The Power, the Body, the Holy: A Journey Through Late Antiquity met Peter Brown - Artikels - 2022
Deur Steven A. Stofferahn
Inleiding:Te midde van 'n opwindende geskiedeniskursus verg dit 'n hoë mate van morele moed om u eie gewete te weerstaan; om tyd af te neem; om die verbeelding te laat loop; om ernstige aandag te skenk aan die lees van boeke wat ons simpatie verruim, wat ons oplei om ons met groter akkuraatheid voor te stel hoe dit is om mens te wees in situasies wat baie anders is as ons eie.
Dit is noodsaaklik om die risiko te neem. As 'n geskiedeniskursus tevrede is om goed opgeleide gedagtes te openbaar as dit ook verruimde harte kan aanmoedig en dieper simpatie sal 'n verminking wees van die intellektuele erfenis van ons eie dissipline. Dit sal lei tot die inhibisie van 'n element van verbeeldingryke nuuskierigheid oor ander wie se verwydering skadeliker kan wees as wat ons wil dink aan die subtiele en altyd onseker ekologie waarop 'n liberale Westerse tradisie van respek vir ander is gebaseer.
~ Peter Brown, "Learning and Imagination," Inaugurale lesing van 1977, Royal Holloway College
Selde het 'n historikus uit die laat Oudheid soveel aandag getrek deur sy geskrifte en lesings as Peter Brown. In die afgelope drie dekades kan min ander geleerdes beweer dat hulle die algemene aannames so konsekwent uitgedaag het terwyl hulle dit vervang het met unieke, aanneemlike en kontroversiële alternatiewe. Dat hy dit vandag steeds doen, is 'n bewys van sowel Peter Brown se bekendheid as geleerdheid. Brown se opmerkings in sy intreerede aan die Royal Holloway College in 1977 spreek uit wat as sy credo beskou kan word: 'n vurige geloof om die verbeelding vry te laat loop om die eienaar daarvan in nuwe en onverwagse denkrigtings te neem. Deur dit vir die grootste deel van sy professionele loopbaan te laat doen, het Brown daarin geslaag om nie net te wys hoe dit moes gewees het om in situasies wat heel anders as sy eie was, te leef nie; hy het ook deurgaans daarin geslaag om hierdie ervarings met sy studente en gehore te deel, met die sorg en vasberadenheid van 'n toegewyde onderwyser en insiggewende toergids. Of diegene wat die toer onderneem, alles glo wat hulle gesien en gehoor het, is egter 'n ander saak.
In baie opsigte weerstaan ​​'n raaiselagtige historikus, Peter Brown en sy werk, tradisionele klassifikasie. Inderdaad, min het probeer om hom in 'n spesifieke 'denkrigting' of 'interpretasie' te plaas, en diegene wat probeer het, het met beperkte sukses geslaag. Een daarvan het egter die aangrypende opmerking gemaak dat wat Richard Southern vir die Hoë Middeleeue gedoen het, het Peter Brown vir die laat oudheid gedoen. Deur die rol van die individuele en interpersoonlike verhoudings as 'n basis vir die verstaan ​​van die laat-antieke samelewing te beklemtoon, veral in die geval van die verhouding tussen die "heilige" en hul eweknieë, het Brown nuwe lig gewerp op die wêreld van 200–700 nC. , en sodoende 'n hele geslag historici beïnvloed. Nou, met die voorkoms van Die opkoms van die Westerse Christendom, Voeg Peter Brown hierdie handboek by 'n reeds indrukwekkende lys publikasies en sit die tradisie van die uitbreiding van sy horison voort. Maar wat bring 'n historikus uit die laat Oudheid tot die einde van sy boek in Ysland in die jaar 1000? Wat hierna volg, is dus minder 'n oorsig van hierdie mees onlangse en heel ander poging as 'n blik op die historiografiese reis wat hom tot hiertoe gelei het, in die hoop dat so 'n studie die groot invloed kan help verreken. Brown se werk het gebruik gemaak van ons huidige begrip van die laat oudheid en die vroeë Middeleeue.