Skitterster - B L O O T S
Alana sit in die musiekklas by die gemeenskapsaal. Sy is meegevoer deur die gevoel en passie van die musiek wat Sandy vir hulle groepie uitgekies het. Alana hou sommer baie van die sangeres met die bloedrooi hare.
Sommer-so kry Alana 'n drukkie en 'n soen by haar kêrel van vier jaar, Bradley. "Dis so lekker om saam met jou hier te sit," fluister hy in haar oor.
Na die klas draf Alana Sandy agterna. Sy ontmoet haar by haar stukkende kar wat so skoon is, die wit is verblindend in die son.
"Haai, Sandy. My naam is Alana en ek hou sommer baie van jou musiek. As ek gedigte skryf dan luister ek musiek en dan is ek in 'n ander wêreld. My eerste digbundel is al uit."
"Ai, Alana maar dis wonderlik. Kan ek 'n digbundel by jou koop volgende week as jy klas toe kom?" vra Sandy opreg.
So sloer die week verby en Alana moet huis skoonmaak, kos kook en skryf dat dit bars. Bradley kom kuier ook vir haar en hulle kuier al te lekker saam. Uiteindelik is dit tyd vir die musiekles by die gemeenskapsaal en Alana wag sommer vir Sandy by die deur. "My digbundel soos belowe!" Opgewonde hou Alana die digbundel na Sandy uit.
"Optog. Dis 'n mooi naam vir 'n digbundel — ek gaan dit lees en miskien kan ons van die gedigte daarin toonset. Sal jy dit wil doen, Alana?"
"Ja, ja natuurlik. Dit sal vir my 'n groot voorreg wees." Sandy weet dit nie maar Alana se hart bokspring en haar maag tol om en om.
Nog nooit het Alana haar foon so opgepas soos daardie week nie en sy het dadelik haar skootrekenaar afgestof om gedigte aan te pas om lirieke te word.
"Trieng, trieng, trieng!" lui Alana se foon soos 'n ou tiekieboks. Dit is Sandy wat op haar spoor is.
"Alana, kan ons Dinsdagmiddag by mekaar kom? Dan kan ons musiek maak?" vra Sandy haar beleefd. "Ja, natuurlik. Hoe laat?" Alana is so opgewonde, sy is bang Sandy hoor haar hart bons oor die telefoon. "So vier uur."
Alana was lanklaas so bly oor iets. Vinnig bel sy vir Bradley en vertel hom die goeie nuus.
Later die middag kom Bradley met 'n doos Nestlé sjokolade by Alana kuier. Hulle gesels oor die weer, die politiek, die petrolprys en dan moet Bradley weer ry. Die kuier was so vinnig dit het vir Alana gevoel asof Bradley skaars daar was, maar sy waardeer elke oomblik, en die sjokolade.
Die week sloer verby en Alana wens dit was al Dinsdag. Maandag bel Alana vir Sandy om te hoor of alles nog reg is vir Dinsdag. Dinsdagmiddag vieruur daag op maar Sandy is skoonveld. Alana bel haar. Nee, Sandy het vergeet, kan sy en Alana dit volgende week maak?
Alana gaan soos 'n zombie deur die volgende dae en kom net-net deur alles wat sy moet doen. Bradley kan nie met haar huis hou nie want sy byt sy kop af oor die kleinste dingetjie wat skeef loop. Sy skaaf aan nog gedigte,vir wat weet sy nie, maar sy doen dit. Die volgende Dinsdag breek aan en Sandy en Alana werk sommer in Alana se woonstel.
Hulle werk aan 'n gedig. Hulle stemme jel dadelik. Hulle is 'n gedugte span. Vele Dinsdae volg en Sandy en Alana maak amper 'n CD vol. Die Digsange-geleentheid is aan't kom. Dit is 'n geleentheid waar digters en sangers by mekaar kom en hulle werke voordra en sing. Alana handig haar CD in vir Drew en hou duim vas. Hier teen Donderdag kom die sms :
"CD is reg. Julle kan maar optree."
Dinsdag laat weet Alana vir Sandy. In die maande wat kom oefen hulle laat dit bars. Dan is dit tyd is vir die konsert. Daardie Sondag sing Sandy en Alana 'n hond uit 'n bos uit en verbaas almal wat gedink het Alana kan nie sing nie.
Tog is Alana se foon stil en sy kry nie juis aanbiedinge om op troues en ander funksies te sing nie.
Maar Bradley is behoorlik trots op Alana. Hy kan ewe skielik nie genoeg kry van Alana nie en deel drukkies en soentjies uit asof hy betaal word.
Eendag kry Alana 'n groot verrassing terwyl sy vir haar en Bradley koffie maak. Haar foon lui.
"Alana, sal jy asseblief vir ons een van jou gedigte sing in ons konsert?" vra die vroutjie aan die ander kant heel skaam vir Alana. ''Dit mag net jy wees, jy sal op jou eie moet oefen."
"Ek sal vir julle sing, maar hoekom mag Sandy nie saam sing nie?" vra Alana, bitter nuuskierig.
"Ai, Alana, ons is maar net nie in die finansiële posisie om vir julle altwee te betaal nie, dis maar al," antwoord die vroutjie verleë.
"Nou maar goed, wanneer begin ons oefen?" "Volgende week, Donderdag."
Alana stem in en begin oefen. Elke week is sy by die repetisie en dit gaan te lekker. Sy doen haar bes.
Die aand van die konsert is Pierneefteater volgepak. Die verhoog is donker. Voor die tyd word Alana se naam spesiaal afgekondig. Dan is dit haar beurt. Sy stap op die verhoog. Die musiek speel.
Alana sing "Vuurwerke" soos nog nooit vantevore nie. Haar stem speel die note soos 'n groot seilskip die oseaan trotseer. Die musiek sterf weg en die applous dawer deur die teater.