My stiefpa, Claude, was al 'n paar dae in die ICU. Dag na dag het my ma en ek by sy bed gesit en gebid. Hierdie spesiale aand het hy baie opgewonde geraak. By verskeie geleenthede het hy gehalusineer.
Claude was die predikant by 'n plaaslike kerk, en deur die dag het hy op 'n vergadering gep fantasiseer, 'n troue voorberei, of gevra om die tafels vir 'n banket te reël. Ons het voorgegee om te voldoen, en wou hom nie ontstel nie. Op een punt het hy my in die oë gekyk en kalm gesê: "As jy my vanaand alleen los, sal ek sterf." Daar was geen manier waarop ek weg was nie!
Alhoewel dit teen regulasies was, het die hospitaalpersoneel ooreengekom dat ek kon bly. Ek het Moeder se huis gestuur, en moedig haar aan om te rus.
Waarom het God ons verlaat?
Kyk na sy geborste lyf, herinner my aan my eie gebroke lewe. Ek het grootgeword in 'n huis met 'n beledigende ouer wat my 'n skelm en vreeslike kind laat verlaat het. Om die pynlike herinneringe te ontvlug, het ek jong getroud. Nege bittere, eensame jare en twee kinders later het ons geskei. Een van my kinders het so erg met bipolêre versteuring gely dat sy drie keer probeer het om selfmoord te pleeg. Sy het dwelms verander.
Alkohol het my persoonlike vermydingsmetode geword, en baie nagte het Jack Daniels my gehelp om my ellende tydelik in 'n dronk vergetelheid te verloor. Dit lyk asof almal wat ek geweet het, 'n uitweg soek. Die vorige jaar het my ouer suster, nadat ek jare lank depressie gehad het, haar eie lewe geneem. Soms beny ek haar; sy moes nie meer met die las van hierdie lewe sukkel nie.
Om hier in die hospitaal te sit en te staar na 'n "man van God" wat in pyn wring, moes my wonder of hy soos ek gevoel het. Het hy ook gevra waarom 'n liefdevolle God hom sou verlaat?
Preek van die ICU Hospitaalbed
Soms om 3 is ek gehoor Claude roer in die bed. Hy het mompel en gekerm met pyn. Die enorme hoeveelheid morfien wat in sy are val, was natuurlik nie genoeg om hom gemaklik te hou nie. Hy het skielik regop in die bed gesit. Ek was geskok. Dit het gewoonlik twee van ons geneem om hom om te draai, en hy kon selfs nie sy kop alleen oprig nie!
Sonder 'n pouse het Claude een van die wonderlikste preke wat ek ooit gehoor het, begin. Sy stem was duidelik en sterk. Ek het wakker gekyk en gehoop dat iemand anders in die kamer sou kom om dit te getuig. Niemand het dit gedoen nie. Ek, alleen, was bedoel om te hoor.
Visualisering, verbeelding, en genesing
My stiefpa het gepraat oor die belangrikheid van die gebruik van visualisering om 'n positiewe gemoedstoestand te skep. Hy het sy onsigbare gehoor aangespoor om hul verbeelding te gebruik om hul omstandighede in 'n beter lig te sien. Hy het gesê dat die siening van dinge in 'n positiewe aar, asof dit die waarheid is, daardie persepsie in werklikheid sal weerspieël. Visualisering, het hy gesê, was 'n manier om genesing en hoop in uitdrukking te bring, want om dinge te sien soos 'n mens wou hê, sou hulle die ervaring van hulle maak. Vir 15 minute het hy welsprekend beskryf hoe gedagtes en optrede werklikheid word.
Dit was Claude se stem - sy liggaam - wat daardie preek gelewer het, maar die bron van daardie woorde was nie van hierdie wêreld. Hy het nog nooit die woord "visualisering" aan my uitgespreek nie! Hy het gekom van 'n agtergrond van tradisionele praktyke, en hierdie idees was vreemd aan 'n konserwatiewe kerk soos sy. Alhoewel hy opgetree het asof dit een van sy gewone Sondagse preke was, sou hy nooit het hierdie dinge in sy eie kerk gesê.
Ek het gekuier toe ek die reaksie sou voorstel wat hy sou ontvang as hy hierdie preek aan sy eie gemeente herhaal. Ek was ook betower deur dit. Hierdie konsep was iets waarvoor ek oop was. Hierdie preek was duidelik vir my bedoel. Ek het op die rand van my stoel neergesit, wat graag luister, skaars asemhaal uit vrees om net een woord te mis. Elke sin was relevant vir my. Elke woord was gerig op my houding teenoor die lewe.
Net so skielik soos dit alles begin het, het dit geëindig. Hy val terug op sy kussing en slaap weer. Ek het roerloos gesit. Ek het verstaan ​​hoekom ek daardie nag moes bly.
Iets Goeie Kom Van Dit
Na jare van eindelose smeek vir God om die "hoekom" van my lewe te verduidelik, het ek die antwoord gekry. Elke vorige ervaring, of dit goed of sleg deur my gedefinieer is, het 'n geskenk gehad - 'n antwoord - as ek net dit verkies het om dit te herken. Tot nou toe het ek net die slegte gesien. Ek het in negativiteit onderdompel. Nou kan ek terugkyk sonder spyt of blameer. Ek kon kies om dinge anders te sien. Al my ervarings het my groei, selfs al versnel, bevoordeel. Ek het altyd die opsie gehad om vergifnis, liefde en vreugde te kies. In alles wat vir antwoorde vra, het ek nog nooit geluister nie - tot nou toe.
'N Paar dae later het die tyd vir my gekom om terug te keer. Ek het gebuig om vir Claude te vertel dat ek moes gaan. Trane het oor my wange gestroom terwyl hy uitkom en sy hande saggies om myne toegedraai.
"Iets wat goed gaan, kom hieruit," het hy my vertel.
'N Nuwe Begin: Liefde & Verantwoordelikheid
Hy het reg gehad. Iets goeds het kom uit daardie ervaring. Ek het nooit weer 'n ander drankie geneem nie. Ek het geleer om die traumas van my lewe waar te neem sonder om in hul drama opgeneem te word. Ek het my Bybel afgestof en teruggekeer na die wortels van my geestelike begrip. Ek het nie meer aan die wangedrag en woede oorgelaat nie. God was soveel nader as wat ek ooit besef het, en ek het God in alles gesien.
Die belangrikste is egter dat ek die verlate klein dogtertjie van my jeug teruggekeer het. Ek het haar vertel hoeveel ek haar liefgehad het. Ek het haar belowe dat ek altyd daar vir haar sal wees en ek sal nooit weer haar lot in die hande van ander verlaat nie. Ek het verstaan ​​dat ek die een was wat verantwoordelik was vir die versorging van haar.
Hersien met toestemming van die uitgewer, New Page Books, 'n afdeling van The Career Press, Inc. © 2010. www.newpagebooks.com
Lees nog twee uittreksels uit hierdie boek.
Jodi McDonald het haar BS in die onderwys van die Midwestern State University verdien en in twee alternatiewe opvoedkundige fasiliteite as onderwyser en direkteur gedien. Sy en haar man besit tans 'n huisbou-onderneming in New Braunfels, Texas.