Vroeër hierdie somer het ek myself in die middel van 'n lewendige debat gevind as gevolg van my werk oor klimaatsverandering en die etiek om kinders te hê.
NPR-korrespondent Jennifer Ludden het sommige van my werk in prokureuse etiek geprofileer met 'n artikel getiteld "Moet ons kinders in die era van klimaatsverandering hê?, "Wat my gepubliseerde sienings opgesom het dat ons moet oorweeg om 'n"klein gesinsetiek"En selfs agtervolg vrugbaarheid vermindering pogings in reaksie op die bedreiging van klimaatsverandering. Alhoewel omgewingsbewustes vir dekades oor baie goeie redes bekommerd is oor oorbevolking, stel ek voor dat die snelgroeiende drempels in klimaatsverandering unieke sterk redes bied om te oorweeg om werklike aksie te neem om die bevolkingsgroei te vertraag.
Dit is duidelik dat hierdie idee 'n senuwee geword het: Ek was oorweldig deur die reaksie in my persoonlike e-pos-posbus, asook op-eds in ander mediaverkope en oor 70,000-aandele op Facebook. Ek is bly dat so baie mense die tyd geneem het om te lees en na te dink oor die stuk.
Nadat ek die bespreking gelees en verteer het, wil ek dit voortduur deur te reageer op sommige van die mees vokale kritiek van my eie werk, wat navorsing insluit oor "bevolkingsingenieurswese"- die opsetlike manipulasie van menslike bevolkingsgrootte en struktuur - ek het met my kollegas, Jake Earl en Colin Hickey, gedoen.
Kortom, die uiteenlopende argumente teen my standpunte - wat ek oorreageer, wat die ekonomie sal inprop en ander - het my oortuiging nie verander nie, en ons moet die etiek bespreek om kinders in hierdie era van klimaatsverandering te hê.
Hoe erg sal dinge kry?
Sommige kommentaar - diegene wat klimaatsverandering beweer, is 'n hoax wat deur diegene wat die wêreld se hulpbronne wil beheer, nie bedoel word nie. sedert 97 persent van alle relevante kundiges kan nie die skeidsregters van die klimaatverandering van die basiese wetenskaplike feite oortuig nie, dan sal niks wat ek sê, hul gedagtes verander nie.
Ander bekommernisse vereis egter 'n reaksie. Baie mense het gereageer op my werk op voortplantingsetiek deur te sê klimaatsverandering sal nie so sleg wees nie, en sodoende individuele begeertes bekamp, ​​soos om kinders te hê, is in sy naam onnodige vreesmongering.
In my werk stel ek voor dat 1.5-2 grade Celsius op die pre-industriële vlakke verwarm en baie sleg sal wees, terwyl 4 grade C katastrofies sal wees en groot dele van die Aarde sal verlaat, wat grootliks onbewoonbaar is deur mense. "Hier is 'n baie kort oorsig van die bewyse vir die eise wat gebaseer is op wat ek as betroubare bronne beskou.
At 1.5-2 grade C, 'n Wêreldbank verslag voorspel 'n toename in uiterste weersomstandighede, dodelike hittegolwe en ernstige waterstres. Voedselproduksie sal afneem, en veranderende siektevektore sal onvoorspelbare aansteeklike siektes uitbreek. Seevlakke sal styg, in kombinasie met toenemende storm erns om kusstede in gevaar te stel. Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) ramings dat van die jare 2030-2050 - soos ons hierdie vlak van verwarming bereik - minstens 250,000-mense elke jaar sal sterf van net sommige van die klimaatverwante skade.
Miskien sal baie van ons in ryk lande (die "ons" wat dit kan lees) grootliks beskerm word teen hierdie vroeë nadele; maar dit maak hulle nie minder werklik vir die kwesbare burgers van, sê, Bangladesj, Kiribati of die Maldive. Trouens, dit eskaleer die onreg, aangesien die wêreldwye rykes baat gevind het en bygedra het tot klimaatsverandering die meeste, terwyl die wêreldwye armes die eerste en die ergste gaan seermaak.
At 4 grade C opwarming, die Wêreldbank voorspel dat elke somer maand warmer sal wees as enige huidige hittegolf wat die Midde-Ooste, Noord-Afrika en die Middellandse See dodelik maak gedurende die somermaande. Baie kusstede sal heeltemal onder water wees, en al die laagliggende eilandlande sal waarskynlik verlaat moet word. Honderde miljoene, indien nie miljarde mense kan word nie klimaat vlugtelinge, aangesien hul tuislande onbewoonbaar word.
Op grond van hierdie beskrywings staan ​​ek voor my voorspellings.
Nee, omgewingsbewustes haat nie babas nie
Ander kritici het aangevoer dat hulle vir 'n laer geboortesyfer bepleit = haat babas of "anti-lewe. "
Natuurlik haat ek nie babas nie! Ek is redelik wild oor my eie kind en klein mense in die algemeen.
Hierdie anti-lewenslading is meer interessant, maar ewe verkeerd. Die vooruitsig blyk te wees dat diegene wat die vrugbaarheidskoerse wil verlaag, misantropies moet wees, of nie die waarde van mense moet sien nie. Maar dit kry dinge presies terug: 'n Radikale kommer vir klimaatsverandering word juis gemotiveer deur 'n besorgdheid vir die menslike lewe - veral die menslike lewe wat deur klimaatsversteurings geraak gaan word.
'N Waardevolle filosofiese bydrae hier is die onderskeid tussen "mense gelukkig maak" en "gelukkige mense maak." As ek 'n hongerige persoon voed of 'n kwaad voorkom om iemand te oorval, verbeter ek 'n mens se welsyn. Maar as ek 'n persoon skep wat ek dan sal voed en voorkom van skade, maak ek 'n persoon wat voorspelbaar goed sal wees. In die eerste geval het ek geluk aan die wêreld bygevoeg deur 'n bestaande persoon te help; terwyl ek in die tweede geval geluk bygevoeg het deur 'n persoon te skep wat gelukkig sal wees. Sien die verskil?
Ek glo, soos baie filosowe, dat dit moreel beter is om mense gelukkig te maak as om gelukkige mense te maak. Diegene wat bestaan ​​het reeds behoeftes en begeertes, en die beskerming en voorsiening daarvan word gemotiveer deur respek vir die menslike lewe. Dit is nie 'n kwaad vir iemand wat nie geskep word nie.
Trouens, ek sou redeneer dat dit meer "anti-lewe" is om te prioritiseer om nuwe lewe te skep oor die versorging van, of selfs nie te benadeel nie, diegene wat reeds bestaan.
Kan die ekonomie groei met laer bevolkingsgroei?
Nog 'n opponerende argument: Mense is nie net verbruikers nie - hulle is ook produsente, en so sal die wêreld beter maak.
Ja, mense is produsente, en baie wonderlike dinge het gekom van menslike genie. Maar elke persoon, wat ook al hulle is (genie of dunce, produsent of sleep op die ekonomie) is ook 'n verbruiker. En dit is die enigste eis wat nodig is om bekommerd te wees oor klimaatsverandering.
Die probleem hier is dat ons 'n eindige hulpbron het - die vermoë van die Aarde se atmosfeer om kweekhuisgasse te absorbeer sonder om die klimaat heeltemal te ontwrig - en elke bykomende persoon dra by tot die totale hoeveelheid kweekhuisgas in die atmosfeer. Dus, alhoewel mense ons hopelik sal red (ons het eintlik desperaat briljante mense nodig om skaalbare tegnologie te ontwikkel om byvoorbeeld koolstof uit die lug te verwyder), die oplossing hiervoor kan nie wees om soveel babas as moontlik te hê nie, met die hoop Dit verhoog ons waarskynlikheid om die probleem op te los. Omdat elke baba ook 'n emittor is, of dit nou 'n genie is of nie.
Laastens is daar die siening dat vrugbaarheidsyfer verlaag word sal die ekonomie doodmaak.
Verskeie kommentare dui op lande met lae vrugbaarheid soos Japan, Italië en Duitsland, en beweer dat probleme wat deur sulke lande ervaar word, bewys is dat die "regte" bevolkingskrisis ons vrugbaarheidsyfer is. Ons het meer babas nodig om te groei tot gesonde jong produsente om ons ekonomiese enjin te laat humming.
Die waarheid in hierdie beswaar is die volgende: 'n Ekonomie wat vereis dat oneindige groei gesond sal wees, sal in 'n wêreld van eindige hulpbronne benadeel word. Maar as dit waar is dat ons ekonomieë nie kan oorleef om die bevolkingsgroei te vertraag of selfs omkeer nie, dan is ons in enige moeilikheid, maak nie saak wat nie.
Hoekom? Dis logiese logika dat ons nie ons bevolking vir ewig kan groei nie. Ons kan nou nou weerspieël hoe ons ons ekonomie moet beskerm terwyl ons na 'n volhoubare bevolking werk, of ons kan die probleem ignoreer totdat die natuur dit op ons dwing, miskien gewelddadig en onverwags.
Ek sal eindig met een, laaste gedagte: ek geniet nie om te argumenteer vir 'n klein familie-etiek, of 'n bevolkingsingenieurswese skema nie. Ten spyte van opregte beskuldigings tot die teendeel, kry ek geen navorsingsfondse of enige ander aansporing om hierdie saak te maak nie. Ek argumenteer hierdie punte omdat ek werklik bekommerd is oor die toekoms van ons planeet en die mense wat dit sal beërf en ek glo dat dit nog moeilik is om 'n burgerlike gesprek te voer, is die belangrike eerste stap om daardie toekoms een te maak, sal ons nie veroordeel word nie. vir die skep van.