Written by on 31/08/2014 . Posted in Chris van Wyk.
In dié tyd lees hy Jeremia 33:3: "Roep My aan, Ek sal jou antwoord en jou vertel van groot en onverstaanbare dinge waarvan jy nie weet nie." En hy word só aangegryp daardeur dat dit die motto van sy lewe word:
Sy naam? William Carey van Northampton in Engeland. Die jaar? 1779. Die situasie? Ongeveer 200 miljoen Christene wêreldwyd in die bekende wêreld. Die gevolg? Vandag is daar meer as 2 biljoen Christene wêreldwyd. 'n Groei van Christene van ongeveer 20% van die wêreldbevolking in die 1800's na ongeveer 26-30% van die wêreldbevolking vandag.
'n Merkwaardige geloofsheld uit die onlangse kerkgeskiedenis.
HIER VOLG DIE HELE EREDIENS (Word lêer – PowerPoint lêer)
Lied 176 Halleluja, U is Koning ×1 – sit
Lied 175 Majesteit ×1 – staan
Lied 200:1-2 U goedheid, Heer kan ons nie peil nie – staan
Flam 405 Altyd by my – staan
Flam 58 Skepper Gees ×2 – sit
Lied 519:1,3,4 Wees stil en weet – sit
Hebreërs 12:1-3 – Ons waag in die geloof (waagmoed)
"1Daarom, terwyl ons ook so 'n groot wolk getuies rondom ons het, laat ons, nadat ons van elke las ontslae geraak het en van die sonde wat ons so maklik aankleef, die wedloop wat vir ons voorlê met volharding hardloop, 2die oog gerig op Jesus, die Leidsman en Voleinder van die geloof, Hy wat ter wille van die vreugde wat vir Hom in die vooruitsig gestel is, die kruis verduur het, die skande daarvan gering geag het en sy plek aan die regterkant van die troon van God ingeneem het. 3Dink inderdaad aan Hom wat so 'n vyandigheid van die kant van sondaars teen Hom verduur het, sodat julle nie geestelik moeg raak en uitsak nie." (BDV)
In dié tyd lees hy Jeremia 33:3: "Roep My aan, Ek sal jou antwoord en jou vertel van groot en onverstaanbare dinge waarvan jy nie weet nie." En hy word só aangegryp daardeur dat dit die motto van sy lewe word: "Attempt great things for God. Expect great things from God."
Die skrywer van die Hebreërbrief het nou in hoofstuk 11 al geskrywe van al die geloofshelde tot en met Moses en vervolg met die verhale van die gewone Israeliete en nog 'n paar ander geloofshelde.
Die eerste ding wat my tref in hierdie verhale is die onderskeid wat daar tussen die stories van die geloofshelde getrek kan word
Aan die een kant is daar die gelowiges wat oorwinning in hierdie lewe gesmaak het deur hulle geloof. Daar is 'n Gideon wat die Midianiete verslaan het, 'n Simson wat die Filistyne op 'n streep doodgemaak het, 'n Dawid wat die volk agter God verenig het deur die Filistyne 'n doodskoot toe te dien. Almal geloofshelde wat gekenmerk word deur hulle kragdadige oorwinnings vir die Here.
En hulle word as geloofshelde geteken, mense wat dinge in die naam van die Here gedoen het en geseëvier het.
Aan die ander kant is daar die mense wat juis deur hulle standvastigheid in geloof die onderspit in "wêreldse" sin gedelf het, wat martelaars geword het. Hulle name word nie eers eksplisiet genoem nie, net die onnoembare dinge wat hulle om God se ontwil aangedoen is.
Bespotting, lyfstraf, boeie, gevangenisstraf, marteling en die dood. Hulle het gebrek gely, in grotte en gate in die grond gelewe.
En tog word hulle ook as geloofshelde geteken, as mense wat juis deur hulle lyding die naam van God geëer het en so in lyding geseëvier het.
In die geloofsdimensie van hulle lewe, sal 'n mens oor hulle geloofslewe dieselfde betekenis in God se oë kon skrywe as wat die geval met die ander was. Hulle was geloofshelde, wat beloftes van God ontvang en uitgelewe het, hoewel dit sommige se lewens gekos het.
Ons identifiseer natuurlik makliker met die eerste klomp helde.
Sukses is aantreklik
Voorspoed is aanloklik
Die vraag is: Hoe moet ons oordeel oor lyding?
Soos die Koran?
Dit is onbehoorlik dat 'n belangrike profeet van God lyding verduur of deur 'n skandelike manier aan sy einde kom.
En, geen persoon mag 'n ander se las dra nie!
Soos Friedrich Nietzsche?
Bereidheid tot lyding is blote swakheid!
Dit hang alles af van uit watter hoek jy daarna kyk!
Nietzsche slaan die bal mis as hy dink dat opoffering en lyding altyd blote swakheid is. Dan sou niemand enigiets bereik het in hierdie lewe nie.
As 'n kind bang sou wees dat hy sal val en seerkry as hy sou probeer om te loop, sal ons almal 'n nasie van kruipers gewees het.
As 'n skrywer sou bang wees vir die kritiek van die letterkundiges en die resensente, sou daar beswaarlik 'n boek gepubliseer word.
Lyding is altyd deel van enigiets wat die moeite werd is. Dit hang net af wat dit is waarvoor jy swaarkry.
Daarom, as daar in jou geloofslewe dié jaar lyding was: dit was die moeite werd. As daar in jou lewe oorwinning was, sonder lyding: dit was ook die moeite werd.
Keuse vir lyding?
Gelukkig hoef ons nie 'n keuse te maak van watter groep geloofshelde ons deel wil wees nie. Dit word vir ons gemaak.
Maar ek wil vandag tog vir julle 'n paar perspektiewe van die geloof gee, wat ons moet raaksien en ons eie moet maak, wat ons vrees vir lyding kan bedwing en ons kan laat volhard in die geloof.
1. DIÉ geloof
Die eerste is die interessante feit in 12:1 dat Jesus die Begin en die Voleinder van die geloof genoem word. Nie van my geloof of ons geloof, dws subjektief nie. Nee objektief, die geloof!
Natuurlik sluit dit ons subjektiewe geloof in, soos baie vertalings dit ook het. Maar in die Grieks staan net die lidwoord die by die woord geloof.
Daarmee word bedoel dat Jesus nie maar net ons eie persoonlike lyfwag is wat ons oppiep as ons swaarkry nie. Nee Jesus is met ons besig binne 'n baie groter doel – die bereiking van die hele wêreld.
Dit is 'n kant van die evangelie wat ons deeglik moet raaksien. Jesus sê hiervan in Lukas 12:49 "Ek het gekom om vuur op die aarde aan te steek, en hoe wens Ek dat dit al aan die brand is!"
En vervolg Hy in vers 51 "Dink julle dat Ek gekom het om vrede op die aarde te bring? Nee, sê Ek vir julle, eerder verdeeldheid,52 want van nou af sal daar vyf mense in een huis onderling verdeeld wees, drie teen twee en twee teen drie.53 Hulle sal verdeeld wees: vader teen seun en seun teen vader, moeder teen dogter en dogter teen moeder, skoonmoeder teen skoondogter en skoondogter teen skoonmoeder."
Die evangelie bring nie net vrede nie. Dit bring ook verdeeldheid.
Hoekom? Want dit gaan vir Jesus om die voortgang van sy koninkryk op hierdie ganse aarde. En dit is so 'n allesoorheersende saak dat dit verdeeldheid binne huisgesinne bring, wat nog te sê binne groep- en nasieverband. Geen wonder dat baie geloofshelde onder hierdie boodskap moes ly nie.
2. Leef uit die geloofsbeloftes
Die tweede wat ons moet raaksien is die rede waarom die geloofshelde juis dit geword het – dws geloofshelde. Dws die motivering wat hulle besiel het in hulle geloofsvolharding en wat die geloofsdimensie in hulle lewens verwoord het.
In vers 33 word van die oorwinnaars-geloofshelde gesê: "hulle het verkry wat God beloof het". Dws, bv 'n Gideon was baie bewus van wat God vra en wat God beloof – hy het selfs twee keer vir God "getoets" voor hy bereid was om met die belofte op pad te gaan en te gaan doen wat God vir hom gevra het.
Dit sien ons by elkeen van die geloofshelde. Hulle was telkens oortuig van God se wil vir hulle lewens, die opdrag wat Hy vir hulle gee en wat Hy vir hulle beloof! Daarom het hulle dit met alles in hulle vermoë nagevolg.
In vers 35 word selfs gesê dat die martelaars-geloofshelde nie die prys vir hulle vrylating wou betaal nie – dws om God te verloën nie – want hulle wou die opstanding tot 'n beter lewe deelagtig raak. Maw hulle het geglo in die lewe hierna en die lyding en opoffering van hulle lewens geweeg teen die heerlikheid van hierna en vir die hierna gekies.
Netso word van Jesus gesê in 12:2 " wat ter wille van die vreugde wat vir Hom in die vooruitsig gestel is, die kruis verduur het, die skande daarvan gering geag het". Jesus het geweet dat sy droom vir die koninkryk net in vervulling kan gaan deur sy dood heen, maar die vreugde van die koninkryk het Hom so besiel dat Hy die lyding van die kruis verdra het.
Ons lewens en die verskillende dinge wat met ons gebeur, kry slegs geloofsbetekenis, as ons uit die beloftes van God begin lewe. Dit gee ons die motivering om voluit te gaan, selfs al kos dit ons wat.
3. Getuiewees en lyding gaan baie keer hand aan hand
Die derde ding wat ons moet raaksien, is dat dit juis hierdie tweede groep gelowiges is aan wie die naam van GETUIE mettertyd gekoppel is. Die geloofsgetuies word in vers 1 beskrywe as "'n groot wolk getuies" of soos die woord μάρτυς algaande begin betekenis kry het: "martelaar", blykbaar ook die eerste plek waar die woord so gebruik word in die NT.
Ons getuig baie keer in die kerk oor wat God vir ons gedoen het. Maar wat hierdie geloofshelde van getuig, is wat God deur hulle gedoen het. Dít is die dinge wat aan die einde van 'n mens se lewe regtig saak maak, wat jou 'n nalatenskap gee, wat meer is as maar net hoe gelukkig jy was of hoeveel dinge die Here vir jou gedoen het deur jou lewe. Soos daardie aanhaling sê: "Only what is done for Christ, will last."
4. Jesus as voorbeeld en aanmoediger
Die vierde ding wat ons moet raaksien, is dat ons grootste voorbeeld en aanmoediger Jesus is. Ons mag vir geen oomblik ons oog van Hom af haal nie.
Hy is die Leidsman, die argetipe, die pionier, die "trail-blazer", die "pathfinder", die koersaanduier, die voortrekker van ons geloofspad en -wedloop.
Hy is ook die Voleinder, die "perfecter", van ons geloofswedloop.
As ons moeg word of moedeloos raak, dan kan ons na Jesus kyk en uit sy voorbeeld krag put. Hy het wonders gedoen, Hy was suksesvol, Hy het gely, Hy het gesterwe, Hy het opgestaan en die beweging wat Hy begin het beslaan vandag meer as 26% van die wêreldbevolking. Hy val in al twee kategorieë van geloofshelde, en is daarom vir almal van ons 'n voorbeeld.
Hierdie geloofshelde – Jesus ingesluit – is dus vir ons 'n aanmoediging. Nie soseer dat hulle na ons kyk of ons presteer of nie. Eerder dat ons na hulle kan kyk en uit hulle prestasies moedskep vir ons eie wedloop! Ons kan kyk na hulle en dan vra in ons eie situasie:
Hoe sou Simson … ?
Hoe sou Dawid … ?
Hoe sou Jesus … ?
Die oproep aan ons uit die voorbeeld van die geloofsgetuies is:
Ons moet van elke las ontslae raak … Vgl die gebruik van die atlete in die ou tyd, om letterlik kaal te hardloop. Hierdie laste is dinge wat nie as sodanig verkeerd is nie, maar wat vir ons laste word om ons doel te bereik en verhinder om werklik die wedloop voluit te loop.
Ons moet van die sonde ontslae raak wat ons so maklik aankleef. Ons kan dit ook vry vertaal met : "die sonde wat ons so gemaklik doen," dws dinge wat ons doen sonder om te veel daaroor na te dink, almal doen dit maar!
As ek dan die boodskap van die Here moet saamvat, dan dink ek die Here wil vandag vir ons die volgende drie dinge sê:
Weet jy nog wat die Here deur jou lewe wil bereik of het jy so besig geraak met jou eie lewe en die vestiging en uitbouing daarvan dat God na die rand van jou lewe geskuif het? As dit van jou waar is, moet jy dit bely as sonde en jou daarvan bekeer.
Is jy besig met die koninkryk in die veilige ruimte van jou eie vriende of in die gemeente of is jou gesig gerig op hierdie wêreld – soos God s'n inderdaad op die wêreld gerig is? Dit is net daar op die rand van die geloof, dws waar ons met die wêreld in aanraking kom en die volharding en die getuienis in die gedrang kom, waar die geloof voleindig word. "Daring to live on the Edge" soos Loren Cunningham se boek se titel lui.
Is daar goed wat jou keer om die wedloop te loop wat die Here vir jou wys? Raak ontslae daarvan – of dit nou goeie goed (laste) of slegte goed (sonde) is.
William Carey se verhaal inspireer ons. Maar daar is nog meer aan sy verhaal. Agter sy sukses op die sendingveld was daar 'n gebedsreus, sy suster Polly. Al was sy 'n invalide het sy vir 52 jaar vir hom gebid en vir die uitbreiding van die koninkryk. Haar vriende het haar van tyd tot tyd gehelp om met ondersteuning regop te sit om vir hom bemoedigende briewe te skryf waar hy onder haglike omstandighede in Indië gewerk het. Sy het gebid vir die Bybelvertaling wat hy gedoen en voltooi het. Sy het gebid vir die bekeerlinge. Sy het gebid vir die ander sendelinge wat daar begin werk het. Sy het gebid dat hy sal leer om in alles die Here te loof, dat hy sal leer om te vergewe, dat hy in die liefde gevestig en gegrondves sal wees.
Hierdie gedeelte is daarom 'n oproep tot volharding en geloof. Dit roep ons op om te waag in die geloof. Die skare geloofsgetuies moedig ons aan vanuit die geloofspawiljoene. Hierdie helde van die geloof, wat die wedloop voltooi en gewen het, is díe mense by wie 'n mens geloof as't ware kan aansteek en jou eie wedloop kan voltooi. Ons kyk na hulle en put krag uit hulle voorbeeld.
Die gedeelte laat my natuurlik ook dink aan ons eie geloofshelde, die geloofshelde van ons eie gemeente. Die storie van al ons sendelinge is 'n storie van geloofshelde – Lieb en Elspeth in Rusland, Gerrit en Sonja onder die Koerde en Turke, Corné en Sophie in Frankryk, Hugo en Jakkie regoor die Arabiese wêreld, Evelyn onder die Palestyne en nou hier plaaslik, ds. Ntlatywa in Zithuleleen nog vele ander deur die dekades: Adele Prins, Hettie Keulder, Hannes Hattingh, en Dalene de Bruyn.
En dan is daar nog die barmhartigheidshelde en kermis-helde en nog vele ander wat hulle getuienis regoor hierdie wêreld uitdra, en 'n tweede myl met soveel mense stap, te veel om op te noem.
Ons is bevoorreg en geseën en die Here gebruik ons om regoor die wêreld tot 'n seën te wees. Soos ons ander insluit, en luister na die Here, en omgee en uitreik, en dissipels maak, só waag ons in die geloof en versit ons die grense van geloof, omdat ons waag in die geloof. Dít is in ons DNA as gemeente. Dít is wat die Here van ons maak.
As slotwoord die volgende: dit is tog goed om nie net Hebreërs 11 in die Bybel te hê nie.
Daar is ook Rigters 6 waar Gideon maar bra onwillig was om te doen wat die Here vir hom sê.
Daar is ook 2 Samuel 10 waar Dawid vir Urija doodmaak vanweë sy begeerte na Batseba.
Oor Simson en Jefta hoef ek nie eers baie te sê nie, die een 'n dwase vryer en die ander 'n dwase pa.
Maar God het magtig in elkeen van hulle gewerk!
Daarom is dit God wat in dit alles sentraal staan. Hy is die een wat onwrikbaar by 'n Gideon staan en Hom in die stryd ondersteun en die tweede en derde myl met hom loop. Ook Dawid word na sy berou en bekering en uiteindelike straf weereens ingespan om die Ammoniete te verslaan. Uit hom is die Messias gebore.
Die eintlike held van Hebreërs 11 is dus God en soos Hy dit vir ons doen in Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof. Kom ons wy ons aan Hom toe sodat Hy ons kan begelei tot oorwinning.
Dit sal dus goed wees as jy dié week tyd maak om vir jouself 'n storielyn te maak. Sit daarop die verskillende gebeure van die jaar tot dusver, gebeure wat vir jou uitgestaan het óf agv die sukses daarvan óf agv die pyn daarvan, hoogtepunte en laagtepunte. Dit wat great was en dit wat gross was.
Dan in 'n tweede rondte kan jy die betekenis daarvan vir jou toekoms begin oorweeg. Dws wat het dié gebeure aan jou gedoen, wat het jy daaruit geleer, watter nuwe insigte het jy oor jouself gekry?
In n derde rondte kan jy dan vra wat het in jou geloofslewe dié jaar gebeur? Dit is die derde dimensie van ons storielyn, want ons storielyn sluit nie net die betekenis van die stories in nie, maar ook die aanraking van God self. Dis immers die sin van 'n verhouding met die Here – om deur Homself aangeraak te word.
Want deur dít te doen, sal jy agterkom waarheen die Here met jou wil gaan.
En wie weet, miskien is daar nóg 'n William of 'n Polly Carey hier onder ons wat die uitdaging gaan aanvaar: "Attempt great things for God. Expect great things from God."