Hierdie klassieke werk vertel ons van die gender-ideale wat destyds aan die keiserlike hof (waar Shikibu ’n hofdame was) geheers het – Prins Genji as die ideale man word uitgebeeld as ’n digter, sanger en danser, veel eerder as ’n krygsman. Naas Shōnagon en Shikibu was daar talle vroue wat in besonderhede dagboek gehou van hulle gedagtes en ervarings, sodat moderne lesers ’n goeie beeld kan vorm van hoe vroue uit die adelstand se lewens daar uitgesien het. Papier is ŉ gesprekgenoot, ŉ “répondant” wat nie deur die virtuele vervang kan word nie. (ŉ Tydsame mond-en-gat-afvee soos in teenstelling met die redelik onverantwoordelike en amper anonieme vervlugtiging van broek-aftrek op die web – om dit effens te kru kaalkop te stel.) Pleks van plaas is ’n waardevolle bydrae tot die Afrikaanse poësie in eie reg, en ’n digbundel wat sy plek [sic!] in die Afrikaanse letterkunde vierkantig volstaan. Maar hulle het die boodskappers van GOD uitgelag en SY Woorde verag en met SY Profete gespot, totdat die grimmigheid van die HERE teen SY Volk opgekom het, totdat daar geen genesing meer was nie. – 2 Kronieke 36:16