Hemangioma (bloedsponse): simptome en terapie
Die hemangioom (bloed spons, bloed spons) is 'n goedaardige vaskulêre gewas by pasgeborenes en babas. Dit verskyn as 'n rooi velvlek wat subliem kan wees. 'N Hemangioom kan op alle liggaamsdele voorkom. In sommige gevalle sal dit vanself verdwyn, anders kan dit deur verskillende terapieë behandel word. Lees alle belangrike inligting oor die hemangioom hier.
'N Hemangioom is 'n goedaardige (goedaardige) gewas van die vate (angiodysplasia), wat op verskillende dieptes van die vel kan wees. In die algemeen word dit ook Blutschwamm of Blutschwämmchen genoem. Hemangiomas vorm nie metastases nie, maar hulle kan hul groei teen organe druk en simptome veroorsaak.
Hemangioom: soorte en frekwensie
'N Bloed spons kom by babas voor en is óf vanaf die geboorte teenwoordig (aangebore hemangioom) óf ontwikkel in die eerste paar weke van die lewe (infantiele hemangioom). Laasgenoemde kom meer voor as die aangebore variant.
Meisies is ongeveer drie keer meer geneig om deur 'n spons aangetas te word as seuns. Ongeveer vyf persent van premature babas en meer as 20 persent van die premature babas het 'n infantiele hemangioom.
Limfangioom is soortgelyk aan hemangioom. Die verskil is dat 'n limfangioom ontstaan ​​as gevolg van limfvate.
Hemangiomas word hoofsaaklik in die vel aangetref. Ouers beskou hulle as rooi-blou kolletjies, kolle of knope. Sponse kan plat of verhewe wees. Die infantiele hemangioom ontwikkel in die eerste vier weke van die lewe. Dan kan dit groei tot ongeveer die negende maand van die lewe.
Segmentele hemangiomas word in sekere areas van die gesig en onderrug onderskeidelik aangetref. Dit kom dikwels saam met ander misvormings, soos breinhemangiomas of rugmurgvormings (soos spinale bifida) voor.
Hemangioom: oorsake en risikofaktore
Die presiese meganismes wat tot 'n spons lei, is nog nie heeltemal begryp nie. Dit word opgemerk dat hemangiomas meer gereeld voorkom in sekere families. Dit dui op 'n oorerflike komponent in die vorming van Blutschwämmchen.
As iemand meer as tien sponse het, word dit hemangiomatose genoem. Hemangiomas kom ook gereeld voor in interne organe soos die lewer, dus verdere ondersoeke is nodig. Genetiese sindrome soos die Kasabach-Merritt-sindroom kan ook geassosieer word met verhoogde hemangiomas. Benewens die vorming van groot bloedsponse aan die ledemate, is daar 'n daling in die aantal bloedplaatjies (trombositopenie).
Hemangioom: ondersoeke en diagnose
As u 'n rooi vlek op die vel van u kind sien, besoek dan sy pediater saam met hom. Dit sal u eerstens in detail vra oor die geskiedenis van die siekte van die kind (anamnese). Hy sal die volgende vrae aan u stel:
Wanneer sien u die velverandering vir die eerste keer?
Het die grootte of kleur sedertdien verander?
Was daar al 'n hemangioom in u gesin?
Die dokter ondersoek dan u kind. Hy kyk na die vel van die vel wat u getref het. Daar word ook gesoek na veranderinge in die res van die vel. Daarbenewens stop die hart en longe en kyk na die bewegings van die kind. Op hierdie manier kan enige gepaardgaande misvormings opgespoor word.
Die geskiedenis en kliniese ondersoek is van uiterse belang vir die diagnose van hemangioom. Dan moet die spons gefotografeer word om veranderinge mettertyd op te spoor. Daarbenewens is addisionele eksamens in sommige gevalle nodig. Dit sluit 'n ultraklankondersoek (sonografie) in. Hemangiomas kan opgespoor word in die buik, soos in die lewer. Met magnetiese resonansbeelding (MRI) kan hemangiomas in die brein gediagnoseer word.
Daar is verskillende maniere waarop 'n hemangioom behandel kan word. As u die metode kies, hang dit hoofsaaklik af van waar die spons is en hoe groot dit is. Vinnige terapie moet gebruik word as die funksie van die gewas organe soos die oog, oor, neus, mond, voete of hande beperk.
Om kosmetiese (gesigs-) of verpleeg- (genitale) redes moet ook vinnige terapie ingestel word.
Koue en laserterapie
Klein, plat hemangiomas word gewoonlik behandel met kryoterapie (kryoterapie). Die Blutschwämmchen is dus versier. Voor die behandeling moet die aangetaste velarea verdoof word met 'n plaaslike verdowing-pleister. Dieselfde geld vir 'n laserterapie. Dit kan gebruik word vir baie klein Blutschwämmchen.
Vir groter of veelvuldige hemangiomas word terapie met die geneesmiddel propranolol dikwels verkies. Propranolol is 'n betablokker – 'n vasokonstriktor medikasie wat normaalweg by kardiovaskulêre siektes gebruik word. Dit word nie amptelik goedgekeur vir hemangioomterapie nie, dus word dit buite die etiket gebruik omdat dit toevallig ontdek is dat dit redelik goed werk teen bloedsponse.
Propranolol moet onder toesig van die hospitaal gegee word. Die dosis is aanvanklik baie laag en word dan stadig verhoog, anders kan dit lei tot kardiovaskulêre afwykings. Daarbenewens moet die hart van die pasiënt deur middel van elektrokardiografie (EKG) en hart ultraklank (echokardiografie) ondersoek word voordat met die behandeling begin word. Dus kan enige hartsiektes opgespoor word, wat spreek teen 'n behandeling met propranolol.
In die verlede is bloedsponse ook behandel met glukokortikoïede (kortisoon) of chemoterapeutika, maar dit word nou as verouderd beskou.
'N Operasie word aangedui vir 'n hemangioom as daar na die voltooiing van die ander behandelings, oorblyfsels van die bloedspons oorbly of littekens ontwikkel het. As die vinnige funksionele groei van die bloed spons akute funksionele beperkings, soos belemmerde nasale asemhaling, bedreig, moet 'n operasie ook uitgevoer word.
Hemangioom: siekteverloop en prognose
Die voorspelling is goed. Infantiele hemangiomas regruk gewoonlik op hul eie, tussen die einde van die eerste lewensjaar en die negende jaar van die lewe. Geen residue bly herkenbaar nie. In die geval van baie groot sponse, aan die ander kant:
'N aangebore hemangioom bly meer gereeld as 'n infantiele. Met die regte terapie kan u dit heeltemal uitskakel.