Markus 4:1-9 God hou sy werk in stand tot in ewigheid.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke So aanbid ons Preke Beproewing Markus 4:1-9 God hou sy werk in stand tot in ewigheid.
| | Trefslae: 6025
God hou sy werk in stand tot in ewigheid
Maar dit is ook 'n verhaal met 'n laagtepunt, broers en susters. Want die oomblik toe Elia hoor dat Isebel letterlik sy bloed soek, hardloop Elia die barre, troostelose woestyn in waar hy onder 'n besembos eindig met die woorde: `Nou is dit genoeg Here!. Laat my sterwe. Ek kan nie meer nie!'
Ek dink, broers en susters, dat dit ontsettend moet wees wanneer 'n mensse lewe so 'n punt bereik het. Waar iemand werklik meen dat daar niks meer op sy sakelys van die lewe oorbly wat die moeite werd is nie. Laat die bekendheid van hierdie verhaal nie dat ons hierdie moontlikheid miskyk nie. Mense kom wel soms by die punt wat hulle werklik meen dat die heel beste moontlikheid, inteendeel, dat die enigste en laaste moontlikheid totale oorgawe aan ellende, die dood is.
Maar goddank, broers en susters, God gee nie sommer met iemand boedel oor nie. Nie ons God vol liefde, genade en lankmoedigheid nie. Juis daarom skryf God ook hier nie vir Elia af nie, maar stuur Hy 'n engel om Elia te gaan bemoedig. Elia het gemeen sy pad het by die besembos doodgeloop, maar God maak daarvan 'n nuwe begin. Hy skuif die donkergordyne voor Elia weg. Hy maak vir hom nuwe deure oop. Want so is God: waar ons meen ons het onsself vasgeloop, ken Hy nog baie ander paaie.
Want Elia het in 'n sekere sin daar onder die besembos reg gehad. Sy moedeloosheid was nie maar net die gevolg van moeg word, luiheid of slapheid nie. Hy het rede gehad vir sy gemoedstoestand. Want dinge het maar sleg vir Israel gelyk. Isebel was goed opdreef wat haar skrikbewind betref. Niemand is oorgesien nie. Gaan lees maar gerus in Konings hoe sy byvoorbeeld aan Nabot se wingerd gekom het. Dit kon net sowel in een van ons koerante gestaan het. Eers word 'n vasdag uitgeroep, en Nabot word in die voorste gestoeltes geplaas. Toe word twee manne aangestel om hom voor almal valslik te beskuldig dat hy glo die koning sou vervloek het. Waarop hy dan met klippe doodgegooi is.
Die kerk sal oor tien jaar nie meer lidmate oor hê nie. Ons sal nooit uit ons finansiële probleme kom nie. Gemeentes sal nie meer die heffing kan betaal nie. Ons kinders sal nie meer in die skool pertinent Christelik opgevoed mag word nie. Evangelisasie sal nooit op dreef kom nie. Die sendingaksie van die kerk het klaar misluk, en moet liewers toegemaak word. Die beroepafwagtende predikante sal geen beroepe ontvang nie. En so kan ek aangaan, broers en susters. Hierdie is maar net 'n paar negatiewe tone wat ek daar opgetel het (en daarmee wil ek nie sê dat daar net so baie, indien nie meer, positiewe dinge gebeur het nie).
Kom ek gee u sy antwoord, 1 Konings 19:9: 'EK sal in Israel die seweduisend laat oorbly wat nie die Baälbeeld aanbid het nie'. Ek sal 'n paar ware gelowiges laat oorbly. Ek sal my verbond in standhou. Ek sal die geskiedenis van my heil, die geskiedenis van volkere en kerke, laat voortgaan.
Want omdat God daarvoor sorg, soos Hy in die tyd van Elia by wyse van die7000 oorgeblewe getroues gesorg het, sal God se saak voortgaan. Ek wil amper sê: juis dit is die enigste sekerheid wat 'n mens kan hê in die tye waarin ons leef. En hierdie sekerheid moet ons nie alleen van weet nie, ons moet dit glo, leef en uitleef.