Peterjasie Patriot #113
Ons was toe in Mosambiek gewees, 'n eerste vir ons! Was heel interessant en op plekke baie mooi met wit strande, baie palmbome en helderskoon see met nie veel golwe nie. Maar lees die storie en kyk na die fotos deur
hier te klik. Ek plaas weereens ou resepte wat vernoem is na beroemde persone, plekke en gebeurtenisse. As jy dalk van nog weet wat ek nie alreeds hier geplaas het nie, stuur asseblief aan my
per epos, baie dankie. Sodra ek genoeg van die resepte het sal ek dit in eBoek formaat saamstel. Ek sien ons Lotto is nog steeds nie beskikbaar nie, probeer gerus die UK Lotto! Om 'n kaartjie te kry is maklik en veilig, ek is al meer as 'n jaar doenig met hulle en het nog nooit probleme opgetel nie. Hulle boerpot is nooit minder as 3 miljoen pond nie en die klein bedraggies wat ek al gewen het, het hulle in Rand in harde kontant aan my uitbetaal. Klik hier om jou kaartjie te kry en droom GROOT.
En toe staak die staatsamptenare! Ek wonder waar die storie gaan eindig. Ek kry die mense jammer wat wil gaan werk maar as gevolg van intimidasie nie kan nie. Ek het simpatie met die wettige stakers, maar nie met die onwettige stakers nie en ook nie met die intimideerders nie.
Ek was onlangs by 'n privaathospitaal ingeboek vir toetse, die verpleegpersoneel was vrekbang vir intimidasie, hulle het in privaatklere kom werk sodat die intimideerders hulle nie kon uitken nie. Wat 'n lewe!
Die mense het nou al soveel in salarisse verloor dat dit hulle 'n baie lang tyd gaan neem om op te maak, ek sien die banke is ook nou opdrag geggee om salarisse van onwettige stakers te weerhou. Hier kom 'n ding!
Toe ek laaskeer by die kasteel in Kaapstad was was daar op die muur 'n ry vlae, ek dink dit was 'n reeks vlae van die oudste tot die jongste. Kan enigiemand my besonderhede van daardie vlae gee en dalk fotos ook?
Laat my asseblief weet.
Willie was die konsertinaspeler en leier van die Suikerbossie Boereorkes en hulle het bestaan uit Willie (konsertina), Dan Truter (klarinet) en George Abrahams (banjo)
Die winter is nog met ons vir 'n rukkie en wat is lekkerder in die koue as 'n bord warm sop met 'n paar snye vars brood? Nico van Vancouver het die volgende eBoek vir my gestuur,
regs klik om dit af te laai.
Ek het ook, terwyl ek in Mosambiek was, 'n klomp pansy skulpe opgetel en gekoop. Dis sulke spesiale en skaars skulpe wat ieale geskenke maak, en ek gaan sommige van hulle te koop aanbied. Die pryse begin by R5 vir die kleineriges en word dan duurder soos die skulpe groter word. Posgeld moet dan ook betaal word.
Kontak my vir verdere besonderhede
Kind op die lang pad
OM tuis te sit met die wete dat jou kind op die pad is, 'n lang pad veral, bly 'n gebedsaak.
Dit is nou die tyd van die jaar dat kinders wat aan Suid-Afrikaanse universiteite studeer in hul karretjies klim en die pad huis toe vir die welverdiende somervakansie aanpak. Dit is ook die tyd dat kinders wat werk hul karre pak en na hul verskillende vakansiebestemmings ry.
Vir elke ouer bly dit 'n tyd van bekommernis, van daardie kind fluit-fluit die kar se deur toeklap en wegry tot jy hoor hy of sy het veilig hul bestemmings bereik óf jy hulle weer in jou arms kan neem en terug verwelkom by die huis.
Vanjaar sit ek vir die eerste keer in daardie bootjie. Boetie en sy vriende is op pad. Die avontuurlus borrel in hul are. Hulle is sterker as Simson en slimmer as Salomo. Hulle sien kans vir take wat Hercules sou laat kopkrap en twee keer sou laat dink het. En natuurlik weet ma net mooi niks nie.
As ma maan en waarsku en groot asseblief vir versigtigheid smeek, sug hulle swaar, skud hul koppe en sê: "Moenie so “worry” nie, maaaaa! Alles sal “OK” wees. Ek is “fine”," en dit moet jou gerusstel.
Ek sit al die heel dag en stres. Ek sien die ver paaie wat hy gaan ry en ek ken die jeugdige versoeking van voet in die hoek sit. Ek weet hoe 'n voertuig wat voor jou in die pad kruie jou kan irriteer en hoe 'n mens maar geneig is om verby te gaan al is daar 'n wit streep. Ek weet van koedoes en vlakvarke wat voor jou kan induiwel, ek ken die gevare van die ander motorryer wat net vir 'n oomblik sy oë van die pad afhaal en in die verkeerde baan beland, ek weet van bande wat bars en hoe die vaak 'n mens skielik op die lang pad kan oorval. Ek weet van skrik vir skaduwees as dit skemer word en jy moeg gery is.
Ek hoef nie eens die amptelike statistiek te sien om in my hart te weet hoeveel mense reeds vanjaar geliefdes op ons land se paaie verloor het nie. Na jare in die joernalistiek sien ek koerantopskrifte voor my geestesoog soos "Swart naweek op land se paaie"; "Gesin uitgewis in gru-ongeluk" en vele meer wat ek liewer nie wil onthou nie.
Ek dink aan mammas en pappas wat vol opgewondheid hul kinders se kamers reggekry het, die beddens skoon oorgetrek het, die koekblikke volgebak het en 'n geliefde kind se gunsteling geregte voorberei het in afwagting van 'n tuiskoms en dan die droewige tyding moes kry dat 'n kind nooit weer huis toe kom nie.
Vir die eerste keer besef ek hoe my ma moes gevoel het as ek in my blou Golfie uit Windhoek na haar toe gery het óf van haar huis af terug Windhoek toe moes ry. Ek onthou die sagtheid in haar oë en die klamheid op haar wange as ek vol brawade en selfvertroue in my eie voortvarendheid my opgeruk het oor haar bekommernis. Ek verstaan vir die eerste keer.
Ek bid al heel dag. Ek hou vas aan my geloof dat die Hemelse Vader sy hand van beskerming sal hou oor daardie klein karretjie waarin my kind reis. Ek bid vir al die kinders van ons land wat oor lang afstande en ver paaie oor die komende weke hul pad huis toe moet vind. Mag die Here hulle bewaar en veilig hou.
SPIEëLTYD ONDER DIE WILDEVY
Laasweek moes ek ‘n plattelandse familielid help om by St. Georges-hospitaal in die Baai uit te kom. Eintlik had ek te veel werksverpligtinge, maar mens stuur nie ‘n onseker plattelander stad in as jy kan help nie. Só kom dit toe dat wat ‘n halfuur sou duur, oorsit in ‘n halfdag. En ek behoort aan die onderdrukte rookbrigade wat nie ure lank in ‘n spreekkamerstoel kan sit sonder om verwilderd te raak nie. Eerder buitentoe. Onder ‘n wildevy ‘n klamsagte blarenes maak en kruisbeen neersak. Sigarette uithaal. Ek voel nie skuldig oor dié openbare rokery nie; deesdae sien ek baie vrouens wat loop en rook. Hoe anders? Soos ds. Dirk van Dyk van Kookhuis, wat so graag Saterdae gholf speel wanneer dit preekmaaktyd is, altyd sê: Ons het mos maar almal ons ou verslawinkies. In die takke van die oerreus orkes die duiwe en muisvoëls. Van nêrens af onthou ek van Saggeus, die kort mannetjie, wat in die wildevy geklim het om te kon sien; hoe hy die helfte van sy skatte aan die armes belowe en vierdubbeld teruggegee het van dít wat hy van sy medemens afgepers het. En die gladgebekte Hugh McCabe, die Ooskaapse ATKV-man, wat ‘n onderhoud by my aan huis kom voer het, en toe eindig met ‘n kerfmessie en plankie en heeloggend moet saag aan 10 kg. groenbone. Toe ons klaar is met die stapel, gee ek hom ‘n kooksel of twee. Hy kyk my profeties aan en sê: Gee is eers géé as mens uit jou eie armoede gee. Ek vroetel in die molm en dit ruik na my kinderjare in die Kammanassie. Eers toe iemand reg langs my snik, kyk ek op. Dis ‘n ou tannie met ‘n krom rug en Young Clinic-skoene. Sy loop sielalleen, innerwenend. Toe sy wegry, verwyt ek myself dat ek nie opgestaan en haar getroos het nie. Vreemdeling of te nie. Troos is troos, en daar is al baie kere vir my ‘n onverwagte anker gestuur toe ek in vergaantyd was. Vir die tannie maak dit nie saak of John Travolta ‘n fees by Shamwari gehad het, en of 13 Palestyne in Gasa doodgeskiet is nie. Haar hart is te stukkend. Sou sy slegte dokterstyding gekry het? Dalk het sy haar padmaat van tienduisend myle se oë kom toedruk? Hoe sal ons weet? Wíl ons hoegenaamd nog weet van ander se pyn? Ons ken elke troos-cliché; weet hoe om ‘n gebrokene aan die bors te druk sonder opregtheid. Dalk, net dalk, maak ons só omdat ons in ons eie stryd en ontgogeling verstrengel is. Terwyl ek onder die Saggeusboom wag, sien ek hulle verbygaan. Die kwylende rolstoelgekluisterde jong man met die borslap. ‘n Middeljarige vrou met ‘n laggende Downsindroomkind op die arm. ‘n Skuifelende egpaar met ‘n apteeksakkie, wat op hulle oudag net mekaar het om op te leun. Halfpad deur my tweede sigaret sien ek hulle aankom, ‘n ma en ‘n bloedjong dogter. Niks ouer as 13 of 14 nie, bolswanger. Ek kry ‘n naarte oor my as ek dink wat vir haar voorlê. Buite seisoen gepluk, dié kind wat skoon agteroor loop van volwees met ‘n ander kind. Toe hulle verby is, sien ek die ma hou haar arm beskuttend om haar kind. By die blou kar sluit sy die passassiersdeur oop en die volgende oomblik is hulle in mekaar se arms. Wieg, wieg. Koppe op mekaar se skouers. Die ma se hand vryf sirkels oor die jong rug. Toe weet ek dis waar: God tempers the wind to the shorn lamb. Want die kind het ‘n leeu-ma wat haar oor die swaaiende hangbrug sal abba. Toe die familielid bel om te sê sy’s binne tien minute klaar, vorm ek ‘n blarekruis op die molmgrond, vir elkeen wat op hierdie middag verbygegaan het. Vannag of môre sal die wind dit kom wegblaas. Nes my mandjie vol goeie voornemens altyd tot niks kom. Die blarekruis is net ‘n gewetensoffer. Hugh MacCabe was reg: Gee is eers gee as mens uit jou eie armoede gee. Want môre sal ek weer aanloop op my pad, en dit sal ophou pla oor hoekom die tannetjie gesnik het. In die wegloop dink ek aan Saggeus wat die waarheid bo in ‘n wildevy ontdek het. Dalk was dit die Voorsienigheid se plan om my vir ‘n kort wyle daar vas te keer. Spieëltyd. En tog, terwyl ek in die oopson aanloop, voel dit heelpad asof ek in my eie donkerste skadukant vasloop. Africana
Met elke uitgawe fokus ek op 'n Afrikaanse webwerf. Ek het onlangs 'n boek van Maroelaboeke af bestel en wil graag hulle besonderhede hier gee. Regs klik hier om hulle katalogus af te laai
Iemand wat in Melbourne woonagtig is stuur vir my nou die dag die skakel na 'n webwerf wat Afrikaanse midi's op het asook die woorde van 'n hele klomp Afrikaanse volksliedere. Johann Lochner, die eienaar van die webwerf verleen toe goedgunstiglik toestemming dat ek van die woorde vir my nuusbrief kan gebruik. As julle self wil gaan kyk,klik op die skakel: Ons Blêrkas van Afrikaanse VolksmusiekWAAR KRY JY DAARDIE HOED?
Waar het jy daardie hoed gekry?  Dis snaaks om te vermeld:
&quot;Waar kry jy daardie hoed, waar kry jy daardie keil?
'k Wil vir my ook so een kry, gemaak van dieselfde goed.&quot;
Net waar ek draai, hulle skree: &quot;Haai, haai!
Waar kry jy daardie hoed?&quot;
toe President met my kom praat, toe sê hy: &quot;O, my mag!
FOREST EDGE, Bibbieshoek, Knysna bos: Wes-Kaap
Ek en Amore het op Saterdagoggend 24 Junie oor die Knysna bos gesels. Verskeie luisteraars het geskryf om van hulle boservarings te vertel. Een van die e-posse het vanaf Ronel Pieterse (selfoon 082 456 1338) gekom. Daarin vertel sy dat sy so ‘n tydjie gelede die “Forest Edge” selfsorghuisies daar by Rheenendal in Knysna se omgewing gekoop het en hoe mooi dit daar is.
Ronel was seker baie verbaas toe ek in reaksie op haar skrywe ‘n hele paar artikels wat ek reeds in 1996 oor die Knysna bos in BuiteBurger gepubliseer het, aan haar gestuur het, en sy toe ook ‘n artikel oor haar kuierplek daar sien. Hierdie artikels is nou op haar webblad met die naam www.forestedge.co.za te sien.
Forest Edge is vir my die heel mooiste bosblyplek in die land. Die blyplekke is in nuut geboude sinkhuisies wat net soos die ou gouddelwers van die 1880s s’n lyk. Dis vas teen die Knysna bos geleë, en jy stap van jou stoep af in die bos in.
Om daar te kom, moet jy ‘n entjie met die N1 uit Knysna uit in die rigting van George ry, en dan die afdraai na Rheenendal neem.
Die Knysna Goudvelde is digby Forest Edge. Die hele omgewing daar rond leef met geskiedenis van goudsoekers. Die goudgrawery het reeds in 1876 begin. Gedurende die middel 1880's was daar honderde goudsoekers aan die rondgrawe en die dorp Millwood het digby Jubilee Creek ontstaan. Aan die begin van die 1890's was alles toe oor. In 1917 was daar weer 'n oplewing en in 1934 weer, maar wat oorgebly het, was nie ekonomies ontginbaar nie. Millwood het 'n spookdorp geword en vandag is een geboutjie, die begraafplaas en 'n paar ou mynskagte en mynmasjiene al wat oorgebly het.
Resep vanaf Australië om vlooie op diere te bekamp:
Meng kwart koppie skoon brandwyn met halwe koppie fyn sand, totdat dit 'n tipe van "pasta" vorm. Smeer dit in oor die hond se lyf asook tussen die hare.
Die vlooie sal so gesuip geraak dat hulle mekaar met die klippe doodgooi !!!!!!!!!
webwerf. Nuusbrief 14 Junie 2007 Goeiemôre vriende, My hart sing "How Great thou art!" Die vreugde wat ek die afgelope 3 weke ervaar het is GROOT! Wonderwerke elke dag! Danksy die mees ongelooflikste donasies kon ons alreeds 900 SPLINTERNUWE KOMBERSE uitdeel!!!!!! Is dit nie weereens 'n bewys dat ons Vader so getrou is nie. Ek is so jammer dat almal wat ons projek so getrou ondersteun nie by kon wees om die vreugde en dankbaarheid van die mense te aanskou nie. 'n Spik splinternuwe pragtige kombers word sommer vinnig, styf om die lyf gedraai en 'n paar danspassies word sommer so terloops uitgevoer! Lekker, lekker, lekker!!! Klein kindertjies en babatjies word ook summier in die "grend" nuwe kombersie toegedraai en ek kry soentjies van die mooiste ou nat bekkies! vreet hulle sommer op! (die fotos sal teen die naweek op die webwerf wees ... gaan kyk gerus en deel in die vreugde. www.danvillehulp.co.za) BAIE, BAIE DANKIE aan almal wat help om verligting en vreugde in ons mense se lewens te bring. Ek kon ook heelwat kruideniersware aankoop en uitdeel, en daar het ook donasies ingekom, wat natuurlik ook groot verligting gebring het. Ongelukkig, anders as met klere en komberse raak die kruideniersware maar vinnig op en moet ons gereeld kos of fondse daarvoor inkry. Om alles te kroon is mens mos maar altyd hongerig in die winter! Maar ek weet dat ons altyd op 'n manier die nodige sal inkry en versprei. Vandag wil ek net dankie sê sonder al die gewone treurmares...... Ons het 1600 komberse nodig, om net een kombers per persoon te kan uitdeel. EK GLO dat ons hierdie winter tenminste 2 goeie komberse vir elkeen sal kan gee EN dan nog gaan oorhê om uit te beweeg na ander groepe wat ook swaarkry! Hou hierdie spasie dop vir WONDERWERKE!!! Ek bid vir 'n geseënde week vir al ons mense met groot naasteliefde in hulle harte en ook vir die minderbevoorregtes wat eintlik so bevoorreg is, dat daar so baie goeie mense met goue harte is! Mooi loop Elsabe
Brand salf: Neem een lepel kalkwater en 1 lepel lynolie, skud deurmekaar, sit op fyn lappies op die brandplekke.
Skil 7 lb perskes, steek 'n kruinagel in elke perske, kook 3½ lb. suiker in 3 bottels asyn tesame, gooi op di perskes, laat dit 9 dage staan, kook dan weer vir 20 minute saam.
Al Anna se resepte is in eBoek formaat en maak dus ideale geskenke en word sommer met epos gestuur. Vir meer besonderhede, klik hier TAMATIE-LAMSVLEIS MET KLUITJIES POTJIE
45ml olyfolie 1kg lamsnekskywe, 20mm dik
sout en varsgemaalde peper na smaak 3 uie, in skywe gesny
2 knoffelhuisies, fyngedruk 4 tamaties, geskil en gekap
5ml suiker 375ml vleisaftreksel
250ml bruismeel 5ml sout
10ml botter 15ml vars of 5ml droë gemengde kruie
1 eier geklits 60ml melk
Wilskrag Het jy al teleurstelling ervaar? Jy het ‘n droom gehad en toe het omstandighede en mense jou van koers gedwing. Jy het hierdie fantastiese idee ontwerp en met opgewondenheid aan die werk gespring. Maar na ‘n tyd het die lus getaan, jy het verveeld begin raak en sagkens het alles doodgeloop. Ek wonder hoeveel wonderlike idees, groot planne, briljante uitvindsels het in die snippermandjies van die lewe beland. Nie omdat dit nie uitvoerbaar was nie, maar omdat mense nie kans gesien het om aanpassings by veranderende omstandighede te maak nie; omdat mense nie lus is vir die moeite om te volhard nie. Misluk jy te veel; maak jy nie projekte klaar nie? Dan kort jy wilskrag.
· Wat het geword van die boek wat jy wou skryf?
· Wat het geword van die kursus waarop jy gegaan het vir jou eiendomsbeleggings.
· Onthou jy nog toe jy jou studies opgeskop het?
· Wat het geword van die patent wat jy ontwerp het?
· Onthou jy toe ‘n kollega koue water op jou projek gegooi het, en jy dit laat vaar het?
· Wat het van jou ideale geword om die Argus fietstoer te ry?
· Hoekom het jy net twee weke in die gimnasium geoefen en dit toe gelos?
· Wat het van jou seëlversameling geword? Die HAT omskryf wilskrag as volg: “Sterk, kragtige wil om iets te bereik. ‘n Taak met groot wilskrag volbring.” Ek lees die bekende voormalige rugby Springbok, sakeman en televisie-kommentator, Kobus Wiese sê dat hy in sy loopbaan gesien het daar is spelers met baie minder natuurlike aanleg as ander spelers, maar tog beter presteer. Dit het vir hom getoon dat talent alleen nie genoeg is nie. Die prys wat jy bereid is om vir sukses te betaal en wat jy bereid is om op te offer, is eerder die bepalende faktor. Kobus glo die mens se wilskrag sterker is as wat ons ooit kan besef. Wilskrag kan jy nie koop nie. Dit word nie sommer gou aangeleer nie. Wilskrag verwerf jy oor ‘n lang tydperk van aanhou met volharding nadat jy lankal reeds handdoek wou ingooi. Wilskrag getuig van ‘n sterk karakter en inbors. Wilskrag kom van binne, jy kry dit nie van iemand nie. Stel selfondersoek in – kyk na jou lewe, werk en dinge wat jy aanpak. Toon dit wilskrag wat van karakter en eerbaarheid getuig? Wilskrag is ‘n sleutel tot sukses, die bou van karakter en die bereiking van jou potensiaal. Ek kan dit jou nie gee nie, jy moet dit verwerf. Maar wanneer jy dit verwerf het, groei jy as mens en begin jy werklik lewe. Veel mense het aan die einde van hul lewe nie bereik wat hul kon nie, omrede hul nooit wilskrag aangeleer het nie. Niemand kan dit nie vir jou gee nie, jy moet dit oor ‘n lang tyd deur jou aksie en optrede aanleer. Wilskrag is ‘n gewoonte wat jy aanleer en met tyd word dit deel van jou – deel van jou karakter en persoonlikheid. Miskien gebruik jy ‘n ander of soortgelyke term vir wat ek vandag probeer sê. Terme soos self-dissipline, deursettingsvermoë, volharding, selfbeheersing, vasbyt, determinasie, taaiheid, aanhou, deurdruk. Noem dit wat jy wil, maar doen dit!! Dit is nooit te laat om weer te doen nie. Staan op en doen daardie projek en aksie wat jy lankal wou doen. Bly gefokus op jou droom en doelwitte. Moenie maklik moed opgee nie en volhard tot die einde toe. Hierdeur sal jy nie net die wenpaal bereik nie, maar in die proses sal selfrespek terugwen en die vreugde van menswees ervaar. ‘n Sprankie wysheid vir die dag “Net die saak wat ‘n mens laat vaar is verlore.” - Ernst von Feuchtersleben -