The Beginnings of McCarthyism (9 Februarie 1950) - Inligting
Die begin van McCarthyism (9 Februarie 1950)
Op 9 Februarie 1950 in 'n toespraak in Wheeling, Wes-Virginia, die Republikeinse senator Joseph McCcarthy 'n lys waai, sê: 'Ek het hier 'n lys van 205 mense waarvan die staatssekretaris weet dat hulle verbonde is aan die Kommunistiese Party en wat tog die amp het en die beleid van die Staatsdepartement vorm.' Dit is die begin van wat genoem word McCarthyismheksejag (heksejag), of rooi vrees (Red Scare), 'n groot beweging van anti-kommunistiese onderdrukking wat op die Amerikaanse samelewing sal val.
McCarthyism, 'n avatar van die koue oorlog
In 1949 het die koms van Mao Zedong aan bewind in China gevolg deur die toets van 'n atoombom in die USSR gelei tot 'n herlewing van die antikommunisme in die Verenigde State; Republikeine probeer die administrasie van Truman en sy amptenare kwalik neem vir hierdie gebeure, met die argument dat verraaiers vir die kommunistiese saak binne die staatsdiens gewerk het. Die ontdekking van kommunistiese "atoom-spioene" in die Britse en Kanadese kernwetenskapgemeenskap het die situasie op die spits gedryf.
'N Simbool van die buitensporigheid van die Koue Oorlog in die binnelandse politiek, beskuldig senator Joseph McCarthy in Februarie 1950 die staatsdepartement dat dit deur 205 kommuniste geïnfiltreer is. In 'n nasionale klimaat wat jare lank gekenmerk word deur vrees vir die binnedringing van kommunisme in alle aspekte van die Amerikaanse lewe en samelewing, lei McCarthy se aantygings tot die openbare vergaderings van die Komitee vir Nie-Amerikaanse aktiwiteite en tot 'n paar belangrike verhore (soos die Hiss-saak of die Rosenberg-egpaarverhoor). In hierdie konteks word senator McCarthy se beskuldigings teen die ondermynende aktiwiteite van verskeie senior politici ernstig opgeneem, ondanks die afwesigheid van bewyse.
McCarthy is in 1952 herkies as senator en word aangestel as voorsitter van die staande subkomitee van ondersoek oor die Senaatskomitee vir regeringsoperasies. In hierdie posisie het hy 'n ware 'heksejag' begin wat op die openbare diens sowel as artistieke en intellektuele kringe gerig is. Dan begin 'n inkwisitoriale veldtog wat meer as 12 miljoen Amerikaners, anoniem of beroemd, op die rooster sal plaas (in Hollywood sal die beskuldiging baie geraas maak). Dit is 'n veelvlakkige beweging (tussen amptelike instellings soos parlementêre kommissies van ondersoek en partydige bewegings) en sal 'n atmosfeer van algemene paranoia in die land handhaaf, waarvan die slagoffers baie en uiteenlopend sal wees (van generaal Marshall tot Marlène Dietrich en Charlie Chaplin).
In 1954 beskuldig hy sekere lede van die Amerikaanse weermag dat hulle spioenasie-aktiwiteite beskerm. Hy het uit die verhoor gekom wat hom teen die weermag teëgestaan ​​het - baie wyd gepubliseer - maar hy was heeltemal gediskrediteer deur die Senaat, veral weens sy ondersoekmetodes. Hy het egter 'n senator gebly tot sy dood in 1957. Die klimaat van vrees en agterdog wat hy help skep het, sal lank verdwyn.