Resensie: Die wilde jag - Artikels - 2022
Die wilde jag (2009)
Die regie word behartig deur Alexandre Franchi
Ricky Mabe, Mark Antony Krupa en Trevor Hayes vertolk die hoofrol
Om 'n Kanadese te wees, beteken dat ek meer as net 'n groot deel van Kanadese films gesien het. Met enkele uitsonderings lyk die meeste van hierdie films goedkoop, swak geskryf en depressief donker van toon. Die wilde jag, 'n verhaal van live-action rolspel wat vinnig 'n weergawe word van The Lord of the Flies, voldoen aan baie van hierdie kriteria, maar soms is hierdie film boeiend, snaaks en intens.
Die verhaal begin in Montreal, waar ons Erik en sy vriendin Lyn 'n ietwat somber bestaan ​​beleef, en Lyn het besluit om 'n paar dae aan die gang te gaan om deel te neem aan 'n middeleeuse lewendige rolspel wat neem êrens in die woude te plaas (die filmmakers het 'n werklike Middeleeuse gebeurtenis in Quebec as die agtergrond vir hierdie gebeure gebruik, wat tot die realisme bydra). Uiteindelik besluit Erik om ook na die webwerf te gaan, deels omdat hy stories hoor van die seksuele manewales wat daar aan die gang is, en deels omdat hy sy verslegtende verhouding met sy vriendin wil red.
Daar is reeds sy broer Bjorn, wat sy fantasie-rol as 'n Viking-vegter inneem manier om ernstig. Klaarblyklik het hy en baie ander maande daaraan bestee om voorbereid te wees op hierdie geleentheid, en is hulle besig met die skep van personas soos Vikings, Middeleeuse ridders of Keltiese barbare. Vir Erik is dit alles belaglik, maar uiteindelik begin hy deelneem om by Lyn uit te kom, wat deur die Kelte soos 'n soort prinses in gevangenskap behandel word.
Die eerste helfte van die film bevat 'n komedie, want die verskillende karakters probeer hul fantasierolle behou, maar probeer onthou dat dit alles 'n speletjie is. (Een snaakse karakter is hierdie man wat soos die skeidsregter van die byeenkoms is, maar hierdie belaglike feekostuum dra en iemand teëkom wat niemand ernstig kan opneem nie). Maar die verhaal begin donkerder word, met die verskillende mans in die verhaal wat te verdiep raak in hul alter-ego's. Sonder om te veel van die plot weg te gee, sal ek net sê dat skuimswaarde met die regte soort vervang word.
Die film is vir $ 500 000 gemaak, en vir die geld is dit goed gedoen. Hier is 'n paar goeie beeldmateriaal, waarvan baie in die bos en snags plaasvind, maar soms kry ons baie nabyskote van karakters wat met mekaar praat.
Die optrede van Ricky Mabe as Erik is goed, want hy kom effektief voor as 'n ou wat regtig 'n afkeer het van al hierdie vreemde rolprente om net sy meisie terug te kry. Maar die uitbeelding van Kaniehtiio Horn as Lyn was nie so goed nie - ek het net verward gelaat oor wat haar motivering is, waarom is sy hier of wat deur haar kop aangaan. Dit lyk asof daar min moeite gedoen is om enige vrouekarakters uit te bou, met die meeste aandag aan die mans.
Die film het gemengde resensies gekry, en ek het 'n gemengde gemoed - dele waarvan ek gehou het, en soms was ek verveeld (en 'n bietjie verward). Vir diegene wat belangstel in Middeleeuse films, doen die film nie regtig enige guns vir die beeld van rolspel of SCA-skare nie, en ek dink baie van hul potensiële gehoor sal daardeur afgeskakel word. Maar as u van films hou wat oor die algemeen donker van toon is, u nie 'n formuleuse einde gee nie, of mense skreeu-middeleeuse beledigings en gereeld na Ragnarök verwys, kan u dit geniet Die wilde jag.