Hoe om `n goeie karakter te skep: 17 stappe (met foto`s)
Een van die mees uitdagende (en belangrike) take vir `n skrywer in fiksie skryf, ongeag of dit `n roman, `n skrip of `n storie is, is om goeie karakters te skep wat die bestuurders van die plot is en met wie lesers of kykers kan `n skakel smee. Wanneer jy `n karakter skep, moet jy verskeie aspekte in ag neem en daar is verskeie maniere waarop jy hulle kan uitstaan.
Deel 1skep die karakter
Deel 2maak die karakter pas by die storie
Deel 3ontwerp geskikte karakters vir sekere rolle
Vestig die basiese elemente. Dit is nodig om die hoofkarakters in sekere mate te definieer sodra u hulle in die storie bekendstel, aangesien die leser belangstelling verloor as hy die karakter in gedagte kan hou. Daarom moet u, voordat u uself skryf, `n lys maak van die omstandighede en basiese fisiese eienskappe wat relevant is vir u karakter.
Definieer die fisiese kenmerke van die karakter wat u graag wil weet as u die leser was. Byvoorbeeld, wat is die geslag, ouderdom, geslag of ras en die algemene tekstuur van jou karakter?
Bepaal die omstandighede van jou karakter se lewe. Is hy arm? Het jy kinders? Waar woon jy? Wat doen jy? As jy ten minste die basiese eienskappe van jou karakter ken, alhoewel jy dit nie uitdruklik in die storie noem nie, sal dit jou in elk geval help met die ontwikkeling van jou karakter.
Gee jou karakterkwessies. Dit is een van die beste maniere om `n karakter vir die leser te laat lyk en kan in die storie uitsteek. Want as jy daaraan dink, is dit waarskynlik dat almal wat jy goed ken, sekere idiosyncrasies of eienaardige gewoontes het. Daarom moet dieselfde op jou karakters geld, sodat dit regtig lyk.
Dit is nie nodig dat hierdie eienaardighede `n sentrale rol in die geskiedenis het nie. U moet egter seker maak dat hulle nie die persoonlikheid van die karakter in `n groot mate weerspreek of `n afleiding van die hoofgraf nie.
Om die idiosyncrasies van jou karakter te skep, kan jy jou eie verbeelding gebruik, of beter inspireer jouself in diegene rondom jou.
Maak jou karakter uniek `N Karakter moet uniek wees sodat die leser dit interessant kan vind. Eerstens moet die leser die onderskeid tussen die hoofkarakter of die held van die storie en die ander karakters maklik kan maak. Wat belangriker is, as die karakter vaag is en geen merkwaardige kenmerk het nie, sal jy nie die leser kan interesseer nie.
Om jou karakter as individu te vestig, moet jy die hoofkenmerke van jou persoonlikheid in teenstelling met wat jou of die ander karakters in die storie omring. Byvoorbeeld, jy kan die held van die storie uitstaan ​​vir die leser as hy `n vriendelike en medelydende karakter is, maar leef in `n samelewing vol selfsugtige en wrede mense.
Jy kan ook jou karakter so uniek en as `n karakter vestig wat wegbly van clichés deur teenstrydige eienskappe toe te skryf. Byvoorbeeld, jy kan jou karakter sag maak, maar ook irriteerbaar wees. Hierdie onverwagte element sal die leser intrigeer solank die eienskappe geloofwaardig is.
Hou in gedagte dat die uniekheid van jou karakter moet bydra tot die doel van die storie. Jou karakter moet nie so vreemd en onvoorspelbaar wees dat sy hantering van plotgebeurtenisse nie geloofwaardig is nie.
Gee jou karakterdefekte. Die karakters wat gewoonlik die mees fassinerende is, is diegene wat soos regte mense lyk, en die regte mense is nie perfek nie. Daarom moet `n karakter onvolmaakthede hê waarmee die leser `n verbinding kan maak of wat geloofwaardig lyk, sodat dit maklik met hom kan identifiseer. Byvoorbeeld, `n karakter mag ekstroverte wees, maar ook baie onseker oor hul voorkoms.
Alhoewel die tekortkominge van `n karakter betekenisvol of gering kan wees, moet jy onthou dat, as jy kies om betekenisvolle tekortkominge aan jou karakter aan te dui, behoort dit deel van jou reis te wees. Byvoorbeeld, as jy vasstel dat die hoofkarakter skisofrenies sal wees, moet die storie nie hierdie eienskap ignoreer nie, maar jy moet dit op een of ander manier benader.
As jy geringe foute vestig om dit makliker te maak om met jou karakter te identifiseer, moet hulle realisties wees. Byvoorbeeld, `n karakter moet nie `n Ph.D. maar ook `n IK van 70.
Stel doelwitte en wense vir jou karakter. Vir `n goeie karakter om `n geloofwaardige protagonis te wees, moet hy `n begeerte of behoefte hê. Behoeftes help om konflikte te skep, want as iemand die ingewikkelde en passievolle impuls het om iets te bereik, is die mees realistiese ding dat hulle probleme of weerstand in die gesig staar. Die stryd van die karakters is die siel van die meeste stories.
Moenie u karakter se ambisies of ambisies op `n eksplisiete wyse uitdruk nie, maar laat hulle organies in die storie ontstaan. As die leser op sy eie uitvind dat wat die karakter die meeste in die lewe wil hê, is om te ontmoet met die broer van wie hy geskei het, sal dit baie boeiend wees as as jy dit net genoem het.
Hou in gedagte dat dit nie nodig is vir dieselfde karakter om heeltemal te weet wat hul eie begeertes of behoeftes is nie. As `n deel van jou karakter se stryd sekere dinge oor homself moet leer soos die verhaal vorder, sal jy `n interessante karakter en storie geskep het.
Gee kwesbaarheid vir jou karakter. Dit het verder die doel om `n karakter te skep met wie die leser kan identifiseer. In die letterkunde en teater is van die beste helde diegene wat probleme of trauma moet oorkom sodat hulle soektog kan slaag. As jy kwesbaarheid aan jou karakter toeskryf, sal jou deursettingsvermoë veel meer indrukwekkend en opwindend vir die leser wees.
Verbeel jou byvoorbeeld dat jou karakter bang is om te swem omdat hy amper as kind verdrink het. Maar later word hy verplig om sy eie seun van die vloed van `n rivier te red. In hierdie scenario word die spanning (en potensiële triomf) van die oomblik toeneem as gevolg van die fobie van die karakter self.
U kan sekere narratiewe boë vestig wat heeltemal om die kwesbaarheid van `n karakter draai. Jy is die een wat sal bepaal of dit `n sentrale of sekondêre element van jou karakter se persoonlikheid is en dit sal afhang van hoe jy die storie wil ontvou.
Skep `n onvergeetlike voorstelling van jou karakter. Skriftelik, `n beduidende uitdaging waarvoor die stories vertel word, is die skep van onvergeetlike karakters, selfs wanneer daar geen visuele voorstelling van hulle is nie. By die skryf van `n roman, byvoorbeeld (veral as jy van plan is om `n sage te word), moet die karakter onvergeetlik wees vir die leser op `n manier wat die toets van tyd kan verduur.
U kan die hoofkarakters identifiseer deur "etikette", Waarin `n merkbare fisiese eienskap kan wees (bv Harry Potter litteken weerlig-vormige en ronde raam bril) of manier van praat (bv, akute en sissende geluid van Voldemort). Op hierdie manier kan u die leser help om die karakters te identifiseer en te onthou.
As daar `n stel karakters in die storie sal wees, is dit selfs belangriker dat elkeen van hulle gedenkwaardig en kenmerkend is. As u dit nie doen nie, loop u die risiko om die leser te verwar.
Gee diepte aan die karakter. `N Vervelige karakter is een wat in die eerste bladsye van `n storie opgesom kan word. Om die leser te betower, moet jy `n karakter skep wat meer is as die oog wat jy kan bereik deur die volgende aan te spreek by elk van die hoofkarakters in die storie:
Stel vas wat jou karakter se doel in sy eie lewe is. Hoekom doen jy wat jy doen?
Bepaal wat die karakter se metodes is. Wat is jou reaksie op gevaarlike, skrikwekkende of stresvolle scenario`s?
Stel die kriteria vir jou karakter. Wat is jou manier om situasies te evalueer, mense te waarneem en hul eie situasies te oordeel?
Maak die karakter pas by die storie
Maak seker dat die karakter bydra tot die storie. Die karakters moet in die meeste gevalle nie net bestaan ​​om `n spasie te vul nie, maar moet altyd aan die dramatiese behoeftes van die plot voldoen. Dit geld veral vir die hoofkarakter (e), aangesien die storie rondom hulle draai. Om `n goeie karakter te skep, moet jy dus seker maak dat die eienskappe wat jy toewys, die storie wat jy wil vertel, bevoordeel.
Om byvoorbeeld die verhaal van `n vegter wat `n stad van sy tiranniese leier red, te vertel, moet die hoofkarakter nie `n gestremde en onderdanige ouer wees nie, tensy die plot se doel is om die storie te vertel van hoe `n karakter soos dit daarin geslaag het om Dit was so onwaarskynlik.
Voordat jy die karakters opstel, sal dit nuttig wees om `n skets van die plot te maak sodat jy nie inligting skep wat mekaar in stryd is nie. U kan egter `n uitsondering maak indien u inspirasie vir `n karakter baie sterk is, maar u weet steeds nie watter storie u van hom wil vertel nie.
Mould jou karakter gebaseer op hul ervarings. As `n karakter immuun is vir wat rondom hom gebeur, sal dit nie geloofwaardig wees nie. Byvoorbeeld, as jou karakter `n normale kind is wat skielik homself in die wêreld van bendegeweld gesleep het, moet alles wat hy waarneem hom intens beïnvloed. Daarom, vorm die persoonlikheid van jou karakter op grond van die gebeure wat rondom hom voorkom, om geloofwaardig te wees en werklik te lyk.
Jy besluit hoe diep die ervarings is wat jou karakter vorm. Hou egter in gedagte, hoe belangriker die gebeure, die impak op jou karakter moet ingewikkelder wees.
Gebruik die aksie om jou karakter te definieer. Om `n storie goed te vertel, moet jy `n sekere mate van subtiliteit gebruik. Dikwels is om jou karakter in `n onthullende situasie te plaas om inligting oor sy persoonlikheid te openbaar, veel meer kragtig as om net daardie eienskappe te beskryf. As die leser dinge oor die karakter kan ontdek sonder dat jy hulle vertel, sal dit hom nog meer intrigeer.
Om hiermee suksesvol te wees, moet die sleutel op `n baie opsetlike wyse beskryf word hoe die karakter `n sekere situasie konfronteer. Byvoorbeeld, `n persoon se reaksie op `n huisbrand sal baie daaroor openbaar.
Hiervoor is dit nie nodig vir u skryfwerk om aksiereekse in te sluit in die styl van Moeilik om dood te maak. In elk geval kan jy tonele vol aksie gebruik om inligting oor jou karakter te gee, selfs al is hy die hoofkarakter van `n dramatiese en emosionele verhaal (byvoorbeeld `n toneel in `n hospitaalkamer waar sy ma sterf).
Hou in gedagte op die pad wat die karakter volg. Om `n boeiende werk van fiksie te skep, is amper net so belangrik soos al die ander die ontwikkeling van die karakters. Jy moet noukeurig aandag skenk aan die volgorde van gebeure in jou storie, aangesien dit die beste manier is om seker te maak dat die leser die karakter se reis, of metafories of nie, kan volg en dit kan glo. Die karakter moet nie dinge doen wat sy persoonlikheid of sy vermoëns weerspreek nie, sonder dat dit voorafgegaan word deur logiese stappe.
Dit is nie verkeerd dat `n karakter op `n onverwagte manier ontwikkel word solank dit nie onlogies is nie. Terwyl lesers verbaas wil wees, hou hulle nie van bedrog nie.
Die karakter moet kan leer uit sy foute en bepaal hoe om nie twee keer dieselfde fout te maak nie. Die storie sal vinnig stagneer as die karakter herhaaldelik dieselfde ding herhaal.
Leer jou karakter goed ken. Wat gouer eindig met die vloei van `n storie is die ontdekking van `n samehangendheid in die plot of op die agtergrond van `n karakter. As skrywer moet jy dus hierdie fout vermy deur al die belangrike inligting oor jou karakters in `n lêer (handgeskrewe of digitale) te stoor, aangesien hierdie inligting na vore kom. Op hierdie manier sal jy vermy dat wat jy oor die karakter in hoofstuk 11 sê, direk in stryd is met wat jy in hoofstuk 1 geskryf het.
Elke keer as jy iets belangrik oor jou karakter se verlede of oortuigings noem, raadpleeg hierdie databasis oor jou karakters om samehang te handhaaf.
Dit sal veral nuttig wees as jy `n reeks verwante stories gaan skryf wat dieselfde hoofpersoon insluit of as jy `n baie lang roman gaan skryf wat baie karakters bevat.
Ontwerp geskikte karakters vir sekere rolle
Gee hulle bewonderenswaardige eienskappe aan die protagoniste. U moet die hoofkarakter van die storie voorstel op `n manier wat die leser daarvan hou (byvoorbeeld, adel of sterkte aan hulle karakter gee). Oor die algemeen moet die karakters wat die hoofrolspeler het, die mees gedetailleerde wees (insluitend hul fisiese beskrywings, die agtergrond en openbaarmaking van hul persoonlikheidstrekke).
Dit is nie nodig vir `n protagonis om perfek te wees nie. Dit kan selfs baie duidelike gebreke of swakhede hê (hierdie karakters staan ​​bekend as "antiheroes"). Die doelwit is dat u hoofkarakter nie verwaarloosbaar is nie. Andersins sal die leser belangstelling verloor, aangesien dit waarskynlik is dat hy nie belangstel om te lees oor die uitbuiting van `n karakter wat hy ontken nie.
In sommige situasies kan jy tot op `n later tyd sekere besonderhede oor die protagonis wegsteek. Die mees interessante karakters is gewoonlik dié wat nie in `n enkele paragraaf opgesom kan word nie. Jy moet egter nie `n sekondêre karakter meer as die hoofkarakter beskryf nie.
Beklemtoon die aantreklikheid van die protagonis se liefdesbelange. Alhoewel dit nie die geval sal wees vir alle stories nie, moet u `n goeie indruk van die appèl gee as u verkies om `n liefdesbelang in u protagonis te hê. Jy kan dit op verskillende maniere doen, maar jy moet die leser laat verstaan ​​wat die hoofkarakter van hierdie karakter hou of die gevoelens wat laasgenoemde in die hoofkarakter wakker word.
Die karakter met die liefdesbelangsfunksie moet die leser asseblief, soos dit met die hoofkarakter moet wees, en gewoonlik moet jy aandag gee en dit in groot mate beskryf.
U moet in sekere mate besonderhede verskaf oor die liefdesbelang van `n protagonis in verhouding tot sy verhouding met hom. As die liefdesbelang byvoorbeeld die gade van die protagonis is, moet jy die leser meer inligting oor hom gee as wat jy sou as die liefde belangstelling net `n vreemdeling op `n trein was.
Dit stel `n gevoel van raaisel vir die skurke. Die oorsprong, die motivering of die ware aard van die skurke moet effens geheimsinnig wees om hierdie karakters skrikwekkend of werklik haatlik te maak. Wat `n karakter `n goeie skurk maak, is in groot mate sy onvoorspelbaarheid en die afwesigheid van positiewe eienskappe. Om dit te bereik, is dit belangrik dat die leser nie te diep in die skurk se gedagtes kan dring nie.
In baie goeie stories kom beurte na die einde van die plot waar iets diep oor die verlede of die persoonlikheid van die skurk geopenbaar word (byvoorbeeld, Darth Vader in Star Wars of Professor Snape in die Harry Potter-sage). Om hierdie rede is dit belangrik dat sekere besonderhede oor die skurk verborge bly tot die presiese oomblik.
Gebruik die beelde om die skurk voor te stel, aangesien jy die leser graag wil sien. Hiervoor kan jy fokus op hul fisiese kenmerke, hul gebare, hul manier van praat, die scenario`s waarin dit gewoonlik voorkom en in baie ander beelde. Gebruik jou kreatiwiteit om aan die leser oor te dra wat jy gedink het.
Moenie te veel besonderhede van die sekondêre karakters onthul nie. Alhoewel hierdie karakters dalk `n mate van belang vir die storie kan hê, moet u dit slegs in verhouding tot hul rol beskryf. Byvoorbeeld, as `n karakter nie weer in die storie verskyn nie, moet jy nie sy agtergrond vir twee bladsye bespreek nie. Aan die ander kant kan jy `n maat skep wat uiteindelik die tweede belangrikste karakter word.
Daar is sekere uitsonderings hierop, soos met die meeste algemene skryfreëls. Byvoorbeeld, dit kan die geval wees dat die protagonis nie `n karakter ken nie, maar laasgenoemde speel uiteindelik `n belangrike rol in die klimaks van die storie. Dit is nie sleg nie, solank dit by die storie pas en geloofwaardig is.
Maak seker dat alle sekondêre karakters `n doel in die storie het, anders sal hulle net die ruimte vul. Die leser sal nie daarin belangstel om tussen 40 karakters te onderskei wat dalk of nie relevant is vir die plot nie.
U kan die wyse waarop outeurs definisie en ontwikkeling aan hul karakters gee, waarneem deur baie bekende rolprent- en televisiereeks te kyk, asook die lees van bekende romans.
Lesers waardeer dikwels karakters wat subtiliteite het (byvoorbeeld karakters wie se name `n sekere kenmerk van hul persoonlikheid openbaar).
As die storie in ons heelal plaasvind, maak seker dat die name van die karakters in ooreenstemming is met kulturele gebruike.
Hou in gedagte dat jy nie hoef te hou by die trite-argetipes van karakters wat in hierdie artikel genoem word nie. Skryfkuns is `n kreatiewe vorm van kuns, so jy kan die vryheid van eksperimenteer met die karakters.
Wanneer jy karakters of skryf skep, moet jy nie ander skrywers plagiaat nie, selfs nie per ongeluk nie.