Beste lepel vir 'n cocktailbar vir u huisbalk - Cocktailresepte, geeste en plaaslike kroeë - 2022
Om dinge op te roep? Dan het jy 'n lepel nodig. Maar nie net enige soort sal dit doen nie. 'N Behoorlike staaflepel is lank genoeg vir 'n skemerglas, dikwels met 'n gedraaide handvatsel wat sirkulêre bewegings glad en bestendig maak. Dit kan versier word met 'n dekoratiewe topper, vurk of skyf waarmee bestanddele verskuif of gemeng word, en die bak kan gebruik word om ys te kraak of om die toepaslike hoeveelheid bittere, stroop of likeurs af te meet.
Lepels as eetgerei dateer uit antieke Egipte, toe hulle van hout, vuursteen, leiklip en ivoor gemaak is. Maar die kroeglepel soos ons dit vandag ken, het sy oorsprong in Europa. Die suiglepel, met 'n lepel aan die een kant en 'n tweeplaatvurk aan die ander kant, was die beste keuse in Duitsland om vrugtige nageregte te eet. Dit het na Brittanje gemigreer, en in die middel van die 19de eeu het kroegmanne besef mense kan hul skoenlappers roer en die vrug daarin eet. Afsonderlik is die mazagran-lepel, wat 'n gedraaide handvatsel en 'n warboel aan die teenoorgestelde kant vleg, in Frankryk ongeveer dieselfde tyd gebruik om die suikerblokkies in 'n koffiedrinkie met dieselfde naam te roer en te verpletter.
Daar bestaan ​​vandag drie basiese style. Die Amerikaanse staaflepel het 'n gedraaide handvatsel en meestal 'n plastiekdop aan die einde, die Europese staaflepel het 'n plat modder / breker, en die Japannese staaflepel is swaarder met 'n geweegde traanvorm oorkant die bak. So watter een moet u koop?
"Die breedte van die Amerikaanse staaflepel maak die oplos van gemete vloeistowwe makliker," sê die skemerkonsultant Baltimore, Aaron Joseph. Dit is goedkoop en maklik om te vind, maar dit is nie sonder die nadele nie, sê Joseph, naamlik dat sy ontwerp dit beperk tot net meet en roer en dat sy plat oppervlaktes laasgenoemde ongemaklik kan laat voel. Afhangend van die handelsmerk, kan dit 'n liggewig gevoel hê, en die rooi plastiekdop op die punt lyk fyn.
Brandon Bramhall, 'n besturende vennoot by Attaboy in Nashville, gebruik dikwels 'n Europese lepel met 'n metaalskyf bo-op. "Dit is ideaal om ys te kraak en gee 'n goeie hefboomfinansiering as dit aan die bokant gehou word," sê hy. Hy reik ook daarna om kubusse in 'n glas te laat sak of om een ​​maat lepel vir sekere resepte te meet.
Maar Joseph wys daarop dat hoewel hierdie styl baie funksioneel kan wees, 'is dit ook buitengewoon rigied', sê hy. 'Die groewe op die lepel maak dit rof om te roer, en die modder kan lastig wees.'
Soos met soveel ander style van kroeggereedskap, is Japannees die manier waarop hy moet gaan, volgens Alonzo Freeman, 'n mede-hoof-kroegman by The Royal in Washington, DC. "Hulle is gewoonlik langer en maer, wat dit maklik maak vir almal - klein hande, groot hande, ervare, beginner, "sê hy. Japannese lepels het 'n spiraal wat die lengte van die handvatsel loop (teenoor die Amerikaner, wat 'n spiraal op ongeveer een derde van die handvatsel het), wat beteken dat dit maklik gebruik kan word om vloeistowwe vir gelaagde drankies te giet. En Japannese kroeglepels voel gewoonlik stewig, professioneel en gebalanseerd in u hand, deels danksy daardie geweegde traan.
Vir die tuisbalkman beveel Freeman 'n standaard Japannese kroeglepel en baie oefening aan. 'Tegniek is baie belangriker as die werklike lepel,' sê hy. Bramhall stel voor dat jy die lepel tussen jou duim, middel- en ringvinger rus, en hou dit soos 'n skryfgerei.
'Terwyl u altyd die agterkant van die lepelgedeelte aan die glas wil hê, wil u ook die lepel tussen u drie vingers rol, terwyl u u pols saggies om die buitenste rand van die mengglas wentel,' sê Joseph. Dit help om dit as 'n druk- en trekbeweging te dink eerder as 'n sirkelvormige beweging. 'Dit is alles in die pols.'