Immigrante en vakbonde - Verskeie
Immigrante en vakbonde
Titel: Werkers, Franse immigrante, verenig
Skeppingsdatum : 1968 -
Kontak kopiereg: © RMN-Grand Palais (MuCEM) / Franck Raux
Prentverwysing: 07-517670 / 72.11.55D
Werkers, Franse immigrante, verenig
Erfeniskurator, hoof van historiese versamelings, die Nasionale Museum vir die Immigrasiegeskiedenis
Aan die einde van die dertig glorieryke jare het 'n protesbeweging momentum gekry wat op alle vorme van kulturele, sosiale en politieke gesag gerig was. Hierdie spanning het in Mei 1968 toegeneem en is onder meer gekenmerk deur die toename in stakings, versperrings, algemene vergaderings en informele vergaderings.
Die deelname van studente en werkers is baie sterk: eersgenoemde is bewus van die wêreldwye wanbalanse wat deur die verbruikersgemeenskap veroorsaak word, terwyl laasgenoemde hoop om voordeel te trek uit die vrugte van groei.
Aan die einde van Mei kon die vakbonde en die regering tot 'n vergelyk kom. Hulle onderteken die Grenelle-ooreenkomste en verseker sodoende 'n verhoging in die minimum loon, 'n werkweek van 40 uur en 'n verlaging van die aftree-ouderdom. Ondanks hierdie maatreëls het die stakings voortgegaan: die sosiale krisis het in 'n politieke krisis verander tot die ontbinding van die Vergadering op 30 Mei 1968.
Vanaf die aanvang van die besetting van die École nationale supérieure des beaux-arts in Parys op 14 Mei 1968, het die studente 'n stakingjoernaal opgestel en algemene vergaderings gereël. Gekonfronteer met die vraag, het die werkswinkel 'n vinnige druktegniek gebruik: skermdruk. Byna 300 kunstenaars sluit aan en werk dag en nag om die beweging te ondersteun.
Geregtig Verenigde werkers, hierdie plakkaat stel drie mans voor wat 'n piramide vorm, wat deur 'n stel wapens aan mekaar gekoppel is. Aan die voet van hierdie piramide probeer 'n baas, met 'n sagte hoed voorgestel, twee werkers skei. Laasgenoemde, reusagtig, word slegs geanimeer deur hul opgehewe vuiste wat hulle kruis. Die een is met ink getinte, die ander in reservaat: die tweekleurskema dien om die Franse werker van die immigrant te onderskei.
Die plakkate van 68 Mei het groot swart en rooi dele, wat kenmerkend is van die skermdruk. Hierdie tegniek is vinnig en buigsaam om 2000 plakkate per dag te druk. Die tipografie wat gebruik word, eenvoudige hoofletters met onreëlmatige rande, is 'n ander spesifiekheid van hierdie plakkate. Die gevolglike estetika is 'n bietjie naïef en kom naby graffiti. Hierdie plakkate is dan gemerk met 'n stempel wat hul oorsprong aandui. Hierdie een het verskeie veranderinge ondergaan, waarvan die mees onlangse 'Popular Workshop' aangedui het. In ag genome die veelvuldige heruitgawes, is baie plakkate nie verseël nie. Uiteindelik, na 'n paar uur se droog, het die studente die plakkate aangebring.
Immigrasie en arbeidsaktivisme
Die plakkate van 68 Mei vorm die spore van 'n verbintenis, ondersteuning van die werkers en woede teen die media en die owerhede. Hulle word beskou as die vrugte van kollektiewe werk, maar is nie onderteken nie en is uitsluitlik gemaak met materiaal wat van stakende maatskappye herwin is. As die middele sketse bly, word die punt altyd met humor en byt gemaak, soos Fascistiese ongediertes.
Mei 68 was 'n belangrike fase in die Franse samelewing: dit het dit oopgestel vir sosiale dialoog, terwyl dit bewus gemaak is van globalisering.
Inderdaad, as immigrantewerkers deur sommiges as mededingers op die werk en loonbrekers beskou word, het hulle betrokke geraak by die bewegings van Mei 68. Benewens die eis van gelyke betaling, wou hulle ook sekere liberale beroepe uitoefen. Die integrasie van buitelanders in die wêreld van werk het in 1972 verbeter, danksy 'n wet wat hulle toelaat om 'n vakbondverteenwoordiger te word.
Bestudeer in vennootskap met:
BELLET Harry, "Tentoonstellings: in die revolusionêre plakkaatwerkswinkel van Mei 1968", Die wereld, 7 Mei 2008.
GERVEREAU Laurent, FROMANGER Gérard, "Die gewilde werkswinkel van die voormalige Skool vir Beeldende Kunste: onderhoud met Gérard Fromanger", Materiaal vir die geskiedenis van ons tyd, nr 11-13 [COURTOIS Stéphane (reg.), 68 Mei: studentebewegings in Frankryk en regoor die wêreld], 1988, p. 184-191.
LAYERLE Sébastien, Kameras sukkel in Mei 68: "Boonop is bioskoop 'n wapen ...", Parys, Nuwe Wêreld, 2008.
SITRUK Patricia (reg.), Gids vir die permanente uitstalling, Parys, Nasionale stad van die geskiedenis van immigrasie, 2009.