30 Junie 2009, Dinsdag | Oppie plaas
30 Junie 2009, Dinsdag
Julie 2, 2009
Hoe gaan dit met julle? Met ons gaan dit goed. Ons kry net lekker koud! Laas naweek was beslis die koudste naweek nog hierdie winter. Vrydag was dit Min -4 en Maks 6. Als was toe onder die ryp die volgende oggend. Ons was in De Aar en die stukke ys het sommer so op die paaie gelê.
Donderdag was ek met verlof. Ek en Jaco het gaan help by Britstown se jaarslikse veeveiling. Ten spyte van die feit dat dit net 8 grade was (en by tye gereen het) en dat ons meeste van die dag buite spandeer het, was dit eintlik heel lekker. Jaco moes by die krale help en ek moes fotos neem en in die kombuis help. Ons het self ook 15 lammertjies soontoe gevat en hulle het sommer heel goed gedoen. Ek het nog nooit in my lewe so baie skaap bymekaar gesien nie. Daar was ‘n totaal van 4 836 skape en dan nog ‘n paar bokke ook. Dit was lorries en lorries vol skaap wat op en af gelaai moes word. Om te dink dat al daardie vee net deur 5 mense opgekoop is. Dit was ons eerste keer by ‘n veiling en was nogal interressant. Dis net jammer dat van die skape nie so gelukkig was nie. ‘n Paar van hulle het hul bene gebreek met die aflaaiery en enetjie is selfs dood. Daar was twee oulike Skaaphonde wat met die groot taak gehelp het. Ek het my omtrent verkyk aan hulle. Dis ongelooflik hoe slim hulle is. Hulle ken ook hul base se stem so goed dat ten spyte van al die ander mense en skape se geraas kon hul presies doen wat hul base van hul verwag al staan hulle ‘n paar meter weg.
Ek wil nie eens dink aan die chaos wat ons liewe ou Basjan daar sou veroorsaak het nie 🙂 Hy sou net woes en wild skape begin jaag het. Ons het mos vir ons ‘n boek via die internet bestel oor hoe om ‘n Skaaphond op te lei. Die boek het baie vinniger by ons uitgekom as wat ons verwag het. Ek wil amper sê die Internasionale posdiens was vinniger as wat ons plaaslike posdiens soms is. Nou moet ons net die boek begin bestudeer en tyd maak om vir Basjan te leer. Hopelik kan ons nog iets met hom regkry. Hy is slim en leer vinnig maar hy het ‘n sterk wil van sy eie en dit is nogal ‘n probleem.
So ‘n paar weke gelede het die honde mos vir Ounooi beet gekry. Ons het die namiddag vinnig ingery dorp toe en toe ons terug kom, was Ounooitjie net weg. Selfs teen die tyd wat ek die diere kos gegee het, was sy nog nêrens te sien nie en dit was vir my baie vreemd aangesien sy gewoonlik eerste in die ry is wanneer die kos uitgedeel word. ‘n Rukkie later het Jan kom sê dat Ounooi daar agter hul huis staan en nie lekker lyk nie. Ons ry toe sommer met die bakkie soontoe. Daar staan arme Ounooitjie toe… stokstyf net op een plek, koppie hang, ore hang en sy is bruin van die modder. Sy’t nie eens gereageer op ons wat nader gekom het nie. Jaco en Jan het haar agter op die bakkie gelaai en ons het haar huis toe gebring. Sy het vir lank net daar bly staan waar hulle haar toe afgelaai het. Sy het darem nog geëet en dis altyd ‘n goeie teken. Ons het haar probeer ondersoek en kon sien dat sy aan haar nek beetgekry was. Van die wolle was sommer so los en haar vel was plek-plek oop gebars/geskeur. Sy moes baie pyn gehad het en was ook baie getraumatiseer. Haar nek was opgeswel, maar ons kon nie sien wat onder die wolle aangaan nie en sy wou nie hê ons mag aan haar nek raak nie. Vir 3 dae lank het sy net hang koppie rond gestaan of gelê. As sy geloop het was dit treetjie vir treetjie. Ek het regtig vir ‘n oomblik gedink sy gaan dit nie maak nie. Maar ons Ounooitjie is taf. Na die derde dag het sy haar ore en kop begin optel en selfs weer vinniger geloop en geblêr. Die ou Ounooitjie was weer terug. Hier in laas week toe sien ons maar ‘n hele stuk van haar nek vel begin oplig. Toe besef ons eers hoe seer sy werklik gekry het. Dit was besig om ‘n groot roof onder die vel te vorm en die vel het nog net aan ‘n stukkie vasgesit. Jaco wou nie daaraan karring nie en ons wou wag totdat dit vanself afval. Die honde het nou wel nie daarmee saamgestem nie. Ek het gesien hoe Blikkie met die afgeskeurde stuk vel in sy bek staan en amper ‘n floute gekry. Die stuk vel was groter as Jaco se hand. Ounooi het te aardig gelyk met die kaal stuk nek. Alhoewel meeste reeds droog was, het Jaco woundsept aangespuit net sodat die honde haar nie sal pla nie. Ons moes toe nou laas naweek De Aar toe gaan vir ons maandelikse inkopies. Ek was bekommerd om hulle alleen hier te los, maar Jan’le was darem hier. Toe ek Sondag vir Ounooitjie sien toe weet ek sommer daar is fout. Gewoonlik blêr sy van opgewondenheid, maar sy’t net stil gestaan. Toe ek nader gaan sien ek dat die stuk vel wat afgeskeur was nou omtrent dubbeld so groot lyk en dat dit taamlik diep is. Al wat ek kan dink is dat die honde (of ten minste een van hulle) haar weer beet gekry het. Ons is so hartseer oor ons arme Ounooitjie wat so onnodig so verniel is. Ons het die veearts vir raad gevra en hy’t aanbeveel dat ons ‘n antiseptiese salf op sit en die wond toedraai. Eintlik moes ons dit al na die eerste keer gedoen het, maar nou ja… so leer ‘n mens mos nou maar. Nou wag ons net dat Ounooi se wond heel en sy weer haar ou self kan wees. Ek heg vir julle fotos aan, maar dis nie vir sensitiewe kykers nie.
Basjan het nou die dag amper ‘n gans se lewe ook gekos. Dit was vroeg oggend toe ek uitgegaan het om die hoenders en ganse kos te gee. Hy’t die ganse begin jaag en wou nie vir my luister as ek met hom raas om op te hou nie. Hy’t een van die grys ganse so gejaag tot by ‘n hek. Net voor die hek het die gans begin opstyg om bo-oor te kan vlieg, maar hy was nog te laag en het binne die paal vasgevlieg. Die arme gans het net so terug geval grond toe. Uiteindelik kon ek vir Basjan in die hande kry en het hom sommer gedra tot by die hok waar ek hom toe eers toegemaak het. Jaco het kom help met die gans. Daar het bloed by die gans se snawel uitgekom en vir 2 dae het hy niks geëet nie en net so gesit met sy kop tussen sy vere ingedruk. Wonder bo wonder het hy darem weer reggekom.
Ek en Jaco het nou die dag die wonderlikste ding beleef. Ons was by die hoenderhok om die hoenders kos te gee. Een van die jong hennetjies het daar op ‘n rak gesit en ek’t vir Jaco gesê hy moet haar oplig en kyk of daar nie ‘n eier onder haar is nie, maar daar was niks. Dit was eintlik vir my vreemd want elke dag lê daar juis op daardie plek ‘n eiertjie. Die hennetjie het toe sommer opgestaan en omgedraai. Met die omdraaislag sien ek toe (verskoon asb my taal) haar poephol lyk kompleet of dit omgedop is. Ek roep toe vir Jaco terug om te kom kyk, want hier is groot fout. Kort daarna sien ek toe so ‘n wit ding begin wys en dit raak al groter. Die volgende oomblik toe pop daar ‘n eier uit! Dit was so weird. Die eerste keer wat ons gesien het hoe ‘n hen ‘n eier lê.
Vandag skyn die sonnetjie gelukkig, maar ons het vir omtrent 2 weke lank bewolkte weer gehad. Dit was glad nie goed vir my sonkrag nie. Die batterye het ‘n liggie wat groen moet wys maar twee van die batterye s’n was swart. Dit beteken hulle moet gelaai word, maar die sonkrag was nie genoeg daarvoor nie. Soveel so dat ons toe vir ‘n hele dag die kragopwekker moes aansit sodat ek kon werk. Die volgende oggend was die wêreld toe onder digte mis. Die sonkrag was steeds nie voldoende om te gebruik nie en ons moes weer die kragopwekker aansit. Die enigste probleem was, dit het kort-kort afgeskakel. Die mis het veroorsaak dat daar water op die drade was wat ‘n kortsluiting veroorsaak het. Een van die drade (wat reeds baie oud was) het ‘n vonk en swart rook begin maak. Dis toe wat ek vir Jaco sê nee… ons sal nie die kragopwekker so kan gebruik nie. Gelukkig het hy nuwe draad gehad en kon hy toe al die bedrading oor doen. Al het ek nou amper vir ‘n volle dag sonder krag gesit, weet ons ten minste dit sal nie sommer weer probleme gee nie. Hy’t sommer ook die drade binne pyp gelê om dit teen die son en reën te beskerm.
Ek glo nie ek het julle al vertel van een van die hennetjies wat in Blikkie en Bruno se hok gesit en broei het nie? Sy’t elke dag haar eiers daar gelê en ek het dit opgetel (dis nou mits die honde dit nie voor my gekry het nie). Na ‘n tyd het sy begin broeis raak en net daar in die hok gebly sit – al het sy geen eiers onder haar gehad nie. Daar het sy nou dae en nagte saam met Blikkie en Bruno deurgebring. Ek was heel verbaas dat hulle niks aan haar gedoen het nie. Ons het haar een of twee keer gehoor protesteer – seker as een van die twee haar dalk effe raak gelê het. Ons het haar maar later saans uit die hok gehaal en na die hoenderhok gedra, want die twee groot seuns sal eerder met mekaar baklei oor ‘n lêplek as wat hul die arme hennetjie uit die pad uit jaag.
Met Jaco gaan dit nog goed. Sy nefie (nou in matriek) kuier vir ‘n week hier tydens die skool vakansie. Nou het Jaco darem weer lekker geselskap. Soveel so dat hulle saans nie tot ruste kan kom nie. Elke nag word dit nou opgesit en gesels tot die son amper op kom. Ek self kry nie veel slaap in nie, maar kla nie te veel daaroor nie. Dis min genoeg wat ons ander geselskap hier het en oor ‘n paar dae is ons alleen en kan ons weer gaan vroeg slaap. Die twee het gisteraand vir hulle ‘n skaapkop in die oond gebak. Hulle het die kop so geniet dat hulle hulself ietwat olik geëet het. Oom Neef moes vir Neef eers dokter met ‘n bietjie Lewens Essence. Vanoggend het hulle natuurlik hulle roes tot waffer tyd gelê en afslaap.
Nou ja, ek gaan eers groet. Die koue begin nou hier in my lyf inkruip.
Laat dit goed gaan met julle!
Wit gerypte groete,
← 8 Junie 2009, Maandag
14 Augustus 2009 →