PressReader - Kuier: 2017-06-28 - net soos pap­pa
net soos pap­pa
Hy wil ook leer vis­vang, net soos sy maat­jies. Maar hoe kry hy sy pa weg van die TV en bier af?
Kuier - 2017-06-28 - Vermaak - DEUR Ro­nel­le S­try­dom
die­ter gaan sit op sy guns­te­ling­stoel en trek die TV re­mo­te na­der. Die rug­by be­gin am­per. Van­dag mis hy hier­die ga­me vir niks. Hy tel die bot­tel bier van die ta­fel voor hom af op. Net toe hy die dop­pie wil oop­draai, kom sy ses­ja­ri­ge seun­tjie, Mic­key, die sit­ka­mer bin­ne en klim op die bank langs hom. Sy o­gies vang die bier in sy pa se han­de.
“Hal­lo, Pap­pa, drink Pap­pa al­weer?”Die­ter is vir ’n oom­blik son­der woor­de. Hy kyk na Mic­key.“Is dit lek­ker, Pap­pa, kan ek ook ’n sluk­kie kry?”Die­ter kyk na sy bier en dan weer na Mic­key.“Nee, Mic­key, jy’s te klein om drank te ge­bruik.”
Mic­key kyk na sy pap­pa en die on­skuld op sy ge­sig gaan Die­ter nie on­ge­siens ver­by nie.“As ek groot is, kan ek dan ’n sluk­kie kry?”Die­ter skud sy kop.“Nee, Mic­key, drank is sleg vir jou.”Hy sit die toe bier weer te­rug op die ta­fel. Mic­key skuif na­der aan sy pa.“As ek een­dag groot is, wil ek net soos Pap­pa wees. Dan wil ek ook bier hê en drink soos Pap­pa”.
Die­ter kan nie glo wat hy hoor nie. Sy ses­ja­ri­ge seun­tjie het geen be­nul wat drank is of wat dit aan ’n mens kan doen nie.“Nee, Mic­key, jy moet dit nooit doen nie. Drank is sleg vir ’n man.”Mic­key is half ver­ward. Hoe kan sy pa sê drank is sleg as sy pa el­ke dag drink? Hy het ge­dog dis wat pap­pas maar doen. Hul­le drink el­ke dag.
“As drank sleg is, hoe­kom drink Pap­pa dan?”Die­ter weet nie waar sy seun­tjie so skie­lik aan al die din­ge kom nie.
“Mic­key, Pap­pa drink net om­dat Pap­pa wil ont­span.”Wat an­ders moet hy vir sy seun­tjie sê?“Ek wil ook ont­span,”sê Mic­key dan on­skul­dig. Die­ter voel skie­lik on­ge­mak­lik. Mic­key praat nou bie­tjie te veel en hy wil sy bier drink en die rug­by kyk. “Mic­key, gaan kyk wat doen jou ma. Pap­pa wil rug­by kyk.”Mic­key sit nog na­der aan sy pa en kruis sy arm­pies voor sy bors.“Nee, ek wil nie. Ek wil saam met Pap­pa ont­span. Mei­sies is bo­ring.”
“Hoe­kom gaan speel jy nie met jou kar­re­tjies nie?”pro­beer Die­ter weer om sy seun­tjie te laat speel, so­dat hy in vre­de die rug­by kan kyk. Mic­key sit sy sit.“Nee, ek is nie lus vir kar­re­tjie speel nie, ek sit som­mer ’n ruk­kie hier by Pap­pa.”
Die­ter is half ge­ïr­ri­teerd. Ná al die ja­re voel hy skie­lik on­ge­mak­lik met sy seun­tjie wat langs hom sit en skie­lik so baie te sê het. Die kind is al­tyd ê­rens be­sig om te speel, maar kies juis van­dag om langs hom te kom sit. Die rug­by gaan be­gin. Sy bier word warm.
Maar Mic­key sit waar hy sit.
“Pap­pa, hoe­kom drink Pap­pa el­ke dag?” Die­ter sien hoe die bal af­ge­skop word, maar sy seun­tjie se woor­de tref hom tus­sen die oë.“Pap­pa wil nooit met my speel nie. Ja­co en Nat­han se pap­pas speel al­tyd met hul­le.”Mic­key se o­gies staar na die TV ter­wyl hy praat.“Weet Pap­pa, Ja­co sê sy pap­pa het hom leer vis­vang en net so groot vis uit­ge­trek.”Hy strek sy arm­pies uit om vir sy pap­pa te wys hoe groot die vis was.
“Nat­han sê hy dink Ja­co jok, want die vis wat sy pap­pa uit­ge­trek het, was net so klein.”Hy wys met sy hand­jies hoe klein die vis­sie was.
“Pap­pa, hoe vang ’n man vis? Ek wens Pap­pa kan my ook leer.”
Die­ter hoor vaag­weg die rug­by­kom­men­ta­tor sê die eer­ste drie is ge­druk, maar sy aan­dag is van­dag glad nie by die ga­me nie. Mic­key praat en praat hier langs hom en hy sien en hoor niks.“Mic­key, wil jy nie net ’n ruk­kie stil­bly so­dat ek die ga­me kan kyk nie?”sê Die­ter half streng. Mic­key sit al sty­wer teen­aan hom.“Wil jy nie bie­tjie op­skuif nie?”Hy druk Mic­key half weg met sy elm­boog.“Nee, Pap­pa is lek­ker warm.”
Mic­key skuif nog sty­wer teen Die­ter vas.“Ek hou daar­van om so langs Pap­pa te sit en te ont­span,”sê hy as­of hy ’n groot me­neer is.“Pap­pa moet mos ’n vriend hê wat saam Pap­pa die rug­by kan kyk. Ek is kam­ma Pap­pa se vriend.”
Die­ter is heel uit die veld ge­slaan met Mic­key se woor­de.“Mic­key, kan jy as­se­blief nou stil­bly so­dat ek TV kan kyk? Ek mis die he­le ga­me.”Mic­key bly ’n paar se­kon­des stil, dan be­gin hy weer praat.“Pap­pa, as ek een­dag groot is, gaan ek ook rug­by speel, dan kan Pap­pa my ook op die TV sien. Dan kan Pap­pa lek­ker drink ter­wyl Pap­pa vir my kyk. Sal Pap­pa trots wees op my?”Die­ter sit stom­ge­slaan en luis­ter na sy seun­tjie wat langs hom sit en skie­lik kry hy skaam. “Mic­key, na­tuur­lik sal Pap­pa trots wees op jou.”Mic­key kyk nou met blink o­gies na sy Pap­pa.“Sal Pap­pa reg­tig trots wees op my? As ek op TV is, sal Pap­pa na my kyk, nè? Dalk kan ek Ja­co se pa vra om saam my te gaan en dan kan ons vis­vang ook op die TV. Pap­pa kan hier op die bank sit en drink. Dan kan Pap­pa sien hoe ek ’n vis uit­trek saam met Ja­co se pa, nè, Pap­pa?”
Die­ter se vol­le aan­dag is nou by sy seun­tjie. Hy voel die knop in sy keel en skie­lik haat hy hom­self. Sy seun­tjie wil hê hy moet hier sit en drink ter­wyl ’n an­der man hom leer din­ge doen wat hy, Die­ter, sy eie pa, eint­lik saam hom moet doen. Wat­se pa is hy vir sy kind? Hy kyk na Mic­key en be­sef sy seun­tjie het gro­ter ge­word. Wan­neer laas het hy aan­dag aan sy kind ge­gee. Hy be­sef sy seun­tjie se o­gies het niks ge­mis nie. Hy moes el­ke dag aan­skou hoe sy pa drink. Dag ná dag. Daar was nooit tyd om met sy kind te speel nie. Drank en TV was vir hom be­lang­ri­ker.
Hoe het din­ge so ver ge­gaan? Wan­neer laas het hy sy vrou hoor lag? Istel­le kla nooit nie. Sy sorg dat die huis skoon is en sy bord kos staan el­ke dag ge­reed wan­neer hy by die huis kom.
Die­ter be­sef skie­lik hoe hy sy ge­sin af­skeep en dit ter wil­le van sy eie ge­woon­tes. Van­dag vat dit ’n ses­ja­ri­ge seun­tjie om hom dít te laat be­sef. Die­ter staan op en s­ka­kel die TV af. Hy gaan sit weer en tel Mic­key op sy skoot.
Istel­le kom by die deur in en kyk ver­won­derd na Die­ter en dan na die TV. Sy won­der wat nou aan die ge­beur is. Die­ter mis nie som­mer ’n rug­by-wed­stryd nie en hy bring sy dae voor die TV deur. Dan hoor sy hom praat:“Hoe lyk dit ek en jy gaan vang som­mer van­dag nog so bie­tjie vis, groot­man?” Hy ge­waar Istel­le in die deur staan en sy oë gaan rus vra­end op haar.“As Mam­ma ’n mand­jie pak, mag sy dalk saam­kom?”
Istel­le glim­lag net. Mic­key spring op­ge­won­de op en trek Die­ter aan sy hand. “Dan­kie, Pap­pa! Dan­kie! Dan­kie!”
Mic­key kan sy op­ge­won­den­heid nie keer nie. Hy kyk met hoop­vol­le o­gies na sy ma.“As­se­blief, Mam­ma, kan ons?”
Istel­le het reeds die mand­jie uit die kas ge­haal en sit dit op die ta­fel neer.“Ja, Mic­key, mits jul­le da­rem vis huis toe bring.” Sy kyk na Die­ter en hy sien die blyd­skap in sy vrou se oë.“Ek gaan kyk gou of daai vis­stok­ke nog in die ga­ra­ge is. Dis se­ker al so vol stof”. Hy loop uit die ver­trek en Istel­le volg kort op sy hak­ke. Sy weet nie wat van­dag hier ge­beur het nie, maar sy sal vin­nig ge­noeg uit­vind.
Mic­key staan ’n oom­blik stil en dink Ja­co en Nat­han gaan hul ore nie glo nie. Hy en Pap­pa gaan vis­vang. Net soos hul­le dit saam met hul pa’s doen. Wow, hy moes baie soet ge­wees het! Hy won­der wat Pap­pa van­dag laat be­sluit het om vis te gaan vang. Mic­key voel skie­lik so trots en baie spe­si­aal. Hy wil vir die wê­reld uit­skree hoe ge­luk­kig hy is. Hy het die bes­te pap­pa in die he­le wye wê­reld. Lie­we Je­sus het tog sy ge­bed ver­hoor. Hy het el­ke aand ge­bid dat Pap­pa hom moet raak­sien en ook din­ge saam met hom doen. Hy wil ook leer om ’n man te wees soos Ja­co en Nat­han. Nou kan hy Maan­dag by die skool saam met hul­le praat, son­der om skaam te kry. Hy kan nie wag om ’n vis­stok vas te hou nie.
Mic­key se oë sien skie­lik die on­oop­ge­maak­te bot­tel bier wat nog net so op die ta­fel staan. Hy kry die mooi­ste glim­lag en dink met trots . . . Pap­pa kan as hy wil.