Hoe kan ek die nabyheid van 'n aardbewing bepaal? - Nuttige wenke - 2021
Hoe kan ek die nabyheid van 'n aardbewing bepaal?
So, watter verskynsels dui op die spontane aktiwiteit van die aarde se binneland? Laat ons probeer om sommige daarvan afsonderlik te oorweeg. Laat ons begin met die seine wat deur seismograwe vasgelê is. Iets begin natuurlik in die ingewande van die aarde gebeur. Wat kan dit wees?
Kenners meen dat die prentjie van mikroseïsme-aktiwiteit kort voor die impak van die elemente verander. Die aarde is immers gedurig 'bewe'. Elke jaar neem instrumente etlike miljoen onopvallende aardbewings vir ons op. Miskien, volgens die kenmerkende beeld van die verspreiding daarvan, sal dit moontlik wees om op te spoor hoe die element sy kragte versamel en voorberei om 'n spesiale slag te slaan. In elk geval doen die Internasionale Instituut vir Aardbewing Voorspellingsteorie en Wiskundige Geofisika van die Russiese Akademie vir Wetenskappe, opgerig op grond van die wetenskaplike groep wat sedert die 1960's by die Instituut vir Aardfisika bestaan ​​het, dit lankal gedoen. So 'n tegniek is veral goed omdat dit op groot afstand van die episentrum van die aardbewing waarnemings kan maak.
Elke jaar neem toestelle 'n paar miljoen onopvallende aardbewings vir ons op.
Miskien leer ons in die nabye toekoms ten minste sommige aardbewings onder water. Die Amerikaanse geoloog Jeffrey McGuire het die inligting wat die afgelope paar jaar versamel is, ontleed en daarop gewys dat aardbewings in die rante in die oostelike deel van die Stille Oseaan deur klein bewing voorafgegaan word. Hulle word die samesmelting van die hoofslag van die elemente. Dus, voor die aardbewing, met 'n grootte van 5,4, is daar bewings met 'n grootte van minstens 2,5 waargeneem.
Navorsers het selfs 'n gedagte-eksperiment gedoen. As hulle inligting oor die seismiese aktiwiteit in hierdie deel van die Stille Oseaan vir 1996-2001 verwerk het, het hulle, wanneer hulle bewings van soortgelyke sterkte ontdek het, voorspel dat 'n uur later 'n radius van 15 kilometer beslis tot 'n kragtige aardbewing sou lei. Hulle het dus terugwerkend voorspel ses van die nege grootste aardbewings in die omgewing van hierdie onderwater rante in hierdie jare.
'N Ander metode van voorspelling is byna geïnspireer deur Bybelse onthullings. "Daar sal groot aardbewings op plekke wees, en gladde en pes, en verskriklike gebeure, en groot tekens uit die hemel." (Lukas 21: 11). Om die waarheid te sê, op die vooraand van 'n kragtige aardbewing wat op 27 Maart 1964 in Alaska uitgebreek het, het nie net die 'klein wêrelde' nie, maar ook wetenskaplikes gesien 'Groot tekens uit die hemel.' Vervolgens het kenners besef dat die elektromagnetiese eienskappe van die ionosfeer soms kort voor die ondergrondse stakings verander. Kan dit help om die moeilikheid betyds te voorspel?
Deur die voorbeeld van verskeie aardbewings - veral in Mexiko (21 Januarie 2003) en die Indiese deelstaat Gujarat (26 Januarie 2001) - het die Russiese wetenskaplike Sergei Pulinets getoon dat 5-7 dae voor die ramp in die ionosfeer die konsentrasie van vrye elektrone verander, en dit beïnvloed die kwaliteit van seine vir satellietnavigasiestelsels. Maar 'n ander ding is: dit gebeur glad nie voor elke ontploffing van seismiese aktiwiteite nie. Boonop beïnvloed storms in die son ook die meetresultate, dit wil sê die GPS-seinvlak. Die gebruik van hierdie metode is soos om astronomiese waarnemings te doen, op die dek van die skip te wees, waar die geringste toonhoogte 'n fout in die eindresultaat veroorsaak.
Dus is dit nog nie moontlik om 'n akkurate voorspelling te maak nie, maar wetenskaplikes verstaan ​​die meganisme van die verskynsel. Spanning in die aardkors bereik 'n paar dae voor die aardbewing sy maksimum waarde. Klein krake kom voor, wat met grondwater gevul is. Striksels radioaktiewe gas van alfa-strale wat deur radon uitstraal, seil ook daardeur en hulle ioniseer lugmolekules. 'N Abnormale elektromagnetiese veld word geskep. Sy spanning is hoër as gewoonlik. Daarom word die inhoud van gratis elektrone ook anders.
NASA-wetenskaplikes is ook daarvan oortuig dat die benadering van groot aardbewings voorspel kan word deur die verandering in elektriese aktiwiteit in die ionosfeer. Daar is « 'n duidelike verband tussen elektriese seine in die atmosfeer en aardbewings. " In hierdie geval is dit moontlik om in die nie te verre toekoms 'n wêreldwye waarskuwingstelsel vir aardbewing te skep - soortgelyk aan dié wat tsoenami's in verskillende dele van die Wêreldsee monitor. Om dit te kan doen, is dit voldoende om 'n netwerk satelliete in 'n wentelbaan te plaas wat atmosferiese verskynsels sal monitor.
Nog 'n vreemde natuurverskynsel. Ses dae voor die sterk aardbewing in Gujarat (wat die lewens van ongeveer 20 duisend mense geëis het), het satelliete 'n toename in grondtemperatuur in hierdie gebied aangeteken (die grootste styging was 4 °). Die verbasendste ding is dat daar presies opgemerk is waar die elemente daarna getref het - langs die hooffoutlyn. En dit is al meer as een keer waargeneem.
Miskien is daar 'n soortgelyke toename in temperatuur voor elke aardbewing. As 'n ontleding van inligting oor die temperatuur van die grond en die laer atmosfeer wat deur meteorologiese satelliete versamel is in gebiede waar aardbewings binnekort plaasgevind het, beslaan hierdie termiese anomalie 'n sirkel met 'n radius van ongeveer 100 kilometer van die episentrum van die ramp. So 'n metode laat egter steeds nie 'n betroubare voorspelling van die impak van die elemente toe nie. U kan daarop staatmaak slegs as die lug in die sone van die toekomstige aardbewing die heeltyd wolkloos bly, en die aarde nie 'n hoë plantegroei het nie, soos struike of woude. Dit is 'n ideale metode om die bedrieglike elemente op te spoor, en daarom sal die ontwaking van Seismos, oral waar die ideaal ver is, onverwags bly. Om te sê dat ons binnekort suksesvol sal wees om die begin van 'n aardbewing gebaseer op hierdie metode akkuraat te voorspel, is soos om op koffiegronde te raai.
Die Oekraïense astrofisikus Vasily Ivchenko het 'n ander metode van voorspelling voorgestel - waarneming van die boonste atmosfeer. Sy werk het 234 aardbewings in die negentigerjare in ag geneem. Uit die inligting wat hy aangebied het, is dit duidelik dat 'n toename in temperatuur ongeveer honderd kilometer van die aardoppervlak 'n paar uur voor die impak opgemerk is. Hierdie werk laat egter nie hoop dat daar binnekort 'n wonderlike metode sal verskyn wat ons van probleme sal red nie. Die studie-deelnemer Lyudmila Kozak het benadruk: "Ongelukkig kon ons nie bewys dat die temperatuur voor elke aardbewing styg nie, en ons kan ook nie eens sê dat wanneer die temperatuur in die boonste atmosfeer styg nie, 'n aardbewing sal volg" .
'N Ander probleem lê daarin dat wetenskaplikes nie die meganisme van temperatuurverskille kan verklaar nie. Waarom word dit warmer as die element voorberei om te staak? Waarom word die lug hoog bo die aarde warm gemaak? Sommige praat spekulatief oor die 'plaaslike kweekhuiseffek' en redeneer oor die 'gasse wat bo die grond opkom voor die elemente.' Na bewering word verhitte gasse uit die ingewande van die planeet gedruk. Hulle brei uit en lei tot 'n golf wat, na die tropopouse, die boonste lae van die atmosfeer bereik waar die draaikolk vloei - dit verhit die lug. Baie mistig en verward.
... Dit wil voorkom asof die elemente van hemel, aarde en water self saamgesweer het teen wetenskaplikes wat die geheimsinnige verloop van aardbewings probeer verstaan. Die natuur wil nie sy geheime openbaar nie. Of vertel ons presies wat in die ingewande van die planeet gebeur? Kan 'n mens 'n aardbewing voorspel? Wetenskaplikes noem self die antwoord op hierdie vraag die 'heilige graal' van seismologie. Daar is baie maniere om na hierdie doel te lei. Maar ...
"Die trappe van die rivierterrasse - 'n baie duidelike aanduiding van die tektoniese bewegings van die Oeral - stel ons in staat om die lang en noue geskiedenis van die opkoms van die berge in fyn besonderhede te bepaal. Die algemeen aanvaarde gemiddelde groeitempo van die Oeral is ongeveer twee millimeter per eeu. Op sommige plekke groei die Oeralberge egter met vyf of meer millimeter per jaar. In vergelyking met 'n aktiewe ontwikkeling van hoogs seismiese bergstelsels - die Tien Shan, Pamir, die Kaukasus en ander - is die oeral-Oeral nie haastig nie. Daar is relatief min aardbewings hier aangeteken. Maar dit is voldoende vir 'n dringende, uitgebreide studie van moderne geologiese prosesse vir die ontwikkeling van die Oeral en die impak daarvan op menslike aktiwiteite. "
Aardbewings is veral bekend vir die verwoesting wat hulle kan veroorsaak. Die vernietiging van geboue en strukture word veroorsaak deur grondvibrasies of reuse getye golwe (tsunami's) wat voortspruit uit seismiese verplasings op die seebodem. In hierdie geval hang die vernietiging af van die tipe strukture wat algemeen in die aardbewing voorkom. Dodelike strukture is dikwels dodelik vir hul inwoners in erge aardbewings, dit kom baie voor in landelike gebiede in baie seismies aktiewe streke van die aarde, 'n voorbeeld is die aardbewing in Guatemala (1976).
Die meeste van die sentrums van aardbewings kom in die aardkors op 'n diepte van 30-40 km onder die aardoppervlak voor. Die aktiefste sones met betrekking tot aardbewings is die Stille Oseaan-gordel wat langs bykans die hele kus van die Stille Oseaan loop (ongeveer 90% van alle aardbewings) en die Alpiene gordel wat strek van Indonesië tot by die Middellandse See (5-6% van alle aardbewings). Dit is ook die moeite werd om die rante in die middel-oseaan op te let, hoewel aardbewings hier vlak is en 'n baie laer frekwensie en sterkte het (saam met aardbewings in die plate vorm 4-5% van alle aardbewings).
Aardbewings kan ook veroorsaak word deur grondstortings en groot aardstortings. Sulke aardbewings word grondstortings genoem; hulle het 'n plaaslike karakter en 'n klein mag.
Vulkaniese aardbewings is 'n aardbewing waarin bewing ontstaan ​​as gevolg van hoë spanning in die ingewande van 'n vulkaan. Die rede vir sulke aardbewings is lava, vulkaniese gasse. Aardbewings van hierdie tipe is swak, maar duur baie, baie keer - weke en maande. Nietemin hou 'n aardbewing van hierdie aard geen gevaar vir mense in nie. Terloops, 'n aardbewing is soms die gevaarlikste natuurramp saam met 'n vulkaniese uitbarsting.
Die oorsaak van die aardbewing is die vinnige verplasing van die litosfeer (litosferiese plate) in die geheel op die oomblik van ontspanning (ontlading) van die elastiese vervorming van gestresde gesteentes in die aardbewingbron.
Volgens die wetenskaplike indeling word die diepte van die aardbewing in drie groepe verdeel:
"Normaal" - 33–70 km,
"Intermediêr" - tot 300 km,
"Diep fokus" - meer as 300 km.
Die laaste groep bevat 'n aardbewing wat op 24 Mei 2013 in die See van Okhotsk plaasgevind het, toe seismiese golwe baie dele van Rusland, waaronder Moskou, bereik het. Die aardbewing se diepte het 600 km bereik.
Volgens Gutenberg en Richter was die diepte van die aardbewing op 29 Junie 1934 met die episentrum in die Floressee 720 km.
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hoe om uit te vind wanneer 'n aardbewing gaan plaasvind