Wie het Amerika se 10 grootste kitskoskettings begin? - Ander - 2021
Selfs die grootste ondernemings het klein begin
Wie het Amerika se 10 grootste kitskoskettings begin?
Ons is geneig om aan kitskosketens te dink asof hulle volgemaak in die wêreld aangekom het, met hul ekstra waarde -etes en eksperimentele ontbyt -inisiatiewe wat gereed is om te begin, ondersteun deur 'n massiewe bestuur. Maar selfs die grootste ondernemings ter wêreld het êrens begin, gewoonlik met net een persoon (of 'n klein groepie mense) en 'n goeie idee. Dit is die individue wat verantwoordelik is vir die ontketening van die 10 grootste kitskoskettings in Amerika.
Burger King sy wortels spoor na 'n burger saam met die naam Insta-Burger King, gestig in 1953 in Jacksonville, Florida, deur Keith J. Kramer en die oom van sy vrou, Matthew Burns. Die duo het 'n matig suksesvolle ketting gebou danksy spesiale kooktoestelle genaamd Insta-Broilers, maar nadat die onderneming in 1959 misluk het, is dit gekoop deur sy Miami-franchise-eienaars, James McLamore en David Edgerton. Hulle het die onderneming herstruktureer, dit Burger King hernoem en dit uitgebrei na 250 plekke voordat dit in 1967 aan Pillsbury verkoop is.
Die verhaal van Chick fil-A begin in 1946, toe stigter S. Truett Cathy, wat oorlede op 93 -jarige ouderdom in 2014, het hy 'n restaurant in die voorstede van Atlanta genaamd Dwarf House geopen. Hierdie onderneming het 'n ketting geword (met 'n volledige spyskaart); 13 Dwerghuise, nou Chick-fil-A Dwarf House genoem, is steeds in werking in die Metro Atlanta-omgewing. 'N Paar jaar later koop Cathy 'n drukbraaier wat hy ontdek het dat hy 'n stuk hoender vir 'n toebroodjie kan braai in dieselfde tyd as wat dit nodig was om 'n burger te kook, en die spreekwoordelike gloeilamp het afgegaan. Hy het die naam Chick-fil-A gekenmerk, en in 1967 het sy eerste eenheid, wat spesialiseer in hoenderbroodjies en met 'n spyskaart sonder vleisprodukte, in die voedselhof van die Greenbriar Mall in Atlanta geopen. Vandag word die onderneming bestuur deur sy seun, Dan.
Dunkin 'Donuts: William Rosenberg
William Rosenberg het sy eerste restaurant in 1948 in Quincy, Massachusetts, geopen onder die naam Open Kettle. Die volgende jaar is dit verander na Kettle Donuts, en in 1950 het hy uiteindelik besluit Dunkin 'Donuts. Die inspirasie agter die restaurant, wat oorspronklik net donuts en koffie van hoë gehalte bedien het, was Rosenberg se ervaring as voedselverkoper by konstruksieterreine en fabrieke, waar hy opgemerk het dat donuts en koffie verreweg die topverkopers was. Dunkin 'Donuts was 'n onmiddellike sukses, en dit het net vyf jaar geneem voordat ander belangstelling in franchise uitgespreek het.
KFC: 'kolonel' Harland Sanders
Na 'n rotsagtige kinderjare, Harland Sanders op 13-jarige ouderdom sy huis in Indiana verlaat en baie werk met gemengde sukses aangeneem voordat hy in 1930 op 40-jarige ouderdom 'n Shell-vulstasie in die stad Kentucky oorgeneem het. Sy kookkuns (wat hy self aan reisigers sou bedien eetkamertafel) was so 'n sukses dat hy uitgebrei het na 'n groter plek oorkant die straat. Teen 1937 het sy onderneming uitgebrei tot 142 sitplekke en 'n motel, wat hy Sanders Court & Café genoem het. Om die wagtyd vir sy (toenemend bekende) gebraaide hoender te verminder, het hy 'n drukkoker wat onlangs uitgevind is, as 'n drupbraaier aangestel. Hy het ook 'n bietjie van 'n plaaslike beroemdheid geword toe die goewerneur hom die eretitel Kentucky Colonel deur die goewerneur toegeken het - Sanders het die eer baie ernstig opgeneem en selfs die deel geklee.
Nadat 'n pas aangelegde snelweg sy onderneming baie seergemaak het, verkoop Sanders al sy eiendomme en reis hy deur die land om die regte op sy hoenderresep te geniet (hy was 'n baanbreker in hierdie verband). Hy het ook toegestaan ​​dat franchisenemers sy naam en gelykenis vir promosie gebruik. Die naam Kentucky Fried Chicken is spoedig aangeneem deur al die restaurante wat die produk verkoop het, en teen 1963 was dit die grootste kitskosketting in die land.
McDonald's: Dick en Mac McDonald, Ray Kroc
in 1940, broers Mac en Dick McDonald het die pa se driejarige Monrovia, Kalifornië, 'n braairestaurant met 'n spyskaart van 25 items oorgeneem en die hele gebou 40 myl oos na San Bernardino verskuif. Agt jaar later, toe hulle besef dat hamburgers die topverkoper was, het hulle die spyskaart en die hele proses gestroomlyn: die spyskaart is tot hamburgers, kaasburgers, friet, shakes, koeldrank en appeltert gemaak; alles was selfdiens; en die kombuis is uitgevoer soos 'n lopende band, destyds revolusionêr.
Vier jaar later besluit hulle dat 'n nuwe gebou nodig is om die wins in te hou. Met die oog op maksimum doeltreffendheid en winspotensiaal, het die broers 'n bekende argitek aangestel en elke sentimeter van hoe die nuwe restaurant moet lyk, in kaart gebring. : rooi en wit keramiekteëls; vleklose staal; glas; polsende neonligte; en die kersie op die koek, twee massiewe boë in geel neon afgewerk waarna hulle bloot 'die goue boë' genoem het. Hulle het franchise -regte begin verkoop terwyl hulle nog in die ontwerpfase was. Dit is opmerklik dat hoewel die McDonald-broers in die geskiedenis aangekom het as taamlik eenvoudige restauranteienaars, hulle hul tyd baie vooruitgegaan het en die bloudrukke vir die ketting wat ons vandag ken, gelê het.
In 1954 kom die verkoper van die melkskommelmasjien, Ray Kroc, in die prentjie. Hy het opgemerk dat die McDonalds agt van sy mengers vir hul restaurant gekoop het, en was verbaas oor wat hy sien toe hy hulle besoek. Hy het die broers oortuig om die onderneming aan hom te verkoop en het onmiddellik 'n nasionale uitbreidingsplan onderneem. Daar was 34 restaurante in 1959, en die volgende jaar was daar 102. Vandag is daar meer as 35 000 wêreldwyd.
Pizza Hut: Frank en Dan Carney
Die eerste pizza hut is in 1958 in Wichita, Kansas, geopen deur twee studente van die Wichita -universiteit, die broers Frank en Dan Carney. Nadat hulle $ 300 by hul ma geleen het, het die broers 'n winkel in 'n klein gebou op die hoek van Kellogg- en Bluffstraat opgerig en die naam "Pizza Hut" gekies omdat die bord wat hulle gekoop het, net plek vir nege karakters het. Die broers het onmiddellik 'n sukses gemaak en franchise -regte begin verkoop; teen 1966 was daar 145 plekke in bedryf.
Drie voormalige vriende van die Universiteit van San Francisco het geopen die eerste Starbucks op 31 Maart 1971 in Seattle: geskiedenisonderwyser Zev Siegl, Engelse onderwyser Jerry Baldwin en skrywer Gordon Bowker. Die drietal het in die eerste jaar koffiebone by 'n ander plaaslike koffiemaatskappy, Peet's, gekoop; tot 1976 verkoop hulle net geroosterde koffiebone en toerusting, net om koffie te braai om gratis monsters weg te gee. Teen 1986 het die groep ses plekke in Seattle bedryf, en het hulle ook begin om espresso te verkoop. Sommige mag dink dat Howard Schultz, wat grootliks verantwoordelik is vir die vinnige uitbreiding en sukses van die ketting, die stigter was, maar hy het die onderneming eers in 1987 oorgeneem.
Metro: Fred DeLuca, Peter Buck
Hoewel dit vandag die wêreld se grootste restaurantoperateur is, Metro begin as 'n enkele toebroodjie -winkel, wat in 1965 in Bridgeport, Connecticut, geopen is deur vriende Fred DeLuca (foto) en Peter Buck (DeLuca het $ 1.000 by Buck geleen om die winkel oop te maak). Dit is Pete's Super Submarines genoem, en terwyl die stigters hul franchise -plan opgestel het, stig hulle 'n moedermaatskappy genaamd Doctor's Associates Inc. (hierdie vreemde naam het ontstaan ​​omdat die een stigter 'n doktorsgraad in fisika gehad het en die ander een hoop om na die mediese skool te gaan) ). Dit is in 1968 herdoop tot Subway.
Die verhaal van Taco Bell begin met 'n man met die naam Glen Bell en 'n worsbroodjie met die naam Bell's Drive-In wat hy in 1946 op 23-jarige ouderdom in San Bernardino, Kalifornië, op 23-jarige ouderdom oopgemaak het. omgewing in San Bernardino, en opgemerk dat 'n Mexikaanse restaurant oorkant die straat met die naam Mitla Cafe lang rye lok vir sy harde tacos.
Gedurende die volgende twee jaar het Bell gereeld daar geëet en probeer om die taco-resep met harde dop te verander. Uiteindelik het hy goed genoeg vriende geword met die eienaars dat hulle hom gewys het hoe hulle gemaak is. Vroeg in 1952 het hy 'n eie taco-stand oopgemaak, wat hy Taco-Tia genoem het.
Die restaurant het begin, en Bell het die volgende paar jaar nog 'n paar taco -staanplekke gekoop, waaronder vier El Taco. In 1962 verkoop hy sy bestaande restaurante en open die heel eerste Taco Bell in Downey, Kalifornië, met 'n franchise -plan. Binne twee jaar het hy sy eerste franchise verkoop, en teen 1967 was 100 Taco Bells besig. Die res, soos hulle sê, is geskiedenis.
Die verhaal van Wendy's begin met sy stigter, Dave Thomas. Thomas het op 12 -jarige ouderdom in restaurante begin werk, en nadat hy in die Koreaanse oorlog gedien het, werk hy as die sjef by 'n restaurant in Fort Wayne, Indiana, genaamd Hobby House, wat spoedig omskep is in 'n KFC -franchise. Thomas en kolonel Sanders het vriende geword, en in die middel van die 1960's is Thomas deur die eienaars van die Fort Wayne-franchise gestuur om vier mislukte KFC's wat hulle in Columbus, Ohio besit het, om te keer. Teen 1968 het die plekke so goed gevaar dat hy sy aandele daarin vir meer as $ 1,5 miljoen aan Sanders kon verkoop. Hy gebruik die kontant om 'n eie restaurant oop te maak, wat spesialiseer in hamburgers, wat hy gedoop het ter ere van sy 8-jarige dogter Melinda Lou, met die bynaam Wenda, en dit die effens meer algemene naam van Wendy's gegee het.
Die eerste lokasie word in Columbus geopen op 15 November 1969. In 1972 het die eerste franchise -lokasie in Indianapolis geopen. Teen 1976 het 500 plekke in die Verenigde State en Kanada ontstaan, en die ketting het van daar af net aanhou rol.