My mooi pad met Una se moeder – Trommeltjie
Oktober 8, 2019 trommeltjies
My mooi pad met Una se moeder
Ek verwys terug na https://travel4601.wordpress.com/2019/10/07/geel-fotos/
Tannie Maizie was besondrrs en het soveel mooi en hartseer met my gedeel. Een baie belangrike aspek was dat ek by Una was toe ek en my aangenome seun mekaar die eerste keer ontmoet het. Na die afspraak gereël is en ek angsbevange op die grond langs die bed gesit het, was dit sy wat kom moed inpraat het, wat ń skouer vir my was. Die dag toe ek Jaap sou ontmoet was dit sy wat my geneem het na die kabelspoor stasie by Harties. Sy wat so opgewonde was vir ons twee. Sy het later bely dat sy betraand weg gery het toe ons twee mekaar vir die eerste keer ń drukkie gee. Ek kan nie onthou hoekom dit sy was wat my geneem het nie, maar nietemin.
Sy kon my verhaal nie ophou vertel nie, tannie Rona haar bedte vriendin moes die hele verhaal hoor met ons besoek, dit was vir haar ń wonderwerk-storie.
Ons het na ons kuier na Una se huis trrug gery en daar verder gekuier, nadat hy almal ontmoet het. Hierdie foto het Janet, Una se middel kind geneem.
(Neem asb waar hoe klein en fyn ek toe was, waar is die dae🤔).
Sy was ook ń bok vir sports, die aand met Nadia se verjaardag sal ek nooit vergeet nie, daar is ge eet en gekuier en toe gedans. Tot Una se dierbare Anna huishulp cum winkelhulp het kom saam dans.
Kyk hoe kap ons dit uit. Una en ek, ouma Maizie en Nadia. Ons het baie gelag daardie aand, daar is allerlei nuwe moves uitgehaal. Later hoe kwater…. Ons het ek dare jou gespeel en in die swembad op ge eindig, ek moet bely ek en Una het gewilliglik ingeklim, maar ek het Nadie ingetrek.
Waar ek hier skryf, glimlag ek breed. Ek haal my onthoue uit my trommeltjie. Ek is dankbaar vir ń liefste tannie wat my met liefde omvou het, wat diep hartsake kon praat en luister. Sy was sinoniem met kuiers by Una. Dit was mooi tye. Tot met my laaste besoek aan haar, wou sy tog net weer hoor van Jaap en haar verwondering oor die mooi storie is uitgespreek, sy was onherroeplik deel van die storie. Net ń laaste foto, van my en Una geneem met daardie Jaap-kuier.
Helaas dis baie seisoene gelede. Dankie tog dat ons nog steeds vriendinne is en nog baie meer paadjies saam bewandel het.
14 thoughts on “My mooi pad met Una se moeder”
Oktober 8, 2019 om 11:14 vm
Dis mooi mooi
Oktober 8, 2019 om 12:01 nm
Oktober 8, 2019 om 2:38 nm
My Trommeltjie-maat, lekker op die ou spore saam met jou gestap.
Oktober 8, 2019 om 3:24 nm
Sien ek is diplomaties in my vertelle
Oktober 8, 2019 om 3:40 nm
Ek sien so. Een van hierdie dae kuier ons twee weer, ek werk aan ń plan.
Oktober 8, 2019 om 4:10 nm
Werk hard, ek kan nie wag nie
Oktober 9, 2019 om 4:46 vm
Daarvoor is vriendinne daar, juis om jou dié dae wat jy deurgedra, selfs deurgesleep moet word, vir jou te help en dit maak vir my heeltemal sin dat Una en haar ma sulke mense is wat jou met liefde en deernis daarmee sal help. Jaap is ‘n pragtige man.
Oktober 9, 2019 om 4:47 vm
Ek hoop ook jy vertel eendag vir ons van hierdie wonderwerkstorie as jy wil. ❤️
Oktober 9, 2019 om 6:10 vm
Oktober 9, 2019 om 9:43 vm
Man ek geniet julle twee se kuier-kaskenades, kan sommer die pret in die fotos voel
Oktober 9, 2019 om 2:28 nm
Baie baie pret hier in SA en in Bali. Ons was so paar keer saam daar.
Oktober 9, 2019 om 9:47 nm
Ooo, maar dis n heerlike terugdink. Dankie vir die deel. Ek het self ook n besondere ontmoeting met my man se twee seuns gehad(wat toe reeds uit die skool was)
Oktober 10, 2019 om 12:56 nm
Verlede Sat woon ek ń VLU tee by en een vd vroue aan my tafel het my vreeslik aan tannie Maizie herinner, dis toe die heiwee my kom vul. Vertel van die ontmoeting Scrapy.
Oktober 10, 2019 om 9:20 nm
Sal so bietjie neerskryf dat ek dit moet doen en sien hoe ver ek kom. Gaan Nov weer aan NOWRIMO deelneem om 50 000 woorde in die maand te skryf. Alles oor my eie wedervaringe.
Katastrofe op Rebusfontein