Ek gaan ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde skep; aan dié wat daar nou is, sal daar nie meer gedink word nie, hulle sal nie onthou word nie. Wees bly, en jubel sonder ophou oor wat Ek gaan skep: Ek gaan ŉ Jerusalem skep wat vol blydskap is, sy inwoners sal vreugde hê. (Jesaja 65:17–18)
Reeds in die Ou Testament gee God vir sy profete ’n kykie oor hoe sy nuwe hemel en nuwe aarde eendag daar sal uitsien. Hier gaan dit nie om die vernietiging van die ou aarde nie, maar om ’n totaal nuwe begin wat God met sy kinders maak. In ons Bybelgedeelte vir vandag beskryf die profeet Jesaja die nuwe hemel en aarde as ’n plek waar die inwoners vol vreugde sal wees. Daar sal niemand meer wees wat huil of hulp nodig het nie. In hierdie nuwe wêreld sal die wolf en die lam saam wei, die leeus sal strooi vreet soos beeste. Daar sal niks meer oor wees wat die mense skade kan aandoen nie.
As dit dus weer baie sleg met jou hier op aarde gaan, kan jy jou troos aan die plek van vreugde wat vir jou in die hemel wag. Hieroor skryf Paulus: ‘Om hierdie rede word ons nie moedeloos nie… Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op ’n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly’ (2 Kor. 4:16-17).
Hemelse Vader, ek loof U vir die belofte van ’n nuwe wêreld waar al my swaarkry vir altyd verby sal wees.
Pres. Jacob Zuma het pas bekend gemaak dat Suid-Afrika R21 miljoen per maand, en R1,2 miljard oor die volgende vyf jaar sal spandeer vir die aanwesigheid van Suid-Afrikaanse soldate in die Sentraal Afrikaanse Republiek.
Maak dit sin om geld in ‘n ander Afrikaland te gaan stort ter wille van stabiliteit daar, terwyl Suid-Afrika al hoe meer sien hoe beleggers kopsku vir die onstabiliteit hier raak en juis na ander Afrikalande koers kies? Suid-Afrika loop die gevaar om binne twintig jaar nie meer die grootste ekonomie in Afrika te hê nie. Suid-Afrika word wat veral die primêre onderwys betref deur verskeie Arikalande geklop, asook op indekse soos die korrupsie-persepsie-indeks en die persvryheidsindeks.
Met die migrasie van Afrikabevolkings, ook na Suid-Afrika, en dan weer binne Suid-Afrika, is dit wel so dat ‘n probleem wat vandag ‘n probleem vir ‘n Afrikaland ver van die Suid-Afrikaanse grens is, môre ‘n probleem vir Suid-Afrika kan word. Die aankeer van ‘n twintigtal vermeende samesweerders teen die bewind van pres. Joseph Kabila van die Kongo in Suid-Afrika is waarskynlik ‘n goeie voorbeeld hiervan.
Die ou grappie lui dat die Nigeriërs in Suid-Afrika wat nie in ‘n tronk is nie, diegene is wat nog nie gevang is nie. Die Nigeriese Hoë Kommissaris het al beswaar gemaak oor die persepsie dat Nigeriërs skelms is en toe ‘n skrikwekkende syfer verskaf oor hoeveel hulle in Suid-Afrikaanse tronke bevind terwyl hy bedoel het om dit as ‘n geringe probleem af te maak. Regsgeskiedenis is ook pas gemaak toe ‘n leier van Nigeriese separatiste in die olieryke Niger-delta hier aan terreur skuldig bevind is oor wat daar gebeur het.
As die president nie op die laaste Donderdagaand in sy staatsrede behoorlik motiveer hoekom Suid-Afrika dit nodig ag om in die Sentraal Afrikaanse Republiek militêr betrokke te raak nie, sal die vermoede dat dit om persoonlike aansien gaan moeilik nek omgedraai kan word. En daarop sal beleggers en die ekonomie nie sommer goed reageer nie.