Deon Loots » Somerstrand Gemeente
Kol 1:9-14 – Son 8 Feb 09
Sondag 8 Februarie: Tema: Uiters waardevolle gisters (daaglikse ondersoek).
Votum: Elke môre laat Hy my opnuut weer luister, Hy laat my luister soos n leerling moet luister. Die Here my God het my geleer om te luister. (Jes 50:4b-5a).
Wet: Lees Ef 3:14-19.
Ons ken die wet, dat ons God en ons naaste bo alles moet liefhê. In die gedeelte bid Paulus vir sy lesers dat hulle die vermoë sal ontvang om te begryp hoe groot die liefde van God is. Dit is alleen wanneer ons God toelaat om ons lief te hê en wanneer ons gereeld op Hom wag om sy liefde vir ons aan ons te openbaar, dat ons ook self gevul word met sy liefde. Dan kan ons ook vir Hom en vir mekaar opreg liefhê.
Respons: Sing – Waar daar liefde is en deernis, daar is God die Heer.
Om in die kerk groot te word, het baie voordele, maar daar is ook nadele aan verbonde. Een van die groot nadele is dat mens so gewoond raak aan alles, so gewoond aan die manier waarop daar oor God gepraat word, so gewoond aan ons manier van dink oor God, praat met God en luister na God, dat ons nie regtig oop is daarvoor dat God werklik deel word van ons totale lewe nie.
Want sien, my ervaring daarvan is dat meeste van ons aan God `n sekere plek toeken, `n plek en tyd waar Hy met ons kan praat en waar ons na Hom wil luister. Maar dan is daar ook baie plekke en tye, miskien meer as eersgenoemde, waar God glad nie `n rol speel nie. Daarom is dit maklik om van God iemand te maak aan wie ons net aandag gee wanneer dit ons pas, inroep wanneer dit ons pas. Dit kan maklik gebeur met mense wat in die kerk opgroei, dat hulle nie werklik besef wie God is en wat dit beteken dat Hy Here van ons totale lewe word wat altyd en oral by ons betrokke is nie.
Ek glo dit is wat Paulus ook in gedagte gehad het met sy gebed vir die Kolosense. Lees Kol 1:9-14.
Luister mooi waarvoor bid hy: dat julle deur al die wysheid en die insig wat die Gees gee…
Dit is verskriklik belangrike woorde – want sien die Gees van God kom maak woning in ons as sy kinders, Hy word deel van ons totale lewe. En as sodanig, is Hy voortdurend besig, van jaar tot jaar, van maand tot maand, van week tot week, van dag tot dag, van oomblik tot oomblik om met ons te praat; om vir ons wysheid en insig te gee. Dit is sy werk, dit is hoekom Hy in ons kom woon het. Hy is nooit passief nie, nooit ledig nie, los ons nooit alleeen nie, hou nooit op om met ons te praat nie. Daar is nooit `n oomblik waarin Hy nie probeer om ons aandag te kry om ons te vul met Goddelike wysheid en insig nie.
Jy sê: “maar dis nie waar nie – ek ervaar dan niks daarvan nie.” Dan is dit juis omdat jy té gewoond geraak het aan God, en daarom aan Hom `n sekere plek en rol toegeken het, soos wat jy Hom verstaan. En met die plek en rol wat jy aan Hom toegeken het, is daar by jouself geen openheid om na Hom te luister nie, word daar nie aktief opgelet waarmee Hy besig is nie, word daar nie werklik aandag gegee aan dit wat Hy sê of doen hier binne jou van oomblik tot oomblik nie. Moontlik nie omdat jy nie wil luister nie, maar net omdat jy nie verwag dat Hy met jou praat nie, omdat dit nie inpas in jou verwysingsraamwerk nie.
Kom ek deel `n voorbeeld.
`n Paar jaar terug was ek met `n groepie studente in Zambië vir `n uitreik. Net nadat ons daar aangekom het, deel die Zambiërs ons mee dat hulle die naweek een of ander feesgeleentheid in `n groot sokker stadion het. Almal van hulle moet daar wees en ons word ook genooi om te deel in die feesgeleentheid.
Ons het dus die volgende oggend vroeg van die Jeugsentrum af (waar ons tuisgegaan het) begin stap na die stadion toe, wat so ongeveer 6 km van die Jeugsentrum af is. Dit was `n winderige dag, grondstrate (of eerder stofstrate). Almal het windverwaai en vol stof by die stadion aangekom. Al die verrigtinge was in die Zambiërs se moedertaal, so die studente het niks verstaan van wat gesê word nie. Die middag laat het ons weer teruggestap na die Jeugsentrum. Teen daardie tyd het ek agtergekom die meeste van die studente is maar redelik geïrriteerd. Hulle kon nie enige sin in die bywoning van die geleentheid sien nie en die stap deur die “township” met die wind wat die stof aanmekaar in ons oë waai was dit nie `n aangename ervaring nie.
Daardie aand het ons as span saam stilgeraak (soos ons gewoonte is tydens sulke uitreike). Ek vra toe vir hulle om terug te dink aan die dag, aan alles wat gebeur het en dan vir hulleself die vraag af te vra: “Wat wou God vandag vir my leer of wys deur dit wat ek ervaar het?”. Na `n paar minute se nadenke, het ons met mekaar gedeel. Dit was regtig verassend om te hoor wat toé alles uitgekom het. Skielik het hulle bewus geword van sake wat hulle vroeër glad nie aan gedink het nie. `n Dag wat aanvanklik as baie negatief beleef is, het skielik `n dag van baie dieper betekenis en lering geword. Almal se gemoedstemming oor die dag het ook verander. Wat was die verskil? “Aandag.” Die feit dat hulle tyd geneem het om aandag te gee aan dit waarmee God in hulle lewens besig is. Die feit dat hulle `n paar oomblikke geneem het om na die wysheid en die insig te luister wat die Gees gee.
Weet jy wat? Jy kan dit elke dag ervaar. Jy kan elke dag op die wyse leer van God die Heilige Gees. Al wat nodig is, is om te leer om te luister, om aandag te gee, om te weet dat Hy in jou woon en met jou praat. Die enigste ding wat dit verhinder is waarskynlik dat jou aandag vasgevang word deur ander goed; goeters wat in jou verstaan van die werklikheid waarin jy leef waarskynlik belangriker is. Dinge wat in jou gemoed dringend is. Dinge wat nie kan wag tot later nie. Hierdie dinge put jou gewoonlik uit en veroorsaak allerhande worstelinge, moegheid, vrae, bekommernis, vrese, ens. Intussen is die Gees in jou wagtend om vir jou lig te gee, leiding te gee, wysheid en insig te gee; wagtend dat jy net na Hom sal draai en sal luister, sal aandag gee. Maar ongelukkig is jy té besig of té moeg. Kan jy sien hoé dom dit is?
Hoekom is dit só belangrik? Paulus sê: “sodat julle tot volle kennis kan kom van wat sy wil is.” Kan daar enigiets wees in die lewe van God se kinders wat belangriker is as dit? Ek bedoel as jou gestoei om `n bestaan te maak, om geld te maak, om jou geld goed te belê, om planne te maak vir jou toekoms, of wat ook al gedoen word, gedoen word sonder die sekerheid dat dit wat jy doen in God se wil is – watter betekenis het dit dan? Dit gaan tog vir ons as kinders van die Here daaroor dat ons die kuns wil aanleer om vir Jesus Christus in alles na te volg, dat ons in sy wil wil lewe. Dat ons graag sal wil sê: “Alles wat ek doen, doen ek omdat ek oortuig is dat dit die wil van God vir my lewe is. Dit is die rigting wat die Gees nou vir my aandui; dit is soos ek dit verstaan volgens die wysheid en die insig wat die Gees gee.”
Indien ons so `n manier van lewe kan aanleer, dan glo ek dat dit sal lei tot die lewe waarvan Paulus in vers 10 praat: “dat julle tot eer van die Here sal lewe deur net te doen wat Hy verlang; dat ons vrugte sal dra deur goeie werke en dat ons sal toeneem in ons kennis van God.” Dit is eintlik logies dat so `n manier van lewe sal meebring dat ons kennis en ervaring van God dramaties sal toeneem. Ons sal soveel meer bewus word van God in ons alledaagse lewe, soveel meer leer van wat Hy doen, van wat op sy hart is, van wat Hy vir ons wil leer, van hoe Hy oor ons voel. Wanneer dit gebeur, het dit weer tot gevolg dat mens se liefde vir God toeneem.
Dan sal ons ook begin ervaar wat in vers 11 staan, dat God ons sal versterk om in alle omstandighede met geduld te volhard. Dan is omstandighede nie meer `n vyand wat buite ons beheer is en wat ons so maklik onderkry nie. Dan word omstandighede iets waarin God altyd teenwoordig is met sy wysheid en insig, met sy vertroosting en bemoediging, met sy krag en liefde wat ons dra.
Die geestelike dissipline wat ons help om so `n lewe aan te leer, word genoem die daaglikse ondersoek (daily examen).
Written by on 09/02/2009 . Posted in Ander predikers, Deon Loots