Maar hul selfbeeld is onaantasbaar. ‘n Onderwyser kan nie ‘n skolier 0 gee vir ‘n taak nie, selfs al word daardie taak glad nie ingehandig nie, en niemand mag ‘n graad twee keer druip nie – bevorder sal hy bevorder word, kom wat wil. Van Griekwapsalms in die gebed vir die Noord-Kaap (Hans du Plessis) tot kritici. Vergelyk die openingsgedig, “Opsomming”: waar sou so ’n abstrakte parafrase ooit ’n gedig kon wees? Erika Terblanche wys daarop dat die bekende Sewe duiwels ook deur J.D. du Toit vergelyk is met Hildebrand se Camera obscura. Hulle bely openlik dat hulle toenemend gemeet word aan die “bottom line”. ‘n Mens kan dus verstaan dat hulle iewers wil sny aan koste. En regtig, ek verstaan net so min hoe mense Havana vir Miami kan verlaat, as wat ek verstaan hoe hulle Kaapstad vir Perth kan verlaat!! Vreemd hoe die kwessie van vertaling meteens weer sy kop op die webblad begin lig; afgesien van Bernard Odendaal en Naómi Morgan se verslag oor hul Jacques Brel-vertalings wat gister geplaas is, is daar ook nou Philip de Vos wat vertel van sy vertaling ‘n van Annie M.G. Schmidt-gedig oor die krimpvarkie.