Die onderdak-stoepplek bied ‘n uitsig oor die groen, beboomde tuine van Lakelands, die mooi dammetjie met sy oewerwilges en die Boschkoppe in die agtergrond. Jy kan ook in die knussige binne-eetkamer loop sit. Later sou ons agterkom dat jy eintlik kan stap en sit net waar jy wil op dié mooi aarbeiplaas.
Ons neem plaas op die stoep. Van hier af kan jy ook die binnewerke van die ruim kombuis sien. Ek hou daarvan: Niks om weg te steek nie, sê ek vir Metgesel. In die kombuis sien ek ‘n groot man met ‘n blou voorskoot waar hy heen en weer beweeg, hier vat en daar los, en ‘n opdrag of twee aan sy helpers uitdeel. Dan kom die groot voorskootman by die deur uit: “Ons is nou by julle,” sê hy.
‘Ons’ kom in die vorm van Frank se fyn vroutjie, Sonia, aan. Sonia is die bestuurder van die plek, hoor ons later. Na ‘n rukkie bring sy die koffie nader. Lekker koffie.
En dan meld Frank hom by ons tafel aan. Hy maak hom tuis en stel hom voor. Die kokery is ‘n stokperdjie. Hy het ‘regte werk’ ook. Ons kan ‘n sleepwa-rit na die waterval toe vat as ons wil. Nee, hy doen nie die spyskaartding nie, sê hy. Waarvoor het ons lus, wil hy weet. Metgesel noem dit dat sy nie soogdiere eet nie. Frank stel ‘n ‘vissie’ voor. Metgesel meld dat ek eintlik meer partydig is vir vis as sy.