'N Verlaten hotel gebou in Pripyat, 'n paar kilometer van Tsjernobil. Fotokon / Shutter
Tsjernobil het 'n wanorde geword vir die ramp. Die 1986-kernramp, wat onlangs deur die uiters gewilde in die publieke oog teruggebring is televisie program met dieselfde naam, veroorsaak duisende kankers, het 'n eensbevolkte gebied tot 'n spookstad verander, en het tot gevolg gehad dat 'n uitsluitingsone 2600km² in grootte opgestel is.
Maar Tsjernobil se uitsluiting sone is nie sonder lewe nie. Wolwe, beer en dra het teruggekeer na die welige woude rondom die ou kernkragsentrale. En wanneer dit kom by plantegroei, alles behalwe die meeste kwesbare en blootgestelde plantlewe het nooit in die eerste plek gesterf nie, en selfs in die mees radioaktiewe gebiede van die sone het plantegroei herstel binne drie jaar.
Mense en ander soogdiere en voëls sou gewees het baie keer oor deur die bestraling wat plante in die mees besmette gebiede ontvang het. So hoekom is plantlewe so veerkragtig vir bestraling en kernkrag?
Om hierdie vraag te beantwoord, moet ons eers verstaan ​​hoe straling van kernreaktore lewende selle beïnvloed. Tsjernobil se radioaktiewe materiaal is "onstabiel" omdat dit voortdurend hoë energie deeltjies uitbrand en dit golwe smash sellulêre strukture of vervaardig reaktiewe chemikalieë wat die selle se masjinerie aanval.
Die meeste dele van die sel is vervangbaar indien beskadig, maar DNA is 'n belangrike uitsondering. By hoër stralingsdosisse word DNA geklap en selle sterf vinnig. Laer dosisse kan subtiel skade veroorsaak in die vorm van mutasies verander die manier waarop die sel funksioneer - dit veroorsaak byvoorbeeld dat dit kankeragtig word, onbeheerbaar vermenigvuldig en versprei na ander dele van die liggaam.
By diere is dit dikwels noodlottig omdat hul selle en stelsels hoogs gespesialiseerde en onbuigsaam is. Dink aan dierbiologie as 'n ingewikkelde masjien waarin elke sel en orrel 'n plek en doel het, en alle dele moet werk en saamwerk vir die individu om te oorleef. 'N Mens kan nie sonder 'n brein, hart of longe bestuur nie.
Plante ontwikkel egter op 'n baie meer buigsame en organiese manier. Omdat hulle nie kan beweeg nie, het hulle geen ander keuse as om aan te pas by die omstandighede waarin hulle hulself bevind nie. Eerder as om 'n gedefinieerde struktuur as 'n dier te hê, doen dit plante maak dit op soos hulle gaan. Of hulle dieper wortels of 'n groter stam groei hang af van die balans van chemiese seine van ander dele van die plant en die "houtwye web", Sowel as lig, temperatuur, water en voedingstowwe.
Bome het die gebied rondom die ou kernkragstasie herwin. Fotokon / Shutter
Kritiek, in teenstelling met dierselle, kan byna alle plantselle nuwe selle skep van watter tipe die plant benodig. Daarom kan 'n tuinier nuwe plante uit steggies groei, met wortels wat voortspruit uit wat een keer 'n stam of blaar was.
Al hierdie beteken dat plante dooie selle of weefsels kan vervang baie makliker as diere, of die skade as gevolg van aanval deur 'n dier of straling aangaan.
En terwyl straling en ander tipes DNA-skade tumore in plante kan veroorsaak, kan gemuteerde selle gewoonlik nie van een deel van die plant na 'n ander versprei soos wat kankers doen nie, te danke aan die rigiede, verbindende mure omliggende plantselle. Ook nie sulke gewasse is noodlottig In die oorgrote meerderheid van die gevalle, omdat die plant maniere kan vind om die wanfunksionele weefsel om te werk.
Die rigiede en verbindende mure van plantselle maak hulle bestand teen kanker. Rattiya Thongdumhyu / Shutterstock
Interessant genoeg blyk dat sommige plante in die Tsjernobyl-uitsluitingskool benewens hierdie aangebore veerkragtigheid teen bestraling ekstra meganismes gebruik om beskerm hul DNA, verander sy chemie om dit te maak meer bestand teen skade, en aanskakel stelsels na herstel dit as dit nie werk nie. Vlakke van natuurlike straling op die Aarde se oppervlak was baie hoër In die verre verlede toe vroeë plante ontwikkel het, kan plante in die uitsluiting sone op aanpassings dateer om te oorleef.
'N Nuwe huurkontrak van die lewe
Die lewe floreer nou rondom Tsjernobil. Populasies van baie plant- en dierspesies is eintlik groter as wat hulle voor die ramp was.
Gegewe die tragiese verlies en verkorting van menslike lewens wat met Tsjernobil verband hou, is dit herlewing van die natuur mag jou verras. Straling het wel aantoonbaar skadelik effekte op plante lewe, en kan die lewens van individuele plante en diere verkort. Maar as lewensonderhoudende hulpbronne in oorvloed is, is voorraad en laste nie noodlottig nie, dan sal die lewe floreer.
Die las wat deur straling by Tsjernobyl gebring word, is baie minder ernstig as wat die voordele van mense wat die gebied verlaat, van groot belang is. Nou is in wese een van Europa se grootste natuurbehoud, die ekosisteem ondersteun meer lewe as voorheen, selfs as elke individuele siklus van daardie lewe 'n bietjie minder duur.
Op 'n manier, die Tjernobyl-ramp toon die ware omvang van ons omgewingsimpak op die planeet. Skadelik soos dit was, was die kernongeluk veel minder vernietigend vir die plaaslike ekosisteem as wat ons was. Om onsself weg te ry, het ons ruimte geskep vir die natuur om terug te keer.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Tuinmaak > Waarom plante nie doodgaan van kanker nie