Die verhoor, soos voorgestel deur 'n illustreerder in die boek uit 1883 getiteld Wall Street in History
John Peter Zenger (26 Oktober 1697 – 28 Julie 1746) was 'n Duitse drukker en joernalis in New York Stad. Zenger het die New York Weekly Journal gedruk. Hy is in 1734 van laster (naamskending) beskuldig deur William Cosby, die koninklike goewerneur van die Provinsie van New York, maar is onskuldig bevind deur die jurie. Dit het 'n simbool geword vir die vryheid van die pers.
In 1733 het Zenger koerante in New York gedruk om sy meningsverskil met die optrede van die pas aangestelde koloniale goewerneur William Cosby te kenne te gee. By sy aankoms in New York Stad het Cosby in 'n rusie met die raad van die kolonie betrokke geraak oor sy salaris. Omdat hy nie die hoogste hof van die kolonie kon beheer nie, het hy hoofregter Lewis Morris verwyder en hom vervang deur James DeLancey van die Royal Party. Zenger se New-York Weekly Journal, wat ondersteun is deur lede van die Popular Party, het voortgegaan om artikels te publiseer wat krities oor die koninklike goewerneur was. Uiteindelik het Cosby 'n proklamasie uitgereik waarin hy die koerant se "diverse skandalige, virulente, valse en opruiende opmerkings" veroordeel het. 
Zenger is van laster aangekla. James Alexander was Zenger se eerste advokaat, maar die hof het hom uit die saak verwyder omrede hy minagtend teenoor die hof opgetree het. Na meer as agt maande gevangenisstraf is Zenger uiteindelik verhoor. Hy is verteenwoordig deur 'n advokaat uit Philadelphia, Andrew Hamilton en die New Yorkse prokureur William Smith snr. Die saak was nou 'n cause célèbre, met koorsagtige openbare belangstelling. Hamilton is tydens die verhoor herhaaldelik deur hoofregter James DeLancey op sy plek gesit en het derhalwe besluit om sy kliënt se saak direk voor die jurie te pleit. Nadat die prokureurs vir beide partye hul argumente gefinaliseer het, het die jurie die hof verlaat, en binne slegs tien minute teruggekeer met 'n onskuldigbevinding.
In hul verdediging van Zenger in die saak het Hamilton en Smith gepoog om die presedent vas te stel dat 'n verklaring, selfs al is dit lasterlik, nie lasterlik is indien dit as die waarheid bewys kan word nie, en daardeur sodoende persvryheid in Amerika bevestig; die daaropvolgende koninklike goewerneurs het egter tot die Amerikaanse Rewolusie persvryheid onderdruk. Hierdie saak is die grondslag van persvryheid in Amerika en nie die wettige presedent daarvoor nie.  Die joernalis Harry Croswell het so laat as 1804 'n reeks sake verloor omdat waarheid "nie" 'n verweer teen laster was nie, soos beslis deur die New Yorkse Hooggeregshof in People v. Croswell. Dit was eers die volgende jaar dat die wetgewende vergadering 'n wet aangeneem het wat die waarheid van 'n bewering toelaat as verweer teen 'n aanklag van laster.
Die artikel, wat geplaas is in 'n uitgawe van The New York Weekly Journal voor Zenger se arrestasie, is 'n tipiese aanval teen die regering. 'n Uitgawe gedateer 25 Februarie 1733 is 'n opiniestuk wat geskryf is onder die skuilnaam "Cato." Dit was 'n skuilnaam wat gebruik is deur die Britse skrywers John Trenchard en Thomas Gordon, wie se essays gepubliseer is as Cato's Letters (1723). Jeffery A. Smith skryf dat "Cato" "die toonaangewende bron van die 18de-eeuse libertynse persteorie was ... Uitgawes van "Cato's Letters" is dekades lank in Brittanje gepubliseer en herpubliseer en was uiters gewild in Amerika." Hierdie artikel het sy lesers 'n voorskou gegee van dieselfde argument wat advokate Hamilton en Smith 18 maande later in die lastersaak van die regering teen Zenger aangebied het - die waarheid is 'n absolute verweer teen laster. Die woorde word herdruk uit Cato se opstel "Reflections Upon Libelling":
↑ Alhoewel hierdie uitgawe van Zenger se koerant dateer uit 1733, was die werklike jaar 1734. Destyds het Brittanje en die kolonies 'n kalenderstelsel gebruik waarin Januarie, Februarie en 'n deel van Maart die voorafgaande jaar se datum behou het. Hierdie stelsel is in die 1750's uitgeskakel.