Diarree in Katte | Troeteldiere Huishouding
Diarree in Katte
Diarree is die vinnige beweging van ingeneemde materiaal deur die dunderm, wat lei tot een of meer van die volgende: verhoogde frekwensie van dermbewegings, los stoelgang of verhoogde stoelgang.
As my kat diarree het, wanneer moet ek my veearts bel?
As jou kat diarree het, skakel jou veearts. Jou veearts sal jou 'n reeks vrae vra om te bepaal hoe ernstig die diarree is. Dit sal jou veearts help om te weet wanneer die diarree begin het, hoeveel dermsbewegings jou kat gehad het, hoe dit lyk, en as jou kat ongemaklik is. Dit is veral belangrik dat u onmiddellik u veearts skakel as u kat:
Het bloed in die diarree of die stoelgang swart of teer
Jy vermoed dat jou kat iets giftigs of giftig mag eet
Jou kat het 'n koors, is depressief of ontwater
Jou kat se tandvleis is bleek of geel
Jou kat is 'n katjie of het nie al sy inentings ontvang nie
Jou kat blyk pyn te wees
Jou kat is ook braking
Moenie jou medikasie aan jou kat gee nie, insluitend menslike medisyne oor die toonbank, tensy dit deur jou veearts aangeraai word om dit te doen.
Hoe word die oorsaak van diarree gediagnoseer?
Daar is baie oorsake van diarree (sien Tabel 2. Oorsake, diagnose en behandeling van diarree in katte). Dit is belangrik om die oorsaak te bepaal sodat die toepaslike behandeling gegee kan word. Jou veearts sal inligting van jou, die fisiese eksamen, en moontlik laboratorium- en ander diagnostiese toetse kombineer om die oorsaak van die diarree te bepaal.
Lokalisering van simptome - Aangesien daar soveel oorsake van diarree is, help dit eers om te bepaal watter deel van die dunderm waarskynlik betrokke is. Deur die diarree in die klein of dikderm te plaas, kan die aantal moontlike oorsake verminder word. Om dit te doen, sal u veearts inligting benodig met betrekking tot watter spesifieke simptome voorkom, soos in Tabel 1 aangedui.
Tabel 1. Simptome van diarree as gevolg van 'n dunderm siekte teenoor 'n dikderm siekte
Volume van stoelgang
Frekwensie van dermbewegings
Aanvang van simptome - Hoe skielik die simptome verskyn, is ook 'n goeie aanduiding van wat die oorsaak van die diarree kan wees. As die simptome skielik verskyn, word die toestand "akuut" genoem. As die simptome oor 'n lang tydperk (weke) bly, word die diarree "chronies" genoem. As die simptome verskyn, gaan weg, en kom oor 'n paar weke terug, word die diarree as 'intermitterend' beskou.
Mediese geskiedenis - Jou veearts sal vra oor jou kat se mediese geskiedenis, insluitend inentings, watter soort wormer die kat ontvang het en hoe gereeld kontak met ander diere (insluitend wild), dieet, enige toegang tot vullis of gifstowwe en enige medikasie. Hoe meer inligting u kan bied, hoe makliker sal dit wees om 'n diagnose te maak.
Fisiese ondersoek - Jou veearts sal 'n volledige fisiese ondersoek doen, insluitende die neem van jou kat se temperatuur, die hart en respirasie, in die mond kyk, die maag palp en die dehidrasie toets.
Laboratorium- en diagnostiese toetse - In byna alle gevalle van diarree sal jou veearts 'n fekale flotasie aanbeveel. Dit is 'n toets om te kyk vir parasiete soos wurms of Giardia. As 'n bakteriese infeksie vermoed word, word 'n fekale kultuur en sensitiwiteit uitgevoer.
As die kat tekens van siekte toon, word 'n volledige bloedtelling en chemiepaneel dikwels aanbeveel. Gewoonlik word ook bloedtoetse aanbeveel om na te gaan vir die teenwoordigheid van kale leukemievirus (FeLV) na en katteimmunodefektvirus (FIV). Ander spesiale bloedtoetse kan ook gedoen word indien sekere siektes vermoed word.
Radiograwe (x-strale) is toepaslik indien 'n tumor, vreemde liggaam of anatomiese probleem vermoed word. Ander diagnostiese beelde, soos 'n barium-reeks of ultraklank, kan ook behulpsaam wees. Eksamens wat 'n endoskoop of koloskopie gebruik, kan aangedui word.
Vir sommige siektes is die enigste manier om 'n akkurate diagnose te maak, om 'n biopsie te verkry en dit mikroskopies te ondersoek.
Hoe word diarree behandel?
Omdat daar so baie oorsake van diarree is, sal die behandeling wissel (sien Tabel 2. Oorsake, diagnose en behandeling van diarree by katte).
In baie gevalle van eenvoudige diarree by volwasse katte, word dit aanbeveel om kos vir 12-24 uur te hou, en gee klein hoeveelhede water gereeld. Dan word 'n blote dieet soos gekookte (vetvrye) hoender en rys in klein hoeveelhede aangebied. As die diarree nie herhaal word nie, word die kat stadig oor 'n paar dae teruggedraai na sy normale dieet.
Vir sommige gevalle van diarree, kan dit nodig wees om die dieet permanent te verander. Spesiale kosse moet dalk gegee word as 'n manier om sekere bestanddele te voorkom, vesel by die dieet te voeg, die vetinname te verlaag of verteerbaarheid te verhoog.
Indien parasiete teenwoordig is, sal die toepaslike wormer en / of ander medikasie voorgeskryf word. Min wurms vermoor elke soort parasiet, daarom is dit baie belangrik dat die toepaslike wormer gekies word. In die meeste gevalle is dit nodig om die wormer een of meer keer oor 'n paar weke of maande te herhaal. Dit is ook belangrik om die wurm-eiers uit die omgewing te verwyder. Die fekale floteringstoets lyk vir wurmiers, en as geen eiers geproduseer word nie, kan die toets negatief wees, alhoewel wurms teenwoordig kan wees. Om hierdie rede, selfs as die fekale floteringstoets negatief is, kan 'n wormer nog voorgeskryf word.
As dehidrasie teenwoordig is, is dit gewoonlik nodig om die kat binneaarse of subkutane vloeistowwe te gee.Mondvloeistowwe is dikwels nie voldoende nie, aangesien hulle te vinnig deur die dier beweeg om behoorlik te absorbeer.
Antibiotika word gegee as die diarree deur bakterieë veroorsaak word. Hulle kan ook gegee word indien die dunderm beskadig is (bv. Bloed in die stoel dui op 'n beseerde dunderm) en daar is 'n kans dat die besering bakterieë in die dunderm in die bloed kan toelaat, wat moontlik ernstige siekte kan veroorsaak (septikemie ).
In sommige gevalle kan medikasie gegee word om motiliteit te verminder, dws., Vertraag die tempo waarteen die dunderm ingevoerde materiaal beweeg. Hierdie middels moet nie gegee word as die kat 'n gifstof gehad het of 'n bakteriese infeksie kan hê nie. Daarom is dit altyd belangrik om 'n akkurate diagnose te hê voor gebruik van hierdie middels.
Tabel 2. Oorsake, diagnose en behandeling van diarree
Voedselintoleransie of sensitiwiteit
Klein-derm bakterieë oorgroei (SIBO); ook antibiotika weerstandbiedende diarree genoem
Idiopatiese inflammatoriese dermsiekte
Vullis inname of opruiming
Hipokobalaminemie (lae bloedvlakke van kobalamien)
Hall, EJ; Duits, AJ. Siektes van die dunderm. In Ettinger, SJ; Feldman, EC (eds.) Handboek van Veterinêre Interne Geneeskunde, sesde uitgawe. Elsevier, St Louis MO; 2005; 1332-1378.
Washabau, RJ; Holt, DE. Siektes van die dikderm. In Ettinger, SJ; Feldman, EC (eds.) Handboek van Veterinêre Interne Geneeskunde, sesde uitgawe. Elsevier, St Louis MO; 2005; 1378 - 1408.
Willard, MD (Ed.) Die Veeartsenyklinieke van Noord-Amerika Kleinvee Praktyk: Gastroenterologie Mellitus. W.B. Saunders Co Philadelphia, PA; 2003.
Gookin, J. 'n Eienaar se gids tot diagnose en behandeling van katte wat besmet is met Tritrichomonas fetus. //www.cvm.ncsu.edu/docs/PDFS/gookin/ownersguide_tfoetus.pdf