Waarom was God bedroef dat Hy diere gemaak het?
Vraag : Waarom was God bedroef dat Hy diere gemaak het? (Genesis 6:7)
Ek haal graag die bogenoemde vers sowel as die voorafgaande verse aan uit die Ou Afrikaanse Vertaling: "5 Toe die Here sien dat die boosheid van die mens op die aarde groot was en al die versinsels wat hy in sy hart bedink, altyddeur net sleg was,6 het dit die Here berou dat Hy die mens op die aarde gemaak het, en daar was smart in sy hart.7 En die Here sê: Ek sal die mens wat Ek geskape het, van die aarde verdelg, die mens sowel as die vee en die kruipende diere en die voëls van die hemel; want dit berou My dat Ek hulle gemaak het."
Dit is duidelik dat die HERE (die verbondsnaam word hier gebruik wat verwys na die getroue God wat in sy liefde skep en wat 'n God is wat in 'n liefdevolle verbondsverhouding met sy skepping wou leef) se hartseer die gevolg is van die sonde van die kroon van sy skepping, die mens. Vers 6 stel dit baie duidelik dat die mens se sonde die primêre oorsaak was vir die Here se reaksie. Let daarop dat die sonde beskryf word as iets binne die mens se hart. Sy hart het teen die Here gedraai en agter ander gode aangeloop. Die mens het homself as 'n god beskou (soos Lameg in Gen 4:22-24) of mede skepsels misbruik (Gen 6:1-2).
Een kommentaar skryf die volgende oor vers 7: Even the brute-creatures were to be involved in this destruction - Beasts, and creeping things, and the fowls of the air. These were made for man, and therefore must be destroyed with man; for it follows: It repenteth me that I have made them; for the end of their creation also was frustrated. They were made that man might serve and honour God with them; and therefore were destroyed because he had served his lusts with them, and made them subject to vanity. (Henry, Matthew: Matthew Henry's Commentary on the Whole Bible : Complete and Unabridged in One Volume. Peabody : Hendrickson, 1996, c1991)
Daar word vandag baie klem op die bewaring van die natuur (plante en diere) geplaas en as gelowiges kan ons geen probleem daarmee hê nie. Dit is immers ons opdrag om goeie rentmeesters te wees van alles wat aan ons toevertrou is. Dis egter net so belangrik om te onthou dat mense, ons, die hoogtepunt van sy skepping is, en nie plante of diere nie. As ons dit baie prakties moet maak kan ons sê dat 'n stad vol mense vir God baie mooier is as die mooiste natuurtoneel! Die res van die skepping is daar om deur ons geniet, bestuur en gebruik te word tot eer van God. Dit breek egter sy hart as iets (geskape dinge, roem, eer van mense, geld) of iemand anders (ekself of ander mense) sy plek in ons lewe vat. In Genesis 3-5 bereik hierdie opstandigheid van die mense ongekende hoogtes!
Die verwysing na God se berou in vers 7 kan dus so verstaan word dat dit direk die gevolg is van die mense se sonde (vers 6) en dus die res van die skepping op 'n indirekte manier daarby insluit.
Die beste ding wat ek vir die omgewing kan doen is dus nie om by 'green peace' aan te sluit nie, maar om in 'n herstelde verhouding met God te leef en dit is net moontlik in en deur Jesus. God se oordeel oor die ganse skepping wat in hierdie verse aangekondig word het nie net verdwyn nie. Nee uiteindelik dra Jesus dit aan die kruis sodat daar vir ons genade kan wees. Vir elkeen wat glo. As ek in Jesus glo vergewe God my my sonde, en Hy gee vir my sy Heilige Gees wat my nuut maak sodat ek weer in die regte verhouding met Hom staan maar ook met die res van sy skepping. Hier en nou kan ek reeds in 'n nuutgemaakte verhouding met die skepping en ander skepsels om my staan en ek kan uitsien na die dag waarop God alles finaal gaan bevry van sonde en gebrokenheid! Die ganse skepping rondom ons sien ook uit na daardie dag (Rom. 8:19) want dit beteken ook vir die res van die skepping bevryding en nuwe lewe.