Die Boodskap van Kolossense [Archive] - BibleForums Christian Message Board
BibleForums Christian Message Board > International Christian Family > Afrikaanse Lighuis > Gebed, Getuienisse en Bediening > Die Boodskap van Kolossense
View Full Version : Die Boodskap van Kolossense
Jan 30th 2008, 02:01 PM
Feb 1st 2008, 01:49 PM
Feb 3rd 2008, 01:09 PM
Feb 3rd 2008, 04:18 PM
Feb 5th 2008, 03:47 PM
Feb 11th 2008, 04:07 AM
Feb 14th 2008, 02:45 PM
Feb 18th 2008, 02:48 PM
Feb 21st 2008, 03:27 PM
Feb 24th 2008, 04:49 AM
:pray: Here, gee dat die krag van die evangelie my steeds sal laat groei in waarheid en liefde. Nou groet ek weer met hierdie dinamiese gedagtes oor geestelike groei van die apostel van genade!
Feb 27th 2008, 04:06 AM
Feb 27th 2008, 06:02 PM
Feb 27th 2008, 06:32 PM
Mar 1st 2008, 12:59 PM
Mar 1st 2008, 01:36 PM
Mar 1st 2008, 04:00 PM
Ek stem met jou saam. Die beeld wat ek soms gebruik is die een van die laaste soldate in die loopgraaf. Die keuse is om aan te hou veg tot die dood of om hande in die lug stadig en bewend na vore te kom en geheel en al oor te gee. Dit is die keuse. Jy is dan nie meer in 'n posisie om te onderhandel of om jou terme op die tafel te plaas nie. Maar jy het nog steeds 'n keuse. Party veg tot die dood toe en andere gee oor.
Mar 1st 2008, 04:09 PM
Goeie voorbeeld, ek sal hom onthou... :)
Mar 5th 2008, 02:47 AM
Goeie dag in die blydskap van Jesus Christus
Paulus is steeds besig om te bid dat die Christene van Kolosse die Here vir hulle groot verlossing sal dank. Waaruit is ons verlos? Uit die mag van die duisternis. (vgl. Luk. 22:53)
"Om hulle oë te open dat hulle hul van die duisternis tot die lig kan bekeer en van die mag van Satan tot God sodat hulle deur die geloof in My vergifnis van sondes en 'n erfdeel onder die geheiligdes kan ontvang" Hand. 26:18.
Vriende, ken ons die mag van die bose? Satan is die een wat die mensdom teen God in opstand bring. Hy verlei mense om te lieg en bedrieg, om aardse weelde na te jaag, om staat te maak op hulle eie ek en hulle eie ego en hulle eie oordeel wat altyd beter is as iemand ander s'n. Satan leer jou dat jy nie vir Christus en die Bybel nodig het nie, dat jy die mag en die reg het om self te besluit wat reg en verkeerd is en dit te doen, om te rook, te drink, te dwelm, te vloek en losse verhoudings te hê. Helaas, hy leer jou ook hoe om hierdie goed met 'n vroom gesig te doen en hoe om jouself wys te maak dat jy steeds 'n goeie Christen is terwyl jy dit doen!
Maak geen fout nie. Satan beskik oor 'n mag. Hierdie mag is so groot dat jy nie jouself daaruit kan verlos nie. Ons het 'n Groot Krygsheld nodig om sy oorlogstuig aan te trek en namens ons die slagveld te betree en ons dan te verlos uit die mag van die duisternis. Het jy al op jou knieë gestaan tot hulle eelte kry en gebid vir 'n kind wat vasgevang is in die mag van die duisternis? Vra maar rond. Daar is geweldig baie Christene wat jou baie hiervan sal kan vertel. Of erger nog, Christene wat so mòès bid vir hulle kinders en dit nooit gedoen het het nie. Die beeld wat in ons vers aangebied word, is duidelik een wat jou wil oortuig van die Goddelike verlossingsmag wat net in Jesus Christus te vinde is en waarsonder geen mens gered kan wees nie.
Ja, as jy genadig een van die is wat wel verlos is, dan moet jy maar aanhou om dankie te sê. Dit is wat Paulus hier sê. Verlossing is nie uit jouself nie en daar is min wat dit deelagtig word. Daar is baie wat in vroomheid dit voorgee, maar min wat werklik die stap geneem en dit as gawe van die Here in ontvangs geneem het. As jy dit seker en gewis weet, sonder 'n greintjie twyfel in jou gemoed, dan is dit die Apostel se advies dat jy elke dag daarvoor dankie sal sê.
Dave Hunt meen dat Amerika die era van post-Christendom reeds in die 1960's ingegaan het. Die post-Christendom het natuurlik al vroeër as dit in Europa aangebreek. Dit is die tyd toe jongmense op die kampusse van die land openlik teen God, die Bybel, verlossing, die opstanding van Christus en morele reëls en riglyne in opstand gekom het. Die meeste van hulle het uit Christelike huise gekom. Maar die ouers het waarskynlik self nie meer mooi besef wat die mag van die duisternis alles behels nie. Hulle het nie meer elke dag dankie gesê vir hulle eie verlossing nie. Hulle het nie meer gebid vir die verlossing van hulle eie kinders nie. Of dalk was hulle deel van 'n kerk en 'n teologie wat glo dat mens sommer self in jou drome gered word en dat jy nie 'n Verlosser nodig het om jou los te breek uit die mag van die duisternis nie. As dit ook in jou huis die geval is, dan is die post-Christendom die aaklige werklikheid wat vir jou kinders en jou nageslag wag.
Ja, mens kan en moet 100% seker wees dat jy gered is. Hoe dan so? Wel, as verlossing 'n 50-50 transaksie tussen jou en die Here was, sou jy altyd aangehou het om te twyfel. Wie is daar wat 100% kan staatmaak op sy eie betroubaarheid, heiligheid en reinheid? As daar so iemand is, dan mislei hy homself (Gal. 6:3). Nee, ons vers sê dat verlossing van die Here af is. En wat meer is, kyk maar in al die vertalings. Hierdie is nie 'n dag-vir-dag verlossing waar jy môre weer verlos moet word van môre se sondes nie. Kol. 1:13 is geheel en al in die verlede tyd. Omdat dit God se werk is en omdat dit totaal en volledig afgehandel is toe jy daarvoor gebid het en dit in die geloof aanvaar het, daarom is jy 100% seker en gewis 'n verloste kind van God. Maar asseblief, onthou, jy moet nooit ophou om vir Hom dankie te sê nie. Jy moet nooit ophou om te besef wat die gruwelike mag van die duisternis alles behels nie.
En wat meer is, nadat die Groot Krygsheld die slag gelewer het en jou uit die mag van die duisternis verlos het, vra Hy jou om nou self die krygstuig aan te trek en verder saam te stry teen die magte van die duisternis. Nie asof jy alleen baklei nie, want dan sal jy verloor. Nee, dit is God se oorlog teen die duisternis, maar jy moet nou aansluit by sy weermag (Ef. 6:10-18).
Ek groet weer en onthou om elke dag bly en dankbaar in die Here te wees.
Mar 8th 2008, 08:35 PM
Ons is besig om te praat oor Paulus wat bid dat Christene sal aanhou om dankie te sê vir hulle verlossing. Hy motiveer dit ook met hierdie toevoeging in vers 14. Die geestelike insig, groei en krag wat hy vir hulle toebid in ver 9 - 11, die bede dat hulle nooit die groot gawe van hulle verlossing gering moet skat nie en altyd God daarvoor moet dank, al hierdie dinge is gebou op vers 14 – dit is moontlik gemaak deur die verlossing in Christus se bloed. Hierdie is 'n kort versie, maar dit neem regtig 'n sleutelposisie in Kollosense in. Kol. 1:14 vervul die funksie van Ef. 1:7; 1 Kor. 1:18 en Rom. 1:16 in daardie boeke. Dit is die begronding van al die geestelike weldade wat die apostel van praat in sy briewe.
Waar ons in die vorige vers die beeld het van 'n groot krygsheld wat ons uit die mag van die duisternis verlos, is dit in hierdie vers die werk van 'n filantroop wat hom ontferm oor die lot van van 'n mens wat in slawerny vasgevang sit. Paulus word dikwels daarvan beskuldig dat hy nie in opstand gekom het teen die euwel van slawerny in sy tyd nie. Veral die liberales reken dat Paulus slawerny eintlik goedgekeur het. Dit is nie waar nie. Iemand wat soos in hierdie vers oor verlossing gepraat het, kon nie 'n voorstaander van slawerny gewees het nie, al was die een geestelik en die ander een fisies.
Die praktyk van slawerny het vir Paulus 'n baie negatiewe, magtelose en verlore toestand geteken. Iets waarby hy aansluit om die verlossingsboodskap van die evangelie te verduidelik. Die Griekse woord vir verlossing is apolutrosis. Dit beteken meer as net die betaling van 'n losprys. Dit beteken die begelyding, herstel en tuisbring in 'n radikale nuwe omgewing.
Kolossense is ook geskryf om mense teen die ontwakende false lering van die Gnostiek te waarsku. In die Gnostiek is die woord apolutrosis ook gebruik, maar met 'n verdwaalde idee van selektiewe toegang of inisiasie tot sekere misteries. In die evangelie beteken verlossing egter 'n historiese daad van Jesus aan die kruis waar Hy sy bloed gestort het en wat openlik aan alle mense verkondig word wat daarin belangstel om van die mag van die duisternis en van slawerny verlos te word. In die evangelie is verlossing 'n geestelike en morele begrip wat die mens nederig maak en al die eer na God laat toekom. In valse godsdienste is verlossing dinge soos emansipasie of immorele bevryding wat jou op 'n hoër trappie plaas as ander mense en aan jou die reg gee om immoreel op te tree.
Moderniste soos Sakkie Spangenberg en baie ander betwis die bestaan van so iets soos verlossing direk. Paulus het ons mislei, dit is die implikasie van wat hulle sê. God was nooit kwaad vir ons nie. God behandel alle mense as gelykes. Al wat jy moet doen is "probeer" om jou te gedra en dit sal goed gaan. Duisende ander predikers sal dit nou nie so reguit soos Sakkie sê nie, maar hulle glo eintlik ook nie meer aan verlossing nie. En dan natuurlik die duisende Christene wat lankal vergeet het om vir hulle verlossing dankie te sê.
Wat beteken verlossing in jou lewe? Het jy kennis geneem van die plek wat vers 14 in hierdie boek inneem? Vir ons is dit die begronding van ons geloof. Wanneer laas het jy teenoor iemand getuig en gesê: "Ek self is niks, maar deur sy onmeetbare genade het God my verlos en 'n nuwe denksisteen met 'n nuwe verwagting in my lewe geplaas". Die verlossing en vergifnis van sondes wat God deur sy Seun Jesus Christus vir ons beskikbaar stel is die heel hoogste uitdrukking van God se genade.
Verlossing gaan gepaard met die vergifnis van sondes. Dit sluit in die toestand van sonde, nl. die status as ongeredde sondaar mens en ook die individuele sondes wat deur die mens begaan is. Vergifnis is afesis (loslating uit gevangenisskap) en dit kom van die woord afiĕmi wat beteken om weg te stuur. Die priester het in die OT sy hand op die sondebok se kop gelê en so die sondes op hom geplaas en dan die bok in die woestyn in weggestuur. Daardie bok is nooit weer gesien nie. Jesus self is nou vir ons die Lam wat geslag is en die bok op wie se kop die sonde gelaat is. As Lam van God verander Hy ons status na verloste kind van God en as Offerdier reinig Hy ons daagliks van die smet van sondes. Volgens hierdie verse kom verlossing en vergifnis alles net van die Here.
Gegroet in God se ryke genade
Mar 12th 2008, 03:46 AM
Goeie môre alle Lighuisers
Paulus se groot dankgebed vir die Kolossense is nou afgehandel en nou kom ons in die tweede helfte van die hoofstuk by een van die mees aangrypende en wonderlike beskrywings van ons Verlosser, Jesus Christus. Hy is die ongeskape Skepper van die heelal, die Hoof van die Liggaam van Christus en van my en van jou, die Een wat ons met God versoen het en ook die Een wat die evangelie vir vandag, die verborgenheid, deur Paulus aan die lig gebring het.
Op hierdie punt wil ek graag aanhaal uit 2 Tim. 3:16
"Die hele Skrif is deur God ingegee en is nuttig to lering, tot weerlegging, tot teregwysing, tot onderwysing in die geregtigheid"
Hier word vier sake genoem waarvoor die Skrif nuttig is. Die laaste een, onderwysing in die geregtigheid, is die algemene een wat op alle dele en boeke van die Bybel van toepassing is. Waarmee is ons besig as ons met die Bybel omgaan, enige deel van die Bybel? Ons is besig met onderwysing in die geregtigheid. Om geregtigheid te ken, moet jy God ken, wie Hy is, wat sy plan van verlossing behels, hoe dit in die geskiedenis ontplooi is, wat Hy vandag van ons verwag. Om in geregtigheid met God te leef, moet ons Hom ken, lief hê, dien en ons hoogste eer daarin stel om Hom in alles te behaag. Daarom het ons onderwysing in die geregtigheid nodig.
Hierdie onderwys kan opgedeel word in die eerste drie aspekte wat genoem word, nl. lering, weerlegging, en teregwysing. Lering is in Engels "doctrine". As ons nou hierdie drie aspekte laat fokus op ons bedeling, "die bediening van die genade van God" (Ef. 3:2), dan val die briewe wat gerig is aan die kerk of die liggaam van Christus, baie mooi uiteen in boeke van lering, weerlegging en teregwysing. Romeine is die groot boek van lering vir ons bedeling. Daar is seker meer kommentare oor Romeine geskryf as oor enige ander boek in die Bybel. Al die basiese boustene van lering vir ons bedeling, veral die verlossingsplan, kom daarin voor. Daarna kom weerlegging (reproof). Die twee briewe aan die Korinthiërs is die boeke van weerlegging. Daarin gaan die apostel uit sy pad om mense te waarsku teen praktiese dwalings en vergrype in hulle lewens wat nie te rym is met die leringe wat hulle in Romeine aangetref het nie. Daarna volg teregwysing (correction). Dit gaan oor leerstellige dwalings wat in stryd is met die waarheid van die Christelike leer vir vandag. Die boek Galasiërs is die boek van teregwysing. Wettiesisme is die groot vyand van die verlossingsleer van Romeine en wettiesisme word baie doeltreffend en volledig aangespreek in Galasiërs.
Daarna word die patroon weer herhaal van Efesiêrs tot Kolossense. Efesiërs is die boek van lering waar verdere lering na Romeine gegee word. Hier gaan dit veral oor die liggaam van Christus, ons hemelse posisie en hoop en die bedeling van genade. Na Efesiërs moes Paulus weer praktiese weerlegging doen van praktyke onder Christene wat nie ooreenstem met die lering van Efesiërs nie. Mense was aardsgesind en nie vasgeanker in die hoop van Jesus Christus nie. Dit is gedoen in die boek Filipense. Daarna kom Kolossense. Nou kan jy seker raai. Ja, Kolossense is die boek van teregwysing oor verkeerde leringe onder Christene - leringe wat nie ooreenstem met die leer van Efesiërs nie.
Hierdie kennis gaan ons geweldig baie help om die boek Kolossense mooi in plek te plaas. Dit gaan oor verkeerde lering onder Christene wat uit die weg geruim moet word sodat hulle waarlik in lyn kan kom met die groot hemelse lering van Efessiërs. Die rede waarom ek hierdie kennis oor lering, weerlegging en teregwysing hier aanhaal by Kol. 1:15, is omdat ons moet besef dat die heel grootste fout van alle dwalinge, sektes of kultusse is dat hulle afbreek doen aan die persoon van Jesus Christus. Op een of ander manier of op verskillende maniere degradeer hulle vir Jesus Christus. Hulle erken nie sy Godheid nie of hulle doen afbreek aan sy volmaakte afgehandelde verlossingswerk, of hulle erken Hom nie as die lewende en werkende middelaar wat nou vir ons intree nie of hulle hoogste prioriteit is nie daarop ingestel om die heerlike toekoms saam met Christus te verwag nie.
Dit is waaroor Kol. 1:15-29 gaan. Leer Jesus Christus ken in volkome waarheid en egtheid. As jy dit gedoen het, is jy gevrywaar daarvan om enige sekte of kultus of dwaling ten prooi te val. Kry nou 'n oorsigtelike beeld van alles wat in hierdie wonderlike verse van Christus gesê word en berei jouself daarop voor om in die volgende weke saam met my vers vir vers weer van nuuts af jou en my Verlosser te leer ken.
Daar bestaan op hierdie aarde geen groter vrede as die wete dat jy Jesus Christus ken en totaal en vir ewig in Hom geborge is nie.
Mar 15th 2008, 05:37 AM
Goeie dag in die vrede van Jesus Christus
Die Beeld van die Onsienlike God
Moet asseblief nie hier aan Beeld dink as so iets soos wat daar van Paul Kruger op kerkplein staan nie. As jy wil verstaan wat dit beteken dat Jesus die Beeld van die Onsienlike God is, gaan lees dan Hebr. 1:3:
"Hy wat die afskynsel is van sy heerlikheid en die afdruksel van sy wese en alle dinge dra deur die Woord van sy krag."
Wat is die heerlikheid van God? Dit is tog sy ware Goddelike glorie wat alleen aan Hom behoort. Maar die heerlikheid van God is in die Ou Testament net met simbole in die tempel verduidelik of uitgebeeld. Die heerlikheid van God self is nooit gesien nie. Maar nou staan hier dat die Here Jesus Christus self die afskynsel van sy heerlikheid is. Hy is dus die eerste sigbare manifestasie van daardie heerlikheid van God. Hy is ook die afdruksel van God se wese. Hiermee word bedoel dat Hy deel in God se eie wese. As die afdruksel op net 'n prentjie daarvan sou dui of net soos 'n afdruk van 'n beeld op 'n muntstuk sou wees, dan sou dit tog nie 'n afdruk van sy wese kon wees nie. 'n Afdruk deel tog nie in die wese van die persoon wat dit verteenwoordig nie.
Hierdie afdruksel is egter totaal anders. Afdruksel word dus hier simbolies gebruik. Jesus is baie meer as 'n afdruk van God. Hy is 'n verteenwoordiger van die wese van God. Hy is dus ook God self. Die sin wat daaraan toegevoeg word, verduidelik dit. "Hy dra alle dinge deur die woord van sy krag." As Hy net 'n beeltenis of 'n prentjie van God was, sou Hy beslis nie dit kon doen nie. Joh. 14:9 sê: "Hy wat my gesien het, het die Vader gesien." Hy is dus ver meer as 'n gewone beeld, Hy is God self en deel sy wese. Joh. 1:18 sê: "Niemand het ooit God gesien nie; die eniggebore Seun wat in die boesem van die Vader is, die het Hom verklaar." Jesus verteenwoordig dus vir God, maak Hom sigbaar en deel sy wese.
Ons moet die Bybel altyd in die konteks lees waarin dit geskryf is. Hier by Kol. 1:15 sou ons wel kon sê dat die woord beeld nie altyd 'n perfekte en totale beeltenis wat ook een en dieselfde wese deel, beteken nie. Tog moet ons in hierdie verband waarin die woord gebruik word en tesame met ander verse wat ons aanhaal, tot die enigste logiese gevolgtrekking kom. In hierdie vers is Jesus nie net 'n afbeelding of dubbelganger van God nie. Hy dra ook al God se eienskappe, sy krag en sy hele wese. Kyk ook na Fil. 2 :6 waar die gestalte van God ter sprake kom. Jesus het nooit van daardie gestalte afstand gedoen nie, maar Hy het daarmee saam die gestalte van 'n mens aangeneem. Die liberales wat die gesag van die Bybel ondergrawe, is gou om vir ons te sê dat Jesus maar net 'n gewone mens was. Maar hier staan dit in Filippense dat Hy die gestalte van 'n mens aangeneem het. Wat beteken dit? Wel, die liberales is reg, Hy het 'n ware mens geword. Maar as gestalte van 'n mens beteken dat Hy 'n ware mens geword het (vers 7), dan beteken gestalte van God in vers 6 ook dat Hy nie net 'n prentjie van God was nie, maar self ook God. Hierdie begrip word ook bevestig deur Fil. 2 :9-11.
Kom ons kyk nou na die tweede deel van Kol. 1:15.
"Die eersgeborene van die hele skepping"
Die term eersgeborene kom baie in die OT voor. Ons kan nie nou in detail daarby stilstaan nie. Meestal gaan dit daar oor die eersgeboortereg, die meerdere erfporsie en die gesag of belang van die eersgeborene bo die ander in die familie. Gevolglik word die woord eersgeborene dikwels in die Bybel op simboliese wyse gebruik vir begrippe soos voorrang, gesag, eienaar, meerdere, ens. Vergelyk ook die woord eniggeborene met eersgeborene. Jesus was ook God se Eniggeborene. Nie een van die twee woorde dui op enige manier op sy geboorte of op 'n idee dat Hy 'n geskape wese mag wees nie. Hy is eenvoudig God se Eniggeborene omdat alles wat aan God behoort, ook aan Hom behoort. As God 'n ongeskape en ongebore ewige Goddelike wese is, dan is Jesus as Eniggeborene dit ook, want Hy erf dieselfde eienskappe as God.
Ons leef in 'n wêreld waar Jesus nie meer net deur die Jehova-Getuies en deur Sakkie Spangenberg nie, maar ook deur die koerante, skole, kerke, regering, universiteite en om elke hoek en draai afgetakel word. Hierdie verse in Kolossense tesame met die ander wat ons aanhaal, is vandag weer meer aktueel en belangrik as wat dit ooit was. Maak groot erns hiermee en verkondig dit met ywer.
Die Jehovas sê in hulle vertaling van die Bybel dat hierdie vers bewys dat Jesus net 'n geskape wese is, die eersgeborene van God. Die waarheid is egter dat Paulus hier juis die teenoorgestelde probeer bewys. Die brief aan die Kolossense is geskryf teen die dwaling van die gnostiek wat beweer het dat Jesus as geskape wese 'n laere manifestasie van God was. (1) Paulus skryf hier teen hulle, baie beslis nie om hulle te ondersteun nie! Hierdie feit alleen is reeds 'n aanduiding hoe klaaglik die Jehovas hierdie vers (moedswillig) misverstaan. (2) Die hele hoofstuk en boek beklemtoon Christus se soewereiniteit bo die ganse skepping. Dus is dit onmoontlik dat die vers kan beteken dat Hy self ook maar net 'n geskape wese is. (3) Vers 16 sê Hy het alle dinge geskape. As dit waar is, is dit onmoontlik dat Hy self ook geskape kan wees. Hy kan tog nie Homself skape nie. Die Jehovas se Bybel sê Hy het alle ander dinge geskape, maar ander staan nie in die regte Bybel nie. (4) Die eersgeborene is deur die engele aanbid (Heb. 1:6), maar 'n geskape wese kan nie aanbid word nie. Eersgeborene beteken dus nie dat Hy gebore of geskape is nie. (5) Die Griekse woord vir eersgeborene is prototokos. As dit eersgeskapene was, dan sou dit protoktisis moes wees en dit is nie die geval nie.
Gaan kyk gerus in die OT reeds wat die verhewenheid en die waardigheid van die eersgeborene was (Ex. 13:2-15; Deut. 1:17). Dit is tog die gedagtes wat eintlik hier deur die woord eersgeborene uitgebeeld word.
Die ware betekenis van eersgeborene in hierdie vers gaan eenvoudig oor verhewenheid en gesag. (1) Hy is self die Skepper van alle dinge (v. 16). (2) Hy is vóór alle dinge en ver verhewe bo alles (v. 17). (3) Rabbi's het God self ook die Eersgeborene genoem om sy verhewenheid bo die skepping aan te toon. (4) Paulus beklemtoon die Godheid van Christus orals (2:9; Titus :13). (5) Paulus (1:18 ) en Johannes (Openb. 1:5) praat van Jesus as die Eersgeborene van die dode. Eersgeborene beteken dus weereens nie dat Hy gebore of geskape is nie, maar dat Hy verhewe is oor alle skepsele omdat Hy die eerste een is wat skepsele se grootste vyand, nl. die dood, oorwin het. Hy is die eerste vrug uit die opstanding (1 Kor. 15:20). (6) In die OT word Israel al God se eersgeborene genoem (Ex. 4:22; Jer. 31:9). Wys dit op Israel se geboorte of hulle totstandkoming? Nee! Dit wys net dat hulle God se spesiale uitverkore volk was en dat hulle 'n posisie van gesag en verhewenheid gehad het wat verhewe is bo die ander volkere.
Wat beteken dit vir jou en vir my dat Jesus die Beeld van God en die Eersgeborene van God is? Ek kan aan 'n hele paar implikasies dink: Eerbied en volle erkenning van sy gesag. Hy is die een wat lewe en onverganklikheid in Homself in stand hou. As ek in die ewige lewe glo, dan glo en verwag ek dit van Jesus Christus en van nêrens anders nie. Sonder Jesus sou ek God nooit geken het soos ek Hom nou ken nie. Ek sou Hom nooit my Vader kon noem nie. Jesus het God aan my bekend gestel en naby my gebring. Hy het die skeiding tussen God en mens aan die kruis verwyder en die hemel vir my oopgemaak. Mag ek Hom daarvoor ewiglik prys!
Mag die genade van God julle bewaar tot ons volgende keer weer gesels
Mar 18th 2008, 02:38 PM
"Want in Hom is alle dinge geskape wat in die hemele en op die aarde is, wat sienlik en onsienlik is, trone sowel as heerskappye en owerhede en magte - alle dinge is deur Hom en tot Hom geskape".
Toe ek oor hierdie vers opgelees en nagedink het, is ek opnuut getref deur die grootse glorieryke gesag en almag van Jesus Christus, tesame met die onbegryplike groot waarheid dat dit juis Hy is wat in liefde Homself na my neergebuig het.
By hierdie vers sê sommige vertalings alles is deur Hom geskape terwyl ander sê in Hom. Albei is waar, maar die idee wat waarskynlik hier na vore gebring word, is dat die skeppingsmag in Jesus Christus gesetel is. Die woord wat vir skep gebruik word is ktidzõ en hierdie woord word in die Bybel eksklusief van God gebruik. Niemand anders behalwe God het ooit iets geskep nie. In Afrikaans word die woord, veral in die laaste jare, ook van mense gebruik. Ons praat van 'n vrou as 'n tuisteskepper en van 'n digter, skrywer of kunstenaar ook as die een wat die werke geskep het. Nie so in die Bybel nie. In die Bybel is dit God alleen wat skep.
In die hemele en op die aarde.
Die sterrehemel en die heelal word ook in die Bybel "hemel" genoem, maar die woord word meer dikwels gebruik vir die woonplek van God, veral as dit soos in 2 Kor. 12:2 "die derde hemel" genoem word. Ook in Ef. 4:10 word gesê dat Christus opgevaar het "bokant al die hemele". Alles wat deur Christus geskape is, word dus hier opgedeel in twee kategorië: Die hemel en die aarde, net soos in Gen. 1:1. In hierdie verband wil ek 'n baie belangrike vers aanhaal, Joh. 3:12:
"As Ek julle van die aardse dinge vertel en julle nie glo nie, hoe sal julle glo as ek julle van die hemelse vertel?"
Jesus was by uitstek die persoon om Nikodemus van die hemel te vertel want Jesus het die hemel geskep. Water en gees wat Jesus aan Nikodemus verduidelik het, was hemelse waarhede. Dit was geestelik en onsigbaar. Beteken die water van Joh. 3 die waterdoop? Ek dink nie so nie. Jesus het begin om hemelse waarhede aan mense te leer. Dit was anders as die tempel en die offerdiens wat fisies en aards was. Die bedeling van die gees het naby gekom. Later het Jesus ook die liggaam van Christus geskep, een van die heel grootste waarhede van die hemel (Ef. 2:15). Ons is deel van die liggaam van Christus as ons aan Hom behoort.
Meeste mense wat lees dat Jesus die hemel en die aarde geskape het, dink aan die aarde en die sterrehemel daarbo. In die lig van wat ons sopas gesê het, sal ek eerder so daaraan dink dat die aarde dui op alles wat fisies is en die hemel op alles wat geestelik is. Om dit te bevestig kan ons weer kyk na Kol 3:1-3 en sommer ook uit daardie verse die geestelike boodskap en betekenis kry van die feit dat Christus die hemel en die aarde geskape het. Israel was aards en met 'n aardse verwagting. Die liggaam van Christus in die bedeling van genade is hemels met 'n hemelse tuiste, belang en vooruitsig. Om dit te bevestig kyk ons na die volgende woorde in ver 16:
Wat sienlik en onsienlik is.
Mense wat dit moeilik vind om geestelik te dink, verstaan hierdie woorde as 'n verwysing na klein mikro-organismes wat mens nie met die blote oog kan sien nie. Ek stem nie saam nie. Met 'n mikroskoop is selfs daardie dinge ook "sienlik". Die dinge wat onsienlik is, is die dinge van die hemel wat Jesus in Joh. 3 aan Nikodemus begin verduidelik en wat ten volle in die briewe van Paulus aan die gemeente uitgelê word. Is daar nog 'n God soos ons God, Jesus Christus? Is daar nog 'n God wat 'n hermel en 'n aarde geskape het? Die ander sg. gode verstaan nie eers wat die hemel beteken nie, laat staan nog om so iets te kan skep.
Trone, heerskappye, owerhede en magte.
Hierdie is persone of ander instansies van gesag wat beide in die hemel of op aarde kan wees, goed sowel as sleg. Hierdie dinge is alles deur Christus geskape. Hy het hulle nie sleg geskape nie, maar deur die sondeval het hulle self gekies om sleg te wees. Hoewel die ongelowige owerhede van die aarde nie sy gesag erken nie en met Hom spot, sal hulle ook binnekort voor sy gesag te staan kom. "Elke tong sal bely dat Jesus Christus die Here is tot heerlikheid van God die Vader" (Fil. 2:11). Ons is in hierdie bedeling aan die owerhede van hierdie wêreld onderworpe en ons moet hulle gehoorsaam, maar ons is nie totaal aan hulle uitgelewer nie. As hulle van ons iets verwag wat in stryd met ons geloof is, kan ons hulle nie gehoorsaam nie en hulle daarop wys dat ons eintlike lojaliteit lê by die Een wat hulle geskape het.
Vers 16 sluit af met 'n geweldig belangrike stelling. Christus is nie alleen die Skepper in wie alle skeppingsmag gesetel is nie, Hy is ook self in persoon die einddoel van die hele skepping. Alles is tot Hom geskape. Jesus Christus is die rede waarom alle dinge geskape is. Goed, ons weet dit, alles wat geskape is hou Jesus nie in erkenning nie, nog minder is hulle op sy eer en sy heilige doel gerig. Maar hierdie mense of owerhede of magte sal aanstonds getoets word aan die doel waartoe hulle geskape is. As hulle nie tot sy eer en tot bevordering van sy evangelie opgetree het nie, sal hulle verdoem word. Hierdie waarheid is op ons almal van toepassing. Is jy deel van die hemel of van die aarde? Verstaan jy waarom jy geskape is? Is jy besig om jou lewensdoel uit te leef? Hoeveel van jou tyd en energie gaan vir jou eie eer? Selfs in die bediening word mense se werk so dikwels gekenmerk deur 'n strewe na eer, status en erkenning. Moenie jou ophou met 'n soort bediening waar jy vir jouself ook 'n staanplek inruim nie. As jy dit doen het jy vergeet dat jy "tot Hom" geskape is.
:pray: O Here, gee dat die doel waartoe God my geskape het in my lewe uitgewerk sal word. Laat Christus en die hemel al meer gestalte in my vind.
Mar 22nd 2008, 02:32 PM
Garis! Ek groet julle in die genade van Jesus Christus
Hierdie kort versie is werklik 'n juweel. Midde in hierdie grootse stelling wat van Jesus Christus gemaak word in Kol. 1:15-20, kom vers 17 as 'n kort samevatting en 'n verklaring van die presiese en regte betekenis van dit alles. As jy dalk 'n Jehova getuie of 'n liberalis of 'n koerantaanhanger of boekgeleerde is wat alles om jou op natuurlike wyse wil verklaar en nie plek het vir die ware Bybelse Jesus Christus nie, moet jy weer gaan kyk na hierdie vers. Of as daar in vers 15 en 16 sekere dinge staan wat jy dalk moedswillig so wil verklaar dat Jesus ook net 'n gebore en geskape wese is en maar net 'n afbeelding van God is, dan moet jy ook maar weer na vers 17 gaan kyk.
"Hy is voor alle dinge en in Hom hou alle dinge stand.."
Christus is voor alle dinge. Die teenwoordige tyd word hier gebruik: "is". Tog word die woord "is" verklaar deur "voor". Hier kon net sowel gestaan het Hy was voor alle dinge. Dit gaan nie veel verskil maak aan die betekenis nie. "Voor" kan net een ding beteken: Hy het reeds bestaan voor alle dinge wat geskape is. As mense nie wil glo wat in die Bybel staan nie, dan glo hulle eenvoudig nie. Ons kan nie veel daaraan doen nie. Maar om die Bybel self te gebruik om aan te toon dat Jesus net 'n geskape wese is, is net nie moontlik nie. Ook Ps. 2:7 wat sê "U is My seun, vandag het Ek self U gegenereer." Kan op geen manier beteken dat God in tyd een of ander tyd vir Jesus geskape het nie. God se "vandag" is die ewigheid. Dit staan in elk geval reeds in Ps. 2:7 en daarom wys dit ook beslis nie op Jesus se geboorte in Bethlehem nie. Nee, Hy bestaan voor alle dinge.
Tog het Adam en Abraham en andere in die Ou Testament nie oor die openbaring beskik om Christus te verstaan soos ons Hom verstaan nie. Die Bybelse openbaring ontvou progressief. Kol. 1:15-20 kon nie al in Genesis gestaan het nie. Ons sou dus ook kon praat van Jesus se "geboorte" of sy "generering" in ons hart en in ons verstand. "Op die regte tyd" is die volle waarheid van Jesus Christus aan die lig gebring. Juis daarom is dit tog so ironies en tragies dat juis nou dat ons oor die volle kennis van Jesus Christus beskik, is daar die grootste mate van teenkanting, apatie en ontkenning oor die ware feite in verband met Hom.
Ja, Jesus bestaan voor alle tye, maar dit is nou, in die bedeling van genade wat ons Hom ten volle ken. Dit kan ook nie anders nie, want ons is deel van Hom en van sy liggaam. Diegene wat Kol. 1:15-20 se waarheid oor Jesus Christus verloën, kan nie deel van Hom wees nie. Jesus het God sigbaar kom maak vir ons. As lede van sy liggaam bring Hy ook wonderlike dinge in ons tot stand (20-23). Maar hoe kan Hy hierdie dinge in ons doen as Hy nie is wie Hy hier sê Hy is nie?
"In Hom hou alle dinge stand"
Met hierdie tweede uitspraak in vers 17 sien ek ook 'n verdere verband met ons geestelike status. Ja, Hy hou alle dinge in die heelal stand deur sy krag, maar Hy hou ook die liggaam van Christus in stand, die nuwe skepping van God vir die bedeling van genade. Die woord vir "hou stand" is in Grieks in die perfectum tyd van die werkwoord. Dit wys dus op 'n werk wat aanvanklik lank gelede gedoen is, met 'n voortduurende effek vir elke dag. Hy het nie net aan die begin geskep en toe alles net so gelos om self aan te gaan soos in die deïsme geglo word nie. Wetenskaplikes het nou al met groot moeite sekere natuurwette ontrafel , maar hulle het nog nie kwartpad gekom om die orde in die natuur en die heelal ten volle te verklaar nie. Plaas dat hulle maar liewer erken: Die wonderbare groot krag en wysheid van die skepping word nou nog steeds dag vir dag ten toon gestel in die onbegryplike samehang, orde en samebindinde krag in die natuur.
Maar as hierdie feit in die natuur vir ons wonderlik is, dan is dieselfde ook waar in die onsienlike wêreld. Onthou, Hy het nie net die aarde geskape nie, maar ook die hemel; nie net die sienlike nie, maar ook die onsienlike. Hy het die liggaam van Christus geskep en vir jou en my binne in die liggaam hergebore laat word. Watter wonder is nou die grootste? Die een wat jou aanvanklik 'n Christen laat word het, of die een wat jou elke dag as kind van God in stand hou? Goed, daar is ook die teologie wat glo dat Christene hulleself as verlostes in stand hou. Maar dit is nou nie wat ek glo nie en dit is ook nie wat hierdie vers sê nie. Presies soos wat Hy die sigbare skepping in stand hou, hou Hy ook die onsigbare een in stand. Ja, waarlik, "ek leef nie meer nie, maar Christus leef in my".
Wederom tot volgende keer
Apr 7th 2008, 02:27 PM
Baie welkom by ons bespreking van Kol. 1:18
"En Hy is die Hoof van die liggaam, naamlik die gemeente; Hy wat die begin is, die Eersgeborene uit die dode, sodat Hy in alles die eerste kan wees".
Mense wat die Bybel na willekeur lees (die meeste Christene) besluit sommer self wat hulle waar ook al uit die Bybel vir hulleself wil vat. Hulle ontken dus die orde wat in die Bybel self vir ons aangegee word en waarvolgens ons die Bybel moet verstaan, interpreteer en geniet. Kol. 1:18 is een van baie verse in die Bybel waar hierdie orde baie duidelik vir ons aangegee word. Ons is nie deel van Israel of deel van die verbond of deel van die uitverkore volk nie; ons is deel van die liggaam van Christus. En waar begin die liggaam van Christus? Jesus het as "Eersgeborene uit die dode" Hoof van die liggaam van Christus geword. Die liggaam van Christus begin dus eers na die opstanding en die hemelvaart. Die verhale in die vier Evangelies is wel vir ons lering, maar ons kan nie alles wat daar staan direk op onsself toepas nie. Jesus was toe nog net bestem om die Eersgeborene uit die dode te word en die Hoof van die liggaam van Christus te word. Hy was dit nog nie. Gelowiges in daardie tyd was toe nog nie lede van die liggaam van Christus nie. Hulle was eenvoudig Israeliete en verbondskinders. God het deur middel van 'n verbond met een volk met hulle gewerk en het ook baie tekens en seremonies aangewend wat vandag nie meer geldig is nie.
Die feit dat Jesus die Eersgeborene uit die dode is, bring die groot waarheid tuis dat die lewe wat ons nou binne die liggaam van Christus leef, 'n nuwe geestelike bestaan is. Ons fisiese, liggaamlike bestaan erf ons van Adam af, maar ons geestelike bestaan kom van Christus af. Deur Jesus Christus kom 'n nuwe geslag geestelike wesens tot stand. Onthou: agt is die getal vir opstanding en nuwe lewe. Dit is daarom ook nie snaaks dat dit die agtste waarheid is wat in hierdie verse van Jesus vir ons geleer word nie: 1. Die beeld van die onsienlike God. 2. Hy bestaan van altyd af en was daar voor enige iets anders. 3. Alles in die heelal is deur Hom geskape. 4. Christus is die einddoel van die hele skepping. 5. Hy hou alles wat Hy geskape het, voortdurend in stand. 6. Hy is die Hoof van die liggaam, die gemeente. 7. Hy word die Eersgeborene of die Begin genoem. 8. Hy is die Skepper van 'n nuwe geslag geestelike wesens.
Nou kom ons by 'n baie belangrike woord in hierdie vers: sodat. Hierdie is 'n woord wat ons eintlik self by baie verse moet byskryf. Waar die evangelie vir vandag ook al in die Bybel uitgelê en geleer word, moet ons self die "sodat" byskryf en vir onsself sê wat die doel en die betekenis vir myself is dat ek nou hierdie dinge geleer het. Maar gelukkig word die "sodat" somtyds wel vir ons gegee, soos in hierdie geval. Hier is nou vir julle die kans om sommer 'n groot preek oor een woord in 'n vers te maak. "Sodat Hy in alles die eerste kan wees". Eers moet jy uit vers 15 tot 18 vasstel wie Jesus werklik is, tesame met die geweldige belangrike waarheid dat Jesus nou, in ons bedeling, nog meer geword het as wat Hy voorheen was. As Eersteling uit die dode het Hy nog meer geword en nog meer gedoen. Hierdie dinge moet ons alles eers onder die knie kry om by die groot "sodat" uit te kom. Sodat Hy in alles vir ons die eerste kan wees.
Die Christendom van vandag gaan ontsettend mank aan diepte en kennis. Mense jaag na emosionaliteit, reëls, wette en aangeplakte vroomheid. Mense hou baie van stories oor "liewe Jesus", veral die wonderwerke wat Hy gedoen het tydens sy aardse bediening. Maar nou lees ons van Christus as eersteling uit die dode en Hoof van die Liggaam. 'n Standhoudende en grondige toewyding en verbintenis met Jesus Christus moet gebaseer wees op 'n grondige kennis van wie Hy is, wat die gesag is wat aan Hom toegeken is, wat Hy by die opstanding bewerkstellig het en wat Sy hemelse status en bediening aan die liggaam van Christus vandag behels. Paulus verkondig nie 'n soort verbintenis en toewyding met Jesus wat in onkunde gehul is nie. Hoeveel keer sê Paulus nie: "Broeders, ek wil nie hê dat julle nie moet weet nie."
Hierdie in-diepte-kennis van Jesus Christus is die noodsaaklike onderbou "sodat" mense waarlik Jesus eerste in hulle lewens sal maak. As jy Jesus werklik ken soos wat Hy nou, op die kruin van die openbaring hier in die briewe aan die gemeente Homself kenbaar gemaak het, sal jy nie anders kan as om Hom waarlik die eerste plek in jou lewe te gee nie! Jesus was die eerste in die ganse skepping, die eerste en enigste sigbaarmaking van God, die eerste om die dood te oorwin, die eerste en die Hoof van die Liggaam van Christus en nou vra Hy om ook die eerste in jou lewe te wees. Gaan jy die plek aan Hom toeken? Maar ek is bevrees dit gaan meer as net 'n besluit van jou vra. As Jesus werklik eerste in jou lewe is, dan gaan jy vir die wêreld hierdie agt dinge moet wys wat jy van Jesus geleer het. Julle ken die storie van die drie voëls op die draad. Twee besluit om weg te vlieg. Hoeveel bly daar oor? Het jy gesê een? Nee, jy is verkeerd. Besluite beteken niks. Hulle het net besluit om te vlieg, maar dit toe nie gedoen nie. Al drie sit nog daar. Gaan jy net besluit of instem dat Jesus eerste is, of gaan jy prakties die eerste plek aan Hom gee?
Ek gaan nou nie eers probeer om 'n lysie te maak van al die goed wat in die lewe Jesus se plek in ons lewens inneem nie. Vergeet nou maar van die eie-ek, die wêreld, die ambisie, die inkomste, ens. Dink maar net binne-in die kerk en in die geloofsgemeenskappe. Selfs op hierdie terrein word dikwels vanuit geloofsoogpunt dinge aan mense voorgehou wat effektief Jesus van sy eerste plek beroof. Kerkisme en lojaliteit teenoor 'n denominasie, mensgemaakte vroomheid, veinsing, skynheiligheid, nakoming van tradisies, emosionaliteit, ens.
As Johannes die Doper wat in die tyd geleef het toe Jesus nog nie die dinge deur die opstanding bereik het wat ons nou hier leer nie, tog ook al so 'n geweldige respek en erkenning vir Hom gehad het, hoeveel te meer moet ons dit dan nie hê nie. Hy het van Jesus gesê:
"Hy wat na my kom, het voor my geword, want Hy was eerder as Ek."
"Dit is Hy wat na my kom, wat voor my geword het, wie se skoenriem ek nie waardig is om los te maak nie" Joh. 1:15,27.
Hartlike groete tot die volgende aflewering.
Apr 10th 2008, 07:53 PM
Genade vir elkeen wat bly is in die volheid van Jesus Christus!
:pray: Mag God gee, deur die werking van sy Heilige Gees, dat jy in hierdie week 'n nuwe begrip, aanvaarding en geloof sal aankweek vir die die volheid van Jesus Christus en dat jou gees met hierdie wonderbare geestelike waarheid versadig sal wees.
Gegroet in die genade van Jesus Christus
Apr 15th 2008, 01:58 PM
Hartlike goeie dag aan almal - want by God is daar ook vir jou en vir my plek ingeruim.
'n Sondaar wat Jesus aangeneem het, kan sê: "Dankie, my sonde is vergewe." Maar om te sê: "Ek is versoen met God" is darem 'n geweldige uitspraak en 'n baie groot wonder van Jesus Christus. Die woord "versoening" dui op 'n verandering in staat of status. 'n Mens is in sonde en in vyandskap teen God gebore – alhoewel jy as baie jong kind nog nie toerekeningsvatbaar daarvoor is nie. En dan, op een of ander stadium as jy tot die geloof kom en jou Christus as Verlosser aanneem, verander jy uit 'n staat van verlorenheid en vyandskap tot 'n staat van verloste en versoende kind van God. Hoe is so iets moontlik? Ons vers sê dit kom deur die plaasbekledende offer van Jesus aan die kruis. Net dit. Nie deur beloftes, goeie werke, kerklidmaatskap, doop, tiendes of enige derglike nie. As die Bybel in hierdie vers en en talle ander plekke vir ons sê dit is "deur Hom" en "deur die bloed van sy kruis", dan moet ons dit so aanvaar en nie ander dinge in Jesus se plek gaan plaas nie.
Let ook op dat by die woord vir "versoening" in hierdie geval ook die voorsetsel apo daaraan toegevoeg is. Die basiese betekenis van die woordjie is "weg van". Die idee is duidelik. Toe Jesus jou met Homself versoen het, het Hy jou totaal uit die ou status weggeneem. Let op dat hierdie 'n nuwe waarheid van die huidige bedeling is. In die ou bedeling was daar ook die versoendeksel in die allerheiligste van die tabernakel. Maar die bloed van stiere en bokke moes voortdurend op daardie ark van die verbond gesprenkel word om die versoening in stand te hou en die mense se sonde te "bedek". Maar in ons tyd word ons versoen totaal "weg van" die ou situasie waarin ons was. Die daad wat versoening bewerkstellig het, het ook net een keer plaasgevind, in teenstelling met die ou bedeling waar dit voortdurend herhaal moes word. Ons is dus inderdaad in 'n nuwe bedeling. Ons leef nou in die bedeling van volkome versoening. Ja, dit is ook 'n ander naam wat ons vir die bedeling van genade kan gee. Genade beteken volkome versoening en nie net bedekking van sondes nie.
Daar is 'n hele paar redes waarom ons sê dat hierdie versoening volkome is:
1. Ons is nou versoen "weg van" die ou status af. Die bewyse van sonde word nie meer in die ark bewaar om later moontlik teen ons te gebruik nie. Daar word totaal daarmee weggedoen.
2. In hierdie bedeling is ons versoen deur Jesus se bloed en sy bloed IS volkome. Ons kan nie twee of drie keer versoen word nie - net een keer en dit is totaal volkome en volmaak afgehandel (Hebr. 9:11,12).
3. Hy het volgens die vers "alles" met Homself versoen. II Kor. 5:19 sê God het in Christus die wêreld met Homself versoen. As dit die rykwydte van hierdie versoening is, hoe kan daar dan nog iets ontglip? Hoe kan iemand wat versoen is, weer hierdie status van versoening verloor?
4. Versoening beteken vrede, sê ons vers en die vrede wat God tot stand bring, is 'n krag wat kan heers, 'n nuwe skepping en iets wat ons harte en ons sinne sal bewaar in Christus (Fil. 4:7). Mense, nee, vrede met God is nie sommer net 'n outjie wat besluit het nou gaan hy in vrede met God leef en dan weer môre daarvan vergeet nie. Nee, vrede met God is 'n bietjie baie meer as dit. Mense wat dink dat 'n Christen weer enige dag sy geloof en sy verlossing kan verloor, het nog nie kennis geneem van wat God se versoening en vrede in die Bybel beteken nie.
5. Miskien is hierdie rede die heel grootste en belangrikste. Dit kom uit Kol. 1:17,19 wat ons net hierbo behandel het. Ek gaan dit nie weer herhaal nie. Kom ons lees net weer die verse en laat die verse dan toe om jou iets te leer van hoe volkome die versoening van vers 20 is: "Hy is voor alle dinge en in Hom hou alle ding stand." "Dit het die Vader behaag dat in Hom die ganse volheid sou woon" en dan volg vers 20 se versoening direk hierna. Miskien sal dit jou oortuig dat vers 19 dalk 'n hele mond vol oor vers 20 se versoening te sê het.
Miskien kan julle aan nog 'n paar redes dink waarom die versoening met God volkome is. Moenie huiwer nie. Kliek hieronder op "post reply" en laat ons daarvan hoor.
Dit is my gebed dat Christene sal groei, juig en feesvier in die ware, egte, waarheid en kennis van Jesus Christus se versoening en vrede.
Apr 19th 2008, 05:18 AM
Verbly jou in God se versoening tot volgende keer
Apr 23rd 2008, 06:42 PM
Gegroet in die wonderbare Genade van God!
Hoe is ons versoen? "In die liggaam van sy vlees deur die dood"
Ons het tot dusver in Kolossense gesien dat die geestelike bestaansruimte van Christene baie sterk beklemtoon word. Christus het die hemel en die aarde gemaak en Hy onderhou dit dag vir dag. Hy het ook die liggaam van Christus in hierdie bedeling tot stand gebring as die nuwe geestelike bestaansruimte van Christene. Is ons dus deel van die hemel of van die aarde? Ek dink dit is duidelik. Ons is deel van die hemel (Ef. 2:6; Fil. 3:20). Tog vind ons hier in Kol. 1: 22 dat Jesus se fisiese, aardse liggaam beklemtoon word. Waarom sou dit wees? Ons moet net onthou dat op daardie stadium toe Jesus aan die kruis in Sy liggaam die versoening bewerkstellig het, het die nuwe geestelike organisme van vandag, die liggaam van Christus, nog nie bestaan nie. Die versoening was toe nog nie afgehandel nie. Ons was nog dood in ons sondes en midsade. Waar het die daad van versoening plaasgevind? In die hemel of op die aarde? Natuurlik op die aarde. Jesus het waarlik 'n mens geword om ons hier te kom ontmoet waar ons was. (Nie waar ons nou is nie, waar ons toe was.)
Jesus het nie die versoening op geestelike wyse in die hemel bewerkstellig en ons toe opgeroep om onsself uit ons sonde los te wikkel en dan by sy liggaam in die hemel te gaan aansluit nie. Dit kon nie so werk nie. Geen sondaar sou dan ooit deel van die liggaam kon word nie. Nee, Hy oorbrug self die kloof tussen hemel en aarde. Hy word 'n mens en ontmoet ons hier in ons sondeverlore toestand. Hier op aarde bewerk Hy die versoening tussen ons in Sy liggaam aan die kruis. Hierdie feit sou ons nou as punt nr 6 by vers 20 kon byskryf. Dit is dan nog 'n bewys van hoe volkome en volmaak die versoening is wat Hy bewerk het. Hy het die hele pad geloop tot hier waar ons is en 'n volkome versoening bewerkstellig. Let op dat die woordjie "apo" weer hier voor aan die woord vir versoening bygevoeg is. Dit was 'n volkome versoening. Om ons los te ruk, weg van (apo) ons aardse bestaansruimte en van ons lede van sy geestelike liggaam te maak, vind die versoening hier op aarde in Sy vlees plaas.
Dink weer aan die feit dat Kolossense 'n boek van teregwysing teen verkeerde lering is om seker te maak dat Christene die nuwe geestelike lering van die liggaam van Christus wat in Efesiërs gegee is, te verstaan en uit te leef. Die Gnostiek was 'n dwaling wat in daadie tyd sterk aan die opkom was. Hulle het dit ontken dat Jesus waarlik 'n mens geword het en het ook Sy ware Godheid ontken. Ons kan dus duidelik sien hoe Kolossense hierdie valse lering weerlê. I Joh. 4:2 leer ons ook dat dit gebiedend noodsaaklik is om te bely dat "Jesus Christus in die vlees gekom het". 'n Gees kan nie sterf nie en sonder dat bloed vergiet word, is daar geen vergifnis nie (Hebr. 9:22). Om mense te kon verlos, moes Jesus volkome mens wees (I Tim. 2:5; Hebr. 2:17). Jesus se werklike fisiese liggaam was die enigste middel tot ons verlossing (Rom. 7:4; Hebr. 10:10).
Nou kom ons by punt 7 wat by vers 20 bygeskryf moet word. Hier is die sewende rede waarom Christus se daad van versoening volkome is. Kyk na die gevolge van die versoening wat in hierdie vers duidelik uitgespel word. Kan daar nog iets aan toegevoeg word? Is daar nog iets wat nie gedoen is nie en wat die mens moet help doen? "... om julle heilig en sonder gebrek en onberispelik voor Hom te stel." Die woord "en" kom twee keer voor, maar eintlik was dit nie nodig nie. "Heilig" beteken alreeds "sonder gebrek" en "onberispelik", maar vir ingeval daar dalk iemand mag wees wat sal sê nee, maar die heiligheid wat ons van die versoening van Jesus af kry, is nie afgehandel nie. Dit is maar net 'n beginsel-verklaring van ons heiligheid. Om waarlik heilig voor die Here te kan wees, moet ons self nog 'n hele klomp goed daarby doen. Laat ons vers vir so 'n siening ruimte? Nee, hy doen nie. Hy stel dit baie, baie duidelik dat die heiligheid wat ons uit die versoening van Jesus kry, sonder gebrek, onberispelik en onaantasbaar is.
Mense, ek hoop julle is met my. Ek is nie nou besig om my eie interpretasie aan hierdie vers te gee nie. Ek lees net verantwoordelik en gelowig wat presies hier staan. Ons is hier midde-in 'n geweldige groot Evangeliese waarheid wat deur bitter min Christene reg verstaan, bely, geniet en uitgeleef word. Toe die groot Amerikaanse dispensasionele prediker, MR de Haan vir die eerste keer besef het (hy was toe alreeds 'n hele paar jaar 'n predikant) dat hy nie een enkele duit, niks -maar niks - tot sy eie verlossing en heiligmaking kan bydra nie, was hy eintlik geskok. Hy sê hy het hierdie groot waarheid van die suiwere genade van God vroeg in sy bediening ontdek onder die prediking van dr. WL Pettingill: "First he alarmed me, then he surprised me, then he shocked me and finally he convinced me." Vandag het ek baie respek en waardering vir MR de Haan se skokervaring wat hy deurgegaan het. Ek het self ook eers heelwat later in my bediening die volle implikasies van die genadeboodskap besef en verstaan. Vandag is dit deel van my bediening om hierdie skokervaring wat MR de Haan deurgegaan het, te preek en te verkondig en te bid dat daar baie meer Christene sal wees wat met 'n skok sal besef dat hulle niks tot hulle saligheid en heiligmaking kan bydra nie.
Daardeur sê ek natuurlik nie dat hierdie skokervaring 'n soort geestelike ervaring is wat elke Christen deelagtig moet word nie. Nooit nie. Ons het net een geestelike ervaring en dit is die dag toe ons die versoening (volkome versoening wat ook heiligmaking insluit) van die Here Jesus Christus in ons lewe aanvaar het. Dit mag wees dat jy op daardie dag toe jy jou lewe aan Jesus oorgegee het, ook reeds die volle implikasies van die boodskap van God se genade verstaan het. Maar die meeste van ons het soos MR de Haan eers heelwat later met 'n skok besef wat die eintlike fundamentele Bybelse waarheid van die evangelie is. En dit is tog ook maar 'n soort geestelike ervaring, is dit nie? Ek bedoel, wat beteken die term "algehele oorgawe" wat dikwels deur Andrew Murray gebruik is, nou eintlik?. Wat beteken dit om alles aan die Here oor te gee? Was daardie skokervaring van MR de Haan nie dalk sy algehele oorgawe nie? Die oorgrote meerderheid Christene werk daarvoor om hulleself voor God meer aanvaarbaar te maak. Maar ons vers sê dat ons heiligheid, gebrekloosheid en onberispelikheid nie dinge is waarvoor gewerk kan word nie. Dit is die vrye gawe van God se guns wat op grond van die versoening in Christus Jesus alleen kom.
Wat nou gemaak? Christene strewe om meer aanvaarbaar voor God te wees, maar ons vers sê dat ons in die versoening reeds volkome aanvaarbaar is. Dit is duidelik. Hierdie Christene moet 'n algehele oorgawe aan die Here doen. Gaan gee oor. Die stryd wat jy nog in jou lewe gestry het, was totaal oorbodig. Christus het die stryd aan die kruis volstry. Hou op om te stry. Gee oor. Hou op om jou Christelike lewe self te probeer leef. Sterf saam met Christus aan die kruis. Laat Christus toe om sy lewe in jou te leef. Onthou: vers 17 het reeds gesê: "in Hom hou alle dinge stand."
Beteken dit nou ek kan maar sonde doen soos ek wil? Volle heiligmaking is by die versoening aan my geskenk en ek dra niks daartoe by nie. Ek kan dus maar doen wat ek wil en ek sal heilig bly. Mense, asseblief, dit is net diegene wat die genadeboodskap teenstaan wat so praat. Ek is 110% seker dat MR de Haan daardie dag toe hy al sy pogings tot heiligheid aan die Here oorgegee het, baie, baie beslis en seker dit nie verstaan het as 'n lisensie om sonde te doen nie. Maar goed, kom ons los dit nou eers daar. Ek dink die vers wat ons volgende keer sal behandel, gaan baie meer lig op hierdie saak laat val.
Wederom in die ware volheid van Jesus Christus
May 2nd 2008, 03:36 PM
Dra 'n boom vrugte sodat hy 'n vruteboom kan bly of dra hy vrugte as bewys dat hy 'n vruteboom is? Daar is nie baie twyfel oor hierdie vraag nie, is daar? Die vrugte maak tog nie die boom nie, dit is die boom wat die vrugte maak. In die lig hiervan is dit tog so onverstaanbaar dat so baie Christene verse soos hierdie verkeerd lees en verstaan. Net so min as wat 'n boom se vrugte die boom in stand hou, net so min kan 'n Christen se werke sy Christenskap in stand hou.
"As julle ten minste gegrond en vas bly in die geloof en julle nie laat afbring van die hoop van die evangelie nie ..."
Of miskien eerder: "Soos julle ook gegrond en vas bly in die geloof en julle nie laat afbring van die hoop van die evangelie nie ..."
Die vorige vers (:22) is 'n baie sterk verklaring wat staan in eie reg. Die versoening in Jesus Christus se liggaam aan die kruis stel Christene onberispelik en heilig voor God. Niks kan hierdie stelling verder kwalifiseer of inperk of ongedaan maak nie. Baie beslis ook nie vers 23 nie. Duisende Christene lees vers 23 soos volg: "Ja maar julle moet julle gedra anders gaan julle die versoening verloor". As so 'n lesing van vers 23 reg en aanvaarbaar was, dan was al die sewe punte wat ons aangehaal het om aan te toon dat Jesus Christus se versoening volmaak is, nie waar nie. En dit is tog nie moontlik nie. Dit was nie ons eie sewe redes waarom ons glo dat Chrustus se versoening volmaak is nie. Al sewe redes kom almal direk en fundamenteel uit die Bybel.
Dus: Vers 23 kan nie as 'n inperking of 'n voorwaarde vir vers 22 gelees word nie. Die vrugte maak nie die boom nie. Die boom maak die vrugte. So, moet dit asseblief nie verkeerd om verstaan nie. Wat die vrugte wel kan doen is om die boom te identifiseer. Dit kan wys watse boom dit is. Maar niks meer as dit nie. En dit is presies wat vers 23 wil sê. Die versoening kom van Jesus af alleen, volkome afgehandel (dit is die boom). En omdat hierdie boom nou so volkome heilig en volmaak deur Christus herskep is, daarom sal hy noodwendig vrugte dra. As hy nie vrugte dra nie, dan is hy nie een van die bome waarvan daar in vers 22 gepraat is nie.
As jy dus ook 'n Christen wil wees, gaan dit op aarde niks help om die goed te doen wat in vers 23 staan nie. In teendeel, as jy nie 'n Christen is nie, sal jy dit in elk geval nie kán doen nie. Wat gedoen moet word om 'n Christen te word, kan jy nie doen nie. Dit is gedoen in Jesus se liggaam aan die kruis. Jy kan die dinge van v. 23 ook nie doen om 'n Christen te bly nie (Vgl. v. 17). Jy kan dit alleen doen om God te verheerlik, om dankie te sê en om te wys wat jy is.
Die wat oplettend en noukeurig wil gaan lees in die oorspronklike vers 23 sal daar ook die onbetwisbare waarheid raakloop wat ons nou alreeds van hierdie vers gesê het. Die woord "as" in Grieks waarmee hierdie vers begin, is nie 'n voorwaarde nie. In Grieks is daar twee woorde vir "as", ei en ean. Die een wat 'n voorwaarde stel is ean. 'n Voorbeeld hiervan is: "As jy wil deurkom sal jy nou hard moet leer. Ean gaan dus oor 'n mootlikheid in die toekoms wat sal realiseer as 'n voorwaarde eers nagekom word. Vers 23 het niks hiermee te doen nie. Vers 23 se woord vir "as" is "ei". As voorbeeld hiervan kan jy vir die perskeboom sê "As jy perskes dra sal ek weet dat jy 'n perskeboom is". Maar die boom kan tog nie dra net wat hy wil nie. Hy kan net dra wat hy gegee is om te dra. Dit is dus in hierdie geval nie werklik 'n voorwaarde nie.
So is dit ook by ons. Die goeie werke wat ons voortbring is nie daar om iets tot stand te bring of van ons iets te maak nie. Dit is reeds die eindproduk van iets anders wat reeds deur God in ons tot stand gebring is. Lees Ef. 2:9,10 aandagtig.
Nie 'n verskraling nie, maar 'n uitbreiding.
Moet dus asseblief nie Kol. 1:23 lees asof daar ean staan in Grieks nie. Daar staan ei. Vers 23 is dus nie 'n inperking op vers 22 nie, maar in werklikheid 'n uitbreiding daarop. Wat bedoel ek daarmee? Vers 22 het gesê waar die versoening vandaan kom en hoe volkome dit is. Vers 23 gaan dan voort om te sê: Nie alleen is jy met God versoen nie, maar ook is die vermoë, die potensiaal, en die begeerte in jou hart geplaas om "gegrond en vas te bly staan in die geloof en julle nie te laat afbring van die hoop van die evangelie nie". Soos jy 'n boom aan sy vrugte ken, ken jy 'n Christen aan sy geloof en sy hoop (Lees weer oor die geloof en die hoop by ons verklaring van Kol. 1: 4 en 5). 'n Christen word nie gered deur vas te hou nie, hy word gered deur te glo in Jesus Christus en dan hou hy vas bloot as resultaat van sy ware verloste posisie in Christus. En selfs as jy moeg voel om vas te hou, kan jy maar weet: Jesus sal nie moeg word om jou vas te hou nie (v. 17). Geen ander godsdiens in die wêreld het so 'n geloof nie en dit is juis die groot waarheid wat ons aan moet vashou.
Die Gereformeerdes glo aan "the perseverence of the saints" of die volharding van die gelowiges. Daardeur sê hulle dat as jy waarlik 'n verloste mens is, jy sal volhard in die geloof. Dit is waar, maar ons kan ook daardie sinnetjie van die Gereformeerdes so 'n bietjie anders stel. Soos hulle dit stel klink dit amper of dit die gelowiges is wat volhard en so gered word. Nee, dit is ons Here en Verlosser wat volhard (v. 17). Hy het 'n volmaakte versoening bewerk (v. 22). Dit is Hy wat die volharding en vashouding in ons geplant het. Ons sê dus eerder: "ons glo in die volharding van die Verlosser". Prys sy Naam daarvoor. Die daad van verlossing het nie 2000 jaar gelede by die kruis geeindig nie! Hy is nog steeds besig om te volhard met dit wat Hy in ons begin het.
Dwarsdeur Kolossense moet ons onsself daaraan herinner dat hierdie 'n boek van teregwysing is. Hier sien ons dit weer. Satan was deur die agente van 'n valse godsdiens besig om die mense se geloof te ondergrawe. As teenvoeter daarteen sê Paulus hier dat mens jou nie van die geloof en die hoop kan laat afbring as jy Jesus Christsus ken soos Hy in vers 15 tot 19 bekendgestel is nie; en soos wat sy volmaakte daad van versoening in vers 20 tot 22 beskryf word nie. Ek dink die boek Kolossense is nou meer aktueel as ooit. Ons moet hierdie groot waarhede deeglik onder die knie kry en gaan preek teen die bose werke van die liberale teoloë, die Jehovas, die Katolieke, die Israelvisie, die voorstaanders van werke-heiligheid ens. ens. Paulus het Kolossense geskryf om die leuen te weerstaan. Ons moet dit ook vir daardie doel gebruik.
Om saam te vat: Moet nie die dinge wat Jesus aan die kruis klaar vir jou gedoen het probeer oordoen nie. Dit is nie 'n goeie idee nie, is nie in ooreenstemming met die plan van die evangelie nie, en bring nie die lof en erkenning aan die lewende Christus soos wat dit hier in die voorafgaande verse uitgespel is nie. Moet dus nie 'n metodistiese evangelie navolg wat byna die hele "evangelie" in metodes saamvat wat deur die mens gedoen moet word nie. Bepaal jou volle aandag by die plek waar dit hoort: By die heerskappy, lof, prioriteit en werkende krag van Jesus Christus in die hemel. Laat hierdie denke en ingesteldheid dan deurwerk na jou praktiese lewe. As jou denke en lewe waarlik Jesus-gesentreerd is, sal jy ook noodwendig bewys wie jy is volgens die uitspraak van vers 23.
"Hiervan het ek, Paulus, 'n dienaar geword" Eintlik is die werkwoord hier in die passief. Ons sou kon sê: "Hiervan is ek 'n dienaar gemaak". Ons ken die verhaal. Paulus het nie self gekies om 'n dienaar van hierdie waarheid te word nie. Hy is dit gemaak op die pad na Damaskus. Maar waarom noem Paulus nou eintlik sy eie naam hier? Wel hierdie evangelie wat hy verkondig is anders as die een wat tydens Jesus se aardse bediening verkondig is. Hier is mense tot versoening gelei deur die dood van Christus (v. 22). Daar het hulle ook 'n evangelie verkondig maar hulle het totaal nie verstaan dat Jesus sou ly en sterwe nie (Luk. 9:45, 18:34), so hoe kon hulle sy dood dan enigsins verkondig? Omdat die vrug van die kruisdood eers hier verkondig is, is die volkome versoening en heiligmaking wat uit die soendood van Christus voortvloei ook eers hier ten volle verstaan. Ja, hierdie evangelie is gans anders as die een wat met die oog op Israel se aardse koninkryk tydens Jesus se aardse bediening verkondig is. En Paulus was aangestel as die eerste verkondiger van hierdie boodskap. Net soos Moses se naam verbind is met die bekendmaking van die wet, word Paulus se naam herhaaldelik verbind met die bekendmaking van die bedeling van die genade van God. Dit is dus die rede waarom Paulus sy naam hier noem. Nie om te spog dat hy 'n predikant is nie, maar om die evangelie duidelik te identifiseer. Paulus se naam staan vir 'n nuwe dispensasie en evangelie.
Groete en seënwense tot volgende keer.
May 4th 2008, 12:30 AM
Waarom sê ons hierdie is 'n nuwe begin? Nee, ons praat nie van 'n nuwe begin in die sin dat alles wat voor Romeine geskryf is nou skielik ongeldig geword het en dat ons Bybels nou by Romeine begin nie. Nee, nie dit nie. Daarvoor is daar te veel ewigduurende en onveranderlike waarhede van God en van die geloof in die hele Bybel opgeteken. Dit bly vir ewig van krag. Tog maak die Bybel dit ook baie duidelik dat daar verskillende bedelings is. Ons leer van geloof van Genesis tot Openbaring en daarvoor het ons amper nie bedelings nodig nie. Maar tog het die uitdrukkingswyse van daardie geloof van tyd tot tyd verander. God het van Kain en Abel gevra om op grond van die geloof 'n offer te bring. Hy vra dit nie van ons nie. God het van Noag gevra om op grond van sy geloof 'n ark te bou. Hy vra dit nie van ons nie. God het van Moses gevra om op grond van sy geloof 'n tabernakel te bou en die mense te leer om op sekere tye sekere voorgeskrewe offers te bring en sekere heilige dae as feesstye aan Hom toe te wy. Nog baie ander dinge moes Moses die volk leer om as uitdrukking van die geloof te doen. Hulle moes onder andere ook die Sabbat onderhou. Maar God vra ons nie om hierdie dinge te doen en ons geloof so te demonstreer nie.
God bly dieselfde. Die geloof bly dieselfde. Gehoorsaamheid bly dieselfde. Liefde en toewyding aan die Here bly dieselfde. Geweldig baie geestelike en praktiese waarhede bly dieselfde. Maar die wyse waarop ons bewys dat ons mense van die geloof is, bly nie dieselfde nie. Goed, sekere aspekte daarvan kan ook dieselfde bly. Ek moet nog steeds my naaste liefhê soos myself. Maar die voorskrifte op grond waarvan ek in 'n versoende verhouding met God kan bly voortleef, het drasties verander. En is hierdie laaste sin nie 'n geweldig belangrike aspek van ons geloof nie? Is dit nie 'n belangrike deel van ons geloofslewe om die verlossing en die versoening grondig te ken en te verstaan nie? Die sleutelwoorde is ken en verstaan. In ou Israel kon mense ook in 'n versoende vehouding met God leef op grond van die soenverdienste van Christus, maar hulle het dit nie geweet nie. Hulle het nog nie die ware grond van ons verlossing geken en verstaan soos ons dit vandag ken en verstaan nie.
Juis omdat hulle nog nie die versoening in Christus geken het nie, moes hulle in daardie tyd van onkunde oor hierdie aspek, hulle versoende verhouding in stand hou deur hulle geloof te bewys deur rituele in die tempel na te kom. Ons het nou net weer Kol. 1:15-23 se studie afgehandel. In hierdie paar verse word Jesus Christus aan die orde gestel en in wonderbare glorie geleer soos nooit in die tyd van Israel en die wet nie en ook nie in die tyd van die vier Evangelies nie. Hoe kan ons nou nog voortgaan om onsself te probeer reinig in ritulete wassingseremonies as die volkomenheid van Christus se versoening nou so duidelik aan ons geleer word?
Die tyd van onkunde oor die ware gronde van verlossing en versoening het verby gegaan en die tyd van volle kennis (Grieks: epignosis) het aangebreek. Kol. 1:24-29 is 'n direkte aankondiging van hierdie nuwe begin. Die verse kom, heel natuurlik, direk na die wonderbare aankondiging van die volle waarheid van Jesus Christus en van sy versoening (1:15-23). Dit behoort vir die leser baie duidelik te wees hoe die twee gedeeltes met mekaar in verband staan.
'n Nuwe bekeerling tot die liggaam van Christus wat destyds die boek Kolossense vir die eerste keer sou lees, sou in 1:15-23 'n hele klomp goed raakgelees het waarvan daar in die bedeling van die wet nie 'n woord gerep is nie. Op daardie stadium was sy Bybel nog net die Ou Tetament en die vertellinge van Jesus se aardse bediening. Nie een van daardie twee bronne het vir hom suke dinge geleer as wat hy nou hier in Kolossense van Jesus Christus geleer het nie. Hy kon dus teen die tyd wat hy by Kol. 1:23 kom 'n hele klomp vrae in sy gemoed gehad het: Waarom het die Here Jesus dan nie self op aarde vir die mense gesê dat al die offers en rituele van die tempel gaan ophou en dat Hy, Jesus self, 'n nuwe skepping tot stand gaan bring, 'n geestelike liggaam en dat deur sy dood en opstanding Hy 'n volkome versoening sou bewerkstellig. Waarom het Hy dit nie gesê nie?
Wel. Hy kon nie. Dit was toe nog die bedeling van die wet. Hy kan tog nie binne in die bedeling van die wet dinge leer wat eers in 'n nuwe bedeling daarna sou geld nie. Israel se val is eers in Hand. 13 en Rom. 11 aangekondig. Tot voor daardie tyd het hulle nog die geleentheid gehad om te bekeer en die koninkryk in ontvangs te neem. Eers vandat Israel se val aangekondig is, is die evangelie na die heidennasies geneem.
Dit is die tipe van vrae wat daardie eerste lesers van Kolossense antwoorde op moes kry. Hier by Kol. 1:23 was dit die ideale tyd en plek om so 'n antwoord te gee. Daarom dan die verklaring van 'n nuwe begin wat ons aantref in Kol. 1:24-29. Kry nou eers hierdie week 'n duidelike beeld van waaroor dit gaan in 1:24-29. Lees die verse 'n paar keer oor. Kry ook duidelikheid oor die rede waarom hierdie verklaring kom direk na die lering van Jesus Christus as die Skepper, die Eerste en die volkome Versoener tussen God en mens. Dan begin ons volgende keer met die detail bespreking van Kol. 1:24.
May 7th 2008, 02:17 PM
Gegroet in die wonderbare genade van Christus!
Vers 24 gaan oor "die oorblyfsels van die verdrukkinge van Christus" en oor "die liggaam van Christus." Voeg nou hierdie twee gedagtes saam en wat kry ons? Wel, Christus se aardse bediening het nie alles afgehandel wat gedoen moes word nie. Daar het nog 'n groot stuk werk oorgebly. Watter werk is dit dan? Natuurlik, die oprigting van die liggaam van Christus! En net soos die werk wat Jesus wel op aarde gedoen het met lyding en verdrukking gepaard gegaan het, so sou die oprigting van die kerk as die liggaam van Christus ook met verdrukking gepaard gaan. Die oprigting van die kerk as die liggaam van Christus was dus 'n noodsaaklike voortsetting van die werk van Christus wat deur ander mense namens Hom gedoen is. Die werk wat Paulus gedoen het, is iets wat oorgebly het van die werk van Christus. Dit is iets wat nie deur Jesus self tydens sy aardse bediening gedoen is nie.
Moet nou nie dink dat dit beteken dat Jesus se werk op aarde onvolledig was nie. Dit wat Hy spesifiek kom doen het, is volledig afgehandel. Hy het selfs aan die kruis gesê: Tetelestai, dit is volbring; dit is ten volle afgehandel; dit is ten volle betaal. Paulus kom dus nie Jesus se lyding aan die kruis verder afhandel nie. Dit is onmoontlik. Net God kon dit doen en Hy het dit volledig afgehandel. Maar die kerk onder al die nasies is nog nie gestig nie.
Die kerk as die liggaam van Christus is nie deur Jesus tydens sy aardse bediening geloods nie. Al die wonderlike verhale van Jesus waarvan ons in die vier Evangelies lees, speel af binne 'n ander konteks. Dit is nie die bediening van die kerk onder al die nasies van die wêreld wat daar beskryf word nie. Die kerk was toe nog 'n verborgenheid wat nog nie bekendgemaak is nie (1:26). Jesus se bediening op aarde gaan oor Israel, hulle beloftes van 'n koninkryk, hulle bekering en oor Jesus se volkome offer aan die kruis.
As ons hierdie hoogs belangrike waarheid gesnap het, kan ons teruggaan na die eerste woorde van ons vers en sommer ook verstaan waarom Paulus hom verbly in sy lyding vir die gemeente. Mense wonder so dikwels waarom Paulus kan sê hy verbly hom in sy lyding. Mens kan tog nie bly wees daaroor dat jy ly nie? Nee, en hy sê dit ook nie. Hy sê dat hy hom verbly IN sy lyding. Terwyl hy ly en verdruk word, verbly hy hom. Hy is nie bly omdat hy verdruk word nie; hy is bly oor dit wat hy gedoen het en nog steeds doen wat tot gevolg gehad het dat hy moes ly. Dit was vir Paulus 'n massiewe eer, voorreg en verblyding om die onafgehandelde deel van Christus se werk te kon afhandel. Die feit dat hierdie werk vir hom lyding en verdrukking tot gevolg gehad het, was op die oomblik nie vir hom 'n saak van blydskap nie, maar hy kyk verder as die lyding en verdrukking (2 Kor. 4:16-18 ). Hy dink aan die liggaam van Christus. Dit is die wonderbare groot nuwe verassing van Christus wat Hy self nie eers tot stand gebring het nie, maar aan Paulus oorgelaat het (1:25).
Nog 'n baie belangrike rede waarom verdrukking en lyding Paulus nie kon onderkry nie, was omdat hy dit verwag het. Toe hy op die pad na Damaskus gered is en sy roeping ontvang het, is daar vir hom gesê: "Want Ek sal hom toon hoeveel hy vir my Naam moet ly" (Hand. 9:16). Hierdie selfde boodskap en verwagting het Paulus dan aan die gelowiges oorgedra: "Omdat dit aan julle ter wille van Christus genadiglik gegee is om nie alleen in Hom te glo nie, maar ook vir Hom te ly" (Fil. 1:29). Met hierdie boodskap gaan Paulus voort tot aan die einde: "En almal wat ook godvrugtig wil lewe in Christus Jesus, sal vervolg word."
Eintlik is daar maar min van ons wat al die voorreg gehad het om vir Christus te ly. Goed, in meer algemene sin kan alle lyding in die geloof gesien word as lyding vir Christus. Enige vorm van lyding moet in die geloof aanvaar word en aan Christus oorgegee word met die oog op die grote dag van God se verlossing by die wegraping wanneer alle vorme van lyding verby sal wees. Maar in spesifieke sin is daar min van ons wat werklik al ter wille van Christus gely het. Sê vandag se jong Christene nog nee vir partytjies waar eintlik net die wêreld en die Satan gedien word? Ouers moet kinders ook nie met geweld van sulke plekke weghou nie. Gee hulle die regte Christus-opvoeding en bid dan dat hulle self nee sal sê en as gevolg daarvan dan vereensaam en onpopulêr word. Dit is 'n vorm van lyding vir Christus, veral as jy ook jou redes gegee het waarom jy nie daar sal wees nie.
In die kleine is ek en jy ook geroep om namens Christus verder te ly. As Christen verteenwoordig jy die liggaam van Christus op aarde. En wat doen die liggaam van Christus op aarde? Beide die fisiese liggaam van Christus en ook die liggaam wat die gemeente is? Christus se liggaam ly op aarde. Hy kan nie anders nie. Hierdie is nie sy plek nie. Hy hoort in die hemel. Net om hier op aarde te wees, is al klaar 'n groot stuk lyding vir die liggaam, want hy is ontuis hier. Hy verlang na die hemel. Maar voordat jy hemel toe kan gaan, is daar nog êrens 'n deel van die lyding van Christus wat nie afgehandel is nie en waarop presies net jou naam geskryf is. Gaan jy ook baie bly wees as jy die dag met 'n skok besef dat die lyding wat jy deurgaan in werklikheid Jesus Christus se lyding is wat jy vir Hom hier op aarde afhandel? Wat 'n eer en 'n voorreg is dit nie? Paulus het presies geweet op watter lyding vir Christus sy naam, Paulus se naam, geskryf staan. Weet jy dit ook? Sal dit ook blydskap vir jou tot gevolg hê?
Wees altyd vasberade en doelgerig om jou roeping te vervul, ongeag die teenstand.
May 10th 2008, 08:07 PM
Vers 24 sluit af met die liggaam van Christus en vers 25 vervolg om te sê dat Paulus 'n dienaar van hierdie liggaam geword het. Dit is tog so belangrik dat ons moet ag gee op al die kwalifikasies en beskrywings wat Paulus vir sy bediening gee. In vers 24 en 25 kom hier sommer 'n hele paar voor.
Vers 24 sê dat daar iets oorgebly het van die verdrukkinge van Christus wat deur Pulus klaargemaak moet word. Vers 25 verduidelik nou verder dat Paulus se bediening daaroor gaan om "die Woord van God te vervul". Jesus het op aarde "die wet en die profete kom vervul". Sonder Jesus Christus sou die wet en die profete nooit enige betekenis gehad het nie. Niemand sou ooit die diepere bedoeling van die wet verstaan het as Jesus dit nie kom vervul het nie. Hy het aan die kruis die offer gebring wat al die offers van die wet beëindig het. Maar meer nog, sy hele aardse bediening en ook sy bediening wanneer Hy weer sal kom, gaan betekenis gee aan al die voorspellings van die profete. Wee die valse leraars van vandag wat die profesie misken en Jesus se groot bediening as vervuller van profesie nie aan die mense wil leer nie. Hierdie leraars van vandag sal binnekort moet rekenskap gee van die valshede wat hulle verkondig en die waarhede wat hulle verswyg het.
En nou sê Paulus dat die bediening wat vir hom gegee is, ook daaroor gaan om die Woord van God te vervul. Die bedoeling is nou nie om Paulus hier met Jesus Christus te vergelyk nie. Paulus is tog maar net "'n dienaar van Jesus Christus" (Rom. 15:15,16) en kan nooit as sy gelyke beskou word nie. As Paulus dus kom om in sy bediening "die Woord van God te vervul" dan moet dit gelees word in die lig van vers 24 wat reeds gesê het dat daar iets in Jesus se bediening oorgebly het en dat Paulus geroep en aangestel is om dit namens Jesus te kom vervul. Ja, daar is 'n geweldige groot taak aan Paulus opgedra. Selfs die heel grootste prediker kan nie vandag sê dat hy geroep is om die Woord van God te vervul nie. Vir ons almal is die Woord van God reeds vervul. Vir ons is die Woord van God nuttig, leersaam, genoegsaam en volkome (2 Tim. 3:16,17). Niks kan daaraan toegevoeg of weggeneem word nie (Openb. 22:18,19).
Maar toe Paulus geroep is, is die Woord van God nog nie vervul nie. Daar was nog 'n leemte, 'n groot leemte wat vervul moes word. Vir elke ding in die lewe is daar 'n tyd en 'n plek. As jy 'n swembad wil bou moet jy eers 'n gat maak. As jy 'n huis wil bou moet jy eers 'n erf koop. Hierdie liggaam wat vers 24 van praat het ook sy tyd en sy plek. Paulus is nie die een wat die gat gemaak of die erf gekoop het nie. Dit is alreeds lankal gedoen. Hy is net geroep en gestuur om daardie gat of erf "te kom vervul". Kom ons gaan kyk nou mooi in die Bybel waar is die "erf" waar Paulus die huis gebou het. Paulus is ongetwyfeld die boumeester wat die huis se fondament gelê het, maar die bouplanne en die erf het hy van die Here af gekry (1 Kor. 3:10,11).
In Hos. 1:6-10 voorsien die profeet 'n tyd in die toekoms wat Israel Lo-Rugama en La-Ami sal wees. God sal hom oor hulle nie ontverm nie en hulle sal nie sy volk wees nie. Wanneer is daardie tyd? Wanneer het dit begin? In Rom. 11: 8 en verder word Israel se tyd van diepe slaap aangekondig. Hierdie tyd sal later opgehef word wanneer die hele Israel soos op een dag gered sal word (Rom. 11:25,26). Vanaf die tyd dat Romeine geskryf is (vroeg in Paulus se bediening) tot by die wederkoms is Israel nie God se volk nie (Lo-Ammi). Hosea Het alreeds gesê dat daar so 'n tyd sal wees. Hierdie leemte of "spasie" in God se tydskaal is dus reeds deur die profete geken. Maar hulle het nie geweet wat in hierdie spasie ingevul of "vervul" moet word nie. Toe Paulus in Rom 11 die begin van hierdie tyd aankondig, toe kondig hy ter selfder tyd ook aan dat hierdie tyd volgemaak gaan word met "die volheid van die heidene" (Rom. 11:25). Hy sê dan ook dat hy wat Paulus is, geroep is om die apostel van die heidene te wees. "Die heidene" is al die nasies van die wêreld wat nie Jode is nie, dus ons ook.
Hierdie "spasie" wat vervul is toe die liggaam van Christus opgerig is, kan op nog baie plekke in die Bybel gesien word. Kom ons kyk na enkele voorbeelde. Kyk na Sag. 9:9,10. Vers 9 is vervul toe Jesus op aarde was. Vers 10 gaan oor die veredryk wat ingestel gaan word wanneer die Messias weer kom. In die Ou Testament het hulle nie geweet dat daar 2000 jaar sou verloop tussen die eerste koms en die tweede koms van die Here nie. Dit is voorspel asof hierdie dinge mekaar sou opvolg. Maar die koninkryk kon toe nie met die eerste koms van die Jesus ingestel word nie want Israel het hulle nie bekeer en die Messias aangeneem nie. 'n Ander plan wat toe nog verborge was (Kol. 1:26) is ingestel. Paulus kom dus met sy bediening die voorheen onverklaarde gaping tussen Sag. 9:9 en 10 vervul. Kyk vir dieselfde gaping tussen Dan. 9:26 (die kruisiging en verwoesting van Jerusalem byna 2000 jaar gelede) en vers 27 (die regering van die Anrichris wat nou aanstonds gaan begin). Die lesers van die Ou Testament het gedink dat die verse mekaar sou opvolg. Hulle het nie geweet dat Israel in ongeloof hulle Messias sou verwerp, dat hulle koninkryk uitgestel sou word, en dat Paulus hierdie gaping sou kom vervul nie.
Ja, Israel moes hulle bekeer en die Messias aanneem sodat Hy kon terugkeer om hulle koninkryk vir hulle in te stel. Daar is nie vooraf vir hulle gesê dat hulle hulle nie sou bekeer nie. Die feit dat die koninkryk vir hulle uitgestel is, kon dus nie vooraf aan hulle bekendgemaak word nie, ook nie dat Paulus sou kom met die nuwe eveangelie van God se genade om hierdie gaping te vul nie. Tot sover as Hand 3:19-21 is dit nog nie bekendgemaak dat Israel verwerp is nie. In die verse word hulle steeds opgeroep om hulle te bekeer sodat die Here kan terugkeer vir Israel en dat die tye van verkwikking kon aanbreek. Dit is dus eers na Hand. 3 dat dit begin duidelik word het dat Israel hulle nie gaan bekeer nie en dat die koninkryk nie toe ingestel sou word nie en dat hierdie leemte nou met Paulus se bedieng gevul sou word.
Om presies te weet wat die plek en die tyd van ons bedeling is en wat God se bedoeling met hierdie tyd is, hou vir ons baie voordele in. Ons kan die Bybel beter verstaan en ons kan ons daarop toespits dat die Goddelike bedoeling met hierdie bedeling werklik nagejaag word. Laat dit vir jou en my nie maar net 'n leë gaping in die Bybel wees nie. Laat hierdie bedeling werklik vervul wees met die bediening van God se genade.
Groete en geniet die wonderlike waarheid van God se Woord
May 17th 2008, 07:35 AM
Wat beteken "Die Bybel" vir jou?
Dink nou eers mooi hieroor na en beantwoord die vraag aan jouself in alle erns.
As iemand my sou vra wat ek glo en wat ek verkondig, dan antwoord ek natuurlik "Die Bybel as die Woord van God" (Kol. 1:25). Dan kom die persoon en sê ja, maar dit is nie wat ek bedoel nie; alle Christene glo tog aan die Bybel. Ek wil weet watter spesifieke groep of interpretasie van die Bybel jy aanhang. Wat antwoord ek dan? Dan begin ek om te sê : Nee, jy maak dalk 'n fout. Nie alle Christene glo dat die Bybel die Bybel is nie. As ek sê ek glo aan die Bybel dan sê ek dat die Bybel nog steeds vir my "Bybel" is. Dit is die Woord van God. Die teoloë en baie predikante sien die Bybel as 'n menslike en aardse produk. Wanneer ek sê ek glo en verkondig die Bybel as Woord van God, dan sny ek myself doelbewys af van daardie groot massa moderne predikante wat dit nie glo nie.
As ek sê ek Glo en verkondig die Woord van God, dan volg ek die kwalifikasie na wat in Kol. 1:25 en 26 aangegee word. Wat beteken dit om vandag in ons tyd die Woord van God te glo en te verkondig? Daar kan geen twyfel bestaan nie. Ons vers sê dit gaan oor die verborgenheid. Mense, gaan lees asseblief Kol. 1:25 en 26 baie noukeurig. Staan dit daar dat die verborgenheid een of ander interpretasie van die Bybel is wat deur iemand aangehang word? Staan dit daar dat die verborgenheid een of ander belangrike of onbelangrike afdeling van die Bybel is? Of sê ons vers dalk dat die verborgenheid 'n interessantheid of 'n hulpmiddel is om die Bybel beter te verstaan? Nee. Nie een van hierdie goed staan daar nie. Ons vers stel die verborgenheid gelyk aan die Bybel. Die taalkundiges sal vir jou sê dat die verborgenheid in hierdie sin 'n byvoeging of 'n verduideliking van "die Woord van God" is. Dit is nie 'n teenstelling nie, dit is 'n saamstelling.
So, wat sê dit vir jou? As jy vandag sê jy glo en verkondig "Die Woord van God" dan moet jy eintlik daarmee saam bedoel dat jy die verborgenheid ken, verstaan en verkondig. Ons sê dus weer, die verborgenheid is nie 'n onderafdeling, interpretasie of 'n interessantheid van die Bybel nie, dit IS die Bybel. Goed, daar is baie dele, die grootste deel van die Bybel wat niks van die verborgenheid af weet nie, maar ons leef nie nou in daardie dispensasies nie. Ons leef nou in die bedeling van die genade van God en nou IS die verborgenheid die Woord van God. In die 1983 vertaling is hierdie feit (gelukkig) ook baie duidelik. Vers 25 begin met: "Dit is die geheimenis ...". Die nuwe vertaling stem saam dat om die Woord van God ten volle te verkondig, moet mens die geheimenis aan die mense uitlê, die waarheid wat nooit voor Paulus se tyd geken is nie. (Net jammer die 1983 vertaling spel die woord van God met 'n kleinletter. Die gesag en status van die Bybel word hier ingekort.)
Die woord verborgenheid kom 28 keer in die Nuwe Testament voor. Drie daarvan is in die eerste drie evangelies en verwys na dieselfde uitspraak van Jesus. Ons kan dus sê dat hierdie drie voorkomste van die woord eintlik net een is. Dit was natuurlik ook 'n ander verborgenheid wat Jesus daar van gepraat het, en nie die een wat hier aan Paulus opgedra is om aan die lig te bring nie. Jesus praat daar van die verborgenheid van die koninkryk. Hoewel die koninkryk (die Messiaanse ryk of duisendjarige vrederyk) geweldig baie in die Ou Testament verkondig is, was daar sekere aspekte van die koninkryk wat die dissipels nog nie geweet het nie en wat nie in die Ou Testament vir hulle gesê is nie. Volgens alle aanduidings in die Ou Testament moes die koninkryk dadelik ingestel word wanneer die Messias kom. Toe begin Jesus om vir die eerste keer 'n negatiewe element van die koninkryk aan die lig te bring. Hierdie krom en verdraaide geslag gaan Hom verwerp. Slegs 'n klein minderheid van Israel in daardie tyd was kinders van die koninkryk. Jesus maak dus inderdaad 'n verborgenheid bekend – dit is 'n waarheid wat nooit voorheen geken of geleer is nie.
By verre die meeste van die voorkomste van die woord "verborgenheid" kom in die briewe van Paulus voor (21). Dit is te verstane, want nadat Israel in Rom. 11 ter syde gestel is, moes daar noodwendig 'n nuwe waarheid met 'n nuwe hoop en vooruitsig aan die mense bekend gemaak word. Israel was eksklusief die verbondsvolk en agent van God op aarde. Tot op Pinksterdag word die evangelie net aan Jode verkondig. Nou word Israel ter syde gestel (Hand. 13 -28 en Rom. 11) wat nou? Nou bly daar niks oor nie! 'n Nuwe waarheid wat nooit voorheen geken is nie, MOES nou aangekondig word en dit is! Dit is die verborgenheid wat ons vers van praat en wat in ons bedeling ter selfder tyd ook die Woord van God is.
Ons vers sê nie wat die inhoud van die verborgenheid alles behels nie, en daarom sal ek nie te veel daaroor hier sê nie. Let egter op dat die verborgenheid in hierdie tyd die Woord van God is. Die verborgenheid is ons totale verkondiging. Ons verkondig die Bybel nou op 'n ander manier as wat hy in Jesaja en Mattheus verkondig is. Ons verkondig Jesus as gekruisigde aan al die nasies terwyl Jesaja en Mattheus (1) geen begrip gehad het van die soenverdienste van Christus aan die kruis nie en (2) ook nie dit as boodskap na al die nasies uitgedra het nie. Die laaste hoofstuk van Mattheus gee wel opdrag dat die evangelie aan al die nasies uitgedra moes word, maar dit was steeds nie die kruisevangelie nie en die opdrag is ook daar net aan Jode gegee. Die apostels het toe ook nooit daarby uitgekom om na die nasies uit te gaan nie. Die ongeloof van die Jode het hulle te besig gehou. Toe word Paulus geroep om die apostel vir die heidennasies te wees (Rom. 11:13; Rom. 15:15,16; Hand. 26:16-18 ). En dadelik gee Petrus die taak om na die heidene te gaan aan Paulus oor (Gal. 2:7-9).
Die verborgenheid wat Paulus hier in Kol. 1:26 van praat is dus nie die uitvoering van Matt. 28 se opdrag nie. Die inhoud van die evangelie soos dit vandag verkondig word is in Matt. 28 nog nie geken of bekend gemaak nie. Dit kan dus nie wees dat die opdrag gegee is terwyl die evangelie nog nie eers geken is nie. Daarom sê ons, ja, die Bybel is reg. Dit wat vir Paulus gegee is om te verkondig was in alle opsigte 'n verborgenheid. Dit is nie eers in Mattheus Markus en Lukas nie en ook nie in die vroeë dele van Handelinge geken nie.
Is die verborgenheid maar net 'n interessante opsionele waarheid van die Bybel? Christene is meestal nie ernstig genoeg daaroor nie. Hulle verstaan nog nie dat die verborgenheid vandag "Die Bybel" IS nie. Ek gaan nou 'n streng standpunt oor die saak inneem. Ek doen dit op grond van Kol. 1:25 en 26. Sonder die verborgenheid is die Bybel vandag nie meer Bybel nie. Sonder die verkondiging van die verborgenheid sit jy met 'n onvolledige Bybel. As jy in jou Christenskap nie aktief besig is om die verborgenheid (oftewel, "die evangelie van die genade van God" of "die woord van die kruis" of "die bediening van genade" soos die Bybel ook na die nuwe waarheid verwys) aan die lig te bring nie, dan is jy nie besig met "die Bybel" vir vandag nie.
Seënwense tot volgende keer.
May 24th 2008, 12:52 PM
Hartlik welkom saam met ons by Kolossense 1
God wou hierdie verborgenheid bekendmaak! Die woord vir wou is etheleisa. God wou dit bekendmaak en Hy het ook. Weereens sien ons dat hier sprake is 'n van nuwe waarheid wat in Paulus se bediening vir die eerste keer aan die lig gebring is. Vers 25 sê Paulus het 'n dienaar geword en hierdie vers sê dit is God wat hierdie waarheid wou bekendmaak. Tog lees mense nog steeds die Evangelies asof die nuwe waarheid wat eers hier deur Paulus se bediening bekendgemaak is, reeds daar van Matt.1:1 af veronderstel kan word. Ons kan tog nie net "veronderstel" dat sekere dinge reeds bekend is as die Bybel duidelik, soos hier ook, aandui dat dit nie die geval was nie.
En dan gaan die vers voort om ten minste drie aspekte van die evangeie van ons tyd aan te wys wat nie voorheen geken is nie en suiwer "nou" onder Paulus se bediening vir die eerste keer bekend gemaak is. (1) Die verlossingboodskap sonder onderskeid aan alle nasies. (2) Jesus Christus kom woon in ons. (3) Hy self is vir ons die Hoop op die Heerlikheid.
Ja, God wou hierdie waarheid bekendmaak, maar nie sommer enige tyd nie. Daar was 'n tyd daarvoor bepaal. 1 Tim. 2:6 sê dit is die getuienis op die regte tyd. Die velossing in Christus Jesus is reeds aan die kruis bewerkstellig, maar is dit ook daar bekend gemaak? Het die dissipels dit die volgende dag uitbasuin dat almal nou gered kan word deur die soenverdienste van Christus? Nee. Het hulle dit dalk op Pinksterdag gesê? Nee, ook nie. 1 Tim. 2:6 is dus reg. Jesus het Homself gegee as losprys vir almal, maar die getuienis daarvan het eers gekom "op die regte tyd". Hierdie regte tyd val baie beslis saam met Kol. 1:27. God het bepaal dat hierdie wonderbare waarheid oor die heerlikheid van "Jesus Christus binne in ons" deur die bediening van een apostel bekendgemaak sou word, nie die bediening van twaalf nie.
Ons het gesê God wou is etheleisa in Grieks. Presies dieselfde woord kom voor in Matt. 23:37. Jesus wou Israel bymekaarmaak soos 'n hen haar kuikens, maar hulle wou nie. Kan ons dus sê dat dit wat God in Kolossense wou doen, dit het Hy gedoen, niemand kon Hom keer nie. Maar dit wat Hy in Matt. 23:37 wou doen, is inderdaad verhinder deur Israel. Hulle wou nie. Om hierdie sake van mekaar te onderskei moet ons so 'n bietjie agtergrondskennis hê van die verbonde met Israel. Die enigste verbonde wat God ooit gehad het was in elk geval met Israel. God het nooit enige verbond gehad met die heidennasies nie. Dit is net die stelsel van verbondsteologie wat so dink.
God het deur Moses by Sinaï 'n voorwaardelike verbond met Israel opgestel. As hulle die voorwaardes van die wet nagekom het, dan sou die hele land vir veilige bewoning tot hulle beskikking gewees het. Maar as hulle nie die wet nagekom het nie, dan sou die vloek hulle tref en dan moes hulle hulle eers bekeer en die verbond herstel sodat die Here God hulle genadig kon wees om die verbondsbeloftes aan hulle te laat toekom (Ex 19). Wel Israel het tydens Jesus se aardse bediening nog steeds onder die bepalinge van die Mosaïese voorwaardelike verbond geleef. Hulle moes die bepalinge nakom om die seëninge uit die hand van God te kon ontvang. Het hulle dit tydens Jesus se aardse bediening gedoen? Nee hulle het nie! Hy wou hulle bymekaarmaak, maar hulle wou nie, daarom is hulle huis vir hulle woes gelaat. Dit is ook die rede waarom die voorwaarde so prominent in die Griekse teks van daardie vier sluiteltekste in Mattheus voorkom (Matt. 10:23, Matt. 16:27,28, Matt. 23:39 en Matt. 24:34 - in die meeste vertalings sien mens nie die voorwaarde so duidelik nie, maar in Grieks is dit in die optatiewe vorm: die sou gebeur as ...). Jesus wou daar in hulle leeftyd die koninkryk aan hulle gee soos dit nog altyd deur die profete voorsien is, maar daar was 'n duidelike voorwaarde. Die Griekse teks in Mattheus verwys daarna en die verbond van Moses waaronder die mense in daardie tyd opereer het, sê dit ondubbelsinnig.
Met hierdie inligting uit Mattheus het ek so 'n bietjie afgewyk van ons vers in Kol. 1:27, maar ek reken stellig dat dit ons instaat sal stel om die nuwe waarheid wat hier in Kolossense aangekondig word, beter te verstaan. God wou in Matt. 23:37 iets doen en ook in Kol. 1:27. Die een in Mattheus het nou na 2000 jaar nog nie gebeur nie, want Israel het nie die voorwaarde van die voorwaardelike Mosaïese verbond nagekom nie. In die geval van Kol. 1:27 is dit wat God wou doen presies op die regte tyd onder die bediening van Paulus bekendgemaak en as 'n voldonge en afgehandelde groot heerlike werklikheid aan ons oorgegee. Is die heidene dan beter as die Israeliete? Het die heidene dan die voorwaardes nagekom? Nee, maar ons as heidene staan nie onder die verbond van Moses nie. Moses se voorwaardelike verbond is net met Israel aangegaan en geen niemand anders nie.
Dit is waarom Paulus in hierdie verse so geweldig baie klem lê op die verborgenheid, die groot nuwe waarheid wat nou vir die eerste keer bekendgemaak is! Dit is inderdaad nuut. Dit staan onder die "nuwe verbond" (Kyk hoe Paulus in 2 Kor. 3:6 sy bediening vergelyk met die ou verbond wat op klippe geskrywe was). Vandag is daar nie 'n prestasie wat die mens moet lewer sodat God iets vir die mens kan doen nie. Alles wat Hy wou doen dit het Hy ook gedoen en dit ten volle aangekondig en vir almal aangebied. Al wat ons nou te doen staan is om dit te glo en in ons lewe op te neem en God daarvoor vir ewiglik te dank.
Dit is 'n fout om te dink dat Mattheus dieselfde evangelie verkondig as Paulus - 'n baie groot fout. Jesus praat in Mattheus met Israel en roep hulle nog eens op tot bekering, maar hulle wou nie. Hy hou dit toe, ten spyte van hulle weiering, in vier besliste verse aan hulle voor dat hulle nog in hulle leeftyd die koninkryk SOU sien (as hulle die voorwaardelike verbond sou nakom), maar ook dit het hulle nie gedoen nie. Teen Hand. 13 en Rom. 9-11 het die tyd vir Israel toe uitgeloop. Hulle het nie die voorwaarde nagekom nie. Hulle het die dag van heil waar die Messias hulle spesifiek besoek het, nie opgemerk nie (Luk. 19:44). Verse soos hierdie het 'n besondere betekenis net vir Israel en daardie hemelse besoek wat op hulle in besonder betrekking gehad het en wat op die koninkryk moes uitloop. Hulle het dit nie opgemerk nie. Hulle het dit misgeloop.
Maar vandag se lesers van Mattheus erken nie die spesifieke aard van Jesus se besoek aan Israel nie. Hulle lees Mattheus asof die groot nuwe waarheid van die evangelie onder al die nasies reeds daar geken is. Hulle lees dit asof Jesus toe die heidene kom besoek het. Hulle lees dit asof Israel se koninkryk wat aan hulle beloof is en wat hulle so angstig verwag het, eintlik nooit bestaan het nie en asof dit maar net die evangelie vir al die nasies beteken. Wel, as mens Mattheus so lees, sal jy uit die aard van die saak ook nooit kan glo wat daar in ons verse in Kolossense staan nie. Ons verse sê Paulus se boodskap is 'n nuwe openbaring. Die bediening aan die heidennasies was van Paulus se tyd af 'n nuwe beginsel. Die geestelike betekenis wat Jesus vandag vir ons het, was in Paulus se tyd 'n nuwe waarheid. Nie een van hierdie dinge kom in Mattheus voor nie.
Ons kan hierdie verse in Kol. 1:25-27 dus maar letterlik lees en glo wat daar staan. Die krag van die hemelse boodskap van Jesus Christus as opgestane en verheerlikte Verlosser kom dan baie sterker na vore. Ons weet dan ook dat die sinoptiese Evangelies Joods is in uitkyk, verwagting en prediking. Ons kan daardie boodskap nie direk vandag toepas nie. Ons kan dit wel, gelees deur die bril van die waarheid van die liggaam van Christus wat in Paulus se briewe voorkom, sekondêr in ons tyd toepas. Kolossense 1:25-27 leer dus ook vir ons 'n les oor hoe ons Mattheus moet verstaan en toepas.
Hartlike groete tot volgende week
May 31st 2008, 05:40 PM
Goeie dag in die onverdiende guns van Christus
"aan wie God wou bekend maak wat die rykdom van die heerlikheid van hierdie verborgenheid onder die heidene is, dit is Christus onder julle, die hoop van die heerlikheid"
Kol. 1:27 verdien nog 'n paar opmerkings. Ons het nou gesien dat die verborgenheid in Paulus se tyd aan die heiliges geopenbaar is. Dit gaan oor die uitstel van Israel se koninkryksverwagtinge, die uitfasering van hulle eksklusiewe nasionale voorrang as verbondsvolk, die uitfasering van die wet en die openbaring van Jesus Christus se versoeningsboodskap aan alle mense sonder onderskeid.
Maar let op, vers 27 wil baie seker maar dat ons die geestelike diepte van die verborgenheid sal verstaan. Toe God die verborgenheid bekend gemaak het, sê ons vers, wou Hy ook hê dat elke mens die wonderbare heerlikheid daarvan sou verstaan.
Die eerste wonder is dat dit nou onder al die nasies bekend word. Maak nie saak wie jy is, waar jy woon, wie jou voorouers is nie. Die wonderlike aanbod van die evangelie is toe oopgegooi vir almal. Dit is die eerste en die grootste wonder wat Paulus saam met die verborgenheid aankondig.
Ons kan nogal begrip hê vir die ongelooflike verrassing wat dit vir die heidene moes wees. Ef. 2:12 beskryf die hopelose uitgestote toestand waarin die nie-Joodse nasies hulle tot net voor Paulus se tyd bevind het. Hulle was "sonder Christus", vervreemd van die burgerskap van Israel en afgesny van die verbonde van Israel. Dink nou maar net aan die vrou van Mark. 7:24-30 en die hoofman van Luk. 7:2-9. Hierdie mense was in die tyd voor Paulus buite Israel en het baie verlang om te deel in seëninge wat Jesus vir Israel gebring het, maar vir hulle was dit moeilik. Jesus het nie vir hulle gekom nie en hulle moes deur bemiddeling van Jode deel in 'n klein deeltjie van Jesus se seën.
Wel, ek kan my net indink watter groot vreugde hierdie verborgenheid onder al die nasies vir dié twee mense moes inhou. Dink ook net aan ander heidene wat net van die Romeinse en Griekse gode geweet het. Hierdie gode het geen voordeel vir hulle ingehou nie en hulle was dikwels uitgelewer aan die besetting van bose geeste in hulle. Die aanbod van Christus wat nou in hulle kom woon moes gewis vir daardie eerste bekeerlinge uit die nie-Joodse nasiesies 'n ongelooflike heerlike en bevrydende ervaring gewees het.
En vir ons vandag? Het ons dalk al te gewoond geword aan die stem van die evangelie? Is dit vir ons werklik ook nog so 'n bevrydende heerlike waarheid?
Ek het nogal 'n idee dat die verwysing na "die heidene" in hierdie vers ook die Jood kan insluit. Goed, ek weet, die heidene in die Bybel (Gentiles) was spesifiek die nie-Joodse nasies. Maar is ek nou verkeerd as ek sê dat 'n Jood wat by Paulus se gemeente in Korinthe of Efese of waar ookal gaan aansluit het, eintlik opgehou het om 'n Jood te wees. Hy kon beslis nie "as Jood" daar aansluit nie. Jode het daar geen spesiale voorregte meer gehad nie. Dus: Die Christen-Jood word nou net soos 'n heiden. As ons vers dus sê "die rykdom van die heerlikheid onder die heidene, dan sluit daardie heidene vir my ook Christen-Jode in. Hulle het almal saam, sonder onderskeid gedeel in die rykdom van die heerlkiheid van hierdie verborgenheid.
Die tweede groot wonder van hierdie verborgenheid was dat Chrisus nou in die Christene kom woon het. In die bedeling van die wet het die Heilige Gees nooit permanent in die gelowiges gewoon nie. Hy het net vir 'n tyd oor hulle vaardig geword vir 'n sekere taak en dan weer gegaan. Selfs Moses se gesig het geblink en dan het Hy weer sy gesig verberg wanneer die Gees van hom onttrek het. Maar nou kom Christus (of die Heilige Gees) in die mense woon. Om die Heilige Gees in mens te hê is dieselfde as om Christus in jou te hê. Die Heilige Gees kom verteenwoordig Chrisus in ons. Die ou vertaling sê "onder julle", maar hier verkies ons die lesing van die nuwe vertaling: "in julle". Die woord "onder" is meer 'n verbondsterm.
In die verbond (wat net in die tyd van Israel bestaan het) kon jy sê dat God onder die volk was, m.a.w. tussen die volk. Die volk het aan die Here behoort, die Here was onder hulle. So kon jy ook van 'n verbondsgesin sê dat die Here in 'n sekere huis was. Maar vandag gaan dit nie meer help om 'n bordjie in die voorhuis op te hang wat sê dat die Here die hoof van die huis is nie. Dit gaan ook nie help om deur enige seremonie te dink dat hulle nou almal deel van die verbond is en dat die hele huis aan die Here behoort nie. Nee, In ons tyd is die Here nie onder 'n volk of 'n huis nie. Hy is binne in mense of Hy is nie. In dieselfde huis kan daar diegene wees in wie Jesus woon deur sy Gees en in andere nie. Die verbond gaan hier niks help nie. Al wat kan help is om by die kruis uit te kom en Jesus as Here en Verlosser van jou lewe aan te neem. Die tyd toe verbonde en seremonies 'n funksie gehad het, is lankal verby.
Jesus het in Joh. 14:17,23 belowe dat die Heilige Gees sou kom om in ons te woon. Hierdie selfde inwoning word ook beskryf in Rom. 8:9,10. In Efesiers word die inwonende Christus en inwonende Heilige Gees ook met mekaar gekoppel. Jesus Christus woon deur die geloof in ons harte (Ef. 3:16,17). Die sentrale waarheid van die heerlike verborgenheid (die nuwe bedeling) is dat Jesus Christus in ons woon. As Jesus Hom in jou tuisgemaak het, as Hy hier woon, nie soos in die ou Testament om te kom en weer te gaan nie, dan is jy permanent 'n getransformeerde mens. Die Heerlikheid van God is binne in jou. Hy verander jou daagliks tot sy eer en welbehae.
Die derde feit oor die verborgenheid: Hy is ook vir jou die Hoop op die heerlikheid. Watter hoop het ek op die wegraping? Watter aanspraak het ek dat ek deel sal wees van die hoogs bevoorregte en uitgesoekte skare by die wegraping? Is dit my goeie lewe wat ek lei wat die hoop en verwagting in my aan die gang hou? Ek is jammer vir die mense wat dit so verstaan. Wat my betref het God uit groot onmeetbare genade die verborgenheid aan die lig gebring. Dit sluit in dat 'n onverdiende heiden soos ek deur die geloof alleen permanet deur Jesus Christus bewoon kan word (bewoon beteken per definisie permanent). Nou is my enigste hoop op die heerlikheid wat voorlê juis die feit dat Jesus uit genade in my woon.
Verbly jou in Christus se heerlike teenwoordigheid
Jun 5th 2008, 07:36 PM
Gegroet aan al Lighuis se basuinblasers
Vers 28 is 'n baie groot les in die kuns van basuinblaas.
Goed, nou het ons deeglik kennis geneem dat die waarheid van Christus binne in ons, die hoop op die heerlikheid, die groot nuwe waarheid vir hierdie bedeling is. Die ou bedeling was basies gegrond op fisiese seremonies wat deur mense verrig is, terwyl die nuwe 'n totaal anderse geestelike werklikheid is. Dit gaan oor Jesus wat deur die geloof binne in ons woon. Met so 'n ongelooflike nuwe geloofsoortuiging spreek dit vanself dat mense dit nie vir hulleself sal hou nie. In vers 28 sê Paulus dìt is sy normale lewenstaak van elke dag. Hy vertel hierdie waarheid aan mens tot mens. Hy verkondig (proclaim) Jesus Christus. Die woord wat hier gebruik word gaan oor aankondig, bekendmaak, 'n boodskap versprei, publiseer, uitsaai, aan die lig bring.
Jy sal dadelik opmerk dat die basiese betekenis van die woord hier gaan oor die bekendmaking van 'n nuwe waarheid wat die mense nog nie geken het nie. As hier dus staan "Hom verkondig ons ..." dan moet ons net onthou dat Jesus Christus reeds 'n redelik bekende onderwerp in die wêreld van daardie tyd was. Die dramatiese verhale rondom sy wonderwerke, kruisiging en aansprake oor die opstanding het opslae gemaak. Jy kon kwalik met iemand oor Jesus praat of hy sou sê ja, ek het al daarvan gehoor. Maar daar was iets anders omtrent Jesus wat baie min van hulle al gehoor het. Hulle het gedink Hy was 'n Jood wat net bedoel was vir die lede van die Joodse volk (dit was Hy inderdaad tydens sy aardse bediening) en dat Hy 'n groot leermeester oor morele waardes was om die Jode tot hernuwing op te roep.
Maar dit wat Paulus nou aankondig is iets gans anders. Nou is dit nie meer net die verbondsvolk nie, maar die heidene (vers 27) en elke mens (3X in vers 28 ). Dit is nie meer 'n groot leermeester nie, maar die onsterflike hemelse Jesus Christus as persoonlike Verlosser binne in jou. Dit is 'n drastiese groot verskil in die aankondiging of gesagvolle proklamasie wat Paulus hom elke dag mee besig gehou het. Hy het inderdaad 'n dramatiese nuwe waarheid gehad om bekend te maak. Vandaar die woord aankondig in hierdie vers. Dit gaan dus nie hier soseer net oor die getuienis aspek van ons verkondiging nie. Hierdeur ontken ek natuurlik nie die belang van getuienis nie. Getuienis kom ook baie in die Nuwe Testament voor.
Wanneer jy getuig dan praat jy oor die geestelike waarde wat Jesus Christus vir jou persoonlik het. Wanneer jy vermaan dan maak jy 'n appel op die mens se verstand om anders te dink oor Jesus Christus. Wanneer jy terregwys dan praat jy oor die praktiese en beginselwaarhede van die evangelie wat nog nie in iemand se lewe tot uiting gekom het nie. Ons totale verkondiging sluit al hierdie aspekte in. Maar dit alles begin by 'n gesagvolle aankondiging of bekendmaking van wie Jesus Christus vandag is en wat sy evangelie en sy boodskap nou inhou in teenstelling met die ou bedeling en die aardse bediening van Jesus wat verby gegaan het. Dìt is waaroor dit gaan in hierdie vers.
Mense vind dit meestal moeilik om te getuig, vermaan en tereg te wys. Dit is nie maklik om iemand vierkantig in die gesig te kyk en vir hom te sê dat sy lewe nie reg is nie en dat hy Jesus 'n kans moet gee of 'n groter plek moet gee in sy lewe. Maar mense, ek dink ons maak dit vir onsself al te moeilik. Hierdie is nie die plek waar ons moet begin nie. Dit help nie om iemand te vermaan en tereg te wys as hy nog nie eers die groot aankondiging oor Jesus Christus reg verstaan nie. Daardeur sê ek nie dat ons die hele leer oor die dispensasionele verstaan van die Bybel aan 'n onverskillige mens moet gee nie. Nee, nie dit nie. Hy sal dit nooit kan hanteer nie. Maar tog moet daar eers 'n aankondiging wees oor die opstandingskrag van Jesus Christus, sy geestelike wese binne in ons, die nuwe boodskap van verlossing vir al die nasies, terwyl dit eers, tydens Jesus se aardse bediening 'n bekeringsoproep was teenoor die volk Israel wat gerig was op 'n aardse koninkryk.
Hoe kan mens iemand aanneem as hy Hom nie ken nie? Hoe kan mens die evangelie in jou lewe verwelkom as jy nie verstaan watter evangelie in die Bybel vir jou bedoel is en wat die inhoud daarvan is nie? Nou, na 2000 jaar van verkondiging, het baie aspekte van die ware kruisevangelie vir vandag wel bekend geword, maar dit word steeds verwar en vermeng met die aardse, seremoniele evangelie van Israel van destyds. Dit veroorsaak dat die Bybel vir baie mense vaag, onduidelik en onverstaanbaar is. Die noodsaak om die nuwe evangelie duidelik af te ets en te onderskei van die aardse koninkryksboodskap is vandag net so dringend noodsaaklik soos in Paulus se tyd.
Hierdie aakondiging van Paulus gaan gepaard met lering. So sê ons vers. Sonder lering sal ons nooit by die punt uitkom waar mens die onderskeid snap nie. Moet nie so haastig wees om te getuig en te vermaan en tereg te wys nie. Los dit vir later wanneer jy seker is dat die mense wel die basiese onderskeid in die Bybel verstaan. As daar in iemand se verstand nog 'n blokkasie is en hy nie die vrymoedigheid het om die Bybel ten volle te glo en te vertrou nie, gaan jy nie baie vorder om so 'n persoon tereg te wys nie. Die volgorde van 2 Tim. 3:16 is ook: Lering, weerlegging (weerlegging is nog steeds gebou op lering wat verkeerd verstaan word) en dan eers teregwysing en onderwysing in die geregtigheid.
Die oorhoofse doel van dit alles is om elke mense volmaak in Christus voor te stel. Elke mens beteken nie een vir een elke mens op aarde nie. Dit gaan ons nooit regkry nie. Miskien is dit juis waarom die enkelvoud (elke mens) hier gebruik word. Vat die mense dus maar liewer een vir een. Jou doel is dan om daardie mens volmaak in Christus voor te stel. Wanneer is mens volmaak? Wanneer Christus jou lewe volgemaak het. Wanneer Hy die sin van jou lewe en die rede vir jou bestaan is. Wanneeer Hy vir jou die hoop op die toekoms is. Wanneer jy ten volle oortuig is van die waarheid van Jesus binne in jou en aan die regterhand van God in die hemel waar Hy jou ingelei het en vir God die Vader aanvaarbaar gemaak het. Wanneer Jesus met sy opstandingskrag die mag en die houvas van die sonde en die wêreld en die Satan in jou lewe verbreek het en jy vry is om die Here te dien. Wanneer jy nie meer angstig rondskarrel en rondval op soek na antwoorde op groot kritiese kwellings, onsekerhede of skuldgevoelens nie, maar ten volle vrede in die genade van Christus gevind het (Rom. 5:1,2).
Laat klink die basuin tot ons volgende keer weer praat.
Jun 11th 2008, 06:00 PM
"Waarvoor ek arbei en stry volgens die werking wat in my werk met krag"
Sommer so vinnig gelees lyk dit of die vers nie eintlik veel sê nie. Tog kom hier 'n paar baie belangrike Bybelse woorde in die vers voor wat ons mooi in konteks moet verstaan en toepas. Let eers op die woord vir arbei en vergelyk dit met 1 Tim. 5:17. Ouderlinge is dubbele eer waardig, veral hulle wat arbei in Woord en in leer. Kyk dan na I Kor. 15:58 "julle arbeid in die Here is nie tevergeefs nie". Let ook op 1 Kor. 15:10 "... maar ek het oorvloediger gearbei as julle almal; nogtans nie ek nie, maar die genade van God wat met my is".
Vriende, hoe lyk dit met ons arbeid in die Here? Goed, Paulus het oorvloediger gearbei as ons en daar is 'n rede voor. Hy het totaal alles gegee omdat die nuwe administrasie, bedeling, dispensasie van God op aarde aan hom opgedra was. Hy het groter verantwoordelikheid gehad. Maar onthou: Ons is sy navolgers (1 Kor. 11:1). Die woord vir arbeid wat ons hier sien, word gebruik vir beide fisiese handearbeid en ook arbeid vir die Here soos die ouderlinge wat moes arbei in Woord en in leer. Pasop: Hoe meer kennis jy van die Bybel en veral die bedeling van genade opdoen, hoe groter is jou verantwoordelikheid om dit uit te dra.
Hoeveel leesstof het jy al uitgedeel aan mense sodat hulle die nuwe bedeling kan begryp en kan opgroei in die kennis en genade van die Here? Ons praat nie nou net van algemene Christelike lektuur nie. Die konteks van hierdie vers gaan spesifiek oor die bekendmaking van die bedeling van genade - die prediking van die evangelie van die genade van God. Die boodskap van Jesus Christus vir vandag. Ek het 'n handige kilein boekie wat hierdie sake opsom en waarvan jy altyd 'n paar in jou binnesak of handsak kan dra: "Jesus vir vandag". Stuur vir my 'n pb en vra 'n paar aan. Dit kos niks.
Vriende, asseblief. Dink ernstig en biddend na oor jou arbeid in die Here. En onthou, die gedeelte wat ons nou net hier in Kolossense behandel het, praat eksklusief oor die verstaan en lering van die verborgenheid, dit is, die nuwe bedeling wat aan Paulus openbaar is. Dit is waarvoor ons moet arbei en stry. Mense moet Jesus Christus leer ken volgens die bediening waarmee Hy vandag besig is. Dit is ook die inhoud van die klein boekie waarvan ons hierbo praat: "Jesus vir vandag".
Die tweede woord wat ons hier kry, is "stry". Die bekende gedeelte waar Paulus hierdie woord prominent gebruik, is 1 Kor. 9:24-27. Die Christelike wedloop. En dan ook 'n ewe bekende vers: 1 Tim. 6:12 "Stry die goeie stryd van die geloof". Daar by 1Kor. 9:24-27 dink mense nie altyd aan die Bybel en ons getuienis teenoor ander as hulle lees van die wedloop nie, maar gaan kyk weer mooi. Lees veral 1 Kor. 9:22,23 daarmee saam. Julle sal sien dat dit by uitstek gaan oor die evangelie en ons taak om te getuig. Die feit dat die woord weer hier in Kol. 1:29 voorkom, behoort ons finaal te oortuig wat die betekenis van die Christelike wedloop is.
Dit gaan nie daaroor om 'n mooi lewe te lei, tiendes te gee, kerk toe te gaan, 'n mooi karakter te hê en heilig te lewe nie, alhoewel die meeste van die dinge natuurlik ook deur 'n Christen gedoen moet word. Maar om te stry beteken eerstens om die duiwel terug te dryf uit die harte en lewens van mense uit. Dit kan ons net doen deur die krag van die evangelie bekend te maak. En hierdie krag wat gedra word deur die Heilige Gees, word ook in ons vers genoem. Moet asseblief nie dink aan krag soos dit in die eerste Evangelies voorkom en veral op wonderwerke en tekens betrekking het nie. Die konteks van hierdie verse het nie daardie krag in die oog nie. Kom ons beywer ons vir die krag van God soos dit vir ons bedeling aangegee word. Dit is die krag om 'n mens uit sonde te laat opstaan uit die dood uit, sy lewe te transformeer tot eer van God en dan te begin om saam te stry vir die waarheid van die evangelie.
Ook die stry wat ons in 1 Tim. 6:12 kry, gaan merendeels oor die Bybel en die waarheid. Drie van die 6 stukke wapenrusting wat ons moet aantrek, gaan oor die Woord en die waarheid van die evangelie. Met die skoene moet ons byvoorbeeld "paraat" wees, gereed, oorgehaal, in afwagting om 'n woord te kan spreek ter verdediging van die evangelie en die wins van Jesus Christus.
Ek is baie bly en opgewonde daaroor dat hierdie deel (Kol. 1:24-29) oor die bekendmaking van die verborgenheid afsluit met ons Christelike arbeid en stryd. Die kennis van die verborgenheid, God se nuwe plan vir ons tyd, is dus baie noodsaaklik en betekenisvol. Dit is beslis nie net 'n opsionele interessantheid in die Bybel nie. Dit is die wysheid van God en die hemelse gawe wat ons moet aanwend om mense terug te bring, los te skeur uit die mag van die tradisie en hulle volwaardige Bybelgesentreerde gelowiges te maak.
Ek sluit af met nog een plek waar ons as Christene saam moet stry. Moet dit groot asseblief nie versaak nie. Gaan lees daarvan in Kol. 4:12.
Hartlike groete tot ons volgende keer by hoofstuk 2 begin.
Jun 19th 2008, 03:28 PM
"Want Ek wil hê dat julle moet weet watter groot stryd ek oor julle het, en oor die wat in Laodicea is en almal wat my aangesig in die vlees nie gesien het nie"
Ons is nou in hoofstuk 2, maar ek dink die vroeë kerk het die hoofstukke hier verkeerd ingedeel. 2:1-3 gaan aan met presies dieselfde tema as die einde van hoofstuk 1. Dit gaan nog oor Paulus se stryd om die nuwe boodskap, die nuwe begin, die verborgenheid, aan mense bekend te maak. Hoofstuk 2 moes eintlik by 2:4 begin het.
Ek dink dat 2:1 ook iets te sê het in verband met die opstanding van Jesus Christus. As Jesus nie uit die dood uit opgestaan het nie, sou Paulus dan nog steeds so vasbeslote en toegewyd kon gewees het in sy stryd vir die gelowiges? Paulus was 'n mens van geded en geloof by uitstek en die krag van sy geloof kom uit die opstanding van Jesus Christus. Mense, asseblief, moet nie traag word in die ywer vir die Here en in jou stryd in die gebed nie. As dit gebeur, dan gaan dit nie baie help om met mooi woorde te bely dat jy nog glo in die opstanding van Jesus uit die dood nie. Bewys jou geloof in jou ywer vir die evangelie en vir die gelowiges.
"Want Ek wil hê dat julle moet weet ..."
Dit kan miskien goed wees as ons uit Paulus se briewe 'n lysie gaan maak van die goed waarvan hy spesefiek sê dat hy wil hê dat ons moet weet. Hy wil onder andere hê dat ons moet weet van die wegraping (1 Thess. 4:13-18 ); die herstel van Israel (Rom. 11:25); dat ons wat saam met Christus gesterf het, ook saam met Hom sal lewe (Rom. 6:3); dat die wet oor mens heers solank as wat jy lewe (nog nie gesterf het saam met Christus nie - Rom. 7:1); dat Palus se lyding in die tronk eerder tot voordeel van die evangelie was (Fil. 1:12); dat Israel as een groep deur God geseën is en dat baie van hulle Hom tog verwerp het (1 Kor. 10:1-5); dat ons moet weet van die geestelike gawes en dat die meeste daarvan verby gegaan het (1 Kor. 12-14); dat Paulus by tye baie swaar gehad het en deur die gebed van die gelowiges uit doodsgevare gered is (2 Kor. 1:8-11); dat Paulus 'n groot geestelike stryd in belang van die gelowiges gehad het (Kol. 2:1).
Let op dat byna al die goed wat hier genoem word, eintlik "nuwe waarheid" is. Die wegraping was beslis, en so ook die herstel van Israel, want die val van Israel het maar pas in Paulus se tyd plaasgevind en nou moes hy dit sterk beklemtoon dat hulle val nie permanent was nie. Hulle sal weer opstaan. Gaan maar so deur die lysie tot jy hier by 2:1 kom. Ook hierdie gaan oor "nuwe waarheid", want dit is waarvoor Paulus gestry het.
Hierdie geestelike stryd van die apostel moet nog steeds binne konteks van Kol. 1:24-2:2 gelees word. Die verse wat 2:1 voorafgaan en die een wat direk daarop volg praat onomwonde van die verborgenhied, die groot nuwe waarheid van God vir hierdie bedeling, die waarheid wat in die tye voor Paulus nog onbekend was. As ons vers dus hier praat van Paulus se groot geestelike stryd waarvan die mense moes kennis neem, dan is daar geen twyfel nie dat dit hier gaan oor die bekendmaking en volle kennis van ons bedeling. Wat is Paulus se groot stryd? Dit is om mense te bring tot die kennis van die van volle sekerheid van die boodskap van genade.
Hoe bring jy iemand tot die kennis van volle sekerheid? Deur soos Johannes die Doper en die 12 die waterdoop aan hom te verkondig? Nee, nooit nie. Die waterdoop is 'n seremonie vir mense wat nog nie die volle krag van die wassing in die bloed deur die dood en die opstanding van Jesus Christus geken het nie. Die waterdoop was een van die seremonies wat mense in die tyd van onkunde onder bewaring gehou het (Rom. 3:25 vgl. 1 Kor. 1:17). Die evangelie van die kruis is nooit saam met die waterdoop verkondig nie. As hier dus van volle sekerheid sprake is, dan is dit iets wat nie meer op seremonies en simbole gebou is nie, maar op die werklikheid. Die doop wat ons nou red, is die dood van Jesus Christus alleen en nie 'n simbool daarvan nie (Rom. 6:3,4).
Ons stel dit dus onomwonde dat Paulus se stryd waarvan hy wil hê dat ek en jy ten volle ingelig sal wees, gaan oor die volle kennis van die feite van die evangelie vir vandag. En is dit nie inderdaad 'n groot stryd nie! Ons vind dit moeilik om mense uit die Woord te oortuig dat die tyd van seremonies, skaduwees, ervarings en wonderwerkende kragte in mense, die wet, ens. verbygegaan het en vervang is met die volle werklikheid van Jesus Christus soos wat Hy Hom in die hemel as volkome Middelaar aan God die Vader gaan voorstel het. Hoe kan ons nog as ons so 'n Middelaar het voortgaan om op seremonies, skaduwees, wette en ervarings staat te maak?
Maar as ons 'n stryd het met hierdie goed, hoeveel te meer nie Paulus nie? In sy tyd was dit heeltemal 'n nuwe ding en daar was nog nie eers 'n Bybel waarin dit staan soos wat ons nou het nie. Kom ons loof die Here vir sy groot genade wat Hy aan hierdie man Paulus betoon het om in so 'n groot stryd vas en onwrikbaar te bly staan - selfs tot waar hy totaal alleen gelaat is. Mense, laat Paulus se groot stryd waarvan ons in die vers lees tog nie nou hier in ons tyd tevergeefs bewys word nie. Voor hy heengegaan het, het Hy ook by God ingetree in die gebed vir jou en vir my dat ons ook die genade mag ontvang om met die stryd voort te gaan.
Staan vas in die stryd tot volgende keer.
Jun 26th 2008, 12:24 PM
Ek groet julle vandag met 'n wonderlike woord van bemoediging en aansporing.
Jul 3rd 2008, 04:41 AM
Goeie dag aan al die getuies van Jesus Christus
"In wie al die skatte van wysheid en kennis verborge is"
Hier is dit nou: Daardie groot skat waarna jy nog altyd op soek was. Jesus het in die bergrede alreeds gesê dat ons nie skatte moet bymekaarmaak op aarde nie, maar eerder in die hemel. Hy het ook gesê dat dit moeiliker vir 'n ryk man is om in die hemel te kom as vir 'n kameel om deur die oog van 'n naald te kom. Wat beteken dit? Geen ryk mense gaan hemel toe nie. Miskien darem nie so kras nie, maar ten minste dat geen ryk man as "ryk man" hemel toe sal gaan nie. Daardie rykdom is van die aarde en niks van die aarde gaan hemel toe nie.
Die vorige vers het afgesluit met die stelling dat die verborgenheid van God nou geken moet word, dit is: Jesus Christus. Dit wat God deur al die eeue in Homself beplan het en voorgeneem het om te doen vir al die nasies van die wêreld, is nou, in hierdie bedeling, in Jesus Christus geopenbaar! Die vorige vers sluit af met "die verborgenheid van God" en dan direk daarna net die een woord: Christus. Toe hulle die ou Bybel vertaal het, kon die vertalers nie mooi verstaan wat God Christus beteken nie, toe sê hulle maar God, die Vader van Christus, maar "die Vader van" staan nie in die Bybel nie. God Christus beteken eenvoudig dat God nou in Christus openbaar is. Wat ons in Christus gesien het en nou van Hom leer, is alles wat God is. Jesus Christus is God!
Hierdie soort sinskonstruksie het ons ook hierbo gesien by vers 25-26 "Om die Woord van God te vervul die verborgenheid" In ons bedeling is die verborgenheid die Woord van God. Sonder die kennis van die besondere geheimenis wat nou in Christus deur die bediening van Paulus openbaar is, sit ons met 'n halwe Bybel.
Dit is tog presies wat Kol. 2:3 ook vir ons wil sê. Al die skatte van wysheid en kennis is nou in Christus opgesluit. Salomo het reeds gesê die beginsel van wysheid is die vrees en kennis van God (Spr. 9:10). Maar wat Salomo nie gesê het nie, is dat die heel grootste rykdom van kennis eers in Christus openbaar sou word. Jesaja het iets daarvan geweet toe hy profeteer het die Gees van wysheid en verstand en van raad en sterkte en van die vrees van die Here op die beloofde Christus sou rus (Jes. 11:2). Salomo se wysheid was wonderlik en dit was op die regte plek gerig. Dit was gesentreer om die Here, Jahwe, soos hulle Hom genoem het. Maar Salomo se wysheid het nie die skatte van Jesus Christus ingesluit wat ons hier in Kol. 1:15-23 van kennis geneem het nie.
Ek dink daar is ook ander verskille wat ons raaksien in die wysheid van Salomo en die skatte van wysheid en kennis in Jesus Christus. Gaan Salomo se wysheid nie meestal oor morele en etiese beginsels wat ons by God moet leer nie? Maar die skatte van God se wysheid wat in Christus opgesluit is gaan oor 'n totaal ander soort etiek. In hierdie tyd is dit die Christelike leerstelling van die kruis, van die inwoning van Christus deur sy Gees, Jesus as ons voorspraak by die Vader, ons totale wassing en reiniging wat deur Christus bewerk is, ens. wat vir ons die heel grootste skatte van wysheid en kennis inhou. Eers as ons hierdie skatte leer ken en deel gemaak het van ons mondering, dan laat ons toe dat hierdie kennis en innerlike werking van God se Gees ons vernuwe om ons denke en doen en late totaal te verander.
Alles is in Christus opgesluit. Niks in ons nie. Christene moet Christus gesentreerd dink, en bestaan. Dit gaan nie oor wat jy kan en moet doen om 'n beter Christen te word nie, dit gaan oor die skatte wat in Christus opgesluit is. Dink aan Hom. Leer meer van Hom. Wees totaal deel van Hom. Laat Hy jou lewe beheers. Laat sy plan met die liggaam van Christus, God se organisme vir die bedeling van Genade, gestalte vind in jou lewe. Sò sal die wonder plaasvind dat 'n wankelbare menslike liggaam omvorm sal word en geskik gemaak sal word vir diens binne die liggaam van Christus. Laat al jou strewes op aarde ondergeskik wees aan die volle benutting van God se skatte in Christus Jesus.
Met hierdie groot hoogtepunt kom ons nou eers aan die end van hoofstuk een. Die ware geloofsinhoud is nou op kragtige wyse in hierdie eerste deel van Kolossense behandel. Dit gee vir ons die toerusting en mondering wat ons nodig het om aanvalle van die bose te kan afslaan. Hier dink ons veral an valse leringe en bedrog wat voortdurend poog om die hart van die Christelike geloof geweld aan te doen. Kolossense se boodskap is dat jy ook moet betrokke raak in die stryd om die waarheid van die evangelie en die Woord te verdedig. Maak eers seker dat jy al die boustene van die waarheid ken, soos nou weer in Kol. 1 opgesom. Gaan dan voort na hoofstuk 2 om as apologeet die evangelie te verdedig.