Muses | Sonkind
Filed under: Raak gelees |	« Vir ‘n onbekende blonde man Happy Birthday Liefie »
ansophie, on Julie 1, 2008 at 9:34 nm said:	muse passie
en gek oor my
soos ek oor jou
en ek gee myself
weg vir jou oor lyne
en blaaie en hoofstukke
verloor ons onsself maar ek
ken jou nou en lees jou soos
‘n boek en as ons eendag in
‘n ander dimensie ontmoet
sal ons lippe mekaar sinne
op soek as ons dalk een
dag sou ontmoet tot
dan bly ons virewig
muses en lovers
Antwoord	ansophie van wyk, on Julie 1, 2008 at 9:36 nm said:	ons tye in muse hande
ons tyd is nie in ons eie hande nie
dat die Muse ons sal help
dat ons weet uit die palm van haar hand
gee sy lewe en bessies uit die veld
granaatpitte soet en rooi
en varkore langs die dam
leer ons vertrou
en vervul ons met wysheid
so mildelik so soet
hierdie dinge het gebeur
en vir my bly dit goed
Antwoord	ansophie van wyk, on Julie 1, 2008 at 9:42 nm said:	ek dink mens kan heeltemaal in mens se verbeelding in droom oor muses, eienaardig want ek het seker 20 Muses gedigte geskryf en twee jaar terug het ek nie geweet van die bestaan va muses nie……….
Antwoord	Wipneus, on Julie 1, 2008 at 10:12 nm said:	He he Sonnie, ek is bly jy het jou muse gevind!! Ek het nogal gedink die berg sal jou muse wees 😛
Kan jy die berg sien van waar jy bly? Musie het op ‘n spa vakansie gegaan….. al my vervlakste kreatiewe denke is nou saam die man op vakansie! 😈
Ek wou Musie se naam Urania gegee het, maar dit klink vir my te veel na pp of “Orania” !! Net nou dink die mense ek is regtig die kluts kwyt!! 😆 😆
Antwoord	Sonkind, on Julie 1, 2008 at 10:26 nm said:	Ja, Wipneus, ek sien die berg van waar ek bly, ek sien hom elke oggend as ek werk toe ry en ook as ek by my werk se een venster uitkyk. 🙂
En as ek terugvlieg elke maand van Johannesburg af en die vliegtuig kom in om te land, soek ek eerste die berg, dan skop my hart choklits en ek weet: “I’m Home!”
Soms dink ek mense dink seker ek is verspot om so aan te gaan oor ‘n stuk klip, maar daai berg is deel van my siel – ek kan dit nie verduidelik nie.
Antwoord	Zee, on Julie 1, 2008 at 10:53 nm said:	Baie interessant Sonkind, ek dink my muse sal seker Polyhymnia (die sanger van vele gesange) wees.
Antwoord	Wipneus!, on Julie 2, 2008 at 9:24 vm said:	Son, daardie berg is mooi!!! Daar is net een Tafelberg in die hele wêreld en jy is nog so bevoorreg om hom elke dag te sien ook. Buitelanders moet baie dollars betaal om jou “muse” te sien!
Ek kan verstaan dat jy so mal is oor daardie stuk klip, die natuur is magic!!!
Antwoord	demoerin, on Julie 2, 2008 at 9:29 vm said:	Cool stuk…baie geniet. My muse..sal moet dink daaroor. Seker maar die Babels-toring in my kop! I hear voices, they are fighting…in my head.la-la-la-la
Antwoord	Jaco, on Julie 2, 2008 at 9:42 vm said:	Corny as it may sound, I married my muse. Sy is die een wat my inspireer om more nog bietjie harder te probeer, en sy is ook die een wat al my sorge soos mis voor die son laat verdwyn.
Antwoord	Pikkelik, on Julie 2, 2008 at 10:29 vm said:	My ‘muse’ is ‘n Suid-Afrikaner en op strike… Ek sal maar laat weet wanneer die vergoedingskwessie opgelos is. 👿
Antwoord	Adrie, on Julie 2, 2008 at 11:50 vm said:	My muse . . . . alles en almal wat my pad kruis.
Antwoord	boerinballingskap, on Julie 2, 2008 at 3:35 nm said:	Ek weet nie watter een my muse is nie, maar weet net sy is nou reeds maande vermis.
Antwoord	mykopop, on Julie 2, 2008 at 8:26 nm said:	Mooi inskrywing.
Ek is bly om te sien Wipneus sê ook “vervlakste kreatiewe denke”, want ek het agtergekom mens stel jouself nogal bloot met ‘n skrywery – mense wat nie die drang het nie verstaan dit nie altyd nie. Dus het ek al eenkeer ‘n kort maar kragtige versie geskryf (wat ek nie sommer met enigiemand deel nie) om my muse te vertel presies wat sy met haar inspirasie kan doen. Glo my, dit help ook nie! Sy kom maar weer, al is dit nie so gereeld nie.
En wie sy is? O nee, ek weet nie, ek ken haar nog nie so goed nie.
Antwoord	kaalvoetinireen, on Julie 3, 2008 at 1:10 nm said:	Bib, ek dink ons s’n het saam weggeloop….
Antwoord	Mefri, on Julie 4, 2008 at 6:49 vm said:	My Muse het ook sy gesig versluier – nou kan ek nie help om te wonder of ek nie die probleem nie op die verkeerde plek soek nie?
Dalk het my siel net “hokaai, give me a break!” uitgeroep, en toe niemand luister nie, het die skryfmotore afgeskakel – dit is dalk net weer ‘Spring clean’ en herstel tyd……
Antwoord	rosalindfranklin, on Julie 7, 2008 at 5:34 nm said:	Hier sien ek die nou eers raak! Wat ‘n heerlike inskrywing Sonkind! Dankie.
My Muse is tot ‘n mate boeke, hulle gee my weer krag, Maar enkele woorde, of ‘n skielike besef nadat mens jare oor iets gedink het of gewonder het en dan kom dit by jou op, is vir my ook vreeslik inspirerend. Soms is dit net n sin uit iemand anders se mond, ‘n oomblik, ‘n klank of ‘n reuk.