“…en daar was `n gelowige met die naam Timó­theüs. Sy ma, ook `n gelowige, was `n Joodse vrou, en sy pa `n Griek” (1)
‘n Vrou het eendag vir die prediker Gipsy Smith ge­sê: “Meneer, die Here het my geroep om die evangelie te verkondig. Ek is `n moeder van twaalf kinders, maar ek is oortuig die Here wil my in sy diens gebruik.” “Gelukkige vrou!” antwoord hy. “God het jou nie net geroep om die evangelie te ver­kon­dig nie, maar Hy het jou ook sommer `n gemeente ge­gee.” Kinders in die huis is `n kosbare terrein om vir die Here mense te beïvloed en siele te win. Wát moet vir die kinders gesê word om hulle vir die Here te win? Dit is nie die belangrikste vraag nie. Dis derde op die ranglys. Die belangrikste, wat gróót­ste indruk op `n kind maak, is die ouers se eie gedrag. As kinders in die ouers se optrede respek en liefde vir God sien, trek dit hulle na die Here toe.
‘n Man het `n pragtige land koring gehad. `n Ver­nietigende haelstorm het die koring net voor oes­tyd verwoes. Die man en sy seuntjie het ná die hael­storm na die land gaan kyk. Die seuntjie het dood­stil gestaan en wag vir sy pa se reaksie. Die pa be­gin saggies sing: Ewige Rots geklief vir my, laat my skuiling in U kry…” Jare later, toe die seun ‘n vol­wasse man was, het hy gesê: “Dit was die grootste preek wat ek ooit in my lewe gehoor het.” Dit was die geloofkeerpunt in die seun se lewe. Die man het `n land vol koring verloor, maar hy het sy kind gewin! Hoe anders was dit met die seuntjie wie se pa die Sondagoggend in die ge­mak­stoel sy Sondag­koerant sit en lees. “Toe, toe,” sê hy vir die seun­tjie. “Sit nou neer jou strokiesprente. Maak reg. Jy gaan laat wees vir Sondagskool.” Die seun­tjie kyk verleë na sy pa. “Kom Pa nie saam kerk toe nie?” “Nee,” brom die pa, “ek gaan nie kerk toe nie, maar ek wil hê jy moet gaan. Toe, maak nou reg.” “Het Pa Son­dag­skool toe gegaan toe Pa so groot soos ek was?” vra die outjie weer.” “Natuurlik het ek gegaan. Elke Sondag. Toe, toe, maak gou.” Traag staan die seuntjie op en sê: “Dan sal dit my tog nie help nie. Ek sal nes Pa word.” Ouers wat die basiese Christelike han­de­linge, soos kerk toe gaan, Bybellees, bid, offer­gawes gee, sorgeloos hanteer, leer hulle kinders die Here se dinge is nietig en onbelangrik en dat die Here ook min­derwaardig is. Hierdie kinders kan nie vir Here eerbied hê nie. Dit kan ge­beur dat kinders wie se ouers toegewyd geleef het, afvallig raak. Maar daardie kinders weet altyd, my ouers was reg; hulle het iets kosbaars besit. Dikwels is dít die herinneringe wat kinders weer na die Here laat terugkeer.
Die belangrikste invloed op kinders is die ouers se gedrag. Tweedens belangrik: voorbidding vir die kinders. Dán kom die plant van die woord, in `n goed voorbereide hart, aan die beurt.