Sommige vlinders en motte kan nie by die veranderende klimaat aanpas nie - Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Die silwerskoonblou skoenlapper is van die spesies wat buigsaam genoeg is om te floreer. Callum Macgregor, skrywer met dien verstande
Skoenlappers is eerder soos Goldilocks, en verkies dat toestande nie te warm of te koud is nie, maar "net reg". Onder klimaatsverandering word die temperatuur op enige gegewe tyd van die somer gemiddeld warmer en laat vlinders (en hul nagtelike niggies, die motte) die uitdaging om in hul optimale temperatuurvenster te bly.
Een van die belangrikste maniere waarop spesies dit bereik, is deur die tyd van die jaar waarop hulle aktief is, te verander. Wetenskaplikes verwys na die tydsberekening van sulke lewensiklusgebeurtenisse as "fenologie', Dus, as 'n dier of plant dinge vroeër in die jaar begin doen, word gesê dat dit' sy fenologie bevorder '.
Hierdie vooruitgang het is waargeneem reeds in 'n wye verskeidenheid skoenlappers en motte - die meeste spesies bevorder inderdaad hul fenologie tot 'n mate. Aangesien die gemiddelde lentemperatuur die afgelope 0.5 jaar met ongeveer 20 ° C gestyg het, het die spesies gemiddeld tussen drie dae en 'n week gevorder om by te hou met koeler temperature.
Waarom die inheemse benadering tot beheerde brandwonde veelvuldige voordele inhou
Is dit 'n teken dat vlinders en motte goed toegerus is om klimaatsverandering die hoof te bied en maklik aan te pas by nuwe temperature? Of is hierdie bevolkings onder stres, wat onwillig saamgesleep word deur onnatuurlike vinnige veranderinge?
In 'n nuwe studie gepubliseer in Nature Kommunikasie, kollegas en ek het probeer om hierdie vraag te beantwoord. Ons het eers gegewens van miljoene plate wat deur vlinder- en motliefhebbers ingedien is, saamgevoeg by een van die vier opnameskemas wat bestuur word liefdadigheid or navorsing instellings. Dit het ons elke jaar inligting gegee oor die 130-vlinder- en motspesies in Groot-Brittanje vir 'n 20-jaar periode tussen 1995 en 2014. Ons kon dan die hoeveelheid en verspreiding van elke spesie oor hierdie tyd skat, saam met hoe ver noord hulle beweeg het. Die gegewens het ons ook noodsaaklik gemaak om subtiele veranderinge te skat in watter tyd van die jaar elke spesie uit die chrysalis verskyn as 'n volgroeide vlinder.
Dit betaal om vinnig weer te gee
Deur die neigings in elke veranderlike te ontleed, het ons ontdek dat spesies met meer buigsame lewenssiklusse waarskynlik baat vind by 'n vroeëre opkoms wat deur klimaatsverandering gedryf is. Sommige spesies kan twee keer of meer per jaar van ruspes na vlinder gaan, sodat die individuele vlinders wat u in die lente sien vlieg, die kleinkinders of agterkleinkinders is van die individue wat 'n jaar tevore gesien is.
Onder hierdie spesies het ons opgemerk dat diegene wat hul fenologie die beste bevorder het gedurende die 20-jaar studietydperk, ook die mees positiewe neigings gehad het in oorvloed, verspreiding en noordwaartse omvang. Vir hierdie spesies, soos die kleinste vlinder van Brittanje, is die fyner klein blou - As hulle vroeg in die lente opkom, gee dit meer tyd vir hul generasies in die later somer om hul voortplantingsiklusse voor die herfs te voltooi, waardeur meer bevolkingsgroei kan voorkom.
Klein blou: die kleinste vlinder van Brittanje. Callum Macgregor, skrywer met dien verstande
Ander spesies is egter minder buigsaam en beperk tot 'n enkele voortplantingsiklus per jaar. Vir hierdie spesies het ons geen bewyse gevind dat dit voordelig is om vroeër te voorkom nie. Inderdaad, kommerwekkend, het ons gevind dat die spesies in hierdie groep wat spesialiseer in 'n baie spesifieke habitattipe (wat dikwels verband hou met die ruspes se voorkeur dieet) die meeste skade berokken het deur die fenologie te bevorder.
Die mooi hoë bruin yster, wat dikwels beskryf word as die grootste bedreigde vlinder van Brittanje, pas perfek by hierdie kategorie. Dit word slegs langs die honde-viooltjies gevind wat sy ruspes eet, in habitats met 'n koepelbos en kalksteen. Dit is ook 'n enkel geslag vlinder wat sy fenologie gevorder het. Dit dui daarop dat klimaatsverandering, hoewel dit ongetwyfeld die enigste oorsaak is, 'n rol gespeel het in die ondergang van hierdie spesie.
Die hoëbruin yster was wydverspreid, maar word nou net op enkele plekke in Lancashire en in die suidweste aangetref. Callum Macgregor, skrywer met dien verstande
Alles is egter nie verlore nie. Baie van Brittanje se een-generasie spesies toon die vermoë om op kontinentale Europa 'n tweede generasie in jare by te voeg wat voldoende warm is. As die klimaat steeds warm word, word spesies soos die silwerkleurige blou kan moontlik ook oorskakel na veelvuldige generasies in die Verenigde Koninkryk, en sodoende voordele uit die ekstra warmte kan onttrek, wat moontlik tot bevolkingsaanwas kan lei.
Spesialiste is in gevaar
Meer dadelik kan ons ons met hierdie kennis bewapen om die waarskuwingstekens te sien van spesies wat die grootste gevaar kan hê. Dit is duidelik dat die een-generasie-habitatspesialiste veral kommer wek, want baie is alreeds bedreig of kwesbaar - nie net die hoëbruin fretblaar en silwergesteekte blou nie, maar ook spesies soos pêrelgrens, gryserige skipper en die veral gesogte wit admiraal van Suid-Engeland. Meer generasiespesies wat nie hul fenologie bevorder nie, kan ook bedreig word: in hierdie kategorie val een van Brittanje se vlinder met die sterkste dalende: die muur bruin.
Die gebruik van hierdie kennis om motte en vlinders te beskerm teen klimaatsverandering is nie net belangrik ter wille van die vlinders en motte self nie - hierdie spesies speel ook 'n aantal belangrike rolle in ons ekosisteme. Hul ruspes gebruik groot hoeveelhede plantmateriaal en dien op hul beurt as prooi voëls, vlermuise en ander klein soogdiere, terwyl motte selfs as bestuiwers optree van 'n verrassend wye verskeidenheid plantsoorte, insluitend belangrike gewasse.
Volgens Butterfly Conservation, het ongeveer twee derdes van die vlinder-spesies die afgelope 40 jaar in die Verenigde Koninkryk afgeneem. As hierdie neiging voortduur, kan dit onvoorspelbare uitwerking op ander spesies in die ekosisteem hê. Slegs deur ons te bewapen met 'n begrip van waarom die vlindergetalle laer is, kan ons hoop om die daling te stop of om te keer.