Verskil tussen weergawes van "Volksrepubliek China" - Wikipedia
Verskil tussen weergawes van "Volksrepubliek China"
Volksrepubliek China (wysig)
Wysiging soos op 22:50, 30 Julie 2019
368 grepe bygevoeg , 1 jaar gelede
Wysiging soos op 22:40, 30 Julie 2019 (wysig)
Wysiging soos op 22:50, 30 Julie 2019 (wysig) (maak ongedaan)
[[Lêer:Wai Tan, Shanghai, China (Unsplash).jpg|duimnael|links|In China se groot metropole begin met groeiende lewenstandaarde ook vroeë vorme van 'n burgerlike samelewing ontwikkel - met maatskaplik-verantwoordelike burgers]]
Vir langer as 2000 jaar is die land deur ’n reeks magtige dinastieë regeer. In 1912 word dit ’n [[republiek]], en in 1949, ná ’n lang oorlog tussen die nasionaliste en die [[Kommunisme|kommuniste]], ’n kommunistiese staat bekend as die Volksrepubliek China. Die staat is sedert sy stigting in 1949 deur die [[Kommunistiese Party van China]] (aanvanklik onder [[Mao Zedong]]) gelei. Die vestiging van 'n kommunistiese bewind volgens die voorbeeld van die Sowjetunie en 'n staatsbeheerde ekonomie word deur politieke ontleders en historici dikwels as die eerste van drie rewolusies in China se 20ste en 21ste eeuse geskiedenis beskou. Ten spyte van alle verwagtinge wat in die weste met die val van kommunisme in die [[Sowjetunie]] en die [[Oosblok]]lande in 1989 gekoester is, het China se kommunistiese stelsel geblyk om uiters stabiel te wees.
Die afsterwe van Mao Zedong en premier Zhou Enlai in 1976 en die kort en onbloedige magstryd, wat daarop gevolg het, het die weg gebaan vir die magsoorname van Deng Xiaoping in 1978. In sy beleid van staatkundige en ekonomiese hervormings, waarna hy later self as die «Tweede Rewolusie» sou verwys, het die sogenaamde «Vier Moderniserings» (四个现代化/四個現代化, Sì Ge Xiàndàihuà) sentraal gestaan. Oorspronklik is hierdie hervormingsbeleid reeds in 1963 deur Zhou Enlai geformuleer, maar eers deur Deng Xiaoping verwesenlik - met die modernisering van landbou, nywerhede, verdediging, en wetenskap en tegnologie. Dit het gepaard gegaan met die geleidelike oorgang van 'n bevel- tot 'n meer markgedrewe ekonomie waarin meer ekonomiese bevoegdhede aan besluitnemers op provinsiale en munisipale vlak verleen is. Buitelandse ondernemings is uitgenooi om met uitgebreide handelsaktiwiteite en regstreekse beleggings deel te hê aan China se ekonomiese vooruitgang.▼
Tot 1984 is veertien hawestede van spesiale ekonomiese sones voorsien waar buitelandse beleggers maklik met inheemse ondernemings kon saamwerk. Vanaf die middel- tot die laat 1990's is talle staatsondernemings - die tradisionele basis van China se stedelike ekonomiese sektor - ontbind om die vestiging van privaat ondernemings en die ontwikkeling van plattelandse streke te bevorder.▼
Meer onlangs het die Volksrepubliek China ekonomies vinnig ontwikkel. Vandag is dit een van die belangrikste ekonomiese en industriële moondhede in die wêreld wat volgens sy ekonomiese beplanning tot 2049, wanneer dit die eeufees van die Chinese Rewolusie sal vier, tot die voorste nywerheidsland op aarde sal groei.
Die land is bergagtig met hoë plato's en die Taklamakan- en [[Gobi]]-woestyn in die weste en noordweste, heuwels en vlaktes in die ooste, waardeur die [[Yangtze]]- en [[Geelrivier]] seewaarts vloei, en subtropiese woude in die suidooste. Die Volksrepubliek China lê aan die [[Oos-Chinese See]], die [[Geelsee]] en die [[Suid-Chinese See]]. Dit grens aan Mongolië in die noorde, Rusland en Noord-Korea in die noordooste, Viëtnam, Laos en Mianmar in die suide, Indië, Bhoetan, Afganistan en Nepal in die suidweste, Pakistan, Tadjikistan en Kirgisië in die weste, en Kasakstan in die noordweste.
=== Tweede Rewolusie ===
▲Die afsterwe van Mao Zedong en premier Zhou Enlai in 1976 en die kort en onbloedige magstryd, wat daarop gevolg het, het die weg gebaan vir die magsoorname van Deng Xiaoping in 1978. In sy beleid van staatkundige en ekonomiese hervormings, waarna hy later self as die «Tweede Rewolusie» sou verwys, het die sogenaamde «Vier Moderniserings» (四个现代化/四個現代化, Sì Ge Xiàndàihuà) sentraal gestaan. Oorspronklik is hierdie hervormingsbeleid reeds in 1963 deur Zhou Enlai geformuleer, maar eers deur Deng Xiaoping verwesenlik - met die modernisering van landbou, nywerhede, verdediging, en wetenskap en tegnologie. Dit het gepaard gegaan met die geleidelike oorgang van 'n bevel- tot 'n meer markgedrewe ekonomie waarin meer ekonomiese bevoegdhede aan besluitnemers op provinsiale en munisipale vlak verleen is. Buitelandse ondernemings is uitgenooi om met uitgebreide handelsaktiwiteite en regstreekse beleggings deel te hê aan China se ekonomiese vooruitgang.
▲Tot 1984 is veertien hawestede van spesiale ekonomiese sones voorsien waar buitelandse beleggers maklik met inheemse ondernemings kon saamwerk. Vanaf die middel- tot die laat 1990's is talle staatsondernemings - die tradisionele basis van China se stedelike ekonomiese sektor - ontbind om die vestiging van privaat ondernemings en die ontwikkeling van plattelandse streke te bevorder.
Gedurende die ampstermyne van president Hu Jintao en premier Wen Jiaobao tussen 2002 en 2012 het China nuwe diplomatieke inisiatiewe geloods om na sy buurlande en die internasionale statewêreld uit te reik en hulle daarvan te oortuig dat die land se ekonomiese en buitelandse beleid aan vreedsame doelwitte gewy sou wees.
== Administratiewe indeling ==
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/2020991"