Hypericum plant - medisinale plante - Hypericum plant - kruie medisyne - Ook - 2021
Hypericum plant funksies
Die hypericum-plant is 'n kruidagtige plant wat wild groei in beide Europa en Asië. Dit kom voor as 'n meerjarige plant en 'n semisempreverde, omdat dit groen blare deur die jaar bewaar, behalwe in die herfs wanneer hulle rooierig kan raak en in klein hoeveelhede kan val. Dit ontwikkel lang takke om kompakte matte te skep met 'n maksimum van dertig sentimeter. Die stam van die plant is oor die algemeen bruin van kleur, terwyl die blare ovaalvormig is met 'n neiging tot donkergroen. In die lente blom die plant en produseer stervormige geel blomme met 'n mooi groot geel meeldrade. Dit is die aspek van die wilde plant, terwyl die hypericum hydcote gebruik word met 'n struik wat veertig sentimeter hoog is. Die probleem met hierdie plant is dat as dit mettertyd in die tuin gekweek word, dit 'n plaag kan word. Om hierdie rede, in die herfs, is dit nodig om 'n drastiese snoei te beoefen om dit te bevorder.
Kweek 'n hypericum plant
Die verbouing van die hypericum-plant is 'n uitstekende oplossing om 'n tuin of 'n eenvoudige blombedding te versier. Alle eksemplare verkies 'n sonnige posisie, maar kan ook in skaduryke gebiede gekweek word. Die groei vertraag nie, maar blomproduksie neem af. Die beste klimaat is gematig, selfs as die plant nie bang is vir die koue nie. In baie koue winters kan dit al sy blare verloor en dit weer ontwikkel met die koms van die warm seisoen. As spontane plant hoef dit nie gereeld natgemaak te word nie, sodat dit selfs met reënwater kan oorleef. In die teenwoordigheid van warm klimate, is dit egter raadsaam om dit nat te maak as die grond heeltemal droog is. Vir die bemesting daarvan is dit voldoende om die klassieke organiese kunsmis te gebruik om die grond te bemes. Die plant ontwikkel maklik in die eenvoudige tuingrond solank dit redelik gedreineer is. In hierdie verband is dit moontlik om dreineringsand by te voeg om stagnasie te voorkom. Die plant word amper nie deur plae aangeval nie, maar kan ook deur oido of roes getref word.
Voordelige eienskappe van hypericum plant
Die hypericum-plant word hoofsaaklik gebruik vir die behandeling van ligte depressie. Die aktiewe bestanddele in die blomtoppe, soos flavoniede, hiperisien en rutien, help om depressiewe simptome te verlig en het 'n goeie kalmerende werking. Veral hiperisien belemmer dopamien en noradrenalien, ensieme wat verantwoordelik is vir die deaktivering van senuweemiddelaars. Verder verhoog hiperisien die nagtelike produksie van melatonien, 'n ensiem wat die simptome van slapeloosheid kan teenwerk. Die toename in serotonien balanseer dan die gemoedstemming net soos regte depressiewe middels. Die infusie van die hypericum-plant word daarenteen gebruik vir die behandeling van siektes in die lugweg, soos brongitis en hoes, danksy die balsamiese en antibakteriese eienskappe. Die blomtoppe word ook omskep in olie wat 'n tipiese rooierige kleur aanneem. Hierdie olie word gekenmerk deur sy smerende en genesende eienskappe omdat dit selregenerasie stimuleer. Om hierdie rede word dit ook gebruik in die behandeling van velirritasies soos psoriase, brandwonde en sonbrand.
Hypericum plant: Historiese oorsig van hypericum plant
Die hypericum-plant het sy historiese wortels in antieke Griekeland. Die naam is afgelei van die Griekse hyper-eikon, wat plant beteken wat op ou standbeelde groei. Die dokters Hippokrates en Discorides het in plaas daarvan magiese kragte daaraan toegeskryf en die betekenis van sy naam in die plan bo die wêreld van die onderwêreld verander. Sy genesende kragte het eintlik depressie genees, 'n siekte wat destyds onbekend was, en dit het die oortuiging dat hy duiwels uit mense se gedagtes uitdryf, aangevuur. Dit is waarskynlik hoekom dit ook gras genoem word wat duiwels jaag, as dit aanvaar word dat dit die mag het om bose geeste te jag. Die legende is gebore tydens die fees van Saint John, in die somer-sonstilstand, toe daar geglo word dat hekse kruie bymekaarmaak vir hul spel. Die hypericum-plant is gebruik om homself teen bose spreuke te beskerm, sy kop met sy takke te versier en voor die vuur te dans. Nadat die vlam verbrand is, is die hypericum in die kole verbrand om die huise teen weerlig te bewaar.