Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: Goeie Vrydag, 25 Maart 2005
Sing vooraf: Skrifberyming 1-1:7; Skrifberyming 5-4: ;
Psalm 146:1, 3, 8
Skrifberyming 5-3:4, 5
Skriflesing: Jesaja 44
Hy wat hom besig hou met as, 'n bedroë hart het hom verlei; sodat hy sy siel nie kan red, of kan sê nie: Is daar geen leuen in my regterhand nie? (Jesaja 44:20 AFR53)
2. Die mense se verwarde lewenswaardes was die oorsaak dat Jesus gekruisig is
Jesaja het hierdie preek gepreek aan mense wat so ver in ongeloof geval het dat hulle lewe in 'n ketting van sondes ontaard het.
Al die sondes wat hulle gedoen het, was as gevolg daarvan dat hulle band met die Here so verswak het dat hulle nie meer geweet het wie die Here is nie.
Daarom stel die Here Hom eers weer aan hierdie volk bekend, sodat hulle presies kan weet Wie dit is wat sy genade aan hulle openbaar:
Die Here openbaar Homself nou deur verskillende Godsname te noem wat almal betrekking het op sy almag.
En elkeen van hulle wys reguit na die vervulling en die betekenis daarvan in die kruisiging van die Here Jesus.
Daarby was daar tasbare bewyse dat die Here die voorouers by verskillende geleenthede beskerm en gered het: Dink maar net aan dinge soos die kwartels en manna en die verskillende geleenthede waar die Here water voorsien het in die woestyn.
In hoofstuk 41:21 noem die Here Homself die Koning van Jakob. Jakob en Israel was dieselfde mens.
Jakob was 'n naam wat die sondaar beskryf het - die bedrieër wat eiegeregtig gelewe het. Jakob het in sy sonde voortgejaag totdat die Here hom by die Jabbokrivier voorgekeer het en sy naam verander het na Israel toe.
Israel was die man wat met God geworstel het, maar wat aan die einde van die worsteling deur God geseën is.
Israel word die naam waarmee die Here die verbondsvolk noem om aan te toon dat hulle sy uitverkore eiendom is. Die Here stel sy heerskappy oor hierdie uitverkorenes baie duidelik, daarom noem Hy Homself Koning - die Koning van Israel.
Die Bybel gebruik die woord Losser - maar daar is nie werklik 'n verskil tussen Losser en Verlosser nie.
In die Ou Testament is daar geglo dat die land aan God behoort. As iemand deur armoede of deur watter rede ook al gedwing was om sy grond te verkoop, kon iemand anders die verkoopprys aan die persoon wat die grond gekoop het gaan gee, en dan moes hy die grond aan die oorspronklike eienaar teruggee.
Deur hulle sondes het hulle hulle land verloor. Hulle is met die ballingskap gestraf oor hulle sondes en hulle land is van hulle afgeneem. Eintlik is hulle van hulle land af weggeneem.
Dit maak egter nie saak watter kant om dit gebeur het nie, want die simboliese betekenis bly dieselfde:
Deur hulle sondes het hulle die ewige lewe en die koninkryk van God verloor.
Daarom gebruik die Here in Jesaja 44:6 die woord Losser.
Profeties word die verlossingswerk van die Here Jesus deur hierdie naam voorspel - al sou dit omtrent vyf eeue later eers gebeur.
Daarmee word alle skepsele in die hemele en op die aarde bedoel.
Almal van hulle staan onder die regering van die Here, en Hy alleen is God en heerser oor hulle almal.
Veral gesien teen die feit dat die Here Homself die Verlosser noem, moet ons hier dink aan Jesus se woorde aan Johannes:
Moenie vrees nie; Ek is die eerste en die laaste en die lewende; en Ek was dood en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid. Amen. En Ek het die sleutels van die doderyk en van die dood. (Openbaring 1:17-18 AFR53)
Hieruit is dit duidelik dat dieselfde God met Johannes praat as die een wat met Jesaja gepraat het. Let net op die verskil:
Toe die Here met Jesaja gepraat het, was die Verlosser se werk nog nie voltooi nie - toe was dit nog aan die kom.
Daarom sê die Here vir hom nog hierdie woorde ook:
Ek was dood en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid. Amen. (Openbaring 1:17 AFR53)
Hy openbaar aan hulle wat in die toekoms gaan gebeur, want uit hulleself kan hulle die toekoms nie ken en sien nie. Die dinge staan alles in vers 7.
Maar u moet oplet dat dit na twee kante toe sny.
Daar sal nie een van hulle verlore gaan nie. Trouens, die Here het dit alreeds in hoofstuk 40:26 ook presies so gesê. Die gelowiges kan hulle bevryding in die Here tegemoetgaan, want die Here het van die ou tyd af sy verlossingsraad oor hulle bevestig.
Daarom die wekroep in vers 8 dat die volk mos self getuies is daarvan dat die Here hulle deur al die eeue beskerm het en dat daar geen God buiten die Here is nie.
Die oordeel kom van vers 9 af baie sterk uit:
Die Here beskuldig hulle daarvan dat hulle wat in hulleself geen bestaanskrag het nie, afgode maak wat deur hulle aanbid word.
Hulleself is nietigheid en dan maak hulle hierdie lieflingsafgode van hulle wat dan nou sogenaamd mag moet hê.
Die Here beskuldig nou die makers van die afgode dat hulle nie kan sien nie omdat hulle geestelik blind is.
Die Here behandel nou die materiaal.
Hulle moet van die Here se skepping gebruik maak. Iewers moet hulle 'n boom gaan afkap om hout in die hande te kry.
Die nietigheid van die afgode word ook nog geskets teen die feit dat hierdie sterflike mense met liniale en passers en skawe meet en werk aan die beelde om hulle volgens menslike begrip vorm te gee.
Wat vir 'n god is dit wat so tot bestaan kom?
Die wat minder ryk is, maak een van silwer.
Die Jode wat die Here Jesus laat kruisig het, het die lewende God as Here gehad.
Maar al hulle rituele het hulle insig laat verdwaal. Die dat hulle van Godsdiens afgodsdiens maak!
Daarom skreeu hulle met die waansin van die hel in hulle dat Jesus gekruisig moet word.
Dit is waarom daar in ons teksvers geskryf staan dat die afgodsaanbidder is soos 'n bok/skaap wat verdwaald op die ashoop staan en dink dat hy daar kan oorleef.
Sy hart en sy verstand bedrieg hom. Uiteindelik gaan hy verlore.
Want alles wat deur die vuur verbrand word, kan jou siel nie red nie - dus ook nie jou afgode wat alles saam met hierdie wêreld verbrand gaan word nie.
Die Skepper roep sy skepsele terug na Hom toe!
Ons gaan die nodige troos en steun vir ons lewens net op een plek kry, en dit is by Hom.
Hy sal ons verwagting nooit terleurstel nie.
Die Bybel noem ons knegte:
Kneg is nie 'n slegte benaming of 'n naam van minderwaardigheid nie. Die Here noem die Messias ook sy kneg.
Dit wys hier op 'n baie besondere en baie intieme verhouding van aanbidding tussen ons en die Here waarin Hy nie net ons meerdere is nie, maar waarin Hy ons ook absoluut beskerm, soos wat 'n heer sy kneg beskerm.
Daar is 'n baie intieme verhouding tussen ons en die Here. Hy het elkeen van ons vooraf beplan en gemaak.
Hy laat nie toe dat sy produk misluk soos die afgodsbeelde wat deur mense gemaak word nie.
Daarom gebruik Hy ons skewe aanbidding om sy Seun Jesus Christus aan die kruis te bring - sodat Hy ons sondestraf en sy toorn daaroor op Jesus Christus kan laat neerkom.
Die Here gaan terug na die begin van hierdie rede toe toe Hy Hom bekendgestel het. Hy het Homself Verlosser genoem.
Nou kom Hy daarop terug en Hy belowe juis so 'n verhouding, want Hy sê dat Hy hulle verlos. Ook nie sommer net so 'n verlossing nie.
Hy gaan die sondes uitdelg. Dis 'n baie sterk woord wat sê dat die Here die sondes totaal gaan vernietig.
Hulle sing dat die Here Jakob verlos en Homself verheerlik aan Israel. Sondaars word verlos en die uitverkorenes deel in die heerlikheid van die Here!
Hierdie beloftes van die Here het nie vasgesteek by die profesieë van die Ou Testament nie.
Dit was 'n gebeurtenis wat geweldige kontraste en die spanning tussen die hemel en die hel geopenbaar het.
Toe die Verlosser gebore is, het die hemele en die aarde oopgebreek en gejuig dat die Verlosser gebore is in die stad van Dawid.
Die Verlosser wat daardie nag gebore is, het inderdaad ons sondes uitgewis omdat Hy God se volle straf daarvoor gedra het.
Daardie middag het die stem van die Seun van God skel en vol pyn oor Golgota gesny: My God, My God, waarom het U My verlaat?
Toe dit gebeur het, was daar geen engelesang nie - dit was oordag donker en rotse het geskeur, en dooie mense in graftes het lewendig geword.
Jesus is vandag nog steeds Koning oor ons kerk - maar Hy wil ons ook hier hê met die belydenis dat ons Hom alleen aanbid. Kyk wat het valse aanbidding aan Hom gedoen toe Hy op die aarde was.
Laat ons daarom hierdie dag van sy kruisiging herdenk met 'n diep dankbaarheid dat God dit beskik het dat ons sondes sy Seun kruis toe kon stuur - sodat ons gered kon word deur sy liefde.
Ons onthou die profeet se woorde:
Hy wat hom besig hou met as, 'n bedroë hart het hom verlei; sodat hy sy siel nie kan red, of kan sê nie: Is daar geen leuen in my regterhand nie? (Jesaja 44:20