Baie keer sien ons nie veel van die koms van hierdie koninkryk met ons menslike oë nie, en dan wil-wil ons begin wanhopig raak. Ek het in die eerste preek in hierdie reeks verwys na Helmut Thielicke wat tydens die 2de Wêreldoorlog ‘n ook preekreeks oor die Onse Vader gelewer het. Hy het meer as een keer gepreek terwyl die bomme val. Hy skryf dat mense juis in tye soos daardie die koms van die koninkryk van God baie helderder kon sien as in die tye toe alles met hulle goed gegaan het, want in daardie moeilike tye het hulle baie duidelik besef hoe volkome hulle van God afhanklik was. Hulle het besef dat God se koninkryk juis kom tussen die ruïnes en bomme deur. Hy skryf:
Die grootste geheimenisse van God speel hulle altyd in die diepte af... God bou sy koninkryk in die verborgenheid. Dis soos by die oprigting van ‘n brug wat onder baie steiers en plate gebou word. ‘n Verbyganger kan van die bouwerk nie veel sien nie. Mens hoor net die duisende hamerslae. Maar op ‘n dag word die steiers en plate weggeneem en die bouwerk staan daar voor ons verwonderde en beskaamde o?. So is dit met die koninkryk van God: God was nie ledig in daardie tye toe ons tevergeefs na tekens van sy spore en sy werk gesoek het nie...
God was nie ledig nie, Hy is en was aan die werk en eendag, eendag sal ons die volle glorie van sy werk kan sien en waardeer ... eendag, wanneer sy koninkryk in sy volle heerlikheid kom!
El sluit af: Ou Lodewyk XV het daar in die St Medard begraafplaas met sy ou kennisgewinkie probeer wys hoe belangrik hy kwansuis sou wees. Miskien moet ons ook elkeen ‘n kennisgewing van ons eie opsit, ‘n kennisgewing wat lui: God doen hier wonders, want Sy koninkryk het gekom; Sy koninkryk het gekom, kom elke dag en sal nog kom. Ek is deel daarvan - Hy doen dit vir my; Hy doen dit ook deur my. Op las van die Koning van die Konings!