Apostaat: Dit klink vir my na ‘n aaklige ding om te doen: om te weier om jou bestaan bekend te maak aan iemand omdat jy reken hulle sal nie van jou hou nie, en dan hulle vir ‘n ewigheid te straf daarvoor dat hulle nie in jou geglo het nie.
Die ander kant van die saak is dat ek vir baie jare opreg gesoek het, met die aanname dat God bestaan. Ek het gebid, ek het die Bybel gelees, ek het kerk toe gegaan en probeer optree soos ek gedink het ‘n Christen behoort op te tree. Wil jy nou vir my sê dat God dít alles gesien het en steeds oortuig was dat ek nie in ‘n verhouding met hom belangstel nie?
Ek probeer glad nie aannames maak oor jou opregtheid nie. Maar ek wonder oor ‘n klomp dinge van daardie destydse soeke van jou. Waarna presies het jy gesoek of wat het jy gehoop om te vind? Wat het jy gedink beteken dit om ‘n verhouding met God te hê of te ontwikkel? En hoe het jy gedink *behoort* ‘n Christen op te tree?
Apostaat: Ek stel belang in die waarheid. Dit is hoekom dit vir my ‘n verskil maak om te weet of God bestaan. Ek kan nie iets sê oor God se motivering as hy wel soos jy voorstel my weerhou daarvan om hom te ervaar, maar ek hou vol dat dit ‘n aaklike ding sou wees om te doen.
Die idee dat God mense vir ewig sal straf vir ongeloof kom uit die Bybel en is die basis van die Christelike godsdiens. As jy dink ek is hieroor verkeerd sal ek graag wil hoor hoekom.
Nou, ek hoor jy sê jy het opreg na God gesoek en hom nie gevind nie. Ek stel belang in waarna jy presies gesoek het of wat jy verwag het om te vind. Ek sien jy het intussen iets daaroor geblog (https://apostaat.wordpress.com/2017/04/23/soek-en-jy-sal-uitvind/). Ek reageer later daarop.
Laastens, ek ontken nie die realiteit van die hel nie, maar jou aanspraak dat God mense vir ewig straf vir ongeloof, vra om verduideliking. Kan jy aandui wat jy in die Bybel lees wat jou tot so ‘n gevolgtrekking bring? En hoekom sê jy is dit die *basis* van die Christelike geloof?
“Ek wou ŉ manier hê om te weet my gebede word gehoor”, maar het jy ooit besef dat die belangrikste gebed wat jy kon bid, voordat jy hoef te wonder of God al jou ander gebede hoor, bloot is om in dankbaarheid te aanvaar wat God deur Jesus vir jou gedoen het?
Wat dink jy is die kanse dat as jy hierdie dinge (naamlik ŉ sondebesef, God se liefde, en dankbaarheid) werklik ervaar het, dat jy God dán sou gevind het? Dit is juis omdat dit oor die waarheid van hierdie dinge gaan dat die Heilige Gees gedurig met mense werk om hulle daarvan te oortuig. Dit is hierdie dinge wat die grond voorberei vir ŉ verhouding met God. Geen mate van oortuiging van die blote feit dat God bestaan, maak opsigself ŉ verhouding met Hom moontlik nie.