Sorg vir dié wat eens vir ons gesorg hetArgieffoto: Pixabay Deur Hannie Viljoen Ek sou nie my lewe sonder my grootouers kon indink nie. Wie ek vandag is, is gedeeltelik te danke aan hulle. My ouma en oupa het op ’n kleinhoewe net buite Pretoria gebly. Ek het vakansies ten minste twee weke lank daar gekuier. My oupa het my en my ma by die bushalte vanaf Ellisras ingewag, my ma gegroet en dan het ek en hy na die paar gesinne wat op my oupa-hulle se perseel gebly het, gereis. Daar was ten minste drie gesinne, met ’n totaal van ongeveer 14 inwoners op die kleinhoewe. Elke Sondag was die spreekwoordelike “ark” oop. My ouma het ten minste vyf borde kos ekstra voorberei – ingeval daar iemand vir ete opdaag. My ouma het met haar voorskoot om die lyf op haar gunstelingstoel gesit en al die kos gelykop tussen die 20 of meer borde wat daar gestaan het, verdeel. Daar was ten minste twee soort vleis, sous, rys, aartappels, boontjies en pampoen. Dit was asof sy geweet het daar gaan gaste kom, want daar het nooit kos oorgebly nie, maar genoeg om elke honger magie te stil. My ouma was nie die normale prentjie van die klein, sagte ouma wat troos en pleisters plak nie, maar ’n statige, ferm vrou wat geen onmin verduur het nie en met regverdigheid gestraf het. Sy het my voor haar afsterwe geleer dat daar by háár huis, soos by die Here, altyd plek sal wees vir die mense wat honger en dors is – al is haar geld min. Vandag is ek bevoorreg om by Helpende Hand navorsing te doen om die weerloses – die kinders, mense met gestremdhede en die bejaardes – se behoeftes te bepaal. My laaste verslag vir die jaar was dié van tehuise en hul inwoners, om spesifiek die behoefte aan ondersteuning en dienste te bepaal en vas te stel in watter van hierdie behoeftes Helpende Hand en die gemeenskap kan voorsien. Daar het 50 tehuise aan die opname deelgeneem en 450 bejaarde inwoners het die vraelyste voltooi. Solidariteit Helpende Hand het ŉ verskeidenheid van nasionale projekte waarmee gepoog word om die swaarkry van behoeftige mense te verlig. Dié projekte sluit projekte vir bejaardes in wat daarop fokus om persone ouer as 60 jaar te ondersteun, te bederf en te vereer. Helpende Hand poog ook om die Afrikanervolk te leer om weer vir bejaardes om te gee, sodat elkeen verantwoordelikheid kan neem vir die bejaardes in hul lewe en gemeenskap. Helpende Hand projekte vir bejaardes wil ŉ einde maak aan die eensaamheid en armoede waarin baie van ons land se bejaardes leef. Die 2030-agenda en die doelwitte vir volhoubare ontwikkeling (Sustainable Development Goals) sê juis dat ontwikkeling slegs haalbaar sal wees as dit alle ouderdomme insluit. Die bemagtiging van ouer persone in alle dimensies van ontwikkeling, insluitend die bevordering van hul aktiewe deelname aan die sosiale, ekonomiese en politieke lewe, is een manier om hul inklusiwiteit te verseker en ongelykhede te verminder. Alhoewel armoede onder bejaardes nie noodwendig voorkom of verbreek kan word nie, kan die geestelike en emosionele armoede van bejaardes beslis aandag kry. Dit is my wens dat ons reeds in 2020 by die 2030-agenda kan aansluit en verseker dat ons bejaardes ook vry, veilig en voorspoedig in Suid-Afrika kan lewe. Om die navorsingsverslag te lees, klik hier. Ongelukkig is daar byna 40% van die bejaardes wie se kinders hulle nie vir uitstappies kom nie. Slegs 34% van die bejaardes sien hul kinders weekliks en ’n baie klein persentasie van die bejaardes (6%) is bevoorreg om daagliks ’n besoek deur ’n geliefde te geniet. Verder ontvang 20-30% van die bejaardes maandeliks of jaarliks ’n besoek deur hul geliefdes. Dit is dus met groot hartseer om te verneem dat ongeveer 40 bejaardes se familielede hulle nooit kom besoek nie. Ongeveer 30 bejaardes het aangedui dat hulle geen ondersteuningsnetwerk het nie. Hierdie terugvoer is die bewys van emosionele armoede waaraan ons dringend aandag moet gee. Tina Walker het gesê: “Om vir iemand te sorg wat eens vir ons gesorg het, is een van die grootste voorregte”. Mag ons as bevoorregtes wat by ons vorige generasie geleer het, hulle saam versorg, want eendag is dit ons beurt. Ek sluit af: “Moenie spyt wees dat u oud word nie, dit is ‘n voorreg wat van baie ontneem word.” (Onbekend) [pdf-embedder url=’https://s3.eu-west-1.amazonaws.com/rak2.spens.co.za/maroelamedia/hh-tehuis-vir-bejaardes-infografika-2019.pdf’]