Titel: Anne-Marie-Louise d'Orléans, hertogin van Montpensier
Skrywer: BOURGUIGNON Pierre (1630 - 1698)
Skeppingsdatum : 1672
Afmetings: Hoogte 175 cm - Breedte 148 cm
Tegniek en ander aanduidings: 'La Grande Mademoiselle' genoem, verteenwoordig as Minerva, beskermer van die Kunste en die medaillonportret van haar vader Gaston de France, hertog van Orléans (1608-1660), omstreeks 1672 aangebied.
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (Paleis van Versailles) / Gérard Blot / Christian Jean
Prentverwysing: 84-001222 / MV3504
Anne-Marie-Louise d'Orléans, hertogin van Montpensier
© RMN-Grand Palais (Paleis van Versailles) / Gérard Blot / Christian Jean
Die portrette van Anne-Marie-Louise d'Orléans, hertogin van Montpensier, bekend as die Grande Mademoiselle, is talle en die skilders wat aan die oefening deelgeneem het, is van die gewildste portretskilders aan die hof (Jean Nocret, Louis -Ferdinand Elle, Pierre Mignard, werkswinkel van die Beaubrun-broers). Aktief in Parys vanaf 1671 tot die intrekking van die Edik van Nantes in 1685, Pierre Bourguignon het in die vroeë 1670's 'n portret gemaak van die prinses as 'n antieke godheid om die opvallende kenmerke van sy model vas te lê en sodoende toe te gee aan die mode van die allegoriese portret wat so goed geïllustreer is deur die doek deur Jean Nocret wat in 1670 die koninklike familie in " mitologiese transvestiete ". Die Grande Mademoiselle, wat in Diane-Lune gekamp het, het ook 'n keuse-plek by die koning-Apollo-Sun in hierdie groot samestelling beklee.
Pierre Bourguignon vestig die aandag weer op die Grande Mademoiselle en op haar ouerskap deur gebruik te maak van herhalende motiewe in die ikonologie spesifiek vir die prinses, naamlik die toevoeging van die ovale portret van haar vader Gaston d'Orléans in die hart van die doek en die dra van arms. Klassiek ontwerp, gee die werk 'n trots op draperie en allegoriese vermomming.
Prinses Minerva, beskermheer van die kunste
Die figuur van die Grande Mademoiselle staan ​​uit teen die agtergrond van 'n swaar blou fleur-de-lis wat in goud hang. Anne-Marie-Louise d´Orléans is hier vermom as Minerva, godin van die oorlog, maar ook van listigheid, wysheid en kuns. Sy dra 'n gepluimde helm wat voltooi is deur 'n borswapen wat bedek is met 'n oranje kappie wat haar op die voete vou. Sy sit majestueus en kyk buite die bestek van die komposisie, na 'n elders bevolkte plek met onvervulde drome van grootsheid. Die skild met Medusa se arms en die spies is die oorlogsugtige eweknie van die bykomstighede wat gekoppel is aan die kunste wat nalatig op die grond geplaas is: aan die linkerkant, musiekinstrumente (dit is die Grande Mademoiselle wat Lully aan die hof voorgestel het), aan die regterkant, boeke en 'n meetkundige meetinstrument voor 'n antieke basreliëf wat voorstel Die Unie van skilderkuns en beeldhoukuns vervaardig deur Jacques Buirette in 1663 vir die ontvangs daarvan by die Akademie.
Met haar regterhand ondersteun sy 'n ovale portret van haar vader Gaston d'Orléans, seun van Henri IV en onstuimige jonger broer van Louis XIII. Die prins word in die fleur van sy lewe geskilder, in 'n tyd toe dit sy spesialiteit was om deel te neem aan komplotte wat uitgebreek is teen kardinaal Richelieu (veral 1620's en 1630's). Sy voorstelling in wapenrusting maak dit 'n dubbele van die oorlogsagtige deugde van die Grande Mademoiselle. Dit gaan daaroor om die prinses van Montpensier te registreer in bloedvorming en deur die waardes wat verdedig word - die dolle vryheid van die barok wat deur Jean-Marie Constant beskryf is en dat die Fronde die geleentheid gegee het om in die Grande Mademoiselle te woon.
'N Kleindogter uit Frankryk
Anne-Marie-Louise d'Orléans is in 1627 gebore en is bewus van haar geboorte. Kleindogter van Henri IV, dogter van Monsieur (Gaston d'Orléans, broer van Lodewyk XIII) en eerste neef van Lodewyk XIV, uiters ryk en getiteld erfgenaam (die rykste in die koninkryk, selfs in Europa, is gesê) , geniet sy 'n ongewone vryheid in Frankryk tydens die Grand Siècle. 'N Sterk en onafhanklike vrou met 'n romantiese bestemming, het sy haar gesag laat geld, terwyl sy nie haar eie bestaan ​​in 'n dinastiese kontinuïteit veranker het nie, aangesien sy in 1693 sonder die nageslag dood is. Die portret van Pierre Bourguignon sê alles op dieselfde tyd: gehegtheid aan die bloed van Frankryk het na die verlede gedraai en die eienskappe van 'n ontoeganklike majesteit (oorlog en beskerming). Die lewe van Mademoiselle de Montpensier is in baie opsigte uitsonderlik, soos blyk uit die titels wat spesiaal vir haar (kleindogter van Frankryk, Grande Mademoiselle) geskep is, en van 'n heldhaftige gebaar wat verouderd gemaak is deur die koninklike gevangenskap glorie onder die heerskappy van sy neef Lodewyk XIV. Minerva gewapen in haar portrette van die 1660's en die begin van die 1670's, is sy Diana na die koning en afhanklik van die lig wat deur die soewerein in die genoemde Nocret-doek uitgestraal word.
Magteloos om die koning se hand te kry, het sy inderdaad heelhartig in die Fronde belê totdat sy die prins van Condé ondersteun deur beproewing in sy arms teen die koninklike mag. Haar verlowing het gelei tot haar ballingskap, opgelê deur Lodewyk XIV tot 1657. Vanaf daardie datum het sy 'n aktiewe kuriale lewe gelei en 'n sterk aantrekkingskrag vir die kunste getoon. Sy portrette kan verstaan ​​word as 'n onderneming om sy plek by die hof weer te legitimeer. Sy onderneem andersins om syne te skryf Onderbroeke, wat 'n noemenswaardige getuienis van die hoflewe in die 17de eeu blye eeu. Haar ongelukkige laat verhouding (meer as veertig jaar oud) met die hertog van Lauzun het gelei tot haar bekering: die Grande Mademoiselle het haar laaste jare in toewyding deurgebring. Sophie Vergnes som haar lewe soos volg op: 'Monsieur se dogter het dus die prys betaal vir haar eensaamheid vir haar rykdom en haar gees van insubordinasie. Sy het nie geweet hoe om haar ambisies met die realiteit van haar vroulike toestand te versoen nie, maar sy het altyd geweier dat ander haar lot dikteer en het geweet hoe om te bewaar, selfs in die vernedering van haar nederlaag van onafhanklikheid, en sodoende 'n opstandige tot na die Fronde. "
KONSTANT Jean-Marie, Die mal vryheid van die barok 1600-1661, Perrin, Parys, 2007.
VERGNES Sophie, Die slingers. 'N Vroulike opstand (1643-1661), Champ Vallon, Seyssel, 2013.
Herinneringe aan die Groot Mademoiselle, Mercure de France, 2005.
Video: Secrets dHistoire -La Grande Mademoiselle, une rebelle sous Louis XIV - Le château de Saint-Fargeau