flekstore Archives - TweakBox App Download
Filed Under: TweakBox Alternatives Tagged With: flekstore, flekstore app March | 2020 | penpunt
Taiwanese skrywer, Fifi Kuo, het aanvanklik argitektuur studeer, maar haar MA in verwerf aan Cambridge School of Art, in kinderboekillustrasie. Sy het haar nis gevind in hi erdie mark, want die illustrasies in die boek Ek kan nie vlieg nie, komplimenteer die kindervriendelike teks en selfs die lettertipe, perfek.
Beginnerlesers sal dit self spoedig kan baasraak, en vir kleiner maats is dit ideaal vir voorlees, omdat dit nie ’n ingewikkelde storielyn het nie. Daar is wel ’n duidelike les daarin vervat dat mens, of dan nou dier, in hierdie geval, bepaalde vaardighede, maar ook beperkinge het.
Die oorspronklike Engelse weergawe is in Afrikaans vertaal deur Nandi Lessing-Venter en deur Lapa Uitgegee. ’n Besliste kandidaat vir jou lysie om aan te koop na die inperking.
Van rooimiere, ander diere en idiome
Wendy Maartens het met die hulp van Linki Brand se puik illustrasies, ’n inkleurboek in heel ’n ander liga geskep. Dit wemel van inkleurprente, feite en idiome (met die betekenis) oor verskeie lede van die diereryk.
Elke dubbelblad bestaan uit ‘n kostelike illustrasie van ’n idoom, plus sy betekenis, wat hom heerlik leen aan inkleur. Die regterkant is propvol feite en tekeninge wat handel oor die dier ter sprake. ’n Wye verskeidenheid word gedek, van leeus, dassies, muishonde en vele meer.
Weet jy byvoorbeeld wat die idioom: ’n Arend vang nie vlieë nie, beteken? Ek moet bieg dat ek dit nie geken het nie. Terselfdertyd kan ek leer van die kroonarend, die breëkoparend, en die witkruisarend. Hoe lank bou ’n witkruisarend aan sy nes, en hoe breed is sy vlerkspan?
Ek sal hierdie boek sterk aanbeveel vir jong leerders, veral nadat die afgelope Blitsbrein Junior vir my gewys het dat idiome nie meer so bekend is by leerders soos wat ons graag sou wou sien nie. Die boek word deur Lapa uitgegee.
40ste in Parys – of nie?
Op hierdie dag, 29 Maart 1980, het ek trou beloof aan Willie Claassens, wat vanjaar se viering dus een van daardie mooi ronde getalle maak wat vra na iets spesiaals, so tussen die silwer van 25 jaar en die goud wat nou net tien jaar in die toekoms lê. Daarom het ek ree ds meer as twee jaar gelede begin dink aan ’n intelligente en romantiese opsie, en wat meer romanties as ’n besoek aan Parys.? Ek kon nie my vinger lê op my versuim om werk te maak daarvan nie, en toe die Notre Dame katedraal boonop in 2019 beskadig is in ’n brand, het ek gelate aanvaar dat 2020 nie die ideale jaar gaan wees vir ’n besoek aan Parys nie.
My tweede keuse sou wees die Drakensberge waar ons wittebrood gehou het, of Cintsa-Oos, ons geliefde vakansieplek. Veranderde werksomstandighede in die gesin, het daardie opsies onverwags moeilik gemaak, maar nie onmoontlik nie. Tog, weereens het ek nie die nodige reëlings begin tref nie. En toe gebeur die onvoorsiene: Corona tref die wêreld en ons gaan op ons herdenking reeds ingeperk wees. Dat ons geen reëlings gehad het wat in die wiele gery is nie, beskou ek as voorsiening.
Ons het slegs Donderdag gehad om iets saam te doen ter viering van ons groot dag, en die logiese keuse was ’n uitstappie na Harties. Waarom? Daar is darem ’n replika van die Eiffeltoring, maar die werklike rede is meer nostalgies.
Nadat ek en Willie die grens tussen vriendskap en buurmanskap oorgesteek het, was ons eerste “date” juis ’n dag in Hartebeespoort. Dit het in 1979 baie anders daar uit gesien. Middagete was destyds ’n piekniek langs die dam, geen komplekse met beperkte toegang nie. Die beroemde damwal, ’n replika van die Arc de Triomphe in Parys, staan darem nog net so statig as toendertyd.
Net vir ’n wyle kon ons ons verbeel dat ons in Parys is, weliswaar ietwat verlate, want alles was aan’t gereed maak vir d ie inperking. Vanaf die uitkykpad bo-op die berg kon ons nou nie die see sien nie, maar wel die mooie watermassa wat tussen die voue van die berg sy lê gekry het.
Vandag het ons braaivleisie goed afgegaan en dag drie van ons grendelstaat is agter die r ug. Daar was genoeg tyd vir terugdink aan die pad tot hier op veertig jaar. Dit was nie sonder sy uitdagings nie. Twee dae voor ons troudag, het my ma haar voet gebreek en moes daar vinnig ’n paar wysigings aan ons trouplanne gemaak word. Met ons 25ste herdenking het die sonsondergangvlug in ’n Cessna, noodgedwonge ’n aandvlug geword as gevolg van ’n hewige laatmiddag donderstorm. En nou op veertig jaar? Die jaar van die groot virus sal sekerlik nie vergeet word nie, maar my hart is vanaand dankbaar.
Interessant dat daar in Maart twee skrywers met debute onder die Romanza druknaam van Lapa uitgewers verskyn het. Nog ’n toeval is dat ek op ’n manier met beide skrywers iets in gemeen het.
Die eerste wat ek gelees het, was Antoinette Venter se Oudit op haar hart. Ek en Antoinette het albei onder die leiding (en die kwaai spreekwoordelike rooi pen) van Janie Oosthuysen deurgeloop, met goeie gevolg vir Antoinette. Sy vertel die storie van ouditeur Luzaan, en binne die eerste paar bladsye het ek reeds gewonder wie gaan die re gmerk op haar hart maak. Gaan dit die jeugliefde, Jacques, wees wat weer oor haar pad kom, en teen wie sy ’n diepgaande wrok het. Of gaan dit haar kollega, Marko, wees wat sy inspan om die weerlig tussen haar en Jacques af te lei.
Met haar taalversorging en skryfstyl is daar nie fout te vind nie, en daar is genoeg konflik en innerlike stryd om die leser geinteresseerd te hou tot by die noodwendige gelukkige einde. In Jacques se ma vind ons ’n formidabele antagonis, en dit is juis in sy verhouding met haar wat die karakterontwikkeling van Jacques duidelik blyk.
Die volgende debuut het die interessante titel Feniks uit die vlamme. Die skrywer, Magda Fourie, het in 2018 die ATKV lenteskool bygewoon, en duidelik die wenke en riglyne toegepas wat sy aldaar gekry het. Anders as myself, wat die vorige jaar die lenteskool bygewoon het, maar nog nie by herskryf uitgekom het nie.
Oor die held, toevallig ook genaamd Jacques, het ek aanvanklik gemengde gevoelens gehad omdat sy besluite met sy hormone geneem is en nie met sy verstand nie. Mettertyd het die skrywer die karakter goed uitgebou en het ek begin verstaan dat sy optrede die gevolg is van ’n ernstige minderwaardigheids kompleks wat spruit uit sy verhouding met sy pa. Oor die ernstige kompleksiteite en traumas van die heldin gaan ek my nie uitlaat nie, want dan verklap ek dalk te veel van die storielyn. Net ’n waarskuwing dat hierdie romanse nie geskik is vir jong lesers nie. Die skrywer skroom nie om witwarm tonele redelik grafies te beskryf nie.
Terwyl ons nou ingeperk is en nie ons hande op papierboeke kan lê nie, kan lesers wel hierdie nuwe Romanzas as e-boeke bestel en die tyd op hande, aangenaam verwyl.
Fliek of boek?
Ek kan nie onthou of ek al ooit ’n soortgelyke dilemma gehad het nie: die fliek draai steeds, en ek sit met die roman in my hand. Watter een eerste? Toe gebeur die virus en my besluit raak aansienlik makliker om die boek nader te trek.
François Bloemhof het die ware liefdesverhaal van Mardaleen en Hugo Derks gebaseer op die draaiboek wat deur Tarryn-Tanille Prinsloo geskryf is. Dit was, op sy beurt, geskoei op die wennerkortverhaal deur Mardaleen Derks, getiteld “Op ’n fiets deur die sneeu”. Gegewe die hande waardeur die storie gegaan het en die noodsaaklike vermaaklikheidselement, is daar sekere feite in die Bloemhof roman wat nie in werklikheid so gebeur het nie, maar dit skeel min aan die lekkerte van die pragtige liefdesverhaal.
As daar skeptici is wat die waarskynlikheid betwyfel dat die twee hoofkarakters in dieselfde kommune beland in Londen, sal ek met liefde my eie verhaal deel. Gepraat van onwaarskynlik, en ek het dit persoonlik beleef. Juis daarom was dit vir my heeltemal oortuigend. Hoewel die bedryf waarin Mardaleen gewerk het, verskil van die werklikheid, was haar beroepsgerigtheid in der waarheid ’n oënskynlike onoorkombare muurDit was my eerste Bloemhofverhaal, en sy gemaklike skryfstyl het my heeltemal aangestaan.
Ek het ook ’n goeie skoot nostalgie beleef met die lees van die storie, om verskeie redes. Daarom merk ek dit op die Lekkerleesboek se uitdaging af teenoor nommer 14, en nommer 35 op die Popsugar Uitdaging (Drie-woord titel).