Wat is kragtiger? Britse of Amerikaanse drukgroepe? - Geskiedenis Podcasts - 2022
Drukgroepe is noodsaaklik vir 'n demokratiese samelewing en die pluralistiese model stel voor dat hoe meer groepe beter is, aangesien dit dui op 'n bloeiende demokrasie in teenstelling met outoritêre heerskappy wat die reg op vergaderings verminder.
In die Verenigde Koninkryk beteken sterk partydissipline dat die parlementslede meer geneig is om te luister na die argumente van die partyleierskap wat deur party-sweeplikes gerugsteun word as dié van drukgroepe. Drukgroepe kan die LP's oorreed om ministers te ondervra, maar as dit kom by die stemme, is die LP amper altyd 'die' party. Selfs al sou die LP's verkies word om te stem, is dit onwaarskynlik dat genoeg mense oorreed sou word sodat dit die regering regtig bekommer. Slegs in 'vrye' stemme oor sake van gewete vind drukgroepe geleentheid vir groter invloed. Die huidige debat oor menslike embrio's van basterdiere het groot druk van groepe van verskillende godsdienstige denominasies moontlik gemaak.
Anders as die Amerikaanse partystelsel is dit swak omdat partyleierskap minder magtig is en die sweep oneffektief is. Huis- en senaatslede is nie eens afhanklik van die party vir herbenoeming nie as gevolg van die regstreekse regstelsel. Dit beteken verkiesingsveldtogte is kandidaatgesentreerde aangeleenthede wat drukgroepe toelaat om die kandidaat te oorreed om hul saak op sy verkiesingsplatform te ondersteun. Die manier waarop drukgroepe maklik propaganda versprei teen diegene wat nie hul saak ondersteun nie, kan die verkiesingsveldtogte veral nadelig berokken, sodat hulle mag besit in die sin dat kandidate hulle sal beledig om hulle te beledig deur simpatiek teenoor hul saak te wees.
Daarbenewens het Amerikaanse drukgroepe verdere wapens beskikbaar in die vorm van K Street-lobbyiste. Dit word deur drukgroepe gehuur vir hul akkurate inligting oor spesifieke gebiede. Die feit dat daar ongeveer 60 lobbyiste vir elke Kongrespersoon is, is 'n aanduiding van 'n baie vriendelike klimaat waarin drukgroepe mag probeer om krag te kry. Die lobbyiste probeer om persoonlike kontak te maak wat tydens ete of in die kantoor van die wetgewer uitgevoer kan word, of as dit nie moontlik is nie, kan hulle probeer om die persoonlike hulpverleners te beïnvloed wat op sy beurt die wetgewer kan beïnvloed. Hulle ondersteun ook lede om namens hulle ander lede te nader, of hulle ontmoet kragtige burokrate of belangrike kiesafdelingsfigure wat sal help om te oorreed. Die voorbeeld van die lobbyiste en die aangehegte drukgroepe in die VSA, word getoon in die geval van Phil Cooney, 'n voormalige olie-lobbyist wat beleid oor die omgewing geredigeer het om dit in die Bush-administrasie te laat afwater.
In die Verenigde Koninkryk word lobbyiste ook vir drukgroepe gebruik, hoewel tot 'n mindere mate sukses. Soos hul Amerikaanse eweknieë, het hulle gewoonlik 'n magdom kontakte en soek hulle LP's en eweknieë wat simpatiek is vir hul saak. Drukgroepe kan die lobbyiste gebruik om 'n parlementslid te oorreed om 'n vroeë-dag-mosie (EDM) ter tafel te lê waarin gevra word om verandering te gee wat sal help om die vlak van parlementêre steun te bepaal. Hulle kan ook 'n ander LP vra om ministers se vrae te stel en te kyk of 'n LP 'n wetsontwerp van tien minute of selfs 'n wetsontwerp op 'n privaatlid beter sal indien. Drukgroepe in die Verenigde Koninkryk het wel moontlikhede om politieke mag te begryp, maar drukgroepe wat 'n minister probeer oortuig van 'n saak wat teen die party se beleid is, sal waarskynlik vinnig vermy word. Die party oortuig 'n LP, nie die drukgroep nie.
Nietemin, drukgroepe vind dit ook moeilik om invloed in die regbank uit te oefen, aangesien die leerstuk van die parlementêre soewereiniteit streng beperkings op die mag van die howe plaas. Enige wetgewing wat aanvaar is, is grondwetlik - die Britse howe kan verklaar dat ministers buite die magte wat aan hulle verleen is, opgetree het, maar dit is 'n veel minder mag as die Amerikaanse geregtelike hersiening.
Drukgroepe in die VS borg dikwels sake; met die hoop om hulle tot by die Hooggeregshof te bring vir finale grondwetlike arbitrasie. Brown v. Board of Education, Topeka, is beroemd geborg deur die NAACP. Amerikaanse drukgroepe was ook effektief om die nominasies van die hof te blokkeer waarvan hulle nie afkeur nie. Liberale groepe het die benoeming van Robert Bork suksesvol verslaan en 'n groot rol gespeel in die rooster wat Clarence Thomas voor die regterlike komitee van die Senaat ontvang het. Dit wys dat drukgroepe dikwels binne die regterlike tak magtig is, terwyl die Britse groepe byna heeltemal ondoeltreffend is.
Dit is egter in die uitvoerende tak wat drukgroepe kragtig kan wees in die Verenigde Koninkryk. Sedert korporatisme in die 60's, kon baie drukgroepe 'insider'-status by die betrokke regeringsdepartemente en agentskappe handhaaf. Dit word beklemtoon in die groot hoeveelheid advieskomitees en kwango's wat ingestel is, asook die wetlike verpligtinge van regeringsdepartemente om sodanige agentskappe te raadpleeg. Hierdie mag het steeds toegeneem onder 'n Arbeidsregering wat honderde kwango's geskep het sedert hy aan bewind gekom het - die Arts Council en Sport England. Dit het drukgroepe 'n semi-geïnstitusionaliseerde rol in die hart van die Britse regering gegee.
Desondanks is dit belangrik om daarop te let dat dit nie van toepassing is op buitestanders en promosiegroepe wat in die plek van die publisiteit floreer en nie deelneem aan die geheime bedinging wat insigengroepe ondergaan nie. Hulle publiseer 'n saak wat gewoonlik in stryd is met die beleid of die ideologie van die regering, en is selde kragtig in hul oorredingstegnieke, hoewel die Plattelandsalliansie dit reggekry het om wette teen jakkalsjag af te water, wat toon dat sommige nog baie magtig is. Ook nie alle deursnitgroepe kom op hul eie manier vanweë die institusionele aard sedert korporatisme nie; die onlangse NUT-staking het getoon dat drukgroepe nie hul eie reg kan kry nie.
Die uitvoerende tak is ook 'n vrugbare grond vir Amerikaanse drukgroepe, aangesien federale departemente en agentskappe gewilde teikens is vir drukgroepaktiwiteit. Die kantoor van die kabinet sal dikwels bereid wees om drukgroepe te ondersteun as dit veg vir sy departement. Die president speel 'n onskatbare rol in die vorming van beleidsprioriteite, sodat drukgroepe diegene rondom hom kan oorreed wat hom dan kan adviseer op 'n manier wat die drukgroep behaag. Ook die manier waarop baie dele van die federale regering onafhanklikheid van ander regeringsdele geniet, gee drukgroepe toegang tot die toegang. Hierdie toegangspunte kan lei tot 'ysterdriehoeke' wat by veteraangroepe en die relatiewe komitee en die federale agentskap gesien is.
Drukgroepe in die VSA betreur hulle van vriendeliker grondwetlike en wetgewende raamwerke; die 1stWysiging beskerm regte van spraak, uitdrukking en assosiasie. Daar is ook die 'Sonskynwette' wat ondersoek instel na regeringsaangeleenthede en 'n bloeiende wet op vryheid van inligting. In die Verenigde Koninkryk veg drukgroepe teen die Wet op Amptelike Geheime sowel as 'n Wet op Vryheid van Inligting wat baie meer beperk is as die VSA. Die VSA maak voorsiening vir 'n veel groter aantal toegangspunte wat veroorsaak word deur die federale stelsel en die bereidwilligheid van howe om sake wat van politieke belang is, aan te hoor. Op grond hiervan moet voorgestel word dat Amerikaanse drukgroepe meer mag besit, maar die demokratiese waarde hiervan kan bespreek word.