waarskynlik ook heel effektiewe toneel wees. As leesteks is dit egter die mins bevredigende van al sy
Daar is egter ook ander spanninge binne die gesin. ’n Eerste het te make met die gestremde jongste seun
stille nag-motief kom ook tot ’n bisarre eindpunt. Waar die Kerslied se stilte blywende vrede impliseer,
Christelike opset aansluit. Dit blyk eerstens uit die titel van die drama, wat inspeel op ’n bekende
Die stuk het ’n sterk dramatiese impak en sluit effektief aan by brandende politieke aktualiteite in die
Suid-Afrikaanse samelewing in die laat jare tagtig. In sekere opsigte kan die drama gelees word as ’n
’n mate van bedagtheid nie. Die Bybelse verwysings is redelik uitdruklik, en daar is ook iets geforseerds
te ooreksplisiet of grof in sy verwysings nie, en in die breë lewer die stuk beslis ’n bydrae tot Deon
Donkerland gee die geskiedenis van agt geslagte van die De Witt-familie wat sedert 1838 op die Natalse
plaas Donkerland aan die Thukela geboer het. In daardie jaar het die eerste De Witt, Pieter, vir hom die
Die dramaturg maak van ’n verteller gebruik. Dié spreker word slegs gebruik as aankondiger wat tonele
Hierdie tegniese skakeling met die tragedie ondersteun op subtiele wyse die idee van ’n tragiese proses
werke in die Afrikaanse letterkunde wat op die Suid-Afrikaanse gegewe en meer spesifiek die Afrikaner
die dramaturg as die leser/teaterganger van na 1996) oor hoe die eietydse geskiedenis ontwikkel het in
het vanselfsprekend ’n uitwerking op die verloop van die drama en die resepsie daarvan deur gehore en
Opperman slaag daarin om die politieke standpunte van sy karakters getrou te hou aan dié wat jy binne
persoonlike agtergrond. So kry jy in die eerste deel van die drama ’n blank-superieure standpunt by die
afwysing van die stad as leefruimte vir die Afrikaner. Soos die drama vorder, word daar algaande ruimer
gesigspunte na vore gebring deur lede van die familie wat hulle blootgestel het aan ’n groter fisieke én
Die somtotaal gee uiteindelik nie net ’n beeld van die verloop van die Suid-Afrikaanse geskiedenis en
lewens en vertolk ook by tye die rol van die ma, wie se begrafnis juis plaasgevind het op die dag wat die
seun is “Jy is nie my seun nie en ek is nie jou pa nie” – woorde wat uiteindelik baie dubbelsinnig blyk
te wees as dit onthul word die seun is ’n aangenome kind). Die seun het sy ouerhuis twintig jaar tevore
Dat hy wel op die dag van die begrafnis na sy pa toe kom, stel in die vooruitsig dat daar uiteindelik
versoening gaan plaasvind. Dit is wat uiteindelik in die slot gebeur, maar nie voordat daar ’n hervertel