Verwronge selfbeeld op skool | Maryke van Rensburg
← Hoe behandel jy jou ouers?
Die krag van 'n kompliment of twee … →
Dit is eintlik hartseer dat mens eers op 'n rype ouderdom besef, dat dit wat jy van jouself gedink het op skool, nie noodwendig was wat ander van jou gedink het nie.
Hierdie skrywe word gemaak na aanleiding van drie gebeurtenisse nl:
'n Reaksie op een van my status opdaterings op Facebook
'n Friend request op Facebook
En 'n 'best in class' nominasie op Schoolfeed
Ek was nog altyd 'n Idols, (nie hierdie jaar nie) en Supersterre (toe dit nog gewys het) fanatikus en gereeld status opdatering daaroor gemaak op Facebook en eendag, heel uit 'n onverwagte oord, maak iemand hierdie opmerking: Maryke, as Idols in ons tyd was, sou jy beslis 'n wenner gewees het.
Ek het so 'n diep hartseer gevoel hier in my binneste want sien, ek het hierdie droom van kleintyd gehad dat ek graag 'n sangeres wou word. Ek het deur my skoolloopbaan (wat nie 'n dawerende sukses was nie) liedjies geskryf en dan weggebêre waar niemand dit kon sien nie. Ek was wel in die skoolkoor, deelgeneem aan kunswedstryde (en heelparty goue sertifikate gekry) maar self nooit geglo dat ek enigsins goed genoeg was nie.
Na skool het die lewe sulke 'curve balls' (agv my eie swak besluie) gegooi, dat ek vir jare nooit gesing het nie. Maar 'n paar jaar terug, het ek bietjie begin karaoke en later 'n CD gemaak (net privaterig en niks fancy nie) maar dis waar dit gebly het.
Vandag wens ek dat juis meer sulke tipe opmerking op skool gekry het – toe ek agv gebeurtenisse (lees hier die bloginskrywing wat ek daaroor gemaak het) – 'n 'all time low' beleef het. Ja die een juffrou wat my ligpunt was, het my ondersteun, maar mens glo mos nie as tiener die ouer geslag nie.
En terwyl ek hier tik, dink ek ook, plaas het ek ander mede skoolleerlinge meer ondersteun en ge'boost', want dit sou sekerlik meer beteken het, as ek meer tyd daaraan bestee het ipv om emosionele energie te vermors deur daagliks my onsekerhede weg te steek agter die rebelmasker.
As gevolg van my werksaamhede op Facebook kry ek redelik 'Friend requests' en wanneer daar een kom met die volgende boodskap:
Nadat ek baie lank sterk gestaan het teen die facebook verleiding het ek nou uiteindelik Facebook gekry en die eerste persoon wat ek gesoek het, was vir jou. Ek het al die jare gewonder wat geword het van die girl met die groot hart en nog groter glimlag….
dan kan jy my behoorlik omtik met 'n veer! Veral gegewe die feit dat ek die persoon op skool as hiper konserwatief beskou het en ons nie werklik vriende was nie. Vir een of ander rede het ek altyd gedink dat ek nie in sy vriendekring aanvaar sal word nie en dat daardie groep afgekyk het na my en niks van my hou nie!
Sou dit nie wonderlik gewees het om toe te geweet het wat hy dink. Nie om 'verlief en verlore' te raak nie, maar net om te weet dat iemand gedink het ek het 'n groot hart. Om te weet dat iemand dwarsdeur die rebelmasker sien en besef daar is iets moois daar binne.
So het 'n persoon op Schoolfeed my genomineer as "best in class – creative" genomineer. En dit nogals van iemand wat ek dit nie van verwag het nie. Maak nie saak dat niemand anders daarop ge'vote' het nie, net die feit dat ek genomineer is, is vir my genoeg.
Ek het nie eers besef dat iemand op skool gesien het dat ek eintlik 'n kreatiewe mens is nie … maar iemand het gekyk en raakgesien.
So vandag wens ek dat elke skoolkind homself (geld vir meisies ook) sal sien deur ander se oë en besef dat ander die mooi/goeie/uitstaande kwaliteite in hom raaksien en dat hulle siening van hom 99% van die tyd beter is as sy eie siening van homself.
By pienkpantoffels • Posted in Die lewe	• Tagged skool,verwronge selfbeeld
11 comments on "Verwronge selfbeeld op skool"
Augustus 10, 2012 @ 12:03 nm
Ek sal moet dink hieroor.
Augustus 12, 2012 @ 1:20 vm
Laat weet van jou denke.
Augustus 10, 2012 @ 12:07 nm
Hoe hartseer maak jy my nou. Maryke, vandat ek en my man geluister het hoe sing jy Caravans, was geen ander weergawe nog goed genoeg nie. Sit dit asseblief op Youtube?
Augustus 12, 2012 @ 1:21 vm
Ek sal jou laat weet as ek dit gedoen het MK. En dankie vir die groot kompliment.
Augustus 11, 2012 @ 1:22 nm
As skolier van harte geneem het wat jy gesê het, het jy, want dan het jy 1 persoon se lewe vergemaklik. maar ek weet sommer baie mense se oë sal na die skrywe oopgaan en besef dat hierdie van die belangrikste lewenslesse is.
Ons is ons eie grootste kritici. Dis makliker om onsself af te kraak as om onsself op te bou, want ons wil tog nou nie grootkop kry nie…maar ons vergeet dat ander mense nie met sulke streng vereistes na ons kyk nie.
Augustus 12, 2012 @ 1:18 vm
Ja en mens is gewoonlik baie ongenadig met jouself. Dankie vir die inloer. Altyd lekker om nuwe gesigte te sien.
September 26, 2012 @ 1:44 nm
Daar is niemand wat erger op kritiek kan wees as jyself nie. Ons is almal so.
Augustus 13, 2012 @ 10:00 vm
Ja, die ou skooldae. Noudat ek kinders grootmaak wat baie voel oor hul medeskoolmaats wens ek om by my kinders net tuis te bring dat oor tien jaar gaan dit glad nie saak maak wat die maats sê of dink nie, en tog na jou skrywe weet ek weereens hoe belangrik skooldae is, en dat mens eers moet groot word om te besef wie jy is en wou wees.
Augustus 13, 2012 @ 12:55 nm
Ek is heeltemal seker jy was nog maar altyd 'n stunning girl.
Ekself was maar 'n simpel een op skool. Ek twyfel sterk of enigiemand goeie kwaliteite van my sal kan onthou!
Augustus 14, 2012 @ 9:32 vm
Ek waarborg jou dat daar beslis meer as een iemand sal wees wat nou, jare later, jou goeie sal onthou en dalk spyt is oor hulle nie dit geken het toe dit nodig was nie. 🙂
Augustus 23, 2012 @ 8:19 vm
Oe jis ek hoop so. Ek kan so min van my skoolvriende regtig onthou, en hulle diep gebeure op waarvan ek GEEN kennis het nie!! Wys jou, ek was taamlik die kop-in-die-sand kind!