Dekoratiewe wingerdstokke van die Noordwes-sone - Miscellanea
"Lianas is 'n groot groep plante van verskillende spesies, genera wat aan verskillende families behoort. Hulle word verenig deur 'n sekere gemeenskaplikheid van struktuur, hoofsaaklik van die stam - buigsaam, nie in staat om op sy eie regop te staan ​​nie.
Om op te klim, moet die wingerdstam se steun hê. Om dit te draai of daaraan vas te klou met behulp van blare, rankers, dorings, wortels en ander toestelle, kan dit in die regte posisie gehou word. '
Bogenoemde aanhaling uit die boek omskryf hierdie eienaardige plantsoort professioneel.
Lianas in die tuin
funksionele take sowel as estetiese take op te los. Met behulp van groot wingerdstokke kan u die geboue op die perseel sluit, 'n hoë heining versier, die kaal muur van 'n hoë huis minder eentonig maak.
'N Roosterrooster verweef met 'n liaan sal help om 'n deel van die terrein uit te lig, om een ​​sone van 'n ander te skei. 'N Tuinhuisie, 'n afdak, verstrengel met wingerdstokke - 'n klassieke voorbeeld van die gebruik van hierdie plante. Wingerde is gewoonlik plante aan die rand van bladwisselende woude. Blaar humus is die beste grond vir hulle, maar goeie tuingrond is ook aanvaarbaar.
Lianas is vogtige plante. Hulle vorm 'n groot vegetatiewe massa en verbruik baie water, veral aan die begin van die seisoen. Meerjarige wingerdstokke op een plek kan vir 30 of meer jaar groei, dus moet die plantput groot genoeg wees, die grond moet ryk, neutraal of effens alkalies wees.
In die winter word die boonste gedeelte van die wingerdstok onderwerp aan ernstige toetse van lae temperature, wind, sneeu en ys. Die beste plek vir hierdie plante is die muur van die huis, tydelike hutte. Die houtmuur is warmer. Die oostelike en westelike blootstelling is optimaal, want in die winter word die noordelike en noordwestelike dele van die huis meestal deur koue winde aangeval. Die suidelike deel van die huis is 'n warm deel, maar in die lente word dit baie warm, word snags afgekoel, d.w.s. in die lente ly die wingerdstok aan ekstreme temperatuur.
Die maksimum aantal lianasoorte, meer as 98%, groei in die tropiese en subtropiese gebiede. Op die grondgebied van die voormalige USSR is daar ongeveer 220 spesies; in die gematigde klimaatsone verminder hulle aantal tot 70 spesies. In hierdie artikel sal ons die bestendigste wingerdstokke bespreek, wat gedurende die afgelope 30 jaar hul goeie prestasies in ons moeilike klimaat op my werf in die Sinyavinsky-moerasse getoon het.
Meerjarige wingerdstokke met nie-sterwende lote
, vyfblaar (Parthenocissus quinquefolia). Liana nommer een vir ons voorwaardes.
Dit kom oorspronklik uit Noord-Amerika en het dus geen plae nie. Absoluut stabiel. Vorm 'n geleidelike houtagtige liaan tot 25 meter lank. Jaarlikse groei is tot 1,5-2 meter. Geskik vir die versiering van groot volumes, mure nie net aan die westekant nie, maar ook aan die noordelike deel van die geboue. Donkergroen blare verskyn aan die begin van Junie relatief laat, dus ly dit nie aan ryp nie; in die herfs is rooi en oranje gekleurde blare, donkerblou vrugte wat voëls lok, dekoratief. Die plant vermeerder baie maklik deur steggies van die vroeë lente tot die laat somer, deur lae en, minder gereeld, deur sade (saai in die herfs of met stratifikasie te saai).
Liana vorm 'n volume groen massa wat steun van hoë gehalte benodig (metaaldraad met 'n deursnee van 3-4 mm, dun pype, roosters wat met 'n antiseptiese middel bevrug is). Die versorging van die plant bestaan ​​daarin om dit na die winter skoon te maak, in seldsame verbande op swak voedsame grond. In die natuur word tien spesies van hierdie plant gelees. In die amateurtuinbou is druiwemeisie (Inserta) en Telman skaars. Hierdie spesies is minder lank en benodig warmer plekke. Die stabiliteit van die Tricuspidata-druif is te betwyfel. Ek sal egter bly wees as my twyfel weerlê word.
Daar moet weliswaar gevolgtrekkings gemaak word oor die volhoubaarheid van die kultuur na 6-8 jaar se toetsing. Daar is geen beperking op die geduld en idealisme van amateur-tuiniers nie, en daarom probeer sommige van hulle al hoe meer hul groei in
plante van die genus Vitis (regte druiwe)
... In die natuur is daar meer as 70 spesies van hierdie soort. Terloops, die meeste spesies groei in Noord-Amerika. Natuurlik is die antieke gebied van Suid-Europa nader aan ons.
U moet u soektog in hierdie rigting begin met
Amoer-druif (Vitis amurensis)
... Hy het alles soos 'n regte druif - blare, antennas, stingels. Die vrugte is klein, maar eetbaar. Die tuisland van die plant is die Verre Ooste. Die wingerdstok se hoogte is 20 meter. In ons omstandighede bereik dit 'n kleiner grootte en verg dit meer aandag - 'n warm plek, wind, oorwinter in 'n dik laag sneeu. Fotofiel. Tuingrond met neutrale of effens alkaliese reaksie.
Die beste opsie is om in 'n glaskweekhuis of wintertuin te plant. Tot dusver het hierdie druif nog nie wyd versprei nie. Nog minder algemeen is die variëteite van werklike druiwe wat al meer as 10 duisend jaar suksesvol in Suid-Europa verbou word. maar
gebruik van kweekhuise
, seleksie van variëteite wat lae temperature verdra, skuiling vir die winter, bekwame snoei sal u toelaat om 'n klein oes te kry. Die druiwe word vermeerder deur steggies, wanneer nuwe variëteite ontwikkel word - deur sade. Vir die ontwerp van die tuin is hierdie druiwe nie aanvaarbaar nie - eksoties.
Actinidia... Hierdie plant het na ons gekom uit die Verre Ooste. Daar is meer as 30 spesies in die natuur, meestal kom hulle in tropiese streke voor. In die Noordwes-sone vaar drie soorte relatief goed.
(Actinidia colomicta). Groot liaan, tot 15 meter lange, tweeslagtige en eenhuisige plante. Manlike monsters is meer dekoratief. Hulle ly nie veel aan winterkoue nie, maar in die lente word hulle baie vroeg wakker en laat blare vry (dit is gewoonlik einde April). In die geval van ryp kan hierdie blare vergiet word, wat lei tot 'n gedeeltelike verlies aan versiering. Hierdie wingerdstok is baie mooi tydens blom.
Klein, 1-2 cm groot, klokvormige wit blomme ruik lekker. Die vrugte is eetbaar, maar klein en val af as dit ryp is. Kiwi is die vrug van 'n ander aktinidia - Chinees, wat eers in Nieu-Seeland in die kultuur bekendgestel is, en toe reeds in Suid-Europa begin verbou het.
Akute aktinidia (Actinidia arguta) is 'n groter liaan - tot 25 meter lank. Versprei in die Primorsky-gebied, Sakhalin, Korea. Die plant is tweehuisig. Die vrugte is minder lekker, maar eetbaar. Actinidia polygamus word minder gereeld in amateurtuine gebruik. Dit is 'n lae bosagtige plant tot 2-3 meter hoog. Voortplanting van al hierdie soorte lianas - deur steggies, aan die einde van Mei-Junie. Algemene wenke om te groei: ryk tuingrond, blaar humus, goeie vog.
Hulle voel beter aan die westelike en oostelike kant van die huis. Hierdie wingerdstokke draai langs dun draadstutte. Plante trek die aandag van katte wat aan jong lote knaag. Dit is nodig om 'n heining van fyn maas (verkieslik metaal) aan die onderkant van die bos te plaas, tot 'n hoogte van tot 1 meter. In die kultuur is variëteitsvorms van aktinidia, wat deur I.V. Michurin. Dit is Clara Zetkin, Dessertnaya, Pineapple. Verskeie vorms het groter vrugte. Actinidia in die algemeen is 'n baie ou plant - dit is 'n relikwie van die Tersiêre periode. Dit word aktief in farmakologie (aktinidia-tinktuur) gebruik.
Houtstroop... Dit is 'n ander wingerdstok inheems in Noord-Amerika en die Verre Ooste. In totaal is daar ongeveer 30 soorte in die natuur, waarvan die meeste in die trope groei. Die naam van hierdie wingerdstok is geregverdig. As dit om 'n boom draai, kan die plant 'n klein bergas, 'n pruim, wat ek in my tuin waargeneem het, 'wurg'. Die klimtang (Celastrus scandens) het die maksimum verspreiding. Liana kronkel langs al groter steunpunte, klein bome, en bereik 'n hoogte van 10 meter. Bloei is nie baie dekoratief nie.
Lang lote, groen blare, goeie geel herfskleur van die plant, oranje vrugkleur is pragtig. Dit reproduseer baie goed deur saad in die herfs (lente - met stratifikasie) te saai, deur die bos te verdeel, selde deur steggies. Ons nuuskierige leser vind hierdie liaan in die Primorsky Victory Park, naby die skaakpaviljoen en op die Bolshaya Vaza-plein. Terloops, jy kan ook saad daar versamel. In amateur-tuine kom die Verre Oosterse spesie, die ronde bladtang, minder voor. Met die hulp van hierdie aanleg kan u groot geboue, hoë heinings, huise mure sluit.
Nog 'n interessante kultuur is 'n liaan uit die Verre Ooste, Primorye - Chinese Schizandra (Schizandra chinensis). Die plant is alombekend vir sy medisinale eienskappe. Ongelukkig het hierdie kultuur nie wydverspreid in ons land geword nie. Hierdie liaan is termofiel, wispelturig, veral op 'n jong ouderdom. Dit verdra lente-ryp baie sleg, want die klimaat in die Verre Ooste is kwalitatief anders. Daar is baie sneeu, waarvan die subtropiese gewasse goed oorwinter.
Hierdie struikwynstok, eenhuisig of tweehuisig, benodig 'n warm ligging, goeie humusgrond, goeie vog, maklike skuiling vir die winter, veral op 'n jong ouderdom.
In ons streek is dit nogal eksoties, maar sommige tuiniers slaag in sitroengras. Saadproduksie is moeilik, aangesien die saad vinnig hul ontkieming verloor. Daarom word dit voortgeplant deur die bosse te verdeel, lae, selde deur steggies. Ek dink sitroengras het geen vooruitsigte in landskapontwerp in ons omstandighede nie. Amateurs sal vra om voort te gaan met die eksperimente. Kom ons verlaat die Verre Oosterse streek en kyk na die Middellandse See en die Kaukasus.
Lees die volgende gedeelte. Die gebruik van wingerdstokke in die tuinlandskap →
Mixborder: DIY tuindekorasie uit 'n blommengsel
Hierdie onbekende, wonderlike woord het van Engeland tot ons gekom. Dit was daar waar hulle die eerste keer parke met verskillende soorte sierplante begin omring het. Mixborders is lang ry blombeddings. Hierdie komplekse kleurvolle blombeddings versier die vierkante rondom die huis, raampaadjies en vierkante, heinings en heinings.
Baie amateur-tuiniers droom net daarvan om 'n skouspelagtige blommengsel in hul villa te organiseer, want dit is moeilik om hierdie kuns te bemeester: die versorging van die aangeplante plante is langer as een jaar nodig. En eers na 2-3 jaar se lastige werk, ontvang u 'n kunswerk waarop u trots kan wees.
Hoe u 'n tuin met u eie hande kan versier: mixborder
Die beste verligte, windvrye gebied is die beste. Die eienskappe van die grond word ook in ag geneem: suur, vog, vrugbaarheid. Daar word baie aandag geskenk aan die standpunte en die algemene agtergrond. Behoudens hierdie standaarde, vergroot die geleentheid om die ontwerpte tekening te kry aansienlik.
Blomme tuin ontwerp
Dit is die belangrikste oomblik. Hoe u die plasing van u plante beplan, sal bepaal hoe u mengrand daaruit sal sien.
'N Gedetailleerde plan en opmaak word op papier of rekenaar voorberei:
die skaal word gekies 1:25 of 1:50
die getekende plan is konvensioneel (in breedte) verdeel in die voorste, middelste en agterste dele
op elkeen van hulle is die grootte van die plante, die oppervlakte wat hulle beset, in 'n ander kleur gemerk (groot tot 1 vierkante meter, middelgroot van 0,5 tot 0,6 vierkante meter, ondermaat van 0,5 vierkante meter)
in die afdeling word die soorte wortelstelsels van die geselekteerde gewasse aangedui, wat vlak plante met groot meerjariges en lentebolle kombineer.
plantdigtheid, die groei van struike en blomme word ook in ag geneem.
Die opname van 'n permanente mengrand kan meer as 20 vierkante meter duur. m. gebied. In klein gebiede is die skep van 'n volwaardige blomtuin nie 'n maklike taak nie.
Die breedte hang af van die grootte van die geselekteerde plante en die hoogte van die agtergrond waarop dit geskep sal word. Byvoorbeeld, met 'n heining van 1,8 m, sal die blombedding 1,5 m wees. Op groot afstande lyk verborge gange (teëls, keisteen) baie mooi.
Die lengte word bereken volgens die grootte van die pakkie. Dit kan wissel van 3-5 tot 10-15 m.
Lint - klassieke lang vorm. Hoe meer vertak dit is, hoe beter lyk dit. Ongewone voorkoms en skerp hoeke is uitgesluit.
Geboë - harmonieuse geraamde grillige grense, interessante ontwerpte leemtes rondom die dekorvoorwerpe sal die park nog aantrekliker maak.
In die lente gee hulle skouspelagtigheid:
klein bolplante (krokusse, bosveld, muskarien, tulpe, narcissen)
meerjarige plante (longkruid, primula)
tweejaarlikse (vergeet-my-nie, madeliefies).
Groter duursaamheid van die blomtuin kan bereik word danksy echinacea, multi-rooster, coreopsis. In die somer word die mengrand versier met daglelies, floxes in kombinasie met meerjarige plante en eenjarige plante. Deur 'n tuin met u eie hande te maak met blommengsels, gee dit 'n tikkie aristokrasie en vul die lewe met buitengewone helder kleure.
Lianas in dekoratiewe ontwerp
Die gebruik van meerjarige wingerdstokke
Klassifikasie van wingerde volgens die klimmetode
Klassifikasie van wingerdstokke volgens grootte
Gewilde meerjarige wingerdstokke
Wingerde is dekoratief en groei goed tuis. Minder veeleisende plante om te groei, is moeilik om te vind. Hulle verander die tuin van 2D na 3D, voeg hoogte toe, skadu reguit lyne en beklemtoon kurwes, skep diepte en 'n gevoel van oorvloed. En as die oppervlakte van die werf klein is en die mure van huise dit aan alle kante omring, is dit moeilik om meer geskikte plante te kies vir die versiering van die binnehof. Ontdek die gewildste wingerdstokke.
Aanbevelings vir die plant van ryk plante
Die volledige ontwikkeling van ampelblomme op die balkon word vergemaklik deur die voldoening aan 'n aantal voorwaardes:
Keuse van houers. Die diepte en breedte van die bokse wissel tussen 20-30 cm en die lengte van die houer mag nie 1 m oorskry nie, sodat die balkonstruktuur nie aan onnodige spanning blootgestel word nie. Die gate aan die onderkant van die boks sal help om oortollige vog in die wortelstelsel van blomme te verwyder.
Die grond vir ampelblomme moet vrugbaar en los wees. Dit is optimaal om 'n samestelling uit blaaragtige en soerige grond te kies en sand toe te voeg terwyl u die verhoudings van 1: 1: 1 in ag neem. 'N Geskikte onderlaag kan by 'n blommewinkel gekoop word.
Aanvanklik word 'n dreineringslaag aan die onderkant van die houer gevorm vir baie blomme. Die funksies daarvan sal uitgevoer word deur uitgebreide klei, klippies of keramiekfragmente van ou potte.
As 'n opwaartse groei van blomme nodig is, word verskillende houtroosters, toue of dun draadnette op die balkon aangebring.
Dit word aanbeveel om baie blomme in bokse met 'n interval van 8-10 cm te plant, wat gekenmerk word deur vinnige ontwikkeling, en meer gereeld plant, sal die wortelstelsel bemoeilik. En die voorkoms van die balkon stem nie ooreen met die verwagte resultaat nie, aangesien 'n welige blom nie sal werk nie.
Om ampelblomme op die balkon nat te gee, kan die beste in klein porsies georganiseer word. Bespuiting kan die beste in die vroeë of laat uur gedoen word sodat die plante nie sonbrand kry nie. Gedurende die aktiewe groeiseisoen moet baie blomme gevoer word. Hiervoor word komplekse kunsmis gebruik, spesifiek ontwerp vir ampelvariëteite.
Jaarlikse klimplante vir die heining
Daar is 'n groot groep jaarlikse loaches, waarmee u heinings en verskillende geboue vir een seisoen kan versier. Sommige van hulle word deur pragtige dekoratiewe blare onderskei, terwyl ander deur blomme van verskillende kleure onderskei word. Alle jaarlikse klimplante word in twee groepe verdeel:
Loaches wat direk in die grond gesaai word.
Weef eenjariges om in saailinge te verbou.
Die volgende eenjarige plante kan direk in oop grond gesaai word:
Pronkertjie - Dit is 'n onpretensieuse kultuur wat onderskei word deur pragtige en oorvloedige blom. Die plant het meer as duisend variëteite, wat elkeen sy eie lengte, kleur en blomtyd het. Saai kan vroeg in Mei in oop grond of in Maart vir saailinge gedoen word. Soet ertjieblomme sal ongeveer vier maande blom, terwyl hulle 'n pragtige geur uitstraal. Wanneer u saailinge plant of die voorkoms van spruite, is dit nodig om stutte naby die loaches te plaas, anders begin die brose wimpers breek en met mekaar verweef. Versorging moet betyds natgemaak word, oortollige lote geknip word en verbleikte knoppies verwyder word.
Nasturtium in een seisoen kan dit tot twee meter groei. Dit het groen stingels en groot sambreelagtige blare. Van Julie tot Oktober blom die vinnig groeiende loach in rooi, pienk, geel, oranje of bont blomme. Hou van nie baie vrugbare gronde nie, 'n goed beligte plek en goeie versorging. Dit is nodig om nasturtiums voortdurend te monitor, want dit kan aangeval word deur ruspes, spinnekoppe, plantluise, sowel as verskillende swamsiektes.
Konvalvulyus driekleur - dit is nie 'n baie groot klimplant nie, waarvan die groei nie baie ruimte benodig nie. Sy stamme word net 50 cm lank, maar die loach is bekend vir sy helder groot blomme van blou, blou of pienk. Hulle eienaardigheid is dat hulle slegs in goeie weer oopmaak. Konvalvulus kan voortgeplant word deur direk in oop grond te saai. Maar om die plant vroeg te laat blom, word die saailinge gekweek.
Plante inheems aan suidelike lande word slegs in saailinge in meer noordelike streke gekweek. Saai word gewoonlik aan die einde van Februarie - vroeg in Maart gedoen. Jong plante word in die grond geplant ná die bedreiging van die laaste ryp. Die mees algemene is:
Ipomoea pers is 'n groot klimplant waarvan die stamme 'n hoogte van twee meter bereik. Morning glory word gekenmerk deur hartvormige groot blare en blomme tot 7 cm in deursnee. Hulle kan pienk, blou of pers van kleur wees. Saai word in Februarie gedoen. Na die einde van die ryp word die oggendglorie in los vrugbare grond geplant. Die plek moet sonnig en kalm wees.
Kobeya klim of klooster klokke - 'n jaarlikse liaan met 'n hoogte van twee of meer meter. Verskil in pretensieloosheid en groot knoppies wit of lila kleur. Kobei kan in die skadu en die son gekweek word. Die loot is ook onpretensieus vir die grond. Op oop grond word saailinge wat in Februarie gesaai is, middel Mei geplant.
Sierbone of Turkse boontjies - klimplant tot drie meter of meer. Liana is nie bekend vir blomme nie, maar vir pragtige dekoratiewe vrugte wat die plant versier tot die winterkoue. Die bone word vroeg in Mei gesaai en na ongeveer 'n maand in oop grond geplant.
Vrugte van struike
By die somerhuisie kan jy pragtige vrugtebosse kweek. Eetbare vrugte is nog 'n vonds vir 'n somer.
Kamperfoelie is een van die gehardste plante. Sy blomme kan selfs by –7 ° C oorleef. Vir plant kan u enige area van die terrein kies, die belangrikste ding is om nie "sewe winde" te hê nie, anders sal die bessies vinnig verkrummel.
Dit groei vinnig en begin in die derde jaar vrugte dra. Die bessies is smaaklik, met 'n effense suurheid. Om nie een bessie te verloor nie, moet die bosse op 'n afstand van minstens 'n meter van mekaar geplant word.
As u 'n boog of 'n tuinhuisie wil draai, kies dan kamperfoelie "kamperfoelie" in die vorm van 'n wingerdstok wat tot 6 meter kan groei.
Brown se kamperfoelie word as die mees eksotiese beskou. Die buitengewone oranje blomme is dig aan die liaan geheg. Dit blom lank, maar benodig skuiling vir die winter.
Brown se kamperfoelie
Om die terrein met bure af te baken, die gebied teen nuuskierige oë te beskerm, die helling te versterk - sulke take kan opgelos word deur netelige berberisbosse.
Die voordeel van berberis is dat dit 5-10 keer duursamer is as houtheinings, sterker en betroubaarder as 'n kettingsnet. Die kleurvolle heining sal byna 50 jaar duur.
Onder die variëteite is daar immergroen, bladwisselend, netelig en rypbestand. 'N Heining van berberis - pragtig, stekelrig en pretensieloos om te versorg - sal oor 2-3 jaar groei. Berberis kan met blare van verskillende kleure wees, dus word die heining so skilderagtig moontlik gemaak en verskillende soorte gemeng geplant.
Berberisbessies het medisinale eienskappe, daarom word dit wyd gebruik in volksgeneeskunde.
Die klimplant blom die hele somer met wit of ligpienk blomme en gee 'n aangename, fyn aroma. Op trosse in die vorm van 'n aartjie word rooi bessies teen die herfs ryp, bitter van smaak.
Die vrugte en blare van sitroengras bevat baie medisinale stowwe. Tradisionele genesers berei dwelms daaruit voor vir die behandeling van hart- en ander siektes.