Giacomo Ceruti Barok / Genre / Portretskilder - Italiaanse Kunstenaar - 2020
Giacomo Antonio Melchiorre Ceruti (13 Oktober 1698 - 28 Augustus 1767) was 'n Italiaanse-laat-Barok-skilder, wat aktief was in Noord-Italië in Milaan, Brescia en Venesië. Hy het die bynaam Pitocchetto verkry (die klein bedelaar) vir sy baie skilderye van boere geklee in lap. Hy is in Milaan gebore, maar het hoofsaaklik in Brescia gewerk. Hy kan vroegtydig deur Antonio Cifrondi en / of Giacomo Todesco (Todeschini), en het opleiding van Carlo Ceresa ontvang. Terwyl hy ook skilderye vir stillevens en godsdienstige tonele geverf het, is Ceruti bekend om sy genre skilderye, veral van bedelaars en armes, wat hy realisties geverf het en met ongewone waardigheid en individualiteit toegewy het. Ceruti het veral hierdie onderwerp tydens die tydperk 1725-1740, en oor 50 van sy genre skilderye van hierdie jare oorleef.
Mira Pajes Merriman, in haar opstel getiteld Komedie, Werklikheid en die Ontwikkeling van Genreverf in Italië, merk op dat "Oor die algemeen doen sy figure amper niks nie. Hulle het immers niks om te doen nie".
Sy beskryf sy skilderye as ons ons konfronteer met:
die detritus van die gemeenskap; die ontheemde en hawelose armes; die ou en die jonges met hulle alomteenwoordige spindels, welsprekende tekens van hul situasielose armoede en ongewenste arbeid; weeskinders in hul ordelike, vreugdevolle asiel wat hul onbetaalde swaarkry verrig; eilande van die strate wat klein munte uitdraai soos poortwagters en hulle in dobbel gesit het; die siekes, palsied en vervorm; eensame vagabonds; selfs 'n vreemdeling uit Afrika - en alles in tatters en vuil lappe, byna almal met oë wat ons direk aanspreek ...
'N Kenmerkende skildery is sy Vrou met 'n hond wat 'n taamlik eenvoudige onderwerp simpatiek en sonder idealisering uitbeeld. Soos die meeste van sy figure, verskyn sy voor 'n ongedifferensieerde donker agtergrond; toe Ceruti gepoog het om diep ruimte te verteenwoordig, was die uitslae dikwels ongemaklik. Sy landskap agtergronde lyk soos verhoog woonstelle en word dikwels uit gedrukte bronne gekopieer, soos die gravures van Jacques Callot.
Die realisme wat Ceruti na sy genre skilderye bring, onderskei ook sy portrette en stillevens, terwyl dit minder duidelik is in sy ietwat konvensionele dekoratiewe skilderye vir kerke, insluitend fresco's vir die Basiliek Santa Maria Assunta van Gandino en 'n altaarstuk vir Santa Lucia in Padua. beperking is nie uniek aan Ceruti nie; Die Bresciaanse skilder uit die laat 16de eeu, Giovanni Battista Moroni, was ook bekend vir ekspressiewe portrette en het godsdienstige skilderye vermoor. | © Wikipedia
Giacomo Antonio Melchiorre Ceruti, ditto il Pitocchetto (Milano, 13 Oktober 1698 - Milano, 28 Augustus 1767), en jy het 'n paar ouens, en jy het 'n belangrike rol gespeel in die deel van Tardo Barocco.
Nacque a Milano, probabilmente da quel Fabiano Ceruti che fu allievo di Cristoforo Agricola; Fin dai primi anni venti del Settecento fu attivo a Brescia, città in cui si guadagnò il soprannome di «Pitocchetto»As ek dit wil hê, sal ek seker wees dat ek jou nie sal vergeet nie, Ek het 'n pitocchi, appunto, Rekenaarwetenskap in vierhoeke, 'n groot formato en ripresi con stile documentaristico e con uno spirito di umana empatia.
Dit is ook 'n kunstenaar wat deel uitmaak van die filiaal della "pittura di realtà", jy het in Lombardia 'n tradisie geskenk: die beste van die groot kunstenaars, kom na Vincenzo Foppa, en het 'n wonderlike uitgawe van Moretto e Savoldo, Caravaggio, Tutti avevano toccato l'argomento, ma nessuno prima del Ceruti seppe indagare con tanta spietata lucidità la verità quotidiana.
Il Ritratto del conte Giovanni Maria Fenaroli (1724, kollegas Fenaroli, Corneto) Dit is 'n goeie opera vir die toekenning. Ek is 14 jaar in die 2018-sono stati presentati al Castello di Padernello as gevolg van die ritme van Pitocchetto.Il ritratto di "Monsieur Domenic Cerri Mozzanica" (1716) Firmato dal Ceruti is die oorweging van die opera op die gebied van die toekenning. Niemand het 'n wonderlike plek in Venesië en die Padua, maar dit was die eerste plek in die Basiliek van Santo Domingo. Successivo.A Padova, veral in die Basiliek van Santo Domingo, is 'n belangrike plek in die Santa Lucia-stadion, die oerwoud van Santa Maria di San Giustino en die Quattro Padri della Chiesa, Ek het die evangeliste en die Quattro Santi protettori della città. Da Ricordare a la Pala d'altare di Gandino (1734), Gli Affreschi di Palazzo Grassi a Venezia (1736) e le tele del "Ciclo di Padernello". Hulle sou die vervaardigers van die kunstenaars in die land verkondig, en het die hoofrolle van Carlo Ceresa en Antonio Cifrondi sono innegabili.Dopo gesoek in Venesië, waarna die kommissie gepubliseer is in 'n Milaan, wat die dokumente van die eerste keer in 1742 -1745, trasferendosi in seguito a Piacenza.Le commissioni ottenute in quegli anni gli diedero l'occasione di acquisire en padroneggiare strumenti stylistici e compositivi tali da consentirgli un'attività di pittore "di storia", jy kan dit doen as jy 'n groter kans het om dit te regverdig. la Lavandaia🎨 (1736 circa), aanualmente alla pinacoteca Tosio Martinengo di Brescia, e le molte nature morte.Intorno al 1765 dipinse il Ritratto di viandante of conservato al die Museo Civico Amedeo Lia di La Spezia, waar u ook 'n prentjie van die Basilica di Santa Maria Assunta, 'n Gandino.Nel 1882 het, het 'n duidelike uitgawe van Pitocchetto furono acquistati all'asta nel 1882 in Bernardo Salvadego, nella piccola frazione di Borgo San Giacomo (Brescia), fino alla seconda met del Novecento.Tale ciclo, definito da Roberto Longhi, "di Padernello"Ek het 'n wonderlike rolprent in die Romeinse Oos-Brittanje, waar die Museo Lechi di Montichiari en die kollegas van die Montichiari is. Figura si deve a Roberto Longhi. | © Wikipedia
Kyk die video: CARAVAGGIO+ (Julie 2020).
Copyright 2020 \ none \ Giacomo Ceruti | Barok / Genre / Portretskilder