Katuurglimoom - Diere - 2022
Glaukoom word veroorsaak deur 'n toename in vloeistofdruk binne die oogbal. Normaalweg is daar 'n aanhoudende (hoewel baie trae) vloeistofuitwisseling tussen die oogbal en die veneuse sirkulasie. Enigiets wat hierdie delikate balans verander, kan die druk opbou en ontsteking veroorsaak. As die druk in die oog hoër is as bloeddruk, kan bloed nie die oog binnedring om die retina te voed nie.
Inflammasies en infeksies binne die oog is die algemeenste oorsake van verworwe of sekondêre gloukoom by katte (uveitis). Ander oorsake is katarakte, oogbeserings en kanker binne die oog. Katarakte word gedefinieer as enige ondeursigtigheid in die lens wat die oordrag van lig na die retina belemmer. 'N Vlek op die lens wat die lig blokkeer, ongeag die grootte, tegnies 'n katarak.
Alle soorte katarakte is ongewoon by katte. Die meeste katarakte word veroorsaak deur oogbeserings en infeksies. Oorerflike katarakte kan gepaard gaan met ander ooggeboortedefekte, soos mikroftalmia (abnormaal klein oog) of aanhoudende pupilmembraan (wat 'n weefselmerk deur die iris of iris tot die kornea is). Katarakte ontwikkel by diabetiese katte, maar dit kom nie algemeen voor nie.
Met verwysing na gloukoom, kan 'n lens wat nie in lyn is nie, die uitvloei van waterige humor blokkeer. Primêre of aangebore gloukoom is ongewoon, maar dit word waargeneem by Persiese, Siamese en korthaarkatte.
'N Kat wat aan akute gloukoom ly, het 'n ligte tot matige skeur en vertoon die oë, en daar is ook 'n ligte rooiheid in die wit deel van die oog. Die aangetaste leerling is effens groter as die teenoorgestelde leerling. Hulle sien pyn in die oog as hulle saggies ingedruk word, en dit voel moeiliker as die ander gesonde oog. Namate die vloeistofdruk toeneem tot meer as 30 tot 50 mmHg, word die oog merkbaar groter en begin die oppervlak uitbult. Die normale druk is 10 tot 20 mmHg. Met verloop van tyd word die retina beskadig. Die lens kan heeltemal of gedeeltelik uit lyn gedruk word. Hierdie hele reeks kan skielik of binne 'n paar weke voorkom.
Om gloukoom te diagnoseer, word die intraokulêre druk gemeet met behulp van 'n tegniek genaamd tonometrie, wat gebruik maak van 'n instrument wat op die oogoppervlak geplaas word. Die binnekant van die oog moet ook ondersoek word. Met 'n prosedure genaamd gonioscopy, word vloeistofvloei uit die oog gekontroleer. Ultraklank kan ook gebruik word om die oog te evalueer.
Daar moet alles gedoen word om gloukoom te onderskei van konjunktivitis en uveitis, wat soortgelyke tekens oplewer. Dit is baie belangrik vir u katgesondheid om die behandeling van gloukoom te begin voordat 'n onomkeerbare retinale letsel voorkom. Sommige katte kan 'n permanente visuele verlies ly, sodat hulle verlore kan gaan voordat die siekte ontdek word.
Gloukoom is 'n oortollige vloeistof binne die oog. Normaalweg sintetiseer die interne strukture van die oog voortdurend vloeistowwe stadig, en dan word dit gedreineer. Wanneer hierdie sintese van vloeistowwe egter oormatig voorkom, dreineer oortollige vloeistof nie vinnig genoeg sodat dit ophoop nie, wat 'n beduidende intraokulêre druk veroorsaak.
Dit is 'n siekte wat geërf kan word of verskyn as 'n simptoom van 'n ander patologie soos uveitis of trauma vir die oog. Daarbenewens kan dit ook akuut of chronies wees, afhangend van hoe vinnig dit ontwikkel.
Die kat met 'n ophoping van vloeistowwe in die oog, kan die volgende simptome hê:
Akute gloukoom: kleurverandering in die kornea, verwydde en vaste leerling, rooiheid van die oog en moontlike verlies aan sig.
Subakute gloukoom: blouerige kornea, gesiggestremdheid, benewens misvorming en dilatasie by die pupille en rooiheid van die oog.
Maar daar sal nie net veranderinge in die oog wees nie, maar ook in die gedrag van die kat. Apatie, verlies van eetlus en depressie is tekens waaraan u moet let.
As ons vermoed dat u gloukoom het ons moet dit so gou as moontlik na die veearts neem. Daar sal hulle u intraokulêre druk meet en die binnekant van u oog ondersoek om te sien hoeveel vloeistof daar vloei. As die siekte bevestig word, sal dit u afhangend van die geval, oogdruppels gee om die druk te verlaag. As die skade onomkeerbaar is, sal u kies om die oog te verwyder om infeksies te voorkom.
Moenie die tyd laat verbygaan nie. Ter wille van die kat self, moet dit geneem word om na die geringste teken van siekte ondersoek te word. Gloukoom genees nie vanself nie.
Wat is gloukoom by honde en ander diere?
Glaukoom by honde, katte en ander diere omvat 'n groep siektes wat geleidelik skade aan die optiese senuwee veroorsaak, met die gevolglike afname in die visuele veld.
Dit kan die een oog of albei beïnvloed, dit gee nie simptome totdat dit baie gevorderd is nie, en as dit nie reg behandel word nie, kan dit tot blindheid lei.
In alle spesies kan alle diere gloukoom hê.
Wat is primêre of genetiese gloukoom? En die sekondêre gloukoom?
die primêre gloukoom Dit is te danke aan genetiese of anatomiese oorsake wat die korrekte sirkulasie van waterige humor binne die oog verhoed.
Die waterige humor is 'n vloeistof wat die oogstrukture bad en voortdurend hernu word om die optiese eienskappe van die oog te behou. Dit word in een deel van die oog vervaardig en deur 'n ander verwyder, maar in sommige gevalle kan daar probleme wees vir die uitvloei, sodat oortollige vloeistof 'n toename in die intraokulêre druk en onomkeerbare skade aan die optiese senuwee veroorsaak.
die sekondêre gloukoom Dit is die een wat verskyn na trauma of siekte. By katte is dit die gereeldste soort gloukoom.
Die Bichón Maltese is een van die rasse met die grootste geneigdheid tot gloukoom. Foto: Tegioz
Is daar meer rasse wat geneig is tot gloukoom?
By honde is primêre of genetiese gloukoom meer algemeen. Daar is honde rasse wat meer geneig is om gloukoom te ontwikkel, soos Cockerdie Bichon Maltees of die Franse bulhond.
Aan katte, aan die ander kant, kom aangebore of primêre gloukoom selde voor. Glaukoom by katte is gewoonlik sekondêr vir ander probleme soos chroniese uveitis of lens ontwrigting.
Die Franse Bulhond is geneig tot gloukoom
Hoe weet ek of my troeteldier gloukoom het?
Die evolusie van gloukoom kan stadig en asimptomaties wees, aangesien die verlies aan visuele veld wat veroorsaak word deur gloukoom progressief is.
Die diagnose van gloukoom en die vroeë behandeling daarvan kan slegs bevestig word met die toepaslike middele.
Die dier met gloukoom pas hom aan by die verlies van die visuele veld sonder dat hy dit besef, maar met verloop van tyd sal dit al hoe moeiliker word om normaal te funksioneer as dit nie nagegaan word nie.
In gevorderde stadiums van die siekte sal ons dit opmerk vir 'n spesiale prikkelbaarheid en selfs aggressiewe gedrag, aangesien dit pyn sal opdoen.
Akute aanvalle van gloukoom veroorsaak rooi oë, vaag visie, erge pyn en selfs naarheid en braking.
As dit nie betyds behandel word nie, of op gereelde basis gemonitor word, kan gloukoom die karakter beïnvloed en sodoende blindheid in die aangetaste oog veroorsaak.
Opsomming van gloukoom simptome
Geen sigbare simptome nie
Progressiewe vermindering van die visuele veld, waaraan die pasiënt aanpas sonder om dit te besef
Gevorderde gloukoom of akute aanvalle van gloukoom:
Prikkelbaarheid en aggressiewe gedrag
Op watter ouderdom manifesteer gloukoom gewoonlik by honde en katte?
Glaukoom by troeteldiere is gewoonlik 'n genetiese probleem, en dit kan by baie jong pasiënte voorkom, gewoonlik tussen 2 en 5 jaar by die mees vooropgestelde rasse van honde, soos Cockerdie Bichon Maltees of die Franse bulhond.
By katte kom gloukoom meer gereeld voor met trauma of ander siektes, en daar is geen vasgestelde ouderdom nie.
By alle diere neem die voorkoms van gloukoom toe met ouderdom.
Olivia is 'n 2-jarige Shih Tzu wat ons van Andorra besoek om haar gloukoom te ondersoek. Mediese behandeling stel u in staat om u intraokulêre druk te beheer.
Kan gloukoom by diere voorkom word?
Die enigste manier om gloukoom te voorkom, is deur 'n oogkundige ondersoek om genetiese geneigdheid of anatomiese kenmerke op te spoor.
In sommige gevalle weet die eienaar vanweë die geskiedenis van ouers of broers en susters dat die dier meer geneig is om dit te ontwikkel, en in hierdie gevalle kan dit voorkom word met voorkomende medikasie en gereelde beheermaatreëls.
In ander gevalle, as dit 'n 'smal hoek' of 'displastiese hoek' genoem word, word dit raadsaam om snags met 'n paar druppels voorkomende medikasie te begin.
Aangesien dit 'n streng oogpatologie is, het eksterne faktore nie 'n hoë voorkoms van gloukoom nie, hoewel faktore soos arteriële hipertensie die evolusie daarvan kan vererger en beheer kan bemoeilik.
Dr. Paco Simó vertel wat gloukoom by metgeselle behandel word:
Hoe word 'n troeteldier wat aan gloukoom ly, behandel?
Gloukoombehandeling is daarop gemik om visie te bewaar.
Vroeë opsporing is noodsaaklik, aangesien die sig wat deur gloukoom verloor word, nie herstel word nie.
Die enigste bekende risikofaktor waarteen geveg kan word, is hoë intraokulêre druk, wat in twee fases vermy kan word:
Mediese behandeling: Dit is die behandeling wat gekies word in ligter gevalle, waar gloukoom gewoonlik behandel word. As mediese behandeling nie die verwagte resultaat lewer nie, word chirurgiese behandeling gekies.
Chirurgiese behandeling: Daar is twee soorte gloukoomoperasies:
Diegene wat poog om vloeibare produksie te verminder
Oogbeeld met gloukoom. Oogheelkundige ondersoek is die enigste manier om gloukoom by honde en katte te voorkom. Foto: IVO
Akute gloukoom kan noodhospitalisasie benodig. Veeartse gebruik verskillende aktuele en orale medikasie om die intraokulêre druk te verlaag. Mannitol kan op kort termyn gebruik word om oogdruk te verlaag.
Onderhoudsmedisyne word gebruik vir chroniese gloukoom. Dit kan koolstofanhydrase-remmers topies of mondelings insluit en moontlik pilocarpine. Enige onderliggende oogsteuring moet behandel word. Die behandeling duur so lank as wat die kat leef.
Die gebrek aan reaksie op mediese behandeling kan 'n operasie wees, indien die potensiaal vir visiebehoud bestaan. Chirurgie kan probeer om die produksie van vloeistof te verminder of die vloeitempo van die oogvloeistof te verhoog, om sodoende die druk binne die oog te verminder. As die oog blind is en ook seer het, is die beste benadering om die hele oog uit te skakel. 'N Protese kan volgens voorkoms ingevoeg word.
Daar word vermoed dat sommige skade aan sekondêre senuwees van gloukoom te wyte is aan sellulêre chemiese glutamaat. Glutamaat is 'n aminosuur en is uiters giftig vir die ganglionselle van die retina. Dit stimuleer dit basies. Geneesmiddels wat glutamaatreseptore blokkeer, en kalsiumkanaalblokkeerders wat gebruik word om die retina en optiese senuwee te beskerm, word bestudeer vir moontlike terapie.
Simptome van gloukoom by katte
Gloukoom is 'n stil siekte wat katte, honde en mense op dieselfde manier aantas. Hul eerste simptome is gewoonlik algemeen en nie baie spesifiek nie, wat dit moeilik maak om by katte te herken. Baie tutors ervaar slegs 'n mate van afwyking as hul minimum oog a vertoon vaag voorkoms of wen 'n blouerige kleur of grys, met 'n voor die hand liggende pupil dilatasie. Ander kom by die veeartsenykliniek aan en vertel dat hul katte op 'n ongewone manier begin rondloop, inmekaargesak of met huishoudelike voorwerpe geslaan het. In hierdie gevalle is dit waarskynlik dat die kat baie van sy visie verloor het, wat sy probleme om hindernisse op sy paadjie te herken, verklaar.
Om 'n vroeë diagnose van gloukoom moontlik te maak, is dit belangrik om bewus te wees van die liggaamstaal van u kat om vinnig enige verandering in sy uitdrukking of gedrag te herken. Die eerste tekens van gloukoom by katte hulle is:
Oorsake van gloukoom by katte
Katuurglimoom kan primêr of sekondêr wees, afhangende van die oorsaak wat dit veroorsaak. Soos enige degeneratiewe siekte, het gloukoom 'n belangrike genetiese las. Hierdie degeneratiewe proses kan egter ook veroorsaak word deur 'n ander onderliggende siekte. Inflammasies en oftalmiese infeksies, soos uveitis, katarakte en neoplasmas, is een van die algemeenste oorsake van akute gloukoom by katte. Daarbenewens kan oogbeserings as gevolg van straatgevegte, traumas of ongelukke 'n aansteeklike proses veroorsaak wat die ontwikkeling van gloukoom by heuvels bevoordeel.
Wanneer gloukoom ontwikkel as gevolg van trauma of een of ander onderliggende patologie, word dit as sekondêr of akuut beskou, terwyl dit as gevolg van genetika of misvorming primêr is.
Is dit moontlik om gloukoom by katte te voorkom?
Ons kan nie ingryp in die genetiese oorerwing nie van ons katte, maar ons kan hulle voldoende voorkomende medisyne, 'n positiewe omgewing en die nodige sorg bied om hulle te help om hul immuunstelsel te versterk en hul goeie gesondheid te handhaaf. Hiervoor is dit noodsaaklik om 'n gebalanseerde dieet aan hulle te gee en hulle liggaamlik en geestelik gestimuleer te hou gedurende hul lewens. Onthou ook om elke 6 maande gereeld besoek aan die veearts te doen, benewens u inentingsbrief en periodieke ontwurming. Moenie huiwer om onmiddellik na die professionele persoon van u vertroue te kyk wanneer u 'n verandering in die voorkoms of gedrag van u kat identifiseer nie.
As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan Glaukoom by katte - Oorsake, simptome en behandeling, beveel ons aan dat u na ons afdeling Oogprobleme gaan.
Simptomatologie en eienskappe
Die simptomatologie hang af van die stadium van gloukoom (akuut, subakute of chronies), wat die eienaar kan sien:
Oogpyn (blefarospasma, geslote oë of oë)
Blouerige kornea (verandering in oogkleur vir korneale edeem)
Gedilateerde en vaste leerling (mydriasis)
Baie rooi oë (rooierige sklera)
Blindheid of gesiggestremdheid
Ontvoerde, verwydde en vaste leerlinge
Baie rooi oog
Vaskularisasie, pigment en korneale oedeem
Rooi of baie rooi oog
Gedilateerde, vaste en abnormale leerlinge
Anorexia, depressie, skaamheid of aggressie
Verhooging van die oogbal en voorkoms van afkomslyne (afhangende van spesies). Daar kan toename in druk wees sonder simptome. Hierdie proses staan ​​bekend as okulêre hipertensie en is nie dieselfde as gloukoom nie, hipertensie kan in gloukoom ontaard, dus word aanbeveel voorkomende behandeling indien nodig of skakel die oorsaak daarvan uit (intense spanning byvoorbeeld)