Eersteklas ekonomiese satire: Die Petisie van die Kersmakers | Mises Institute South Africa
Deur Frédéric Bastiat (en Piet le Roux)
As Frankryk meer kersvet verbruik, sal daar meer beeste en skape moet wees, en, gevolglik, sal ons 'n toename sien in verboude grond, vleis, wol, leer en veral mis, die fondament van alle landbouwelvaart.
As Frankryk meer olie verbruik, sal ons 'n toename sien in die kweek van papawer, olyf en raapsaad. Hierdie ryke dog grond-uitputtende plante sal op net die regte tyd kom om ons in staat te stel om die bykomende vrugbaarheid wat die veeteelt vir die lande sal meebring te benut.
'n Bietjie nadenke, Menere, is al wat nodig is om oortuig te word daarvan dat daar waarskynlik nie een Fransman, van die ryke aandeelhouer van die Anzin-maatskappy tot die nederigste vuurhoutjieverkoper, wie se toestand nie met die sukses van ons petisie bevorder sal word nie.
Ons voorsien u besware, Menere; maar daar is nie 'n enkele een van hulle wat u nie uit die muwwe ou boeke van die vryehandel-voorstanders opgetel het nie. Ons daag u uit om 'n woord teen ons te spreek wat nie onmiddellik ook teen uself en teen die beginsel agter elke beleid van u sal geld nie.
Sowaar, u het self hierdie beswaar voorsien. Wanneer u vertel word dat die verbruiker 'n belang het by die vrye toegang van yster, steenkool, sesam, koring en tekstiel [en hoender], antwoord u "Ja, maar die produsent het 'n belang in hul uitsluiting." Goed en wel, dit is sekerlik so dat as verbruikers 'n belang by die toelating van natuurlike lig het, produsent 'n belang by hul verbod het.
Hierdie Afrikaanse weergawe van die petisie is deur Piet le Roux uit 'n Engelse weergawe op Bastiat.org vertaal.