Maria I (18 Februarie 1516 – 17 November 1558) was van 19 Julie 1553 tot met haar dood koningin van Engeland en van Ierland. Sy was die vierde gekroonde monarg van die Huis van Tudor en haar bewind word gekenmerk deur die feit dat sy Katolisisme in Engeland herstel het nadat sy haar Protestantse halfbroer, Eduard VI, opgevolg het. In die proses het sy byna 300 godsdienstige andersdenkendes op ’n brandstapel tereggestel. Dit het haar die bynaam "Bloedige Maria" besorg. Haar halfsuster en opvolger, Elizabeth I, het die proses weer omgekeer.
Hendrik was baie trots op sy dogter en het dikwels met haar gespog. Toe Maria nege jaar oud was, het sy baie voorregte by haar pa gekry wat gewoonlik net die Prins van Wallis beskore was. Hy het haar selfs die Prinses van Wallis genoem.
Ná Anna Boleyn[wysig | wysig bron]
Nadat Anna Boleyn in 1536 onthoof is, is Elizabeth ook as buite-egtelik verklaar en van die lys van opvolgers verwyder, en het sy die titel "lady" gekry. Elf dae ná Anna se dood is Hendrik met Jane Seymour getroud, wat twaalf dae ná die geboorte van hul seun, prins Eduard, oorlede is.
Eduard het lady Jane Grey, kleindogter van Hendrik VIII se suster, Maria Tudor, die Hertogin van Suffolk, as sy erfgenaam aangewys. Die Geheime Raad het lady Jane se troonbestyging bekragtig, maar haar steun het vinnig afgeneem en sy is van die troon afgesit ná ’n bewind van net nege dae..
Maria was altyd teen die Anglikaanse Kerk en haar pa se breuk met Rome. Sy het die proses omgekeer en verskeie Protestantse leier is op die brandstapel tereggestel. Honderde het verkies om uit die land te vlug. Die v