Ten einde ons kognitiewe greep te verstewig is dit nodig dat ons kennis neem, dat ons, ten opsigte van die kennis-struktuur in ons brein, die produk is van 'n "gedeelde ervaringswêreld" en 'n "gedeelde kenniswêreld". Die gedeelde ervaringswêreld is die fisiese wêreld waarin ons gebore word en wat deur middel van ons sintuiglike waarneming daarvan, die fondasie lê van ons brein se vermoë om idees te vorm. Dit is die wêreld van vorm en kleur en tekstuur en ons ervarings van gemak en ongemak, genot, pyn, hartseer en blydskap, ensomeer.
Die proses van idee-vorming deur middel van klanke word dan ook op hierdie stadium die standaardproses waardeur kennis aangeleer word. Natuurlik word die gedeelde kenniswêreld nou ons ervaringswêreld waarin ons ervaar en waarmee ons dink en leef. Die aanvanklike ervaringswêreld is nou diep versluier in ons onderbewuste, soos die wortels van 'n boom en ons het nie langer toegang daartoe nie. Ons leef en dink en handel dus asof ons gedeelde kenniswêreld die hele wêreld en die hele waarheid is.
"Ek kry my sit in die skadu van 'n Kiepersol wat homself staangemaak het in 'n klein kransagtigheid. Die water van die tufa suis 'n motreen oor die krans en 'n koelte vog teen my vel. 'n Kraai kras oor bome waarvan ek slegs die toppe kan sien. Die stilte ruis in die suis van die water en die kraak van gras in die ywerige kake van termiete, bo die asem van die wind in die droë blare van 'n vaalbos. 'n Tinktinkie blits na 'n insek en die dartel van 'n gestreepte akkedis oor 'n klip vang my oog. My hart is skielik vol en ek dink aan die mense van die eeue voor my tyd, wat soos ek, hier gesit en geluister het, na die donderende stilte. Ek het hul spore gesien in gelykplekke teen die hang en die klipskerwe van hul werwe ... en ek lig my hand in 'n groet ... want hulle is hier om my en by my. In hierdie stilte."
Johan Enslin is soos ander van die soekers 'n ewige student wat poog om die biologie en filosofie te versoen in 'n "teorie van alles". Hy kan gekontak word by