Pyn tydens seks: oorsake en terapieë - Versteek AdSense - 2022
Seksuele pyn by vroue
Sommige vroue ervaar innerlike pyn, ander is eksterne pyn. Eksterne pyn ontwikkel gewoonlik by die ingang van die vagina, interne pyn in die baarmoeder, urienblaas of eierstokke.
Chroniese en siekteverwante pyn verskil van normale pyn wat elke vrou soms tydens seks het. In die dae wat tot menstruasie gelei het, is die vaginale wande byvoorbeeld baie sensitief; 'n droë vagina of te stywe spiere van die vagina veroorsaak ook pyn tydens saamwees.
Baie vroue ervaar pyn tydens hul eerste geslag. Dit is enersyds te danke aan die juweelmens, maar andersyds aan die verhouding met die maat, die vertroudheid in die verhouding en die vermoë om te ontspan.
Selfs na die geboorte vind baie vroue pynlik, ongeveer totdat borsvoeding verby is. Dit is omdat die hormone verander het, die geboorte lei tot beserings wat sensitief is selfs na genesing, en sommige vroue is meer geestelik onstabiel ná swangerskap as voorheen. Die baba vra aandag, en baie moeders is te uitgeput om seks te hê. Pyn tydens seks kan ook 'n teken wees na die swangerskap dat die vrou nog nie weer gereed is om seks te hê nie.
Menopouse kan seks ook pynlik maak. Voor en na die menopouse verander die hormone en die estrogeen neem af. Dit laat die vagina droog word, wat pyn kan veroorsaak.
Pyn tydens seks kan sielkundige sowel as fisieke redes hê. Fisiese oorsake is:
- Probleme in die hormonale balans
- Higiëne en voorbehoedmetodes
- inflammasie van die vagina, eierstok, fallopiusbuise en kliere
- 'n onderaktiewe skildklier
SOS's soos gonorree, sifilis of trichomoniasis
- genitale vratte
- vaginale swam
- 'n verlaging van die baarmoeder of vagina
- 'n vaginale stenose
- 'n aangebore misvorming van die geslagsorgane
- 'n baie stywe vagina
- 'n swakheid van die vaginale wand
- Beserings tydens die bevalling en ander beserings aan die vagina, baarmoeder en eierstokke.
Eers skep 'n ginekoloog 'n anamnese, dan kyk hy na die mediese geskiedenis en vra presies oor die pyn tydens seks. Dan maak hy 'n verdagte diagnose. Daarna ondersoek hy die pasiënt met behulp van kolonoskopie, vaginale sonografie, depper en biopsie. As daar geen fisiese oorsake is nie, is daar waarskynlik sielkundige redes: disharmonie in die vennootskap, spanning of dieper seksuele vrese, byvoorbeeld ervarings van mishandeling of trauma. Dan word 'n seksterapeut benodig.
Behandeling hang af van die siekte. As die pyn deur 'n ander siekte veroorsaak word, word dit behandel.
As die pasiënt negatief reageer op sekere voorbehoedmiddels, gaan die dokter en sy alternatiewe deur. Die pyn wat deur bakterieë veroorsaak word, word die beste deur antibiotika verlig. Hormoonverwante pyn kan met hormoonpreparate hanteer word. 'N Smeermiddel help teen 'n droë vagina.
Die mees algemene oorsake van pyn tydens seks waaraan vroue ly, is vaginale sproei en ontsteking van die vulva. Genitale vratte kom ook gereeld voor by vroue.
Vaginale sproei is 'n swam infeksie op die vroulike geslagsdele. Die slymvlies van die vagina en vulva word ontsteek. Drie uit die vier vroue ly ten minste een keer in hul lewe aan so 'n swam.
Giste hou van die vagina, meer presies: hulle benodig 'n temperatuur van ongeveer 37 grade Celsius en 'n vogtige omgewing. Candida albicans is die 'skuldige' by nege uit tien sulke infeksies. Candida galbrata was verantwoordelik vir die oorblywende tien persent.
Swamme vorm deel van die normale mikro-organismes van die vagina, en die Candida-spesies is altyd in die vroulike geslagsdele. Gewoonlik veroorsaak dit egter geen ontsteking nie, aangesien die ph-waarde in die vagina onder 4,5 is en hul groei dus onderdruk. Maar as die balans van die vaginale flora versteur word, vermeerder hulle en besmet die vagina.
'N Swak immuunstelsel maak dit moontlik, hormoonskommelings of siektes is verantwoordelik, byvoorbeeld deur swangerskap, menopouse of die voorbehoedpil of diabetes.
Antibiotika teen baarmoederontsteking, kortisoon of sitostatika kan ook die immuunstelsel verswak. In geïndustrialiseerde lande bevorder tipiese gedrag ook vaginale sproei: uiterste persoonlike higiëne soos intieme bespuitings, spesiale spoelwater vir die vagina, klere wat goed pas, en onderklere van sintetiese vesels, sowel as te veel suiker in voedsel en spanning.
Vaginale swam word gekenmerk deur erge jeuk en 'n brandpyn in die vagina en vulva, asook 'n afskeiding in geelwit kleur en krummelagtige stof, die fluor vaginalis.
Daar is ook swellings, rooiheid, uitslag, blase en pustules in en op die vagina en vulva. Seksuele omgang is seer soos om toilet toe te gaan.
Hierdie simptome kom in verskillende grade van erns voor. Dikwels dink vrouens net dat hul vagina onlangs jeuk na 'n ondersoek by die ginekoloog. As geen onderliggende siekte die oorsaak is nie en die immuunstelsel stabiliseer, verdwyn die simptome dikwels vanself.
Vroue wat die simptome van vaginale sproei toon, kan behandeling kry by 'n ginekoloog. Eers ondersoek hy die geslagsgebied en neem 'n smeer van die vaginale slymvlies. Die dokter herken gewoonlik die swam omdat die besmetting die slymvlies verander. Die dokter stuur die smeer na die laboratorium en dit verduidelik watter swam dit is. Dit kan onder die mikroskoop van die swamdrade gesien word.
Vaginale sproei kan effektief behandel word met anti-mykotika; hierdie maak die swam dood. Dit bevat imidazole soos clotrimazole, miconazole, flucanzole, fenticonazole, naystatin of providone jodium. Diegene wat geraak word, plaas dit as 'n setpil op die skyf of pas dit as 'n salf aan.
Sulke behandeling duur een tot ses dae, afhangende van die erns van die infeksie. Soms verskyn die swam weer, dan word dit aanbeveel om die antimikotika as tablette te neem.
Vaginale swam is dus maklik om te beveg. Chroniese skimmelinfeksies kom baie selde voor, en dan moet die antifungale middels lank geneem word.
Die swam kan ook binne normale omstandighede binne die vagina gevind word. Daarom is dit raadsaam om die vagina van buite af te was om die swam nie te versprei nie. Vermy oormatige higiëne, veral met geparfumeerde spoelwater. In plaas daarvan is water, pH-neutrale seep en lotions met melksuur geskik.
Tydens menstruasie gaan dit oor die regte klere. Panty voerings, sanitêre servette en onderklere met 'n plastiekbedekking beteken dat hitte en vog ophoop en die sampioen die beste toestande gee.
Katoen onderklere, daagliks verander, beskerm gewoonlik teen infeksie. Swembroeke moet nie op die liggaam droog word nie, maar moet vervang word met droë klere. As die vaginale swam reeds in werking is, moet die betrokke persoon handdoeke omruil en dit nie saam met ander gebruik nie. Anti-mykotiese skoonmaakmiddels maak die swam dood in klere en wasgoed.
Suppositoriums met melksuurbakterieë help beide teen die infeksie en om dit te voorkom. Melksuur verlaag die ph-waarde van die slymvlies in die vagina.
Vaginale sproei en swangerskap
Tydens swangerskap wissel die hormoonvlak, en dit help die vaginale swam: die beskerming van die slymvlies teen patogene word swakker.
Die swam infeksie self is skadelik selfs vir swanger vroue; die aangetaste persoon moet hulle nietemin onmiddellik behandel. Die swam kan die deur oopmaak vir ernstige siektes; as die swam die vaginale flora verswak, kan ander bakterieë versprei. Die vaginale swam versprei ook potensieel na die baba tydens die bevalling en verswak dan met 'n swam infeksie in die mond en buik.
Melksuurpreparate help om die pH tydens swangerskap te versuur as dit hoër is as 4.5. Swanger vroue kan die swam herken deur gereeld die pH in die vagina te meet. Daar is 'n spesiale toetshandskoen wat die vrou met haar wysvinger in die vagina plaas. 'N Toetsstrook op die vingerpunt wys dan die pH van die vaginale vloeistof op grond van die kleur.
Vaginale sproei en seks
Vagina word gewoonlik nie deur "seks" oorgedra nie, omdat mans en vroue gewoonlik die swam op hul geslagsdele saambring. Dit geld egter net omgang met die penis en die vagina. Anale omgang hou 'n risiko in, omdat meer van die swamme in die ingewande en boude as in die vagina beweeg, en die oorgang van anale na vaginale omgang hulle al hoe meer in die vagina kan bring en sodoende die vaginale flora kan balanseer. Hier help dit om die kondoom te verander.
Die infeksie van die swam besmet mekaar, maar vroue wat daaraan voel hoef nie daarsonder te doen nie, want medies is daar niks daarteen nie. Die swam beskadig egter sekere voorbehoedmiddels: kondome word vinnig bros as gevolg van die antimikotiese middels, en dit verswak die voorbehoedingsroom. Geboortebeperkingspille en voorbehoedpleisters werk sonder beperking.
In die geval van vulvitis word die uitwendige geslagsorgane van die vrou ontsteek, dit wil sê die venushoop, die labia, die klitoris, die vaginale vestibule en die Bartholin-kliere. Alle vroue ly ten minste een keer in hul lewe aan hierdie infeksie.
Dit word getoon deur intense jeuk en brand rondom die vagina. Die pyn maak sitmarteling net soveel soos die seksuele daad. Soms swel die limfknope in die lies, word urinering seer as 'n urienblaas besmet is. Genitale vratte veroorsaak ook natheid en bloeding na seks.
Vulvitis is 'n versamelterm vir inflammasie met baie verskillende oorsake. Sommige vroue reageer byvoorbeeld negatief op sintetiese stowwe in klere of verbande, of stowwe in seep, bespuitings en skoonmaakmiddels.
Darmbakterieë, stafilikokke, streptokokke en gonokokke veroorsaak ook inflammasie, sowel as virusse soos geslagsherpes of papilloma.
Ander oorsake is: diereplae, byvoorbeeld skaamluise, jeukmyte of wurms, estrogeentekort of 'n immuungebrek wat veroorsaak word deur VIGS soos kanker; Oordrewe sowel as bestaande intieme higiëne of beserings veroorsaak deur skeer. Psoriasis is 'n ontsteking van die vel wat ook die vulva kan beïnvloed. As daar 'n blaasinfeksie is, irriteer die urine die vulva en bied dit ook 'n ideale, klam en warm mikroklimaat vir bakterieë en swamme.
Die vulva kan maklik besmet word deur patogene vanaf die anus, vagina en uretra, dermbakterieë betree die gebied van die vulva as die anus nie ordentlik of skoon skoongemaak word nie, vaginale infeksies kan die vulva bereik. Beddegoed en handdoeke bied 'n terrein vir jeukmyte en skaamluise.
'N Vulvits is maklik om te sien. Die slymvlies swel en word rooi. Die dokter ondersoek die oorsaak met behulp van 'n smeer onder die mikroskoop.
Afhangend van die oorsaak, is daar verskillende genesingsmetodes vir vulvitis: pubiese luise en jeukmyte word ekstern beheer met die middel lindaan. Antibiotika help teen bakterieë, die dokter maak 'n siste op die Bartholin-klier oop en maak dit na die buitenste vel toe; 'n nuwe klieruitlaat voorkom dat die klier verstop word.
As daar geen infeksie is nie, werk kamillebaddens, net soos die nasorg. Medisyne wat pyn verlig, is ook nuttig.
Geslagsvratte is weefselgroei op die vagina, anus, rektum en die ekstern sigbare dele van die vroulike en manlike geslagsdele. Veral jong mense in hul vroeë 20's ly daaraan.
Die oorsaak van geslagsvratte is 'n infeksie met papillomavirusse wat deur seksuele omgang oorgedra word. In die reël dra die vennoot of vennote hierdie virusse. As kinders geslagsvatte het, is dit 'n aanduiding van moontlike seksuele mishandeling.
Inenting teen die virus beskerm 90%, kondome help ook.
Genitale vratte word veroorsaak deur menslike papillomavirusse (HPV). Sommige van hierdie virusse is ook verantwoordelik vir baarmoeder-, anale-, penis- en vulvarakanker. Hierdie groeisels kan oor 'n paar sentimeter strek, hulle is witrooi of grysbruin. Dikwels kan jy hulle skaars herken, en dan vorm hulle weer strukture wat aan blomkool herinner.
Agt uit tien mense het een keer in hul lewe HPV opgedoen, slegs een uit elke 100 van hulle kan die vratte sien. Genitale vratte ontwikkel wanneer velbeserings besmet raak. 'N Paar weke tot maande later kom die vratte voor. Die meeste van hulle word deur seks oorgedra, terwyl promosue aktiewe mense die grootste risiko loop. Kondome help hier effektief. Genitale vratte wys ook soms dat die immuunstelsel versteur is, maar slegs ten opsigte van HPV.
Vroue ly meestal aan geslagsvore op die perineum tussen die anus en vagina, op die labia, by die ingang van die vagina, in die vagina en die serviks, aan die uretra en op die veneuse heuwel.
By mans versprei die wratte op die voorhuid, die glans, die penisvoor, die voorhuidligament, die uretra en die pubiese heup, en geslagsvore kom by albei geslagte voor op die anus.
Genitale vratte jeuk en brand soms. Seksuele omgang veroorsaak dan brandpyn, die wrywing van die geslagsdele kan lei tot bloeding en ontslag by vroue.
Die diagnosering en behandeling van geslagsvoorde benodig soms verskillende spesialiste: dermatoloë, ginekoloë, uroloë en proktoloë. Refleksies van die ingewande, uretra of rektum wys hoe die vratte versprei. Die weefsel word met 'n kolposkoop ondersoek.
'N Viervoudige inenting teen HPV beskerm teen HPV-16 en - 18, wat servikale kanker veroorsaak, en ook teen die "meer onskadelike" HPV-6 en HPV-11, wat al hoe meer voorkom.
Vaginale kanker, ander name is vaginale kanker, vaginale kanker of vaginale kanker, is 'n seldsame kanker wat pyn tydens seksuele omgang veroorsaak.
Nege uit tien vaginale gewasse ontwikkel in die boonste slymvlies. Benewens hierdie plaveiselkarsinoom, is daar adenokarsinoom in die weefsel van die kliere en melanome, dit wil sê velkanker. Die helfte van die krappe is in die boonste derde van die vagina en die vaginale agterwand.
Soos ander, word hierdie kankers opereer of bestraal. Met 'n vroeë ontdekking is vaginale kanker maklik om te verwyder en genees dit dikwels heeltemal.
Die menslike papillomavirussoorte 16 en 18 is betrokke by vaginale kanker. 'N Kunsmatige estrogeen, diethylstilbestrol, is deur swanger vroue geneem. Dit is deesdae in die mark omdat dit adenokarsinoom veroorsaak.
Seksuele pyn by mans
Mans ervaar minder pyn tydens seks as vroue. Die pyn beïnvloed die penis, tussen die anus, penis en skrotum, op die skrotum self of op die pubis. Soms is die pyn vooraf daar en word dit versterk tydens seks.
Pyn veroorsaak byvoorbeeld dat 'n man plesier verloor in seks en sodoende die verhouding in gevaar stel. Dikwels kry die aangetaste persoon nie 'n ereksie as gevolg van die pyn nie. Die gevolglike lyding kan lei tot kliniese depressie. Dit is ook die rede waarom mans wat pyn tydens seks ervaar, 'n uroloog moet besoek.
Voorhuid vernouing, die sogenaamde phimosis, is relatief wydverspreid. Die voorhuid is so styf dat dit nie oor die glans gedruk kan word nie. Dit is waarom 'n ereksie seer is. 'N Fimose kan chirurgies verwyder word.
Inflammasie kom ook gereeld voor:
- inflammasie van die prostaat
- inflammasie van die voorhuid
- Ontsteking van die blaas
Daar is dikwels 'n siekte agter die pyn:
- sagte kans
- Stappylokokkale dermatitis
Verharding van die penis veroorsaak dat die regop penis krom is. Die penisbreuk, wat ontstaan ​​omdat 'n erektiele weefsel in die penis skeur, is meer dramaties. 'N Allergie veroorsaak ook pyn: 'n man kan 'n allergiese reaksie op die voorbehoedmiddel van die vrou hê, maar ook vir higiëneprodukte soos stortgels. Prostaatkanker is baie selde verantwoordelik vir die pyn
Vra in elk geval 'n uroloog om advies. Hy ondersoek die aard van die pyn. Voel die aangetaste persoon ook pyn wanneer hy toilet toe gaan? Is die oprigting self pynlik? Kom die pyn net tydens die gemeenskap?
Die uroloog ondersoek die eksterne geslagsorgane en neem, indien nodig, 'n smeer om patogene te identifiseer; hy soek inflammasie en vervorming; hy ondersoek die bloed en urine.
Die voorhuid vernou
'N Voorhuid van 'n normale grootte kan maklik oor die glans getrek word. As die voorhuid egter vernou word, veroorsaak die oprigting pyn, en dieselfde geld vir seks.
'N Voorhak wat vasgeplak is, is normaal by babas; die voorhuid vernou byna altyd op ongeveer 4-jarige ouderdom. Terwyl die voorhuid by 8% van die sesjarige ouderdom nog te krap is, ly net elke honderd-sewentienjarige daaraan.
Sommige mense is aangebore, ander het littekens aan inflammasie, en ander is beseer omdat iemand probeer het om hul voorhuid in die kinderjare met geweld terug te trek. Diabetes mellitus lei dikwels tot phimosis.
'N Volwassene merk op dat hy aan phimosis ly as hy nie sy voorhuid volledig kan intrek nie - beide regop en nie-regop ledemate, as hy pyn ondervind op die voorhuid tydens masturbasie, seksuele omgang en in die algemeen tydens 'n ereksie. Hierdie rekpyn kan maklik onderskei word van die brandpyn wat veroorsaak word deur infeksies in die penisvel of die uretra. Die pyn kom veral nie voor tydens urinering nie, en die voorhuid is nie seer as iemand daaraan raak nie, soos die geval is met 'n eksterne wond.
Volwassenes kan op verskillende maniere van die vernouing van die voorhuid ontslae raak. Prosedures wat die voorhuid bewaar, brei die plastiekweefsel uit. Besnydenheid stem om godsdienstige redes ooreen met die besnydenis: hier word die hele voorhuid oor die glans weggesny. Aangesien nie meer vel die voorhuid bedek nie, kan phimosis nie meer ontstaan ​​nie.
Besnydenis is nie gevaarlik as dit deur 'n spesialis uitgevoer word nie. Diegene wat geraak word, is egter soms nie tevrede met die estetiese resultaat nie, byvoorbeeld omdat die vel wat verkry is asimmetries aan die rande is. Mediese probleme is skaars. Die wond bloei by twee uit honderd pasiënte.
Baie mans het hul voorhuid besny omdat hulle dink dat hulle beter seks het, meer opgewonde en seksueel kragtiger is. Besnydenis beïnvloed altyd die sensitiwiteit van die glans. Eerstens moet daar gewaak word dat die glans die nodige vog kry; tweedens moet die betrokkene toesien dat dit nie die glans negatief irriteer nie, wat nou deur die voorhuid beskerm word, byvoorbeeld deur onderklere van ruwe materiale of jeukerige stowwe.
Peniskarsinoom is 'n seldsame kanker wat veral die vel en voorhuid oorvreet. Die sneller is waarskynlik die smegma, die talg van die voorhuid. As dit permanent ophoop tussen die glans en voorhuid omdat die persoon nie was nie, bevorder dit gewasse. Phimosis beteken dat die persoon wat geraak word, die glans nie behoorlik kan skoonmaak nie. Rook- en papillomavirusse is verdere risikofaktore.
Vroeë waarskuwingsimptome sluit in: veranderinge in die slymvliese, ontslag en bloeding vanaf die penis (nie in die urine nie). Hierdie simptome kan egter ook onskadelike oorsake hê en word daarom selde ernstig opgeneem.
Peniskanker kan suksesvol geopereer word. Afhangend van die stadium van kanker, wissel hierdie operasie van die verwydering van die voorhuid tot amputasie van die penis. As die penis getastaseer is, help chemoterapie en bestralingsterapie. (Dr. Utz Anhalt)
Oluwatosin Goje: Vulvitis, MSD Manual, (verkrygbaar op 11 September 2019), MSD
David H. Barad: Vaginale jeuk en ontslag, MSD Manual, (verkrygbaar op 11 September 2019), MSD
Professionele vereniging van ginekoloë (BVF): vaginale swam / Candida-infeksies / vaginale mykose / vaginale swam (verkrygbaar: 11.09.2019), Frauenaerzte-im-netz
Deutsche STI-Gesellschaft e.V. Vereniging vir die Bevordering van Seksuele Gesondheid: Candidiasis (swamsiekte) (toegang: 11.09.2019), ststig
Janni, Wolfgang / Hancke, Katharina / Fehm, Tanja / u .: Spesialiskennis in ginekologie, Urban & Fischer Verlag / Elsevier GmbH, 2de druk, 2017
JoAnn V. Pinkerton: Menopouse, MSD Manual, (verkrygbaar op 11 September 2019), MSD
ICD-kodes vir hierdie siekte: F52.6, N94.1ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.