Viëtnam: 'n onvergeetlike ma en dogter reis - Kuns van lewe - 2020
"Hoekom kom jy nie saam met my in Vietnam nie?" Toe Catherine, my oudste, hierdie voorstel, 'n paar dae voor die vertrek na Australië en Asië, verlaat, is my reaksie effens plat: "Kom ons sien dan, sou nie redelik wees nie! Ek het nie die sub nie ... "
Maar nadat ek haar op die lughawe laat val het, droog ek my trane en kom terug na my besluit: hoeveel keer het my dogter so 'n aanbod gaan maak? Ek sal baie mal wees om nie by die kans te spring nie.
Dus, 'n paar maande later, vind ek my in die klam hitte van Ho Chi Minh-stad, na twintig uur se vlug. My droë Februarie-vel drink letterlik die vog van hierdie laat somer Asiatiese. Ek het 'n gedagte vir die akteur Robin Williams en sy onvergeetlike "Goooood mooooorning Vietnam!".
My dogter in haar vroeë twintigerjare is deel van hierdie generasie wat reis rondom die wêreld se rugsak en slimfoon in die hand. Sy het al die helfte van die planeet besoek. Wat het hom die angel gegee? Kano-kampeer ekspedisies tydens somer kampe? Die humanitêre reis georganiseer deur sy hoërskool? Geen idee nie. Tog het sy 'n avontuurlustige siel: Suid-Amerika, Asië, Europa ... Dit kan gesê word dat dit my slapelose nagte deurbring het! Ek het nie met vreugde gespring toe sy my aangekondig het dat sy 'n maand in Marokko vertrek het nie. En hoe gaan dit met hierdie tyd toe sy 12 uur van die pad, nag, in Indië met vriende gemaak het? Een van die ergste oomblikke van my lewe.
Sy kom uit Sri Lanka as ek haar by die ingang van haar koshuis wil aansluit. Ek het 'n bietjie vrees: hoe is die reünies tussen 'n meisie gewoond daaraan om niks te beplan nie en 'n ma het 'n bietjie beklemtoon wat in twee weke alles van die land wil sien? Die antwoord is voor die hand liggend: dit sal 'n pragtige verblyf wees.
Viëtnam is 'n plek waar jy baie ervarings kan beleef: besoeke aan stede, lounging op die strand, trekking in die berge ... Die toerismebedryf is besig om teen 'n hoë spoed te ontwikkel V - hotelle is goed en Ons vind alles vir elke smaak. Die bewegings is maklik en aangenaam. Ek het vriende wat die land oor motorfietse gekruis het. Minder durf, ek het eerder gekies vir die vliegtuig en die trein, meer tradisionele en ... meer gemaklik.
Daar word dit nog Saigon genoem. Ho Chi Minh-stad is 'n groot agglomerasie van die Suid-kolonie wat deur die Franse geklassifiseer is, dinamies sonder om regtig mooi te wees. Die Franse teenwoordigheid het spore verlaat: name van strate en winkels, argitektuur - byvoorbeeld die pragtige gebou van die sentrale poskantoor, waarvan die metaalraamwerk deur niemand anders as Gustave Eiffel ontwerp is nie. Die Oorlogsmonstersmuseum bied 'n ander perspektief as wat ons gewoond is. Kom ons vergeet nie dat die Suid-Viëtnam met die Amerikaners teen die Noord-Viëtnam geveg het nie ... standvastig en destabiliserend.
Ho Chi Minh City is ook 'n plek van kafees, terrasse en gastronomie. Ons geniet dit teen 'n lae prys met alledaagse geregte gekoop op die mark of in stalletjies regoor die stad: vars lente rolle, fos sop en banh toebroodjies op knapperige baguette, Franse invloed verplig!
Ek sal nie 'n blywende herinnering aan my verblyf op die eiland Phú Quôc, waar reuse-oorde langs die krotbuurte langs die strande sit nie. Aan die ander kant, Hoi An is onvergeetlik. Geleë in die middel van die land, was hierdie voormalige hoofstad die middelpunt van maritieme handel in die 15de eeu.
Genoteer as 'n UNESCO-werelderfgoed, is een van die mees gewilde plekke in Vietnam. Ons verstaan ​​hoekom sodra ons daar voet sit. Saamgestel van 'n wirwar van smal, smal strate met kanale, lyk Hoi An magies na donker, soos honderde veelkleurige lanterns oral lig en weerkaats in die water. Alles word lewendig, tydelike restaurante verskyn aan die rand van die water. Dis partytyd! Jy kan klere van sy maak. Ek neem hierdie geleentheid aan om pragtige serpe te koop en ek bied my dogter 'n rok aan met glinsterende kleure. Ek is geregtig op die beste Banh mi van my reis, in 'n boui-boui sterk aanbeveel deur die sterf-sjef Anthony Bourdain in sy program No Reservations (in herbroadcast op Netflix). Catherine, sy verstaan ​​nie hoekom dit nodig sou wees om 30 minute te ry nie, terwyl die klein restaurant langsaan, verlate, ook tradisionele Viëtnamese toebroodjies verkoop. My antwoord? Omdat ...
Pho sop Foto: stock.com/Hueberto
Coup de coeur in Hanoi
Die strate is vol scooters en sypaadjies is oorvol met klein geïmproviseerde restaurante. Ons is in Hanoi, die hoofstad, o so lawaaierig, morsig en besoedel. En tog, ek is mal daaroor. Watter energie! Geen wonder nie, aangesien byna die helfte van Viëtnam se bevolking onder 25 jaar oud is. Om in hierdie chaos te sirkuleer, is dit meestal nodig om op die ryvlak te loop. 'N Hotelkamer is goedkoop, 'n maaltyd by die restaurant, selfs minder. Groot geleentheid om 'n paar luukse aan my dogter te bied, gewoond aan die gemeenskaplike badkamers van jeugherberge. Ou Hanoi - die Hoan Kiem-distrik - is bekend vir sy strate met aansprekende name: straathawe, straatkant, straat van musiekinstrumente ... Die toeriste stamp daar. Daar is ook verskeie museums. Moenie die Vietnam Women's Museum mis nie, om hul plek beter te verstaan ​​in die geskiedenis van die land. Spesiale vermelding by die Tempel van Letterkunde, 'n oase van vrede in die drukte van die stad. Alles, of amper, is binne loopafstand, anders ry ons drie keer per bus of taxi.
Sapa rys velde Foto: stock.com/Gilsdenski
Verlore in die wolke
Ons is op pad na Sapa, in die Noorde, 'n paar kilometer van die Chinese grens. Reis deur die nag trein belowe om nogal 'n ervaring! Maar soos die motors kraak en die sigaretrook van die inwoner van die buurkajuit in myne sleep, is ek minder seker van my keuse. In teenstelling met my, slaap Catherine goed. Agt uur later land ons in 'n landskap wat in dik wit katoenwol toegedraai word. 'N mis om enige Londener jaloers te maak.
Onmoontlik om selfs 'n stukkie rysveld te sien. Teen 'n ongeluk, goeie hart, loop ons 'n paar uur op modderige paaie om na die nabygeleë dorp te gaan. En ons troos onsself in die hotel se spa, voordat ons die Oscars op HBO Asië geniet en geniet 'n lekker ontbyt.
Geen manier om Viëtnam te verlaat sonder om die Baai van Al langs 170 km oos van Hanoi te sien nie, met sy maan rotse wat uit die water spring, soos die rug van prehistoriese diere. Ja, dit is baie toeristies. En jy moet jou foto pas sodat jy nie dekades bote sien wat bots op die water nie. Nietemin sal ek nooit hierdie sublieme sonsopkoms op die dek van die boot met Catherine vergeet nie, albei toegedraai in 'n dik kombers. As dit weer was, sou ek waarskynlik kies vir die nabygeleë baai, Tu Long, minder druk. Hierdie hoek van die land en sy unieke landskappe is regtig die ompad werd.
Lanterns in Hoi An Foto: stock.com/Holgs
Sal ek eendag weer na Viëtnam gaan? Ek weet nie. Ek moet deur die Mekong Delta gaan, ek kon Hanoi weer sien en, waarom nie, kruis die rysveldjies op 'n motorfiets. Wat ek wel weet is dat die dae wat my dogter spandeer om hierdie pragtige land te ontdek, een van die mooiste oomblikke van my lewe sal wees.
Copyright 2020 \ none \ Viëtnam: 'n onvergeetlike ma en dogter reis