Swanger passasiers wat die busdiens gebruik, het klaarblyklik genoeg gehad en dien toenemend klagtes in oor ander passasiers wat nie die reisvoorwaardes nakom nie en weier om die prioriteitsitplekke vir hulle beskikbaar te stel.
Volgens sommige van dié vroue is medepassasiers gewoon onbeskof en weier om die sitplek af te gee, "want hulle betaal mos ook vir die kaartjie". "Dit is net gesonde verstand en maniere," sê een passasier. "My ouers het nooit nodig gehad om vir my te sê om op te staan vir ’n swanger vrou nie; jy het net geweet jy doen dit. Dis dieselfde vir oumense of gestremdes, maar mense kort vandag net maniere; hulle is baie selfsugtig."
’n Plakker wat aandui watter passasiers kwalifiseer, is aan die kant van die prioriteitsitplekke te sien. Robb moedig passasiers wat geregtig is op hierdie sitplekke om wie ook al daarop sit, te nader en vriendelik te versoek om die sitplek te gebruik, indien dit nie reeds deur ’n passasier met spesiale behoeftes beset word nie.
Soos een ontnugterde passasier dit stel: "Aan al daai swanger vroue daar buite, ek stel voor jy aanvaar nie die wêreld wag om hulle sitplek vir jou aan te bied nie. Dit gaan net nie gebeur nie. As jy dit nie vra nie, kry jy dit nie. Dis so eenvoudig soos dit."