The Two Handed Sword - History, Design and Use, Neil Melville - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Europese swaard met twee hande was een van die visueel indrukwekkendste wapens van die Middeleeue en Vroeë Moderne tydperke, wat in die grootste deel van Europa gevind is, en duidelik 'n baie gesogte wapen. Hoe dit ten spyte daarvan ook in redelik groot getalle vervaardig is, en die rol daarvan in die geveg nogal onduidelik is.
Ek het nie verwag dat daar soveel tegniese ontwikkeling met hierdie wapen sou wees nie, maar dit blyk dat die swaard met twee hande 'n meer ingewikkelde wapen was as wat u sou verwag. Met verloop van tyd is allerhande ekstra funksies bygevoeg, insluitend klein spore 'n entjie langs die lem, om die gebruiker se hande te beskerm as hulle voor die normale dwarsbalk geplaas word, komplekse kruiswagte wat in allerhande rigtings uitsteek en verskillende soorte en vorms van lemme (insluitend die golwende flambard).
Hierdie boek is ongewoon omdat dit fokus op 'n wapen wat blykbaar nooit in die geveg vreeslik belangrik was nie, en waarvan die werklike rol in die geveg baie moeilik is om op te spoor. Die skrywer kyk na die oorlewende literêre en artistieke bewyse en gee 'n paar voorstelle oor hoe die wapen gebruik is, maar moet ook erken dat baie van die voorgestelde opsies nie veel sin maak nie, gegewe die groot hoeveelheid ruimte wat benodig word om hierdie wapen te gebruik. Swaardvegters met twee hande blyk altyd in klein getalle teenwoordig te wees, miskien nie verbasend nie, gegewe die aard van die wapen. Die beste bewyse vir die gebruik daarvan in die geveg kom uit Duitsland en Switserland, waar dit in die grootste getal voorkom, en dit blyk langer te wees.
Ek het per ongeluk 'n afdeling oor die tweehandige swaard in die Jakobitiese opstande verwag, maar die Highland-soldate van daardie tydperk het eintlik 'n eenhandige swaard en skild gebruik, en nie die tweehandige swaard wat reeds in Skotland in die onguns geval het nie. . Die skrywer wys ook daarop dat die vroeëre verwysings na die Claymore ook na hierdie eenhandige swaard verwys het, en dat die naam slegs per ongeluk aan die swaard met twee hande geheg is nadat dit reeds buite gebruik was.
Die gedeelte oor die oorlewende swaarde is fassinerend. Baie van hulle kom uit die latere tydperk, toe die swaard met twee hande meer 'n statussimbool geword het as 'n ware wapen, gebruik deur die lyfwagte van edeles of die elite stadswagte. Die bekendste voorbeelde blyk almal seremoniële wapens te gewees het, wat voor die optog gedra is as 'n teken van status. Maar genoeg van die vroeëre gevegswapens het oorleef sodat die skrywer 'n paar gevolgtrekkings daaroor kon maak.
In die algemeen is dit 'n interessante boek oor 'n taamlik spesialisonderwerp, maar 'n boek wat 'n beroep op die algemene leser sowel as die wapenspesialis behoort te vind.