Aanvraag het kappen van een grove den: Aanvraag (5752AJ, 20) - omgevingsvergunning - Bekendmakingen en publicaties-invoer - Home - Gemeente Deurne
Aanvraag het kappen van een grove den: Aanvraag (5752AJ, 20)
het kappen van een grove den: Aanvraag
Omgevingsvergunning kappen Heikant 20, 5752AJ Deurne Wanneer Jy Dit Die Minste Verwag
What absets me most …
Ek werk as ‘n sub-redakteur by verskeie koerante. Vir diegene wat nie weet wat ‘n sub-redakteur is nie – dis die mense wat die skryfstukke (nuusberigte) van joernaliste redigeer (dis ‘n proses van oor en oor lees en veranderings maak) voordat die koerant op straat verskyn.
Writer’s block kan nou nie meer ‘n verskoning wees nie
Ek werk daagliks met woorde en ander mense se skryfsels – joernaliste se nuus – wat dan geredigeer moet word – oor en oor totdat die storie perfek is. Of so na aan perfek as moontlik dan …
Die Kuns Van Tydskrifverhale
Tydskrifverhale verskil van kunsverhale of literêre kortverhale in die opsig dat hulle as voorvereiste leesbaarheid en lesersvriendelikheid voorop stel.
Navorsing wys dit is die plek waar lesers wil ontspan en ’n bietjie wil asem skep. Hou in gedagte dat dit die deel van die tydskrif is wat mense graag in die bed of bad lees of bêre om vakansies te lees. Dit is die deel van die tydskrif wat langtermynwaarde het, want mense hou dikwels die tydskrif “sodat hulle nog die storie kan lees”.
If Louisa Clark Can Wear Them, So Can I
After watching the tear-jerking film, “Me Before You’ countless times, I feel drawn to my blood-red tights again. If Louisa Clark can wear bold tights, so can I.
In the arms of a stranger, I twirled around in a short, white skirt, white blouse, white shoes and red-hot tights.
It was a warm summer’s night, and the weekly dance evening held at the community’s college hall; a dreary place, with dark brown walls and old wooden floors. But on Saturday nights, the hall came alive. The ceiling, romantically decorated in fairy lights, lit up the entire space and created a whole new world for the students of Pretoria, to dance the night away in.
On a rainy day, I hurried down Adderley Street, Cape Town, hoping the flower vendors would still have red roses. It was 14 February 2010. Valentine’s Day.
A colleague at work, Mark, needed flowers for a girl. “Can’t you do it yourself?” I asked in an irritated tone.
He was one of those nerdy types – hovered over his computer all day, fixing everyone’s software glitches.
Orals Is Lyke …
… en ek trap versigtig bo-oor hulle om by die kombuis uit te kom. Een lê op die bank onder ‘n kombers. ‘n Ander ene in ‘n bondel op die mat voor die TV – dit lyk soos my skoonsuster. Twee lê skuins bo-oor die banke – sy kop toegemaak met ‘n gehekelde kombers en haar bene in ‘n Blou Bul kombers toegewikkel. Ek sien die skeefgedraaide nekke en giggel. Dat ‘n aand nou só skeef kon loop.
Hy Dans Op My Graf
In sy swart pak, bypassende kadotjie op sy kop en swart skoene wat skitter van die polish, dans hy in my sitkamer. Net vir ‘n wyle. Ek, onbewus van sy teenwoordigheid.
Na ‘n paar draai vertrek hy – na my graf toe. Hy maak homself aan my bekend. Die intense bewustheid van hom kruip teen my arms op. Sy gloeiende oë deurboor my lyf. Versigtig plaas hy sy voete op die brose klippies en sement. Die wals se klanke oorverdowend. Hy wieg stadig heen en weer. Die ritme sleur my mee.