September | 2008 | Pikkelik se blik
33 Comments	| Dae en Dinge, Kinders	| Permalink
Scooby Doo!!!! where are you?…
My lewensredder, my held, my vriend Scooby Doo!!! Wat ook soms as Goofy en soms as Scrappy Doo bekend staan na gelang van die naam wat Ouboet op daardie oomblik onthou!!!! Dankie vir almal, ek het die kamera se kabel in die doekesak gekry….
As julle dalk wonder watse hond dit is, kan ek julle verseker, sy ma en sy pa was honde en verder het ek nie 'n clue nie…. 'Van onbekende ras…'
(((Kliek op die foto'tjie om hom groter te beloer…)))
Lekker week vir julle!!
NS – Kan iemand my dalk sê hoe om'n "pmj" file in Windows XP oop te maak???
Ietsie oor myself…
Ek kan myself skop! Nie 'n ligte skoppie nie, nie sommer net 'n houtjie teen die agterstewe nie, 'n harde goedgemikte skop op die gat… Dankie vir almal se raad met Ouboet se aanpassingsprobleme. Elke woordjie help op hierdie stadium, maar ek wil graag vir julle vertel wat vanoggend gebeur het.
Agtergrond: Ek moes my twee hondekinders in Amsterdam los oor twee, nee drie rede… Eerstens – hulle is al oud, Nesca is 16 en Cara is 15 jaar oud. 2. Dit is te warm in Upington vir Chow honde… Hulle sou verskriklik ongemaklik en moontlik ook siek (volgens die veearts) gewees het. 3. Dit sou 'n fortuin gekos het om hulle hier te kry en in die kar by ons sou definitief nie gewerk het nie. Oorspronklik sou ek hulle moes laat uitsit, maar dankie Vader die mense wat ons huis daar huur het gevra of die honde nie maar daar kan bly nie!!! Ek het letterlik 'n riel gedans! Ek het vir Nesca op 6 weke gekry en Cara is Nesca se dogter. Ek het haar met 'n bababotteltjie grootgemaak want Nesca het geen melk by die kleintjies se geboorte gehad nie. Met die wegry uit Amsterdam het ek snot en trane gehuil oor my hondekinders… Dit was bitter swaar en ek wil dit net nooit in my lewe weer beleef nie.
Nou wel, in my lewe was ek nog nooit sonder 'n hond nie. Hier gekom het ek dadelik begin uitkyk vir 'n nuwe hond. So twee weke gelede maak ek weer 'n draai by die veearts en sien 'n advertensie vir klein hondjies wat die dame weggee! Jip julle lees reg, sy gee die diertjies weg. Wel ek bel haar toe en sy sê kom kyk. So six ons drie toe af na haar huis en 11 pragtige gediertetjies begroet ons met gemengde gevoelens. Ouboet gaan sit en een klouter onmiddelik op sy skoot! LOVE AT FIRST SIGHT!!!!!
Die goetertjies is egter nog te klein en die Tannie sê ons kan die outjie 1 Oktober kom haal. Ek moet bysê dat hulle van 'Onbekende Ras' is…. Ek bedoel dit, ek het nie die vaagste benul hoe hy gaan lyk as hy groot is nie! In my deurmekaar gesukkel het die episode my egter ontgaan – can you believe it????
Vanoggend lui my selfoon. Tannie sê dat daar nog net twee hondjies van die werpsel by haar is en of ons nie maar ons enetjie ook wil kom haal nie. Wel ons is toe hier weg en kom met 'n glimlaggende Ouboet en sy Scooby Doo by die huis aan.
Binne DRIE ure is my kind rustiger. Hy speel met Scooby, slaap saam met Scooby, hardloop saam met Scooby en is uiteindelik 'n gelukkiger seuntjie. Die antwoord was amper te eenvoudig om waar te wees. Ek kan net sê dankie Here. Dankie dat U altyd 'n uitweg sien al is ons clueless….
Sodra ek dan nou my kamera se kabeltjie gekry het sal ek vir julle foto's opsit – belowe. Lekker naweek vir almal.