Echinocactus gruzon sorg by die huis water reproduksie - Potplante en plante - 2020
Echinocactus groei in die suidelike state van die Verenigde State en Mexiko. Die genus sluit 'n hele paar spesies in, waarvan die gewildste echinocactus 'n vrag is.
"Hedgehog cacti", soos hulle genoem word, is in staat om 3 meter in hoogte en 1,5 meter in omtrek te bereik, terwyl sommige van hulle meer as 'n ton kan weeg en tot die kategorie van langlewendes met 'n ouderdom van meer as 500 jaar behoort!
Echinocactus spesies foto's en titels
Echinocactus Trucks Dit woon in Mexiko, waar sy afmetings die spiky balle van 40-45 cm in deursnee wat normaalweg vir huishoudelike meubels is, aansienlik oorskry. Die stekels is reguit of effens geboë, het 'n bietjie hoë sterkte, langwerpig.
Net in verband met die laaste eiendom het die hele gesin as 'n reël 'hedgehog cacti' genoem, en terloops, dit is nie hul enigste nie-amptelike naam. Die feit is dat na 13-14 jaar van ontwikkeling hierdie vorm verander van sferiese tot vatvormig met afmetings tot 1.2-1.5 meter hoog en tot 0,9-1 meter breed, dus van die "egelkaktus" draai in 'n "goue vat".
Die kleur van die stekels bevat liggele en selde, blankes, wat opgemerk moet word voordat hierdie kaktus aangekoop word, aangesien die winkel echinocactus swaar is, wat verskeie aanvullings bevat, soos "rooi"Of"Rainbow" (echinocactus rooi en Rainbow Echinocactus onderskeidelik) is nie 'n aparte graad nie, soos jy dalk aanvanklik sou dink, maar net in 'n ander kleur geverf met die gewone kosverf, en miskien, veel erger, die kleurstof van die drukker.
Dit is beter om sulke "gekleurde Egels" te vermy, aangesien hulle selfs met ouderdom hulself van vreemde stowwe sal skoonmaak (die stekels sal 'n natuurlike geel tint teruggee), maar solank dit gebeur, kan die eienaar ernstige probleme ondervind tydens die verbouing, wat nie in beginsel.
Effens minder gewild, dit is effens hoër - 1,5-2 meter - en wyer - 1-1.5 meter, dit het baie minder ribbes - nie meer as 20-25 nie. Grysagtige stekels in reguit vorm. Vir sy smaak het die spesie amper in die lys van bedreigde Mexiko geval, waar dit 'n integrale deel van kulinêre lekkers geword het.
Echinocactus parry - dieselfde sferiese aan die begin van groei, verkry dan 'n silindriese vorm. Hierdie aantreklike man uit die noorde van Mexiko het 'n betreklik klein hoogte - 30-35 cm en geboë bruin-pienk stekels, wat uiteindelik wit word. Hierdie spesie het baie hoë sorgsvereistes wat verband hou met swak saad ontkieming en vatbaarheid vir verskeie siektes op jong ouderdom.
Echinocactus horisontaal ietwat verskil van die "broers" in sy vorm, en spesifiek in die afgeplatte sferiese buitelyne met gedraaide ribbes in die hoeveelheid 11-12 stukke. Selfs volwasse verteenwoordigers van die spesie word gekenmerk deur 'n relatiewe klein deursnee van 25-30 cm en effens verdikte krommelyne van 'n ryk rooi kleur.
In teenstelling met ander vorme van echinocactus horisontale blom, is dit maklik om horisontaal by die huis te bereik (sy pragtige blomme is tot 3 cm lank en persrooi van kleur), met inagneming van die elementêre sorgreëls.
Echinocactus shirokoigly opvallend vir die talle stekels tot 3 cm lank, bruin van kleur. Terselfdertyd is die afmetings van die ouderdomsmonster 150x125 cm in hoogte en deursnee. Gedurende die bloeiperiode verskyn geel tregtervormige blomme.
Multihead echinocactus Dit het werklik veelkleurige naalde - geel, bruinrooi of pienk. By die dwinging kan die woonstel tot 70 cm in hoogte groei met 15-20 ribbes en 'n klein aantal dorings.
Echinocactus polycephalus Soortgelyk in grootte en aantal ribbes na die vorige aansig. Terselfdertyd beweer die sferiese vorm met borstende stekels tot die grootste mate onder alle echinocactus om vergelyk te word met 'n regte reier. Verkies om deel te wees van 'n groot groep, wat tot 100 plante kan insluit!
Gieter dikwels nie, jy moet wag vir byna volledige droging van die grond in die pot. Vir besproeiing is dit beter om goed afgemaakte water by kamertemperatuur te gebruik.
Daar is geen vereistes vir lugvochtigheid - in 'n gewone stad woonstel sonder bespuiting en ander bykomende besproeiingsmaatreëls dit voel goed. As die stam baie vuil is, word dit gewas onder 'n warm stort en skoongemaak met 'n tandeborsel of 'n klein kwas.
Grond vir echinocactus
Substraat Echinocactus-troppe moet los, asemhalend, neutraal-suur kies. Geskikte berggrond vir kaktusse, maar met die byvoeging van fyn gruis of gebreekte stene.
Die persoonlike voorbereiding van die grondmengsel impliseer die gebruik van growwe korrelsand met fyn gruis (steenstowwe) as komponente van blaar- en sootlande in verhouding tot 1: 2: 1: 0.5. Daarbenewens is dit beter om 'n klein hoeveelheid gebreekte houtskool te verskaf om rotting van die wortels te voorkom.
Die kapasiteit om 'n reierkaktus uit te haal, moet ooreenstem met sy oppervlak wortelsisteem, wat nie besonder wydverspreid is nie. 'N Breë, vlak skaal sal doen.
Transplantasie, indien dit gedoen word, in seldsame gevalle, indien nodig. Daar is genoeg redes vir soveel versigtigheid: die eerste is die sensitiwiteit van die wortelstelsel vir meganiese stres, die tweede is die lang en skerp stekels waaruit selfs dik handskoene nie sal beskerm nie.
Die gekwalifiseerde blomkwekers het egter 'n interessante truuk opgedoen wat help om kaktusse tydens die oorplanting te voorkom - hulle stoot 'n draadlus tussen die naalde wat gelyktydig die rol van 'n gryp en 'n veilige handvatsel uitoefen, die plant uit die substraat trek en dit na 'n nuwe houer beweeg.
Echinocactus moet gedurende die groeiseisoen een keer per maand gevoed word met kunsmisstowwe vir kaktusse en vetplante.
Echinocactus bloei blom
Nie dikwels kom dit tot blom van Echinocactus geuzhni nie, want slegs gevalle van meer as 20 jaar met 'n stam wat met 40 cm uitgebrei het, kan bloei. Maar as dit gebeur, is die bokant versier met mooi geel blomme, elk met 'n deursnee van ongeveer 5 cm. en lengte - tot 7.
Soos die meeste kaktusse, is die vorm van die blomme buisagtig Die korolla bestaan ​​uit 'n verskeidenheid lansetvormige blomblare met langwerpige wenke van 'n geelbruin kleur.
Van Oktober tot Februarie moet die kaktus rus. Gedurende hierdie tydperk moet dit na 'n koel kamer geskuif word (temperatuur ongeveer 12). Dit word nie aanbeveel om kouer toestande te skep nie, aangesien die vries van die plant nie uitgesluit word nie, waardeur dit met bruin insluitings bedek kan word.
Dit maak ook nie pyn om die kaktustenk te gebruik om sy wortels koud te hou nie. Soos hierbo genoem, moet die grond uitdroog voor elke water, dus in die wintertoestande, wanneer die risiko van wortelvrot aansienlik toeneem, kan jy enige vog heeltemal uitskakel.
Echinocactus saad voortplanting
Vermenigvuldig tuis echinocactus kan saad en ander maniere wees. Saadkieming is bykans 100 persent, daarom word dit aanbeveel om dit te gebruik.
Die prosedure bestaan ​​uit die volgende stappe:
Sade word vir 'n paar uur in warm water geweek.
Saai hulle sonder om in die middel of laat lente in die sand te grawe.
Bedek met foelie en plaas in 'n verligte kamer.
Periodiek word die saailinge uitgesaai, geen water word gedoen nie, maar hulle word met 'n ligte oplossing van kaliumpermanganaat gespuit om die voorkoms van onversadigde vorm te voorkom.
Na die opkoms van saailinge (na 10-30 dae), spring die spruite in aparte potte. In die eerste jaar moet dit verskeie kere gedoen word - selfs na die voorkoms van die eerste dorings en wanneer die saailinge met 'n deursnee van 4-5 cm bereik word, word die substraat later verander na die mengsel vir volwasse kaktusse wat hierbo beskryf word.
Die grootste skade aan Echinocactus is dopluise, tang en witluis.
Die eerste kan gesien word wanneer daar klein kleure verskyn, die tweede by hul aktiwiteit dra by tot die vorming van bruin doodsplekke. Die derde word geïdentifiseer deur 'n kenmerkende wit blom.
Met al hierdie simptome word die plant versigtig gewas in warm water, wat voorkom dat vog die oppervlak van die grond bereik. As dit nie genoeg is om heeltemal van parasiete ontslae te raak nie, dien insekdoders toe.
Echonocactus verkies 'n nutriëntryke substraat met min kompos bygevoeg. Dit is nodig om in die winter of vroeë lente te herplant om sodoende 'n vars substraat en genoegsame minerale stowwe te verskaf. As die wortels swaar gematig is, pas nie in die houer nie, gebruik 'n pot een groter. Onder aan die onderkant sit 'n laag dreinering, verhoed rotting van die wortels. Jong kopieë word elke jaar oorplant, een keer oor 'n paar jaar. As jy veral groot en swaar kaktusse uitplant, kan jy die echinocactus met 'n kombers omsluit, om nie met talle dorings te swaai nie. Jy kan elke twee tot drie weke in die somer, kunsmis wat ryk is aan kalium, voed.
Verkies 'n brandende son. In die somer kan echonocactus blootgestel word aan vars lug. By die huis, gegroei op 'n vensterbank aan die suidekant. Indirek word dit aangedui deur talle, diep ribbes en dorings. Dus, echinocactus versprei sonlig wat daarop val, 'n sekere deel van die stam is altyd aangesteek.
Echinocactus vereis baie vog, dikwels en gereeld water wanneer die substraat in die pot droog. Moet nie toelaat dat water in die stalletjie staan ​​nie. Wanneer jy natmaak, moenie die stingel van die plant natmaak sodat die kaktus nie in die blink son verbrand word nie. Droë druppels water vorm vlekke op die oppervlak, wat moeilik is om van ontslae te raak.
In die winter, water sodat die grond nie heeltemal droog word nie. Die optimale wintertemperatuur is 10-12 ° C.
Benewens spesies met tipiese goue geelworstels, is verskillende variëteite Echinocactus onderskei, wat verskil in die voorkoms van ruggraat:
Echinocactus grusonii "Albispinus" - sneeuwit spykers,
Echinocactus grusonii "Brevispinus" - baie kort spykers,
Echinocactus grusonii "Intermedius" - dorings korter as tipiese spesies, maar langer as dié van "Brevispinus"
Echinocactus grusonii "Setispinus" - dun, wit en geel dorings,
Echinocactus grusonii "Krauskopf" - witgoud, plat en gedraaide spykers.
Die Echinocactus Rainbow Mix, die primêre kleure van die gekleurde reënboog (Rainbow) -kaktusse, rooi, geel en pienk, word toenemend gewild.
Aangesien die areole op 'n sekere afstand van mekaar geleë is, blyk dit dat die ribbes in jong kaktusse in tepels verdeel word.
Ouer monsters van echinocactus Gruzonis wat in die natuur voorkom, word in die suide gekantel, loodreg op die voorvalstrale. In 'n gekantelde toestand is dit beter om direkte sonlig te verdra. As gevolg hiervan word reisigers as kompasse beskou! Ongelukkig is dit in hul natuurlike omgewing minder algemeen as gevolg van oormatige versameling volwasse plante.
Hoe lyk Gruzoni echinocactus?
Echinocactus Gruzoni (Echinocactus grusonii) het die vorm van 'n byna gereelde bal. Hy is baie gewild by blom produsente. Die plant, soos dit maklik is om te raai, behoort aan die uitgebreide familie-kaktus (Cactaceae). Verdeel in Noord- en Sentraal-Amerika, hoofsaaklik in Mexiko en die suidelike state van die Verenigde State, verkies droë laaglandklimaat.
In die natuur oorleef Gruzony echinocactus suksesvol in 'n warm droë klimaat.
Die genus Echinocactus, wat die ses algemeenste bolvormige kaktusse in die gebied kombineer, is genoem as gevolg van sy kenmerkende vorm en die teenwoordigheid van lang, skerp spykers met 'n bleek goue of amber kleur, pragtig in teenstelling met 'n algemene donkergroen agtergrond. Vertaal uit die Griekse "echinus" - see-egel. Die plant lyk regtig soos 'n kronkelende egel. Namate hulle ouer word (13-15 jaar oud), word die "bal" effens vertikaal getrek. As gevolg hiervan het die plant die bynaam "Golden Barrel" verdien. Daar is ook ander name van nasionale oorsprong - "skoonma-stoel (of kussing)", "nagtafel", "goue bal".
Die spesifieke tipe is aangewys ter ere van Hermann Augustus Gruzon, 'n rasionalisator, uitvinder en groot entrepreneur wat in die 19de eeu in Duitsland gewoon het. Benewens die hoofaktiwiteit, was hy ook geïnteresseerd in plantkunde en het hy een van die grootste kaktusversamelings in Europa vir sy tyd ingesamel. Toe is dit aan hulle gegee as 'n geskenk aan sy tuisdorp, Magdeburg, saam met kweekhuise spesiaal ontwerp vir hul verbouing.
Hermann Augustus Gruzon is 'n suksesvolle Duitse nyweraar en uitvinder, sowel as 'n ywerige kaktusliefhebber.
Toe die eerste van Euhinocactus Gruzoni in 1891 deur die Duitse navorser Heinrich Hildmann ontdek is, onthou hy 'n mede-fan en het sy naam onsterflik gemaak.
In die natuur is dit reuse reuse. Die deursnee van die stam het gemiddeld 1,5-2 m. Maar daar is ook 'n "kampioen" - 3 m en meer. By die huis is alles baie beskeie. Die meeste monsters is nie meer as 40-50 cm in deursnee nie.
By die huis, 'n volwasse Gruzoni se Echinocactus oorskry selde die deursnee van 'n waatlemoen, maar in die natuur is dit baie groter
Echinocactus Gruzoni dig bedek met skerp stekels, reguit of effens geboë. Hulle groei nader aan die middel, hulle bereik 4-5 cm lank, die wat aan die periferie geleë is - 2-3 cm. Bo-oor kruis die ruggraat. Dik "borstels" in dieselfde pas in die norm.
Die stekels van Echinocactus Gruzoni staan ​​effektief uit teen die algemene donkergroen agtergrond
Die korrekte ronde vorm word ondersteun deur 'n verskeidenheid rande. Die getal is gemiddeld 35-45 stukke. Echinocactus Gruzoni vorm nie sylote en "babas" nie. Dit is altyd 'n groot eensame plant.
Dit bloei by die huis baie selde. Selfs in die natuur vorm die knoppies slegs volwasse eksemplare wat die ouderdom van 20 jaar of ouer bereik het. Bloei in die lente. Enkelknoppies wissel van bo aan die plant. Die blomme lyk soos liggeel of geelbruin klokkies, 5-6 cm in deursnee. Dan word die langwerpige vrugte, bedek met 'n kort witterige "hoop", ryp.
Die blom van echinocactus Gruzoni by die huis - 'n werklik eksklusiewe gesig
Soos alle kaktusse, is dit 'n ware langlewer. Een honderd jaar vir hom (voorsien bevoegde sorg) is ver van die limiet. Bekende plante waarvan die ouderdom op 500-600 jaar geskat word. Gedurende hierdie tyd bereik Gruzonie echinocactus 'n aansienlike massa (verskeie tonne). Daarom, wanneer 'n plant skielik vog begin absorbeer gedurende die reënseisoen, word dit dikwels onder die gewig van sy eie boonste deel, wat aan sy sy lê, oorskakel. Maar dit sal waarskynlik nie verlore gaan nie, met nuwe wortels gevorm.
Echinocactus Gruzoni - natuurlike "geleier". In sy naalde is voortdurend swak elektriese ontladings. Sommige wetenskaplikes glo dat die plant op hierdie wyse waterpompe van die wortels tot by die kroon pomp.
In natuurlike omstandighede bereik echino-coctus Gruzoni, soos 'n sonneblom, vir die son, wat effens skuins op soek na hitte. Gevolglik skuif die teenoorgestelde kant, asof dit "deflated" is. Die verskil is redelik merkbaar. As jy nie 'n outentieke Meksikaanse landskap in jou woonstel wil skep nie, draai die pot gereeld, hou die rigting (kloksgewys of teen dit).
Alle Gruzoni echinocactus is redelik groot plante. Daarom is die moontlikheid om hulle tuis te laat groei dikwels beperk deur die area van die bloemist se woonstel. As daar nie so 'n probleem is nie, kan jy enige broeibroei wat jy kan vind, of die "klassieke" weergawe veilig koop.
Dikwels te koop kan gevind word Gruzoni echinocactus met neon-pienk, skarlaken, heldergeel, lila stekels. Dit is nie die jongste prestasie van telers nie, maar die gevolg van die gebruik van 'n oplossing van gewone koskleuring in plaas van water vir besproeiing. As die koper hierdie oefening stop, sal die tin van die dorings vinnig na normaal terugkeer.
Veelkleurige echinocactus Gruzoni - nie 'n nuwe teel verskeidenheid nie, maar 'n eenvoudige truuk van produsente van binnenshuise plante
Meestal by die huis is gevind:
Echinocactus Gruzoni Texas (Texensis). Die plant is in die vorm van 'n bal sowat 30 cm in deursnee, effens afgeplat lateraal. Hoogte - nie meer as 15-20 cm. Reber is relatief klein - 15-25. Vanuit wetenskaplike oogpunt behoort hierdie plant nie aan echinocactus nie. Volgens die jongste veranderinge in taksonomie word dit toegeskryf aan die genus Khomalotsefal. Selfs teen die res van die "familielede" staan ​​onpretensieus uit.
Echinocactus Gruzoni Belokolyuchkovy (albispinus). Seleksiebaster. Soms word dit beskou as 'n mutasie wat spontaan in kwekerye verskyn. Dit verskil van die "ouer" deur die teenwoordigheid van sneeuwitte stekels. As die plant lank in direkte sonlig staan, verander hulle geleidelik die skaduwee na sand of brons, en verkry 'n soort "bruin". При этом новые колючки вырастают белыми — создаётся очень интересный контраст.
Эхинокактус Грузони бесколючковый (subinermis). Hy het nog spikes, maar baie kort, nie meer as 1 cm lank nie. Daar is geen ander verskille van die "klassieke" variant nie.
Echinocactus Gruzoni-kam (cristatus). By die huis is skaars. Verskil in die teenwoordigheid van geboë geelwitte stekels van interessante vorm.
Gruine Echinocactus skaars (monstruosus). Die stekels is baie kort. Boonop is daar 'n geel-wit pubescence.
Echinocactus Gruzoni variegatus (variegatus). Op die algemene donkergroen agtergrond van die stingelgeel en / of kalkstrepe staan ​​skouspelagtig uit.
Hoe om 'n plant optimale toestande te skep
Die korrekte mikroklimaat is die sleutel tot 'n lang lewe van Gruzoni echinocactus. Die natuurlike habitat is radikaal anders as die toestande van moderne woonstelle. Nietemin, die plant is verbasend suksesvol aangepas by sy ongewone omgewing, dus is niks bonatuurlik van die produsent nodig nie.
Die reënboog-echinocactus van die Cactus-familie in sy natuurlike omgewing groei tot 1 m in hoogte en tot 1 m in breedte. Die tuisland van groei is die woestyngebied van Mexiko en die Suidwes van die Verenigde State van Amerika. Hierdie gewilde plant lok met sy stadige groeikoers en hoë dekoratiewe eienskappe. Dit moet binne-in toestande geplant word, nie net as gevolg van die blomme nie, maar as gevolg van sy interessante sferiese vorm met baie pienk stekels.
"Die reierkaktus" - dit is ook wat die plaaslike inwoners Gruzoni noem - in die natuur groei tot 200-500 jaar. Soos dit groei, word die sferiese vorm daarvan omgesit tot die vorm van die vat. Maar die veranderinge gaan nie net oor die vorm nie: op die ouderdom van 3-4 jaar vorm skerp tuberkels met digte skerp naalde van klein tuberkels. Aanvanklik verskyn 'n "af" op die groeiende boonste deel - jong stekels, nog nie gegroei nie.
Hierdie tipe kaktus groei in die vorm van 'n bolvormige stam met skerp rande wat regop staan. Hulle tel van 35 tot 45. Die glansige oppervlak van die stam lok die aandag met 'n uitgesproke groen kleur.
Die oorspronklike stekels word gevorm uit areole, wat op die kante van die reierkaktus geleë is. In elk van hulle word radiale naalde (10 stukke) en sentrale (1-4 stukke) gevorm. In lengte, nie meer as 3-5 cm, met minder radiale van die sentrale. Dekoratiewe Gruzoni lê in die teenwoordigheid van 'n soort "pet", bestaande uit jong naalde wat bo-op gevorm word. Spies kan wit of geel geverf word - natuurlike kleur. As Gruzoni se echinocactus met stekels van rooi, groen, heldergeel kleur op die mark gevind word, vind die verbouing plaas met die gebruik van kleurstowwe. So 'n bemarkingsbeweging het gevolglik die toestand van die plant self nadelig beïnvloed: dit begin seer en sterf meestal.
In kamertoestande is die eksotiese kultuur in hoogte en deursnee sowat 40 cm. Dit is moontlik om blom te sien slegs wanneer die plant 20 jaar bereik. Die blomfase van pragtige blomme vind in Mei-Junie plaas. Die eerste is 'n knop op 'n lang been, en daaruit is 'n geel blom. Die trechtervormige buis is buite bedek met 'n fluff, dun blare het 'n blink oppervlak. Langs die rande het hulle 'n bruin rand. Die lengte van die korolla by die blom is 7 cm, deursnee - 5 cm.
Hoe om te sorg vir kaktus by die huis
By die aankoop van 'n vetplant, is dit baie belangrik om te weet dat Gruzoni se echinocactus van rooi nie bestaan ​​nie, die getinte stekels, soos hulle groei, verander hierdie kleur na natuurlike amber-heuning en die bokant kry 'n wit kleur. Ten einde die plant te laat groei en te ontwikkel, is dit nodig om die eenvoudige reëls van agrotegnologie te volg.
Die aanbevole kamertemperatuur vir vetplante is in die lente en somer seisoen tussen 20-25 grade. Met onbehoorlike sorg by die huis kan Gruzonie echinocactus oorverhit. As die temperatuurlesings te beperk word, vervaag, kan die groei vertraag.
Met die koms van herfs, moet die temperatuur regime geleidelik verminder word tot 10-15 grade.
Die organisasie van water is een van die komponente van die behoorlike versorging van Gruzoni by die huis. Moisturiseer die grondsubstraat is in matige hoeveelhede, vogtigheid en oortollige vog is onaanvaarbaar, anders is die waarskynlikheid van verrotting van die wortelstelsel. Water word by kamertemperatuur gebruik, geskei. Die frekwensie van water in die lente en somer is 1 elke 10-12 dae. Op warm dae benodig echinocactus bespuitings wat nie net jou toelaat om die blom van stofdeeltjies skoon te maak nie, maar ook om dit te verfris.
In die herfs verminder die prosedure vog. Dit is belangrik dat die grond tussen die grond bykans heeltemal droog is. Doen dit goed deur die palet. Oormaat water van dit moet dan verwyder word. In die winter, wanneer die plant begin met 'n rusperiode, stop besproeiing en voeding.
As jy 'n gemaklike huis omgewing bied, is dit maklik en maklik om na Gruzoni Echinocactus te kyk. Gedurende die jaar het die plant baie lig nodig, en die direkte strale van die son het 'n positiewe uitwerking op dit. Op hierdie basis, om die pot te installeer, is dit beter om 'n vensterbank van 'n Suid-oriëntasie te kies. As die blom aan 'n gebrek aan lig ly, sal die kleur van die blom verdwyn, die stekels val af en die blom self gaan uitstrek.
In die somer seisoen reageer die plant dankbaar op die "loop" in die vars lug. In die lente word echinocactus aanbeveel om in 'n sonnige plek geplaas te word, maar dit sal tyd neem. Vir suksesvolle aanpassing is dit beter om dit geleidelik te doen, anders sal helder lig brandwonde op die ribbes van die vetplant veroorsaak.
Die grondsubstraat vir Gruzony benodig 'n arm een, dit moet nie vrugbaar wees nie. Die hoofsaak is voldoende spatbaarheid, lug- en waterpermeeerbaarheid, die vlak van suurheid is neutraal-suur. 'N goeie opsie is 'n kommersiële mengsel vir kaktusse, maar dit is nodig om fyn gruis of gebreekte baksteen daaraan te voeg.
Dit is moontlik om 'n grondsubstraat by tuis te berei van blaargrond, soot, growwe sand, fyn gruis in 'n verhouding van 1: 2: 1: 0.5. Om die ontwikkeling van wortelvrot te voorkom, is dit goed om gebreekte houtskool in die grondsamestelling vir kaktusse in te sluit.
'N Pot vir Gruson se landing sal 'n wye en vlakte pas, aangesien sy wortelstelsel oorwegend oppervlakkig is.
Voedingsprosedures vir hierdie vetplant begin na die winter en eindig aan die einde van die somer. Hoofsaaklik gebruik kunsmis mengsels vir kaktusse in vloeibare vorm, wat insluit chelates. Maak 'n toppe met 'n hoë konsentrasie stikstof moet aan die begin van die lente wees.
Om blom te bewerkstellig, word potas-fosfaat kunsmis van die tipe Gileya benodig vir kaktusse en vetplante. Om die wortelmassa van die plant te versadig met voordelige spoorelemente, is mengsels met 'n hoë magnesium inhoud nodig. Dit is streng verbied om oplossings op grond van organiese middels by te voeg. In die herfs is versorging slegs in skaars water en die optimum lugtemperatuur in die kamer behou.
Pot en uitplant
Echinocactus rooi, soos die ander variëteite van Gruzoni wanneer dit tuis gegroei word, moet in 'n nuwe houer van groot grootte oorgeplant word soos die stam groei. Dit is nodig om die oorlaai van 'n jong vetplant 1 keer in 2 jaar, en 'n volwassene - 1 keer in 3-4 jaar uit te voer.
Die aksie-algoritme word verminder na die volgende skema:
Sorg saggies, verwyder die blom saam met die aardse klomp. Die werk moet in beskermende handskoene gedoen word, sodat die vel nie met skerp prikels beskadig word nie.
Laat die plant oop vir 2-3 dae. Met hierdie tegniek kan die beskadigde wortels droog word, om nie die proses van verrotting te begin nie.
'N Dreineringslaag fyn gruis (3-4 cm) word onderaan 'n plastiek- of keramiekhouer geplaas, waarvan die grootte 1-1,5 cm groter is as die vorige houer.
Na 4 dae deur die pan natgemaak.
Oorplanting na aankoop word uitgevoer in 2-4 weke, hierdie tyd is nodig vir die aanpassing van die plant sodat dit gewoond raak aan die nuwe klimaat.
Wanneer die kamerinhoud van Echinocactus Gruzonii geteel saad metode, en die resultaat is gewaarborg, en die kinders.
Week die plantmateriaal in 'n houer met warm water vir 2 uur.
Produseer die saad in die sand, maar vlak.
Bedek die houer of ander houer met 'n plastieksak om die kweekhuiseffek te skep en plaas dit in 'n goed beligte plek.
Om die saailinge te water, is nie nodig nie, dit is genoeg om 'n lae konsentrasie oplossing van kaliumpermanganaat te bespuit om die vertoning van verrotting met hierdie metode van voortplanting van tropiese plante uit te skakel.
Na 10-30 dae word die spruite op aparte houers gepluk.
Succulen prosesse word vir hierdie metode gebruik, maar word selde gebruik. Om 'n nuwe eksotiese plant te kry, benodig jy:
Trim kinders wat reeds wortels het.
Sny die poeier met poeierkool vir ontsmetting.
Droog die proses vir 2 dae in die penumbra.
Plaas die voorbereide spruit in 'n pot met gedreineerde grond.
Vet die grond na 3 dae.
Wortels van 'n nuwe plant kom na 2-3 weke voor.
Hierdie prosedure is nie moeilik nie. Bruise echinocactus kan op vegetatiewe wyse (deur kinders), en deur sade vermeerder.
Lote, lote of "kinders" in hierdie tipe kaktus verskyn baie selde. Die stam begin om te takke (los kinders) in geval van meganiese skade aan die punt, of wanneer die plant op die rand van die dood is.
By die teling van kinders is dit belangrik om die proses van die ouerstamel te skei. Wortel van die geskei proses in die voorbereide substraat, as 'n reël, vind vinnig plaas.
Saad word veel meer gereeld gebruik vir die reproduksie van echinocactus. Die beste tyd hiervoor is die middel van die lente. Saad word gedurende 'n paar uur in warm water geweek.
Onmiddellik voor plant, word hulle tien minute lank in 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat geplaas om gekapte vorm te voorkom, dan in die voorbereide grond gesaai sonder om te verdiep, met 'n dun (1-2 mm) grondlaag bo-opgestroop.
Lote verskyn binne 10-30 dae.
Echinocactus Gruzoni pretensieloos, maar onbehoorlike sorg vir hom kan 'n verswakking in die voorkoms van die plant veroorsaak, en selfs tot sy dood lei.
Vir die water van kaktus water word gebruik, vestig vir 3-4 dae by kamertemperatuur. Gedurende die tydperk van aktiewe groeiseisoen (lente-somer) word die plant selde natgemaak en wag dat die grond heeltemal uitdroog in die pot. Vanaf die middel van die herfs word water verminder, en in die winter doen hulle gewoonlik geen water nie.
Aangesien kunsmis van Echinocactus Gruzoni spesiale kunsmisstowwe vir kaktusse gebruik, kan enige ander kunsmis meer skade doen as goed. Byvoorbeeld, kaktus is absoluut gekontraindifiseer in enige organiese materiaal. Top dressing word een keer per maand gemaak en slegs in die lente en somer, vanaf die middel van die lente en eindig aan die begin van die herfs.
Namate hulle groei, word die plant in groter potte oorgeplant. Die grootte van 'n pot word gedefinieer as die diameter van 'n kaktus plus een tot twee sentimeter. Oorplanting van 'n kaktus word geassosieer met sekere probleme as gevolg van die talle naalde.
Die plant wat uit die pot onttrek word, moet ondersoek word en, indien nodig, die vrot of gedroogde wortels verwyder. Kaktus kan natgemaak word nie vroeër as 2-3 dae na uitplanting nie.
Hierdie plant moet die hele jaar in 'n goed beligte plek gehou word, maar dit sal baie goed wees as die son se direkte strale gedurende die dag val. In hierdie verband, vir so 'n kaktus is beter om 'n venster van die suidelike oriëntasie te kies. In die somer is dit die beste om dit buite te neem, en jy moet 'n oop en goed verligte plek kies.
As daar min lig is, sal sommige van die stekels val, en die kleintjies wat in hulle plek verskyn, sal bleek en dun wees.
Kaktus hou nie van hitte nie. In die geval wanneer die somertemperatuur meer as 30 grade is, begin die plant stadiger groei, of sy groei stop heeltemal. In hierdie geval begin hy 'n tydperk van vrede, maar dit is beter om nie toe te laat nie.
In die winter, van Oktober tot Februarie, moet die kaktus rus. Gedurende hierdie tydperk moet dit in 'n kamer geplaas word waar die temperatuur ongeveer 12 grade sal wees. As die kamer 'n paar grade koeler is, dan echinocactus, as 'n reël, vries oor, met bruin kolle wat op sy oppervlak verskyn. As gevolg hiervan verloor hy sy skouspelagtige voorkoms of sterf.
Gieter moet skaars wees. Dus, tussen die natmaak van die substraat in die pot moet heeltemal droog wees. Water die kaktus goed-gevestigde water, wat by kamertemperatuur moet wees.
In die geval dat die grond in die pot vir 'n lang tyd nat sal wees (veral tydens koue winterwese), kan vrot op die wortelstelsel vorm.
In die winter, gedurende die rustyd, kan die plant glad nie natgemaak word nie.
Die lae lugvochtigheid van stedelike woonstelle is ideaal vir die groei van echinocactus. Terselfdertyd is dit nie nodig om dit te spuit nie. As daar baie stof en vuil op die stingel opgehoop het, word dit aanbeveel om 'n warm stort te reël, terwyl dit met 'n klein verfborsel of sagte tandeborsel gewas moet word.
Geskikte grond vir echinocactus moet neutraal en mineraal wees, en dit is goed om die lug deur te laat. Vir die aanplant, kan jy gekoopte grondwater vir kaktusse gebruik, en ervaar produsente beveel aan om 'n paar baksteen of klein gruis daarin te gooi. Jy kan die substraat met jou eie hande maak, hiervoor deur die blaar- en nat grond te verbind, asook growwe sand- en baksteenskyfies (vervang met klein gruis), in 'n verhouding van 1: 2: 1: 0.5. In die grond moet jy 'n bietjie gebreekte houtskool gooi om die wortels van rot te beskerm.
Vir plant, kies 'n lae en redelik wye pot, want die wortels van echinocactus is naby die grondoppervlak geleë.
Voer tydens aktiewe groei 1 keer in 4 weke. Om dit te doen, gebruik 'n spesiale kunsmis vir kaktusse of vetplante. Gedurende die rustende tydperk is dit verbode om kunsmis op die grond toe te pas.
Oorplanting word slegs uitgevoer wanneer nodig. Die feit is dat die wortels van die kaktus baie sensitief is vir selfs die geringste skade, en dit is ook moeilik om dit van een pot na 'n ander oor te dra, aangesien die naalde baie skerp en sterk is, terwyl dik handskoene en 'n dik laag koerante nie sal help nie. Sommige produsente beveel aan om 'n soliede draad soos 'n lus te maak. Terselfdertyd moet die draad tussen die naalde geskroef word, en dan met behulp van die gevolglike "houer" die kaktus na 'n nuwe pot oorplaas.
Vir reproduksie gebruik as 'n reël sade wat baie goed spruit. Saai word uitgevoer volgens die instruksies wat op die verpakking aangedui word. Jy kan ook propageer en kinders, wat geskei is van die ouerplant en in 'n aparte pot geplant word. Maar dit moet in gedagte gehou word dat die voorkoms van kinders - dit is nogal 'n seldsame verskynsel.
Mees dikwels op so 'n kaktus spin myte, kaktus shchitovki, sowel as wurms leef. Wanneer plae aangetref word, moet die plant 'n warm stort hê, maar terselfdertyd moet die substraat in die pot stewig bedek word om te voorkom dat vog inkom. In die geval dat die plae nie heeltemal dood is nie, is dit nodig om die behandeling uit te voer, terwyl die middele van die ooreenstemmende aksie gebruik word.
As 'n reël sê naslaanwerke dat kinders van hierdie tipe plante nooit vorm nie. Om die een of ander rede het sommige tuiniers kinders by die kaktus. Daar is absoluut niks vreemds daaroor nie. Die ding is dat as die hoofstam erg beskadig word weens siektes of as gevolg van meganiese impak, sal kinders begin verskyn (die stamtak). Terselfdertyd sal die groei van die belangrikste stam stop, en dit gebeur dat dit mettertyd begin krimp en dan sterf.
As jy agterkom dat iets verkeerd is met echinocactus, byvoorbeeld, het sy stam begin verdonk, moet jy net die kinders wat verskyn het, noukeurig oorweeg. Hulle moet versigtig geskei word voordat die plant heeltemal besmet of gedroog is. As die kaktus egter groei en ontwikkel, moet jy dit nie afsny nie.
Tans word verskeie variëteite echinocactus by die huis geteel, wat verskil in grootte en vorm van die stam.
Echinocactus plat. Dit het 'n redelik groot grootte. Onder gunstige toestande kan die hoogte van die blom twee meter wees. Op die kaktus is tot 20 skerp rande geleë. Die stekels is lank en plat. As u die blom korrek omsien, kan die blomtyd verskeie maande wees.
Echinocactus parry. Die plant is sferies in vorm, verskil blougrys kleur van die stam en 'n klein aantal dorings. Die kleur van die dorings verander soos die plant groei. Rompies van jong kaktusse is bruin of pienk bruin. 'N Volwasse plant het wit stekels. Hierdie spesie vereis meer versigtige aandag vir homself, aangesien die wortelsisteem geneig is om te verval.
Echinocactus polycephalus. Genoeg groot kaktus. Die hoogte kan tot 70 sentimeter wees. Daar is tot 15 ribbes op die stam. Колючки окрашены в желтый или коричнево-красный цвет.
Цветки формируются на крупных экземплярах растения, диаметр которых превышает 50 сантиметров. Цветки имеют светло-желтую окраску. Die bloeiwyse is buisvormig, effens verleng, die lengte kan 7 sentimeter bereik. Die blomme bestaan ​​uit smal blare en is aan die rand van die stam geleë.
Echinocactus Gruzoni pretensielose sorg en vereis nie die skep van bykomende voorwaardes nie vir inhoud.
Echinocactus is lief vir direkte sonlig, sodat jy die blom veilig op die vensters aan die suidekant kan plaas. In die somer kan die kaktus buite gehou word deur dit in 'n goed beligte plek te plaas.
Met 'n gebrek aan sonlig by die kaktus kan waargeneem word om van die dorings af te val. Soms verskyn rooi pigmentasie op die stam van die blom wat met baie sonlig geassosieer word. As 'n reël, dit slaag vinnig wanneer die plant aanpas by nuwe toestande. Gedurende die aanpassingsperiode moet die plant pritenyat wees.
Echinocactus gruzoni verwys na die hitte-liefdevolle plante. Die optimale temperatuur vir tuisonderhoud is 23-27 grade. By hoër temperature groei die groei geleidelik en stop.
In die winter, gedurende die rustyd, moet die blom verhuis word na 'n koel kamer met 'n lug temperatuur van nie meer as 12 grade nie. By laer temperature kan bruin kolle op die stingel van die plant voorkom.
Echinocactus verdra nie waterlogging nie. Gieter moet matig wees. Dit sal help om wortelverval te voorkom. Dit word 'n paar dae gehou nadat die grond in die pot heeltemal droog is. Om te bepaal hoe droog die grond, kan jy 'n dun houtstok gebruik wat die grond deurboor. As die wand droog is, dan kan die blom natgemaak word. Gedurende die rustyd word die plant nie natgemaak nie.
Vir besproeiing, gebruik warm water wat gedurende die dag gevestig is.
Echinocactus vereis nie 'n spesiale humiditeits regime nie. Dit moet nie gespuit word nie. Om stof te verwyder, is dit moontlik om 'n warm stort vir 'n plant te reël, wat vroeër die grond bedek het met 'n plastieksak van oorwoning. Opgehoopte stof moet met 'n tandeborsel of kwas verwyder word.
Transplantasie word uitgevoer as die plant groei. Die deursnee van die nuwe pot moet 1-2 sentimeter meer wees as die vorige een. Vir kaktusse moet 'n vlak en wye pot wees.
Weens die groot aantal skerp naalde veroorsaak die oorplanting van echinocactus probleme vir bloemiste. Dit is redelik moeilik om 'n volwasse plant te plant, aangesien dit nie in die hand geneem kan word nie.
Om die landing van die kaktus te vergemaklik, word dit in verskeie lae dik papier of 'n dik handdoek toegedraai. Vervolgens word die oorplanting in die volgende volgorde uitgevoer:
lê 'n dreineringslaag op die bodem van die pot, wat gebruik word as uitgebreide klei, klippies, klein gebreekte klip, skuimplastiek,
gooi 'n laag vars grond
sit die kaktus in die middel van die pot en bedek die syspasie met grond,
Moenie die plant natmaak nie en plaas dit 10-14 dae in 'n verduisterde kamer. Dan kan die plant na 'n permanente plek verskuif word.
Vir echinocactus vereis los grond, goeie asemende lug en vog. U kan die voltooide grondmengsel vir kaktusse gebruik, nadat u klein klippies of gebreekte bakstene daarby bygevoeg het.
Om die grond self te berei, moet jy in gelyke dele gras en blaargrond meng, een stuk growwe sand en fyn gruis voeg. Om die ontwikkeling van swamsiektes te voorkom, kan jy houtskool gebruik.
Kyk na die video: HOW TO GROW ECHINOCACTUS GRUSONII FROM SEEDS? Barrel cactus propagation (Julie 2020).