Geskryf deur Paul R. Carr
'N Jong kind staan ​​op 3 Mei 2020 buite die ingang van 'n speelgrond in Montréal, terwyl die COVID-19-pandemie in Kanada en oor die hele wêreld voortduur. DIE CANADIAN PERS / Graham Hughes
Die wêreld is verstrengel in 'n belangrike gesondheidskrisis wat strek tot op alle vlakke van die samelewing. Bevat, beheer en regstel Covid-19 sal gesamentlike pogings, en, belangrik, belangrik wees sosiale solidariteit.
Die daaglikse inligtingsessies, kwantitatiewe grafieke, projeksies, regulasies, riglyne, datastelle en profiele van dié op die voorste linies, veg teen die metaforiese “vyand, 'Vra ons om na te dink wat ons na die coronavirus kan doen.
Alhoewel ons dit steeds deur hierdie pandemie probeer regkry, moet ons ook besorg wees oor hoeveel ons regtig wil terugkry op dit wat ons as normaal beskou.
COVID-19 het ons gewys dat daar 'n oorvloed van goeie wil, harmonie, menslikheid en Solidariteit in ons samelewing. En omgekeerd, daar is ook voorbeelde in hierdie krities kwesbare tyd van geweld teen vroue, rassistiese aanvalle teen dié van Asiatiese oorsprong, die bewaring van beperkte hulpbronne, die korrosiewe gebruik van dobbel, los en winsmaak op aandelemark en 'n paar ander berouvolle kragte aan die werk, insluitend oor die toetsing van die entstof in Afrika.
Lede van die Asiatiese Amerikaanse Kommissie protesteer in Maart 2020 teen die stappe van die Massachusetts-wetgewer in Boston oor rassisme, vreesbevange en verkeerde inligting wat op Asiatiese gemeenskappe gemik is te midde van die coronavirus-pandemie. (AP Photo / Steven Senne)
Dokters, verpleegsters en baie ander gesondheidswerkers en werkers lewer uitsonderlike openbare gesondheidsdienste. Terselfdertyd is dit hartseer om gekonfronteer te word met die hartseer werklikheid wat baie mense voorsien noodsaaklike dienste is swak vergoed - veral mense wat in ouerhuise, dagsorg en kruidenierswinkels werk.
Binne hierdie konteks, dink ek, kan dit nuttig wees om drie probleme te onderstreep wat die grondslag gelê het vir die huidige krisis en wat ek na verwys as maatskaplike foutlyne: sosiale ongelykhede, onverskilligheid in die omgewing en ekonomiese gierigheid.
My beginpunt is wat voorafgegaan het aan COVID-19 moet nie as normaal beskou word nie. 'N Uiters verbeelde samelewing post-pandemie is nie net wenslik nie, maar noodsaaklik.
Foutlyn nr. 1: Sosiale ongelykhede
Sosiale ongelykhede sluit in generasie-armoede, rassisme, geweld teen vroue, homofobie, xenofobie en diskriminasie van alle soorte.
Om die lewensomstandighede, geleenthede, gesondheids- en onderwysaanwysers en diskriminasie wat verband hou, te ondersoek Eerste Volke in Kanada beteken om te erken dat die optrede, gedrag en oortuigings van die Kanadese staat en Kanadese burgers in 2020 hoogs vernietigend was.
Natan Obed, president van Inuit Tapiriit Kanatami, spreek in Februarie 2019 in Ottawa. Die nasionale organisasie wat Inuit in Kanada verteenwoordig, het gevra dat lugvervoer 'n noodsaaklike diens in die 51 Inuit-gemeenskappe in Kanada sal wees vir die duur van die COVID-19-pandemie. DIE CANADIAN PERS / Sean Kilpatrick
Alhoewel dit nie gereeld verweef is in die hoofstroomverhale van die ontwikkeling van die samelewing nie, word vakke soos femicide, selfmoord (insluitend veral onder militêre personeel en veterane) en dakloosheid moet ook aangespreek word.
Daar moet gekyk word na 'n verskeidenheid moontlike verklarings waarom die samelewing nie hierdie voorwaardes en probleme volledig ondersoek en aanspreek nie, insluitend nalatigheid, slegte trou, onkunde, swak beleidsbesluite, beplande marginalisering of selfs kulturele volksmoord in die geval van die Eerste Nasies.
Foutlyn nr. 2: Ongewone omgewing
Die klok tik na die vernietiging van die omgewing en rampspoed. Ons kan sien en voel hoe die planeet verander soos die klimaat word warm, oseane bereik onvoorsiene vlakke, woude word vernietig, kuslyne verdwyn, eilande verdwyn en ys doppe smelt in eens bevrore waters.
Was verloor spesies, land en Inheemse kulture en tale, maak die weg glad omgewing vlugtelinge, konflikte en hongersnode.
Die bevordering van ekonomiese ontwikkeling, oorlogvoering en onvolhoubare magstrukture oor ernstige inklusiewe betrokkenheid en deelname met almal wat ons planeet bewoon en deel, het ons uiters kwesbaar gelaat. Dit het ook mense, lande en streke teen mekaar.
Foutlyn nr. 3: Ekonomiese gierigheid
Die mitologie van “uithaal deur die bootstraps” werk die beste wanneer die samelewing ontwerp is om klasseverskille en ongelykhede af te breek en onverskillig teenoor dominante magstrukture.
Forensiese ondersoekers berei hul voor om die lyk van 'n man wat aan COVID-19-besmetting gesterf het op 5 Mei 2020 te verwyder. (AP Photo / Dolores Ochoa)
Maar die gegewens rondom sosiale klas mobiliteit toon dat ons ernstig moet bevraagteken die geloof dat kapitalisme kan en sal werk vir almal.
As ons regtig hiermee saam is, moet die opbou van rykdom deur afwykende middele, slawerny, kolonialisme, imperialisme en elitistiese samespanning uitgewis word. Diversiteit in die skryf van die reëls en die vervaardiging van die media om wye sosiale insluiting teweeg te bring, is noodsaaklik.
Wie baat by buitelandse oewers? Wie betaal belasting en wie trek voordele uit van uitgestelde belasting en krediete? Hoekom doen borgtogte ondersteun banke stelselmatig, beleggers en spekulante in plaas van diegene wat sukkel om in hul basiese behoeftes te voorsien? Wie gaan tronk toe, wie is te polities en waarom is dit? korrupsie so gereeld gemonitor en gestraf word?
Ten minste die feit dat die minimum loon is onmenslik, veral as ons die onbeperkte rykdom, voorreg en beheer van die land oorweeg een persent, is aan die lig gebring deur hierdie pandemie.
Waarheen moet ons vandaan gaan?
Te midde van die pandemie lyk dit asof baie mense in Kanada en regoor die wêreld 'n aptyt het vir 'n getransformeerde sosiale organisasie en die samelewing en 'n nuwe wêreldorde.
Dit kan beteken dat die menslike beskawing hervorm moet word wat nie meer militarisering, konflik, gekonsentreerde rykdom in die hande van 'n paar, massiewe sosiale ongelykhede, katastrofe in die omgewing, misbruik van ryk en kolonisasie en fiktiewe idees van demokratiese vryheid, betrokkenheid en deelname prioritiseer nie.
Die koronavirus is verre van die “groot nivellering, Soos sommige voorgestel het.
Dit is meer soos die 'groot wanbalans' wat sosiale en omgewingsongeregtigheid voed, wat die wonde, littekens en siektes wat voor hierdie pandemie bestaan, vererger.
Daarom moet die lesse wat tydens die pandemie geleer is, gebruik word om sosiale solidariteit te heroorweeg en te herdenk, wat afhang van onderwys, demokrasie en sosiale gelykheid. Om terug te keer na “normaal” is nie meer 'n uitvoerbare opsie nie.
Paul R. Carr, hoogleraar, Departement des sciences de l'éducation & voorsitter, UNESCO-leerstoel in demokrasie, globale burgerskap en transformatiewe onderwys (DCMÉT), Université du Québec en Outaouais (UQO)
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Waarom terugkeer na die normale post-koronavirus onmenslik sou wees
5 maniere waarop ondernemings kan bydra tot 'n meer gebalanseerde ...
Hoe sal die wêreld lyk ná die Coronavirus?