1766-Y-U-1-C by ACROMAG - Buy or Repair at Radwell
1766-Y-U-1-C, we probably have it. Please call or email
MULTIPLIER ISOLATOR 1AMP 115VAC 4-20MA 50/60HZ
Weight: 1.838 lbs Kaapstad tot Nairobi 2007: June 2007
Dag 9, Saterdag 30 Junie, Mpika tot Iringa
Ons vertrek vanoggend weer vroeg na Iringa, aangesien ons vandag deur die Zambië / Tanzanië grenspos by Tunduma moet gaan en nie weet hoe lank dit sal neem nie. Ons ry die 35 km grondpad terug tot by die teerpad en neem ŉ paar foto’s van vroeë oggendtonele.
Die Tunduma grenspos was ŉ ondervinding wat ons seker nooit sal vergeet nie. Op pad na die grenspos ry ons verby rye vragmotors wat wag vir hulle klarings. Nog voor die hekke is daar alreeds baie mense wat die vreemde Suid Afrikaanse voertuie sien en dan begin saamhardloop. Ons stop voor die grenspos se hekke en terwyl die voertuie staan en luier, sluit ons maar die deure. Daar is seker omtrent vyftien mans rondom die Landie. Sommige van hulle wou ons help en ŉ klomp ander wou geld ruil. Ek wys toe vir een man dat ek net met hom gaan onderhandel en dat hy van die res van die mense moet wegstaan. Gelukkig kom daar toe ŉ persoon aan met ŉ kaartjie op sy bors wat redelik offisieel lyk. Hy sê toe dat ons maar kan uitklim en net eers by die hek gaan inteken.
Nadat ons klaar is, ry ons toe die grenspos binne, maar terwyl ek terugstoot hoor ek ŉ klapgeluid soos wanneer iemand oor ŉ bottel of stuk glas ry, maar ek ignoreer dit omdat daar nog steeds baie mense om ons saamgedrom het. Daar het baie voertuie binne die grenspos gestaan, waarvan ŉ klomp duur 4x4’s was. Hierdie is voertuie waarvan die eienaars nie die invoerbelasting kon betaal nie, en dit bly jare daar staan. Gelukkig het ons die Carne de Passage gehad, wat verhoed het dat ons invoerbelasting moes betaal. Hierdie was die deurmekaarste grenspos wat ons op die hele toer ervaar het.
Nadat al die nodige dokumente gestempel en deurgegaan was, ry ons na die Tanzanië deel van die grenspos. Die Tanzanië deel was baie meer georganiseerd, skoner en die geboue was ook nuut. Ons ruil toe eers geld om te betaal vir die pad fooie. Deel van ons toer beplanning was om op die internet die nuutste wisselkoers vir die geldeenhede wat ons gaan gebruik op ons toer te kry. Dit het vir ons darem ŉ idee gegee wat om te kry vir Amerikaanse dollars. Om Tanzanië te kan ingaan, moes elkeen van ons ŉ visum hê. Ons moes ook elkeen US$50 betaal vir ŉ tydelike visum wat dan 30 dae geldig was. Ons betaal ook US$25 per voertuig vir die padbelasting en permitte. Die foto’s wat ek met moeite in Livingstone laat neem het, was toe nooit nodig gewees nie.
Nadat ons klaar was by die grenspos en weer eens onseker was oor die spoedbeperking, vertrek ons na Iringa. Ons plan was om by Kisolanza Farm, so 40km voor Iringa te slaap, maar ons wou verder ry en eerder by Iringa Riverside Campsite gaan bly, net 10 km anderkant Iringa .
Op pad stop ons by Mbeya wat op die terugkom roete ŉ slaapplek sou wees, maar ons sien dat die plek het nie regtig kampplekke het nie. Ons gooi weereens diesel in en toe ek klaar betaal het kom sê iemand dat ek ŉ pap band het. Dit was natuurlik die klapgeluid wat ek by die grenspos gehoor het. Die band was darem nie heeltemal pap nie. Reg langs die garage was daar ŉ plek wat bande regmaak. Volgens een van die manne daar, was dit die klep van die band wat lek.
Nadat ek dit vervang het en die band weer gepomp het, ry ons verder. Na so 120 km stop ons langs die pad vir ŉ toiletbreek. Ek merk toe op dat die band weer pap is. Ek wou nie die band langs die pad omruil nie, en besluit dat ek eerder elke 100 km die band gaan pomp. Dit was nie meer te ver na Iringa toe nie. Op pad Iringa toe het ons deur ŉ paar plantasies gery. Ons sien die dag baie stukkende voertuie langs die pad en besluit om die volgende dag te tel hoeveel ons sien.
Riverside kamp, Iringa, Tanzanië.
Ons kom donker by Iringa Riverside Campsite aan. Nadat ons betaal het gaan ruil ek en Poen die bande om. Terwyl ons besig was om die pap band reg te maak, maak die vrouens kos. Die kampplek is reg langs die rivier.
Posted by Gert's Adventures at 11:01 PM 0 comments
Dag 4, Maandag 25 Junie, Rundu tot Livingstone
Ons staan weer eens teen 06:30 op, en gaan kyk na die Okavango rivier wat teen die Sarasungu River Lodge se kampplek verbyvloei. Nadat ons die voertuie weer vol diesel gemaak het, vertrek ons na Livingstone. Ons het besluit om eerder tot by Livingstone te ry en nie by Katima Mulilo te gaan slaap nie. Op pad na Katima Mulilo ry ons by die Popa Valle in.
Begin van die Popa Valle.
Op ons Kaokoveld toer het ons twee nagte by die Epupa valle geslaap. Langs die pad ry ons verby verskeie veld-slaghuise. Die rou vleis hang sommer aan drade uit bome en daar is geen manier om die vlieë weg te hou nie. Die mense wat die vleis koop, sal dit maar goed moet gaarmaak om seker te maak die vleis is eetbaar. Ons sal dit glad nie eers oorweeg om te koop nie. ŉ Mens kan ook nie te vinnig ry nie, want daar is orals beeste en bokke wat oor die pad stap, om nie eers te praat van die mense wat te voet is of op fietse ry nie. Ons stop by die Popa Valle wat maar eintlik net ŉ stroom versnelling is.
Almal met hulle Crocs aan.
Hier moes ons eers toegangsgeld betaal. Nadat ons die plek verken het en ŉ paar foto’s geneem het, eet ons ŉ ligte middagete. Na Katima Mulilo moes ons nog deur die Namibië / Zambië grenspos gaan en ons weet nie hoe lank dit gaan neem nie, en het ons besluit om nie te veel tyd langs die pad te versuim nie. Ons ry verder oor die Okavango rivier tot by die hek waar ons die Caprivi strook inry. Orals is daar borde wat sê dat ons 80 km/h moet ry en uitkyk vir die olifante vir die volgende 180km, maar nêrens was daar enige diere nie, wel tekens van olifante. Hierdie pad sal maar baie gevaarlik wees in die nag. Die naam Caprivi was altyd iets wat ŉ bekoring inhou maar daar is niks om oor opgewonde te raak as jy net op die hoofpad bly nie. Ons kom teen 14:00 by Katima Mulilo aan waar ons by die toerisme kantoor stop en Poen vir hom wit en rooi weerkaatsers koop. Volgens die dokumentasie wat ons by die AA ontvang het, is dit in sekere lande verpligtend om wit weerkaatsers voor en rooies agter aan weerskante van jou voertuig te hê.
Ons gooi diesel in en vertrek na Livingstone. Eers moes ons deur die Namibiese grenspos gaan waar daar groot aanbouings is. Die twee kantoortjies weerskante van die pad is maar in ŉ verwaarloosde toestand. Na 10 minute is ons klaar en ry ons verder na die Zambiese grens. Hier word ons vinnig met die paspoorte gehelp. Hier moes ons 3de party versekering teen R120 uitneem vir die tydperk in Zambië, en ook N$75 betaal vir die voertuig vir padbelasting. Daarna is ons na doeane waar ons die Carne de Passage moes wys asook 15000 kwachas betaal vir uitlaatgas-belasting. Nie een van ons het kwachas gehad nie en ruil dit buite die kantoor by ŉ straat-wisselaar. Ek het iewers gehoor dat dit onwettig was maar dit was die enigste plek waar ons geld kon omruil, nêrens in Suid-Afrika kon ons geld van die ander Afrika lande kry nie. Elkeen van ons gee R300 en kry 15000 kwachas. Ons vertrek na 20 minute verder oor die brug na Sesheke en Livingstone.
Brug oor Zambezi, tussen Katimo Mulilo en Sesheke
Yvette neem video van die brug en die rivier. Terwyl sy besig was om die video te neem sien ek daar kom iemand met ŉ uniform en geweer aangestap wat iets skree, maar ignoreer hom omdat ek het nie geweet of hy vir ons geskree het nie. Mariana was nog besig om af te neem, toe skree die man vir haar ook iets en maak asof hy sy geweer op Poen wil rig, Poen stop toe. Volgens die polisieman mag ons nie die brug afgeneem het nie. Ons ry verder verby Sesheke en Kazungula waar ons met die terug kom oor die veerboot gaan ry. Ons kom die aand 18:30 in Livingstone aan. Ons moes die laaste uur in die donkerte ry. Ons was verbaas om te sien hoe die mense se padgebruik gewoontes was. As ŉ voertuig voor jou ry sit die bestuurder sy linker flikkerlig aan as jy hom kan verbysteek en sy regter flikkerlig aan as daar iets van voor aankom. Snags sit hulle hul regterkantse flikkerlig aan om seker te wys waar die voorkant van die voertuig is. Ons kon nog nie uitvind hoekom nie.
Ons ry tot by Maramba River Lodge waar ons beplan het om te gaan slaap. Die Landie se voorruit is baie vuil en maak die ryery maar baie moeilik. Die Maramba River Lodge was vol bespreek en hulle verwys ons toe na The Livingstone Safari Lodge waar ons toe gaan kamp. Ons betaal net eers vir 1 dag en sal eers môre wil kyk hoe dit lyk voor ons nog ŉ dag gaan oorbly. Die eienaar van die plek, Chess, is ŉ Noorweër en hy het vir ŉ tyd in Suid-Afrika gebly. Hy kan nog baie goed Afrikaans praat. Die aand eet ons pasta. Daar is naby die kampplek is ŉ sjebeen wat tot in die vroeë oggendure musiek speel. Die honde van die buurt blaf die hele nag en is baie steurend vir die van ons wat maar lig slaap.
Posted by Gert's Adventures at 8:48 PM 0 comments
Dag 2, Saterdag 23 Junie, Springbok tot Okahandja
Ons staan vanoggend reeds om 04:00 op, maak koffie en pak ons slaapgoed in. Ons vertrek teen 05:00 vanaf Springbok na Okahandja en kom 06:00 by die grenspos aan. Dit neem ons 30 min om deur beide grensposte te gaan. Dit kos N$160 per voertuig vir die padbelasting. Een van die grenspos beamptes vra vir Yvette of ons enige vleis het om te verklaar, waarop sy gelukkig “ja” kon antwoord. Ons het gelukkig ŉ permit van die staatveearts op Elsenburg gehad vir alle vleis en suiwelprodukte.
Op die pad tussen Noordoewer en Grunau
Ons eerste stop is net voor Grunau waar ons ŉ paar foto’s neem van die mooi landskap en die sonsopkoms.
Ons maak die voertuie vol diesel by Keetmanshoop waar daar soos gewoonlik ŉ sterk wind waai. Ons eet sommer ook gou ontbyt aangesien ons vroeg reeds vanaf Springbok weg is. Die volgende stop is op Mariental waar ons ŉ vinnige middagete geniet en dan verder tot by Okahandja ry. Op die pad soontoe luister ons oor die radio na die rugby- toets tussen Suid-Afrika en Nieu-Seeland wat deur Nieu-Seeland gewen word. Teen 16:00 kom ons by Okahandja aan waar ons kamp in die nuut oor geneemde Kings Highway kampplek.
Gert en Poen sit rustig in King’s Highway Rest Camp, Okahandja.
Ek en Poen gaan maak die voertuie weereens vol diesel. Vroegaand maak ons vuur en braai ons net wors. Ons het vandag een van langste afstande op die pad, agter die rug.
Posted by Gert's Adventures at 10:34 AM 0 comments
Dag 1, Vrydag 22 Junie, Stellenbosch tot Springbok
Ons vertrek om 11:30 met 'n seer hart vanaf Stellenbosch en kry vir Poen hulle by Malmesbury. Sal ons dan weer almal veilig kan terug kom by die huis na ons toer, was die vraag in almal se harte. Aanvanklik het dit maar dol gegaan met die inpak, maar ons het besluit om tydens die toer ons bagasie en toerusting beter te organiseer. Vanaf Malmesbury het ons gery tot naby Clanwilliam waar Poen-hulle nartjies vir die toer koop.
Ons volgende stop was op Vanrhynsdorp waar ons vir Piet en Elma Brink gaan groet het. Ons gesels 'n bietjie en wens mekaar 'n veilige reis toe. Hulle gaan saam met Pieter (Spektrum) Visser hulle in Namibië toer. Hiervandaan vertrek ons na Springbok en kom om 18:00 daar aan. Ons ry direk na die Roosmaryn koshuis en bevestig ons blyplekke vir die aand, waarna ons diesel in die voertuie gaan ingooi, aangesien ons die volgende oggend vroeg wil ry. Ons sal maar altyd probeer om saans die voertuie vol diesel te maak. Vanaand eet ons hoender en gaan slaap vroeg. Die beddens is ou koshuis beddens en is heeltemal deurgelê. Ek en Yvette besluit om eerder die matrasse op die vloer te gooi en dan maar eerder daar te slaap. Die koshuis- leerlinge maak tot laat die aand musiek.
Posted by Gert's Adventures at 10:32 AM 0 comments
Dag 1, Vrydag 22 Junie, Stellenbosch tot Springbok...