Lukas 13 - Die wat gered word is min!
LITURGIE BY DIE VOORBEREIDINGSDIENS
Voorafsang: Ps 9-1:1,7. Sb 5-3:1. Lb 510:1,2,3,4.
Toetreelied: Ps 121-1:1
Sang: Ps 66-2:1.
Sang: Sb 1-3:1
Sang: Sb 14-1:1
Sang: Ps 98-1:1,4.
FOKUS 2 Sondag 3
FOKUSGEDAGTE: DIE WAT GERED WORD IS MIN !
Span al julle kragte in om by die smal deur in te gaan. Baie, verseker Ek julle, sal probeer om in te gaan, maar sal dit nie regkry nie. (Luk 13:24)
As daar nou een ding is waarin ons nie moet fouteer in ons geloofslewe nie, is dit oor die verhouding tussen geloof en werke. Aan die een kant is werke nie die manier waarop ons ons saligheid verdien nie. Nee, deur geloof in Jesus Christus alleen is daar redding. Aan die ander kant is werke tog die bevestiging van ŉ opregte geloof. Goeie dade groei uit ŉ vaste geloof in Jesus Christus. Goeie dade wat nie saligheid verdien nie, maar tog noodsaaklik is.
WORD MIN GERED?
Die Jode het vir Jesus gevra: “Here, is dié wat gered word, maar min?” Hy bevestig dit: Baie sal probeer om by die smal deur in te gaan – maar tevergeefs. Die huis se deur word gesluit, daarna kan niemand meer in nie. Sommige sal weggejaag word.
STRY HARD OM IN TE GAAN
Dit is duidelik: Iets moet gedoen word om sekerheid te hê oor jou saligheid. Dit is nie outomaties beskikbaar nie. Dit word ook nie verdien soos die Jode gedink het nie. Hoe dan? Alleen deur die nou deur. Jesus is die deur. Wie meen om deur eie verdienste by die deur in te gaan, sal ontnugter word. Wie egter hulle eie sondeskuld erken, aanvaar dat daar alleen in Christus vergifnis is, sal vryspraak en toegang tot die heerlikheid ontvang.
Wanneer ons voorberei op die viering van die Heilige Nagmaal, word ons herinner aan die kruisdood en opstanding van Jesus Christus. Maar ons word terselfdertyd voor die werklikheid gebring van die ewige lewe of die ewige dood. Wie sal daaraan deel hê? Wat moet ek doen om seker te wees van die ewige lewe?
Jesus het nie ompaaie geloop hieroor nie. Hy wou nie hê dat mense valse sekerheid moes hê nie. Omdat daar groot massas was wat Hom gevolg het, het Hy telkens gewaarsku: Nie almal wat na my luister, sal gered word nie. Nie elkeen wat sê Here, Here, sal in die koninkryk van die hemel ingaan nie. Hy beklemtoon dat daar ŉ dag van oordeel kom. Dan sal die skape van die bokke geskei word.
Daarom kom vra die mense: “Here, is dié wat gered word, maar min?” (Luk 13:23). ŉ Verskriklike belangrike vraag, ook vir ons wat voorberei op die Nagmaal. Vir ons kinders in die katkisasie, wat by die skool sien hoe hulle maats leef wat lidmate van kerke is, wat hulle ouers en dié se vriende sien wat deurgaan as Christene. Gaan almal hemel toe? Of net ŉ klein groepie? En wie gaan dan hemel toe en wie nie? So baie mense sê dat hulle glo, maar is dit nou genoeg?
Wanneer die Jode vir Jesus vra: “Word min gered?” skram Hy nie weg van die antwoord nie. Wie is daar wat beter weet as Hy?
Jesus se antwoord raak die ewigheid, nie net oorlewing onder die Romeinse Ryk, of hoe lank ŉ mens nog in Afrika sal kan woon, of wat gaan van Europa word met die miljoene Moslem vlugtelinge, of wie gaan vir Zuma of Trump of Mugabe opvolg nie!
Het jy al die vraag aan die Here Jesus gevra: “Here, is dié lidmate uit ons gemeente wat gered word, maar min? Is ek een van die wat gered word?” Nie? Nou-ja, dan vra ons dit vanoggend vir die Here Jesus. En Hy gee vir ons ŉ duidelike antwoord.
Sy antwoord is kort en kragtig: “Ja, min mense word gered.” Maar dis nie al wat Hy sê nie. Hy gee ook die rede daarvoor. Hy praat in beeldspraak: van ŉ smal deur, mense wat huil en op tande kners, ŉ feesmaaltyd. Die redes waarom mense nie gered sal word nie, is: Mense span nie al hulle kragte in om by die smal deur in te gaan nie. Hy sê ook: Mense stel uit. Teen die tyd dat die deur gesluit is, kom smeek hulle om toegang te kry. Hulle sal hoor: “Ek weet nie waar julle vandaan kom nie.” Jesus waarsku ook: “Niemand van julle het gedoen wat reg is nie.”
Daar is twee bestemmings: ŉ Feesmaal in die koninkryk van God – vir almal wat gered word. Daar is laastes wat eerste sal wees, en eerstes wat laaste sal wees. Die ander bestemming is ŉ plek van pyniging, waar dié wat nie gered word nie, sal huil en op die tande kners.
Die Here Jesus leer ons vanoggend ŉ belangrike les: Dit wat ons doen elke dag bepaal ons bestemming. Jy moet jou kragte inspan. Jy moet betyds by die smal deur ingaan. Jy moet die regte dinge doen.
Dit is duidelik: Iets moet gedoen word om sekerheid te hê oor jou saligheid. Dit is nie outomaties beskikbaar nie. Dit word ook nie verdien soos die Jode gedink het nie. Die preke wat hulle gehoor het, het die verkeerde boodskap uitgedra. Jesus sê by geleentheid:
“Julle wetgeleerdes! Ellende wag vir julle ook, want julle laai ondraaglike laste op die mense, en self verroer julle geen vinger om die laste te dra nie.” (Lukas 11:46)
Jesus wou nie nog ekstra laste op sy volgelinge laai nie.
Jesus sê wie nie gered word nie. Dit is hulle wat nie nou en elke dag hulle kragte inspan om by die smal in te gaan nie. Dit wat jy nou doen, bepaal of jy gered is en sal deel hê aan die feesmaal.
Die pad na die smal deur is die pad van bekering. So het Johannes die doper gepreek en ook Jesus: Bekeer julle want die koninkryk van die hemel is naby! Bekering is om die evangelie te hoor en te aanvaar en uit te leef. Bekering hou in om Jesus as Verlosser te erken en jou hoop op Hom alleen te plaas.
Vir die Jode wat na Jesus geluister het, het dit gevra om hulle kragte anders in te span. Hulle moes ophou om die swaar laste van die wetgeleerdes te probeer nakom. Die voorskrifte en tradisies wat nie van God gekom het nie, was nie die pad na die smal deur nie. Jesus het die nutteloosheid daarvan kom uitwys. Hy het hulle herinner aan die boodskap van die profete van die OT dat daar ŉ Messias kom. En Hy was die vervulling daarvan. God se oplossing vir die doodloopstraat van mensgemaakte godsdiens. Hy is die Seun van God, wat mens word, om die volmaakte gehoorsame aan die Vader te wees. Hy het gesag om te preek, want Hy praat die waarheid, die woorde van sy Vader. Hy het gesag oor siektes, oor stormwinde, oor die dood, oor die demone! Hy het die volmaakte liefde wat bereid is om in sondaars se plek met die dood gestraf te word. Vir die Jode was dit baie gevra. Hulle moes teen die stroom van weerstand teen Jesus, teen die leiers wat Jesus verwerp het, met krag losgebreek het. Hulle moes soos die prostituut en die tollenaar en die skrifgeleerde Jesus as enigste verlosser aanvaar. Diegene wat geroem het op hulle afstamming van die Israeliete as volk van God, sou sonder Christus verlore gaan. In Paulus se woorde:
“7Maar wat eers vir my ’n bate was, beskou ek nou as waardeloos ter wille van Christus, 8ja, nog meer: ek beskou alles as waardeloos, want om Christus Jesus, my Here, te ken, oortref alles in waarde. Ter wille van Hom het ek alles prysgegee en beskou ek dit as verwerplik sodat ek Christus as enigste bate kan verkry” (Filip 3:7-8)
Vir ons vandag beteken dit dat alle vertroue wat op mensgemaakte godsdienstige reëls gevestig is, selfs al het ek my lewe lank daaraan vasgehou, verwerp moet word. As dit ons nie by Jesus Christus as Verlosser bring nie, het dit geen waarde nie.
VOORBEREI OP NAGMAAL
Kom ons pas dit toe op die Nagmaal waarop ons ons voorberei. Die boodskap van Nagmaal is dat Christus ons enigste Verlosser is. Jesus is die smal deur waardeur ons nie net ingaan om Nagmaal gebruik nie, maar ook toegang het tot die koninklike feesmaal wat vir geredde mense van alle eeue en uit alle nasies gereed gemaak word.
Elkeen wat hom/haar bekeer van ŉ godsdienstige meerderwaardigheid dat jy deur jou goeie werke waardig is om Nagmaal te gebruik. Elkeen wat hulle bekeer daarvan dat jou doop alleen, sonder enige verhouding met Jesus Christus genoeg is. Elkeen wat hulle bekeer daarvan dat lidmaatskap van ŉ gemeente hulle paspoort na die hemel is. Elkeen wat hulle bekeer daarvan dat hulle familie of ras of volk vir hulle ŉ plekkie in die hemel bespreek. Hulle wat hulle tot Christus bekeer, omdat sy gehoorsaamheid en heiligheid vir hulle die pad na die ewige lewe oopgesluit het.
Heidelbergse Kategismus, Vraag 81: Wie moet na die Nagmaalstafel van die Here kom? Antwoord: Hulle wat vanweë hulle sondes 'n afkeer van hulleself het, maar tog vertrou dat dit hulle om Christus wil vergewe is en dat die swakhede wat nog oor is, met sy lyding en sterwe bedek is; en die wat ook begeer om hulle geloof hoe langer hoe meer te versterk en hulle lewe te verbeter. Maar die huigelaars en die wat hulle nie van harte tot God bekeer nie, eet en drink 'n veroordeling oor hulleself (a). (a) 1 Kor 11:28; 10:19-22.
Afkeer hê – niks hou van jou sondige aard en onheilige dade nie.
Vertrou – op volkome vergifnis van sondeskuld ter wille van Christus.
Begeer – om te groei in geloof en gehoorsaamheid aan die Here.
Span al jou kragte in om by die smal deur in te gaan. Nou reeds, en elke dag. Dan sal jy tot seën Nagmaal vier. Dan sal jou geloofsekerheid oor jou ewige bestemming net sterker en sterker word.