Kernteks: “Ontsagwekkend is die Here bo almal. Hy laat al die gode op die aarde wegteer sonder offers, en al die kuslande van die nasies buig voor Hom, elkeen op sy eie plek. Ook julle, Kussiete, word deur die swaard van die Here afgemaai. Daarna steek Hy sy hand uit teen die noorde en maak Hy ’n einde aan Assirië: Hy maak Nineve ’n stad sonder inwoners, ’n droë weiveld. Kuddes vee sal daar lê en herkou, allerlei troppe diere. Pelikane en uile sal op die stad se mooi pilare slaap, die wind sal deur die vensters huil. Die verwoesting sal selfs die drumpels tref, want die sederhout sal afgestroop word. Dit is wat sal word van die uitgelate stad wat so onbesorg daar lê, wat dink: daar is nie nog ’n stad soos ek nie. Hy gaan verwoes word, ’n lêplek vir diere. Elkeen wat daar verbykom, sal fluit van verbasing en sy hande saamslaan.” (Sefanja 2:11-15.)
2.2. Samestelling: Dit lyk asof die kern van die boek voor die ballingskap geskrywe is. Die ontstaansgeskiedenis daarvan is egter baie ingewikkeld, met verskillende mense wat as redakteurs en skrywers bygedra het,
– Daar is egter ook sprake van ‘n klein gedeeltetjie van die volk wat gered gaan word: die “oorblyfsel”.