EMERSON BESKRYF DIE STAND BY CONCORD BRIDGE - Inligting
EMERSON BESKRYF DIE STAND BY CONCORD BRIDGE - Geskiedenis
Rekening vermoedelik deur luitenant John Barker van die King's Own.
1775, 9 April. Gisteraand tussen 10 en 1 uur het al die Grenadiers en die Ligte Infanterie van die weermag, wat ongeveer 600 man (onder bevel van luitenant -kolonel Smith van die loth en majoor Pitcairn of the Marines) gemaak het, aangeloop en op hulle geland. die oorkantste oewer op Cambridge Marsh; min, maar die bevelvoerders weet watter ekspedisie ons onderneem. Nadat ons oor die moeras gekom het, waar ons tot op die knieë nat was, het ons op 'n vuil pad gestop en tot twee uur die oggend daar gestaan ​​en wag vir proviand wat uit die bote gebring en verdeel moet word, en wat die meeste mans het weggegooi nadat hulle 'n paar saamgedra het. Teen z begin ons met ons opmars deur te waai deur 'n baie lang dam tot by ons middel. Nadat ons 'n paar kilometer afgelê het, het ons drie of vier mense geneem wat intelligensie wou gee.
Ongeveer 8 kilometer aan hierdie kant van 'n stad met die naam Lexington, wat in ons pad lê, het ons gehoor dat daar honderde mense bymekaar was wat van plan was om ons teë te staan ​​en te stop. Om vyfuur kom ons daar aan en sien 'n aantal mense, wat ek glo tussen 200 en 300, in 'n gewone in die middel van die stad. Ons het steeds voortgegaan met die opmars, maar ons was voorbereid op 'n aanval sonder om van plan te wees om hulle aan te val; maar toe ons naby hulle kom, het hulle een of twee skote afgevuur, waarop ons manne sonder bevele op hulle ingestorm het, geskiet en op die vlug geslaan het. Verskeie van hulle is dood, ons kon nie weet hoeveel nie, want hulle was agter mure en in die bos. Ons het 'n man uit die lui ligte infanterie gewond, niemand anders het seergekry nie. Ons vorm toe op die gewone, maar met moeite was die mans so wild dat hulle geen bevele kon hoor nie.
Ons het 'n geruime tyd daar gewag en het uiteindelik na Concord gegaan, wat ons toe geleer het ons bestemming was om 'n tydskrif met winkels wat daar versamel is, te vernietig. Ons ontmoet sonder onderbreking tot binne 'n kilometer of twee van die stad, waar die plattelanders 'n heuwel beset het wat die pad beveel het. Die Ligte Infanterie is na regs beveel en het die hoogte in een lyn bestyg, waarop die Yankees dit sonder afvuur gestaak het, wat hulle ook een of twee agtereenvolgens gedoen het. Hulle het toe die rivier oorkant die stad oorgesteek, en ons het die stad ingeloop nadat ons 'n heuwel in besit geneem het met 'n Liberty Pole daarop en 'n vlag wat wapper, wat afgekap is. Die Yankies het die heuwel gehad, maar het dit aan ons oorgelaat. Ons het verwag dat hulle daar 'n standpunt sou gemaak het, maar hulle het dit nie gekies nie.
Terwyl die Grenadiers in die stad gebly het en 3 stukke kanon, verskeie geweerwaens en omtrent looivate meel met harnas en ander dinge vernietig het, is die Light -maatskappye buite die rivier losgemaak om 'n paar huise te ondersoek vir meer winkels. Een van hierdie maatskappye is by die brug gelaat, 'n ander op 'n heuwel 1/4 myl daarvandaan; die ander 3 het 2 of 3 myl vorentoe gegaan om 'n kanon te soek wat daar was, maar die oggend weggeneem is. Gedurende hierdie tyd het die mense in groot getalle bymekaargekom en dit het geblyk dat hulle voordeel trek uit ons verspreide gesindheid asof hulle die kommunikasie met die brug, waarop die twee kompanies aangesluit het, sou onderbreek en na die brug gaan om die onderneming te ondersteun . Die drie geselskappe trek in die pad aan die oorkant van die brug en die Rebelle op die heuwel daarbo, bedek met 'n muur; in hierdie situasie het hulle 'n lang tyd gebly, baie naby 'n uur, terwyl die drie kompanies verwag word om aangeval te word deur die Rebelle, wat ongeveer 1000 sterk was. Kapt. Lawrie, wat bevel gegee het oor hierdie drie maatskappye, het aan kolonel Smith gestuur en gesmeek dat hy meer troepe na hom sou stuur en hom van sy situasie in kennis stel. Die kolonel het twee of drie kompagnies beveel, maar het homself aan die hoof gesit, wat beteken dat hulle nie genoeg tyd het nie, want as 'n baie vet swaar man sou hy die brug nie binne 'n halfuur bereik het nie, maar dit was nie 'n halwe kilometer daarvandaan.
Intussen marsjeer die Rebelle in die pad en kom op ons af toe kapt. Lawrie het sy manne na die kant van die brug laat terugtrek (wat hy eers moes sê, en dan sou hy tyd gehad het om 'n goeie besluit te neem, maar op die oomblik het hy dit nie gedoen nie, want die rebelle was so naby hom dat sy mense verplig was om die beste moontlike manier te vorm). Sodra hulle oor die brug was, het die drie maatskappye een gekry
agter die ander sodat slegs die voorste kon skiet. Toe die Rebelle naby die brug kom, stop en staan ​​hulle die pad van bo na onder. Die brand het gou begin met 'n skoot wat aan ons kant val, toe hulle en die voorste geselskap byna op dieselfde oomblik skiet, en daar was niemand om die voorste geselskap te ondersteun nie. Die ander het nie gevuur nie, maar die hele groep moes die brug verlaat en na Concord terugkeer. Sommige van die Grenadiers het hulle in die pad ontmoet en daarna gevorder om die Rebelle te ontmoet, wat langs die brug op 'n goeie hoogte gekom het, maar toe hulle die maneuver sien, het hulle gedink om weer oor die brug terug te trek. Die hele het toe in Concord gegaan, in die stad opgedaag en gewag vir die drie maatskappye wat binne 'n uur opgedaag het. Vier beamptes van 8 wat by die brug was, is gewond; 3 mans vermoor; Ek sergt. en verskeie mans gewond.
Nadat ons so goed as moontlik vir die gewondes beskik het, en nadat ons die sake gedoen het waarop ons gestuur is, vertrek ons ​​met ons terugkeer. Voordat die geheel die stad verlaat het, is ons van huise en agter bome afgevuur, en voordat ons 'n kilometer ver geloop het, is ons van alle kante af, maar meestal van agter, waar mense in huise weggekruip het totdat ons geslaag het, en toe afgevuur. Die land was ongelooflik sterk, vol heuwels, woude, klipmure, ens., Wat die Rehels nie kon benut nie, want hulle was almal bekleed met mense wat 'n onophoudelike vuur oor ons gehou het, net soos ons ook. op hulle, maar nie met dieselfde voordeel nie, want hulle was so verborge dat hulle hulle amper nie kon sien nie. Op hierdie manier marsjeer ons tussen 9 en 1o myl, hul getalle neem toe van alle dele, terwyl ons s'n verminder word deur sterftes, wonde en moegheid; en ons was heeltemal omring met so 'n aanhoudende vuur as wat dit onmoontlik is om te dink; ons ammunisie was ook amper opgebruik.
In hierdie kritieke situasie het ons gesien dat die Iste brigade ons te hulp kom: dit het bestaan ​​uit die 4de, 3de en 47ste regiment, en die bataljon mariniers, met twee veldstukke, 6 pond. Ons was sedert die oggend gevlei met die verwagtinge dat die brigade uitkom, maar het op die oomblik alle hoop daarvoor laat vaar, want dit was so laat. Ek het sedertdien gehoor dat dit te wyte was aan 'n fout van die bevele, anders sou die brigade 2 uur vroeër by ons gewees het. Sodra die rebelle hierdie versterking sien en die stukke van die veld proe, tree hulle terug, en ons vorm op 'n stygende grond en rus 'n rukkie, wat uiters noodsaaklik was vir ons manne, wat amper uitgeput was van moegheid.
Ongeveer 1/2 per uur marsjeer ons weer, en 'n paar van die brigade wat die flankeende partytjies neem, marsjeer ons redelik stil vir ongeveer 2 myl. Hulle het ons toe weer begin peper van dieselfde plek, maar op 'n groter afstand. Ons was nou verplig om bykans elke huis in die pad te dwing, want die Rebelle het hulle in besit geneem en ons uitermatig gebuk gegaan; maar hulle het swaargekry vanweë hulle aanhoudendheid, want alles wat in die huise gevind is, is doodgemaak.
Toe ons by Menotomy kom, was daar 'n baie groot vuur; daarna het ons die kortpad na die Charles Town -pad geneem, baie gelukkig ook vir ons, want die Rebelle het gedink ons ​​moet probeer om terug te keer deur Cambridge, het die brug afgebreek en 'n groot aantal manne gehad om die pad te ry en ontvang ons daar. Ons het hulle egter gegooi en sonder enige groot onderbreking na Charles Town gegaan. Ons het tussen 7 en 8 uur die aand daar aangekom, die heuwel bo die stad in besit geneem en gewag dat die bote ons moes vervoer, wat 'n rukkie later gekom het. Die Rebelle het nie gekies om ons na die heuwel te volg nie, aangesien hulle ons op die oop grond moes beveg en waarvan hulle nie hou nie. Die pikke van die weermag is na Charles Town en 1oo van die 64ste gestuur om daardie grond te behou; hulle het 'n werk opgedoen om hulself te beveilig, en ons het laat in die nag begin en huis toe gekom ....
So eindig hierdie ekspedisie, wat van die begin tot die einde so sleg beplan en swak uitgevoer was as wat dit moontlik was. As ons nie drie ure op Cambridge Marsh weggeloop het en wag vir voedsel wat ons nie wou hê nie, moes ons geen onderbreking by Lexington gehad het nie, maar deur ons verblyf het die land mense intelligensie en tyd gehad om bymekaar te kom. Ons moes Concord kort na 'n dagpouse bereik het, voordat hulle van ons kon hoor, waardeur ons meer kanonne en winkels moes vernietig het, wat hulle genoeg tyd gehad het om weg te bring voor ons aankoms. Ons sou miskien ook makliker teruggekry het en nie so erg geteister is nie, want hulle sou nie tyd gehad het om soveel mense bymekaar te maak nie; selfs die mense van Salem en Marblehead, bo 2 myl daarvandaan, het intelligensie en tyd genoeg om te marsjeer en ons te ontmoet by ons terugkeer; hulle het ons iewers ontmoet oor Menotomie, maar hulle het baie verloor weens hul pyne ....
Vir 'n paar klein winkels het die Grenadiers en die Ligte Infanterie dus 'n optog van ongeveer so myl (gaan en terugkeer) deur 'n vyand se land, en na alle waarskynlikheid moes elke mens afgesny gewees het as die Brigade gelukkig nie te hulp gekom het nie ; want toe die Brigade by ons aangesluit het
daar was baie min mans wat ammunisie oor het. en ons was so moeg dat ons nie ons partytjies kon weghou nie, sodat ons binnekort wapens moes kry of deur die rebelle opgetel moes word.