Boer - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die Amerikaanse kolonies is hoofsaaklik deur die landbou gedryf. Vroeë landbou kan in twee hoofkategorieë verdeel word - plantasieboerdery met slawe en klein vryboere.
Plantasies was 'n kenmerk van die Suide en het gekonsentreer op twee gewasse, tabak en katoen. Tabak was die eerste groot kontantoes in die Amerikaanse kolonies, maar die prys was onseker en tabak is berug daarvoor dat dit grond verslyt. Katoen het die steunpilaar van die suidelike plantasie -landbou geword na die uitvinding van die katoen -jenewer deur Eli Whitney.
Nadat die burgeroorlog die slawe bevry het, is die plantasiestelsel vervang met Sharecroppers, wat nie hul grond besit het nie en 'huur' betaal het in die vorm van 'n deel van die oes.
Om stede te laat groei, moet boere 'n voedsel -oorskot produseer bo wat die boer nodig het om homself en sy gesin te onderhou. Die industriële en vervoeromwentelinge van die vroeë 19de eeu het Westerse boere in staat gestel om deur middel van spoorweë en kanale deur die nuwe masjinerie soos die McCormick -maaier te kom.
Boere het hulself dikwels geviktimiseer deur banke, spoorweë, ander groot belange. Verskeie organisasies het deur die jare grootgeword, waaronder die Granger -beweging na die Burgeroorlog, om vir die boere te pleit.
Die kongres wou sien dat grond in die nuwe weste gevestig word en in plase verander word, en dit het 'n reeks opstalwette goedgekeur wat begin in 1860. Die eerste opstalwet het aangebied om grond teen 25 sent per akker aan boere te verkoop, maar het 'n veto deur president Buchanan gemaak. In 1862, terwyl die burgeroorlog woed, het die kongres 'n ander Homestead Act aangeneem wat deur Abraham Lincoln onderteken is. Dit het die grond gratis aangebied vir diegene wat dit vir 'n sekere tyd sou bewerk. Die wet is verskeie kere deur latere kongresse hersien.
Verbeterings in die landbouwetenskap het die deur oopgemaak vir boere wat die nuwe tegnieke op hul eie plase sou toepas, maar baie het verset en verkies om by hul tradisionele metodes te bly. Skryf in Century Magazine in 1916 het Carl Vrooman, assistent -sekretaris van landbou onder Wilson, geskryf:
Gedurende die afgelope drie jaar het die Departement van Landbou vir die eerste keer in sy geskiedenis 'n ekonoom gehad. Onder leiding van sekretaris Houston het dit 'n nuwe standpunt en 'n nuwe idee van sy missie bereik.Vir 'n halwe eeu het die departement sy uiterste pogings aangewend om die boer te wys hoe om die kin-goggas en die weermagwurm, die beesbosluis en die Hessian te beveg vlieg en ander insekplae, maar het nie eens probeer om hom te wys hoe hy homself kan beskerm teen die vroeë tol wat die vrugte van histoil hef deur menslike plae soos die woekeraar, kommersiële seerowers wat hulself as legitimatemiddels voordoen nie, en die ander besigheidsparasites van die landbouwêreld.
Boere het nie deelgeneem aan die welvaart van die Roaring Twenties nie. Die hoogtepunt van welvaart in die landbou kom tydens die Eerste Wêreldoorlog, toe die vraag na voedsel in die oorlogstyd sterk pryse verhoog het. In die jare wat volg op die oorlog, was Amerikaanse boere met oorproduksie teister toe Europese lande hul normale landbouproduksie hervat en die pryse gedurende die dekade gedaal het. In 'n poging om die afname om te keer, is die Wet op Aanpassing van die Landbou op 10 Mei 1933 deur die Kongres goedgekeur. Sy doel was om oorproduksie te beheer en pryse te verhoog. Wanhopige Amerikaners draai terug na die land en probeer om mislukte landbougrond in produktiewe landbou te omskep. Die sekretaris van landbou, Henry A. Wallace, sou waarsku dat ''n tragiese aantal stadsgesinne hergebruikte plase, plase waarop gebore boere, vaardig, geduldig en gewoond daaraan was om baie min te doen, weer bewoon, nie daarin slaag nie. As gevolg van hierdie terugvloei is daar nou 32 miljoen mense op die plase van die Verenigde State, die grootste aantal ooit in ons geskiedenis. , Vrees ek, sal nie. "Walter Lippmann, wat in 1934 geskryf het, het opgemerk dat die simplistiese siening dat hulp aan boere hulle sal versag en hul selfstandigheid kan beskadig, van die werklikheid ontkoppel word. "As die deugde en waardes van individualisme en selfstandigheid behoue ​​bly, moet ons nie die individuele persoon meer laste laai as wat hy kan deur selfstandigheid nie. Dit is die sekerste manier om individualisme dood te maak: deur dit te maak ondraaglik.