Ultraklankgeleide laterale femorale kutane senuwee - SIFSOF
Die laterale femorale kutane senuwee (LFCN) verdeel in verskeie takke wat die laterale en anterior aspekte van die bobeen innerveer. Die veranderlike anatomie van die laterale femorale kutane senuwee maak dit moeilik om 'n effektiewe, gebaseerde blok uit te voer.
LFCN het baie aandag gekry as gevolg van sy assosiasie met meralgia paresthetica. Kennis van die anatomiese variasies daarvan is ook van kardinale belang vir die voorkoming van senuwee-beserings tydens die inbring van naalde in die ASIS, die oes van die voorste beenbeenoorplantings en ander chirurgiese prosedures. LFCN-oorplantings kan ook gebruik word om gesigsenuwee-beserings en defekte in die weefsel te herstel.
Navorsing bewys dat die tempo van suksesvolle narkose slegs ongeveer 40% was, gebaseer op die gebruik van anatomiese landmerke. Ultraklankleiding gee egter 'n akkurate naaldinvoeging in die toepaslike fasciale vlak waardeur die LFCN beweeg.
Watter ultraklank-skandeerder is die beste vir laterale femorale kutane senuwees?
'N Lineêre hoëfrekwensie-ultraklank-skandeerder is die beste om die LFCN te visualiseer. SIFULTRAS-3.5 bied 'n uitstekende resolusie danksy die hoër frekwensie en laat die praktisyn toe om die LFCN te identifiseer as die interspierruimte tussen die tensor fasciae latae spier en die sartorius as 'n aanvanklike sonografiese baken gebruik word.
Die LFCN word gewoonlik gevisualiseer tussen die tensor fasciae latae spier (TFLM) en die sartorius spier (SaM), 1-2 cm mediaal en inferieur aan die anterior superior iliac ruggraat (ASIS) en 0.5-1.0 cm diep tot die veloppervlak.
Ultraklankbeelding (VSA) van die LFCN lewer 'n ovale hipoechoïese struktuur met 'n hiper-ekoïese rand wat maklik in die hipoechoïese agtergrond gesien kan word. Die LFCN kan proximaal opgespoor word, want dit loop van die laterale tot die middelste rand van die oppervlakkige fascia van die SaM.
Die laterale rand van die SaM is 'n nuttige baken, en as sodanig kan daar gedurende die prosedure op vertrou word. Die agterste tak van die LFCN kan soms oor die voorste rand van die TFLM gesien word.
Daar is verskeie belowende studies oor die vermoë van ultraklank by die evaluering van die LFCN, die gebruik van ultraklankleiding in streeksnarkose om die LFCN te blokkeer en die gebruik van ultraklank in senuweegeleidingstudies van die LFCN.
Verwysing: Ultraklank van die laterale femorale kutane senuwee by asimptomatiese volwassenes, Ultraklank-geleide laterale femorale kutane senuweeblok.