Stedelike tuiniers is afhanklik van wilde insekte om hul tuine te laat floreer. (Shutter)
Met die koms van die lente het baie mense begin nadink oor hoe COVID-19 die bekostigbaarheid en beskikbaarheid van vrugte en groente in die komende maande sal beïnvloed, aangesien dit 'n tekort aan beide is heuningbye en trekarbeiders bedreig die bestuiwing van gewasse en die voedsel wat daarmee gepaard gaan.
Die huidige wêreldlike pandemie het die vele maniere waarop ons landboustelsels kwesbaar is vir wêreldwye skokke, uitgelig. Probleme met voorsieningskettings, trekarbeiders, vervoer, handel en grenssluitings het gesinspeel dat sommige voedselsoorte te min beskikbaar is.
Die kweek van voedsel in stede is een manier om hierdie voedselsekerheidskwessies te versag en mense laat die idee van plant “herleef”oorwinning tuine. " Maar die gemiddelde persoon besef moontlik nie dat tuiniers afhanklik is van wilde insekte om hierdie tuine te laat floreer nie. Hulle het bye, vlieë, skoenlappers en ander insekte nodig om stuifmeel van een blom op te tel en na 'n ander oor te dra. Dus stel ek voor dat ons 'n ander soort tuin plant: veerkragtige tuine.
Insekte doen die werk
Tuinmaak vir kos het stoom opgetel regoor die wêreld met albei voetsoolvlak en regeringsinisiatiewe wat in die hande kry.
In Kanada het sommige provinsies gemeentetuine as noodsaaklike dienste beskou. Stadspersoneel in Victoria, BC, groei tienduisende groente saailinge vir inwoners en gemeenskapstuine. 'N Ontploffing van bestellings vir saad en saailinge het elders winkels oorweldig deur die land skielike toename in die vraag.
Maar tuinmaak benodig bestuiwers: Ongeveer driekwart van ons voedselgewasse maak staat op insekbestuiwing, insluitend krammetjies soos tamaties, komkommers, soetrissies en pampoen. Sonder hulle moet boere duur en arbeidsintensief gebruik meganiese oplossings.
As bewaringswetenskaplike vind ek dit opvallend dat stadsbewoners gratis bestuiwingsdienste verwag, ondanks die beperkte optrede wat in die verlede gedoen is om die insekte wat die werk doen te bewaar. Die bou van uiteenlopende en oorvloedige gemeenskappe van inheemse bestuiwers, in stede en op landbougrond, is van kritieke belang vir die tekort aan voedselveiligheid nou en in die toekoms.
Koesterende wilde bestuiwers
Ondanks die feit dat daar meer as 850 inheemse bye is, het Kanada staatgemaak op die nie-inheemse Europese Europese heuningby (Apis mellifera) dekades lank om die bestuiwing van gewasse wat op grootskaalse intensiewe landbougrond verbou word, aan te vul.
In stede, byeboerderye het aangedring om korwe op dakke te plaas en natuurlike gebiede, ondanks die besorgdheid van bewaringsbioloë soos ek oor hul impak op inheemse bestuiwers en plantgemeenskappe.
In werklikheid hang die toekoms en volhoubaarheid van voedselproduksie baie daarvan af dat baie verskillende soorte bestuiwende insekte bestaan. Hul kritieke belangDaar is egter lankal misgekyk ten gunste van die bevordering en ondersteuning van die heuningbybedryf.
Alhoewel daar oor die impak van bestuurde heuningbye gedebatteer is, is daar baie studies gedoen wat daarop dui kwaai mededingers en kan dra siekte aan wilde bestuiwers oor. Wetenskaplikes skryf byvoorbeeld die bekendstelling van nuwe siektes van bestuurde bye tot die dramatiese toe agteruitgang van die bedreigde roes-geplakte hommel en ander voorheen algemene hommelspesies, wat langtermyn, maar nie goed verstaan ​​nie, gevolge kan hê vir die bestuiwing van inheemse plante, landbougewasse en stedelike voedselsekerheid.
Die volgende golf: Veerkragtige tuine
Tydens beide die Eerste en die Tweede Wêreldoorlog het Kanadese 'n oorwinningstuin van groente in woonhuise geplant as 'n manier om die plaaslike voedselproduksie te vergroot om soldate in die buiteland te ondersteun. Die naam noem baie beelde van gewen veldslae. Later, tydens die Groot Depressie, het hulle verligtingstuine geplant.
'N Oorwinnings tuin op die voorste grasperk van 'n huis aan Crescent Road in Toronto, omstreeks 1916. (Stad van Toronto Argiewe)
Terwyl die koronavirus deur stede dwarsoor die wêreld vee, word ongelykhede, agteruitgang van die omgewing en ander samelewingsnoods blootgestel, en voedselproduserende gewasse en inheemse plante geplant, gee gemeenskappe die geleentheid om genesing en veerkragtigheid te verhoog.
Veerkragtigheid tuine kan oral wees: gemeenskaplike tuine, privaat tuine, medisynetuine en selfs balkon tuine. Hulle kan inheemse biodiversiteit en bestuiwers ondersteun, en dit verhoog die totale veerkragtigheid van ons ekosisteme en help ons om die onderlinge verbande tussen land, plante, insekte en mense beter te verstaan. Hulle voorsien goed gedokumenteerde voordele vir geestesgesondheid van buite wees en buite skoolkinders die kans gee om te leer terwyl hulle met die natuur omgaan. Wat belangrik is, sal hulle plaaslike, voedende voedsel in digte stedelike sentrums voorsien om ons liggame en gees te ondersteun tydens hierdie wêreldwye gesondheidskrisis.
Stede kan 'n leiersrol speel in die verhoging van ons bande met die natuur en die koestering van inheemse biodiversiteit. In Curridabat, Costa Rica, was wild, insluitend bestuiwers, ook status as ere-burgerskap ontvang om hul kritieke belang as ekosisteemdiensverskaffers in stedelike gebiede te weerspieël.
Met die herlewing van stedelike tuinbou in Kanadese stede, hoop ek dat mense sal groei om die konneksies tussen voedsel en natuurlewe te waardeer, en hierdie verhoudings deur tuinbou en grondbeheer te kweek.
Sheila Colla, assistent-professor, omgewingstudies, York Universiteit, Kanada
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Tuinmaak > Hoe om 'n tuin te plant kan bye, plaaslike voedsel en veerkragtigheid verhoog