Wanneer het die Amerikaanse oorlog van 1812 werklik geëindig? - Geskiedenis Podcasts - 2022
My dogter studeer dit onlangs op hoërskool, en op een of ander manier het ek altyd aanvaar dat dit net 'n jaar geduur het. Blykbaar het dit minstens 'n paar jaar aangegaan, maar haar handboek het slegs belangrike punte aangeraak. Dit het eintlik nie die finale datum waarop vyandelikhede opgehou het, geïdentifiseer nie. Weet iemand die datum en voorwaardes waarop beide partye ooreengekom het?
Daar was eintlik TWEE eindes aan die oorlog van 1812.
Die eerste en 'amptelike' einde was die ondertekening van die vredesverdrag van Gent, 24 Desember 1814, wat 'n goeie kersgeskenk sou wees. Dit vra vir 'n staking van vyandelikhede, die uitruil van lande en gevangenes en die aanstelling van 'n gesamentlike kommissie om Amerikaanse grenskwessies te ondersoek.
Die WERKLIKE einde van die oorlog was die Slag van New Orleans, 8 Januarie 1815 (nuus het in daardie dae stadig gegaan, sodat geen van die partye geweet het dat die oorlog geëindig het nie). Dit was 'n volledige, skewe oorwinning vir die verdedigende Amerikaanse magte, onder generaal Andrew Jackson, wat hom gehelp het om na die presidensie te katapulteer. Die Britte het ongeveer 2000 slagoffers gely (een vierde van hul totaal), waaronder die bevelvoerende generaal Edward Pakenham.
Hierdie geveg is beskou as 'die verseëling van die vrede'. Selfs die "Iron Duke" van Wellington wou hierna nie teen die Amerikaners veg nie.
Die oorlog van 1812 het ses amptelike eindes gehad: een op die land en vyf op die see. Die Verdrag van Gent lui: "Alle vyandelikhede op see en land sal ophou sodra hierdie verdrag deur beide partye bekragtig is, soos hierna genoem." Die Amerikaanse senaat bekragtig die verdrag op 16 Februarie 1815, wat dit die vroegste verdedigbare datum vir die einde van die oorlog maak.
Gevolglike gevegte op land duur tot met bekragtiging, verby die Slag van New Orleans. Andrew Jackson en die Britse invalsmag het geweet dat die oorlog nie geëindig het met die Slag van New Orleans nie. Jackson het geweier om sy bevel vir krygswet in New Orleans te herroep totdat hy 'n aanduiding gekry het dat vrede deur onderhandelaars in Europa bereik is (Brands bl. 287).
Die Britte, wat die kwesbaarheid van die Golfkus besef, seil van New Orleans af na die Amerikaanse besette Mobile Bay in Spaans. Die Tweede Slag van Fort Bowyer (7-12 Februarie 1815) was die laaste landgeveg tussen die Britte en Amerikaners.* Dit was die begin van 'n Britse veldtog om Mobile van die Amerikaners te neem. Ondanks Jackson se roem dat "tienduisend man dit nie kan nie", het die fort oorgegee aan die Britte na 'n beleg van vyf dae.
Toe Fort Bowyer gevange geneem is, het die Britte voorberei om self op Mars te marsjeer. Hulle het hul aanval uitgestel nadat hulle nuus ontvang het van die Verdrag van Gent, en hulle het hulle heeltemal teruggetrek toe hulle verneem dat die Amerikaanse senaat die verdrag op 16 Februarie bekragtig het.
Hoe belangrik was die Tweede Slag van Fort Bowyer? Die Mobile-gebied was die enigste gebied wat eienaarskap verander het as gevolg van die oorlog van 1812. Omdat dit in Spaanse besit was, was Mobile nie onder die Verdrag van Gent gedek nie. Dit is moontlik dat as die Britse mag Mobile kon neem voordat nuus uit Gent aankom, die Amerikaners Mobile eers later in hul geskiedenis sou bekom het. Mobile sou die tweede grootste katoen-uitvoerhawe in die Verenigde State word, dus 'n langtermyn gevolg van die verkryging van Mobile was die verskerping van slawe-landbou in die diep Suide.
Vyf eindes vir die oorlog op see: Die Verdrag van Gent het vyf spesifieke datums gespesifiseer waarna pryse op see ongeldig gemaak sou word. Skepe verder van die Noord -Amerikaanse kus kan pryse tot 120 dae na bekragtiging bewaar. Vir meer inligting oor die vyf einddatums vir die verskillende vlooteaters, sien "Artikel die tweede":
Onmiddellik na die bekragtiging van hierdie verdrag deur beide partye, soos hierna genoem, sal bevele aan die leërs, eskaders, offisiere, onderdane en burgers van die twee magte gestuur word om van alle vyandighede op te hou: en om alle oorsake van klagte wat voorkom, te voorkom as gevolg van die pryse wat na die genoemde bekragtigings van hierdie verdrag op see geneem kan word, word daar wederkerig ooreengekom dat alle vaartuie en effekte wat na die tydperk van twaalf dae vanaf die genoemde bekragtiging op alle dele van die kus van Noord geneem kan word, Amerika vanaf die breedtegraad van drie-en-twintig grade noord na die breedtegraad van vyftig grade noord, en so ver ooswaarts in die Atlantiese Oseaan as die ses-en-dertigste graad van westelike lengtegraad vanaf die Meridiaan van Greenwich, sal aan elke kant herstel word: -dat die tyd sal dertig dae duur in alle ander dele van die Atlantiese Oseaan noord van die Equinoctial Line of Equator: -en dieselfde tyd vir die Britse en Ierse kanale, vir die Golf van Mexiko, en almal deel s van Wes-Indië:-veertig dae vir die Noordsee vir die Baltiese See en vir alle dele van die Middellandse See-sestig dae vir die Atlantiese Oseaan suid van die ewenaar tot by die breedtegraad van die Kaap die Goeie Hoop.-negentig dae vir elke ander deel van die wêreld suid van die ewenaar, en honderd en twintig dae vir alle ander dele van die wêreld sonder uitsondering.
* Daar was 'n paar geïsoleerde skermutselinge tussen Amerikaanse magte en Brits-geallieerde inheemse Amerikaners nadat vrede verklaar is, maar dit was van minder betekenis.
Die deurmekaar waarheid oor die oorlog van 1812
As daar 'n hoofstuk uit die Amerikaanse geskiedenis is wat slegter verstaan ​​word as die oorlog van 1812, is ons nie seker wat dit moontlik kan wees nie. As iemand u op straat gekeer het en u 'n pop -vasvra oor die onderwerp gegee het, hoe goed dink u sou u dit doen? U kan moontlik daarop wys dat daar tussen die VSA en die Britte geveg is, dat dit in 1812 begin het (baie geluk daardie deduktiewe krag), en dit. George Washington het daarin geveg, miskien? Was hy al dood? Wie was weer president in 1812? Was dit die een met Gettysburg? Op hierdie stadium voel u miskien 'n bietjie verleë, maar dit is eerlikwaar nie u skuld nie.
Die oorlog word skaars in die klaskamers bespreek en word gewoonlik beskou as 'n soort van 'n vreemde epiloog van die Revolusionêre Oorlog wat nie eintlik 'n historiese impak gehad het nie, of as 'n 'Tweede Vryheidsoorlog' waartydens Amerikaners hul eer van goddelose teruggekry het Britse keiserlikes en het ook 'The Star Spangled Banner' geskryf om die punt regtig huis toe te jaag. Die waarheid is egter baie ingewikkelder, meer as 'n bietjie dom, en baie, baie opgemors. Kom ons maak kennis met die oorlog van 1812. (En nee, nie George Washington of Gettysburg was betrokke nie.)
Oorlog van 1812 Feite
Sir Amédée Forestier, Die ondertekening van die Verdrag van Gent, Oukersaand, 1814, 1914, olie op doek, Smithsonian American Art Museum, Gift of the Sulgrave Institution van die VSA en Groot -Brittanje. Ondertekening van die Verdrag van Gent
Die Oorlog van 1812 is een van die minste bestudeerde oorloë in die Amerikaanse geskiedenis. Soms word die 'Tweede Vryheidsoorlog' genoem, die oorlog van 1812 was die eerste grootskaalse toets van die Amerikaanse republiek op die wêreldverhoog. Terwyl die Britse vloot Amerikaanse matrose beïndruk het, en die Britse regering die inheemse Amerikaanse stamme gehelp het in hul aanvalle op Amerikaanse burgers op die grens, het die Kongres vir die eerste keer in die geskiedenis van ons land oorlog verklaar teen 'n vreemde land: Groot -Brittanje. Die oorlog van 1812 het die Verenigde State op die verhoog van die wêreld gebring en gevolg deur 'n half-dekade wat nou die "era van goeie gevoelens" genoem word.
Hierdie bladsy bied antwoorde op algemene vrae oor hierdie formatiewe en dramatiese konflik.
Wanneer het die oorlog van 1812 begin?
Die Oorlog van 1812 het op 18 Junie 1812 begin met die Verenigde State wat die Verenigde Koninkryk formeel oorlog verklaar het. Die oorlog duur van Junie 1812 tot Februarie 1815, 'n tydperk van twee jaar en agt maande.
Wanneer het die oorlog van 1812 geëindig?
Vredesonderhandelinge het einde 1814 begin, maar stadige kommunikasie oor die Atlantiese Oseaan (en inderdaad oor die Verenigde State) het die oorlog verleng en ook tot talle taktiese foute vir beide kante gelei. Die Verdrag van Gent is op 24 Desember 1814 deur afgevaardigdes van die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State onderteken om opgestel te word wanneer elke party die verdrag formeel bekragtig het. Die Britte kon die verdrag op 27 Desember bekragtig, maar dit het 'n paar weke geneem voordat die verdrag die Verenigde State bereik het. Dit is op 17 Februarie 1815 deur die Amerikaanse senaat bekragtig. Die oorlog duur altesaam twee jaar en agt maande.
Wat was die oorsake van die oorlog van 1812?
Die oorlog van 1812 was deel van 'n groter, wêreldwye konflik. Die ryke van Engeland en Frankryk spandeer 1789-1815 in 'n byna konstante oorlog om wêreldwye superioriteit. Die oorlog strek van Europa tot Noord -Afrika en tot Asië, en toe die Amerikaners oorlog teen Engeland verklaar, het die oorlog ook Noord -Amerika verswelg.
Die Verenigde State het verskillende griewe teen Brittanje gehad. Baie het gevoel dat die Britte nog nie die Verenigde State as 'n wettige land respekteer nie. Die Britte het indruk gemaak, of Amerikaanse matrose op see, sowel as om die Amerikaanse handel met Frankryk te blokkeer - albei was ook 'n oorspoelbeleid van die Britse vervolging van die oorlog met Frankryk. Die Britte ondersteun ook inheemse Amerikaanse groepe wat in konflik was met Amerikaanse setlaars langs die grens.
Onder indruk was 'n praktyk waarin 'n nasie mans onder leiding van militêre of vlootmagte sou opneem sonder om daarvan kennis te gee. Indruk word dikwels in die 19de eeu deur verskeie nasies gebruik as 'persbende' genoem. Die term word meestal met die Verenigde Koninkryk geassosieer, aangesien dit 'n algemene gebruik was dat die Royal Navy indruk tydens oorlogstyd gebruik. Die indruk was 'n grief wat die oorsaak van die Amerikaanse rewolusie was, maar word meestal geassosieer met die oorlog van 1812. Die praktyk het na 1814 in die Royal Navy opgehou.
Waar is die oorlog van 1812 gevoer?
Die oorlog van 1812 is uitgevoer in die Verenigde State, Kanada en op die oop see. Daar is in die ou suidweste (Alabama, Louisiana, Georgia en Mississippi) in die ou suidweste, in die ou noordweste (omhels Ohio, Illinois, Indiana, Michigan, Wisconsin) Kanada, Coastal Maine en die Chesapeake.
Baie gevegte was betrokke by riviere, mere en die oseane. Die Britte het 'n blokkade van Amerikaanse hawens toegepas, veral in die suide, langs die Atlantiese kus. Vlootverbintenisse het opgevlam, veral rondom die Chesapeakebaai, aangesien hierdie blokkade uitgedaag is. Aangesien die oorlog 'n duidelike kommersiële karakter gehad het, is daar ook aanvalle op seerowerstyl uitgevoer op handelskepe in die hele Atlantiese Oseaan. Die Erie -meer en die Ontariomeer het 'n groot rol gespeel in die oorlog van 1812. Terwyl hulle te midde van die belangrikste operasieteater in die noorde sit, het hulle die bewegings van die strydende leërs gevorm. Groot skepe is gebou en op die Mere gelê, waar hulle op groot skaal geveg het om oppergesag om troepe te verskuif en mededingende dorpe te bombardeer.
Wie was die Amerikaanse president tydens die oorlog van 1812?
James Madison, "die Vader van die Grondwet", was die president gedurende die hele oorlog. Toe die nasie eers gestig is, was Madison nou verbonde aan Thomas Jefferson om 'n gedesentraliseerde agrariese demokrasie te soek. Met verloop van tyd het die man egter verander. Gedurende die oorlog van 1812 het hy gesukkel om noordoostelike state te motiveer om mans en geld by te dra tot die oorlogspoging. Teen die tyd dat die oorlog verby was, was Madison 'n voorstander van gesentraliseerde mag en 'n sterk vervaardigingsekonomie.
Wie was 'n paar van die belangrike militêre figure uit die oorlog van 1812?
Baie van die belangrike militêre figure uit die oorlog van 1812 het hul loopbane begin, hetsy tydens die Revolusionêre Oorlog of tydens die voortslepende oorloë tussen Brittanje en Frankryk, veral die Napoleontiese oorloë (1803-1815).
Belangrike Amerikaanse syfers ingesluit Oliver Hazard Perry, die "Held van die Erie -meer", Jacob Brown wat Fort Erie suksesvol verdedig het ondanks 'n beleg van sewe weke, en later bevorder is tot bevelvoerder-generaal van die Amerikaanse weermag, en Winfield Scott was 'n dapper vegter wat ook 'n opleidingstelsel geïmplementeer het wat die prestasie van die Amerikaanse weermag aansienlik verbeter het. Hy sou later die 'Anaconda -plan' bedink wat die noordelike strategie in die burgeroorlog gevorm het. Boonop het twee bekende toekomstige presidente hul stempel tydens die oorlog afgedruk William Henry Harrison wat verantwoordelik was vir die militêre vernietiging van Tecumseh se konfederasie van inheemse Amerikaanse stamme, en Andrew Jackson, wat die Creek Indiane in Alabama verslaan het en 'n dramatiese oorwinning behaal het teen die Britte in New Orleans.
Belangrike Britse syfers ingesluit Isaac Brock, 'n gewilde keiserlike administrateur in Kanada wat postuum 'n held geword het vir sy heroïese maar noodlottige verdediging van Queenston Heights, Robert Ross wat die veteraan -ekspedisiemag gelei het wat Washington, DC verbrand het en buite Baltimore tydens die Slag van North Point vermoor is, en Edward Pakenham, 'n gerespekteerde veteraan uit die Napoleontiese Oorlog wat die Britse kolom gelei het wat die Golfkus aangeval het, wat tydens die Slag van New Orleans vermoor is.
Belangrike Kanadese syfers ingesluit Gordon Drummond, 'n Kanadese gebore offisier in die Britse leër wat 'n belangrike rol speel in die Slag van Lundy's Lane en die daaropvolgende beleg van Fort Erie, Robert Livingston 'n militêre koerier wat gehelp het om die beleg van Fort Mackinac op te hef deur vars voorrade met gekamoefleerde bote in te smokkel, en Richard Pierpont, 'n voormalige slaaf wat vryheid gewen het deur te veg vir die Britte in die Revolusionêre Oorlog wat "The Colored Corps" georganiseer het, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit slawe wat na Kanada ontsnap het, wat in die gevegte van Queenston Heights en Fort George geveg het.
Watter rol het die inheemse Amerikaners in die oorlog van 1812 gespeel?
Oorlogshoof van Shawnee, Tecumseh
Inheemse Amerikaners het 'n groot rol gespeel in die Oorlog van 1812. Stamme was in lyn met beide kante van die konflik, hoewel stamme hoofsaaklik met die Britte teen die Verenigde State verbonde was. Die stamme het langs die grens geveg en langs die Golfkus het stamoorloë plaasgevind langs die gevegte van die oorlog van 1812. Bekende inheemse Amerikaners het ingesluit Tecumseh, 'n Shawnee -leier wat 'n konfederasie van inheemse Amerikaanse stamme, bekend as Tecumseh's Confederacy, georganiseer het om deurlopende inbreuk op hul lande deur Europese setlaars te weerstaan. Tecumseh is tydens die Slag van die Teems dood en sy konfederasie val uitmekaar. Swart Valk was 'n Sauk -hoof wat teen Amerikaanse grensmanne geveg het. Na die oorlog van 1812 het Black Hawk 'n nuwe konfederasie georganiseer, wat gelei het tot die Black Hawk -oorlog van 1832.
Watter rolle het Afro-Amerikaners in die oorlog van 1812 gespeel?
Afro -Amerikaners is tydens die oorlog van 1812 nie amptelik toegelaat om by die Amerikaanse weermag aan te sluit nie, hoewel hulle baie in die Amerikaanse vloot gedien het. Ongeveer 'n kwart van die Amerikaanse matrose in die Slag van Lake Erie was Afro-Amerikaners. Ongeveer 350 man van die "Bataljon van vrye manne van kleur" het tydens die Slag van New Orleans geveg.
'N Geselskap van meestal ontsnapte slawe het saam met die Britte in Kanada gedien en deelgeneem aan die Slag van Queenston Heights en die beleg van Fort Erie.
Tydens die blokkade van die Royal Navy van die Atlantiese kus het ongeveer 4000 slawe op Britse skepe ontsnap, waar hulle verwelkom en bevry is. Baie van hulle het by die Britse weermag aangesluit en deelgeneem aan die Slag van Bladensburg en die verbranding van Washington, DC
Hoeveel mense het in die oorlog van 1812 geveg?
Slegs 7 000 mans het in die Amerikaanse weermag gedien toe die oorlog uitbreek. Teen die einde van die oorlog het meer as 35 000 Amerikaanse stamgemeentes en 458 000 militieë - hoewel baie hiervan slegs vir plaaslike verdediging ingesamel was - op land en see gedien.
Die wêreldwye Britse gereelde weermag het in 1812 uit 243.885 soldate bestaan. Teen die einde van die oorlog sou meer as 58.000 gereelde, 4.000 milities en 10.000 inheemse Amerikaners by die stryd om Noord -Amerika aansluit.
Hoeveel mense sterf in die oorlog van 1812?
Ongeveer 15 000 Amerikaners sterf as gevolg van die oorlog van 1812. Ongeveer 8 600 Britse en Kanadese soldate sterf aan 'n geveg of siekte. Die verliese onder inheemse Amerikaanse stamme is nie bekend nie.
Wat was die belangrikste gevegte van die oorlog van 1812?
Die oorlog van 1812 is gevorm deur gevegte op land en see.
Die verowering van Detroit (16 Augustus 1812) - Slegs weke nadat die oorlog begin het, het die Amerikaanse generaal William Hull, saam met 'n aansienlike leër, Detroit oorgegee sonder weerstand teen 'n kleiner Britse mag.
Die vaslegging van die HMS Java, HMS Guerriere, en HMS Masedonies (Augustus-Desember 1812) - Die nuwe Amerikaanse fregatte Grondwet en Verenigde State het die oorlog met 'n knal begin, goed presteer in 'n reeks Atlantiese verbintenisse wat die Amerikaanse moraal 'n hupstoot gegee het na 'n teleurstellende begin op land.
Die Slag van Queenston Heights (13 Oktober 1812) - In 'n dramatiese geveg het Britse en Kanadese troepe 'n Amerikaanse inval in Kanada teruggedraai. Die Britse generaal Isaac Brock is dood.
Die Slag van York (27 April 1813) -Amerikaanse magte het York, die hoofstad van Bo-Kanada, verbrand nadat hulle 'n harde veldslag gewen het.
Die Slag van Lake Erie (10 September 1813) - Oliver Hazard Perry het bekendheid verwerf vir sy heldedade in hierdie oorwinning, wat Lake Erie vir die res van die oorlog verseker het en die weg gebaan het vir die bevryding van Detroit.
The Battle of the Thames, Ontario (5 Oktober 1813) - William Henry Harrison het 'n gesamentlike mag van Britse en inheemse Amerikaners in hierdie geveg verpletter en die Shawnee -leier Tecumseh vermoor en sodoende die gevaarlikste bedreiging vir Amerikaanse setlaars in die noordweste verwyder.
Die Slag van Horseshoe Bend (27 Maart 1814) - Andrew Jackson verslaan die Red Stick Creeks en dwing die stam dan om hul eis af te staan ​​op 23 miljoen hektaar van die huidige Alabama en Georgia.
Die Slag van Bladensburg (24 Augustus 1814) - Britse gereelde mense het die Maryland -burgermag in hierdie geveg gelei en die pad na Washington, DC, oopgemaak wat hulle verbrand het.
Die Slag van Plattsburgh (11 September 1814) - Die Britte het 'n swak gekoördineerde gesamentlike operasie teen die skeepswerf in Plattsburgh geloods, maar is beslis in een van die oorlog se grootste vlootooreenkomste afgeweer.
Die Slag van North Point en die verdediging van Fort McHenry (12-13 September 1814) - Nadat hulle Washington, DC verbrand het, het Britse magte op Baltimore gevorder. Hardnekkige verset by North Point en Fort McHenry het die stad gered, die Britte gedwing om hul veldtog op te skort en die Amerikaanse volkslied geïnspireer.
The Battles of Stoney Creek and Beaver Dams (6-24 Junie 1813) - 'n Ander inval in Kanada is in hierdie gevegte afgeweer.
The Battle of Lundy's Lane (25 Julie 1814) -In een van die bloedigste gevegte van die oorlog, wat gekenmerk is deur uitgebreide hand-tot-hand-gevegte, is die Amerikaners vir altyd uit Kanada gedwing.
Die Slag van New Orleans (8 Januarie 1815) - Andrew Jackson het meer as 2 000 ongevalle aan die aanval op Britse troepe toegedien terwyl hy 333 in die hele veldtog gely het. Die geveg het 'n toetssteen van Amerikaanse trots geword, ondanks die feit dat dit plaasgevind het nadat die oorlog tegnies geëindig het.
Watter soort wapens is in die oorlog van 1812 gebruik?
Die wapen wat die meeste in die oorlog van 1812 gebruik is, was die gladde muskiet wat deur die meeste infanteriste in die veld gedra is. Dit het 'n effektiewe reeks slagveld van 50-100 meter gehad, wat noodsaaklike aanvalle en bajonet-taktiek vereis. Daar was ook 'n paar eenhede wat met gewere toegerus was, wat hoofsaaklik as ligte of gespesialiseerde infanterie gebruik is.
Kanonne was ook glad, alhoewel hulle ongeveer 400 meter akkuraat kon skiet. Hulle is gebruik met 'n dodelike, beslissende uitwerking op die slagveld.
Kavaleriste het oor die algemeen pistole en sabel gedra en is gebruik om vyandformasies uit te oefen of aan te laai.
Hoe gevorderd was medisyne tydens die oorlog van 1812?
Siekte was die primêre oorsaak van dood tydens die oorlog van 1812, nie slagveldwonde nie. Toe mans gewond is, het hulle in die hospitaal min gehad om na uit te sien. Alhoewel sanitasie medies belangrik was, was vooruitgang soos narkose en ambulante sorg nog dekades ver. 'N Britse chirurg (wat saam met een assistent in die algemeen vir 1000 mans verantwoordelik sou wees) onthou dit:
'Op die aarde is daar skaars 'n minder benydenswaardige situasie as die van 'n weermagchirurg na 'n geveg wat uitgeput en vermoeid is in liggaam en gees, omring deur lyding, pyn en ellende, waarvan hy baie weet dat dit nie die geval is nie in sy krag om te genees ... Ek het nooit so moeg geword soos die eerste week in Butler's Barracks nie. Die weer was intens warm, die vlieë in talle, en die wonde het hul eiers neergesit, sodat maaiers binne 'n paar uur geteel word. " - Tiger Dunlop, 89ste voetregiment
Was daar beduidende tegnologiese vooruitgang tydens die oorlog van 1812?
Die Oorlog van 1812 is te midde van die Industriële Revolusie, waarin 'n verskeidenheid tegnologiese vooruitgang bymekaar gekom het om die manier waarop mense geleef en gewerk het, vir ewig te verander.
Stoomskepe en stoom aangedrewe spoorwegmotors het gedurende die oorlogsjare vir die eerste keer winsgewend gebruik geword. Alhoewel dit min invloed op die Noord -Amerikaanse konflik gehad het, sou hierdie stoommasjiene in die komende dekades die tegnologiese standaard word.
Masjiene wat met verwisselbare onderdele vervaardig is, het gedurende die oorlog van 1812 meer algemeen geword, hoewel die praktyk nog nie toegepas is op militêre vervaardiging nie. Vir die gewone soldaat is die verbetering van die stoor van voedsel moontlik deur middel van lugdigte verpakking.
Wat was die politieke gevolge van die oorlog van 1812?
Internasionaal het die oorlog gehelp om 'n billike posisie tussen die Verenigde State, Brittanje en Kanada te identifiseer. Dit het gelei tot 'n era van wedersyds voordelige handel en diplomatieke vennootskap.
Binnelands het die oorlog die spanning tussen noordelike nyweraars en suidelike planters vererger. Nyweraars was huiwerig om oorlog te voer met Brittanje, wat toe die wêreldwye model van die Industriële Revolusie was. Suidlanders, aan die ander kant, was vinnig besig om die Franse hulp te onthou wat gehelp het om die suidelike veldtogte van die Amerikaanse Revolusie te wen, asook die ideologiese ooreenkomste tussen die twee revolusionêre nasies. Die Amerikaanse publiek beskou die uitkoms van die oorlog oor die algemeen gunstig, wat veroorsaak dat die Federale Party teen die oorlog van nasionale aansien verdwyn.
Wat was die ekonomiese gevolge van die oorlog van 1812?
In die vroeë jare van die 19de eeu was die Verenigde State 'n vinnig groeiende kommersiële mag. Baie historici noem hierdie groei as 'n belangrike faktor in die begeerte van Brittanje om Amerikaanse uitbreiding te beperk. Die oorlog het gehelp om Amerika se onbelemmerde toegang tot die see te verseker, wat 'n groot rol gespeel het in 'n na-oorlogse ekonomiese oplewing.
Die vervolging van die oorlog het die Amerikaanse regering 105 miljoen dollar gekos, wat neerkom op ongeveer 1,5 miljard dollar in 2014. Die druk om hierdie geld in te samel, het wetgewers gedryf om die Tweede Nasionale Bank te bekragtig, en nog 'n stap geneem na sentralisering.
Die vredesvoorwaardes wat die oorlog beëindig het, was dié van status quo ante bellum, "Die toestand van die dinge soos dit was voor die oorlog." Alhoewel die oorlog van 1812 wettiglik gelyk was aan territoriale verkrygings, kyk historici nou na die gevolge daarvan op die lang termyn om te oordeel wie gewen het.
Die Amerikaners het oorlog verklaar (vir die eerste keer in die geskiedenis van hul land) om die Britse indruk te stop, die handelsbane met Frankryk te heropen, Britse steun van inheemse Amerikaanse stamme te verwyder en hul territoriale eer en integriteit te beveilig in die lig van hul ou heersers. Al vier hierdie doelwitte is bereik teen die tyd dat vrede uitbreek, hoewel sommige Britse maatreëls sou opgehef word voordat die oorlog eers begin het. Deur 'n gerespekteerde voet met Brittanje en Kanada te vestig, het die Verenigde State in die jare na die oorlog ook 'n kommersiële oplewing beleef. Die algehele gevolg van die oorlog was waarskynlik positief vir die hele land.
Die Britte het min of niks uit die oorlog verdien nie, behalwe vir 'n eerbare vriendskap met die Verenigde State. Waardevolle hulpbronne is vir die oorlog van 1812 van die slagvelde van Europa afgelei, wat geen land of skat aan die kroon gebring het nie. Die Britte verloor ook hul inheemse Amerikaner teen die uitbreiding van die Verenigde State, wat die groei van 'n groot wêreldhandelsmededinger verder ontketen het. Die Britte het Frankryk egter uiteindelik in hul lang oorlog verslaan terwyl hulle 'n fiasko in Noord -Amerika vermy het, wat 'n aansienlike oorwinning is in die konteks van die wêreldwye konflik wat hulle gevoer het.
Baie inheemse Amerikaanse stamme het in die noordweste teen die Verenigde State geveg, verenig as 'n konfederasie onder leiding van 'n Shawnee -man met die naam Tecumseh. Baie van hierdie stamme het ook tydens die Revolusionêre Oorlog met die Britte saamgesmelt. Die Creek -stam in die suidweste het dwarsdeur die oorlog van 1812 teen setlaars en soldate geveg, wat uiteindelik 'n kolom Britse stamgemeenskappe verbind het. Om vrede deur die status quo antebellum te bereik, het die inheemse Amerikaners egter almal hul hoofversoek van 'n erkende nasie in Noord -Amerika verloor. Britse steun het ook verdamp in die jare na die oorlog, wat die verlies aan inheemse lande verder versnel het.
Skildery van die ondertekening van die Verdrag van Gent, 1814. Sir Amédée Forestier, Die ondertekening van die Verdrag van Gent, Oukersaand, 1814, 1914, olie op doek,
Wat is 'n paar van die beste inligtingsbronne oor die oorlog van 1812?
Die Smithsonian National Museum of American History is 'n skatkis met inligting en artefakte, insluitend die oorspronklike Star-Spangled Banner.
Daar is baie boekbronne vir inligting oor die oorlog van 1812, insluitend:
Word enige slagvelde van die oorlog van 1812 bewaar?
Baie slagvelde uit die oorlog van 1812 word gedeeltelik of ten volle bewaar, maar baie nie. Die federale regering van die Verenigde State het in 2007 'n studie saamgestel wat ontwikkelingsbedreigings op baie slagvelde geïdentifiseer het en meer as die helfte beskryf as reeds 'vernietig of gefragmenteerd'.
Waarom Amerika die oorlog van 1812 vergeet?
Skrywer Don Hickey bespreek die redes vir die konflik en hoe dit deur ons noordelike bure onthou word.
Vasvra tyd! Onthou u die beroemde film oor die oorlog van 1812? Weet jy, die een met daardie een groot ster en die ander groot ster?
Jy doen nie. Niemand doen dit nie, aangesien daar nog nie een was nie. Die konflik het eintlik net twee of drie films geïnspireer, en dit word grootliks vergeet. (Dit het waarskynlik nie gehelp dat die 1958 -een met 12 000 ekstras en Charlton Heston as Andrew Jackson as 'n musiekblyspel beskou word nie.)
Die oorlog van 1812 het nie drama gehad nie. Die hoofstad van ons land is eintlik binnegedring, en die Slag van New Orleans het eintlik plaasgevind nadat 'n vredesverdrag onderteken is danksy die gebrek aan vinnige kommunikasie.
Tog het die oorlog-wat eintlik van 1812-1815 geduur het-net nie ons verbeelding aangewakker nie.
Wat gee? Toe die oorlog hierdie maand sy tweehonderdste jaar bereik, het ek Don Hickey, professor in geskiedenis aan die Wayne State College in Nebraska, gebel om hom die vraag te stel.
Erfenis, regverdigheid en die miljardêrklas
Hy is die skrywer van 1989 se epiese "War of 1812: A Forgotten Conflict", wat hierdie jaar bygewerk en hersien is vir 'n heruitgawe. Hickey het gepraat oor die redes vir die oorlog, die manier waarop ons bure in die noorde daarna kyk (hulle is binnegedring) en die redes waarom ons hierdie konflik heeltemal kon vermy het.
V: Waarom onthou ons nie die oorlog van 1812 baie goed nie?
A: Dit word vergeet omdat die oorsake vandag nie veel aanklank vind nie.
Ons het oorlog toe gegaan om die Britte te dwing om afstand te doen van die verwydering van seemanne van ons skepe en beperkings op ons handel met Europa.
Tans gaan niemand oorlog toe om maritieme regte te handhaaf nie.
En om die oorsake te verwar, het ons Kanada binnegeval.
Ons kon Brittanje nie op die oop see uitdaag nie, daarom het ons gedink ons ​​sou Kanada verower en toegewings op die maritieme front afdwing. Dit het dit soos 'n landgryp laat lyk, en so het dit noord van die grens gekyk.
V: Dink u dat ons die oorlog van 1812 verloor het, wat dit een van baie min nederlae vir die Verenigde State in groot konflikte maak?
A: Volgens my telling het ons die oorlog van 1812 verloor en Viëtnam verloor.
Dit is nie 'n algemene mening in die Verenigde State oor die oorlog van 1812 nie. Die algemene opvatting is dat die oorlog gelykop geëindig het.
Maar ons het Kanada binnegeval in 1812 en in 1813, en in die weste in 1814, en al drie die invalle het amper misluk. Dit lyk nie asof ons ons oorlogsdoelwitte bereik het nie.
V: Destyds was Brittanje besig met 'n reuse -konflik van sy eie, 'n oorlog met Frankryk wat die skeepsvaart in die wiele gery het. Maar die oorlog het beslis die gedagtes in Kanada, wat binnegeval het, gekonsentreer. Hoe word die oorlog in Brittanje en Kanada onthou?
A: Laat ek u 'n ou saag gee, 'n losse parafrase van wat 'n Kanadese historikus eens gesê het: Almal is tevrede met die uitkoms van die oorlog. Amerikaners is gelukkig omdat hulle dink dat hulle gewen het, die Kanadese is gelukkig omdat hulle weet dat hulle gewen het en vermy het om deur die Verenigde State ingesluk te word, en die Britte is die gelukkigste omdat hulle alles daarvan vergeet het.
Hy het nie die grootste verloorders, die Indiërs, genoem nie.
V: Wat het met die Indiane gebeur?
A: Ek skat die Amerikaanse sterftes was 20 000, die Britte op 10 000 en Indiërs op miskien 7 500, maar dit was 'n baie groter deel van hul bevolking.
Hulle het twee beslissende oorloë verloor, een in die ou Noordwes (die gebied rondom Ohio, Indiana, Illinois, Michigan en Wisconsin) en een in die ou Suidwes (meestal Alabama, Georgia en Mississippi). Dit het werklik die deur oopgemaak vir Amerikaanse uitbreiding, en hulle het geen bondgenote gehad waarmee hulle teen die VSA kon aansluit nie
V: Ander Amerikaanse oorloë in die 19de eeu het grootliks gegaan oor die gryp van gebiede. Was dit die geval hier?
A: As u dit as 'n landgryp beskou, pas dit in 'n groter geskiedenis van Amerikaanse uitbreiding. Maar dit is nie wat hierdie oorlog veroorsaak het nie.
Kanada was nie die einde nie. Dit was die middel. Die uiteinde was om Brittanje te dwing om hul maritieme aktiwiteite prys te gee.
V: Wat kan ons vandag uit hierdie oorlog leer?
A: Die belangrikheid van militêre paraatheid.
Ons was baie onvoorbereid op hierdie oorlog. Die Republikeine het verwag wat 'n anti-oorlogse Republikein verwag sou word 'n vakansie veldtog-dat Kanada haarself moet oorwin deur die beginsels van broederskap.
V: Dit klink soos iets wat ons van visepresident Dick Cheney gehoor het oor die oorlog in Irak, dat ons as 'bevryders' begroet sou word, nie waar nie?
A: Dit was die siening. Ons het ook 'n groot bevolkingsvoordeel van 15-1 gehad.
A: Ons militêre instelling was jammerlik onvoorbereid en daar was baie onbevoegde offisiere. Soldate was onlangse kandidate wat swak opgelei was en sonder gevegservaring.
Ons het te kampe gehad met 'n formidabele vyand - 'n taai leër in Kanada, bygestaan ​​deur Indiese bondgenote wat 'n belangrike rol gespeel het in die verdediging van Kanada - en die logistieke uitdagings om oorlog teen 'n verre grens te voer.
V: Buite die Revolusionêre Oorlog is dit die enigste oorlog waarin die VSA deur 'n buitelandse mag binnegeval is. Baie mense weet van die brand van die Withuis in 1814, en die presidentsvrou, Dolley Madison, word gereeld erken dat hy die portret van George Washington gered het. Is daar iets omtrent die inval wat ons vandag verkeerd verstaan?
If the war went worse than Americans expected on land, it went surprisingly well at sea, at least initially. Early in the war, the new nation won a series of single-ship duels between American and British warships. Especially noteworthy were the four successful cruises made by USS Grondwet in the war. The frigate outran a large British squadron in 1812 and subsequently defeated four Royal Navy ships in combat. Grondwet also earned her nickname, "Old Ironsides," when round shot in the duel with HMS Guerriere appeared to bounce off the ship's 22-inch-thick hull. An American seaman exclaimed, "Huzza! Her sides are made of iron!" Soon after, Grondwet was known as "Ironsides," which in time became "Old Ironsides." American privateers also took a toll on British shipping early in the war.
In the end, however, British naval power held. The British used their navy to ship troops to Canada, to keep them supplied, and to blockade and raid the American coast. The blockade had a devastating impact on the U.S. economy and public finance, and also kept most American warships in port. The British convoy system—in which warships escorted merchant vessels—cut down on the success of American privateers. Furthermore, the British evened the score in single ship duels by defeating USS Chesapeake, USS Essex, en USS President.
The war was fraught with a host of other consequences. It laid the foundations for the emergence of Canada as an independent nation and induced the British to seek peaceful relations with the United States for the remainder of the 19th century and beyond. It also helped forge the United States into a nation. Americans could celebrate their victories on the high seas and on Lake Erie and Lake Champlain, as well as at Fort McHenry and New Orleans. These victories introduced new American heroes (including Oliver H. Perry and Dolley Madison) and future United States presidents (William Henry Harrison and Andrew Jackson), developed new expressions (including "We have met the enemy and they are ours" and "Don't give up the ship!"), established American symbols (USS Grondwet, the Fort McHenry flag, and Uncle Sam), and inspired a patriotic song that eventually became the national anthem ("The Star-Spangled Banner").
Also confusing is the Battle of New Orleans, the largest of the war and a resounding U.S. victory. The battle occurred in January, 1815—two weeks daarna U.S. and British envoys signed a peace treaty in Ghent, Belgium. News traveled slowly then. Even so, it's technically incorrect to say that the Battle of New Orleans was fought after the war, which didn't officially end until February 16, 1815, when the Senate and President James Madison ratified the peace treaty.
Tony Horwitz was a Pulitzer Prize-winning journalist who worked as a foreign correspondent for the Wall Street Journal and wrote for the Inwoner van New York. Hy is die skrywer van Baghdad without a Map, Midnight Rising and the digital best seller BOOM. His most recent work, Spying on the South, was released in May 2019. Tony Horwitz died in May 2019 at the age of 60.
The Secret of Skinwalker Ranch: DANGEROUS RADIATION at UFO Hotspot (Season 1) | Geskiedenis
You can watch the new one-hour nonfiction series "The Secret of Skinwalker Ranch" premiering Vandag, Tuesday, March 31 at 10PM ET/PT.
Die USS Chesapeake engages the HMS Shannon during the War of 1812. The Chesapeake had become famous when the HMS Leopard attacked the ship off Cape Henry in 1807 looking for deserters.