Hulpmiddels | Kerkmusiek
NOG MEER WENKE SAAMSING IS LEKKERSING!
1. 'N PAAR GEGEWENHEDE 1.1 Eers positief
Ons mense wil nog sing — dank die Here daarvoor!
Daar word in die kerk al hoe meer geleentheid tot geestelike samesang gebied — en dis voorwaar 'n wins vir die koninkryk!
Daar word deeglik klem gelê op die kwaliteit van ons samesang — dit behoort ook so te wees, want ons gee tog net die allerbeste vir die Here, of hoe?
Die geleentheid tot samesang word gesien as 'n geleentheid tot lofprysing (PRAISE & WORSHIP) — en hier word gestreef na inhoud en manier-van-doen van hoogstaande gehalte, sonder om vir iemand 'n verleentheid te word
Daar is 'n wydeenlopende verskeidenheid van behoeftes en smake wanneer dit by samesang kom — en dit bly 'n groot uitdaging en ook 'n verantwoordelikheid om almal binne die ruimte van ons kerk te akkommodeer
Ons kerk beskik oor 'n pragtige liedereskat — 150 psalms, 452 liedere, nuwe FLAM- en nuwe VONKK-liedere. Hierdie liedereskat is nog glad nie bekend by almal nie en is nog glad nie "deur"-gesing nie — daar is nog baie werk in die aanleer van die bestaande liedere en verkryging van nuwe liedere.
Ons het steeds behoefte aan eie inheemse Afrikaanse geestelike liedere — ons mag nooit ophou met nuwe skeppinge nie. Ons moet steeds "eksperimenteer" en "laboratorium-werk" doen, sodat ons die liederskat kan uitbrei en die standaard verhoog.
1.2 …maar ook negatief ….
Ons Afrikaanssprekende mense is nie juis 'n singende volk nie ….
Ons lyk "plein gevrek" wanneer ons in die kerk sing …..
Ons probeer met allerlei "truuks" om die sang "lekker" te maak, en in die proses breek ons meer af as wat ons opbou
Ons wil nie meer self "deelneem-en-doen" nie — ons wil eerder ge-"entertain" word. "The pleasure of worship has changed to the worship of pleasure."
Ons vind dit moeilik om mekaar se behoeftes te akkommodeer — die "musiek-elite" en die "musiek-jorse" is pole uitmekaar.
Ons steur ons nie aan standaard en riglyne en beleid nie — elkeen doen sy eie ding op sy eie manier. Ons raak so vreemd vir mekaar, dat ons ontuis is in mekaar se eredienste. En so bevorder ons "independentisme" in ons kerk, waarmee ons uiteindelik ons eie kele gaan afsny.
Ons sing partykeer die grootste "gemors" in die kerk — swak lirieke, swak melodieë…. En dan dink ons dis mooi en goed net omdat dit Bybels is….