1. En sien, toe het Ahbel, deurdring van te groot vreugde oor die oorgroot genade van bo, op sy knieë geval en sê: “O, groot, oorheilige en oorgoeie liewe Vader, kyk hier vir Jou klein dienaar voor Jou in die stof, wat met die gevoel van diep onwaardigheid voor Jou die Almagtige en mees Barmhartige uit die onderste dieptes na Jou hoogste hoogtes opkyk en verneem die gepleit van ‘n kind vir genade vir sy swak ouers en vir al sy broers en susters, en moet nie die krag van my af wegneem nie, wat ‘n oorgroot geskenk van Jou aan my is, en laat dit genadiglik oor hulle uitstroom ter vergifnis van die sonde en om die lewe uit Jou weer met die noodsaaklike mag en krag terug te wen!
5. En vanuit die ligte wolke wat van seën gedrup het, het ‘n sagte stem met die vrome Ahbel gepraat: “Ahbel, jy My liewe, seun wat vry geword het, swaai met die linkerhand die swaard oor die slapendes, en maak vir hulle wakker om te berou en ter verbetering van hulle lewenswandel voor My tot in alle toekoms, en wees vir hulle ‘n ware voorbeeld van Hom, wat eendag in die groot tyd van die tye sal kom en sê vir hulle, dat tot dan niemand meer van die wet sal vry word nie, en dat die gebooie vir almal tot dan en ook verder aan gevange sal hou, wat nie sal poog om deel te hê in die nuutgeboorte deur die Seun nie, wat sal wees die weg, die lig, die waarheid en die ewige lewe as die allenige oorwinnaar van die dood.
10. Ek het dit onmiddelik gedoen toe ek wakker geword het, en het vir myself oortuig dat al die dinge teenoor my stom geword het en hulle die toon van my stem nie meer verstaan nie. Die gesang van die voëls, die geluide van die diere, die gesuis van hierdie fonteintjie en al die geluide van die gras, die plante, die struike en al die boompies en bome dring aan my oor, maar hoe skrik ek daaroor en is nog steeds deur en deur verskrik, aangesien ek van al dit niks meer verstaan nie!
13. En dit is my liewe Ahbel, maar wat die uiters regverdige Here ook van ons af weggeneem het, aangesien ek hom nêrens met my oë kan sien nie, sekerlik, sodat ek en julle deur my moet voel, wat dit beteken, om uit die genade van die ewige Liefde in die streng geregtigheid van die Here deur die sonde van ligsinnige ongehoorsaamheid te val, in teenstelling met Sy uiters sagte wette van liefde en die maklike gebooie van genade.