Gedig: Teksture van hierMy pad loop terug, altyd terug, na die boere met die bakkies en die velskoene, na ‘n skuurdans en volmaan – boerklonge en soene wat smaak na koffie en twak deur hulle snorre soos karoobos of hoëveldgras. Dis genoeg om voor huis toe te kom: manne in koöperasiehemde met arms soos windlaaiers wat draai as hulle praat – en om hulle die klank van die stalle of die walms van mos. O, vir die stof en die boude van boere op trekkers wat saai by Caledon of oes by Delmas – vir julle kom ek altyd terug met die grootpad na die afdraai by Uitdraai, duskant die dam waar die grondpad en boorde eers was. Interkontinentaal gesproke is dít waar ek pas.