Vertikale tuinmaak * Oor plante
Vertikale tuinmaak word gebruik vir die dekoratiewe effek op die terrein en om geboue, ontspanningsareas, speelterreine teen geraas, wind, stof en oorverhitting te beskerm. Vertikale tuinwerk is gerieflik deurdat dit in 'n relatiewe kort tydjie 'n digte, skilderagtige groen bedekking van vertikale mure (arbors, keermure en ander strukture) kan skep. Vir vertikale tuinmaak word meerjarige meerjariges met verskillende vorms van blomme en vrugte, tekstuur en kleur van blare gebruik. Baie van hulle broei maklik. Klimplankryers is geskik vir die skep van pergolas, arbors, skaduryke stegies, hulle vul die mure en omheinings perfek aan. Met vertikale tuinmaak kan u die oppervlakte van groen ruimtes vergroot, sommige dele van die tuin en geboue verberg.
Met behulp van vertikale tuinwerk kan u die waaghalsigste en onverwagse fantasieë besef, met behulp van vooraf-ontwerpte klein argitektoniese vorms in die vorm van verskillende geometriese vorms, gestileerde beelde van diere en verskillende vorme, kan u 'n beduidende verskeidenheid en 'n positiewe stemmingsvorm op die werf maak.
Plante in vertikale landskap geplaas word
Metodes van vertikale tuinmaak
Om plante in vertikale landskap te plaas, benodig u spesiale stutte. Vir drywende wingerde is dit allerhande roosters, rame, tralies, toue, afwerking. Vir wingerde moet die draers nie mooi teen die mure pas nie, aangesien dit ruimte benodig vir die vrye beweging van die bopunt van die lote. Die dikte van die draers moet nie meer as 5 ... 8 cm wees nie, dit wil sê, moet nie die diameter van die draai van die stam oorskry nie, sodat die liana nie van die steun af gly nie.
Vertikale landskap gee bykomende beeldskoonheid aan geboue en fasades. Die gebruik van vertikale tuinbou word aanbeveel op die suidelike en westelike fasades en mure van geboue, aangesien dit die gebou teen oorverhitting beskerm en teen geraas beskerm. Maar sommige klimplante word nie aanbeveel om aan die suid- en suidweste van die beskermde strukture (vosdruiwe, Vicha-druiwe, Japannese druiwe, kolchiese klimop, soet ertjies) geplant te word nie.
Fasades van geboue, arbors, pergola's en boë, versier met klimplante, tesame met pragtig afgewerkte bome, skep 'n vertikale komposisionele lyn van die tuin. Dit word vertikale tuinmaak genoem.
Die vertikale gordyn van plante, soos reeds genoem, beskerm teen geraas en stof, versier die werf perfek en is die maklikste manier om die gebied te verbeter.
Vir vertikale tuinmaak is ondersteuningstrukture nodig. Hul tipe hang af van die oorspronklike landskap.
Die skep van 'n vertikale lyn van landskapontwerp begin meestal met die skep van heinings. Die basis daarvan is dekoratiewe vorms soos tralies en skerms. Hulle word met verskillende klimplante geplant. In die reël word verskillende soorte blomplante gebruik (byvoorbeeld klimroos, klematis en adlumia). 'N Heining kan geskeer of ongesny, laag, medium, hoog of op die randsteen wees.
Die belangrikste struktuurelement is 'n houtrooster wat vrylik om klimplante toegedraai word. Pergola versier nie net die tuin nie, maar beskerm ook teen wind en son.
Beide pergola's en heinings word meestal met wingerde versier. Hul onbetwisbare voordeel is dat dit nie groot groeigebiede benodig nie en buigsaam is. Ander klimplante word egter ook gebruik. Dit laat u toe om baie van die tekortkominge van die landskap weg te steek en kan terselfdertyd as onafhanklike dekoratiewe elemente dien.
Dikwels is die fasades van huise 'n ondersteuning vir klimplante. As die gebou nie inpas by die algehele ontwerpkonsep nie, kan dit eenvoudig met plante verweef word.
Plante in houers
Plante in dekoratiewe blompotte, blompotte en laaie word toenemend gebruik om tuinpersele te versier. Houers kan direk op die grond, op die vloer of opgehang word, byvoorbeeld op die stoep.
Vir plante in houers word wind- en droogtebestande plante gebruik.
Met vertikale landskap met wingerdstokke, is dit hulle wat 'n groot palet bied met die mooiste en gevarieerdste kleurkombinasies as gevolg van die kleur van blare en selfs blomme. Die volgende plante lewer uitstekende resultate vir vertikale tuinbou met wingerdstokke:
Girl's Grapes - kom oral voor - dit is 'n groot bladwisselende wingerdstok. Dit kan op enige plek groei - beide in die son en in die skaduwee, dit is veeleisend vir die grond, dit hoef nie skuiling te hê nie - dit oorwinter goed. Dit is versoenbaar met enige plante, groei baie vinnig, kan tot 4 m per jaar groei, so u sal waarskynlik die verspreiding daarvan moet beperk. Die blare is baie mooi van vorm, en in die herfs word dit helderrooi - dit is 'n baie skouspelagtige gesig. Die blouerige bessies is baie mooi, maar hulle is nie-eetbaar.
Die meisies se druiwe kan ook hulself voortplant - die gevalle wingerdstok kan wortel skiet. Maar as dit nodig is om dit op verskillende plekke te plant, word reproduksie gedoen deur steggies, dan word hulle op 'n afstand van 30-40 cm van mekaar geplant. Geen wortelstimulante hoef gebruik te word nie - die druiwe wortel baie goed. Maak aanvanklik die aanplantings, water, onkruid los en rig die plante na die draers. Bykomend tot die natmaak van water, word spesiale sorg nie nodig nie. Hierdie plant is geskik vir enige ondersteuning.
Amur druiwe - In baie opsigte soos in die meisie, is dit net minder gereeld in somerhuise. Dit oorwinter ook goed. Die bessies is eetbaar, jy kan wyn daaruit maak, konfyt maak.
Algemene hop jy kan, soos hulle sê, plant en vergeet. Hy is intussen baie mooi en ook 'n waardevolle medisinale plant. Dit is soms moeiliker om van die werf te verwyder as om dit te kry, daarom moet u die groei daarvan beheer. Hy verkies gedeeltelike skaduwee en skaduwee, maar kan in die son groei. Dit reageer goed op natmaak. Dit kan deur sade sowel as deur die bos versprei word. In die winter skuil hulle nie vir hom nie.
Clematis - almal se gunsteling klimplant. Dit is baie dekoratief, blom luuks. Dit het baie spesies en variëteite, en elkeen het 'n eie vorm, grootte en kleur van die blomme. Dit kan wit, rooi, blou, donker violet, selfs amper swart wees, en dit kan pienk-lila wees 'in die algemeen kom blomme tog na die blou palet. Daar is clematis met reusagtige blomme! So 'n plant op die werf word onmiddellik 'n aksent, selfs een. Terselfdertyd is clematis onpretensieus. Die enigste ding wat hy nodig het, is top-aantrek en natmaak, want hy moet wonderlik blom!
Dekoratiewe plante - tot November, en dit verdra maklik geringe ryp. Vir die winter moet dit bedek word, maar die skuiling is die eenvoudigste - net 'n sekere hoeveelheid spar takke en 'n digte sponbond van bo is genoeg. Clematis is van twee soorte: sommige blom op die lote van hierdie jaar, dan word hulle heeltemal afgesny (laat stamme 20-30 cm), ander op die lote van verlede jaar. Maar hulle word net effens verkort, opgerol en gelê. In die winter kan klematis ryp tot -30 grade weerstaan. Die enigste ding wat hierdie plant eerlik hou nie, is suur gronde en stagnasie van water, sowel as eerlik sonnige plekke. Ten minste moet hy sy 'bene' bedek, dit wil sê om die onderste deel in te kleur. Dit kan gedoen word deur digte blomme of 'n lae struik aan sy voet te plant.
Hy benodig 'n taamlike groot voedingsarea, so as clematis in 'n ry geplant word, hou 'n afstand van ten minste 1,3 m. Die beste voeding vir clematis is die inname van mullein, soms met melk van kalk. U kan ook voed met volledige minerale kunsmis, maar dit is beter om hierdie soort bemesting te wissel. Strooi kompos by die wortels by die wortels voor die winter. Die beste ondersteuning vir clematis is 'n spesiale gaas. Eers dan sal dit soos 'n manjifieke "bontjas" lyk. As dit dus nodig is om clematis op 'n muur of op 'n gazebo met groot dwarsbalke te plaas, moet 'n rooster op hierdie oppervlaktes gerek word.
Honeysuckle Honeysuckle het baie mooi oopwerkblomme van 'n pienk perske-kleur, wat ook baie geurig is. Sy vleg die voorgestelde draers baie dig. Maak eers seker dat die lote draai. Hulle neem dit nie af vir die winter nie, dit ly ryp tot -30 grade. Maar by 'n laer temperatuur kan die ente van die lote vries, dan word hulle in die lente gesnoei, en in die algemeen is dit nie nodig om hierdie wingerdstok te snoei nie. Die afstand tydens planttyd is ongeveer 1,5 m, gelignifiseerde steggies word geplant; u kan saailinge in potte koop. Die enigste ding wat hierdie plant nie verdra nie, is klam, dus u moet droë plekke kies vir plant of om goeie dreinering te doen.
Actinidia colomictus Dit het pragtige blare en blomme, en ook genesende bessies. Hulle sny dit ook nie af nie, hulle neem dit nie af of bedek dit vir die winter nie. Eers volg hulle die lote, rig hulle en sit 'n netjie katte om 'n jong plantjie - hulle hou daarvan om dit te broei. Die rooster word ongeveer 2 jaar gehou. Dit benodig 'n groot hoeveelheid voedsel, goeie kunsmis en natmaak - daarom moet die afstand gedurende planttyd minstens 2 m wees. Mullein en kompos is die beste. Alhoewel hierdie plant gedeeltelike skaduwee verkies, groei dit ook goed in die son. Dan is die belangrikste ding baie nat, veral in die hitte, en ook as die weer lank droog is.
Schisandra chinensis nog nie baie algemeen nie, maar tevergeefs. Dit is 'n regte Spartan, benodig 'n minimum sorg, hy het bykans geen siektes en plae nie. In grootte is hierdie liana die grootste, meestal meer as 10 m, en daarom benodig dit groot oppervlaktes. Dus vir arbors, mure en heinings sitroengras - "die ding." Maar die plant kan gereeld geplant word - 'n afstand van 0,7 m is voldoende. By suurlemoengras genees die hele plant, al die dele daarvan word in medisyne gebruik, maar die taamlik dekoratiewe rooierige bessies is veral gewild - dit het 'n sterk tonikumeffek.
Tradisioneel het jagters in die Verre Ooste slegs 2-3 suurlemoengrasbessies saamgeneem en het hulle nie die hele dag van moegheid geken nie. Schisandra hou van gedeeltelike skaduwee en die verspreide son, maar uiterstes (hetsy 'n helder son of 'n soliede skaduwee) word swak verdra. Hy hou nie van versuiping van die grond nie, soos die meeste wingerde. Reageer op kunsmisstowwe, beter organies. As u dit moet voortplant, gebruik die wortel-nageslag.
Klim rose Dit kan betowerend lyk, maar hiervoor moet u probeer, dit is die moeilikste komponent van vertikale tuinmaak. Op sigself sal sy nie krul nie, sy het hulp nodig - om die lote periodiek aan die steun vas te bind. Daar is rose wat een keer per seisoen baie volop blom, en daar is variëteite wat nie so weelderig blom nie, maar vir 'n langer tyd: nuwe en nuwe knoppe word voortdurend gevorm. In teenstelling met die algemene opvatting, is hierdie plant nie so veeleisend nie, die belangrikste ding is om dit goed op te warm vir die winter.
Hierdie roos mag nie blom as sy lote vries nie. In die lente en somer, natuurlik, sal nuwes groei, maar helaas, blomme word gevorm op die lote van slegs verlede jaar. As die klimroos nie konstant blom nie, vries dit voortdurend. Sy het 'n warm "huis" nodig. Die beste opsie is 'n houtkas plus 'n digte tweelaagse sponbond bo-op. Sulke skuiling is warm en 'asemrowend'. Eerstens moet u die roos van die steun verwyder - dit is die moeilikste ding - dit pryk aansienlik, dus is dit beter om 'n buigsame spesiale steun daarvoor te koop, wat van die hoofsteun (boë, arbors) verwyder kan word en by die roos pas.
Sny die lote dan met 1/3 af, draai dit in 'n ring en lê dit in 'n 'huis' op 'n laag saagsels. In die somer is die versorging van 'n klimroos soortgelyk aan die versorging van gewone rose, en natuurlik moet die plek daarvoor sonnig wees.
Vertikale tuinbou met wingerdstokke gebruik die voordele wat hierdie luukse plante bied:
'n verskeidenheid vorms en kleure van blomme, bloeiwyses en blare: blomme en bloeiwyses in lianas kom in verskillende vorms en kleure voor;
'n groot verskeidenheid blaarmosaïeke skep 'n bisarre spel van lig en skaduwee waarmee u die wydste palet van dekoratiewe effekte kan skep en die skaduwee-modus van argitektoniese strukture kan bepaal;
die natuur kry bloeiende rankplante met baie skouspelagtige blomme;
rankers het 'n wonderlike verskeidenheid blaarornamente en onverwagte variasies van die rangskikking van blare op die wingerdstok;
met vinnige groei kan u in een jaar hele lewende beeldhouwerk kweek.
In vertikale tuinbou met wingerdstokke word jaarlikse wingerde ook wyd gebruik: soet ertjies, oggendglorie, lobia, melotria en vele ander.
Jaarlikse lianas is interessant in verskillende kenmerke van hul fisiologie:
helder skoonheid van blomme en blare.
Die gebruik van wingerde in vertikale tuinbou is 'n baie suksesvolle eienskap van hierdie plante: wingerde wikkel altyd om enige ondersteuning. Lianas klou vas aan die steun met behulp van 'n hele arsenaal toestelle wat ander plante nie het nie: 'n stingel, jong lote, lugwortels, selfs langwerpige blare en blare.
In stede is vertikale tuinbou met wingerde selfs meer beduidend as buite die stad. Klimplante kry 'n besondere belangrike belang in die versiering van vertikale oppervlaktes van geboue en strukture. In die stad is daar inderdaad een baie belangrike probleem: landskap moet met 'n minimum verbruik van oppervlaktes gedoen word. Klimplante kan hierdie probleem oplos en die maksimum hoeveelheid groen massa kry met 'n minimum bruikbare oppervlakte wat uit die stad geneem word.
Vertikale landskap met lianas omskep balkonne, vensters van geboue, heinings en stoepe in fantastiese visioene. Vertikale landskap met wingerde kan byna gewiglose tente uit die skroeiende somerson skep, en byna enige argitektoniese struktuur versier.
Die belangrikste verskil tussen vertikale tuinbou met wingerdstokke en ander dekoratiewe tuinmetodes is dat wingerde in die reël 'n digte, groene massa vorm teen 'n agtergrond van 'n afsonderlike struktuur of rugwater. Daarom moet twee eienaardige "goue reëls" van vertikale tuin met wingerde streng nagekom word:
met vertikale aanplantings met wingerdstokke, gebruik nooit verskillende soorte wingerde in 'n klein area nie, anders verdrink een plant die aangrensende plant;
onthou dat wingerde bykans altyd 'n hoë groeitempo het en anders lyk as hulle seisoene wissel.
Vertikale tuinbou met wingerdstokke het 'n aantal negatiewe eienskappe wat belangrik is om in ag te neem wanneer u dit toepas:
plante op die muur versamel vog, en gebruik dus nooit vertikale landskap met wingerde teen die mure uit die noorde en noordweste nie;
lianas wat balkonne en vensters versier, maak dit vir lig baie moeilik om die kamer binne te gaan;
bloeiende wingerde kan lei tot allergieë by die inwoners van die huis;
wortelstokke kan die blinde gedeelte van die huis en die aangrensende sypaadjies van asfalt en teëls ernstig beskadig;
dakstokke kan die watertrog verstop.
Hierdie negatiewe punte moet nie oordryf word nie, want vertikale tuinbou met wingerde hou baie onmiskenbare voordele in:
ruimte vir die skepping van 'n verskeidenheid ontwerpprojekte;
die skep van 'n gunstige mikroklimaat deur die termiese toestande in die kamer te reguleer, veral as dit gemaklik aan die suid- en suidweste van die gebou geleë is;
verbetering van geluidsisolasie (die graad hang af van die volgende faktore: die digtheid van die blare, die vorming daarvan en die vermoë om klank op te neem).