'N Ernstige probleem vir spesiale opvoeders kan wees om vinnige afhanklikheid te skep. In die poging om nuwe vaardighede aan te leer, kan ons nuwe struikelblokke tot sukses en onafhanklikheid skep deur vinnige afhanklikheid te skep, waar 'n student nie kan werk sonder om aan te dring nie.
Die voortgesette aansporing
Vra leuens op 'n kontinuum van "Most to Least" of "Least to Most." Die meeste vrae is die mees indringende, die volle fisiese spoed.
Vanuit 'n volle fisiese spoed word gevorderd na gedeeltelike fisiese opdragte (tik 'n elmboog) en dan deur middel van mondelinge vrae en gestural aanleiding. Professionals neem besluite oor hoe om die beste in diens te neem, gewoonlik die vermoë van die student. Sommige studente wat in staat is om na te boots, moet waarskynlik 'n nuwe aktiwiteit onderrig word deur modellering met 'n minimum van aansporing.
Prompts is bedoel om "vervaag" of verwyder te word, sodat die kind onafhanklik die nuwe vaardigheid kan verrig. Daarom is "verbale" in die middel van die kontinuum, aangesien hulle dikwels moeiliker kan vervaag as gesturale vrae. Trouens, al te dikwels, "vinnige afhanklikheid" begin met konstante verbale aanwysings wat onderwysers aan kinders gee. Die teenoorgestelde probleem kan ook gebeur, aangesien kinders moeg word van konstante verbale "nagging" van beduidende volwassenes.
Beplan u versoek
As studente 'n ontvanklike taal het en 'n geskiedenis het om te reageer op mondelinge aanwysings, sal jy 'n "min of meer" gevraagde protokol wil beplan.
Jy wil die aktiwiteit onderrig of modelleer, die gesproke richtlijn gee, en dan 'n gesturale spoed probeer, soos om te wys. As dit nie die reaksie / gedrag wat jy wou hê, ontlok nie, sal jy na die volgende vlak vorder, wat gestural en verbaal sou wees: "Tel die bal op (terwyl jy na die bal wys.)"
Terselfdertyd kan u onderrig deel wees van 'n voor- of agterketting , afhangende van die vaardigheid en vaardigheidsvlak van u student. Of jy nou 'n ketting of agteroor ketting sal afhang, sal ook afhang of jy verwag dat jou student die eerste of laaste stap die beste sal slaag. As jy 'n kind leer om pannekoeke in 'n elektriese pannetjie te maak, kan jy die ketting terugbring en die pannekoek uit die pan verwyder. Die eerste stap wat jy onderrig, aangesien die versterking (die pannekoek eet) naby is. Op dieselfde manier is die beplanning van u taakanalise en kettingstrategie om sukses te verseker, 'n goeie manier om vinnige afhanklikheid te voorkom.
Kinders met 'n swak of nie ontvanklike taal, wat nie reageer nie, sal gevra moet word van die meeste tot die minste, met die begin van die volle fisiese aanvang, soos hand-hand-handleiding. Daar is groter gevaar om vinnige afhanklikheid te skep wanneer jy op hierdie vlak begin. Dit sal waarskynlik goed wees om aktiwiteite te verander, sodat die student take doen wat hy of sy bemeester het met die aktiwiteite wat hulle leer. Op hierdie manier voltooi hulle ongekende aktiwiteite terwyl hulle terselfdertyd werk aan nuwe vaardighede.
Verlading is beplan om onttrekking van gevra te word ten einde vinnige afhanklikheid te voorkom.
Sodra jy die kind gesien het, verskaf 'n ordentlike benadering van die gedrag of aktiwiteit wat jy wil hê, moet jy begin met die onttrekking van die spoed. . . Miskien beweeg na 'n gedeeltelike fisiese spoed (aan die hand van die kind, eerder as 'n volledige fisiese hand oorhandvraag) of na 'n mondelinge versoek, gepaard met die hermodellering van die aktiwiteit.
Om so vinnig as moontlik vinnig terug te kom van die mees indringende aansporing, is waarskynlik een van die belangrikste strategieë om vinnige afhanklikheid te voorkom. Dit beteken om 'n benadering te aanvaar en verder te beweeg, eerder as om te veel das aan 'n enkele herhaalde aktiwiteit te bestee.