WAT IS TABOES IN GODSDIENSTIGE PRAKTYKE? - ALTERNATIEWE GODSDIENSTE - 2022
Wat is taboes in godsdienstige praktyke?
'N Taboe is iets wat 'n kultuur as verbode beskou. Elke kultuur het dit, en hulle hoef beslis nie godsdienstig te wees nie.
Sommige taboes is so aanstootlik dat dit ook onwettig is. In Amerika (en op baie ander plekke) is pedofilie byvoorbeeld so taboe dat die daad onwettig is, en om selfs aan seksueel verlangende kinders te dink is diep beledigend. Om oor sulke gedagtes te praat, is taboe in die meeste sosiale kringe.
Ander taboes is meer goedaardig. Baie Amerikaners beskou dit byvoorbeeld as 'n sosiale taboe om oor godsdiens en politiek onder toevallige kennisse te praat. In vorige dekades was die erkenning van iemand as homoseksueel ook taboe, selfs al het almal dit al geweet.
Godsdienste het hul eie stel taboes. Om die gode of God te beledig is die mees voor die hand liggende, maar daar is ook 'n verskeidenheid taboes wat daaglikse aktiwiteite beïnvloed.
Sommige godsdienste (sowel as kulture in die algemeen) beskou verskillende seksuele praktyke as taboe. Homoseksualiteit, bloedskande en bestialiteit is inherent taboe vir diegene wat die Christelike Bybel volg. Onder katolieke is seks van enige aard taboe vir geestelikes - priesters, nonne en monnike, maar nie vir algemene gelowiges nie. In die Bybelse tyd mag Joodse hoëpriesters nie met sekere soorte vroue trou nie.
Jode en Moslems beskou sekere voedselsoorte soos varkvleis en skulpvis as onrein. Dus is die eet daarvan geestelik besoedelend en taboe. Hierdie reëls en ander omskryf wat Joodse kosjer en Islamitiese halal eet is.
Hindoes het taboes teen die eet van beesvleis omdat dit 'n heilige dier is. Om dit te eet is om dit te ontheilig. Hindoes van hoër kastiges staar ook toenemend beperkte soorte skoon voedsel in die gesig. Diegene met 'n hoë kaste word meer as geestelik verfyn beskou en nader aan die siklus van reïnkarnasie ontsnap. As sodanig is dit vir hulle makliker om geestelik besoedel te word.
In hierdie voorbeelde het verskillende groepe 'n algemene taboe (om nie sekere kosse te eet nie), maar die redes is baie anders.
Sekere godsdienste beskou dit as taboes om met sekere ander groepe mense te assosieer. Hindoes vereenselwig hulle tradisioneel nie met die kaste of die onaantasbare kaste of erken hulle nie. Dit word weereens geestelik besoedelend.
Alhoewel die geboorte van 'n kind in die meeste kulture 'n belangrike en gevierde gebeurtenis is, word die handeling soms gesien as baie geestelik besoedelend, en ook menstruasie. Vroue wat menstrueer, kan moontlik in 'n ander slaapkamer of selfs in 'n ander gebou opgeskerp word, en dit kan deur godsdienstige ritueel verbied word. Daar kan later 'n suiweringsritueel benodig word om alle spore van besoedeling formeel te verwyder.
Middeleeuse Christene het dikwels 'n ritueel genaamd kerking uitgevoer waarin 'n vrou wat onlangs geboorte gegee het, geseën word en na haar bevalling weer in die kerk verwelkom word. Die kerk beskryf dit vandag heeltemal as 'n seën, maar baie sien suiweringselemente daaraan, veral omdat dit soms in die Middeleeue beoefen is. Daarbenewens kom dit uit Torah-gedeeltes wat uitdruklik suiwering van nuwe moeders vereis na 'n periode van onreinheid.
Opsetlike breek van taboe
Dikwels probeer mense om nie die taboes van hul kultuur te verbreek nie as gevolg van die stigma wat betrokke is by sosiale of godsdienstige verwagtinge. Sommige mense breek egter doelbewus taboes uit. Die breek van taboes is 'n bepalende element van die spiritualiteit van die linkerhand. Die term het sy oorsprong in Tantriese praktyke in Asië, maar verskillende Westerse groepe, insluitend Sataniste, het dit aangegryp.
Vir Westerse lede van die linkse weg is taboes verbreek bevrydend en versterk dit die mens se individualiteit eerder as om beperk te word deur sosiale ooreenstemming. Dit gaan meestal nie soseer oor die soek na taboes om te breek nie (hoewel sommige dit doen), maar om gemaklik te wees om taboes te breek na wens.
In Tantra word die praktyke van die linkerhand aangeneem omdat dit gesien word as 'n vinniger weg na geestelike doelwitte. Dit sluit in seksuele rituele, die gebruik van bedwelmende middels en diereoffer. Maar hulle word ook as meer geestelik gevaarlik beskou en makliker uitbuitbaar.