Hoe werk vloottoestelle? - Sport - 2022
Hoe werk vloottoestelle?
Toestelle is beskikbaar in groottes vir volwassenes en kinders.
Sommige stroomtoestelle is klein snawels, en ander is lywig en baie ernstig. Dit is te danke aan die verskillende materiale wat in die konstruksie daarvan gebruik word, en ook die potensiële funksie van die toestelle. Die ekstra dryfvermoë wat vloottoestelle bied, is moontlik lewensreddend, daarom is dit belangrik dat mense die water gebruik om die apparaat te dra wat by hul aktiwiteite pas.
Die basiese fisika agter flotasietoestelle is dat dit vloeistof byvoeg vir die persoon wat dit in die water gebruik. As iemand in die water is, is daar 'n opwaartse krag vanaf die water en 'n afwaartse krag vanaf die gewig van die persoon. As die persoon sweef, is die afwaartse krag minder as die opwaartse krag vanaf die water, en is die persoon lewendig. Verskillende soorte vloottoestelle bied verskillende vlakke van drijfvermoë, gemeet aan die krag in pond wat dit bydra tot 'n gebruiker se persoonlike drijfvermoë.
Stroomtoestelle word in verskillende groepe verdeel volgens hul potensiële gebruike. Tipe I-toestelle is reddingsbaadjies vir buitelandse gebruik en is ontwerp om 'n persoon met die gesig na bo te hou, selfs al is hy bewusteloos. Tipe II, lewendige baadjies naby die oewer, is op die strand gebruik, maar sommige handelsmerke laat mense ook opkyk. Die swaaihulp tipe III is slegs vir gebruik in kalm water en is nie in staat om die draer met die gesig na bo te draai nie. Die grootste verskil tussen die eerste drie soorte is dat die grootste deel van die toestel, met die buitelandse toestel (tipe I), die grootste is, omdat dit die meeste dryfvermoë benodig. Die toerusting naby die oewer is minder lywig, omdat dit minder drijfvermoë verg, en die swaaihulp van Type III is oor die algemeen baie netjies en gemaklik gevorm vir vryheid van beweging, aangesien dit gereeld in watersport gedra word. Tipe IV is toestelle wat ontwerp is om na iemand in die water gegooi te word, soos 'n drijfring. Toestelle vir spesiale gebruik is 'n ander soort skommeltoestel en bevat items soos dekpakke. Opblaasbare reddingsbaadjies is die laaste groep vloottoestelle.
Verskeie materiale kan die lewendigheid van 'n persoon verhoog. Skuim kom algemeen voor in vloerstoestelle en kan van natuurlike of sintetiese stowwe vervaardig word. 'N Soort plastiek wat PVC-skuim genoem word, 'n materiaal genaamd Gaia van nitrilverbindings, en Kapok, 'n vesel van die kapokboom, is alle soorte vullings wat gebruik word. Opblaasbare vloottoestelle gebruik lug om drijfvermoe te voeg, en bastertoestelle gebruik skuim en lug.
Verskille in lewendigheid
Volgens die vereniging vir persoonlike vervaardigingstoestelle benodig die meeste volwassenes slegs 7 tot 12 ekstra pond dryfvermoë vir veiligheid. Elke tipe vlootapparaat het 'n spesifieke vlak van drijfvermoë, wat die potensiële gebruike weerspieël en die potensiële risiko's wat die persoon dra. Tipe I-toestelle lewer 22 pond ekstra dryfvermoë, en toerusting vir spesiale gebruik kan ook soveel lewer. Tipe II en III lewer albei 15,5 pond, en die gooibare toestelle van tipe IV wissel in lewenskragtigheid. Die baster-opblaasbaadjies wissel van £ 7.5 tot soveel as 22 pond.
Baie stroomtoestelle is inherent lewendig; hul materiaal hoef nie aangepas te word as die persoon die water tref nie. Daarenteen moet die opblaas- of hibriede opblaasbewegingsapparaat opblaas wanneer die persoon in die water beland. Sommige soorte bevat wegwerpspoelers of -patrone wat oplos met kontak met water en toelaat dat 'n vuurmeganisme geaktiveer word. Die draproses kan outomaties of handmatig deur die draer beheer word. Opblaas toestelle is ook toegerus met kleppe waarmee die draer die toestel met die hand kan opblaas.