Closeup of Toggle and Whoopie.jpg (97.9 KB, 1263 views)
Complete System in Integral Stuff Sack.jpg (165.4 KB, 1091 views)
Gear Hammock with Pack.jpg (133.1 KB, 1444 views)
In Gear Hammock Mode.jpg (124.1 KB, 1132 views)
In Recliner Mode.jpg (104.2 KB, 1828 views)
In Seat Mode.jpg (130.2 KB, 1171 views)
Shockcord Reinforcement Closeup.jpg (56.9 KB, 1142 views)
Shockcord Reinforcement Scale.jpg (78.3 KB, 1008 views) > Kast dressoir hout met metalen frame 113 x 35 x 90 cm
Prijs: € 295,00 € 229,00 Excl. BTW: € 189,26
Houten kast "dressoir" met metalen frame. Deze kast is 113 cm breed, 35 cm diep en 90 cm hoog.
Afmeting: 113 x 35 x 90 cm
EAN code 8713219357873 PressReader - Beeld: 2017-05-12 - Son­ne­kus leer ken in ‘Seun’ sy oor­le­de pa
Son­ne­kus leer ken in ‘Seun’ sy oor­le­de pa
Beeld - 2017-05-12 - Kuns & Vermaak - AJ Op­per­man
Neil Son­ne­kus het met sy de­buutro­man, Seun (Son in En­gels, Ja­ca­na Me­dia), hom­self in fik­sie ge­skryf.
Die hoof­ka­rak­ter se naam is Len Be­zui­den­hout, nes dié van Son­ne­kus se ou­pa aan moe­ders­kant.
Raak­pun­te en ver­skil­le bied hier­die boek ge­wis. Len is ’n en­kel­kind, ge­skei en kin­der­loos, ter­wyl Son­ne­kus die jong­ste van drie kin­ders, ge­troud en ’n pa van twee is.
“Ek wou my­self en hom in­te­res­san­ter maak. Die da­tum van my pa se moord – 13 No­vem­ber 2007 – is on­ver­an­derd. Dis ook die dag waar­op Len se pa in Cen­tu­ri­on ver­moor word. Ons weet nie wat al­les daar ge­beur het nie. Die moor­de­naar is nog nooit ge­vind nie. Die saak is ook nog nie ge­sluit nie.”
Seun dui op die by­naam wat Len se pa se vrou en sus­ters hom ge­noem het.
Die boek han­del groot­liks oor dié pa-en-seun-ver­hou­ding. “Ek dink die boek is ’n pro­ses van ’n ou wat moet groot­word. Len is nie ’n baie po­si­tie­we mens nie, maar hy gaan be­soek sy pa ge­reeld om­dat hy sy oor­le­de ma be­lo­we het dat hy dit sal doen.”
Son­ne­kus voel hy kon met die skryf van die boek werk­lik sy pa leer ken, met hom praat, hoe­wel in die i­ro­nie­se sin, om­dat hy nie meer daar is nie.
“Ná die tyd . . . dit was vir my ’n ple­sier om dit te skryf. Tot­dat ek by die laas­te deel ge­kom het.
“Met el­ke her­skryf van daai hoof­stuk . . . dit was pyn­lik. Ek moes vir die ou­kê­rel tot­siens sê. Op ’n ma­nier wou ek nie die boek klaar­maak nie, want as ek dit klaar­maak en laat gaan, moet ek my pa ook laat gaan. Dan is dit ver­by.”
Len werk as sub by die Dai­ly News. Hy het ook twee ver­hou­dings – een met ’n vrou so­wat 15 jaar jon­ger en een met ’n vrou on­ge­veer 15 jaar ou­er.
Len het ook ’n ob­ses­sie met die pros­ti­tuut Rut.
“Rut be­te­ken ‘vrien­de­lik teen­oor an­der na­sies’. Ek het daar­die naam, soos baie van die na­me, ’n paar keer ver­an­der. Rut is die eint­li­ke slag­of­fer van al­les wat ver­keerd is met Suid-A­fri­ka, en waar­skyn­lik A­fri­ka.
“Ek wou ook in die boek oor seks praat, want men­se praat nie daar­oor nie.”
Hy het Son eer­ste ge­skryf. Dit was vir hom veel mak­li­ker om die En­gel­se weer­ga­we te skryf.
Tog wil hy, waar hy in Auck­land, Nieu-See­land, woon, ’n boek in sy oor­spronk­li­ke A­fri­kaans lees. Hy noem on­der meer Huil­boek deur Ryk Hat­tingh. “Ek sal dit nie in En­gels wil lees as ek dit in A­fri­kaans kan lees nie. Die­self­de met ie­mand soos Ka­rel S­choe­man.”
Die dag voor ons ge­sprek het die eer­ste nuus oor S­choe­man se af­ster­we be­kend ge­word.
“Ek het hom een keer ont­moet. Dit was in Tim Huis­a­men se huis.” Huis­a­men het vir Son­ne­kus aan die R­ho­des-U­ni­ver­si­teit in Gra­ham­stad klas ge­gee.
“Ek het hom ge­vra vir die rol­prent­reg­te van Na die ge­lief­de land. Toe sê hy ‘dis reg, gee my R30 000’. Sy werk is so goed. Hier­die e­ga­li­ge, e­le­gan­te sin­ne. En iets soos ’n An­der land . . . Wat ’n boek!”
An­dré P. B­rink was ’n an­der re­de waar­om hy R­ho­des toe is. B­rink het he­laas net vir hom twee le­sings ge­gee voor­dat B­rink by die u­ni­ver­si­teit weg is.
Son­ne­kus het ook in ’n to­neel­stuk ge­speel waar­van B­rink die re­gis­seur was. “Ek dink dit was om­dat ek A­fri­kaans kon praat.”
In Gra­ham­stad het hy joer­na­lis­tiek en dra­ma ge­doen.
Hy het ’n draai­boek­skry­wer ge­word, maar vol­gens hom het hy nê­rens ge­kom nie. “Ek be­skou my­self nou as ’n ro­man­skry­wer. Die vol­gen­de boek gaan oor my ma han­del. Ui­ter­aard be­vat my boek baie di­a­loog en ek dink dit is ver­film­baar.”
Hy werk in A­fri­kaans en En­gels. Dié twee­ta­lig­heid het hy aan sy ou­ers te dan­ke. Hul­le het met hom En­gels ge­praat, maar hy is na ’n A­fri­kaan­se skool.
Hy is ge­bo­re in P­re­to­ria en het in Lyt­tel­ton groot­ge­word.
Ná u­ni­ver­si­teit het hy in Jo­han­nes­burg gaan woon.
“Ek dink nog re­des waar­om ek R­ho­des toe is, was om­dat ek uit Lyt­tel­ton wou weg­kom en die joer­na­lis­tiek­kur­sus was daar.
“Ek het hier­die Er­nest He­ming­way-fan­ta­sieë ge­had. Daar was ook ’n rol­prent, The Front Pa­ge, wat my in joer­na­lis­tiek laat be­lang­stel het. Jack Lem­mon en Wal­ter Matt­hau het daar­in ge­speel. Dit is glo nie ’n goeie fliek nie, maar ek is mal daar­oor.”
Die Son­ne­kus-ge­sin het in 2010 ver­trek, maar het in 2007 al hier­op be­sluit. ’n Week vóór sy pa se moord het hul­le aan­soek ge­doen om ver­blyf in Nieu-See­land.
Son­ne­kus bly op hoog­te van Suid-A­fri­ka en wil hê dit moet goed gaan hier. “Ek volg wat hier aan­gaan, am­per met ’n ob­ses­sie­we be­lang­stel­ling. Ek kan nie heel­te­mal re­la­te met daai kant nie.” Tog woon hy daar.
“Jy weet, om ’n land te ver­laat . . . Daar’s baie an­der goed. Dis nooit een­vou­dig nie. My pa se moord is nie so een­vou­dig nie. Dis nie net een en­ke­le ding nie. Dis nie wat dit laat ge­beur het nie. Hy het my aan­ge­raai om te waai.
“Kyk, daar is ook net baie prak­tie­se en re­a­lis­tie­se re­des. Ek het jong kin­ders ge­had. Hul­le is ge­bo­re in die tyd van Man­de­la. My kin­ders het ge­noeg van A­fri­ka ge­voel.
“Hul­le voel nog sterk oor SuidA­fri­ka. Hul­le het baie goeie her­in­ne­rin­ge, maar hul­le flo­reer waar hul­le nou is.”
El­ke her­skryf van daai hoof­stuk . . . dit was pyn­lik.
— NEIL SON­NE­KUS
Seun, die A­fri­kaan­se weer­ga­we van Neil Son­ne­kus se de­buutro­man.
Neil Son­ne­kus, skry­wer van Son en
Seun, wat in 2010 na Nieu­See­land ver­huis het.