Met: John Cameron Mitchell (Hedwig); Michael Pitt (Tommy Gnosis).
Draaiboek: John Cameron Mitchell en Stephen Trask (gebaseer op hul toneelstuk).
Regie: John Cameron Mitchell.
Is daar iets nuuts onder die son? Kyk maar hoe kom musicals weer terug: Love s labour s lost, Moulin Rouge, en (behoede ons) Dancer in the dark (lees resensies elders op di� ruimte). Telkens is daar n poging om die genre nuut en vars te maak: Kenneth Branagh se mengsel van Shakespeare en Porter / Berlin / Gershwin; Baz Luhrman se tegnies verbluffende energie-ontploffing; Lars von Trier se kwasi-Dogme-tragedie.
Hedwig and the angry inch verskuif die grense dalk die verste. Enersyds omdat dit met punk rock as musikale genre werk; andersyds omdat dit inhoudelik uitdagend is.
Die titelkarakter Hedwig was naamlik eers H�nsel, n Oos-Duitse seun. n Huwelik met n Amerikaanse soldaat sou hom agter die Ystergordyn uitkry, maar dan moet hy van geslag verander. Gelukkig ken sy ma n snydokter. Ongelukkig is di� kwak nie n meester van sy vak nie, en H�nsel  nou Hedwig  behou n duim waaroor sy erg kwaad is. Tog beland sy in die VSA.
Spoedig verlaat haar soldaat haar en sy moet op haar eie bene begin staan. Uiteindelik word sy n internationally ignored punk rock-ster, berug weens haar prek�re verbintenis met n beroemde tiener-rock-held, Tommy Gnosis  sy het hom beroemd laat word, beweer sy, en sy eis haar pond vleis.
Hedwig se verhaal word vertel deur sowel die interessante liedjies (nie altyd ewe raserig nie) as deur visuele vindingrykheid. Die sentrale metafoor, die soeke na jou gepaste lewensmaat, word byvoorbeeld met animasie uitgebeeld.
Die spel is uitstekend, en John Cameron Mitchell se vertolking van Hedwig is tereg beloon met n Golden Globe-benoeming in die kategorie Beste Akteur (sic!) in n Komedie of Musical.
Die rolprent is n komplekse visuele en konsepsuele teks, wat nie met die eerste sien al sy geheime prysgee nie. Dis n uitstekende verfilming van n verhoogstuk, geskryf deur die fliek se regisseur �n ster. Dit vra n klomp vrae oor geslagskwessies en aanvaarding van alternatiewe, wat daartoe lei dat dit nie spreek tot die gemiddelde musical-kyker nie.
Kykers wat egter n uitdaging bo spookasem verkies, sal sekerlik Hedwig se lewensverhaal onderhoudend vind, en nadink oor wat haar uiteindelik dwing om die naakte waarheid te konfronteer.