Acacia of Constantinople - Albizia julibrissin - Albizia julibrissin - Bome - Acacia of Constantinople - Albizia julibrissin - Bome - Tuin - 2022
Acacia van Konstantinopel - Albizia julibrissin
Die albrizia julibrissin is 'n boom (of struik) wat aan die Leguminosae-familie behoort. Dit kom baie voor in die tuine van ons land waar dit aangekom het, in die middel van die 1700's, vanaf Konstantinopel (vandaar die bynaam Acacia van Konstantinopel of Persië). Die wetenskaplike naam daarvan word gekoppel aan die persoon wat dit vir die eerste keer op die Ou vasteland ingevoer het, waar dit baie vinnig versprei het.
Middelgrote boom, inheems aan Asië, kom sedert 1700 in Italië voor; baie ander soorte albizië kom ook in Afrika en Australië voor. Die stingel is regop, met gladde bas, van donkergroen kleur, dit is geneig om te kraak met die verloop van die jare; volwasse bome bereik 'n hoogte van 10-12 meter en ontwikkel 'n breë sambreelagtige kroon. die blare is baie delikaat en lig, en bestaan ​​uit tweeledige blare wat bestaan ​​uit klein ovaalblaadjies, heldergroen, bladwisselend. In die somer produseer dit van Junie tot Julie, tot einde Augustus, talle geurige blomme, bestaande uit pienk-gekleurde blomkoppe, verenig in corymbs. In die herfs word die blomme gevolg deur vrugte, langwerpige silikante, wat op die boom droog word, met vrugbare sade. Baie wydverspreide plant in Sentraal-Noord-Italië, ook as straatbome.
Albizia van Konstantinopel
Dit is bome of groot bosse wat 'n maksimum hoogte van 12 meter kan bereik, hoewel hulle gewoonlik nie meer as 6 meter oorskry nie. Die blare is ongeveer 5 meter breed en hul oorsprongsgebied is in die suidweste van Asië, veral die beboste gebiede naby waterlope.
Die kroon het 'n uitgebreide vorm. Die blare, bladwisselend en tweevoetig, is tot 50 cm lank met talle pamflette, wat aan die toppunt tap, nie getande nie, ongeveer 1 cm lank, donkergroen en glad op albei bladsye. Die bas is donkerbruin en glad. Die individuele blomme, klein, is baie pragtig te danke aan die lang pienk meeldrade wat in digte en dampige trosse gedra word wat oopmaak van die einde van die somer tot die begin van die herfs. Die vrugte is peulvormig en kan tot 15 cm lank word.
As 'n subtropiese boom kan dit nie as heeltemal rustiek beskou word nie. Oor die algemeen kan dit selfs tot -15 ° C weerstaan, maar vir kort periodes. Daar is egter meer sensitiewe kultivars as ander wat selfs by -5 ° C kan begin ly.
In plaas daarvan is dit 'n baie geskikte boom vir droogtegebiede en soutgrond, selfs naby die kuste.
Dit groei stadig, dus moet u ten minste 5 jaar wag totdat dit aansienlike afmetings bereik.
Leguminosae, gen albizia, julibrissin spesies
Boom of struik tot 12 meter, meestal 6
Medium rustiek, met groot variasies afhangende van die kultivar
Goed gedreineer, ryk, maar nie swaar of kleierig nie
Blomme pienk, rooi, wit, fuchsia
Baie lig, prakties outonoom. Geskik vir droë gebiede
Van die somer tot die herfs
Psylla, cochineals, wortels en kraagvrot
Organiese grondversorger in die herfs, 'n paar handjievol korrel stadig in die lente
Die eksemplare van Acacia van Konstantinopel verkies die sonnige, of selfs halfskadu, posisies. Oor die algemeen vrees hulle nie vir die koue nie, maar veral koue winters kan die jongste takke beskadig, daarom moet u hierdie bome plant in 'n gebied wat teen die winterwind beskerm word. Hulle vrees nie besoedeling nie en weerstaan ​​diskreet teen soutigheid.
Dit is raadsaam om die jong plante van akasia van Konstantinopel word in die lente geplant en vermy die grond vir lang periodes droog; die plante wat nou gestabiliseer is, is meestal tevrede met die reën, behalwe in die geval van 'n baie droë klimaat, en dit is raadsaam om ten minste elke 10-15 dae in die grond in te gryp. Begraaf organiese kunsmis aan die voet van die stam teen die einde van die winter en plaas dit goed op die grond.
Hulle ontwikkel sonder probleme in enige soort grond en vermy veral suur of swaar gronde.
Die vermenigvuldiging van die akasia van Konstantinopel vind plaas deur saad, in die lente of selfs in die somer. Ontkieming van die saad is baie maklik; in werklikheid is hierdie bome geneig om self te saad.
In Noord-Italië word die plante van albizië deur 'n baie aggressiewe parasiet aangeval, wat hulle beskadig. Dit is 'n spesifieke soort psylla, om die dood van plante te vermy, is dit goed om die bome wat deur hierdie parasiet aangeval word, te behandel. sodra die eerste monsters opgemerk word.
Persia acacia is 'n veeleisende en baie maklik om te groei boom. Die ligte blare is die meeste van die jaar baie elegant. Die blomme lyk soos sagte en kleurvolle pompoms.
Die ideaal is om dit as 'n geïsoleerde model te gebruik, sodat die skoonheid daarvan maksimeer word en ook die skaduwee daarvan kan geniet.
Plant, klimaat en blootstelling
Albizia is nie 'n boom wat geskik is om in houers te groei nie. In werklikheid slaag dit daarin om net goed in die oop grond te ontwikkel, waar sy wortels die diepste lae van die grond kan bereik.
Oor die algemeen moet dit nie probleme in ons hele skiereiland hê nie, behalwe vir berggebiede. Die ideaal is egter die kusgebiede en die hele sentrum en die suide van die land.
In ons tuin kies ons altyd die beste plek en vermy ons dit aan sterk wind (veral koue), of berei ons hindernisse uit wat bestaan ​​uit spesiale strukture of heinings van plante wat geskik is vir die doel.
Wanneer en hoe om voort te gaan?
Albizia kan gevind word as 'n blote wortel, in 'n vaas of selfs net met 'n klein stuk aarde. In elk geval is die aanplanting wat vinniger resultate lewer en die impak op die plant tot die minimum beperk, gedoen in die eerste helfte van die winter, in die afwesigheid van ryp. As ons in gebiede gekenmerk word deur periodes van intense koue, is dit goed om uit te stel tot einde Maart.
Grawe eerstens 'n gat wat ten minste 60 cm breed en diep is, en kies 'n plek waar daar minstens 5 meter vry in elke rigting is. As die grond swak is, sal dit goed wees om dit met 'n goeie dosis organiese grond te meng voordat u dit weer insit.
Sodra die wortels geplaas is, of die aardbrood die gat sal bedek, en dit goed met die voete sal saamdruk, moet dit liggies besproei word.
As die grond te swaar is, sal dit eerstens noodsaaklik wees om 'n dik dreinerende laag met gruis of ander geskikte materiaal aan die onderkant van die gat te skep. Die substraat sal in plaas daarvan verlig word deur growwe sand en goed ontbinde organiese materiaal in te voeg.
Soos ons al gesê het, hou albizia nie baie van potteelt nie. Laat ons egter onthou dat dit voldoende ruimte benodig vir wortels en gereelde besproeiing.
In die volle aarde, daarenteen, sal alles baie eenvoudiger wees. In werklikheid benodig hulle selde menslike ingryping in die wateraspek. Ons tree slegs tussenbeide as ons 'n sterk vergeling van die blare op 'n besonder warm en droë somer sien.
As die monster wat ons gekies het, as 'n boompie geteel is, moet ten minste twee baie stewige stokke wat diep in die grond geplant is, voorsien word tydens die invoeging in die grond.
U moet aan die onderste deel van die stam werk: hou dit uniek deur die hergroei uit die wortels uit te skakel. Dit sal 'n taak wees wat u moet uitvoer, omdat die natuurlike vorm altyd taamlik bosagtig is.
Dit sal ook nodig wees om die kofferbak skoon te hou tot minstens een meter hoog.
Die saadmonsters is ook meer sensitief vir koue, veral as hulle nog jonk is.
Daarom is dit goed om voor die winter 'n goeie deklaag in die wortelgebied voor te berei (wat bestaan ​​uit mis, strooi, blare, dennebas) en boonop bedek word met 'n dubbele laag nie-geweefde materiaal.
Hierdie voorsorgmaatreëls moet ten minste vir die eerste twee jaar na plant gehou word.
Waar die somers besonder warm is, kan dit ook gebeur dat die son die jong blaarpunte brand. Ten minste die eerste jaar is dit raadsaam om die blare met 'n effense skadu-lap te bedek.
Die beste tyd om in te gryp is tussen die einde van die winter en die begin van die lente.
Ons kan drie soorte snoei onderskei
- Vir die vorming van 'n boom
Ons kies die mees robuuste en reguit straal tot ons beskikking. Uiteindelik kan ons 'n voog gebruik om dit meer ooreenstem met ons verwagtinge.
Ons verwyder al die ander jets en ook die wat vanaf die onderste deel van die gekose begin, aan die basis.
As die hoogte bereik word, sal ons die bokant sny en dit dan sytakke in die boonste gedeelte van die kroon laat vorm.
ons verwyder alle straalde wat vertikaal lyk en plaas 'n omgekeerde keël wat in die middel oop is. Ons onderdruk ook die takke wat kruis en skep 'n slordige vorm.
As die plant 'n paar jaar op hierdie manier voortgaan, sal die plant die vorm aanneem wat ons wil hê.
- Om die afmetings te bevat of te verjong
As ons moet ingryp om die boom se grootte aansienlik te verminder, skeduleer ons die werk oor twee of drie jaar, sny 'n paar takke op 'n slag om dit nie te veel te beklemtoon nie. In hierdie gevalle is dit in die algemeen goed om vanaf die middel van die somer in te gryp om in 'n periode van dalende limf te wees en gevolglik nie buitensporig te verloor nie.
Albizia word baie maklik met saad vermenigvuldig (in sommige gebiede, soos in die Verenigde State, het dit indringend geword), hoewel u 'n pragtige plant moet hê, moet u 'n paar jaar wag.
Die snywerk is ingewikkelder en om die kultivars te vermenigvuldig, word daar gereeld geënt.
Die saad moet aan die einde van die herfs geoes word as die peul droog is. Bêre dit op 'n droë en koel plek, verkieslik donker. Laat ons dit in die lente in die grond plaas en hou die temperatuur ongeveer 20-25 grade. In 'n kort tydjie word die saailing gebore wat dan verskeie kere gesny word om dit te versterk.
Die beste manier is om die skild gedurende die somer te dra. die onderstam moet jonk wees met 'n ligbruin bas.
Voordat u verder gaan, moet u die onderwerp vir drie dae in oorvloed besproei sodat die skil sagter word. Ons hou dit dop en hou dit in die nat papierhanddoek in die yskas sodat dit nie ontwater word nie. Laat ons dit in die knoopsgat sit, skud dit met raffia en vermy dit bloot aan direkte lig.
Die snywerk word uitgevoer met jets wat in Augustus verby is. Dit benodig egter baie konstante temperatuur en humiditeit en is daarom moeilik om tuis te bereik.
Acacia van Konstantinopel - Albizia julibrissin: Peste en siektes
Ongelukkig word albizia deur baie insekte aangeval, veral die psige en die kogineale. Dit lei tot die gereelde en vinnige voorkoms van rook.
Die dele wat deur die psylla geraak word, moet so gou as moontlik gesny word.
Aan die ander kant kan cochenille gekontrasteer word deur wit olie te versprei wat deur die winter deur 'n sistemiese insekdoder geaktiveer word.
In die geval van wortel- of kraagvrot, is die enigste oplossing om die grond te verander sodat dit beter dreineer.
Die genus Albizia het ongeveer 150 spesies, maar slegs die julibrissin word in die tuine verbou. Daar is verskillende kultivars wat veral gekenmerk word deur die kleur van die blomme.
Cyrano met helderrooi blomme, van Junie tot September. Weerstaan ​​tot -10 ° C
Somersjokolade ligpienk blomme, tot -12 ° C
alba suiwer wit blomme, selfs tot -15
pendula decombi blomme, fucisa of rooi, tot -13 °
rosea die mees wydverspreide, cyclamen-gekleurde, baie rustieke, selfs tot -22 ° C
Ombrella bloedrooi geurige blomme van Junie tot September. Huilgewoonte tot -17 ° C
Die abizia julibrissin is 'n tuinboom met groot ornamentele krag. Dit is eie aan die gematigde sones van Iran
besoek: albizia julibrissin
Acacias is bome en struike van verskillende groottes, veral lief vir die skoonheid van 'n blom wat verleng
besoek: akasia boom
Akasia van Konstantinopel
Die akasia van Konstantinopel, algemeen bekend as 'albizia', is 'n plant wat tot die mimosfamilie behoort.
besoek: akasia van Konstantinopel
Die term mimosa verwys gewoonlik na 'n struik wat tot die geslag van akasias behoort, veral die akasia-ooreenkoms