlog in die Suide toegeneem en het vandag 'n ledetal van meer as 1,2 miljoen.
'N Ensiklopedie van Afro -Amerikaanse Christelike erfenis
deur Marvin Andrew McMickle
Judson Press, Kopiereg 2002
Richard Allen, gebore as slawerny in Philadelphia, Pennsylvania, op 14 Februarie 1760, en word daarna opvoeder, skrywer, predikant en stigter van die African Methodist Episcopal Church. Benjamin Chew, 'n Quaker -prokureur, was die eienaar van die Allen -gesin, wat Richard se ouers en drie ander kinders insluit. Chew het uiteindelik die Allen -gesin verkoop aan Stokeley Sturgis, 'n Delaware -planter.
Op 17 -jarige ouderdom is Allen deur 'n rondreisende prediker tot Metodisme bekeer. Allen se meester, Stokeley Sturgis, is na bewering deur Allen beïnvloed om ook 'n metodis te word. Na sy bekering het Sturgis sy slawe die geleentheid gebied om uit die slawerny te kom. In 1783 het Allen daarin geslaag om sy vryheid vir $ 2.000 te koop deur vyf jaar by vreemde werk te werk. Intussen het Allen begin preek in metodistekerke en vergaderings in die Baltimore -omgewing. Deur sy metodistiese verbindings is Allen uitgenooi om terug te keer na Philadelphia in 1786. By sy aankoms in die stad het hy by die St. George's Methodist Episcopal Church aangesluit, waar hy aktief geword het in onderrig en prediking.
Namate die aantal Afro -Amerikaners wat St. George's bywoon, toeneem, het rassespanning toegeneem. Allen preek om 17:00 op spesiale dienste op Sondagoggende vir ongeveer 50 Afro -Amerikaanse metodiste. Toe hulle die gewone oggenddiens bywoon, is geskeide sitplekke ingestel. Met hierdie segregasie het Allen oortuig geraak dat 'n aparte kerk nodig was vir die swart gemeentes. In 1787 stap Allen en 'n aantal ander Afro -Amerikaanse Metodiste uit en vorm 'n aparte kerk wat die Bethel African Methodist Episcopal Church sou word, die eerste Metodistekerk in die Verenigde State spesifiek vir Afro -Amerikaners. Sewe jaar later, op 29 Julie 1794, is Bethel deur biskop Francis Asbury ingewy. Richard Allen dien die Bethelkerk as sy leraar, en hy word in 1799 deur Asbury as diaken aangestel.
Ander Afro -Amerikaanse metodistekerke is in New York, New Jersey, Delaware en Maryland gestig. Op 9 April 1816, na twee dekades van konflik met blanke metodisme, het Allen en ander Afro -Amerikaanse metodiste -predikers 'n vergadering in Philadelphia aangebied om hierdie kerke bymekaar te bring en 'n nuwe denominasie te vorm, die African Methodist Episcopal Church (AME). Allen is tot biskop verkies, en word met sy toewyding die eerste Afro -Amerikaanse biskop in die Verenigde State. Teen die tyd dat Allen op 26 Maart 1831 in sy huis sterf, was die AME-kerk goed gevestig in die Verenigde State en het sending in verskeie lande oorsee ondersteun.
Allen het passievol omgegee oor opvoeding en 'n dagskool vir Afro -Amerikaanse kinders geopen. Hy verafsku slawerny, werk aktief vir afskaffing en onderhou sy huis as 'n stop op die Underground Railroad. Hy was toegewyd tot selfbeskikking vir Afro-Amerikaners in die Verenigde State, en het uiteindelik alle koloniseringsplanne vir Afro-Amerikaners in ander lande gekant.
Sarah Allen se kenmerkende liefdadigheidsmerk het sy debuut gemaak tydens die eerste jaarlikse konferensie van die AME -kerk. Die jong kerk het finansieel en emosioneel gesukkel. Die predikers het buitensporige reis en onvermoeide werk deurstaan ​​sonder enige noemenswaardige finansiering, en hulle het teruggekeer vir die eerste konferensie in 'n haglike toestand, met hul klere en besittings gedra, en in 'n swak fisieke toestand vanweë die probleme om op die pad te preek. Allen se biografiese inskrywing in Profiele van die negervrou beskryf hoe die geestelikes teruggekeer het in 'n taamlik slegte toestand, waarna die biskop geweier het om hul daaropvolgende vergadering vir die gebruiklike ete in sy huis te verdaag nadat hy haar man se verduideliking gehoor het, [Allen] later sien vir haarself dat die [predikers] ' ventilators op hul knieë gehad het en ventilators in hul elmboë en ventilators in die broek se sitplek. ' … [Allen] en die vroue van die kerk … [het] 'n hele nag in produktiewe arbeid. Teen die oggend het die predikers almal nuwe stelle klere gehad en is hulle dus aantreklik gemaak vir die uitvoering van hul bedieningstake. "
Allen se biografiese inskrywing in Opmerklike swart Amerikaanse vroue verduidelik dat Richard Allen aanvanklik na hierdie vroue verwys as die " ' Dorcas Society, ' " 'n titel wat in die algemeen verwys na 'n hulpgroep van vroue wat besig is met kleding en die versorging van armes. " Dieselfde inskrywing het egter ook daarop gewys dat veral Allen se pogings intern gerig was op die voorbereiding van goeie maaltye, die herstel van kledingstukke en die voorkoms van AME -pastore. " jaarlikse konferensie tot 1827, toe Allen die groep amptelik as die Daughters of Conference geïdentifiseer het. Toe die groep formeel georganiseer is, het die groep uitgebrei en die behoeftiges buite die geestelikes begin help. Allen het hierdie verreikende groep die Women's Missionary Society gedoop, wat in beskryf is Opmerklike swart Amerikaanse vroue as een wat gedurende die dag ure 'n vorm van kinderopvangskool gehandhaaf het, en gehelp het om volwasse klasse saans te organiseer om hul kerklede te help opvoed. Hulle het ook maaltye gekook, klere reggemaak en geskenkte klere vir behoeftiges bymekaargemaak.
In 'n resensie in Noord ster van Jualynne Dodson 's boek Engendering Church: Women, Power en die A.M.E. Kerk , Het Stephen W. Angell die aandag gevestig op die bewering van Dodson dat daar drie hoofmaniere was waarop vroue mag in die negentiende-eeuse AME-kerk verkry het: evangelisasie deur mond tot mond, kerkorganisasies wat deur vroue gestig en bygewoon is, en die opbou van hulpbronne. Angell's review het ook beweer dat hierdie metodes vir die verkryging van krag die meeste effektief was as hulle stil en onopvallend gebruik word, en 'n gepaste beskrywing van die soort lewensveranderende werk wat Sarah Allen die beste gedoen het.
Dr Adelman gee kursusse oor die sake- en ekonomiese geskiedenis van die Atlantiese wêreld. Sy eerste boek, Revolutionary Networks: The Business and Politics of Printing the News, 1763-1789, is bekroon met 'n eervolle vermelding vir die St. Louis Mercantile Library Prize van die Bibliographical Society of America. Dr Adelman het opstelle gepubliseer in Enterprise & amp Society, Vroeë Amerikaanse studies, die Washington Post, en TheAtlantic.com, en blogs by The Junto. Hy het genootskappe gehou van die National Endowment for the Humanities, die Doris G. Quinn -stigting en 'n aantal argiewe en instellings. In 2019 is hy verkies as lid van die American Antiquarian Society, een van die oudste geleerde verenigings in die Verenigde State.
Kantoor: May Hall 307 Telefoonnommer: (508) 626-4820 E-pos: [email protected]
Dr. Richard B. Allen is 'n internasionaal bekende geleerde en onderwyser wat werk aan die sosiale en ekonomiese geskiedenis van Mauritius, slawerny en arbeid in die koloniale plantasiewêreld, en slawerny, slawehandel en afskaffing in die Indiese Oseaan en Asië. Hy ontvang twee Fulbright -navorsingstoekennings en gesogte navorsingsgenootskappe van die American Council of Learned Societies en die National Endowment for the Humanities. Sy publikasies bevat twee monografieë (Slawe, vrymanne en arbeiders in koloniale Mauritius [Cambridge University Press, 1999], Europese slawehandel in die Indiese Oseaan, 1500-1850 [Ohio University Press, 2014]), 'n geredigeerde versameling (Slawerny en gebonde arbeid in Asië, 1250-1900 [Brill, aanstaande]), meer as 55 artikels, essays en hoofstukke in akademiese tydskrifte, boeke, ensiklopedieë en navorsingsbibliografieë wat in Australië, Brasilië, Brittanje, Frankryk, Duitsland, Indië, Mauritius, Nederland, Spanje en die Verenigde State, en meer as 35 resensie -opstelle en boekresensies in prominente akademiese tydskrifte, insluitend African Studies Review, Amerikaanse historiese resensie, Canadian Journal of African Studies, Vergelykende studies in samelewing en geskiedenis, Die geskiedkundige, Journal of African History, Tydskrif vir Interdissiplinêre Geskiedenis, en Slawerny en afskaffing. Hy dien tans in die redaksies van Franse koloniale geskiedenis en die Journal of Global Slavery. Hy berei 'n boeklengte-manuskrip voor oor vrye (d) mans en vroue van kleur in Mauritius en die koloniale plantasiewêreld gedurende die agtiende en vroeë negentiende eeu, en is deur Bloomsbury Academic Publishing in Londen in opdrag gegee om 'n boeklengte-manuskrip te skryf op Globale slawerye: 'n geskiedenis sedert 1500. Hy het referate gelewer op konferensies in Australië, België, Brittanje, Frankryk, Ghana, Italië, Mauritius, Nederland, Singapoer, Suid -Afrika, Suriname, Swede, Trinidad en Zanzibar, asook groot universiteite in die Verenigde State. Onlangse eerbewyse sluit in uitnodigings om hoofrede te hou vir 'n internasionale konferensie oor vroue en humanitarisme aan die Örebro Universiteit in Swede in Oktober 2021 en die Svenska Historikermötet [Sweedse historici-konferensie] aan die Linnaeus Universiteit in Mei 2019 en om die eerste Joseph C. Miller-gedenklesing te lewer by die Universiteit van Bonn se sentrum vir afhanklikheids- en slawernystudies in Oktober 2019. Hy was mede-outeur van die suksesvolle aansoeke om die Aapravasi Ghat aan te wys en die Le Morne Cultural Landscape in Mauritius as UNESCO Wêrelderfenisgebiede (WHS), die suksesvolle aansoek om die immigrasierekords van Mauritius op UNESCO se Memory of the World Register (MWR) in te skryf, en die aansoek om die slawernyrekords van Mauritius op die MWR en dien steeds as navorsingskonsultant van die Aapravasi Ghat WHS. Tussen 2009-11 was hy 'n spesiale konsultant van die Waarheids- en Justisie-kommissie van Mauritius, wat die nalatenskap van slawerny en arbeid in die land ondersoek het. Hy was mede-organiseerder van die internasionale konferensie oor "Slawerny en dwangarbeid in Asië, c. 1250-c. 1900: Continuities and Transformation in Comparative Perspective "aan die Universiteit Leiden in Nederland in Junie 2017. Hy is redakteur van die Ohio University Press se Indian Ocean Studies -reeks en evalueer groot voorstelle vir navorsingstoekennings vir die Social Science Research Council of Canada en die American Council of Geleerde samelewings. Benewens die aanbied van kursusse in Afrika-, Indiër-, Midde-Oosterse en wêreldgeskiedenis, het hy ook gegradueerde studente aan die Harvard-universiteit, die Universiteit van Illinois in Urbana-Champaign, die Universiteit van Virginia, die Universiteit van Kent, die Universiteit van Sheffield geadviseer. die Universiteit van Mauritius, die Université de Paris-Panthéon-Sorbonne, en die Vrije Universiteit in Amsterdam.
CBN: Hoe Richard Allen van slawerny na die oprigting van die AME -kerk gegaan het en onder die stigters van Amerika staan
Van sy jong jare af ken Richard Allen die vernederende en ontmenslikende pyn om 'n slaaf te wees. Sy hele gesin, wat in 1760 gebore is, is van sy eerste meester aan 'n ander verkoop. En toe die tweede meester op finansiële moeilike tye val, het hy die gesin verdeel deur die moeder van Richard en drie van sy broers en susters aan 'n ander plantasie te verkoop.
Toe het die tiener, bekend as " Negro Richard ", moeite gedoen en moeite gedoen met net een van sy broers en susters wat nog by hom was. Dit was toe hy die Here Jesus Christus ontmoet het toe hy geluister het na die prediking van 'n afskaffende predikant. Hy en sy broer het besluit dat hulle beste Christelike getuienis hulle meester des te meer en met uitnemendheid sou dien.
Die Christendom en baie vreemde werke lei tot vryheid
Richard het toe sy slawe -meester ook na die prediker laat luister, en sy meester het ook die Here leer ken. Een van sy Christelike dade was om Richard binne vyf jaar sy vryheid te bied as Richard vir daardie vryheid kon betaal. Omdat Richard homself in kontantbedrywighede gegooi het, kon hy binne net een en 'n half jaar uit slawerny kom.
Hy het homself opgevoed en 'n rondreisende prediker geword in die Midde-Atlantiese state, en sy naam verander van Negro Richard in Richard Allen. Hy het gedink dat sielredding nou die belangrikste missie van sy lewe sou wees. Maar hy pleit ook gereeld vir 'n einde aan die slawerny van die kolonies en 700 000 swart mense, selfs terwyl Amerika veg vir sy vryheid uit Brittanje.
'N Metodiste -biskoplike kerk in Philadelphia het Allen gevra om meer gereeld te preek. Sy preke het so gewild geword dat swart mense die kerk begin oorstroom het. Die kerk het 'n nuwe balkon gebou en daarna die Afro -Amerikaners probeer dwing om daar te aanbid, geskei van hul wit Christenbroers en -susters. Dit het letterlik 'n paar swartes van hul knieë afgehaal en weggesleep om saam met die blankes te bid.
Allen en baie van sy medegemeentes het besluit om uit daardie kerk te stap. Hy het besluit dat hulle hul eie huis van aanbidding nodig het.
Voormalige slaaf, nou grondeienaar en stigter van die kerk
Dr. Peter Lillback het die Providence Forum gestig en is die hoof van die Providence Forum, 'n groep wat in die hart van die Amerikaners wil bewaar hoeveel God en geloof ingebou het in die stigting van hul nasie en die vorming van sy waardes.
Lillback het oor Allen gesê: 'Hierdie voormalige slaaf wat opgevoed is, gaan 'n kerk stig wat na die Afro -Amerikaners reik.'
Die gewilde leraar het vroeër in 1787 grond gekoop met die hulp van George Washington en ondertekenaar van die Onafhanklikheidsverklaring, dr Benjamin Rush.
Allen het uiteindelik 'n smidwinkel gekoop en in 1794 perde na hierdie eiendom gesleep, wat voortdurend die stuk grond in die besit van Afro -Amerikaners geword het as enige ander vaste eiendom in die VSA. Hy het die smidswinkel verander in 'n kerk, bedoel om net vir swartes te wees, sodat hulle nie die vernederende vooroordeel van blankes hoef te hanteer en deur hulle in die heilige ruimte van 'n kerk rondgestoot word nie.
Maar die blanke metodiste -leierskap in Philadelphia het teruggeveg en beheer oor aspekte van die kerk van Allen geëis. Hy het hulle uiteindelik hof toe geneem, en die wat bekend staan ​​as die Ou Moeder Bethel African Methodist Episcopal Church het sy onafhanklikheid gewen.
Dit het die eerste groot Afro-Amerikaanse kerk van die land geword. Toe oortuig Allen verskeie ander swart gemeentes in die streek - wat ook vry wou wees van rassistiese opsieners - om by sy kerk aan te sluit. In 1816 word hulle die African Methodist Episcopal Church, Amerika se eerste onafhanklike swart denominasie en die oudste formele instelling in die VSA vir Afro-Amerikaners.
Allen is as sy eerste biskop aangewys. Die AME het nou 2 500 000 lidmate in meer as 7 000 gemeentes in 39 lande versprei oor vyf kontinente. En die ou moeder Bethel van Allen is nog steeds 'n lewendige kerk binne die kerkgenootskap.
'As jy die God van liefde liefhet ... '
Dit was nie die eerste dinge van Allen nie. Hy was die eerste swart aktivis wat na 'n Amerikaanse president se huis genooi is. Hy was die eerste Afro -Amerikaner wat 'n pamflet met kopiereg geskryf het, die eerste swart persoon wat 'n lofrede vir George Washington geskryf het (en die enigste persoon in daardie tyd wat geskryf het oor Washington -vrygestelde slawe).
As jy die God van liefde liefhet, " wat hy in 1794 geskryf het, " maak jou hande skoon van slawe, moenie jou kinders of land saam met hulle belas nie. "
Allen het ook gehelp om die eerste byeenkoms van Afro -Amerikaanse aktiviste saam te stel. Konvensies het 'n belangrike plek geword vir swartes om hervormings, afskaffing en burgerregte aan te dring.
Hy en mede -hervormer Absalom Jones het die Free African Society gestig om swartes te bevoordeel. En hy het sy eie kerk 'n belangrike plek gemaak om Afro -Amerikaners op te voed en hulle te help om hul plek in die jong land te verbeter. Daardie kerk het meer as 30 Jamaikane gehuisves wat aan hul slawe -meesters ontsnap het. Dit was 'n vroeë stop by die Underground Railroad en het gehelp om dit te finansier.
Hy het in die 1800's groot swart hervormers beïnvloed, soos Frederick Douglass en burgerregte -aktiviste in die 1900's soos Martin Luther King Jr.
34 Die liefde van hierdie wêreld lê baie swaar op die siel wat haar vasbind en haar vlug na die hemel verhinder. Gewoontelike liefdadigheidsdade los haar geleidelik daarvan af en help haar in haar stryd om haarself los te maak en omhoog te klim. " Die vroeë jare Richard Allen, gebore as 'n slaaf in 1760 aan 'n Quaker -eienaar in Philadelphia, Pennsylvania, is vroeg in sy kinderjare aan 'n boer naby Dover, Delaware, verkoop. Op die ouderdom van 17 het Richard by die Methodist Episcopal Church aangesluit en 'n kursus van selfopvoeding begin. Hy het 'n lisensie gekry om in 1782 te preek en het diens verrig met sy meester se toestemming. In 1786 koop Richard vryheid vir homself en sy gesin en verhuis hulle dan terug na Philadelphia. Terwyl hy vir Afro -Amerikaners in die St. George Methodist Church preek, raak Richard aktief in die bestryding van rassediskriminasie binne die kerk. As oplossing besluit hy om die onafhanklike Bethelkerk in 1787 te stig. Die gemeente floreer so baie dat 'n nuwe gebou nodig is. In 1794 is die gebou opgedra deur biskop Francis Asbury, die eerste metodistebiskop in die nuwe Verenigde State. Teen 1799 is Allen tot diaken georden, en in 1816 word hy biskop in die Methodist Episcopal Church. 'N Lewe van aktivisme Die bestaan ​​van 'n aantal aparte swart kerke in die Ooste het die geleentheid gebied om 'n nuwe denominasie, die African Methodist Episcopal (AME) Kerk, te stig, ook in 1816. Allen is gekies as die eerste biskop en het daar gedien tot sy dood in 1831. Allen het sy kerkverbindings gebruik om die ondergrondse spoorweg te help, sowel as spoorweë teen die American Colonization Society, wat swart Amerikaners na Afrika wou terugstuur. Hy het wel 'n beweging gehelp om 'n paar swart gesinne na Kanada te verhuis. Allen was 'n uitgesproke kritikus van slawerny en 'n sterk teenstander van enige afwyking van sy ras. Hy het vas geglo in die blink toekoms van swart mense in die westelike halfrond. Allen was een van die swart leiers wat uit die skaduwee van die rewolusie en die oorlog van 1812 gekom het om self te praat en op te tree - die regte en verantwoordelikhede van swartes in die Amerikaanse samelewing. 'N Oproep tot liefdadigheid Sy oproep tot liefdadigheid, soos na verwys in sy outobiografie, was 'n filosofie wat optrede vereis om maatskaplike ongeregtighede reg te stel, veral wat sy swart broers betref. industrie, spaarsaamheid en spaarsaamheid - maar tree mildelik op om minderbevoorregtes onder sy mense te help. Allen se motiverende oortuiging was dat swart mense, hoewel ongelyk gemaak deur die omstandighede waaronder hulle geleef het, geensins minderwaardig was as ander Amerikaners nie.
2020- Besoekende genoot. Die Australiese Nasionale Universiteit, Canberra. Geesteswetenskaplike Navorsingsentrum.
2018-2019 Onderriggenoot in vroeë moderne geskiedenis, Newcastle University.
2017- Nagraadse Studiedirekteur vir 3 PhD-studente, Skool vir Teologie en Godsdiens. Universiteit van Birmingham/Woodbrooke College, Birmingham.
2013 � Leser (Assoc. Prof) in die vroeë moderne kultuurgeskiedenis. Universiteit van Suid -Wallis.
2007 � Leser (Assoc. Prof) in Vroeë Moderne Kultuurgeskiedenis/Geskiedenishoof (2007 – 2011). Universiteit van Wallis, Newport.
2006 � Fulbright-Robertson besoekende professor in Britse geskiedenis, Westminster College, Missouri.
2004 � Dosent in geskiedenis. Sunderland Universiteit.
2002 � Dosent in Geskiedenis. Universiteit van Newcastle.
2001 � Senior navorsingsgenoot. Northumbria Universiteit. Newcastle.
1999 – 2000 Senior lektor in geskiedenis. Trinity College, Universiteit van Wallis.
1997 � Departementshoof (Geskiedenis). Davies, Laing en Dick College, Londen.
Paneellid: AHRC Peer Review College, 2017 –
Genoot van die Royal Historical Society, 2003 –
Lid van die Uitvoerende Komitee van die Newspaper and Periodical History Forum of Ireland - http://newspapersperiodicals.org/
Lid en voormalige president: Friends ' Historical Society, 2015 󈝼
Komiteelid vir die Wallis-Pennsylvania-digitaliseringsprojek, 2012 –
Historiese konsultant vir die Gunter Mansion (en Recusancy) in die sewentiende eeuse Wallis.
Verteenwoordiger vir Walliese universiteite: stuurkomitee, HistoryUK, 2009 󈝻
Ek is 'n voormalige professor in Britse geskiedenis van Fulbright -Robertson aan Westminster College, Missouri en tans 'n besoekende genoot by die Humanitiese Navorsingsentrum, die Australian National University, Canberra -
Ek het navorsingsbelangstellings in die sosiale, kulturele en godsdienstige geskiedenis van Brittanje, Amerika en Australië vanaf die middel van die sewentiende eeu tot die middel van die negentiende eeu, veral emittente en emigrasie na Pennsylvania en Ballarat, Victoria.
Ek het wyd gepubliseer oor kwakerisme, migrasie en identiteit. My mees onlangse werke is:
Quaker -gemeenskappe in die vroeë moderne Wallis: van radikalisme tot respek (2007) die mede-outeur The Quakers, 1656 �: Die evolusie van 'n alternatiewe gemeenskap (2018) en verskeie mede-geredigeerde boeke: Irelands of the Mind (2008) Faith of Our Fathers: Popular Culture and Belief in Post-Reformation England, Ireland and Wales (2009) en The Religious History of Wales: a Survey of Religious Life and Practice from the Seventeenth Century to the Today (2013).
Ek skryf tans Walliese Quaker -emigrante en koloniale Pennsylvania en mede-outeur, Quaker Networks and Moral Reform in die noordooste van Engeland.
Ek verwelkom voorstelle van nagraadse studente wat belangstel in enige aspek van die vroeë moderne sosiale, kulturele en godsdienstige geskiedenis, veral die geskiedenis van verdeeldheid in Brittanje, Ierland en die Atlantiese Oseaan.
Suksesvolle voltooiing as studiedirekteur:
PhD -proefskrif, Magic and the Supernatural in Eighteenth Century Wales: the world of the Rev. Edmund Jones, 1702 � (toegeken 2012)
PhD -proefskrif, The Heritage Industry in a Polically Devolved Wales (toegeken 2014)
PhD-proefskrif, ruimtelike tydelikheid en digitale toerisme in die Britse industriële UNESCO-wêrelderfenisgebied (toegeken 2016)
PhD-proefskrif, 'Toeing the Scratch ': 'n Historiese ontleding van die oorgang van die Walliese prysgeveg, c.1750 – 1914 (toegeken 2019)
Huidige toesig as studiedirekteur:
PhD -tesis, ' Die verspreiding en eienaarskap van hoofboeke en ander goedkoop drukwerk in Suid -Wallis en sy grense, 1640 – 1730: ontwikkelingsinvloede op handel, godsdiens en onderwys ' (ingedien Mei 2020)
PhD -proefskrif, 'Rural Quakerism ': The Religious Society of Friends in Herefordshire en Worcestershire, c.1650 –c.1720 (p/t)
Nagraadse Onderrig 2018-19
MA in Geskiedenis
Module leier: Die beoefening van geskiedenis
Voorgraadse onderrig, 2018-19
Module leier: Britse en Ierse migrante: Transatlantiese verbindings
Afsonderlik, maar gelyk vir Richard Allen
Om iets te bereik wat die moeite werd is sonder om probleme te oorkom. Toe hy die eerste swart biskop van Amerika geword het, het Richard Allen groot hindernisse in die gesig gestaar. Hy is as slaaf gebore. Dit beteken dat hy elke stap van sy pad rassisme en ongelykheid moet beveg. Hy het nie outomaties opleiding ontvang nie. Wat hy ook al onderneem het, het toestemming van sy meester vereis. Slawerny se wreedhede het sy lewe geraak. Om skuld te betaal, het Richard se meester Richard se ma en drie van haar kinders verkoop. Richard het nooit weer van hulle gehoor nie.
Op sewentien het Allen Christus ontmoet. "Ek is wakker gemaak en het my laat sien, arm, ellendig en ongedaan, en sonder die barmhartigheid van God moet ek verlore gaan. Kort daarna het ek barmhartigheid verkry deur die bloed van Christus... glo dat ek mislei is, en ek moes die Here weer soek ... ek was in die versoeking om te glo dat daar geen genade vir my was nie. Ek het dag en nag tot die Here geroep ... God, ek het gehuil. My siel was vol. Ek het gehuil, genoeg vir my-die Verlosser het gesterf. " Hy het homself gesien as 'n mens wat deur God liefgehad is en dit het sy siening verander. Hy word lid van die Methodist Episcopal kerk. Om die meriete van die Christendom aan sy meester te bewys, het hy dubbel hard gewerk. Sy meester het onder oortuiging gekom. Skuld het hom nie toegelaat om Allen heeltemal te bevry nie, maar hy het aangebied om hom sy vryheid te laat koop. Deur middel van aand- en naweek -werk, bespaar Allen sy bevrydingsgeld. 'N Inwaartse drang het hom gedwing om homself op te voed. Teen 1782 het hy 'n lisensie gekry om te preek. Vier jaar later het hy sy vryheid gekoop.
In honor of his birthday, the Historical Society of Pennsylvania has partnered with its neighbor the Library Company of Philadelphia to bring you the online display, Richard Allen: Apostle of Freedom. Learn about Richard Allen and his incredible story through a display of documents and images from both societies' collections.
Research materials used for this exhibition were compiled from the following sources:
Nash, Gary B. Forging Freeedom: The Formation of Philadelphia's Black Community, 1720-1840. Cambridge, Harvard University Press. 1988.
Newman, Richard S. Freedom's Prophet: Bishop Richard Allen, the AME Church, and the Black Founding Fathers. 2008.
Switala, William J. Underground Railroad in Pennsylvania. Mechanicsburg, Stackpole Books. 2001.
Original source material from the Historical Society of Pennsylvania and the Library Company of Philadelphia.
Any item in the exhibition that includes mainly text, whether it is handwritten or typeset, can be enlarged. Simply click on the image and a larger format, better quality PDF of the image will open.
To purchase a digital reproduction of an image seen in the exhibition that is part of the collections of the Historical Society of Pennsylvania, contact Rights & Reproductions at [email protected]
To purchase a digital reproduction of any image seen in the exhibition that is part of the collections of the Library Company of Philadelphia, click here.
Kyk die video: Programmed To KillSatanic Cover-Up Part 215 Richard Allen Davis - Polly Klaas (Januarie 2022).