In hierdie sop is daar stukkies vark en seekos. ‘n Vreemde, dog heerlike mélange. Ek dink wat hy, of eerder ek, wou sê, is dat ‘n mens wel aan die gesprekke moet deelneem, maar moet besef dat jou opponent soms die parameters van die gesprek vasgestel het (wat gese kan word, watter vrae legitiem is, ens.) en dat ‘n mens dit soms moet verwerp, omverwerp, of herdefinieer. Om gevestigde figure teenoor bv. hip hop op te stel is allermins ligsinnig – in ons konteks (en ander) is dit polities en as dit mense ontstel, is dit intensioneel. Ek glo dieselfde geld vir ‘n kritikus: jy moet begrond wat jy krities uitlig en dit professioneel doen, sonder om persoonlik te raak. ‘n Mens moet ook oppas dat ‘n klein letterkunde soos ons s’n nie te self-congratulatory raak nie, anders gaan ons digters nooit kan groei nie. Geen klankbord. Deesdae gebruik ek ‘n kollega of twee as klankbord.