Nuuskommentaar: Uit Afrika uitFoto: AP Photo/Mujahid Safodien Die Europese Unie se waarnemerspan by die Zimbabwiese verkiesing meen, met leedwese, dat die speelveld nie gelyk was nie. In Suid-Afrika stroom mediaverklarings in waarin ongelukkigheid uitgespreek word omdat pres. Cyril Ramaphosa skynbaar die parlement in die tande geskop het nadat miljoene rande reeds bestee is om die bevolking se mening te toets. Ramaphosa se ferm standpunt volg slegs ’n dag of twee ná Max du Preez dié plan as wensdenkery beskryf het, en dat daar nie te veel aandag aan gegee moet word nie. Selfs sy stimulusplan word met skeptisisme bekyk. Wat het grondonteiening sonder vergoeding en die Zimbabwiese verkiesing met mekaar in gemeen? Die opvallendste ooreenkoms is stellig dat leiers verklarings uitreik of opmerkings maak wat vir mense met ’n Europese agtergrond vreemd, en soms selfs bisar, klink. Ramaphosa het pas verklaar dat die ANC grondonteiening sonder vergoeding gaan deurvoer. ’n Wye verskeidenheid instansies, waaronder politieke partye, Agri SA en TLU-SA, die Afrikanerbond, die FW de Klerkstigting en ander, stel die vraag oor die nodigheid van ’n groot aantal openbare verhore hieroor landwyd as die regerende party dan in ieder geval gaan maak soos hy wil. Dr. Leopold Scholtz wys in ’n rubriek vanoggend op die gevaar om die meerderheidswil met ’n diktatuur van die meerderheid te verwar. Oudpres. Jacob Zuma het dit immers telkemale duidelik gemaak dat hy nie die onderskeid ken nie. In Zimbabwe het ’n ou probleem hom skynbaar herhaal – dinge is so geplooi dat die speelveld nie gelyk kon wees nie. Die staatsmedia tree byvoorbeeld heeltemal bevooroordeeld op. Argieffoto. Die probleem is met verkiesing ná verkiesing aanwesig, en word telkemale deur Verslaggewers sonder Grense uitgewys. Maar kom dit by SAOG en ander is dit duidelik dat geen ongelykheid so ongelyk is dat dit verhinder dat dié lande se waarnemers dit as “vry en regverdig” beskou nie. Suid-Afrika se amptelike waarnemers het ’n reputasie om growwe ongerymdhede met Zimbabwiese verkiesings “mis te kyk”. Botswana het wel by geleentheid skei gebreek. Botswana se houding is deur Australië, onder andere, gedeel. Verkiesingsbedrog word immers nie in een dag, verkiesingsdag, gepleeg nie. Ander aksies, soos om staatsbeheerde media hul onafhanklikheid te ontneem, is nie maar ’n geregverdigde voordeel waaroor die regerende party beskik nie. Net so kan ’n regerende party nie maar die parlement in die tande skop nie. Pres. Ramaphosa kan hóé hard probeer om die skade van die beplande onteiening sonder vergoeding te beperk, maar soos Maroela Media dadelik uitgewys het, dit is soos die liedjie sake beskryf: “There is a hole in the bucket, dear Lisa.” Die bevolking raak meer verdeeld, en Ramaphosa se ideale raak al moeiliker om te bereik.