Om 'n surrogaat in die VSA te vind, is 'n soortgelyke afspraak deur Anna Buxton - ivfbabble
deur Anna Buxton
In Deel 3 van haar reis vertel Anna Buxton ons oor haar reis na ouerskap deur surrogaatskap in die VSA.
Wat het u na die VSA gelei om u surrogaatreis voort te sit?
Toe ons aan 'n broer of suster vir Isla begin dink, het Indië opgehou om buitelanders toe te laat om kinders te kry deur middel van surrogaatskap. Die Verenigde Koninkryk was nie 'n opsie nie omdat een liefdadigheidsorganisasie hul boeke gesluit het vir beoogde ouers en 'n ander net die bedoelde ouers wat nie kinders gehad het nie. Ons was van mening dat die VSA ons enigste opsie was en ons wou spesifiek na Kalifornië gaan - hoofsaaklik beskou as die mees surrogaatvriendelike staat in die VSA en dus die wêreld.
In die VSA het u 'n IVF-kliniek en afsonderlik 'n surrogaatagentskap nodig, aangesien dit in die VSA wettig is vir 'n agentskap om surrogate met beoogde ouers te pas. Ons is 'n wonderlike IVF-kliniek in San Diego aanbeveel San Diego-vrugbaarheidsentrum, en so ook na Surrogacy Agentskappe in daardie omgewing gekyk.
Om 'n surrogaat in die VSA te vind, is 'n bietjie soos om uit te gaan! Surrogate skryf 'n profiel, jy skryf 'n profiel, en as jy ooreenstem, kies jy daarvoor!
Dit is duidelik dat dit baie ingewikkelder is as dit - baie van die profiele gaan oor die vind van iemand wat met u verband hou met faktore wat verband hou met swangerskap, soos deel u dieselfde siening oor indringende toetse as dit deur 'n dokter nodig is, of siening oor die beëindiging as dit aangeraai word . En dan ook u verwagtinge vir u verhouding tydens die swangerskap en na die geboorte van u babas. Al hierdie dinge is regtig belangrik, maar die belangrikste faktor is om mekaar uiteindelik te respekteer.
Nadat u 'n profiel gesien het, ontmoet u dit via Skype. Ons het met 'n aantal vroue gesels, maar toe ek Holly vir die eerste keer ontmoet, het ek geweet dat sy die een was. U kan uit een telefoonoproep nie sien of iemand perfek is nie, maar ek het geweet ek hou van haar, ek hou van haar rede om surrogaatskap te doen, haar man het by die oproep aangesluit en was ondersteunend, en haar kinders het geweet - vir hulle was dit 'n familie-saak . Sy het 'n groot ondersteuningsnetwerk van vriende en familie gehad wat haar almal ondersteun het. Aangesien ons ver van mekaar was, was daardie ondersteuningsnetwerk vir my baie belangrik. Op ons reis na San Diego om ons embrio's te skep en te vries, kon ons Holly en haar gesin ontmoet. Op die oog af het ons nie veel gemeen nie, maar sodra ons gesels, stop ons nie ure nie!
Na die eerste vergadering was ons almal opgewonde om vooruit te gaan en daartoe verbind. Dit is 'n ingewikkelde proses, maar ons is omring deur hoogs ervare mediese en regswerkers in surrogaatskap, en ongeveer ses maande later is ons embrio's na Holly oorgeplaas.
Hoe was die ervaring in die VSA gedurende die swangerskap en uiteindelik die geboorte?
Mense praat gereeld oor die IVF-wagtyd van twee weke, van oordrag na die bloedtoets tot om vas te stel of u swanger is. Dit is baie moeilik, en met surrogaatskap het u twee paartjies wat op die uitslag wag, en u vriende en familie wat ook wag. Die dag van die toetsuitslag, die e-pos het na my en Holly gekom - baie geluk ons ​​is swanger! Daar was nog 'n paar bloedtoetse wat baie positief gelyk het en toe ons op agt weke ons eerste skandering gehad het, twee babas en twee hartklop!
Vir die meeste afsprake was die dokters bly dat Holly my tydens die skandering gebel het, sodat ek kon hoor wat in die afspraak gebeur, die hartklop kon hoor en net deurgaans verbonde kon voel. In die VS het dit nader gevoel in vergelyking met ons swangerskap met Isla omdat ons meer kommunikasiemiddele gehad het, maar dit het ook meer spanning beteken! Holly was ongelooflik om my en my behoefte aan voortdurende opdaterings en gerusstelling te bestuur.
Een van die dinge waaroor ek en Holly graag gesels, was ons geboorteplan
Ons het alles ooreengekom en uitgewerk. Ek en Holly sou saam wees, Ed en Isla sou langsaan wag en Holly se man en kinders sou naby wees. Sodra die babas daar aankom, sou ek, Ed en Isla tyd saam met die babas deurbring, Holly kon by haar familie wees en sodra sy gereed was, sou ons die babas na haar terugbring om haar en haar gesin te ontmoet. Dit sou die twee volledige gesinne van vyf in een kamer wees!
Op 34 weke, die dag toe ek ophou werk het, en 'n week voordat ons sou vlieg, het Holly kraam. Ek het die dokter gebel en gesê: "Anna, ek wil u nie alarm maak nie, maar ons doen binne 20 minute 'n seksie". 'N Uur later het twee verpleegsters gebel om te sê dat hulle die NICU-verpleegsters was wat die aand vir ons babas verantwoordelik was en het hulle name. Die volgende oggend het ek daarin geslaag om na San Diego te vlieg en was ongeveer 18 uur nadat hulle gebore is by Olive and Art. Dit was so ver verwyderd van wat ek en Holly wou hê, maar die babas en Holly was gesond, en daarvoor sal ons ewig dankbaar wees.
Ons gesin van vyf
As 'n nuwe gesin van vyf het ons twee maande in San Diego gebly en die lewe in Suid-Kalifornië geniet. Alhoewel surrogaatskap 'n goeie pad is in Kalifornië, is die papierwerk steeds baie ingewikkeld, van die instemming van die mediese versekering tot die aansoek om Amerikaanse paspoorte. Die verblyf het ons ook die geleentheid gegee om tyd saam met Holly en haar gesin deur te bring. Ons het almal dit belangrik gevind vir haar kinders om ons saam met die babas, die gesin wat hulle geskep het, te sien en die omvang van wat hul ma gedoen het te waardeer.
In die laaste deel van haar verhaal vertel Anna ons oor die belangrike dinge wat sy geleer het van haar reis deur ouerskap tot die moeder van 3 kinders.
Anna het haar 20-jarige loopbaan in beleggingsbestuur opgegee om ander te help op hul reis na ouerskap. Anna werk saam met San Diego Fertility Center, die kliniek waar haar tweeling verwek is, en ondersteun paartjies wat surrogaatskap navigeer. Vir meer inligting kan u Anna kontak op Instagram @ anna3buxton of e-pos direk aan abuxton@sdfertility.com