Met: Parminder K Nagra; Keira Knightley; Jonathan Rhys-Meyers; Anupam Kher; Shaheen Khan; Archie Panjabi; Ameet Chana
Draaiboek: Paul Mayeda Berges en Guljit Bindra
Helaas nie dikwels genoeg nie kom daar n fliek verby wat iets vir feitlik almal het, en waarheen jy die hele gesin, van Oupagrootjie tot Kleinsus, kan saamsleep en redelik seker kan wees almal sal dit geniet. So n fliek is Bend it like Beckham.
Dit sluit tematies aan by onlangse prente soos Billy Eliot (die talentvolle wat presteer ten spyte van sosiale en kulturele beperkinge), East is east (die spanning tussen tradisionele kulture en moderne Brittanje) en natuurlik enige sportfliek wat al sy sout werd was.
Jess (Nagra) is n Indiese meisie van die Sikh-kultuur met n verbysterende aanleg vir sokker: sy kan die bal om n draai skop soos die Engelse sokkerkaptein David Beckham. Haar ouers (Kher en Khan) is egter nie gelukkig met haar passie nie: hulle beskou die kleredrag as te ontblotend, en boonop moet sy leer kook en n man kry. Haar ouer suster, Pinky (Panjabi), staan op trou: sy het nie n probleem met die eise van haar kultuur nie.
Jules (eintlik Julia, gespeel deur Knightley) sien Jess eendag sokker speel in die park en nooi haar om te kom vir keuring by die plaaslike vroueklub. Jess word een van di� span se sterre, maar haar ouers weet dit nie. Selfs die afrigter, Joe (Rhys-Meyers), se pogings om met hulle te praat, val op dowe ore.
Met hierdie spanninge in plek ontvou n eind-goed-alles-goed verhaal wat miskien te goed is om waar te wees, maar n mens gee nie regtig om nie, want alles is so lekker! Die deurmekaarsny van die tradisionele troue en die Belangrike Finaal word baie goed hanteer, en bevat selfs n stukkie van Nessun dorma, Puccini se aria uit Turandot wat, danksy Pavarotti, met sokker geassosieer word.
Is die draaiboek te vol kwessies? Is daar te veel sake wat ingewerp word sonder dat dit vleis kry? Moontlik: benewens die konflik tussen ouers en kinders waarmee Jess, Jules en Joe sukkel, is seksualiteit en kulturele druk ook temas wat in meer as een situasie na vore kom. Die doel hiervan is moontlik om aan te toon dat n mens soortgelyke probleme en kwessies in alle kulture kry. Vir my is seker die snaaksste die tonele oor die vertoon van die jong meisies se borste: Julia se ma dink sportbras is so aaklig eenvoudig, die frilletjiemodelle is tog veel mooier; en die Indiese vrou wat die trouklere maak, beloof dat Jess se muskietbyte in haar ontwerp sal lyk soos juicy juicy mangos!
Soortgelyke treffende aanhalings deurspek die draaiboek: luister en kyk fyn vir subtiele spot oor haarlengte, die alomteenwoordigheid van selfone, en die bedreiging wat vaders vir jong liefde inhou.
Want natuurlik kom Kupido sake verder omkrap, en ten slotte kry Rhys-Meyers kans om n Allan Donald-beweging uit te voer (nee, ek mieks nie my sporte op nie!).
Die ligte aanslag en die klaarblyklike genot van die filmspan (gedemonstreer deur die liedjie tydens die slottitels  moenie dadelik loop nie!) maak van Bend it like Beckham n vreugde. As jy dit in die teater misloop, soek die video of wag vir televisie-uitsending. Almal wat voel dat die lewe soms te hard druk, kan baat by die sien hiervan!