Verskil tussen weergawes van "Transistor" - Wikipedia
Verskil tussen weergawes van "Transistor"
Wysiging soos op 10:47, 14 Februarie 2019
→‎Geskiedenis: interne skakel
Wysiging soos op 15:56, 9 September 2018 (wysig)
Wysiging soos op 10:47, 14 Februarie 2019 (wysig) (maak ongedaan)
k (→‎Geskiedenis: interne skakel)
Die eerste drie patente vir die veldeffektransistor beginsel was geregistreer in Duitsland in 1928 deur die fisikus Julius Edgar Lilienfeld, maar hy het geen navorsingsartikel gepubliseer nie, dus is die uitvinding deur industrie geïgnoreer. In 1934 het nog 'n Duitse fisikus, Dr. Oskar Heil, 'n ander veldeffektransistor gepatenteer. Daar is geen bewys dat hierdie toestelle vervaardig is nie, maar daar is in die 1990 gewys dat een van Lilienfeld se ontwerpe wel werk soos beskryf. Regsdokumente van die Bell Labs patent wys dat Shockley en Pearson werkende weergawes van die Lilienfeld patent vervaardig het, maar het nogtans nie verwys na die patent in enige van die navorsings of historiese artiekels wat gevolg het nie. [http://ieeexplore.ieee.org/iel4/2222/15787/00730824.pdf?isnumber=&arnumber=730824 The Other Transistor, R. G. Arns]
Op die 16de Desember 1947 het William Shockley, John Bardeen en Walter Brattain die eerste praktiese puntkontaktransistor vervaardig. Hierdie werk het gevolg uit die oorlogtyd pogings om suiwer [[germanium]] "kristal" meng [[diode]]s te vervaardig vir gebruik as 'n frekwensie menger in mikrogolfradar eenhede. 'n Parallelle projek oor germanium diodes aan die Purdue Universiteit het daarin geslaag om 'n goeie kwaliteit germanium halfgeleier kristal te vervaardig wat deur Bell Labs gebruik is. [http://www.physics.purdue.edu/about_us/history/semi_conductor_research.shtml] Vroeë vakuumbuis tegnologie het nie vinnig genoeg geskakel nie, wat gelei het na die gebruik van halfgeleier diodes deur die Bell Labs span. Met die kennis ter hande het hulle na die ontwerp van die [[triode]] gekyk, maar dit nie maklik gevind nie. Bardeen het uiteindelik 'n nuwe vertakking van oppervlak fisika ontwikkel om die vreemde gedrag wat hulle waargeneem het te beskryf. Bardeen en Brattain het uiteindelik daarin geslaag om 'n werkende toestel te vervaardig.
Dieselfde tyd was Europese wetenskaplikes gelei deur die idee van 'n halfgeleier versterker. In Augustus 1948 het Duitse fisici Herbert F. Mataré en Heinrich Welker, werkend by "Companie des Freins et Signaux Westinghoude" in [[Parys]], [[Frankryk]] aansoek gedoen vir 'n patent van 'n versterker wat berus het op 'n minderheids draer invoering prosses wat hulle "transistron" genoem het. Aangesien Bell Labs eers 'n publieke bekendstelling van die transistor in Junie 1948 gemaak het, word die transistron beskou as 'n onafhanklike ontwikkeling. Mataré het die transkonduktansie verskynsel vir die eerste keer waargeneem tydens die vervaardiging van germanium dubbeldiodes vir Duitse [[radar]] tydens die [[Tweede Wêreldoorlog]]. Transistrons was kommersieel vervaardig vir die Franse telefoon maatskappy en die militêre, en in 1953 is 'n halfgeleier radio ontvanger met vier transistrons gedemonstreer by die [[Düsseldorf]] Radio Skou.