Hierbenewens skenk hy aandag aan voorheen onverkende navorsingsterreine (vgl. hfst. Zeus, Apollo, Artemis, Athena, Hera, Poseidon en Dionysus, die god van wyn en ekstase. Voor al die gode het die mense in Aleppo gekniebuig. So word die leser dus tegelyk die verbruiker én die skrywer van sy/haar eie teks – die leser word die eienaar van die teks. ‘n Mens sou die blote lees van die grammatikaal versteurde teks wat – soos dit letterlik daar staan – geen logiese en gestruktureerde betekenis het nie, selfs as ‘n soort Tao-terapie kon beskou, deurdat die leser daarvan afsien om betekenis op die teks af te druk of selfs af te forseer. Maar wat’s die titel en waar kan ‘n mens die boek bestel? Laat weet, Ilse, laat weet … En voorspoed met dié besonderse projek. Vir die destydse /Xam-Boesmans het die reën minstens drie onderskeibare aspekte behels (lees mens in JC Hollmann se “Customs and beliefs of the /Xam Bushmen”) nl. die reënvloeistof, of water, dan ook die reënbeeste, wat deur reënmakers gevang is en gery is na plekke waar reën benodig was, en derdens ‘n bewuste wese (soos in Marais se “Die dans van die reën) wat ‘n personifikasie was van reën en die natuurverskynsels daarmee geasossieer, soos wolke, wind, weerlig en die donder.