Die apoteose van Hendrik IV en die proklamasie van die regentskap van Marie de Medici - Nuut
Die apoteose van Hendrik IV en die proklamasie van die regentskap van Marie de Medici
Tuis ›Studies› Die apoteose van Hendrik IV en die proklamasie van die regentskap van Marie de Medici
Titel: Die apoteose van Henri IV en die proklamasie van die regentskap van Marie de Medici, 14 Mei 1610
Skrywer: RUBENS Pierre Paul (1577 - 1640)
Skeppingsdatum : 1622 -
Datum getoon: 14 Mei 1610
Afmetings: Hoogte 394 cm - Breedte 727 cm
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (Louvre museum) / René-Gabriel Ojéda / Thierry Le Mage Fotografiese agentskap
Prentverwysing: 00-010483 / INV1779
Die apoteose van Henri IV en die proklamasie van die regentskap van Marie de Medici, 14 Mei 1610
Publikasiedatum: Oktober 2017
Die sentrale kamer van die Rubens Gallery
In die voorbereidingsprogram vir die werk van die Medici-galery, wat in 1622 onderhandel is tussen die beroemde Antwerpse skilder Pierre-Paul Rubens en die gevolg van Marie de Medici, borg en heldin van die skilderkringloop, is dit 'n vraag om 'Le Roy ravy au ciel' en die 'Régence de la Reyne' voor te stel in 'n enkele groot doek wat bedoel is om die sentrale deel van die westelike galery van die Luxemburgse paleis te word. In antwoord op hierdie bevel lewer Rubens in 1625 'n groot doek met 'n komposisie gelaai met veelvuldige figure in 'n ruimte wat in sy kleinste dele beset is.
Marie de Médicis, vrou vanHendrik IV en moeder van Lodewyk XIII, wil 'n reeks skilderye hê wat die belangrike episodes van sy lewe eksplisiet verhoog om sy nuwe Paryse paleis te versier. Dit lei die gang van die regerende koningin (1600-1610), langs Henri IV, na die regentkoningin (amptelik 1610-1614, dan tot 1617 effektief), saam met Lodewyk XIII. . Dit beklemtoon die sterkte van die koninklike metamorfose danksy a translatio imperii, 'n oordrag van gesag en mag.
Die koning is dood, lank lewe die koningin: van die een mag na die ander
Hierdie groot, oorvloedige komposisie vertel 'n verhaal in twee verskillende en sterk gekoppelde dele. Aan die linkerkant verwelkom 'n areopagus van Olimpiese gode Hendrik IV, verheug deur Jupiter en Saturnus om tot goddelike rang verhef te word, volgens 'n verbeelding geïnspireer deur die Romeinse Ryk. Die apoteose van die koning is die ontkenning van Ravaillac se bewerings toe hy Henri IV op 14 Mei 1610 met 'n mes gesteek het: dit herstel 'n glorieryke lewe vir die oorledene, wat presies die klere van triomf dra, dié van die antieke imperator. Terselfdertyd is dit die kronkelende onenigheid en die geluid van die arms wat die koning ontvoer word, wat die trane uitlok van twee bedroefde oorwinnings, waarvan die een 'n trofee dra wat dien om die twee dele visueel te skei. die web.
Aan die regterkant storm 'n groep na die voete van die weduwee koningin Marie de Medici, wat op 'n troon op dieselfde hoogte as die koning sit in die proses van goddelike hemelvaart. Die korrespondensie is duidelik in die onderskeie posisies van die koning en koningin, alhoewel die koning haar kop oplig na 'n toekoms wat van die aardse afkomstig is, terwyl die koningin neerkyk op die lyding en rou wat die koning se dood meegebring het. Sy kom dus voor as 'n nederige beskermer wat by die oorledene oorgeneem het om die leierskap van die koninkryk te verseker. Geïnspireer deur Minerva, helm en gewapen, en deur Prudence, wat haar daartoe verbind om die wêreld van mag wat deur Frankryk uitgestrek is en die grondbewerking wat deur Providence gedra word, te aanvaar. Die leegheid van die koninginregent word beklemtoon deur die swart rok waarin Rubens haar gedrapeer het, 'n sombere en nugtere figuur wat die aanklag wat haar toekom, met nederigheid aanvaar. Die karakters rondom hom smeek hom om sy nuwe missie met die seën van die gode en die toestemmende stilte van die te vroeg heengegane koning te aanvaar.
Die barokstyl van die komposisie, waar beweging en oorvloed 'n eggo vind in die gedraaide kolomme van die afdak waaronder Marie de Medici sit, beklemtoon die estetiese virtuositeit van die opvoering van 'n koningin waarvan die morele deugde blykbaar geen gelykstaande aan politieke deugde.
Die triomf van 'n bedroefde koningin
In hierdie doek bemiddel die allegorie die oordrag van mag: terwyl die koning die koningin direk die soewereine wêreld of bol van die regering toevertrou het. die skildery wat die oorhandiging van die regentskap voorstel, hier is twee godhede of allegorieë wat hierdie aardbol kommunikeer, en dit lyk asof dit die regent vryspreek van enige toespraak wat haar beskuldig dat sy die mag wil herwin. Terugskouend wys Rubens 'n koningin wat die mag aangeneem het omdat sy geen ander opsie gehad het as om te reageer op die oproep van die monargistiese orde waaraan sy haar onderwerp het nie. Hierdie beeldinterpretasie is uiteraard in stryd met 'n groot aantal pamflette wat uiteindelik uit 1614 en die proklamasie van die meerderheid van Lodewyk XIII, 'n koningin wat weier om die mag aan haar seun af te staan. In hierdie sin is die Rubeniaanse siklus inderdaad 'een van die mees ambisieuse politieke programme wat ooit aan 'n groot skilder voorgestel is' (Marc Fumaroli).
Rubens skilder dus 'n salwing en seën wat outomaties en allegories is. Die proklamasie van die regentskap na die sluipmoord op die koning op 14 Mei 1610 het egter minder glorieryke redes gehad: die gevolg van die koningin is van mening dat dit nuttig is om haar te oortuig om die parlement van Parys te vra om die regentskap te verkondig. Die toestemming van die vergadering van landdroste kan maklik verkry word, maar dit kan simbolies geïnterpreteer word as 'n teken van 'n deelname van die parlement aan die oordrag van monargiese mag in die afwesigheid van manlike vermoë om ten volle te regeer. Dit is die rede waarom die koningin die volgende dag, 15 Mei, weer beheer kry deur saam met haar seun Louis XIII na die parlement te gaan om 'n lit de Justice te hou wat haar regent verklaar. Laasgenoemde se salwing kom dus nie van die bemiddelaar van die landdroste nie, maar slegs van die koninklike gesag. Die Rubeniaanse allegorie versamel in 'n enkele visie die volgorde van 14 en 15 Mei 1610 om 'n voorstelling te gee wat die dramatiese intensiteit teken en wat die koningin in 'n ontoeganklike dimensie van bemiddelaar tussen die mens en die goddelike plaas, tussen die aardse en hemelse, en wat die legitimerende bemiddeling van die koninklike teenwoordigheid ontneem (Henri IV verdamp terwyl Louis XIII, in wie se naam die koningin regeer, uit die komposisie verwyder word).
Fanny COSANDEY, Die koningin van Frankryk. Simbool en krag, Gallimard, Parys, 2000.
Id., "Om 'n koningin van Frankryk te verteenwoordig. Marie de Medici en die siklus van Rubens by die Luxemburgse paleis ", in Clio. Vroue, geslag, geskiedenis [aanlyn], 19 - 2004, geplaas op 27 November 2005, geraadpleeg op 30 September 2016. URL: http://clio.revues.org/645
Jean-François DUBOST, Marie de Medici. Die koningin onthul, Payot, Parys, 2009.
Marie-Anne LESCOURRET, Rubens, Flammarion, Parys, 1990.
Marie de Médicis, regering deur die kunste, Kunsuitgawes van Somogy en Château de Blois, 2003 (uitstallingskatalogus).
Jupiter: Koning van die gode vir die Romeine, vereer onder die naam Zeus deur die Grieke.
Medici: Florentynse familie van bankiers, versamelaars en beskermers van die kunste. Sy lede het in die 15de eeu geleidelik die mag in Florence aangeneem. Twee groot Renaissance-pouste het daaruit gekom: Leo X (1475-1521) en Clement VII (1478-1534). In die 16de eeu veredel, het die familie Medici hulle twee keer met Frankryk verbonde deur twee koninginne en regente aan hom te gee: Catherine (1519-1589), vrou van Henri II, en Marie (1575-1642), vrou van Henri IV. .
Video: Richard III Documentary - Biography of King Richard III u0026 the History of the Wars of the Roses
Hoe het Britse vliegtuie tydens die Tweede Wêreldoorlog teen Japannese vliegtuie gevaar?
Wat het gelei tot Amerikaanse lug superioriteit bo die as in die Tweede Wêreldoorlog
Voor-regs aansig van M26 Pershing
Virginia -slawewette en -ontwikkeling van koloniale Amerikaanse slawerny
Pioneer 10 is na Jupiter gelanseer
Copyright © salvadoryoscar.com | Die apoteose van Hendrik IV en die proklamasie van die regentskap van Marie de Medici...