Hulle het die veelkleurige feudale bände wat die mens aan sy natuurlike base geknoop het, onbarmhartig;. verskeur en geen ander band tussen mens en mens laat oorbly nie as suiwere eiebelang en ongevoelige ,, kontante betaling ". Vaagweg sien sy groot voëls in bloekombome, skrik sy vir ’n swerm (miskien kraaie?) wat uit die straat opvlieg en raak sy geïrriteerd met ’n lelike voël wat aanhoudend teen die kombuisvenster vasvlieg. In ‘n selfskets van Pretorius (uit ‘n ongeïdentifiseerde bron in die lêer met biografiese inligting oor S.J. Pretorius te NALN) praat hy byvoorbeeld van ‘n deprimerende voorval wat “seker tussen die digter en sy Skepper alleen bly”, en wat hom gelaat het met ‘n gevoel van totale “verlatenheid”, asof hy “afgesluit (is) in ‘n geestelike lugleegte” en waaruit hy “geleer (het) om hulle wat eenvoudig en klein is lief te hê, omdat hulle nie veroordeel of verag nie”. ‘n Gedig kan nie ons genees nie; nie die lees of skryf daarvan nie. ‘n Gedig kan wel ons ervaring van verlies of vreugde karteer of ons anders na die lewe laat kyk.