PressReader - Kuier: 2017-06-14 - Wre­de kin­der­moord ruk op­nuut die Wes-Kaap
Wre­de kin­der­moord ruk op­nuut die Wes-Kaap
Ons kin­ders word ver­moor en só kan dit net nie aan­gaan nie. En kyk ’n mens na die ver­dag­tes, wil jy vra: Wie kan jy nog ver­trou?
Die fo­to van Court­ney Pie­ters (3), met die le­wen­di­ge oë en twee vleg­sels met haar hand­jies om haar ge­sig, sal Ka­pe­naars al­tyd by­bly. Want in plaas daar­van dat ons hier­die fo­to ver­een­sel­wig met ’n ge­luk­ki­ge en sorg­vrye kind, gaan dit ons al­tyd her­in­ner aan haar on­skuld en toe­koms wat wreed van haar af weggeruk is na­dat sy op 4 Mei ver­mis ge­raak het en so­wat ’n week la­ter dood ge­vind is.
Die me­dia het ná haar dood be­rig Court­ney van El­sies­ri­vier op die Kaap­se Vlak­te, is klaar­blyk­lik voor haar moord twee keer ver­krag en dat be­ne in haar lig­gaam ge­breek is, maar die fi­na­le uit­slag van die na­dood­se on­der­soek was teen druk­tyd nog nie be­kend nie.
Die bru­ta­li­teit van haar dood is am­per te veel om te ver­duur . . . ver­al vir men­se wat self kin­ders of fa­mi­lie­kin­ders van daar­die ou­der­dom het.
Dis juis dié nou al be­ken­de fo­to van Court­ney wat op ’n kruis vas­ge­plak is op die to­neel waar ’n soek­span haar lyk op Sa­ter­dag 13 Mei in die be­si­ge Bo­fors Ci­r­cle, ’n straat in die in­dus­tri­ë­le ge­bied van Ep­ping, ge­vind het. Ep­ping is nie baie ver van El­sies­ri­vier af nie.
Court­ney is eg­ter nie die eer­ste kind wat so wreed in die Wes-Kaap ver­moor is nie . . . Ná haar dood het die na­si­o­na­le ver­vol­gings­ge­sag aan­ge­dui daar was van­jaar tot dus­ver reeds 19 kin­der­moor­de in die pro­vin­sie. Maar dis as­of Court­ney se ver­krag­ting en moord die pleis­ter af­ge­ruk het van die vars won­de wat die moor­de van on­der an­de­re S­tasha A­rend­se (11) en Re­ne-Tra­cy Ro­man (13) van die Kaap­se Vlak­te en ver­le­de jaar S­ha­mo­ni­que Claas­en (10) van Paarl reeds op ge­meen­skap­pe ge­laat het.
Die re­frein wat nou oor­ver­do­wend op­klink is:“Ge­noeg is ge­noeg! Dit kon my kind ge­wees het . . . Hou op ons kin­ders ver­moor!”
OP DIE TO­NEEL
Met Kui­er se be­soek aan die to­neel in Ep­ping waar Court­ney se lyk ge­vind is, staan die staal­hek met blom­me, ba­nie­re en plak­ka­te met bood­skap­pe soos“R.I.P. Court­ney”en“E­nough is E­nough! Your child is my child & my child is your child” daar­aan vas­ge­maak, uit soos ’n seer duim. Só ’n to­neel pas nie in by hier­die be­dry­wi­ge ge­bied nie.
Maar dis wan­neer jy by die toe­gangs- hek­kie in­gaan en oor ’n oop stuk veld vol san­de­ri­ge grond en do­rings stap, dat ’n an­der to­neel ’n paar me­ter vo­ren­toe na regs om die draai jou eers laat vas­steek en dan na­der laat loop so­dat jy kan kyk of jou oë jou nie be­drieg nie.
Met el­ke tree wat jy gee, raak die prent­jie in die stow­we­ri­ge hoe­kie langs die trein­spoor dui­de­li­ker en wan­neer jy uit­ein­de­lik na­by is, ruk jou maag, want dit lyk as­of daar on­langs ’n be­graf­nis was. Hier is ook blom­me en plak­ka­te met bood­skap­pe van lief­de. Maar dis die kruis met Court­ney se fo­to op, wat die tra­ne in jou oë laat op­wel.
Die hoe­kie ag­ter die blom­me en kruis is be­bos en be­saai met on­der meer chips­pa­pie­re en wit ta­ke­a­way-bak­kies. Dit is moei­lik om te dink dis waar Court­ney dood ge­lê het ter­wyl die El­sies­ri­vier­ge­meen­skap en om­lig­gen­de ge­meen­skap­pe se buurt­wag­te en vei­lig­heids­fo­rums op die Kaap­se Vlak­te naar­stig­te­lik na haar ge­soek het. En dis waar sy dood ge­lê het ter­wyl haar ou­ers, ma Ju­a­ni­ta Pie­ters en pa Aa­ron Fourie, ra­send van be­kom­mer­nis ge­hoop en bid het hul laat­lam word le­wend ge­vind.
Court­ney het nog aan haar ma (se
bors) ge­drink en ver­al die aan­de was vir Ju­a­ni­ta die erg­ste, want dit is daar­die tye wat sy en haar laat­lam daar­die ek­stra spe­si­a­le oom­blik­ke ge­had het.
Maar in plaas van warm in haar ma se arms lê, is Court­ney ge­dump as­of sy vul­lis was – nes die leë chips-pa­pie­re en ta­ke­a­way-bak­kies wat weg­ge­smyt is na­dat geen ge­bruik daar­voor mee ge­vind kon word nie.
En toe die ver­dag­te in Court­ney se saak ge­ar­res­teer en aan­ge­kla word, het dit baie men­se tot in hul diep­ste we­se ge­skok en an­der se e­mo­sies kook­punt laat be­reik. Die ver­dag­te is Mor­ti­mer Saun­ders (40), die seun van ’n pries­ter en ’n ja­re lan­ge vriend van Court­ney se pa, wat vir die af­ge­lo­pe twee jaar ’n ka­mer in die­self­de huis ge­huur het waar Court­ney se ou­ers al se­we jaar ge­bo­ard het.
Lui­dens me­di­a­be­rig­te het CCTV­ka­me­ras Mor­ti­mer op­ge­neem waar hy die to­neel waar Court­ney se lyk ge­vind is, be­soek het. Ju­a­ni­ta en Aa­ron het hom her­ken. Al het die amp­te­li­ke ver­hoor nog nie be­gin nie en is Mor­ti­mer nog nie skul­dig be­vind nie, is hy die laas­te mens wat e­nig­een – ver­al Court­ney se ou­ers – ver­wag het ge­ar­res­teer sou word. Want hy het ná Court­ney se ver­dwy­ning met sy hand sim­pa­tiek op Ju­a­ni­ta se skou­ers, ge­sê,“toe­maar, ons gaan haar kry”. Hy is ook te sien op ’n vi­deo by die huis, waar hy en Court­ney se ou­ers ge­bo­ard het, ty­dens ’n ge­meen­skaps­ge­bed-ses­sie vir haar te­rug­keer.
Ju­a­ni­ta is eers deur die ge­meen­skap om­arm. Maar teen druk­tyd was óók sy in die sper­vuur en word sy selfs daar­van be­skul­dig dat sy ’n ver­hou­ding met Mor­ti­mer ge­had het en kop in een mus met hom was met haar kind se moord.
Sy is ook ge­kri­ti­seer dat sy nie gou ge­noeg op­ge­tree het toe Court­ney in die week van haar ver­dwy­ning na be­we­ring vir haar ge­sê het Mor­ti­mer het haar aan sy“pe­nis laat suig”nie.
Men­se het rooi ge­sien en dit was soos ’n pres­su­re cook­er waar­van die dek­sel af­ge­skiet het, want in vi­deo’s op so­si­a­le me­dia kan ge­sien word hoe ge­meen­skaps­le­de met Mor­ti­mer se hof­ver­sky­nings be­toog. Hul­le het ook die po­li­sie be­skul­dig dat hul­le hom be­skerm.
Met Mor­ti­mer se twee­de hof­ver­sky­ning op 24 Mei het om­stan­ders ook hul woe­de na Ju­a­ni­ta ge­mik. DUBBELE SEER Toe Kui­er met Ju­a­ni­ta ge­sels by die huis waar sy en Aa­ron bo­ard, hang daar ’n sterk reuk van skoon­maak­mid­dels in die lug. Die reuk kom uit die ka­mer wat Mor­ti­mer ge­huur het en gaan sit vas op jou tong. Die ka­mer­deur staan oop. In die ka­mer staan ’n ys­kas, ’n en­kel­bed son­der ma­tras en ’n ti­pe les­se­naar. Dit is die­self­de ka­mer waar­in daar ’n week voor die on­der­houd ’n“vrot reuk ge­hang het”, sê Roeg­chan­da Pas­coe, wat as fa­mi­lie­woord­voer­der op­tree en ook voor­sit­ter is van die Ma­nen­berg Sa­fe­ty Forum op die Kaap­se Vlak­te.
Daar word be­spie­gel dat Court­ney se lyk in hier­die ka­mer ge­hou is, van­daar die stank wat in die ka­mer ge­hang het, en dat Mor­ti­mer haar na be­we­ring in die in­dus­tri­ë­le ge­bied in Ep­ping gaan
ver­steek het.“Saans wan­neer ek van Ju­a­ni­ta-hul­le af by my huis aan­ge­kom het, het my kin­ders ge­sê ek stink,”sê Roeg­chan­da. Mor­ti­mer se fa­mi­lie het sy goed kom haal, ver­dui­de­lik Roeg­chan­da.
Wat eg­ter die aan­dag trek, is die ta­fel met ted­die­be­re, ker­se en kaart­jies vir Court­ney wat in die voor­huis staan. Ju­a­ni­ta sit op die bank langs dié ta­fel en in haar oë sit ’n die­pe seer en ver­la­ten­heid. Sy is fyn van pos­tuur en haar lyf­taal is dié van ie­mand wat le­wens­moeg is.
Ge­du­ren­de die on­der­houd skop sy haar voet ge­reeld voor­dat tra­ne haar oë vul en sy be­gin ver­tel hoe sy haar kind mis, maar dat sy skaars kan rou om­dat sy ook moet de­al met al die be­skul­di­gings en kri­tiek. Wan­neer Ju­a­ni­ta eg­ter praat oor die vreug­de wat Court­ney in haar drie jaar op aar­de in háár le­we ge­bring het, hou haar voet op skop en is daar weer vir ’n kort wy­le le­we in haar hart­seer oë – to­dat sy net weer be­sef Court­ney kom nooit weer te­rug nie.
Be­hal­we Court­ney, het Ju­a­ni­ta en Aa­ron ’n seun, A­dri­an (6), saam. Ju­a­ni­ta het ook twee dog­ters, Mi­cha­e­la (15) en And­rea (20), uit ’n vo­ri­ge ver­hou­ding.
Dit was juis A­dri­an wat nog saam met Court­ney daar­die og­gend van 4 Mei in die bed was toe Ju­a­ni­ta gaan werk het. Court­ney het deur die loop van daar­die dag ver­mis ge­raak.“As ek in die aan­de gaan slaap, dan mis ek haar, want sy het nog tet (bors­melk) ge­drink. Haar broer­tjie, A­dri­an, lê nou saans op haar plek. Ek druk meest­al van haar kle­re teen my vas. Ek mis haar baie en huil baie,”sê Ju­a­ni­ta met haar oë vol tra­ne.“Ek is seer bin­ne. Ek kan klaar nie haar dood ver­werk nie, nou hoor ek ek was saam (met Mor­ti­mer) in die ding. Wat my die seer­ste maak, is dat al­mal nou dink ek het haar laat dood­maak ter­wyl hul­le nie weet wat hier­bin­ne aan­ge­gaan het nie. Óns weet nie eens wat hier aan­ge­gaan het nie.”
Ju­a­ni­ta ver­tel sy was in die werk toe Court­ney ver­dwyn. Sy sê daar­die dag was ’n 17-ja­ri­ge fa­mi­lie­seun in die an­der ka­mer, Mor­ti­mer (wat toe op ver­lof was) in sy ka­mer en ’n an­der huur­der wat bui­te in ’n wen­dy­huis bly, was by die huis toe sy gaan werk het.
Ten spy­te van haar seer sprei ’n glim­lag oor haar ge­sig wan­neer sy ont­hou hoe Court­ney en A­dri­an haar maak be­lo­we het dat sy vir hul­le die aand lucky pac­kets sou huis toe bring. Sy het dit ge­bring, maar in plaas van haar ba­ba­dog­ter se ge­sig sien op­hel­der oor die lucky pac­ket, was sy be­groet met die nuus dat haar kind weg is. Sy het Court­ney daar­die og­gend vir die laas­te keer le­wend ge­sien.
“Ek het bly hoop en glo ons gaan haar kry. Ek het selfs al haar lucky pac­ket vir vier dae ge­hou, toe gee ek dit maar vir A­dri­an,”sê Ju­a­ni­ta sag. Die aan­dag wat Court­ney se saak ge­kry het, oor­wel­dig haar steeds. Sy was ook ver­baas oor die aan­tal men­se wat op­ge­daag het vir haar be­graf­nis.
“Ek het die helf­te van die men­se by die be­graf­nis nie ge­ken nie. Ek was in my eie wê­reld daar­die dag. Vir my was dit: Hier gaan my kind se kis­sie en ek gaan haar nooit weer sien nie. Voor sy ver­dwyn het, het sy reeds so ou­bek ge­raak . . .”
Die e­mo­sies oor­wel­dig weer vir Ju­a­ni­ta en die tra­ne be­gin rol.
Toe sy kal­mer is, praat Ju­a­ni­ta ook oor al die aan­ty­gings wat teen haar ge­maak word en er­ken Court­ney het in die week van haar ver­dwy­ning na be­we­ring eers vir Aa­ron en ook vir haar ge­sê Mor­ti­mer het haar“sy pe­nis laat suig”. oor die aan­ty­gings “Ek het vir haar ge­vra wat praat sy en ge­dink sy het dit op­ge­tel by kin­ders in die pad. Ons het ook nie so iets van hom ver­wag nie en Court­ney het daar­na nie weer van so iets ge­praat nie. As ek haar ge­was het, het sy al­tyd haar bou­de toe­ge­knyp en ge­lag, maar nie ge­kla dit (va­gi­na) was seer nie. Sy het al ’n bie­tjie ver­stand ge­had en sou ge­sê het as dit seer was. Ek het ook niks snaaks soos brui­ses (aan haar ge­slags­de­le) op­ge­let nie,” ver­dui­de­lik Ju­a­ni­ta.
Daar was ook al be­rig dat Court­ney al by ge­leent­he­de haar ge­slags­de­le ge­krap het. Ju­a­ni­ta sê dit was nie vreemd nie om­dat sy nog in haar pan­tie ge­pie het, wat jeu­ke­rig­heid ver­oor­saak het.
Ju­a­ni­ta voeg by sy het van“day 1 af nie van Mor­ti­mer ge­hou nie”om­dat hy glo moei­lik­heid tus­sen haar en Aa­ron ge­maak het, maar hy en Aa­ron was van kleins af v­rien­de.“Maar al het ek nie van hom ge­hou nie, het hy goed (or­dent­lik) voor­ge­kom. Ek dink nie ek kan vir men­se be­skryf wat ek voel nie. Ek mis Court­ney el­ke uur van el­ke dag en lê hal­we nag­te wak­ker. Haar plek­kie in my hart is leeg.”
Roeg­chan­da, wat Ju­a­ni­ta-hul­le by­staan na­dat ’n ver­teen­woor­di­ger van die
Mit­chells Plain C­ri­sis Forum haar ge­vra het om die me­dia be­trok­ke te kry, het ook in die sper­vuur be­land by men­se wat ook nou Ju­a­ni­ta se bloed soek.
“Wat ek nou gaan sê, gaan niks be­te­ken nie, maar al­mal wat nou so vin­ger wys, moet vir my ant­woord hoe­kom die sy­stem nie ons kin­ders pro­tect nie. Wat sou ge­beur het as Ju­a­ni­ta ge­praat het (oor Court­ney se be­weer­de sek­su­e­le mo­les­te­ring deur Mor­ti­mer), want ek weet van sa­ke waar ra­pis­ts nou nog bui­te rond­loop. Ons le­we in ’n cru­el so­cie­ty waar vir jou uit­ge­roep sal word ‘jy’s ge-ra­pe!’. I don’t bla­me pe­op­le if they don’t speak up. Hul­le (die pu­bliek) wil haar straf, maar haar scars is e­ter­nal,”sê Roeg­chan­da. te veel moor­de Court­ney se ver­dwy­ning, ver­krag­ting en moord, het die Wes-Kaap­se me­dia vir we­ke oor­heers en ver­al ou­ers aan­ge­gryp en ge­meen­skap­pe met e­mo­sies van woe­de en hart­seer ge­laat, want dit was die so­veel­ste kind in die pro­vin­sie wat so wreed aan haar ein­de ge­kom het. Selfs pre­si­dent Ja­cob Zu­ma het Ju­a­ni­ta en Aa­ron be­soek om te sim­pa­ti­seer. Hy het ook vir hul­le geld ge­gee en toe­ge­sien dat hul­le ’n huis van hul eie kry.
Voor Court­ney se ver­dwy­ning het die sa­ke van ver­al Re­ne-Tra­cy Ro­man en S­tasha A­rend­se van die Kaap­se Vlak­te ook op­slae ge­maak. Re­ne-Tra­cy het op 10 Maart ver­dwyn na­dat sy win­kel toe was. Haar ont­bin­de lyk is uit­ein­de­lik op Men­se­reg­te­dag (21 Maart) in ’n wen­dy­huis na­by haar ou­er­huis ge­vind. Lui­dens nuus­be­rig­te staan Andrew Plaat­jies (50), ’n buur­man, te­reg op aan­klag­te van moord en po­ging tot ver­krag­ting.
S­tasha het et­li­ke dae na­dat Re­ne-Tra­cy se lyk ge­vind is, op 27 Maart, ver­mis ge­raak. Sy het dié dag mo­vies by ’n maat­jie se huis ge­kyk. Haar naak­te lyk is in die vroeë og­gend­u­re van die vol­gen­de dag na­by ’n sport­kom­pleks in Ta­fel­sig, Mit­chells Plain ge­vind. Die po­li­sie het haar kle­re na­by haar lyk ge­vind. Sy is ver­krag. Ran­dy Tan­go (32), ’n buur­man, is ge­ar­res­teer en lui­dens nuus­be­rig­te het hy aan die po­li­sie be­ken hy het haar ver­moor.
het ver­le­de jaar die s­to­rie op­ge­volg van S­ha­mo­ni­que Claas­en (10) van Groen­heu­wel in die Paarl. S­ha­mo­ni­que het op 27 Fe­bru­a­rie 2016, ’n dag voor haar 11de ver­jaar­dag, ver­mis ge­raak. Sy is op 29 Fe­bru­a­rie 2015 dood aan­ge­tref on­der ’n bed in ’n fa­mi­lie­lid se huis op die­self­de erf waar haar ou­ers in ’n bun­ga­low bly.
Haar lyk was toe­ge­draai in swart sak­ke en ’n kom­bers en is ge­vind na­dat be­wo­ners in die huis ’n stink reuk op­ge­tel het. Je­ro­me A­me­ri­ka (23), haar sus­ter se eks­boyf­riend, is in ver­band met haar moord ge­ar­res­teer. Hy het na be­we­ring selfs met die soek­tog na haar ge­help.
Je­ro­me is in De­sem­ber ver­le­de jaar aan S­ha­mo­ni­que se ver­krag­ting en moord skul­dig be­vind so­wel as aan twee aan­klag­tes van ver­krag­ting van haar sus­ter met wie hy in ’n ver­hou­ding was en by wie hy ’n kind ook het. Hy is vyf le­wens­lan­ge von­nis­se vir die mis­da­de op­ge­lê.
Wat al hier­die kin­der­moord­sa­ke, Court­ney s’n in­kluis, in ge­meen het, is dat hul ver­meen­de ver­krag­ters en moor­de­naars be­kend was aan hul­le. Leef ons dus met“mon­sters”in ons mid­de? Wie is die mon­sters? Court­ney se moord laat die kol­lig op­nuut val op ge­weld teen vroue en kin­ders – ver­al daar­die sa­ke waar­in hul­le be­seer of ver­moor word deur ie­mand be­kend aan hul­le en hul fa­mi­lies. Dit laat ’n mens ook met die on­ge­mak­li­ke vraag van hoe goed ken jy reg­tig jou buur­man of e­nig­een wat jy na­by jou kind toe­laat?
Prof. Dap Louw, ’n bui­ten­ge­wo­ne pro­fes­sor in siel­kun­de aan die U­ni­ver­si­teit van die Vry­staat, ken hier­die ver­skyn­sel al­te goed. Hy het 40 jaar met moor­de­naars, ver­krag­ters en reeks­moor­de­naars ge­werk. Hy sê in­ter­na­si­o­na­le en SA sta­tis­tie­ke toon die mees­te kin­ders word aan­ge­rand of ge­mo­les­teer deur ie­mand wat aan hul­le be­kend is.“Dis be­lang­rik dat men­se van in­lig­ting soos hier­die voor­sien word, hoe­wel hul­le dit dik­wels nie glo of selfs wil hoor nie,”sê hy.
By ver­krag­ting is sek­su­e­le be­vre­di­ging dik­wels nie die hoof­doel nie.“Na­vor­sing het aan­ge­dui dat ver­re­weg die mees­te ver­krag­ters be­kend is met vroue (eg­ge­no­tes, ver­loof­des, vrien­din­ne, ens) by wie hul­le hul sek­su­e­le be­hoef­tes op ’n aan­vaar­ba­re wy­se kan be­vre­dig. Dit is eg­ter vir ver­krag­ters be­lang­rik om ag­gres­sief op te tree, om te do­mi­neer en te oor­heers. Per­so­ne wat kin­ders sek­su­eel mo­les­teer, voel dik­wels sek­su­eel min­der­waar­dig teen vol­was­se vroue. Ge­volg­lik is ’n kind vir hom ’n mak­li­ker sek­su­e­le prooi.”Dit is ook be­lang­rik om te be­sef dat daar nie ’n“ti­pie­se mis­da­di­ger”is nie. El­ke mens is u­niek; daar­om is el­ke mis­da­di­ger ook u­niek, voeg Louw by.
Ge­vra oor of“stran­ger dan­ger”selfs nog ’n fak­tor is, sê prof. Na­ee­mah A­bra­hams van die Suid-Afrikaanse Me­die­se Na­vor­sings­raad (SAMNR) se Gen­der & He­alth Re­se­arch U­nit, as ’n sa­me­le­wing suk­kel ons om vir kin­ders te sê hul­le moet by­voor­beeld hul pa’s, ooms en ou­pas vrees.“Dis baie mak­li­ker om hul­le te waar­sku teen vreem­de­lin­ge, maar ou­ers móét meer waak­saam rond­om hul kin­ders raak. In arm ge­meen­skap­pe le­we baie huis­hou­dings bo-op me­kaar. Maar ons praat nie oor bloed­skan­de (in­cest) en kin­ders wat ver­moor word deur hul ooms by­voor­beeld nie. Dit is bloed­skan­de-ver­hou­dings,”ver­dui­de­lik A­bra­hams.
Louw se waar­sku­wing aan ou­ers is om ken­nis te dra van nóg ’n sta­tis­tiek wat aan­dui dat meer as 50% van al­le mis­da­de on­der die in­vloed van al­ko­hol of dwelm­mid­dels ge­pleeg word. Hou só ’n mens weg van jou kind af, waar­sku hy.“Ou­ers moet baie ver­sig­tig wees. Maak 100% se­ker jy ken die per­soon aan wie jy jou kind toe­ver­trou baie goed. Die oom­blik as daar e­ni­ge vreem­de ge­drag is of jy vind die per­soon vreemd, luis­ter na daai stem­me­tjie van jou. Moe­nie ’n kans vat nie, selfs al is daar net ’n 1% kans, jou kind se wel­stand is té be­lang­rik. Of­fer lie­wer ’n vriend­skap op in plaas van jou kind se le­we.”
Ter­wyl som­mi­ge ou­ers nog die voor­reg het om hul kin­ders vas te hou, is dit Ju­a­ni­ta se vol­gen­de woor­de wat vas­steek:“Kyk mooi na jul kin­ders. Ek het nie ver­wag dít sou die man wees wat dit (na be­we­ring) aan Court­ney doen nie. Moe­nie ie­mand som­mer so ver­trou nie.”
Dit blyk die ge­vaar is na­der aan ons as wat ons dink . . .
HOOFFOTO: Roeg­chan­da Pas­coe wys die plek waar Court­ney Pie­ters (INLAS HEEL LINKS) se ly­kie ge­vind is. REGS: Court­ney se ma, Ju­a­ni­ta, suk­kel nog om die dood van haar kind ver­werk. BO: Só het koe­ran­te oor Court­ney se grumoord be­rig.
LINKS: Die ge­meen­skap sê ge­noeg is ge­noeg, ons kin­ders mag nie meer ver­moor word nie. BO: Die me­dia het lank be­rig oor die ver­krag­ting en moord op klein Court­ney.