Hoe jy dit ook al wil bekyk, fopnuus in die vorm van propaganda was destyds aan die orde van die dag. Kyk jy na, byvoorbeeld, die twee wêreldoorloë, is dit voortgesit, maar nou met behulp van nuwe tegnologieë soos die pers en radio.
Fopnuus is, sy dit in ’n ander vorm, steeds met ons. Dit het sy voorkoms van amptelike staatspropaganda oorstyg en vind nou plaas oor die volle diepte, breedte en hoogte van die mensdom.
’n Goeie voorbeeld, wat die laaste maande steeds meer aandag geniet het, is ’n skimmige groep met die naam QAnon, wat in Amerika ontstaan het en blykbaar steeds meer aanhangers kry.
Drasties kortpad gevat, beweer die groep (sonder bekende leiers of struktuur) dat ’n geheime kabaal agter die skerms die gebeure in die wêreld orkestreer. Die kabaal se leiers word geïdentifiseer as die meeste bekende politieke figure, wat glo oorwegend uit ’n klomp korrupte, sananistiese pedofiele en kannibale bestaan.
Spesifiek gevra of hy inderdaad agter die skerms werk om die satanistiese pedofiele en kannibale vas te vat, was sy woorde: “Is dit ’n goeie of ’n slegte ding? As ek die wêreld van sekere probleme kan red, is ek gewillig om dit te doen. Ek is gewillig om my daar buite neer te sit. En ons doen dit inderwaarheid.”
Elders in die Republikeinse Party is met afsku hierop gereageer. Sen. Ben Sasse (Nebraska) het QAnon “mal” (nuts) genoem en bygevoeg: “Egte leiers noem samesweringsteorieë samesweringsteorieë. As die Demokrate die senaat oorneem, sal dit ’n groot rede wees hoekom hulle gewen het.”
Niemand weet wie Q is nie. Luidens uiteenlopende teorieë is hy ’n gewese intelligensie-offisier in die Amerikaanse weermag, ’n groep mense, of Trump self. Kriptiese boodskappe wat na bewering van Q afkomstig is, verskyn dikwels op die webwerf 4chan.
QAnon het intussen na verskeie ander lande in die wêreld uitgebrei, maar daar bly dit, veel meer as in Amerika, ’n onbeduidende randverskynsel.
Tradisioneel word die politieke spektrum as ’n reguit lyn voorgestel, van uiters links oor gematig tot uiters regs. Dit verklaar egter nie die fundamentele ooreenkomste tussen die idees van linkse en regse ekstremiste nie.
Daarom het politieke wetenskaplikes ’n ander vorm bedink, dié van ’n perdehoef. Daar is die uiterste linkses en regses dus eintlik baie naby aan mekaar, in elk geval veel nader as wat hulle aan die gematigdes is.
Dus: Bly maar nugter en gebruik jou gesonde verstand. Álle politici pleeg propaganda; dis deel van die spel. Maar as jy dáárdie geruis wegdink en na die substansie daaragter kyk, kan ’n regdenkende mens, al is dit soms met moeite, die kontoere van die waarheid deur die newels ontdek.