Nuuskommentaar: Het Suid-Afrika ’n towerdoepa vir al sy probleme?Foto: Flicker/GovernmentZA “Wanneer ’n land in skuld verstrengel raak, is daar twee maniere waarop baie leiers meen ’n panacae (die towerdoepa wat alle probleme oplos) gevind kan word. Die een is inflasie van die geldeenheid, en die ander is oorlog. Albei bring tydelike vooruitgang, albei veroorsaak permanente ruïnering.” So altans, was die mening van Ernest Hemingway. Die bekende Amerikaanse kommentator Patrick J Buchanan skryf in ’n meningstuk oor die grootste bedreigings waardeur die Weste in 2016 in die gesig gestaar word. Hy skryf dit teen die agtergrond dat die VSA se nasionale skuld teen die einde van sy huidige boekjaar, wat 30 September ten einde loop, $19,3 Amerikaanse triljoen (ons biljoen) sal beloop. Hoewel ’n mens nie noodwendig met al Buchanan se uitgangspunte en gevolgtrekkings hoef saam te stem nie, is dit tog interessant om op sommiges te let. Oor die oorlog-“oplossing” wys hy byvoorbeeld daarop dat hoewel dit belangrik is om militêr sterk te wees, is die enigste manier om so ’n faktor te wees om nié by die “groot oorlog” ingesuig te word nie. Nog ’n faktor is dat as die Weste ’n premie op sy eie beskawing as “die grootste” plaas, moet dit waak teen “derdewêreldkanisering.” Dit is rondom hierdie punt wat Buchanan sy artikel bou. Hy trek dit deur na die vlugtelingprobleem wat Europa beleef, die oneweredige aanwas, dat in die VSA 1% van die bevolking 38% van die belasting bydra, en die helfte net 3% belasting betaal. “En dit kan nie vir altyd voortduur nie.” Hy wys ook daarop dat die opkoms van Donald Trump in die VSA en populistiese partye in Europa ’n gevolg van hierdie verskynsel is. Maroela Media het ook reeds in verskeie nuuskommentare gewys op hoe minderhede in die VSA op kampusse ’n kritieke drempel in getalle bereik, en dan weerstand teen die gewone Amerikaanse kultuur begin bied wat vir hulle vreemd is (en onder meer aan hoër druipsyfers gekoppel word). Daar is ’n verskerpte weerstand teen enige simboliek van die ou Suidelike konfederasie, selfs ’n gevoel dat restitusie nodig is wat tot die slawetydperk teruggevoer word, en ’n benadeelde identifikasie (wat op ras geskoei is en nou as fatsoenlike vorm van nie-rassigheid verkwansel word). En dat dit ook na Suid-Afrika oorspoel waar dit met die leerstellings van Fanon versmelt, soos deur Steve Biko en ander na Suid-Afrika gebring en daarom “fatsoenlik” is, al word geboue op kampusse tot as verteer. En tot onewehandigheid met die beoordeling van ras-insidente lei. As na die strekking van skrywers oor die verskillende vorme van Afrikaner-selfbeskikking gekyk word, en veral die reaksies van lesers daarop, kom daar ’n baie sterk boodskap van die versugting om die handhawing van standaarde na vore. Of dan in Buchanan se bewoording, die weghou van “derdewêreldkanisering.” Daar is ’n duidelike strewe na owerheidsdienste wat goed moet werk, waar die herstel van slaggate belangriker is as ’n nuwe gepantserde ampsmotor vir die burgemeester, waar skole standaarde handhaaf wat kers vashou vir dié van ontwikkelde lande en nie agter raak by buurlande nie, en vele meer. Waar onderrig tot op tersiêre vlak toegang bied tot die wysheid van die Dietstalige akademie, en ons jeug nie tot die akademie in die Engelstalige wêreld beperk wat soms ver agter die Nederlanders, Vlaminge en Duitsers is nie. Natuurlik is dit nie net die Afrikaners, of wit en bruin mense, wat hieroor stoei nie. Dr. Khotso Mokhele, kanselier van die Universiteit van die Vrystaat, het by geleentheid tydens ’n gradeplegtigheid afgestudeerde studente aangeraai om hul spraakvryheid te gebruik om beswaar te maak teen “die algemene verval wat ons om ons waarneem”. Dit weerspreek die ANC se aansprake op “’n goeie storie” wat met die pas afgelope munisipale verkiesing in ieder geval nie baie suksesvol aan die kiesers verkwansel is nie. Om alles op oorle apartheid, kolonialisme en selfs Jan van Riebeeck se brood te kom smeer werk ook nie meer so lekker nie. Dat die Derde Wêreld nog ’n beergreep op Suid-Afrika het, blyk onder meer uit die greep wat Zuma op die ANC het. Verskeie politieke kommentators wys daarop dat die ANC Zuma nie kan verwyder sonder om die party te skeur nie (al is hy ’n uiterste verleentheid vir die ANC se grondleggers soos Albert Luthuli, Oliver Tambo, veral Sol Plaatje en meer onlangs Nelson Mandela). Maar ons sit met ’n president wat openlik verklaar dat korrupsie ’n Westerse konsep is. Volgens byna alle objektiewe maatstawwe sou die trekpas van Zuma ’n groot deel van die towerdoepa oplewer wat as die land se panacae kan dien. Kommentators se skryfsels tydens die ANC se NUK se onlangse bosberaad was ook insiggewend, hoewel hulle in ’n sekere sin “blind” moes skryf weens die geslotenheid van die beraad. Daar is onder meer gewys op die ontwikkelingsplanne, van HOP tot Gear tot die nasionale ontwikkelingsplan wat een ding deel – dit bly op papier maar kry nie op grondvlak beslag nie. So lank as wat die regering nie “derdewêreldkanisering” as ’n probleem beskou nie, sal Suid-Afrika spook om sy posisie in die internasionale gemeenskap te handhaaf. En intussen sal al meer mense hulself inbind by Solidariteit se Plan B waar standaarde nog sterk onderliggend is. En ’n mens wil noodwendig giggel by die gedagte dat Suid-Afrika oorlogvoering as metode sou oorweeg om vir die land voorspoed te bring.