Die Here Jesus sê dat Hy die blink môrester is (Op. 22:16), en hierdie simboliek dui op die geheime ontmoeting met sy bruidsgemeente tydens die wegraping, wanneer die res van die wêreld slaap. Gelukkig sal daar ook ‘n klein minderheid wees wat die dier sal oorwin deur die bloed van die Lam en die woord van hulle getuienis (Op. 12:11). Hulle redeneer dat aangesien hulle uitverkies is, en d.m.v. die doop in ‘n ewige verbond aan God verbind is, hulle nie ‘n ondervinding van wedergeboorte hoef te hê nie. Dit is egter slegs deur die paradigmatiese verwysing na buite-tekstuele kontekste en na ‘wêreldkennis’, “i.e. to cognitive schemata already familiar and meaningful” (Hühn, 2004:143), dat lesers sin van sulke tekste kan maak. Elke vrug het ‘n toekomsmoontlikheid (‘n man, sukses, ens.) vir haar ingehou: “I saw myself sitting in the crotch of this fig-tree, starving to death, just because I couldn’t make up my mind which of the figs I would choose” (Plath 1963:80).