sederberge | grootoog deur die wêreld...
← ipod farewell
Posted on 10 Maart 2009 | 4 Kommentaar
Vanaand het die mense weer uitgestap en -gery om te sien hoe die koppies rondom Stellenboschberg brand. 'n Vreemde gemeenskappie Stellenbossers – die professor en sy vrou kom in die straat afgestap; twee verliefde studente sit-hang op 'n bak se voorkant met sy hande op haar boude; 'n gesin van Cloetesville aanskou die spektakel veilig uit hul motor; kleuters inkluis. Dit was lekker om met Theuns se Hillsongs CD in my ma se kar, stoksielalleen, die rook en flikkerende oranje lig te volg tot by die pad berg-in, waar die polisie ons voorgekeer het. Digby Lanzerac. Woeste vlamme seker feitlik op die rant van die landgoed.
Die eerste van die vele vure wat deur Stellenbosch gegaan het, het al die pad tot by die Sederberge gewoed. 'n Week gelede is ek daar deur as die bestuurder van 'n luukse bussie vol Amerikaanse uitruilstudente – tot anderkant Algeria by Sanddrif. Dit beteken ek moes verby Algeria ry asof ek niks sien wat my hart breek nie. Het dit darem amper reggekry.
Die Sederberge is waar die beste vakansies van my lewe byna almal afspeel (met moontlike uitsondering van die afgelope Nuwejaar op Glentana). Groen veld rondom die kampterrein en varsvars rivierwater wat jou saans aan die slaap sus. Groot tieners en tieners en jong tieners… en die dinamika van grootword. 'n Twaalfjarige wat skaam-skaam vir die eerste keer die tent verlaat na ete en saam met die tieners kom by die water kom gesels tot middernag. Eerste soene. Sterrekyk onder slaapsakke. Kitaar. Mafia. En lui son-dae met storieboeke.
Genadiglik het ons vir Marita se 21st vroeg in Januarie hierdie jaar 'n ekstra bietjie Sederberge ingekry, want ek weet nie of dit binnekort dieselfde gaan wees nie. Dalk is ek verniet hartseer? Dalk sal die winterreen, soos my pa se, soveel nuwe groen lewe tot gevolg he dat die kampplek nog meer idillies word as ooit tevore. Maar dis moeilik om my in te dink.
Wat die fotos betref – ek het hulle op pad terug geneem. Spesiale vergunning dat ek die 10 mag geneem het om hinkepink kaalvoet af te skarrel kamp toe om die fotos te neem. Ek neem deesdae al my fotos op manual. Met die editing het ek probeer om die kontras tussen groen en gebrand uit te lig.
Maar tegniese dinge eenkant… ek kan nie help om hartseer te word as ek dink aan wat die berge was, net 'n maand en 'n half g
Daar's goeie foto's hier. http://trailrider.route42.co.za/index.php?PHPSESSID=570bee122e028652341cf68b1b5905b7&topic=3797.msg40546#msg40546
This entry was posted in Life, the universe and everything and tagged brand, sederberge, vuur. Bookmark the permalink.