Regskwessies by jaghonde - teenwoordig Lees Meer
Hoof teenwoordig Regskwessies by jaghonde
Regskwessies by jaghonde
Sou hierdie diere in 'n ontleding van die regskwessies by jaghonde onder die voorskrifte gedek word, aangesien die amputasie van die stert funksioneel en nie esteties sou wees nie??
Oor etlike eeue, talle honderasse is geskep en gestandaardiseer om optimaal te presteer tydens jag. Deur selektiewe teling het telers die morfologie en instinkte van jaghonde aangepas om beter resultate op hul jagdae te behaal.
Die tye het egter verander, en die manier om diere te sien en te verstaan, het gelukkig ook gebeur. Tans, Europese wetgewing, en ook Spaanse wetgewing, het die stryd teen dieremishandeling versterk, met strenger strawwe vir oortreders.
Baie praktyke wat vroeër as normaal by jaghonde verstaan ​​is, word vandag bevraagteken en selfs verbied. As ons daaroor nadink, sal ons aspekte hieronder sien oor die regskwessies rakende jaghonde in Spanje.
Spanje bekragtig die verbod op estetiese verminking by geselskapshonde
Alhoewel dit 'n paar jaar geneem het, het Spanje die Europese Konvensie vir die beskerming van geselskapsdiere, wat in 1987 gestig is, bekragtig. Hiermee was dit die 18de Europese land wat by die inisiatief aangesluit het wat onder meer verbied estetiese verminking by geselshonde, soos oor- en stertdok.
Voorheen het die verordeninge wat deur elke outonome gemeenskap uitgereik is, geseëvier aangaande hierdie kwessie. Estetiese verminking was dus slegs verbied in sewe Spaanse gemeenskappe: Katalonië, Aragon, Andalusië, Madrid, Valencia, Murcia en Navarra.
Met die nakoming van die ooreenkoms, Spanje stem ook saam met die regulasie oor die gebruik van diere in ontspanningsaktiwiteite, wat sportjag insluit.
Volgens die nuwe bepaling, honde kan slegs gebruik word in aktiwiteite wat geen lyding veronderstel nie of stel u gesondheid in gevaar.
Boonop ook die Europese Konvensie vir die beskerming van geselskapsdiere verplig die Spaanse regering om konkrete maatreëls te tref om straatbevolking te bekamp.
Stertdok by jaghonde: estetiese verminking of funksionele aanpassing?
Histories, honderasse wat vir jag opgelei is, se stert is as 'n funksionele aanpassing vasgemaak. Dit wil sê, die hond se stert is geknip sodat hy 'n beter prestasie kan registreer in die aktiwiteit waarvoor hy opgelei word.
Die praktyk was so algemeen dat selfs metgeselhonde het hul sterte vasgemaak omdat hulle aan 'n ras behoort wat tipies vir jag gebruik word, alhoewel hulle nooit aan hierdie aktiwiteit sou deelneem nie. Trouens, baie jare gelede was dit feitlik onmoontlik om 'n hond wat aan hierdie rasse behoort, met sy oorspronklike stert te vind.
Na die toetreding van Spanje tot die Konvensie vir die beskerming van geselskapsdiere, het die kwessie baie omstrede geraak. Aan die een kant, die verbod om die ore en stert om estetiese redes te sny, is duidelik, sowel as die gebruik van diere in gevaarlike aktiwiteite.
Een probleem, verskillende perspektiewe
Volgens dierekundiges, jaghonde is steeds troeteldiere, met die verskil dat hulle deur die besluit van hul eienaars vir hierdie aktiwiteit opgelei word.
Daar word ook gesê dat dit maak geen sin om die regte van honde volgens hul ras te onderskei nie of hulle aan die wense van hul eienaars onderwerp. Boonop bevestig hierdie argumente dat die amputasie van 'n deel van die liggaam van 'n dier altyd as onnodig beskou moet word, met die uitsondering dat dit deur die veearts aanbeveel word.
Van hulle kant, verskeie internasionale samelewings sluit steeds stertdok in as deel van die standaard vir jaghonderasse. Baie het egter reeds hul perspektief bygewerk deur hierdie praktyk as 'n onnodige estetiese verminking te verstaan.
Maar, te midde van soveel kontroversies, Wat sê jagters?
In die praktyk, Jaghondjagters en telers verenig hulle teen wettige verbod en hulle vra die administrasie om die individuele regte van jagliefhebbers en professionele persone te waarborg.
Logies, die verbod het nie goed gegaan by jagters en telers van jaghonde nie; hierdie professionele persone voel benadeel deur wat hulle as 'n 'diereradikalisering' beskou. Volgens hul verteenwoordigers sou dit onverantwoordelik wees om 'n goed opgeleide jaghond en 'n aangenome huishond vir maatskappydoeleindes gelyk te stel.
Wat meer is, wys daarop dat die huidige wette in Spanje oor dieremishandeling en verwaarlosing onduidelik is en word nie deur kundiges in honde -etologie en gedrag geskryf nie. Daarom versoek hulle dat die staat ingryp om die huidige verbod uit te klaar en perke te stel.