December 2011 – WOORDSPEL
In die sak (In the bag)
December 8, 2011 Adele
Ek het ingeskryf vir ‘n heel interessante kompetisie. Jy kan ‘n handsak wen wat eintlik ‘n kamerasak is. Nogals mooi, en stylish, en ek hoop nogals ek wen die outjie. Om te wen moet jy 5 items noem wat jy in die handsak sal sit. Dit het natuurlik my brein in ‘n kreatiewe rigting gestoot (aangesien hy nie meer enigsins ‘werk’ wil dink nie) en ek het opgekom met ‘n lysie van wat ek dink in jou handsak moet wees. Meer as 5, maar bygesê, dis ‘n moewiese groot handsak!
Die wêreld wemel van die vampires. Hulle is orals. Selfs in die flieks en in boeke. Partykeer vang jou oog ‘n refleksie, en dit is heel moontlik net nog een wat ‘sparkle’. Knoffel sal jou beskerm.
En dit moet die silver ene wees, enige ander tape is te swak. Duct tape maak alles wat los is, en vas moet wees, reg. En dit kan handig te pas kom as jy smag na stilte…
3. ‘n BIC Click Pen
Almal soek altyd ‘n pen. Die meisie agter die till, die petroljoggie en die ou wat jou blomme of Kalahari pakkie aflewer. Maak seker dis ‘n click pen, dan kan jy dit as ‘n wapen gebruik. Die irriterende click kan massas mense verwilder.
4. Foto van ‘n hond
Enige hond. Maak nie saak of dit joune is of nie. Hoe kleiner, hoe beter. Dit is ‘n conversation starter, en as jy by ‘n funksie land en jy en die vreemde dude langs jou het niks meer vir mekaar te sê nie, haal net die foto uit. Bang!
5. ‘n Plastiek Rekkie
Jy kan nie stry nie, maar die tyd loop vinniger as jy iets het om met jou hande te doen. ‘n Rekkie kan daarmee help. Dis ook wonderlik om een te ontdek in jou handsak as dit so vreeslik warm is, en jou haarkapper het gesê jou hare lyk mooier los.
Koeverte is beter as notaboekies. Jy kan nie jou geld in ‘n notapapiertjie toedraai as die teller nie vir jou ‘n koevert gee nie. Maar jy kan skryf op ‘n koevert.
7. ‘n Hubbly Charcoal blokkie
Dit klink dalk random, maar wat gaan gebeur as jy ewe skielik in die middel van die bos land en dit raak donker, en jy soek warmte, lig en iets om jou koffie op warm te maak? So ‘n kooltjie kan dalk net help. Onthou net ‘n lighter of vuurhoutjies.
Nie net sal jy die hero wees as julle op ‘n piekniek gaan, en iemand het die messe vergeet nie, maar as jy ooit uit ‘n warm lugballon spring, en in Kenia se serengeti land, gaan jy baie bly wees oor daai steakmesse in jou handsak!
9. Skoon heel onderklere
Hierdie moet ‘n standaard item wees. Almal is tog baie gesteld daarop om nooit met stukkende/vuil onderklere die huis te verlaat nie, want wat as jy in ‘n ongeluk is? Wel, hierdie behoort tog die probleem op te los of hoe?
10. ‘n Vyfsent stuk
Jy gaan dit heel moontlik nooit gebruik nie, maar nou het jy iets om uit te pluk en te wys as jy weer vir die outjie wat bedel by die robot vertel ‘I’ve really got nothing with me’.
Nou moet ek net daai handsak wen!
Die tannie in die kas
December 6, 2011 December 6, 2011 Adele
Om te ontvlug uit die dooie niks wat accounting is (vir my altans) het ek ‘n paar poste gevul by die groot corporates voor ek uiteindelik ‘n gemakliker holte van non-profits gevind het. Elke werk het sy goed en sleg gehad, party baie meer sleg as goed. Maar as daar nou een episode is wat ek nooit sal vergeet nie, is dit die dag toe daar ‘n rooikop tannie uit die kas gedop het in my kantoor.
Die corporate wat op daai stadium die ‘flavour of the month’ was, het dakteëls vervaardig. En dit is dit. Vreeslik vervelig ek weet, maar iemand moet dit doen. Dit was ook gevaarlik. Ons moes medicals deurgaan voor ons daar begin werk, en ook as ons weggaan. Ons moes reflective vests dra as ons dit durf waag buite die kantoor, en goeters oor die ore as jy ‘n tree gee in die fabriek se rigting.
Maar, ek het die grootste kantoor ooit gehad, net vir myself. Ek belowe, die kantoor was groter as my woonstel. Ek het ‘n lessenaar gehad so groot soos my kombuis. ‘n Leë boekrak, visitors chairs en selfs ‘n geraamde ding teen die muur. Oh, en ‘n huge entertainment kwota wat ek maandeliks moes gebruik. Dis tog jammer ek kon tot vandag toe nognie uitfigure wat de dinges ek veronderstel was om by die maatskappy te doen nie.
Maar so sit ek in my super kantoor die dag, besig om aan iets te knibbel, siende dat dit nou lunch is. Net voor lunch het ek gou op my daaglikse uitstappie na die poskantoor, die deli en Chicken Licken toe gegaan. Niks buitegewoons nie. Nou kan ek dalk ook net noem dat ek so ‘n inloop kas ding in die kantoor gehad het, maar dit het net die rekenaarserver bevat, en ‘n sitkamer bank (heaven knows why!), en aangesien ek nie eers genoeg gehad het om my boekrak vol te maak nie, het ek ook nie genoeg gehad om in die kas te sit nie.
Maar so sit en eet ek ‘n ou broodjie, en sluk die volgende oomblik die ding amper heel in! Die kasdeur is besig om oop te gaan, en ‘n rooikop tannie wat ek nog nooit gesien het nie pop uit.
Ek skrik so groot, ek gil. En dis nie my gewone reaksie nie, so ek moes regtig groot geskrik het. Die arme vrou skrik net so groot, en spring om een of ander weird rede terug in die kas. Die gil is nie algemeen in die kantoor nie, en dis ‘n sekond of twee toe is die produksie bestuurder in my kantoor. Ek staan met ‘n halwe broodjie in die hand, en is effe bleek.
En al wat ek kon antwoord toe hy wou weet wat fout is, is “Daar’s ‘n rooikop tannie in my kas”.
En soos met alles is daar toe eintlik ‘n baie logiese verduideliking. Die “tannie” is Janet, ons kwaliteits bestuurder. En sy is ‘n Ier, met rooi hare. En vir jare al gebruik sy my kas om oor middagete ‘n bietjie te kom rus. Sement stof doen snaakse dinge aan ‘n mens.
Ek het nie vreeslik lank daar gewerk nie. Ek kon nog die ‘nie-weet-wat-om-te-doen-nie’, die protective gear en die geraas hanteer. Maar as iemand uit JOU kas dop, dan praat ons weer.