Pedro Salinas, een van die beste Spaans-talige prosisitas | Huidige literatuur
John Ortiz | | Biografie, skrywers, gedigte
Pedro Salinas word beskou as een van die beste outeurs van die XNUMXste eeu, en 'n groot verteenwoordiger van die Castiliaanse prosa. Sy werk word erken as insiggewend en terselfdertyd subtiel. Die skrywer was 'n man van letters en evolusie, in alle opsigte.
Hy het self van homself en van sy werk gesê: "Ek waardeer veral poësie, egtheid. Dan die skoonheid. Dan vindingrykheid. Die meeste tekste hierin bekende Spaanse digter hulle is toegewy aan romanse, vanuit 'n algemene perspektief en met 'n avant-garde vonkel.
1 Biografiese profiel
2 Die digter van die liefde
3 Sy lewe, 'n liefdesverhaal
3.1 'N Dramatiese einde
4 Generasie van die 27
5 Ontleding van sy werke
5.1 Humanistiese styl
6 Drie digterlike stadiums
6.1 Eerste stadium
6.2 Tweede fase
6.3 Derde stadium
7 Volledige lys van sy boeke
Pedro Salinas Serrano is op 27 November 1891 in Madrid, Spanje, gebore. Vrug van die huwelik tussen Soledad Serrano Fernández en Pedro Salinas Elmos. Laasgenoemde het as handelaar gewerk tot sy dood in 1897. Destyds was die toekomstige skrywer net ses jaar oud.
Van die dood van sy vader af Inrigtings soos die Hispano-Francés-skool en die San Isidro-instituut in Madrid was die hoofbasis van die akademiese opleiding van Salinas om deur te breek na die universiteitswêreld. Later het Pedro by die Universiteit van Madrid ingeskryf, waar hy regte begin studeer het.
Na twee jaar, hy het wette laat vaar om die passie van filosofie en letters te betree. Hierdie loopbaan het daartoe gelei dat hy later, in 1917, 'n doktorsgraad verwerf het. Hy slaag met 'n proefskrif oor die illustrasies van Don Quijote van La Mancha, deur Miguel de Cervantes wanneer ons die inligting het.
Die digter van die liefde
Hierdie beroemde skrywer word deur baie mense as "die digter van die liefde" erken en sy loopbaan en literêre werke diep in die grond gelê en subtiliteit van die wonderlike gevoel wat hy behou het. Daar moet op gelet word dat die romanse wat Pedro in sy boeke beskryf nie altyd gelukkig en perfek is nie.
Salinas het 'n manier gevind om in te sluit hoe onaangenaam en seer liefde kan wees, maar op 'n meesterlike manier. Op dieselfde manier het hy persoonlike nadenke rakende skeiding en die gevoel van verlies geïntegreer.
Sy lewe, 'n liefdesverhaal
In 1915, in Algerië, trou hy met Margarita Bonmatí. Salinas was toe net 24 jaar oud. Hulle het hoofsaaklik in Parys gewoon. Jare later, in 1917, vestig hulle hulle in Spanje. Hulle het twee kinders gehad: Soledad en Jaime Salinas. Die huwelik het tot in die somer van 1932 ongeskonde en gelukkig gebly.
Met die totstandkoming van die Santander Summer University, waarby hy betrokke was, Pedro Salinas fokus sy oë op 'n Amerikaanse student genaamd Katherine R. Whitmore. Hy is mal oor haar en ter ere van haar en inspireer die poëtiese trilogie: Die stem wat u toekom (1933) Liefde rede (1938) y Lank spyt (1939).
Die romanse het behoue ​​gebly selfs toe Katherine na haar geboorteland terugkeer. Maar gedurende die akademiese periode van 1934-1935 het Margarita - die vrou van Pedro - uitgevind oor die klandestiene verhouding en poging tot selfmoord. As gevolg hiervan het Katherine die totale breuk van haar band met Salinas bevorder.
Aanhaling deur Pedro Salinas.
'N Dramatiese einde
Die Spaanse burgeroorlog was die rede waarom albei geliefdes gedistansieer is. Na die staatsgreep is Salinas na Frankryk en later in ballingskap in die Verenigde State. Teen 1939 het Katherine met Brewer Whitmore getrou en sy van aangeneem. Hy is egter na vier jaar in 'n motorongeluk dood.
Blykbaar het die verhouding tussen Katherine en Pedro soms gebly, maar uiteindelik vervaag. Hulle laaste ontmoeting was in 1951. Enkele maande later, op 4 Desember, sterf die digter in Boston, Massachusetts. Sy liggaam is begrawe in die hoofstad van Puerto Rico, San Juan.
Later, in 1982, is Katherine ook oorlede. Maar nie sonder om eers te magtig dat die Briewe tussen haar en Salinas gepubliseer is. Solank sy laaste wens vervul is: dat dit twintig jaar na sy dood was en dat sy briewe weggelaat is.
Generasie van die 27
Ongetwyfeld, Pedro Salinas word beskou as een van die grootste digters van die 27ste eeu en 'n verteenwoordiger van die sogenaamde Generation of XNUMX. Hierdie beweging het in daardie jaar kultureel bekend geword en na vore getree as 'n plaasvervanger vir die Noucentisme. Die skrywer is vergesel deur outeurs van formaat van Raphael Alberto, Federico García Lorca en Dámaso Alonso.
In teenstelling met vorige strominge, het die Generation of '27 verskillende vorme van literatuur gebruik. Hieronder val die volgende op: neopopularisme, Spaanse filologie - 'n prominente gebied van Salinas -, surrealistiese poësie en homo-erotiek.
Ontleding van sy werke
As diepsinnigste humanis en geleerde is die bekendste werke van Pedro Salinas Serrano sy wonderlike werke as digter en essayis. 'N Mens kan egter nie nalaat om sy ander beroepe te noem nie. Soos byvoorbeeld dié van prosaskrywer, 'n genre waaruit drie van sy beste titels uitgekom het.
Salinas het ook tussen 1936 en 1947 as dramaturg gewerk, wat altesaam veertien toneelstukke geskep het. Hy was ook die vertaler van die Franse romanskrywer Proust, wat daarin geslaag het om sy romans in die Spaanssprekende wêreld deur hom te katapult.
Hierdie digter-troebadoer het poësie gedefinieer as: «'n Avontuur na die absolute. Jy kom min of meer naby, jy gaan min of meer: ​​dit is alles ». Vir hom was poësie uit die eerste hand egtheid, gevolg deur skoonheid en verstand, om kort verse te kies wat huiwerig is om te rym as die beste opsie in sy boeke.
Die stem wat u toekom, deur Pedro Salinas.
Aan die ander kant het kritici en kollegas uit die literêre omgewing Salinas se werk gedefinieer as 'n poging om te verdedig teen die waardes van die Europese kultuur voor die Tweede Wêreldoorlog. Sy liefde en humanitêre karakter het hom daartoe gelei om navraag te doen en te skryf oor die somber kant van dinge.
Vir Leo Spitzer, die Oostenrykse stylgenie en kenner van Romaanse tale, Salinas se poësie het altyd dieselfde eienskap gekry: sy eie konsep. Al sy werk het iets van homself. Die manier waarop die skrywer dit uitdruk, is deur paradoks en welsprekendheid.
Drie digterlike stadiums
Sy begin in die literêre wêreld begin chronologies in 1911 met sy eerste gedigte genaamd 'creepy'. Dit is deur Ramón Gómez de la Serna in sy tydskrif gepubliseer Prometeo. Maar Sy konsolidasie as subjektiewe digter en met 'n liefdevolle tradisie het uit drie poëtiese stadiums bekend geword.
'N Groot evolusie word in elk van hierdie stadiums waargeneem. Dit was nie net te danke aan die inhoud van die werke nie, maar ook aan die houding van die digter self. Sy lirieke is altyd beïnvloed deur sy lewenservarings. Daarbenewens het Salinas inspirasie gevind in haar eie persoonlike groei.
Die tweede fase val veral op. Die titels wat destyds vervaardig is, was nie net al sy werk verryk nie.
Die eerste fase duur van 1923 tot 1932. Salinas was toe 'n jong man wat net 'n fyn styl begin aanneem het, waar die liefdevolle tema die protagonis was. Die pad gedurende hierdie periode word belig deur die poësie van Rubén Darío - Nicaraguaanse skrywer - en die skrywers van Spaanse oorsprong: Juan Ramón Jiménez en Miguel Unamuno.
Voortekens (1923) Willekeurige versekering (1929) y Fabel en teken (1931) was die produk van hierdie stadium. Die skrywer se doel was om sy poësie so perfek moontlik te maak. Hierdie siklus was 'n soort voorbereiding vir sy tweede fase, bekend as: volheid.
Gedurende hierdie stadium, wat van 1933 tot 1939 duur, neem die digter Salinas 'n bekoorlike en verrassende wending deur 'n liefdes-trilogie te skryf. Die stem wat u toekom (1933) was die eerste van die titels. Hierdie werk vertel volledig, van begin tot einde en op noukeurige wyse, 'n intense liefdesverhouding.
Toe verskyn Liefde rede (1936). Daarin vang Salinas liefde vanuit haar seerste oogpunt. Beklemtoon hoe moeilik 'n ontbinding kan wees en die lyding wat oorbly na die ontbinding. Frases soos: "Jy sal wees, liefde, 'n lang totsiens wat nooit eindig nie" is epies in hierdie boek.
As 'n afsluiting blyk dit Lank spyt (1939) — onthou Gustavo Adolfo Bécquer—. Hierdie werk volg ook dieselfde deurbraak wat in die ander boeke beskryf word. Die verhoog word volheid genoem omdat dit saamval met sy seisoen van liefde met Katherine Withmore.
Voortekens, deur Pedro Salinas.
Vanaf hierdie tydperk, tussen 1940 en 1951, ontwikkel Salinas gedigte wat geïnspireer is deur die see van die Puerto Ricaanse eiland. Dit is die geval van: Die bepeinsde (1946). Die werk ontstaan Alles duideliker en ander gedigte (1949) —titel wat die krag van skep deur die woord beklemtoon.
'N Ander verteenwoordigende gedig van hierdie stadium is' Confianza '(1955). Hierin roem die skrywer op die gelukkige en energieke bevestiging van die geleefde werklikheid. Daar moet op gelet word dat dit 'n titel is wat na sy dood in 1955 gepubliseer is.
Volledige lys van sy boeke
Willekeurige versekering. (Western Magazine, 1929)
Fabel en teken. (Plutarch, 1931).
Die stem wat u toekom. (Teken, 1933).
Rede vir liefde. (Uitgawes van die boom, 1936).
Misberekening. (Imp. Miguel N, 1938).
Lank spyt. (Redaksionele Alliansie, 1939).
Poësie saam. (Losada, 1942).
Die bepeinsde. (Nueva Floresta, 1946).
Alles duideliker en ander gedigte (Sudamericana, 1949).
Vertroue (Aguilar, 1955).
Gemoderniseerde weergawe van die Cantar de Mio Cid. (Western Magazine, 1926).
Eva van vreugde. (Western Magazine, 1926).
Die wonderlike bom. (Suid-Amerikaans, 1950).
Die onberispelike naak- en ander vertellings (Tezontle, 1951).
Volledige vertellings. (Skiereiland, 1998).
Spaanse literatuur. Twintigste eeu. (1940).
Jorge Manrique of tradisie en oorspronklikheid. (1947).
Die poësie van Rubén Darío (1948).
Die verantwoordelikheid van die skrywer. (Seix Barral, 1961).
Volledige opstelle. Uitgawe: Salinas de Marichal. (Taurus, 1983).
Die verdediger (Alianza Editorial, 2002).
Liefdesbriewe aan Margarita (1912–1915). Redaksionele Alliansie, 1986
Briewe aan Katherine Whitmore. Toskette, 2002.
Salinas, Pedro. (1988 a). Briewe aan Jorge Guillén. Christopher Maurer, red. García Lorca Foundation Nuusbrief, n.3, p. 34-37.
Agt ongepubliseerde briewe aan Federico García Lorca. Christopher Maurer (red.) García Lorca Foundation Bulletin, n. 3, (1988); bl. 11-21.
Briewe van Pedro Salinas aan Guillermo de Torre. Renaissance, n. 4, (1990) p. 3- 9.
Agt briewe van Pedro Salinas. Enric Bou (red.) Revista de occidente, n.126, nov. (1991); bl. 25-43.
Salinas / Jorge Guillén korrespondensie (1923-1951). Uitgawe, inleiding en aantekeninge deur Andrés Soria Olmedo. Barcelona: Tusquets (1992).