Wat is kriptografie? - Innovasie - 2022
As u die woord 'kriptografie' hoor, spring u brein waarskynlik na iemand wat in 'n donker kamer sit en na kode-reëls staar. U kan ook dink aan hoogs opgeleide sagteware-ingenieurs wat eindelose hoeveelhede data in digitale infrastruktuur beskerm. Kriptografie is alles tot 'n mate, maar dit is ook 'n wortelmetodiek vir moderne kodering. Kom ons probeer 'n paar basiese beginsels van kriptologie verstaan ​​om 'n beter begrip van hierdie nuwe tegnologiese werkvloei te verkry.
Daar is drie sleutelbeginsels van kriptografie: Enkripsie, Verifikasie, en Integriteit.
Enkripsie is die proses om data in 'n onleesbare vorm te omskep om die privaatheid daarvan tydens die oordrag, ontvangs en berging van data te beskerm. Geënkripteerde data moet ontsyfer word deur middel van 'n proses wat dekripsie genoem word.
Enkripsie en dekripsie vereis in wese 'n sleutelsoort wat in die proses gebruik moet word, sodat die data steeds deur die gewenste ontvangers gelees en verstaan ​​kan word, hoewel die gegewens lyk.
Verifikasie is die proses om te verseker dat die sender wat in 'n reeks data geëis word, eintlik die werklike sender is. Dit werk deur 'n rekenaar of toestel te stuur wat die aksie uitvoer wat die ontvanger weet net die regte sender kan doen. As die ontvanger daardie aksie sien, staaf dit die boodskap.
VERWANTE: 11 KRIPTOGRAFIESE METODES WAT GESKIEDENIS GEMERK HET
Die werklike proses is baie ingewikkelder, maar hierdie verduideliking som die werkvloei saam.
Behoorlike kriptografie verseker ook die integriteit van die boodskap, wat beteken dat die boodskappe akkuraat gekommunikeer word en nie op die kommunikasiepad onderskep of verander word nie. Gewoonlik word dit gedoen deur die data te hash, wat die pad kriptografies uitbeeld.
Om hierdie beginsels te verwerklik, verg baie tegniese vaardighede deur een van drie tegnieke te gebruik:
Geheime sleutel-kriptografie gebruik een sleutel vir beide die versendende enkripsie en die ontsyfering van die ontvanger. Dit is die eenvoudigste manier om data te enkripteer, maar dit is relatief min sekuriteit en verspreiding van die enkele sleutel.
Openbare sleutelkriptografie maak voorsiening vir die gebruik van twee sleutels wat verskil vir die sender en ontvanger. Beide die stuurparty en die ontvangende party het 'n privaat en openbare sleutel. Die private sleutel moet geheim gehou word terwyl die openbare sleutel bekend is aan enige party wat met 'n ander wil kommunikeer. As een rekenaar byvoorbeeld data na 'n ander rekenaar wil stuur, gebruik hy die publieke sleutel van die ontvanger om die data te enkripteer, en die ontvanger gebruik sy geheime private sleutel om dit te ontsyfer.
Die finale basiese tegniek van kriptologie behels geen sleutels nie, maar gebruik eerder 'n vaste lengte-hashwaarde wat as gewone teks aangebied word. Hash-funksies word gebruik om die integriteit van die oordra data na te gaan. U kan aan hierdie tegniek dink as rekenaars wat data deur 'n vergelyking bestuur, en as dit die regte antwoord uitspook, kan die rekenaars die akkuraatheid van die boodskappe verifieer.
VERWANTE: WATTER GEMEENSKAPLIKE KODERINGSTEGNIEKE BESTAAN EN IS VERTROUEND?
As ons terugkyk op die vraag wat kriptografie is, is die antwoord redelik eenvoudig. Dit is die wetenskap van die neem van data en beveiliging tydens oordrag of stoor. Dit is 'n noodsaaklike aspek van moderne datasekuriteit en hou die definisie van presies wat digitale sekuriteit beteken, aan.