Pasiënte pas goed aan die toestel wat onreëlmatige hartklop slyp
deur Christine Penko
Jon Duffey het gewag vir 'n tafel by 'n restaurant toe hy duiseligheid en 'n fladderende sensasie in sy bors begin ervaar het. Hy het geprobeer om te praat, maar net 'n paar woorde gemonster voordat 'n geïmplanteerde toestel 'n elektriese skok aan sy hart gestuur het om sy abnormale ritme reg te stel.
Duffey het 'n helder blou flits gesien, elke spier in sy liggaam het gespan en ontspanne, toe het hy op die vloer gesmelt. 'N Implanteerbare cardioverter defibrillator, of ICD, het sy potensieel dodelike onreëlmatige hartklop vir die eerste keer gestabiliseer. Die 51-jaar-oue Tampa Bay area inwoner, wat die aanvanklike skok gevrees het, het later besef sy uiterste vrees was ongeregverdig, en sy vrees het gedaal.
Samuel Sears, die Universiteit van Florida se sielkundige, sê die meeste ICD pasiënte verras verrassend goed met die skokke en kennis dat elkeen 'n kwas met die dood kan beteken. Sears het die psigososiale effekte van ICD's bestudeer en sal bevindings Vrydag (9 / 24) by 'n vergadering van die Heart Failure Society of America in San Francisco aanbied.
"Die meerderheid mense met ICD's - 80 tot 90 persentasie - rapporteer die aanvaarding van die toestel en 'n lewensgehalte dieselfde of beter as voorheen voordat die OKD ontvang is," het Sears, 'n assistent professor in die departement van kliniese en gesondheidsielkunde by UF's gesê. Kollege vir Gesondheidsberoepe. "Die mees algemene sielkundige simptome by pasiënte wat probleme ondervind, is ICD-spesifieke vrese, soos vrees vir skok of toestelfout, asook depressie en angs."
Sears sê die OKD het 'n groot mediese sukses getoon, maar waarsku dat as 'n pasiënt sielkundige probleme ondervind om aan 'n OKD te voldoen, die mediese voordele ondermyn kan word.
"Sielkundiges en kardioloë moet nou saamwerk om pasiënte te identifiseer en te help wat probleme ondervind en wat risiko's kan wees, en om psigososiale intervensies en opvoeding te gebruik om ICD-pasiënte te help om die toestel as hulp te beskou, eerder as om 'n seer te wees." Sears gesê.
Dieselfde tegnologie wat met angs by sommige ICD pasiënte geassosieer word, bied ook lewensreddende voordele. In een onlangse kliniese proef wat meer as 2,200-hart pasiënte by 85 mediese sentrums in die Verenigde State en Kanada gehad het, is sterftes met 74 persent verminder by pasiënte wat met ICD's behandel is, in vergelyking met dié wat slegs met medikasie behandel is. ICD vervaardiger Medtronic Inc. van Minneapolis skat dat meer as 35,000 ICDs elke jaar geïmplanteer word.
Skielike hartsterfte, 'n toestand waarin onstabiele hartritmes die hart verhinder om bloed te pomp, evalueer die lewens van 250,000 Amerikaanse volwassenes jaarliks ​​volgens die American Heart Association.
Die OKD, wat die eerste keer in 1980 gebruik word, behandel ventrikulêre takykardie of ventrikulêre fibrillasie, wat gevaarlik vinnig, onreëlmatige hartklop is wat dikwels tot skielike hartsterfte lei. Die battery aangedrewe toestel, oor die grootte en vorm van 'n dek kaarte, word onder die vel van die bors ingeplant en met een of twee elektrodes aan die hart se oppervlak ingeplant. Die OKD monitor voortdurend die hartklop; wanneer dit 'n abnormaliteit opspoor, lewer dit stimulerende pulse of 'n skok om dit reg te stel. Die maksimum lading wissel maar gemiddeld 750 volt, het dr. Jamie Conti, UF-kardioloog, gesê. ICD pasiënte vergelyk dikwels die gevoel van die skok met 'n perd in die bors geskop.
Sears het vorige studies van die psigososiale impak op pasiënte nagegaan, toe 'n nasionale opname gedoen wat die pasiënt se lewensgehalte ondersoek. Die opname het data van 260 gesondheidsorgverskaffers, 450 ICD pasiënte en 375 gades of beduidende ander gegenereer.
Sears sê gesondheidsorgwerkers moet fokus op die 10 tot 20 persent van ICD pasiënte wat 'n afname in lewenskwaliteit meld nadat hulle die toestel ontvang het. Die meeste risiko's is pasiënte onder 50 en / of diegene wat 'ICD storms' ervaar - meer as drie skokke in 'n 24-uur periode. Sears sê vroue is ook geneig om aanpassingsprobleme aan te meld.
Nie alle jonger ICD pasiënte sukkel om te hanteer nie. Laura Johnson, 'n 21-jarige senior van UF, het drie jaar gelede 'n OKD gekry nadat 'n hartstilstand haar ineenstort het terwyl sy hardloop.
"Ek was nog altyd atleties, so ek was bekommerd oor hoe my toestand en 'n OKD my leefstyl sou verander," het Johnson gesê. "Ek was aanvanklik bang vir die skok, en ek was 'n bietjie senuweeagtig omdat ek altyd bewus was van wat my hart gedoen het. Maar ek het dit nie laat inmeng met my lewe nie. Ek loop nog steeds en bly baie aktief. sien die OKD as 'n positiewe ding. "
Gedurende die vyf jaar het Duffey 'n OKD gehad, het die toestel ses skokke gelewer; almal was in die eerste twee jaar. Hy het die OKD ontvang weens 'n lewensgevaarlike aritmie na aanleiding van 'n hartaanval. "My lewenskwaliteit is nou baie hoër as wat dit voor die toestel was," het Duffey gesê. "Ek het in die eerste plek probleme ondervind, soos die vrees vir die (skok), en ook om met die OKD te ry en wat sou gebeur as dit afgeskiet het terwyl ek agter die stuur was. Maar ek het verby gekom en ek is verby lei 'n baie normale lewe. "
Duffey, wat 'n aanlyn-nuusbrief vir ICD-pasiënte en hul familielede publiseer, sê twee faktore verlig baie van sy angs: praat met 'n ander OKD-pasiënt voor sy operasie - 'n geleentheid wat deur sy kardioloog verskaf word - en daarna betrokke raak by ondersteuningsgroepe.
Sears waarsku dat navorsing oor die psigososiale impak van OKD's nog in die vroeë stadiums is en dat baie studies verskeie beperkings bevat, soos klein steekproefgroottes en 'n gebrek aan gestandaardiseerde assesseringsmaatreëls.
"Om die psigososiale effekte te bestudeer, begin om ons te help om die stresfaktore van ICD-pasiënte te verstaan," het Sears gesê. "Dit help ons om te identifiseer wie die risiko loop vir sielkundige komplikasies en om intervensies te ontwikkel wat mediese behandeling aanvul en pasiënte se lewensgehalte optimaliseer."