Nuwe lig op Leonardo Da Vinci se gesigte - Nuus - 2022
Nuwe lig op Leonardo Da Vinci se gesigte
Hoe het Leonardo Da Vinci daarin geslaag om sulke perfekte gesigte te verf? Vir die eerste keer is 'n kwantitatiewe chemiese ontleding gedoen op sewe skilderye van die Louvre (insluitend die Mona Lisa) sonder om enige monsters te onttrek. Dit toon die samestelling en dikte van elke laag materiaal wat deur die skilder neergelê word. Die resultate toon dat, in die geval van glasuur, dun lae van 1 tot 2 mikrometer aangebring is. Die studie, gelei deur die span van Philippe Walter, van die "Laboratoire du Centre de Recherche et de Restauration des Musées de France" (LC2RMF, CNRS / Ministère de la culture et de la communication), met die samewerking van die Europese Synchrotron Radiation Facility (ESRF) en die ondersteuning van die Louvre Museum, word in die uitgawe van die joernaal van 15 Julie 2010 gepubliseer Angewandte Chemie International Edition.
Leonardo Da Vinci se skilderye fassineer, deels as gevolg van 'n reeks subtiele optiese effekte wat buitelyne vervaag, oorgange versag en skaduwees soos rook meng. Hierdie tegniek, bekend as 'sfumato', is nie net die gevolg van die kunstenaar se genie nie, maar ook van tegniese innovasies aan die begin van die 16de eeu. Minute waarnemings, optiese metings en rekonstitusies het die sfumato al beskryf, maar nuwe analise kan die prosedure van hierdie tegniek bevestig, veral met betrekking tot die manier waarop die gradering gedoen word.
Vir die eerste keer het Philippe Walter (LC2RMF) en sy span, in samewerking met die ESRF en die Louvre Museum, nuwe insig oor die sfumato gebring danksy 'n kwantitatiewe chemiese studie van die verskillende geverfde lae. Sewe skilderye van Leonardo Da Vinci is sonder ontleding geanaliseer, direk in die kamers van die Louvre (Maagd van die Rots, Mona Lisa, Johannes die Doper, Annunksie, Bacchus, Belle Ferronnière, Sint Anne, die Maagd en die Kind) . Die wetenskaplikes het gekonsentreer op die studie van die gesigte omdat hulle die kenmerke van die sfumato het. Hulle het 'n tegniek genaamd X-straal-fluoressensie gebruik om die samestelling en dikte van elke laag in nege gesigte (insluitend Mona Lisa's) te bepaal wat deur Da Vinci gedurende 40 jaar se loopbaan geskilder is.
Die wetenskaplikes het ook verskillende resepte gevind wat Da Vinci gebruik het om die skaduwees op die gesigte te doen. Hierdie resepte word gekenmerk deur 'n tegniek (die gebruik van glanslae of 'n baie dun verf) en deur die aard van die pigmente of bymiddels. In die geval van glasure is dun lae van 1 tot 2 mikrometer aangebring om 'n totale dikte van nie meer as 30 tot 40 mikrometer te verkry nie. Die resultate wat in hierdie studie behaal is, help om Da Vinci se soeke om sy kuns lewendig te laat word, te verstaan.