Vreemde ervaring - Mathilda Roos
Deur Mathilda Roos op 1 Februarie 2011
Dit is 'n vreemde ervaring om na God te soek. Dit was altyd maklik. Glo net wat in die Bybel staan. Gaan kerk toe. Vir my het dit beteken die NG Kerk. Wat gebeur as dit waarmee ek grootgeword het, nie meer sin maak nie?
Ek kan nie my verandering aan 'n spesifieke gebeurtenis toeskryf nie. Dit was nie eensklaps nie, geen magiese oomblik en ek was in 'n ander dimensie nie. Dit was 'n stadige proses van seerkry, mislukkings, gewaarwording van onderdrukking, vernederings en opstandigheid. Ek was seker vir sommige rondom my 'n sukses: goeie geleerdheid vir 'n vrou van my ouderdomsgroep, hardwerkend, gemotiveerd, passievol, met 'n innemende man getroud en met slim kinders. Ek was die tipiese voorstedelike Afrikanervrou wat op die platteland grootgeword het en ingeprent is met vrees vir die hel, swartmense en outoriteit. Toe alles verkeerd geloop in my lewe, en ek die God en kerk waarmee ek groot geword het, verwerp het, het ek begin om alternatiewe spirituele boeke te lees. Die eerste boek wat ek gelees het was How to know God van Deepak Chopra. Die konsep dat God verander soos ons spiritueel groei, was vreemd, maar fassinerend. In retrospek gesien het ek nie veel verstaan nie, maar ek het geweet ek wil meer weet. 'n Keerpunt vir my was toe ek die boek van Leslie Temple-Thurston, Marriage of Spirit, raakgeloop het. Ek het geleer om tegnieke te gebruik om die ui lagie vir lagie af te skil. Ek het geleer van dualiteite, van skeiding en eenheid, van God binne en buite my. Ek het interessante ervarings gehad, tot nuwe insigte gekom en vandag kan ek terugkyk en my verwonder aan die mens wat ek was en nou is.
Leslie lê klem op dualiteite. Waarom is dit so belangrik om dualiteite te verstaan? Ons leef in 'n wêreld of dimensie van dualiteite. Reg en verkeerd; wit en swart; slagoffer en tiran; onderdrukker en onderdrukte; dag en nag; man en vrou, positief en negatief. Die lys is nimmereindigend. Ons swaai aanhoudend tussen die twee uiterstes. Goed en sleg wissel mekaar af. Dit is soos 'n pendulum wat swaai en nooit tot rus kom nie. Die manier om dit te transendeer ('transcend') is om die by die punt van balans tussen die twee uiterstes te kom. Dink aan 'n wipplank wat op en af wip. Die enigste plek waar daar rus is, is in die middel. Dit is punt van balans. Vanuit die posisie van balans begin 'n nuwe innerlike lewe.
Een van die moeilikste kopskuiwe om te maak was om van die bekende God buite my na die God binne my te beweeg. Dit is maklik om dit te lees of te hoor of selfs te sê. Maar hoe soek ek binne my as die bekende resep in my ingetimmer is – God is buite ons; glo net en alles sal regkom; God sal sorg; God is in die hemel; om enkele konsepte te noem. Hoe gaan mens oor van 'n bewustheid van skeiding na 'n bewustheid van eenheid? Adam en Eva se storie versinnebeeld die verhaal van skeiding, waar dit alles begin het. Die uitwerping uit die Tuin van Eden is die val uit eenheid na verdeling. Maar wat was en is die invloed van bewustheid van verdeling op ons? Ons as mense is geskei van God, van mekaar, van die diereryk, planteryk, minerale rykdom en die aarde, sowel as die hele kosmos. Ons leef in angs, selfsug, konflik, magsheb, en tweespalk terwyl ons in die staat van verdeling is. In die staat van Eenheid is die onvoorwaardelike liefde en vrede waarna ons smag. As dit waar is, hoe kom ons terug in Eenheid waar almal en alles gekonnekteer is? En hoe sal ek weet as ek daar is?
'n Ander konsep wat vaag vir my was, is die begrip van 'n siel. Die siel was net 'n algemene beskrywing, dit wat voortgaan as ek sterf. Maar wat van my ego? Wat is die gees? Wat is my Hoër Self; "EK Is Wat Ek Is"; Ware Self; Atman en Brahman? Gelukkig het ek met verloop van tyd meer duidelikheid oor die begrippe gekry.
Die soeke na binne is egter nie 'n teoretiese ondersoek of gesprek nie. Daar bestaan nie 'n heilige geskrif wat alles voorskryf nie. Die verwarring word net meer as wyshede uit verskillende gelowe uit die Ooste en Weste, en bekende en vreemde rituele en gebruike saamgegooi word om mee te eksperimenteer. Gooi daarby nog 'n handvol traumagenesingstegnieke en sielkundige prosesse om die mengsel net lekker interessant te maak. Ons moet tussen alles snuffel om 'n nuwe taal te ontwikkel. Sommige praat van paradigma skuiwe, maar dit kan skrikwekkend kan wees omdat soveel bekende dinge agtergelaat moet word.
'n Ander verskuiwing wat ek moes maak is van geloof na ervaring. Ek hoef nie meer aan iets te glo wat iemand anders ervaar het of wat iemand anders vir my vertel nie. Ek moet self die paadjie loop en deur ervaring en belewenis besluit wat waar is. Ek kan net my ervaring met ander deel want dit is my waarheid op hierdie oomblik. Die waarde van boekekennis of gesprekke is egter vir bevestiging of om 'n verduideliking te kry van wat ek ervaar het. Hierdie ervarings geskied op verskillende vlakke – dit kan emosioneel, fisies, spiritueel of intellektueel wees.
Hoe het ek begin? Daar was geen uitgewerkte plan van die pad wat ek sou loop nie. Hierdie saak moet soos die spreekwoordelike olifant wat geëet moet word, benader word. Stukkie vir stukkie. Ek het begin met die erkenning van my onmiddellike ontsteltenis, woede, seer, vrees, irritasies, of jaloesie en om dit te laat gaan. Dit is eintlik al wat mens moet doen. Maar wat het dit met God te doen? Alles. Die emosies wat die gevolg is van dit waaraan ons glo, die boodskappe wat in ons ingeprent is van wat reg en vekeerd is, is die skeiding tussen die ego en die Hoër of Innerlike Self. So, waar en wat is God dan? Is God en Hoër Self een en dieselfde? Dit is 'n geheim wat blykbaar iewers verlore geraak het in die heilige geskrifte, onmin, magstryde, en konferensies. Of het dit? Het die kennis nie maar net binne myself verlore geraak nie?
Om emosies tot rus te bring is die groot uitdaging. Ons hoef nie na 'n sielkundige toe te gaan nie. Dit is waar 'spirituele genesingstegnieke' inkom. Baie van die tegnieke kom uit die Ooste en veroorsaak heelwat vrese en spanning by ons wat as Christene grootgeword het. Ons is mos ingeprent dat die Oosterse gebruike, gode en godsdienste sonde is. Die verskeidenheid tegnieke in my gereedskapskis is baie handig. Meditasie is seker die bekendste tegniek om mee stil te word en by die Innerlike Self uit te kom. Asemhaling, visualisering en 'n rits ander kan by die lysie gevoeg word.
My geliefkoosde tegniek is 'vierkante', een van die eenwording-van-teenoorstaandes tegnieke van Leslie Temple-Thurston wat dit moontlik maak om dualiteite te transendeer. Die versameling van tegnieke behels om te werk met polariteite; prosessering met die driehoek en vierkant tegnieke, sowel as die ontwikkeling en versterking van die neutrale waarnemer. Ek gebruik dit reeds die afgelope tien jaar. Verder het ek my daaglikse joernaal gehou. Dit was meer soos 'n werkboek waarin ek ervarings en belewenisse neergeskryf het sowel as 'n veilige ruimte waar ek vierkante en ander tegnieke gedoen het en nog steeds doen.
Wat verstaan ek nou? Ek het onlangs toevallig meer gelees oor die Upanishads (maar niks is ooit toevalling nie!). Op 'n webtuiste vind ek die woorde van Sage Yajnavalkya: "This Source of knowledge; this source of power; all these worlds; all these gods; all these beings – All this is just the Self." Die stelling bring nuwe uitdagings en nuwe insigte. Maar veral Stilte.
Mathilda Roos is 'n gemeenskapswerker en fasiliteerder wat soek na inspirerende oplossings om 'n nuwe lewenswyse te skep. E-pos: