God in my kop [Archive] - Wendag - Debating Christianity and Religion Forum
Wendag - Debating Christianity and Religion Forum > Literatuur > Artikels > God in my kop
View Full Version : God in my kop
God in my kop
http://www.wendag.com/forum/attachment.php?attachmentid=606&d=1300194740Die brein is 'n sin-makende masjien. Dit is 'n mens se brein wat jou spiere en liggaam beheer en dit is danksy die beheer van jou brein dat jy somme kan maak, musiek kan hoor, boeke kan lees, praat en kan skryf. Met jou brein onthou en leer jy. Met jou brein beleef jy emosies, lag, huil en verlang jy.
Met veral die voorste deel van jou brein reflekteer jy oor jou dade, die verlede en die toekoms -- jy evalueer hiermee of jy reg of verkeerd was. Jou brein gee jou die vermoë om abstrak te dink, en dit onderskei ons van diere. Dit is iets wat ontwikkel het toe ons evolusionêre voorvaders begin het om gereedskap van klip te maak.
Dit is met jou brein wat jy vorms en kleure sien -- selfs al is hierdie vorms nie in jou brein te bespeur nie. As jy byvoorbeeld die reuk van 'n blom ruik, is die geur nie werklik in jou brein nie -- dit verskyn bloot as 'n vorm van elektrisiteit. En dit is uiteindelik met jou brein wat jy aan die idee van God glo of nie glo nie.
Sonder die menslike brein sou daar nie iets soos idees oor God en debatte oor geloof gewees het nie. Om die waarheid te sê, as jy nie oor 'n menslike brein beskik het nie, sou God nie vir jou bestaan het nie. Daarom bestaan God en godsdiens nie vir diere met hulle minder ontwikkelde breine nie. Een van die hoof verskille tussen die mens en diere is dat daar by ons 'n taalvermoë ontwikkel het. Ons kan konseptualiseer. As jy die woord "huis" sien, weet jy wat 'n huis is. Jy weet hoe dit lyk. Net so as jy die woord "God" sien, roep dit sekere idees en prentjies op.
Saam met die ontwikkeling van taal, het die mens se vermoë om idees uit te ruil gegroei. Om te wonder, filosofeer en redeneer. En hiermee saam is gebore die verwoording van die innerlike soeke na sin en betekenis. Vrae soos, hoekom is ek hier? wat is my doel? en wie is ek?, het natuurlik voortgevloei. Die mens se behoefte om veilig te voel en sin te maak uit 'n onvriendelike wêreld, kon nou vervul word. Saam met ander is daar idees en belewenisse uitgeruil en 'n voorlopige gevoel van 'ek verstaan' is ervaar. Hierdie behoefte aan 'ek verstaan' is natuurlik ook een van die probleem-areas as dit kom by die mens se interpretasie van sy werklikheid. In die oor-en-weer gebabbel het die mense idees met mekaar begin uitruil; hoekom hulle dink dinge gebeur en hoe hulle dink alles in mekaar steek.
Ek kan my maar net indink watter bygelowige idees daar rondom natuurkragte soos byvoorbeeld donderweer bespreek is. En dan iemand se oortuiging dat donderweer eintlik God se stem was as hy kwaad is. Mense het so oor God, natuur en lewe gedink en vanuit hulle beperkte insigte op daardie gegewe oomblik in tyd antwoorde geskep wat hulle laat voel het dit gee hulle 'n greep op hulle werklikheid. Want die onverklaarbare moes net eenvoudig verklaar word.
Die belofte het ontstaan van 'n resep om die gode se goedgesindheid te verkry, deur sekere gedrag, offers, rituele, en spesifieke gebede aan te leer. Want dan sal die gode tevrede wees en jou beskerm en beloon. En om die gode gelukkig te hou is om verseker te wees van reën vir die oeste en vrugbaarheid van jou vrou en vele meer ... oorlewing! Daarom het primitiewe mense gestroom na die Shamans, Priesters en geestelike raadgewers wat na vore begin tree het -- hulle was die 'denkers' van daardie tyd.
Wat onthou moet word is dat konsepte en taal aangeleer word. As jy dit nie geleer het nie, kan jy dit nie ken nie. Dit beteken natuurlik steeds nie dat die dinge waarna die konsepte of woorde verwys, bestaan of nie bestaan nie.
Om iemand wat van kleins af aan godsdiensverhale en rituele blootgestel is, te probeer oortuig dat dit nie waar is nie, is nie so eenvoudig nie. Want as iets herhaaldelik as die waarheid verkondig word, gaan dit geglo word. En 'n storie wat in die brein in elektriese aktiwiteit verteenwoordig word, kan sterk vasgelê word. Amper soos 'n hoofweg waar langs gereeld gery word.
Frantz Fanon stel dit as volg: "Sometimes people hold a core belief that is very strong. When they are presented with evidence that works against that belief, the new evidence cannot be accepted. It would create a feeling that is extremely uncomfortably called cognitive dissonance. And because it is so important to protect the core belief, they will rationalize, ignore and even deny anything that doesn't fit in with the core belief."
Daarom is die omgekeerde ook waar -- iets wat nie konseptueel aangeleer word nie, bestaan nie in die brein nie. Iemand wat nie oor 'n God geleer het nie, sal nie 'n bewustheid van so 'n konsep hê nie. Dink maar net vir 'n oomblik na, hoe lyk die "prentjie" van jou ouers se God? Hoe lyk jou "prentjie"? En hoe stem dit ooreen? Selfs jou kritiek is gebaseer op hulle beelde en konsepte.
Die linker-temporale lob van die brein is veral betrokke by religieuse ervarings. As dié lob elektries gestimuleer word, byvoorbeeld tydens 'n breinoperasie, of elektries aktief raak weens 'n epileptiese aanval, kan 'n mens emosionele religieuse ervarings ervaar -- dit kan gepaard gaan met die sien van 'n wit lig, of die hoor van stemme of die gevoel van eenwording met alles. Die vraag is nou egter, sou iemand daardie spesifieke godsdienstige ervarings gehad het as die betrokke persoon nooit aan godsdiens blootgestel was nie? M.a.w jou brein 'kleur' jou belewenis met die program waarmee jy geprogrammeer is. Jy "sien" wat jy ken.
Ons kan nie bewys of God bestaan of nie, en die gelowige se ervaring van God kan dus nie anders as 'n saak van nie-rasionele geloof wees nie. Dit is dus gevaarlik om te sê "ek weet iets bestaan" op grond van 'n persoonlike belewenis. Want om verantwoordelik met die verstaan van jou brein se werking en jou interpretasie van gebeure rondom jou te werk moet jy ook besef dat jou brein die plek is waar steurnisse soos depressie, alkoholisme, skisofrenie, psigopatie, 'n neiging tot aggressie ens, plaasvind.
Al hierdie funksies word ook in die vorm van elektriese strome in jou brein oorgedra. As jy byvoorbeeld huil, word 'n sekere deel van jou brein meer aktief en word elektrisiteit na ander gedeeltes van jou brein gestuur. Of as jy 'n bekende stuk musiek hoor vind daar elektriese geleiding in jou brein plaas.
Jy kan dus soms prentjies verwronge sien of anders as wat dit werklik voorkom, en soms sien jy goed wat nie daar is nie, byvoorbeeld in 'n droom. As 'n breinskandering gedoen word terwyl daardie persoon van iemand droom, sien 'n mens op die skandering dat dieselfde gedeeltes van die brein aktief raak as wanneer iemand wakker sou wees en 'n werklike persoon voor hom sou sien. Vir die dromer is daardie persoon werklik daar terwyl hy droom.
Sommige mense wat migraine kry, ervaar visuele steurnisse en soms ook vreemde reuke wat nie vir ander mense daar is nie. Mense wat 'n ledemaat soos 'n been verloor het, kan soms hul tone voel jeuk, selfs al is dit nie meer daar nie. Die grens tussen die werklike en die onwerklike en die samesmelting van werklik en onwerklik is dus nie so 'n voor die hand liggende en eenvoudige saak nie.
Daar bestaan nie kleure, geure, emosies, gesigte of gode in die brein nie -- net elektrisiteit. Die vraag is hoe elektriese aktiwiteit 'n kleur, 'n gedagte of 'n godsbegrip word. Dit is die ware wonderwerk. Dit is ook die brein se geneties gegewe buigsaamheid wat jou kan help om te kan ontleer, herskep en nuutskep. Elkeen kan dus sy/haar brein se vasgelegde weë omvorm én so die brein se programmatuur herskryf. Dit kan gebeur deur byvoorbeeld jou sintuie op ongewone maniere te benut sodat die prikkels wat op jou inwerk jou "nuut" laat sien.
Daar is 'n wisselwerking tussen wat jy sien en hoe jy dit interpreteer. Aan die een kant kan jy die biologiese erfenis van die "God-kol" aanvaar as 'n geskenk én aan die ander kant kan jy terselfdertyd leer om kreatief te leef vanuit jou lewensbelewenisse en dit wat in jou kop gebeur rondom God.
Ons kan nuut oor God en die werklikheid van die lewe dink. Ons kan die nuwe ontdekkings in die wetenskap, evolusie en filosofie by ons verstaan integreer en daarop bou. Ons kan die goddelike herontdek, opnuut ervaar, om so in die klein en die groot krisisse van ons lewens sin te help ontdek. Vir elke mens kan dit iets anders wees.
En só begin ons reageer, nie op 'n leerstellige antieke God nie, maar op dié God wat elke dag binne ons koppe gebeur. En dit maak ons werklikheid eerliker, ooper, genadiger en vryer. En so laat ons God op 'n nuwe manier tussen ons gebeur.
Uit Litnet (http://blogs.litnet.co.za/abelpienaar/god-in-my-kop).
15th March 2011, 15:34
How God Tickles our Brain
http://www.wendag.com/forum/attachment.php?attachmentid=607&d=1300195734You're probably aware that in the last decades brain research has revealed a lot about religious experiences, near death experiences and similar. It's an area I'm interested in but haven't looked into much. Recently Bill wrote an article on the AgnosticsInternational forum and he's kindly allowed me to reproduce it here. I think it's a particularly clear and useful overview:
http://www.wendag.com/forum/attachment.php?attachmentid=608&d=1300196212The lobes in the mind become active from some source of input, and your mind reacts to that stimulation.