Raymond Dart het begin belangstel in fossiele wat in 1924 naby ’n myn in Taung naby Kimberley, Suid-Afrika, gevind is. Die belowendste van hierdie fossiele was ’n kopbeen van ’n snaakse aap-agtige kreatuur wat sekere eienskappe met mense gemeen gehad het soos oogholtes, tande en die opening by die basis van die kopbeen oor die ruggraat wat gedui het op ’n menslike houding. Dart het aan die fossiel die naam Australopithecus africanus ("suidelike aap van Afrika") gegee. Dit was die eerste keer dat die naam Australopithecus aan ’n hominied gegee is.
Dart het beweer die kopbeen is ’n tussenspesie tussen die aap en die mens, maar dit is destyds deur die wetenskaplike gemeenskap verwerp weens die geloof dat ’n groter kopbeenkapasiteit nodig was vir loop op twee bene. Sir Arthur Keith het gemeen die kopbeen is dié van ’n jong aap, waarskynlik ’n klein gorilla. Die publiek het die nuwe genus eers 20 jaar later aanvaar en dit het toe ’n ware lid van die Homininae geword.
Nes Au. afarensis het die Suid-Afrikaanse Au. africanus die eienskappe gehad van ’n hominied wat op twee bene loop, met sy arms effens langer as sy bene (’n eienskap wat by sjimpansees voorkom). Hoewel die kopbeen meer mensagtig was, was daar ook primitiewe eienskappe soos aapagtige, gekrulde vingers vir boomklim.
Onlangse getuienis oor menslike geslagsdimorfie (die fisieke verskille tussen mans en vroue) in die lendestreek is gesien in pre-moderne primate soos Au. africanus. Dié verskille word beskou as ’n evolusionêre aanpassing van vroue om ’n swaar las in die lende tydens swangerskap te dra, ’n aanpassing wat diere op vier bene nie sou hoef te maak nie.