Esteban González Pons, skrywer van Ellas. Onderhoud | Huidige literatuur
Ja, Esteban González Pons Hy is meer as bekend vir sy politieke loopbaan, maar dit is in sy literêre kant waar hy sê dat hy die gemaklikste voel. Sy eerste roman is hulle, waar dit van die haak af gaan met 'n liefdesverhaal. Wil hê baie dankie u tyd en groot vriendelikheid om my te gun hierdie onderhoud waar hy ons meer vertel oor daardie faset van lirieke en meer intiem.
ESTEBAN GONZÁLEZ PONS - ONDERHOUD
LETTERKUNDE NUUS: Wat vertel u roman ons, hulle, en waarom 'n liefdesverhaal?
ESTEBAN GONZALEZ PONS: hulle tel een liefdesverhaal tussen 'n meisie en 'n seun wat in die 60's gebore is generasie roman, op diegene van ons wat gebore is toe Franco nog geleef het of pas gesterf het, Oorgang tieners. Die verhaal word deels in die Valencia in die Copa América, daardie stad wat geskyn en gelag het, en in Valencia na die baksteen krisis, deels ook. Twee teenstrydige stede op dieselfde plek op die kaart.
EGP: My eerste boek was Die goue gogga deur Poe, in 'n jeuguitgawe. Alhoewel ek 'n versameling romans moet noem wat oorgedra word na 'n strokiesprent, genaamd Jeug Literêre Juweliersware, waarmee baie van die avontuurromans van die XNUMXde eeu as tiener tot my hoogtepunt gebring is, vanaf Ivanhoe te Michael Strogoff o Sandokan, byvoorbeeld. Ek raak steeds opgewonde as ek hulle onthou.
Voor dit, die eerste boeke wat ek gelees het, was dit nie myne nie, maar geleen van my oom Guillermo, dit was albums van Mortadelo en Filemon. So Ek verdedig dat hulle die prinses van Asturië van die kunste aan F. Ibañez gee, want ek is seker dat die volgende Nobelprys vir Spaanse literatuur ook sy kindertyd in Mortadelo en Filemón gelees het.
Ek skryf vandat ek kan onthou. Eers, Gruwelverhale beïnvloed deur Poe en ook verhale van die Vryheidsoorlog wat die eerste reeks van Nasionale episodes en die biografie van Napoleon deur Emil Ludwig. Toe word die meisies my enigste onderwerp en begin ek regtig sleg poësie skryf.
EGP: As u al die boeke begin lees, tref dit u. Die een wat my as jong man miskien die meeste geobsedeer het, was Die Here van die ringe, baie jare voordat die films hom baie bekend gemaak het. Dit pla my as die bioskoop boeke waarvan ek hou, gebruik en die intrige daarvan populariseer asof dit van sy literatuur geskei kan word. Tolkien het my so beset dat hy geskryf het gedigte in "elf" vir meisies, en nie een wou natuurlik my vriendin wees nie. Ek dink Tolkien het my 'n geek gemaak.
EGP: as jy van literatuur hou, is dit so casi onmoontlik om 'n gunsteling skrywer te noem want byna almal het iets wat jou fassineer. Ek sal aanhaal Becquer, die een met legendes, want ek wend my baie tot hom om iets by my te laat vashou. En omdat ek graag 'n romantikus wil wees, al weet ek dat ek nie kan nie. Ook aan Delibes, 'n Dit reeds drumpel, wat ek gelees het en weer gelees het om Spaans te leer. En aan Valle-Inclán wat ek nou op my bedkassie het.
Onder die digters, Luis Cernuda, Engel Gonzalez en Antonio Colinas, so verskillend, is een van my gunstelinge. Kom ons stel Joan ook Margariet dat ons net gesterf het. Onder diegene wat nou publiseer, sonder om van plan te wees om volledig te wees, lees ek alles wat hulle publiseer Manuel Vilas, Victor of the Tree, Lawrence Silva, Jose Zoilo of Santiago Castellanos, byvoorbeeld.
EGP: Die mal protagonis van Die raaisel van die spookagtige krip deur Eduardo Mendoza. Dit lyk onoorkomelik in die tradisie van die Spaanse skelm. Alhoewel dit dom kan lyk, dink ek dat wat nie pikareske is nie 'n Spaanse roman is nie.
EGP: Toe ek nog jonk was, het ek snags geskryf: nou in die oggend. Hoe vroeër ek opstaan ​​hoe varser my verbeelding. En die beste idees kom in die stort op. As ek uit die stort kom, vergeet ek byna almal.
EGP: Durf ek dit sê? Ek skryf graag in die bed. Om sesuur wakker te word, neem byvoorbeeld 'n koffie en rekenaar bed toe en kom nie daar uit voordat ek minstens twee bladsye geskryf het nie. Ongelukkig kan ek dit net oor naweke bekostig. hulle Ek het dit op vliegtuie en treine en wagkamers geskryf. Reis van hier na daar vir werk.
EGP: gedigte. Ek is nie 'n digter nie, my vader en my seun is, ek is 'n leser van poësie en word geëerd.
EGP: ek is klaar Vader se seun deur Víctor del Arbol en ek beveel dit regtig aan. En ek begin met Hoe om niks te doen nie deur Jenny Odell en 1794 van Natt och Dag, ek sal jou vertel hoe. Y Ek skryf my volgende roman, 'n eng verhaal wat ek hoop om in September aan die uitgewer te lewer.
EGP: Ek is seker dat ons almal sal plaag wat in al ons verhale skryf. 'N Skrywer is wat leef, nie wat tel nie.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Esteban González Pons, skrywer van Ellas. Onderhoud