Tereg stel Du Rand (2004:44) dat die opstanding die skarnier is waarom die geloof draai. Dit draai na die verlede sodat die kruis daardeur betekenis kry. Dit draai na die hede sodat gelowiges reeds hier op aarde in 'n nuwe lewe kan leef. Dit draai ook na die toekoms sodat gelowiges kan weet dat die dood daardeur finaal oorwin is. Die feit bly staan dat die opstanding van Christus komplikasies vir die hele lewe inhou (Nederduitse Gereformeerde Kerk [NGK] 2013).
Ten einde hierdie vraag suksesvol te beantwoord, gaan 'n verskeidenheid skrifkritiese opstandingsperspektiewe ontleed en vanuit die paradigma van 'n skrifverantwoorde teologie beoordeel word. Navorsing geskied hoofsaaklik deur middel van 'n vergelykende literatuurstudie.
Volgens Jordaan (2005:8) bestaan daar geen neutrale grond nie. Dit is óf 'n kwessie van geloofsvooronderstelling óf van ongeloofsvooronderstelling. 'n Teoloog se Geloofs-vooronderstelling is hiervolgens sy norm vir die verstaan van die Bybel.
Dit is belangrik om te verstaan wat met die term Skrifkritiek bedoel word. Ons leef in 'n samelewing waar mense lief is om ander te etiketteer of te kritiseer. Dieselfde geld ook vir die teologiese wetenskap. Daar moet dus versigtig te werk gegaan word om nie die bordjie van Skrifkritiek onnodig om teoloë se nek te hang nie. Dit is ook belangrik om te verstaan dat teoloë wat skrifkritiese standpunte handhaaf se bedoeling nie noodwendig is om die gesag van die Bybel te ondermyn nie.3 In baie gevalle probeer skrifkritiese teoloë, byvoorbeeld Bultmann (1984), met die beste bedoelings om die Woord van God vir die moderne mens toeganklik en verstaanbaar te maak.
Die 1935-bundel, Koers in die krisis (De Wet 1935:92), dien as 'n basis vir die verstaan van die term Skrifkritiek (Jordaan 2003:1). De Wet (1935:92) stel dat die mens sedert die opkoms van Modernisme op verskillende wyses aan die Bybel begin torring het. Hy definieer hierdie torringwerk as Skrifkritiek. Dit het volgens hom ten doel gehad het om die Bybel se absolute gesag oor die Christen se lewe en geloof te ondermyn. De Wet (1935:95) stel dit selfs sterker deur te verklaar dat Skrifkritiek as 'n eensydige aanval teen die moraal van die Bybel gesien kan word.
Dit is dus niks vreemds dat Jordaan (2003:2) 'n noue ooreenkoms tussen Skrifkritiek en ongeloof bemerk nie. Hy (2003:2) gaan so ver om te stel dat Skrifkritiek sy oorsprong in ongeloof het. Skrifkritiek gee aan die interpreteerders van die Skrif vrye teuels om die betekenis van die teks te manipuleer om daardeur by hulle eie verstaansraamwerk in te pas.