Die mense wat my raadpleeg, is dikwels desperaat bang. 'N Siekte bedreig die lengte en kwaliteit van hul lewens. Hulle wil goed wees. Hulle wil genees word. Hulle wil 'n wonderwerk hê.
Ongelukkig kan wonderwerke nie op aanvraag gewaarborg of vervaardig word nie. Wat meer seker is, is ons vermoë om 'n gevoel van vreedsaamheid en betekenis te kweek, selfs in die gesig van siekte. Dit is wonderbaarlik op sigself gegee vandag se wêreld en mediese kultuur. So baie mense sit naamloos, gesigteloos en alleen, op verpleeghuisvloere, verby die tyd voor die dood.
Mea Culpa: Om jouself te blameer, bring nie vrede nie
Ons voel gewoonlik blameer om ons siekte te veroorsaak, want ons weet op 'n sekere vlak wat ons bygedra het tot ons siek word, al is dit net op die verkeerde plek op die verkeerde tyd. Ons voel dat hoe ons geleef het, 'n impak gehad het, hetsy deur ons gebrek aan omgee vir onsself, die dieet wat ons gevolg het, of die wrok wat ons nooit weggegee het nie.
Ons het dieper subliminale sin dat ons siekte op een of ander manier verband hou met die manier waarop ons leef. Ons het egter 'n mate van bewustheid dat die siekte sin maak in die konteks van ons verhoudings en die keuses wat ons gemaak het, of wat ons gesinne vir ons gemaak het.
Ongeag hoe dikwels dokters en ander ons gerus stel dat die siekte heeltemal toevallig is, verdwyn daardie gevoel van skuld nie weg nie. Ons het 'n intuïtiewe bewustheid dat ons en die siekte verwant is, en dat siektes nie willekeurig is nie. Hierdie bewustheid is implisiet binne inheemse Amerikaanse medisyne en spiritualiteit.
Boeddhiste noem hierdie bewustheid 'n waardering vir die oorsake en toestande van 'n siekte. Wat ons plaag maak en veroorsaak dat ons slegter voel oor onsself, is die wydverspreide Wes-Europese geloof in die krag van die individu.
Dit neem 'n dorp om 'n siekte te skep
Inheemse kulture leer dat die individu nie die mag het om alleen of siek te word nie, omdat siekte plaasvind deur deelname aan 'n lewe met baie beperkinge. Ons word gebore in families met spesifieke oortuigings, kulture, waardes en gewoontes. Hierdie patrone is ingebed in ons identiteite. Slegs deur latere persoonlike groei-aktiwiteite of terapie word ons genoeg bewus van hierdie patrone. Ons is geneig om te dink, te verhoud, te leef en te voel hoe ons gesinne doen.
Daarbenewens is gesinne in gemeenskappe en kulture ingebed. Gesinne kies nie bewustelik hul waardes, oortuigings, patrone van verwantskap en gewoontes nie. Die kultuur spreek hom uit deur die familie.
Die New Age-idee dat "jy jou kanker veroorsaak het, herstel dit nou" werk nie om genesing te bevorder nie. As, soos inheemse filosofie leer, kanker ontstaan ​​uit elke aspek van ons wese - insluitende familie, gemeenskap, gees, emosies, verhoudings, genetika, dieet en blootstelling aan die omgewing - hoe kan iemand sê dat een persoon so 'n gebeurtenis kan veroorsaak?
Ek sukkel om mense te help verstaan ​​dat hulle die beste gedoen het met hul hulpbronne en oortuigings. Met uitsonderlike uitsonderings probeer mense altyd hul bes doen. Beperkings kom van hoe ons opgevoed is, ons ekonomiese en politieke omgewings, en ons voortgesette verhoudings, insluitend dié aan ons gesinne en ons kulture. Selfs lewensfoute kan beskou word as onsuksesvolle of gedeeltelik suksesvolle pogings tot selfheling.
Alle gebede en alle gedagtes word beantwoord
Toe 'n genesende ouer gesê het: "Elke gedagte is 'n gebed, en elke gebed word beantwoord," het hy bedoel om ons aandag te vestig op die baie gebede wat elke oomblik deur elke persoon gemaak word. Baie is teenstrydig. Twee sokkerspanne bid vir oorwinning; net een kan wen. Hoe word dit onderhandel?
Aan my akademiese vriende grap ek dat God 'n parallel-verwerkende, neurale netwerk rekenaar moet wees. Dit verwys na die manier waarop hierdie toestelle skei, integreer en reageer op teenstrydige insette. Baie filosowe, insluitende Inheemse Amerikaners, spekuleer dat ons gedagtes ons realiteit skep.
Die inheemse perspektief is dat die heelal (Skepper, God of ander naam) hierdie gedagtes moet onderhandel om te produseer wat ons voor ons sien. Om te illustreer, het een ouderling die storie van 'n gemeenskap wat vir werk gevra het, vertel. 'N Kragsentrale is opgerig en mense het siek geword van die besoedeling. Die gebede vir werk was beantwoord, maar teen 'n prys.
Ek help mense om te sien dat die wêreld te groot en te kompleks is sodat hulle hul siektes met die hand kan doen. Ons kan dalk geleer word om iets (soos werk) te hê sonder om die gevolge te verstaan ​​(soos besoedeling en siekte). Ons kan geen ander keuse hê as om deel te neem aan 'n samelewing wat ons blootstel aan giftige afval in die naam van korporatiewe wins nie.
Die maniere om dit te verwant wat ons van ons gesinne geleer het, kan die newe-effek hê om uiteindelik ons ​​immuunstelsels te onderdruk. Maar ons het dit nie bewustelik geweet nie. Hierdie prosesse was nie onder ons beheer nie.
Die Genesende Reis: 'n Proses van Bewustheid
Die genesende reis behels dikwels dat ons meer bewus word van die prosesse wat bydra tot die siekte. Hoekom? Om te verander wat ons kan verander! Om responsvermoë te aanvaar - die sin dat ons kan reageer en verhoudings en gewoontes verander, selfs ekonomiese en politieke.
Daarom moet 'n genesende reis begin deur die blameer te gee wat 'n persoon voel vir sy rol - werklik of verbeel om siek te word. Hierdie gevoel van skuld het die gevoel van vreedsaamheid wat nodig is vir 'n genesing, teenstaan. Die gevoel van vreedsaamheid is wat een persoon die grootste voordeel gehad het om saam met my te werk. Dit moet stewig bestaan, ongeag wat die werklike mediese uitkoms sal wees.
Die probleem van selfvertroue is hoog in ons kultuur. Dokters vra my of ek nie moedig om mense erger te voel as hulle nie goed raak nie. Ek reageer dat my eerste taak is om hulle te help om die konsep van skuld te laat vaar. Ek poog om meegevoel en liefdevolheid te koester.
Ek verstaan ​​dat mense altyd die beste doen wat hulle kan, gegewe wat hulle geleer het (hul oortuigings en ervarings) en watter hulpbronne hulle beskikbaar het (hul inkomste, sosiale klas, onderwys). Niemand sal opsetlik haar kanker gee nie. Niemand sal doelbewus haarself vigs gee nie. Niemand sal 'n knoppie druk om sy niere te vernietig nie, behalwe die mees desperaat selfmoordige, en selfs daardie mense doen steeds hul bes, met hul oortuigings en hulpbronne.
Mense maak nie foute nie; hulle maak onsuksesvolle pogings om te genees. Selfs die antisosiale misdadiger sukkel, maar onbewustelik om sekere aspekte van sy of haar lewe te genees, miskien om die liefde wat hy of sy nooit gegee is, terug te steel nie.
Vredeliewendheid vind binne
'N Voorbeeld bring hierdie konsepte lewendig binne 'n unieke mens en wys sommige van die maniere waarop ek mense help om vreedsaamheid te vind.
Ursula was 'n sewe en veertigjarige vrou wat baarmoeder-fibrose en migraine-hoofpyn genees. Deur haar werk het haar fibroids dramaties gekrimp en haar hoofpyn was amper weg. Toe kom sy baie anders na een sessie, voel gedreineer en wil opgee. Skielik het sy fantasieë gehad om in haar slaap dood te gaan.
Gedurende die vorige week het Ursula se sestienjarige dogter 'n aand van intense optrede deurgebring nadat sy by haar verjaarsdagpartytjie vreeslik dronk geword het. Ursula seun is in hegtenis geneem vir aanranding. Een van haar psigoterapie-kliënte het homself doodgemaak. Haar kêrel het verklaar sy onvermoë om 'n verbintenis te maak omdat sy te oud was vir hom. Besigheid val af en sy is bekommerd oor geld. 'N Kliënt het 'n groot tjek op haar gehad en dit nog nie vervang nie. Ursula het gevoel of sy met 'n groot sinus infeksie afkom, of ten minste 'n slegte verkoue.
Ursula lyk absoluut gedreineer. Ek het voorgestel dat sy met haar kop in die noorde lê sodat haar brein nader aan wysheid was (wysheid is 'n kwaliteit van die noorde op die medisynewiel). Volgende het ek energie en liggaamswerk met haar gedoen. Energie genesing is moeilik om te beskryf, en sommige lesers sal die bestaan ​​daarvan betwyfel. Dit verbeel my gedagtes om die sensasies van my hande te beweeg en bo 'n ander persoon se energieveld. Maar die wetenskap is besig met hierdie terapie, en studies begin om die geldigheid van hierdie verskynsel te demonstreer. Nietemin, vir ons doeleindes in hierdie boek, is die geldigheid van hierdie studies nie so belangrik soos hoe mense op die proses van terapie reageer nie.
Ek het begin om my regterhand oor die sinusse bokant Ursula se oë te plaas. My linkerhand het bo haar lyf gestrek, 'n paar duim uit kontak, haar energieveld gevoel. Al haar energie het gedemp, asof sy haar siel in 'n klein bal binne haar hart gekontrakteer het, die enigste gebied wat normaal vir my gevoel het. In Chinese medisyne is die hart die plek van die siel.
Terwyl my linkerhand bo Ursula se lyf beweeg, voel ek haar energie stadig toeneem. Ek het voorgestel dat genesende energie deur my regterhand en in haar sinusse beweeg. Nadat ek 'baster Christen' geword het, dink ek soms dat die Christelike gees, of die Christelike bewussyn, deur my hand beweeg, molekules en strukture in die mens se liggaam herrangskik en sodoende die genesing skep.
Ek voel gemaklik deur die verbande van hierdie gevoel met my kinderjarevisioene van Christus, alhoewel ek verstaan ​​dat my ouma se weergawe, wat sy aan my oorgedra het, nie soos die basiese Christendom was nie. (Soos ek later die werk van Christelike mistieke soos Meister Eckhart, Hildegard van Bingen, Matthew Fox en Thomas Merton gelees het, het ek besef dat my Christus hulle Christus was, 'n hoër beginsel van liefde en bewussyn van die hele mensdom - wat my ouma het genaamd "die hoofgees van die mens" - wat genees deur blote gedagtes of blik.) Ek het hierdie genesende energie deur my regterhand in Ursula se sinusgebied gevoel. Ek kan dit nie altyd op aanvraag laat gebeur nie, dus dit is 'n eer en 'n voorreg wanneer dit wel gebeur.
Op impuls het ek met Ursula begin praat om terug te gaan en na haar lewe te kyk soos die engele haar sou sien. "Hoe sal hulle my sien?" Sy het werklik verbaas en haar kop op die massagetafel gedraai om na my te kyk. Sy het aan die rand van haar kort bruin hare gesweet. Die ondergaande son was nog steeds helder teen die witmuur.
"Hulle sien jou as pragtig kosbaar en lekker buite geloof," het ek geantwoord. "Hulle sien jou lewe as 'n pragtige kunswerk, of jy nou al genees of nie, of jy nog 'n dag leef of nie, of jy enige van jou probleme oplos of nie, of jou kinders slaag of nie, of jou kliënte leef of sterf nie, betaal en betaal nie Jy en jou lewe is kuns in hulle dimensie, en geen menslike lewe is slegte kuns nie. Selfs die mees slegte lewe word waardeer en vereer. Hulle vreugde in jou, jou lyding en pyn, jou geluk en plesier, is so volledig dat jy nie een ding meer hoef te doen vir hulle om jou vir ewig passievol lief te hê nie. " Straatligte het buite die venster begin flikker.
'Hoe weet jy dit?' sy het gevra. Ek kon sien hoe mense by die hoek van die Carnegie Hall oor die straat klim.
Ek het sheepishly geantwoord: "Ek het gesprekke met hulle gehad." Hier is ek waar ek op dun ys loop. My kort gesprekke met engele was een van die mees diepgaande ervarings van my lewe. Alhoewel sommige sou argumenteer dat hierdie ervarings net voorgestel word, dink ek nie, want hulle het my altyd vir die beter verander. Hulle het my meer medelye, meer vriendelikheid, meer liefde vir die mensdom gegee, meer buigsaamheid, meer verdraagsaamheid en meer bereidwilligheid om die foibles van ander te aanvaar en te vergewe. Hulle het my 'n beter mens en 'n beter dokter gemaak. As denkbeeldig, het ek meer van hierdie fantasieë nodig, en ek wens ek kon hulle op aanvraag vervaardig. Die gesigte van psigotiese pasiënte, aan die ander kant, is beslis nie engels nie, want daardie visioene vererger hul vrees en vererger hul lyding.
Die Engelse Besoek
"Een van my kragtigste ervarings," het ek voortgegaan, "het op Kersaand gebeur tydens 'n middernag-massa in 'n houtkatolieke kerk in Suid-Burlington, Vermont. Die koor het die 'Hallelujah Chorus' gesing. Ek het na die venster bo die kruis gekyk en 'n engel buite gesien, oënskynlik in die ruimte hang, vlerke agter hom gevou. Toe het gevoelens en woorde in my gedagtes ontplof, ander mense het soortgelyke ervarings aangemeld.
'' Ons moet versigtig wees wanneer ons met jou praat, '' het die engel gesê, 'want selfs 'n klein deel van die liefde wat ons vir jou voel, sal jou senuweestelsel vernietig. Ons moet jou baie klein dosisse gee van wat ons voel of ons sal jou seermaak. ' Ek het die potensiaal vir pyn gevoel, selfs in die ekstase van daardie kontak. Die engel het verduidelik of gee my 'n oombliklike begrip, wat oortref het wat moontlik is met woorde of prente van die engele se siening van ons. Hulle sien ons as werke. van kuns, met hul dimensie wat 'n soort galery bevat waarin elkeen van ons lewens in sy geheel as 'n multidimensionele struktuur gesien kan word. Dit is 'n dimensie buite tyd waarin begin en einde saam teenwoordig is.
"Ek probeer hierdie visie direk of indirek aan my pasiënte te kommunikeer. Ek probeer om hulle te leer om hulself lief te hê, ten minste 'n bietjie soos hoe 'n engel van hulle sal hou. Miskien kan ons net daardie vlak van onvoorwaardelike liefde voorstel. , en speel met die indruk dat alles oor jou lewe uitmuntend perfek is, net soos dit is. "
Sien dinge vanuit 'n ander perspektief
Ek het ander perspektiewe op Ursula se lewensprobleme gehad. Ek het geweet dat haar dogter 'n baie helder, atleties, reguit-student was in 'n moeilike private skool. Ek het geweet dat haar seun teruggeveg het van 'n bitter depressie waarin hy homself amper doodgemaak het en goed gedoen het. Ek het die storie van sy "aanranding" gehoor en het gevoel dat die aanklagte gedaal sal word. Ek het Ursula se kêrel ontmoet en geglo dat sy gelukkiger sou wees sonder hom; Hy was selfgesentreerd en kon nie vir haar sorg soos sy verdien het nie.
Ek het geweet sy was 'n baie goeie terapeut. Ons het lankal oor haar selfmoordpasiënt gepraat toe hy nog geleef het, en ek het geweet sy het alles moontlik gedoen. Hy het eintlik in 'n psigiatriese hospitaal gesterf, haar verlig van enige aanspreeklikheid of selfs skuld vir sy ondergang in die oë van gevestigde psigiatrie. Sy het alles reg gedoen in die konvensionele sin van psigoterapie, maar sy het hom nie gered nie, soos sy so desperaat wou doen - daarom het sy haarself vir sy dood skuldig gemaak. Daarom kan ons bekostig om op onvoorwaardelike liefde, selfvergifnis en liefdevolle liefde te fokus. Soos ons gedoen het, het Ursula se energieveld sterker en sterker geword. Haar neus lyk minder bedompig. Sy het makliker asemhaal.
Ek het klaar met vryfpunte op haar nek en skedel wat verband hou met sinusprobleme; Ek het blokkasies in die beweging van energie op hierdie gebiede gevoel. Toe gebruik ek 'n tegniek genaamd craniosacrale terapie, waarin subtiele druk op die kraniale bene toegepas word om verskuiwings te maak sodat energie en spinale vloeistof gladder kan vloei. Ursula se asemhaling verdiep. Haar liggaam het ontspan. Sy voel kalmer en rustiger. Sy was gereed om voort te gaan met die werk wat ons gedoen het om haar uteriene fibroid te krimp en die res van haar migrainepyn te elimineer.
Sien jouself as onberispelik en perfek
Ek het Ursula aangemoedig om haarself as volmaak lief te hê. Sy kan dit net doen deur selfvertroue te laat gaan. Die uitskakeling van selfbeskuldiging is so verskillend van die individualistiese konsep van die New Age-benaderings wat mense vertel: "Jy het jou siekte geskep, kom nou daaroor." Uit hierdie beperkte begrip van die kompleksiteit van gesondheid en siekte voel mense soos mislukkings as hulle nie kan genees nie. Die kompleksiteit van gesondheid en genesing is fenomenaal, en ons klein gedagtes kan nie die magtige magte wat betrokke is by die maak van ons siek maak of selfs begin om ons voor te stel nie. Maar almal is in staat om 'n mate van persoonlike en geestelike transformasie, en selfs van die moontlikheid van engele ingryping en wonderbaarlike genesing voor te stel. Wonderwerke is moontlik, maar nie iets om skuldig te voel as dit nie bereik word nie.
Sodra ons die gevoelens van persoonlike blameer uitskakel, moet ons hoop aanspreek. Hoop is moeilik om te definieer, alhoewel ons dadelik diegene wat dit het en diegene wat dit nie kan herken nie, al weet ons nie hoe ons daardie onderskeid maak nie. Ware hoop is 'n neweproduk om 'n gevoel van vreedsaamheid te skep.
Coyote Healing: Wonderwerke in Inheemse Geneeskunde
deur Lewis Mehl-Madrona, MD, Ph.D.
LEWIS MEHL-MADRONA is 'n raad gesertifiseerde huisarts, psigiater en geriatrician. Hy het 'n Ph.D. in die kliniese sielkunde. Hy het vir meer as vyf-en-twintig jaar in noodmedisyne gewerk in beide landelike en akademiese instellings en is tans die koördineerder-riff Integrative Psychiatry and Systems Medicine vir die Universiteit Arizona se Program. Hy is die skrywer van die beste verkoop Coyote Medicine.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Genesingsdissiplines > Blameer en selfbeskuldiging: Teenoor die wonder van vreedsaamheid