#EAPM: Geen gepaste plek vir persoonlike wetenskap in gepersonaliseerde medisyne nie - EU verslaggewer
#EAPM: Geen plek vir swak wetenskap in persoonlike medisyne
In hierdie onstuimige dae van die snelle ontwikkeling van persoonlike medisyne, is kliniese navorsing iets van 'n seismiese verskuiwing ondergaan, skryf Europese Alliansie vir Persoonlike Geneeskunde (EAPM) Uitvoerende Direkteur Denis Horgan.
Soos Big Data word versamel uit verskeie bronne regoor die planeet is dit so duidelik soos dag dat sulke data van kliniese toetse 'n diepgaande wêreldwyd kan hê invloed op die lewens van die potensiaal 500 miljoen pasiënte hier in die EU en, inderdaad, miljarde.
Natuurlik, deel van inligting is 'n komplekse morele, etiese en praktiese oppervlakte van verskillende vlakke van toestemming, persoonlike privaatheid en ooreengekom standaarde plus kwessies soos interoperabiliteit, koste van insameling en verspreiding, silo mentaliteit en nog baie meer.
Die kliniese navorsing gemeenskap het baie te kry uit die gebiede onderliggend aan die groei in persoonlike medisyne. Data-sharing is hoogs gewild onder pasiënte as hulle probeer om genesing te vind vir hul eie siektes en toestande sowel as denke wat voorlê vir die voordeel van die pasiënte wat gaan volg.
Bedryf is besig om baie betrokke in Big Data op die gebied van persoonlike medisyne met reuse soos GlaxoSmithKline (GSK) en Intel swaar belê met die tyd en hulpbronne.
Inderdaad, drie jaar gelede GSK gedryf die idee van 'n enkele stelsel waardeur kliniese proef data kan maklik gedeel word deur borge. Nou, in 2016, is daar meer as 3,000 proewe gelys wat 13 maatskappye.
Die farmaseutiese reus aktief aangemoedig ander borge aan te sluit sodat almal kan baat vind by die infrastruktuur in plek gestel. Dit is duidelik dat, onder andere, 'n volle verbintenis tot die deel van data was noodsaaklik vir die sukses en 'n paar ander uitdagings wat hulself, soos sommige lede versoek om 'n opsie om versoeke in gevalle waar daar 'n potensiële botsing van belange of natuurlik kan ontken , 'n mededingende risiko.
As gevolg van hierdie 'n "veiligheidsnet" is in plek gestel, maar het nog nie gebruik, wat is bemoedigend om die minste te sê.
Wanneer dit kom by so 'n stelsel, baie glo dat dit baie goed kan werk as alle belanghebbende borge gestuur data en kliniese proef besonderhede om 'n onafhanklike party tot versorging van privaatheid, wetenskaplike hersiening en ander aangeleenthede wat voortspruit neem. Onder ander voordele, sou dit beslis afbring koste.
Die EAPM het gekyk gebeure ontvou met rente en wat is beslis duidelik is dat die wetenskaplike navorsing gemeenskap moet meer (en beter) maniere van samewerking in die ry om die potensiaal van hierdie nuwe vorm van diagnose en behandeling ten volle besef vind.
Daar is gevare, natuurlik, inherent in die resultate van kliniese navorsing. So lank gelede as 1962, New York sielkundige Jakob Cohen verstom die wetenskaplike gemeenskap. Hy ontleed 70 artikels gepubliseer in 'n eweknie-geëvalueerde tydskrif in sy besondere dissipline en tot die gevolgtrekking gekom dat die gevolge wat die skrywers gesoek sou slegs plaasvind rondom een-in-vyf keer, hoewel die meeste berig belangrikste positiewe resultate.
Dit verbaas, Cohen die gevolgtrekking gekom dat baie van hierdie wetenskaplikes is die versuim om hul onsuksesvolle navorsing aan te teken. OK, dit is dalk nie 'n skok, maar daar was selfs gevalle van 'vals positiewes ", wat 'n hele nuwe ball game.
Dit is nie veel verskil van meer as 'n halwe eeu verder op. 'N Meer onlangse studie het die syfer op 24%, nie veel hoër as Cohen se een-in-vyf, of 20%, hoewel baie geween wees en gekners van die tande het gegaan oor die tussentydse in 'n poging om te kry navorsers om beter te presteer wanneer hulle resultate of die gebrek daaraan.
Dit blyk dat selfs die mees eerlike navorsers per ongeluk kan produseer sub-standaard verslaggewing van resultate, moontlik as gevolg van aansporings. En in 'n baie onlangse studie in sielkunde (2015) van meer as 200 navorsers herhaal 100 studies te probeer gereproduseer die oorspronklike resultate. Hulle het daarin geslaag om net meer as 'n derde van die gevalle.
Dit moet duidelik aangespreek moet word. Dit sou groot tragedie wees as die ongelooflike potensiaal van persoonlike medisyne sou word ondermyn deur wat net kan beskryf word as 'slordige wetenskap'.
Verwante onderwerpe:diagnose en behandelingEAPMGewildefull-beeldgesondheidnuwe vorm vannuwe vorm van diagnose en behandeling