Opwekking en aflewering van sonkrag - Groen - 2021
Anders as fotovoltaïese stelsels, wat die son se energie in elektrisiteit omskakel, transformeer aktiewe sonkragstelsels sonverwarmde vloeistof in ruimtehitte en warm water. Stelsels bestaan ​​uit elektriese pompe, waaiers, komplekse kontroles, opgaartenks en versamelaars.
Twee soorte versamelaars versamel sonstrale: plat plaat en ontruim buis. Platplate is die meer algemene tipe en bestaan ​​al langer. Ontruimde buis is 'n meer onlangse ontwerp.
'N Platplaatversamelaar bestaan ​​uit 'n geïsoleerde, waterdigte metaalkas. Die bokant is op die son en het 'n glas- of plastiekbedekking wat soos 'n kweekhuis optree, die strale inlaat en die hitte inhou. Binne die boks is 'n spesiaal bedekte donkerkleurige absorberplaat en pype met sirkulerende vloeistof. Versamelaars met ontruimde buise bevat 'n donkerkleurige absorberplaat en parallelle rye vakuumbuise wat almal aan een koppyp gekoppel is. Buisontwerpe sluit glas, glas-metaal en glas met vloeistofvloei-paaie in.
Absorberplate bevat tipies lang stroke metaal wat met 'n spesiale laag bedek is. Nuwe tegnologieë produseer nou bedekkings wat baie doeltreffend is. Die geabsorbeerde straling verhit die sirkulerende vloeistof.
Kommer oor die sonnestelsel
Platversamelaars het 'n eenvoudige, stewige ontwerp. Die ontwerp laat hulle egter hitte verloor deur konveksie en bestraling. Windlading, wat die hitte kan wegvoer, moet bereken word.
Ontruimde buise kan selfs op bewolkte dae werk. Hulle gebruik ietwat breekbare glas - dink aan 'n geïsoleerde vakuum-verseëlde bottel. Hulle kan egter probleme hê waar sneeu of ys kan ophoop en verwyder moet word. Daar kan ook probleme wees as breek of skade die belangrike stofsuier vernietig of as gevolg van hitteopbou, as die stelsel nie voldoende is nie.
Versamelaars kan tipes oop- of geslote lusse wees. In ooplusstelsels word drinkwater deur die huis deur die versamelaar gepomp. Die versamelaar moet tydens lang periodes van vriesweer gedreineer word of 'n afvoer-stelsel gebruik. Alhoewel effektiewe, oop stelsels korrosieprobleme kan hê as harde water komponente beskadig.
In geslote lusstelsels beweeg 'n antivriesagtige oplossing deur 'n hitteruiler wat naby die huis se sonkragwaterverwarmer gemonteer is. Geslote lus kan 'n bietjie doeltreffendheid verloor tydens die hitte-uitruilproses en daar is 'n mate van onderhoud nodig met die vloeistof.
Vereistes vir sonnestelsel
Wanneer 'n sonkragstelsel gekies word, moet huiseienaars leer hoeveel sonenergie in hul huis beskikbaar is, 'n term wat bekend staan ​​as 'sonkonstante'. Ander oorwegings is die breedtegraad van die huis; beskikbare oppervlak vir die versamelaar, bome of geboue wat versamelaars sou beskadig; die ligging van die versamelaar en hoeveel dit van magnetiese suide afwyk; en die afstand van die versamelaar na die sonbergingstenk.
Op sekere breedtegrade is die bestraling in die winter en in die somer heel anders as gevolg van die hoek van die son in verhouding tot die aarde. Selfs die toonhoogte van die oppervlaktes waar die sonpanele geplaas word, moet gekontroleer word met kantelhoeke en oriëntasies wat aansienlik tussen die liggings verskil. Die meeste sonpanele is op dakke gemonteer en die hoek word vooraf bepaal deur die dakhoek. Hoeke groter as die optimum verminder die doeltreffendheid.
Die dakruimte van 'n huis kan dalk nie eens suidwaarts wees nie, of dalk nie sterk genoeg wees om die stelsel te ondersteun nie. As dakareas nie sal werk nie, kan huiseienaars ook buitemure, vrystaande of grondstelsels oorweeg.
'N Ander faktor is die verhittingstelsel van die huis. Sonverwarmingstelsels is goed geskik vir stralende vloerverwarmingstelsels en ketels met warmwaterstraalers. Gedwonge lugstelsels wat 'n warmtewisselaar gebruik, werk egter doeltreffend. Sonversamelaars voorsien of help wel met warmwaterbehoeftes in 'n huishouding.
In die noordelike klimate met baie koue temperature of lang periodes van bewolkte lug, is 'n rugsteunstelsel nodig. 'N Huis wat treffend is en nie energiedoeltreffendheid het nie, moet gerugsteun word. Selfs die gemakvlakke van huishoudelike lede - veral ouer lede wat 'n hoër termostaat instelling verkies - moet in gedagte gehou word. Uitleners en boukodes kan moontlik ook 'n rugsteunstelsel benodig.
Kyk na plaaslike kodes of verbonde wat opsies kan beperk. Sommige munisipaliteite het beswaar gemaak teen stelsels wat syplekke belemmer, onwettige hoogteaanvullings op dakke, oortreding van historiese distriksregulasies en buitensporige daklas.
Koste kan 'n faktor wees. Om 'n sonnestelsel kostedoeltreffend te maak, moet dit die grootste deel van die jaar gebruik word en nie in die somer stilbly nie. Die hele jaar deur warmwaterbewerking verbeter die koste-effektiwiteit van die stelsel.
'N Stelsel werk die beste vir 'n begroting as dit 40 tot 80 persent van die huis se verwarming benodig. 'N Aktiewe stelsel wat minder as 40 persent van die huis se verwarmingsbehoeftes voorsien, maak baie ekonomiese sin.
Vergelyk 'n gesertifiseerde toerusting vir sonkragversamelaars deur graderingsplakkers van die Solar Rating and Certification Corporation na te gaan.
Koste vir 'n aktiewe sonkragverhittingstelsel wissel baie en deels met mededinging op die mark. In Wisconsin, byvoorbeeld, waar daar min mededinging is, kos 'n ontruimde buisstelsel vir warmwateraflewering slegs in 'n enkelgesinhuis tussen $ 9.000 en $ 12.000.