Puppy Sosialisering en die Sensitiewe Periode: Wanneer is dit en is dit belangrik? | Troeteldiere Huishouding
Dr Sophia Yin bespreek die fundamentele redes vir die sosialisering van hondjies. Vir meer van Dr. Yin, vind haar op Facebook of by drsophiayin.com.
Jy het waarskynlik gehoor dat puppies gesosialiseer moet word, maar hoe weet ons dit en wat weet ons? Die meeste van die baanbrekende studies is in die 1950's en 1960's gedoen, waarvan een deur mede-outeurs, David Freedman, John A. King en Orville Elliot uitgevoer is en in 1962 in die wetenskap gepubliseer is. Hulle het 'n klassieke studie uitgevoer met behulp van die metodologie wat reeds vasgestel is vir die bepaling van kritieke tydperke in ander diere soos eende, proefkoninkies, hoender en skape. Hulle het vyf rommel haasspaniels en drie rommelbolletjies geneem en elke rommel met hul moeders in 'n eenhonderd omheinde gebied, in isolasie van die mens, opgewek.
Toe is 29 pups in die sosialiseringsbehandelingsgroepe gebruik en is dit vir 'n week geneem en gesocialiseer, terwyl vyf hondjies as ongesosialeerde kontroles gebly het. Puppies in die sosialiseerde groep was vir 'n week gesocialiseer, hetsy 2 weke oud, 3 weke oud, 5 weke oud, 7 weke oud of 9 weke oud en dan teruggekeer om in die veld te woon. Tydens hul week van sosialisering is die puppies gespeel, getoets en versorg gedurende drie daaglikse 30 minute periodes.
Die ouderdomverwante verskille tussen kleintjies was duidelik selfs aan die begin van sosialisering. Die pups wat gesocialiseer het vanaf 5 weke oud was aansienlik meer aangetrokke tot die mens as poppies wat sosialisering begin het op 2, 3 en 9 weke. Die lae tellings vir die 2- en 3-week-ou hondjies was te danke aan hul onvolwasse motoriese vaardighede; maar die lae tellings in die 9-jariges het plaasgevind omdat hierdie hondjies geneig was om die hanteerder te vermy. Hulle was bang! Gelukkig was aan die einde van die week van sosialisering almal behalwe vir die twee weke oud, ewe aangetrokke tot die hanteerder.
Navorsers het ook 'n verskil in interaksies gevind toe puppies in 'n kamer gelos is met 'n passiewe persoon. Twee-jariges was te onvolwasse om baie te reageer, maar 3-jariges het die meeste van die 10 minute se pawing bygedra, geklim en die persoon en sy klere aan die mond gegee. Vyf weke oud was op die eerste oomblik versigtig, maar het teen die einde van die eerste sessie gespeel. 7 en 9 weke oud hondjies was bang en het vir die eerste paar sessies weggehou van die passiewe mens. Die 7-week-ou hondjies speel gemaklik met die persoon tot dag 3 en die 9-jariges was nie tot dag 4. Daarom is die vreesrespons vir mense (en waarskynlik ander nuwe voorwerpe, omgewings en diere) meer ontwikkel en toenemend moeilik om te keer soos die puppy ouderdomme. Dit was egter redelik maklik om in hierdie stadium tot 9 weke oud te wees.
Na die week van sosialisering is die hondjies in die een-akker-veld teruggebring en sonder kontak van mense gelewe. Toe die hondjies 14 weke oud was, is hulle oor 'n tydperk van twee weke getoets tydens die daaglikse kontak met mense. Drie soorte toetse - 'n hanteringstoets, 'n leashoets en 'n reaktiwiteitstoets - is uitgevoer. Die resultate was weer dramaties. By die 16de week (na 2 weke van daaglikse kontak met die mens), is slegs die beheergroepe aansienlik laer op die hanterbaarheid behaal. Hierdie hondjies was bang. Selfs na afloop van die studie toe die navorsers besluit het om een ​​van die beheerpoppies te neem en die sosialisering vir 3 maande voort te sit, het hierdie hondjie slegs minimale verbetering tydens die hanteringstoets getoon. Met ander woorde, hondjies benodig goeie sosialiseringservarings voor 14 weke oud.
Die navorsers het ook 'n leiband-toets uitgevoer wat ontwerp is om die hond se vermoë om te leer om leibandleiding te reageer, te toets. Honde sosialiseer op 5, 7 en 9 weke oud was aansienlik makliker om te oefen as die beheer hondjies.
Die finale toets was die reaktiwiteitstoets waar elke pup in 'n fisiologiese harnas geplaas is wat hulle gehou het. Hartklop is gemonitor met behulp van 'n EKG en diepte van respirasie, en spierspanning is gemeet en het gelyktydig behaal. Die pup is toe blootgestel aan 'n verskeidenheid stimuli een op 'n slag. Hulle het ingesluit: Cajoling versus dreigemente van 'n mens, 'n harde, verrassende klank en ligte elektriese skok. Algehele is die kontroles aansienlik meer geïnhibeer (hulle het gevries), gespanne en hoër hartklop as die pups gesocialiseer teen 7 weke oud. Dit was maklik om te hanteer, goed gereageer om op leiband te wees (minder balke, kalm genoeg om te eet), en hulle was die minste bang vir potensieel scary stimuli.
Eerstens moet die hondjie se sosialisering vroeg voor vyf weke oud begin, want die hondjie wys vyf weke vreesresponse aan mense, voorwerpe en ander onbekendes rondom hulle. Dit beteken dat dit noodsaaklik is dat telers en pleegwagwagters 'n sosialiseringsplan uitwerk. Tweedens moet die sosialisering begin voor 14 weke oud of baie hondjies sal tot 'n lewe van vrees gedoem word, tensy hulle deur 'n sosialiseringsregime gaan, wat intenser is as die 1,5 uur per dag wat die navorsers hierheen doen. Die boodskap is eenvoudig en reguit en dit kan die verskil wees tussen 'n gelukkige, goed aangepaste hond vir een wat bang is vir mense, voorwerpe, ander diere en verskillende omgewings wat ons mense as veilig beskou.
Vir meer inligting en stap vir stap sosialisering, sien Perfect Puppy in 7 dae: hoe om jou puppy af te begin.