Lewensdoelwitte - Skryf jy nog op jou emmerlys of leef jy reeds?? 6 - opvoedingLees Meer
Hoof opvoeding Lewensdoelwitte - Skryf jy nog op jou emmerlys of leef jy reeds?? 6
Op my daaglikse pendel werk toe spandeer ek altyd lank op die trein. Baie tyd vir oudioboeke, musiek, blogplasings of selfs net om die landskap voor die venster te laat verbygaan en aan die kant te droom. Die meeste van alles hou ek daarvan om my tyd op die trein deur te bring om na ander mense se gesprekke te luister. En dit verstom my keer op keer wat aan die lig kom. Verhoudingsdramas, kantoorstories, snaakse staaltjies van die kleingoed – jy kan dit net nie opmaak nie.
Die ander dag het twee meisies in hul laat tienerjare wat op pad beroepskool toe was voor my gesit. Nadat hulle op die skool, onderwysers en opleiding self opgedaag het, het hulle aanbeweeg na emmerlyste. Groot drome van werk en reis in Australië, 'n valskermsprong en die Coachella-fees in Amerika, het op die geruite bladsye van 'n tamaai universiteitsblok gekrabbel. En waarskynlik gedoem om vir altyd daar te vergaan.
Ons mense is regtig goed met droom. In die helderste kleure verf ons uit wat ons eendag wil doen en stel ons voor hoe wonderlik ons ​​lewe sou wees sodra ons hierdie drome verwesenlik het. En dan doen ons dit steeds nie. Hoeveel keer het ek nou al gehoor, "O, jy was op die Camino de Santiago? Hoe wonderlik - ek sal dit ook baie graag wil doen ". Dan wanneer ek gaan met 'n "hoekom doen jy dit nie."?"Antwoord, meeste mense verval eers in 'n toestand van skok en stamel dan iets oor geen tyd, geen stamina, geen moed of watter ander verskoning hulle ook al kan dink nie.
Die groot probleem met die emmerlyste is dat ons daarvan hou om dinge aan te vat wat veels te groot is, veels te selde iets vir onsself doen en terselfdertyd meestal ten doel het om ons medemens te evalueer. Die Weg van St. Jakobus boaan die emmerlys maak byvoorbeeld sonder twyfel baie indruk. En as jy werklik daar was, is jy die koning. Die een wat die roep van sy droom moedig beantwoord het. Iemand om na op te kyk en te bewonder. Dit was al klaar. En die gevoel van opgewondenheid wat deur respek en waardering veroorsaak word, verdamp vinniger in die alledaagse lewe as die delikate geur van lila in April. Totdat daar niks oor is nie. Net vervaagde herinneringe.
Persoonlik het ek lanklaas 'n emmerskoplys gehou. Hiervoor het ek 'n paar lewensdoelwitte as lewensdoelwitte wat ek met entoesiasme en krag nastreef. Om byvoorbeeld die wêreld te verken. Moet nooit ophou om nuwe dinge te leer nie. Om geluk te wil vind in die klein, alledaagse dingetjies. Maar bowenal, om myself onafhanklik te maak van die opinies en oordele van my omgewing. Of iemand deur die bereiking van hierdie doelwitte beïndruk is of nie, maak glad nie saak nie. Dit is nie belangrik nie. En dit is hoekom niemand my kan vra, "Hoekom doen jy dit dan nie."? "Wees verras.
Dit is belangrik om doelwitte, begeertes en drome te hê. Geen vraag nie. Maar hulle hoef nie groot of spesiaal te wees nie. Hulle is nie daar om ander mense te beïndruk en om 'n sekere status by hulle te ontwikkel nie. Dit moet ons eerder vergesel sodat ons met en op hulle kan groei. Of dit nou Coachella, Work & Travel, Jakobsweg of net die sokkerveld agter die huis is - drome en doelwitte kan oral gevind word. Soek maar die kleintjies. Die doelwitte wat nie baie moed, baie geld of baie tyd verg nie. En wanneer jy een gevind het, gryp dit en leef net! Sonder enige regmerkies op enige emmerskoplysie. Geskryf op 'n gekontroleerde notaboek. In die trein. Op pad beroepskool toe.