Om die beeld van musiek te gebruik ... daar is klankverskille nodig en dit is die Heilige Gees wat daarvoor sorg. Daar bestaan nie iets soos ’n enkelnoot-simfonie nie! Sien dit raak!
Daar is ’n verskeidenheid van genadegawes, maar dit is dieselfde Gees wat dit gee; daar is ’n verskeidenheid van bedieninge, maar dit is dieselfde Here wat die opdrag gee; daar is ’n verskeidenheid van kragtige werkinge, maar dit is dieselfde God wat alles in almal tot stand bring. Aan elkeen afsonderlik word ’n werking van die Gees gegee tot voordeel van almal.
Die verskeidenheid van gawes word ook aan die kerk geskenk om ’n verskeidenheid mense te bereik. In Openbaring 7:9-10 lees ons van God se reënboogwederkoms:
God se agapé gaan oor die prys wat Jesus Christus bereid was om te betaal vir sondaarmense. Baie mense dink dat Jesus net ’n prys betaal het toe Hy aan die kruis gehang het, maar die prys wat Hy betaal het, begin al by sy geboorte. In Filippense 2:6-7 staan:
Hy wat in die gestalte van God was, het sy eie bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, maar Hy het Homself verneder deur die gestalte van ’n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word.
Die inkarnasie van Jesus het ’n prys gekos. Hy was steeds God, maar Hy moes Homself inperk om mens te word. Ons Here se selfvernedering stop ook nie hier nie, want Jesus verneder Homself verder deur die vervloekte dood vir die mens te sterf (kyk Deuteronomium 21:23).
Hoewel ek vry is en van niemand afhanklik nie, het ek my aan almal diensbaar gestel om soveel mense as moontlik vir Christus te wen. Vir die Jode het ek soos ’n Jood geword om Jode te wen. Hoewel ek self nie meer onder die wet is nie, het ek my vir die wat onder die wet staan, onder die wet gestel om hulle te wen. Hoewel ek nie sonder die wet van God is nie, maar onder die wet van Christus, het ek vir die wat sonder die wet is, geword soos een sonder die wet om hulle te wen. Vir die swakkes het ek swak geword om die swakkes te wen. Vir almal het ek alles geword om in elk geval sommige te red.
Vierdens, God is ons Vader oor Jesus Christus. Ons is kinders van God, nie oor ons dit verdien het nie, maar oor ons aangeneem is. God is die Vader van elkeen wat Jesus Christus as ’n ouer broer het (Hebreërs 2:10-17). Johannes 1:12 sê die wat Jesus ontvang het, het die reg gekry om God Vader te noem. Hierdie verhouding behoort nie ligtelik opgeneem te word nie, want dit het die Vader duur gekos. Hy moes sy eie Seun daarvoor opoffer.
Sesdens, ons leef met hoop want ons weet daar is ’n Vaderhuis wat vir ons wag. Die probleem is dat die mens se storie een van ballingskap geword het. Hoekom? Want die mens het besluit om sy rug op God te draai en vir hom- of haarself te leef. Met die sondeval is die mens uit God se huis verban en ons vra, hoe kan ons terugkeer? Die evangelie antwoord hierdie vraag deur aan ons te vertel dat Jesus sy eie huis verlaat het (Filemon 2:6-7). Hy is gebore weg van sy biologiese ouers se huis en in Matteus 8:20 lees ons hoe Hy rondloop sonder om ’n huis van sy eie te hê. Uiteindelik word Hy selfs buite die stad van God gekruisig as ’n teken van sy ballingskap en verwerping (Hebreërs 13:11-12). Hy het letterlik ons plek ingeneem en ervaar die ballingskap wat die mens verdien het, Hy is verwerp sodat ons weer in die Vaderhuis toegelaat word (kyk Johannes 14).
Die Koning van alle konings (Openbaring 1:12-18) skryf aan ons ’n persoonlike brief (Openbaring 2:1-7). Jesus verklaar daarin dat Hy ons deur en deur ken en Hy roep ons elkeen tot persoonlike verantwoording oor die vraag na die egtheid van ons liefde vir Hom. Besef dit mooi: die Koning van alle konings roep jou tot persoonlike verantwoording!
Jesus se Koningskap is deur God die Vader aan Hom gegee (kyk Matteus 28:18). Die Vader het sy Seun Koning gemaak om ons te beskerm en te versorg. Om Koning te kon word, moes Jesus eers dienskneg word. “Uit liefde vir ons het Hy ons deur sy bloed van ons sondes verlos en ons sy koninkryk gemaak” (Openbaring 1:5-6). Maar die Vader maak sy Seun ook weer van slaaf tot Koning en Regter van die heelal. As Regter-Koning heers Hy op so ’n manier oor ons dat niks en niemand ons ooit van sy liefde kan skei nie en niemand ons ooit kan aankla nie (Romeine 8:31-38).