Geskryf deur Criena Fitzgerald
Ons is daaraan herinner dat ons nie moet omhels of soen nie, veral onder groot gesinsgroepe. Maar om die publiek te waarsku oor die potensiaal om te soen om aansteeklike siektes te versprei, is nie nuut nie. Dit was 'n kenmerk van pandemies in die verlede, waaronder die plaag van tuberkulose (of TB) in Australië 'n eeu gelede.
In die eerste helfte van die 20ste eeu is mense met TB aangeraai om op te hou soen om hul vriende en familie te beskerm teen die gevreesde siekte.
In 1905 het afgevaardigdes op 'n internasionale kongres oor tuberkulose in Parys deelgeneem beskryf soen as "gevaarlik, nadelig en verantwoordelik vir ontelbare siektes".
Volgens die literatuur wat destyds versprei is, is TB almal se sake en is dit duidelik gekoppel aan 'n openbare gesondheidskwessie. skrywer met dien verstande
'N Minderheid van té entoesiastiese dokters vir openbare gesondheid het voorgestel dat soen heeltemal verbied word.
In Wes-Australië in 1948 'n artikel in die pamflet van die Tuberculosis Association gewaarsku "Soen kan gevaarlik wees: dokters en getroude mans is dit eens."
Een van die min wapens teen TB was voorheen liggaamlike selfbeheersing die antibiotika streptomisien en ander dwelms het wyd beskikbaar geword na die einde van die tweede wêreldoorlog en in die vyftigerjare.
Ander maatreëls, waarmee ons vandag vertroud is, het sanitasie en sosiale verwydering ingesluit.
Wette en verordeninge wat spoeg in die openbaar verbied, is ingestel. Tollenaars moes spitjies vir klante voorsien om die verspreiding van die siekte te voorkom. En mense met TB moes in 'n potjie wat hulle saamgedra het, spoeg of 'n sneesdoek (bekend as Japannese papier) wat hulle na elke gebruik verbrand het.
"Verbruikers" (mense met TB) is aangeraai om hul mond te bedek wanneer hulle hoes of nies en om nie naby ander mense se gesigte te praat nie.
Hulle is gewaarsku om alkohol te drink, want selfs 'n ligte drankverslawing kan hulle sorgeloos maak in hul gedrag en 'n gevaar vir vriende en familie.
Die boodskap was duidelik. TB was 'n siekte van die individu en enige roekelose of onbehoorlike gedrag kan ander besmet.
Ekstra huislikheid is aangemoedig. Bestrooi gereeld met 'n klam lap om die oppervlaktes skoon en veilig te hou. Huisvrouens is opdrag gegee om die vloer met nat teeblare te demp om te voorkom dat besmette stof die lug besoedel en familielede in gevaar stel.
'N Besmette persoon het afsonderlike borde, koppies en toebehore gebruik wat gekook is om dit te steriliseer.
Hulle het hul van hul gesin geskei en buite in 'n luukse skuiling of op die stoep geslaap of uitgeslaap.
As iemand aan die siekte dood is, het openbare gesondheidsamptenare hul klere en beddegoed verbrand. Hulle boeke was moontlike bronne van besoedeling en moes in sonlig uitgesaai word om die oorblywende kieme dood te maak.
Hierdie video van 1950 van die gesondheidsdepartement beveel mense aan om TB-simptome op te stel, te gaan toets en persoonlike higiëne te beoefen (Biblioteke Tasmanië).
Kontakopsporing en massetoetsing
Openbare gesondheidsamptenare het kontakopsporing gedoen om mense wat aan TB blootgestel is of blootgestel is, te identifiseer.
Mense het 'n sputum (spit) monster gegee wat dan vir ontleding gestuur is. Hulle is gewaarsku om hulself te isoleer totdat die uitslae bekend is.
Met 'n borskas-röntgenfoto verpligtend geword vir alle Wes-Australiërs van 14 jaar en ouer vanaf 1950. Die bevolking is röntgenfoto's geneem by spesiale klinieke wat in elke stad opgerig is, of met mobiele röntgenbusse wat na elke landstad gaan. Ander state het verskillende beleide gehad. Teen die vroeë 1960's was x-strale verpligtend in Australië.
Slegs diegene wat hul röntgenfoto's gehad het en aan die gesondheidsvereistes voldoen, word as veilig beskou. As hulle nie daaraan voldoen nie, word hulle 'n bedreiging vir openbare gesondheid en 'n gevaar vir die samelewing genoem.
Enigiemand wat weier om röntgenfoto's te neem, kan na die tronk gestuur word, waar hulle röntgenfoto's geneem het.
X-strale in die buiteland, deel van massasifting vir TB. Alan King, skrywer met dien verstande
Afsondering het siekes gehuisves, dikwels jare
As mense nie tuis was om te herstel nie, is hulle na spesiaal geboude isolasiehospitale, bekend as sanatoria, gestuur om met rus en vars lug behandel te word. Sanatoria is as 'n laaste uitweg beskou omdat daar tot 1947 en met die koms van antibiotika geen genesing vir die siekte was nie.
In Wes - Australië vanaf 1904 het mense na die Coolgardie Sanatorium en van 1914 tot Wooroloo Sanatorium, waar hulle in die buitelug geslaap het om infeksie te versprei.
Opsluiting in die sanatorium kan jare of selfs 'n leeftyd duur. Pasiënte kon nie naby kontak met besoekers hê of hul kinders sien nie, behalwe op 'n afstand. Hulle opsluiting was bedoel om die publiek teen besmetting te beskerm.
Spesiale isolasiehospitale of sanatoriums is gebou om mense met TB te huisves en die breë gemeenskap teen infeksie te beskerm. skrywer met dien verstande
In die 1950's is spesiale borshospitale in stede gebou wat 'n meer moderne benadering tot die siekte bied, hoewel sanatoriums oop bly. Pasiënte kon steeds meer as 'n jaar in die hospitaal deurbring, selfs nadat 'n geneesmiddel beskikbaar was.
In 1958, toe die TB-pandemie afgeneem en uitgeroei is, het borshospitale pasiënte met ander siektes begin behandel.
Wat kan ons leer?
COVID-19 en tuberkulose word albei as openbare vyande bestempel, wat die struktuur van die samelewing verwoes en lewens vernietig. Maar in teenstelling met COVID-19, word TB veroorsaak deur 'n bakterie, kan dit met antibiotika behandel word, en ons het 'n entstof daarteen.
Tog die Wêreldgesondheidsorganisasie berig 1.5 miljoen mense wêreldwyd is in 2018 aan TB dood.
Totdat ons 'n entstof of behandeling vir COVID-19 het, is sosiale afstand, goeie handhigiëne, kontakopsporing, toetsing en selfisolasie een van die belangrikste wapens tydens hierdie jongste pandemie. En ja, soen kan nog steeds gevaarlik wees.
Criena Fitzgerald, ere-navorsingsgenoot, Fakulteit Lettere en Sake, Regte en Opvoedkunde, Universiteit van Wes-Australië
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Stop onderdruk jou emosies: Kry daardie emosies in Motion