navorsing tydens die eerste fase van afstandsonderrig in Victoria het berig dat sommige studente die werklas "te hoog" gevind het, interaksies met hul maats misgeloop het, gevoel het dat hul denkvermoë verswak is, en dat hulle 'n probleem met die algemene en algemene hantering van die lewe gehad het.
Al hierdie faktore beïnvloed die student se welstand. Terwyl ek op afstand leer, sommige kinders erge angs, spanning en ander emosionele reaksies soos depressie ervaar.
Hierdie reaksies is nie altyd 'n reaksie op die onderrig self nie. Oor die algemeen het skole en onderwysers gesorg vir die voorbereiding van relevante, toepaslike leer- en onderrigmateriaal. Kwessies soos 'n gebrek aan fokus en verhoogde angs kan ook die gevolg wees van probleme om te leer in 'n alternatiewe omgewing.
Hierdie kwessies stem ooreen met studente wat nie die outobiografiese episodiese geheue benodig om suksesvolle leer in die afgeleë konteks te lei nie. Hul outobiografiese geheue, wat die vereniging bevat dat skool 'n plek van leer is, is moontlik nie van toepassing op die huis nie. Ons kan dit egter oplei.
Wat is outobiografiese geheue?
ons outobiografiese episodiese geheue is die brein se rekord van ons ervarings. Dit bevat wat ons gedoen het, die kontekste waarin ons dit gedoen het en hoe ons dit gedoen het. Dit bevat ook die gevoelens wat ons met gebeure verbind en hoe gemotiveerd ons was.
Ons gebruik hierdie geheue voortdurend in ons lewens. Dit vertel ons wat ons kan verwag as ons vir die eerste keer na 'n nuwe kroeg of koffiewinkel gaan, hoe om te gaan as 'n toestel tuis onklaar raak en hoe om onsself in 'n sosiale interaksie te organiseer.
Studente wat skool bygewoon het, het 'n outobiografiese episodiese geheue van wat in 'n klaskamer gebeur. Hulle ervarings sluit in interaksie met eweknieë, reageer op aanwysings van hul onderwysers oor hoe om hul leeraktiwiteit te rig, om roetines en skedules te volg, soos om spesifieke aktiwiteite op spesifieke tye te doen, en om op spesifieke maniere op te tree.
Die ervarings sluit ook 'n reeks seine, ondersteunings en interaksies in, soos die liggaamstaal, oogkontak en praatjies wat deur onderwysers en eweknieë gebruik word - sowel as die algemene klaskameratmosfeer.
Hierdie ervarings word in studente se outobiografiese episodiese geheue gestoor. Dit word herroep wanneer die student in die klasverband verkeer en rig die leeraktiwiteit. Hulle werk naas, en parallel met, die werklike onderrig en die inhoud.
Outobiografiese geheue is ons rekord van ervarings. Shutter
Studente het ook hul ervarings tuis in hul geheue gestoor. Dit is hul verslag oor hoe hulle by hul gesin woon, wat om te doen en hoe hulle aanvaarbaar tuis moet optree, hoe om in die huis georganiseer te word, hoe om hindernisse te omseil en probleme in die huissituasie op te los en ook wat om te verwag.
Gedurende die periode van afstandsonderrig het studente meestal leermateriaal voorberei. Maar baie het steeds die stelsels en ondersteunings nodig wat in die klaskamerverband aangebied word. Hierdie studente het geweet wat ontbreek, maar kon waarskynlik nie daarvoor vergoed deur hul episodiese geheue spontaan aan te pas by die veranderde konteks nie.
Ander studente het onderrig op afstand gevind 'n waardevolle ervaring. Dit is moontlik dat hierdie studente meer aanpasbare episodiese herinneringe tuis gehad het. Hulle is waarskynlik van mening dat hulle hul leerskedules kan selforganiseer en bestuur. Hulle het moontlik die geleentheid gehad om hul dag en werk volgens hul eie tempo te beplan.
Ons weet nie seker die verskille tussen die leerprofiele van diegene wat wel en nie in staat was om aan te pas by die veranderde konteks nie; maar ons kan aanneem dat episodiese geheue 'n rol kan speel in die verskillende ervarings wat studente gehad het.
Onderwysers en skole het baie moeite gedoen met die ontwerp van onderrig- ​​en leermateriaal wat studente in hul huise kan gebruik. Volgens studenteverslae is hierdie materiaal nie voldoende vir alle studente om hul klaskamerervarings aan te pas by die huislike omgewing nie.
As gevolg hiervan sou baie studente nie positiewe of suksesvolle episodiese herinneringe aan hul tuisonderrig gevorm het nie.
Die huidige fase van afstandsonderrig het vir Australië tot 'n einde gekom. Ons kan egter sien dat meer studente gereeld van die huis af studeer, aangesien skole in die toekoms weens uitbrake sluit. Of dit nodig kan wees in Australië in die geval van 'n derde golf.
Meer studente kan tuis leer as uitbrake voortduur. Shutter
Afstandsonderrig kan studente help om die geheue wat hulle nodig het vir afstandsonderrig op te bou. Onderwysers kan dit doen deur studente te help om die leerondersteuning in die klaskamer te herken en bypassende leerlinge in die huis te vorm. Dit is ook handig om die voorwaardes vir suksesvolle leerervarings tuis in te stel.
Hier is 'n paar maniere waarop hulle dit kan doen:
Onderwysers kan studente lei om te besef wat hulle help om in die klaskamer te leer. Hulle kan dit doen deur
om bewus te word van ondersteuning, soos om gereelde tyd vir spesifieke aktiwiteite te doen
'n leertaak in kleiner stappe verdeel
afleiers te vermy of tot 'n taak te werk.
Hulle kan dan die studente vra om voor te stel hoe hulle bypassende ondersteunings in hul huiskonteks kan hê. Hulle kan studente byvoorbeeld aanmoedig om
stel 'n studierooster op
breek 'n taak in klein stappies op en werk daaraan
identifiseer moontlike afleiers tuis en stel voor hoe hulle dit kan bestuur.
Wanneer onderwysers op afstand begin, kan onderwysers studente vra om te onthou hoe hulle soortgelyke aktiwiteite in die klaskamer gedoen het. Studente kan leer om hulself af te vra: Hoe het ek soortgelyke take in die verlede gedoen? Hoe sal die uitslag daar uitsien? Wat sal ek eers doen en dan tweede en laaste? Dit kan studente help om hul klaskamerervarings na hul huis oor te dra.
Studente het dikwels meer suksesvolle tuisondervindings wanneer hulle geleer is om hul vordering te monitor terwyl hulle deur 'n taak werk. Hierdie ervarings dra by tot hul episodiese geheue. Onderwysers kan hulle aanmoedig om te sê wat hulle weet noudat hulle nie vroeër geweet het nie.
Ervarings wat opneem wat op 'n sekere plek en tyd gebeur het, is gestoor in beelde. As studente tydens afstandonderrig 'n leertaak kry, kan hulle ook aangemoedig word om te visualiseer hoe hulle dit sal voltooi.
As hulle byvoorbeeld 'n paragraaf moet skryf oor 'n karakter in 'n roman, kan die onderwyser die studente vra om die karakter in bepaalde kontekste te visualiseer, woorde te herinner wat die karaktertrekke van die karakter beskryf, sinne daaroor saamstel en hul begrip rondom hoofidees organiseer. Dit gee studente 'n 'virtuele ervaring' van die leeraktiwiteit wat 'n pad na voltooiing van take insluit.
Baie studente sal voortaan die vermoë hê om op afstand te kan leer. Dit geld selfs onafhanklik van COVID en is van toepassing op eksamens by die huis of huiswerk. Onderwysers en ouers moet sensitief wees daarvoor dat outobiografiese episodiese geheue 'n rol speel in suksesvolle leer.