Puppy Ore en Wat veroorsaak dat hulle hoor
Jou puppy se ore is sensoriese gehoorsorgane, en gee ook 'n gevoel van ewewig of balans. Hondsverhoor is merkwaardig akuut; Dit word gebruik vir jag, beskerming en speel, en is 'n belangrike hulpmiddel wat honde in aanraking hou met hul wêreld.
Puppies word feitlik doof gebore. Hul ore en oë is by die geboorte verseël sodat hulle op vibrasie en reuk staatmaak vir hierdie tydperk van die lewe. Alhoewel die ore en klankopsporing nog nie heeltemal funksioneel is nie, kan die babas beweeg om te beweeg, herken wanneer hulle oorvleu en sukkel om hulself reg te stel.
Sodra die ore ongeveer twee weke oud geword het tydens hierdie vroeë puppy-ontwikkeling, en die baba dog leer om te herken en op verskillende klanke te reageer.
Honde Oor Struktuur
Die struktuur en funksie word gekategoriseer as die eksterne, middel- en binneoor. Die sigbare gedeelte, die pinna genoem, is 'n driehoekige kraakbeenklep wat aan beide kante deur vel en bont bedek is. Die grootte en vorm wissel tussen rasse. Sommige is regop (stekende ore) soos die Duitse Herderhond, tot 'n mate gevou (druppeloor), of hangend. Die pinna van sommige honde word chirurgies verander deur te sny om te voldoen aan 'n rasstandaard.
Die pinna is uiters mobiel, met meer as twintig afsonderlike spiere wat 180 grade beweging bied. Hierdie mobiliteit help om die klank verder in die orrel in te samel, vang en te lei. Dit help ook in kommunikasie met honde deur 'n leër van ekspressiewe oorposisies te bied.
Die pinna-trekke klink af in die L-vormige gehoorkanaal.
Hierdie opset, 'n vertikale gang wat in 'n reghoekige hoek draai, draai die binnekant (die voet van die L), help om binnekantstrukture te beskerm. Dit maak egter ook honde geneig om oor infeksie te raak wanneer puin in die voet van die L. versamel. Hare wat in die ore van 'n aantal rasse groei, kan die probleem vererger.
Klankgolwe beweeg deur die gehoorkanaal en tref die tympaniese membraan of trommel. Die gevolglike vibrasie word oorgedra aan 'n ketting van drie klein ossikels (bene wat die hamer, aambeeld en rooster genoem word) van die middeloor. Die Eustachiese buis wat help om druk in die oor te verlig, is ook in die middeloor geleë en verbind hierdie area aan die agterkant van die keel.
Vibrasies word deur ossikels na die binneoor oorgedra, 'n benige kamer wat vier vloeistof-gevulde organe bevat wat verantwoordelik is vir gehoor en balans. Krijtagtige deeltjies dryf in die vloeistof binne die halfsirkelvormige kanale, utricle en saccule. Soos die hond sy kop beweeg, borsel hulle teen klein hare wat hierdie organe lyn. Dit dui rigtingsinligting aan die brein aan en gee die hond sy gevoel van ewewig.
Klankvibrasie word gelees deur die vloeistof-gevulde cochlea, 'n slakdopvormige spoelbuis wat met 'n membraan gevoer word, wat die kogleêre kanaal genoem word wat sy lengte spiraal. Die "orgaan van Corti", 'n gespesialiseerde area van hierdie voering, is waar gehoor eintlik plaasvind. Trillingsgevoelige hare wat die orgaan van Corti dek, slaag inligting deur die ouditiewe senuwee na die brein, waar die vibrasie as klank geïnterpreteer word.
Hierdie ingewikkelde organe stel jou hond in staat om geluide te hoor wat jy nie kan opspoor nie, veral by hoë frekwensies en by sagte volumes. Mense kan oor sowel as honde lae toonhoogte toon, maar terwyl ons klankgolwe tipies tot 20 000 siklusse per sekonde hoor, kan honde frekwensies tot 100 000 siklusse per sekonde hoor. Die grootte van die hond maak nie saak nie, met Chihuahuas kan net so goed as Groot-Danse hoor. Ouderdom is egter geneig om die hond se gehoor te temper, en jong honde hoor beter as ou honde.