Marcio Kogans Casa Lee is ietwat onvleiend beskryf as 'n konkrete massa. Net so kan 'n mens dit vergelyk met 'n betonblokhuis wat herinner aan die Tweede Boereoorlog. Hoe dit ook al sy, die hoekige, indien nie imposante Brutalistiese styl nie, vind miskien wel guns by die mees vokale kritikus, Charles, Prins van Wallis, maar dit is 'n estetika wat weerklink het by die voortreflike argitekte van die 20ste eeu, Joseph Eichler en Frank Lloyd Wright . Die vesting van 'n buitekant word getransformeer deur intrekbare glasmure wat die struktuur oopmaak om die Brasiliaanse omgewing op te neem en houtbekleding buite die uitgestrekte oopplan-leefruimte te absorbeer. Dit is 'n verandering in die atmosfeer van die sosiale en die meer intieme, as dit gaan voort deur die vier slaapkamers en bewoon miskien die sauna nie.