Vlug | Vers-krit * Poem Crit
Posted by: Buys | May 11, 2010
Vlug na môre
Gister is vernietig;
ons dra nou maar
die oorblyfsels uit die puin,
soort by soort bymekaar
om te sien wat daar te redde is.
Menslike fout of iets inherents in tyd,
Maar gister bestaan nou nie meer nie.
Hoe kan dit so ‘n kort rukkie wees?
Toe ek my voet gesny het
op ‘n glasstuk
in die spoelende reënwater
in die straat.
En sy het gesê
sy sal my nooi wees,
dankie vir die toffie.
Gister is verstrooi
oor die vlakte,
maar ek het darem
‘n paar besittings teruggekry.
want vandag se vlug vertrek alweer.
Dankie vir jou opmerkings, Almarie. Ek glo dat ‘n gedig altyd sterk moet eindig en as hierdie een dit regkry, volgens jou. Is ek baie bly.
Baie welkom hier by ons in Vers-krit. Ek hoop jy gaan baie baat vind en die soort kritiek kry wat jou kan help om jou gedigte te verbeter.
By: Buys on June 9, 2010
”…dankie vir die toffie.
want vandag se vlug vertrek alweer…”
– Buys, ek hou veral van hierdie laaste paar reëls… Dui op aanvaarding en ”aanbeweeg”
– Skeiding is nooit maklik nie (soos wat jou vers weerspieël), maar tyd bring genesing.
By: ammiemoon on June 8, 2010
Een ding is vir seker. Die lewe gaan aan, maak nie saak wat met jou of my gebeur nie.
By: Buys on May 12, 2010
Dit is seker goed oor die algemeen, dat die meeste van ons klou nie te styf vas aan die verlede nie, as dit by liefde’s sake kom, of anders sou ons vir ewig alleen bly.
Ek het die gedig geniet, veral die positiewe laaste lyn.