Die Suid-Afrikaanse politiek word tans gekenmerk deur ‘n keuse tussen die sosiaal-demokratiese inmengingstaat en liberaal-demokratiese meerderheidstirannie. ‘n (Kon)federale raamwerk bied vir ons uitkoms. Stellenbosch is geneig om ander van hul eie sondes te beskuldig, want die T-opsie is deur meer as 3 000 studente én ‘n organisasie van hoofsaaklik swart studente aan die US verwerp, menings wat geïgnoreer is – soos ook die menings en voorstelle van die Konvokasie, oudstudente en 130 Afrikaanse skrywers. ‘n Doofheid en blindheid waarin kennelik die apartheidsregering voorbeeld en leermeester was. · Kultureel gesproke bring hierdie nuwe soort bewegings definitief ‘n varsheid en skerpheid in hoe die tekens van die tye gelees word, hoe daar erns gemaak word met kulturele skuiwe onder veral jonger generasies, en hoe kerk-wees beliggaam word in kreatiewe gestaltes wat tuistes skep vir mense wat lankal nie meer tuiskom in meer tradisionele vorme van kerk-wees nie (veral die aanbieding van Doug Pagitt). Daar is in meeste gevalle ook ‘n intensionele gerigtheid op breer gemeenskaps- en samelewingskwessies, en ‘n sensitiwiteit vir die bou van netwerke in die breer gemeenskap met die bedoeling om vanuit die evangelie ‘n bydrae saam met ander te lewer om hierdie kwessies te addresseer (veral die aanbiedings van Jonathan Wilson-Hartgrove en Sherry Maddock). Dit lei wel tot belangrike vrae t.o.v. die verhouding evangelie en kultuur (sien hieronder).