Nou moet ons seker vra of hierdie wetmatigheid dan een of ander tyd verouderd geraak het? Ons leef mos nie meer in die Paradys nie en bewerk nie meer die grond soos wat Adam en Eva moes doen nie. Hierdie rolindeling pas darem mos nou nie so lekker in by die sosiaalaanvaarbare rol wat die vrou van vandag moet vervul nie. Die hedendaagse vrou is dinamies en selfstandig en kan al te goed sonder ‘n man klaarkom. Inteendeel, die meeste vrouens van ons dag verdiens selfs ‘n groter inkomste as die man en is meer daarop ingestel om met haar man te kompeteer as om vir hom ‘n hulp te wees.
Al te vinnig sal die verskoning gebruik word dat die vrou se inkomste só belangrik is, want die lewe het baie duur geword. Het die lewe só duur geword of het die materiële begeerlikhede so baie geword? Om veranderde omstandighede te wil gebruik om hierdie openlike verontagsaming van God se skeppingsorde te regverdig, sal geen water hou nie. Dieselfde rolindeling wat aan die man en vrou gegee word in Génesis word dan derduisende jare later herhaal wanneer dit weereens konsekwent in die Woord van God opgeteken word in 1 Tim. 2:11-13:”Die vrou moet haar in stilte laat leer in alle onderdanigheid. Ek laat die vrou egter nie toe om onderrig te gee of oor die man te heers nie, maar sy moet haar stil hou. Want Adam is eerste gemaak, daarna Eva. En Adam is nie verlei nie, maar die vrou het haar laat verlei en het in oortreding gekom.” Kol. 3:18:”VROUE, wees julle mans onderdanig soos dit betaamlik is in die Here.”
Dit is nie alleen die onveranderde rolindeling wat vir ons in Timótheüs geleer word nie, maar boonop leer die Woord vir ons uit hierdie gedeelte waarom die vrou aan die man onderdanig behoort te wees. Dit was uiteraard die vrou wat aan die verleiding van die satan in die Paradys toegegee het. (Gén. 3:13-16). Die man, Adam, daarenteen het die verantwoordelikheid gehad om sy vrou teen hierdie aanslag van die satan te beskerm. En hierdie veratwoordelikheid is nogsteeds vandag die man s’n ten spyte daarvan dat hy in die openbare opinie verguis en verkleineer word. “Waak, staan in die geloof, wees manlik, wees sterk.” (1 Kor. 16:13).
Hoeveel huwelike het nie al op die rotse geloop omdat die man só besig was om in die materiële te voorsien terwyl hy sy vrou in die proses verwaarloos het nie? Ek wonder daarenteen ook hoeveel huwelike net so skipbreuk gely het omdat die vrou met allerhande emosionele afpersing haar eie strewes probeer verwesenlik in plaas daarvan om haar in onderdanigheid aan die man te onderwerp? Dit is geen geheim dat menige vroue vandag die manier het om dalk nie hul mans openlik teë te gaan nie, maar hul uiteindelik daartoe te beweeg om maar eerder na hul pype te dans as om sy leiding te volg. En dan wonder ons waarom soveel huise ineenstort terwyl die verdeeldheid in huishoudings tot in die slaapkamers gevorder het!
Ons moet een ding baie mooi verstaan – God het nie een van ons mensekinders se raad gevra alvorens Hy sekere wetmatighede ingestel en verorden het nie. “Waar was jy toe Ek die aarde gegrond het? Gee te kenne as jy insig het.” (Job. 38:4). God vra nie of ons lus is om sy insettinge na te kom, al dan nie. Hy laat hom nog minder deur die sosiale of openbare mening voorskryf en dit wat polities korrek is, is nie noodwendig in God se oë aanvaarbaar nie. Dit beteken dat ten spyte van die feit dat dwaalleer die teendeel verkondig en die openbare mening dit nie goedkeur nie, het ons as gelowige kinders van God steeds die verantwoordelikheid om elkeen ons vasgestelde rol na die beste van ons vermoë te vervul. Dit beteken dat ons God se wette eerder sal nakom as om te streef om dit te verander. As ons dit mooi oordink sal ons besef dat laasgenoemde maar niks anders is as opstand teen dit wat God in sy wysheid geskape het nie.
Ons het 2867 gaste aanlyn