In teenstelling daartoe, wemel die bostaande fragment uit gedig 2 egter van verwysings na lewe, die aarde, die natuur en seisoenale siklusse wat dikwels verbind word met kennis wat vir vroue belangrik is. ‘n Tipiese sintaktiese paradigma wat sensitiwiteit vir die aarde, wisseling van seisoene en tyd impliseer, is byvoorbeeld: Maar die vertikale rankskikking, d.w.s. in digvorm, van terme – sinsnedes, woorde, ensovoorts – toon dat die elemente in “digterlike“ interaksie gelees wil word. v4 “Nou dan, kyk, ek ontslaan jou vandag uit die kettings wat aan jou hande is; as dit goed is in jou oë om saam met my na Babel te gaan??kom, en ek sal my oog oor jou hou; maar as dit verkeerd is in jou oë om saam met my na Babel te kom, laat dit staan. Daar is soveel sulke geleenthede … Bestaan daar nie ŉ gevaar van ‘overexposure’ nie?! By D.J. Opperman kort nog “Jeroen Bosch” op p.166 van sy “Versamelde poësie”.