JY LEES NOU Bob Dylan wen Nobelprys
Iets geskiedkundig het gebeur: Bob Dylan is aangewys as die Nobelprys-wenner vir letterkunde!
Toe Bob Dylan se naam vandag om 13:00 deur die Sweedse Akademie uitgelees is, het die gehoor gejuig.
BREAKING 2016 #NobelPrize in Literature to Bob Dylan “for having created new poetic expressions within the great American song tradition” pic.twitter.com/XYkeJKRfhv — The Nobel Prize (@NobelPrize) October 13, 2016
"Heilige poeding! Dis ongelooflike, ongelooflike goeie nuus. Ek is verheug oor die nuus. Rock is ook ’n vorm van letterkunde en nou kry Bob Dylan die erkenning. Hy het ’n impak op soveel groot name gehad, soos Bruce Springsteen," sê Danie Marais, digter en musiekghoeroe, aan SARIE.com.
Vir Danie is dit die finale teken dat die hiërargie tussen "hoër" en "laer" vorms van letterkunde afgebreek is.
SARIE se rubriekskrywer Koos van der Merwe is ons eie Tamboerynman. Hy het verlede jaar 15 van sy persoonlike Dylan-gunstelinge vertaal en opgeneem op die CD Tamboerynman.
Sy reaksie oor hierdie nuus? "Wooooooooow!"
"Dis wonderlik! Ek sou al 30 jaar terug vir hom die toekenning gegee het. Hy is ’n genie, daar is net een in sy soort. Hy is nie net ’n musikant nie, maar ook ’n digter en filosoof," het Koos aan SARIE.com gesê.
Om te kies wat om te vertaal was vir Koos bitter moeilik – sommige gunstelinge, soos “Forever Young”, was onvertaalbaar, ander se kulturele verwysings te spesifiek. Maar uiteindelik het hy 15 persoonlike gunstelinge uit al die fases van Dylan se lang loopbaan gekies en soos met Cohen moes hy 18 maande in spanning wag op goedkeuring – ’n tyd waarin Koos se gesin maar verlief moes neem met die feit dat hy in sy binnekamer verdwyn het om met oom Bob se woorde en wysies te worstel.
In SARIE se Junie 2015-uitgawe het Koos met Danie Marais oor dié vertaling gesels:
“Op die CD is ‘Mr. Tambourine Man’, ‘Blowin’ in the Wind’, ‘Make You Feel My Love’, ‘Love Minus Zero’, ‘The Times They Are a-Changin’ ’, ‘Tell Me’ (’n obskure liedjie van ’n bootleg-album waarvan Matthys [Maree] aanvanklik niks wou weet nie), ‘Ring them Bells’ (hy’t baie mooi gekom – Matthys het ’n swart koor ingesit), ‘Shelter from the Storm’, ‘Romance in Durango’ ... Ek en my vrou, Barbara, is heeltemal mal oor die liedjie. Dit skep in ons romantiese gevoelens, maar met daai ene het ek gestoei. Oeg, daai hele Mexikaanse konteks. Maar ek moes net, want alles in my wil daai liedjie sing.
“En dan’s daar ‘In the Summertime’, ‘All Along the Watchtower’ (jy weet, iemand het al ’n doktorale studie oor die lirieke geskryf – dis net so kripties, geheimsinnig). ‘Every Grain of Sand’ – ’n liedjie oor geloof wat ook twyfel en vrees verwoord. Ek het dit gekies saam met ‘I Believe in You’ wat sê ek sal enduit glo, terwyl ‘Every Grain of Sand’ sê ek wonder, ek wonder wat gaan gebeur. Dit gaan oor die omgang met mortaliteit en dis vir my baie spesiaal: Toe ek ’n jong ou in die weermag was, het ek ’n tapie gekry by ’n girl by wie ek probeer kuier het, maar ek het nie hond haaraf gemaak nie. By haar het ek daai liedjie [‘Every Grain of Sand’] gehoor en ek het gevra of ek die tapie kan leen om te gaan luister, maar ek kon dit toe net nooit vir haar teruggee nie. Ek het hom doelbewus gesteel. Sy’t hom hoeveel keer teruggevra en ek het net nee gesê, want (a) het ek nie gedink sy weet wat hier aangaan nie en (b) kon ek net nie hiervan afskeid neem nie.
“Dan’s daar ook ‘Oh, Sister’ – een van die min liefdesliedere wat liefde en geloof verbind. Die verteller sing eintlik sy beminde móét vir hom lief wees, want hul Vader wil hê sy moet vir hom lief wees. Om vir hom ‘nee’ te sê, sal dus sonde wees.
“‘He Was a Friend of Mine’ is nie ’n Bob Dylan-liedjie nie. Dis ’n Amerikaanse folk song, maar ek het dit nog altyd met Dylan verbind. Hy’s mooi, want dit laat my byna dink aan die Briels en jy weet, mens kry net nie meer sulke goed nie. Ons sing mos nie meer in ligte musiek van die treinrampe ook nie.”