Onder al die soorte sampioene is wit boletus 'n spesiale plek onder liefhebbers van stil jag. Dit het 'n taamlik ryk en verfynde smaak en 'n hele kompleks van voedingstowwe. Selfs vandag nog, het baie sampioenplukkers nog nie die eienskappe en kenmerke van hierdie porcini-sampioene waardeer nie. Die artikel beskryf die eienskappe van die swam breedvoerig, gee sy foto en beskryf hoe dit vir mense nuttig kan wees.
Die biologiese beskrywing van die swam
Wit boletus is 'n kenmerkende verteenwoordiger van die Boletovy-familie, die genus Lekcinum. Volgens die voedings eienskappe, behoort verteenwoordigers van hierdie swamme tot die 2-kategorie. Dit beteken dat die sampioen heeltemal veilig is vir die menslike liggaam en kan gebruik word vir die bereiding van enige culinaire geregte. Die hoeveelheid proteïene en ander voedingstowwe in die samestelling daarvan is egter ietwat minderwaardig as die meer waardevolle champignons, porcini-sampioen, ens. Die morfologiese kenmerke van die boletus is tipies: dit is 'n klein sampioen tot 20 cm hoog. Die been is vlesig, hoog (tot 15 cm), met 'n deursnee van hoogstens 4 cm, klubvormig. Dit word effens verdunner in die boonste gedeelte en verdik effens na die myceliumsone. Die vel is witterig, bedek met klein skubberige vormings van veselagtige struktuur, grys of bruin.
Het jy geweet? Wit boletus is eers deur die legendariese Sowjet-wetenskaplike-mikoloog Boris Vasilkov beskryf. Dit het in die eerste helfte van die twintigste eeu plaasgevind, in een van die ekspedisies van 'n wetenskaplike om die swamme van die Arktiese en aangrensende gebiede te bestudeer. Die sistematisering van die liggaam is in 1960 deur die Skotse wetenskaplike Roy Watling uitgevoer.
Die hoed se gemiddelde deursnee is 15 cm, maar daar is ook voorbeelde met 25 cm. Die vorm is konvek, die vel is droog, vilt, sonder enige vorming van die oppervlak. Die kleur van die hoed is lig, vaalwit, met ligpienk kleure, maar soms kan dit ligbruin of liggroen wees. Terwyl dit ryp word, verander die kleur, kry die hoofskadu versadigde geel kleure.
Die hymenofoor van 'n hoed van 'n buisvormige soort, geel of wit, as dit ryp word, verander dit na grys of bruin. Die pulp is elasties en vlesig. Op 'n vertikale snit is 'n vars sampioen oorwegend wit van kleur, maar die been kan 'n kleur van blougroen kleure hê. Na die sny verander die weefsel se kleur onmiddellik, die ligte vlees word blou en dan pers.
Moderne mikologie ken baie variëteite, die sogenaamde valse boletus. Ondanks amper identiese morfologiese eienskappe, is hul smaakkenmerke anders, en sommige spesies is heeltemal ongeskik vir verbruik of giftig. Onervare sampioenplukkers verwar die meeste aspen-albino's met mosterd (galswam). U kan dit onderskei danksy die kenmerkende beige skaduwee van die skil van die hoed en bene.
Het jy geweet? Sampioene is een van die oudste lewende dinge op die planeet. Hulle het 900 miljoen jaar gelede op aarde geleef en is die eerste eukariotiese organismes.
Boonop word die mosterd op die sny pienk of kry hy ligrooi kleure, terwyl die boletus donkerblou word. Daarbenewens word die boletus dikwels verwar met die meer beroemde cep. Die onderskeid van die sampioen is baie eenvoudig, dit het 'n ryk bruin hoed met 'n rooierige tint. Ook by "blankes" verander die gesnyde vleis nie van kleur nie, selfs nie na 'n lang tyd nie, en die been is masser.
Boletus is 'n klassieke produktiewe sampioen waarvan die ontkieming in Junie begin.Die sperdatum vir die oes van die herfs word in die middel of einde September waargeneem. Hierdie organisme skep die mees effektiewe simbiose op die gemengde woude, en daarom word dit meestal in massiewe woude in denne- en sparbos gevind. Die mees optimale klimaat hiervoor word beskou as die gebied van die Murmansk- en Penza-streek van Rusland. Daar is baie aspersampioene in die Republiek Komi, Chuvashia en Mari El.
Belangrik! Om 'n delikate skaduwee van die sampioenpulp tydens die gaarmaak te handhaaf, moet die gekapte boletus 'n paar minute in 'n 0,5% sitroensuuroplossing geweek word.
Die uitsig kan ook gevind word in dele van Moskou, Leningrad en Arkhangelsk, die Khanty-Mansiysk en Nenets Autonome Okrugs, naby Baikalmeer. Soms word die spesies ook in Estland, Letland, Belo-Rusland, Wes-Europa en Noord-Amerika aangetref, maar sulke bevolkings word net in afgeleë bosstreke aangetref.
Die gebruik van wit boletus
Gebruik hierdie spesie sowel as ander eetbare variëteite van boletus. Jong monsters word onderhewig aan stowe, braai en kook, en ook geblik, insluitend in kombinasie met allerhande groente. So 'n bygereg kan bykans elke gereg komplementeer. Ryp sampioene is nie van besondere kulinêre waarde nie, maar dit is die beste bestanddeel vir die voorbereiding van allerhande medisinale afkooksels, infusies, sowel as droë grondstowwe vir die winter.
Proe kwaliteite, medisinale eienskappe
Wit boletus word gekenmerk deur sy unieke sampioensmaak en aroma, wat, soos dit kook, fyner en verfynder word. Na verwerking verloor die pulp sy digtheid, maar selfs na langdurige kook, word die integriteit en vleisigheid daarvan behou. Hiermee kan u geregte gebaseer op boletus gebruik vir enige feestelike tafel. Die voorkoms en die hele reeks eienskappe wat vir die gesondheid belangrik is, verskil.
Die kombinasie van vitamiene, minerale en allerhande biologies aktiewe stowwe wat in die hoed en been opgehoop is, maak dit moontlik:
Voordele en moontlike skade aan die menslike liggaam
Periodieke verbruik van sampioenprodukte maak dit moontlik om 'n kragtige uitwerking op alle gesondheid in die algemeen te hê.
Dit help om die liggaam gunstig te beïnvloed teen:
bleekheid van die vel wat veroorsaak word deur metaboliese afwykings;
immunologiese gebreke patologieë;
allerhande afwykings wat depressie en senuweespanning veroorsaak.
Die voorkoms is ook effektief as hulpmiddel om die gevolge van onkologiese formasies te voorkom en uit te skakel. Die aktiewe komponente daarvan maak dit moontlik om die natuurlike regeneratiewe eienskappe te aktiveer, sowel as om die werk van die betrokke orgaan en verwante stelsels te normaliseer. Daar is egter 'n wit boletus en 'n paar kontraindikasies.
Belangrik! Sampioene word teenaangedui by kinders jonger as 3 jaar, selfs die eetbare boletus kan die werk van die ongevormde spysverteringskanaal belas en ook vergiftiging veroorsaak.
In die eerste plek is alle soorte geregte wat daarop gebaseer is en uittreksels verbode in geval van allergiese reaksies op sampioene. Dit word nie aanbeveel om dit in oormatige hoeveelhede te gebruik vir enige siekte in die spysverteringskanaal, sowel as vir swanger en bejaardes nie. Dit kan lei tot allerhande spysverteringsstoornisse en ook die aktivering van chroniese kwale veroorsaak.
Vandag weet wetenskaplikes 'n groot aantal allerlei wetenskaplike feite oor sampioene, maar die meeste daarvan is uitsluitlik van algemene aard.
Desondanks het wit boletus sy eie interessante eienskappe, wat die volgende insluit:
Die 'wit' voorkoms het sy bykomende naam gekry vanweë die skadu van die hoed, wat lyk soos die skadu van vervaagende blare.
Vir inwoners van Noord-Amerika is die sampioen 'n nasionale gereg, en dit word bedien met paprika, naeltjies en ander speserye vir die meeste vakansiedae.
Die waarde vir voedsel is nie net die pulp nie, maar ook die afkooksel daarvan. In versadiging met bruikbare stowwe is dit nie minder as die gekonsentreerde vleis sous nie.
Wit boletus kom nie gereeld in die bos voor nie, maar elke sampioen plukker moet daaraan let. Hierdie spesie gee uitstekende smaakkenmerke af, en met gereelde gebruik kan dit die gesondheid verbeter en die voorkoms van baie kwale voorkom.