Ons ewige bestemming
“Verder gaan dit met die koninkryk van die hemel soos met 'n treknet wat in die see gegooi is en allerhande soorte vis vang. As dit vol geword het, sleep hulle dit op die strand uit en gaan sit om die goeie vis in mandjies bymekaar te maak, maar die onbruikbares gooi hulle weg. So sal dit by die voleinding van die wêreld wees. Die engele sal uitgaan en die slegtes skei van die goeies” - Matteus 13:47-49.
Hierdie gelykenis stem baie ooreen met die gelykenis van die koring en die onkruid in Matteus 13:25. Dit volg hieruit dat die goeie en die slegte nie sommer in die belydende Kerk van Christus geskei kan word nie. In die teks hierbo sien ons wel dat ons almal onafwendbaar na die regterstoel van Christus getrek sal word waar die uiteindelike skeiding sal plaasvind.
Watter deurmekaar massas van lewende en dooie dinge word nie in 'n net na die strand gebring nie - seegras, skulpe, oneetbare en eetbare seediere lê deurmekaar op een hoop! So is dit ook met die belydende Kerk. Dit omvat 'n verskeidenheid van mense met hul eie persoonlikhede. In terme van die gelykenis hierbo bevat dit goeie en onbruikbare visse. Daar is geen menslike samelewing waar so 'n vermenging nie voorkom nie. Die Here Jesus leer ons dat wanneer die groot net aan die einde van hierdie bedeling ingetrek word na die strande van die ewigheid, die engele met onfeilbare oordeel met hul skeidingswerk sal begin.
Die onderskeid tussen die goeie en die slegte word bepaal deur ons diensbaarheid in die koninkryk van God. Hy wil diegene hê wat met Hom saamwerk in Sy verlossingswerk, wat 'n onselfsugtige en toegewyde lewe voer en deur wie Sy Gees Sy wil tot uitvoering kan bring (sien Matt 7:21). Dié wat verwerp sal word, is die selfsugtige, wêreldse en sinlike lewens wat weier om werktuie en instrumente in Sy verlossingsplan te wees.
Tot watter een van die twee klasse behoort ons? Is ons gewillig om vereenselwig te word met Christus en Sy kruis van verlossing? Vind ons ons vreugde in barmhartigheid, selfopoffering en heilige diens? Indien wel, kan ons die toekoms sonder vrees tegemoetgaan. Indien ons egter aan die ander kant opgesluit sit in onsself – passiewe meelopers van die godsdiens - sonder deernis vir die smart van mense of 'n verlange na hul verlossing, moet ons ons afvra of dit nie ons lot gaan wees om op die vullishoop weggegooi te word nie. “Maar ek dissiplineer my liggaam en ek maak dit diensbaar, om te voorkom dat ek, terwyl ek dit vir ander verkondig, ek self nie die toets slaag nie” (1 Kor 9:27; direkte vertaling).
Gebed: O Here, ons erken U heerskappy oor ons; ons lewe, ons dood, ons siel en liggaam - alles behoort aan U. Gee dat ons gewillig alles aan U sal toewy en dit in U diens gebruik, Amen.