10 redes hoekom jy nie moet skryf nie | Fanie Viljoen
10 redes hoekom jy nie moet skryf nie
by Fanie Viljoen on Sep 30th, 2013 Tweet
'n Haarkapper sê eendag vir my sy wil ook eendag 'n boek skryf. Sy gaan sommer haar ou vra om vir haar 'n skootrekenaar te koop, dan kan sy heeldag so lekker in koffiewinkels sit, koffie drink en skryf.
Sy, en baie ander mense, het maar 'n effe verdraaide prentjie van skryf.
Dit is hoekom ek jou vandag wil afraai van skryf af. Moenie daaraan dink nie. Gaan kyk 7de Laan, grawe in jou tuin, gaan ruil 'n pap wiel om, gaan maak kos, maar moenie, o moenie begin skryf nie.
Hier is 10 redes hoekom jy nie moet begin skryf nie:
Mense gaan dink jy is weird. Jy gaan dalk, soos ek blykbaar doen, anders begin loop, want jy gaan heeldag aan jou storie dink. Jy gaan dalk hardop met jou karakters praat sonder dat jy dit weet.
Jy gaan min slaap kry. Stories gaan jou soggens so teen drieuur wakkermaak.
Jy gaan mense na aan jou verloor. Hulle gaan doodgaan of trou en weggaan of geboelie word of vreeslik seerkry. En jy gaan dit aan hulle doen. Jou karakters gaan soos familie en vriende word en jy gaan hulle verloor as jy jou boek klaargeskryf het.
Jy gaan min geld kry vir al jou harde werk. Die Ontvanger gaan soms met sy BTW-heffing meer per boek verdien as jy. Ouch!
Daar gaan mense wees wat nie van jou gaan hou nie. Jou regte familie sal dalk eerste wees as hulle wil eet en jy wil skryf. Of as hulle wil skool toe gaan en jy wil nog net die een paragraaf klaarmaak. Lesers gaan dalk nie van jou hou nie omdat jy dinge vir hulle gaan sê wat hulle nie wil hoor nie.
Uitgewers gaan nare goed oor jou manuskrip sê. Hulle gaan 'n kritiese vinger reg op jou geliefde woorde lê en jy gaan 'n depro slaan wat jou tot 'n week in die bed kan hou. Dalk begin jy goed breek. (Steek verkieslik breekgoed weg voor jy briewe of e-posse van uitgewers oopmaak, jy weet nooit wat daarbinne wag nie.)
Jy gaan lank na 'n skoon rekenaarbladsy staar en wonder of jy nie maar 'n regte werk moet gaan soek nie.
As jy so gelukkig is om 'n boek te publiseer, gaan jy hom dalk eendag op 'n uitverkoping raakloop. Jy gaan verraai voel deur boekwinkels, uitgewers en lesers. Niemand gaan verstaan as jy die blaaie van jou boek as tissues begin gebruik voor die uitverkopingtafel nie.
Jy dink nou jy is slim. Die slegte nuus is: jy is nie. En as jy skryf gaan jy dit uitvind. Jy gaan foute maak. Spelfoute, feitefoute, storiefoute. Jy gaan jouself vasskryf en goed moet uitvee. Dalk sommer hele tonele, hoofstukke en selfs karakters sal miskien moet waai as jy jou storie wil regmaak.
Jy gaan nie beroemd word nie. Mense wat in 7de Laan speel word op straat vir handtekeninge voorgekeer. Jy sal waarskynlik nie. Daar gaan nie volbladadvertensies vir jou boek in tydskrifte of koerante verskyn nie. Jou boek gaan nie op plakkate teen lamppale geadverteer word nie.
Maar as jy steeds kans sien om elke dag voor 'n rekenaar te gaan sit en woorde bloei, gaan daar iets in jou binneste begin lewe. Jy sal met ander oë na die wêreld kyk. Jy sal ander mense anders na hulle wêreld laat kyk.
Iewers gaan jy iemand aanraak. Iewers gaan iemand besef: Maar ek is nie die enigste een wat só voel nie. Ek is nie alleen nie.