Vetsug styg en so is die koste. Shutter
Vetsugvlakke in Australië en regoor die wêreld is hoog en stygende. Dit kom op 'n enorme ekonomiese koste vir die samelewing en individue, nie net ten opsigte van gesondheidsorg en produktiwiteit, maar ook in verlore kwaliteit en duur van die lewe.
Beide gedragsekonomie-navorsing en gewigsverliesproewe toon dat die vertroue uitsluitlik op Australiërs om persoonlike verantwoordelikheid te neem, gedoem is om te misluk, tensy regerings ingaan om omgewings te skep wat gesonde kos en fisiese aktiwiteit bevorder.
Daar is baie bewyse om te wys dat vetsug nie net 'n individuele keuse is nie. Die mislukking van die ongereguleerde mark om maatskaplike optimale uitkomste te lewer, vereis dat die regering tussenbeide moet kom regulering, belasting en subsidiesOm omgewings te skep wat die gesonde keuse die maklike keuse maak.
Begrippe van 'rasionele keuses' is foutief
'N Beklemtoning van die behoefte aan "persoonlike verantwoordelikheid" kom dikwels voor met die verwerping van die behoefte aan regeringsaksie.
In 2004, byvoorbeeld, het die destydse eerste minister, John Howard, het 'n plan verwerp om kitskosadvertensies tydens kinders se televisieprogramme te verbied, sê dit sal "verantwoordelikheid weg van ouers" neem.
Maar daar is 'n paar vereistes vir iemand om hul gewig te beheer:
hulle moet 'n "gesonde" gewig hê
hulle moet weet watter gedrag gewigstoename en -verlies beïnvloed
hulle moet kan voortgaan met voortgesette gedrag wat hul gewig in die gesonde reeks behou.
Eerstens, laat ons die laaste element ondersoek - kan ingeligte individue wat wil om gewig te verloor, slaag? Sommige kan, en sommige doen.
Maar ek het vetsugtige dieetkundiges ontmoet, en ek dink nie hulle het verkies om so swaar te wees as hulle was nie. Sommige van die wêreld se top vetsug kundiges is ook oorgewig. Dit is duidelik dat kennis alleen nie genoeg is om 'n gesonde gewig te hou nie.
Dus, hoekom is dit so moeilik vir baie individue om die gewig af te hou?
In sy boek Dink, vinnig en stadig, Nobelpryswennende ekonoom Daniel Kahneman bespreek 'n reeks kognitiewe vooroordeel wat rationele besluitneming belemmer.
Kahneman beweer dat die meeste van ons daaglikse besluite in 'n oomblik gemaak word, sonder om te reflekteer. Maar eksperimente wys ook dat kontekstuele aanwysings ons veel meer beïnvloed as wat ons besef.
In een studie sê Kahneman, is deelnemers gevra om te bepaal hoe oud Gandhi was toe hy gesterf het. Hulle het 'n baie hoër skatting gegee toe die vorige vraag was of hy ouer of jonger as 114 jaar was, in vergelyking met die vraag of die spoed 35 jaar was.
Bemarkingskenners weet dit ook - advertensiewerke. Kortom, die omgewing waarin ons leef, het 'n groot impak op wat ons eet en hoeveel ons beweeg. Ons persoonlike keuses is begrensde keuses en nie heeltemal rasioneel nie.
Studies van die langtermyn sukses van gewigsverlies intervensies bevestig dit.
Een jaar na die einde van dieet- en oefenintervensies, ongeveer Die helfte van die gewigsverlies is herwin. Dit lyk waarskynlik dat alle gewig weer op is in ongeveer 5.5 jaar.
Die deelnemers aan sulke studies is goed gemotiveerd en uitnemend ingelig, en dit lyk onwaarskynlik dat hulle hul gedagtes verander het om te leun. So, in alle waarskynlikheid, was hulle nie in staat om die gedrag wat daarvoor benodig word, te handhaaf nie.
Die skep van 'n ondersteunende omgewing
In 2016 alleen het Australië 'n geraamde verlies verloor 447,839 gesonde lewensjare weens hoë liggaamsmassa. Dit is 8.3% van die totale las van siekte in Australië.
Maar dit is nie die koste van persoonlike verantwoordelikheid nie. Hoë vetsugkoerse is nie die resultaat van 'n doelbewuste afhandeling nie, waar mense kies om vetsug te aanvaar as 'n aanvaarbare prys vir die ongesonde koskeuses en lae fisieke aktiwiteitsvlakke wat hulle bevoordeel.
Dit word bevestig deur die feit dat vetsugtige mense geneig is om a te rapporteer laer lewenskwaliteit as maer mense.
In plaas daarvan, vetsug is 'n gevolg van omgewings wat lei tot hierdie gedrag. Om 'n persoonlike keuse as 'n oplossing te benut, sal 'n beperkte sukses hê, tensy ons dit makliker maak om meer gesond te eet en meer aktief te wees.
In 'n omgewing wat die verbruik van ongesonde kos stimuleer en fisiese aktiwiteit ontmoedig, kan baie mense nie by die gedrag hou wat nodig is om 'n gesonde gewig te behaal en in stand te hou nie.
Dit beteken dat daar ruimte is vir die regering om betrokke te raak en, byvoorbeeld, belasting ongesonde kosse en subsidieer voedsame mense.
Die bevordering van gesonde omgewings sal die algemene welstand verbeter, waarvan die maksimering die regte doelwit van ekonomie is.
Lennert Veerman, professor in openbare gesondheid, Griffith Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Hoekom vetsug is 'n markmislukking en persoonlike verantwoordelikheid sal dit nie alleen oplos nie