Hulle sê ‘girls’ met ‘curves’ is in… | thecorporategonzo
Hulle sê ‘girls’ met ‘curves’ is in…
Ek het my onlangs weer in ‘n ongemaklike, maar tog deesdae algemene sosiale (eerder onsosiale) verskynsel bevind. Ek was besig om vir ‘n anonieme organisasie verteenwoordiger raad te vra, maar moenie dink sy luister na my nie sy was eerder besig om die wêreld tikspoed rekord so reg onder my neus te verbreek op haar nuwe Blackberry Curve. Hulle se “girls” met “curves” is in (en nee, hulle verwys nie na jou agterstewe of uurglas figuur nie). Tydens hierdie klap van die sosiale vuis in die gesig het ek ‘n helder oomblik gehad: Is dit die tipe sosiale vaardighede en etiket wat ons kweek en aanmoedig? Gaan ons as jong werkendes in die organisasie opset wanneer medekollegas en kliënte met ons kommunikeer op ons foon of rekenaar rond skarrel? Hierdie onsosiale gedrag hinder die vorming van die organisasie se beeld, interne belange verhoudings, korrekte kommunikasie lyne en mediaverhoudings.
Die jeug en die res van die samelewing ly nie meer aan kwale soos tennis elmboog of atleetsvoet nie, maar eerder aan kwale soos tikvinger en die klein witgoedjies wat soms in die hoeke van jou oë vorm en so vêr my kennis strek is daar nog nie ‘n salfie te smeer of ‘n pilletjie te drink daarvoor nie. In ‘n tyd voor Facebook, mxit, whatsapp, twitter, myspace en BBM moes jy jou kêrel in sy gesig afsê daar was nie die luuksheid van ‘n gratis BBM afsê nie, jou stalker moes moeite doen en jou in Pick a Pay volg en nie net op Twitter nie, jy kon buite speel eerder as op jou rekenaar en jy het nie vir almal geluk op hulle verjaarsdag gesê bloot net omdat Facebook jou pligsgetrou van hulle verjaarsdag ingelig het nie. Tog is daar ook voordele aan hierdie infrastruktuur van sosiale netwerke: Jy leer om te tik en te bestuur, om te ‘message’ en geintresseerd te lyk in wat jou vriendin vir jou vertel (al het jy geen idee waarvan sy nou praat nie.), om teen bomenslike spoed te tik èn nou kan jy die outjie wat jy by die kafee sien kaasbuns koop het op Facebook ‘invite’. Al hierdie kuber kommunikasie metodes maak wel die wêreld vir ons almal makliker en maak dit soveel eenvoudiger om bereikbaar en op hoogte te bly, maar die feit bly staan dit gee ‘n onpersoonlike atmosfeer aan jou boodskap. Die sleutel lê egter daarin om onderskeid te kan tref tussen wanneer om van die tegnologie gebruik te maak en wanneer om ‘n persoonlike boodskap te stuur. Dit is ook belangrik om dit te onthou in ‘n organisasie opset en selfs wanneer jy die organisasie nuusbrief of publikasie saam stel. Werknemers se moraal en dus werksprestasie word verhoog wanneer hulle voel hulle is nie net nog ‘n ontvangkant van ‘n ketting e-pos, verjaarsdagkaartjie van die “admin” departement of koue publikasie nie en dieslefde geld vir kliënte. Daarom is dit belangrik vir organisasie beeld, interne belangeverhoudings, werkenemer- en kliënte verhoudings om van tyd tot tyd persoonlike boodskappe te stuur. Dit is bealngrik veral in ‘n groot organisasie om die mens tot mens kontak te behou.
My gevolgtrekking is ‘n universele een en kan toegepas word op die persoonlike so wel as die organisasie lewe: Vergeet bietjie van hoeveel BBM kontakte jy het, wat jou ‘status’ op Facebook is, hoeveel volgers jy op Twitter het en hou op wonder of almal die ketting e-pos ontvang het. Kyk nie deur ‘n skerm na jou lewe (of organisasie) nie, leef bietjie buite die kuberruim. Jy hoef nie vriende en kennisse op people you may know te soek nie, daar is soveel lekker vriende en kollegas wat jy alreeds ken, doen bietjie moeite kom persoonlik by hulle uit eerder as om ‘n gratis ketting boodskap te stuur! So gesels bietjie met jou kollegas 1 tot 1 en gee hulle ‘n real life high 5 of ‘n ginger punch..whatever!