"Can anybody...?" Musings on the body by somebody with a bigger body.
My creative writing lecturer mentioned to me, concerning my short story about a mortician who transforms into a cat, that the body in which we find ourselves has a major impact on the way in which we operate and the way we are. It sounds simple enough, but the more I think about it the more interesting it gets. Wikipedia's definition of Body image says: Body image refers to a person's perception of the aesthetics and sexual attractiveness of their own body. [...] Human society has at all times placed great value on beauty of the human body, but a person's perception of their own body may not correspond to society's standards.Okay, so most importantly, I conclude from this that it does not make me super superficial for placing so much value on my appearance, as other people do this too. I see the way we look as the only physical projection of ourselves into the world and you can not picture someone or think of someone you know without thinking of their face and along with that the way you experience them. Then, your own perception of your body is very important as it affects the way you navigate through life, what you decide you can and can't do (for example, I don't feel good in sportswear and this was the main factor I detested doing sports in school) and who you think you can or can't be with (the sexual attractiveness factor). It is my competitive nature to compare myself with others, I assume we all do it, and this is the mental framework of "normal", "attractive" and other catagories of seeing the body (or body parts) everyone creates for themselves. Through this framework we then, for the most part, unconsciously assess (judge is such a harsh word) ourselves and others' appearance and bodies. Appearance goes far beyond the body, but for this blog I just want to reflect on my idea of our perceptions of our own bodies.
As we evaluate everything we see and experience, then the way we evaluate our bodies is amplified because here our consciousness is rooted in a physical being that we see everyday and we are (hyper) aware of the way in which others see our bodies. It is unfair as we do not choose the body we got, we can only change it, and the deterioration of the body is inevitable. Scars happen. Accidents happen. Some sicknesses' affects on the appearance of the body will stay with you till you die. Emotional experiences, especially traumatic ones, can also affect body image. It really is a rather unfair situation to be in a body. This brings me to the much more optimistic goal of these musings: "a person's perception of their own body may not correspond to society's standards". This means you can be the model-looking type and still be miserable about the way you look or you can decide to take control of your thoughts. I say this like it is easy, but it is something you learn as you mature: others do not care as much about you as you think and all the negative thoughts about your body have no purpose or value. Quite the opposite.
So...I have decided to enjoy my body as it is fully functional, healthy and I will accept it and love it. Yes, it is bigger than most girls', but I will not let this shape (erm...) the way I think about myself anymore. And, here it might get a bit extreme for sensitive minds, I will not groom myself if I don't feel like it just because society expects me to look a certain way. I simply do not share this fear of body hair. Or girls with big hips. Or bad tattoos. Or crazy hair. Or girly men. Posted by
accepting body hair,
accepting your body,
thoughts about body
Die naaste aan 'n witch's broth wat ek by 'n apteek kan kry
Wanneer mens siek is kry jy jouself so jammer. En as jy dan nog moet werk ook...ek het soos 'n slegte mens begin voel oor ek die hele tyd gekla het oor hoe seer my lyf is en hoe droog my keel is en hoe moeg ek voel. Geen wonder ek het gisteraand gedroom ek is 'n terrible, irriterende mens nie! In hierdie droom het ek my baadjie verloor by 'n house party en toe gaan ek terug die volgende dag om my geliefde faux leer baadjie terug te kry, maar dit was natuurlik nerens te vinde nie. Toe betaal die mense my vir die baadjie. Net om stil te bly! Toe volg 'n risque encounter met die ma... As ek ooit weer sleg voel oor iets gaan ek myself net herinner dat ek ten minste nie so is nie (of van ma's hou nie).
Hier is my kit om griep/verkoue/sinusitis of watookal ek nou alles gelyk het te beat. Ek glo dat natuurlike medisyne die beste is. Dit bevat die nodige vitamiene wat jou liggaam nodig het om self te herstel en droog nie my oe uit soos gewone sinusmedisyne nie:
Viral Choice, 2 pille 3 keer 'n dag.
Olive Leaf , 2 tablette 3 keer 'n dag (dit is 'n natuurlike tablet vir die sinusse, aangesien my liggaam sinusmedisyne haat en erger ander kant uitkom).
Hoe Hin White Flower Embrocation, drie druppels, twee op jou voorkop (een bo elke oog) en een op jou keel.
Baie rus, maar as jy nie kan rus nie, Bio plus het hierdie vitamin-packed energy drinks wat my baie gehelp het gisteraand by die werk. Ek was nie meer suicidal na ek dit gehad het nie, yay.
Ek vind Palahniuk inspiring. Miskien nie die anarchy wat sterk ondersteun word in Fight Club nie, maar die manier wat hy die lewe kan opsom. Sterk ondertone van "skrik die fok wakker". Jy het net een lewe en jy moet die meeste daarvan maak of dit gaan verby wees voor jy jou oe kon uitvee en dan was jy net nog een van die massas. Alles wat in jou lewe gebeur het gaan saam smelt en die mees memorable moments gaan jou trou dag, jou kinders se geboortes ens. wees. Nie dat daar iets fout is met hierdie dinge nie, maar dit is al soveel keer gedoen dat jy rerig nie gaan onthou word daarvoor nie en dan net 'n nommer gaan wees. Wat maak jou anders van die volgende persoon? Wat maak jou die moeite werd vir die wereld om te onthou? Te onderhou, for that matter. Wil jy onthou word? En as jy geen impak op die mense om jou of die wereld gehad het nie, wat was jou doel? En dan wonder my ma hoekom ek nie omgee wat ander mense dink nie.
Want ek dra vandag (nee vanaand, ek gaan nie meer maak asof ek wakker is in die dag nie) baie make up en ek het 'n Rocky gemaak. Behalwe dat Rocky 'n kat is en wat ek gemaak het is 'n clone van haar vir my vriendin (Rocky se ma) se kat-themed cardigan.
Eerste, die make up. Gewoonlik weet ek waar ek die inspirasie vir iets gekry het. Nie in die geval nie. Dalk 'n reenboog? Cupcakes? Ponies? Alternative models? All of the above? In elk geval, dit het begin met hierdie hotpink kleur op (nee, meer soos om) my oe en toe groen hartjies op dit.
Obviously is die gepose want ek het sommer 'n bril aan terwyl ek "make up opsit". Ek wou net my pink make up brush in 'n foto kry. Die hartjies lyk nie mooi groen op 'n foto nie. Die pers eyebrows lyk darem pers :)
En hier probeer ek die signature Rocky horror lippe afpull (met die editing, in elk geval. Ek het Rocky Horror Picture Show-rooi op my lippe gesit toe lyk dit nie reg by die pink eyeshadow nie.) Ek maak asof ek gedink het aan die movie toe ek die make up gedoen het, maar ek het nie. My brein was in candy land.
Dit is nou die end result. Check die pose. Ek kan nie pose nie.
Om daardie wanna-be hot pose uit te balanseer, hier is 'n kwaai pose.
So, toe ek moeg is vir "pose" het ek vir Rocky gemaak. 'n Evil kat se clone uit vilt.
Die idee is dat dit moet lyk asof jy dit in 10 minute gemaak het; dit moet so shabby afgewerk lyk. Hier is Rocky en nog 'n kat, 'n seekat. Kyk die roomys. Dit maak my nie honger nie.
Maar dit is cute. Hy't selfs so punt bo wat na die kant toe gaan wat mens nie in die foto kan sien nie. Dit klink nou asof ek my eie beul blaas (die klomp foto's van my gesig help ook nie). Ek het step-by-step instruksies vir hoe om jou eie Rocky te maak wat volg:
Eerste moet jy die volgende kry:
Die vilt, garing, 'n sker, 'n naald, iets om jou vorm mee te teken soos wit eye liner, spelde, geduld en dan watookal jy aan die agterkant van jou creation gaan werk om dit in 'n knippie of borsspelt of real boy te verander.
Teken dan die vorm en knip twee van dit uit.
Dis 'n goeie idee om dit met spelde aan mekaar vas te steek terwyl jy knip. Maak dit los van mekaar en draai dit om dat die wit merke aan die binnekant is en kies watse kant die beste lyk. Dit is nou jou voorkant waarop jy die detail gaan werk.
Om die garing so dik te kry vou ek dit so twee keer dubbeld voor ek dit deur die naald sit sodat jy eintlik 8 garings het in plaas van twee.
Toe maak ek pupils van hierdie fluffy bolletjie (soos op die roomys) wat ek in twee geknip het. Dit het uitmekaar uit geval en ek moes dit so bewimpel dat dit weer twee bolletjies is en toe werk ek dit vas sodat Rocky na die regter kant toe loer, die kant waarvan haar enemies altyd approach.
Ek het vir haar 'n neus gemaak van rooi garing wat ek net so in 'n driehoek gewerk het en die pink vir die ore is klein stukkies vilt. Ek het by die oor begin en so met die omgaan die pink vasgewerk tot my garing opgeraak het. Dan moet jy jou clone stop met klein repies vilt. Ek het die Rocky prototypes wat nie suksesvol was nie in stukkies geknip en dit gebruik. Scientists make mistakes too.
Rocky se brains is swart en bestaan uit ander kitties.
Druk dit lekker in die ore en enige klein spasies in. Ek gebruik die agterkant van 'n naald. Die kitty stopsel is mos in repies so dit behoort te werk.
Las die garing en gaan aan met die steke tot jy (hopelik nie eers oor sewe dae soos Frankenfurter se Rocky nie) klaar is.
So lyk my almal is nou in full-on relationship mode as gevolg van die winterweer. Puddingresepte hou langer as lovers, so hier is 'n baie awesome ene wat jy in letterlik 10 minute of minder kan maak. Al wat jy nodig het is twee groterige koppies, 'n 15ml maatlepel en nog 'n koppie om die eier in te klits. As jy dit vir gaste maak moet jy mooi koppies gebruik. Dit is veronderstel om daardie Alice in Wonderland feel te hê, nie 'n "die bakkies was op toe gebruik ek maar koppies" vibe nie.
Die volgende is nodig vir jou road to Chocolate Mountain:60ml (4e) koekmeel60ml (4e) suiker30ml (2e) cocoaknippie sout1 eier, geklits45ml (3e) melk35ml (3e) olie45ml (3e) sjokoladesplinters (ek dink normale mense noem dit Flake)1ml vanilla essence
Vir gaste en as jy wil fancy wees:Roomys en gesifte cocoa
Die resep kom uit die Huisgenoot (bron van onbetwyfelbare inligting en soetkoek wat almal kan opeet) en ek het dit al baie gemaak so jy hoef nie eers te twyfel dat dit gaan goed wees nie. Oh, en hoe jy dit maak:1) Skep die helfte van al die droeë bestandele in elk van die twee teekoppies en geniet jou Bree Van de Kamp oomblik. Voeg die helfte van die geklitste eier by elk en meng goed.2) Gooi die helfte van die melk en olie by elke koppie en meng goed. Deel die Flake en vanilla essence ook en meng weer. 3) Sit die koppies in die mikrogolf vir 3 minute (maar as dit ‘n potent mikrogolf is, is 2.5 min genoeg) teen 100%.4) Wanneer dit klaar is kan jy die roomys en gesifte cocoa daarop sit.
Indien daar nie iemand is om die tweede koppie te eet nie, eet dit self en wees bly jy hoef nie jou kos te deel as jy nie wil nie. Ha!
pudding in koppies,
vinnige chocolate pudding,
I came to tame your lion with my curves and shiny old clothes
'n Semiandrogynous Ringmaster vintage-inspired outfit. Nie dat mens hierdie goed kan sien nie, maar ek lewe mos in my eie droomwêreld :P Die handsak feature in 'n vroeër inskrywing en die baadjie en strikdas wat ek as 'n alice bad dra is charity shop chic.
"Can anybody...?" Musings on the body by somebody ...
Die naaste aan 'n witch's broth wat ek by 'n aptee...