Die term romanse (romanice: volkstaal) is aanvanklik gebruik vir 'n verhalende gedig in die volkstaal. Die romanse was oorspronklik bedoel om gesing te word. Dit is 'n veelduidige term waarvan die gebruik nie altyd duidelik omlyn is nie. Indien enige langer romantiese verhaal waarin die liefde en avontuur 'n groot rol speel as 'n romanse beskou word, omvat dit die hele hoofse EPIEK (d.w.s. die epiek waarin die hoflewe van die 12e eeu op geïdealiseerde wyse uitgebeeld word) tot en met die RENAISSANCE.
In die Spaanse literatuur verwys die romanse na 'n liries-epiese GENRE van die 14e en 15e eeu van half-legendariese en half-historiese volkse oorsprong. Liefde, wraak en stryd speel 'n groot rol hierin. Die Spaanse romanse het bestaan uit sestien- of agtlettergrepige verse wat assoneer. 'n Sesuur het dit in twee agtlettergrepige of vierlettergrepige helftes verdeel. Romanseskrywers is o.a. Góngora, Lope de Vega en Quevedo. Romancero general is voorbeeld van 'n Spaanse romanse.