Image deur OyeHaHa
Wat kos dit eintlik om 'n ryk lewe met selfversorging te leef? Daar is vyf basiese elemente:
1. Verstaan ​​u behoeftes
U het hulle, net soos ons almal. Soms skree die seine na jou, soos wanneer jy skielik wakker word met 'n ernstig aanpassende onderrug. Nogal taai om te ignoreer, nie waar nie?
Oorweeg dit terwyl u die ibuprofen pomp. U pyn kan u miskien iets vertel oor die een of ander aspek van u lewe waar u behoeftes geïgnoreer word. Veral as u geen neerslag gehad het oor val, draai, spanning of intense nuwe oefening wat u kon belas het nie.
Die kanse is goed dat hierdie pyn per se niks met u rug te doen het nie, maar gebruik eerder die deel van u liggaam as 'n baie harde megafoon. Dieselfde geld dikwels vir allerhande chroniese, stresverwante siektes soos ekseem, slapeloosheid, dermprobleme, hartsiektes, fibromialgie en selfs herpes. As hierdie soort toestande opvlam, is dit 'n goeie tyd om te stop, stil te raak en jouself - of selfs jou pynlike liggaamsdeel - af te vra wat jy nodig het.
Kyk watter antwoord swem eerste. Neem dan kennis daarvan, in plaas daarvan om te vlug of om dit te ignoreer.
Aan die ander kant kan u behoeftes baie rustiger uitdruk. Byvoorbeeld, u hou aan om u liewe ou tante Sally te noem, maar wie het die tyd? Tante Sally sit steeds agter in jou gedagtes, en die gedagtes laat jou gereeld kyk. Een nag in die middel van die nag word jy wakker met die wete dat jy regtig met tant Sally moet praat. soos nou.
Dit is die soort behoefte wat maklik is om te ignoreer as u baie besig is. U het immers die laaste paar jaar skaars enige tyd saam met tante Sally deurgebring, selfs al het u haar aanbid toe u kind was. U besluit dat tante Sally nog 'n dag kan oorstaan ​​sonder om van u te hoor, en u gaan voort asof niks gebeur het nie.
Maar dan kom daardie verskriklike oomblik wanneer jy agterkom dat tante Sally skielik oorlede is. Jy het nie met haar gepraat nie, jy voel skuldig en skaam vir jouself, en so gaan dit.
'N Ander onvoldoende behoefte word nog 'n pyltjie in die pylkoker van self-toegediende pyle wat jou uiteindelik laat afneem.
Dit is opmerklik moeilik as u baie besig is om uself toe te laat om die trae pad terug na u hart te volg. Dikwels lyk hierdie oomblikke net so onbelangrik, en om dit te eerbiedig voel miskien heeltemal teen-intuïtief en soos regte tydverwyderaars.
Tog is dit hier waar die magie is.
Die onverklaarbare begeerte om met tante Sally kontak te maak, was 'n boodskap van niemand anders as u hart en siel nie, dieselfde deel van u wat aanhoudend geïgnoreer word as u voortdurend met u taaklys werk. Deur te stop en eintlik na daardie kritiese stem te luister en daarop te handel, gee jy jouself 'n klein, kosbare geskenk.
As u in u behoeftes begin voorsien, verskuif die lewe skielik en word dit opmerklik makliker. U vind dat u weer kan asemhaal. Hoe meer u dit doen, hoe meer begin u lewe verander.
Dit is wanneer die drama ophou. Dit lyk asof mense rondom jou meer respekvol en liefdevol raak, en die uit-en-uit rommel verdwyn. Intussen word jy vriendeliker en ontspanne. Soos u al hoe meer by u begin instel en die oënskynlik onskuldige instinkte eer, verbeter u lewe eenvoudig.
Dit is hoe u leer om minder te doen, meer te bereik en in vrede te leef.
Deur bloot u behoeftes te verstaan ​​en na te kom.
Dit is opmerklik hoe moeilik dit vir sommige van ons is om nee te sê, nie waar nie?
Dit kan voel asof iemand altyd op ons hakke knik en probeer om daar in te kom met 'n versoek. Daar kan 'n virtuele lawine van versoeke wees wat ons heeltyd besoek. Of so lyk dit of ons die hele tyd gewoon het om ja te sê. Want sodra daardie grense vertrap is, kom die res van die wêreld binne in.
Miskien vind u dat u instem tot dinge wat u nie wil doen nie, maar dan aan uself mompel: 'Ek sal net hierdeur kom, en dan sal alles goed gaan,' of 'net die laaste keer.' Dit, my vriend , is 'n rooi vlag.
Hoe weet u waar u en u grense begin en eindig? Dit gaan alles oor u agitasievlak.
Let op hoe u liggaam reageer as 'n versoek gerig word. As jy soos sommige van ons is, sal jou gedagtes ja sê terwyl jou liggaam "NEE! GEEN! NEE! "Dit sal 'n belangrike grens wees wat aandag moet gee.
Tog kan u u liggaam ignoreer. In plaas daarvan, weer eens, sê die immer voldoenende jy ja.
Natuurlik het u volkome verstandige redes waarom. U sê vir uself dat iemand dit moet doen. Of dat as u die taak doen, dit ten minste korrek gedoen word. Of jy oortuig jouself dat daar niemand anders is wat dit kan doen nie, of dat daar een of ander voordeel in die pad sal wees om daarmee saam te stem.
En tog het u liggaam 'n ferm, onomwonde nee uitgereik, nie waar nie? Dit was die stem van jou siel, die lewende asemende hart van jou wat altyd oplet na jou welstand. En as sy 'n onomwonde nee sê, bedoel sy dit. Met ander woorde, êrens langs die lyn betaal u vir hierdie foutiewe ja.
Die mooi ding van grense is dat jou liggaam altyd vir jou sê net waar hulle is, al stem jy nie altyd saam nie.
Intussen word u goeie verskonings baie swak as u dit in die lig van die rede hou. Daar is byvoorbeeld beslis ander mense wat hierdie ongewenste taak in plaas van u kan doen. As u môre oorlede is, sou dit waarskynlik nog gedoen word, of nie? En indien nie, was dit miskien nie so belangrik om mee te begin nie. Oorweeg dit ook om die werk "reg" te kry. Daar is miskien iemand wat jy nie eens ken nie, wat dalk beter werk as jy.
Uiteindelik weet niemand waar u grense begin en eindig nie, maar u. Die vraag is of u hulle sal eer.
3. Vra hulp indien nodig
Sommige van ons is baie beter hiermee as ander. Maar vir die grootste deel is ons 'n baie onafhanklike lot, ons hardwerkende vroue. Ons wil geen hulp hê nie, hoe ook al.
En tog, dink aan hoeveel makliker dit kan wees. Dan kry jy dalk 'n bietjie tyd om asem te haal en te dink en eenvoudig te wees. Dan kan die lewe aansienlik kalmeer as jy net iemand sou kon delegeer of selfs kon vind om op te steun.
Tog, as u soos baie van ons is, oortuig u uself dat u geen hulp nodig het nie. 'Toe ek dit alles aan iemand anders verduidelik, sou ek dit self twee keer kon gedoen het,' sê jy. Of jy dring aan dat jy genoeg hulp het, al is jy teen die einde van die dag 'n yslike gemors.
Oorweeg dit. Sê nou jy weier om voldoende hulp te kry omdat dit jou kwesbaar kan laat voel?
Sou u hulp op een of ander manier aanvaar dat u minder heldhaftig en meer ... sug ... menslik voel? As u hulp inwin, kan dit beteken dat u nie die rockster is wat u dink nie. En ja, dan is jy nie alleen nie.
As u ondersteuning toelaat, het u ekstra tyd aan u hande. Wat beteken dat u dan in kontak kan kom met al die gevoelens wat u vermy het.
Al wat nodig is, is een rustige aand.
As dit klink of ek probeer om u te laat heroorweeg hoe u aan die rol gesit het, is dit waar.
Laat my duidelik wees voordat u opgewonde raak oor hierdie een.
Ek praat nie daarvan om "hard te werk" aan selfversorging of om selfs artikels uit die langlys te sluip nie. In plaas daarvan, sê ek, neem stappe wat u ou, steil gewoontes van selfverwaarlosing ongedaan maak. Al is die stap om niks te doen en te ontspan nie.
Doen aksie deur hierdie boek te lees en die oefeninge uit te voer. Doen aksie deur dapper genoeg te wees om dinge anders te doen, om uit jou gemaksone te kom en hulp te vra. Luister na u liggaam en doen wat u vra.
Neem aksie selfs deur 'n bietjie rus te neem.
Dit voel miskien vreemd, maar ek belowe dit gaan goed.
5. Bou selfversorging in u dag in
Nadat u begin kontak het met wat u wil en nodig het, en u grense aangepas het en geleer het om hulp te vra, is daar 'n laaste belangrike stap. Neem die nuwe, mildelik ongemaklike selfversorgingsgewoontes wat u ontdek het, en bou dit in u dag.
Ek praat hier van outomatisering. U betaal outomaties rekeninge soos u motorversekering, nie waar nie? Dus, waarom nie 'n skedule opstel wat meditasie, oefening, masserings en tyd outomaties opbou om net rond te sit en ontspan nie?
Waarom kry u nie die hulp wat u nodig het - op een of ander manier - om dit te laat gebeur nie? As u nie werklike gewoontes en stelsels opstel om hierdie nuwe lewe te ondersteun nie, word heerlike selfversorgingsitems soos wegbreekplekke, middagslapies en tydskrifte vinnig geïgnoreer.
As u ernstig is oor die benoudheid en meer selfversorging geniet, moet u skedule by u en u behoeftes begin. Daarna kan u begin om die res van die wêreld in te vou, waar moontlik, in matigheid. En net as dit jou siel kalmeer.
© 2019 deur Suzanne Falter. Alle regte voorbehou.
Uitgesoek met toestemming van
Die uiters besige vrouegids vir selfversorging.
Uitgewer: Source Books, Inc www.sourcebooks.com.
Die uiters besige vrouegids vir selfversorging: doen minder, bereik meer en leef die lewe wat u wil
Nadat Suzanne Falter 'n ondenkbare tragedie gehad het, het sy haar identiteit as 'n gespanne workaholic omskep om haar weg na heelheid en balans te vind. in Die uiters besige vrouegids vir selfversorging, Suzanne deel eenvoudige voorstelle van bytgrootte om u te help om op die pad van effektiewe selfversorging te werk op 'n manier wat voelbaar is eerder as veeleisend. Die pad na strelende selfversorging lê reg voor u; al wat u hoef te doen is om ja te sê vir die reis en die eerste stap te neem. (Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe en 'n klank-CD.)
Suzanne Falter is 'n skrywer, spreker, blogger en podcaster wat fiksie en nie-fiksie sowel as opstelle gepubliseer het. Sy praat ook oor selfversorging en die transformerende genesing van krisis, veral in haar eie lewe na die dood van haar dogter Teal. Haar boeke oor nie-fiksie bevat ook Hoeveel vreugde kan jy staan? en oorgawe aan vreugde. Haar nie-fiksie-werk, blog, podcasts en haar aanlynkursus, Selfsorg vir uiters besige vroue, kan gevind word by www.suzannefalter.com
Aanbieding met Suzanne Falter: inpas by die wysheid van u liggaam
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > perfeksionisme > Die vyf basiese beginsels om 'n lewe te leef wat ryk is aan selfversorging