Die bedrieër van Sevilla, 'n klassieke buite die literatuur Huidige literatuur
Die bedrieër van Sevilla en die klipgas Dit is een van die mees tekenende toneelstukke van die Spaanse Goue Eeu. Dit is oorspronklik in 1630 gepubliseer en toegeskryf aan Tirso de Molina. 'N Belangrike sektor van kritici en historici van die literêre barok wys egter op Andrés de Claramonte as die ware outeur.
Afsonderlike kontroversies rakende outeurskap, Don Juan, die protagonis van hierdie komedie van verstrengeling, is die mees universele karakter in die hele Castiliaanse literatuur. Net vergelykbaar met groot name (van ander breedtegrade) van die gestalte Romeo en Julia, Oedipus, Achilles of Sherlock Holmes.
1 Die skrywer?
1.2 Andrés de Claramonte: die "ander" skrywer
1.2.1 'N plot vol warboel
2 Opsomming van The Trickster of Seville and the Stone Guest
2.1 Terug na Spanje
2.3 Die laaste les
3 'N Klassieke buite literatuur
Soos in die eerste paragraaf genoem, Daar is geen eenstemmigheid oor kriteria as dit gaan om die outeur van Die bedrieër van Sevilla en die klipgas. Alhoewel daar nie veel argumente is om Tirso de Molina as die meesterbrein te weerlê nie. In werklikheid is sy regte naam Fray Gabriel Téllez, hoewel hy blykbaar beter bekend was onder sy artistieke skuilnaam.
Hy was 'n Spaanse godsdienstige, wat deel uitmaak van die Royal and Military Order of Our Lady of Mercy en die verlossing van die gevangenes. Hy is op 24 Maart 1579 in Madrid gebore; Die datum van sy dood is nie baie duidelik nie. In hierdie verband val die meeste akademici in Februarie 1648 saam as die waarskynlike tyd van dood.
Die dood van Téllez sou plaasgevind het in Almazán, 'n munisipaliteit wat vandag deel is van die outonome gemeenskap van Castilla y León. Wat onmiskenbaar is, is sy nalatenskap, aangesien sy dramatiese werk tot vandag toe van krag bly. Afgesien van Die bedrieër van Sevilla en die klipgas, word hy toegeskryf Don Gil van die groen leggings en die hagiografiese trilogie van Die Santa Juana.
Tirso de Molina se tekste vervul 'n moraliserende funksie. Naamlik, die skrywer het getrou gebly aan die historiese oomblik waarin hy geleef het, en aan sy godsdienstige beroep. Daarom is dit 'n kenmerk wat nie in die hoof gesien word nie Die bedrieër van Sevilla en die klipgas.
Behalwe vir die warboel en lag, is daar uiteindelik geen manier om goddelike straf te vermy nie. Selfs die protagonis self is daarvan bewus (alhoewel hy uiteindelik van sy sondes kan berou, kan hy nie ontsnap nie). In hierdie verband bevestig hy in een van sy dialoë: "daar is geen sperdatum wat nie nagekom word nie of skuld wat nie betaal word nie."
Andrés de Claramonte: die "ander" skrywer
Andrés de Claramonte y Monroy was 'n vooraanstaande Spaanse akteur en dramaturg, 'n tydgenoot van Tirso de Molina. Hy is omstreeks 1560 in Murcia gebore en is op 19 September 1626 in Madrid oorlede. Daar is twee verskillende menings onder diegene wat na hom verwys as die ware skepper van Don Juan.
Aan die een kant, die outeurskap van Die bedrieër van Sevilla en die klipgas. Aan die ander kant verseker ander historici - alhoewel hulle nie die outeurskap van Molina van hierdie werk betwis nie - dat dit gebaseer is op So lank vertrou jy my. Laasgenoemde was 'n komedie wat tussen 1612 en 1615 geskryf is, toegeskryf aan Claramonte.
'N plot vol warboel
Terselfdertyd wys sommige historici Lope de Vega as die ware skepper van So lank vertrou jy my. Dus, die onderwerp van die outeur van Die bedrieër van Sevilla en die klipgas Dit is 'n warboel wat die komedies van al hierdie skrywers waardig is. Gevolglik sal daar - waarskynlik - nooit 'n finale eenparige ooreenkoms wees wat aan alle opinies voldoen nie.
Opsomming van Die bedrieër van Sevilla en die klipgas
Die bedrieër van Sevilla.
U kan die boek hier koop: Die bedrieër van Sevilla
Die toneelstuk begin met Don Juan Tenorio, 'n Spaanse edelman wat, terwyl hy in Napels was, die hertogin Isabel verlei. Nadat hy ontdek is - en na 'n reeks verstrengeling - beveel die koning dat hy gevang word, 'n missie wat toevertrou is aan Don Pedro Tenorio, ambassadeur van Spanje aan die monarg.
Maar die Iberiese diplomaat het nie 'n baie relevante terugslag nie: die een wat verantwoordelik is vir die oneer van hertog Octavian se verloofde, is sy broerskind. Nadat hy daaroor nagedink het, laat hy dit wegglip. Later voer hy aan dat hy niks aan die vermoë van die jongman kon doen om uit die kamer te spring waar hy hom kon draai na die paleistuine nie.
Terug na Spanje
Don Juan, in die geselskap van sy dienaar Catalinón —Karakter wat optree as die protagonis se "stem van die gewete", hoewel daar nooit aan sy advies gehoor gegee word nie— deel op pad na Sevilla. Maar voordat hy die Guadalquivir-delta binnegegaan het, is hy aan die kus van Tarragona skipbreuk gely.
Van die ongeluk word hy gered deur Tisbea, 'n visservrou. Sodra Don Juan herstel, verlei hy sy redder suksesvol. Gevolglik is die vissers van die dorp woedend en beplan hulle om hierdie bespotting te straf. Die ontwykende Don Juan slaag egter daarin om weer te ontsnap, nie sonder om eers twee merries te neem wat deur die slagoffer van oneer self geteel is nie.
By aankoms in Sevilla het koning Alfonso XI hom laat haal. Die monarg was bewus van die slegte gedrag van sy onderwerp in vreemde lande. Hy is vasbeslote om die diplomatieke impasse wat voorgekom het, te oorkom. Om hierdie rede dwing hy die oortreder om met die gegriefde meisie te trou.
Maar voordat die ware wense verwesenlik word, verlei Don Juan 'n nuwe dame: Doña Ana de Ulloa. Haar vader daag die persoon wat verantwoordelik is om die naam van sy gesin te bevlek uit, na 'n tweestryd, nadat hy die verkeerde ontdek het. Dan moet die protagonis 'n nuwe ontsnapping onderneem nadat hy die lewe van sy uitdager beëindig het.
Die laaste les
Ver van die hoofstad van Andalusië hou Don Juan Tenorio se bespotting nie op nie. By sy terugkeer na Sevilla, moet hy Don Gonzalo de Ulloa weer aandurf. Die oorledene, wat nou in 'n standbeeld verander is, nooi sy moordenaar uit vir ete. In daardie geval ontvang Don Juan die verdiende goddelike straf.
Frase van tirso de Molina.
Uiteindelik sleep die klipgas hom hel toe, sonder seremonie en sonder om hom tyd te gee om selfs om God se vergifnis te smeek.. Op hierdie manier herwin al die meisies wat vererger word deur die selfsugtige en gewetenlose optrede van die protagonis, hul eer.
'N Klassieke buite literatuur
Don Juan is 'n karakter met verskeie voorstellings en aanpassings deur die geskiedenis heen. Skrywers soos Moliere, Pushkin, Jorge Zorrilla of Alexandre Dumas, onder baie ander, was verantwoordelik vir die bydrae tot die universalisering daarvan. Don Giovanni, Mozart se ikoniese opera met 'n libretto van Lorenzo da Ponte, is ook deel van hierdie 'kategorie'.
Buite die literatuur het Don Juan (soortgelyk aan Oedipus) sy 'sindroom'. Dit is 'n kompulsiewe verleidelike gedrag wat toegeskryf word aan patologies onversadigbare mans en vroue. Dus, "Don Juan" is 'n ware ikoon van universele kultuur, waarvan die hersienings sal voortduur solank die mensdom die heersende spesie op die aarde bly.