Lomu-boek: Ellispark was een van sy grootste oomblikkeJonah Lomu in aksie op die rugbyveld Foto: rugbyforum.com Jonah Lomu is een van die vernaamste figure wat wêreldrugby nóg opgelewer het. Wie sal ooit sy stormlopie sommer bó-oor Mike Catt in die 1995 Wêreldbeker-rugbytoernooi vergeet? Maar ten spyte van vele hoogtepunte in die All Blacks-trui – soos die Australië-wedstryd in 2000 waar hy die wendrie in die doodsnikke gedruk het, sowel as verskeie ander tweestryde in die internasionale arena – skryf die New Zealand Herald dat hy ook die 1995-eindstryd teen die Bokke as een van sy gunstelinge uitgesonder het. Dié Nieu-Seelandse koerant het 11 van die legendariese Kiwi se grootste oomblikke in die All Blacks-trui geïdentifiseer deur stukke uit Lomu se outobiografie (Jonah: My Story) aan te haal. Op 24 Junie 1995 was Francois Pienaar die eerste Springbokkaptein om die Webb-Ellis-trofee omhoog te hou, nadat die Bokke die All Blacks met net drie punte geklop het. Die gevaarlike Lomu is deur die Bok-verdediging geneutraliseer en Joel Stransky se skopvoet het gesorg dat die Springbokke met louere weggestap het. “Die Bokke het die uitklophou in die tweede gedeelte van bykomende tyd geplant toe Joel Stransky sy tweede skepskop van die wedstryd deur die pale gejaag het. Ons kon net nie daarop antwoord nie – 15-12,” het Lomu geskryf. “All Blacks huil nie, maar op daardie dag het die All Blacks gehuil.” Daar is wyd en syd in die media bespiegel dat die Nieu-Seelanders vooraf voedselvergiftiging opgedoen het en dat dit ’n bydraende faktor tot hul nederlaag op dié dag was. “Gegewe die omstandighede waarin ons onsself bevind het, het ek gedink dat ons briljant in die wedstryd geveg het. Ons gewone skerpheid ten opsigte van ons spel was definitief afwesig, maar op die ou einde het 15 spelers die swart trui oor hul koppe getrek en ons het verloor. Sou ons gewen het as almal 100% fiks was? Wie weet?” Tog het Lomu geen verskonings vir hul nederlaag gesoek nie. “Ek het ons nederlaag aanvaar en ŉ mens kan nie deur die lewe gaan deur aanhoudend verskonings te maak nie.” “Om in die All Blacks-trui te wen is die lekkerste ding in die lewe. Die All Blacks is goeie wenners, maar soms, en al maak dit hóé seer, moet die All Blacks ook goeie verloorders wees.” Ander hoogtepunte: