Bij Brandfield vind je de mooiste OOZOO horloges, zoals dit OOZOO Vintage horloge Goud C7389 (40 mm) voor dames.
OOZOO Vintage horloge Rose C7390 (40 mm)
OOZOO Vintage horloge Rose C7398 (36 mm)
OOZOO Vintage horloge Zilver/Rose C7396 (36 mm) Jong, wit Suid-Afrikaners voel nie meer welkom in SA | SAFFA.com
Suid-Afrika is ’n ontwikkelende land en een van meer as 23 lande wat deur die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) as ’n ontluikende mark geklassifiseer word.
Boonop probeer ons land ná dekades van apartheidsregering ook nog transformeer om die land te wees wat oudpres. Nelson Mandela in die vooruitsig gestel het.
Daar was ’n tydperk van onsekerheid onder alle rasse met uiteenlopende vooruitsigte oor waarheen die land op pad is. Die ANC-regering onder Mandela het die idee van ’n reënboognasie gehuldig. ’n Suid-Afrika wat aan almal behoort wat hier woon, het hulle gesê.
Die idee van die reënboognasie
Heelwat wit Suid-Afrikaners was heeltemal geneë met die idee van ’n reënboognasie, sommige uit noodsaak omdat hulle wortels hier is. Hulle het werk hier gehad, hul huise was hier, sommige het huise of grond van hul voorvaders geërf en hul kinders het hier skoolgegaan. Om na ’n ander land te verhuis, was net nie ’n opsie nie.
[Die jonger generasie wat ná 1994 gebore is] het ’n omgewing betree waar hulle apologeties moes wees oor die optrede van diegene wat voor hulle daar was.
Ander wit Suid-Afrikaners het op die lawaaiwa van vreespraatjies geklim en na Westerse lande soos die Verenigde Koninkryk of Australië geëmigreer toe daar net sprake daarvan was dat die ANC die mag by die Nasionale Party sou oorneem.
Sommige van hulle was net vir ’n kort tyd landuit, want hul verlange na die Bosveld en ’n son wat opkom oor die unieke Afrika-landskap was eenvoudig te groot. Kort voor lank was daar expats wat begin terugkom het, terwyl ander in die buiteland gebly het omdat hulle nie veel hoop in die toekoms van Suid-Afrika het nie.
Wat staan die jonger generasie te doen?
Die jonger generasie wat ná die 1994-verkiesing gebore is, het hulle in baie unieke omstandighede bevind; in ’n geskiedkundige konteks wat vergelyk kan word met kinders wat ná die Tweede Wêreldoorlog in Duitsland gebore is. Hulle het ’n omgewing betree waar hulle apologeties moes wees oor die optrede van diegene wat voor hulle daar was.
In ons konteks is dit ’n omgewing van konstante teregwysings en ons word daaraan herinner dat die optrede en die kultuur van ons voorvaders sleg was.
In die vroeë stadiums van die Suid-Afrikaanse demokratiese oorgang was die retoriek van die regering een van aanvaarding, met ’n sweempie van transformasie. Nou is dit net die versnelling van transformasie, kom wat wil.
Die pas van transformasie
Ek het grootgeword met ’n gevoel van patriotisme vir my land, met ’n skoolkurrikulum wat deur die ANC-regering ontwikkel is, hoewel nog met ’n effense invloed van die strukture wat onder apartheid geskep is – waarvan een die konsep van die vroeëre model C-skole.
Soos wat ons demokrasie ontwikkel het, het die swart jeug al hoe meer bewus geword van die stadige pas van transformasie. Politieke partye soos die EFF dra by tot ’n kultuur van vyandigheid jeens die wit bevolking wat by die swart jeug posvat, ook bekend as die “born free”-generasie.
Politieke partye soos die EFF dra by tot ’n kultuur van vyandigheid jeens die wit bevolking wat by die swart jeug posvat, ook bekend as die “born free”-generasie.
Terselfdertyd begin politieke leiers van Suid-Afrika ’n taal praat wat ’n heel nuwe generasie van wit mense skep wat hulself in kampe van “ons en hulle” opdeel.
Ons leef in ’n omgewing waar die diskriminasie teen wit mense in die werkplek om die wanbalans van die verlede reg te stel, beskou word as liberale en maatskaplike geregtigheid.
Wit bevoorregting is ’n beskrywing wat algemeen gebruik word. Wit mense het voorregte wat hul swart eweknieë nie het nie; daarom sal hulle nie die beleid van transformasie of regstellende aksie van die hedendaagse Suid-Afrika verstaan nie.
Suid-Afrika, soos baie ander ontwikkelende lande, bevind hom in ’n omgewing wat gekenmerk word deur ongelykheid en waar die gaping tussen ryk en arm al hoe groter word. Hoewel dit nodig is dat dit so gou moontlik aandag moet kry om stabiliteit op lang termyn te verseker, is ’n newe-effek daarvan dat van die wit jeug van vandag onwelkom voel in hul geboorteland.
Wanneer jy aanlyn op verskeie platforms werk soek, kry jy in die advertensies vir bykans elke loopbaanrigting sinne soos “swart kandidate sal voorkeur kry” of “aanstellings word gemaak in ooreenstemming met ons transformasiebeleid”.
Alles dra by tot ’n gevoel dat hulle jou nie wil hê nie, dat jy onwelkom is.
Ja, die ongelykhede van die verlede moet reggestel word, maar hoe lank nog moet dit aanhou?
Sal ’n wit kind wat in 2030 gebore word steeds moet hoor dat ’n swart kandidaat verkies word omdat te veel wit mense werk het vergeleke met die aansienlik groter swart bevolking?
Miskien moet ek eerder oorsee gaan werk?
Ek is lief vir my land en ideaal gesproke wil ek hier woon, hier werk en eendag my familie hier vestig.
Maar terwyl ons betaal vir die optrede van ons voorvaders en ons oorgeërfde wit bevoorregting, soek baie van ons eerder na werk in die buiteland. Dit lyk asof plekke soos China en Suid-Korea ons na waarde skat. Die hoeveelheid wit Suid-Afrikaanse studente wat deur Chinese maatskappye gewerf word, is ontstellend, veral as ’n mens sien hoeveel universiteitstudente ná hul finale jaar oorsee uitwyk.
Dit is moeilik om optimisties te bly as iemand wat ná 1994 gebore is.
Ek het kwaad geword elke keer wanneer vriende gesê het hulle sal met die eerste en beste geleentheid oorsee gaan werk. “Jy het geen patriotisme nie, jy het geen liefde vir jou mense of jou kultuur as jy weggaan nie,” het ek gedink.
Soms wonder ek, wat as ek China toe gaan, daar gaan werk, ’n inkomste verdien en besluit om my rykdom op ’n huis of stuk grond hier in Suid-Afrika te kom bestee? Sal die regering weer sy stem verhef omdat die geld wat jy oorsee verdien het, die ongelykheid hier nog groter maak?
Dit is moeilik om optimisties te bly as iemand wat ná 1994 gebore is. Jy wil optimisties bly, maar uit alle oorde kom die narratief dat “grond van wit boere onteien moet word”, “Afrikaans moet waai as onderrigmedium”, of “daar is te veel wit bestuurders in die werkplek”. Dit dra alles daartoe by dat wit Suid-Afrikaners soms onwelkom voel.
Dit sal ’n wonderlike land wees as swart en wit in voorspoed kan saamleef. Ek is net bevrees dat die pad wat die regering nou loop, een of die ander is, en nie albei nie.[JJ Denton.]
« South African products brought to you, no matter where you find yourself
Two Swiss tourists attacked with crowbar during robbery at Bay guest house »