Bunny Wailer tree in 2016 in Las Vegas op. MediaPunch Inc / Alamy
Die dood van Bunny Wailer, die laaste oorlewende stigterslid van die Wailers, het regoor die wêreld uitstortings van hartseer en waardering gesien. Maar in die nasleep van die drie-wenner van die Grammy-prys op 73 Maart op 2 Maart 2021, word die bydrae van die pionier tot reggae herbesoek deur diegene wat die volle omvang van sy impak op reggae verstaan ​​- en nog vele meer genres.
Ek het Bunny ontmoet tydens die Wailers '1973-toer in UK in Manchester, toe Bob Marley, Peter Tosh en Bunny self onder lede was. My studenteband wou die reggae-klank wat ons in liedjies soos gehoor het, herhaal Roer dit op, toe Bunny en Peter harmonieuse agtergrondsang vir Bob gesing het.
Bunny was diep en bedagsaam toe hy oor sy musiek praat en kyk of ons die sentrale boodskappe van weerstand, Rastafarianisme en swart bevryding verstaan. Die Wailers was op die punt om die gesig van populêre musiek te verander. Maar om te verstaan ​​hoe hulle hul ikoniese klank gevorm het, moet u die omgewing verstaan ​​wat hulle as musikante gevorm het.
Die geboorte van die Wailers
Bunny is gebore as Neville O'Riley Livingston in Kingston, Jamaika, op 10 April 1947. Hy het as kind na die distrik Nine Mile, 'n landelike streek in die St Ann-gemeente van Jamaika, verhuis. Dit is daar dat hy Bob ontmoet jare voordat een van die twee hul stempel op die wêreld afgedruk het.
St Ann se sterk geskiedenis van die vervaardiging van ander armaturen, soos pan-Afrikaanse leier Marcus Garvey, sou vrugbare grond gelewer het vir Bunny se ontluikende belangstelling in swart mag en onafhanklikheidspolitiek. Die verskuiwing van die rustige, 'maklik-leef' platteland van Nine Mile na die hardheid van Kingston in die middestad sou 'n soortgelyke uitwerking op Bunny se siening en musiek gehad het, en die belange tot iets meer konkreet versterk deur die verspreiding van klankstelsels en opname-ateljees in die stad. .
Teen 1957 het Bunny en Bob hul ambag begin leer Joe Higgs, 'n invloedryke musikant en vervaardiger wat saam met 'n bekende klankstelselinnoveerder en platevervaardiger gewerk het Coxsone Dodd. Terwyl hy in die 1960's nuwe musiektalent ontwikkel, mentor en opneem, stel Higgs die paar voor aan Peter Tosh, wat die derde oorspronklike Wailers-lid word.
Jamaika se musiek-renaissance
Die drie tieners is gestimuleer deur die vinnige Kingston-musiektoneel uit die 1960's, waar ondernemende musikante en ontluikende entrepreneurs nuwe style ontwikkel het soos ska, rocksteady, roots reggae en dub, wat tendense gestel het wat gewild geword het en uiteindelik wêreldmusiek beïnvloed het. Na jare van relatiewe onduidelikheid het Jamaikaanse musikante, vervaardigers en liedjieskrywers skielik die geleentheid gehad om hul plate in die Verenigde Koninkryk en daarna regoor die wêreld te versprei.
Hierdie ingesteldheid van innovasie was die ruggraat van Jamaikaanse klankstelsels. Behalwe die breër Jamaikaanse musiekbedryf, het die Kingston-toneel ook die vroeë Wailers se ska-klank gevorm. Teen 1964 het Bob, Bunny en Peter hul eerste nommer een treffer in Jamaika gehad, 'Simmer Down', 'n boodskap aan bendes in Kingston om misdaad en politiekverwante geweld 'af te koel'.
Teen die tyd dat die Barrett-broers by die groep aangesluit het om tromme en bas te speel, het die Wailers-klank van ska ontwikkel tot 'n bedwelmende mengsel van politieke liriek, sterk ritmes, rock-kitaarriffies en sintetiseerders. Dit het die basis gevorm van wortelreggae (soos gehoor op die Wailers se vyfde album, Catch a Fire).
Rastologie ('n term wat deur geleerdes en Rastas gebruik word om Rastafariese filosofie, spiritualiteit, lewenstyl en kulturele praktyke voor te stel) het dwarsdeur die genre konstant gebly. Namate reggae en sy subgenres soos dub en dancehall ontwikkel het, is Rastologie toegepas en tot uitdrukking gebring deur wat ek "sonic livity" noem.
In Rastologie word "lewigheid" die Rastafariese manier van leef en wees. Dit is die bewussyn wat voortvloei uit die geloof, ervaring en uitdrukking van Jah (God) in jouself. Dit word dikwels in die Rasta-volksmond uitgespreek as 'ek en ek'. Die eerste 'ek' beskryf Jah (God) wat aansluit by die tweede 'ek', die individu.
Daar word geglo dat die "ek en ek" -verhouding versterk word deur sonics (klankfrekwensie-vibrasies). Of dit deur uitgedruk word Nyabinghi tromwerk, aanbidding, sang, ritmes, dubbele of klankstelsels, die soniese lewenstyl is daarop gemik om opvol (positief) en opsetlike musiek te wees wat geskep word om 'een liefde' in die mensdom te bevorder.
Toe Bunny die Wailers in 1973 verlaat na aanleiding van a kreatiewe botsing van idees saam met die groep het hy homself nog verder gegrond op hierdie konsepte en hom in Jamaika gevestig, waar hy sy semi-landelike Rastafariese lewenstyl voortleef. Sy eerste album, Blackheart Man (1976), toon die omvang van die invloed, met liedjies soos Om teen skuldigbevinding te veg (om die sin te verslaan) versterk sy idees en ervarings oor Rastafarianisme, swart identiteit en politiek.
Eweknieë van Bunny (waarvan sommige ook onlangs oorlede is) was ook 'n integrale deel van die musikale renaissance van Jamaika na die onafhanklikheid van die land in 1962 van die Verenigde Koninkryk. Die mense soos Desmond Dekker, Alton Ellis, Marcia Griffiths, Toots and the Maytals, U Roy, Lee "Scratch" Perry, Milly Small en andere het katalogusse van musikale treffers geskep wat Jamaika se plek in die wêreldwye popkultuur veranker het. Deur die werk van sulke musikante is reggae deur UNESCO erken as 'n "Ontasbare kulturele erfenis van die mensdom" beskerming en bewaring waardig.
In die afgelope dekade het 'n nuwe generasie jong Jamaikaanse musikante soos Protoje, Jah9, Chronixx, Jessie Royal, Koffee, Kelissa en Kabaka Pyramid ontstaan, geïnspireer deur wortelreggae-musikante soos Bunny Wailer. Daar is 'n herlewing van 'bewuste reggae' - reggae-musiek met lewensbevestigende, positiewe en politieke lirieke.
Met reëls soos "Africa inna we soul but a Jah inna we heart", Protoje se trefferlied wie weet is 'n perfekte voorbeeld. Liedjies soos "Ek kan" deur Chronixx en "In The Midst" deur Jah9 ook eggo sentimente van Jah, liefde, selfontwikkeling en bevryding, wat almal deur Bunny se diskografie verskyn het.
Deur sosiale en nuwe tegnologie te aanvaar opkomende reggae-kunstenaars is besig om die grense van die genre te verskuif, breër gehore te bereik en voort te gaan in die tradisie om spiritualiteit en positiwiteit deur middel van sang te versprei. Met min van die pioniers van die genres wat hierdie nuwe groep links geïnspireer het, blyk dit dat hul boodskappe oor verset, gelykheid, swart mag en sosiale geregtigheid verduur het.