In Memoriam Charles Harvey - Astrodienst Guest user u1358418734
28-May-2017, 09:25 UT/GMT Letter And Flag Print Crop Sweatshirt
Drop Shoulder Letter Hem Crop Hoodie
Contrast Fish Net Hoodie Sweatshirt
Striped Trim Mesh Sheer Crop Sweatshirt
Drop Shoulder Slogan Print Crop Sweatshirt
Waist Drawstring Solid Lantern Sleeve Pullover
Random Letter Contrast Crop Hoodie
Contrast Fishnet Drawstring Hoodie
Rib Knit Knotted Hem Sweatshirt
Drop Shoulder Letter Print Pullover
Mesh Sleeve Letter Print Drawstring Hoodie
Drop Shoulder Solid Sweatshirt
Drawstring Hem Textured Pullover
Cold Shoulder Bow Detail Cuff Sweatshirt
Letter Print Pastel Tie Dye Crop Hoodie
Slogan Print Striped Sweatshirt
Geo Print Drawstring Crop Hoodie
Wide Hem Striped Hoodie
Asymmetrical Shoulder Letter Print Sweatshirt
Mock Neck Tie Back Sweatshirt
Fringe Detail Asymmetrical Neck Sweatshirt
Solid Crop Teddy Sweatshirt Omgewingsregeerkunde, die menslike persoon en die sosiale orde : ’n hervertolking
Author Martin de Wit
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 1 –18 (2019)
Die teorie van omgewingsregeerkunde berus op kernaannames oor wat orde beteken en hoe mense besluite neem. Die dissipline van omgewingsregeerkunde maak egter toenemend van die moderne ekonomiese benadering van aansporings en instellings gebruik en rolspelers konsentreer hoofsaaklik op optrede wat ekonomiese doeltreffendheid en uiteindelik ook oorlewing verseker. Met so 'n onderwerping aan die totaliteit van die mark ontstaan die vraag egter oor waar die menslike persoon hom bevind.
Die benadering is om die geskiedenis van moderne filosofiese denke oor sosiale orde en die menslike self te ondersoek met behulp van geselekteerde kerntekste op die interdissiplinêre gebiede van die filosofie en teologie. Vertolking ontken nie hoërordewaarhede nie en is nie noodwendig relativisties van aard nie, maar vervul 'n belangrike rol as blootlegger van die geneigdheid om sekere gedagtes en aksies in 'n absolute te verander.
Die vorm van die menslike self word voorgestel as 'n persoon wat in verhouding tot ander staan. Die self kan hom nie van aksie onttrek nie; die persoon kan nie terugstaan en hom onderdanig verklaar aan die wêreld as 'n unitêre proses of aan sosiale ordes nie. Die toekoms bly onderhewig aan menslike optrede. Versuim om as persoon op te tree is 'n toestand van relasionele wanorde.
The view of the self as a person-in-relationship has important implications for the interpretation of modern economic order. When the social order is imagined as laws of nature, where humans act only in sub-rational self-interest or for practical reasons, or only adapt to environmental stimuli, human agents do not have the freedom to act in their full capacity as persons. Natural laws are always qualified with the well-known phrase “ceteris paribus”, or “given that nothing else interferes”. Interference comes primarily from the presence of agents and their intentions. Change is always possible, and the future remains open to human action. Failure to act as a human person does not lie in an individual‟s lack of inherent attributes or qualities, or the limitations imposed by any social order, but in a condition that can best be described as “relational disorder”.
This article represents a call for greater attention to the form of the personal in our response and solutions to this predicament in the social order. The liberalised modern market order, operating without a state strong enough to provide public goods, is failing in many respects to address the world‟s greatest ecological and social problems. The populist response is a slippery slope towards totalitarianism.
"Ons skryf soos ons praat" : informalisering van geskrewe Afrikaans onder Afrikaanse tieners
Authors: Elvis Saal and Donovan Lawrence
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 19 –63 (2019)
Taal is voortdurend aan die verander, en een van die kragte wat op taalverandering inwerk, is informalisering, dit is die integrasie van spreektaalvorme in die skryftaal. Daar is, sover vasgestel kon word, nog geen studies onderneem na die potensiële informalisering van geskrewe Afrikaans onder Afrikaanse tieners nie. Die begrip sociolinguistic change ("sosiolinguistiese verandering"), soos voorgestel en omskryf deur Coupland (2009, aangehaal in Coupland 2014b:282), word hier ingespan om aan te dui dat taalverandering in die konteks van sosiale verandering plaasvind. Die spesifieke rol wat die media speel in die demokratisering van die openbare diskoers, word pertinent belig. Die media het die potensiaal om linguistiese variante oor geografiese grense en tyd heen te versprei, wat tot groter ooreenkomste onder dialeksprekers kan lei. In hierdie ondersoek word daar gepoog om aan die hand van korpuslinguistiese metodes te bepaal tot watter mate informalisering in die skryfwerk van Noord- en Wes-Kaapse tieners voorkom, en watter ooreenkomste daar tussen die twee tienergroepe te bespeur is. Vir hierdie doel is 65 formeel geskrewe Afrikaanse opstelle van Afrikaanse graad 10-leerders in twee verskillende provinsies (die Noord-Kaap en die Wes-Kaap) versamel. Hierdie twee stelle data is met mekaar vergelyk in terme van hul spreektaalkenmerke, asook die frekwensies van die kenmerke. Die bevindinge van die ondersoek dui daarop dat beide Wes- en Noord-Kaapse tieners gebruik maak van algemeen gebruiklike omgangsvorme en dialektiese merkers in hulle skryftaal. Van die frekwentste spreektaal- grammatiese vorme wat in die skryftaal van tieners voorkom, is die eiesoortige voorsetselgebruik, agteropplasing van uitdrukkings, die ongewone werkwoordpatroon, die regularisering van werkwoordvorme en die weglating van lidwoorde, werkwoorde, onderwerpe en voegwoorde. Die belangrikste verskille tussen die twee tienergroepe is op dialektiese gebied. Noord-Kaapse tieners is, vergeleke met hul Wes-Kaapse eweknieë, meer geneig om streeksmerkers in hul formele skryfwerk in te span. Die bevindinge dui op ’n stilistiese skuif in die rigting van informaliteit in die geskrewe Afrikaans van tieners.
In the literature on language change, the stylistic process of informalisation is regarded as one of the forces of language change. Informalisation is generally described as "writing becoming more like speech", i.e. the increasing integration of spoken features in the written language (Leech, Hundt, Mair and Smith 2016:239). Informalisation does not happen in isolation but within the context of social change. Coupland (2009, quoted in Coupland 2014b:282) suggests that the concept of sociolinguistic change be used for this integrated approach to language change whereby the theoretical dualism between language change and social change is challenged and brought together. The new wave of socio-political changes in South Africa since the nineties had a direct bearing on the increasing democratisation tendencies that could be observed in Afrikaans literature, the print and broadcast media, as well as the music and theatre industry.
From a sociolinguistic change perspective, the specific role that media plays in "democratising the public discourse" (cf. Fairclough 1992, quoted in Mair 2015:7) is of particular relevance for this study. The media has the potential to spread linguistic variants across geographical areas, which could lead to greater similarities among dialect speakers. Such rapid linguistic changes are referred to as "off the shelf" changes (cf. Eckert 2003, quoted in Stuart-Smith, Pryce, Timmins and Gunter 2013:505). The media is viewed as a "shelf" where speakers can appropriate, recontextualise and resemiotise material from the media shelf for their own local discourse context (Buchstaller 2014). Media contextualisations of dialectal variation could legitimise such variation in those institutional spaces that were previously the preserve of the standard variety. The expectation of this study was that the adoption of spoken features in the formal written register of Afrikaans teenagers would show some degree of similarity due to the influence of mediated language.
In this study, formal written Afrikaans essays were sampled from (coloured) grade 10 Afrikaans learners in two different provinces, namely the Western Cape (Piketberg) and the Northern Cape (Upington). Learners were asked to write a formal essay about predetermined topics. The Northern Cape corpus consisted of 8 297 words and the Western Cape corpus consisted of 8 120 words. These two sets of data were compared with in respect of their colloquial features, as well as the frequency of these features.The colloquial features identified could be divided into two main groups: (i) commonly used colloquial forms (colloquialisms) and (ii) dialectal forms. Dialectal forms could be further subdivided into typical regional markers and supraregional forms.
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 64 –102 (2019)
Hildegard presents a unique concept of life with the Latin term viriditas (which literally translated means "greenness"), by which she associates her connotations of life, existence, vitality, fertility and a sense of dynamic wellbeing – exactly the attributes she finds in God. This green, divine life includes a rationality which is expressed in the Logos, the second Person of the Trinity. She traces the "life and rationality of God" back to its reflection in the created cosmos, which she experiences in visions of, inter alia, an egg and a wheel – thus as an organic unity consisting of particular parts which are arranged in a harmonic order.
Migranteliteratuurtemas in Die wêreld van Charlie Oeng deur Etienne van Heerden
Author Marietjie Lambrechts
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 103 –144 (2019)
Migranteliteratuur belig eiesoortige temas wat onder andere verband hou met die herkonstruksie van persoonlike en kulturele identiteit onder vervreemdende omstandighede in gasheerlande. Begrippe soos hibriditeit, ontworteling, tussen-in wees, grenssones, diaspora en fragmentasie word toenemend belangrik in omstandighede waar die kulturele verwysingsraamwerk van migrante drasties verskil van dié in gasheerlande. Hierdie artikel ondersoek hoe migranteliteratuurtemas in Die wêreld van Charlie Oeng (Van Heerden 2017) benut word om ’n ooreenkoms te tref tussen die ervaringswêreld van nie-Westerse migrante in Westerse gasheerlande en die inheemse swart bevolking in Suid-Afrika gedurende die apartheidsera.
Omdat migrasie per definisie ’n verplasing van een gebied na die ander behels, word die verskillende ruimtes waarin Die wêreld van Charlie Oeng afspeel, naamlik Nederland en Suid-Afrika gedurende die 1960’s, kortliks bespreek en die hoofmomente van Chinese migrasie na Nederland en Suid-Afrika aangedui. Geen studie oor migranteliteratuur kan volledig wees sonder ’n evaluering van persoonlike en kulturele identiteit en die invloed daarvan op die alledaagse lewe van die individu nie. Laastens word migranteliteratuur as subgenre bespreek en word aangetoon hoe migranteliteratuurtemas in die gekose roman ontgin word om aan te dui dat ’n diskriminerende sisteem tot negatiewe uitkomste vir beide die onderdrukker en die onderdrukte lei, nie alleen op persoonlike vlak nie, maar ook in die breër samelewingsverband binne ’n bepaalde land.
Migrant literature themes in Die wêreld van Charlie Oeng by Etienne van Heerden
Migrant literature illuminates distinctive, unique themes which are related, among others, to the reconstruction of personal and cultural identity under alienating conditions in host countries. Concepts such as hybridity, displacement, being in between, border zones, diaspora and fragmentation become increasingly important in conditions where the cultural frame of reference of migrants differs drastically from those of host countries. This article investigates how migrant literature themes in Die wêreld van Charlie Oeng are used to draw a comparison between the field of experience of non-Western migrants in Western host countries and the indigenous black population in South Africa during the apartheid era.
Because migration by definition constitutes a transfer from one territory to another, the different spaces within which Die wêreld van Charlie Oeng takes place, namely the Netherlands and South Africa during the 1960s, are briefly discussed and the defining moments of Chinese migration to the Netherlands and South Africa indicated. No study on migrant literature would be complete without an evaluation of personal and cultural identity and the influence thereof on the daily lives of the individual. Lastly, migrant literature as a sub-genre is discussed and it is indicated how themes pertaining to migrant literature are developed in the novel to indicate that a discriminatory system leads to negative outcomes for both the oppressor and the oppressed, not only at a personal level, but also within the broader societal situation of a particular country.
Author Remona Voges
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 145 –165 (2019)
In hierdie artikel word die funksionering van die begrip interverbondenheid of interverbondenheid-tot-heelheid in Antjie Krog se bundel Mede-wete (2014) ondersoek. Die soeke na ‘n soort eenwording op verskillende vlakke dien as deurlopende onderliggende tema in die bundel. Die behoefte aan interverbondenheid, ‘n begrip wat nou saamhang met Afrika-filosofie, is ‘n tema wat deur Krog se oeuvre heen aandag geniet.
Interverbondenheid is gefundeer in die Afrika-wêreldbeeld ubuntu, wat die verhouding tussen die self en die ander vooropstel. In hierdie artikel word daar veral gefokus op verskillende vorme van menslike verbintenisse en die belangrike rol wat die gemeenskap speel voordat egte ubuntu bewerkstellig kan word. Die beskouings van Afrika-filosowe soos John Mbiti, Ifeanyi Menkiti en Kwame Gyekye word betrek, aangesien Krog in haar benadering tot interverbondenheid by hulle beskouings aansluit (en sy gebruik dan ook die term interverbondenheid afwisselend met die term ubuntu).
Krog bemoei haar in haar oeuvre veral met suksesvolle integrasie tussen die self binne ‘n Suid-Afrikaanse konteks. Daar is egter deur Mede-wete heen die suggestie dat suksesvolle verbondenheid tussen die self en die ander baie moeilik, en selfs onmoontlik, is. Soos in A change of tongue (2003) word kos dikwels as medium tot versoening tussen die self en die ander voorgehou. In hierdie artikel sal ek poog om die hantering van die begrip interverbondenheid in Krog se bundel Mede-wete te ondersoek en na te gaan hoe dit by die begrip ubuntu in die Afrika-filosofie aansluit. Dit word aan die hand van gekose gedigte gedoen. Die gevolgtrekking is dat die voorbereiding van kos en die handeling van saam eet ‘n manier is om verbondenheid tussen die self en die ander te bewerkstellig.
This article investigates the concept of interconnectedness or interconnectedness-towards-wholeness and the functioning thereof in Antjie Krog‘s 2014 poetry volume Mede-wete (usually written without the hyphen; literally shared knowledge) the English version is titled Synapse). The search for a multilevel union serves a continuous theme in Mede-wete. The need for interconnectedness, a concept closely linked to African philosophy, is a recurring theme in Krog's oeuvre.
Interconnectedness is grounded in the African worldview ubuntu, where the relationship between the self and the other is emphasised. The article highlights the different forms of human connections and the key role of the community in the successful embodiment of ubuntu. The views of various African philosophers, including John Mbiti, Ifeanyi Menkiti and Kwame Gyekye, are presented, as Krog‘s interpretation of interconnectedness is in line with theirs (and she also uses the terms interconnectedness and ubuntu interchangeably).
In her oeuvre, Krog focuses on the successful integration between the self and the other within a South African context. Throughout Mede-wete, however, there is the suggestion that successful connection between the self and others is very difficult, and even impossible. As in A change of tongue (2003), food is often presented as a means to reconcile the self with the other. In this article I seek to investigate the concept of interconnection in Krog‘s Mede-wete and how it connects to the concept of ubuntu in African philosophy. This is done by a discussion of selected poems. The conclusion is that the preparation of food and the act of eating together is a way to achieve a connection between the self and the other.
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 166 –206 (2019)
’n Landboublad as “sosiale barometer” : Landbouweekblad as aanwyser van een eeu se landbou-ontwikkeling
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 207 –244 (2019)
Die Afrikaanse landboutydskrif Landbouweekblad vier in Mei 2019 sy eeufees. Hierdie artikel beskou vanuit ‘n mediageskiedkundige asook tydskrifstudie-vertrekpunt die ontstaan en ontwikkeling van die blad sedert 1919. ‘n Oorsig vanuit ‘n mediageskiedkundige perspektief, saam met ‘n kortbegrip van tydskrifstudie as onderontwikkelde navorsingsveld in Suid-Afrika, word as fundamentele vertrekpunte aangebied met as kernbegrip tydskrifte as sosiale barometers van hul tyd. Dié begrip van tydskrifte as barometers is ‘n gepaste metafoor gesien die fokus van die artikel, aangesien die landbou van die stand van ‘n barometer afhanklik is as aanwyser van goeie of slegte nuus. ‘n Oorsigtelike bespreking van die politieke ekonomie van die mediateorie, veral toepaslik in die lig van die ontstaansgeskiedenis van die blad in sy spesifieke sosiopolitieke omstandighede, volg. Daarna word ‘n chronologiese boekstawing van die blad se ontstaansgeskiedenis aangebied. Kontekstueel kan die gevolgtrekking gemaak word dat dit vandag ‘n dinamiese produk te midde van groot uitdagings is. Sy eeufees word gevier te midde van erge onsekerheid rondom die landbou (die teikenmark wat dit bedien) asook die tegnologierevolusie (as mediaproduk). Ook hierin toon dit egter sy fundamentele aard as "sosiale barometer" deur byvoorbeeld sy leierskap met die aanbied van die 2018-konferensie oor grondhervorming in ‘n tyd van sosiopolitieke onstabiliteit. Wat betref mediavernuwing as gevolg van die tegnologierevolusie het die blad ook gemorfeer in nuwe produkte in antwoord op uitdagings betreffende die ontwrigtende digitale ekonomie. As finale gevolgtrekking kan dit gestel word dat die doelwitte van een eeu gelede steeds nagestreef word en dat die blad inderdaad beskryf kan word as ‘n sosiale barometer wat die stand van sake, of "temperatuur" en "klimaat", kon "lees" en in sy blaaie kon weerspieël.
Following that discussion, this particular magazine‘s development, based on idealistic-ideological as well as market-driven ideals, is presented. These could also be described as both a service objective and a profit objective of its founding company, Naspers (Rabe 2015:12). The fact that the magazine was supposed to have been closed down, but never was, is proof of the latter. The decision was never executed, with the result that the magazine could continue "for the time being" – something that is probably unique in the history of a magazine. No minutes could since be found in which the decision to discontinue the magazine was retracted (Smith and Du Preez 2008:2), which means it is still being published "provisionally" to this day.
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 245 –265 (2019)
Die sake wat in die #mustfall-bewegings tydens die studente-onrus in 2015–2016 na vore gekom het, is nie nuut nie. Sake wat handel oor onder andere die rol van universiteite in ‘n nie-Westerse konteks binne die groter debat oor die gevolge van Westerse kulture op ander kulture in die tyd van kolonialisme, het reeds in die stryd teen apartheid na vore gekom en word al vir dekades lank deur Afrika-skrywers bespreek. Hulle kla meermale dat hulle argumente hieroor grootliks geïgnoreer word. Baie Westerlinge het die een deel van die stryd teen apartheid, naamlik die aandrang op menswaardige behandeling en vryheid, begryp en hulle daarmee vereenselwig. Die diskoers oor politieke bevryding het egter tóé al veel breër gestrek, naamlik oor die hele erfenis van die koloniale tyd, insluitende die implikasies daarvan vir die moderne wetenskap en universiteite. Verskillende sieninge in hierdie diskoers word kortliks in hierdie artikel bespreek, maar dan met ‘n fokus op die rol van ‘n Afrika-bewussyn in universiteite en in die wetenskap. Daar is eerstens ‘n poging om die moderne wetenskap en tegnologie oor te neem sonder om die tradisionele Afrika-bewussyn prys te gee. Die twee word dan parallel langs mekaar geplaas. Dié benadering is egter problematies, omdat wetenskap en moderne bestuurspraktyke ‘n sekere bewussyn – denkpatrone, uitgangspunte, doeleindes, begrippe, veronderstellings, waardes en ervaringe van dinge – vereis. ‘n Tweede benadering is om inheemse kennisstelsels wat mense ontwikkel het om in sekere plaaslike omstandighede te kan leef, verder binne die konteks van ‘n universiteit te ontwikkel. ‘n Derde siening is dat Afrika ‘n moderne Afrika-identiteit moet vorm as deel van die groter wêreld deur ‘n eiesoortige Renaissance, soos wat in die Europese Renaissance en Japan se Meiji-revolusie gebeur het. Vierdens is daar die siening dat die tradisionele harmonie en identiteit van die Afrika-bewussyn wat deur die moderne wêreld vernietig is, herstel moet word. ‘n Nuwe harmonie moet gevind word: vooruitgang vind plaas deur die sirkel groter te maak sonder om die eie identiteit te verander. ‘n Vyfde siening is dat drome van ‘n suiwer tradisionele wêreld onrealisties is. Daar moet gesprek kom met die oorblyfsels daarvan in gemarginaliseerde groepe. ‘n Sesde benadering is om die idee van ‘n universiteit prys te gee aan elemente van ‘n Afrika-bewussyn, of selfs deur die gewelddadige vernietiging van universiteitsinstellings. Ten slotte word daarop gewys dat die moderne wetenskap in ‘n Westerse konteks vanuit die Christendom ontstaan het, maar mettertyd van die Christelike geloof losgeraak het. As gevolg hiervan het die wêreldwye moderne magskonstellasie ‘n gebrek aan sterk etiese waardes ontwikkel wat ‘n gevaar vir die lewe van mens, plant en dier inhou. ‘n Rigtinggewende breë bewussyn moet uit ons verskillende tradisies ontwikkel word, insluitende die Afrika-tradisies, wat, soos alle ander tradisies, moet verander en aanpas terwyl elkeen sy positiewe bydrae lewer en sy regmatige plek kry.
In South Africa, the debate about an African consciousness in universities in a non-Western context had been going on for decades among African and other writers until it burst into the open in 2015 and 2016 with student protests known as the Fallist or #mustfall‖ movement (#Rhodesmustfall, #feesmustfall, #sciencemustfall, etc.). The debate about an African consciousness and the struggle against apartheid often formed part of the same movement, but many people engaged only in the struggle against apartheid, which was directed against oppression and injustice. It fought for human dignity, freedom, human rights, equality and democracy. These are all precious values in Western culture and tradition as well. The struggle for decolonisation, however, questions Western civilisation itself and the whole legacy of Western colonialism, and emphasises an awareness of an own and unique African consciousness. Consciousness here refers to what is on one‘s mind, to one‘s ideas, to one‘s view of the world, to the way one experience things and to one‘s values.
African thinkers have complained that the existence of an African consciousness is ignored by scholars who research Africa from their own perspectives and preconceptions. This is evident in the way Soyinka (1976:ix-x) responded when such preconceived positions came to the fore as a result of his criticism of the notion of Negritude. Soyinka noted that a tiger does not need to proclaim its "tigritude". Later on he wrote:
From a well-published position as an anti-Negritudinist (if only one knew in advance what would make one statement more memorable than the next!) it has been with an increasing sense of alarm and betrayal that we have watched our position distorted and exploited to embrace a "sophisticated" school of thought which (for ideological reasons) actually repudiates the existence of an African world! ... We Africans have been encountering a concerted assault, decked in ideological respectability, on every attempt to re-state the authentic world of the African peoples … In vain we conjure with the names of Mbiti, Bolaji Idowu.
Authors: Sanet Cox, André Steenkamp and Retha de la Harpe
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 266 –294 (2019)
Daar word van dosente verwag om ’n leerbestuurstelsel (LBS) te gebruik om tegnologie deel van hulle onderrig te maak. Tog is die inkorporering van tegnologie in onderrig nie altyd suksesvol nie (Czerniewicz 2007; Brown and Gachago 2013) en is dosente nie gretig of noodwendig gemotiveerd om dit te gebruik nie (Govindasamy 2002; Zellweger 2006; Mohammadi 2015:371). Ondersteuning vir dosente in hulle gebruik van LBS is uitgewys as een gebied waarop e-leergebruik aangemoedig behoort te word (Govindasamy 2002; Spender en Stewart 2002; Stiles en Yorke 2004; De Freitas en Oliver 2005; Czerniewicz 2007; Brown en Gachago 2013). Omdat e-leer-ondersteuning ’n diens is, is daar by die dienslewerings-bedryf moontlike benaderings tot die ondersteuning van dienste ondersoek. ’n Gewilde model vanuit die diensleweringsbedryf, genaamd die gapingsmodel (Parasuraman, Zeithaml en Berry 1985:44), het as teoretiese besinning by die ontwerp en beplanning van die studie gedien.
’n Behoefte aan die integrering van tegnologie in die Afrikaans Huistaal-klaskamer om die ontwikkeling van 21ste-eeuse vaardighede te ondersteun : ’n gevallestudie
Authors: Ria Taylor and Michele van der Merwe
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 295 –340 (2019)
Die wêreldwye en plaaslike ontwikkeling van tegnologie en die internet het ‘n nuwe dimensie tot onderrig en leer in die skoolklaskamer gevoeg. Dit is ‘n belangrike kwessie, want die 21ste-eeuse skoolleerder is ‘n digitale boorling wat mobiele tegnologie in die taalklas inbring. Dit impliseer dat die onderwyser daagliks met die teenwoordigheid van dié tegnologie gekonfronteer word.
Die metodologie wat gebruik is, is ‘n gevallestudie met ‘n kwalitatiewe en kwantitatiewe benadering waar dokumentontleding as ‘n instrument gebruik is. Die voorkomsfrekwensie van sleutelterme is bepaal en op ‘n grafiek aangedui. Die sleutelterme wat gebruik is, is terme wat verband hou met tegnologie, die behoeftes van die 21ste-eeuse leerder (P21 Framework for 21st century learning 2007) en Afrikaans Huistaal. Die voorkomsfrekwensie van sleutelterme word binne die Afrikaans Huistaal-kurrikulum en die Witskrif oor e-onderwys in Suid-Afrika ondersoek.
Hierdie dokumente is gekies omdat dit die kurrikulum in die klaskamer rig en die onderwyser dit gebruik wanneer ‘n onderrig-en-leer-program saamgestel word.
op die ontleding van die verskillende dokumente is dit insiggewend dat die voorkomsfrekwensie van die sleutelterm geletterdheid verbandhoudend met Afrikaans Huistaal en tegnologie is. Dié verband dui die invalshoek vir die gebruik van tegnologie in die Afrikaans Huistaal-klas aan. Die artikel verbind die terme taalonderrig en tegnologie-integrasie en lig ‘n belangrike leemte uit oor die wyse waarop die integrasie van tegnologie binne die konteks van die Afrikaans Huistaal-klas plaasvind. Die implikasie vir Afrikaans Huistaal is dat ‘n herbeplanning van onderrigplanne gedoen behoort te word om te bepaal hoe die behoeftes van die 21ste-eeuse skoolleerder ook binne die taalklas aangespreek kan word.
Jan (2017:53) emphasises the importance of the teacher‘s having to realise that the skill to acquire, assimilate and apply is a key skill of the 21st century. The literacies that are important in the 21st century are briefly, according to Partnership for 21st century learning (P21 2007:2): learning and innovation skills (creativity, innovation, critical thinking, problem-solving; communication and cooperation); information, media and technological skills (information and media literacy); ICT (information, communication and technology); literacy and life and career skills (flexibility, adaptability, initiative, self-employment, social and cross-cultural skills, productivity, accountability, leadership and responsibility).
Humor in kinderliteratuur : ’n beskouende ondersoek na enkele soorte humor en die waarde van humor in fiksietekste vir kinders
Author Nandi Lessing-Venter
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 341 –366 (2019)
Author Jerome Joorst
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 367 –394 (2019)
Geenskoolfondsskole is tot stand gebring as ‘n strategie van die regering om die negatiewe effek van armoede en stygende skoolkoste op arm mense in Suid-Afrika aan te spreek. Studies oor die impak van die geenskoolfondsbeleid op opvoeders werksaam in geenskoolfondsskole fokus meestal op uitdagings in die bestuur van sulke skole en het nog nie indringend geraak aan opvoeders se belewing van opvoederwees in veral landelike kontekste nie. Hierdie artikel fokus op die ervarings van opvoeders in landelike geenskoolfondsskole – meer spesifiek, hoe hierdie opvoeders sin maak van opvoederwees te midde van kontekstuele en institusionele uitdagings in ‘n landelike skoolkonteks. Gerig deur kwalitatiewe navorsingsmetodes bied hierdie artikel ‘n beskrywing van die ervarings van opvoeders in drie landelike geenskoolfondsskole aan die Weskus van Suid-Afrika. Die doel van die artikel is om die kontekstuele en institusionele kompleksiteite waarmee opvoeders in geenskoolfondsskole te kampe het en wat hulle voortdryf ten spyte van moeilike werksomstandighede, te beskryf en te bespreek.
At the dawn of democracy in South Africa in 1994 the new government was faced with the challenge of participating in a global neoliberalist world while at the same time having to address historical inequalities in its education system. No-fee schools came about as a government strategy to address the negative impact of poverty and rising school costs on the poor in South Africa. These are public schools where no school fees are charged to parents with a limited income because the state pays for every schoolgoing learner in the school, for the learning materials needed, as well as the costs for the upkeep of the school. The problem is that hegemonic ideas about what the ideal teacher ought to be as well as the predominant focus on school results very often prevent us from gaining the analytical understanding of the complex challenges that face some educators in performing their duties. Furthermore, studies about the impact of the no-fee-school policy on educators working in such schools have thus far focused mainly on challenges in the management of these schools and have not yet explored educators‘ experiences in these schools. This article focuses on the experiences of educators in rural no-fee schools and more specifically on how they make sense of being teachers in the midst of contextual and institutional challenges in rural contexts. My central thesis is that constant changing departmental expectations of educators concerning the delivery of the curriculum without taking contextual and institutional factors into account not only bring about changes in educators‘ pedagogical habitus, but also changes the nature of schooling in a school.
Author Bernadictus Plaatjies
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 395 –420 (2019)
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 421 –472 (2019)
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 473 –503 (2019)
Dié artikel lewer verslag van ’n literatuurstudie en lesvoorstel wat spruit uit ’n projek wat onderneem is oor die gebruik van letterkunde as taalverwerwingshulpmiddel en as onderrigmetodologie in ’n Afrikaanse tweedetaalklaskamer (Adendorff 2014a). Hierdie opvolgstudie se fokuspunt is op die gebruik van gedigte as ’n suksesvolle, interaktiewe benadering tot taakgebaseerde leeraktiwiteite in taalverwerwingsklasse. Die gebruik van gedigte as hulpmiddel tot die aanleer van Afrikaans in die Afrikaanse addisioneletaal-klaskamer is, nes die gebruik van letterkunde, ’n onderwerp wat nog nie deeglik ondersoek is nie. Navorsers soos Nasr (2001), Yavuz (2010) en Mittal (2014) problematiseer die onderwerp van gedigte as taalonderrighulpmiddel en kom tot die gevolgtrekking dat gedigte wel in die addisioneletaalklaskamer gebruik kan word om ’n nuwe taal aan te leer.
Die doel van die artikel is om oor die volgende navorsingsvraag verslag te lewer: Hoe suksesvol kan gedigte in ’n taakgebaseerde onderrigprogram gebruik word om Afrikaans as addisionele taal te onderrig? Die eerste subdoelwit van die artikel is om te kyk na hoe en tot watter mate gedigte binne die taakgebaseerde benadering gebruik kan word ten einde die onderrig en leer van Afrikaans as addisionele taal te vernuwe en te verruim. ’n Verdere doelwit is om ’n geïntegreerde onderrigmetodologie voor te stel wat in skole gebruik kan word omdat dit een van die doelwitte in die Nasionale Kurrikulum- en assesseringsbeleidsverklaring (KABV) van die Departement van Basiese Onderwys is. Hierdie studie vind binne die teoretiese raamwerk van die taakgebaseerde benadering vir die leer en onderrig van addisionele tale plaas. Die taakgebaseerde benadering is ’n taalonderrigbenadering wat die klem op betekenis deur middel van outentieke taalgebruik plaas. Die metodiek wat gevolg word, sluit ’n literatuurondersoek na die gebruik van gedigte in taalverwerwing in, asook die gebruik van gedigte binne die taakgebaseerde benadering, en laastens ’n taakgebaseerde voorbeeldles. Uit die literatuurondersoek en die voorbeeldles wil dit voorkom of gedigte wel as taalverwerwingshulpmiddel in die addisioneletaalklaskamer gebruik kan word.
Aantekening : kan munisipale wetstoepassingsbeamptes goedsmoeds op die publiek losgelaat word?
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 504 –523 (2019)
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 524 –556 (2019)
Daar was ook taamlike verwarring of dit gegaan het om ‘n onregmatige administratiewe handeling, met ander woorde een wat regtens bindend is en tersyde gestel kan word omdat dit nie regmatig is nie, en of die tweede kontrak wat SITA met Gijima gesluit het, waarin ‘n staatskontrak as skadevergoeding vir kontrakbreuk aangebied is, eerder ‘n onregmatige kontrak was op grond van ‘n wanvoorstelling dat voorgeskrewe tenderprosedures nie gevolg hoef te word nie.
Die Gijima-uitsprake konstrueer nou skynbaar sulke geheime ooreenkomste waar voorgeskrewe tenderprosedures omseil is as bindende administratiewe handelinge wat weens onregmatigheid tersyde gestel kan word. Hierdie bydrae probeer om die kwessie of ‘n administratiewe handeling wel tot stand gekom het, in die lig van die definisies van administratiewe handeling en besluit sistematies te ontleed. Indien daar nie ‘n regtens bindende en afdwingbare administratiewe handeling tot stand gekom het nie, kan dit vanselfsprekend nie op geregtelike hersiening geneem word nie. Die howe behoort derhalwe konsekwent te toets of daar ‘n magtigende bepaling is om ‘n besluit te neem, wie gemagtig is om die besluit te neem, of die tipe besluit in die definisie van ‘n "besluit" geïdentifiseer kan word, en of die besluit van ‘n administratiewe aard is. Verder moet getoets moet word of ‘n besluit aan die betrokke persoon vir wie dit bestem is, bekend gemaak is om die direkte eksterne regswerking te verseker. Hierdie stappe is baie belangrik om mistastings soos in die geval van Gijima te vermy.
One of the points of dispute was whether the remedy to take administrative action on review in terms of section 6 of the Promotion of Administrative Justice Act 3 of 2000 (PAJA) is available only to the bearers of the right to administrative justice or whether it includes state organs. Section 6(1) specifies: "Any person may institute proceedings in a court or a tribunal for the judicial review of an administrative action."
Vonnisbespreking : onregmatige arrestasie en daaropvolgende gevangehouding: die kousaliteitskwessie - De Klerk v Minister of Police  2 All SA 597 (HHA); 2018 2 SACR 28 (HHA)
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 16, pp 557 –567 (2019)