Skeiding en isolasie teen gemeenskap en deernis - InnerSelf.com
Image deur griffert
"Medelye" kom van die Latynse "ly saam." Ons het 'n passie om diegene te help met wie ons eenheid en lyding deel. Dit is ons God-DNA en sal natuurlik met groot vreugde ontstaan, tensy ons ons gees onderdruk het.
Dit is eers baie onlangs in ons geskiedenis dat ons nie as gesinseenhede geleef het nie. Baie mense het elke paar jaar vir hul loopbaan verhuis. Ek en my vrou het byna 30 jaar gelede ons huis gebou en al vier ons kinders het in hierdie huis grootgeword. Wanneer ons kinders in moeilike omstandighede verkeer, ongeag waar hulle in die wêreld woon, kan hulle weer terugkom en in hul kinderslaapkamer slaap. Om in hul kinderhuis te slaap, is die grondslag vir hulle en stel hulle in staat om terug te gaan en 'n wêreld wat baie taai geword het, die hoof te bied.
Voor koronavirus het baie in die sakewêreld verkies om nuwe geleenthede te benut en die korporatiewe leer te klim deur elke paar jaar te beweeg, wat positiewe en negatiewe gevolge het. Sal hierdie begeerte so sterk wees as wat ons uit hierdie ervaring kom?
Baie grootouers woon nie in dieselfde stad as hul kleinkinders nie. Toe ons saam gewoon het, is die grootouers as ouer manne beskou omdat hulle wysheid opgebou het. Terwyl die ouers gewerk het, is die kinders deur die grootouers en ander ouer mense in die gesin en die gesin grootgemaak. Dit was 'n stelsel wat goed gewerk het, en ons het wyse en oop jong volwassenes gehad wat gereed was om hul geskenke vir die geheel te gebruik.
Nou het ons die bejaardes gemarginaliseer en hulle in aftree-gemeenskappe vasgesteek in plaas van hul wysheid op te spoor en te laat bydra. Ons samelewing betaal die prys. Geen wonder dat so baie depressief is nie. Weereens versamel iemand nie wysheid nie omdat hulle 'n YouTube-sensasie is, 'n app op die ouderdom van 22 kan kodeer of omdat hulle 'n sokker goed kan gooi. Dit is gewildheid en aanbidding, nie wysheid nie.
Gemeenskap is ook in ons DNA
Wanneer ons as jagter-versamelaars geleef het, en selfs toe ons in landbougemeenskappe ingetrek het, sou ons sterf as ons uit die groep geskop sou word. Ons het dus elkeen 'n vrees hieroor. Baie laat toe dat hierdie vrees hulle beheer en enigiets doen, sodat hulle graag sal wees, insluitend om hulle mag en gesag aan ander te gee.
Maar ons word opgeroep om op ons eie bene te staan ​​en deel te wees van gemeenskappe waarin almal almal bemagtig en waar liefde, respek en dankbaarheid voorop staan. Dit is, hoop ons, wat sal uitkom uit die krisis waarin ons verkeer.
Die werkplek is 'n ander gemeenskap, maar dit is van kritieke belang omdat ons soveel ure in hierdie gemeenskapsomgewing spandeer. Ideaal gesproke sal ons baie veranderings in hierdie arena sien, aangesien dit op skeiding en winsmentaliteit gerig is.
Thich Nhat Hanh het gesê: "Ek hou daarvan om rustig te sit en eet en elke happie te geniet, bewus van die teenwoordigheid van my gemeenskap, bewus van al die harde en liefdevolle werk wat in my kos gegaan het." Die meeste maatskappye berei nie saam voedsel voor nie, maar hulle stem ooreen met 'n gemeenskaplike doel, hopelik om 'n produk te maak of 'n diens te lewer wat ander tot groot hulp is.
As deel hiervan moet uitvoerende hoofde en leiers na die ouer manne in hul ondernemings soek en hulle groter rolle gee, wat werknemers die geleentheid bied om toegang te verkry tot hul wysheid, sowel sake as persoonlik. Miskien kan hulle blogs skryf of gemeenskapsbyeenkomste hou. Sake kan soveel meer wees in terme van die weerspieëling van die ware aard van die gemeenskap en om ons as een saam te voeg.
Werkende, ware gemeenskappe verstaan ​​dat niemand in die gemeenskap beter is as 'n ander nie en dat daar vir almal voorsiening gemaak moet word. Die koninginby kan nie haar werk doen of selfs sonder al die werkers gevoer word nie. Gemeenskappe funksioneer werklik as 'n hele eenheid.
Om diensbaar te wees en 'werke' vir ons gemeenskappe te doen, kan 'n aantal dinge beteken, van die opheffing van die wêreld met lig en gebed, of om op te daag tydens 'n saamtrek tot finansiële hulp aan een persoon. Almal is belangrik. God sal u lei op die manier waarop u die beste kan dien, en dit kan mettertyd verander. Maar ons moet diens doen vanuit die perspektief van "wees in die wêreld, maar nie van die wêreld nie."
Terwyl ons ander help, beskou ons die hoogste perspektief dat ons almal een is en diegene wat ons help nie slagoffers is nie. Hulle ervaar tydelik moeilike omstandighede. As ons hulle as 'n deel van God en onsself sien, sal dit hulle help om hulself op dieselfde manier te sien, en dit is uiteindelik die antwoord uit hul omstandighede.
As ons iets soos vergoeding vir historiese ongeregtighede oorweeg, versterk ons ​​dan die idee van skeiding en slagoffer, en is diegene wat dit gee om hul skuld te oortuig, wat ook skeiding versterk? Ons kan nie die verlede verander nie.
Wat ons kan doen, is om te erken dat sekere aksies en perspektiewe in die verlede vanuit 'n separatistiese siening gekom het, en dit het sekere individue, groepe en veral die hele mensdom nie gedien nie. As ons in veroordeling, haat en slagoffers bly, skep ons nie 'n toekoms wat dieselfde is as die verlede nie?
Ons skep 'n ander toekoms wanneer ons elkeen 'n vaartuig van liefde en medelye word, wat die hele vibrasie van die mensdom sal verhoog en ander ook kan erken dat hulle een is.
As ons uiteindelik op 'n diep vlak verstaan ​​dat ons inherent een gemeenskap is, sal ons nie meer deur oë van skeiding sien nie en sal ons nie meer in vrees lewe nie.
Gemeenskap verbind ons en help ons om vanuit 'n eenheidsperspektief te sien.
Wat kan u doen om meer gemeenskap te bevorder
in u werkplek of ander instellings?
Een kers kan baie lig in 'n donker huis gooi.
Uitgewer: One-Hearted Publishing.
'N Boek oor vrees: veilig voel in 'n uitdagende wêreld
deur Lawrence Doochin
Selfs as almal rondom ons bang is, hoef dit nie ons persoonlike ervaring te wees nie. Ons is bedoel om in vreugde te leef, nie in vrees nie. Deur ons op 'n boomtopreis te neem deur kwantumfisika, sielkunde, filosofie, spiritualiteit en meer, 'N Boek oor vrees gee ons gereedskap en bewustheid om te sien waar ons vrees vandaan kom. As ons sien hoe ons geloofstelsels geskep is, hoe dit ons beperk en waaraan ons geheg geraak het wat vrees skep, sal ons onsself op 'n dieper vlak leer ken. Dan kan ons verskillende keuses maak om ons vrese te transformeer. Die einde van elke hoofstuk bevat 'n eenvoudige oefening wat vinnig gedoen kan word, maar wat die leser in 'n onmiddellike hoër bewustheid van die onderwerp van die hoofstuk sal laat beweeg.