Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 20 November 2005 (aand)
Sing vooraf: Skrifberyming 15-6:2 (42:2)
Skriflesing: Esra 9
Teks: Esra 9:6; Kategismus Sondag 24
. . . en gesê: My God, ek voel te beskaamd en verleë om my aangesig tot U, my God, op te hef, want ons ongeregtighede het oor ons hoof gegroei, en ons skuld is hemelhoog. (Esra 9:6 AFR53)
Die Here wil telkens die saak van ons verlossing onder ons aandag bring.
Hy wil die betekenis van die nuwe verbond weer nuut en sterk stel: Hy is die nuwe verbond.
Daarom roep Hy ons almal van tyd tot tyd om aan sy Nagmaaltafel te kom aansit, of om ’n kind te doop.
Hierdie nuwe verbond waarin ons ingesluit is deur die Here Jesus Christus is nie net ’n liggaamlike saak nie, dit is ook ’n geestelike saak.
Ons moet byvoorbeeld sy lyding en dood geestelik omhels wanneer ons Nagmaal vier.
Om dit te kan doen, moet ons enersyds met ’n baie diep skuldbelydenis van ons sondes voor die Here aan sy tafel verskyn. Ons moet altyd onthou hoeveel onregmatigheid in ons lewe is.
Wanneer ons ’n kind ten doop hou, moet ons glo dat hierdie kind saam met die Here Jesus sterf en saam met Hom uit die doop uit opstaan in die ewige lewe.
Maar, die Nagmaal is juis ’n genade-ete, en daarom moet ons die ander kant van die saak ook onthou: Ons moet onthou dat ons ’n baie besondere groep mense is, want ons is van die begin af deur God uitgekies as sy volk.
Daarom het die Here Hom aan ons geopenbaar deur self op ons aarde te kom woon en met ons te praat en wonders en tekens te doen.
Hy het met sy liggaam aan ’n kruis gesterf waar soveel van ons mense dit gestaan en sien het.
Nadat Hy uit die dood opgestaan het en hemel toe gevaar het, het Hy weer in ons midde ingekom deur die uitstorting van die Heilige Gees oor ons, en so lei Hyself ons deur ons hele geskiedenis.
Mens sou nou verwag dat mense soos ons wat al vir eeue die pad saam met die Here kom, en al hierdie simbole soos die doop en die Nagmaal voortdurend ervaar, in staat moet wees om werklik goeie werke vir die Here te doen.
Maar ons almal weet dat dit nie so is nie.
Ons is soos wat dit die geval met die gelowiges was van wie ons gelees het.
Daarom moet ons dieselfde as hulle bely wanneer ons voor die Here verskyn:
My God, ek is te skaam, ek het nie die vrymoedigheid om my kop voor U op te tel nie. Ons sonde is hoog opgestapel, ons misdade staan hemelhoog. (Esra 9:6 NAV)
Of soos Jesaja:
En ons het almal geword soos ’n onreine, en al ons geregtighede soos ’n besoedelde kleed; en ons het almal verdor soos blare, en ons ongeregtighede het ons weggevoer soos die wind. (Jesaja 64:6 AFR53)
Nie een van ons se werke is werklik goed nie. Daarom die beeld dat ons sondes voor die Here is soos vuil klere aan ons liggame, of soos ’n ashoop wat so hoog is dat dit tot teen die hemel lê.
Die vraag behoort onwillekeurig by ons op te kom: As ons wat altyd die leiding en die nabyheid van die Here geken, gesien en gehoor het, so swak vaar met ons goeie werke, wat gaan dan van ons word?
Geliefde gemeente, u moet altyd onthou dat ons in die Nuwe-Testamentiese tydvak onder die genadeverbond lewe.
Dit is waarom die Here sê dat die beker wat Hy met Nagmaal uitdeel die Nuwe Testament in sy bloed is.
Die Nuwe Testament leer dat ons nie deur ons werke salig word nie – ons word sondevry en regverdig deur Jesus Christus.
Vir hierdie verlossing het ons geloof nodig, nie in die eerste plek werke nie.
As die saak dan so staan, kan elke gelowige vra:
As ek dan moet glo, waarom moet ek dan nog goeie werke ook doen?
'n Ander vraag wat gelowiges ook dikwels kwel, is: As ek dan klaar deur die Here Jesus vergewing van sondes het, waarom moet ek dan nog goeie werke ook doen. Want die goeie werke dra tog niks by vir my verlossing nie!
As ons die Romeinebrief deurlees, sien ons dat daar geskryf staan:
dat alle mense voor God gesondig het, en
dat daar net een loon is waarmee God die sondes betaal, en dit is die dood.
Dit stel die hele saak in sy regte perspektief: Elke mens se lewe verwerf vir hom die geweld van die hel.
Almal van ons is baie ver van volmaak af.
Selfs ons beste pogings is nie volmaak voor die Here nie.
As ons dit op onsself gaan toepas, dan beteken dit doodeenvoudig net dat ons nie kan roem dat ons in Christus verlos is, maar ons lewe laat blyk dat ons dinge doen soos iemand wat aan die duiwel behoort nie.
Jy doen dus nie goeie werke om daarmee die saligheid te verwerf nie.
Jy doen goeie werke om daarmee aan te toon dat jy die merktekens van jou Verlosser verkondig.
Hoe goed toon ons lewens dat ons aan die Here behoort? Onthou u die wetgeleerde wat vir die Here kom vra het wat die groot gebod van die Here is (Matteus 22:36)? Toe het die Here Jesus geantwoord:
Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand. Dit is die eerste en groot gebod. En die tweede wat hiermee gelykstaan: jy moet jou naaste liefhê soos jouself.
Toets u eie lewe hieraan. Het ons die Here so lief? Die antwoord is vir seker: Nee! Enige gelowige wat op hierdie vraag gaan “ja” antwoord, is vermetel, want die uitlewing van ons godsdiens bewys dat ons die Here nie so liefhet nie.
Ons moet goeie werke doen, want die Here Jesus sê in Johannes 15:5 dat almal wat in Hom bly, baie goeie vrugte in die lewe dra, soos lote wat op ’n goeie wingerdstok ingeënt is.
Hiermee sê die Here baie duidelik waarom hy van ons goeie werke vra: Ons doen dit omdat ons ingeënt is in die saligheid van die Here Jesus Christus.
Daarom moet ons sy vrugte dra. Die goeie werke wat ons doen, is dus bloot die gevolg van God se genade oor ons.
Kom ons stel die saak anders:
As jy wil hê die Here moet jou vir jou goeie werke beloon, dan impliseer jy daarmee dat die Here Jesus se dood nie nodig was nie, want jy kan in jou eie krag – met jou eie werke – in die hemel kom.
Of jy beweer dat Jesus se werke nie genoeg was nie, en dat jy met jou goeie werke ’n bydrae moet lewer, om sy versoeningswerk aan te vul.
Altwee die beskouings is verkeerd. God voorsien die volle verlossing in Jesus Christus.
Ons word verplig om goeie werke te doen, al voorsien God vir ons die verlossing en die ewige lewe. Ons lees in Jesaja 64:8:
Maar nou Here, U is ons Vader; ons is die klei, en U is ons Formeerder . . .
In die Nuwe Testament preek Paulus oor hierdie teks in Romeine 9.
Hy stel God voor as ’n pottebakker wat met klei allerhande soorte voorwerpe maak.
Van sommige klei word bakke gemaak en van ander potte.
Van party van die klei word voorwerpe van eer gemaak wat God aanbid.
Van die ander klei word voorwerpe gemaak wat God nie kan eer nie, en wat vir die dag van die oordeel bewaar word.
En dan staan daar die treffende sin: Die klei kan tog nie die pottebakker gaan staan en verwyt omdat uit die stuk klei ’n voorwerp gemaak is soos hy gemaak is nie! ’n Kruik kan nie ’n bak wees of andersom nie. Die pottebakker het sy wil uitgevoer in die maak van elke voorwerp.
Die genade van hierdie saak is dat God ons laat lewe om gelowiges te wees wat met ons goeie werke God verheerlik.
Omdat ons in Christus so gemaak is, moet ons God elke dag verheerlik in die werk wat ons doen.
Ons doen nie goeie werke om daarmee hemel toe te wil gaan nie. Ons doen goeie werke omdat ons reeds in Christus op pad is hemel toe – en nou bewys ons goeie werke dit net.
Ons goeie werke is dus bloot dankbaarheid.
Veroorsaak so ’n leer nou nie dat mense sleg word, en hulle verantwoordelikhede vergeet nie? Die antwoord is net dat elke mens wat waarlik glo, nie sy geloof deur onverantwoordelikheid sal laat omkrap nie. Hy sal dubbeld sy verantwoordelikheid besef, en daarom soveel harder stry om goed en reg te doen sodat God daardeur aanbid word.
Dit is waarom ons eredienste toe kom.
In die erediens versterk die Heilige Gees ons met die versoening deur die Here Jesus Christus.
Om deur die Here met die boodskap van sy genade en sy verlossing bedien te word is om fisies te ervaar dat die Here ons verander het van lidmate van die ryk van die duiwel na lidmate van die ryk van sy Seun toe.
Dit is om fisies te ervaar dat die Here ons in sy genade in sy koninkryk ontvang.
Volhard dan met blydskap in u goeie werke. Ons weet dat ons goeie werke nie die saligheid kan verwerf nie. Maar ons weet ook dat dit nie nodig is om die saligheid te verwerf nie, want ons het dit reeds.
Ons doen goeie werke om aan Christus ons dankbaarheid vir hierdie verlossing te bewys.
Kom ons lees Kategismus Sondag 24 saam.
Vraag 62: Maar waarom kan ons goeie werke nie die geregtigheid voor God of ’n deel daarvan wees nie?
Vraag 63: Verdien ons goeie werke dan niks nie, terwyl God hulle tog in hierdie en in die toekomstige lewe wil beloon?
Vraag 64: Maar maak hierdie leer nie mense onverskillig en roekeloos nie?
Antwoord: Nee, want dit is onmoontlik dat ’n mens wat deur ’n ware geloof in Christus ingeplant is, nie vrugte van dankbaarheid sal voortbring nie (a).
Slotpsalm 92:2, 3
Datum: 20 November 2005 (aand)