my Ghazal (urdu poetry) in newspaper | Success Inspirers World
AATIF 1:06 pm on August 27, 2017
my Ghazal (urdu poetry) in newspaper
A Thank You, Sort Of → 61. Psalm 7:13-14: | Bybelverskille
← 60 Die Engel by Betesda, Joh.5:4
62. Nieu-Seeland en Genesis 1-3. →
In die film “Up in the air” hoor Ryan Bingham, die hoofkarakter, ‘n lugwaardin aan hom vra: “would you like the cancer?” Hy skrik hom buite weste, en eers met die derde probeerslag verstaan hy wat sy eintlik vra: “Would you like the can, sir?” As mens nie die komma hoor nie, kan jy iets heeltemal anders verstaan as wat bedoel word. Dieselfde gebeur wanneer jy ‘n klein lettertekentjie in Hebreeus miskyk of ignoreer. Dis ooglopend wat in Ps.7:13 gebeur!
In die drie Afrikaanse vertalings wat deur die Bybelgenootskap van Suid Afrika uitgegee word, kom drie totaal verskillende vertalings voor!
Let op dat die woorde in donker hier onder in die twee algemene vertalings met die direkte teenoorstaande betekenis vertaal word.
Ps.7:12-14, 1933/53-vertaling: “God is ‘n regverdige regter, en ‘n God wat elke dag toornig is. As hy hom nie bekeer nie, maak Hy sy swaard skerp; Hy span sy boog en mik daarmee en berei vir hom dodelike werktuie; Hy maak sy pyle brandende wapens.”
Hierdie vertaling stem ooreen met die Septuagint, die Griekse vertaling van die Ou Testament wat in Jesus se tyd gebruik was. Dit is ook die vertaling wat in die meeste Engelse Bybels voorkom. Dit word ook onderskryf deur Ridderbos, Craigi en andere. (In die 49 plekke wat ek die betrokke werkwoord “yashub” in die OT kon vind, het dit net in twee gevalle die betekenis van “bekeer”, maar dan duidelik ondersteun deur die konteks en addisionele woorde. Esegiël 18:21 “ Maar as die goddelose hom bekeer van al sy sondes…” Joël 2:13 “…bekeer julle tot die HERE julle God;)
Ps.7:12-14, 1983-vertaling: “God is ‘n betroubare regter, ‘n God wat altyd die skuldiges straf. Hy maak sy swaard elke keer weer skerp, Hy span sy boog en lê aan. Hy hou dodelike wapens gereed en maak vir Hom brandpyle.”
Ons vind hierdie vertaling ook in die Duitse vertaling van Martin Luther, The Message, en enkele andere. Dit word onderskryf deur onder andere Gunkel en van Uchelen. Volgens van Uchelen laat ‘n vertaling wat ooreenstem met die 1933/53-vertaling, die teenstelling met v.4,5 verlore gaan. Verder laat dit die betrokke werkwoord ten onregte die betekenis van bekering kry. In die Psalms kom die gedagte van ‘n bekering van vyande nie voor nie. (Wel die bekering van Israel in Ps. 78:34.)
In hierdie psalm het ons met ‘n ingewikkelde grammatikale konstruksie te doen. Grammatikaal is hier drie faktore wat in ag geneem moet word.
1.) Die eerste twee woorde van die sin, “indien nie” word met ‘n verbindingsmerker (maqqef) tot een betekenis verbind. Hoewel nie altyd nie, verander dit soms die betekenis van “indien nie” na “waarlik” of “beslis”. Hierdie konstruksie word dan gebruik as inleiding tot ‘n eedformule. So word dit gebruik in Jes 5:9: “Waarlik, baie huise sal ‘n woesteny word, die grotes en mooies sonder inwoner.” en Job 1:11: “…waarlik, hy sal U in u aangesig seën!” Daar is ten minste 30 soortgelyke gevalle in die Ou Testament.
2.) Die skeidingsaksent (komma) kom nie na “bekeer” nie, maar na die volgende werkwoord “Hy sal slyp.” Dit veroorsaak dat “bekeer” eerder as ‘n bywoord by “Hy sal slyp” verstaan moet word, en nie as ‘n selfstandige werkwoord nie. “Bekeer” kry dan die betekenis van “weer ‘n keer.” Dan kom ons by die betekenis van “Waarlik, Hy sal weer sy swaard slyp…” Dit ondersteun ook ‘n tipiese stylfiguur, die parallelisme, wat ons in vers 13a en 13b aantref.
3.) Die derde grammatikale probleem is om te bepaal wie die subjek of handelende persoon is van die werkwoorde in verse 12-14, asook die daaropvolgende verse. Daar is geen grond of aanduiding dat die subjek verander nie. In vers 12 is die subjek God, moontlik ook weer in vers 14. Grammatikaal is daar geen rede om te aanvaar dat die eerste werkwoord van vers 13 (bekeer) se subjek verander na die vyand van verse 2-5 nie. Verder is daar geen aanduiding waarom God dan weer die subjek van die volgende werkwoorde “slyp” en “boog span” en “mik” sou word nie.
Indien ons wel die subjek na die “vyand” van verse 2-5 verander, moet die sin lees: “…as hy (die vyand) hom nie bekeer nie, maak hy (die vyand) sy swaard skerp; span hy sy boog en mik daarmee…” Dan behoort die vyand die subjek te bly van elke werkwoord tot aan die einde van vers 17.
Grammatikaal is daar dus drie moontlikhede om hierdie verse te vertaal:
1. Ignoreer die verbindingsmerker asook die besondere posisie van skeidingsaksent en vertaal die woorde asof hulle elkeen losstaande betekenis het. Wissel die subjek na goeddunke tussen God en die “vyand” in vers 13. Dit bring ons by die vertaling wat ons in die 1933/53 ou Afrikaanse vertaling het.
2. Maak erns met beide die verbindingsteken en skeidingsteken met verandering van betekenis, en maak God die subjek van al die werkwoorde in vers 13. Dit bring ons by die vertaling soos in die 1983-Vertaling.
3. Maak erns met beide die verbindingsteken en skeidingsteken met verandering van betekenis, maar maak die “vyand” die subjek van elke werkwoord in vers 13, en vervolgens tot by vers 17.
Dit bring ons by die besondere vertaling wat ons het in die Bybel vir Almal, die derde Afrikaanse vertaling van die Bybelgenootskap waarna ek verwys het: Ps.7:12-18: “12. U is ‘n regverdige Regter, o God, U is ‘n God wat altyd mense straf wat skuldig is.
13. Die vyand hou nie op nie, hy maak sy swaard skerp, hy trek sy boog styf, hy wil my skiet.
14. Maar sy eie wapens sal hom doodmaak, die pyle wat hy maak, sal sy eie huis aan die brand steek.
15. Almal kan sien hy hou aan om verkeerde dinge te doen, hy laat mense swaarkry en hy lieg.
16. Maar hy sal self val in die diep gat wat hy vir my gegrawe het.
17. Hy wil my laat swaarkry en my seermaak, maar hy sal self swaarkry en seerkry.
18. Ek sal die Here prys wat reg sal doen aan my. Ek sal sing oor die Naam van die Here, die Hoogste God.”
Elkeen van hierdie drie uiteenlopende vertalings het grammatikale grond, hoewel die eerste een twee belangrike merkers ignoreer. Watter vertaling bied die naaste weergawe aan van wat oorspronklik in die Hebreeus geskryf staan?
Kyk ons na die konteks van Psalm sewe, is dit duidelik dat Dawid tot God roep om sy vyande te straf! (vs.7, 10, 12.) Waarom sou hy nou in vers 13 vir hulle ‘n genadige uitweg wou daarstel? Soos hierbo verwys, kom bekering van die vyand nêrens in die Psalms voor nie.
Elkeen moet homself afvra: verkies ek ‘n vertaling wat korrek weergee wat oorspronklik geskryf is, of een wat my eie dogma onderskryf? Moet my dogma my keuse van vertaling bepaal, of moet ‘n suiwer vertaling my interpretasie en toepassing van die Skrif bepaal?
Dit is te begrype dat ons vanuit die Nuwe Testament graag ‘n vertaling sal verkies wat ‘n geleentheid tot bekering aan die vyand bied. Maar as dit nie in hierdie psalm verkondig word nie, moet ons dit elders vind. En die geleentheid tot bekering is oral in die Bybel, maar ook nie in elke psalm of hoofstuk van die Bybel nie.
My dank aan professore Francois Malan, Phil Botha en Gert Prinsloo vir hul waardevolle insigte in hierdie interessante dilemma in Psalm 7.
2 Responses to 61. Psalm 7:13-14: