Frances Bozsik, Universiteit van Missouri en Brooke L. Bennett, Universiteit van Hawaii
Daar is baie geskryf oor die onrealistiese skoonheidstandaarde waaraan vroue gehou is. Vroulike aktrises, modelle en TV-persoonlikhede is oorweldigend dun, wat 'n nadelige uitwerking op die eetgewoontes en selfbeeld van talle vroue gehad het.
Maar in die afgelope jaar het ons iets anders opgemerk: Media-gerig vroue het modelle gehad wat nie net uiters dun is nie, maar ook gespierd.
As sielkundiges wat liggaamsbeeldkwessies bestudeer, wou ons toets of vroue bewus is van hierdie tendens - en of hulle aspirant is vir hierdie blik self.
Die liggaamsgaping groei
Teen die tyd is die meeste vroue waarskynlik bewus van die teenstrydigheid tussen hul liggame en die onmoontlik dun vroue wat op televisie en in tydskrifte verskyn.
Hierdie ongelykheid is vir die eerste keer geïdentifiseer in a 1980 studie wat die liggaamsgewigte van gereelde Amerikaanse vroue vergelyk het met prominente mediaberigte, mej. Amerika-deelnemers en Playboy-sentrums. Die navorsers het bevind dat tussen 1959 en 1978 die gemiddelde vroulike gewig in die algemene bevolking toegeneem het, terwyl die vroue wat in die media verskyn het, eintlik besig was om dunner.
Dit maak saak, want veral vir vroue, dra die blootstelling aan dunner liggame by liggaam ontevredenheid, wat kan vererger jou bui en lei tot laer selfbeeld. Diegene wat na hierdie ideale figuur streef, kan uiteindelik betrokke raak by negatiewe gedrag soos beperkende eet of suiwering.
in 'n 2002 studie, het navorsers vroue op die eiland Fidji blootgestel aan die Westerse televisie. Voor die studie het eilandbewoners groter vroulike figure verkies, gesien as 'n teken van gesondheid. Maar na aanleiding van die bekendstelling van Westerse televisie, het die navorsers bevind dat vroue baie meer geneig was om te gaan met wanordelike eetgewoontes soos braking en beperkende dieet, alles in 'n strewe om dun te lyk.
Die geboorte van 'fitspiration' - en 'n nuwe norm?
Terwyl mediaboodskappe vroue aanmoedig om hul liggame te verander, verander die platforms wat gebruik word om media te verbruik.
In onlangse jare het sosiale media gebruik ontplof. Op baie van hierdie platforms kan vroue kies watter inhoud om te volg en soos. Sosiale media-webwerwe, van Facebook na Instagram, neem dan hierdie inligting en voer dit in 'n algoritme in. Dit beïnvloed dan die inhoud wat geadverteer word en getoon word gebruikers op hul feeds.
Een tendens wat traksie opgedoen het, is "fitspiration. "Dit is beelde en video's wat vroue wat aan oefensessies deelneem of uitbeeld wat bepaalde spiergroepe soos die maag of boude uitlig.
In die bevordering van spierkrag, blyk hierdie beelde om gesonde oefening te bevorder. Maar ontledings van die teks wat die beelde begelei, het gevind dat hulle dikwels insluit skuld-induserende boodskappe wat fokus op liggaamsbeeld (bv. "Suig dit nou, sodat jy dit nie later moet suig nie").
Trouens, een studie het getoon dat 'n oorweldigende persentasie (72 persent) van hierdie poste beklemtoon voorkoms, eerder as gesondheid (22 persent).
En dit is 'n voorkoms wat nie net gespierd is nie, maar ook dun.
Is dit die nuwe ideaal?
Ons studies het probeer om hierdie vraag te beantwoord.
In die eerste plek het ons 78 voorgraadse vroulike deelnemers aangebied met beelde van Miss VSA-wenners tussen 1999 en 2013. Omdat wenners jaarliks ​​gekies word, dien hulle as 'n relevante voorstelling van wat as aantreklik beskou word. Vir die studie het ons die skouspelwenners uit die nek uitgebeeld, met swart tweedelige swembroeke. Deelnemers het elke wenner gegradeer op haar vlak van dunheid, gespierdheid en aantreklikheid. Die graderings het getoon dat die wenners dunner en gespierder geword het oor die 15-jaar span.
In 'n tweede studie wou ons ondersoek of vroue begin het verkies Hierdie dun, getinte liggaamsoort.
So het ons 64 voorgraadse vroulike deelnemers aangebied met twee weergawes van sewe verskillende beelde. Een weergawe het 'n dun, spiermodel vertoon. In die ander is die spiertonus en definisie digitaal verwyder, wat die model lyk asof dit net dun is. Deelnemers het hierdie beelde een vir een in willekeurige volgorde beskou en gevra om hulle op dunheid, spierkrag en aantreklikheid te evalueer, en om te bepaal hoe tipies hulle van beelde in die media was.
Resultate het getoon dat deelnemers die verskil in spierkrag onder die beelde kan opspoor en almal van hulle as tipiese van mediaberigte beskou. Hulle het egter nie een tipe figuur duidelik geïdentifiseer as aantrekliker as die ander nie.
In 'n laaste gedeelte van hierdie studie het ons deelnemers die twee beelde langs mekaar gewys en gevra om hulle te identifiseer wat hulle verkies het. Wanneer die beelde in hierdie formaat aangebied word, het deelnemers oorweldigend die dun en gespierde beeld oor die dun-enigste beeld gekies.
Goedaardige implikasies, skadelike gevolge
Jy mag dalk wonder: Is dit nie gesond dat vroue al hoe meer spiere verkies nie?
Studies het ondersoek ingestel na die impak van dun en getinte liggame, en het bevind dat hulle 'n negatiewe uitwerking op die liggaamsbeeld van vroulike kykers het. Net soos die vorige studies oor mediaberigte wat dunheid bevorder, dun sien, kan gespierde vroue lei tot a negatiewe bui en verminderde liggaamstevredenheid.
Dit is die toevoeging van gespierdheid tot dunheid wat hierdie impak het; as vroue ander vroue sien wat fiks is maar nie dun nie, dan sien ons nie dieselfde effek nie.
Dit lyk asof die soeke na 'n getinte liggaam net nog een ding toevoeg om te streef na - Nog 'n laag druk vir vrouens. Nie net moet hulle kalorie-inname beperk nie, maar hulle moet ook 'n oefenroetine vir spierbou byvoeg.
Omdat daar 'n bedrieglike aspek van retoriek is wat "fitspiration" omring - met goedaardige implikasies dat dit eenvoudig gaan om gesond te wees - ons vrees dat ons kultuur in die middel van 'n meer giftige bevordering van 'n ideale vroulike liggaam kan wees wat net meer ontevredenheid tot gevolg het.
Frances Bozsik, PhD Kandidaat in Kliniese Gesondheidsielkunde, Universiteit van Missouri-Kansas City en Brooke L. Bennett, PhD Kandidaat aan die Universiteit van Hawaii by Manoa, Universiteit van Hawaii