1 PETRUS - REEKS NO 2: Geroep tot heiligheid - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
1 PETRUS – REEKS NO 2: Geroep tot heiligheid
NR 2: Geroep tot heiligheid
SKRIF: 1 Petrus 1: 13-25
In die antieke tyd moes 'n mens jou klere optrek om vinnig te kon beweeg. Mans ook. Die tipe rokke wat die Midde-Oosterse mense gedra het, sou jou pootjie en dan lê jy op die grond vol blou kolle of 'n gebreekte iets. Jy moes jou EERS optrek!
Dis die beeld wat die Apostel Petrus hier gebruik. Maar hy maak dit van toepassing op die Christen se DENKE.
Trek op die los punte van julle denke, sê die Heilige Gees deur die apostoliese pen. "Trek dit op deur alles wat hinder – alle wêreldse goed wat julle kan laat struikel – weg te gooi en julle fokus vas te maak op die reuse groot en wonderlike toekoms wat God vir julle gereedhou in Jesus Christus! Wees daarom sober – bedoelende – wees verstandelik nugter"
Geestelike nugterheid/soberheid sluit in dinge soos standvastigheid, selfbeheersing, helderheid van denke, morele vasberadenheid. Die sober Christen (wie se denke soos 'n rok "opgetrek" is) is iemand wat nie so maklik bedwelm word deur al die wêreld se lokaas nie. Dis iemand wat deur die Woord van God beheers word en daarom deur die Heilige Gees. Dis iemand wat nie vir die nou en hier leef nie, maar wat die toekoms voor oë hou – God se heerlike toekoms vir almal wat weergebore Christene is. Dit is Petrus se presiese woorde in vers 13.
Veral Christene wat ly en beproewing deurgaan – soos Petrus se eerste lesers inderdaad ondervind het – moes absoluut ongereserveerd hulle oë op God se toekoms hou. Petrus stel dit onomwonde: Die wederkoms van Jesus SAL gebeur. En dit sal GENADE bring vir al God se verloste en uitverkore mense. Dis iets om regtig van harte na uit te sien vir iemand wat die Here Jesus ken.
Dit dan wat vers 13 betref.
Die probleem is dat Christene in die praktyk baie sal sukkel om dit wat in vers 13 staan toe te pas indien daar nie 'n passie in hulle harte is om gehoorsaam te wees nie. 'n Gewilligheid en begeerte om die Here Jesus Christus AS HERE daadwerklik te VOLG nie- in gehoorsaamheid. As daardie gewilligheid nie daar is nie, wel, waarom sal jy dan enigsins jou denke wil optrek?
Die groot kenmerk van 'n ware Christen is gehoorsaamheid. En dit is so 'n groot ommeswaai van wat jy voorheen was, want die onverloste mens (wat jy was) gehoorsaam van nature slegs homself en die wêreldsisteem se suigkrag. Maar, waar JESUS in 'n lewe ingestap het, verander sake redelik drasties. Jou fokus van gehoorsaamheid swaai om! Maar jy is gehoorsaam omdat jy reeds in beginsel gehoorsaam gemaak is deur God in Christus. Daar het 'n wonderwerk in jou binneste plaasgevind.
Die Apostel Petrus sê in verse 14-16 dat 'n ware Christus-gelowige in beginsel reeds gehoorsaam is en reeds heilig is. HEILIG beteken natuurlik nie sondeloos-volmaak nie, maar dit beteken om opsygesit te wees vir die Here. HEILIG beteken letterlik om 100% die Here s'n te wees. Apartgesit vir Hom. Die lewenslange proses van heiligmaking is niks anders nie as om daagliks, prakties te WORD wat jy alreeds in beginsel IS. Klink dalk vreemd, maar hoor weer: Jy WORD wat jy alreeds IS.
Anders gestel: Jy LEEF elke dag vanuit die rykdom wat alreeds in jou bankrekening gedeponeer is. 'n Christen werk nie om ryk te WORD nie. Jy het eensklaps ryk geword en nou LEEF jy daaruit. Jy put daaruit. Jy leef nie NA iets toe nie, jy leef VANUIT iets wat jy reeds besit, wat jy reeds is. 'n Totaal ander en nuwe identiteit, DIS die rykdom wat in jou rekening gedeponeer is.
Voordat die Apostel Petrus se eerste lesers Christene geword het, was hulle heidene en het volgens goddelose begeertes geleef – net soos wat alle mense van nature doen. Maar nou – omdat hulle ingesluit is by Jesus se heiligheid, moet en mag hulle nie meer hulle lewens volgens daardie ou patrone inklee nie. Want hulle is deur die Here self geroep. Hulle behoort nie meer aan hulleself nie. Hulle is geheilig deur geloofsvertroue op Christus. En dit raak en affekteer in totaliteit hulle hele lewenswandel. En daarom moet hulle prakties meer en meer so WORD. En dit kán, want hulle is alreeds nuut en verlos van die ou lewe – deur God se krag.
So 'n bevryde lewe wil net die Here God eer en eerbiedig, sê die Apostel. Ons hoor soms mense sê dat – indien jy 'n Christus-gelowige is – is God jou lekker ou vriend, jou goeie pêl of jou pappa op wie se skoot jy kan sit. Maar dis opvallend dat die Skrif glad nie van so iets weet nie. Dis gewoon nie Bybelse woordeskat nie.
Ja, deur Christus IS die kind van God met God versoen en daar IS 'n relasie wat nie voorheen daar was nie en dit IS inderdaad 'n relasie van kindskap – maar dis altyd eerbiedig en in vrees, want God is God en mens is mens. Kyk hoe sê die Heilige Gees dit in hierdie vers 17. ONS LEEF IN EERBIED VIR HOM GEDURENDE ONS AARDSE LEWE.
Ja, Hy is die Vader van almal wat in Christus verlos is. Ons roep Hom inderdaad as Vader aan. En die feit dat ons Hom mag KEN en juis in Christus as VADER mag ken, veroorsaak dat ons totale vreemdelinge in die wêreld is. Ons is in die wêreld, maar lank nie meer van die wêreld nie. Dis waar. En tog is die Here ook die Een wat ons praktiese lewe beoordeel. Vandaar die eerbied. Ons moet altyd onthou dat Godsvrees deel is van geloofsvertroue. Bedoelende nie dat die Christen BANG is vir God nie, maar Hom eerbiedig. Godsvrees beteken heilige eerbied.
Twee waarhede val 'n mens op in hierdie vers 17:
1 → Soos reeds genoem, die Christen kan en mag nooit deel wees van die wêreldsisteem nie. Die identiteit van 'n Christen is altyd vreemdelingskap. Vreemdelingskap en nogmaals vreemdelingskap. En dit sal duidelik WYS in ons doen en late!
2 → Die Here evalueer die praktyk van Sy mense se lewens. Dit beteken nie dat die Christus-gelowige onseker moet wees oor sy/haar saligheid nie. Iemand wat in Christus is, is vry van alle veroordeling (Rom 8:1). Dit beteken ook nie dat 'n mens deur jou goeie dade gered word nie. Dit beteken egter wel dat ons al die pad aan die Here verantwoordbaar en verantwoordelik is. Hy is nie op ons vlak nie. Hy is die Here van die here en die koning van die konings.
Dink ons aan die feit dat die Here ons met Sy eie lewe losgekoop het van die ewige dodelike konsekwensies van ons sonde en van die oordeel van God, besef ons des te meer watter gesag Hy oor ons het. Hy het alle sê.
Net soos die slawelewe van destyds sinloos was, so is die lewe van die onverloste mens sinloos en ALLE mense verkeer pens en pootjies in daardie betekenisloosheid – van geboorte af.
Slawe het egter soms hullesélf probeer loskoop met spaargeld. Loskoop beteken om 'n prys aan 'n slaaf se eienaar te betaal om so iemand van slawerny vry te koop. Die losprys wat betaal word, stel die slaaf vry. Hierdie prys was natuurlik in die vorm van geld.
Uit 'n geestelike oogpunt gesien is elke mens van nature 'n slaaf. 'n Slaaf gebonde aan die sonde en skuld en vlees en wêreld en duiwel. Dis iets vreeslik. En dit maak dat jou lewe sonder werklike sin en betekenis is. Bly jy tot jou dood in hierdie toestand sal jy vir ewig verlore wees. Maar NIKS kan die losprys betaal om jou los te kry nie. Watter mens kan WAT betaal om jou eie lewe losgekoop te kry uit die mag van sonde en skuld? Niemand. Gaan kyk gerus na Psalm 49:7-9 wat dit uitspel. Niemand kan nie …. TENSY…..
Tensy God SELF die losprys wat Hyself eis, betaal. Ja! Vir eeue en eeue voor Jesus se koms na die aarde, het God lammers en ander diere gegee wat op die tempelaltaar geslag moes word om vir Israel te wys WAT die losprys is wat God eis – die ENIGSTE wat 'n sondaar kan loskoop. Die onskuldige lewe en bloed van 'n offer wat plaasvervangend – in die plek van – die geestelike sonde-slaaf sterf.
En uiteindelik was Jesus die Lam. Sy lewe en bloed betaal die enigste losprys waarmee God ooit tevrede sou wees. Dit verlos ons van 'n sinlose en doellose en betekenislose bestaan en gee hoop en sekerheid en 'n vaste toekoms. Dit is in hoofsaak die lering van verse 18-19.
'n Mens hoor sommer die Heilige Gees deur die Apostel se pen praat, nie waar nie. DIT is waar ons Sy stem hoor – in die bladsye van die Skrif en nie deur die een of ander ingrawe in ons binneste om dit dáár in die vorm van een of ander misterieuse stem te hoor nie.
WAT sê die Heilige Gees nou in vers 20?
Wel, dit gaan alles oor Jesus! Vers 1 het gesê dat God almal wat ooit in Christus gered sou word, voor die skepping verordineer/gekies/gepredestineer het om kind v God te word, maar net so het God die Vader voor die skepping reeds vir JESUS verordineer/bestem/gespredestineer om daardie einste uitverkore mense los te koop met Sy bloed! God het mense verordineer om losgekoop te word en Hy het Jesus verordineer om hulle los te koop. En NET vir hulle! In God se hart het Jesus voor die skepping reeds die loskoopprys betaal.
Dink net daaraan: Voordat daar 'n sondeval was, voordat daar nog enigsins mense was, was alles reeds kant en klaar in God se Raadsplan opgeteken. Hy het ons verordineer tot saligheid en Hy het Jesus verordineer om daardie saligheid perfek te bewerk. In die eindtyd, sê Petrus in vers 20. Die eindtyd is die hele tydperk tussen Jesus se eerste koms en Sy wederkoms (Hebr 1:2). Die eindtyd is reeds 2000 jr lank. Maar vir God is een dag soos 1000 jaar en 1000 jaar soos een dag (2 Petr 3:8).
Dis tot ONS voordeel en saligheid wat Jesus na die aarde gekom het, sê die Gees. TER WILLE VAN JULLE sê Hy. Hoe moet ons nie hierdie groot wonder met ons hele lewe aangryp en daaruit leef nie.
Indien dit so is dat Jesus – en Hy alleen – die loskoopprys betaal het, dan is daar geen ander manier om in die ware God te glo en Sy kind te wees, as slegs deur Jesus alleen nie.
Biljoene mense bely dat hulle in "God" glo. Die probleem is dat daar slegs een waarheid is. Alle ander aanspraakmakers op die waarheid is leuens en misleiding. Waarheid is altyd eksklusief – dit sluit alle ander opsies uit. Indien dit waar is dat 'n mens by 'n rooi lig stop, dan kan jy nie by die groen lig ook stop nie. Waarheid is absoluut. By rooi moet jy stop en niks anders nie. Die waarheid dat mens by 'n rooi lig stop, sluit alle ander "waarhede" uit.
Die WAARHEID is dat 'n mens slegs deur Jesus Christus in God kan en mag glo. Dit is wat vers 21 uitspel. Mense wat Christus ontken of Hom ánders sien as wat die Skrif Hom openbaar, glo glad nie in God nie. 'n Afgod ja, maar nie in die enigste ware lewende God nie. Niemand wat Jesus ontken, het die Vader nie (1 Joh 2:23).
En God die Vader het die uitroepteken agter dit alles geplaas deur vir Jesus uit die dood op te wek EN aan Hom heerlikheid te gee. Die heerlikheid verwys natuurlik na die hemelvaart en Christus se huidige posisie van eer en heerlikheid.
Punt is net: Deur vir Jesus op te wek en Hom heerlikheid te gee, het God die Vader iets gesê/ iets bevestig. Wat het Hy gesê? Hy het bevestig dat Jesus DIE (enigste) waarheid is en dat slegs diegene wat op die ware Christus van die Skrifte hoop, in die ware God glo.
Kyk net hoe eindig vers 21: "DAAROM is julle geloof en toekomshoop op GOD gerig". Met ander woorde: Omdat julle 100% op Christus hoop – Hy wat uit die dood opgestaan het – DAAROM is julle geloof op die ware God gerig. Jy kan dit met sekerheid weet! Jy sal nie doodgaan en dan met 'n skok ontdek dat jy al die tyd verkeerd was nie! Jy kan nou reeds met volkome sekerheid weet dat jy reg is! Verruklik.
Dus: Kan u hoor hoe alles, alles van/uit God is? Die loskoopwerk is Sy werk, die reiniging is Sy werk. Soli Deo Gloria!
Maar wag so 'n bietjie. Wat gaan by vers 22 aan? Ewe skielik staan daar: JULLE het julleself gereinig deur julle gehoorsaamheid aan die Waarheid van die Evangelie. WAT? Weerspreek die apostel homself binne 'n paar sinne?
Nee, dis nie 'n weerspreking nie. Dis verskillende kante van dieselfde diamant.
Die Skrif sê duidelik dat geloofsgehoorsaamheid 'n werk van die Heilige Gees is en 'n gawe van God is. Maar, dis nie die GEES wat gehoor gee aan God nie, dis die MENS! Wat God IN ons werk, werk ons UIT – deur dieselfde Gees! Die oproep van die Evangelieboodskap is daarom altyd: GLO die Evangelieboodskap. Met ander woorde: RAAK aan God gehoorsaam! Dis die méns wat dit doen, nie God nie!
Van nature gehoorsaam die gevalle mens net drie dinge: 1 homself 2 wêreld 3 satan. Maar wanneer die Heilige Gees in jou die gehoorsaamheid werk, verander jou gehoorsaamheid van koers. Nou is dit die Drie-enige God. En slegs SO 'n mens is in staat om lief te hê. Om mense lief te hê wat jy andersins nie sou liefhê nie – mede-gelowiges van alle soorte. Selfs lief te hê tot die uiterste toe. Dis wat die Apostel hier sê: "Van harte en vurig" beteken tot die uiterste. Dis 'n opdrag wat die Gees deur die apostoliese pen gee. Julle MOET liefhê. Sonder om te veins.
Die kind van die Here het dus 'n keuse. Liefde is immers 'n saak van die wil en nie gevoel en emosie nie. Gevoelens kan nie gehoorsaam nie. Maar die wil kan. Daarom is dit moontlik vir elke Christen om lief te hê en selfs tot by die behoeftes van ander – met 'n wilsbesluit – selfs al wil die emosies nie saamspeel nie. NIE liefhê OM weergebore te WORD nie, maar omdat die weergeboorte reeds plaasgevind het. Die nuwe lewe wat God geskep het, is die bron en oorsaak van jou gehoorsaamheid en liefde.
Dis presies wat vers 23 leer. "Julle IS immers weergebore…" Die IMMERS sê dat weergeboorte die oorsaak vir die liefde is. Nie die gevolg nie. Jy het nie lief en daarom word jy hopelik Gods kind nie. Nee jy is Gods kind en daarom het jy lief.
En die weergeboorte/lewendmaking is iets wat God eiehandig doen en Hy doen dit deur die Woord wat 'n mens hoor. Alle plante vergaan die een of ander tyd, maar nie die plant wat deur God die Vader geplant het nie. In Matteus 15:13 sê Jesus: "Elke plant wat deur my Vader geplant is, sal nooit ontwortel word nie." Die geestelike lewe wat deur die Gees van Christus ingeplant is en wat weergeboorte tot gevolg het, is onfeilbaar en permanent, want die bron van waaruit die Gees hierdie nuwe lewe laat ontstaan, is God se ewige en lewende Woord. Omdat die Waarheid van die suiwere Woord EWIG is, is die nuwe lewe van die weergeboorte ook onherroeplik en onverganklik. Is dit nie grootse waarheid nie?
AGTER die mens se gehoorsaamheid aan die Evangelie, lê dus die ingeplante nuwe lewe as 'n suiwere daad van God. En die mens se geloofsvertrouensgehoorsaamheid is die vrug van die ingeplante nuwe lewe wat uit die Saad van die Woord voortkom! Ja, die Gees gebruik die geskrewe Bybel om die lewe te wek. Die mens moet immers eers lewendgemaak word voordat geloof en bekering moontlik is, want die mens is van nature DOOD in sonde (Efes 2:1-3).
In Rom 10:17 stel Paulus dit soos volg: "Die geloof kom voort deur dit wat 'n mens hoor en dit wat jy hoor is die Woord van Christus".
En in Jakobus 1:18 lees ons dat God Sy kinders volgens Sy eie wil voortbring DEUR die Woord vd Waarheid. Hoe meer jy jou met die Skrif vul, hoe sterker pomp geloofsvertroue.
Dis so 'n groot troos om te weet dat die ewige Woord van God – wat die saad van die weergeboorte is – die presiese woord is wat in ons Bybel is: die profete en apostels (OT en NT). Petrus verseker sy lesers daarvan. Hy sê in verse 24-25 God se Woord is DIT wat ons, apostels, aan julle verkondig het. En hier in die 21 ste eeu besit ons dit in ons Bybel. NIE in visioene, drome, gesigte, openbarings wat mense ontvang nie. Daarom: Wanneer iemand na jou toe kom en sê: DIE HERE HET VIR MY GESÊ, vra hom dan die Bybelboek, hoofstuk en teks waar dit staan. Andersins – ignoreer hom.
En let mooi op: Petrus sê hierdie Woord vd Here bly vir ewig. Dis 'n belangrike mededeling. Ons moet dit goed vashou. Dis 'n Woord wat ons nie iewers in die toekoms sal faal of in die steek laat nie. Dit is ewig. Ewig beteken daar kan en sal nooit 'n einde aan kom nie.
Eintlik haal die Apostel uit Jesaja 40: 6-8 aan om 'n punt te maak. Iets geweldig soos weergeboorte, die Goddelike skep van nuwe lewe, kan so klein en nietig klink as 'n mens daaraan dink dat dit uitmond slegs net op die eenvoudige rus van die hart op God se Woord/beloftes.
Maar Petrus haal Jesaja aan om te wys dat hierdie brose entiteit – God se Woord – sal uiteindelik alles wat in die wêreld is, uitoorleef. Dis ewig. En dis hierdie ewige Woord wat betekenis en krag gee aan ons eenvoudige vertroue.
Ja, ALLES wat van die mens is, sal sonder twyfel tot niet gaan. Die rykste mens, die magtigste politieke leier, sal vergaan soos blomme in Namakwaland. Die een oomblik staan die blomme in volle prag en voor jy jou kom kry, is hulle weg. Die skoonheid van 'n blom hou nie. So is die mens.