By die verskyning van sy eerste bundel, Angelliera, het D.J. Opperman gepraat van “koningskos”, dit is bekende geskiedenis, maar al ken ‘n mens die tegniek en styl van hierdie digter, bly dit die noukeurige leser steeds verstom hoe hy homself in en deur die poësie vernuwe. DH: Die verklaring wat vir die sukses van FitzGerald se Khajjam-bewerkings in die Victoriaanse tydperk, d.w.s. die tweede helfte van die negentiende eeu, gegee word, is juis dat dit deur liberale mense aangegryp is wat teen die benouende sedes van hul tyd in opstand was. Wat egter vir die argument in hierdie artikel belangrik is, is dat hier die betrokke ingesteldheid in baie gevalle met die ruimte te make het en in terme van ruimtelike metafore uitgedruk word soos later met voorbeelde geïllustreer sal word (vgl. paragraaf 4). C.M. van den Heever se Laat vrugte en later Wilma Stockenström se Uitdraai), terwyl die erfplaas wat knel, 'n ou motief is wat onder andere by Pasch, Meintjes en Aucamp voorkom.