Moorde op "Boere" 17 Nov 2000 - Stormfront
Moorde op "Boere" 17 Nov 2000
09-03-2004, 09:51 AM #1
Moorde op "Boere"
Deur ds. Jan Jooste
IN die opskrif hierbo staan die woorde "BOERE" doelbewus in aanhalingstekens om dit te onderskei van mense wat boerdery beoefen. Natuurlik is boere dikwels ook BOERE, maar dit hef nie die onderskeid op nie.
Geskiedkundig het ons volk meestal uit boere bestaan en het die woord mettertyd die naam vir ons volk geword met insluiting van Afrikaners wat nooit geboer het nie en dit is hierdie BOERE wat die vyand van die Britse Ryk en al sy meelopers en na-lopers geword het. Plaasmoorde is in die eerste plek teen die BOERVOLK gemik al ken die vyand meestal self nie die onderskeid tussen die twee groepe nie. Dat boere wat nie noodwendig BOERE is nie, in die proses ook slagoffers geword het, is vanselfsprekend. In wese is die aanslag egter bedoel om die BOER te vernietig. Die moorddadige aanslag teen die boeregemeenskap is bedoel om terselfdertyd die BOERE te verslaan.
Dat die NG Kerk juis hierdie tydstip kies om te propageer om sekere kerkgronde vir sogenamde grondhervorming beskikbaar te stel, is net so verbasend as wat dit onsensitief en gewoonweg verskriklik dom is. Die kerk het nêrens grond geroof nie, maar het dit altyd op wettige wyse bekom, meestal uit bydraes van lidmate wat dit beslis nie vir Kommunistiese sogenaamde hervorming sou wou aangewend sien nie.
Nou kom "kerkleiers" met hierdie aanbod terwyl moorde op BOERE en boere voortgaan! Die premie op 'n menselewe in Suid-Afrika het inderdaad baie laag geword en 'n ongelowige owerheid gaan roekeloos voort om die Bybelse eise vir die doodstraf te ignoreer.
Ons moet voortgaan om die waarheid van die Woord te beklemtoon, naamlik dat moord met die dood gestraf moet word - - of dit nou 'n plaasmoord of 'n kapingsmoord of 'n roofmoord is. En kan ons tog nie ontslae raak van die ellelange proses van borgtog en parool en watter regskuiwe daar ook al te bedink is nie. En laat ek dit ook vra: Is dit nie tyd dat die doodstraf weer in die openbaar voltrek moet word nie?
(Ds. Jooste is die HNP se Woordvoerder oor Godsdienssake)
09-03-2004, 10:02 AM #2
Re: Moorde op "Boere" 17 Nov 2000
ANC-beheer van Pretoria tot in die kern verrot
DIT het aan die lig gekom dat daar ernstige fout is met die ANC-regime in Pretoria. Die bestuur van die stad is korrup, verdeeld en ondoeltreffend. Daar word selfs beweer dat van die swart stadsraadslede by misdaad betrokke is.
Dit blyk uit 'n geheime verslag wat deur die provinsiale werkskomitee van die ANC in die PWV opgestel is. Dit is egter aan die pers gelek, en is nie net 'n groot verleentheid vir die ANC nie, maar 'n skandvlek op Pretoria en die bestuur van die stad. Die plan was eers dat die besonderhede aanstaande maand aan die media beskikbaar gestel moes word. Sonder dat dit die bedoeling was, is dit egter aan opposisiepartye gestuur, wat dit nuttig kon gebruik, maar ook 'n verdere bewys is van die ondoeltreffendheid van die ANC.
In die verslag word vermeld dat sommige van die ANC se raadslede by misdade betrokke mag wes. Daar is ook sprake van korrupsie. In die verslag word vermeld dat hierdie bewerings intensief ondersoek moet word sodat daar opgetree kan word ten die skuldiges.
Voorts word melding gemaak van verdeeldheid in ANC-geledere in die stadsbestuur wat tot ondoeltreffendheid lei. Afgesien daarvan is 80% van die stadsraadslede nuut, en is hulle onkundig en kan nie doeltreffend funksioneer nie. Hierdie opmerking word gemaak ten spyte daarvan dat die raadslede reeds in 2000 verkies is, en teen hierdie tyd al moes begin agterkom het wat aan die gang is in die stadsbestuur. Die ANC oordeel dat hul raadslede se bydrae tot die stadsbestuur, portefeuljekomitees, die koukus en debatte in die raad bykans 'n ronde nul is.
Geen oorspronklikheid word aan die dag gelê om sake van die stad op 'n bekwame wyse te hanteer nie.
Die verslag meld dat die proses van transformasie in die stadsraad ten volle deurgevoer is. Dit het egter nie tot verbetering in dienslewering gelei nie. Die infrastruktuur in die stad is ook glad nie na wense nie. Dan is die klagte ook dat daar nog te veel blankes in die middelstruktuur van die stad se bestuur is. Alhoewel hulle hardwerkend is, is hulle 'n remmende invloed, aangesien hulle die transformasieproses in die stad aktief teenwerk.
Die verslag kom tot die verstommende gevolgtrekking dat die stadsraad geen impak het op die regering van die stad nie. Dit word toegeskryf aan gebrekkige bestuur.
Ook die burgemeester word as ondoeltreffend bestempel, alhoewel hy op 'n stadium adjunk-minister van Onderwys was, en voorsitter is van die plaaslike regeringsvereniging. Ook sy burgemeesterskomitee loop deur, en word van onbevoegdheid beskuldig.
Hierdie toestand in Pretoria se stadsbestuur moet direk gewyt word aan die ANC se beleid van swart bevoordeling. Kundige en bekwame blanke amptenare moes plekmaak vir onbekwame swartes wat nie weet wat aangaan nie, wat nie oor die kundigheid, vermoë, kennis of ondervinding beskik om 'n doeltreffende stadsbestuur daar te stel nie. Die inwoners van die stad betaal ten duurste vir die instandhouding van die stad, maar die bestuur is op so 'n wanhopige grondslag dat dit nie doeltreffend kan funksioneer nie. So word blanke belastingbetalersgeld verkwis en vermors op ondoeltreffendheid wat die stad slegs tot nadeel strek. Die verslag dui aan dat die stadsraad wat deur die ANC beheer word, onmagtig is om hierdie probleme aan te spreek, en die bestuur van die stad te stroomlyn.
Die persepsie bestaan dat hierdie probleme nie net tot Pretoria beperk is nie. Daar word vermoed dat dieselfde probleme ook bestaan by alle stadsrade en dorpsrade wat deur die ANC beheer word. Hulle beskik nie oor die kundigheid om van stadsbestuur 'n sukses te maak nie, en dinge gaan net agteruit.
Nogtans ontvang die ondoeltreffende raadslede en swart amptenare salarisse ver bo hul vermoëns. En dit, terwyl hulle nie die werk kan doen wat aan hulle opgedra word nie.
09-03-2004, 10:05 AM #3
Sommer 'n paar interessante artikels van lank gelede.. (2003)
Vloek van swart bemagtiging
DIE kommunistiese ANC-regime is kennelik besig om die stryd teen die Afrikaner aan te knoop deur swart bevoordeling en swart bemagtiging. Deur swartes te bemagtig en te bevoordeel beteken dit noodwendig dat die Afrikaner benadeel en uitgeroei moet word.
Maar so 'n ideologiese optrede wat in wese korrup is, en kenmerkend is van 'n korrupte regime, moet self ook korrup wees. En daarom pluk die ANC die korrupte vrugte van sy korrupte beleid.
Die les van die "Onafhanklike" Verkiesingskommissie is verbysterend. Hulle koop drukkers, die beste in die bedryf, van 'n maatskappy, maar skryf voor dat daar 'n swart bemagtigingsmaatskappy as tussenganger moet optree. Die transaksie word beklink, die drukkers word ontvang, en die OVK betaal die swart bemagtigingstussenganger.
Maar toe die verskaffer sy geld eis, toe ontdek die ANC tot sy ontnugtering dat die swart bemagtigingsmaatskappy nie bestaan nie. Hy het wel die geld ontvang, maar hy het geen bewysbare adres nie, en die enigste woordvoerder wat hulle kan opspoor, sê die geld is klaar uitgegee! Daar is niks oor nie. En nou lyk dit al klaar, amper 'n jaar voor die tyd, of die verkiesing alweer op 'n mislukking afstuur.
Daar kan egter verwag word dat daar tog 'n plan gemaak sal word, en wie sal moet betaal? Die belastingbetaler. Die ander voorbeeld is net so skitterend.
Swart bemagtiging word beplan om aan honderde armlastige swartes deel te gee in 'n betrokkenheid by Harmoniemyn - al is dit net by wyse van werkverskaffing. Maar wat gebeur?
Een van die Robben Island Old Boys kaap die transaksie soos 'n motorkaper dit nie kan doen nie. Hy neem 'n maatskappy oor, verkry byna alle aandele in die myngroep, stel homself in 'n magsposisie aan waar selfs die voorsitter van die direksie hom eers moet raadpleeg voordat hy enige besluit mag neem, en sorg dat hy in beheer kom van die reusebedrag van R1,3 miljard! En dit is steeds swart bemagtiging. Hy was mos jare lank in die tronk op Robbeneiland, en reken dus dat hy as agtergeblewene geregtig is om so 'n ou winsie te maak.
Dus, swart bemagtiging is steeds daar om slegs 'n klein groepie swartes stinkryk te maak, en die res moet nog erger as tevore krepeer van ellende. Alles ter wille van swart bemagtiging. En die verkiesing kan ook maar in sy maai vlieg, net solank een of ander swarte op die korrupste wyse 'n paar randjies uit die sakie kan maak.
DIE ANC besef dat hy oor feitlik alle lewensfere in Suid-Afrika die Afrikaner ondergeploeg het.
Hy het beheer verkry oor feitlik die hele ekonomie. Hy het reeds die myne, die banke, die industrieë, in die sakkie deur ooreenkomste wat met hierdie instellings aangegaan is.
Hy het dit verkry deur swart bemagtiging. Daar is egter een terrein waar hy die Afrikaner nog nie gebreek het nie. Hy het nog nie sy grond gevat nie.
Maar hy is besig. Grondroof word net baie meer subtiel as in Zimbabwe uitgevoer. Maar die doel en die eindresultaat moet dieselfde wees. Die boer moet van sy grond gedwing word.
Die een manier is deur plaasmoorde en die stigting van terreur. Die ander is deur wetgewing. Plase moet afgeneem word sonder dat die howe enige jurisdiksie in die saak mag hê.
TLUSA het die HNP se volle steun om hierdie grondroof te bestry en hom daarteen te verset Mag dit die een plek wees waar die Boer nie sal toegee nie.
Nog interessante leesstof oor SA
FW de Klerk het geweet van grootskaalse
bedrog in 1994-verkiesing
OUD-PRES FW de KLERK was pynlik bewus van 'n grootskaalse bedrogspul wat tydens die 1994-verkiesing plaasgevind het waartydens die kommunistiese ANC-regime die bewind in die land oorgeneem het. Nogtans het hy vir tien jaar lank daaroor geswyg, en nou eers dit bekendgemaak.
Mnr De Klerk het erken dat een miljoen stemme op een bepaalde politieke party netjies in stapeltjies in die stembusse tydens die verkiesing van 27 April 1994 geplaas is.
Hierdie onthulling is deur mnr De Klerk in Nigerië gemaak, in die hoop dat dit nie hier plaaslik gerapporteer sou word, en die blankes van die land daarvan te hore sou kom nie. Hy het hierdie ontboeseming gedoen terwyl hy joernaliste in Nigerië toegespreek het. Daaroor is egter in Nederlands Dagblad van 2 Desember 2003 met skok gerapporteer, en vandaar het die nuus na Suid-Afrika versprei.
Mnr De Klerk het tydens verskeie openbare optredes erken dat daar mindere probleempies tydens die 1994-verkiesing opgeduik het, maar dat dit niks noemenswaardig was nie, en dat sulke klein probleempies in enige land, selfs eerstewêreldse Westerse verkiesings voorkom. Bowendien was dit nie van so 'n aard dat dit die uitslag van die verkiesing enigsins kon beïnvloed nie.
Nou blyk dit egter uit sy erkenning in Nigerië dat nie minder as een miljoen stemme op onwettige wyse in die land se stembusse beland het nie. Dit is aardverskuiwende inligting wat die reeds besmette verkiesing en uitslag nog verder onder verdenking plaas.
Die Nederlands Dagblad bestempel dit blatant as dat die verkiesing daardeur "gemanipuleer" is. Nie dat die betrokke koerant enige simpatie met die Afrikaner of die blanke in die algemeen het nie, want in die berig word daar verwys na die "eerste democratische verkiezingen" in Suid-Afrika, wat 'n blatante leuen en suiwer kommunistiese propaganda is. Suid-Afrika in geheel het sedert 1910 wettige demokratiese verkiesings gehad wat internasionaal erken is deurdat die regerings wat aldus verkies en saamgestel is, deur alle lande en selfs deur die VVO erken is. Die swartes het sedert die tyd van dr Verwoerd ook die reg verkry om wettig in hul tuislande vir hul eie mense in hul eie verkiesings te stem.
Die 1994-verkeising was buitendien in alle opsigte 'n klug, al is dit deur internasionale waarnemers as "vry en regverdig" bestempel. Dit het hulle gedoen, ten spyte daarvan dat hulle deeglik bewus was van die ongerymdhede wat met die verkiesing gepaard gegaan het. Die groot emosionele slagspreuk was egter dat dit die "eerste demokratiese verkiesing" in Suid-Afrika was, en dat dit nie ontsier kon word deur te erken dat dit gepaard gegaan het met die grofste wandade wat enige verkiesing kan kenmerk nie.
Regter Johann Kriegler, voorsitter van die "Onafhanklike" Verkiesingskommissie wat die verkiesing moes bestuur, het in sy eie woorde erken: "Hoe kan jy in 'n bordeel werk en verwag om kuis te bly?"
Die ergste aspek van die 1994-verkiesing was dat die stemme nie enduit getel is nie. Toe die ANC stewig op pad was na 'n tweederde meerderheid, en alle tekens daarop gedui het dat die NP se steun met die laaste stembusse se stemme wat bekendgemaak moes word, besig was om drasties te verminder, is die tellery van die stemme eensklaps gestaak. Vir meer as 'n uur is geen uitslae bekend gemaak nie. Daarna is weer voortgegaan met die bekendmaking van die uitslae.
Die uitslag was dat die ANC 62% van die stemme gekry het, en die NP skielik geklim het tot oor 20% van die stemme, al was die tendens voor die staking van die stemtellery dat hulle op pad was om minder as 20% te kry.
Later het dit geblyk dat daar opgehou is om stemme te tel. Die verskillende politieke partye het bymekaar gekom en bespreek hoe vandaar verder gegaan moes word. Daar is toe oor die uitslag onderhandel. Die laaste stemme is nooit getel nie.
Dit was dus 'n onderhandelde uitslag wat nooit op die tel van stemme berus het nie.
Daar moes ten alle koste verhoed word dat die ANC 'n tweederde meerderheid verkry, aangesien dit nie goed in die oë van die buitewêreld sou lyk nie. Daarom is die ANC beperk tot 62% van die stemme, en is die NP se stemme boontoe aangepas.
Nou erken oud-pres FW de Klerk dat reeds voordat met die tel van die stemme begin is, daar grootskaalse bedrog gepleeg is.
Die wil van die kiesers het nie geseëvier nie.
In die onderhoud in Nigerië se mnr De Klerk dat hy in 'n posisie was om met militêre mag die land te behou, maar dit sou sy gewete beswaar het. Hy vertel dat hy alreeds as jongman dit vir hom gevisualiseer het dat mense van verskillende rassegroepe in een bedeling moes saamwerk, maar dat dit nie toe moontlik was nie. Mense is sonder verhoor in tronke gegooi. Hy het persoonlik blankes gewaarsku dat teenkanting teen verandering in die land op rampspoed sou uitloop. Die wit minderheid sou nie onbepaald kon voortgaan om die swart meerderheid uit te sluit nie. Daarom het hy gedoen wat hy gedoen het. Verder meld hy dat die stigting van die KP in 1982 vir hom die weg geopen het om sonder teenstand van binne die NP die mag in die land prys te gee.
In die verkiesing van 1999 is daar net so gekonkel met die verkiesing, ten spyte daarvan dat dit ook as "vry en regverdig" deur internasionale waarnemers bestempel is. Toe is bevind dat, te midde van al die ander ongerymdhede, daar 1,7 miljoen meer stemme uitgebring is as stembriewe wat uitgereik is. En Suid-Afrika en die wê6reld roem daarop dat Suid-Afrika 'n "demokrasie" is.
Op die vraag waarom mnr De Klerk nooit voorheen melding gemaak het van die ongerymdhede waarvan hy kennis gedra het nie, was sy antwoord dat dit sy ideaal was dat Suid-Afrika "vooruitgehelp" moes word na al die jare van "apartheid"!
Was Bloedrivier n wonderwerk?
Bloedrivier: Was dir 'n wonderwerk?
(Deur Jan Pretorius)
Op Sondag, 16 Desember 1838 het die Voortrekkers by Bloedrivier 'n oorwinning behaal oor die Zoeloes van Dingaan. Maar die oorwinning is voorafgegaan deur die aflegging van 'n Gelofte. Hierdie twee gebeurtenisse moet as 'n eenheid gesien word want dit vorm gesamentlik die wentelpunt in die geskiedenis van Suid-Afrika. Die geskiedenis van Suid-Afrika wat begin het op 6 April 1652 het sy hoogtepunt bereik op 16 Desember 1838. Die Gelofte en die oorwinning word die sleutel tot die begryp van die ganse geskiedenis van die Afrikaner oor die afgelope drie en 'n halwe eeu. Die oorwinning was 'n groot militêre prestasie. Maar waar pas die Gelofte hierby in?
Dingaan se Zoeloeleër was, soos dit al genoem is, 'n geoefende oorlogsmasjien. Dit was feitlik hulle daaglikse taak om te veg en dood te maak. In 'n groot mate was dit die doel van hulle bestaan. Die Zoeloeleër het bestaan uit twee afdelings naamlik die witskilde wat die ouer en meer ervare krygers was, en die swart- skilde of die jong, minder ervare, ongetroude krygsmanne. [Die Zoeloe-impi's is eers op veertigjarige ouderdom toegelaat om te trou]. Die twee afdelings was verdeel in regimente van 500 impies elk.
Hulle het 'n unieke gevegsformasie gehad wat deur Tsjaka vervolmaak is, naamlik die oskopformasie. Die swartskilde het die vyand van links en regs soos twee horings omsluit met die witskilde of reserwemag tussen die twee horings. Hierdie strategie het hulle feitlik onoorwinlik gemaak.
Die lede van die wenkommando het elkeen een of meer gewere gehad. Daar was ook Nieblankes in die laer maar dit is onwaarskynlik dat hulle gewere gehad het of dat hulle aan die geveg deelgeneem het. Die drie Engelse in die laer, Alexander Biggar, Edward Parker en Robert Joyce sou ook wel gewere gehad het en dit is ook waarskynlik dat hulle geveg het.
Die kommando se gewere was primitiewe, swaar voorlaaiers - die pan- of steenslotgeweer, onder die Voortrekkers bekend as Sannas. Om hierdie gewere te laai was 'n tydrowende proses, maar 'n ervare skut kon drie skote per minuut laai en afvuur. Daar was ook kanonne in die laer [bronne wissel tussen twee en vier], onder andere ook Ou Grietjie.
Terwyl die Zoeloes in hulle hordes oor die oop veld aangestorm het, was die kommando verskans in 'n laer van 67 waens wat in 'n kring of 'n halwe kring of in die vorm van die letter D getrek was. [Oor die vorm van die laer is daar uiteenlopende menings]. Die openinge tussen die waens was toegemaak met veghekke. Die veghekke is op bevel van Andries Pretorius gemaak voordat die kommando teen Dingaan uitgetrek het. Dit het omtrent soos groot lere gelyk - tussen twee lang pale is sporte naby aan mekaar aangebring sodat niemand daar kon deurkruip nie. Die hekke is aan die onderleerbome van die waens vasgemaak.
DIE VOORDEEL VAN DIE GEVEGSTERREIN
Wie het nou menslik gesproke, die voordeel gehad om die onafwendbare slag in sy guns te beklink: die Kommando van Pretorius of die Zoeloeleër van Dingaan?
Die enigste wat in die guns van die Zoeloes getel het was hulle getalle. Oor die getal Zoeloes verskil die bronne ook - dit wissel tussen 8 en 12 duisend. Wat die kommando bevoordeel het was slegs hulle gewere wat ver kon tref en die feit dat die meerderheid van die manne skerpskutters was. Ook het hulle natuurlik die voordeel van die kanonne gehad wat elkeen met een skoot sommer baie Zoeloes kon doodskiet.
As beskutting was die walaer van min betekenis. As die Zoeloes in hulle duisende tesame net een enkele aanval gemaak het, in plaas van in groepe aan te val en weer terug te trek, sou dit nie 'n halfuur geduur het voordat daar van waens en mense en diere niks oorgebly het nie.
Waar moet dan nou die rede vir die kommando se oorwinnig gesoek word? En dan die onvermydelike vraag: Sou die Voortrekkers die oorwinning behaal het as hulle nie die Gelofte afgelê het nie?
ONVERKLAARBAAR VIR DIE MENSLIKE VERSTAND
Die oorwinning van die 470 man oor die derduisende Zoeloes is 'n gebeurtenis wat nie deur 'n mens se logiese denke of volgens die aanvaarbare verband tussen oorsaak en gevolg verklaar kan word nie. Al die omstandighede in ag geneem, val die verklaring van die oorwinning buite menslike vermoë.
Die eerste ding wat in gedagte gehou moet word by die beoordeling van die oorwinning, is dat die kommando nie op pad was na Bloedrivier nie. Hulle was op pad na Umgungundhlovu, die stat van Dingaan. Hulle wou die voël op sy nes gaan aanpak. Maar die Zoeloes was reeds op pad na die laers aan die Tugela-rivier en het die kommando dus as 't ware voorgekeer by die samevloeiing van die Ncome- en die Buffelsrivier, met die kommando se doelwit nog 80 kilometer verder suidoos. Waarom juis hier met die rivier aan die een kant en aan die ander kant die droë sloot reghoekig met die rivier wat die Zoeloes voorgekeer het en hulle verhoed het om met die witskilde in horingformasie die laer met sukses te omsluit? En aan die oop kant die wye vlakte sonder beskutting of wegkruipplek vir die duisende Zoeloes?
Waarom het die Zoeloes nie gedurende die nag hulle aanval geloods nie, maar geduldig gesit en wag het vir die dag om te breek? Die digte mis sou hulle bepaald bevoordeel het, want die mense in die laer sou hulle nie sien aankom het voor dit te laat was nie. Was dit net die mis en die sogenaamde spookagtige lanterns wat hulle van 'n nagtelike aanval weerhou het? Waarom bang vir 'n lanternspook? Hulle het immers gesien die kommando hang die brandende lanterns op en boonop het die lanterns vir hulle 'n duidelike aanduiding gegee waar die laer presies is.
Daar word gesê dat dit nie die Zoeloes se taktiek was om hulle vyand in die nag aan te val nie want dit sou kommunikasie belemmer en dissipline benadeel. Maar dit het hulle nie verhoed om vroeër die jaar op 16 Februarie die laer by Bloukrans en Weenen om middernag aan te val nie.
Waarom het die hele Zoeloeleër nie gelyktydig tot die aanval oorgegaan nie? Teen dagbreek het die witskilde soos gebruiklik eerste aangeval in die oskopformasie. Die een horing het die laer van oorkant die rivier af probeer omsluit en die ander horing van die sloot se kant af. Die swartskilde het toe dit volgens tradisie hulle beurt was, aangeval en teruggetrek en weer probeer. Die geweervuur uit die laer het hulle egter telkens teruggedryf. As al die duisende Zoeloes gelyktydig in een stormloop aangeval het, sou dit binne kort bestek met die laer en sy mense verby wees. Maar as dit wat hulle soos robotte geleer het, nie slaag nie is hulle nie in staat om 'n alternatief uit te dink nie. Toe vlug hulle maar want dit is immers iets wat die brein nie hoef uit te dink nie - dis instink.
Die feit dat dit nie die Sondag gereën het nie, word deur sommige in berekening gebring om die voordeel aan die kommando te gee. Dit is nie geregverdig nie. Dit het immers ook nie die Saterdag of die Maandag gereën nie. Bowendien, as daar in die somerreëngebiede van Suid-Afrika die nag 'n digte mis toesak is die volgende dag 'n skoon en helder dag.
Die antwoord op die vraag of die oorwinning by Bloedrivier 'n wonderwerk was, lê opgesluit in die volgende twee vrae: Die eerste vraag: Wie is die enigste Een wat die antwoorde ken op die Waaroms en die Waarom Nie's wat hierbo gevra is? En: Sou die Voortrekkers die oorwinning behaal het as hulle nie die Gelofte afgelê het nie? Die antwoord op hierdie tweede vraag is: Ja hulle sou.
Dit moet in gedagte gehou word dat die Gelofte nie elke aand vir 'n week lank 'n afsonderlike gebeurtenis was nie. Dit het onafskeidelik deel gevorm van die gebed as afsluiting van elke aand se godsdiensoefening. Met ander woorde die Gelofte was 'n gebed en nie 'n stelling nie. Die oorwinning is aan hulle gegee omdat hulle gebid het. En hulle het gebid omdat hulle geglo het en geweet het dat al is hulle "omring deur skrik en duisterheid; omring deur duisend dode, Bo hulle het nog altyd geskyn die helder sterrewagte waarop hulle voor Hom gepleit het [Psalm 74:15].
God het nie reageer op die Gelofte nie want hy is nie afhanklik van menslike geloftes en beloftes nie. Hy het reageer omdat sy kinders gebid het. Die Gelofte was nie voorwaardes wat aan God gestel is en wat God aanvaar het nie. Die huis wat hulle tot Sy eer sou bou; dat hulle die dag as 'n dankdag sou deurbring; dat hulle Sy uitredding aan hulle kinders sou vertel, en dat hulle die eer en roem van 'n oorwinning aan Hom sou gee - dit was bande waarmee hulle hulleself en die wat in angs en spanning in die Sooilaer aan die Tugela gewag het, asook hulle verbondsnageslag, in die geloof gebind het aan hulle God.
Hy het die noodkreet van Sy kinders gehoor en Hy het gehelp soos hy beloof het in Psalm 50 vers 15. Die oorwinning impliseer nie maar net God se hulp nie. En die hulp hoef nie maar net uit die skrille kontras tussen omstandighede en werklike gebeure afgelei te word nie. By Bloedrivier is die hemelse ingrype in aardse gebeure sigbaar getoon.
Hierdie sigbare verhoring van die gebede van God se kinders - dit is die WONDER VAN BLOEDRIVIER.
'n Danklied op Geloftedag vir die oorwinning - dit is die BOODSKAP VAN GELOFTEDAG.
Die Gelofte was nie 'n aksie wat losgestaan het van die godsdiensoefening van elke aand nie, maar dit was 'n deel van die afsluitingsgebed. Daarom kan die bewoording van die Gelofte soos ons dit vandag ken, nie reg wees nie.
In die eerste plek sou Sarel Cilliers nie in 'n gebed die kommandolede aangespreek het nie: "My broeders en medelandgenote". In die tweede plek sou Cilliers nie die Here in die derde persoon aangespreek het nie: " ... om 'n Gelofte aan Hom te doen ...". Hy sou, soos dit in 'n gebed gedoen word, die Here ook in die Gelote in die tweede persoon aangespreek het: "Ons staan vandag voor U om 'n gelofte aan U te doen". Die Gelofte sou dus eerder soos volg moes gelui het:
O Here, ons staan vandag voor U, die heilige God van hemel en aarde, om 'n belofte aan U te doen dat, as U ons sal beskerm en ons vyand in ons hand sal gee dat ons hom oorwin, ons die dag en datum elke jaar as 'n dankdag soos 'n Sabbat sal deurbring. Ons sal 'n huis tot U eer oprig waar dit U sal behaag. Ons sal dit ook aan ons kinders vertel sodat hulle met ons daarin kan deel tot nagedagtenis ook vir ons opkomende geslagte. Ons wil die eer van U Naam verheerlik deur die roem en die eer van ons oorwinning aan U te gee.
PIETERMARITZBURG: STIGTING EN SPELLING VAN DIE NAAM
Terwyl die Sooilaer aan die Klein Tugela die "hoofkwartier" van die Trekkers was waar Andries Pretorius by hulle aangesluit het in November 1838, het verskeie Trekkers suidwaarts begin verskuif in die rigting van die huidige Pietermaritzburg.
Oor die stigting van die dorp Pietermaritzburg is daar uiteenlopende getuienis. In sy boek "The Voortrekkers in South Africa" sê Manfred Nathan dat 'n groot groep Trekkers aangekom het by Boesmansrand [of Bosjesmansrand] en hier, op die walle van die Umzindusirivier "a village was laid out. On October 23rd, 1838 the Volksraad passed a resolution decreeing that this was to be the Voortrekker capital", en dat die naam Pietermaritzburg daaraan gegee is. Hier moet opgelet word dat, volgens Nathan, eerstens: die Volksraadsbesluit nie gegaan het oor die stigting van 'n dorp nie, maar oor die feit dat die dorp wat reeds bestaan het, die Republiek se hoofstad sal wees; en tweedens: die uitleg van die dorp en die besluit dat dit die hoofstad sal wees, geskied het voor Bloedrivier.
Gustav Preller het in sy boek "Andries Pretorius" 'n ander mening. "Die laers aan die Klein Tugela het byna dadelik na die terugkeer van die kommando [dit is die Wenkommando] opgebreek en die mense het opgetrek sommiges tot waar Pietermaritzburg nou staan. In die nabyheid van die plek waar in Februarie 1839 ... Pietermaritzburg aangelê werd, het die laer van komdt Greyling gestaan, Hy het die plek reeds in Oktober van die vorige jaar [dus 1838] uitgesoek vir die aanleg van 'n dorp. Die regulasies vir die uitleg is egter gedateer 15 Februarie 1839". Hiervolgens het die gebeure rondom die stigting van die dorp plaasgevind na Bloedrivier. Preller maak ook nie melding van die Volksraadsbesluit in die verband nie.
In die Standard Encyclopaedia of Southern Africa word gesê: "Pietermaritzburg was founded by the Voortrekkers even before they had proclaimed their Republic of Natalia. The decision to lay out a town ... was taken on 23 October 1838. The proclamation [betreffende die uitleg van die dorp] appeared on 15 February 1839". Hier is van belang dat gesê word dat die dorp gestig is voordat die Republiek proklameer is. Feit is dat daar nooit 'n stigtingsproklamasie was nie.
DIE SPELLING VAN DIE NAAM
Dit word algemeen aanvaar dat die dorp genoem is na die twee leiers, Piet Retief en Gerrit Maritz. Daar is egter aanduidings dat die naam aanvanklik Pieter MaUritz Burg gespel is. [Drie los woorde en die Maritz met 'n U]. In die handgeskrewe notules van die Volksraad word die naam dan ook gespel Pieter Mauritzburg - twee woorde met 'n U].
As in aanmerking geneem word dat die notules geskryf is en onderteken is deur JS Maritz, die ouer broer van Gerrit, en dat die naam van die plek waar en die datum waarop die notules onderteken is, by sy handtekening geskryf is, kan die Mauritz nie as 'n spelfout afgemaak word nie. JS Maritz het immers geweet hoe hy sy eie van spel.
In briewe wat geskryf is deur byvoorbeeld Andries Pretorius, ene ds JJ Freeman en goewerneur Napier word deurgaans die spelling MaUritz gebruik.
In Adelaide, Australië word 'n aardbol uitgestal waarop die naam as Pieter Mauritzburg voorkom.
Jan Bantjes het die volle verhaal van die oorwinning by Bloedrivier onder datum "Pieter Mauritz-burg 23 April 1839" in 'n brief gestuur aan die redakteur van De Zuid-Afrikaan. [Let op die koppelteken].
Op 1 April 1842 is 'n plaas toegeken aan die weduwee van Piet Uys. Die besonderhede van die toekenning is ingeskryf in 'n vooraf-gedrukte vorm [dus 'n amptelike vorm]. Die einde van die dokument lees soos volg: "Aldus gedaan en geteken aan Pieter MaUritz Burg in die Republiek van Natal op den 1ste dag der maand April in het jaar onzes Heeren Een Duisend Agt honderd twee en veertig". Dus in 1842 word die naam steeds met 'n U gespel
Het Piet Retief 'n tweede naam gehad en was dit "Mauritz"? In sy "De Worstelstrijd der Transvalers" skryf ds Frans Lion Cachet in 1898: "Men vindt den naam ook geschreven Pieter-Mauritzburg en ikself heb van oude Voortrekkers gehoord dat dit de recht naam is. Men werd verzekerd dat men oorspronklijk alleen Pieter Mauritz Retief wilde vernoemen". [Hierdie mededeling – die vernoeming van Piet Retief alleen – is van groot belang].
JC Voigt, "Fifty years of the history of the Republic in South Africa": "The place was known as Pieter Mauritzburg in memory of Pieter Mauritz Retief, the fallen leader. In March 1839 Pietermaritzburg was established as a township, the old name of Pieter Mauritzburg being changed in order to do honour to Gerrit Maritz as well'. [Hier word ook duidelik gesê – eers Piet Retief alleen].
Volgens Cachet en Voigt
1. was die naam van "the place" [?], wat later Pietermaritzburg geword het, eers Pieter MaUritz Burg;
2. het Piet Retief 'n tweede voornaam, Mauritz gehad;
3. is Piet Retief aanvanklik alleen vereer in die naam van "the place", en
4. is die naam later verander na Pieter Maritzburg om ook die ander groot leier te vereer.
Volgens Voigt was daar 'n plek [the place] wat Pieter Maritz Burg genoem is, voordat die dorp Pietermaritzburg in 1839 aangelê is. Watter plek was dit?
Het Piet Retief 'n tweede naam gehad soos Cachet en Voigt sê? Retief het nooit in sy handtekening 'n "M" gebruik nie en in sy geslagsregister kom nie 'n tweede naam voor nie.
Ten spyte van Cachet en Voigt se onomwonde uitsprake, is daar nog 'n moontlikheid. Is Mauritz dalk 'n alternatiewe, verbuigde vorm van Maritz? In "Geslagsregisters van ou Kaapse Families"  van C Pama word gemeld dat die stamvader van die Maritz-familie in Suid-Afrika, Jan Maritz, die seun was van Johann Heinrich MORITZ, waarskynlik uitgespreek MOURITZ. Om van MOUritz by MAUritz uit te kom, is nie 'n lang pad nie.
Terloops: Erasmus Smit, die predikant van die Voortrekkers, en Adulphe Delegorgue, die Franse reisiger gebruik in hulle geskrifte albei weergawes, Maritz en Mauritz deurmekaar.