Oor die eenheid van sekere Afrikaanse digbundels het Edith H. Raidt en Leon Strydom belangrike studies onderneem, terwyl Evert van der Starre en Ad Zuiderent in De tweede gisting: Over de compositie van dichtbundels (2001) eweneens die onderwerp ter sprake bring. ’n Digbundel hoef natuurlik nie ’n duidelike eenheid te vorm om goed te wees nie (dink byvoorbeeld aan N.P. van Wyk Louw se Nuwe verse, 1954) en dalk het die konseptuele benadering die status van die enkel teks ’n bietjie aangetas. [HG 1.185.13] O as dit net moontlik sou wees, dan sou ek graag duisendvoudig die dood self lei uit liefde vir Jou, as dit nie anders moontlik sou wees, om vir Jou te wys, hoe bo alles, alles, alles ek vir Jou lief is! - Alleen, wat praat ek; Jy sien mos my hart!” [HG 2.265.8] Ja, wat moet ek voor Jou praat, O Jy eindeloos goeie, heilige Vader, as ek bedink, dat jy hierdie my lewe in elke oomblik met Jou almagtige wil onderhou en elke asemtog ‘n vrye, wonderbaarlike geskenk van Jou is?!