Hebreeus koninkryk en sy vorste. Die hoofstad van die Hebreeuse koninkryk
Hebreeus koninkryk in die Bybel beskryf word bestaan XI-X cc. BC. e. In hierdie tydperk het die regering van Saul konings Dawid en Salomo. Wanneer die Joodse volk geleef het in 'n kragtige gesentraliseerde staat.
Die era van die beoordelaars
Geskiedenis van Palestina sedert antieke tye wat verband hou met baie mites en legendes, die waarheid van wat voortgaan om geskiedkundiges en navorsers van antieke bronne argumenteer. Hebreeus koninkryk van die mees bekend vir die Ou Testament, wat die genoemde tydperk gebeure beskryf.
Voor die opkoms van 'n enkele staat Jode gewoon onder die leiding van die beoordelaars. Hulle is gekies uit een van die mees gesaghebbende en wys lede van die samelewing, maar dit het nie die werklike krag, en slegs toegelaat die interne konflikte tussen die inwoners. Op dieselfde tyd, het die Jode was in konstante gevaar wat voortspruit uit vyandige bure-nomade. Filistyne was 'n groot bedreiging.
Verkiesing van Koning Saul
Ongeveer 1029 vC. e. mense wat betrokke is geëis dat die profeet Samuel (een van die beoordelaars) aan die koning van die mees waardige kandidaat verkies. Sage aanvanklik moedeloos sy landgenote, moedig hulle dat die krag van 'n militêre leier sal lei tot diktatorskap en terreur. Tog het die gewone mense kreun van invalle van vyande en volgehou in sy.
Ten slotte, volgens die Bybel, Samuel geraadpleeg God, wat het geantwoord dat die koning moet wees die jong man Saul van die stam van Benjamin. Dit was die klein Joodse arbeid. Profeet gelei binnekort die aansoeker om die dors mense. Daar is toe besluit om die lot werp, om die korrektheid van die keuse van die koning te bevestig. Dit is regtig wys na Saul. So was daar 'n Hebreeuse koninkryk.
Die welvaart van Israel
Die eerste jaar van heerskappy van Saul was 'n tyd van verligting vir al sy mense. Militêre leiers vergader en die organisasie van die weermag wat die land kan verdedig teen die vyande. Tydens gewapende konflik, is hulle verslaan deur die koninkryk van Ammon, Moab en Edom. Veral bitter was die konfrontasie met die Filistyne.
Soewereine verskillende godsdienstigheid. Elkeen van sy oorwinning het hy gewy aan God, waarsonder, in sy mening, sou lank het sedert gesterf Hebreeus koninkryk. Die geskiedenis van die oorloë teen sy bure beskryf in detail in die Bybel. Daar is ook aan die lig gebring karakter van die jong Saul. Hy was nie net 'n godsdienstige, maar ook 'n baie nederige man. In sy vrye tyd, die soewereine krag verbou hy veld, wat daarop dui dat hy is geen verskil tussen die mense van sy land.
Die konflik van die koning en die profeet
Na een van die verhogings tussen Saul en Samuel het 'n rusie. Haar rede was die lasterlike daad van die koning. Op die vooraand van die oorlog met die Filistyne, het hy 'n slagoffer, terwyl geen reg gehad het om dit te doen. Deur dit te doen kan net priesters nie, maar eerder Samuel. Tussen die koning en die profeet het 'n breek, wat die eerste teken van die aanvang van moeilike tye was.
Samuel, wat die erf, teleurgesteld in Saul verlaat. Hy het besluit dat hy op die troon van die verkeerde persoon. God (wie se replica word dikwels gevind in die Bybel) is met die priester ooreengekom en hom gevra vir 'n nuwe kandidaat. Hulle het die jong Dawid, wie Samuel geheim gesalfde koning geword.
Die jong man het vele talente en wonderlike eienskappe. Hy was 'n uitstekende soldaat en musikant. Oor sy vermoëns bekend geword het by die hof van die koning. Saul was op daardie stadium begin om aanvalle van melancholie ly. Priesters het hom aangeraai om hierdie siekte te behandel met die hulp van musiek. So het die hof verskyn David speel die harp vors.
Gou genader om die koning hom onderskei nog 'n ding. David het die leër van Israel, wanneer die volgende oorlog teen die Filistyne. In die kamp van die vyand was die mees verskriklike vegter Goliat. Dit afstammeling van die Refaïete het groot groei en krag. David ontbied hom 'n persoonlike tweestryd en klop met sy vaardigheid en slinger. In 'n teken van die oorwinning van die jong man sny die verslaan reuse kop. Hierdie episode is een van die mees bekende en in die Bybel aangehaal.
Die oorwinning oor Goliat, het Dawid vir die mense se gunsteling. Tussen hom en Saul was daar 'n konflik, ontwikkel tot 'n burgeroorlog wat die Hebreeuse koninkryk geskud. Terselfdertyd in Palestina weer uitgeoefen die Filistyne. Hulle verslaan die leër van Saul, en hy het selfmoord gepleeg, nie wil wees in vyand ballingskap.
So in 1005 vC. e. David koning geword. Selfs by die hof van Saul, trou hy met sy dogter, dus besig om die seun-in monarg. Dit is in die hoofstad van die Hebreeuse koninkryk van Dawid, het hom na Jerusalem, wat sedert die hart van al die nasionale lewe geword het. Die nuwe keiser patronaat stedelike beplanning en verfraaiing van die provinsies.
Ligging van die Hebreeuse koninkryke van daardie tyd bly 'n saak van debat. As jy verwys na die Bybel, kan ons aanvaar dat die grense van Israel het uit Gaza aan die Eufraat. Soos ander leiers van die Hebreeuse koninkryke, David gelei n suksesvolle oorlog teen hul bure. Nomads herhaaldelik weggegooi van die grens toe hulle onderneem 'n gereelde veldtog van plundery en bloedvergieting.
Maar nie al van Dawid se regering was rustig en stil. Die land weer moes gaan deur 'n burgeroorlog. Hierdie keer teen eie seun die sentrale regering se Absalom in opstand gekom Dawid. Hy oorskry op die troon van sy vader, maar hy het 'n reg om dit moes. Op die ou end, is sy leër verslaan, en die verlore seun - vermoor die koning se dienaars, in teenstelling met die bevele van die koning.
Toe Dawid oud en vervalle, weer was daar 'n vraag van opvolging. Die koning wou krag oordra na een van sy jonger seuns, Solomon, wat onderskei word deur wysheid en vermoëns om bestuur. Die keuse van die vader nie soos die ander oudste seun - Adónia. Hy probeer selfs om 'n staatsgreep te organiseer deur die aanstelling van sy eie kroning tydens die lewe ongeskik vader.
Maar die poging het misluk Adónia. As gevolg van hul lafhartigheid, het hy gevlug na die tent. Salomo vergewe sy broer na sy bekering. Terselfdertyd, is die ander deelnemers in die sameswering van die aantal amptenare en medewerkers uitgevoer. Die konings van die Hebreeuse koninkryk stewig gehou mag in hul hande.
Die konstruksie van die tempel in Jerusalem
Na Dawid se dood begin die werklike reël van Salomo (965-928 gg. BC. E.). Dit was die bloeityd van die Hebreeuse koninkryk. Die land is betroubaar beskerm teen eksterne bedreigings en stadig maar seker ontwikkel en gegroei ryk.
Die belangrikste daad was die konstruksie van Salomo se tempel in Jerusalem - die belangrikste Joodse tempel. Hierdie godsdienstige gebou simboliseer die eenheid van die hele volk. Groot werk op die voorbereiding van materiaal en die skepping van die plan nog gedoen Dawid. Kort voor sy dood, oorhandig hy die vraestelle aan sy seun.
Salomo het begin bou in die vierde jaar van sy regering. Hy het 'n beroep om hulp aan die koning van die Fenisiese stad van Tirus. Van daar het die bekende en talentvolle argitekte wat die direkte werk aan die konstruksie van die tempel het. Die belangrikste godsdienstige gebou van die Jode het deel geword van die koninklike paleis. Dit is geleë op die heuwel, wat bekend staan as die tempel. Op die dag van die inwyding in 950 vC. e. Ark van die Verbond - die belangrikste nasionale oorblyfsel is sy intrek in die gebou. Die Jode gevier die einde van die konstruksie in die afgelope twee weke. Die tempel het 'n sentrum van die godsdienstige lewe, wat pelgrims lok van al die Joodse provinsies.
Die dood van Salomo in 928 vC. e. Dit maak 'n einde aan die welvaart van 'n verenigde staat. Soewereine opvolgers verdeel krag vir mekaar. Sedertdien was daar die noordelike koninkryk (Israel) en die suidelike koninkryk (Juda). Die era van Saul, Dawid en Salomo is van mening dat die goue era van die Joodse volk.