Ek het die gesprek oor veral ras in die Suid-Afrikaanse samelewing en denkwêreld na aanleiding van Pieter se blog van 14 Desember met groot belangstelling gevolg. Self is ek in my daaglikse lewe baie bewus van ras, klas en gender, soms in so ’n mate dat ek al gewonder het of ek dit moontlik te ver voer en my as’t ware benadeel deur graag vanuit hierdie perspektief na die lewe en die letterkunde te kyk? Die eerste sprake van lente in die tuin is die plate psalmwit sneeuklokkies (Galanthus nivalis) wat in die Maartsonnetjie skitter. Dis ‘n spesiale ritueel om ‘n eerste bossie wit kelkies in ‘n glaspotjie (sommer ‘n ou pruimkonfytflessie) op die kombuistafel staan te maak. Die Pools-talige digter Czesław Miłosz het binne die Slawiese tradisie ook met dié tema omgegaan, maar met heel ander klemplasings. Lees sy gedig in Engels, vermoedelik deur homself vertaal, getitel “Theodicy”. Ek is vanoggend (is dit nog oggend?) te moeg om alles neer te skryf.