Hollywood legende Doris Day gesterf Mei 13, 2019 op ouderdom 97 by haar huis in Carmel Valley, Kalifornië. Die pragtige, blonde sangeres-aktrise is deur baie beskou as Amerika se gesonde meisie langsaan. In die 1940s, '50s en' 60s, was Day 'n gewilde rolprentkaskantoor en rekord-kaartsukses, met die hoofrol in die romantiese komedies met Rock Hudson en James Garner en met Ronald Reagan.
Maar onder al hierdie pragtige skoonheids- en kuitpersoonlikheid lê daar geheime en pyn. In haar 1975 vertel alles, "Doris Day: Haar eie storie, "Het sy haarself aan die lig gebring om 'n oorlewende van eendaggeweld in die hande van haar eerste man te wees, wat sy beweer het dat sy selfs geslaan het terwyl sy swanger was met hul eerste kind. Die dag se onthulling het aan die wêreld bekend gemaak dat selfs die sonnigste vrou in Amerika nie geweld kon ontsnap nie.
Interpersoonlike geweld is 'n hoogs algemene gesondheidsprobleem wat miljoene Amerikaners raak. Byna een uit vier volwasse vroue en ongeveer een uit elke sewe mans meld dat hulle ernstige fisiese geweld ervaar het, insluitend om geskop, geslaan, verstik, doelbewus verbrand of 'n wapen te gebruik, van 'n intieme vennoot op 'n sekere punt oor hul leeftyd. As 'n kliniese sielkundige wat die afgelope 20 jaar deurgebring het om die skadelike gevolge van trauma te ondersoek en sy oorlewendes te behandel, wil ek graag die geleentheid gebruik om ons te herinner dat ons kan help om te stop, voorkom en genees diegene wat blootgestel is. tot geweld.
Wat ons weet, en waarheen ons moet gaan
Om vroue te bemagtig om 'n verskeidenheid kwessies te sê, kan help om seksuele geweld te voorkom, maar sommige studies stel voor. Frame Studios / Shutterstock.com
In 'n seminale papier In die laat 1970's geskryf, het sielkundige Lenore Walker die frase "slagoffers" geskep en dit voorgestel aangeleerde hulpeloosheid was die sielkundige rasionaal waarom hierdie vroue teikens geword het. sy Verduidelik wat soos diere in 'n hok wat pynlike elektriese skok herhaaldelik verduur waaruit hulle nie kan ontsnap of vermy nie, mense wat herhalende geweld ervaar, hul krag verloor en beheer en verstaanbaar ophou probeer.
Op grond van haar kliniese en forensiese werk met duisende vroue in baie lande, dr. Walker geproklameerde dat "vroue nie in verhoudings bly nie omdat hulle sielkundige behoefte is om 'n slagoffer te wees; maar eerder as gevolg van openlike of subtiele aanmoediging deur 'n seksistiese samelewing. "
Dit het nie lank gegaan vir Walker en ander klinici en navorsers wat saamwerk met interpersoonlike geweldoorlewendes om vas te stel dat daar 'n groot, gedeelde oorvleuel tussen verskillende vorme van geweld. Met ander woorde, wanneer daar in die gesin 'n vorm van geweld gevind is - of dit huishoudelike geweld, kindermishandeling of ouer mishandeling is - het ander vorme waarskynlik meer plaasgevind. Dus, baie individue wat ondervind het met huishoudelike geweld in hul lewens was ook seksueel uitgebuit, geteister en mishandel deur ander mense binne en buite hul huise. Dit is vir ons sielkundiges volkome sinvol hoe hierdie reviktimisering die gevolge vir die slagoffers verbind, gedeeltelik op hul skande.
Daar is uitgebreide wetenskaplike studie oor die oorsake van huishoudelike geweld. Byvoegende faktore is vir seker kompleks en kruisend. As ons praat oor mans wat vroue misbruik, sal diegene wat hartlik inkoop rigiede sienings van vroue se plek in die huis, het 'n hoër behoefte aan sosiale erkenning, is meer impulsief en vertoon hoër dominansie eienskappe is meer geneig om te oortree.
Maar as mens dink aan die oorsake van geweld in 'n wyer reeks oortreders, speel ander faktore ook 'n sterk rol. Armoede, swaar alkoholverbruik en die chroniese disempowerment van individue op opvoedkundige, ekonomiese en sosiale vlak is die sleutel. En laat ons nie samelewings vergeet soos die VSA waar die gebruik van geweld en die misbruik van mag, beheer en outoriteit ongelukkig sosiaal-geduldige norme is nie. hoër vlakke van geweld.
Navorsing dui daarop dat die onderwaardering van vroue 'n faktor is in vrouenslae.
Om die hoë vlakke van geweld sowel as die oorsake en gevolge daarvan te ken, kan skokkend en ontnugterend wees. Maar ons hoef nie hopeloos te voel nie. Dekades van navorsing en kliniese vakkundigheid dui aan hoe gewelddadige uitdrukkings gestop of voorkom kan word. Trouens, die Centers for Disease Control and Prevention het 'n gedetailleerde opstel gemaak lys van wetenskaplike programme, beleide en praktyke wat geweld grootliks kan uitwis. Dit sluit in diegene wat veilige en gesonde verhoudingsvaardighede onderrig, invloedryke volwassenes en eweknieë betree, die ontwikkelingsweë in die rigting van vennootgeweld ontwrig, beskermende omgewings skep, ekonomiese ondersteuning vir gesinne versterk en ondersteuning van oorlewendes help om veiligheid en minder kwaad te verhoog.
Oor die afgelope byna 50 jaar, Walker en haar span by die Huishoudelike Geweld Instituut het gereis na baie verskillende lande, dikwels op versoek van hul regerings of ander professionele persone wat probeer om veranderinge te maak in die verwydering van hindernisse, die opleiden van gemeenskappe en die verskaffing van dienste aan oorlewendes van huishoudelike geweld en ander vorme van geweld.
As traumasielkundige en 'n groot fan van Walker se werk het ek haar genader om te vra of sy 'n toverstaf gehad het om vandag een strategie in die VSA te implementeer, wat sou dit wees. Sy het gesê: "Die mees behulpsame voorkomende strategie vandag sal wees om kinders beter te beskerm wat met huishoudelike geweld geleef het, om van 'n oortreder in gedeelde ouerskap gedwing te word. Hulle leer dat daar baie beperkte beskerming is vir meisies of seuns in familiehowe. Dus, selfs as verbode vroue die oortreder verlaat, as daar kinders is, sal hulle gedwing word tot gesamentlike ouerskap met misbruikers wat nie mag of beheer kan deel nie. "
Veertig jaar na Day se moedige openbaarmaking van huishoudelike geweld en ter ere van haar verbygaan, moet dit 'n uitnodiging wees om 'n nasionale dialoog oor geweldpreventie te hê. Daar is baie maniere om die skade aan oorlewendes te verminder en toekomstige geweld uit te skakel en te voorkom. Maar ons as 'n land benodig nie net meer befondsing vir die verspreiding en implementering van bewysgebaseerde programme en beleide nie, ons het kollektiewe verantwoordelikheid en aksie nodig.
Joan M. Cook, Medeprofessor in Psigiatrie, Yale Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Familie > Dorisdag was 'n Sunny Actress en 'n Gesinsoorlewende