Wat mense nog meer opgewonde gemaak het, is bydraes wat ’n Engelse wetsagent van Fraserburg, H.W.A. Cooper (1842-1894), onder die skuilnaam Samuel Zwaartman geskryf het. Vanuit ‘n grys Londen voor my trugvlieg SA toe, se ek WHAAUW! vir jou woorde-met-dinamiet-gebruik in jou gedig,wat ek vandag eers raakgelees het. Trouens, in een so ‘n titellose (plek-plek ietwat troebel geformuleerde) gedig uit Nagelate verse identifiseer Knobel hom uitgesproke met die gevoelsuitstorting en belydeniskuns van die Dertigers (in opposisie tot die objektiverende beeldingsvers wat deur die werk van byvoorbeeld D.J. Opperman en die ietwat latere Ernst van Heerden gangbare munt in die Afrikaanse digkuns geword het): vir Kaapstad. 'n Verdere 45 seuns en 12 meisies was bestem vir Graaff-Reinet. Wie sal ooit die "nobody puts Baby in a corner" van Patrick Swayze kan vergeet (en daai lyf!)? Ten spyte van die glipse wat I.D. du Plessis uitgewys het, kan gesê word dat ontlening en heenwysing na die bestaande letterkunde skering en inslag vorm van die literêre bedryf; trouens, standaardpraktyk is.