Sien oa die Columbo-episode getiteld "Lady in Waiting" vir 'n goeie voorbeeld van waarom putatiewe noodweer nooit moet kan slaag as 'n geldige verweer nie. Dit kan egter wel tersake wees by vonnisbepaling.
As 'n mens aangeval of beroof word in jou eie woning behoort daar 'n mate van beweegruimte te wees as jy jou verdedig. Daar is regstelsels waar dit formeel gereguleer word. Om iemand onder sulke omstandighede skuldig te bevind aan moord skrei ten hemele. Jy het dikwels 'n paar sekondes kans om die situasie op te som. Laat dit dan maar strafbare manslag wees as dit moet. Moord is dit nie. Selfs dolus eventualis skraap al die bodem van 'n subjektiewe bedoeling en is nader aan nalatigheid na my mening.
Wel, 'n suksesvolle beroep op putatiewe noodweer skakel die skuld-element uit en nie die wederregteliksheidkomponent nie. So, ja, my formulering is seker nie tegnies korrek nie. Verander niks aan my siening dat putatiewe noodweer 'n gangbare verweer moet wees nie en definitief nie besoedel moet word met objektiewe maatstawwe nie. Hoe verligting gebring word vir beleërde huisbewoners en die terme waarin dit gegiet word maak essensieel vir my nie saak nie, maar as jy sit met minimum gevangenisstrawwe (ook 'n vergryp teen die howe se regspraakdiskresie) vir moord dan maak dit nogal baie saak of daar 'n skuldigbevinding in daardie terme is.
Die beginsel wat u verkondig is die primitiewe wat die gevolge van 'n handeling straf eerder as die bedoeling waarmee dit geskied. Geen moderne regstelsel handhaaf meer daardie hounding nie.
Die woord wat my hier - in hierdie uitstekende bespreking van die ontwikkeling en toepassing van die tersaaklike regsbeginsels - tref is "irrasioneel". Soos dit vir my lyk, en gesien die opinies van die skrywer en professore Burchell en Snyman, was die Bloemfontein-uitkoms "irrasioneel" in die tegniese sin van die woord, dws 'n uitkoms wat nie op die toepslike regsbeginsels gefundeer is nie.
“Op gesag van die genoemde gewysdes is dit na my oordeel so dat by misdaad waar opset (dolus) ’n vereiste is moet die Staat bo redelike twyfel wederregtelikheidsbewussyn bewys. Of die feitedwaling redelik of onredelik is, is nie ter sake nie omdat die toets subjektief is. Die begrip van redelikheid of onredelikheid, en die graad daarvan in die omstandighede en feite van elke saak, kom alleen ter sprake by die bewyslewering of die beskuldigde wel bona fide gedwaal het al dan nie. Dit raak nie die regsbeginsel as sodanig nie.” 
’n Mens kan ook vra of ’n beskuldigde wat bona fide die perke van noodweer oorskry, nie in daardie mate nie die vereiste wederregtelikheidsbewussyn het nie.