My ouma en die Kakie | Rosalind Franklin
My ouma en die Kakie
Januarie 23, 2008 in verhaal
Sleutelwoordw:afrikaans, afrikaner, boere, boere-oorlog, engelse, feast of the uninvited, konsentrasiekamp, ma, verhaal
( Hier is hier alles waar en ek het weer daaraan gedink na aaleiding van Feast of the Uninvited)
Januarie 23, 2008 at 14:16
‘n Verhaal om te koester en op trots te wees. Moenie dat dit in jou kop doodloop nie.
Net jammer ouma het nie sommer net daar en dan die haelgeweer geneem en haar joppie klaargemaak nie!
Jy’s bevoorreg om so ‘n stuk kosbaarheid te he.
Januarie 23, 2008 at 14:51
Baie dankie dat jy toe kom loer het.
Mmmm is jammer, maar sy was seker nie die tipe wat die haelgeweer sommer so rondgedra het nie.
Dit sal nie doodloop nie, want die spieël hang in my kamer.
Januarie 23, 2008 at 19:34
Dankie vir ‘n baie interessante skrywe! Ek het so pas die eerste episode van Feast gekyk. Ek sien nou in my notas ek het dit ‘n paar maande gelede raakgeGoogle en daarvan vergeet en dit amper nie gekyk nie!
Januarie 24, 2008 at 04:38
Ek het dit geniet om hierdie familieverhaal van jou te lees. Daar is seker nog ‘n paar stories oor Ouma Susanna, die ‘Milk stout’ drinker, wat jy met ons kan deel?
Januarie 24, 2008 at 05:48
Dit was nou goed.
Ek was aanvanklik skrikkerig ons gaan net linkerbrein goed hier kry. Lol. Wys jou net.
Januarie 25, 2008 at 04:32
Dit is ‘n pragtige verhaal. Dankie dat jy dit met ons gedeel het.
Januarie 25, 2008 at 11:33
Dankie vir al die comments….. en dat julle gelees het.
Kyker, (daar is nog stories) ek sal hulle mettertyd deel.
Januarie 25, 2008 at 19:49
Dankie vir jou besoek aan my blog, daardeur het ek op jou blog afgekom met hierdie interessante skrywe! My ma se kleinniggie…of agter-kleinniggie…(nie seker nie) was ook in so ‘n kamp. Ek het ‘n boek gekoop by ‘n museum en sy is in die boek aangehaal deur die skryfster.. die plaashuis waarin ek groot geword het, was afgebrand tot op die grond… ‘n familie-erfplaas. Ek wens net baie keer dat daar meer opgeteken was deur die vrouens wat daar moes bly, vir ons om vandag te kan lees…ek geniet Geskiedenis verskriklik en verslind alles wat draai om oorloe… dus, sien ek uit na jou volgende pos oor die onderwerp!
O ja, sien jy het ook geskryf oor die “New Scientist”… waarlik die moeite werd om daardie tydskrif te kry en te lees! 🙂
Januarie 26, 2008 at 13:18
“…klein voëltjie … met groot blou oë…”
Aandoenlike mooi name lê in jou herkoms-geskiedenis opgesluit; perfek gekose woordbeskrywings waarmee jy jou verhaal vertel.
Ek sal telkens weer kom kyk: wil nie ‘n volgende vertelling mis nie!
Januarie 28, 2008 at 08:17
Nikita, ek het gehoor dat van die kampe het naamlyste gehou van die vroue, kinders en bejaarde mans wat daar aangehou is. Maar die lyste is nie elektroniese nie, mens moet in die argief gaan sit en letterlik deur al die lyste gaan tot jy op jou name afkom. So kan mens meer te wete kom van die doene en late van jou mense in die kamp.
Dit is interessant as jou familie in ‘n boek voorkom want dit beteken iewers in ‘n argief is iets oor hulle opgeteken.
Januarie 28, 2008 at 08:20
Dankie, die name Ellie, Nonnie en Kleima is die werklike name . . .
Daar kom nog storie, ek belowe, saam met hulle beplan ek foto’s. Want ek het fotos van die oupa’s in die kampe. Ongelukkig nie van die vroue in nie kampe nie, maar wel van hulle elders.
Maart 18, 2008 at 22:06
Hi Rosalind… ek wens net ek kan die titel van die boek onthou…al wat ek onthou was die swart op die harde-buiteband-boek…met ‘n foto/skets…die boek is nou meer as 4 jaar weggepak in SA…vies vir myself omdat ek hom nie hier het nie… ek het die boek nog in Ladysmith by die museum gekoop en toevallig haar naam raak gelees…ek was nogal baie opgewonde daaroor…en dit is ‘n boek in Afrikaans! Ek sou wat wou gee om die boek nou op my blog te kon blog…
Maart 23, 2008 at 20:14
Jong ek het ‘n idee wie die skryfster kan wees, daar is maar min vroue wat boeke skryf oor die ABO. Een vrou wat baie skryf oor die ABO en ernstige navorsing doen is dr. Elizabeth van Heyningen, sy doen ook ander skitterende navorsing oor genealogie in SA.
1 Tags en Vrijheid 3 se make-over « Het die Kranse nog Antwoord om te gee? Teruglui on Mar 18th, 2008 om 10:12
[…] https://rosalindfranklin.wordpress.com/2008/01/23/my-ouma-en-die-kakie/ […]
2 Neem uit die verlede « Bloubloed se kletswerf Teruglui on Mar 27th, 2008 om 18:21
[…] March 27 at 6:21 pm (Laasjaar se stories) Rosalind se storie oor Ouma en die Kakie laat my wonder: Hoeveel van gister se stories het al verlore gegaan sonder dat dit ooit oorvertel […]
« Lucy en haar baba
Die verbode liefde »