Manuka, of Leptospermum - koningin van die buis * Oor plante
Manuka, of Leptospermum - koningin van die buis
Luukse plant inheems aan Australië leptospermum meteloïde (of paniekbevange) is wêreldwyd beter bekend as Manuka. Van hierdie geharde en kragtige plant word unieke heuning en essensiële olie onttrek, wat deur antibakteriese eienskappe gelykgestel word aan 'n teeboom. Maar leptospermum is die moeite werd om aandag te gee nie net as gevolg van die genesende eienskappe daarvan. Van al die Australiese eksotika wat algemeen voorkom in dekoratiewe bloei, is dit Manuka wat beweer dat dit die belangrikste blomkultuur is. Bome met ongewone blare tydens blom word bedek met mediumgrootte, maar baie mooi blomme met 'n donker "oog". En vir al sy uiterlike en opvallende voorkoms is Manuka heeltemal veeleisend om te vertrek. Dit is genoeg om 'n koue oorwintering te bied - en hierdie plant sal die belangrikste ster word in die versameling van groot gewasse.
Groot maar elegante manuka
Voorwaardes vir die groei van manuka
Manuka siektes en plae
Leptospermum (Leptospermum) - een van die mooiste buisplante in die moderne verskeidenheid. Die geslag fyn saad, leptospermum of manuka behoort tot die mirt familie. Hierdie is 'n baie groot geslag met struike en bome wat perfek by die geslote grondkultuur aanpas. En hoewel hulle in die suidelike lande as 'n tuinplant gekweek kan word, versprei manukas oor die hele wêreld hoofsaaklik as binnenshuise en eksotiese bad.
Die lemmetjiebesem (paniculata) is die algemeenste onder die soorte manuka in bloeiwyse.Leptospermum scoparium) 'N Groot, tot 2 m hoë immergroen boom word slegs baie jare na aankoop gevorm. Te koop word manukas verteenwoordig deur meer as beskeie, kompakte bosse in klein potte.
Leptospermum groei nie vinnig nie, maar "hardkoppig." Die prag, digtheid van die kroon - die waardigheid van die ou leptospermum, maar hul afmetings is baie indrukwekkender. 'N Kenmerkende kenmerk van die struik is 'n ietwat afgeplatte kroonvorm: in die breedte is hierdie plant baie groter as in die hoogte.
Volgens die skoonheid van die kroon kan leptospermum met enige mirteplant meeding. Kragtige, meestal reguit of effens gebuig lote skep 'n aantreklike grafiese kroon. Die blare is klein, donkergroen, met 'n puntig-langwerpige vorm. Hulle sal nie langer as 1 cm oorskry nie, en bevat baie eteriese olies waarvan die aroma goed gevoel kan word as daar tussen die vingers gevryf word.
Blomme in deursnee bereik ook net 1 cm, maar hulle is baie mooi. Enkel, sierlik, met pragtige donker kolle aan die voet van die kroonblare, met die klem op die middel van die meeldrade, hulle lyk beide oorspronklik en verrassend pakkend. En die 'oë' voeg net genade by.
Bloeiende leptosperm dek 3-4 maande. Dit begin aan die begin van die lente en duur tot Junie. Selfs tydens blom, pas manuka goed aan. Tydens blomtyd kan dit onder die oop lug gedra word, waardeur u die skoonheid van 'n plant in die binneland 'n maand of twee kan geniet, en u tuin of voortuin dan met luukse manuka kan versier.
Hierdie manuka word gekenmerk deur 'n redelik verteenwoordigende variëteitspalet. Klassieke rooibloemige manukas word net so gereeld soos pienkblomvorms aangetref, en die belangrikste nuwighede van die afgelope jare word gefynkam deur fyn wit blomme. Hul blomme is versier met pienk vlekke en vlekke en 'n pakkende swart donker oog. Benewens die klassieke vorme, is daar leptosperm van die borrie, waarvan die blom nog indrukwekkender lyk. Veral goeie variëteite:
'Rode Glory' met pragtige bruinerige blare en helder pienk-rooi blomme;
'Album Flore Pleno' - 'n bont variëteit met sneeuwit blomme en donker blare;
'Decumbens' - 'n ligte pienk, baie delikate variëteit;
'Ruby Glow' - helderrooi, met 'n robynkleurige variëteit;
'Nanum Gaiety Girt' is 'n dwergvariëteit met pienk blomme.
Benewens fyn saad, wat te koop is, kan u te koop vind:
leptospermum tiemie (leptospermum thymifolia) - 'n miniatuur, kompakte voorkoms met fyn blare, ruik na suurlemoen en sneeuwit blom. Nou gekombineer met die spesie Dun saailinge (Leptospermum) mirt (Leptospermum myrsinoides);
leptospermum kruip (leptospermum gregarium) - ook meer kompak, gekweek in die suide as 'n grondbedekking spesie; kom selde in potte voor, maar skep baie mooi kussings van rooierige lote en donker blare (blomme is ook wit geverf).
Leptospermum is 'n plant wat om een ​​enkele rede nie so eenvoudig gekweek kan word nie. Manukas het 'n koel, indien nie koue oorwintering nodig, en daarsonder is sukses onmoontlik. Maar in alle ander opsigte sal hierdie kultuur aangenaam verras.
Eksotiese voorkoms doen nie afbreuk aan stamina nie. Per slot van rekening behoort leptosperme met reg tot die hittebestande, goed aanpasbare binnenshuise plante. Natuurlik sal hulle stelselmatig versorg moet word, maar hierdie Australiese skoonhede het geen spesiale vereistes nie.
Fyn saailigte beligting
Leptosperm - plante is buitengewoon fotofiel. Vir hulle is dit net die omstandighede waaronder die leptospermum letterlik in die son gaan bad. Sterk, digte klein blare ly nie eens aan die middagstrale nie. Anders as baie kaders, sal Manuka selfs 'n sonarea in die tuin inneem, en nie net in die kamers nie. Maar nie gedurende die blomperiode nie, wanneer manuka meer sensitief is vir hitte en diffuse lig verkies.
Dit is beter om plekke te kies met 'n oostelike, westelike of gedeeltelik suidelike ligging, sonnig of so lig as moontlik. Helder beligting is veral belangrik gedurende die oorwinteringsperiode wanneer die plant in koel toestande verkeer: op hierdie tydstip is skadu vir leptosperm onaanvaarbaar.
Temperatuurstoestande vir manuka
Dit is baie maklik om die temperatuurregime vir hierdie raam-eksot te kies. In die warm seisoen, veral as die leptospermum na die tuin of terras, na die balkon of na die voortuin geneem word, sal hierdie eksotiese lugtemperatuur selfs warm wees.
Die gewone kamerreeks of temperature bo 25 grade is ewe goed vir manuka. En die enigste ding wat deur die hitte beïnvloed word, is die frekwensie van natmaak. Gedurende die blomperiode word die beste hitte vermy deur die boonste temperatuurbalk tot 24-26 grade te beperk.
Maar die winterregime van onderhoud vereis 'n heel ander benadering. Manuka kan slegs onder 'n koue winter gekweek word, en hierdie omstandigheid is die moeilikste oomblik om 'n plant te laat groei.
Leptosperm van einde Oktober tot begin November en tot einde Februarie moet binne die temperatuurbereik van 3 tot 8 grade Celsius gehou word. Die maksimum afwyking van hierdie temperatuur is van 8 tot 12 grade. U moet dit nie later nie as aan die begin van Maart na kamerhuise verskuif.
Die belangrikste talent van leptosperm is die vermoë om in die warm seisoen buite te groei. Hierdie plant is nie gehard nie, maar koudbestand. Dit kan onder die oop lug gehaal word sonder om op die somer te wag, al vanaf middel Mei. En leptosperm word eers teruggebring nadat die eerste ryp vandaan kom, waarvan die plant nie ly nie. Dit is in die vars lug wat leptospermum die mooiste blom. Daarom word hulle nie net as binnenshuise gewasse nie, maar ook as eksotika in die tuinraam beskou.
Gieterperma moet gereeld natgemaak word en slegs uitgevoer word met die oog op die droging van die substraat in potte. Hierdie plant hou nie van die volledige droog van 'n erd koma nie, maar het ook nie verhoogde humiditeit nodig nie. Manuka kan sterf selfs na 'n enkele droogte - die plant gooi onmiddellik die blare weg en word op 'n jong ouderdom nie meer herstel nie.
Die droging van die grond moet ook nie in die winter toegelaat word nie (ten spyte van die feit dat die water so yl moontlik gedoen moet word), en in die warm seisoen is dit nodig om 'n stabiele gemiddelde humiditeit te handhaaf. Tussen die prosedures moet die boonste laag van die substraat droog word. Hoe hoër die temperatuur, hoe meer moet u natmaak. Die winterregime om hierdie plant nat te maak, moet yl wees, die grond moet effens klam gehou word.
Let op die kwaliteit van die water. Leptospermum word die beste met reënwater natgemaak (veral as hulle die somer in die tuin deurbring). Maar enige ander sagte water, gekook of gefiltreer, by dieselfde temperatuur as die eksterne omgewing vir manuka is geskik.
Oor die algemeen verdra die fyn saailing droë lug. Maar as u dit in die lente en somer kan bekostig om groot humiditeit te bied, sal die blomplante net mooier word.
Manuka, wat gronde met 'n verhoogde suurgehalte verkies, hoef nie net die voedingsstowwe in die grond voortdurend aan te vul nie, maar ook om optimale grondeienskappe te handhaaf. Hiervoor gebruik plante slegs suur kunsmisstowwe, verkieslik uit 'n aantal voorbereidings vir blomplante (kunsmisstowwe vir rododendrone of 'n mengsel vir bonsai is perfek).
Gedurende die periode waarin die leptospermum in die koue regime oorwinter, word voeding nie ingestel nie. Gedurende die periode van aktiewe groei (warm fase) word manuka nie so gereeld bevrug nie, maar gereeld - elke 2-3 weke met 'n volledige dosis kunsmisstowwe wat deur vervaardigers aanbeveel word.
Manuka is geneig tot oorgroei. Dit verhoog sowel volume as hoogte konstant, lote kan gedurende die somer in die vars lug uitgetrek word. Om die plant die gewone digtheid van die kroon en die skoonheid van die vorm te handhaaf, is dit beter om op die regte tyd te snoei. Spandeer dit onmiddellik na blom, mits die manuka daarin geslaag het om voor einde Junie te blom.
Van Julie tot Maart is snoei verbode vir baie variëteits leptospermums, maar hierdie inligting word die beste uitgeklaar by aankoop. As u snoei, is dit die beste om te konsentreer op die verkorte langwerpige lote en 'n kroon te vorm. Indien nodig, kan dit in die lente geknyp word voordat dit uitplant.
Hierdie plant sal ook in die lente sanitêre "skoonmaak" nodig hê. Hiervoor word die leptospermum, nadat hy in die vroeë lente van die koue na die hitte oorgedra is, aan 'n streng ondersoek onderwerp. Moet nie op die plant beskadig, droog bly, binne-in die kroon groei of vervorm word nie en die versiering van die planttakke bederf.
Leptospermum is geskik vir die vorming van bolle en die vorming van bonsai (dit blaf ongelooflik mooi, en klein blare en digte kroon maak dit moontlik om elegante bome te kry).
Oorplanting en substraat vir manuka
Na voltooiing van blomtyd word leptosperm jaarliks ​​oorgeplant. Tydens die oorplanting moet veral aandag geskenk word aan die behoud van die wortelmassa en die vorige penetrasiepeil: 'n Dieper of hoër landing kan Manuka benadeel. As u 'n leptosperm uitplant, word die volume van die potte noodwendig met 3-4 cm verhoog in vergelyking met die vorige kapasiteit.
Die substraat vir hierdie plant moet suur wees. Maar dit is net so belangrik om nog een parameter te verifieer - waterdringing. Die los tekstuur, die afwesigheid van die risiko van stagnasie van vog, verseker welige blom en die gesondheid van leptosperm. Benewens goeie dreinering, is dit die moeite werd om te let op die voedingswaarde, ligte tekstuur en die byvoeging van sand. Die leptospermum word meestal geplant in 'n grondmengsel wat uit sopgrond en turf bestaan ​​met die helfte van die hoeveelheid sand en humus. Vir hierdie plant kan u spesiale mengsels vir rododendrone gebruik.
Leptospermkulture is baie aanhoudend. Met stagnasie en oorloop van water kan hulle ly aan wortelvrot, en in die kalkhoudende substraat - van chlorose. U kan die eerste slegs met 'n noodoorplanting beveg, maar dit is beter om chlorose te hanteer met die gebruik van ysterchelate of ander versuringstowwe.
Leptospermum word hoofsaaklik deur apikale blomblare voortgeplant. Manuka-houtagtige, nie dig vertakte lote nie, is goed gewortel as hulle van die einde van blom tot middel Augustus gesny word. Om te sny, moet steggies met 'n grootte van 5-6 cm geneem word.
Worteling word onder 'n kap, met ventilasie twee keer per dag, in 'n suur substraat uitgevoer. Gewoonlik duur die opkoms van wortels 'n bietjie langer as een maand, mits die grondvog stabiel gemiddeld is. Binne 'n jaar nadat hulle gewortel is, moet jong plante slegs in kamerkultuur gekweek word.
Selfs in streke met harde winters, het manuka tyd om saad te vorm en kan dit gebruik word om nuwe plante te produseer. Dit is waar, dit is nie so eenvoudig nie: sade wat te klein en stowwerig is, is moeilik om te versamel en te verwerk.
Saai word oppervlakkig onder die glas uitgevoer en probeer om akkuraat en vinnig te werk sodat die sade nie tyd het om van die oppervlak van die substraat af weg te vlieg nie. Maar die grootste probleem is die versameling van sade, wat selde uitgevoer word voordat dit gemors word.