18 Desember 1922
Cesare Valletti (gebore 18 Desember 1922 in Rome - oorlede 13 Mei 2000 in Genua) was 'n Italiaanse operasanger. Hy was een van die groot liriese tenore van die tydperk na die Tweede Wêreldoorlog.
2 Sy stem
Valletti is as seun van 'n dokter gebore en het onder legendariese tenoor Tito Schipa gestudeer. Hy het sy debuut in Bari gemaak in die rol van Alfredo in La Traviata in 1947.
Hy het sy repertorium geleidelik opgebou terwyl hy in geringer operahuise in die hele Italië opgetree het. Sy eerste optrede in La Scala in Milaan was in 1950 in die rol van Fenton. In dieselfde jaar is hy ook genooi op in Rossini se Il Turco in Italia teenoor Maria Callas te sing. Vyf jaar later het hy getriomfeer in die rol van Elvino in Bellini se La Sonnambula, ook teenoor Callas, met Leonard Bernstein op die podium.
In 1953 het hy sy debuut in die VSA gemaak toe hy Werther vir die eerste keer gesing het en in 1958 het hy Engeland oorrompel in 'n uitstaande produksie van La Traviata teenoor Callas in Covent Garden. Don Ottavio, Ernesto, Alfredo, Ferrando, des Grieux, Nemorino, Lindoro en Don Ottavio is as sy beste rolle beskou en hulle het in al die wêreld se voorste operahuise gesing.
Hy was ook 'n gereelde gas op die feeste van Glyndebourne, Aix-en-Provence en Verona. Sy loopbaan by die Metropolitan-operageselskap in New York het tot 1960 geduur nadat hy daar 79 keer verskyn het en nog 35 keer saam met die geselskap op ander plekke. Die einde van sy verbintenis met die Met het gekom toe Rudolph Bing, die bestuurder van die Met, hom uit die rolverdeling van 'n nuwe opvoering van L'Elisir d'Amore gehaal het. Daaropvolgende uitnodigings van die Met om daar op te tree, het hy van die hand gewys.
Hy het sy loopbaan in 1968 laat vaar, waarna hy hom by sy skoonpa in hulle familie-onderneming aangesluit het. Hy is in die jaar 2000 aan 'n hartaanval oorlede terwyl hy behandeling vir kanker ondergaan het.
Sy stem[wysig | wysig bron]
Valletti het 'n ligte maar buigsame tenoorstem, eie aan Italiaanse lirisisme, gehad. Sy stem was buitengewoon suiwer, maar nie so soet soos byvoorbeeld dié van Tito Schipa, Ferruccio Tagliavini of Beniamino Gigli nie, maar sy tegniek het dié van ander soortgelyke tenore oortref. Sy verskyning in Bellini se La Sonnambula onder Bernstein word as een van die hoogtepunte in opera beskou.
'n Keur van sy opnames kan by eMusic  afgelaai word, waar daar ook na 30-sekonde-uittreksels geluister kan word. Sy volledige Falstaff van Verdi is ook op twee verskillende etikette uitgereik asook hoogtepunte uit La Betulia liberata van Wolfgang Amadeus Mozart.