Juno (ruimtetuig) - Wikipedia
’n Kunstenaarsvoorstelling van Juno by Jupiter.
20 maande (wetenskapfase)
Verstreke: 2 jaar, 5 maande en 7 dae
Juno by Nasa
Juno is ’n sending van Nasa se New Frontiers-program wat tans in ’n wentelbaan om die planeet Jupiter is. Die tuig is op 5 Augustus 2011 van Kaap Canaveral af gelanseer en het op 4 Julie 2016 gearriveer. Op 5 Julie het dit in ’n wentelbaan om Jupiter gegaan. Juno wentel om die planeet se pole om die samestelling, gravitasie- en magneetveld en polêre magnetosfeer te ondersoek. Dit sal ook soek na leidrade oor hoe die planeet gevorm het, of dit ’n rotsagtige kern het, die hoeveelheid water in die diep atmosfeer, massaverspreiding en diep winde, wat snelhede van tot 618 km/h kan bereik.
Dit is die tweede ruimtetuig wat om Jupiter wentel, ná Galileo in 1995-2003.
Juno het drie sonpaneelvlerke, die grootstes wat nog in ’n planetêre sending gebruik is, en hulle sal ’n groot rol speel in die stabilisering van die tuig en die opwekking van krag.
Die naam kom uit die Grieks-Romeinse mitologie. Die god Jupiter het ’n wolksluier om hom geskep om sy verkeerde dade te verbloem, maar sy vrou, die godin Juno, het deur die wolke geloer en sy ware aard gesien. Voorheen is die akroniem JUpiter Near-polar Orbiter op ’n lys van Nasa gebruik om na die sending te verwys.
2 Lansering en vlug
3 Galileo-gedenkplaat en Lego-minifigure
Juno se reis van die Aarde na Jupiter. Elke merkie verteenwoordig 30 dae.
’n Videogreep van die vlug.
Juno het Jupiter ná ’n vlug van vyf jaar op 4 Julie 2016 bereik. nadat dit sowat 2,8 miljard km (18,7 AE) afgelê het. Die tuig sal in 20 maande 37 keer om Jupiter wentel. Sy snelheid het in Oktober 2013, twee jaar ná sy lansering op 5 Augustus 2011, ’n hupstoot gekry danksy ’n verbyvlug verby die Aarde. Op 5 Julie het die tuig se snelheid afgeneem sodat dit in ’n wentelbaan om Jupiter kon gaan. Dit sal twee omwentelings van 53 dae elk om die planeet voltooi voordat die wentelbaan op 11 Desember 2016 verklein sal word tot omwentelings van 14 dae elk. Dit is aanvanklik vir 19 Oktober beplan, maar weens probleme met die tuig se sagteware is dit uitgestel.
Infrarooi- en mikrogolf-instrumente sal dan begin om die termiese uitstralings van diep binne Jupiter se atmosfeer te meet. Dié waarnemings sal vorige studies oor die planeet se samestelling aanvul deur die hoeveelheid en verspreiding van water, en dus suurstof, te meet. Dit sal inligting verskaf oor Jupiter se oorsprong en ondersoek instel na die konveksie wat algemene sirkulasiepatrone in die planeet se atmosfeer aandryf. Ander instrumente aan boord van Juno sal data versamel oor sy gravitasieveld en polêre magnetosfeer. Die sending sal in Februarie 2018 tot ’n einde kom wanneer die tuig in Jupiter se buitenste atmosfeer sal uitbrand om te voorkom dat dit teen een van die planeet se mane bots en dit besoedel.
Lansering en vlug[wysig | wysig bron]
Juno is van Kaap Canaveral af gelanseer met ’n Atlas (AV-029)-vuurpyl wat met ’n Russies ontwerpte en geboude RD-180-hoofenjin toegerus was. Dié is aangedryf deur paraffien en vloeibare suurstof. Ná sowat 54 minute het die Juno se sonpanele begin oopgaan en sy batterye begin laai.
Verbyvlugte[wysig | wysig bron]
Die Aarde soos in Oktober 2013 tydens die verbyvlug gesien deur die JunoCam.
Ná ’n reis van twee jaar in ’n elliptiese heliosentriese wentelbaan het Juno in Oktober 2013 na die Aarde teruggekeer. Dit het die Aarde se swaartekrag gebruik om dit na die Jupiter-stelsel te stu. In die proses het dit met meer as 3,9 km/s versnel. Die verbyvlug is ook gebruik as ’n "repetisie" vir die wetenskapspan om sommige instrumente te toets en sekere prosedures toe te pas voor sy aankoms by Jupiter.
Jupiter se swaartekrag het die tuig se snelheid vermeerder tot sowat 74 km/s toe dit die planeet nader. Op 5 Julie 2016 is Juno se snelheid verminder tot 542 m/s en het dit ’n wentelbaan om Jupiter se pole binnegegaan wat 53,5 dae sal kos om te voltooi. Ná twee omwentelings sal die wentelbaan verklein word tot ’n wentelperiode van 14 dae. Juno sal altesaam 37 wentelbane voltooi voor die einde van die sending.
Galileo-gedenkplaat en Lego-minifigure[wysig | wysig bron]
In Juno is ’n plaat wat Galileo Galilei gedenk. Dit is deur die Italiaanse Ruimteagentskap verskaf en is 7,1 by 5,1 cm groot. Die plaat bevat ’n foto van Galileo en ’n geskrewe stuk in sy eie handskrif wat in Januarie 1610 geskryf is terwyl hy dít waarneem wat later as die Mane van Galilei bekend sou staan.
Aan boord is ook drie Lego-minifigure van Galileo, die Romeinse god Jupiter en sy vrou, Juno. Jupiter het ’n wolksluier om hom geskep om sy verkeerde dade te verbloem, maar Juno het van die berg Olimpus af deur die wolke gekyk en sy ware aard gesien. Die Juno-figuur hou ’n vergrootglas vas wat ’n soeke na die waarheid verteenwoordig en Jupiter het ’n weerligstraal in sy hand. Galileo het sy teleskoop by hom.
Die figure is van aluminium gemaak om die uiterste toestande van die ruimtevlug te kan deurstaan.
5 Augustus 2011 Lansering Voltooi
Augustus 2012 Vlugaanpassings Voltooi
Oktober 2013 Verbyvlug verby die aarde; versnel van 126 000 km/h tot 150 000 km/h. Voltooi
4 Julie 2016 Arriveer by Jupiter Voltooi
5 Julie 2016 Betree ’n wentelbaan om Jupiter Voltooi
Wetenskapfase: 37 omwentelings beplan oor 20 maande
Februarie 2018 Vernietiging van die tuig in Jupiter se atmosfeer
↑ 1,0 1,1 Chang, Kenneth (28 Junie 2016). "NASA's Juno Spacecraft Will Soon Be in Jupiter's Grip". New York Times. Besoek op 30 Junie 2016.
↑ Chang, Kenneth (30 Junie 2016). "All Eyes (and Ears) on Jupiter". New York Times. Besoek op 1 Julie 2016.
↑ Dunn, Marcia (5 Augustus 2011). "NASA probe blasts off for Jupiter after launch-pad snags". MSN. Besoek op 31 Augustus 2011.
↑ “NASA – Juno's Solar Cells Ready to Light Up Jupiter Mission”. URL besoek op 4 Oktober 2015.
↑ “NASA's Juno Spacecraft Launches to Jupiter”. Nasa: 5 Augustus 2011. URL besoek op 5 Augustus 2011.
↑ “Mission Acronyms & Definitions”. URL besoek op 30 April 2016.
↑ Dunn, Marcia (1 Augustus 2011). "NASA going green with solar-powered Jupiter probe". USA Today.
↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 Chang, Kenneth (5 Julie 2016). "NASA's Juno Spacecraft Enters Jupiter's Orbit". New York Times. Besoek op 5 Julie 2016.
↑ 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Greicius, Tony (21 September 2015). “Juno – Mission Overview”. Nasa. URL besoek op 2 Oktober 2015.
↑ “NASA's Shuttle and Rocket Launch Schedule”. Nasa. URL besoek op 17 Februarie 2011.
↑ Agle, D.C.; Brown, Dwayne; Cantillo, Laurie (15 Oktober 2016). "Mission Prepares for Next Jupiter Pass". Nasa. Besoek op 19 Oktober 2016.
↑ 13,0 13,1 13,2 “Earth Flyby | Mission Juno”. URL besoek op 2 Oktober 2015.
↑ “NASA's Juno Gives Starship-Like View of Earth Flyby”. URL besoek op 2 Oktober 2015.
↑ Greicius, Tony. “Juno Earth Flyby”. URL besoek op 8 Oktober 2015.
↑ (2:00 within video)
↑ “Understanding Juno’s Orbit: An Interview with NASA’s Scott Bolton”. URL besoek op 6 Februarie 2016.
↑ 19,0 19,1 “Juno Jupiter Mission to Carry Plaque Dedicated to Galileo”. Nasa: 3 Augustus 2011. URL besoek op 5 Augustus 2011.
↑ “Juno Spacecraft to Carry Three Lego minifigures to Jupiter Orbit”. Nasa: 3 Augustus 2011. URL besoek op 5 Augustus 2011.
↑ Peter Pachal (5 Augustus 2011). "Jupiter Probe Successfully Launches With Lego On Board". PC Magazine.
↑ "Juno's Two Deep Space Maneuvers are 'Back-To-Back Home Runs'". Nasa News. 17 September 2012. Besoek op 12 Oktober 2015.
↑ “Juno Earth Flyby – 9 Oktober 2013”. URL besoek op 5 Julie 2016.
Amptelike webtuiste by nasa.gov
Juno-sending by die South West Research Institute
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Juno (ruimtetuig).
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Juno_(ruimtetuig)&oldid=1834287"
Die bladsy is laas op 30 September 2018 om 18:42 bygewerk.