M.M. Walters is op sy satiriese stukke – weliswaar is die vers soms te uitgesponne. Hieruit blyk tewens die omvang van die betekenis en 'waarheid' wat vir die moderne mens in die mite opgesluit lê. (bl. In ‘n teaterstuk waarin Joan gespeel het was hy so meegevoer dat hy hard vanuit die gehoor begin saampraat het om repliek te lewer. ‘n Stigting na hom vernoem doen navorsing om beter insigte te bring in die wegraaksyn. ‘n Mooi, ou weergawe van “Famous Blue Raincoat”, met ‘n jong Cohen. http://www.youtube.com/watch?v=4vzAHFU0Ydw In die slotstrofe roep die spreker uit: "hoe jeuk en krap dit nie / in hierdie skedelpan van my kop?", wat suggereer dat die krap beeld is van 'n verwikkelde innerlike wat uiteindelik tot uiting kom in die "krappegesang" van die gedig en die bundel. Maar selfs die geskiedenis word soms herskryf! 'n Mens moet iets soos Wêreldspektrum dus met oordeelkundigheid gebruik.