Ek loop al weke met ‘n sak vol twyfel en onrus. Ek is erg beteuterd en beneuk toe ek hier kom sit en skrywe. Ja, ekke wat so baie graag van God en Sy goedheid skrywe en vertel.
Ek voel geboelie, maar nie ek alleen nie. Dana Snyman het net so week of wat op sy Vuisboek geskrywe oor Sondagmiddag Blues, en gewonder oor die tendens dat ander gedurig hulle opinie, sekerhede en wil op mens wil afdwing. Ander se narratief en agenda is wat tel.
Die Joodse digter, Yehuda Amichai se gedig hierbo , wat Dana ook #ToeValLig in sy skrywe noem, vertel hoe sleg sekerheid van opinie en en reken jy is reg en ander verkeerd, vir die mensdom is.
Miskien is dit tyd dat ons met minder sekerheid van opinie ‘n nederige houding inneem en die respek wat ons vir onsself wil toeëien, doodeenvoudig teenoor die ou aan die anderkant van die tafel bewys.
Ek voel geboelie deur mense in die algemeen. Ek sit met iemand wat nie sy woord nakom nie. Die rekening hoop op. Toe ek die saak opper, sal hy my antwoord dat hy aandag sal gee, as dit of dat of die volgende eers in sy lewe gebeur. My goeie fok. Wat van my kant van die saak?
Iemand anders is so verstrengel aan sy kant van die saak, dat dit glad nie saak maak wat die gevolge vir ons is nie. ‘n Ander persoon is na jare se vriendskap kwaad omdat sy agenda nie seëvier het nie, en ons is die vark in die storie gemaak.
Ek gaan my skaamkwaad en seer en onseker vat na die Bron van alle liefde. By my Pa se voete neersit. En dan gaan ek met liefde en die wete dat ek nie al die antwoorde het nie, die hardheid in die wêreld om my probeer sagter maak. By my Pa se voete.
Here, help my. Ek is so stiksienig, ek is ook maar die boelie. Vergewe my. Breek my hart oop om plek te maak vir liefde en net een sekerheid: U hou die plan in U hande. Amen.