In Juda en sy nasate se geskiedenis sien ons hoe selfs die beste mense werklik is. Hulle is vol sondes. Hulle lewens het baie geraamtes in die kas. Maar die Here se genade skep vir sulke mense 'n toekoms op aarde en in die hemel. Daarom bly hulle ook in hulle geloof en aanbidding volhard, ondanks al hulle sondes.
Sy onverdraagsaamheid teenoor sy skoondogter Tamar het veroorsaak dat hy later 'n kind by haar gehad het.
Dit neem egter nie die feit weg dat Juda tog die eerste onder sy broers was nie. Soos Juda self sy hele lewe deur met alles die eerste was, was ook die stam van Juda op die voorpunt:
Hulle het byvoorbeeld nie enduit saam met die ander stamme geveg totdat die hele land in besit geneem was nie (Rigters 1: 18).
Ons lees in Josua 7 dat daar van die Israeliete was wat hulle tydens die intog in Kanaän aan die bangoed van die Here vergryp het en dat die Here toe die hele volk daarvoor gestraf het.
Die sonde van Agan was waarskynlik die oorsaak daarvan dat die stam van Juda die taak gekry het om 'n onafhanklike aanval op die Kanaäniete te loods (Rigters 1: 1, 2).
As gevolg daarvan het die ander stamme hulle nie daaraan gesteur toe die Filistyne Juda onderwerp het nie (Rigters 15: 11).