Tydens die Algemene Diakensvergadering se Ubi caritas-simposium oor gesinsgeweld was Ina Bonnette een van die sprekers. Die redakteur van Die Hervormer het by Ina gaan kuier – sy is ’n lidmaat van sy gemeente, Waterberg.
Ina Bonnette is ’n baie dapper vrou wat, ten spyte van die hel wat sy moes deurmaak, besluit het om nie ’n slagoffer te wees nie. Sy het doelbewus besluit om op te staan en ander vroue, maar ook mans en kinders, wat deur dieselfde hel gaan as waardeur sy moes gaan, te help om ook hoop, genesing en oorwinning te behaal.
Ek het so lank dié briefie uitgestel. Een van die redes is dat ek nie weet hoe om vir jou te sê wat ek diep in die seer van jou oë herken nie.
Oor ’n lang tyd het ek gesien hoe jou wêreld om jou inplof. Jy het so gejaagd geraak en nooit tyd gehad om te gesels nie, al wag ons albei vir die kinders by die skool. Ek dink jy is so bang jy sê iets verkeerd. Dalk is jy bang dat ek meer in jou oë sien as wat jou veilig laat voel. Ek weet dis nou al ’n paar jaar dat jy en die kinders glad nie by jou ma-hulle uitkom nie. Ek het jou ma ’n paar weke gelede gesien en hulle het een begeerte: om met jou en die kinders te kuier! Hulle sê jy is net te besig.
Liefste vriendin, baie dankie vir jou briefie. Jou handgeskrewe briefie wat jy met soveel omgee geskryf het.
Ek het regtig die laaste paar maande gedink ek word mal. Nee, ek is mal. Ek het geen manier om myself te verweer nie. Daar is aanhoudend hierdie beskuldigings van goed wat ek vir seker weet nooit gebeur het nie. Ek hoor daagliks dat daar fout is met my en dat die kinders nie in my sorg veilig kan wees nie. Ek weet dis nie waar nie. Ek weet die vrou waarvan hy praat, is nie ek nie, maar ek begin twyfel.