Henry Tate - Geskiedenis Podcasts - 2022
Henry Tate, die seun van 'n predikant is in 1819 in Chorley, Lancashire, gebore. Toe hy dertien was, verhuis hy na Liverpool en word kort daarna 'n leerling by 'n kruidenier. Tate was 'n ambisieuse jong man en het sy eie winkel besit toe hy twintig was. In die volgende vyftien jaar het hy nog vyf winkels opgehoop.
In 1859 verkoop Tate sy winkels en word hy 'n vennoot in 'n suikerveredigingsonderneming. Tien jaar later verkry hy totale beheer en verander die naam van die onderneming na Henry Tate & Seuns. In 1872 het Tate 'n nuwe metode gepatenteer om suikerblokkies te sny. Hy het 'n nuwe suikerraffinadery in Liverpool gebou en sy besigheid het in die volgende paar jaar baie vinnig uitgebrei. Tate het mildelik aan liefdadigheid geskenk. Hy stig die Universiteitsbiblioteek in Liverpool en gee aan die nasie die Tate Gallery, wat in 1897 geopen is, en bevat sy eie privaat versameling skilderye. Henry Tate is in 1899 oorlede.
Henry Tandey VC, DCM, MM (gebore Tandy, 30 Augustus 1891 - 20 Desember 1977) was 'n Britse ontvanger van die Victoria Cross, [nota 1] die hoogste toekenning vir dapperheid in die aangesig van die vyand wat aan Britse en Statebondsmagte toegeken kan word. Hy was die mees versierde Britse privaat van die Eerste Wêreldoorlog en word die algemeenste onthou as die soldaat wat Adolf Hitler se lewe vermoedelik tydens die oorlog gespaar het. Gebore met die familienaam Tandy, het hy later sy van na Tandey verander na probleme met sy pa,  [ vaag ] daarom het sommige militêre rekords 'n ander spelling van sy naam.
Die H. T. Hackney Company is gewortel in 'n voer- en graanonderneming wat in 1887 deur Henry Tate Hackney en W. C. Everett gestig is, wat uit 'n stalletjie op Market Square in Knoxville bedryf is.   In 1891 het Hackney die belang van Everett gekoop en die onderneming opgeknap tot 'n volskaalse werkhuis.  Die onderneming floreer gedurende die 1890's te midde van die ekonomiese oplewing van die laat 19de eeu in Knoxville, wat die groothandelsektor van die stad laat groei het tot die derde grootste in die Suide. H. T. Hackney was slegs een van meer as 50 groothandelaars wat gedurende hierdie tydperk in die stad bedrywig was. 
Die H. T. Hackney Company gestig op 1 Oktober 1897.  Na Henry Tate Hackney se dood in 1899 word sy swaer, Benjamin Morton (1875–1952), president van die maatskappy.  In 1905 het H. T. Hackney saamgesmelt met 'n kragtige Knoxville -groothandelaar, M. L. Ross and Company, wat toe onder beheer was van William Cary Ross, die seun van M. L. Ross en 'n vriend van Morton.  In die daaropvolgende jare het Morton, Ross en die ystervervaardiger Hugh Sanford 'n invloedryke triumviraat gevorm wat bekend staan ​​as "The Three Musketeers", wat 'n aansienlike deel van die besigheidsaktiwiteite van die stad in die 1910's en 1920's beheer het.  Morton het van 1923 tot 1927 as burgemeester van Knoxville gedien. 
Onder Morton se leiding het H. T. Hackney sy aandeelhouers uitgebrei. Op 'n stadium het die onderneming steenkoolmyne in Jellico bedryf en 'n motoronderneming, The H. T. Hackney Vehicle Company,  en produkte soos lekkergoed, skuurpoeier, industriële toerusting, meubels, olie, produkte en saal versprei.  Hierdie diversifikasie het die onderneming gehelp om die ineenstorting van die groothandelsektor van Knoxville te oorleef,  wat die sluiting van talle dekades oue ondernemings soos Cowan, McClung en Company tot gevolg gehad het. 
Morton is opgevolg deur sy seun, Julian, wat die onderneming bestuur het tot met sy dood in 1972.  CE Harris, 'n jarelange medewerker van die Mortons, was voorsitter en uitvoerende hoof van HT Hackney van 1972 tot 1982.  In 1975, onder Harris se leiding, het die onderneming sy verkoopsvolume aansienlik uitgebrei met die verkryging van die Jellico Grocery Company, wat pakhuise in Harlan, Middlesboro, Somerset en Corbin in Kentucky en Oneida en Elizabethton in Tennessee besit het. 
Bill Sansom is sedert 1983 voorsitter en hoof uitvoerende beampte van H. T. Hackney.  Gedurende sy ampstermyn het die onderneming uitgebrei en twee filiale, die meubelmaker Holland House en die vervaardiger van gebottelde water, verkry, Natural Springs Water.  In 2003 het die onderneming twee filiaalbedrywe vir filiaalwinkels-L & ampL Jiroch Company en JF Walker Company-gekoop van die in Michigan gevestigde groothandelaar Spartan Stores.  In 2005 het HT Hackney sy pakhuis in Knoxville gesluit en die verspreidingsbedrywighede in die Knoxville-gebied verhuis na 'n nuwe fasiliteit van 300.000 vierkante voet langs Interstate 40 in die aangrensende Roane County,  alhoewel die maatskappy steeds sy hoofkwartier in die Fidelity het Gebou in die sentrum van Knoxville.
Op 30 Augustus 2011 het HT Hackney die voormalige basketbalafrigter van die Universiteit van Tennessee, Bruce Pearl, aangestel as die vise -president van bemarking. 
In September 2011 het H. T. Hackney 'n nuwe filiaal vir meubelvervaardiging, H.Home, van stapel gestuur. Hierdie nuwe filiaal bedryf fabrieke in Bean Station, Tennessee, en Athene, Tennessee, en sy produkte sluit in stoffering, woonkamermeubels, russtoele en banke. 
Die H. T. Hackney Company versprei meer as 30.000 verskillende produkte na meer as 20.000 kleinhandelplekke in 21 state.  Produkte sluit in bevrore kos, gebak, lekkergoed, peuselkos, tabak, skoonheidsmiddels en lekkernye,  en sy belangrikste handelsvennote sluit in General Mills, Kraft, Valvoline, Procter & amp Gamble en Kellogg's. 
Kleinhandelaars wat deur H. T. Hackney bedien word, sluit in geriefswinkels, dwelmwinkels, reissentrums en klein kruidenierswinkels.  Die onderneming versprei produkte deur 'n netwerk van 28 verspreidingsentrums in 10 state, wat so ver noord as Grand Rapids, Michigan, en so ver suid as Miami, Florida, strek. 
Die filiale van die onderneming sluit in Holland House Furniture in Indianapolis, wat suites in die eetkamer, slaapkamermeubels en wiegstoele vervaardig,  Natural Springs Water in Johnson City, wat gebottelde water produseer, en Uncle Ray se snackvoedsel in Detroit. 
In 2019 het HT Hackney 'n beraamde verkope van $ 5 miljard gehad. Volgens Forbes, dit is die land se 36ste grootste privaat maatskappy. 
Die kuns van sukses: Henry Tate en seuns
Henry Tate stig die onderneming
Henry Tate (1819 – 1899) is gebore in Chorley, Lancashire, aan 'n Unitarian minister uit Newcastle upon Tyne. Hy het vanaf 1832 by 'n ouer broer by 'n kruidenierswinkel in Liverpool geleer.
Tate het sy eie kruidenierswinkel in Old Haymarket, Liverpool, verkry van Aaron Wedgwood (1789 – 1840) in 1839. Hy het begin fokus op die verkoop van tee.
Tate het teen 1855 ses winkels vier in Liverpool, een in Birkenhead en een in Ormskirk. Hy brei uit tot die groothandel vanaf 1857.
Tate het sedert 1859 'n vennootskap aangegaan met John Wright, 'n suikerraffinader van Manesty Lane in Liverpool.
Tate het in 1862 'n eie suikerraffinadery in Earle Street gebou. Van Tate ''s se raffinaderye is min bekend, maar hulle het waarskynlik suiker en stroop van lae gehalte vervaardig.
Tate het die belang van Wright in 1869 gekoop, en sy seuns Alfred Tate (gebore 1846) en Edwin Tate (1847 – 1928) is in die onderneming gebring, wat Henry Tate & Sons genoem is.
Tate verkry nuwe patentregte
Henry Tate het in 1872 die regte op die nuwe suiwer suiweringsproses van Boivin-Loiseau verkry. Ondanks die feit dat dit eers aan elke ander suikerverfineraar aangebied is, het niemand behalwe Tate die potensiaal daarvan besef nie. Dit was hierdie patent wat Tate werklik 'n ernstige voordeel bo sy mededingers gebied het, aangesien dit doeltreffender was as die destydse oorheersende Greenock-proses.
Tate het in 1872 'n nuwe raffinadery op Love Lane, Liverpool, gestig. Die fabriek het elke week 1 000 ton suiker geproduseer. Die onderneming het teen hierdie tyd 400 mense in diens gehad.
Tate werk saam met David Martineau, 'n suikerraffinader in Londen, om die Britse regte op die vervaardiging van suikerblokkies in Eugen Langen in 1875 te verkry. Suiker is voorheen in groot kegels aan kruideniers verkoop, met porsies aan kliënte wat daarna met 'n hamer afgebreek is. Die ou metode was ondoeltreffend, en die voorafverpakte Cube Sugar "s Cube Sugar sou 'n groot sukses wees.
Vroeë verpakking vir Tate's Cube Sugar
Tate het in 1874-5 'n verlate skeepswerf by Silvertown aan die Teems in Londen verkry. Hy stig sy grootste suikerraffinadery daar in 1878 en stel Edwin Tate as bestuurder aan. Die nuwe raffinadery fokus uitsluitlik op die produksie van suikerblokkies.
Teen 1883 het Tate die grootste suikerproduserende kapasiteit in Liverpool, en die derde grootste kapasiteit in Londen. Die Liverpool -aanleg het harde suiker geproduseer en die Londense aanleg het sagte suiker geproduseer.
Henry Tate & Sons het teen 1889 538 mense in diens gehad.
Op 76 -jarige ouderdom is Tate gevra waarom hy nie afgetree het nie. Hy het geantwoord: 'As u aan 'n tou trek en goue heersers neerval, is dit baie moeilik om op te hou om aan die tou te trek. Hy het egter uiteindelik die volgende jaar afgetree.
Henry Tate & amp Sons is in 1896 as 'n private maatskappy geregistreer. William Henry Tate (1842 – 1922) word die eerste voorsitter, en sy broers dien as direkteure.
Henry Tate in 1897 deur Hubert Von Herkomer
Henry Tate was 'n privaat man, 'n goeie werkgewer en 'n vrygewige weldoener. Hy het die Tate -galery vir die mense van Brittanje vir £ 500,000 gebou en sy kunsversameling geskenk, waaronder Waterhouse's Die dame van Shalott. Ander voordele, soms anoniem, maar altyd diskreet, beloop byna £ 1 miljoen. Ondanks sy groot rykdom het hy 'n beskeie lewe geleef en twee keer 'n baronet geweier voordat hy uiteindelik in 1898 aanvaar het, nadat die premier hom meegedeel het dat 'n derde weiering die koninklike familie sou beledig. Hy sterf die volgende jaar.
Aan die begin van die eeu het tussen 2 000 en 3 000 mense werk in die fabrieke in Silvertown en Liverpool. Die Londense geboue beslaan 36 000 vierkante meter en die Liverpool -geboue beslaan 19 400 vierkante meter.
Openbare aanbod en verkrygings
Henry Tate & amp Sons is in 1903 as 'n openbare onderneming geregistreer. Dit was teen 1914 die grootste suikerraffinadery in Europa.
Die afwagting op groter Europese mededinging in die naoorlogse tydperk, sowel as die gebrek aan geskikte bestuurstalent in die Tate-familie, het Henry Tate & amp Sons oortuig om saam te smelt met Abram Lyle & amp; Sons, 'n ander groot Britse raffinadery wat veral bekend is vir sy goue stroop, in 1921. Die nuwe maatskappy, Tate & amp, Lyle, het 'n kapitaal van £ 4,5 miljoen gehad en meer as 5000 mense in diens gehad. Die onderneming beheer ongeveer 50 persent van die suikerveredelingskapasiteit van Brittanje.
Fairrie & amp Co van Liverpool is verkry in 1929. Die onderneming het ongeveer 900 mense in diens gehad. Die Fairrie -suikerraffinadery is onmiddellik gesluit.
Tate & amp; Lyle was in 1930 die 32ste waardevolste onderneming in Brittanje volgens markwaarde.
'N Uitsig oor die Silvertown -raffinadery in Londen in 2018. Beeld van Wikimedia Commons.
Tate en Lyle het 7 000 mense in diens gehad en was teen 1935 een van die 100 grootste werkgewers in Brittanje.
'N Groot mededinger het ontstaan ​​nadat die Britse regering in 1936 vyftien suikerbeet -raffinaderye onder die British Sugar -naam genasionaliseer het.
Tate & Lyle verkry Macfie & amp; Sons of Liverpool in 1938. Die verouderde Macfie -raffinadery word onmiddellik gesluit en die produksie word na Love Lane verplaas. Na die verkryging het Tate & amp Lyle 57 persent van die Britse suikermark beheer.
Die Silvertown -terrein het die grootste suikerraffinadery ter wêreld geword, met 'n opbrengs van 14 000 ton per week teen 1939.
Tate en Lyle het teen 1958 10 000 mense in Brittanje in diens gehad.
Tate & amp; Lyle verkry in 1960 beheer oor die Canada and Dominion Sugar Company.
United Molasses, die grootste produsent van melasse in Brittanje, is in 1965 vir ongeveer £ 30 miljoen verkry.
Brittanje betree die gemeenskaplike mark vanaf 1972, wat kwotas opgelê het op ingevoerde ruwe suikerriet deur die gemeenskaplike landboubeleid. As gevolg hiervan is Tate en Lyle gedwing om te diversifiseer.
Manbre & amp; Garton, 'n suiker- en styselprodusent in Fulham, is in 1976 verkry. Die verkryging het Tate & amp; Lyle 'n monopolie op die produksie van rietsuiker in Brittanje gegee.
Ongelukkig sou Manbre en Garton 'n groot dreinering van finansiële hulpbronne wees. Gekombineer met ander rampspoedige diversifikasiepogings, het die winste van Tate en Lyle teen die laat 1970's gedaal. Die eerste dividendverlaging in drie dekades is in 1979 aangekondig en 4 000 poste het verlore gegaan.
Tate en Lyle groei internasionaal
Die Kanadese gebore Neil McGowan Shaw (gebore 1929) is in 1980 aangestel as besturende direkteur van Tate & Lyle. Hy sou die onderneming omskep in 'n professioneel bestuurde onderneming.
Shaw het die Garton -styselfabrieke gesluit, ses van Tate's se skepe verkoop, sy glukose -bedrywighede gesluit, die personeelvlak van die hoofkantoor verminder en buitensporige bestuursvlakke uitgeskakel.
Die Love Lane-raffinadery is gesluit met die verlies van 1,750 werksgeleenthede in 1981. Die perseel het verlies verloor as gevolg van 'n suikerbesering wat veroorsaak word deur die EU se algemene landboubeleid.
Wêreldwye personeelvlakke is teen 1984 verlaag van 16 400 na 11 400.
Tate & amp; Lyle het twee Amerikaanse vervaardigers AE Staley, veral bekend vir mieliesiroop, en Amstar Sugar, die grootste rietsuikerraffinadery in die VSA, teen 'n totale koste van $ 1,8 miljard in 1988 verkry.
Volgens die Toronto National Post.
Bundaberg Sugar van Australië is in 1991 verkry.
Tate en Lyle het teen 1993 16 000 mense in diens gehad. Dit was die grootste vervaardiger van kunsmatige versoeters ter wêreld.
Shaw tree in 1995 uit as besturende direkteur van Tate & amp; Lyle.
Tate & amp; Lyle het sy suikeronderneming in 2010. verkoop aan American Sugar of Yonkers, New York, in 2010. Dit het die onderneming in staat gestel om op sy afdeling vir industriële voedselprodukte te konsentreer.
Die Silvertown -raffinadery het in 2013 40 persent van die vraag na rietsuiker in Europa voorsien.
Word die volgende hooggeregshofregter. Ontdek die Coney Barret -stamboom
Geskiedenis van Tate Library
Die Tate -biblioteek, die geskenk van sir Henry Tate, is in 1893 deur die prins van Wallis (later Edward VII) geopen. Dit is ontwerp deur Sydney R. Smith, wat later die Tate Gallery (nou Tate Britain) ontwerp het. Die binnekant is die afgelope paar jaar opgeknap om die toegang tussen die verskillende gedeeltes te verbeter.
Die uitleenbiblioteek bevat boeke, CD's, DVD's en rekenaars waar sessies vir internettoegang bespreek kan word. Die naslaanbiblioteek op die eerste verdieping het 'n groot versameling ensiklopedieë, kaarte, kaarte, koerante en tydskrifte en lessenaars kan gehuur word vir privaat studie. Daar is ook 'n klein peul wat gehuur kan word vir vergaderings.
Die Brixton -teater, wat sy eie ingang langs die Tate gehad het en die ouditorium daaragter, het die jaar na die biblioteek geopen. Dit is in die Tweede Wêreldoorlog gebombardeer. Die Ritzy Cinema het in 1911 geopen, wat die foto voorheen dateer, aangesien daar geen teken daarvan is nie!
Die oop grond voor die biblioteek is in 1904 deur die weduwee van Sir Henry Tate, Dame Amy Tate, gekoop en in 1905 as 'n openbare tuin geopen. Die bronsborsbeeld van Sir Henry Tate het oorspronklik op 'n groter klipbasis in die middel van die tuin, soos u op hierdie foto kan sien.
Soos die eerste keer uiteengesit, het die tuin 'n baie formele uitleg, omring deur relings. Die relings in die tuine is in die Tweede Wêreldoorlog vir hul metaal verwyder. Die tuine is nou opgeneem in Windrush Square.
Henry Tate is gebore in Chorley, Lancashire, die seun van 'n predikant. Toe hy 13 was, het hy 'n kruideniersleerling in Liverpool geword. Na 'n leerperiode van sewe jaar kon hy sy eie winkel oprig.
Sy besigheid was suksesvol en het gegroei tot 'n ketting van ses winkels teen die tyd dat hy 35 was. In 1859 het Tate 'n vennoot geword in die suikerraffinadery van John Wright & amp. volledige beheer oor die onderneming verkry, en dit herdoop tot Henry Tate & amp Sons.
Tate het vinnig 'n miljoenêr geword nadat hy 'n patent op 'n masjien vir die maak van suikerblokkies gemaak het-voorheen is dit in groot "suikerbrode" verkoop wat tuis gebreek moes word. Hy het 'n Londense suikerfabriek in Silvertown, wat nog steeds daar is, naby die Londense lughawe geopen. Terselfdertyd het hy sy huis in Streatham opgerig, waar hy 'n versameling kontemporêre Britse skilderye opgebou het, waarvan baie in sy eie privaat biblioteek en in die biljartkamer opgehang het.
Hy het mildelik aan liefdadigheid geskenk, insluitend die betaling vir 3 biblioteke in Lambeth - een in Windrush Square, een in South Lambeth Road en een in Streatham.
In 1889 het hy sy versameling van 65 skilderye aan die regering geskenk, op voorwaarde dat dit in 'n geskikte galery vertoon sou word, waarvan hy ook £ 80 000 geskenk het. Die National Gallery of British Art, beter bekend as die Tate Gallery, en nou Tate Britain, is op 21 Julie 1897 geopen op die terrein van die ou Millbank -gevangenis. Daar is nou ander "satelliet" Tate -galerye - Tate Modern, Tate St.Ives, Tate Liverpool.
Oor die vriende
The Friends of Tate Library is 'n formeel saamgestelde subkomitee van die Brixton Society en 'n erkende stem vir gebruikers van Tate Library Brixton.
Dit werk sedert 2010 en verteenwoordig die gebruikers van die biblioteek as 'Friends of Tate Library' deur Lambeth se konsultasies oor die toekoms van biblioteke in die stad.
Die Tate -biblioteek het volledige rolstoeltoegang (via die ingang van Rushcroftweg en 'n interne hysbak) en uitgebreide rekenaar- en internettoegang.
3. Gifstowwe: Alternatiewe vrystelling
Sommige inligting oor risikobestuursplan word nie in die beskikbare RMP -data verskaf nie. U moet 'n afspraak maak by 'n EPA-leeskamer om toegang te verkry tot besonderhede van die off-site-konsekwensie-analise (OCA), soos:
Name van die chemikalieë in die gevolge-analise buite die terrein
Hoeveelheid chemikalieë wat vrygestel word
Tempo van chemiese vrystelling
Radius van aangetaste gebied
Kwesbare gebiede word geraak
Aantal geteisterde bevolking
Kaarte of ander aanvullende materiaal wat opsioneel verskaf word
U kan hier vind hoe u 'n EPA -afspraak kan maak.
Oormaat vloei klep
Tate galerye, kunsmuseums in die Verenigde Koninkryk wat die nasionale versameling Britse kuns uit die 16de eeu en die nasionale versameling moderne kuns huisves. Daar is vier takke: die Tate Britain en Tate Modern in Londen, die Tate Liverpool en die Tate St. Ives in Cornwall.
Die Tate Britain, geleë op die Millbank in die distrik Westminster, was die gevolg van die voordeel van die suikermagnaat Sir Henry Tate, wat die gebou sowel as sy kunsversameling aan die land gegee het. Die Neoklassieke gebou is ontwerp deur Sidney Smith en is in 1897 vir die publiek oopgemaak. Dit het ses uitbreidings ontvang, waarvan die laaste, die Clore Gallery, in 1987 geopen is om die beste versameling werke van die Britse skilder J.M.W. Turner. Die museum, wat oorspronklik die Tate Gallery genoem is, het in 2000 sy naam verander na Tate Britain, toe dit slegs Britse kuns begin vertoon het. Die versameling begin met voorbeelde van Elizabethaanse en Jacobese. Die 18de en 19de eeu word besonder goed verteenwoordig, insluitend werke van Joshua Reynolds, Thomas Gainsborough, William Hogarth, George Stubbs, John Constable, William Blake en die Pre-Raphaelites.
Die uitgebreide versameling moderne en kontemporêre werke van internasionale kunstenaars is na die Tate Modern, wat in 2000 geopen is, verskuif. Die Tate Modern, aan die oewer van die Teemsrivier, is 'n opgeknapte kragstasie wat ontwerp is deur die Switserse argitekte Jacques Herzog en Pierre de Meuron. Die argitekte het later 'n uitbreiding met die naam Switch House ontwerp, wat in 2016 geopen is. In plaas daarvan om deur die skool of chronologie gereël te word, word die kunsbehoeftes van die museum volgens die onderwerp vertoon, en word alle belangrike bewegings uit die 20ste eeu verantwoord: Kubisme, Futurisme , Abstrakte Ekspressionisme, Dada, Surrealisme en Popkuns. Daar is opvallende werke van Louise Nevelson, Pablo Picasso, Piet Mondrian, Thomas Struth, Mark Rothko, Lubaina Himid en Cildo Meireles. Die museum laat gereeld grootskaalse beeldhouwerke en terrein-spesifieke installasies van lewende kunstenaars in opdrag vir Turbine Hall, die uitgestrekte museumingang. Vorige uitstallings het Olafur Eliasson ingesluit Die Weerprojek (2003), 'n bol van 50 voet (15 meter) wat lyk soos 'n donker middagson Ai Weiwei se 100 miljoen handgeverfde porselein "sonneblomsaad" (2010) en Kara Walker's Fons Americanus (2019 "Fountain of America"), 'n fontein ter herdenking, hoewel sardonies, van die slagoffers van die Britse Ryk.
Die Tate Liverpool is in 1988 geopen. Dit is in 'n omgeboude pakhuis in Albert Dock opgeknap en het verskeie opknappings ondergaan, wat tot gevolg gehad het dat dit in 1997–98 gesluit is. The Tate Liverpool huisves Britse en kontemporêre kuns in 'n wye verskeidenheid media, van skilderye en beeldhouwerke tot video-, installasie- en uitvoeringswerke. Die Tate St. Ives is geleë in 'n gebied wat na die Tweede Wêreldoorlog 'n kunstenaarskolonie geword het. Dit word in 1993 geopen en kyk uit oor 'n strand. Dit bevat die nabygeleë Barbara Hepworth -museum en Beeldhoutuin. Die Tate St. Ives -versameling fokus op kontemporêre kuns.
Kyk die video: День Отца 2021 Папа - лучшая профессия в мире. Праздник день отца, юмор и приколы 2021 (Julie 2022).