Bybelskool » 2 Kronieke 21 – Joram doen wat verkeerd is in die oë van die Here en word met oorlog en ’n ongeneeslike siekte gestraf
Die verhaal van koning Joram van Juda, seun van Josafat, vind ons ook in 2 Kon. 8:16-23 hoewel die Kronis ’n hele paar ander detail byvoeg, onder andere oor die teregwysing van Elia en Joram se ongeneeslike siekte. Daar is ook kort verwysings na hom in 1 Kon. 22:5 en 2 Kon. 1:17. Interessant genoeg het Joram dieselfde naam as Agab se kleinseun, Joram, en regeer hulle ongeveer vir ’n jaar (843 v.C.) gelyktydig vir Juda en Israel onderskeidelik (2 Kon. 1:17).
Joram was die oudste van sy 6 broers wat deur die Kronis genoem word, en wys gou sy wreedaardige karakter deur hulle en sommige van die Israelitiese leiers te laat vermoor ná hy die troon bestyg het. Dat hy getroud was met ’n dogter van Agab word hom verkwalik deur die Kronis, maar nog dieper as dit was sy probleem dat hy gedoen het wat verkeerd is in die oë van die Here.
Dat Josafat nou só ’n nalatenskap in terme van sy familie moes hê! Dit is net die belofte aan Dawid wat die Here keer om hom en die hele koningshuis van Dawid nie heeltemal uit te wis en met iemand anders te begin nie, soos die Kronis dit beskryf. God se genade is die enigste ligpunt in ’n andersins baie donker verhaal, maar tog iets waaraan ’n mens kan vashou. Sonder dié genade sou die Messiaanse lyn gebreek het …
Joram faal volgens die Kronis op twee vlakke:
Polities: die Edomiete verwerf hulle onafhanklikheid van hom deur ’n opstand. Ook die mense van Libna (= “die witte”) wat aanvanklik deur Josua met die Intog onderwerp is (Jos. 10:29) en as stad vir die Leviete gegee is (Jos. 21:13), kom teen hom in opstand. Die ergste was egter die Filistyne en Arabiere wat Juda ingeval en die paleis gestroop het en sy familie uitgewis het, net met een seun Joahas (ook Ahasia genoem) wat oorleef het. Dit het die gaping geskep vir Joram se vrou, Atalia (wat die aanval moes oorleef het), om haar houvas op die troon te verstewig en ná Joahas se kort regeringstyd self die koningskap oor te neem.
Godsdienstig: hy verlei die Judeërs tot grootskaalse afgodediens en vergeet dat die koningskap ’n gawe van God is wat net in standgehou word deur ’n groeiende verhouding met Hom. Die gramskap van Elia, die profeet wat veral bekendheid in Israel verwerf het, ontvlam teen hom en wys Joram tereg in ’n brief waarin sy einde deur ’n ernstige ongeneeslike (maar ook onbekende) siekte van die ingewande voorspel word. Terloops, sommige geleerdes dink dat Elia teen dié tyd al sy “hemelvaart” beleef het, omdat Elisa al optree in die tyd van Josafat, Joram se pa (2 Kon. 3). Volgens 2 Kon. 1:17 oorvleuel die twee Jorams se regeringstyd egter terwyl Elia nog lewe. Dit kan dus wees dat Elisa al begin optree het terwyl Elia nog op aarde was en dat die gebeure in 2 Kon. 3 vóór dié in 2 Kon. 1 plaasgevind het. Na watter kant ’n mens ook al daaroor redeneer, die kronologie tussen die verhale in Konings en dié in Kronieke bly hier ’n wesenlike probleem wat nie maklik geharmonieer kan word nie.
Joram sterf ’n baie pynlike dood met die siekte van sy ingewande met niemand wat oor hom getreur het nie. Trouens hy is die eerste koning in die Dawidiese lyn waaroor die Kronis heeltemal negatief is. ’n Tragiese geskiedenis wat ’n mens liewer net van wil vergeet!