Die Sophia Charlotte Verhaal: twee dae se pret!
Sjoe! Wat 'n avontuur was dit nie gewees nie. Ek voel of ek nou 'n "speech" moet maak en eers almal moet bedank wie dit moontlik gemaak het en 'n glasie moet klink tot hulle eer!
Ek wonder wat is dit met 'n mens dat ons so 'n gevoel van heimwee kry as mens loop op dieselfde grond wat mense wie jy iets van weet geloop het. Soos al die mense wie elke jaar na Israel stroom, om te loop waar Jesus geloop het, of die mense wie na die Aztec tempels gaan kyk of die Romeinse ryk se amfiteaters en ruïnes.
Dit is so bietjie hoe ek gevoel het toe ek en my boetie die eerste plaas-afdraai neem. "Generaalsdraai" was die plaas se naam, en ek het geweet dat dit grens aan die plaas wat ons soek, net omdat ek laasweek kaarte op die internet gekry het wat dit so mooi uitmerk.
Die storie van die plaas is dat Generaal Piet Joubert oppad was om met die boere te gesels en hulle te kalmeer sodat hulle nie in opstand kom nie, en toe het hulle op die plaas aangekom en oornag daar. Die volgende oggend vroeg het die bode egter die nuus gebring dat alles onder beheer is en dat die Genl maar kan omdraai huistoe. Dit is toe nou waar die Generaal gedraai het - vandaar "Generaalsdraai".
Oom Herculus - wie huidiglik die einenaar is van Generaalsdraai het ons so vriendelik ontvang en ons vreeslike interessante stories vertel van die geskiedenis wat hy ken. Hy self is net so 'n interessante oom, en ek dink ons was omtrent 2 ure lank besig by hom!
Oom Hercu vertel iets interessants
Daar is soveel goed wat ons daar uitgevind het. Ek sit al klaar weer aan die anderkant van die land op my skoonpa se plaas anderkant Newcastle, en my notaboek lê by die huis, so hierdie blog sal net sulke "bits and pieces" wees van ons ervaring.
Blykbaar het die grootste deel van die plase aan die Bekkers behoort destyds. Hulle was 'n skatryk familie wat onder andere op Generaalsdraai gebly het. Daar is twee interessante Bekker-grafte op die plaas, die een was die Bekker-dogter wie getrou het met 'n Marais, wie haar toe verdink het in die dam op die plaas. Sy was maar 21. Die Bekker-seun se graf is ook op die plaas, en hy het selfmoord gepleeg nadat sy pa hom belet het om by die bywoner se dogter te gaan kuier.
Aletta Susanna Marais gebore Bekker 29 Maart 1872 - 4 Sept 1893
Oom Hercu het toe ook vir ons presies vertel hoe om op die spore te bly sodat ons nie vassit in die modderpaaie nie, en ook hoe om tot by Wintershoek te ry!
By Hendrik Bekker se graf
Hendrik Jacobus Bekker gebore 1 Mei 1846 - 18 April 1893
Die grafskrif vir Hendrik se graf
Ons het toe nie so maklik die plaas gekry nie, seker omdat hy nie meer so prominent gemerk word nie. Om Hercu het darem ook vir ons die huidige eienaars se name en nommers gegee en ons kom toe aan by Oom Hennie Marais op die plaas Nelgrif.
Nelgrif kom van die Nel dogter wat met die Griffiths-seun getrou het, en dit lyk asof dit oorsponklik deel van Wintershoek moes gewees het. (My kaart hier onder is nie so duidelik nie, maar Nelgrif is die een wat so stukkie van uitsteek tussen Generaalsdraai en Witklip.
In elk geval - daar kry ons toe 3 stelle murasies (op Wintershoek) en ons is nie heeltemal seker wie daar gebly het nie, behalwe van die een waar die Beukes-familiegrafte is.
Hierdie huis was so entjie weg van oom Hennie Marais se huis af, en dit lyk asof dit 'n pragtige ou kliphuis was met sy eie fontein wat gelei is na die huis toe en ook afgelei is na 'n dam toe. Daar staan massiewe ou vrugte-bome rondom die huis en baie bome het ook in die huis begin groei!
Kyk hoe mooi is die mure gebou - die een kant is met klei en die anderkant met sement - miskien dui dit maar net daarop dat dit latere jare reggemaak / versterk is?
Die natuur se wraak op die ou plekkie - dit lyk so mooi!
Kyk hoe groot is die vrugtebome al!
Hierdie was 'n pragtige ou huis met baie bome en 'n goeie vrugteboord. Ek wonder hoe dit gelyk het in sy fleur!
Kyk die soliede klip wat gebruik is as lintels.
Die volgende plekkie waarna ons gaan kyk het was waar die kerkhof was van die Beukesse. Beukes is verbind aan ons karakter want, dit was haar dogter wat met 'n Beukes getrou het. Ek glo dat dit is die huis waar ons tweede Sophia Charlotte oorlede is (dit was toe haar dogter se huis). Ek sal wel met tannie Babsie bevestig of die huis wel met klein bakstene gebou is, met hoë mure, en drie akkerbome voor die huis was.
Hierdie is die kerkhof
Ant Lettie se graf - dit was Sophia Charlotte Scheepers se dogter
Ooms Awie se graf - Ant Lettie se man
Ant Lettie se seuntjie wat oorlede is toe hy maar 12 jaar oud was. Tannie Babsie kan nog onthou dat haar ma-hulle deurgery het om hom te kom haal om hospitaal toe te neem, maar hulle was te laat. As ek reg kan onthou het sy blindederm gebars.
Die "view " van die plek waar die huis was van die kerkhof se kant af.
Die murasie van naderby
Ek dink hierdie was dalk die huis se kelder
Hierdie huis se mure was baie hoog
Nouja, die laaste klomp murasies waar ons toe gaan rondloop het, was in 'n groot Populier-bos waar net 'n stukkie van 'n windpomp uitsteek van die pad se kant af.
Hierdie is die windpomp wat uitsteek en hier onder is 'n datum wat nie te oud is nie, want dit is al darem in die 1900's.
Hier begin die huis - wat ons gesien het is dat hy 'n stoep gehad het- met trappies aan die regterkant en aan die linkerkant.
Hierdie lyk al klaar groter as wat die gewone grootte huis is van daardie tyd, maar tog is die klippe-boustyl dieselfde.
Die vertrekke in die huis is ook heelwat groter as normaalweg, ons het selfs pype teen die mure gesien wat wys dat daar lopende water moes gewees het? Was dit dalk maar later aangebring of was ons boer-mense so slim dat hulle dit al in die 1800's kon uitwerk?
Soos mens deur die een vertrek na die volgende gaan, is daar net nog en nog en nog van die huis. Dit was werklik 'n MASSIEWE huis!
Hierdie was 'n entjie boontoe van die huis af - dit lyk darem asof dit krale was.
Na die ekspidiesie het die boer Kobus Marais, ons gehelp met die pap wiel wat ons opgedoen het toe ons met hulle oprit opgery het.
Van daar af het ons nog 'n hele lang lys mense gehad om nog te gaan soek, wat Oom Hercu vir ons gegee het, maar dit was toe al 4-uur gewees en ons ry toe maar in die rigting van die gastehuis op Boschpoort, maar stop toe eers by die Lambrechts.
En hoe lekker het ons toe nie DAAR gekuier nie! Christo en Annatjie is sulke gasvrye mense, koffie en beskuit was vollop en gesels nog meer volop! My boetie Johan het gehelp met die bou van 'n legkaart waaraan hulle gewerk het in die sitkamer, maar dit was omtrent al bydra wat ons kon maak terwyl ons daar gekuier het! Naderhand is dit toe al 8-uur en hulle se toe dat hulle dink die gastehuis is nie meer in werking nie, en dat ons daar by hulle kan oorbly! Dit was wonderlik!
Die volgende oggend, na 'n lekker boere-ontbyt, is ons toe weer oppad na Roodepoort (die plaas naby Wintershoek). Die doel daarvoor was om te kyk hoe ver Wintershoek, waar Ant Lettie gewoon het, van Roodepoort is, waar my oupagrootjie Botha gewoon het. Nouja - miskien soos die kraai vlieg, is dit tussen 8 en 10 km, maar soos die pad gekronkel het, was dit 17km!
Op Roodepoort het ons al 'n vorige keer vir Talita ontmoet, en sy het ons toe vinnig weer gekry by die Scheepers famlilie-kerkhof. Geelbooi was ook daar en het ons gewys waar die Scheepers-huis was en ook die Botha-huis. Ons sal maar op 'n ander keer daar moet gaan stop, want die mense wie nou daar bly was nie baie opgewonde om ons te sien nie, want dit is mos maar kersfeestyd en drinktyd :-). Blykbaar het dit witmense dikwels soontoe gekom en vir Geelbooi belowe hulle sal hom betaal om die kerkhof skoon te hou, maar hulle het nooit gekom om hom te betaal daarna nie, en dis hoekom dit nou lyk soos dit lyk.
foto geneem van Sophia Charlotte Liebenberg, nee Scheepers (links) en Sophia Charlotte van der Merwe, nee Papenfus (regs) se grafte
Oorsig - geneem die vorige keer toe ons daar was!
Middelburg was volgende, en ons het eers gou die wiel (my kar se wiel wat 'n gat ingekry het op Wintershoek) laat regmaak en toe by die witkerk gaan stop. Wat 'n mooi ou kerkie. Dit was natuurlik toe gewees, so ons sal maar eendag moet draai daar om die binnekant te kan sien. Hulle het nogal interessante geskiendenis op hulle website - www.witkerk.co.za
Vir nog foto's kyk gerus op my facebook profile:
Nouja - dis nogal 'n mondvol vir eers.
Om te "re-cap" op wat ons nou eintlik gekry het - ons weet nou presies waar die plase was, is redelik seker in watter huise ons karakters gebly het, en hoe die weer en omstandighede moontlik was in daardie tyd. Daar is egter soveel vrae wat bygekom het - soos meer inligting oor die Bekkers, en of hulle mekaar geken het, en hoe ons karakters inmekaar geweef was.
Ons sal natuurlik die antwoorde kry, maar julle sal moet wag totdat die boek(e) gepubliseer is en te koop is!
Posted by Rut Cloete at 2:52 AM