Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 18 Junie 2006 (aand)
Die Gereformeerde Kerk - Reformed Church
Sing vooraf: Psalm 22:2 (99)
Lofpsalm 34:2 (166)
Psalm 30:1 (138)
Teks: Efesiërs 2:8, 9; Kategismus Sondag 25
Van die eerste mense op die aarde se skepping af, het mense probleme gehad met hulle verhouding tot die Here.
Adam en Eva se sondeval was juis omdat dit aan hulle verkoop is dat hulle soos God sal wees.
Daar was dus die moontlikheid dat hulle ten minste ten opsigte van hulle kennis gelykes van die Here sou word.
Hierdie neiging het regdeur die geskiedenis aangehou – tot vandag toe.
Telkens het die mensdom hulle eie voorskrifte vir godsdiens gemaak.
Hulle het selfs ander gode gaan skep, wat dan in hulle oë beter is en meer aanbidding werd is as God wat alles geskape het.
Telkens het God Hom voelbaar in strawwe aan die mensdom geopenbaar –
waarna sommiges tot insig gekom het,
maar altyddeur het die grootste hoeveelheid in hulle dwaasheid volhard en verlore geraak.
Die wat wel by aanbidding van die Here gebly het, het onder hulle 'n groep opgelewer wat die Here in hulle aanbidding aan hulleself diensbaar gemaak het.
Uiterlik is hulle vroom en gelowig, maar innerlik is hulle leuenaars wat vol bedrog is.
So het die leer ontstaan dat geloof 'n mens se eie besluit en sy eie werk is.
God se werk en sy genade het meteens die besit en die werkterrein van die mens geword.
So het sogenaamde gelowiges begin leer dat hulle 'n vrye wil het – hulle is hulle eie saligmakers.
Die Here het meteens van mense afhanklik geword.
Hy moes wag dat hulle Hom in hulle lewens "innooi" of tot hulle besluit dat hulle Hom sal aanneem.
Daarmee saam het die inhoud van die sakramente verander.
'n Groep van die aanbidders het meteens die doop saligmakend verklaar.
Die doop het – met 'n wye gebruik van die Here se Naam en Woord – meteens die direkte afwasser van die sondes geword.
Die Nagmaal het 'n middel geword waarmee die kerk lidmate se sondes vergewe het.
Kan die dinge so wees? Is dit wat die Here ons leer van die begin af?
Die Here leer ons in sy Woord iets heeltemal anders as wat die mense wat tot nou toe genoem is glo. Hy openbaar dat ons deur sy genade gered word.
1. Hy verwag van ons om ootmoedig sy werk te erken.
2. Hy verwag van ons om gelowig vas te hou aan die beloftes van die Evangelie.
3. Hy gee 'n blywende fondament vir ons saligheid.
Geloof is uit God en tot God.
Hy maak dat ons deel het aan al die weldade van die Here Jesus Christus. Hierdie gawes gee Hy net aan wie Hy wil. Hy doen dit vrymagtig.
omdat dit aan julle ter wille van Christus genadiglik gegee is om nie alleen in Hom te glo nie, maar ook vir Hom te ly, (Filippense 1:29 AFR53)
Want uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God; (Efesiërs 2:8 AFR53)
Ons erken hierdie daad van die Here in die middels wat Hy aan ons skenk, naamlik sy Woord en die sakramente.
Daar word in die Bybel dinge neergeskryf waarmee die Here die reëls van aanbidding – en ook hoe Hy te werk gaan met mense – openbaar.
Een so 'n plek is waar die apostel Paulus Timoteus daarop wys dat 'n kind van kleins af die Bybel se inhoud moet ken! Want, sê die Here, dit is waarmee die Heilige Gees jou lei sodat jy 'n geloof kan hê wat jou salig maak in die Here Jesus Christus.
. . . en dat jy van kleins af die heilige Skrifte ken wat jou wys kan maak tot saligheid deur die geloof in Christus Jesus. (2 Timoteus 3:15 AFR53)
Nog so 'n verwysing kry ons in Johannes 20 waar die Here ons juis daarop wys dat Hy al die dinge laat neerskryf het,
en kennis kan hê
en uiteindelik die ewige lewe kan hê.
Die Bybel self maak ons nie salig nie. Die Bybel self laat ons ook nie glo nie. Die Persoon wat die geloof in ons bewerk is die Heilige Gees. Hy gebruik die inhoud van die Bybel om ons te laat glo.
En omdat ons dieselfde Gees van die geloof het – soos geskrywe is: Ek het geglo, daarom het ek gespreek – glo ons ook, daarom spreek ons ook. (2 Korintiërs 4:13 AFR53)
Wanneer die Heilige Gees in ons werk, gebeur daar natuurlik heelwat meer dinge in en met ons – almal dinge wat met die geloof saamhang:
Die Heilige Gees lei ons tot geloof. Daar is nie 'n ander manier waarop ons tot die geloof kan kom nie. Daarom sê die Woord dat die vrug van die Gees die feit is dat ons glo.
Daarom maak ek julle bekend dat niemand wat deur die Gees van God spreek, Jesus 'n vervloeking noem nie; en niemand kan sê dat Jesus die Here is nie, behalwe deur die Heilige Gees. (1 Korintiërs 12:3 AFR53)
. . . aan 'n ander weer geloof deur dieselfde Gees, en aan 'n ander genadegawes van gesondmaking deur dieselfde Gees; (1 Korintiërs 12:9 AFR53)
Die Heilige Gees doen sy werk skerp.
Hy raai ons nie aan om te glo nie.
Hy werk die geloof kragtig in ons – op so 'n manier dat ons dit nie kan weerstaan nie.
Daarom bid ons ook altyd vir julle dat onse God julle die roeping waardig mag ag, en dat Hy alle welgevalle aan wat goed is, en alle werk van die geloof met krag volkome mag maak, (2 Tessalonisens 1:11 AFR53)
En 'n vrou met die naam van Lídia, 'n purperverkoopster van die stad Thiatíre, 'n godsdienstige vrou, het geluister; die Here het haar hart geopen om ag te gee op wat deur Paulus gesê is. (Handelinge 16:14 AFR53)
Die Here bekeer mense deur sy Woord en Hy laat hulle ook glo wanneer hulle sy Woord hoor. Hy laat hulle dit verstaan.
Wat My aangaan, dit is my verbond met hulle, sê die Here: My Gees wat op jou is, en my woorde wat Ek in jou mond gelê het, sal uit jou mond nie wyk nie, en ook nie uit die mond van jou kroos en uit die mond van die kroos van jou kroos, sê die Here, van nou af tot in ewigheid nie. (Jesaja 59:21 AFR53)
Daarby het die Here die manier om lank met ons aan te hou werk.
Hy is die hele tyd gedurende ons lewens by ons teenwoordig.
Die Here werk nie met ons deur sy Heilige Gees en dan is alles oor nie.
Hy werk voortdurend en daagliks met ons.
En dadelik roep die vader van die kind met trane uit en sê: Ek glo, Here, kom my ongeloof te hulp! (Markus 9:24 AFR53)
Die man is dus al lank besig om in sy geloof te worstel oor die ding van sy kind. Daarom smeek hy dat die Here hom nou moet help – maar dan is dit uit die hele situasie tog duidelik dat die Here met die gevolge van dit wat hy vra verder in sy lewe met hom die pad moet loop!
Dieselfde geld van die apostels. Dink maar aan die volgende gebeurtenis:
Toe het die apostels aan die Here gesê: Gee ons meer geloof. (Lukas 17:5 AFR53)
Prakties beteken dit onder andere dat ons verstand verlig word om te verstaan en te weet wat die Here met ons doen.
Ons vertroue in die Here word elke oomblik al hoe sterker gemaak.
Ons voel ook al hoe meer die sekerheid van ons verlossing.
Die Gees self getuig saam met ons gees dat ons kinders van God is; (Romeine 8:16 AFR53)
. . . in wie julle ook, nadat julle die woord van die waarheid, die evangelie van julle redding, gehoor het, in wie julle, nadat julle ook geglo het, verseël is met die Heilige Gees van die belofte, (Efesiërs 1:13 AFR53)
Daarom moet ons nie eiegeregtig en verwaand raak as dit by geloof en aanbidding kom nie. Die dinge is nie ons werk nie. Dis van begin tot einde die werk van God die Heilige Gees.
Hoe maak die Heilige Gees ons geloof sterker?
Soos ons nou reeds uit die Woord van die Here gesien het, gebruik Hy twee middele:
Die verkondiging van die Woord, en
die bediening en gebruik van die sakramente.
Die Woord en die sakramente is al twee heilig. Met ander woorde:
Al twee is deur God ingestel.
Al twee word gebruik en bedien aan mense wat daarvoor afgesonder is – ekklêsia = uitgeroeptes/uitverkorenes.
Al twee beteken (bevestig deur middel van die gebruik van tekens) heilige dinge aan die uitverkorenes.
Al twee verseël die verlossingswerk wat deur die Here Jesus Christus gedoen is.
God alleen het met ons 'n genadeverbond opgerig en Hy alleen kan dit beseël aan wie Hy wil.
Die tekens waarmee die Here sy verbond aan ons verseël, bewerk nie enige genade nie.
Die Here bewerk dit self.
Hy bewerk en bevestig die inhoud van sy genade aan ons deur sy Gees.
Dink daaraan dat die Gees van God al genade in mense bewerk het nog lank voordat daar enige vorm van geskrewe woord van die Here of enige sakrament was!
Dink ook daaraan dat die inhoud van die Woord en die sakramente presies dieselfde is.
Al twee is middele wat die geloof bewerk en versterk.
Al twee het as inhoud die offerande van die Here Jesus Christus.
Al twee leer hierdie uiters belangrike ding, naamlik dat net die Here Jesus Christus alleen ons kan verlos – daar is geen ander manier om verlos te word nie.
Wat ook baie belangrik is om te verstaan, is die volgende:
Die Woordbediening bewerk geloof – selfs sonder die bediening van die sakramente.
Dink byvoorbeeld aan alle evangelisasiewerk en katkisasie-onderrig wat al die eeue deur gedoen word.
Maar dieselfde kan nie van die sakramente gesê word nie.
Al twee die sakramente kan nie bestaan of funksioneer sonder die Woord van die Here nie.
Uit die uitspraak in 1 Korintiërs 12:13 lei ons die volgende af:
God die Heilige Gees lei ons deur die Woordverkondiging totdat ons glo.
Wanneer ons of ons kinders gedoop word, bevestig die Heilige Gees met die sakrament van die doop die waarhede wat in die Woordverkondiging aan ons geleer word.
Want ons is almal ook deur een Gees gedoop tot een liggaam, of ons Jode of Grieke is, slawe of vrymanne; en ons is almal van een Gees deurdronge. (1 Korintiërs 12:13 AFR53)
Dieselfde is ook van die Nagmaal waar.
Daar is net een fondament waarop ons saligheid kan staan – dit is die versoening wat die Here Jesus Christus bewerk het.
die beker van danksegging wat ons met danksegging seën, is dit nie die gemeenskap met die bloed van Christus nie? Die brood wat ons breek, is dit nie die gemeenskap met die liggaam van Christus nie? Omdat dit een brood is, is ons almal een liggaam, want ons het almal deel aan die een brood. (1 Korintiërs 10:16, 17 AFR53)
Julle kan nie die beker van die Here drink en ook die beker van die duiwels nie. Julle kan nie deel hê aan die tafel van die Here en ook aan die tafel van die duiwels nie. (1 Korintiërs 10:21 AFR53)
Ons moet die dood van die Here bly verkondig.
Ons moet die gevolge van die dood en opstanding van die Here bly verkondig.
Ons moet die sakramente gebruik en bedien omdat dit ons gemeenskap met die Here Jesus sigbaar verseël.
Want so dikwels as julle hierdie brood eet en hierdie beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom. (1 Korintiërs 11:26 AFR53)
Vir die buitewêreld is die gebruik van die sakramente dus 'n sigbare verklaring van ons belydenis in die kruisiging van die Here Jesus Christus.
Kom ons lees saam wat in die Heidelbergse Kategismus oor die verhouding tussen ons geloof en die Bybel en die sakramente geskryf staan in Sondag 25: