Wie is die Vader van die Sielkunde?
'N Kyk na die lewe en invloed van Wilhelm Wundt
Wie word beskou as die vader van sielkunde? Hierdie vraag het nie noodwendig 'n sny-en-droë antwoord nie, aangesien baie individue bygedra het tot die ontstaan, opkoms en evolusie van die hedendaagse sielkunde. Ons sal nader kyk na 'n enkele individu wat die meeste genoem word, sowel as ander individue wat ook as vaders van verskillende takke van die sielkunde beskou word .
Die Vader van Moderne Sielkunde
Wilhelm Wundt is die man wat algemeen as die vader van sielkunde geïdentifiseer word. Hoekom Wundt? Ander mense soos Hermann von Helmholtz, Gustav Fechner en Ernst Weber was betrokke by vroeë wetenskaplike sielkunde-navorsing. Hoekom word hulle nie as die vader van sielkunde gekrediteer nie?
Wundt word hierdie onderskeid gegee as gevolg van sy vorming van die wêreld se eerste eksperimentele sielkunde laboratorium , wat gewoonlik as die amptelike begin van die sielkunde as 'n afsonderlike en afsonderlike wetenskap beskou word. Deur 'n laboratorium te vestig wat wetenskaplike metodes gebruik om die menslike verstand en gedrag te bestudeer, het Wundt sielkunde uit 'n mengsel van filosofie en biologie geneem en dit 'n unieke vakgebied gemaak.
Behalwe vir die skepping van sielkunde, het Wundt ook 'n aantal studente gehad wat self invloedryke sielkundiges geword het. Edward B. Titchener was verantwoordelik vir die stigting van die denkskool bekend as strukturisme . James McKeen Cattell het die eerste professor in sielkunde in die Verenigde State geword en G. Stanley Hall het die eerste eksperimentele sielkunde-laboratorium in die VSA gestig.
Wie was Wilhelm Wundt? 'N Kort biografie van sy lewe
Wilhelm Wundt was 'n Duitse sielkundige wat in 1879 die eerste sielkundelaboratorium in Leipzig, Duitsland, gestig. Hierdie gebeurtenis word wyd erken as die formele vestiging van sielkunde as 'n wetenskap wat onderskei word van biologie en filosofie.
Onder sy baie onderskeidings was Wundt die heel eerste persoon om na homself as sielkundige te verwys.
Hy word dikwels geassosieer met die denkskool bekend as strukturisme, hoewel dit sy student Edward B. Titchener was wat werklik verantwoordelik was vir die vorming van daardie psigologiese skool. Wundt het ook 'n navorsingstegniek bekend as introspeksie ontwikkel , waarin hoogs opgeleide waarnemers die inhoud van hul eie gedagtes sal bestudeer en rapporteer.
Wilhelm Wundt se loopbaan in sielkunde
Wilhelm Wundt het 'n graad in die geneeskunde aan die Universiteit van Heidelberg gegradueer. Hy het kortliks met Johannes Muller en later met die fisikus Hermann von Helmholtz begin studeer. Wundt se werk met hierdie twee individue word vermoedelik sy latere werk in eksperimentele sielkunde beïnvloed.
Wundt het later die beginsels van Fisiologiese Sielkunde (1874) geskryf, wat gehelp het om eksperimentele prosedures in sielkundige navorsing te vestig. Nadat hy 'n pos aan die Universiteit van Liepzig gesluit het, het Wundt die eerste van slegs twee eksperimentele sielkunde laboratoriums op daardie tydstip gestig. Alhoewel 'n derde laboratorium reeds bestaan ​​het - het William James 'n laboratorium by Harvard gevestig, wat daarop gemik was om onderwysdemonstrasies eerder as eksperimente aan te bied. G. Stanley Hall stig die eerste Amerikaanse eksperimentele sielkunde laboratorium aan die John Hopkins Universiteit.
Wundt word dikwels geassosieer met die teoretiese perspektief bekend as strukturalisme, wat die strukture wat die gedagtes saamstel beskryf, beskryf. Strukturisme word beskou as die heel eerste denkskool in die sielkunde . Hy het geglo dat sielkunde die wetenskap van bewuste ervaring was en dat opgeleide waarnemers die gedagtes, gevoelens en emosies akkuraat kan beskryf deur 'n proses bekend as introspeksie.
Wundt het egter 'n duidelike onderskeid gemaak tussen introspeksie , wat hy glo onakkuraat was en interne persepsie. Volgens Wundt het interne persepsie 'n behoorlik opgeleide waarnemer betrokke wat bewus was van die bekendstelling van 'n stimulus van belangstelling.
Wundt se proses het die waarnemer vereis om skerp bewus te wees van hul gedagtes en reaksies op die stimulus en het verskeie aanbiedings van die stimulus betrokke. Natuurlik, omdat hierdie proses staatmaak op persoonlike interpretasie, is dit baie subjektief. Wundt het geglo dat die toestande van die eksperiment stelselmatig verander, die algemeenheid van die waarnemings sal verbeter.
Terwyl Wundt tipies met strukturisme verband hou , was dit eintlik sy student Edward B. Titchener wat die strukturele skool in Amerika beïnvloed het. Baie historici glo dat Titchener eintlik van Wundt se oorspronklike idees wanvoorgestel het. In plaas daarvan verwys Wundt na sy standpunt as vrywilligheid. Terwyl Tichener se strukturalisme betrokke was om elemente af te breek om die struktuur van die verstand te bestudeer, het Blumenthal (1979) opgemerk dat Wundt se benadering eintlik baie meer holisties was.
Wundt het ook die sielkundejoernaal Philosophical Studies gestig . In 'n 2002-ranglys van die invloedrykste sielkundiges van die twintigste eeu is Wundt by nommer 93 ingedeel.
Wilhelm Wundt se invloed
Die skepping van 'n sielkundelaboratorium het psigologie as 'n afsonderlike studieveld gevestig met sy eie metodes en vrae. Wilhelm Wundt se ondersteuning van eksperimentele sielkunde het ook die verhoog vir behaviorisme en baie van sy eksperimentele metodes word vandag nog gebruik.
Wundt het ook baie studente gehad wat later prominente sielkundiges geword het, waaronder Edward Titchener, James McKeen Cattell , Charles Spearman, G. Stanley Hall , Charles Judd en Hugo Munsterberg .
Ander denkers ook beskou as "vaders van die sielkunde"
'N Aantal ander invloedryke denkers kan ook aanspraak maak op die een of ander manier "vaders van sielkunde". Die volgende is slegs 'n paar van hierdie individue wat op spesifieke gebiede van die sielkunde kennis geneem word:
William James : die Vader van die Amerikaanse Sielkunde; Hy het gehelp om sielkunde in die VSA te vestig en sy boek, The Principles of Psychology , het 'n direkte klassieke geword.
Sigmund Freud: Die Vader van Psigoanalise; sy teorieë en werk het psigoanalise as 'n hoofskool in die sielkunde gevestig.
Hugo Münsterberg : Die Vader van Toegepaste Sielkunde; Hy was 'n vroeë pionier van verskeie toegepaste areas, insluitende kliniese, forensiese en industriële-organisatoriese sielkunde .
John Bowlby : Die Vader van Attachment Theory; hy het die teorie van gehegtheid ontwikkel.
Kurt Lewin : Die Vader van Sosiale Sielkunde; sy werk was die voorpunt van die gebruik van wetenskaplike metodes om sosiale gedrag te bestudeer.
Edward Thorndike : Die Vader van Moderne Opvoedkundige Sielkunde; sy navorsing oor die leerproses het gehelp om die grondslag vir opvoedkundige sielkunde te vestig.
Jean Piaget : Die Vader van Ontwikkelingsielkunde; sy teorie van kognitiewe ontwikkeling het hersien hoe navorsing oor kinders se intellektuele groei gedink het.
Ulric Neisser: Die Vader van Moderne Kognitiewe Sielkunde; die kognitiewe beweging in sielkunde het 'n groot hupstoot gekry van die publikasie van sy 1967-boek, Kognitiewe Sielkunde .
Lightner Witmer: Die Vader van Moderne Kliniese Sielkunde; hy het in 1907 die wêreld se eerste tydskrif vir kliniese sielkunde, The Psychological Clinic , gestig.
Gordon Allport : Die Vader van Persoonlikheidsielkunde; Hy was een van die eerste sielkundiges om persoonlikheid te studeer.
Wundt was nie net die heel eerste persoon wat homself as sielkundige sou noem nie, maar het ook sielkunde as 'n formele dissipline geskei van die filosofie en biologie. Terwyl sy introspektiewe metode nie voldoen aan die empiriese rigor van navorsing vandag nie, het sy klem op eksperimentele metodes die weg gebaan vir die toekoms van eksperimentele sielkunde. Danksy sy werk en bydraes is 'n hele nuwe veld gevestig en ander navorsers geïnspireer om die menslike verstand en gedrag te ondersoek en te bestudeer.
Dit is duidelik dat nie almal met hierdie algemene titels sal saamstem nie. 'N Paar mense kan voorstel dat Freud die vader van sielkunde is, aangesien hy dalk een van sy bekendste figure is. Ander kan voorstel dat Aristoteles die ware vader van sielkunde is, aangesien hy verantwoordelik is vir die teoretiese en filosofiese raamwerk wat bygedra het tot die vroegste begin van sielkunde. Nog ander kan argumenteer dat die vroegste navorsers soos Helmholtz en Fechner krediet verdien as die stigters van die sielkunde.
Maak nie saak watter kant van die argument jy is nie, een ding wat maklik kan saamstem, is dat al hierdie individue 'n belangrike invloed op die groei en ontwikkeling van sielkunde gehad het. Terwyl die teorieë van elke individu nie noodwendig so invloedryk is nie, was al hierdie sielkundiges in hul eie tyd belangrik en het dit 'n groot impak gehad op hoe sielkunde ontwikkel het tot wat dit vandag is.
> Hergenhahn, BR & Henley, T. 'n Inleiding tot die Sielkundegeskiedenis. Belmont, CA: Wadsworth Cengage Learning; 2014.
> Rieber, RW (ed). Wilhelm Wundt en die maak van 'n wetenskaplike sielkunde. New York: Plenum Press; 2013.