’n Vrou van die deelstaat Suid-Carolina in Amerika wat haar hond wou beskerm teen ’n alligator is self deur die dier gegryp en die water ingesleep.
Intussen berig The Guardian dat ’n ander inwoner gesê het dit is die eerste keer sedert hy vyf jaar gelede daar ingetrek het dat so iets gebeur.
Ek sien ons asof ek deur ’n venster na binne loer: Daar lê die leesbrille waarsonder ons nie kan sien na watter musiek ons luister nie; wat nodig is om ’n ander een se kind se kiekie op ’n selfoon te bekyk (“maar hy’s ’n mán, waar is die seuntjie heen?”); en wat waserig raak op die simpelste tye oor die eenvoudigste goed.
Uit die hoek van my oog sien ek hoe elkeen van ons geduldig meeleef met ons lywe waarvan die ligvoetse gang verstadig het. Iemand versterk haar greep op die tafelblad met die opstaan, ’n ander meet ’n hoë treetjie met ’n ervare oog, en as ons in die veld gaan stap, maak ons stilweg seker van elke vastrap.
Ons lywe het ook sagter geword, die hoekigheid daarvan weggeslyt deur kinders op ons heupe en skote en minnaars se strelende hande; ons vryf oor die kreukels van ons elmboë en stryk soms ingedagte oor die kalkoenerigheid van ons nekke.