Hier is 'n lys van die beste klassieke Mardi Gras liedjies , in geen spesifieke volgorde nie. Dit dek die 50's, 60's en 70's op soek na die tydlose Carnival-treffers van New Orleans - funk, rock and roll, R & B, koperbandmusiek en meer.
01 van 10
Professor Longhair, "Gaan na die Mardi Gras"
Richard Stockton / Fotolibrary / Getty Images
Daar is baie verskillende weergawes van hierdie liedjie: Fess homself selfs sny 'n vorige weergawe genaamd "Mardi Gras In New Orleans." Dit is die een wat jy wil hê, maar die koning van alle Mardi Gras-liedjies, die een met die asemrowende klavierintro, die onmoontlike fluitende solo, en God se eie skommelklop. Hierdie lied klink eintlik soos 'n parade wat in jou straat kom. Dit kan hoekom, vir plaaslike inwoners, dit absoluut onmoontlik is om Mardi Gras daaraan te stel.
02 van 10
Die Meters, "Hey Pocky A-Way"
Die sterkste van verskeie Mardi Gras-klassieke deur hierdie meesters van funk gedurende hul middel-70's. Met 'n mikroskopies akkurate tweeledige klop, boogie-woogie- klavier, New Orleans-styl, semi-nonsensiese lirieke, en baie dik funk op die top, is dit die boheemse essensie van die viering. Trouens, hierdie aanpassing van 'n tradisionele parade-kus is so aansteeklik in sy vreugde, dit is moeilik om nie te glimlag terwyl jy daarna luister nie. Saamgestel deur die Beastie Boys en dikwels gedek deur die dankbare dooies.
03 van 10
Jy kan dalk bluesgitarist King ken van sy 1962-truuk "Trick Bag" of uit sy stem op Professor Longhair se "Big Chief", maar sy loopbaan strek baie voor en daarna uit; Trouens, die LP met dieselfde naam word algemeen beskou as een van die groot funk albums van alle tye, en nie net omdat die meters daar ook beskikbaar is nie. Nie so goed bekend as die ander liedjies op hierdie lys, maar hierdie snit bestuur tog die los gevoel van 'n tweede lyn beter as enige ander.
04 van 10
Al Johnson, "Carnival Time"
Selfs in New Orleans self, Al is net bekend vir hierdie een liedjie, wat, soos baie op hierdie lys, die doodlose klavier van Professor Longhair bevat. Maar dit is so 'n goeie getuienis van die seisoen se ontsteltenis, om nie 'n snapshot van 'n Claiborne Avenue-toneel wat deur die Interstate-snelwegstelsel vernietig is, te noem nie, dit is alles wat hy nodig gehad het om 'n dekades lange loopbaan te handhaaf. Tot vandag toe het hy rekeninge homself as Al "Carnival Time" Johnson. Hierdie eerste stuk Crescent City rock is net so warm.
05 van 10
Sugar Boy Crawford en sy Cane Cutters, "Jock-A-Mo"
Jy het ongetwyfeld reeds talle variasies op die standaard "Iko Iko" gehoor - meer as waarskynlik die hit-60's weergawe van die Dixie Cups, wat in verskeie flieks verskyn het. Dit was egter borrelgom; dit is hoe die lied oorspronklik geklink het in die dekade wat dit voorafgegaan het. Raw Fifties R & B wat moeiteloos spring tussen 'n parade-styl rhumba en 'n warmspring-blues, is dit ook 'n veldgids vir die soort (eens gewelddadige) straatoorlog wat die Mardi Gras Indiërs-stamme oefen.
06 van 10
Professor Longhair, "Big Chief, Pt. 2"
Die man wat hulle "Fess" noem, was 'n legende, beide binne en buite die stad, en gedurende sy leeftyd het hy verskeie tydlose klassieke vir die Carnival seisoen geskep. Hierdie een is eintlik die tweede helfte van 'n instrumentale, maar met 'n bykomende koor op die flip ('n algemene praktyk destyds; Earl King behandel die hoof hier). Fess 'speel definieer New Orleans se klavier, en die lirieke is die beste aangeteken huldeblyk aan die ryk Mardi Gras Indiese subkultuur - 'n hele artikel op sigself, en dan sommige.
07 van 10
Rebirth Brass Band, "Do Whatcha Wanna Pt. 3"
Oké, hierdie middel-negentigerjare sny is nie 'n ouie nie, maar Rebirth se aanwending van tradisionele jazz is in elk geval tydloos, en beslis simbolies van die stad se ryk koperband-tradisie. Dit is egter nie Dixieland nie, alhoewel (en ten spyte van wat hulle jou vertel, die meeste Nuwe Orleaneërs vier nie daarmee nie); Dit is 'n straat funk gemaak met trad-jazz elemente. En dit rook met die vuur van 'n dosyn straatgevegte. Min mense kan die drang weerstaan ​​om te skud. Wel, die liedjie sal jou laat weet.
08 van 10
Die meters, "Hulle het almal vir jou gevra"
Die Meters is verantwoordelik vir drie items op hierdie lys, almal uit die vrugbare vroeë 70's tuisgemaakte funk periode. Hierdie liewer liedjie het niks lyries met Mardi Gras te doen nie - dit is feitlik 'n kinderliedjie wanneer jy daaraan kom - maar die orkestrasie en veral die maatreël maak dit 'n perfekte klankbaan om die straat te stamp en dit het baie geliefde geword. deur die plaaslike bevolking. Bevat ook outentieke (dit is tegnies verkeerde Engelse) dialek.
09 van 10
Die Hawkettes, "Mardi Gras Mambo"
New Orleans is klein soos metropole gaan, daarom deel so baie van die liedjies op hierdie lys musikante, vokale en liedjieskrywers. Trouens, hierdie hoërskoolgroep - wat die oorspronklike weergawe van hierdie klassieke in die vyftigerjare aangeteken het - sal in die Neville Brothers verander. As 'n mambo, is dit nie een nie; As 'n lewende distillasie van die vakansie se etiek, is dit onmiskenbaar. Die lirieke is ook fantasties: "In New Orleans waar die blues gebore is, neem dit 'n koel kat om 'n horing te blaas." Waar.
10 van 10
Stop, Inc, "Second Line"
Om te "tweede lyn" is om op 'n sekere manier te mars / dans tydens 'n Mardi Gras-parade . (As jy eintlik deel van die parade is, is jy die eerste reël; as jy net dronk is en agterna dans, is jy in die tweede lyn.) Inderdaad, die optog en die lied is sinoniem, en gaan terug dekades. Toe dit in die 70's ontdek is dat daar geen bestaande opnames van die liedjie was nie, het 'n groep sessiesmusici dit ingehaal, en dit is die gewildste opname tot op hede van hierdie koperbandstandaard.