Krag vir Vandag » 2013 » November
VRYDAG 6 DESEMBER – ALLES BLY AGTER
VRYDAG ALLES BLY AGTER
Lees Matteus 16: 26 – 28 – Ou Vertaling
"Want wat baat dit 'n mens as hy die hele wêreld win, maar aan sy siel skade ly?" (26)
Keiser Karel die Grote van die Franke en later ook van die Romeinse ryk en feitlik geheel Europa, in die ja­re 742 – 814, kon toe die rykste man op aarde genoem word. Hy het die Christelike gods­diens aangeneem en was die Pous se regterhand. Hy het skole gestig en in sy ryk baie goeie dinge gedoen. Self kon hy dit met die lees en skryf egter nie verder bring as om sy naam te teken nie! Maar dit is ook hy wat ander met wapengeweld gedwing het om sy Roomse Christelike geloof te aan­vaar. Robert J. Morgan vertel, hy het opdrag gegee om in koninklike gewaad en houding, op sy troon, met sy swaard langs hom en sy kroon op sy kop, en met die Evangelie van Mat­teus oop op sy skoot, begrawe te word. Toe sy graf la­ter oopgemaak is, het hy nog so daar op sy troon ge­sit: die kroon skeef op sy skedel, sy swaard onaangetas langs hom, die Evangelie van Matteus op sy kaal, geel knie­knop­pe, sy be­ne­­rige, krom voorvinger op die bladsy voor hom by Mat­teus 16:24: "Want wat baat dit 'n mens as hy die hele wêreld win, maar aan sy siel skade ly?"
Vir élkeen van ons is ons sterfoomblik die be­lang­rikste oomblik van gans ons lewe. Ons hele le­we, wat verbygegaan het, se waarde word in daar­die oomblik opgesom. Ons lewe in die ewigheid be­gin dan. Wat ons kan saamneem hemel toe, tel dan. "Maak vir julle skatte in die hemel byme­kaar…" (Mat.6:20). "'n Mens is bestem om net een maal te sterf, en daarna kom die oordeel. So is Christus ook net een maal geoffer om die sondes van baie weg te neem" (Heb.9:27,28).
"Here, vandag wil ek sekermaak dat ek ook deel in die voordeel van hulle wie sondes weggeneem is."
Posted by Manie on Nov 30th 2013 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 5 DESEMBER – BOLLE EN BLOMME
DONDERDAG BOLLE EN BLOMME
In Emergy Post vertel iemand van 'n blomme­saad­win­­keltjie naby haar kollege in Cambridge. Sy het me­nig­­maal by die winkel se vensters verby gestap, son­der om haar te steur aan die uitstalling van blomsade en blombolle. Na een Kersvakansie keer sy terug en vir die eerste keer steek sy vas by die win­kel se vensters. In die een venster is 'n oor­vloed van blomme uitgestal: hia­sin­te, tulpe en nog meer. In die ander venster is die ge­wone uitstalling van saad en bol­­le. Voorheen het die kleur­lose uitstalling van saad en blombolle haar nie in die minster geïnteresseer nie. Toe sy egter die kleurlose bolle se kleurvolle produk van blom­me in die ander venster sien, besluit sy dade­lik om uit haar plat beursie geld te neem en vir haar tulpe­bolle te koop. In haar verbeelding kan sy sien hoe haar woon­plek gaan lyk as die tulpe blom. Aan die einde van haar vertelling maak sy hierdie toepassing: The world is not interested in the Bible. But let the world begin to see fruit in the lives of those who profess to be in Christ Jesus; let the world begin to see beauties hither-to hidden and realise the sweet savour of Jesus Christ, and I doubt not that men and women will begin to ask for the way of salvation. The strongest argument for Jesus Christ today is a convincing SPIRITUAL life!
So 'n aangename en kleurvolle Christenlewe is nie net die produk van stipte navolging van Chris­telike reëls en beginsels, soos dit in die Bybel ge­skryf staan en predikante van ons verwag nie. Met ons aangebore son­di­ge natuur kry ons dit nie reg nie. Dit is die produk van Christus se eie lewe in ons, deur die werk van die Hei­lige Gees. "Julle moet in My bly en Ek in julle. 'n Loot kan nie sy eie vrugte dra as hy nie aan die wingerd­stok bly nie; en julle ook nie as julle nie in My bly nie. Ek is die wingerdstok, julle die lote. Wie in My bly en ek in hom, dra baie vrugte, want sonder My kan julle niks doen nie"
"Here, vandag vra ek U liefde in my hart."
WOENSDAG 4 DESEMBER – GESLAAGDE SELFVERDEDIGING
WOENSDAG GESLAAGDE SELFVERDEDIGING
'n Jongman het vir 'n kursus in selfverdediging ingeskryf, vertel die Western Recorder. Effens onrustig of dit hom as belydende Christen betaam om dit te doen, gaan praat hy met sy dominee daaroor. "Dink u ek doen verkeerd om die kuns van selfverdediging aan te leer?" vra hy. "Sekerlik nie," antwoord die dominee. "Ek het dit as jongman aangeleer en het baie baat gevind daarby." "Reg­tig!" roep die jongman verras uit. "Watter stelsel het u aangeleer? Die ou Engelse stelsel, of die Sulivan-stelsel, of 'n Japanese een?" "Nee, nie een van hul­le nie. Ek het die Salomostelsel aangeleer." "Die Salomostelsel?" "Ja, jy kry dit in Spreuke 15:1: ''n Sagte antwoord laat woede bedaar; 'n krenkende woord laat woede ontvlam.' Ek ken nie 'n meer geslaagde selfverdediging­stelsel as dit nie."
Min mense is bestand teen vriendelike en sagte woorde. As iemand ergerlik is en die ander persoon reageer ook ergerlik, is rusie eintlik onafwendbaar. Bly die ander persoon egter kalm en praat vriende­lik en verstandig terug, kan die bakleier nie met sy rusie voortgaan nie. So skryf die Here se Woord ook ons gedrag voor: "Wees altyd beskeie, vriende­lik en geduldig, en verdra mekaar in liefde…" (Ef.4:2). So moet ons gesindheid ook wees teenoor ons minderes. Die egtheid van ons vriendelikheid kom na vore wanneer 'n mens met 'n mindere praat, veral as die mindere 'n mens rede vir harde woorde gee: "En eienaars, behandel julle slawe met dieselfde gesindheid. Hou op om hulle te dreig. Dink daaraan dat die Here in die hemel hulle Here en ook julle Here is, en Hy trek niemand voor nie"
"Here, vandag het ek u krag in my gemoed nodig."(Ef.6:9).
DINSDAG 3 DESEMBER – VERLORE JARE
DINSDAG VERLORE JARE
Lees Lukas 8 : 4 – 15
"Daar was ook 'n deel wat in goeie grond geval het, en dit het opgekom en 'n honderdvoudige oes gelewer" (8).
Op een van die Clyderivier se vakansiebote staan 'n man traktaatjies en uitgee, vertel A Message of God. 'n Man van Glasgow neem 'n traktaatjie en merk op: "Ek is nie gekant teen hierdie soort ding wat jy nou doen nie, maar ek is bevrees dit rig nie veel goeds uit nie. In my jonger dae het ek dit ook gedoen, maar ek het nooit enige vrug op my pogings gesien nie." Die jongman laat sak sy hande effens moedeloos, want die man wat met hom praat, lyk na 'n ordentlike man wat moontlik self 'n Chris­ten is. Hy trek sy skouers effens op, glimlag verleë, en sê: "Ek het deur die lees van 'n traktaatjie tot bekering ge­kom." Die man van Glasgow stel dadelik belang. Hy bly staan en vra die jongman verder uit. Die jongman vertel: Toe hy 12 jaar oud was, stap hy een wintersaand by 'n sendingsaal ver­by. Buite staan 'n man om mense wat verby stap, in te nooi om die diens by te woon en vir elkeen 'n traktaatjie te gee. Die seun het 'n traktaatjie geneem, maar ook ingegaan en na die preek geluister. Die preek het hom ontstel en be­kom­merd oor sy siel ge­maak. Toe hy tuiskom het hy die trak­taatjie gelees. Dit was 'n duidelike stap vir stap beskry­wing van hoe 'n mens met jou son­de­besef by Chris­tus as Verlosser kan uitkom. Daar in sy kamer het hy by sy bed gekniel en in Christus as Verlosser vertrou. Hy het die He­re gevind en leef nou vir Hom en daarom staan hy in sy vrye tyd en deel traktaatjies uit. "Waar het dit alles gebeur?" vra die Glas­gowman. Die jongman noem die straat en sen­ding­saal se naam en ook min of meer wan­­neer dit alles gebeur het. Die man raak bewoë, vee oor sy oë en gryp die jongman se hand. "Toe ek 'n jong Christen was, was dit my werk om by daar­die saal se deur te staan, mense in te nooi en trak­taatjies uit te deel. Weet jy, ek dink ek ont­hou jou. Ek het met jou gepraat en jy het die trak­taatjie geneem, bietjie geweifel en toe in die saal ingegaan. Maar ek het moed opgegee. En nou, na amper twintig jaar, wys die Here vir my dit was nie tevergeefs nie! As God my lewe spaar, gaan ek my ontrouheid bely en weer vir hom begin werk." Die skrywer van die storie sluit af: "How many more golden sheaves might have appeared to that Christian worker's account in the day of Christ, had he continued in the service that the Lord gave him to do?"
"Here, vandag help ek om ander vir U te wen."
MAANDAG 2 DESEMBER – DIE ENIGSTE REDDING
MAANDAG DIE ENIGSTE REDDING
"Hy bring die verlossing en niemand anders nie. Daar is geen ander naam op die aarde aan die mense gegee waardeur God wil dat ons verlos moet word nie"(12).
Enkele jare gelede raak twee manne in hul boot, bokant die Niagrawaterval, in die moeilik­heid. Hulle roei wanhopig, maar die stroom voer hulle vinnig na die donderende val toe. Op die oewer word koorsagtige pogings aangewend om die twee manne te red. Net betyds word 'n tou na hulle toe uitgegooi, wat binne-in die boot beland. Die een man gryp die tou dadelik gretig vas. Juis op daar­die oomblik dryf 'n houtstomp teen die boot vas. Tot almal se ontsteltenis gryp die ander man paniekerig na die drywende stomp en klou kramp­agtig dááraan vas. Die mense skree vir hom om die stomp te los en ook die tou te gryp. Hy klem die stomp net stywer vas. Die man wat die tou ge­gryp het, is veilig aan wal gebring. Die ander man is met stomp en al by die waterval af.
Die mens bevind hom wat sy sieleheil betref in net so 'n groot gevaar. Gelukkig is daar redding, hoe sterk die afwaartse stroom ookal mag vloei en hoe hard die waterval ook al dreun. Die veilige tou van Christus se verlossing word uitgegooi en 'n mens kan dit gryp en gered word. Ongelukkig dryf ander reddingstompe ook in ons lewensrivier rond. Vir ons eie onthalwe, om nie op die ou end wreed ontnugter te word nie, moet ons seker maak waarop ons ons saligheid bou.
Waarop grond ek my hoop vir redding en die ewige lewe? Vir ons almal is daar net één betroubare reddingswete: weens die sondes wat ek gedoen het, is ek verlore en kan dit op geen manier weer goedmaak nie, behalwe om te vertrou in die Here Jesus Christus, die Seun van God, wat aan die kruis op Golgota die straf vir al my sondes gedra het en my só met God versoen het. Ek het na Hom toe gegaan en in gebed vir Hom gesê, ek is verlore weens my sondes en Hom gevra om my te red. Dít is die reddingstou wat ons gryp en waarmee ons in die veiligheid van die ewige lewe wat God ons uit genade gee, gebring word.
Ons het 'n lied wat dit beklemtoon:
is daar lewe vir jou en vir my;
sien gelowig op Hom, word gereinig en leef
want verlossing bied Jesus jou vry.
"Here, vandag hou ek u reddingstou styf vas deur in Jesus se kruisdood vir my redding te vertrou."
VRYDAG 29 NOVEMBER – SELF IN DIE PAD
VRYDAG SELF IN DIE PAD
Lees Johannes 3:22-36
"Hy moet meer word en ek minder" (30).
'n Dogtertjie het saam met haar pa en ma in 'n Chris­ten-vriend se huis oorgeslaap. Bokant die bed se kop­penent het 'n duidelike prent van die Here Jesus teen die muur gehang. Die eerste oggend toe die dogtertjie wak­ker word, kyk sy in die groot spieël, teen die muur aan die voetenent van die bed. Sy sien die prent bokant haar kop in die spieël gereflekteer. "Mamma!" roep sy verras uit. "Ek sien liewe Jesus in die spieël." Sy sit dadelik reg­op om beter te sien, maar toe kom sy tussen die prent en die spieël. In plaas van die prent van Jesus, sien sy toe haarself in die spieël. Sy gaan dadelik weer lê en toe sien sy natuurlik weer Jesus se prent in die spieël. Haar pa, wat die storie in die Canadian Baptist vertel, sê dit het 'n hele aantal op en af posisies van sy dogtertjie ten gevolg gehad, waarna sy, in die lêposisie, vir haar ma sê: "Mamma, elke keer as ek myself sien, sien ek nie vir liewe Jesus nie, en elke keer as ek nie myself sien nie, sien ek liewe Jesus."
Die kern van 'n groot geestelike waarheid word deur hierdie kinderlike verhaal blootgelê. Selfbe­wustheid en die verheffing van 'n mens self, ver­troebel die bewustheid van die Here Jesus se teen­woordigheid in die hart. Hoe kleiner 'n mens in eie oë en ander se oë probeer wees, hoe duideliker word die Persoon van Christus verheerlik. "…ek is saam met Christus gekruisig, en nou is dit nie meer ek wat lewe nie, maar Christus wat in my lewe. Die lewe wat ek nou nog hier lewe, leef ek in die geloof in die Seun van God wat sy liefde vir my bewys het deur sy lewe vir my af te lê" (Gal.2:19,20).
"Here, vandag wil ek minder wees, sodat U meer
Posted by Manie on Nov 24th 2013 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 28 NOVEMBER – DIE DOLKSTEKER
DONDERDAG DIE DOLKSTEKER
Lees Spreuke 12: 13 – 21
"Praat sonder om te dink kan soos dolksteke wees; wyse mense bring genesing met wat hulle sê" (18).
Thomas lig sy kop van die kussing af op. Hy het iemand hoor snik. En nou hoor hy dit duide­lik­er. Iemand kreun. Hy beter gaan kyk. In die ske­merte van die kamer loop hy versigtig deur toe. Die vertrek waar hy nou instap, lyk vreemd. Hy word bang. Dié kamer is ligter en hy sien drie fi­gu­re op die vloer lê: 'n seun van so ses jaar oud, 'n dogter van seker tien, en 'n vrou. Om hulle is plas­se bloed. Daar is nog iemand in die kamer. Dié een praat skielik, met 'n harde, onverbiddelike stem met Thomas: "Sien jy nou hoeveel leed jy ver­oor­saak het?" "Ek?" roep Thomas verbaas uit. "Dis nie ek nie! Ek sal nie so iets doen nie!" "Ken jy hierdie mense?" vra die vreemdeling en wys met sy hand na die figure op die vloer. Thomas kyk en trek sy asem hard in. Dis sy ma en boetie Hansie en sussie Edna. "Kyk na die wond aan haar skou­er," beveel die man. Thomas sien dit is 'n lelike sny in Edna se skouer. Dit kon die spiere in die skouer dalk beseer het. "Mm…maar…" stot­ter Thomas. Dan word hy kwaad. "Wie het dit ge­doen?" "Kyk na die seun se gesig," beveel die stem. Thomas sien 'n yslike, bloeiende sny al langs Hansie se wang af. "Kyk na jou ma," beveel die stem weer. "Daardie steek onderkant jou ma se linkerarm het amper haar hart getref." "Ons moet hulp kry! Van wanneer af lê hulle al hier?" roep Thomas uit. "Van vanmiddag af toe jy hulle daar in die tuin so aan­ge­rand het," sê die stem on­ver­biddelik. "Ek het dit nie gedoen nie!" skreeu Thomas nou. "Ek het nie eers 'n mes nie en ek sal mos nie so iets doen nie." "O, ja. Jy het 'n gevaar­like dolk. Ek was by toe julle vanmiddag in die tuin die blombeddinkies geskoffel het. Onthou jy nie? Ed­na wou jou met die emmer water help, en jy het haar toegesnou: 'Gee pad hier! Ek het nie 'n ou meisiekind soos jy se hulp nodig nie!' Met daardie dolksteek het jy haar arm so 'n wond gegee, dat sy jou nie gou weer sal kan of wil help nie. En ont­hou jy toe Hansie….." "Hou op!," skreeu Thomas. "Wie is jy?" "My naam is Gewete," sê die stem. "Ek onthou," kreun Thomas, "maar ek het tog net met hom geraas. Hy het my so gepla. Ek het nie eers aan hom geraak nie. Ek kon hom tog nie so gesteek het nie. Ek het nie 'n mes nie!" "Jy het 'n gevaarlike dolk. Jou tong. 'Praat sonder om te dink kan soos gevaarli­ke dolksteke wees (Spr.12:18).' En: 'Sy tong …sy woorde… is swaarde wat reg is om te steek…' (Ps.55:21)." Gewete gaan meedoënloos voort: "Toe jy vir jou ma gesê het…." "Asseblief, asseblief, moet dit nie sê nie!" huil Thomas nou. Voordat Gewete kan antwoord, voel Tho­mas ie­mand trek hom aan sy arm. Hy rek sy oë oop en kyk vas in sy ma se vriendelike, liefdevolle gesig. "Toe, toe, op­staan ou seun, dis tyd…." Thomas vryf sy oë. Hy het ge­droom. Ag, hy het net gedroom! Hy gooi sy arms om sy ma se nek en gaan hartlik aan die huil. "Ek­skuus, Mamma. Ekskuus, Mamma…." en hy snik sy droom teen haar nek uit.
"Begryp julle nie…? Wat by die mond uitkom, kom uit die hart…" Valse getuienis (leuens), kwaadpratery (vloek, slegsê, verwyt, afjak, skinder en so meer). As ons hart reeds aan die Here be­hoort, moet die Heilige Gees dit beheer. Die beheer wat die Here op ons hart kry en handhaaf, beskryf Paulus so: "Dit het Hy gedoen deur die we­der­ge­boor­te wat die sonde afwas, en deur die Heilige Gees wat nuwe lewe gee. God het die Heilige Gees oorvloedig op ons uitgestort deur Jesus Christus ons Verlosser" (Titus 3:5,6).
"Here, vandag vra ek U om my tong met u krag te beheer."
WOENSDAG 27 NOVEMBER – ONS BID VOLGENS
WOENSDAG ONS BID VOLGENS BEHOEFTE
Lees Lukas 18: 35 – 43
Theodore Monod was eendag besig om vir 'n seun die verhaal van die blinde man by Jerigo te vertel, skryf Sunday School Chronicle. Die seun­ luister met stralende gesig en wakker ogies na dié storie. "En wat," vra Monod vir die seun­tjie, "sou jy van Jesus gevra het as jy blind was?" Dadelik ant­woord hy: "Ek sou vir 'n mooi hond met nekband en ketting gevra het, so­dat hy my oral waar ek wil wees kan lei." Monod merk hieroor op: "How often do we ask for the blind man's dog instead of the seeing man's eyes."
Die seun het wakker, sienende oë gehad en daar­om kon dit nie deel van sy gebed uitmaak nie. Hoe sterker ons van 'n behoefte bewus word, hoe meer kleur dit ook ons gebed. Onbetaalde skuld by winkels en 'n oortrokke bankrekening laat ons vir geld bid, 'n kwellende kwaal laat ons vir gesond­heid bid en bewuste geestelike behoefte laat ons vol­gens ons geestelike behoefte bid. Die blinde man se blindheid en Jesus se nabyheid en vrien­delike vraag: "Wat wil jy hê moet ek vir jou doen?" het hom so duidelik volgens sy ware be­hoefte laat bid: "Here, dat ek mag sien." Dié drie dinge bepaal ons gebed: `n Bewuste behoefte, 'n wete wat God be­loof en 'n bewus­syn van die Here se nabyheid. Soos met die blinde man laat dit ons bid: "Here Jesus, in u Naam, dóén dít (elkeen volgens ons eie be­hoef­te), of, géé dít, vir my."