Allergiese rinitis: kenmerke van die kursus en behandeling in die kinderjare - Kleintjies - 2020
In die laaste tyd, tot ons groot spyt, word minder en minder babas heeltemal gesond. Baie van hulle ly aan oorerflike siektes vanaf die geboorte, het 'n verswakte immuunstelsel, of kry 'n hele klomp verkoue en ander siektes in die vroeë kinderskoene. En wat kan die verrassing van ouers wees as hul nageslag teen die agtergrond van die kind se volle oënskynlike gesondheid dikwels kouer word of 'n ekssudatiewe diatesis ly. Hy word rusteloos, versteur slaap of eetlus. Jong moeders het 'n verlies, want hulle volg al die reëls van voeding, loop, persoonlike higiëne en baba sorg, gaan voortdurend na konsultasies vir die distrik kinderarts, en die kind word steeds pynlik.
Wat is die rede? Die antwoorde op hierdie vraag kan enorm en onomwonde onmoontlik wees om te beantwoord. Hier is net die mees algemene oorsaak van allergiese reaksies wat hulself in die eerste maande van 'n kind se lewe manifesteer. Ouers sien dat daar oorvloedige uitslag op die vel se vel voorkom, ekseem ontwikkel, die jeuk begin om die kind te versteur. Hierdie verskynsels word verduidelik deur die ontwikkeling van allergiese eksodatiewe diatese. Reeds op 'n later ouderdom, ongeveer 2-3 jaar oud, kan allergiese rinitis by kinders ontwikkel. Op hierdie punt het ouers reeds vergeet om die manifestasies van diatese te herroep, en skielik 'n nuwe probleem. Ouers begin besef dat hulle ook "in die kinderskap van hul kind" genees het, of iets misgeloop het in die versorging van hom.
Slegs ouers is meestal nie te blameer vir die feit dat hulle kinders ly aan verhoogde sensitiwiteit vir eksterne agente nie. Wanneer ingeasem word, reageer graspollen, blomme, blombome hierop deur allergiese hiperreaksies te ontwikkel, waarvan een van die manifestasies allergiese rinitis kan wees. Die gevaar lê in die feit dat as jy alles verlaat soos dit is en nie betyds behandel word nie, dan kan die kind na jare baie verskriklike siektes veroorsaak - brongiale asma.
Die voorkoms van allergiese rinitis onder volwassenes en kinders
Statistieke toon dat in ontwikkelde lande die voorkoms van allergiese rinitis in die bevolking bereik 10-60%, terwyl 40% van diegene wat aan hierdie siekte ly, begin om brongiale asma te ontwikkel. En daar is geen twyfel dat allergiese rinitis 'n baie algemene siekte is nie, wat byvoorbeeld in die Verenigde State 18-38% van die totale bevolking affekteer. Onder kinders in die Verenigde State van Amerika is rhinitis van hierdie vorm geregistreer in 40%, en seuns is meestal siek. Die figuur is kolossaal! Vir die GOS-lande verskil hierdie statistieke nie veel nie. Onder al die allergiese siektes is die deel van rinitis verantwoordelik vir 60-70%, en die verhouding van kinderloos morbiditeit bereik 10-15%.
Op die ouderdom van 3 jaar word allergiese rinitis selde gediagnoseer, maar met die aanvang van kleuterskoolbywoning en -onderrig begin die voorkomsskoers stadig groei. En op die ouderdom van 6 rhinitis van allergiese aard neem 'n leidende posisie onder alle allergiese siektes, dit verteenwoordig 70%. Ongelukkig begin die ouers nie dadelik die alarm uit en soek die hulp van 'n allergikus sonder om die problematiese aard en erns van hierdie siekte te besef nie.
. Slegs 5-6 jaar na die manifestasie van die eerste simptome van allergiese rinitis, kom kinders (gewoonlik 10-12 jaar oud) 'n spesialis vir die eerste keer as daar baie tyd mis is en die siekte chroniese geword het en ernstige komplikasies ervaar. En die algemeenste is die transformasie van sulke chroniese rinitis in brongiale asma en allergiese konjunktivitis. Sulke afwykings en komplikasies kan voorkom, soos spasma van die glottis, dysmenorroe in adolessente meisies, en selfs epileptiese aanvalle.
Die konsep en tipes allergiese rinitis
Dokters behandel allergiese rinitis as 'n siekte van die slymvliese van die neus, wat ontwikkel op die agtergrond van inflammasie veroorsaak deur allergene en manifesteer deur simptome van rinorree, jeuk en neusverstopping, ongemotiveerde nies. Allergiese rinitis het dikwels 'n duidelike afhanklikheid van die seisoen, wat 'n seisoenale vorm verkry, alhoewel daar so 'n vorm van die siekte is soos meerjarige allergiese rinitis. In die moderne klassifikasie van die siekte word drie tipes (tipes) allergiese rinitis gewoonlik onderskei: akute episodiese, seisoenale allergiese rinitis en die hele jaar (of aanhoudend). Elke vorm van rinitis het sy eie eienskappe.
Akute allergiese rinitis word gekenmerk deur individuele episodes van die siekte onmiddellik na kontak met luggenere. Dit kan kat se speekselproteïene, rotskringe of afvalprodukte van bosluise in huisstof wees.
Seisoenale allergiese rinitis kom gewoonlik skerp voor tydens die blom van plante in die lente of somer. Gedurende hierdie tydperk ontwikkel siek kinders groot, waterige natuur van rinorree, neusverstopping. Simptome van konjunktivitis kan voorkom, wat rooiheid, jeuk van die oë en lakrimasie tot gevolg het. Die res van die tyd deur die jaar, maak die kinders geen klagtes nie, hulle lyk heeltemal gesond. Die oorsake van seisoenale rinitis is die effek van plantallergene, stuifmeel en swam, op die kinders se liggaam.
Die jaarlikse vorm van allergo-rinitis het ligte simptome van die siekte, wat dan versterk word, dan daal, maar amper nooit ophou nie. Volgens mediese konsepte word die vorm van rinitis jaarliks ​​erken, indien die simptome van allergiese rinitis minstens twee keer per dag of ten minste nege maande per jaar by pasiënte voorkom. Die oorsaak is gewoonlik allergene in die huis - huisstof, myte, kakkerlakke, troeteldiere, kussings en veerallergene, ens.
Faktore wat bydra tot die ontwikkeling van allergiese rinitis
Daar is niks verbasend in die feit dat enige kind reageer op 'n vreemde stof wat allergiese eienskappe het nie, 'n normale fisiologiese reaksie - nies om 'n mate van waterige afskeiding in die neusholte te vorm. Maar as sommige kinders kalm reageer op die eksterne stimulus of dit glad nie sien nie, begin sommige van hulle om 'n gewelddadige reaksie te ontwikkel op 'n oorsaak wat onsigbaar is.
Dit is dikwels moontlik om te sien hoe 'n mens in 'n groep kinders sterk en deurlopend begin sneeu sonder om te kan stop. En wanneer so 'n baba hom weer in 'n soortgelyke situasie bevind, ontwikkel hy 'n soortgelyke refleksreaksie op 'n onmerkbare stimulus, wat deur 'n loopneus verskyn, nies, rooi oë. Wanneer so 'n reaksie herhaaldelik plaasvind, kan die fisiologiese reaksie van die kind se liggaam op eksterne stimuli ontwikkel tot 'n patologiese toestand. En in hierdie geval kan die gewone verkoue alreeds as allergies geïnterpreteer word. Hierdie groep rhinitis sluit hooi en vasomotoriese rinitis (vasomotoriese allergiese rinitis) in.
Allergiese siektes, insluitende rhinitis, ontwikkel in 'n kind nie van nuuts af nie. Dit word gefasiliteer deur sulke indirekte faktore soos:
metaboliese afwykings, veral rickets,
senuwee- en endokriene stelsels wat nie fisiologiese volwassenheid bereik het nie, wat die meer algemene voorkoms van allergiese rinitis by seuns voor puberteit en by meisies na die eerste menstruasie verklaar,
siektes van die spysverteringskanaal, veral die lewer,
ontwikkelingsanomalieë, siektes, vervormings van die neusholte: spykers van die septum, kroniese irritasie van die slymvlies, poliepe,
verhoogde bloedstolling, lae bloeddruk, leukopenie, eosinofilie.
Allergiese rinitis sal die kind identifiseer wat geïdentifiseer het:
oorerflikheid, verergerde allergiese geskiedenis (54% van die ouers van kinders wat aan allergiese rinitis ly, is allergiese siektes), die teenwoordigheid van allergiese rinitis tydens swangerskap,
langdurige kontak met allergene,
'n toename in die deurlaatbaarheid van die slymvlies, die volume van die holle weefsel van die concha,
gereelde ARD (in 12% allergiese rinitis begin nadat dit verkoue is)
onredelike antibiotika terapie vir verkoue.
Maar natuurlik, die belangrikste faktor wat bydra tot die ontwikkeling van allergiese rinitis in 'n kind, sal die belaste erflikheid wees. As daar allergiese siektes in die gesin is, veral onder ouers, sal die kans op die diagnose van allergiese rinitis by kinders baie hoog wees.
Oorsake van ontwikkeling in kinders
Die direkte oorsaak van allergiese rinitis by babas en babas is voedselallergene, wat voorkom in die gewone soorte kos - koeimelk, semolina, hoender eiers, melkformules, asook in dwelms en entstowwe. Op 'n later ouderdom, voorskool en skool, kom na vore - ingeasemde allergene, d.w.s. diegene wat deur druppels in die lug versprei word.
Manifestasies van allergiese rinitis kan hul variasies afhang van die tipe siekte. Soos hierbo genoem, is daar twee tipes allergo-rinitis: seisoenaal en die hele jaar.
Seisoenale allergiese rinitis word gewoonlik gediagnoseer op die ouderdom van 4-6 jaar. Dit word gekenmerk deur die ontwikkeling van simptome van die siekte in 'n duidelike afhanklikheid van die seisoen. Kinders begin kla van nasale kongestie, jeuk in die ore, oë en neus, die voorkoms van oorvloedige, waterige neusafvoer. U kan kielende en vreemde liggaams sensasies in die keel ervaar. 'N eksterne ondersoek van die kind openbaar rooiheid van die oë, ooglid ontsteking, puffiness van die gesig, gekapte lippe en 'n geswelde neus.
Terloops, by jonger kinders, kan die kliniese beeld van die siekte weggesteek word, maar kinders probeer voortdurend hul oë en neus krap. Aan die einde van die blomseisoen daal die simptome van rinitis vinnig tot die volgende nuwe seisoen. Terselfdertyd is die intensiteit van kliniese simptome direk afhanklik van die versadiging van die lug en die omgewing met allergene.
Die hele jaarlikse vorm van die siekte word gekenmerk deur konstante manifestasies van rhinitis simptome dwarsdeur die jaar. Kinders kla oor neusverstopping, wat snags vererger word. Hulle word gepynig deur die begeerte om te nies, veral in die oggend. Hierdie simptome is erger in die winter. As gevolg van die eindelose vloei van rinitis, ontwikkel kinders mettertyd komplikasies soos renosterinusitis, otitis media en eustakitis. Kinders kan dikwels gepla word deur neusbloeding en botsings van droë hoes. Die slaap van die kind is versteur, hy word vinnig moeg, kla oor hoofpyn, verhoogde hartklop en verhoogde sweet.
Dokters skei drie stadiums tydens allergiese rinitis - lig, matig en ernstig. As daar swak gesondheid en slaap van die kind is, moegheid, dui dit op 'n matige erns van die siekte. As alle kliniese simptome uitgespreek word, kan ons oor 'n ernstige graad van die siekte praat.
Hoe om die ontwikkeling van allergiese rinitis in 'n kind te vermoed?
Trouens, onervare jong moeders kan dikwels die manifestasies van allergiese rinitis in hul kind neem vir simptome van verkoues - ARI en ARVI. Trouens, die simptome is baie soortgelyk, maar as ouers meer aandag gee aan hul kind, moet hulle dadelik gewaarsku word:
gereelde en pynlike paroksysmale nies,
oorvloedige, duidelike, waterige ontslag van die neus,
jeuk in die neus en soms om die oë en ore,
voorkoms van neusopstopping in die nag,
puffiness en puffiness van die gesig,
Dit is veral belangrik vir ouers om die afhanklikheid van die kliniese manifestasies van rinitis op seisoenaliteit te bepaal. As 'n duidelike verband tussen die voorkoms van rinorree en die bloeiperiode van plante voorkom of byvoorbeeld kontak met diere, en soortgelyke simptome vir meer as een jaar voorkom, kan die ontwikkeling van allergiese rinitis vermoed word. Die kompleks van hierdie simptome kan die basis wees vir diagnose. Maar eerstens moet die kind in sulke gevalle dringend gewys word aan die pediater wat bywoon, wat 'n deeglike ondersoek moet doen - 'n objektiewe en laboratoriumtoets.
Metodes om "allergiese rinitis" by kinders te diagnoseer
Vir die diagnose van allergiese rinitis moet jy objektiewe simptome van die siekte hê, soos hierbo beskryf, en kenmerke van die siekte. By die ondersoek van 'n kind wat aan allergiese rinitis ly, is dit moontlik om 'n lang rug van die neus te gee, om aandag te skenk aan die voortdurend oop mond as gevolg van asemhaling probleme, die voorkoms van 'n dwarsvou bokant die neuspunt, wat dikwels hiperpigmenteer. 'N Kind mag onder die oë "donker sirkels" hê, wat "allergiese lanterns" genoem word.
Tydens die rhinoskopie, ontdek die dokter 'n oorvloedige afskeiding van waterige afskeiding, vernouing van die nasale gange as gevolg van uitgesproke swelling van die nasale mukosa, wat bleek blou kleur word. Die dokter assesseer die allergiese geskiedenis van die familie en skryf dan 'n laboratorium bloedtoets voor. As positiewe toetsresultate opgespoor word met behulp van standaardallergenen, word hoë vlakke van algemene teenliggaampies, en veral spesifieke IgE's aangeteken, en eosinofilie word in die serum en afskeidings van die neusholte aangetoon, onder andere, is dit baie waarskynlik om allergiese rinitis te diagnoseer.
Allergiese rinitis het 'n soortgelyke kliniese prentjie met baie siektes en misvormings. Daarom moet dokters dit onderskei van:
Wegener se granulomatose,
immunodefektoestande en siektes
die teenwoordigheid van vreemde liggame in die boonste lugweg,
primêre dyskinesie van silia,
misvormings en abnormaliteite van die neusholte,
chroniese verloop van aansteeklike rinitis.
Vir die diagnose van allergiese rinitis sal nodig wees om:
'n kliniese studie van bloedvlakke van eosinofiele, plasma en mast selle, leukosiete, algemene en spesifieke IgE teenliggaampies,
instrumentale tegnieke - renoskopie, endoskopie, rekenaartomografie, rhinomanometrie, akoestiese rinometrie,
vel toets om oorsaak-belangrike allergene te identifiseer, wat help om die presiese aard van allergiese rinitis te bepaal,
sitologiese en histologiese studies van nasale afskeidings.
Behandeling van allergiese rinitis by kinders
Die behandeling van allergiese rinitis by kinders het sy eie probleme wat verband hou met die ouderdomsgroep jong pasiënte. Nie elke geneesmiddel vir die behandeling van allergiese rinitis kan in die algemene skema van terapie gebruik word nie. Daarbenewens is dit nodig om elke medisinale produk versigtig te kies om nie die groeiende liggaam van die kind te benadeel nie. Die terapeutiese skema kan nie vir elke pasiënt dieselfde wees nie. Dit word slegs individueel gekies, en uitsluitlik deur die dokter. Selfmedikasie kan ernstige tragiese gevolge tot gevolg hê, soos ouers bewus moet wees. Hoe om allergiese rinitis te hanteer, kan net die dokter ken!
Die hele kompleks van terapeutiese maatreëls moet begin met die monitering van die omgewing waarin die kind woon, om die kontak van die kind met allergene uit te sluit of te verminder. As hierdie stadium nie georganiseer word nie, sal geen geneesmiddelterapie voldoende en effektiewe behandeling bied nie, wat op sy beurt verdeel word in farmakoterapie en spesifieke immunoterapie.
As tydens die diagnose van die siekte die bron van allergieë gevestig is, sal ouers makliker wees om betrokke te raak by die voorkoming van allergiese rinitis. Om dit te doen, moet jy gereeld nat skoonmaak van die kamer doen, kinders red van kontak met diere, voëls, 'n akwarium, blomplante, wat die oortreders van alle verergerings van die siekte is. Dit sal nodig wees om die kontak van kinders met chemikalieë en dwelms met uitgesproke sensibiliserende aktiwiteit te beperk, byvoorbeeld antibiotika, asetielsalisielzuur en ander nie-spesifieke anti-inflammatoriese middels. Soms word die reëlmatige implementering van al die reëls van hierdie stadium help om die herhaling van rhinitis met 80% te verminder.
Но чаще всего обойтись без медикаментозной терапии невозможно. Поэтому детям назначаются препараты, которые купируют проявления аллергических реакций и предупреждают развитие обострений. Medikasie kan medikasie insluit vir die behandeling van allergiese rinitis:
dwelms met uitgesproke anticholinergiese plaaslike aksie,
vasokonstriktor dwelms (vasokonstriktor druppels vir allergiese rinitis),
Antihistamien medisyne is die middels van keuse in die behandeling van allergiese rinitis. Hulle elimineer puffiness en jeuk in die neusholte, elimineer bose van nies en rinorree. Onlangs is die gebruik van tavegil, suprastin, fenkarol, diazolien, peritol, antihistamiene van die eerste generasie beperk as gevolg van hul uitgesproke kalmerende en anticholinergiese effekte op kinders. Daarom is die fokus nou op sulke middels soos claritin, zyrtec, wat 'n minimum van newe-effekte vir kinders het, en hul hoë veiligheid is klinies bevestig. Daarbenewens is hierdie middels hoogs effektief in die behandeling van allergiese rinitis en het geen depressiewe effek op die sentrale senuweestelsel nie.
In sommige gevalle kan aktuele antihistamiene van plaaslike aksie voorgeskryf word - vibrocil, histimet, allergodil, wat ook in die vorm van neusdruppels geproduseer kan word. Dit elimineer die simptome van rinorree, maar kan nie neusopstopping stop nie. Daarom gaan hulle meestal in kombinasie terapie met vasokonstriktor medisyne wat die toon van bloedvate reguleer en swelling van die nasale mukosa verlig.
Vasokonstriktor dwelms met langdurige gebruik kan egter die ontwikkeling van mediese rinitis veroorsaak. Spesiale versigtigheid om hierdie groep dwelms voor te skryf, moet in die behandeling van babas wees as gevolg van die moontlikheid van newe-effekte. Vir kinders ouer as 12 jaar kan 'n rhinopront of 'n kolletjie 'n goeie dwelm van keuse wees. Hierdie neusdruppels in die behandeling van allergiese rinitis het beide 'n vasokonstriktor-effek en 'n antihistamien-effek.
As 'n profylaxis van rinitis kan kromone voorgeskryf word, wat voorgestel word deur 'n aantal middels - kromolien, kromoheksale, kromosol, lomuzol en nedokromilnatrium. Hierdie middels het anti-inflammatoriese effekte, maar het 'n baie kort tydperk van werking.
Om oorvloedige rinorree te bestry, is dit soms nodig om die anticholinergiese middel Ipratropiumbromied te oordra. Die dosis word aangepas afhangende van die erns van die stadium van die siekte. Die effek daarvan duur van 30 minute tot 12 uur.
By die behandeling van allergiese rinitis by kinders kan sterk glukokortikosteroïedmiddels gebruik word, maar hulle het baie newe-effekte en word dus slegs in uitsonderlike gevalle voorgeskryf. Wanneer op die agtergrond van behandeling van verhoogde opgewondenheid, angs, slaapstoornisse, tagikardie en bewing, hormonale preparate verlaat moet word of die daaglikse dosis aansienlik verminder moet word.
Maar die effek van hormoonterapie is beter as antihistamiene en kromone gekombineer. Daarbenewens het moderne aktuele preparate, terwyl die presiese dosis nagekom word en nie langer as 14 dae lank behandel word nie, gewoonlik nie newe-effekte veroorsaak nie. Die mees algemene geneesmiddel vir die behandeling van allergiese rinitis in hierdie groep is nasonex, wat vanaf 2 jaar oud van die kind gebruik kan word. Hierdie geneesmiddel het 'n uitgesproke anti-inflammatoriese en anti-allergiese effek, het feitlik geen newe-effekte nie, want toegedien as 'n plaaslike nasale spuit. Tekens van oordosis kan skaars verwag word wanneer nasonex gebruik word. Daar moet kennis geneem word dat glukokortikosteroïed middels van sistemiese werking in die behandeling van allergiese rinitis by kinders nie gebruik word nie.
'N baie belangrike gebied van die behandeling van allergiese rinitis is 'n spesifieke immunotherapie, wat gebruik word in die geval van geopenbaarde hipersensitiwiteit vir stuifmeel allergene of huis stof.
Behandeling van allergiese rinitis folk remedies
Soms begin ouers om te dink oor hoe om allergiese rinitis te genees met behulp van volksremedies, die verlating van medikasie. Dit is fundamenteel die verkeerde manier, want die gebruik van verskeie kruieinfusies, wat effektief kan wees in die behandeling van volwassenes, kan meer skade berokken as wat goed is vir die kind. As ouers gereeld rhinitis met volk remedies behandel, moet hulle eers met 'n allergis konsulteer voordat eksperimente op 'n kind begin word. Trouens, die enigste metode van populêre behandeling van allergiese rinitis by kinders kan nasale was met 'n swak soutoplossing genoem word, maar hierdie onskuldige prosedure sal ondoeltreffend wees sonder die gebruik van 'n moderne mediese behandeling.
Onder die artikel kan jy resensies oor die behandeling van allergiese rinitis by kinders lees, ook jou kommentaar en mening laat. Dit is moontlik om jou ervaring te deel.
Selfs met 'n oorerflike geskiedenis van anamnesis, hoef die kind nie allergiese siektes te hê nie, insluitende allergiese rinitis. Om dit te doen, moet die verwagte moeder, selfs tydens swangerskap, 'n dieet volg waarin hoë allergene kos uitgesluit sal word. Dit is nodig om alle kontak met skadelike faktore van produksie, lewe, te verlaat, om nie dwelms te gebruik sonder die aanstelling van dokters nie. Dit is baie belangrik om aktiewe en passiewe rook te voorkom. Na geboorte, in die afwesigheid van kontraindikasies, is dit wenslik om die baba te borsvoed vir tot 4-6 maande, en die voeding moet nie vroeër as 4 maande na ouderdom begin word nie.
Behoorlike kindersorg, 'n gebalanseerde gesonde dieet en 'n gebrek aan kontak met allergene, sal help om die ontwikkeling van allergiese reaksies te beveg. As die kind egter met allergiese rinitis gediagnoseer word, moet voorkomende behandeling met intranasale glukokortikoïede ongeveer 'n maand voor die verwagte seisoenale verergering van die siekte uitgevoer word. Maar hierdie tipe profylaxis is slegs van die 12-jarige kind moontlik.
As die tyd om die korrekte en optimale behandeling van allergiese rinitis by 'n kind te identifiseer en te doen, sal die siekte uiteindelik vir ewig terugval. Dan sal dit moontlik wees om die verskriklike komplikasies te vermy, wat vir die res van jou lewe 'n groot probleem kan wees. Om dit te vermy, wees meer aandag aan jou kinders. Dit is beter om weer aan die dokter te wees, as om die begin van 'n ernstige siekte te mis.
U mag dalk meer artikels oor die onderwerp interesseer:
Kinders se allergiese rinitis
Allergiese rinitis is 'n siekte van die nasale mukosa wat ontstaan ​​as gevolg van inflammasie, wat onder die invloed van 'n allergeen plaasvind.
Dit is die manier waarop sommige mense op allergene reageer.
Allergiese rinitis by kinders het 'n oorerflike neiging. As een of twee ouers allergiese rinitis ervaar, is daar 'n groot kans dat hul kinders hierdie kwaal sal hê.
Allergiese rinitis in 'n kind, soos ander allergiese reaksies, is nie aansteeklik nie. Die simptome van allergiese rinitis kan egter verwar word met die simptome van 'n aansteeklike respiratoriese siekte wat van persoon tot persoon versprei.
Allergene wat betrokke is by die ontwikkeling van allergiese rinitis kom van eksterne of interne bronne. Buitelug "straat" allergene - stuifmeel- of skimmelspore, as 'n reël, is die skuldiges van seisoenale allergiese rinitis. Huishoudelike allergenen, soos diere dander of stof myte, is algemene oorsake van meerjarige (hele jaar) allergiese rinitis.
'N allergiese reaksie vind plaas wanneer die liggaam oorreageer na 'n element wat dit as 'n vreemde "intervensie" beskou. Die immuunstelsel funksioneer sonder onderbreking om die liggaam te beskerm teen sogenaamde gevaarlike vyande, soos gifstowwe, virusse, bakterieë.
Om redes wat nie altyd duidelik is nie, is sommige kinders hipersensitief vir elemente wat gewoonlik onskadelik is. Wanneer die immuunstelsel hierdie elemente (allergene) as 'n gevaar herken, word dit 'n allergiese en inflammatoriese reaksie.
Teenliggaampies - immunoglobulien E (IgE) is 'n belangrike deelnemer in allergiese reaksies. Wanneer die allergeen die liggaam binnedring, lewer die beskermende sisteem IgE teenliggaampies. Hierdie teenliggame verbind hulle dan aan mast selle wat in die oë, neus, longe en slymvlies van die spysverteringskanaal lewe.
Vetselle gee histamien vry, wat atopiese simptome veroorsaak (nies, piep, hoes). Hierdie selle bly werk en produseer meer histamien, wat die produksie van meer IgE aktiveer.
Alle vorme van allergieë, insluitende allergiese rinitis, word veroorsaak deur drie soorte allergene - inaseming en mikrobiese allergene, voedselprodukte.
Dikwels ontwikkel kinders kinders allergiese rinitis as gevolg van die uitwerking van ingeasemde allergene, wat in tuis-, plant-, dier- en swam verdeel word. Allergiese rinitis is selde weens dieet- en mikrobiese allergene.
Huisallergene is huisstof, wat baie klein deeltjies van sintetiese en katoenstowwe, kleurstowwe, plastiek, wasmiddel, vere en onderkussings, asook stofmyt insluit.
Dierallergene is fragmente van hare, lint, skilfers, en pluimvee en diere ontlasting.
Swamspore is mikroskopiese swamme wat in groot hoeveelhede in die huis gevind word van ongeventileerde, klam en donker kamers. Tekstiel-, farmaseutiese-, leer- en voedselbedrywe is gewilde bronne van swamgenergene. Ook, sekere soorte swamme kan die plante wat in voedsel en hul vrugte verbruik word, beïnvloed. Gevolglik, in kontak met die besmette swamgroente en vrugte, is die kind in kontak met allergene van swam oorsprong.
Allergene van plantaardige oorsprong kom in gras, blomme, bome en alge, vrugte en groente voor. Allergiese rinitis is 'n reaksie van die kind op beide die stuifmeel van die plant en die plante self. Sekere plante, soos klawer, klimop, veroorsaak 'n allergiese reaksie wanneer dit in kontak kom met vel of slymvliese. Baie plante wat 'n allergiese reaksie kan veroorsaak, word gebruik in skoonheidsmiddels, parfumerieë en farmaseutiese produkte. Daarom kan die reuk van skoonheidsmiddels en dwelms allergiese rinitis in 'n kind veroorsaak, selfs sonder direkte kontak.
Mikrobiese allergeen word ingesluit in die struktuur van mikrobiese selle en hul metaboliese produkte. Allergiese rinitis in reaksie op mikrobiese allergene kan voorkom in 'n kind met 'n oor- en respiratoriese bakteriële infeksie.
Bykomende oorsake van allergiese rinitis by kinders sluit in: omgewingsbesoedeling, vitamientekort, droë en warm lug en nadelige lewensomstandighede.
Allergiese rinitis hang dikwels af van die seisoen van die jaar, meerjarige allergiese rinitis is 'n bietjie minder algemeen.
Dit is gewoonlik 3 tipes versteurings: episodiese akute, seisoenale en jaarlikse rhinitis. Elke vorm het sy eie kenmerkende eienskappe.
Akute allergiese rinitis by kinders ontwikkel onmiddellik na kontak met die allergeen, wat in die lug in die vorm van die kleinste strukture hang. Dit kan die speeksel of afval van huisstofmyt wees.
Seisoenale allergiese rinitis ontwikkel slegs tydens sterk lugbespuiting van plante.
Allergene van seisoenale rinitis.
ragweed. Dit is 'n gereelde oortreder in allergiese rinitis, wat sowat 75% van diegene wat aan allergieë ly, affekteer. Een plant stel 1 miljoen stuifmeelkorrels per dag vry. Die gevolge van ambrosia voel in die middel van Augustus en duur tot die eerste ryp. Ambrosia-allergie is gewoonlik die ergste in die oggend.
kruie. Beïnvloed kinders vanaf middel Mei tot einde Junie. Kruieallergieë in die lug is meer algemeen aan die einde van die dag.
Hout stuifmeel. Klein stuifmeelkorrels van sekere bome veroorsaak gewoonlik simptome in die middel van die lente.
Mould spore. Mould wat groei op dooie blare en spore in die atmosfeer is 'n algemene allergeen deur alle seisoene behalwe die winter. Mouldspore het 'n kwantitatiewe piek op winderige, droë of nat en reënerige dae - vroeg in die oggend.
Manifestasies van die hele jaar allergiese rinitis is minder uitgesproke, hulle groei en verswak, maar verdwyn nie. Rhinitis is die hele jaar deur as simptome teenwoordig is vir ten minste 9 maande per jaar. Die hoofoorsake is allergene van plaaslike oorsprong - myte, kakkerlakke, stof, dierhaar, kussings.
Die direkte oorsake van allergiese rinitis by babas en jong kinders is voedselallergene wat in voedsel voorkom: koeimelk, hoender eiers, semolina, melkformule, asook entstowwe en medikasie. In voorskoolse en skoolkinders het allergene wat deur lug oorgedra word, 'n oorheersende uitwerking op die liggaam.
Simptome van allergiese rinitis by kinders
Manifestasies van nasale allergieë kan binne 'n paar minute of ure na inaseming van die allergeen ontwikkel. Simptome kan vir 'n paar dae duur.
Deurlopende nies, veral na die oggend ontwaking.
Hoes of kietel in die keel wat veroorsaak word deur post-nasale afloop van slym.
Skeurende jeukerige oë.
Jeuk neus, keel, ore.
Ander manifestasies wat na 'n tyd voorkom.
Neusopeenhoping, moontlik snork.
Asem deur die mond, aangesien die neus geblokkeer is.
Vryf die neus. Kinders is veral geneig om dit te doen.
Oë word sensitief vir lig.
'N gevoel van moegheid of somberheid ontwikkel.
Bekommerd oor 'n slegte droom.
Lang (chroniese) hoes.
Gevoel van druk in die ore of gehoorverlies.
Donker kolle of sirkels verskyn onder die oë.
Simptome kan op verskillende tye van die jaar vererger of verswak.
wanneer 'n kind allergies is vir stofmyte, vorm of dander van diere, is die manifestasies sterker in die winter, aangesien die kind langer in die kamer is,
Wanneer 'n kind allergies is vir stuifmeel, wissel die simptome volgens die plante in jou omgewing en wanneer hulle bloei.
Soos hulle volwassenes het, kan allergene minder effek hê op die kind.
Allergiese rinitis word beskou as 'n ligte siekte, maar dit beïnvloed baie belangrike aspekte van die lewe. Met nasale allergieë voel die kind dikwels moeg en geïrriteerd. Allergiese rinitis veroorsaak soms 'n afname in skoolprestasie.
Kinders met nasale allergieë, veral die hele jaar, mag ly aan slaapstoornisse en dagtyd moegheid. Dikwels word hierdie manifestasies toegeskryf aan allergiemedikasie, maar die algemene oorsaak van hierdie manifestasies is 'n neusversteuring van die bene. Kinders met erge allergiese rinitis het meer slaapprobleme, insluitend snorkery, as dié met ligte allergiese rinitis.
Groter risiko vir asma en ander allergieë
Asma en allergieë bestaan ​​dikwels saam. Kinders met nasale allergieë ly dikwels aan asma, of hulle het 'n groter risiko daarvoor. Allergiese rinitis word ook geassosieer met ekseem, 'n allergiese velreaksie wat gekenmerk word deur jeuk, verdikking van die vel en droogte. Die chroniese vorm van onbeheerde allergiese rinitis kan asma-aanvalle en ekseem vererger.
Chroniese swelling in die nasale gange (turbinaat hipertrofie)
Enige chroniese rinitis, hetsy allergies of nie-allergies, kan neusverstopping laat swel, wat aanhoudend kan word. Die conchs is klein uitsteekende beenstrukture wat uitsteek in die nasale gange. Hulle help om die lug wat oor hulle heen te warm, skoonmaak en natmaak.
As skulpe hipertrofie ontwikkel, veroorsaak dit permanente opeenhoping en lei dit soms tot druk en pyn in die middel van die gesig en voorkop. Hierdie toestand kan die intervensie van chirurge vereis.
Nie-allergiese rinitis beskryf 'n groep nasale siektes wat geen tekens van allergiese etiologie het nie. Deur die ontstaan ​​van sy voorkoms kan dit verdeel word in nie-anatomiese en anatomiese.
Die mees algemene vorm van nie-allergiese rinitis by kinders is aansteeklike rinitis, wat akuut of chronies is.
Острый инфекционный ринит (простуда) вызван вирусами и обычно проходит в течение 7-10 дней. В среднем ребенок имеет от трех до шести простудных заболеваний в год, причем наиболее уязвимыми являются дети младшего возраста и дети, посещающие какое-либо образовательное учреждение. Infeksie word gemanifesteer deur seer keel, koors en swak aptyt.
Chroniese aansteeklike rinitis moet vermoed word as daar 'n mukopurulente neusuitslag is met simptome wat langer as 10 dae aanhou. Kombinasie met middeloorsiekte, soos otitis media of disfunksie van die Eustachiese buis, kan 'n addisionele manifestasie van infeksie wees.
Nie-allergiese, nie-aansteeklike rinitis (vasomotoriese rinitis) kan as 'n loopneus en nies voorkom by kinders met oorvloedige, duidelike nasale afskeiding. Blootstelling aan irritante soos sigaretrook en stof, sowel as sterk dampe en reuke (parfuum en chloor in poele) kan hierdie simptome veroorsaak. Koue lug ("skiër se neus"), warm / pittige voedselinname (gustatoriese rinitis) en blootstelling aan helder lig (refleksrinitis) is voorbeelde van vasomotoriese rinitis.
Mediese rinitis, wat hoofsaaklik te wyte is aan oormatige gebruik van plaaslike nasale vasokonstriktormiddels (oksimetasolien, fenylefrine), is nie 'n algemene siekte by jong kinders nie. Adolessente word gewoond aan hierdie middels.
Die mees algemene anatomiese probleem by jong kinders is 'n skending van nasale asemhaling, wat ontwikkel as gevolg van adenoiditis.
Adenoiditis kan vermoed word met simptome soos mondasemhaling, snorking, hiponasale (nasale) spraak en aanhoudende rinitis met of sonder chroniese otitis media. Infeksie van die nasofarynks is dus sekondêr teen infeksie van die ontsteekte adenoïedweefsel.
Choanal atresia is die mees algemene aangebore afwyking van die neus en impliseer 'n been- of membraanagtige septum tussen die neus en farinks. Die lugwegobstruksie is verlig wanneer die baba sy mond oopmaak om te ween, en vererger wanneer die geklede baba weer deur die neus asemhaal. Sommige pasgeborenes sukkel om asem te haal tydens die voeding. Byna die helfte van die krummels met Choan atresia het ander aangebore abnormaliteite (aangebore hartsiektes, ontwikkelingsvertraging, versteurings van die genitourêre stelsel, oorafwykings).
Nasale poliepe is skaars by kinders onder die ouderdom van 10 jaar, maar as hulle teenwoordig is, benodig hulle assessering en soek na die belangrikste siekteproses, soos sistiese fibrose of primêre siliêre dyskinesie (verswakte funksionering van die siekte van die respiratoriese kanaal).
Buitelandse liggame in die neus is meer algemeen by jong kinders wat kos, klein speelgoed, klippe of ander dinge in hul neus sit. Dit word bepaal deur die teenwoordigheid van eensydige, purulente neusafskeiding of onaangename reuk. Buitelandse liggaam kan dikwels tydens die ondersoek gesien word met behulp van 'n neusspieël.
As 'n reël word allergieë aanvanklik gediagnoseer deur gebruik te maak van 'n kombinasie van kenmerkende simptome in kombinasie met die eksamenuitslae.
As 'n kind tipiese manifestasies van allergiese rinitis het, sal oorleg met 'n allergie spesialis help om allergene te identifiseer.
Baie allergene kan reeds in die loop van 'n gesprek geïdentifiseer word wanneer inligting oor die geskiedenis van die siekte ontvang word. Byvoorbeeld, as simptome gewoonlik vererger word by kontak met katte, dan is katdander 'n waarskynlike allergeen wat die simptome veroorsaak. As gras geknie word met die aanvang van simptome, is kruieallergie waarskynlik.
'N Pasiëntresponsgeskiedenis is belangrik om sy unieke allergie te bepaal. Allergie toetse word slegs uitgevoer wanneer die allergie 'n oormatige las op die kind veroorsaak en die toestand aansienlik vererger.
Omdat die identifikasie van allergene belangrik en moeilik is om vas te stel, word veltoetse dikwels vereis om die spesifieke stof wat die allergie veroorsaak, akkuraat te identifiseer.
Toetse word uitgevoer met minimale ongemak en word soos volg uitgevoer.
'N klein hoeveelheid van die verdagte allergene stof is op die vel geplaas.
Dan word die vel saggies gekrap deur 'n klein druppel met 'n spesiale steriele naald. Hierdie metode word gewoonlik gebruik vir aanvanklike evaluering. Die tweede metode, bekend as die intradermale metode, behels die inspuiting van 'n klein hoeveelheid van die toetsstof in die vel. Hierdie intradermale toets is meer sensitief, maar gee gewoonlik meer vals positiewe resultate.
As die vel rooi word en, belangriker, swel, dan word die individu beskou as 'sensitiwiteit' vir 'n spesifieke allergeen. As tipiese simptome voorkom wanneer 'n sensitiewe persoon blootgestel word aan 'n vermoede stof, is dit waarskynlik 'n allergie vir hierdie stof.
Die beskadigde veltoetsing word nie toegelaat by kinders onder 5 jaar nie.
'N Aantal bloedtoetse is ook beskikbaar om allergieë te diagnoseer. Hierdie bloedtoetse sal nuttig wees as kinders nie aan veltoetse blootgestel kan word nie. In studies word verskeie metodes om IgE teenliggaampies in die bloed te soek, algemeen gebruik. As die allergietoets in ooreenstemming is met die lys van simptome, is daar waarskynlik 'n diagnose van allergiese rinitis.
Nasale swab is ook insiggewend in die diagnose. Nasale afskeidings word mikroskopies ondersoek om faktore te identifiseer wat die oorsaak van die verkoue aandui. Byvoorbeeld, 'n toename in die aantal leukosiete, opsporing van infeksie, of 'n hoë aantal eosinofiele. 'N Hoë graad van eosinofiele dui op 'n allergiese toestand, maar lae dosisse sluit nie nasale allergieë uit nie.
By kinders met chroniese rinitis sal die dokter na sinusitis kyk.
Skandering met 'n CT-skandeerder sal nuttig wees as jy 'n diagnose van sinusitis of sinus poliepe oorweeg.
In sommige gevalle van chroniese of onreëlmatige seisoenale rinitis, kan die dokter endoskopie gebruik om enige onreëlmatighede in die struktuur van die neus te ondersoek.
Hoe om allergiese rinitis in 'n kind te behandel?
Behandeling van allergiese rinitis by kinders behels baie opsies:
voorkoming van allergene,
plaaslike nasale behandeling
sistemiese terapie - antihistamiene, orale steroïede,
Om die geïdentifiseerde allergene te vermy, is 'n bepalende faktor in die bestryding van allergie simptome. Pogings om die omgewing en voorkomingsmaatreëls te beheer, help dikwels om die simptome te verlig. Die voorkoming van allergieë is egter dikwels moeilik. U moet deeglike bespreking met u dokter hê. Beheermaatreëls mag daagliks benodig word.
Topiese Nasale Steroïede
Effektief, veral met simptome van nasale kongestie. En hulle het 'n duidelike voordeel bo antihistamiene in die behandeling van hierdie simptoom. Ouers moet verstaan ​​dat hierdie geneesmiddel gereeld aan die kind gegee moet word sodat dit effektief is. As die simptome intermitterend is, is dit die moeite werd om meer as 2 weke voor die aanvang van die seisoen te begin, om die meeste voordeel te kry.
Die Dwelmveiligheidskomitee het gerapporteer dat die groei van kinders wat langtermynbehandeling met nasale kortikosteroïede benodig, gereeld gemonitor moet word. As daar sprake is van stunting, kontak u pediater. Daar moet op gelet word dat steroïede teen matige dosisse groei inhibeer, maar dit bly onduidelik of dit die finale hoogte van 'n volwassene beïnvloed.
Verminder nies en loopneus in 'n beduidende deel van pasiënte. Sommige ouers wil nie hul kinders steroïede in enige vorm gee nie, hetsy weens hul potensiële newe-effekte, of as gevolg van probleme met absorpsie en langtermyn-effekte wat mag voorkom.
Plaaslike antihistamiene in hierdie gevalle het die voordeel om as nodig geneem te word. Hulle help egter nie met neusopeenhoping nie.
Ander aktuele medikasie
Kromoglikat natrium verlig allergiese simptome - jeuk, nies en loopneus. Maar daar is probleme met die nakoming van die konstante gebruik as gevolg van die strawwe skedule van dosering (4 keer per dag). Hulle word oor die algemeen goed geduld, hoewel dit selde in die praktyk gebruik word, aangesien ander middele meer doeltreffend en gerieflik is.
Vasokonstriktormiddels tree op deur die bloedvate van die nasale mukosa te vernou. Dit help tydelik met neusopstopping, hoewel dit nie nies en jeuk verminder nie. Plaaslike vasokonstriktormiddels moet slegs vir kort tydperke gebruik word, verkieslik nie meer as 'n week nie, om te keer dat die swelling en neusverstopping verhoog word met die onttrekking van geneesmiddels.
Sistemiese antihistamien terapie
Antihistamiene is veral nuttig vir die beheer van sommige simptome, soos nies, loopneus en jeukerige oë. Hierdie middels stop nie die vorming van histamien nie en neutraliseer nie die konflik tussen IgE en antigeen nie. Antihistamiene stop nie die allergiese reaksie nie, maar beskerm die weefsels van die effekte van die reaksie.
Dwelms kan geneem word wanneer nodig, en hulle hoef nie deurlopend geneem te word nie, maar dit sal 1-2 ure neem voordat hulle hul maksimum effek gee. Cetirizine, Desloratidine en Loratidine is goedgekeur vir kinders vanaf 2 jaar, Levocetirizine - vanaf 6 jaar, terwyl ander tweede generasie antihistamiene gekontraindik is by kinders jonger as 12 jaar.
As antihistamiene en nasale bespuitings ondoeltreffend is of die kind dit nie goed verdra nie, is ander tipes terapie beskikbaar. Allergiese desensibilisering, of immunoterapie, mag vereis word.
Allergiese immunoterapie stimuleer die immuunstelsel met geleidelik toenemende dosisse stowwe waaraan die kind allergies is. Aangesien die pasiënt blootgestel word aan 'n allergiese stof, kan 'n allergiese reaksie voorkom, en hierdie behandeling moet deur 'n dokter gemoniteer word.
Hierdie vorm van behandeling is baie effektief in allergieë vir stuifmeel, bosluise, katte, en veral insekte (byvoorbeeld bye). Effektiewe allergie-immunoterapie vereis gewoonlik 'n reeks inspuitings en duur van drie maande tot een jaar. Die vereiste duur van behandeling kan verskil, maar die tipiese kursus is van drie tot vyf jaar. Gereelde besoeke aan die dokter se kantoor is nodig. Immunoterapie word nie aan kinders onder 5 jaar toegedien nie.
Seisoenale neusallergie behandeling
Aangesien seisoenale allergieë gewoonlik 'n paar weke duur, doen kenners nie meer ernstige voorskrifmiddels vir kinders aan nie. Maar by kinders met asma en allergieë kan rhinitisbehandeling ook asma simptome verbeter.
Voorskrif dwelms word slegs in ernstige gevalle benodig. Pasiënte met ernstige seisoenale allergieë moet 'n paar weke voor die aanvang van die besoedelingseisoen medikasie begin neem en dit tot aan die einde van die seisoen neem.
Immunotherapie is 'n opsie vir pasiënte met ernstige seisoenale allergieë wat nie op behandeling reageer nie.
Nasale spoel. Met matige allergiese rinitis, sal dit help om slym uit die neus te verwyder. Jy kan 'n soutoplossing in 'n apteek koop of dit self voorberei (2 el. Warm water, 1 teelepel. Sout, 'n knippie koeksoda).
Vasokonstriktor remedies vir kinders vanaf 2 jaar verlig neusopstopping en jeukende oë.
Gebruik van antihistamiene. Tweede generasie nie-kalmerende antihistamiene - cetirizien, loratadien, fexofenadien, of desloratadien. Hierdie middels veroorsaak minder slaperigheid as die eerste generasie medisyne, soos Difenhidramien.
Behandeling van matige tot ernstige nasale allergie
Pasiënte met chroniese neusallergieë of diegene wat irriterende simptome het wat die meeste van die jaar aktief is, kan daaglikse medikasie benodig.
anti-inflammatoriese middels. Nasale kortikosteroïede word aanbeveel vir kinders met matige en hoë erns van allergieë, geïsoleerde of met tweede generasie antihistamiene,
Allergiese rinitis is 'n chroniese siekte. Gevolglik bly dit vir 'n lang tyd. By sommige kinders verminder die simptome met ouderdom. Ander simptome bly vir die lewe. Allergiese rinitis word nie geassosieer met ernstige komplikasies nie en kan effektief beheer word met medikasie en soms onverskillende terapie.
Aangesien allergiese rinitis met genetiese vatbaarheid geassosieer word, is die voorkoming van hierdie toestand onmoontlik. Aanvalle kan voorkom word deur kontak met die allergie-veroorsakende stof te vermy.
Tipes allergiese rinitis
Die verloop en voorkoms van verergerings onderskei sulke vorme van allergiese rinitis:
Seisoenale allergiese rinitis: dit word gekenmerk deur 'n sekere frekwensie van ontwikkeling van verergerings in dieselfde seisoen of maand elke jaar, wat verband hou met die blomtydperk van plante,
jaarlikse allergiese rinitis, waarvoor die seisoenaliteit van exacerbaties nie kenmerkend is nie, word die simptome van rinitis byna konstant deur die jaar waargeneem.
Allergene met pollinose (seisoenale allergiese rinitis) kan wees:
boom stuifmeel (maple, berk, eikebome, elm, alder),
gras pollen (rog, fescue, Foxtail, bluegrass, timothy, raaigras, ens.),
onkruide (ambrosia, asem, quinoa) - die plante self of hul stuifmeel,
vorm swamme wat plante beïnvloed.
Allergene wat allergiese rinitis veroorsaak deur die hele jaar is:
uitskeidings van knaagdiere, kakkerlakke,
voedselallergene (vis, koei se melk, eiers, heuning, ens.)
Die mees kenmerkende manifestasie van die jaarlikse rinitis is neusopeenhoping. Saamgestel deur ongemak atmosferiese drukvalle, lae lugtemperatuur, rook, ingeasemde lug (passiewe rook), infeksies.
Die hoof simptome van seisoenale rinitis is:
oorvloedige rinorree (afskeiding van vloeibare slym),
Erge jeuk in die neus,
velirritasie van die nasale gange (weens wrywing met 'n sakdoek of vingers)
jeuk en swelling van die ooglede,
In sommige gevalle is daar geen swaar ontlading van die neus nie, en daar is 'n merkbare skending van asemhaling deur die neus as gevolg van swaar swelling van die slymvlies. Die proses kan uitbrei na die Eustachiese buis (wat die nasale holte verbind met die middeloor), wat manifesteer deur 'n gevoel van opeenhoping en tinnitus, 'n afname in gehoorskerpte.
Die verwysingsdata vir die diagnose van allergiese rinitis is:
kenmerkende simptome van rinitis,
die teenwoordigheid van allergieë in nabye familie,
geen tekens van bakteriële of virusinfeksie tydens die inspeksie nie,
die teenwoordigheid van ander manifestasies van allergieë,
'n verhoogde aantal eosinofiele (selle wat 'n allergiese reaksie aandui) in die analise van slymafskeidings uit die neus en in die bloed,
verhoogde vlakke van immunoglobulien IgE in die bloed en versnelde ESR.
'N allergene kan spesiale toetse voorskryf om die spesifieke allergeen te bepaal. Die dokter moet allergiese rinitis onderskei van ander tipes rinitis (vasomotoriese, virale en bakteriese, medikasie, hormonale).
Belangrik om ontslae te raak van allergiese rinitis is die eliminasie of ten minste 'n skerp vermindering in kontak met die allergeen. Met seisoenale rinitis, word dit aanbeveel om tydens 'n gevaarlike tydperk met 'n kind te reis na 'n ander gebied waar geen allergene plant is nie. Vir wandelings en speletjies van kinders, moet jy plekke kies sonder gras, bosse en blomme.
Noodsaaklike voorkomende maatreëls is:
gereelde skoonmaak van persele om die konsentrasie van ingeasemde allergene te verminder,
ontslae te raak van die vorm, knaagdiere, kakkerlakke,
verwydering van diere, akwariums, voëls uit die woonstel,
ontslae raak van matte, veerbeddegoed,
die ontoelaatbaarheid van rook in die woonstel of in die teenwoordigheid van 'n kind op die straat,
Onttrekking uit die dieet van hoogs allergiese produkte.
Geneesmiddelbehandeling is gemik op die uitskakeling van die manifestasies van inflammasie en voorkoming van terugval. Gebruik dwelms van algemene en plaaslike aksie.
Farmakoterapie sluit die volgende komponente in:
Die behoefte aan hul aanstelling word geassosieer met die meganisme van die ontwikkeling van 'n allergiese reaksie. In die teenwoordigheid van hipersensitiwiteit vir die allergeen en die voorkoms daarvan, lewer die immuunselle sterk biologies-aktiewe stowwe.
Een van hierdie stowwe is histamien, wat die aanvang van allergie simptome veroorsaak deur op sekere reseptore te reageer. Antihistamiene blokkeer hierdie reseptore en laat nie die werking van histamien toe nie.
Daar word en word meer as 50 dwelms van drie generasies van hierdie groep gebruik. Dwelms van die eerste generasie word nou minder gereeld gebruik wanneer die newe-effek van hierdie middels nodig is - kalmerende en hipnotiese effek. Meer dikwels word kinders hoogs effektiewe tweede- en derdegenerasie-middels voorgeskryf met selde newe-effekte.
Kinders van antihistamiene word gebruik:
Ketotifen se membraan stabiliserende effek help om slymvliese selle te beskerm teen vernietiging. Ouer kinders word voorgeskryf:
Ook gebruik topiese preparate in die vorm van spuitnewel of neusdruppels:
Natriumkromoglikaat, toegedien 2 weke voor die aanvang van seisoenale verergering, help om die ontwikkeling van rinitis te voorkom,
Dwelms kan gebruik word in die vorm van neusdruppels vir terapeutiese doeleindes met matige en ligte allergiese rinitis. Die effek sal oor 'n paar dae kom, maar die kursus moet voortgesit word (soms tot 3 maande).
In die afwesigheid van die effek van die behandeling, gebruik matige en erge rinitis met dwelmmiddels adrenale korteks (nasale steroïede), wat 'n uitgesproke anti-inflammatoriese effek gee, wat die nasale asemhaling vinnig herstel. Dit sluit in:
Die middels is beskikbaar in die vorm van nasale spuit. Hulle word vir 1-2 p. Gebruik. 'n dag oor 'n maand.
Neusdruppels of nasale bespuitings van hierdie middels:
Herstel nasale asemhaling, dit wil sê, hulle beïnvloed nie die oorsaak van die siekte nie en is slegs simptomatiese behandeling. Hul toedieningstydperk is beperk tot 5-7 dae weens newe-effekte op die slymvlies.
Die terapeutiese metode om die liggaam se sensitiwiteit vir allergene te verminder deur die toediening van 'n spesiale skema onder toesig van 'n allergis, mikroallergieë. Sulke behandeling is slegs moontlik in die geval van akkurate bepaling van die allergeen. Hierdie metode word vir 'n paar maande gebruik.
Aanhoudende remissie by sommige kinders word behaal nadat 'n antiallergiese immunoglobulien of histaglobulien toegedien is. Maar hulle gebruik kan ook 'n toename in die manifestasies van die siekte veroorsaak, 'n temperatuurreaksie as gevolg van individuele onverdraagsaamheid.
'N Goeie uitslag kan bereik word met behulp van homeopatiese medisyne:
Daar is verskeie buitelandse dwelms:
'N Individuele seleksie van die middele moet egter deur 'n kinderhomopaat gedoen word.
In geval van allergieverergering, is dit nodig om sorbente in die kompleks medisinale preparate voor te skryf om die liggaam van allergene te bevry. Vir interne ontvangs word gebruik:
Vir kinders met 'n verhoogde neiging tot allergieë, moet die sogenaamde hipo-allergene regime nagekom word:
beperking van kontak met diere, voëls, vis,
voldoen aan die aanbevelings van die allergikus op die voeding van die kind,
gebruik besprievye beddegoed vir die kind,
gebruik medisyne wat streng deur 'n pediater of allergis voorgeskryf word,
vermy gebruik vir die kind van kosmetiese en higiëniese produkte wat 'n sterk reuk het,
betrokke raak in die verharding van die baba, wat die funksie van die byniere stimuleer en die waarskynlikheid verminder om die verergering van rinitis te ontwikkel.
Dit is nie altyd maklik om 'n kind te beskerm teen 'n allergiese reaksie nie, een van die opsies waarvoor allergiese rinitis is. As hy egter in 'n baba ontwikkel het, moet jy onmiddellik 'n allergis raadpleeg, volg al (!) Van sy aanbevelings om terugvalle te vermy, selfs al neem die behandelingskursus 'n paar maande.