JY LEES NOU Sataniese motorwerktuigkundige speel terapeut
Dis ’n boeiende verhaal met volop spanning, humor en eksentrieke karakters en ongewone liefde. Mens kan nie anders as om die boek op te slurp nie. Hierdie leser sien met groot afwagting uit na nog ’n Tannie Maria verhaal.
Die moordstorie was wat my laat aanhou lees het. Die vermoorde – ’n skatryk boer van die omgewing - was ’n opperste vark. Al sy naastes is verdagtes. Hul stories en moontlike motiewe was interessanter as die twee hoofkarakters s’n. Egbreuk, dronkenskap, bedrog en skandaal eskaleer en loop uiteindelik uit op geweld. Die karakters is almal verstrengel met mekaar op maniere wat eers aan die einde uitkom en die moordenaar blootlê.
Rachel en Andy ontmoet mekaar alreeds op agtjarige ouderdom, een aand in die hospitaal se ongevalle afdeling. Sy het ’n hartoperasie ondergaan en hy het ’n gebreekte arm wat behandel moet word. Andy lyk so bang en alleen daar waar hy sit in ontvangs dat Rachel hom een van haar vele sagte speelgoed beertjies gee. Hulle vertel ook vir mekaar hul stories van hoe hulle daar geland het. Die lewe neem sy loop. En dan terwyl albei op hoërskool is, loop hulle mekaar weer raak. Albei gaan op ’n uitreik-kamp wat huise bou vir minder bevoorregtes. Rachel kom uit ’n gegoede Joodse huis. Andy daarenteen het ’n enkel ouer en dit gaan broekskeur. Hy begin hardloop en ontdek hy blink uit daarin, en dit word sy lewe, sy ontsnap van alles wat druk en pla. Hulle is smoorverlief aan die einde van die kamp. Dit ontwikkel eers in ’n ernstige verhouding ’n paar jaar later wanneer albei universiteit toe gaan. Andy berei hom voor om deel te neem aan die Olimpiese Spele en Rachel verloor so bietjie van haar identiteit deur deel te wil wees van die “in” groep op kampus. Hulle opbreek is onafwendbaar. Daar volg ’n huwelik met drie dogters vir Rachel en ’n goue Olimpiese medalje vir Andy. En heeltyd is daar hierdie “gemis” in albei se lewens. Daar is groot teleurstelling in albei se lewens. Hulle het mekaar eintlik na alles so nodig, maar gaan hul paaie ooit weer eendag kruis? - Jenny du Toit