Daar is min dinge op aarde so lekker vir my as om met my kamera te speel. En dis nie van gister af nie, dis lankal se lekkerkry dié! Hier is 'n paar onlangse foto's geneem in my tuin. Ek hoop jy geniet dit net so baie soos ek! Die pienk "Pride of India" is dié tyd van die jaar 'n lus vir die oog.
'n Vetplant wat soveel vreugdes gee....net vir een dag. Elke keer. Kyk net hoe vol groen akkers is my boom. Ek put soveel genot daaruit om op te kyk na hierdie ou groot eikeboom wat net buite die erf staan en vir menige besoeker heerlike parkeerplek in sy skadu verskaf. Op 17 Desember 2013 hang 'n volronde, vriendelike volmaan bokant ons huis.
Die wolke voor die maan sorg vir 'n onvergeetlike prentjie. Posted by
Desembermaande tuis is heerlik rustig. Ek vroetel en karring. Ek maak skoon en gooi weg. Ek geniet dit om te doen wat my hand vind. Só ontdek ek toe vanoggend weer die blink blik met tee- en ander lepels wat ek van my Ma geërf het. Ek haal dit uit en besluit om dit mooi skoon te maak met Braso. Dit was ook omtrent hoogtyd. My hande raak swart, maar die lepels skitter lewensbly. Saam met die skoonmaak, onthou ek. Elke lepel het sy eie storie. Ek geniet dit.
Hierdie stel Hollandse lepels en vurkies is een van my heel kosbaarste besittings. Nie net omdat dit so uniek is nie, maar omdat elke lepel en vurkie met die grootste sorg en vakmanskap aanmekaar gesit is. En dit was my Ma s'n. Ek gebruik dit dikwels as ek 'n kuiergas spesiaal wil laat voel. Nooit vergeet hulle om te sê hoe mooi dit is nie.
Jan Tuisbly se karretjie,
Daar hang 'n vakansie-atmosfeer oor alles dié tyd van die jaar. So lekker. Alles en almal is so half "afgeskakel" en sommer ook vriendeliker en meer toeganklik. Soos altyd voor Kersfees het die groot regpak my weer beetgekry. Ek skrop die spensrakke skoon, maak leeg waar nodig, stof af. Ek sorteer ook al my baie skryfwerk wat oral op rakke ingepak is. Ek maak plek in die voorste kas vir wanneer die kinders kom kuier. Dis heerlik, want so saam met die uitsoek en herrangskik van al hierdie bladsye en bladsye skryfwerk: rubrieke, gedigte, verse, rympies en wat nog, kom ek op ou vergete en mooi goed af.
Die pers van blomviooltjies, die rooi op my ma se wang,
die blousel in die pou se stertveer, die oranje van die oop gousblom,
die ligblou teen die berg met dagbreek, hulle buig die reënboog krom. Oggendete
dan val hy op die vloer. Herfs
herfs word 'n vuurvlam, dan is winter daar.
Ou goed is hougoed. In my huis is daar heelwat oudhede. Ja, ek is een van hulle! Wonder ek so by myself wie van my kinders sal dit eendag wil hê en wat hulle daarmee gaan doen. Wonder maar net.....
Hierdie skildery is jare der jare gelede deur my Oom Koos Grobler geskilder. My Pa se broer. Die raam is nog die oorspronklike. Dit bly mooi vir my. En dit is hoe ons skoolskrifte gelyk het! Hoeveel bladsye het ek nie vol geskryf met pen en ink nie....en soms het daar 'n inkkol geval en 'n lelike kladmerk gemaak tot my groot ontsteltenis.
Transvaalse Onderwysdepartement en Standerd. Nogal. Woorde wat stil heengegaan het. Die swart blikkie was my Oupa aan my Ma se kant s'n. Nou antiek. Die gele het ek by iemand present gekry net omdat ek van blikkies hou. Die pen vertel sy eie storie van lank, lank gelede. Hierdie is maar net twee van my mees geliefde storieboeke uit my kindertyd. My Ouma Miemie het "Die tweeling trek saam" vir my gegee toe ek tien of elf geword het. "Abdoltjie" van Alba Bouwer het ek gaar gelees! Vir my het die onbekende woorde soos "kofia, booia en danepitjies" soveel bekoring ingehou. En ek kon my so inleef in Abdoltjie se omswerwinge saam met sy Bellabok. 'n Skoolbank soos ons dit geken het, gekoop by 'n vriendin van my jare terug, omdat dit beter in my huis pas as in hare! Ek onthou so goed hoe die seun wat agter jou gesit het, jou of jou maat se vlegsel se punt in die inkpot gedruk het.... met minder gawe gevolge!
Die trommel onder die bank was Manlief s'n. Geskik vir baie dinge. En die boeksak langsaan gebruik ek steeds as ek VLU-vergaderings toe gaan. Die leer ruik so lekker. Onthou jy nog die ou telefoon wat met 'n slinger gedraai het? Op die plaas waar ons gewoon het, was ons nommer: 1402. Net dit. 'n Haarknipper is tuis gebruik om seuns se hare kort en netjies te hou. Wit enamel bekertjies, 'n koper asbak en 'n mandjie vir wol of gare. Soos Ouma sou sê.
'n Man wat pyp rook....daar is mos maar net "iets" aan so 'n man. Sy oë is vol stories. Die ou kamera se naam is Kodak. En sy kiekies was wit-en-swart. Miskien het my liefde vir foto's juis by so 'n kamera begin. Waar kom hierdie bokkie sonder horings vandaan? Dit was in my Ma se huis sedert my kleinkinderdae. Die hout steeds lieflik, sodat mens voel om met jou vingers daaroor te streel. Ek dink my seun sal dit dalk graag wil hê, net om sy Ouma te onthou. My kinders se skoeisels. Toe hulle nog kinders was. Ou glasbottels en 'n lekker groot soplepel, 'n slaailepel en konfytlepeltjie. Uniek. Hierdie haak het ek in Holland gaan haal. Dit het op die solder van 'n skoolgebou gelê en niemand wou dit hê nie. My ingevoerde haak is so, so handig! Manlief se polisie-swaard. Elke kleinseun se droom! 'n Melkkan uit my oorlede Pa se tyd. Hoe onthou ek hom nie as hy soggens vir ons vars melk van die plot af bring nie, glimlaggend en lewensbly.
Ja, dis 'n skoenlees wat daar langsaan staan. 'n Gawe deurstopper nou. Groot enamel skottels. Allerlieflik. 'n Skaal, 'n melkemmertjie en 'n kurkprop. Goed, die laaste een is nie so oud nie. Op 'n dag was ek lus om hierdie wit enamel bekers te skilder. Nou staan dit op my yskas en die skildery hang teen die kombuismuur. Sommer twee prentjies bymekaar. Poskaarte uit toentertyd. "Wat is 0 x 0?" het ons mekaar gevra toe ons kinders was. "OXO!" was die antwoord. Hout en klei. Lieflik vir my. Posted by
Foelievingers As my kleinkinders oor 'n naweek kom kuier, wag daar altyd iets lekkers om te doen. Ons moet nog besluit wie geniet dit die meeste: Ouma of hulle!
Dis wat ons gedoen het: elkeen het 'n reghoekige stuk hardbord gehad. Ons het met koue lym (Ponal) patrone en prentjies daarop geteken. Ons het dit oornag laat staan sodat dit goed kon droog word. Ons het 'n stuk foelie wat groter is as die hardbord gesny. Toe het ons gom oor die hele oppervlak gesmeer. En dit vinnig met 'n kwassie oral ingeverf.
Daarna het ons die foelie mooi op die hardbord vasgeplak en met 'n stukkie watte al die blasies uitgevryf. Die foelie word toe aan die agterkant netjies omgevou.
En hier is Reuben se maantuig en dinge! Pure seunskind. En natuurlik sou ek mos maar 'n blommetjie wou teken! Hoe dan nou anders? Op die end lyk dit na pewter. Met oefening behoort 'n mens baie mooi(er) kunswerke te kan skep wat dalk ook geraam kan word en iemand se hart bly kan maak. 'n Maklike en goedkoop aktiwiteit vir kinders en (ouer) mense! Hier kan meer voorbeelde van hierdie interessante kuns gesien word: