Zumastrand het sy naam gekry van die Zumacanyon wat op hierdie strand uitloop. Die canyon is onder botaniste wêreldbekend vir sy ryke verskeidenheid plantsoorte, veral orgideë. Zuma is afgelei van die plaaslike Indiaanse woord wat “groot verskeidenheid” beteken. En niemand kan Zuma daarvan beskuldig dat hy nie soms ‘n verskeidenheid bied nie.
Om ewe gemaklik die woord te voer by ‘n kongres van die SAKP en van die land se voorste sakelui, is verwarrend as daar teenstrydige boodskappe oorgedra, en deur die media verder gedra word. ‘n Oud-premier van die Vrystaat, as hy deur groepe wat hom gaan spreek het oor sy bontpratery gevra is, doodgewoon gesê die mense moet hulle nie steur aan wat hy vir die ander groep gesê het nie, want dit was vir hul ore bedoel.
Sedert Zuma die presidentskap oorgeneem het, het die media toenemend, en met toenemende ongeduld oor teenstrydige boodskappe van die president berig. In Volksblad is Zuma onlangs gestriem oor sy teenstrydige standpunte oor die hersiening, nie van die grondwethof nie, maar die hof se magte. Verlede jaar is Zuma gestriem oor hy en sy administrasie soveel teenstrydige boodskappe oor die afstelling van die Dalai Lama se beoogde Suid-Afrikaanse besoek verkondig het. Oor Malema was Zuma se boodskappe erg teenstrydig – van dat hy ‘n troonopvolger as president is tot niksnuts, tot blote swye toe Malema blankes misdadigers genoem het terwyl hy die verhoog met Zuma gedeel het. Daardie swye het as ‘n harde hou tussen die Afrikaners se oë geland.
Maar, verduidelik die politikus, die dam was al so te sê gebou, toe breek die oorlog teen die Duitsers uit. En hy sit af na die minister en gaan pleit dat die dam nie gebou word nie, want as daai dam vol water is, en die Duitsers bombardeer dit, dan versuie al die Namakwalandse goeie mense reg deur tot by Hondeklipbaai.
Môre begin die laaste van vier toetse in die huidige reeks tussen die Proteas en die Engelse in Centurion. Die reeks is reeds vir die Suid-Afrikaners verlore nadat die bleekbene hulle in twee toetse deeglik afgeransel het, en die derde op Nuweland se verebed (waarop selfs Stevie Wonder glo ’n vyftigtal sou kon moker) onbeslis geëindig het.
Daar is velerlei probleme in die Proteakamp, waarvan ’n groot deel op Krieket Suid-Afrika (KSA) se brood gesmeer word.
In ’n stadium het vier gebore Suid-Afrikaners, Andrew Strauss, Kevin Pietersen, Jonathan Trott and Matt Prior, tegelyk vir Engeland toetskrieket gespeel. En wie sal vergeet hoe Grant Elliot Suid-Afrika in ’n wêreldbekerwedstryd teen Nieu-Seeland geknou het? Elliot het, soos Pietersen, die blaam regstreeks voor die deur van kwotas geplaas.
Indien dit wel so is dat die standaard op bedryfsregvlak erg gedaal het, skep dit ’n hele kettingreaksie van probleme. Kolwers in die Proteaspan wat die kluts kwyt raak, kan nie maklik na hul tuisspanne teruggestuur word om hul slag te herwin nie omdat die standaard glo te laag is. En om onder sulke omstandighede die wonderlikste boulsyfers te hê kan erg misleidend wees. Iemand kan gereed lyk om die sprong na toetsvlak te maak, maar dan te veel los balle boul en die toetsspan se kanse beduiwel. Of hy boul gewoon te stadig en word op ŉ goeie toetsblad verniel, terwyl hy op die soms bedenklike blaaie waarop bedryfsregspanne moet speel na ’n ster lyk.
Daar is ’n regte manier om jong talent van alle bevolkingsgroepe vir senior krieket te vind – ontwikkel geïdentifiseerde talent. Daar is inderdaad talent onder alle bevolkingsgroepe, soos ook in die huidige reeks blyk met Kagiso Rabada. Die blitsbouler, Mfeneko Ngam, was ’n verskrikking vir veral Indiese kolwers tot ’n besering sy loopbaan kortgeknip het.
Vir nie-rassige partye bly dit ’n fyn, en dikwels onmoontlike balanseertoertjie. Lede van een rassegroep ervaar dikwels dat hulle skielik soos vreemdelinge in hul eie party voel wanneer ’n ander rassegroep die sogenaamde kritiese massa bereik, en ’n stempel begin afdruk wat vir hulle bekend en huishoudelik is. Eens nie-rassige partye soos die UDM en Cope het bykans eksklusiewe swart partye geword. In Cope se geval sou die neiging selfs nog meer merkbaar gewees het as die Shilowa-faksie die pyp gerook het.
Die DA word reeds dikwels die ANC Lite genoem. Die party moet daarteen waak om nie in sy ywer die beeld van die pasbekeerde wat meer Rooms as die pous probeer wees, op die lyf te loop nie. Een ANC is meer as erg genoeg.