Hierdie suidelike Chicago-ontdekkingsreisigers het nog nooit iets gesien wat vergelykbaar is met die legendariese Union League Club nie.
Die esoteriese kunswerk, luukse dekor en dapper klublede was ver van die buurt waar die groep Afrika-Amerikaanse tieners grootgeword het. En daar was geen reaksie op lede se gesigte nie: daar gaan die buurt.
Noah Hackworth, een van die studente wat die eerste keer die sentrum besoek, herinner aan die denke: "Wat doen ons hier?"
Die antwoord: laat geen ruimte van hul stad onverkende as deel van my kap, My Blok, my stad.
Die verlaat van die bekende grense van sy suidelike Chicago-wyk het sy wêreldbeskouing eintlik uitgebrei.
Elke twee weke vir die afgelope twee jaar, het die voorspraak groep minderbevoorregte jeug uit West Chicago en suid kante op mini-verkennings dwarsdeur die stad. Vir dikwels buurt-sentriese jeug Chicago se, beteken dit dat 'n besoek plekke wat voorheen buite bereik lyk, word blootgestel aan kuns, besighede, kos, kultuur, en geleenthede wat, al is net myl weg, kan net so goed op 'n ander kontinent.
Tussen 40 en 60 persent van die inwoners in Chicago se suide en weste kante leef onder die broodlyn, wat finansiële en op sommige maniere sielkundige hindernisse bied om meer welvarende gebiede van die stad te ontdek.
Gee my kap, My Blok, my stad, wat daarop gemik is om tieners weg te breek van geografiese isolasie.
"Die wêreld van 'n baie van die jeug hier sentreer rondom 'n klein segment van die stad, of hulle kom uit 'n welgestelde of min hulpbronne gebied. Dit hou ons gemeenskap terug van sy potensiaal, "sê Jahmal Cole, wat My Hood, My Blok, my stad gestig.
Cole, 'n skrywer, voormalige rapper en motiveringspreker aanvanklik gedink van die neem van 'n hoë-tuisskolers van ekonomies agtergeblewe gebiede op uitstappies rondom die res van Chicago in die val van 2013, ná 'n praatjie te 35 jeug opgesluit in die Cook County Jail.
Die 32 jaar oud was verbaas dat so baie van hulle gepraat oor nooit gewaag buite die eng grense van hul woonbuurte.
"Almal van hulle het hoogs oor hul eie blokke, en 'n paar het gesê hulle het Sears Tower gesien uit hul huis, maar nie baie het daar voor," onthou Cole.
Dit het Cole weerspieël op sy eie kinderjare, waarvan 'n goeie gedeelte bestee is om op Greyhound-busse tussen Texas en Chicago te reis wanneer sy ma en pa tydelik maniere sou deel.
"Ek het regtig nie soos hulle idee dat ons almal 'n baie groter is as waar ons vandaan kom."
Hy onthou hoe hy die bekende grense van sy Suid-woonbuurt Chicago uitgebrei sy siening van die wêreld. Hy was betower deur die res van die land, sy vrees vir 'n nuwe plek te oorkom deur nuuskierigheid.
So wanneer Cole beskou as die beperkte ervaring van Chicago tieners, het hy besluit om te probeer om dit te verbeter.
Rasseskeiding bestaan ​​steeds in die stad, Cole sê, en in sommige buurte, kan 'n enkele ras of etnisiteit make-up meer as 90 persent van die bevolking. Die Manhattan Research vir Inligting vernoem Chicago die mees gesegregeerde stad in Amerika.
Inwoners is geneig om te identifiseer met hul buurt eerste; as Chicagoans tweede. Maar daar is 'n boodskap van die stad eenheid inherent in die frase My Block, My Hood, my stad. Burgers en sake-eienaars wat 'n vennootskap met die groep op sy ontdekkingsreise verwelkom die boodskap.
"Daar is geen rede waarom dit nie in elke skool in hierdie stad kan wees nie. As jy 'n jeug van regoor Chicago betrokke was, na mekaar se buurte gaan, sou dit dadelik 'n veilige gevoel vir hulle skep, "sê Brandon Hellwig, 'n 25-jarige onderwyser wat met die groep begin vrywillig was nadat hy navraag gedoen het oor 'n My Hood, My Block, My City hoody het hy in sy plaaslike kapperwinkel gesien.
Rich Troche, deel-eienaar van "Everybody's Coffee" in die Uptown-omgewing, het saam met My Hood, My Block, My City in 'n Januarie-tydren vir die haweloses gesluit.
"Ek het regtig nie soos hulle idee dat ons almal 'n baie groter is as waar ons vandaan kom," sê Troche.
Die Texas oorplanting aangebied het My Hood, My Blok, my stad ontdekkingsreisigers, as die jeug wat betrokke is by die toere word genoem, by sy winkel. Hy sê 'n groot aantrekkingskrag van die groep was dat, soos die naam van sy besigheid, die bynaam beklemtoon 'n verenigde Chicago.
Hackworth, een van die twee oorspronklike ontdekkingsreisigers, lewer 'n lewende getuienis van My Block, My Hood, My City se impak.
"Die doel van die beweging is om kinders uit die middestad bloot te stel aan plekke waar hulle nie voorheen was nie. Ek is geseënd om deel daarvan te wees, "sê Hackworth.
Om na nuwe wêrelde te reis, behels nie altyd om huis toe te gaan nie.
Hackworth, wat Cole ontmoet nadat hy gepraat by Hackworth se skool, krediete die beweging met nie net om hom na plekke in die stad een keer vreemd aan hom nie, maar ook vir hom verbind met mense wat hy sou nooit ontmoet het: argitekte, professore van die Universiteit van Chicago en bemarking bestuurders.
Die eksplorasie, het hy gesê, het gehelp om sy besluit om 'n bemarkingshoofvak in die kollege te word, te beïnvloed. Nou is 'n eersteman by die Prairie View A & M-universiteit, het Hackworth gesê die voorstellings uit sy Southshore-omgewing het hom toegelaat om 'n kollege in Texas te kies, in plaas van die Robert Morris-universiteit.
"Ek was nie bang om meer tuis te gaan nie. Ek is 'n lewende testament vir Jahmal se beweging. Ek het negatiewe aktiwiteit ontsnap en nou is ek by 'n vierjarige universiteit, oor drie jaar gegradueer en my eie biz begin, "sê die kollege varsman.
Cole en die maatskappy wil graag die idee van My Block, My Hood, My City buite Chicago uitbrei.
"Daar is geen rede waarom ons kan 'n All-Star Chicago afvaardiging wat New York besoek, of 'n Seattle afvaardiging wat Crenshaw [Kalifornië] of andersom besoek nie," sê Hellwig.
Maar My Hood, My Block, sal my stad altyd sy wortels in die stad van Chicago.
Soos Cole gereeld herinner sy ontdekkingsreisigers, op pad na nuwe wêrelde nie altyd betrek om die huis.
Marcus Harrison Green het hierdie artikel vir JA geskryf! Magazine. Marcus is 'n JA! Verslaggenoot. Hy is die stigter van die Suid-Seattle Emerald. Volg hom op Twitter @ mhgreen3000.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Die program helpende jeug verenig die mees gesegregeerde stad in Amerika