Die ontbinding van Port-Royal - Interessant
Titel: Einde van die ontbinding van Port-Royal bedien op die nonne.
Skeppingsdatum : XVIIIe eeu
Datum getoon: 29 Oktober 1709
Tegniek en ander aanduidings: skildery
Stooring plek: Nasionale museum van Port-Royal-des-Champs (Magny-les-Hameaux) webwerf
Kontak kopiereg: © RMN - Grand Palais (Port-Royal-des-Champs museum) / Michel Urtado
Prentverwysing: 11-541535 / PRP51
Einde van die ontbinding van Port-Royal bedien op die nonne.
© RMN - Grand Palais (Port-Royal-des-Champs museum) / Michel Urtado
Die geskiedenis van die abdij van Port-Royal-des-Champs, geleë in die vallei van die Chevreuse, in die suidweste van Parys, is bekend as gevolg van die beslissende plek wat dit inneem in die verspreiding van die Jansenisme in Frankryk in die 17de eeue eeu.
Hierdie Cisterciënzer-abdy, gestig aan die begin van die 12dee eeu deur Mathilde de Garlande en gekenmerk deur isolasie en meditasie, het die vesting van die Katolieke hervorming in Frankryk geword en die opposisie teen die absolutisme van Lodewyk XIV verteenwoordig. Laasgenoemde, in sy Onderbroeke, verduidelik dat hy gewerk het om "Jansenisme te vernietig en die gemeenskappe te verdryf waar hierdie gees van nuutheid gekweek is". Hiermee bedoel hy veral die abdij van Port-Royal, wat hy aan die begin van sy regering aangeval het.
Na die hervestiging in 1678 van 'n "vrede van die Katolieke Kerk", wat toegelaat het dat die beweging ophou om as gevaarlik vir openbare vrede en vir die staat beskou te word, hervat Lodewyk XIV aan die begin van die XVIII.e eeu sy geveg, sonder om die voorlegging van die nonne te verkry. Daarom het hy in 1709 besluit om hulle uitmekaar te jaag, en toe twee jaar later, tydens die skemer van sy regering, die abdy op die grond te laat stryk.
Hierdie besluite het egter nie 'n einde gemaak aan die verspreiding van die Jansenisme in Frankryk nie, wat steeds in die are van politieke opposisie teen die monargie gevloei het, veral danksy die invloed daarvan op die parlemente gedurende die 18de eeu.e eeu.
Die skildery werk na afloop van die gebeure in tweespalt met die doek Vernietiging van die abdij van Port-Royal. Dit verklaar wat historici van die Jansenisme dikwels beskryf het: die ekspedisie van Marc-Pierre de Voyer de Paulmy, graaf d'Argenson (1696-1764), luitenant-generaal van die polisie van die Stad Parys, kom om die nonne in kennis te stel. van die sluiting van die abdy.
Op 29 Oktober 1709, in die vroeë oggendure, het die graaf van Argenson by die klooster aangekom, vergesel van 'n paar honderd boogskutters en vrygestelde sowel as 'n dosyn koets. Nadat die deure oopgemaak is, het hy die vyftien nonne en die sewe in die hoofstukkamer bymekaargemaak. Hy gaan sit toe in die plek van die abdis, omring deur sy twee kommissarisse (Borthon en Cailly) en sy klerk (Gaudion), en lees die koninklike besluit waarin bepaal word dat die koning, 'opgelos deur belangrike oorwegings wat betrekking het op die goeie van sy diens en die rustigheid van sy staat ", besluit" om die nonne waaruit die gemeenskap van Port-Royal-des-Champs bestaan, orde van Cîteaux, na verskillende plekke te verplaas.
Die kunstenaar verteenwoordig die graaf van Argenson wat sit, omring deur sy twee kommissarisse en sy klerk en lees die koninklike besluit in die Chapter Hall. Hy besluit om 'n tiental oorweldigende en bedroefde nonne om hom te versamel, vergesel deur die prior van Port-Royal wat vergeefs probeer praat om haarself te verdedig.
Op die agtergrond word enkele boogskutters en vrygestelde afgebeeld; 'n mens kan jou voorstel hoe die koetswagters wag in die binnehof van die abdy, agter die soldate.
Voor die kommissarisse en die klerk roep 'n oop bors die op wat deur die graaf van Argenson gebruik is om vinnig verskillende artikels oor die abdij te vergader en saam te neem.
Die skildery neem, net soos sy eweknie, die kodes van historiese skilderkuns in beslag, maar is volgens sy formaat nader aan kabinetskilderye, waarskynlik vanweë die inhoud wat as 'subversief' beskou word en slegs aan ware vriende geopenbaar word. van vryheid ". Die verspreiding van Port-Royal inspireer inderdaad baie werke van kunstenaars met Jansenistiese sensitiwiteit, waarin hulle die nonne as vervolgde heiliges vertoon.
Dit is die vooroordeel van die anonieme skilder van hierdie skildery, selfs al speel sy voorstelling matig op die patos, maar toon sonder genie aandag aan detail om die toneel 'n redelik realistiese dokumentêre karakter te gee. Hiervoor put hy uit die talle verhale wat hierdie beroemde dag, en waarskynlik die Historiese en chronologiese herinneringe aan die Abdij van Port-Royal deur Pierre Guilbert (1755-1756).
Net so het hy gekies om op die mure van die hoofstukkamer verskeie skilderye, portrette van die stigters van die abdij, sowel as 'n Madonna en 'n kind, voor te stel, belangrike steunpunte vir toewyding. Die Port-Royal-regulasies spesifiseer ook baie duidelik die aantal skilderye wat die mure van die klooster moes versier, selfs al is dit moeilik om presies vandag te weet hoeveel daar werklik uitgestal is.
CHANTIN Jean-Pierre, Jansenisme: tussen denkbeeldige kettery en Katolieke verset (17de-19de eeu), Parys, Cerf / Fides, coll. "Bref" (nr 53), 1996. KOLLEKTIEF, 'N Plek van herinnering: Port-Royal-des-Champs, Kronieke van Port-Royal, nr 54, 2004 KOLLEKTIEF, Die abdij van Port-Royal-des-Champs: agtste eeufees, Kronieke van Port-Royal, nr 55, 2005. PLAZENET Laurence, Koninklike hawe, Parys, Flammarion, coll. "Duisend en een bladsy", 2012.