Ongetroude kind - tekens, redes, wat om te doen - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
'N Mishandelde kind is 'n kind wie se gedrag nie ooreenstem met die norme van etikette en interaksie wat in die samelewing aanvaar word nie. Gekenmerk deur gereelde tantrums, protes, toorn, weiering, onstabiliteit van emosionele toestande, ignoreer die behoeftes van ander, sowel as die onvermoë om produktiewe kontak te bewerkstellig, beide met eweknieë en volwassenes. 'N Slegte kind, deur sy optrede, kan ouers in verleentheid bring, vir wie die begeerte om aan die standaard vereistes te voldoen, redelik beduidend is. Baie mense dink oor wat om te doen as die kind swak is, maar min kan kyk na die rede vir hierdie gedrag en hul eie optrede en verhoudings wat dit veroorsaak.
Gebrek aan maniere, as 'n oortreding van sosiale norme, is dikwels 'n teken van 'n persoonlike krisis, 'n moeilike oorgangsperiode of 'n moeilike situasie in 'n persoon se lewe. Dit is 'n soort rebellie waarmee die kind die aandag van die wêreld probeer aantrek. Dit beteken dat alles nie in orde is nie. Die ergste ding wat volwassenes kan doen in hierdie situasie is om die kind te dwing om die vereistes met geweld te vervul. Optimaal, wanneer 'n kind onbeskof blyk te wees, vind die oorsaak daarvan uit. Veral dikwels op 'n vroeë ouderdom van tot drie jaar, vererger die opvoeding en gedrag van kinders wanneer moegheid plaasvind of in 'n nuwe situasie is. Nadat u die hele dag sonder slaap deurgebring het, kan die baba die bord met aandete oorskakel en die rede is dat die kind nie die aand sal bederf nie.
Die gebrek aan ondervinding beperk die vermoë van kinders om reaksies te kies, en as hulle in die kleuterskool enige begeertes of ongerief met huil en huil aandui, is dit nou nodig om ander situasies te reël om aandag te trek. Die taak van 'n volwassene is om die kind te help hanteer wat werklik ontevredenheid veroorsaak en maniere vind om dit voldoende aan te spreek.
In adolessensie leef 'n persoon die mees ernstige persoonlike krisis. Daar is 'n aktivering van verskeie komplekse, 'n afname in selfbeeld, 'n verandering van riglyne. In hierdie situasie kan verhoudings met mense wat jy ken en in die huis betree, verander. Dikwels is adolessente onbeskof en geïsoleer, hulle kan deur familie verlaat wat hulle 'n paar jaar gelede aanbid het. Dit is nutteloos om die alarm te klink en na spuite deur die woonstel te soek. In die meeste gevalle verberg hierdie hardheid onsekerheid en skaamte.
Wanneer slegte maniere veroorsaak word deur ouderdomsverwante krisisse en persoonlike onvolwassenheid om hul eie reaksies te verstaan, kan ouers 'n uitsluitlike ondersteunende rol speel, geduldigheid opdoen. U kan kinders help om hul gevoelens te verstaan ​​en te wys wat gedoen moet word in 'n bepaalde situasie en hoekom.
Tekens van 'n slegte kind
Wanneer kinders deur die ouers self ongemaklik en bederf word, word dit getoon deur grille en 'n onstabiele psige. Daarbenewens sal sulke manifestasies elke keer individueel wees. Dit word veral onderskei deur die oomblik van die algemene verwennerij van die jong geslagte. Die gereelde situasie wanneer oumas hul kleinkinders van slegte maniere en gebrek aan kultuur aankla, word verklaar deur hul skaal, juis omdat die kulturele basis verander. Wat voorheen aanvaar is, kan nou verskil in vorm van dieselfde boodskappe. Om nie dankbaar te wees met die gewone dankie, baie mooi nie, word 'n wydverspreide norm, maar mense gee toenemend kommentaar op die gawe self of hul gevoelens oor wat gebeur het. As u dieper verstaan, kan u sien dat hierdie benadering nie gaan oor die gebrek aan opvoeding nie, maar oor 'n ander kwaliteit van interaksie. In plaas van formele en onpersoonlike dankbaarheid, deel uu eie ervarings met u en beklemtoon u uniekheid.
As kinders swak en bederf is, is daar sekere tekens om hierdie eienskap te bepaal. Dit is die moeite werd om te onthou dat slegte maniere uitsluitlik verband hou met gedrags-sosiale reaksies, maar nie op die emosionele sfeer nie. Selfs as dit vir jou lyk asof jy jou moeder liefhet, is normaal, en die kind hou nie van haar nie, dan is dit nie 'n teken van slegte maniere of afwyking van gedrag nie.
Sosiale reëls en sosiale norme sal wissel na gelang van die land van verblyf van 'n persoon, sy nasionale identiteit en tradisies wat in sy geboorteland voorkom. Dit is hierdie kategorieë wat individuele kleure in die definisie van tekens van slegte maniere bring, maar daar is ook basiese konsepte.
Op die voorgrond is die neiging om die gesprekspartner te onderbreek. Hierdie reël van kommunikasie, wat relevant is vir enige samelewing, ouderdom, sosiale vlak en verseker normale interaksie. Slegs deur ten volle te luister, kan 'n mens die betekenis verstaan ​​van wat gesê en begeer word. Wanneer daar geen respek vir die gesprek is nie, en sy mening niks beteken nie, begin mense om te onderbreek. Dit kan met kinders gebeur as hulle vooraf vooraf besluit het en enige ander gedagte pas hulle nie vooraf nie. Dit kan ook gebeur as 'n kind baie opgewonde of passievol is oor wat aangaan en eenvoudig nie sien dat jy met iemand anders praat nie. Die behoefte om 'n ontdekking te deel of om nuwe dinge te vra, is 'n leidende vir kinders en oorskadu almal.
Die volgende punt is om vullis te gooi of te weier om die bed en speelgoed skoon te maak. Dit kan beide die gedrag op die straat betref (wikkelaars word op die asfalt gegooi), en tuis (in sy kamer of weg). Die ervaring is veral onaangenaam vir ouers wanneer die kind wegvee. Sodanige gedrag kan 'n protes wees, as voorheen het jy die grense van die kind baie ernstig geskend en kan dit die gevolg wees van die kopiëring van jou gedrag. Die kind sal nie sien dat jy al die skottelgoed snags gewas het nie, maar hy sal onthou dat jy dit vuil kan laat nadat jy eet. Dit maak nie saak dat jy al die kaste omgesit het nie omdat jy 'n belangrike dokument soek - vir hom lyk dit soos 'n vermaaklike spel. Die gedragskultuur op die straat word grootliks gevorm deur eksterne voorbeelde, mondelinge verklarings, as 'n reël, magteloos. As die meeste kinders uit sy groep in die kleuterskool of skool gooi op die straat, sal hy dit ook doen.
Baie ouers van kinders van die middel- en hoërskool ouderdom skryf aan die gebrek aan maniere van hul laatstes toe. Inderdaad, hierdie merker verwys na sosiale norme en weerspieël respek vir ander lede van die samelewing. Dit is egter die moeite werd om noukeurig te volg wanneer en hoekom die kind te laat is. As dit net gaan om uitstappies na die musiekskool, en andersins is dit stiptelik, die probleem is nie opvoeding of slegte karakter nie, selfs nie vergeetagtigheid nie. Dit is hoe 'n onbewuste protes om sekere plekke te besoek, manifesteer. Op 'n vroeë ouderdom is daar nog steeds geen vermoë om betyds te navigeer nie, kinders word dikwels in die getuienis van ure verwar, en dan word die vertragings nie deur slegte maniere verduidelik nie, maar deur ouderdom onvoorbereid. Slegs in die geval van 'n sistematiese oortreding van tydelike norme, met die verstand en die vermoë om u tyd te beplan, kan 'n mens praat van opsetlike oortredings.
Konstante tantrums, selfsugtige neigings en die begeerte om ander te dwing om net te doen wat nou nodig is vir die kind, is tekens van 'n skending van die emosionele sfeer of gebrek aan maniere. Tot drie jaar word wrewelskap en gereelde tantrums geregverdig deur 'n kind se misverstand van sy emosionele wêreld en onvermoë om met hom te kommunikeer. As daar op 'n ouer ouderdom voortgaan met oormatige emosionele uitbarstings, is opvoeding daarop gerig om enige verleentheid te bevredig, en huil word nou gebruik as die mees maagdelike manier van manipulasie.
Selektiwiteit in voedsel verwys ook na tekens van pampered en swak maniere. Natuurlik merk dit nie uitstekende individuele voorkeure nie, maar as die hele gesin 'n spyskaart maak onder die pretensies van die kind, is dit nie die norm nie.
Ongemotiveerde weiering van aanvaarbare en standaard dinge (kos, klere, slaap op 'n sekere tyd, ens.) Dui op 'n skending van die opvoedingsproses. Om sulke gevalle 'n kind te benodig, is onmiddelike verandering nie geregverdig nie, aangesien die oorsake van ongewenste gedrag lankal voorgekom het en meestal veroorsaak word deur die gedrag van ouers.
Wat om te doen as die kind swak is
Wat om te doen as 'n kind verkeerd is, hang af van die moontlikhede en diepte van begrip deur ouers van die probleem. In die meeste gevalle hang die verdere gedrag van die kind af van die ouerlike gedrag. Om bederf te voorkom, moet ouers moontlike opsies vir kinders verwennen en probeer om duur geskenke en latte van hom af te koop. Meestal, as gevolg van die onvermoë van die ouer om genoeg liefde en warmte te voorsien, probeer hulle hierdie gapings met materiële geskenke te vul of die baba se gehoorsaamheid te koop deur sy begeertes te vervul. Hierdie strategie het 'n nadelige effek op ouer-kind verhoudings, wat die emosionele verdeling al hoe meer verhoog, die persoonlike ontwikkeling van die kind vertraag en 'n manipulerende kommunikasiestyl skep, en om hom te voorkom om gesonde verhoudings met eweknieë te vestig. Laasgenoemde word duidelik in die daaglikse lewe weerspieël en verhoed verdere aanpassing, aangesien so 'n kind dieselfde ouderdomsgroep uitsluit.
Maar buiten die konstante toegeeflikheid is daar nog 'n uiterste - oormatige erns en emosionele verkoue van die ouers. Dikwels vervang dit selfvertroue, en die hoofprobleem bly dieselfde - gebrek aan opregte interaksie, liefde en begrip. Slegs in die eerste variant probeer die ouer die kind afbetaal, en in die tweede probeer hy hom met geweld onderdruk, terwyl hy die sensuele sfeer ignoreer.
So, wat moet jy doen as die kind ongemaklik is? In plaas van sulke algehele toelaatbaarheid of strengheid, is dit nodig om 'n aantal reëls voor te stel. Die baba het altyd grense nodig, aangesien hy steeds nie weet hoe om die wêreld om hom as welwillend of gevaarlik te definieer nie - hierdie beperkende funksie lê op volwassenes.
Dit is nodig om 'n stel minimum reëls vas te stel wat altyd gevolg moet word. Dit is as dit ooreengekom word dat die kind om sewe saans by die huis kom, dan gebeur dit altyd, en hang nie af van die bui van die ma wat 'n vroeëre opgawe kan vereis of later toegelaat word nie. Aanwysing van die reëls van die eksterne ruimte gee die kind vertroue en verwyder die helfte van die histeriese aanvalle. Maar terselfdertyd moet die stel vereistes regtig minimaal wees en voldoen aan die veiligheidsreëls. Wat die manifestasie van persoonlike eienskappe, aspirasies en belangstellings betref, moet die kind volle vryheid hê wat toestande vir persoonlike groei skep. Totale beheer en lewenstyl volgens die ouers se skedule sal lei tot opstand, daarom moet daar 'n groot deel van die vrye keuse bly. Die reëls wat in die gesin ingestel word, moet gesamentlik ondersteun word, ongeag die ouer waarop die kind aansoek doen. As ten minste een keer iemand inbetaal, sal die kind voortgaan om verligting van hierdie ouer te eis en sal die hele raamwerkstelsel ongeldig word.
As slegte maniere geassosieer word met krisis ouderdommomente, kan ouers net geduldig wees. In hierdie geval kan hulle vir die kind verduidelik wat met hom gebeur wanneer die kind op 'n vroeë ouderdom kennis maak met sy emosies. U kan ook handhaaf, maar nie op adolessensie oplê nie, 'n goeie gevoel van liefde en aanvaarding gee.
Hoe beter die kind se maniere, hoe beter is sy sosiale aanpassing en welsyn. Oortreding van maatskaplike norme is altyd 'n aanduiding dat daar probleme van psigologiese aard is, in 'n gesin of in 'n kind is dit koring fisiek sleg. Dit is nodig om die rede uit te vind, maar nie onnodig lees notasies oor die nodige gedrag nie.
Hoe om 'n onbeskof kind in die kleuterskool op te lei
In die kleuterskool kan kinders se gedrag verander en verskil van die huis, veral in die eerste besoeke. Gebrek aan maniere kan veroorsaak word deur die situasie te toets. Slegs ongehoorsaamheid en uitdagende gedrag help die kind om in die praktyk te leer wat hy relatief tot sy eweknieë en familielede kan bekostig. Gevolglik is dit juis in die eerste dae dat 'n kind in 'n nuwe span is dat dit uiters belangrik is om die reëls vir aanvaarbare gedrag vas te stel en die situasie te beheer.
Tantrums wat as 'n vraag na iets voortspruit, moet geïgnoreer word. Hoe meer jy so 'n kind probeer troos, hoe helderder sal die aanval die volgende keer wees, maar jy moet dit nie heeltemal ontslaan nie. Dit is nodig om te bespreek wat pas met die kind gebeur het nadat hy kalmeer het. Jy moet kalm praat, die situasie verduidelik, sy mening uitspreek en tot 'n gemeenskaplike besluit kom. As jy aan kinders se trane swig, versterk jy die manipulerende model, en die ander kinders van die groep, wat agterkom dat dit werk, kan die metode vinnig ophaal.
Volg in u vereistes die volgorde, dit is optimaal dat daar eenvormige vereistes vir die hele kleuterskoolspan was. As jy vandag iets aan jou kind toegestaan ​​het, is jy môre verbied, sal sy gedrag nie gedissiplineer word nie, aangesien dissipline afwesig is van die vereistes van volwassenes.
'N goeie manier is om eenvoudige opdragte aan babas te delegeer - so voel hulle die behoefte en vereis nie ander metodes nie. Daarbenewens help die uitvoering van bevele om verantwoordelikheid te bevorder. U kan groepe skep wat deelneem aan die skoonmaak van die tafels na ete, en die mees slegte manier om die hoofspan aan te stel.
Let op hoe ouers met die baba saamwerk, vra oor die situasie in die familie. Kleuterskoolonderwys kan 'n sterk invloed op die vorming van die persoonlikheid hê en sommige manifestasies regstel, maar as die rede daarvoor is in die familie-styl van kommunikasie, sal die situasie nie drasties verander nie. U kan opvoedkundige lesings vir ouers hou, waarskynlik het hulle ook probleme met 'n slegte kind, en kombineer u pogings tot 'n gemeenskaplike, gekoördineerde konsep.