In 1949 het die Koringraad 'n groenhuis opgerig en 'n aangrensende laboratorium by die Welgevallen Eksperimentstasie waarna hy vernoem is. In 1963 het die SA Akademie vir Wetenskap en Kuns hom met die Havenga -prys bekroon in erkenning van sy bydrae tot die wetenskap . In 1982 het die Senaat van die Universiteit van Stellenbosch die Landbougebou na hom vernoem. Op grond van sy voorkoms en historiese feit , is hy beskou as die aartsvader van die wetenskap en kuns van Planteteelt in Suid-Afrika. Tydens sy ampstermyn het hy 4 DSc en 29 MSc - grade deurgesien.
Professor Neethling het in 1949 afgetree en is opgevolg deur een van sy studente Prof FX Laubscher . Na sy aftrede het hy sy stokperdjies uitgeleef , wat sy liefde vir bofbal ingesluit het, waar hy die vise - president van die Westelike Provinsie Baseball Unie was, asook tyd spandeer aan die teel van wedvlugduiwe en roseteling.
Na sy aanstelling as die voorsitter van genetika aan die Universiteit van Stellenbosch, het hy voortgegaaan met sy belagstelling in koring. 'n Hele reeks van koring kultivars is vrygestel waarvan die belangrikste Flameks is, 'n koring met uitsonderlike eienskappe vir gebak. Met sy vele kontakte in die koring- en mielienywerhede het hy as hoof van verskeie afvaardigings oorsee opgetree op soek na nuwe kiemplasma, asook om deurgangs opgedateerde ingligting te ontvang oor die huidige ontdekkings in die verskillende velde van genetika. Die beste voorbeeld van sy veelsydigheid kan waarskynlik voorgestel word deur 'n versoek wat aan hom gerig is om 'n studie van skapeteling in Australië uit te voer , na sy besoek het dit gelei tot die stigting van die skape prestasie toetssentrum op Middelberg , Kaapstad .
In die tyd wat hy by die Departement was is die kurrikulu oom uitgebrei deur 'n toevoeging van 'n gevorderde kursus in teling (Dr JS Allan ), Sitologie (Prof R dev Pienaar ) , Biometrie (Prof IMR van Aarde , Dr J Randall ) en Kwantitatiewe Genetika (Prof JM Stevens en JH Louw ) . Laubscher het uitgeblink as 'n onderwyser van buitengewone kaliber en 'n saggeaarde persoon. Hy was invloedryk as 'n alombekende genetikus, plant- en mieliesteler en onderwyser. Sy sukses as 'n onderwyser en ware wetenskaplike kan die beste beoordeel word deur die feit dat 50 studente hul Meestersgrade tydens sy ampstermyn en nege studente PhD – grade ontvang het. Sy noukeurige aandag aan basiese beginsels en die assessering, interpretasie en toepassing van planteteelt prosedures, is bekend vir sy oudstudente en sonder twyfel nie word di took in hulle eie prestasies weerspieël..
'n Skenking van die Anglo American Corporation in 1986 het die stigting van 'n laboratorium vir biotegnologiese navorsing in die Departement van Genetika, as deel van die Instituut vir Biotegnologie van die Fakulteit van Landbou, moontlik gemaak. Die fondse bekom deur die nalatenskap van prof JH Neethling het dit moontlik gemaak om 'n pos te skep vir 'n hoof navorser van die Instituut vir Biotegnologie. Die eerste bekleër van hierdie posisie was dr GF Marais.
Andries Edmund Retief het sy loopbaan in 1966 as 'n dosent by die Glen Landboukollege in Bloemfontein begin. Hy het in 1968 by die Kaapse Provinsiale Administrasie aangesluit as 'n navorser by die Mediese Fakulteit by die Tygerberg Hospitaal, Bellville . Hy is in 1983 aangestel as Eredirekteur van 'n navorsingseenheid aan die Mediese Navorsingsraad, en in 1988 is sy direkteurskap verleng vir 'n verdere vyf jaar. Hy is bevorder tot die voorsitter van Menslike Genetika aan die Universiteit van Stellenbosch by die Tygerbergkampus in 1989, daarna het Professor en Hoof van die Departement Genetika in 1991 geword.
Retief was betrokke by die inisialisering van menslike molekulêre genetika as 'n diagnostiese instrument vir ondersoek in Suid-Afrika. Hy was beskou as 'n dinamiese persoon en 'n leier in sy gebied . As gevolg hiervan het hy wyd gereis, en Suid-Afrika verteenwoordig op 28 internasionale en 60 plaaslike vergaderings . Die klem op molekulêre genetika is verhoog tydens sy ampstermyn , waartydens die Universiteit begin het met 'n groot laboratorium uitbreidingsprogram , met die aanstelling van beide menslike molekulêre bioloog (Prof L Warnich ) sowel as plant molekulêre bioloog (Prof GF Marais). Dit het sodoende gelei tot die verhoging van die strekking van molekulêre navorsing by Stellenbosch. Dit was di eerste byvoeging van mensgenetika by die kurrikulum van die Departement van Genetika, wat gevolglik glei het tot 'n dramatiese toename in studentegetalle.
Daarna het hy met die graan tegnologie laboratorium by die LNR - Kleingraaninstituut ( LNR -KGI ) begin. Hy het 'n volle funsionele reologie laboratorium toegerus en ontwikkel vir broodkoringgehalte navorsing, asook die personeel opgelei in alle aspekte van die reologie. Die laboratorium was slegs die tweede van sy soort in Suid-Afrika. As gevolg van die gesondheidsbeperkinge van sy vrou en kinders , het die gesin na Stellenbosch in 1982 verhuis, waar hy by die ARC - SGI Sub - sentrum se personeel aangesluit het, by Elsenburg Landboukollege .