Die vleisdilemma.. of: Waarom vleis van die buiteland nie altyd sleg hoef te wees nie 1 - gesondheidLees Meer
Hoof gesondheid Die vleisdilemma.. of: Waarom vleis van die buiteland nie altyd sleg hoef te wees nie 1
Die vleisdilemma.. of: Waarom vleis van die buiteland nie altyd sleg hoef te wees nie 1
Hierdie pos bevat advertensies vir Nieu-Seelandse takbokke
Om vleis van goeie gehalte te kry is deesdae nie meer so maklik nie. Die produksiekettings is te ondeursigtig en die kwaliteitseëls te veel, wat meer vir bemarking gebruik word, om werklik 'n hulp as verbruiker te wees. Vir lank was my persoonlike gevolg hiervan om net vleis van streeksbronne te koop. Byvoorbeeld van die plaaslike slagter of die weeklikse mark. Ongelukkig beteken dit nie noodwendig dat dierewelsyn gerespekteer word nie. En dikwels kom die vleis nog van die groothandelaar af. Ook nie juis ideaal nie. Maar wat is die alternatiewe nou?? Vermy vleis heeltemal? Of soek dalk ander bronne?
Verlede naweek is ek toegelaat om Nieu-Seelandse takbokke in Restaurant 5 in Stuttgart te probeer. Ek was eers regtig skepties. Nieu-Seeland is nie juis om die draai nie en al is die houtoestande optimaal, is die lang pad na Duitsland steeds daar. Kan dit regtig 'n alternatief vir vleis uit Duitsland wees??
Groen wei, suiwer lug en geen stres nie
Die takbokke word op ruim weivelde in Nieu-Seeland aangehou (terloops die wêreld se grootste uitvoerder van takbokke). Hulle het baie spasie en oefening, voed op gras en blare en drink suiwer water. Bykomende of aanvullende kos is taboe vir Nieu-Seelandse takbokke en die diere word nie gejag sodat hulle aan so min moontlik stres blootgestel word nie. Dit het natuurlik 'n positiewe uitwerking op die kwaliteit van die vleis.
Maar die koolstofvoetspoor!!!
Die Nieu-Seelandse takbok lê ongetwyfeld 'n lang afstand af voordat dit ons in Duitsland bereik. Die vervoer vind per see plaas en die vervoertyd word sinvol vir die vleisrypwording gebruik. Volgens die vervaardiger is slegs drie persent van die totale CO2-emissies as gevolg van die vervoer en dus kan die vleis van die Nieu-Seelandse takbokke selfs 'n beter koolstofvoetspoor hê as sommige huishoudelike vleis van fabrieksboerdery.
En hoekom moet ek takbokke van Nieu-Seeland koop as ons genoeg daarvan het?
Ons het eintlik genoeg? Ja, ons het rooibokke by ons in Duitsland, resp. in Europa. Dit is egter verbasend dat ons vraag na rooibokke lanklaas deur mak wild gedek word. In Duitsland alleen is die verbruik ongeveer. 30ste.000 ton per jaar en hiervoor 10.000 ton per jaar word vanaf ander Europese lande en van Nieu-Seeland ingevoer. Jy moet jouself noodwendig afvra uit watter bron jy die rooibok op die ou end wil kry.
My gevolgtrekking: Hert van Nieu-Seeland – ja of nee?
Behalwe dat ek eintlik net rooibokke kry deur 'n vriend wie se baas 'n jagter is, kan ek eintlik vriende maak met die Nieu-Seelandse takbokke. Die aanhou van die diere is regtig wonderlik in vergelyking met sommige fabrieksplase in Duitsland en die klimaatbalans is minder sleg as wat verwag is. Ten spyte van die vervoer per see. Die vleis is ook 'n absolute droom wat kwaliteit betref en smaak heerlik.
Wat dink jy daarvan? Het jy takbokke op jou bord (dalk selfs met Kersfees?) en indien wel, let op waar die vleis vandaan kom?
Bron van aanbod
Die Nieu-Seelandse takbokke kan by Frischeparadies gekoop word. En as jy belangstel in Restaurant 5 in Stuttgart, kyk dan hier: Restaurant 5. Jy kan tans die Nieu-Seelandse takbokke daar as 'n spyskaart probeer (sien die wonderlike foto's in hierdie pos).