Geskryf deur Carl Senior, et al
Selfs die mees sekulêre mense en samelewings het gewoonlik hul gedrag gevorm deur godsdiens. Ons kan die invloed daarvan sien in gedragskodes wat uiteensit wat as reg en verkeerd beskou word. Maar ons kan dit ook sien in meer algemene houdings oor gesag, seksualiteit en wat om te doen met die mense wat nie hierdie kodes volg nie.
Selfs skynbaar sosiaal-liberale mense sal vandag die tradisionele magsmiddele wat godsdiens gebruik, koöpteer om diegene wie se gedrag hulle beskadig, uit te sluit afkeur van. Alhoewel die teikens moontlik verander het, is die onderliggende rasionaal en benaderings opvallend dieselfde. Om te verstaan ​​hoe godsdiens - en die eggo daarvan in sekulêre geloofstelsels - mense motiveer om op sekere maniere op te tree, word toenemend belangrik in 'n kultuur waarin mense dikwels veelvuldige, veranderende identiteite het.
Die vraag wat mense daartoe lei om op 'n godsdienstige manier op te tree, het filosowe al duisende jare gekwyt. Vir baie mense met godsdienstige oortuigings, lyk die vrees vir 'n god (of gode) en hulle toorn genoeg om dit reguit en smal te hou. Net so dryf sonde ('n oortreding teen 'n goddelike wet) of vrees vir sonde sekere gedrag.
Hierdie vorme van godsdienstige oplettendheid - vrees vir God en vrees vir sonde - word beïnvloed deur 'n enorme verskeidenheid sosiale en sielkundige faktore. Maar ons onlangse gedragsnavorsing beklemtoon 'n baie belangrike en basiese motiveerder wat onder albei hierdie vrese kan lê: die emosie van walging.
Afkeer kan ontwikkel het om ons teen kieme te beskerm. maerzkind / Shutter
Afkeer word meestal geassosieer met slegte proe en ander stowwe of mense wat siektes kan versprei. Die hart van die ervaring van walging is 'n proses van beskerming. Ons het die emosie van walging ontwikkel omdat dit ons kan beskerm teen dinge wat ons kan benadeel, soos kiemdraende stowwe.
Die gesig van afkeer, wat dikwels die bolyf styf maak en die neus rimpel, skep 'n fisiese versperring wat die inname van potensiële besoedeling voorkom. Die gagrespons wat ons ervaar as ons vrot kos inneem of dit oorweeg om vieslike dinge te eet, is 'n voorbereidende reaksie om dit moontlik te maak om potensieel skadelike mikrobes te verdryf.
Afkeer as gevolg van sekere gedrag, beskerm jou nie teen kieme nie, maar dit kan 'n sielkundige vorm van besmetting voorkom. Eet 'n gemengde kakkerlak of slaap in 'n bed waarin iemand die vorige aand gesterf het, is dit onwaarskynlik dat u u liggaamlik sal benadeel, maar dit kan u op een of ander manier geskend laat voel, soos dat u iets ingeneem of aangeraak het wat u eenvoudig nie sou hoef te hê nie.
Hierdie vorm van afkeer beskerm jou nie fisies nie, maar beskerm jou ook teen sielkundige skade. Hierdie soort morele sensitiwiteit is 'n belangrike moderator van ons gedrag. In werklikheid kan afkeer sensitiwiteit ook reaksies op ander mense se gedrag beïnvloed. Ons kan gewalg voel as mense breek ons ​​morele kodes, insluitend deur seksuele praktyke na te streef wat ons nie goedkeur nie.
Vrees vir God, vrees vir sonde
ons navorsing toon dat sensitiwiteit-gebaseerde sensitiwiteit 'n belangrike rol kan speel in die motivering van spesifieke godsdienstige gedrag. Ons het gevind dat godsdienstige oplettendheid gedryf kan word deur sensitiwiteit vir walging, veral sterk gevoelens van afkeer vir kieme en seksuele praktyke, maar paradoksaal genoeg nie deur algemene onsedelikheid nie.
Ons het twee aanlynstudies gedoen. Die eerste het 523 volwasse voorgraadse sielkundestudente aan 'n groot Suid-Amerikaanse universiteit betrek, en die verband tussen walging en godsdienstige oplettendheid ondersoek. Hierdie studie het getoon dat mense wat 'n spesifieke afkeer van kieme ervaar, meer geneig was om 'n vrees vir God uit te spreek. En diegene met afkeer van seksuele praktyke was meer geneig om sonde te vrees.
Hierdie resultate het voorgestel dat daar 'n verband is tussen sensitiwiteit vir afkeer en godsdienstige gedagtes en gevoelens, maar het nie verduidelik hoe dit met mekaar verband hou nie. Afkeer kan die ontwikkeling van godsdienstige oplettendheid beïnvloed of andersom, of dit kan 'n kombinasie van die twee wees.
Om hierdie kwessie verder te ondersoek, het ons 'n tweede studie met 165 deelnemers uitgevoer. Hierdie eksperiment het meegebring dat sommige respondente gewalg was deur hulle onaangename beelde te toon wat verband hou met kieme (braaksel, ontlasting en oop sere).
Ons het hulle vrees vir God en vrees vir sonde vergelyk met dié van ander deelnemers wat nie gewalg was nie (hulle het 'n stoel, 'n sampioen en 'n boom gesien). Deelnemers wat die kiemverwante beelde gesien het, het dramaties meer walging gevoel en meer ekstreme vlakke van godsdienstige oplettendheid gerapporteer ten opsigte van vrees vir sonde, maar nie vrees vir God nie.
Afkeer of dogma?
Hierdie studies is van die eerstes wat daarop dui dat die basiese emosie van afkeer godsdienstige gedagtes en gevoelens kan veroorsaak. Ons bevindinge dui op basiese emosionele prosesse wat apart van godsdienstige leerstellings bestaan ​​en wat grotendeels buite bewuste beheer is, kan 'n paar fundamentele geloofsgebaseerde oortuigings en gedrag onderlê.
Godsdienstige oortuigings en gedrag word sonder twyfel beïnvloed deur geloof en dogma, en is dikwels gewortel in eeue van toegewyde praktyk. Terselfdertyd kan godsdienstige noukeurigheid in terme van vrees vir sonde en vrees vir God gebruik word om ekstremistiese oortuigings en skadelike gedrag, soos diskriminasie of godsdienstige geweld, te regverdig. As ons die rol speel wat die basiese emosie van walging speel in die dryf van ekstremistiese godsdienstige oortuigings en gedrag, kan dit ons help om die sosiale skade wat hulle veroorsaak, aan te spreek.
Alhoewel ons navorsing 'n nuwe baanbreker maak, is dit duidelik dat dit meer nodig is om die gevolge van walging op godsdienstige fundamentalisme en die bedreigings wat dit vir die gemiddelde individu en die samelewing inhou, verder te ondersoek en te verklaar.
Carl Senior, leser in gedragswetenskappe, Aston Universiteit; Patrick Stewart, medeprofessor in politieke wetenskap, Universiteit van Arkansas, en Tom Adams, assistent-professor, Departement Sielkunde, Universiteit van Kentucky
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Hoe afkeer sommige godsdienstige gedagtes en gevoelens dryf