"God is vir ons 'n toevlug en 'n beskerming.." - Psalm 46:2.
Psalm 46 is die psalm van die "stormgedruis". Daar is verskriklike dinge aan die gebeur: die aarde verskuif; die berge tuimel in die hart van die see; nasies raas en koninkryke wankel. Ons lees van oorloë en verwoesting; van spiese en boë en brandende strydwaens. En te midde van daardie stormgedruis staan die rots: "God is vir ons 'n toevlug."
Ons ken daardie "stormgedruis". Ook ons wêreld is hopeloos deurmekaar geskud. In die groot verskrikking wat oor ons heen raas, is ook ons "aarde" besig om te verskuif. Die vastighede wat ons gedink het nooit van hul staanplek sou wankel nie, sink onder ons voete weg. En ... hoe dikwels was die stormgedruis nie in ons eie huis en haard en lewe nie? Was dit nie ook dat vir óns die berge in die hart van die see ingetuimel het nie!
Ons ken ook die "rots in die stormgedruis". Dit is geen aanmatiging nie, maar suiwere dankbaarheid as ons beweer dat ons die rots selfs beter ken as die digter van Psalm 46. Hy het die rots net vaag en versluierd gesien in die skaduwees van die Ou Testament. Vir ons is daardie rots in sy volle majesteit en heerlikheid in die stormgedruis van hierdie wêreld in Christus Jesus geopenbaar. In Hom het God in hierdie wêreld: die Rots in stormgedruis geword.
Wat het ons, kan jy vra, aan 'n rots in 'n bruisende see waar die orkane ons voortsleep? 'n Rots is 'n steil, harde en kaal ding. Op 'n rots word ons te pletter geslaan. Ja, en op God - op sy ondeurgrondelike en geslote lotsbeslissing – kan ook ons te pletter geslaan word. Maar, o wonderlike misterie, die geslote Rots van die wese en werk van God gaan in die Kruis en bloed van Jesus Christus vir ons oop - gaan oop in die wydte en warmte van sy genade en barmhartigheid, waarin die hele wêreld toevlug kan neem. In Christus word die Rots 'n Toevlug: "God is vir ons 'n toevlug en 'n beskerming."