Om 'n meester van tyd en ruimte te word vereis 'n verandering in persoonlike perspektief. Om tydloosheid te ervaar, moet jy noukeurig fokus op die oomblik byderhand. Jy kan nie toelaat dat jou gedagtes oor die gebeure van die verlede dwaal of in die groot bekommernis oor die toekoms beweeg nie. Jy moet in die huidige oomblik wees, ten volle waaksaam en duidelike kop. Kortom, jy moet heeltemal betrokke wees by die "nou".
Dit was die boodskap van onderwyser en skrywer Alan Watts, wat verlang het na 'n Oos-onderwyser om Zen-meditasie aan Westerlinge te leer. Watts beskou homself as 'n "voorman" of profeet van 'n onderwyser wat kom. Ironies genoeg het Watts self daardie onderwyser geword.
Watts het mense in die Weste geleer hoe om te mediteer. Hy het mense aangemoedig om steeds hul interne dialoog te hou en die gesprekke in hul gedagtes te stop. Dit is vir die meeste van ons 'n fundamentele probleem. Diere-behavioriste vertel ons dat ons die vermoë verloor het om met ander spesies in ons wêreld te kommunikeer, omdat ander diere verwar word deur die oënskynlike teenstrydighede tussen wat ons verbaleer, ons lyftaal en ons gedagtes. Inderdaad, die meeste van ons lyk soms soms in gesprek met onsself met eindelose interne praatjies. Ons is so besig met ons innerlike gedagtes dat ons nie heeltemal gefokus is op die huidige situasie wat ons konfronteer nie.
Die gedagte as Gatekeeper
Om die innerlike stemme te stel, kan dalk maklik klink, maar vir baie is dit nie. Die Boeddhiste sê dat die verstand hom gewillig moet sluit voordat ons superbewussyn homself kan aflei sonder afleiding. Trouens, sonder afleiding, kon ons superbewussyn hom glad nie betrek nie. Die Boeddhiste het 'n uitdrukking dat die verstand "die doodslagter van die verstand" is. Verder is dit die poortwagter. Jy mag dalk versoek word om te dink dat die verstand die "top cop" in beheer is van alles. Nog 'n manier om na hierdie te kyk, is dat jou gedagtes jou tronkbewaarder is. Dit hou jou beperk, in 'n soort reguitdraad. Dit is 'n soort klein tiran, wat beweer dat dit die groot brein is - die een in beheer. Ongelukkig bevraagteken dit die hoër self, of hoër bewussyn, wat die fisiese self oortref.
Hierdie hek kan nie half oop of half gesluit werk nie. In hierdie sin is dit soos 'n vloedgat. Ons fisiese verstand beskerm jaloers wat dit beskou as sy regmatige grondgebied en rol. Dit wil altyd in beheer wees, omdat dit glo dat dit die mees analitiese is. Maar die verstand moet heeltemal en gewillig afgesluit word vir ons hoër bewussyn om op 'n hoër vlak te werk. Dit is wat nodig is om te mediteer. Soos baie mense het jy waarskynlik die idee gehad dat jy op 'n punt op 'n muur of op 'n sekere klank of gedagte moes fokus. Dit is klein maniere om die gedagte te bedrieg om af te sluit en die hoër bewussyn te laat werk. Regtig, wat jy moet doen is nog steeds die verstand.
Dit is duidelik dat dit nie maklik is nie. Die onderste gedagte is 'n jaloerse diktator en sal nie maklik oorgee nie. So moet jy 'n beroep doen op sy rede en dit toelaat om te analiseer en te oordeel. Sodra die verstand tevrede is dat u veilig en miskien selfs beloon sal word in hierdie voorgestelde ontmoeting, moet dit tydelike beheer oorgee.
Stel die Eksterne Klimmer van Klank en Afleiding
Om te mediteer en 'n toestand van hoër bewussyn in te voer, moet jy egter ook die klank van klank en ander afleiding rondom jou hê. Om die wêreld rondom jou te laat lyk, kan dalk selfs moeiliker lyk as om die innerlike kletser te stel wat deur jou gedagtes loop. Ons kan immers hoop om enige persoonlike invloed op ons eie liggame te hê, maar min invloed op die wêreld buite ons. Of kan ons?
Onthou dat die voorwerp hier is om ons persoonlike perspektief te verander. Ons hoef nie 'n klok op te hou om dit uit te klink nie. Ons moet bloot ons persepsie beheer. Dit vereis opleiding, oefening en veral wilskrag.
Kortom, ons moet die wêreld stop. Dit kan nie sê dat ons die wind, die reën of 'n brullende trein kan stop nie. Ons kan egter ons persepsie van al hierdie dinge verander. Ons kan die buitelyne uitkies. Ons kan ons onsself nie aflei deur die geure rondom ons nie. Ons kan ons sensoriese persepsie beheer.
Ons doen dit nie om dood te wees vir die skoonheid en majesteit van die fisiese wêreld rondom ons nie, maar om te fokus op die bereiking van 'n hoër vlak van bewussyn, sonder buite afleiding. Die skoonheid en aroma van 'n narcis kan oorweldigend wees. Die gesletsel van kinders kan amusant of lastig wees, maar altyd moeilik om te ignoreer. Ons draai nie ons rug op die wêreld om ons nie, maar ondersoek die hoër bewussyn van tyd tot tyd.
Dit is amper amper amusant hoe moeilik sommige mense met meditasie werk - selfs in die Ooste. Krishnamurti vertel die verhaal van Indiese mans, ernstig in hul pogings om te mediteer, wie sal kwaad word as kinders se harde speel hulle in hul stille tye sal ontwrig.
Die uitdaging is om die wêreld rondom ons en in ons as 'n voorspel tot meditasie uit te stem. Ons kan dit selektief en kreatief doen, in ooreenstemming met ons behoeftes. Ons kan leer om te mediteer terwyl u net die skottelgoed sit, loop of selfs die skottelgoed was met goeie oefening en dissipline. Met verloop van tyd kan jy dit doen sonder jou oë toe en hande gevou in 'n stil, donker kamer. Met die praktyk kan jy dit op 'n oomblik se kennisgewing doen.
Soms is dit baie nuttig. Ster-atlete kan soms afleidings aflei en net hoor wat hulle wil hoor. Hulle kan alles uitkies behalwe wat hulle wil sien en daarop aandagtig fokus. Dit word die fokuspunt van hul meditasie.
As jy daaraan dink, het jy waarskynlik klank afgemaak en ook dinge wat jou soms aangemoedig het, vertraag. Byvoorbeeld, was jy al ooit in 'n drukke, lawaaierige kamer vol mense en probeer om iemand te skree in die skare? Hulle kon jou nie baie goed hoor nie. So dan het jy so hard gefokus op daardie persoon en gevind dat jy afleidende geluide rondom jou kon filter om te hoor wat daardie persoon gesê het. Mense in jou omgewing blyk stadig te beweeg, soos jy gefokus het op jou vriend. Dit is omdat jy net op daardie onderwerp mediteer en net daardie persoon se lyftaal sien en daardie persoon se stem hoor. Dit is selektiewe persepsie.
Ek sal nooit vergeet van die tyd wat ek die eerste keer hier beleef het in 'n volwasse banketkamer by 'n plaaslike kamer van koopbyeenkoms nie. Dit was 'n oop onthaal in die dorpie in Oregon, waar ek uitgewer van die gemeenskapskoerant was. Die kamer was oorvol met mense wat oor die elmboog, elmboog en baie lawaaierig was. Wat ek gehoor het om deur die kamer te loop, was 'n honderd stemme gelyktydig sonder om op iemand te fokus, en dit was kwaad! Daar was ook die ratteling van skottelgoed en silwerware vir 'n ete om te volg, soos die restaurant se wagpersoneel vinnig opgerig het. Daarbenewens het musiek van die stereo luidsprekers bokant die musiek in die kamer gefiltreer. Dit was 'n madhouse.
Ek het net begin wonder hoe iemand 'n gesprek kon voer met iemand anders in daardie kamer, toe iets ongelooflik met my gebeur het. Ek het iemand gesien wat ek gedink het ek het aan die teenoorgestelde kant van die kamer geken. Skielik het ek op hierdie persoon ingespan. Dit was soos radaropsporing. Haar rug het na my toe gedraai. Ek het 'n gefokusde gedagte op haar geprojekteer. Sy het omgedraai om my te ontmoet, asof sy my gehoor het.
Terwyl ek na haar toe gestap het, het ons begin praat. Ons kon mekaar perfek hoor. Op een of ander manier het ons die ander geluide in die kamer uitgefilter. Toe ons van aangesig tot aangesig was, het ons net mekaar gehoor. Die omliggende kamer geraas het heeltemal verdwyn! Dit was magies, en ons het albei dit gevoel. Dit was een van daardie groot "Aha!" oomblikke in die lewe, waar jy van oor tot oor grin, jou oë flikker en die hare op jou kop se kop staan ​​op die punt.
Later, toe ons klaar gepraat het, het ek teruggegaan oor die kamer. Ek het gewonder of ek al die stemme in die kamer kon laat gaan, alles alleen. Ek het gekonsentreer om hulle uit te stem. Wat gebeur het, was amper so wonderlik soos die stil gesprek met my vriend. Die stemme het verdwyn, en ek het net die musiek van die stereo luidsprekers gehoor!
Ek het toe gewonder of ek die volume van die stereo in my kop kon beheer. Dit is hoe ek die res van die tyd in daardie kamer deurgebring het - draai die volume van die stereo op en dan in my kop. Dit was verstommend hoeveel beheer ek gehad het toe ek regtig probeer het. Ek kon die musiek baie stil maak, en dan baie hard, en dan weer baie stil.
Terwyl ons gaan sit om te eet, het ek my aandag skielik na my medemense verskuif. Ek het op hul hande gekonsentreer om die messe en vurke op hul plate te werk. Skielik het die klank van silwerware wat teen plate skraap baie hard geword. Ek het niks gehoor nie, maar die geluid van silwerware wat teen plate skraap. Ek het nie hul stemme gehoor nie. Toe het ek my aandag terug na die musiek verskuif, en niks anders as die musiek gehoor nie. Dit was asof ek alleen was in 'n stil kamer, behalwe vir die stereo.
Hoe vreemd was dit! Ek het na hul mond gekyk en gehoor dat daar geen geluide kom nie. Selfs die mense langs my het geen geluide gemaak wat ek kon hoor nie. Ek het amper bang geword dat ek nooit weer dieselfde sou hoor nie, so my aandag weer na 'n gehoormodus verskuif en almal perfek gehoor. Met verloop van tyd het die geluid weer doof geword, so ek het dit net 'n bietjie afgestem.
Ek het teen die einde van die ete besef dat ek die hoeveelheid wat ek gehoor het, kon moduleer. Ek kon meer volume of minder volume stel. Dit het 'n sekere mate van gefokusde doel om dit te doen. As ek my gefokusde bedoeling laat los, verloor ek beheer oor wat ek gehoor het.
Dit voel 'n bietjie konsentrasie of aandag, maar dit was meer 'n kwessie van 'n verskuiwing in my bewussyn. Ek was baie bewus van iets strenger aan my ruggraat, begin by die basis van my nek en geanker aan die basis van my ruggraat. Castaneda het verwys na verwys na hierdie verskuiwing in bewuste bewustheid as 'n verskuiwing in die samestellingpunte van die ruggraatgebied. Al wat ek weet, is dat ek groot beheer oor my gehoor gehad het.
Niemand anders in die kamer het getref geraak deur wat ek gedoen het nie. Dit was net my eie persepsiewe bewustheid dat ek modulerende was. Maar dit het my by die geleentheid baie duidelik geword dat ek die wêreld gestop het.
Stop die wêreld
Castaneda het eindeloos geskryf oor die stop van die wêreld, 'n term wat hy van Maurice Merleau-Ponty, die vroeë twintigste-eeuse skrywer van Fenomenologie van Persepsie, opgetel het. Die mistikus stop die wêreld deur selektief die sensoriese bewustheid van die onmiddellike, fisiese wêreld om hom te sluit. Hy doen dit om die gewone wêreld om hom te verlaat (om Castaneda se terminologie te gebruik) en 'n nie-gewone werklikheid te betree. Die brein verwerk nie meer die fisiese sensasies van reuk, raak, gehoor of sien op die gewone manier nie. Dit is baie dieselfde as wat jy slaap en nie bewus is van die geluide en ruik om jou nie.
Dit is nie te sê dat dit binne-in jou liggaam is nie en ten volle bewus is van die skoonheid en majesteit van die natuur is 'n slegte ding. Inteendeel; leer om te luister en te leer van die toerisme-aantreklikhede en geluide van die natuur rondom ons is baie belangrik en gevorderde opleiding vir die sjamanese.
Ons onmiddellike oefening hier is om te leer om 'n meditatiewe staat in te voer en jou perseptiewe bewustheid van die gewone wêreld en gewone werklikheid te verskuif. Jy sal die wêreld moet stop. Die gewone wêreld is soos 'n mengbak wat jou almal binne-in gevang het. Dit sny jou op en spoeg jou uit in sy beeld. Jy moet leer om jou persepsiewe bewustheid te beheer as jy die oomblik wil aangryp en 'n meester van tyd en ruimte word.
Sodra jy geleer het om hierdie toestand van verhoogde bewussyn te betree, sal jy in staat wees om 'n toestand van tydloosheid te betree, waarby amper enigiets wat jy kan opduik, moontlik is. U moet u egter eers posisioneer om hierdie toestand van verhoogde bewussyn te betree.
Tensy jy leer om jou persepsiewe bewustheid te konsentreer en hierdie toestand van verhoogde bewussyn op 'n oomblik se kennisgewing van die wil betree, sal jy nie die oomblik en strek tyd kan gryp nie. Zen-meesters en vegteratlete doen dit al die tyd, aangesien geleenthede ontstaan. Dit verg die oefening.
Sluit die klank af
Ek het begin oefen nadat ek die kamer van kommersiële banket verlaat het, waar ek die eerste keer geleer het om die geluide om my te beheer en die wêreld tot 'n mate te stop. Uit my sukses geswem, het ek later in die bos langs die rivier waar ek gewoon het, 'n wandeling geloop. Aanvanklik het ek myself toegelaat om die geluid van die wind deur die bome te geniet, die stormloop van die rivier, en die voëltjie se roer. Toe het ek al die geluide om my afgesluit, die eksterne geluide van die natuur, sowel as die interne dialoog binne my eie kop, gedemp.
Toe ek baie stil in my kop was, het ek myself oopgelaat vir alles wat in die leemte kon kom. Vir 'n rukkie het ek niks gehoor nie en ervaar ek totaal stil en kalm. Stil kan mooi wees. Maar wat ek volgende gehoor het, was ongelooflik mooi en mees onverwagte.
Ek het begin hoor wat ek net kan beskryf as "panpype." Ek het eers een keer so iets gehoor, in 'n opname deur die groot fluitist Jean-Paul Rampal. Hierdie rivierpyppype was nog mooier en uit hierdie wêreld. Dit was werklik die nie-gewone wêreld; Miskien was hulle eintlik Pan se pype. Al wat ek vir seker weet, is dat ek deur die bos kan loop en die volume van die panpype kan moduleer deur my aandag daarop te vestig of my fokus te laat afneem.
Ek het deur die bos geloop, want dit lyk soos ure, luister na die panpype en hoor niks anders nie. Dit was waarskynlik meer as 'n paar minute, want dit het vinnig buite geword. Toe die bos baie donker geword het, het ek van die huis af gedwaal, verstom deur hierdie ongelooflike, buitengewone ervaring.
Maak jou verstand skoon en stop die wêreld!
Wonderlike dinge kan met jou gebeur as jy jou gedagtes skoonmaak, die wêreld stop en jouself toelaat om die "nou" te betree. Die huidige oomblik is swanger met potensiaal, as jy jouself daarmee ten volle sal oopmaak.
Die offers is klein. Jy moet bereid wees om die inkopielys van spookagtige herinneringe wat jou in die verlede sluit, en jou bekommernisse wat jou in 'n gekonfronteerde toekoms probeer betrap, te verlaat. Jy moet oop wees tot op die oomblik byderhand en alles wat dit jou bied. Jy moet die oomblik gryp.
In hierdie spesiale toestand van verhoogde bewustheid, kan u insig uit u eie hoër bewussyn ervaar, hoër wysheid verkry van die universele intelligensie rondom u, of selfs buite u stappe stap en 'n nie-gewone wêreld van onbeperkte moontlikhede ondersoek.
In hierdie toestand van verhoogde bewustheid sal jy 'n persoonlike gevoel van tydloosheid ervaar. Mystics en krijgsatlete het dit al jare gedoen. Al wat dit vereis, is dissipline en oefening.
U kan dalk verskeie meditasie oefeninge probeer om u onderweg te begin. Om dinge maklik te vereenvoudig, stel ek voor 'n paar meditasie tegnieke wat nog altyd vir my baie goed gewerk het.
"Fade to Black" meditasie oefening
* 'N reguit stoel
* 'N Stil, dowwe lig kamer
Sluit die deur na die kamer, sodat jy rustig alleen kan wees. Verwyder jou skoene en sit regop in die stoel met goeie regop postuur en hande oop (palms regop) op jou bene. Kry gemaklik. Ontspan in 'n meditatiewe gemoedstoestand deur jou gedagtes van interne denke en gesprekke skoon te maak. Maak jou oë toe. Stel enige eksterne geluide of afleidings uit. Begin diep, gereelde asemhaal. Laat jou liggaam dodelik word. Laat jou gedagtes leeg wees.
Soos jou gedagtes leeg is, maak 'n skoon leisteen in jou kop. Konsentreer op die sien van 'n swart leisteen. Alles kom uit die duisternis. Begin met die duisternis en wag om te sien wat volgende kom. Moenie iets verwag nie. Staar eenvoudig op die swart skerm. Dit sal nie noodwendig onmiddellik opduik nie, maar dit kan 'n rukkie neem om na jou te verskyn. Dit is alles vir jou. Sodra jy die swart leisteen sien, wees oop vir wat volgende kom. Dit is 'n geleentheid vir groot insig en persoonlike ontdekking.
Het jy die swart leisteen in jou kop gesien? Dit lyk dalk nie vir jou die eerste keer wat jy probeer nie. As u probleme met hierdie benadering het, kan u probeer om 'n witbord in die prent te plaas, die soort witbord wat gebruik word om met gekleurde vetpenne te skryf. Sodra jy die leisteen sien, kan jy begin om dinge wat op die leisteen geskryf is, te sien, dinge wat vir jou belangrik is. Jou hoër bewussyn of siel kan met jou praat. Of dalk ontvang jy inligting buite jouself.
Het jy iets op jou leisteen gesien? Hou aan probeer. Dit is nie die enigste manier om te mediteer nie, maar dit is 'n goeie manier om te begin.
"Stop the World" Oefening
* Baie mense het bymekaargekom
* Baie gesprekke of aktiwiteite wat gelyktydig in 'n beperkte area aangaan
Hierdie oefening word in twee stappe gedoen. In die eerste stap moet jy mense se gesprekke en aktiwiteite waarneem wat jy die beste kan doen, deur eenvoudig te luister en te kyk wat jy kan om te sien wat jy kan verstaan. (Dit is belangrik, ter wille van hierdie eksperiment, dat baie mense dadelik in 'n verwarde, lawaaierige atmosfeer praat, soortgelyk aan wat jy by 'n partytjie of sosiale byeenkoms kan vind.) Staan min of meer in die middel van die groep en kyk rond en probeer so goed as wat jy kan om te verstaan ​​wat mense sê en doen.
In die tweede stap, bly in die middel van die groep met die geraas en verwarring dieselfde as voorheen. Ter wille van die ervaring, sou dit ideaal wees as jy net op dieselfde plek gebly het en die tweede stap van hierdie eksperiment gedoen het onmiddellik nadat jy stap een gedoen het. Kortom, dit is 'n voortsetting van dieselfde verwarde toneel. In hierdie stap moet jy egter probeer om jou aandag op slegs een persoon wat op een slag praat, te fokus. Probeer om alles anders uit te stem. U sal u bewustheid moet verskuif en 'n verhoogde bewussynstoestand betree. Stil jouself. Fokus deeglik op een van die mense wat praat. Projek jou persoonlike energie aan daardie persoon, asof jy soos 'n magneet aan hulle vasmaak. Projek jou energie uit jou wilsentrum. Stel dat dit jou liggaam uit die omgewing van jou maag verlaat. Luister met jou kop, nie jou ore nie. Konsentreer op die persoon wat jy kyk, praat. Sien en hoor niks anders nie. Tune out alles anders.
Was jy suksesvol om die wêreld rondom jou te stop en jou sensoriese persepsie selektief te fokus? Dit vereis groot dissipline en oefening, maar is iets wat jy kan leer om te doen na jou groot persoonlike voordeel.
Video / onderhoud met Von Braschler:
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Meditasie > Hoe om 'n meester van tyd te word en tydloosheid te ervaar