Plant peper: op watter afstand om in oop grond te plant, hoe om te groei - Miscellanea
Op watter afstand rissies moet plant wanneer dit in die grond geplant word
Om op die regte afstand te plant, bied die plant 'n gemaklike omgewing vir 'n goeie oes. Beginner-tuiniers plant 'n groentegewas onder 'n liniaal, ervare - met die oog. Peper is 'n wispelturige kultuur. U moet 'n paar aanbevelings volg vir die verbouing daarvan. In hierdie oorsig sal ons besin oor hoe om saailinge van hierdie groente korrek te plant en op watter afstand.
Tydsberekening vir die plant van rissies in oop grond
Peperplantjies is 'n grillerige kultuur, daarom is dit baie belangrik om belangrike punte nie oor die hoof te sien nie. Teen die tyd dat dit op die bed geplant word, moet die saailinge 8-10 blare hê. Toelaatbaar met die gevormde ogies, as die peper blom, kan dit nie oorgeplant word nie. Dit is te wyte aan die feit dat dit vir die plant moeilik sal wees om op 'n nuwe plek wortel te skiet.
Die blomme kan afval, maar die saailinge word nie aanvaar nie. Daar is ook tye wanneer u moet begin plant en wanneer dit te laat is. Hierdie tye kan wissel na gelang van die streek. Om in oop beddings te plant, moet die gemiddelde temperatuur 15-18 ° C warm wees.
Dit is nodig om te wag tot die bedreiging van lente-ryp verby is, anders sal die plant weens die lae grondtemperatuur swak ontwikkel. Die waarskynlikheid dat siektes ontwikkel word, sal toeneem. Saailinge van klok en bitter rissies word einde Mei geplant. Om nie bang te wees vir nagtelike ryp nie, moet u dit met 'n film of luier bedek.
Dit is beter om laat te wees as stormloop, maar nagryp kan die hele toekomstige oes vernietig.
Is dit moontlik om bitter en soetrissies twee stukke per gaatjie te plant
Tuiniers vra gereeld die vraag hoeveel rissies daar in die gat geplant moet word? Dit is winsgewend om 2-3 stukke te plant, hierdie tegniek word deur baie tuiniers toegepas. Nadat hulle hierdie metode een keer probeer het, stop hulle gewoonlik daarmee. Die gepaarde metode lewer goeie opbrengste. Die paar-tot-een-plantmetode hou baie voordele in:
twee bossies is meer waarskynlik dat een sal wortel skiet as die tweede deur 'n beer beskadig word;
gepaarde saailinge hou styf vas, om met mekaar te kommunikeer, in die proses van groei, benodig nie kousband nie;
op hierdie manier, plante word beter bestuif, die mense het gewoonlik gesê "peper fluister graag";
As u saailinge in pare verbou, moet u in ag neem dat groei in een wortel klein vrugte kan lewer. As twee verskillende variëteite langs mekaar groei, wat onderling bestuif, kan basters voorkom. Albei opsies hou hul voordele in. Tuiniers neem besluite om persoonlike redes.
Voorbereidingswerk vir landing
Elke plant in die tuin benodig voedsame grond, dit moet voldoende humus bevat. Hoe kan u verstaan ​​of tuisgrond geskik is in die tuin en waar u moet plant? U moet die grond in u hand neem. As dit los en krummelrig is, sal die plant gemaklik wees. Voorbereidingswerk sluit die volgende stappe in:
Dit is nodig maak die grond goed los, buit, verwyder gras en puin.
Merk die plek van die toekomstige tuin. Meet die vereiste ryspasiëring.
Water oorvloedig skinkborde met saailinge snags voor plant, so dit sal makliker wees om dit van houers te skei.
Op leem en suur grond sal 'n goeie oes nie groei nie, aangesien die wortels vog en lug benodig.
Wat om in die gat te sit
Om die plant van die wortel af te voed, is dit die beste om 'n groentemengsel in elke gaatjie te plaas. Dit word berei uit as, saagsels en organiese bemestingstowwe (mis, voëlmis). Die mis word in die herfs geneem. Dit is nodig dat hy 'n paar keer gelê en gevries het. As u vars kunsmis inneem, kan dit die saailinge verbrand. Dit is genoeg om een ​​groentemengsel in die gat te voeg.
Sommige voeg eenvoudig ammoniumnitraat by die wortel. Ervare tuiniers, om die beer van die wortel af te skrik, lê hulle gebreekte eiers. Benewens die beskermende funksie, voed die dop die bosse met kalsium. Sodat die wortels nie vrot nie, word die turf of humus as die grond nie los is nie.
Maak die mengsel nat voordat dit in die put gevoeg word. As u dit vroeër doen, kan voedingstowwe diep ondergronds gaan.
Dit is beter plant laatmiddag, wanneer die son ondergaan. As dit in die hitte gedoen word, sal die saailinge vinnig verdor en die herstel daarvan sal moeilik wees.
Dit is goed as dit gedurende hierdie tydperk reën, dan sal die grond klam wees. Dit sal makliker wees om aan te pas vir die groente-oes.
As die saailinge van hul eie bewerking is, Voordat dit geplant word, moet die skinkborde vooraf in die straat uitgehaal word... Laat haar gewoond raak aan die oop atmosfeer.
Rissies moet goed natgemaak word dan sal dit maklik wees om dit uit die potte te kry.
U moet die bosse versigtig uit die potte verwyder. Plant saam met die grond, waarin sy grootgeword het. Dit sal die plant help om spanning makliker te hanteer.
As die saailinge gekoop word, het u dit nodig bêre op 'n koel plek. Die wortels moet in 'n nat lap toegedraai word.
Indien verlang die wortels kan met 'n groeiversterker behandel word. Stimulante help om vinnig wortel te skiet en korrek te ontwikkel.
Die afstand tussen die rye moet 50-60 cm wees vir lae-groeiende variëteite, en ongeveer 70 cm vir lywige peperbosse. Tussen bosse 25-30 cm. As dit dig geplant word, sal die plant nie die regte hoeveelheid lig kry nie. Dit sal moeilik wees om die bosse te versorg, dit sal moeilik wees om die grond los te maak en te bemes.
Om op die regte afstand te plant, sal goeie opbrengste en onderhoud maklik wees.
Toestande met peperinhoud en versorgingsfunksies
Vanaf die planttyd is versigtige sorg nodig, wanneer die bosse wortel skiet, sal dit makliker wees. As 'n beer die bosse opvreet, moet u daarteen veg. Plant nuwes in die plek van die bosse wat ontbreek. In die toekoms bestaan ​​vertrek uit die volgende punte:
die grond moet nie uitdroog nie;
om te voorsien gereelde losmaak;
een keer elke 2 weke voer;
water in die oggend of saans;
plant hou van besprinkeling, maar nie in die hitte nie;
as hulle siektes opgemerk word, moet behandel word;
pluk die soetrissies versigtig uit die bos, om dit nie te beskadig nie;
groot bossies en met 'n oorvloed gewasse beter om vas te bind.
Die basiese versorging en instandhouding van die tuin verg 'n sekere vaardigheid wat deur die jare heen kom. As u nuttige aanbevelings bestudeer, kan selfs 'n beginner tuinier hierdie gewas uit saad verbou en 'n goeie oes in die tuin haal.
'N Goeie resultaat hang af van die plant van saailinge. As alles reg gedoen word, sal daar geen probleme met die groei wees nie.
Sonder om die belangrikheid van die afstand tussen rye en plante in ag te neem, is dit onmoontlik om ryk opbrengste te behaal. Moenie te naby plant nie. Die dig geplante bosse sal opwaarts strek. Skaars aangeplante soetrissies, beide warm en soet, word deur droogte nadelig beïnvloed. In alles moet die plantafstande wat onder tuiniers bestaan, gerespekteer word.
Korrekte plant van rissies in die grond met saailinge: wanneer en hoe om te plant, sorg na plant
Russiese tuiniers verbou soet en bitter rissies hoofsaaklik in saailinge, aangesien dit 'n aantal voordele het. Maar in hierdie oënskynlik eenvoudige saak is daar baie nuanses. Lees hoe u soetrissies in die grond kan plant met saailinge, want die ontwikkeling van plante en uiteindelik die hoeveelheid gewas wat die groenteteler sal ontvang, hang hiervan af. Lees meer oor die reëls vir die voorbereiding van die terrein, grond en saailinge, asook die versorging daarvan in die eerste keer na uitplant.
Hoe ver moet soetrissies van mekaar geplant word?
Peperbosse word nie lank en lywig nie. Hul wortelstelsel is dieselfde in breedte - 20-25 cm in deursnee. Baie tuiniers het nie soveel grond as wat hulle wil hê nie en hulle plant peper op 'n afstand van 25 - 30 cm van mekaar af. Ons plant ook so en is verheug oor die oes. Soms weet ons nie eers wat om daarmee te doen nie, ons versamel soveel. Dit is waar, ons maak die afstand tussen die rye ongeveer 1 meter - dit is makliker om plante te verwerk en te oes.
Soetrissie is 'n baie gesellige, as ek so mag sê, kultuur wat lief is vir sy bure. Daarom word soetrissies nooit op 'n groot afstand geplant nie. Ek weet dat baie groentekwekers gewoonlik twee bossies in een gaatjie plant. In ons rye word soetrissies naby mekaar geplant - selde wanneer die afstand tussen plante veertig sentimeter oorskry. En die gange is klein gemaak - tot veertig sentimeter ook.
Ons plant die soetrissies in die tuin in vier rye, redelik naby aan mekaar. Maar dit is nie moeilik om toegang tot elke bos te hê nie. Terselfdertyd is daar genoeg son vir die bosse, selfs in oorvloed. Die wortels steur mekaar nie. En die krone groei goed, gee 'n groot oes en ondersteun die soetrissies van naburige bosse en help mekaar. En die peper groei terselfdertyd uitstekend en lewer uitstekende opbrengste!
Hoe om die afstand tussen rose te handhaaf wanneer u in die grond plant
Die eerste reël vir die verspreiding van rose op die terrein is die beginsel van 'n goed geventileerde ruimte. Volwasse bosse moet nie 'n soliede muur vorm nie, want dit lei tot die voorkoms van swamsiektes.
Die optimale afstand tussen kruipende en stadig groeiende bosse is 60 cm. In totaal kan daar nie meer as 3 bossies per 1 m² aanplantings oorbly nie.
Belangrik! As die lote 1 m langer kan wees, moet die bosse op 'n afstand van 100 cm gegroei word.
Krullerig vir muurversiering
As ons praat van 'n stadig groeiende klimvariëteit, is die optimale afstand tussen die bosse daarvoor 2 m. Snelgroeiende hoë variëteite word 3 m van mekaar geplant. Om 'n pergola of tuinhuisie te versier, is 1 bossie genoeg. Met verloop van tyd sal dit die hele ondersteuning vleg.
Hierdie soort struik kan gebruik word om 'n heining te vorm. Om dit te doen, moet die afstand tussen die roosbosse tydens plant 80 cm of meer gehou word. Vir 'n enkele aanplanting moet u die bosse 3 m van mekaar plant.
Stadig groeiende variëteite word in die lente geplant met 'n interval van 40 cm. Daar is 'n maksimum van 6 plante per 1 m² plant. Om lang variëteite te verbou, word dit op 'n afstand van 60 cm geplant, dan sal daar tot 3 bossies per 1 m² wees.
Seël en waterval
In gewone aanplantings is die afstand tussen die bosse 3 m. Vir groot variëteite van waterval rose word die afstand verhoog tot 5 m. Die feit is dat standaardrose die beste in 'n enkele aanplanting lyk.
Die universele reël van afstand tussen rose
Daar is geen universele reël wat u kan help om uit te vind hoe ver u rose moet plant nie. Dit hang alles af van die grootte van die bos en die eienskappe van die versorging daarvan.
Groeiende rose op stutte
Dit gebeur dikwels dat 'n roosbos uit 'n saailing groei wat baie groter is as wat verwag is. Daarom is dit raadsaam om meer vrye ruimte te laat. Daar moet genoeg ruimte wees om die bos tot op die grond te buig en dit vir die winter te bedek. Met ander woorde, die afstand tussen die roosbosse moet gepas wees vir hul lengte.
Belangrik! As die rose te druk raak, moet die bosse verder geplant word.
Die digtheid sal enige plante vernietig, dus moet hulle op voldoende afstand van mekaar geplant word. Die lengte van hierdie ruimtes kan wissel na gelang van die grootte van die bos en die groeitempo van sy takke.
Plantskemas vir komkommers
Die lengte van die sylote en die grootte van die blare beïnvloed die plasing in rye en die afstande tussen hulle. Die volgende universele reël werk: hoe groter die plant, hoe groter is sy voedingsarea.
Eenskema (ry) of tweelyn (band) plantskemas word gebruik. As 'n enkele lyn gebruik word, word die sade of saailinge met tussenposes van ten minste 25 cm in 'n ry geplaas. Daar bly tussen die aangrensende rye 90-100 cm oor. Vir parthenokarpiese basters kan die interval verminder word tot 70-80 cm.
As u die tweelyn-metode gebruik, word "linte" uit twee parallelle rye komkommers gemaak. Die interval tussen plante is 40 cm. Die afstand tussen twee aangrensende "linte" is van 100 tot 140 cm.
Met 'n skuins komkommerreeks word gate op 60-70 cm van mekaar gegrawe, wat die groewe in ooreenstemming met die naam plaas.
Die komkommerbed word effens opgehef deur 'n laag humus van 2-3 cm by te voeg. As u hierdie groeimetode gebruik, kan u saailinge in 'n ruitpatroon plant, met 'n interval van 40 cm tussen plante en 20 cm tussen aangrensende rye.
Om lang lote komkommers vas te bind, word pilare geïnstalleer, traliewerkies daarop getrek. Daar word toue aan vasgemaak, waarlangs die plante opklim - na die ligte en vars lug. Komkommers word versigtig vasgebind om nie brose blare en lote te breek nie.
'N Gerieflike en praktiese groeimetode het onlangs wydverspreid geword. Vate word voorberei om in die herfs te plant: dit is gevul met 'n laag takke, gevalle blare, tuingrond, verrotte kompos.
Daar word gate in die grond gemaak en komkommersaad word in 'n sirkel gesaai - 12 of meer per vat. Of daar word saailinge geplant om die voorkoms van die gewas te bespoedig. 'N Alternatief is om die komkommers in hoë bokse of in sakkies substraat te plaas.
Hierdie metode is nie geskik as die balkon noord wys nie. Die plante het nie genoeg beligting vir blom en vrugte nie. Saai op saailinge in kassette. Hulle word oorgeplant in balkonhouers om blomme te kweek of in ou potte, emmers.
'N Dreineringslaag van fyn uitgebreide klei of skuim word aan die onderkant gegiet. Vul houers met alledaagse groente-onderlaag, beskikbaar by u plaaslike hardewarewinkel of blommewinkel. Saad word in die middel van die houer gesaai, met minstens 15 cm van die mure af. Die afstand tussen die gate is 20 tot 30 cm.
Tuiniers gebruik toenemend rante wat bo die grondvlak styg. 'N Doos word van beskikbare hout gemaak. Aan die onderkant van die vlak "tenk" word die dreinering van die sand gebou. Saagsels en verrotte mis word bo-op gegiet. Die boonste laag is tuingrond gemeng met kompos. Die totale hoogte van so 'n verhoogde bed is 25 tot 35 cm, die breedte is 100 cm.
Dit is die voorkeurplantpatroon vir sterk groeiende basters. Alle bosse is goed belig en steur mekaar nie. Die plantdigtheid in 'n ry kan wissel, afhangende van die lengte van die ry. Die interval is tussen 20 en 40 cm. Laat gapings tussen ten minste 70 cm tussen die rye sodat daar vrye toegang tot elke plant is.
Die tweerigtingskema word ook gereeld binnenshuis gebruik, sowel as die enkelry-een. Die verskille is as volg: die interval tussen plante in een "lyn" is 35-40 cm. Maak 2 rye op 'n afstand van 45-60 cm van mekaar. Op 'n afstand van 80 cm word nog 'n "band" van twee rye geplant.
Die gebruik van hierdie plantskema in 'n kweekhuis is om verskeie redes raadsaam. Die beligting en beluchting van plante word verbeter, wat belangrik is vir die voorkoming van infeksie met swamsiektes. Saailinge word in twee rye in 'n ruitpatroon geplant. Tussen individuele bosse in 'n ry is 'n interval van 35 cm oor, tussen rye - van 40 tot 50 cm.
Dit is 'n maklike manier om komkommers in kweekhuise en buite te verbou. Die kern van die metode is dat sade gesaai word of saailinge geplant word langs die rand van 'n sirkel met 'n deursnee van 1,5-2 m. Die afstand tussen individuele plante is 30 tot 40 cm.
Langs elke bos word 'n pen- of metaalbeugel gehamer. 'N Tou word vasgemaak wat op 'n hoë, hoë steun in die middel van die sirkel vasgemaak is. Dit kan 'n metaal- of plastiekpyp, 'n stewige houtstokkie wees. U kan die garing vir elke plant vervang deur takkies, draad.
Geheime van die groei van peper in die oop veld
Peper is een van die groentegewasse wat baie nuttige vitamiene bevat.
Die kultuur behoort tot die genus Solanaceae. In ons groeitoestande is peper 'n eenjarige plant.
Agrotegniese maatreëls vir peper is 'n bietjie makliker as vir tamaties, aangesien dit nie vasgepen hoef te word nie.
Die plant word gekweek vir 'n verskeidenheid kulinêre doeleindes en meer.
Die kweekproses is 'n baie kreatiewe proses. En u moet hierdie besigheid slegs doen op 'n tyd waarin u in 'n goeie bui is. En met so 'n bui sal u nie net goeie saailinge kry nie, maar ook 'n hoë opbrengs.
In hierdie artikel word u vertel van al die aspekte van gewasverbouing.
Watter kenmerke van die kultuur moet in ag geneem word wanneer peper gekweek word?
Daar is biologiese en morfologiese eienskappe van peper wat u moet ken. Ons sal hieronder oor hulle praat.
Waarna verwys word morfologiese eienskappe:
Die krag en dikte van die plantbos. Afhangend van die variëteit, verskil die hoogte en dikte van die plant.
Blaarvorm en -lengte.
Die grootte van die vrugte en hul ligging aan die bos. Sowel as hul kleur by verskillende rypwordperiodes.
Wortelstelsel van kultuur.
Wat is biologiese kenmerke:
Die temperatuur waarteen die kultuur sal groei, moet in ag geneem word.
Die tweede ding om te weet is die optimale vog wat die peper benodig.
Gewoonlik word peper gekweek sonder om die volgende maatreëls te gebruik: knyp en knyp. Maar daar is uitsonderings, en knyp kan ook die oesopbrengs verhoog.
Dit is nodig om aandag te skenk aan die verligting van die plek met die sonstrale vir die aanplant van 'n gewas.
'N Belangrike faktor is die grond waarop die peper geplant sal word. Die kultuur verdra nie suur gronde nie.
Wat moet die grond vir peper wees?
Die grond vir die plant van rissies moet vrugbaar en vogtig wees.
Al die nuanses van verskillende gronde:
Om die vrugbaarheid van leemgrond te verbeter, word verrotte saagsels (in die hoeveelheid een emmer per vierkante meter), mis (in die hoeveelheid een emmer) of turf (in die hoeveelheid twee emmers) daarby gevoeg.
Om die vrugbaarheid van kleigrond te verbeter, word twee bestanddele daarin ingebring: growwe sand en verrotte saagsels (elkeen het een emmer).
Met die oorheersing van turfgrond word sooi grond en humus bygevoeg (in die hoeveelheid een emmer per vierkante meter).
Vir sanderige grond, turf- of kleigrond word twee emmers humus en een emmer saagsels bygevoeg om hul vrugbaarheid te verbeter.
Om die grond voor te berei vir die plant van peper, word kunsmis daarop toegedien. Vir een vierkante meter moet u byvoeg: een glas houtas-superfosfaat, een eetlepel kaliumsulfaat en een teelepel ureum.
Nadat u al die komponente bygevoeg het die grond moet gegrawe word, terwyl die beddens dertig sentimeter hoog is. Vervolgens word die gelykgemaakte oppervlak van die aarde natgemaak met 'n oplossing van water en mullein (in die hoeveelheid van 'n halwe liter per emmer water) of 'n oplossing van natriumhumaat (teen een eetlepel per emmer water).
Sowat vier liter mortel word per vierkante meter land verbruik. Na die maatreëls is die grond gereed om peper te plant.
Daar is die volgende pepervariëteite: soet en pittig. Soet variëteite sluit in: "Gladiator", "Litsedei", "Victoria", "Ermak", "Zaznayka" en vele ander. Pittige variëteite sluit in: "Chili", "Oekraïens bitter", "Viëtnamese boeket" en ander.
Voorbereiding van pepersaailinge en die nodige sorg daarvoor
Pepersaailinge is baie lief vir organiese kunsmisstowwe. Voeding met sulke kunsmisstowwe kan elke tien dae gedoen word.
Die puntige saailinge hou van blaarvoeding. Kunsmis Kemira Kombi is geskik hiervoor, dit bevat baie mikro-elemente. Met 'n verdunde kunsmisoplossing moet u die blare van die plant van bo en onder bespuit. Hierdie gebeurtenis moet vroegoggend plaasvind voordat die sonstrale verskyn.
Blaarvoeding van die plant moet afgewissel word deur die kultuur nat te maak.
As 'n geel kleur op die blare verskyn, dui dit op 'n tekort aan stikstof.
Ons moenie vergeet nie water die kultuur en sorg dat daar geen versuiping of dreinering van die grond is nie. Skaars water lei tot blaarval en verwelk van plante. En oormatige water lei tot swak prestasie van die wortelstelsel van die plant.
Dit is ook interessant om te lees oor die beste soorte soetrissies.
Hoe om peper korrek te plant, die belangrikste nuanses
Voordat u plant, moet u eers die kultuur verhard. Dit word veertien dae gedoen voordat u die peper in die grond plant. Verharding begin met 'n positiewe temperatuur van 15 grade en laat dit baie stadig sak, maar nie minder nie as + 11 ° C.
Om peper te plant, kan die beste saans gedoen word. Dit is nodig om 'n afstand tussen rye van ongeveer 65 cm en tussen saailinge 40 cm waar te neem, en u kan ook die vierkantige nesmetode (60x60 cm of 70x70 cm) gebruik en twee of drie plante in een gaatjie plant.
Om die plant vry van vloere te hou, is dit nodig om te plant sit penne (gedurende die groeiperiode is dit beter om nie die penne te installeer nie, aangesien u die wortelstelsel van die plant kan benadeel) waarvoor die bos in die toekoms vasgebind sal word.
Na die plant wortel die peper baie stadig, om die lugsirkulasie in die grond te bevorder, moet u die grond rondom die peper saggies losmaak.
Vir rissies is die groeiseisoen gemiddeld net meer as drie maande, dus die voorbereiding van pepersaad begin in Januarie. Die tydsberekening van die aanplant van 'n gewas hang hoofsaaklik af van hoe die plant in die oop veld sal wortel skiet. In warm gebiede word pepersaad geplant tot middel Maart, en vir die middelste baan word daar in Februarie geplant. En hulle word einde Mei in die grond geplant.
Plant skema van peper in die grond
In die derde dekade van Mei of vroeg in Julie word pepersaailinge reeds in die voorbereide beddings geplant.
Die afstand tussen die rye moet ongeveer 60 cm wees en die afstand tussen die saailinge 40 cm.
En u kan ook die vierkantige nesmetode (60x60 cm of 70x70 cm) gebruik en twee of drie plante in een gat plant.
As u verskillende soorte peper plant, moet dit so ver moontlik tussen hulle geplant word, aangesien die gewasse bestuif word.
Wat is kulturele bekommernis?
In die stryd teen allerhande siektes en plae (byvoorbeeld: witvrot, swart been, Colorado-aartappelkewer, verskillende slakke), kan volksmiddels help.
Baie gewasse wat in die omgewing groei, kan ook hul naburige groeiende gewasse versorg en beskerm teen verskillende siektes en plae.
U kan die plant ook elke veertien dae met verskillende oplossings natmaak vir voorkomende doeleindes.
Die versorging van die gewas bestaan ​​daarin om die grond behoorlik te bevochtig, die plant vas te bind, die plant te onkruid en te voer.
Om paprika buite te natmaak, is baie belangrik vir die gewas. Die grond moet konstant klam wees. As die grond droog is, kan die plant nie goed ontwikkel nie. As daar klein atmosferiese aanplantings is, moet die gewas natgemaak word, en as die neerslag konstant is, moet die water heeltemal gestaak word.
Die optimale tyd van die dag vir natmaak is die oggend, as die nag koud was, en as die nag warm was, kan u dag en aand natmaak. In hierdie geval word water nie koud nie, maar warm gebruik.
Swaar grond word in 'n hoeveelheid van 'n halwe liter per bos bevogtig, en ligte grond word natgemaak teen 'n hoeveelheid per liter per bos. Gieter word die beste aan die een kant en aan die ander kant aan die ander kant in losgemaakte grond gedoen. Hierdie metode van natmaak laat nie 'n digte bas rondom die plant vorm nie.
Topversiering kulture word in drie fases uitgevoer:
Die eerste fase word uitgevoer na 15 dae nadat die kultuur in die grond geplant is. Om dit te doen, berei 'n oplossing van twee eetlepels karbamied en superfosfaat voor en verdun dit alles met tien liter water. En dan word 'n liter van so 'n oplossing onder elke kultuur gegiet.
Die tweede fase van voeding word gedurende die blomperiode van die gewas uitgevoer. Neem hiervoor 'n teelepel karbamied, kaliumsulfaat en twee eetlepels superfosfaat en verdun met 10 liter water. Giet met dieselfde hoeveelheid as in die eerste geval.
Die derde fase word uitgevoer gedurende die periode dat die eerste vrugte verskyn. Neem hiervoor die volgende komponente: twee teelepels kaliumsout en twee teelepels superfosfaat en verdun met 10 liter water. Gieter, soos in daardie twee fases.
Die losmaak van die grond onder die gewas moet met die grootste sorg gedoen word. Die wortels van die gewas is baie naby aan die oppervlak, dus moet die diepte van die losmaak gemonitor word.