Oor ons - Handicrafts Olive Wood Bethlehem | Anastas Family By The Wall
Bybelse Events Detialed
Bybelse Events Polished
Face die nasie | Video's
Handicrafts Olive Wood Bethlehem | Anastas Family By The Wall Handicrafts Art Handmade In Bethlehem from Olive Wood. Our Olive Wood handicraft collection includes crosses, rosaries, Nativity Scene/Crib With A Removable Wall, Kersfees ornamente, Baptism towels, Holy family, Saints, Geboorte, Kruise, Jesus, Bybels, Hamsa, Spele, Angels, Key-rings, Mosaïek, Keramiek, Plaques, Jewelry, Silver, Olive oil And More.
Hoekom Kies vir ons?
Gastehuis in Bethlehem Behalwe die geboorte kerk
Video's & Documentaries
Daaglikse Anastas Foto's
You are here: Huis > Oor ons
CLAIRE Anastas: "Ons is in die tronk, Lewendig begrawe in 'n graf "
Ek is Claire Anastas, 'n ma van twee kinders, twee meisies en twee seuns. Ons leef in die gebou, aan drie kante omring deur 'n nege-meter Wall, met veertien persone, insluitend nege kinders en my ma in die wet wat siek en het rumatiek. Slegs een kant is oop, met skaars 'n Sondag kom deur dit. Terwyl hy in die kombuis sit ek sien drie mure. Die weermag gaan 'n vierde een te bou, in die middel van die kamp. As we live nearby Rachel's Tomb, ons huis is onderhewig aan ernstige militêre maatreëls. Ons winkels - twee vir die huis bykomstighede en nog twee vir die motor meganika - word hieronder geleë in die gebou. Hulle is gesluit, Daar is geen besigheid. In die voorkant van ons huis gebruik om die hoofstraat te Bethlehem te wees. Dit was die rykste gebied van Bethlehem hier, maar nou is dit 'n klein scary plek. Ons is sonder bure; Ons het net saam met twee families op ons eie. Ons is in die tronk; we are buried alive in a tomb.
Gedurende die jare van die tweede Intifada, ons reeds ervaar baie druk. In 2002, daar was 'n baie skietery. Ons het in 'n kruis vuur. Daar is 'n hoë posisies om ons huis, en die soldate beset hulle. People were shooting at them from different directions.
My kinders is verlam van vrees en kon nie eers hulle hande gebruik. Tydens 'n paar van die skietery die koeëls ingegaan ons huis. Ons het nie geweet waar om weg te steek; ons het nie geweet waar om te gaan. Die situasie geduur een jaar. Elke aand my kinders was wag toe die skietery sou begin. Hulle het geskree, "Nou is die tyd vir skiet, ons wil nie om te slaap in ons beddens. "Ons het aan die slaap op die vloer, naby die deur. Daar het die ses van ons geslaap, in slaapsakke, langs mekaar. Our oldest girl slept on a chair.
Since five years we don't have any work. Ons besigheid lewens het gestop. Die afgelope twee jaar het ons kan dit nie verdra. Twee jaar gelede het hulle sny die elektrisiteit vir vier maande, want ons kan nie betaal die rekening. Ons uitgebrei om die drade van my broer in wette huis so as elektrisiteit te hê ten minste vir die belangrike dinge soos die yskas en ander hoofhuis utilities. In 2002 my man sny sy hand. Hy was so senuweeagtig oor die situasie. Teen die tyd het hy begin om skuld te neem. In plaas van die vasstelling van die motor wat hy sy hand gesny. Sy hand is nou altyd pynlik; die helfte van dit is verlam. Die kerke 'n bietjie hulp gegee, like our children as schools which reduced the fees.
Een van ons kinders, 13 jaar oud, het twee kieme in sy bene, want die werkers was besig om vir die rioolpype, terwyl die skoonmaak van die grond vir die bou van die Muur. Sy bene is sensitief vir die stof en sand. Ek het hom na vyf dokters. Aanvanklik het hulle het nie geweet wat dit was. Dit lyk 'n nuwe soort van infeksie. Ten spyte van antibiotika, Hy het nie goed het gedurende die 1.5 maand was hulle daar te grawe. Ek vra 'n internasionale wat op 'n besoek van water uit die Dooie See te bring. Dit het gehelp, tot nou toe die infeksies het terug te kom nie. Now he can wear his shoes normally.
Dit is 'n ongesonde hier. Ons het af 'n toneelstuk grond, maar wat wil om te speel met 'n nege-meter hoë muur om? Ander ouers kan hul kinders op 'n bus trip stuur, maar vir ons, te stuur 7-8 kinders is te duur, as ons Donat wil 'n paar van ons kinders te bevoordeel bo die ander. So ek hou my kinders in dieselfde gebied, net binne die Bethlehem-distrik. Dit is verskriklik. Hulle moet die somer te geniet, die vakansie, Soos in enige normale lewe, hulle moet swem. Now they just go around and visit our families.
Ons wag vir ons winkels oop te maak, maar ek het nou geen hoop. Kliënte is bang hierdie militêre sone te besoek. Selfs ons familie is bang om ons 'n besoek te betaal. My kinders ontneem word uit met vriende kom saam, van ander kinders met hulle te speel. Al die tyd is daar sogenaamde nood besoekpunte wat deur die weermag. Ek het myself, vier dae gelede, was nie in staat om my huis te gaan. Hulle gesluit die gebied vir 'n Joodse fees; die godsdienstige Jode het op Rachelas graf om te bid. Ek het my man met die motor te bring, my kinders in die huis gebly. Niemand het ons vertel dat hulle die sluiting van die area. Toe ek weer met my man 'n groot gebied rondom die huis was gesluit. Ek het probeer om te gaan na die hek by die nabygeleë militêre hoofkwartier. Ek het met die soldate daar, gewag het vir twee ure op verskillende militêre hindernisse. 'N hooggeplaaste amptenaar het uit 'n jeep en vir ons gesê om weg te gaan. aWhy is jy hier?ae hy gevra. Ek het vir hom gesê, dit is my huis. Ek het dit aan hom. Ek het vir hom gesê dat ek nodig het om te voer om hier te slaap. Ek het vir hom gesê dat ek jong kinders; dat hulle wag vir my. Hy het vir my gesê dat hulle vir sorg vir hulself. Dit was ongelooflik. Ek het vir hom gesê, "Waar moet ek gaan, Ek nodig het om te slaap in my huis!ae Hy het gesê, aTurn rondom,"In Hebreeus. Hy het gesê die soldaat by die hek, "Moenie laat hulle hier bly, hulle moet weggaan. "Die soldaat by die hek gestaan ​​asof gevries en het niks gedoen nie, as if he did not want to follow this inhuman order.
Ons was te dink om te gaan na die geboorte Square, aan die gemeente, vra om daar te slaap. Na alles, dit was middernag, almal geslaap. En ek het my broer, wat my vertel om te kom vinnig en slaap in sy huis. Toe ek my kinders, my jongste seun gevra om te slaap in my bed, saam met sy oudste suster, so as meer gemaklik te voel. My swaer gevra volgende oggend het die militêre leiers om ons te laat tree. Ons was laat vir die kerk en ek wou om te bid. Daar was nog 'n sluiting. My swaer het hulle gevra om genade, en om voorsiening te maak vir ons om in en uit te gaan. 'N Familielid het gesterf en ons moes die begrafnis by te woon. Finally we were allowed to enter our house.
Die grootste probleem is dat my kinders het 'n baie. Hulle word dikwels huil. Hulle Donat voel dat hulle enige toekomstige. Die Muur is in net een dag opgerig. In die oggend het hulle 'n normale oog, in die aand het hulle die muur voor. Hulle sit langs die venster en begin huil terwyl op soek na die muur. Hoe kon hierdie Wall so skielik verskyn? Met verloop van tyd het hulle meer senuweeagtig geword. Hulle sê dat hulle fisies voel versmoor. Hulle voel die druk op hulle bors. Hulle kom na my toe en sê dat hulle nie meer kan dra dit. When they watch TV they see children freely playing; hulle sien Walt Disney, hulle sien dat die kinders is gelukkig. Hulle vra my om hulle te speelgrond wil 'n mooi park te stuur. Ek vertel hulle dat ek probeer, maar ek kan hulle nie enige belofte. Al my kinders dink dat hulle lewe erger in die toekoms sal raak. Hulle is bewus, hulle is slim. Hulle het hoë punte by die skool, maar nadat hy die Wall hulle punte afgetrek, en ek kan nie enigiets doen vir hulle. They cannot concentrate on their studying with this pressure inside them.
My meisie 16 jaar oud is altyd stil. Sy doesnat wil om te kyk na die Wall. Sy maak haar oë. Sy kan dit nie verstaan ​​nie. Tot nou toe het sy nie daaroor sê nie. Die ander kinders is op soek na dit. Die jongste een, van agt, gesê, "Sjoe, dit is hier soos 'n graf!"Ek het probeer om my kinders te vertel dat ek gaan om hulle te ondersteun deur te vra die hulp van 'n groot krag, van leiers uit die buiteland, wat die krag om die muur te beweeg het. "Moenie bekommerd wees nie,"Ek vertel hulle, "Ek doen my bes." Dit is wat gee hulle 'n bietjie van hoop. I don't know what to do if no one asks about us.
Die vriende van my kinders sê: Moenie dink oor die muur, probeer om aan te pas by dit totdat jou gesin kan iets daaraan doen. Hulle nooi hulle, want hulle kan nie my kinders besoek. My oudste dogter wou nie 'n verjaarsdag party te hê. Sy het gedink dat miskien sal ons organiseer vir haar meer as wat ons kan bekostig. Ek vra haar, Hoekom? Sy het gesê, want my pa het nie die werk, en ek Donat wil hom om te sit onder 'n las. Haar vriende het my vir haar verjaarsdag, en hulle het gesê dat hulle alles sou organiseer, dat hulle 'n verrassing vir haar maak, en sou haar besoek by die huis. Hulle het 'n koek en geskenke. Daarna my dogter het gesê dat dit die lekkerste verjaardag sedert jaar. But then she started crying because she felt shy at the same time.
Vryheid beteken vir my lewe in 'n vry land, nie in 'n hok met 'n minimale bedrag van die ruimte, sonder die vereistes van die lewe. Ek wens dat ek in die buiteland kan gaan, met my kinders en man, en my ma in die wet. My herinneringe van vryheid is begrawe in die verlede. God hou my aan die gang. Ons bid altyd vir God mense wat ons kan help om hierdie muur te verwyder te bereik. Dit is wat gee my 'n bietjie verligting. Ek wil net 'n normale lewe te lei. Wanneer ons rondom Bethlehem met die motor, sien jy mooi plekke; we go maybe once every three or four months to such a place.
As 'n jong kind, voor die eerste Intifada, Ek het 'n mooi lewe te lei. Ons gebruik om oral te gaan deur ons motors, en byna elke dag na Jerusalem, want ons leef baie naby. Daar is 'n baie parke daar. Ons het ook na die Middellandse See, ons gebruik om daar te gaan in die aand te swem, en om terug te kom in die nag. Die Dooie See is ook naby. As ek dink oor die verlede, Ek voel jammer vir my kinders, omdat ek nie mooi dinge vir hulle kan bied. Om dit te doen wat ek wil hê om te skuil van land, but it is hard for me and for my family to become a refugee.