Dis ‘n lieflike ruimte wat gekoester en benut behoort te word, o.a. vir eksperimentering.kyk nou maar net na die werklik ontroerende vers van Thomas Deacon wat mens andersins waarskynlik nie te lese sou kry nie. Die interessante vraag, sou ons Jungiaans oor die gedig dink, is natuurlik: Indien die anima/onbewuste ware self die sprekende subjek op ’n reis na onder meer onrus, verleiding en vrees neem (soos ons in die oktaaf lees), wat is die aard van die sprekende subjek dan? Is dit die persona wat hier aan die woord gestel word? Gaan kyk na die resepsie van De Lange se bundels deur die jare en wat ŉ opdraande stryd dit was vir hom om te kom tot waar hy nou as ŉ gerekende digter staan. http://joanhambidge.blogspot.com/2013/02/studie-die-resepsie-van-die-digkuns-en.html Sluit dit aan by jou gedagtes? of miskien gee dit verdere insigte van die leegheid van oorlog. Sowel Kannemeyer as Heinrich Ohlhoff en Helize van Vuuren sonder – in hul onderskeie, kort oorsigte oor Knobel se werk in Die Afrikaanse literatuur 1652-2004 en in Perspektief en profiel. ‘n Afrikaanse literatuurgeskiedenis (deel 2, 1999) – slegs sy lykdig “Elegie” uit vir enkele waarderende opmerkings.