Daar is ‘n verbintenis tussen die Samuel en Efesiërs teks. Die liturgie word diensbaar gestel hieraan om aan te toon dat die Kerk van Jesus Christus die heilige tempel van God is. Die fokusteks handel oor Dawid se wens om vir God ‘n huis te bou en die Here se reaksie daarop. Begin daarom die erediens met die Taize lied, Lied 526, deur dit in Afrikaans, Latyn en weer in Afrikaans te sing. Moenie dit verduidelik nie, laat die lied toe om nou reeds subtiel iets te suggereer van die fokusteks. Gebruik dieselfde lied later as slotsang. Aanvangswoord/Votum
Aanbidding en Lofliedere. Laat die sing van hierdie liedere vooraf gegaan word deurdat iemand Efesiërs 2:17-22 hardop lees of selfs deur die hele gemeente. Sing dan van die volgende liedere: Psalm 84,Psalm 100, Lied 159/NSG 343,Lied 475 en Lied 488/NSG 19
Omdat vandag se tekste ons veral laat nadink oor die teenwoordigheid van God by ons, sou dit baie gepas wees om ook die nagmaal te vier. Wys veral op die woorde in die formulier wat dui op die teenwoordigheid van Christus deur sy Heilige Gees in die tekens van brood en wyn. Gebruik die basisvoorstel. Die basisliturgie wys ons baie daarop dat koninkrykstyd ons herinner aan Jesus se voortgaande en vernuwende werk deur sy Heilige Gees. Vandag se tekste bring dan ook koninkryk en kerk nader aan mekaar. Dalk kan hierdie gebed gebruik word aan die einde van die nagmaalsviering :
U skilder ‘n beeld van u komende heerskappy my voor.
2. Jesus bou ‘n huis vir ons by die Vader. Dit sal vir ewig staan en aan ons die moontlikheid gee om vir ewig by God te kan woon. 3. Jesus het die huis gebou, nie in die eerste plek vir ons nie, maar vir die Naam van die Here. In Kohlbrugge se eie woorde: "Die huis wat Hy gebou het, word dus genade en barmhartigheid genoem. In dié huis word is alle verlostes veilig en geborge bewaar deur hierdie Boumeester, en daar verkeer hulle saam met Hom" (Vertaal).
As ek oor dié gedeelte moet preek, sou ek by die struktuur van die Skrifgedeelte wou aangehaak. Inleiding
Dawid het ver gevorder van die dae toe hy nog skape opgepas het. Hy het die meeste vyande van Israel verslaan, sy eie paleis klaar gebou, en nou kan hy sy aandag aan ander dinge wy. Na die eerste poging gefaal het, staan die ark van die Here uiteindelik in Jerusalem, binne in ‘n tent. Vir Dawid was dit nie reg nie. Hoe kon hy in ‘n pragtige huis bly, terwyl God se ark in ‘n tent moes wees. Hy deel sy plan met Natan om vir God ‘n meer permanente huis te bou, en Natan, sonder om God te raadpleeg, sê dit is reg. 7:4-7: Visie en hervisionering
Eksegeties is dit belangrik om op te let dat Dawid in verse 1-3 "koning" genoem word, maar wanneer God met Dawid praat, word hy as "My dienskneg" aangespreek. Dit is asof God vir Dawid ‘n nuwe visie wil gee van wie Hy werklik is. Al lyk die tent vir Dawid minderwaardig, is God groter as geboue. Al is Dawid die koning, is hy in vergelyking met God, net ‘n dienskneg. ‘n Belangrike vers uit die Nuwe Testament wat hier aan die orde moet kom, staan in Handelinge 7:44-50: "Ons voorvaders het die tent met die getuienis by hulle in die woestyn gehad. Moses het dit op bevel van God gemaak volgens die voorbeeld wat hy gesien het. Die volgende geslag het die tent ontvang en dit saamgeneem toe hulle onder leiding van Josua die land in besit geneem het waaruit God die inwoners voor ons voorvaders uit verdrywe het. Dit het daar gebly tot die tyd van Dawid. God was vir hom goed, en Dawid het gevra om toegelaat te word om vir God ’n tempel te bou vir gebruik deur die nageslag van Jakob. Maar dit was Salomo wat die tempel gebou het. God, die Allerhoogste, woon egter nie in geboue wat deur mense gemaak is nie. Soos die profeet dit stel: Die hemel is my troon en die aarde die rusplek vir my voete, sê die Here. Watter soort huis sal julle tog vir My bou of watter plek as my rusplek? Het Ek nie self al hierdie dinge gemaak nie?" Hier maak God dit duidelik dat geen gebou Hom kan huisves nie. In 2 Samuel 7:6 en 7, gee God twee redes hoekom Hy nie ‘n gebou nodig het nie. Vers 6: Sy sorg het nog nooit van die tabernakel afgehang nie en, vers 7: Hy het nie gevra vir ‘n gebou nie.
Hier lê ‘n geweldige gedeelte en dit moet die klem in die prediking ontvang. Die Here praat nou weer oor die hele huisbou kwessie. Nee, sê die Here, dit is nie jy wat vir my ‘n huis gaan bou nie, maar jou seun. In die naam van Dawid se seun Salomo, hoor ons die woord "shalom" - vrede. Later sou die groot Vredevors kom wat al die beloftes sou laat waar word. Groter as die "huis" belofte is die belofte van die koningskap – ‘n ewige koningskap. Die vraag is hier: Wanneer het hierdie beloftes waar geword? Dit lyk vir my dat ons hier Christologies sal moet begin dink. Van die beloftes het wel in Dawid se tyd waar geword, maar die feit van Jesus Christus se ewige heerskappy, as nakomeling van Dawid, is ook hier ter sprake. Johannes 14:1-14 kan ook hier betrek word. In vers 14 vind ons ook die wonderlike belofte dat Salomo vir God soos ‘n seun sal wees. Daar is baie geskryf oor die betekenis van verse 14 en 15. Ek verstaan dit so dat God in liefde "sy seun" sal tugtig as dit enigsins nodig sou wees. Deur die vers word God se liefde beklemtoon.
"Om God se ewigdurende belofte aan Dawid vandag in hierdie teks te lees, is om herinner te word aan die wortels en die uitdaging van ons messiaanse hoop. Om te vertrou op God se belofte aan Dawid en om te beweer dat Jesus in die geslagslyn van daardie belofte gebore is, is om God se werk te verstaan as ‘n eindelose betrokkenheid by die kwessies van geregtigheid en mag, wat gekonfronteer moet word ter vestiging van die koninkryk van God in elke nuwe tydvak. In die lig van hierdie Bybelse belofte, moet die kerk haar eie geloof verstaan as ‘n eindelose betrokkenheid by dieselfde werklikhede" (Vertaal). Lesse om te leer
God se heerlikheid lê nie in strukture (‘n eie huis) of getalle of meetbare suksesse nie, maar in God self: "God’s glory is to be found where God is present." God se sorg is altyd meer as wat ons vra. Dit is nie ons wat vir onsself of vir God sorg nie. Dit is nie ons wat die kerk aan die gang hou en die wêreld ‘n beter plek maak nie, dit is en bly God. Hierdie sorg van God is die duidelikste in sy beloftes wat almal waar geword het. Soveel so dat Hy selfs sy woonplek in ons gemaak het deur sy Heilige Gees (1 Kor 3:16). Sy Seun, die Vredevors, regeer vir ewig. In die tyd waarin ons leef is dit ‘n geweldige troos.