Internasionale oorsig: Demokrate, Biden in die moeilikheid in VSAPres. Joe Biden. (Foto: Saul Loeb / AFP) Peilings in die VSA wys dat pres. Joe Biden en die Demokratiese Party toenemend steun verloor en dat ŉ moeilike middeltermynverkiesing volgende jaar in November vir die Demokrate kan voorlê. Intussen kom die eerste toets egter reeds op 2 November vanjaar met die verkiesing van twee goewerneurs, onderskeidelik in New Jersey en Virginië. Terwyl die Demokrate waarskynlik die verkiesing in New Jersey sal wen, sal die verkiesing in Virginië ŉ sterk aanduider wees van Biden en die Demokrate se vermoë om steeds verkiesings in deelstate wat slegs marginaal na hulle oorleun, te wen. Virginië was dekades lank ŉ betroubare Republikeinsgesinde deelstaat. In 2004 het George W Bush nog Virginië gewen. Sedertdien het Virginië se kiesers egter in 2008, 2012, 2016 en 2020 in presidentsverkiesings die Demokrate se kandidaat gekies, en dié deelstaat het die afgelope agt jaar twee Demokrate as goewerneurs gehad terwyl albei senatore van Virginië Demokrate is. Dié deelstaat se wetgewer word ook deesdae deur die Demokrate beheer, nadat dit byna 100 jaar lank deur die Republikeine oorheers is. Die rede vir die groot verandering is die geweldige uitbreiding van voorstede van die Amerikaanse hoofstad Washington DC in Virginië en gevolglik ŉ groot instroming van liberale kiesers en immigrante na die noorde van Virginië. In verlede jaar se presidentsverkiesing het Joe Biden 10% meer stemme as Donald Trump in Virginië gekry. Op 2 November moet dié deelstaat ŉ nuwe goewerneur verkies. Virginië is een van slegs enkele deelstate wat hulle goewerneurs tot slegs een termyn op ŉ slag beperk. Die Demokrate se kandidaat vir die verkiesing is Terry McAuliffe, wat ook van 2014 tot 2018 goewerneur was, en die Republikeine se kandidaat is Glenn Youngkin, ŉ sakeman sonder enige politieke ervaring. Terwyl die meeste politieke kommentators in die VSA maande gelede reeds aanvaar het dat McAuliffe die verkiesing sal wen, het twee peilings die afgelope week gewys dat die twee kandidate presies ewe veel steun geniet. Die party wat sy kiesers in groter getalle kan motiveer om op 2 November te gaan stem, sal die goewerneursverkiesing wen. Die gerespekteerde Cook Political Report het ook onlangs sy beoordeling van die Virginië-verkiesingstryd hersien en beskou dit nou as ŉ gelykop stryd. Peilings wys dat meer Amerikaners tans op nasionale vlak vir Republikeinse kandidate as vir Demokrate sal stem indien ŉ verkiesing sou plaasvind. Veral ongeaffilieerde, gematigde kiesers in die VSA, van wie ŉ meerderheid verlede jaar vir Biden gestem het, toon tans ŉ groeiende afkeer van die Biden-administrasie se radikale agenda. Dit sluit groot nuwe regeringsprogramme in wat biljoene dollars gaan kos en die land se staatskuld dramaties gaan verhoog, terwyl belastingkoerse ook verhoog sal moet word. Twee Demokrate in die Senaat, Joe Manchin van Wes-Virginië en Kyrsten Sinema van Arizona, weier tans om die Biden-agenda van groter besteding, meer staatskuld en hoër belastings in die Senaat te ondersteun. In drie peilings die afgelope week is meer kiesers ontevrede met Biden se werkprestasie as dié wat wel tevrede is. Republikeine is meer gemotiveerd om te stem as Demokrate, en Biden se ongewildheid en die groeiende verdeeldheid onder Demokrate in die Amerikaanse Kongres dra hiertoe by. Indien die tendens voortduur, kan die Republikeine in volgende jaar se middeltermynverkiesing weer beheer oor die Senaat en Huis van Verteenwoordigers oorneem. Die eerste toets sal egter op 2 November kom met die verkiesing in Virginië. Demokrate doen alles in hulle vermoë om die verkiesing te wen. Indien hulle verloor, sal dit ook ŉ groot nederlaag vir Biden en die party-apparatuur in Washington DC wees. Weste stuur sterker waarskuwings aan China Pres. Joe Biden (Foto: Getty Images via AFP) Pres. Joe Biden het Donderdagaand tydens ŉ verskyning op CNN gesê dat die VSA Taiwan sal beskerm indien dié land deur China aangeval sou word. Biden se verbintenis tot die beskerming van Taiwan verteenwoordig wel ŉ verskuiwing in Amerikaanse beleid, hoewel sy personeel dit ná die televisieoptrede ontken het. Die afgelope dekades probeer die VSA ŉ versigtige benadering jeens Taiwan volg deurdat Amerika voortdurend gevorderde wapentuig aan Taiwan verkoop sonder dat die Amerikaners Taiwan as ŉ volwaardige onafhanklike land erken. Die afgelope jaar of twee het die Chinese egter toenemend in retoriek en optrede meer aggressief in hulle benadering tot die Taiwan-kwessie geraak, wat Westerse lande noodsaak om hulle beleid te hersien. Die groot vraag wat tot dusver onbeantwoord gelaat is, is tot watter mate die VSA en ander Westerse lande Taiwan te hulp sou snel indien China sou besluit om Taiwan aan te val in ŉ poging om dié land te annekseer. Hoewel dit onduidelik is of Biden by sy uitspraak van Donderdagaand sal staan, is dit egter duidelik dat daar in die Amerikaanse Kongres, onder Republikeine en gematigde Demokrate, groeiende steun vir ŉ hersiening van Amerika se beleid oor die Taiwan-vraagstuk moet wees en dat die VSA hom daartoe moet verbind om Taiwan direk te help beskerm. Ook in Europa en by Navo is daar vrae oor hoe ŉ meer aggressiewe China hanteer moet word. Die vraag strek wyer as slegs die Taiwan-vraagstuk, maar hou ook verband met China se hantering van interne minderhede, sy hardhandige handelspraktyke, manipulerende ekonomiese beleid, geskille oor die beheer van die Suid-Chinese See en China se groeiende globale invloed. In Europa het veral die Duitse kanselier, Angela Merkel, tot dusver voorkom dat ŉ baie sterker standpunt teen China ingeneem word. Daar is egter heelwat stemme in die drie partye wat besig is om vir ŉ nuwe koalisieregering in Duitsland te onderhandel, ten gunste daarvan dat Duitsland sterker standpunt teen China se toenemend aggressiewe benadering moet inneem. Australië se uitbreiding van sy weermag en die ontwikkeling van ŉ kernaangedrewe vloot duikbote sluit ook hierby aan. Reeds sedert 2007 is daar groeiende veiligheidsamewerking tussen Australië, Japan en Indië in die Indo-Stille Oseaan-gebied en dit is duidelik dat hierdie alliansie die afgelope tyd wesenlik versterk is. Terwyl die VSA en die Verenigde Koninkryk ook met hierdie driemanskap saamwerk, was daar die afgelope tyd heelwat gesprekke met lande soos die Filippyne, Indonesië, Viëtnam en Singapoer om strategiese veiligheidsamewerkingsooreenkomste te sluit. Terwyl Navo en die meeste Europese lande nog sukkel om ŉ duidelike strategie vir ŉ meer selfversekerde en selfs aggressiewe China te probeer ontwikkel, is dit wel duidelik dat lande soos die Verenigde Koninkryk, die VSA en Australië ŉ benadering begin volg om China binne Asië te probeer isoleer. Biden se uitsprake Donderdag en uitsprake van politieke leiers in verskeie Europese lande dui daarop dat die Weste egter deeglik besef dat konflik met China in die toekoms ŉ groter moontlikheid word. Hoewel almal dit graag sal wil vermy, moet daar wel oor so ŉ moontlikheid gepraat word en waar moontlik stappe gedoen word om dit te vermy. Europa het energiekrisis self vererger Foto: Pixabay ŉ Ernstige energiekrisis is besig om in Europa te ontwikkel, met die Europese Kommissie wat waarsku dat miljoene mense in Europa dit nie sal kan bekostig om hulle huise in die komende winter te verhit nie. Die prys van aardgas het die afgelope 12 maande met meer as 500% in Europa gestyg en talle Europese lande is toenemend afhanklik van energie-invoere om aan huishoudings, sake-ondernemings en nywerhede se energiebehoeftes te voldoen. Die prys van aardgas vir lewering in November het oor die afgelope week met 18%, vanaf ŉ reeds hoë vlak, bly styg nadat Rusland aangedui het dat hulle nie meer gas as wat huidige kontrakte bepaal, kan lewer nie. Dit is nie net die prys van gas nie, maar ook die pryse van olie, steenkool en ander energiebronne wat tans tot ŉ energiekrisis lei wat die hele wêreld, maar veral die Noordelike Halfrond, ernstig raak. In China word daar ook ŉ groot tekort aan steenkool, gas en olie ervaar om dié land se groeiende ekonomie aan die gang te hou. Dit het reeds tot laer ekonomiese groei aanleiding gegee en ernstige kommer heers oor wat die komende winter in China gaan gebeur. Die styging in die koste van energie is egter die ergste in Europa. Europese lande het die afgelope paar jaar die strengste nuwe omgewingsmaatreëls ingestel wat gelei het tot die sluiting van steenkoolmyne en steenkoolkragstasies, die uitfasering van kernkrag in ŉ land soos Duitsland en ŉ groter fokus op wind- en sonkrag. Dit is egter duidelik dat wind- en sonkrag slegs in ŉ klein segment van groot nywerheidslande soos Duitsland se energiebehoeftes kan voldoen en dat dit steeds ŉ wisselvallige bron van energie bied. Lande in Wes-Europa, veral Duitsland, word dus gedwing om meer geld aan onbetroubare wind- en sonkragprojekte te bestee, terwyl nog meer energie en energiebronne ingevoer moet word. Duitsland koop reeds elektrisiteit by buurlande aan, terwyl al hoe meer gas by Rusland aangekoop moet word. Die een gevolg van Europese leiers se toegewings aan radikale klimaatsaktiviste is die huidige styging in energiepryse. Nog ŉ gevolg is dat ŉ land soos Duitsland, terwyl hy kernkrag uitfaseer en steenkoolmyne sluit, maar net meer energie en energiebronne moet invoer. Dit sluit in elektrisiteit wat in buurlande deur kernkrag opgewek word en steenkool van lande in Oos-Europa wat steeds in steenkoolkragstasies gebruik word. Dit kom neer op politieke huigelary in die naam van ŉ skyn-klimaatsagenda. Terwyl die Europese Unie en veral Wes-Europese lande die stryd teen klimaatsverandering probeer prioritiseer, kan die huidige globale energie-uitdagings hierdie stryd egter vir eers oorskadu. Die Verenigde Nasies se konferensie oor klimaatsverandering begin op 31 Oktober in Glasgow in Skotland en dit is juis lande in Europa wat die meeste klem op klimaatsverandering en die noodsaak vir alternatiewe energie probeer plaas. Daar is egter ŉ groot gaping tussen drome en ideale oor alternatiewe energie en die stryd teen klimaatsverandering en die globale ekonomie se huidige energiebehoeftes. Stygende energiepryse, tekorte aan brandstof, gas en elektrisiteit en die politieke, maatskaplike en ekonomiese gevolge hiervan bied tans ŉ enorme globale uitdaging wat eers hanteer sal moet word. Terwyl die omgewing aktief bewaar en omgewingsbesoedeling beveg moet word, is dit nodig dat Europese lande wegskram van populistiese omgewingspolitiek en meer volhoubare oplossings vir klimaatsverandering probeer skep. Die ontwikkeling van alternatiewe energiebronne is net een deel van die antwoord en kan, soos wat die huidige energiekrisis bewys, nie die volle antwoord wees nie.