Torcello - Opsporing van die eerste setlaars van die Venesiese strandmeer - Geskiedenis Podcasts - 2022
Venesië was een van die magtigste ryke in die maritieme geskiedenis. Dit is nou 'n toonaangewende toeriste-aantreklikheid en 'n moet-besoek vir almal wat belangstel in geskiedenis en kruiskulturele invloed. Mense word aangetrokke tot hierdie skilderagtige stad om die kanale te sien, gondels te ry, heerlike Italiaanse kos te proe en natuurlik die Markusplein te besoek (Piazza San Marco), Markusbasiliek (Basiliek van San Marco), en die Dogepaleis. Hier kan u verdiep word in geskiedenis, kuns en argitektuur.
Baie besoekers is gretig om te leer oor Venesië op die hoogtepunt van sy mag, veral die politieke stelsel, die magtige gesinne en die indrukwekkende maritieme vloot van die stad. Maar min mense wil leer oor die oorsprong van hierdie stad wat in die middel van 'n modderige strandmeer gebou is.
Diegene wat die oorsprong van Venesië wil opspoor en meer wil ontdek oor die eerste setlaars in die Venetiaanse strandmeer - wie hulle was en waarom hulle op hierdie (op die eerste oogopslag) onlogiese plek begin vestig het - word aanbeveel om 'n daguitstappie na die bekoorlike eiland te neem van Torcello. Torcello kan per boot vanaf Venesië bereik word en was die eerste bewoonde plek in die strandmeer wat dateer uit ongeveer 400 - 500 vC. U kan spore van hierdie eerste intrekkers bestudeer en die museum en kerke besoek wat nog steeds 'n bewys is van die eens florerende handelshawe op hierdie byna verlate eiland.
Die eerste setlaars
Die Venesiaanse strandmeer is geleë aan die kus van Noordoos-Italië, omring van die Adriatiese See. Daar word geglo dat die strandmeer millennia lank deur rondgaande vissermanne en soutwerkers bewoon is voordat mense na die eiland begin trek en stede vestig. Die eerste permanente setlaars het aangekom rondom die val van die Wes -Romeinse Ryk (5de eeu nC). Die vastelandbewoners van Altinum (hedendaagse Altino) en ander Romeinse stede het gesoek na veiligheid op die moerasagtige eilande in die strandmeer van die indringer Hun en Lombard leërs wat geleidelik 'n groot deel van die Italiaanse vasteland gedurende die 5de en 6de eeu nC verower het.
Op sy hoogtepunt word geglo dat die eiland ongeveer bewoon is. 20 000 mense en was 'n kragtiger handelsentrum as Venesië.
Die Huns het in die 5de eeu nC aangekom, terwyl (volgens oorlewering) die Lombarde in 568 nC hul inval in Noord -Italië begin het. Die nuwe eilandbewoners vestig hulle op die eilande Torcello, Burano, Murano, Mazzorbo, Ammiano en Costanziaco. Hierdie eilande was onder die gesag van die Bisantynse Ryk, en die plaaslike owerheid is na die eilande verskuif nadat die Langobarde politieke beheer oor die vasteland verkry het ná hul verowering van Oderzo in 641 nC.
Die godsdienstige gesag is ook in hierdie tydperk na die eilande verskuif en Paulus die biskop van Altino het die setel van die bisdom in 638 nC na Torcello verskuif. Hy het baie van die belangrikste oorblyfsels en godsdienstige voorwerpe saamgebring, waaronder die oorblyfsels van die heilige Heliodorus van Altino (332 - 390 nC). Baie godsdienstige geboue uit hierdie tydperk is op die eiland gebou. Min van hulle staan ​​nog, maar die oudste kerk in die hele strandmeer - die katedraal van Santa Maria Assunta, gebou in die 7de eeu nC - word steeds gebruik en kan besoek word.
Torcello floreer as 'n handelshawe vanaf die 7de eeu nC toe 'n groot deel van sy kommersiële aktiwiteite op soutmyne gebaseer was. Op sy hoogtepunt word geglo dat die eiland deur ongeveer 20 000 mense bewoon is, en dat die eiland 'n kragtiger handelsentrum was as haar jonger suster, Venesië. Ontwikkeling het gedurende die 11de eeu n.C. tot stilstand gekom toe meer kommersiële produksie en handel gesentraliseer en na Venesië verhuis is. Die aantal inwoners in Torcello het begin afneem, nog meer vanaf die 14-15de eeu nC. Daar word geglo dat slik-gevulde kanale en malaria die eiland se eens florerende val van sy prominente posisie in die strandmeer veroorsaak het. Met die val van Torcello het baie van die inwoners na die naburige eilande verhuis en die bisdom is in 1689 CE na Murano verskuif. Die stad Venesië ontwikkel geleidelik vanaf die stigting van die Republiek van Venesië in 697 nC tot en met die Middeleeue en word die definitiewe maritieme mag in die strandmeer en 'n groot deel van die Middellandse See.
As u met die openbare vervoer by Torcello aankom, land u by die Vaporetto (waterbus) dok. Van hier af neem dit 'n paar minute se stap voordat u die historiese sentrum op die eiland bereik. Die wandeling self is pragtig en gee die besoeker 'n baie goeie eerste indruk van die idilliese eiland. U loop langs een van die min oorblywende kanale van die Torcello en verby 'n Duiwelsbrug (Ponte del Diavolo). Hierdie brug is een van slegs twee brûe in die strandmeer wat nog steeds sonder 'n leuning staan. U stap ook langs verskeie aanloklike restaurante, wat gewild is onder die plaaslike Venesiërs wat wil ontsnap aan die toeristemassas in die stad.
Die "sentrum" van Torcello is 'n skaduwee van die voormalige handelshawe, maar daar is nog baie om te verken en daar is 'n mooi museum waar u verskillende argeologiese vondste en kuns kan bestudeer. Op pad na die museum sien u wat vermoedelik 'n kliptroon is. Volgens die legende behoort die 'troon van Attila' aan Attila, die koning van die Huns (r. 434 - 453 nC), maar dit word betwis en verwerp deur die meeste historici. Besoekers is egter steeds gefassineer deur die geheimsinnige troon en die legendes rondom hom. U kan op die troon sit terwyl u dink hoe die lewe van Attila of enige van die vroeë inwoners van Torcello tydens die migrasietydperk (ongeveer 300 - 700 n.C.) kon lyk toe die lagoongebied die eerste keer gevestig is.
In die museum kan u vondste en verskillende artefakte uit die lang geskiedenis van die eiland bestudeer. Een van die ouer vondste van die eiland en die Venesiese strandmeer is pottebakkery wat aan die einde van die 1ste eeu v.G.J. dateer. Soos genoem, was daar geen permanente nedersetting voor die val van die Romeinse Ryk nie, maar die mense wat aan die kus en om die strandmeer woon, is bekend met die eilande en het lank hier gebly, lank voordat hulle gedwing was om uit die strandmeer.
In die argeologiese afdeling is daar ook vondste uit die omgewing rondom Altino. Hier kan u grafte-artefakte en standbeelde uit die 2de en 3de eeu nC bestudeer, sowel as Griekse standbeelde en stemme tussen 400-300 vC, en Egiptiese standbeelde van 800-600 vC, asook verskeie Etruskiese voorwerpe. Die argeologiese gedeelte is 'n klein versameling, maar dit is nietemin gevul met pragtige en interessante artefakte wat die nedersetting histories kan plaas in die sosiale en kulturele ontwikkeling rondom die Middellandse See tydens die oudheid en die vroeë Middeleeue (5de - 10de eeu vC). In die middeleeuse en moderne gedeelte is daar 'n versameling godsdienstige voorwerpe en pragtige kuns, sowel as dokumente en ander vondste wat die eiland se vorige sosiale lewe en kulturele nalatenskap ten toon stel.
Die katedraal van Santa Maria Assunta, 'n basiliekkerk, is in 639 nC gestig.
Nadat u die museum besoek het, hoef u net 'n paar tree na die klein te stap piazza om die katedraal van Santa Maria Assunta binne te gaan, wat, soos genoem, die oudste gebou in die Venesiese strandmeer is. Dit is moontlik om 'n kaartjie te koop wat u toegang tot al die plekke rondom die plein gee. Nadat u u kaartjie by die museum gekoop het, is u dus vry om die katedraal en die klokkentoring binne te gaan. Die katedraal van Santa Maria Assunta, 'n basiliekkerk, is in 639 nC gestig, maar die kerk wat u vandag kan besoek, is hoofsaaklik in die vroeë 11de eeu nC gebou. Die pragtige preekstoel in marmer kom egter uit die oorspronklike kerk uit die 7de eeu nC. Die basiliek is ook bekend vir sy glinsterende Bisantynse mosaïek uit die 11de eeu nC. Veral opvallend is die mosaïek van die Madonna en die kind in die hoof-apsis.
Langs die basiliek is die Santa Fosca -kerk. Hierdie kerk is gedurende die 11de en 12de eeu nC gebou, en die grondkonstruksie is geskoei op 'n Griekse kruis. Dit is 'n meer beskeie kerk as die naaste buurman, maar steeds boeiend mooi met kolonnades en delikate Bisantynse binnekant. Agter die katedraal en die kerk is daar 'n roete wat u na die kloktoring sal neem. As u 'n wonderlike uitsig op die strandmeer wil kry, kan u die klokkentoring klim - maar kyk hoe u stap terwyl u na bo klim, aangesien die gang smal en steil is. As jy die strandmeer van hierdie plek af sien, met Burano redelik naby en Venesië in die verte, kan jy jou voorstel hoe die uitsig op die piek van die Venesiaanse republiek kon lyk, met majestueuse palazzi (paleise), kerke en kloosters op land omring deur die vele kanale, en handelskepe wat die vlak waters van die strandmeer vul.
Die ander eilande en vervoer vanaf Venesië
Torcello is nie net die moeite werd om te besoek nie vanweë die historiese betekenis en fassinerende plekke, maar ook die pragtige en rustige landskap. Oorweeg voordat u vertrek 'n lang wandeling op die eiland en/of 'n heerlike middagete by een van die vele lekker restaurante, met outentieke Italiaanse kombuis (natuurlik), terwyl u die atmosfeer geniet. Die bekendste restaurant is Locanda Cipriani, gewild onder bekendes, toeriste en plaaslike inwoners. Gaan sit in die pragtige tuin van die restaurant en geniet die uitsig oor die kerk en die katedraal terwyl u 'n glas rooiwyn drink.
Alternatiewelik is daar ook baie lekker restaurante op die ander eilande in die strandmeer. As u u reis met sommige van die ander eilande wil kombineer, word dit beslis aanbeveel om beide Burano, die kleurvolle eiland wat bekend is vir sy lang tradisie van kantmaak, te besoek, en Murano, die gewildste van die eilande, waar u die kuns van glasblaas.
U kan Torcello en die ander eilande bereik met die openbare vervoer of deur aan te meld vir begeleide toere. As u wil reis VaporettoU kan vertrek vanaf die haltes by Fondamenta Nuovo met lyn 12, of u kan lyn 14 van San Zaccaria na Burano neem en daar verander na lyn 9 vir Torcello. Die Vaporetto tussen Burano en Torcello duur vyf minute en vertrek elke halfuur tot 20:30 of 20:30. Die bootrit van Venesië na Torcello of Burano duur ongeveer 50 minute. Dit is ook moontlik om 'n privaat boot te huur, wat u meer vryheid gee om op die eilande te beweeg soos u wil.
Torcello: 'n Historiese eiland om te besoek terwyl u in Venesië, Italië, is
Miljoene toeriste besoek elke jaar Venesië, Italië. Maar hoeveel van die besoekers neem die tyd om die eiland Torcello in die Venesiese strandmeer te sien? Miskien slegs 'n klein gedeelte, wat jammer is inaggenome die groot belang wat Torcello gespeel het in die geskiedenis en ontwikkeling van Venesië. Hierdie nou landelike, stil eiland met tans minder as twintig inwoners was eintlik die eerste nedersetting in die strandmeer, wat die weg gebaan het vir die belangrikheid van Venesië in militêre, finansiële en artistieke geskiedenis. Geen besoeker aan Venesië mag die kans mis om 'n dag lank uit die skare te ontsnap en Torcello te verken nie, om 'n pragtige reis terug in die tyd en verskeie ongelooflike artistieke, argitektoniese wonders te beleef.
Die geskiedenis van Torcello
In 476 n.C. het die laaste Romeinse keiser geabdikeer en die infrastruktuur van die eens groot Romeinse Ryk was besig om uitmekaar te val. Hunne, Visigote en ander barbare woel deur Italië en bedreig die lewenswyse van gevestigde boere op die vasteland. So het burgers van die Romeinse stad Altino in Italië na moerasagtige, onbewoonde eilande van die Venesiese strandmeer gevlug. Die eerste gebied waarop hulle gevestig het, sou bekend staan ​​as Torcello.
Die land was nat en onherbergsaam, en het aan hierdie vlugtelinge 'n heiligdom gebied, maar weinig anders. Die setlaars was egter vindingryk en het 'n stelsel bedink om paaltjies in die modder te laat sak om op te bou, water na kanale te kanaliseer en brûe te bou om daaroor te kruis. So kon hulle werkbare grond op Torcello en dan op die ander strandmeereilande skep. By Torcello vind u die oorblyfsels van die eerste kerk wat in die Venesiaanse strandmeer gebou is, en teen die 11de eeu het die klein eiland elf kerke gehad. Teen die 14de eeu het meer as 20 000 mense Torcello tuisgemaak. Maar die boerdery was nooit besonder suksesvol op Torcello nie, en die moerasse het muskiete en malaria groot probleme veroorsaak. Venesië self het voorspoedig begin word en was ook baie meer gasvry en maklik om te verdedig teen aanvalle. Stadig word Torcello verlaat en kan baie van die grond na 'n meer natuurlike toestand terugkeer. Dit is een van die redes waarom Torcello so interessant is om as besoeker te sien, aangesien 'n mens jou die duidelikste kan voorstel hoe die eilande van die Venesiese strandmeer vyftienhonderd jaar gelede die eerste keer gelyk het.
Dit is maklik om by Torcello te kom sodra u Venesië, Italië, bereik het. Dit word gereeld twee keer per uur skoongemaak deur die waterbus Vaporetto -lyn "T " ("Traghetto Torcello ") wat na en van Burano vertrek. Burano self word bedien deur die "LN " ("Laguna Nord ") Vaporetto Line. Dit neem ongeveer 70 minute om tussen San Marco -plein en Burano te reis, so u moet ongeveer 90 minute tot 2 uur reis vir u hele reis na Torcello. U kan ook 'n watertaxi direk vanaf Venesië neem, maar let op dat dit baie duur is in vergelyking met die openbare vervoer wat die Vaporetto bied, wat slegs 6,50 euro per kaartjie kos.
Sommige gidsboeke beveel aan dat u slegs twee uur opsy sit om Torcello te verken, maar drie tot vier uur is my voorstel om die ervaring werklik te geniet. Torcello en Burano sorg saam vir 'n wonderlike daguitstappie uit Venesië. Spandeer die oggend deur die historiese toerisme -aantreklikhede op Torcello te sien, en gaan dan na Burano vir 'n laat middagete in een van die sjarmante trattoria's op die eiland en stap deur die kleurvolle strate. Die meeste webwerwe op Torcello is daagliks oop van Maart tot Oktober, 10:30 en 17:30, November tot Februarie 10:00 en 17:00. Die museum is op Maandae gesluit. Kaartjies om die webwerwe te besoek, word tans as 3 euro elk gelys, of u kan 10 euro bestee om 'n kombinasiekaartjie vir alle webwerwe en 'n klankgids te bekom, wat sterk aanbeveel word. Bring egter kontant, aangesien kredietkaarte nie aanvaar word nie.
As 'n mens op die eiland beland, is die Campanile di Torcello (kloktoring) reeds in die verte sigbaar. Gaan eenvoudig daarnatoe deur die verharde straat langs die hoofkanaal van die eiland te volg. Dit is ongeveer 10 tot 15 minute se stap na die hoofplein en besienswaardighede. Die wandeling is rustig en neem 'n rit oor die begroeide moeraslande en 'n paar plase. U sal een van die min oorblywende "Devil Bridges " langs die stap sien, die Pontecello del Diavolo. Volgens folklore is hierdie brûe óf deur die duiwel gebou, met die hulp van die duiwel, óf teen die wil van die duiwel.
Ignoreer die aandenkings op die hoofplein met taai, oninteressante items wat u oral in Venesië kan vind. Kry eerder 'n kombinasiekaartjie vir die webwerwe van Torcello en begin verken. Begin u toer met die kerk van Santa Fosca uit die 11de eeu. Hierdie kaal, eenvoudige kerk is meer Bisanties as Europees, met 'n Griekse kruisvloerplan met perfekte meetkunde en beskeie skoonheid.
As u dan in 'n goeie fisiese toestand is, klim dan op die trappe van die kampaniel. Hierdie inspanning beloon u met 'n pragtige 360-grade-uitsig oor Torcello en die Venesiese strandmeer sodra u die top bereik.
Gaan dan die kerk van die Santa Maria Assunta binne. Die basiliek dateer uit 628 en is die oudste gebou wat nog in die Venesiaanse strandmeer bestaan. Die binneruim het wonderlike mosaïekwerk. Die vloer dateer uit die 11de eeu en is vergelykbaar met die vloer wat in San Marco in Venesië gevind word. Die mosaïek op die mure dateer uit die 9de tot die 11de eeu. Die opvallendste is die wonderlike Madonna en kind op 'n geboë, glinsterende goue agtergrond. In Jonathan Gash 's "The Gondola Scam, en#8221 deel van syne Lovejoy raaiselreeks, beskryf die skrywer die effek van hierdie spookagtige Madonna op die kyker in detail. Sy boek was een van die belangrikste redes waarom ek van plan was om Torcello te besoek tydens my eerste reis na Venesië. Die kerk bevat ook 'n groot mosaïek van die Laaste oordeel, bedoel om vrees in die harte van antieke Torcello -kerkgangers te steek deur sy troebel besonderhede oor die goddelose wat met hel en verdoemenis gestraf word. Die kerk se altaar bevat oorblyfsels van St. Heliodorus, 'n plaaslike biskop wat saam met die beroemde St. Jerome gereis het tydens 'n reis na die Heilige Land. Buite die kerk is daar oorblyfsels van ruïnes van 'n doopkapel uit die sesde eeu.
Torcello het ook 'n klein museum wat die moeite werd is om te besoek, die Museo dell 'Estuario. Dit bevat 'n versameling argeologiese vondste van die eiland, waaronder Romeinse standbeelde wat aan die oewers van die moerasgebied gespoel is en vondste uit die katedraal. Daar is ook 'n paar skilderye en Grieks-Bisantynse ikone, erdewerkstukke en ander items wat verband hou met die geskiedenis van die eiland. Buite die museum, op die hoofplein, is meer argeologiese ontdekkings uit die strandmeer, insluitend 'n ou klipstoel, bekend as die troon van Attila & 8221 Of die berugte veroweraar ooit daarin gesit het, is maar min spekulasie en Venesiese folklore.
Akkommodasie en dienste op Torcello
Daar is 'n betaaltoilet op die hoofplein van Torcello, en slegs 'n paar eenvoudige eetkeuses, daarom is my aanbeveling om na Burano te gaan vir middagete of aandete na 'n besoek hier. As u op die eiland wil eet, is daar die Locanda Cipriani -hotel, wat dikwels as een van die beste restaurante in Venesië beskou word. Die hotel het ook 'n klein verskeidenheid gastekamers wat onder meer prinses Diana en koningin Elizabeth II huisves. Kamers begin by 100 euro per nag, of sluit een maaltyd en ontbyt in vir 150. U kan besprekings maak op hul webwerf.
Torcello: Ter afsluiting
Torcello is 'n wonderlike plek om te besoek in Venesië, Italië. Die eiland bied toeriste 'n unieke terugblik op die vroeë dae van die Venesiese nedersetting, sowel as 'n rustige blaaskans van die menigtes van die belangrikste eiland. Beplan om ten minste 'n halwe dag by Torcello te kuier, en u sal geseën word met pragtige herinneringe om 'n leeftyd te hou.
* Steves, Rick en Gene Openshaw. Rick Steves ' Venesië 2010. Berkeley, CA: Avalon Travel, 2009. Druk.
* Hanley, Anne. Venesië: Verona, Treviso en die Veneto. Londen: Time Out Guides, 2005. Druk.
Ses kilometer van Venesië, oor 'n groot stuk water, lê 'n geheimsinnige oorblyfsel van 'n vervloë era, die voorloper van Venesië - Torcello. Dit was hier, op hierdie afgeleë en verwaarloosde eiland, dat Venesië se pad van bestemming begin het met die skepping van 'n oorspronklike bloudruk van homself, in die vorm van 'n glinsterende stad, wat genadeloos verontagsaam is sodra die meer duursame stad van drome begin opgaan het onsterflikheid na die 10de eeu. Ons het nou net die skoonheid van die mosaïek van die katedraal om ons te herinner aan die voormalige grootheid daarvan. Tog bly daar 'n besondere atmosfeer op die eiland, 'n weemoedige grootsheid, asof dit wag vir die wêreld om die glorie van sy verlede weer te laat wakker word.
Hier buite, weg van die grense van die stad, staan ​​die unieke lig van die Veneto in die middelpunt en word die hele strandmeer in pure helderheid gebad. Dit is 'n toneel met wye horisonne waar see en lug soos refleksies in 'n poel reënboog saamsmelt. Die lig skuif voortdurend en ek word in 'n rustige, hipnotiese toestand gedompel, verlore in 'n ander wêreld van deurskynendheid.
Torcello lê in die noordelike dele van hierdie betowerende landskap. Dit word omring deur 'n woesteny van soutwatermoeras, afgewissel met sandbanke en klein eilande, gedefinieer deur smal waterkanale. Dit is 'n sluimerende, nie -bemande land met lewelose groen onkruid wat slap oor die stil water lê, slegs gebreek deur klossies donker mossels wat uit die oppervlak opkom. Dit is 'n outentieke visie van alles waaruit Venesië eens bestaan ​​het. Die imposante toring van die antieke katedraal van Torcello, die Santa Maria Assunta, kom uit 'n massa groen plantegroei. Ongetwyfeld geplaas in die middel van hierdie toneel van natuurlike verlatenheid, lyk dit simbolies van die mens se taai greep op die natuur.
Torcello was die eerste eiland wat in die strandmeer gevestig is, lank voor die huidige Venesië. Die oorsprong daarvan is gebaseer op 'n reeks mistieke onthullings. Die mense van die strandmeer kom oorspronklik van die Romeinse stad Altino, wat in die 5de eeu bedreig is as gevolg van 'n barbaarse inval. Toe die Germaanse hordes uit die noorde Altino nader, vlug baie van die inwoners in blinde skrik, maar sommige bly onder die leiding van die biskop wat wag vir goddelike inspirasie.
Na drie dae van intense gebed hoor die biskop van Altino 'n stem soos donder sê: "Klim op na die toring en kyk na die sterre." Die biskop het gehoor gegee en klim op die toring waar hy die sterre in die lug sien sien rangskik soos eilande in 'n strandmeer. En so het hierdie onherbergsame moerasland hul onwaarskynlikste bestemming geword.
Nadat hulle hul nuwe eilandhuis gevestig het en dit Torcello genoem het (vertaal as "Tower and Sky"), was daar meer wonderbaarlike onthullings. Die priester Mauro het 'n reeks visioene ontvang, waaronder een van Christus, Moeder Maria en verskillende heiliges, wat elkeen gevra het dat 'n kerk in hul naam gebou moes word. En so begin die skepping van 'n wonderlike stad, terwyl kerke en geboue begin groei het vanaf die moerasagtige eilande en moddervlaktes, deur die vernuftige vaardigheid en praktiese praktyk van hierdie merkwaardige volk. 'N Skrywer uit die 6de eeu, Cassiodorous, het pragtig gepraat van hierdie unieke kolonie-"Hier lê u huise gebou soos seevoëls, half op die see en half op die land."
Tot in die 10de eeu was Torcello die grootste kommersiële sentrum in die strandmeer, vol paleise, kerke en selfs 'n groot kanaal. Net soos die verlore mitiese Camelot, bied Torcello 'n verleidelike blik op 'n goue utopie, waar 'n egalitêre sosiale hiërargie ontwikkel het wat destyds uniek progressief was. Cassiodorious het geskryf: "Daar is geen onderskeid tussen ryk en arm nie, dieselfde kos vir al die huise is almal dieselfde en so afguns - die ondeug wat die wêreld regeer - is hier afwesig." Hier sien ons die wortels van die liberale demokrasie wat so 'n kenmerk van die Venesiese Republiek geword het.
In sy eerste jaar was die bevolking van Torcello ongeveer 20 000, maar dit het agteruitgegaan nadat dit met 'n reeks natuurrampe getref is. Die hawe is erg beskadig deur die vorming van stelle en sandbanke, aangesien navigasie om die eiland onmoontlik geword het. Die moerasse het uitgebrei en die natuur het die streek geleidelik herwin. Vanaf die 12de eeu het Torcello vinnig agteruitgegaan namate malaria versprei wat chaos veroorsaak het en die bevolking na die meer toeganklike gebied rondom die Rialto gegaan het, die hart van die skouspelagtige nuwe Venesië wat toe ontstaan ​​het.
Vandag is Torcello grootliks verlate met waarskynlik nie meer as twintig mense wat werklike permanente inwoners hier is nie. Dit het 'n rustieke en vervalle atmosfeer, met net 'n paar huise wat tussen die toegegroeide weide rondloop, wat die eiland verlaat in 'n ander wêreldse rustigheid. Afgesien van 'n paar boere met klein besighede, is die meeste mense wat hier werk, betrokke by die toeriste wat die paar interessante plekke op die eiland besoek: die twee kerke. 'n klein museum en die restaurant.
Ek neem die enigste beskikbare roete op die eiland, dit is die pad vanaf die landingsboot wat lei na die Santa Maria Assunta, die katedraal, wat die belangrikste fokus van die eiland is. Hier neem die atmosfeer 'n spookagtige soberheid, en ondanks die vervalle voorkoms, is dit 'n plek met groot waardigheid. Die katedraal is in 639 in die Bisantynse - Romeinse styl gebou, met 'n taamlik gladde buitekant, afgesien van die treffende kampaniel wat die eiland steeds hardnekkig oorheers.
Dit lyk asof die spoke van die vroeë intrekkers nog steeds in die katedraal woon, wat respek en verwondering by my inboesem. Die binneruim is yl behalwe die ongelooflike mosaïek. Hulle dateer uit die 11de eeu en weerspieël die sterk Bisantynse invloed op die kuns van hierdie vroeë Venesiërs. Maar die mosaïeke wat die meeste geraak word, is uit die 13de eeu wat een van die mure in die apsis bedek. Hier word die Madonna met 'n kind gewys met haar hande omhoog gebed en trane uit haar gesig val, waaronder 'n fries van die apostels tussen blomme op 'n goue vloer. Dit is miskien die eenvoud van die toneel wat dit so aangrypend maak en net bydra tot die innemende weemoed van die eiland. Anders as die mosaïeke van St Marks, wat skitter en skitter van die lewe, is dit eenvoudig, maar voortreflik, wat stil refleksie en vrede skep.
In teenstelling met die eenvoudige skoonheid van die Madonna, is die geweldige mozaïek van die laaste oordeel wat die westelike muur bedek. Teen 'n goue agtergrond word 'n magdom figure lewendig lewendig gemaak in 'n oproer van kleur en beweging.
Langs die katedraal is die kerkie van Santa Fosca. Hierdie eenvoudige, maar sjarmante Romaanse konstruksie bied die ruimte vir romantiese troues wat diskreet oop is vir die publiek. In Venesië is dit so maklik om toevallig deel te word van 'n intieme en privaat ritueel. Ek onthou dat ek eenkeer hier was toe 'n troue plaasgevind het en 'n skare mense rondgedrompel het, met 'n stil nuuskierigheid in die kerk geloop. Ek het vroeër die bruid in die tradisionele Venesiaanse modus sien aankom: die jong skoonheid wat roerloos in haar gondel staan, 'n wit visioen wat grasieus langs die kanaal dryf.
Nou was ek hier om die troue self te aanskou toe ek in die kerk inbeweeg. By die altaar kon die bruid en bruidegom met al die gaste sit, net soos 'n mens sou verwag. Maar aan die agterkant van die kerk is 'n musikale viering aan die gang, waar 'n uitstekende tenoorstem klink, begelei deur 'n vrou op viool terwyl hul soet toon hoog in die gewelwe styg.
Maar die eiland is meestal stil, met slegs 'n klein aantal toeriste om die merkwaardige eensaamheid te versteur. As die aand nader kom, word die atmosfeer betowerend, aangesien die lig rondom Torcello 'n verleidelike mengsel van iriserende viooltjies en sagte setperke word. In die weste is die vasteland en 'n verre reeks sneeubelaaide mistige berge. In die suide lê die uitgestrekte strandmeer met sy see van moerse plantegroei rondom vormlose modderheuwels. Maar verder in die verte. 'n lang ry paleise. koepels en torings styg uit die water op soos 'n gevaarlike lugspanning wat in 'n skemer poel van pers dryf. Dit is Venesië, maar nou gesien vanuit die perspektief van sy verre voorouers. Die verlatenheid van Torcello versprei oor die strandmeer en fluister oor die water dat Venesië ook eendag hierby moet kom. In die woorde van John Ruskin: "Ma en dogter. julle sien hulle albei in hul weduweeskap - Torcello en Venesië. "
Torcello kan vanaf Venesië bereik word met die openbare vervoer of 'n privaat watertaxi.
Openbare vervoer 'n Gewone waterbusdiens (bestuur deur ACTV) is beskikbaar by die volgende instappunte:
– No 12 Waterbus van Fondamenta Nuove
– No 14 Waterbus van San Zaccaria naby St Marks
Privaat boottoere deur die strandmeer is ook beskikbaar.
Torcello is een van drie eilande wat deur toeriste besoek word, saam met Murano en Burano, wat 'n daguitstappie bied. 'N Spesiale toer van drie uur is egter ook beskikbaar. Murano is die naaste aan Venesië en is bekend vir sy glasmaak, terwyl Burano 'n aangename vissersdorpgemeenskap is.
Goedkoop vlugte na Italië
Die meeste mense wat Torcello besoek, bly in Venesië, maar beperkte verblyf op Torcello self is beskikbaar by Locanda Cipriani, die bekende restaurant en herberg op die eiland.
Locanda Cipriani: Adres: Piazza S. Fosca, 29 - 30012, Torcello, Venesië, Italië.
Telefoon: (+39) 041 730150 / E -pos: [email protected]
Katedraal: daagliks van 10:00 tot 12:30 en 14:00 tot 18:30. Daar is 'n toegangskoste en 'n aparte heffing vir toegang tot die kampaniel. Dit is 'n steil klim, maar bied 'n wonderlike uitsig oor die eiland en die strandmeer.
Museum van Torcello: Dinsdag - Sondag 10: 00-12: 30 en 14: 00-18: 30. Naby die kerk toon dit die geskiedenis van Torcello. Daar is 'n toegangsgeld.
Meer rondleidings na Torcello nou beskikbaar:
Paul Millward, 'n nuwe vryskutskrywer wat graag skryf oor kultuur, reis en spiritualiteit. Hy is veral gefassineer met Venesië en skryf tans 'n boek oor die eiland. Benewens die skryf van artikels vir tydskrifte, wil hy ook fiksie skryf.
Top Santa Fosca kerkfoto deur Gerhard Bögner via Pixabay
Alle ander foto's deur W. Ruth Kozak
Venesië – 'n Geskiedenis van die strandmeer van Venesië
Die kleur is blougroen, met 'n tikkie smarag en saffier. Klein golwe spat teen die marmer muur van die sypaadjie. Kort -kort styg die water op en giet saggies oor die gepoleerde, verslete klippe. Terwyl die water terugtrek, begin 'n boot nader, begin 'n avontuur op die slap waters van die strandmeer.
THE LAGOON – Die Laguna Veneta is 'n uitgestrekte wateragtige uitgestrektheid wat meer as 60 kilometer lank strek van noord na suid en ongeveer 12-16 kilometer van wes na oos. Altesaam beslaan die strandmeer van Venesië meer as 600 vierkante kilometer. Dit is 'n gebied met nat lande, moerasse, seevaarte en eilande. Daar is meer as vyftig eilande in die strandmeer, waarvan die bekendste die eilandgroep is wat rondom die Rialtobrug groepeer en bekend staan ​​as Venezia vir die Italianers en Venesië vir die Engelssprekende wêreld. Die strandmeer is gevorm teen die einde van die laaste ystydperk, toe toenemende wêreldtemperature die land warm maak en die ysplate en gletsers in die berge laat smelt. Groot riviere stroom uit die Italiaanse Alpe, vloei oor die vlaktes van Noord -Italië en stort in die Adriatiese See. Toe hierdie vloedwater die see bereik, het hulle stadiger gestort met die storting van groot hoeveelhede sediment wat die eilande, moddervlaktes en sandbanke wat vandag die lagune van Venesië uitmaak, geskep het. Die vloedwater en die sediment wat hulle vervoer het, het 'n groot delta gebied geskep, beskerm deur sandspoeg uit die oop see. 'N Massiewe, natuurlike hawe, ideaal om bote te veranker en 'n habitat vir visse en voëls te bied, was 'n geskenk van die natuur aan die Veneti -mense wat eeue voor die aankoms van die Romeine in hierdie gebied gewoon het.
Om Venesië en die Venesiese strandmeer te verstaan, is dit noodsaaklik om hierdie waterige paradys per boot te beleef. Uit die water word die grootte van die strandmeer en die unieke omgewing van Venesië in die strandmeeromgewing duidelik. Om Venesië te verstaan ​​en te waardeer, moet ons begin met 'n reis oor die water, met die strandmeer wat om ons lê en ons tyd gee om die elegansie en grootsheid van die Venesiese strandmeer te waardeer en die veiligheid en heiligdom wat die strandmeer oor die eeue heen verskaf het. .
Venesië Lugfoto kyk wes Noord -Italië – Reliefkaart van die Alpe wat die berge in bruin en die vlaktes in groen vertoon. Kaart deur Geo. Philip & amp Sons (1905) – http://www.educated-traveller.com Venesië – Kaart van die strandmeer By Burano aangekom Verlaat Venesië
DIE ROMEINSE RYK In die dae van die Romeinse Ryk was daar 'n paar klein vissersgemeenskappe en verskeie handelsposte versprei deur die strandmeer. Die groot, belangrike stede was egter op die vasteland. Daar was Altinum, Aquileia en Concordia, wat almal aan die noordelike rand van die vasteland grens. Die eiland Torcello was 'n oordragpunt vir goedere wat uit die Romeinse stad Altinum uitgevoer is. Goedere sou op klein bootjies gelaai en per rivier na die strandmeer vervoer word. Daarna na groter vaartuie oorgeplaas voordat hulle die Adriatiese See in vaar. Aquileia was die grootste en welvarendste van hierdie Romeinse stede. Dit het net die binneland ontwikkel van Grado, in die noordoostelike hoek van die huidige Italië. Omring deur produktiewe plaasgrond en met maklike toegang tot die see, het Aquileia 'n baie besige hawe geword en 'n noodsaaklike voorpos in die ryk wat ooit uitgebrei het. Dit was strategies belangrik, naby die Dalmatiese kus. Toe die Romeinse Ryk begin verswak en sy prooi bevind vir toenemende aanvalle van buitestaanders, het die mense van Aquileia die meeste gely. Aanvalle van oproerige stamme uit die ooste, insluitend die Vandale, Gote en Visigote, om nie eens van Attila die Hun en ander fabelagtige krygers te praat nie, het die Romeinse burgers van Aquileia óf dood gelaat. In hierdie omstandighede het die oorlewendes uiteindelik uit hul stede gevlug om permanent in die waterige, moeraslande van die Venesiese strandmeer te woon. Hier was hulle ten minste veilig om hordes te verwonder. Torcello, 'n groot, plat land, gerieflik geleë naby die noordelike kuslyn van die strandmeer, was waarskynlik die eerste eiland wat ontwikkel het as 'n behoorlike stad met uitgebreide geboue en hawe -fasiliteite. Torcello sal my eerste bestemming van die dag wees.
NAVIGASIE VAN DIE LAGUNA VENETA is baie lastig. Kanale is gemerk met 'bricole ' of houtstapels wat in die sanderige sediment van die strandmeerbed gedryf word. Elke bootman weet dat u by die kanale moet hou, as u dit nie doen nie, is die risiko om vas te loop groot. 'N Verrassende hoeveelheid strandmeer is baie vlak en nie geskik vir bote nie. Die vroeë intrekkers gebruik bote met 'n plat bodem of skiffe om rond te kom, óf met 'n paal gestoot óf met 'n klein seil. U kan deesdae kies uit 'n watertaxi, volledig gepoleerd hout en chroom, met 'n Armani-geklede bestuurder tot u beskikking, of u kan 'n vaporetto (openbare bootdiens) gebruik, wat minder romanties is, maar om u oor die lagune te bring. . Oor die algemeen is die strandmeer redelik kalm omdat dit teen die oop see beskerm word deur 'n reeks sandspoeg (lang, dun eilande) wat 'n natuurlike versperring tussen dit en die Adriatiese See is. Maar op winderige of besige dae, as jy wakker word van ander bote of 'n goeie wind, kan dit 'n bietjie moeilik wees.
TORCELLO is die eerste aansporing vir my op hierdie pragtig sonnige dag. Ek hou daarvan om my voete op hierdie eiland te sit en te dink hoe dit vir die mense van Aquileia moes voel om uiteindelik 'n plek te bereik waar hulle veilig voel. Op stap na 'town ' sien ek die elegante en tipies Venesiaanse Ponte del Diavolo wat strek oor die klein kanaal wat deur Torcello loop. Die brug is onlangs herstel en is oop, geen handrelings nie, geen mure nie, net 'n brug. Die bestaande struktuur dateer uit die 15de eeu. Ek loop verby die beroemde Locanda Cipriani, geopen deur Giuseppe Cipriani, van Harry 's Bar -roem, in die vroeë 1930's. Hierdie eiland was 'n gunsteling plek van Ernest Hemingway. Hy was lief daarvoor om hier te kom eet vir verversings na eendejag op die strandmeer. In November 1948 kom hy hier vir 'n maand en skryf sy roman "Oorkant die rivier en in die bome". Aan die einde van die 50's kom Winston Churchill na Torcello aangetrek deur die vrede en rustigheid van die eiland. U kan 'n klein waterkleur sien wat in die restaurant hang. Dit is altyd lekker om te gesels oor bekendes wat na Torcello kom, maar dit is nie die rede waarom ek hier is nie. Ek is hier om die eiland te waardeer soos dit vir die vroeë intrekkers sou gewees het. Ek is ook hier om 'n werklik skouspelagtige Middeleeuse mosaïek te sien.
Torcello – in sy waterige omgewing – die kloktoring van Santa Maria Assunta oorheers die noordelike strandmeer
Net 'n paar honderd meter voor my is die kerk van Santa Maria Assunta en die ouer Romaanse kerk Santa Fosca. Dit is nogal verrassend om die kerk van Santa Maria binne te stap. Ekstern is die kerk van baksteen gebou, dit is onopgesmuk en baie eenvoudig. As ek deur die groot houtdeure na die apsis loop, word ek gekonfronteer met 'n enorme 'Last Judgement ' Mosaic wat die agtermuur van die kerk bedek. Geskep in die Bisantynse styl vanaf die 11de eeu, vorm duisende klein glasstukke hierdie groot, sprankelende prentjie. Die mosaïek is baie grafies. Christus sit in die oordeel en besluit wie hemel toe moet gaan en wie hel toe moet gaan. Individue word 'n ewigheid in die paradys toegeken of alternatiewelik 'n ewigheid in die hel. Aan die linkerkant van die mosaïek is daar pragtige mense wat in 'n groen tuin ronddwaal. Dit is alles soet en lig. Aan die regterkant van die mosaïek is daar 'n hel, deurspek met bloedrooi vlamme, verwronge liggame, gemartelde siele en skedels. Wurms kruip deur oogkaste, hopelose siele staan ​​onder die middel in brandende branders. Die boodskap is glashelder vir die kerkgangers van die Middeleeue, leef 'n goeie lewe en gaan hemel toe. Leef 'n gemene, bose, sondige lewe en gaan hel toe. Die grafiese en kragtige aard van die mosaïek laat my ontsteld. Ek sit en kyk na die syfers, besonderhede, kleure vir 'n ewigheid.
As ek terugkom na die helder sonlig, knip ek en vryf oor my oë.Buite die kerk is daar verskillende fragmente van argeologiese oorblyfsels, pilare, 'n ou put, selfs 'n marmer troon wat aan Attila the Hun behoort! Skoolkinders uit die Veneto -streek kom ten minste een keer gedurende hul junior jare op 'n verpligte skoolreis, hulle staan ​​geduldig tou om op die troon van Attila te sit. Dan laai hulle rond in die museum voordat hulle op die aandenkingsplase sit en soek na speelgoed, lekkergoed en plastiekgondels. Terwyl ek terugstap langs die kanaal na my boot, dink ek aan hoe geïsoleer die strandmeer jare gelede moes gevoel het. Net klein eilande, moerasse, 'n waterige wildernis.
Die ikoniese Locanda Cipriani, op die eiland Torcello
Torcello – Island of legendes – Cipriani, Hemingway, Venesië
NAVIGASIE van die strandmeer is lastig, die water is vlak en u moet die gemerkte kanale volg. Deur die eeue heen, of#8216briccole ' of houtstapels wat in die sanderige sediment van die strandmeerbed gedryf is, het bootseiers veilig oor die water gelei. Elke Venesiaan weet dat u die merkers moet volg, as u dit nie doen nie, is die risiko om vas te loop groot. Die vroeë intrekkers gebruik bote met 'n plat bodem of skiffs om rond te kom, óf met 'n paal gestoot, soos 'n punt, óf met 'n klein seil. Die kombinasie van modderbanke, vlak water en riete maak dit 'n perfekte habitat vir alle voëlsoorte. Hemingway was lief daarvoor om eend te jag, in die afgeleë uithoeke van die strandmeer.
Die mees atmosferiese eiland in die strandmeer is Torcello. Torcello, wat naby die noordelike kus geleë was, het eens 'n bevolking van ongeveer 20 000 mense gehad. Tans woon minder as 100 op die eiland, in werklikheid kan dit minder as vyftig wees. Die eiland het 'n verlate byna spookagtige gevoel. Op 'n koel herfsoggend, met die dou dik op die grond, kruis 'n doolhof van spinnekoppe die paadjie. Die delikate filamente is nog steeds in takt, swaar gelaai met waterdruppels en heeltemal ongestoord deur besoekers. 'N Geverfde bordjie op die muur sê 'Ponte del Diavolo' wat Devil 's Bridge beteken. My verbeelding kom in die derde rat, die reis het pas begin. Ek sal die laaste keer na hierdie legende terugkeer.
Torcello – Sept 2019 foto deur – Nicole http://www.nicolefriedler.com – professionele fotograaf Venetiaanse strandmeer – 1932 – met kanale, eilande, waterlope van riviere wat in die strandmeer lei, vertoon. http://www.educated-traveller.com
Die strandmeer van Venesië is steeds 'n belangrike visvanggebied en 'n tradisionele visnet word verlaag met die getye
TORCELLO – Legende nommer een
Torcello was honderde jare voor die ontwikkeling van Venesië 'n bloeiende hawe- en vissersgemeenskap. Dit is absoluut waar. Torcello was 'n hawe- en versendingspunt vir die Romeinse stad Altinum. Soos die kraai vlieg, is Altinum net 'n paar kilometer noord van Torcello op die hoofgrond. Onlangse argeologiese werk het bewyse getoon van kanale en kanale wat die stad Altinum en die eiland Torcello verbind. Waarskynlik is goedere op klein bote na die strandmeer geneem en dan op groter vaartuie vervoer om suidwaarts via die Adriatiese See na Ancona, Dalmatië en ander dele van die Romeinse Ryk te vervoer. Jare gelede het ons geleer dat Torcello die eerste eiland in die strandmeer was wat deur die vasteland bewoon is na die val van die Romeinse Ryk. Die verhaal was dat Romeinse burgers uit hul brandende, deurmekaar dorpe gevlug het toe barbaarse hordes, waaronder Attila die Hun, uit die ooste aangekom het. Hulle het veiligheid gevind in die waterige afval van die strandmeer. Dit is eintlik nie heeltemal waar nie. Torcello was reeds 'n hawe vir die bloeiende Romeinse stad Altinum en het beslis die Romeinse stad vooraf gedateer. Die Veneti -mense, van wie die Veneto -streek sy naam kry, was al duisende jare lank besig om te boer en te hengel, selfs voor die koms van die Romeine.
Torcello – in sy waterige omgewing – die kloktoring van Santa Maria Assunta oorheers die noordelike strandmeer Infrarooi kamerabeelde toon die buitelyn van die Romeinse stad Altinum, gepubliseer in SCIENCE (2009)
Die Romeinse stad Altinum word getoon (rooi sirkel) met Torcello en die strandmeer op die agtergrond – Science – July 2009
TORCELLO – Legende nommer twee
Die klipstoel of troon wat nou in die grasagtige, toegegroeide plein van Torcello sit, was na bewering die troon van Attila die Hun. Attila was 'n stamhoof wat bekend was vir sy brutaliteit en aggressiewe militêre veldtogte. Hy is berug in Italië vir sy rol om uiteindelik die Romeinse Ryk tot 'n einde te bring. Daar is geen bewys dat Attila ooit Torcello besoek of op hierdie troon gaan sit het nie. Dit keer egter nie die hordes Italiaanse skoolkinders wat op skooluitstappies na Torcello kom en om die beurt op die troon sit en 'n selfie neem nie. Die onderstaande foto toon die heerlike Emily, my nefie se vriendin wat die toeriste doen op die troon van Atilla '.
Emily ontdek die troon van Atilla, Torcello
TORCELLO – Legende nommer drie
Die pragtige en elegante 'Locanda Cipriani ' is 'n tradisionele herberg wat in 1934 deur Giuseppe Cipriani geopen is. Nog steeds bestuur deur dieselfde gesin, het die 'Locanda ' deur tallose beroemdes, politici, filmsterre en kunstenaars omgesien . Dit is bekend vir sy pragtige tuine, fantastiese kos en 'n heerlike, diskrete atmosfeer. Daar is 'n paar slaapkamers bokant die restaurant. Ernest Hemingway het in 1948 hier gebly en sy roman geskryf 'Oorkant die rivier en tot in die bome' tydens sy maand lange verblyf. Hy het gevind dat die vrede en rustigheid van die eiland ideaal is om te skryf. Hy het 'n spesifieke stoel by die oop vuur en 'n eie bottel agter die kroeg. Net buite die herberg is daar 'n klein kanaal met ligplekke vir bote. Hemingway se bootman sou hier wag totdat die skrywer na vore kom vir sy daaglikse eendjaguitstappies. Dit alles is waar.
Die 'locanda ' het die rykes en beroemdes al dekades lank vermaak. Charlie Chaplin, The Queen, Margaret Thatcher, Prince Charles en Lady Diana, Maria Callas en Paul Newman het almal besoek afgelê. Tydens die filmfees in Venesië is daar 'n stroom slanke watertaxi's wat wag vir die nuutste Hollywood -sterre om hul middagete te voltooi. Daar hang selfs 'n klein waterkleur aan die muur wat deur Winston Churchill tydens 'n besoek in die 1950's gedoen is !! Ek wonder of Giuseppe Cipriani besef het dat hy 'n legende skep toe hy die ou herberg in die dertigerjare gekoop het. Die afgelope paar jaar het die 'locanda ' 'n paar wonderlike troues aangebied, en ek het 'n kort video ingesluit wat aan die einde van hierdie artikel deur Locanda Cipriani vervaardig is. Dit vang die sjarme en rustigheid van die eiland Torcello en sy idilliese tuinomgewing pragtig vas#8230 … … … ….
Elke keer as ek na hierdie eiland kom, word ek betower, selfs geboei deur die gevoel van geskiedenis. Ek volg die rooi baksteenpad vanaf die steiger na die piazza, soos Dorothy in 'The Wizard of Oz ' en elke keer sien ek 'n taamlik vreemde bord teen die muur. Die bord sê 'Ponte del Diavolo'. Dit is die legende nommer vier op my lys.
TORCELLO – Legende nommer vier
Waarom het die 'Ponte del Diavolo ' of 'Brug van die duiwelKry sy nogal eng naam? Eerstens moet ek 'n bietjie agtergrond verduidelik. Byna duisend jaar lank was Venesië 'n onafhanklike stadstaat, bekend as die Republiek van Venesië. Gedurende hierdie tydperk het die Venesiërs die handel in die oostelike Middellandse See oorheers. Die Venesiërs was trotse, veerkragtige en sterk onafhanklike mense. Toe kom hul lang onafhanklikheidsgeskiedenis in 1797 tot 'n wrede einde toe die Oostenrykers Noord -Italië binnedring as deel van die Napoleon -veldtog om die Italiaanse skiereiland te beheer. Die Oostenrykers het Venesië ingeneem en dit was die einde van die Venesiese Republiek. Die Venesiërs was woedend, hartseer en beroerd.
Volgens die legende het 'n jong Venesiaanse meisie verlief geraak op 'n Oostenrykse soldaat. Haar familie besluit dat hierdie romanse onder geen omstandighede toegelaat kan word nie. Die jong meisie is ver weg van Venesië gestuur. Kort daarna is die Oostenrykse seuntjie deur 'n onbekende hand vermoor. Toe sy van sy dood hoor, word die meisie na Venesië toegelaat. Maar haar hartseer was so groot dat sy geweier het om te eet en uit vrees vir haar dood het die familie advies van 'n plaaslike wyse vrou (of heks) gevra. Die heks het 'n plan gemaak. Sy stel 'n ontmoeting met die duiwel voor op die brug by Torcello, in die nag, weg van nuuskierige oë. Die jong meisie stem in en gaan na die brug, waarna sy klim. Sy het 'n kers om haar te lei, en 'n goue muntstuk in haar hand. Sodra die duiwel haar op die brug sien klim, spoeg hy die ' -tyd van tyd ' uit en sodoende die Oostenrykse seuntjie vry van sy doodsbestemming. In sy hebsug gryp die duiwel die goue muntstuk. Toe die meisie die top van die brug bereik, kom haar jong geliefde uit die duisternis na haar toe. Net toe hulle bo -op die brug herenig is, blaas 'n rukwind die kers uit, en die twee verdwaal in die duisternis. Herenig en vir ewig weg.
Maar die heks het die duiwel, 'n suiwer jong siel, elke jaar tydens Kersfees belowe in ruil vir die Oostenrykse soldaat. Sy het haar deel van die winskopie nie uitgevoer nie en daar word gesê dat elke Kersaand die duiwel op die brug verskyn, in die vorm van 'n swart kat, wat wag om sy betaling te ontvang. Dit is moeilik om te weet of legende nommer vier waar is of nie. Dit het al die tipiese kenmerke van 'n Europese volksverhaal. Goed en kwaad, donker en lig, hebsug, romanse en hoop. Liefhebbers van sterre, 'n romanse wat nie kan wees nie. Dit is alles so bekend. Trouens, omtrent dieselfde tyd as wat hierdie verhaal opgestel is (1790's), het die broers Grimm deur Duitsland gereis en tradisionele verhale en folklore geskryf wat van mond tot mond van vader tot seun en van moeder tot dogter oorgedra is, as vuurverhale, vir generasies. Hulle samestelling van verhale het een van die definitiewe versamelings van kinderverhale geword wat ons almal ken en liefhet.
Op 'n snaakse manier maak dit nie saak of hierdie verhale en legendes waar is of nie. Wat belangrik is, is ons betrokkenheid by 'n plek. As 'n verhaal ons verbeelding aangryp en ons in staat stel om 'n bietjie meer oor die verlede te verstaan, is dit goed. Die volgende keer dat ek op die eiland Torcello is, neem ek beslis spesiale aandag aan die 'Ponte del Diavolo ' wie weet ek sien dalk selfs die swart kat!
Ponte del Diavolo, Torcello Hier kom ons liefhebbers van sterre. Dit is hierdie keer weer Emily met Richard, my neef!
Slegs 'n paar tree verder as die 'Ponte del Diavolo' is die verleidelike terras van Locanda Cipriani, ideaal vir 'n perfekte koffie. Ek het altyd 'n vinnige kykie geniet na die klein waterkleur wat deur Winston Churchill geverf is wat net binne die restaurantdeur hang. Eendag sal ek op hierdie heilige plek middagete eet. Tot dusver was die trek van 'n visrestaurant in die buurland Burano te sterk. Dit is egter nou tyd om die basiliek te besoek en na 'n skouspelagtige middeleeuse mosaïek te kyk.
BASILICA OF TORCELLO – 'n klipwerklikheid – nie 'n legende nie
Minder as vyf minute verder langs die pad is die Basiliek van Santa Maria Assunta en daarnaas die ouer Romaanse kerk Santa Fosca. Die klokkentoring van Santa Maria Assunta oorheers die noordelike punt van die strandmeer van Venesië en kan kilometers ver gesien word. Dit is nogal verrassend om die kerk van Santa Maria binne te stap. Ekstern is die kerk van baksteen gebou, dit is onopgesmuk en baie eenvoudig. As ek egter deur die groot houtdeure na die apsis loop, word ek deur 'n enorme gekonfronteer ' Laaste oordeel ' mosaïek wat die agtermuur van die kerk bedek. Dit is geskep in die Bisantynse styl vanaf die 11de eeu en is 'n glinsterende visuele meesterstuk wat bestaan ​​uit goudblaar en tienduisende klein stukke mosaïek, elk ongeveer 'n sentimeter groot. Rooi, groen en goud vul die lug, ontelbare klein 'tesserae' glasstukke vorm hierdie uitgestrekte, sprankelende prentjie. Die mosaïek is baie grafies. Christus sit in die oordeel en besluit wie hemel toe moet gaan en wie hel toe moet gaan. Individue word 'n ewigheid in die paradys toegeken of alternatiewelik 'n ewigheid in die hel. Aan die linkerkant van die mosaïek is daar pragtige mense wat in 'n groen tuin ronddwaal. Palmbome floreer en engele gee 'n gevoel van goedheid en deug. Dit is alles soet en lig. Blou, groen en goue kleure kalmeer die oog. Die kleure is rustig en rustig.
IN VOLLEDIGE KONTRAST – Aan die regterkant van die mosaïek is daar 'n hel, besaai met bloedrooi vlamme, verwronge lyke, gemartelde figure en gesnyde ledemate. Wurms kruip deur oogkaste, hopelose siele staan ​​onder die middel in rooiwarm brandende branders. Die boodskap is glashelder vir die kerkgangers van die Middeleeue, leef 'n goeie lewe en gaan hemel toe. Leef 'n gemene, bose, gulsige, sondige lewe en gaan hel toe. Die grafiese en kragtige aard van die mosaïek laat my altyd verslae. Ek sit en kyk na die gemartelde siele en die lewendige rooi en goue kleure vir 'n ewigheid. Toe my kinders klein was en ons na Venesië gekom het, het ons altyd 'n dag op die strandmeer gehad en Torcello was ingesluit. Veral William, my tweede seun, was gefassineer deur die skedels en slange in die deel van die mosaïek in die regter onderste hoek. Die idee dat bose mense hul lewens in 'n gesplete toestand in die hel sal voltooi, met wurms wat deur skedels kruip en gebreekte bene wat 'n brandende grot besaai, is 'n kragtige boodskap wat aan die lewendes oorgedra moet word.
Torcello – Basilica of Santa Maria Assunta – Last Judgment Mosaic
Die duiwel sit op 'n troon van verdraaide slange saam met Cerberus, die bose hond met veel koppe wat die poorte van die hel aan sy sy bewaak. Die sewe rame in die mosaïek verwys moontlik na die sewe sirkels van die hel. Lyke geskeur, oral vlamme. Die rooiheid van bloed of vlamme is in elk geval oortuigend en skrikwekkend. Daar is geen bewyse dat Dante hierdie besondere mosaïek, ook al sy eie weergawe van die hel, in sy epiese werk gesien het nie. Die Divine Comedy is opvallend dieselfde. Na 'n halfuur se kyk na hierdie wonderlike werk kan die behoefte om vars lug te kry nogal oorweldigend wees. Alhoewel daar nog meer te sien is, het die kerk 'n uitstekende, hoogs versierde mosaïekvloer en 'n baie interessante hout altaarskerm (tans opgeknap), maar die middagete is te sterk.
Torcello, my geel baksteenpad (ek weet dit is rooi) ….
TORCELLO is 'n heerlike versiering van die werklike en die verbeelde. 'N Kombinasie van antieke vissersdorpie, Romeinse voorpos en Bisantynse kuns en mosaïek. 'N Plek van uitsonderlike vrede, stilte en rustigheid. 'N Afsonderlike nedersetting in die Venesiaanse strandmeer, wat op baie maniere die voorloper van die stad Venesië was. 'N Plek wat besoekers geïnspireer het, waaronder Hemingway en Churchill. 'N Plek ryk aan legende, geskiedenis en folklore. 'N Plek waar 'n swart kat die ' besoekPonte del Diavolo' elke Kersseisoen. 'N Waarskuwing aan ons almal dat u nooit weet wanneer u 'n bose gees kan teëkom nie en wat die gevolge van so 'n vergadering kan wees. As u nog steeds dapper voel, onthou dan die lot van die 'sinners ' in die laaste oordeel op die agtermuur van die kerk. Dit is beslis tyd om vars lug te kry en 'n heerlike vismiddagete te geniet met dank aan die oorvloedige Venesiese strandmeer. Dit is nou die tyd om die 'rooi baksteenpad te volg ' … …
Besoek hul pragtige en interessante webwerf vir meer inligting oor die fassinerende geskiedenis van Locanda Cipriani –: https://www.locandacipriani.com/
Ek beveel sterk aan om die roman van Hemingway ' oorkant die rivier en in die bome te lees terwyl hy in November 1948 by Locanda Cipriani gebly het. Die roman dra die atmosfeer en die atmosfeer van die strandmeer in die koue wintermaande oor.
Vir 'n bietjie meer oor Hemingway – hier 'n kort artikel wat ek geskryf het oor die grimmige ou karakter wat hy was: Ernest Hemingway, Venetian Lagoon
Die idee van ryk mans en vroue wat moontlik 'n slegte lewe gelei het om die koninkryk van die hemele binne te gaan, was altyd 'n bietjie moeilikheid, veral vir middeleeuse geldleners. Enrico Scrovegni was 'n goeie voorbeeld: Padova, Italië - Hoe beland 'n geldskieter in die koninkryk van die hemele ...
Vir meer inligting oor die Venesiese strandmeer kan ek 'n artikel voorstel wat ek 'n jaar of wat gelede geskryf het oor hierdie unieke en fassinerende vleiland: Venesië - 'n dag op die strandmeer in Venesië
Ek beveel ook 'n besoek aan die naburige Burano aan, veral Olga's Lace Shop! My gunstelinge: Burano, Venesië, Italië - Die vriendelikheid van vroue
Vir unieke, op maat gemaakte reise na Italië bied my boetiekreisonderneming, www.grand-tourist.com, 'n pasgemaakte reisdiens, beplanning van reisroetes en die verskaffing van roetes en diens van baie goeie gehalte.
Ek kon nie weerstaan ​​om 'n baie goeie en insiggewende kosblog oor Locanda Cipriani te deel nie. Veral die foto van 'cannochie ' 'n tipe Venesiaanse groot garnaal of klein krewe. Hulle is absoluut heerlik. Elizabeth Minchilli se blog oor die kos by Locanda Cipriani, Torcello
Pragtige video met Locanda Cipriani, fantastiese tuine en 'n uitstekende ligging. Kompliment a tutti! Gesinspret op die strandmeer – Torcello en Burano – Desember 2019!
Mazzorbo en die Ponte Lungo, Torcello -eiland, The Devil 's Bridge en Attila 's Throne
Mazzorbo, wat gekoppel is aan die eiland Burano via 'n lang hout brug gebel Ponte Lungo, word dikwels beskou as 'n aanhangsel by Burano, en so word dit dikwels geïgnoreer deur toeriste wat aangetrokke is tot laasgenoemde se beroemde helderkleurige huise. Soos baie ander eilande in die noordelike kant van die strandmeer, was dit eens 'n wonderlike plek kommersiële rol en die samelewing was ryk en lewendig, maar na die jaar 1000 nC, dit is ook verduister deur die groei mag van Venesië naby, en dit het gou eenvoudig geword plattelandse eiland, sy lewensbestaan ​​streng landbou.
Torcello, die vroegste bewoonde plek in die strandmeer, het 'n nogal agrariese gevoel soos soveel ander eilande rondom Venesië self. Soos die verhaal sê, die eerste setlaars was vlugtelinge van die Romeinse stad van Altino probeer ontsnap uit die Longobard invallers wie, in die 7de eeu aangekom het deur plunder en plunder Noord -Europa. Die geskiedenis word nog steeds wyd bespreek deur argeoloë, maar dit lyk waarskynlik Torcello is die eerste keer bevolk deur mense kom van die vasteland om die te vermy bedreiging van barbaarse indringers. Wat egter seker is, is dat vandag die eiland het net 16 inwoners.
Die Duiwel se brug
Il Ponte del Diavolo, die Duiwel se brug. Niemand weet regtig waar die brug sy naam vandaan kom, sê sommige van a edele familie gebel Diavoli wat naby die brug onder die vele legendes is een waarvolgens die duiwel is uitgedaag om 'n brug in een nag, en was op die punt om aan die syrails te begin toe die son opkom, en daarom het hy dit nogal kaal gelaat soos ons dit vandag sien.
Troon van Attila '
Die klip troon, waarin u kan sien Torcello, is Troon van Attila ', vermoedelik gebou vir Attila die Hun, nadat hy en sy volgelinge binnegeval het Torcello. Dit is suiwer legendeegter, as die Hunne net aangekom sover as Aquileia, a Romeinse hawestad op die vasteland. Die sogenaamde Trono di Attila dateer uit die 5de eeu, wat is wanneer die eerste setlaars aangekom op die eiland. Dit was inderdaad 'n soorte troon, soos die goewerneur of biskop van Torcello sou vermoedelik daarin sondig wanneer hy te doen het administratief of regs aangeleenthede.
Ontdek ons ​​selfgeleide toere in totale veiligheid COVID-GRATIS vanaf € 9, klik hier!
Mazzorbo is geleë langs die eiland Burano, in die noorde, waaraan dit deur 'n brug verbind is, en ten weste van die eiland Torcello. Dit lê ten noorde van die moeras van Palude di Santa Caterina en ten weste van die moeras van Palude del Monte. Die kanale rondom die eiland is die Canale Borgogni- en Canale di Burano -kanale in die weste, die Canale Scomerzera di Mazzorbo -kanaal (waarvan die westelike punt dit van Burano skei) in die suide, die Canale Santa Caterina -kanaal (wat dit van die Santa Caterina -eiland) in die ooste en die Canale di Mazzorbo -kanaal in die noorde. Laasgenoemde skei Mazzorbo van die groter Mazzorbetto -eiland. Mazzorbo is verbind met die eiland Murano en die sentrale deel van die strandmeer deur die Canale Scomerzera di San Giacomo -kanaal.
Mazzorbo is deel van 'n groep van vier eilande. In die weste is die eiland Santa Caterina waarheen Mazzorbo geskei word deur die Santa Caterina -kanaal. Die twee eilande is verbind deur twee brûe. Die eiland Santa Caterina is in 1928 in twee verdeel toe 'n verlenging van die Canale di Mazzorbo -kanaal (die Santa Margherita -kanaal) gegrawe is om Mazzorbo se noordelike oewer aan die Canale Scomerzera San Giacomo -kanaal te verbind. In die noorde is daar Mazzorbetto, wat geskei word deur die ongeveer 60 m wye Canale di Mazzorbo-kanaal. Alhoewel Mazzorbetto in Italiaans na "klein Mazzorbo" klink, is dit die grootste eiland van die groep.
In die verlede is Mazzorbo andersins Maioribus of Maiorbo (1137), Maiorbenses (1143) of Maiurbo (1228) genoem. 
Jacopo Filiasi, 'n laat 18de/vroeë 19de eeuse historikus, het aangevoer dat die oorsprong van die naam Mazzorbo die Latynse term was Groot Urbs, Majoor Urbi, en Majurbium, Groot of Groot Stad, en dat hierdie nedersetting die grootste stad in die hele Bisantynse Venezia Marittima was, die kusgebied van Noordoos-Italië wat in die 6de eeu onder die Bisantyne was.  Die werk van baie historici, waaronder Roberto Cessi, het egter getoon dat Mazzorbo nooit in die antieke en middeleeuse kronieke genoem is nie.  Daarom lyk hierdie hipotese onwaarskynlik. Daar word beweer dat Filiasi se interpretasie kom in die konteks van die patriotiese en verrykende panegiriek tipies van die 19de eeuse Venesië en anti-Oostenrykse retoriek tydens die Oostenrykse besetting. 
As gevolg van die gebrek aan vermeldings van Mazzorbo in die ou kronieke, het Cristoforo Tentori Spagnuolo, nog 'n laat 18de/vroeë 19de eeuse historikus, aangevoer dat die oorsprong van die naam Mazzorbo was Medium Urbis, "Town in Between" of "Town in the Middle" (van ander dorpe). 
'N Romeinse klipopskrif wat in die 19de eeu ontdek is, die Epigrafe Torcellana (Torcello Epigraph), herdenk 'n skenking aan die stad Altinum deur Tiberius Claudius Nero, wat tydens sy konsulaat (13-14 v.C.) tempels, portieke en tuine gebou het. Dit beskryf die stad, sy distrikte en poorte en noem die Maedium Urbis hek. Die inskripsie is op hierdie hek, in die noordooste van die stad, geplaas. Hierdie naam verskyn ook in ander bronne, waar dit soms geskryf word as Medium urbium of Mediurbium. Dit was ook die naam van die sesde distrik van die stad. Volgens Simone Menegaldo het die vlugtelinge van Altinum hierdie naam aan hierdie eiland gegee omdat dit tussen ander eilande was (Burano, Torcello en Costanziaco). 
Daar word gereeld geglo dat die nedersettings in Mazzorbo en die ander eilande in die noordelike deel van die Lagoon van Venesië deur vlugtelinge van die nabygeleë kusdorp Altinum gebou is, óf toe dit in 452 deur Attila of the Huns vernietig is óf in die binneland gevorm is van die Veneto- en Friuli Venezia Giulia-streke toe hulle in 569-615 deur die Langobards verower is.   In 1881 ontdek argeoloë egter Myceense aardewerk op die eiland, wat toon dat daar reeds kommersiële aktiwiteite in 1600–1100 vC was.  
Net soos die nedersettings op ander eilande van die noordelike deel van die strandmeer (Torcello, Costanziaco, Ammiana en Burano) was Mazzorbo een van die vroegste nedersettings in die strandmeer wat die ontwikkeling van Venesië voorafgegaan het. Hierdie nedersettings het floreer van die 19de tot die 14de eeu toe dit die middelpunt van maritieme handel met die Adriatiese See en die res van die Middellandse See was. Flaminio Corner, 'n 18de -eeuse historikus, het geskryf dat "[die eiland Mazzorbo] in twee gedeel is deur 'n breë kanaal wat in die middel vloei en die eiland in 'n westelike en oostelike deel skei; dit lê lank tussen ander eilande gelede was dit 'n asemhaling van die edeles, toe hulle toegewy was aan 'n vrugbare maritieme handel. " 
Mazzorbo en die ander eilande in die gebied het afgeneem met die verstedeliking van Rivoalto, wat ontwikkel het tot die stad Venesië en die dominante sentrum van die strandmeer geword het. Baie gesinne verhuis na Venesië. Daarbenewens was daar 'n agteruitgang van die omgewing as gevolg van vloede wat die oewer van die eilande en verskillende geboue, die uitbreiding van die omliggende moerasse en probleme met malaria erodeer. Uiteindelik is Mazzorbo en ander eilande in die omgewing verlaat.
Met die ontvolking van hierdie deel van die Lagoon van Venesië is baie godsdienstige instellings op hierdie eilande gevestig. Alhoewel dit nie 'n groot nedersetting was nie, het Mazzorbo vyf kloosters en vyf kerke. Die kloosters was Santa Eufemia (wat in 1768 opgelos en gesloop is), San Maffio (wat tydens Napoleon se besetting van Venesië en sy lagune ontbind en gesloop is), Santa Maria Valverde, Santa Maria delle Grazie en Santa Caterina. Die gemeentelike kerke was: San Pietro, San Bartolomeo (wat tydens die besetting van Napoleon in 1810 gesloop is), San Angelo, Santo Stefano en Santi Cosma e Damiano.   Met die agteruitgang van die eiland en met die ontbinding van kerke en kloosters, is al hierdie kerke en kloosters, behalwe die Santa Caterina -kerk, gesloop en geen spoor daarvan oor nie.
Bogenoemde name (Maioribus, Maiorbo en Maiurbo) het verwys na 'n nedersetting wat uit die hele drie-eilandgroep bestaan ​​het (voor die splitsing van die eiland S. Caterina in 1928). Trouens, die San Matteo -klooster was op die eiland Santa Caterina. Die Sant 'Eufemia -klooster was in die suidooste van die eiland Mazzorbetto, langs die Canale di Mazzorbo -kanaal en met sy ingang na die Canale Bognoni -kanaal wat na Torcello lei. Die San Pietro -kerk was aan die suidwestelike punt van Mazzorbetto.
Daar is nie veel bekend oor die lewe en die politiek van Mazzorbo voordat dit laat vaar nie. Daar is slegs argiefdokumente wat hoofsaaklik inligting oor sy godsdienstige instellings opneem. Die kloosters het ook voorsiening gemaak vir die opvoeding van jong edele vroue. Deur hierdie verband met die adel, is die kerke en kloosters van Mazzorbo toegerus met kunswerke deur skilders en ander kunstenaars wat destyds bekend was. 
San Pietro Parish Church Edit
Die enigste argiefdokument met betrekking tot die parochiekerk van San Pietro is gedateer tot 1207. Dit was waarskynlik die hoofkerk van Mazzorbo. Die datum waarop dit gebou is, is nie bekend nie. Dit blyk dat dit met materiaal van Altinum gebou is en dus uit die 7de-8ste eeu gedateer kan word. Die tradisie merk op sy skoonheid en die marmerkolomme van sy portiek en beweer dat Sint Francis en Sint Antonius hier gepreek het. Oor die hoofaltaar was 'n paneel met 'St. Peter and St. Paul "deur Pietro Ricchi en oor die Sint Margaret -altaar was daar die Madonna, St. Bartholomew en St. Margaret paneel deur Francesco Ruschi.  
Daar was 'n vergulde silwer altaarstuk wat waarskynlik in die hoofaltaar gebêre is, en dan, soos opgemerk in 'n pastorale besoek van 1681 deur die biskop van Torcello, aan die onderkant van 'n groot kruisbeeld voor die hoofkapel gesit wat die middeskip gedeel het die ring met 'n ikonostase met die twaalf apostels. Dit was waarskynlik die tipe Venesiaanse goudsmidswerk uit die 12de eeu wat geïnspireer is deur die Bisantynse ikonografiese elemente. Dit is gemaak van vergulde silwer teëls wat aan houtpanele vasgespyker is met heilige beelde wat die Madonna, die heiliges en Christus die Verlosser voorstel.  
Vanaf die 14de eeu het Mazzorbo 'n tydperk van stadige agteruitgang ondergaan en ontvol geword. San Pietro het arm geword. In 1736 het Ferrazzi, 'n gemeentepriester, gekla oor die noodsaaklikheid om as kapelaan op te tree vir die Matteus -nonne om geld te kry, want skenkings aan die kerk was nie genoeg om klaar te kom nie, ondanks die jaarlikse inkomste uit twee sekulêre broederskap.  Met die ontbinding van kerke en kloosters wat tydens Napoleon se besetting van Venesië beveel is, is die verlate kerk gesloop. Nou is daar slegs 'n stuk grond wat aan die huidige parochiekerk Santa Caterina behoort. Die kosbare altaarstuk het verlore gegaan.
San Bartolomeo Parish Church Redigeer
In die oostelike deel van Mazzorbo was daar nog 'n baie ou parochiekerk. Dit is opgedra aan St. Bartholomew. Daar is geen dokumente oor die stigting daarvan nie. Flaminio Corner het geskryf dat dit in die 17de eeu ontbind is omdat dit nie meer in staat was om te onderhou nie en saamgevoeg is met die gemeente San Pietro. Dit is vervang deur 'n redenaar aan die rand van die gemeente. In 1775 beskryf die biskop van Torcello dit as 'n redenaar met 'n kapelaan.   Zanetti het opgemerk dat daar 'n Sint Bernard paneel deur Antonio Zanchi.  Die oratorium is gesloop in 1830. 'n Dokument in die argief van die Mazzorbo -gemeente word opgemerk dat die materiaal uit die sloop daarvan 203 lira opgelewer het. 
San Matteo -klooster Wysig
In 1218 het die biskop van Torcello 'n baie ou kerk wat aan St Mathew gewy is, aan drie Benediktynse nonne op die eiland Costanziaco geskenk. Hierdie eiland het onbewoonbaar geraak weens agteruitgang van die omgewing as gevolg van vloede wat die oewer van die eiland gebreek het en geboue en malaria beskadig het. Die nonne is na Mazzorbo, op die eiland Santa Caterina, oorkant die San Pietro -kerk, aan die ander kant van die kanaal, verskuif. Die bou van die nuwe klooster het in 1298 begin.
Daar was geskille in die 14de en 15de eeu. In 1341 het die nonne gevra om onder die jurisdiksie van die abt van Piacenza geplaas te word weens meningsverskille met hul meerdere. Die aartsvaders van Konstantinopel en Grado is in die geskil ingetrek. Dit is opgelos deur pous Paulus II (1464–71) wat in 1464 die nonne moes neerlê by die aartsvader van Venesië. In 1521, tydens die pontifikaat van Leo X (1513–21), is die 50 nonne van S. Matteo gestuur om by die 5 nonne van die ou Benediktynse klooster Santa Margherita op die eiland Torcello aan te sluit weens geringe dissiplinêre oortredings.
In 1806, tydens die ontbinding van Venetiaanse kerke en kloosters deur Napoleon, is S. Matteo ook gesloop. Daar was baie skilderye en beeldhouwerke in hierdie klooster, 92 skilderye en 12 terracotta- en houtbeelde is gekatalogiseer. Hulle is almal verlore. Die Santa Margherita -kanaal (sien hierbo) is 'n eeu later gegrawe vir 'n beter verbinding tussen die Scomerzera San Giacomo- en Mazzorbo -kanale op die terrein van hierdie klooster. Dit is in 1928 geopen. 
In die kerk van die klooster was daar vier panele deur Matteo Ingoli: "St Helen wat met die kruis kniel met vier putti in die lug", "Die besoek van St. Elizabeth", "St. Jerome, St. Charles en 'n geseënde abdis" en "St. Margaret en haar klim. " Bo die hoofaltaar was 'n paneel met verskillende heiliges, 'n non en die kaart van die klooster wat deur Boschini, 'n kunskritikus, aan die Vivarini -skole toegeskryf is. Moderne kunshistorici skryf dit eerder toe aan Giovanni Mansueti. Dit word vandag bewaar in die Venesiese versameling van die erfgename van die skilder Italico Brass. 
Santa Eufemia klooster Redigeer
Bernardino Scardeonio se History of Paduan Antiquity vertel dat Margherita, 'n edelvrou uit Padua, met drie edele meisies na Mazzorbo teruggetrek en hierdie klooster gestig het. Daar word ook aangeteken dat die biskop van Torcello in 1439 die Benediktynse nonne van die Sant Angelo -klooster op die eiland Ammiana gestuur het, waarvan die getalle tot drie verminder is weens agteruitgang van die omgewing en ontvolking op die eiland, na die klooster.  In 1768 ontbind die senaat van die Republiek van Venesië die klooster en sy kerk. Die geboue is vir militêre doeleindes gebruik. In die vroeë 19de eeu is hier 'n fort gebou. Daar is geen spoor meer daarvan nie.
In Murano is daar 'n putrand wat vroeër op die binnehof van die klooster was. Dit het die opskrif: "IN TEMPO DELLA R.M. SUOR SCOLASTICA PISANI DIG.MA ABBAD. / PUTEUS ACQUAR VIVENTIUMQUAE / FLUUNT IMPETU DE LIBANO / MDLXXXVIII DIE X DECEM " 
Dit is die enigste kerk wat in Mazzorbo oorleef het. Volgens 'n kroniek uit 1715 deur Bernardo Trevisan, 'n Venesiaanse edelman, is Santa Caterina in 783 gebou. Die klooster was agter die kerk. Dit is in 1806 gesloop tydens die Napoleontiese ontbinding van kloosters. Die kerk is ingerig in 'n parochiekerk. Teen daardie tyd was dit agteruit. In 1819 word dit die enigste parochiekerk in Mazzorbo. Groot herstelwerk in 1920-25 het die oorspronklike struktuur verander. Herstelwerk in 2002 hervestig die oorspronklike baksteenmuur.   
Die vroegste vermelding daarvan is in die handelinge van 'n parochiesinode wat die biskop van Torcello in 1374 belê het. Die oudste argiefdokument is 'n belofte van 1398 aan die biskop van Torcello deur die abdis. In die 14de eeu het die nonne swaar gekry. In 1314 het die Murano -hoofstuk hulle 'n moeras gegee sodat hulle voordeel kon trek uit die inkomste van die meulens. Hierdie inkomste was egter nie genoeg nie, en die aantal nonne het afgeneem. In 1432 is die inkomste van die klooster Santa Maria della Gaiada op die Tumba della Gaiada -eiland (wat deel uitmaak van die nedersetting Ammiana) opgeneem in die van Santa Caterina.  In 1492 is die ontbinde Benediktynse klooster van San Nicolo saamgevoeg met Santa Caterina.
Die kompleks is in 1712 gerestoureer deur Pietro Tabacco, 'n edelman wat in dieselfde tydperk die Madonna del Rosario -kerk op die eiland Madonna del Monte gestig het, in die rigting van Murano. Om verdere hulp te verleen, het die biskop van Torcello Santa Caterina saamgesmelt met die Santa Maria della Gaiada -klooster wat verlaat is. 
Die kerk het 'n unieke gang met 'n plafon wat lyk soos die romp van 'n skip wat uit die 15de eeu dateer. Daar is verskeie skilderye. Die belangrikste is die 'Mystieke troue van Saint Katherine' deur Matteo Ponzone en een van Giuseppe Porta.   Bo die ingangsdeur is 'n gebeeldhouwde marmer lunette met die 'Mystieke troue van Saint Katherine en twee donateurs'. Christus sit op 'n troon en hou 'n oop boek met 'EGO SUM LUS MUNDI' in sy linkerhand. Met sy regterhand sit hy 'n ring aan die vinger van 'n knielende St. Katherine.  Die kloktoring is in die 14de eeu gebou en het die oudste klok in die strandmeer. Dit dateer uit 1318. 
Mazzorbo is vandag 'n ylbevolkte eiland wat hoofsaaklik toegewy is aan landbou met groenteverbouing, wingerde en boorde. Mazzorbetto en Santa Caterina is ook toegewy aan landbou. In laasgenoemde twee is daar verskeie plaasopstalle en amper geen inwoners nie.
Aan die oostelike punt van Mazzorbo, by die brug wat dit met Burano verbind, is die plaas Scarpa. Dit het 'n aantal geboue, waarvan sommige uit die 16de eeu dateer, wingerde, vrugtebome en groentegebiede wat omring is deur 'n 19de -eeuse muur. Dit is in 1999 deur die raad van Venesië gekoop en nadat dit in 2006 herstel is, is dit vir die publiek oopgemaak. Dit bevat inligting oor die geskiedenis van die plaaslike landbou. Die Dordona -druiwe word hier verbou. Dit is 'n fyn druif wat inheems is aan die strandmeer en wat onlangs uit eeue oue wingerdstokke gekies is. 
Giancarlo De Carlo was 'n argitek wat behoort aan 'n nuwe generasie argitekte wat 'n nuwe tipe argitektuur wou ontwikkel, wat beter geskik was vir plaaslike sosiale en omgewingsomstandighede en waar die mens "nie tot 'n abstrakte figuur gereduseer word nie". Hy het 'n meer demokratiese en oop "deelnemende argitektuur" teoretiseer. In 1979 bou hy 'n helder geverfde woonbuurt om die eiland te bevolk.
Venesië -strandmeereilande: hoe om Torcello, Murano, Burano te besoek
Vaporetto -rit na die eilande Murano, Burano en Torcello.
Klink die 'Islands of the Venetian Lagoon' nie romanties nie? Murano, Burano en Torcello is pragtige klein eilande 'n entjie van die kus van die wêreld se bekendste waterstad - Venesië!
Tre Ponte -brug op die eiland Burano
Almal wat van plan is om die historiese Venesië vir 2 dae of langer te besoek, moet ook na die Lagoon -eilande gaan - daar is altesaam 118, sommige word met 'n openbare veerboot bereik, ander kan slegs met 'n privaat boot gesien word, en verskeie is slegs klein eilandjies wat onder die soutmoerasse. Ons besoek Murano, Burano en Torcello met 'n vaporetto 24 uur -pas en het nog tyd gehad om teen twaalfuur die Grand Canal van Venesië te vaar (dit is slegs 20 € vir die hele dag uit). 'N Opwindende alternatief is om 'n paar dae op 'n Venesiese eiland te bly.
Die besoek aan die Venesiese strandmeereilande is die tweede dag van 'n opwindende dag Tweedaagse reisplan van Venesië. As u egter al voorheen in Venesië was of net op die punt is om na die eilande te kom, draai dan die reis om en besoek die strandmeer!
Disclaimer: Hierdie pos kan aangeslote skakels bevat. Vir meer inligting, sien my onthullingsbladsy.
Tipiese bote op Canal Grande, Murano -eiland
Om in Venesië self te bly, is die ideale plan; u kan na al die beroemde plekke stap en dan rustig die atmosfeer geniet van eeue wat verby is toe die dagryers snags vertrek het. Ons wegkruipplek is 'n egte Venesiaanse 'Locanda ' versteek tussen die netwerk van klein kanale in die distrik Dorsoduro. Alhoewel die Italiaanse argitektuur baie indrukwekkend is, is die daaglikse ruimtes smal en klein (treinsitplekke, restaurante en kafee -tafels is beknop, maar u moet u elmboë soos 'n mossie se vlerke ingedruk hou). Die ontbytkamer van die hotel met die ontvangs in die gang is geen uitsondering nie, alhoewel die kos goed is. Die ontvangs verduidelik die naaste plek om 'n dagkaart vir die waterbus te kry, en stel voor dat u drie eilande op die Venesiese strandmeer besoek. Burano en Murano is op my reisplan, maar ek het nog nie van Torcello gehoor nie. Dit klink die interessantste, 'n klein 'plattelandse' eiland met baie geskiedenis. Net soos Venesië is die Lagoon-eilande wonderlik verkeersvry.
Kanaal op Torcello -eiland, Venesië -strandmeer
As u 'n sonnige dag kies vir u reis op die Venesiese strandmeer, sal dit nog lekkerder wees.
Alhoewel ons verkies om in die historiese Venesië te bly, is dit 'n persoonlike keuse, en daar is uitstekende akkommodasie op die eilande as u dit u basis wil maak, en buite seisoen is die pryse redeliker as Venesië self, want dit is uiters someroorde.
By die berekening van uitgawes, oorweeg die prys van waterbuskaartjies vir verskillende tydperke.
Hoe kom ek na Venice Lagoon Islands?
Die openbare Vaporetti-pas kos 20 € vir 24 uur (2-dagkaartjie vir 30 €). U kan so gereeld as wat u wil aan- en afklim by die waterbushaltes (bekend as Fondos), maar moenie vergeet om u kaartjie deur die valideringsmasjien te vee voordat u elke keer aan boord gaan nie. Die Italiaanse spoorweg-, tram- en waterwegstelsels werk so en dit is redelik eenvoudig. Die Vaporetti-pasjies word amptelik te koop aangebied by aangewese kiosken (daar is een naby die busstasie van Venesië), nie altyd by die haltes self nie ... 'n enkele reiskaartjie kos 7,50 €, wat goed is as u net 'n reis langs die Grand Canal wil hê, maar die multi-stop pas is 'n beter keuse om die eilande te besoek.
Vaporetto op die Grand Canal in Venesië, Italië
Wenk: Daar is 3 veerbootroetes na Murano met verbindings na Burano en Torcello -eilande, en dit vertrek vanaf Roma Piazzale aan die Canal Grande (naby die treinstasie van Santa Lucia), die waterkant van San Marco (stop S. Zaccaria) en Fondamente Nuove (aan die noordelike strandmeer).
Besonderhede hieronder verder in hierdie pos.
Murano is 'n samestelling van sewe kleiner eilande wat deur 'n reeks klein brûe verbind word. Slegs 'n kilometer van die noordelike oewer van Venesië af, dit neem ongeveer 20 minute om hier op 'n Vaporetto van Roma Piazzale te kom. Openbare waterbusse vertrek gereeld vanaf hierdie ACTV -stop op die Grand Canal en verlaat die stad langs die Cannaregio -kanaal in die oop waters van die Venesië -strandmeer.
Isola Di San Michele ' begraafplaas -eiland ', Venesiese strandmeer
Die uitsigte is betowerend, die koepels en torings van Venesië vanuit hierdie perspektief verskyn op die skyline geskets in die onmiskenbare Venesiese lig. Die veerboot ry naby die Isola di San Michele -eiland, waar u die monumentale St Michael's Church (1469) en die mure van die begraafplaas van Venesië sien!
Colonna vaporetto stop op Murano -eiland, Venesië
Murano is 'n mooi poskaart, soos 'n mini -Venesië wat deur oulike brûe en waterweë omring word met handelshuise en historiese herehuise, langs die straatkafee -terrasse vol dagstappers wat langs die kanale ontspan. Volg die voetpaadjies langs die water deur die klein stad, oor pleine na ou kerke en hul klokkentorings, en uiteindelik na die eie katedraal van die eiland.
Rio Dei Vetrai op Murano -eiland, Venesië -strandmeer
Murano Colonna is die naam van die eerste vaporetto -stop op die eiland (daar is verskeie, maar byna almal klim hier af). Rio dei Vetrai loop van die strandmeer af, so stap soontoe en loop langs die tipiese 'fondamento' -pad waar plaaslike vaartuie vasmaak - dit is 'n lewendige kanaaltjie met baie eetplekke en geskenkwinkels om langs die pad te blaai.
San Pietro Martire -kerk, Murano -eiland
Chiesa San Pietro Martire (1363), 'n massiewe parogiekerk aan die linkeroewer, kyk uit na die kloktoring Campo San Stefano Square en die ikoniese glasboom van Murano, 'n kleurryke buiswerk en die grootste in sy soort ter wêreld.
Die grootste glasboom ter wêreld, die eiland Murano, Venesië
Die eiland is wêreldberoemd vir uiters vervaardigde glasware. Venster vertoon sprankel met kralejuwele, sierlike spieëls, uitspattige kandelare en kleurvolle kontemporêre glaskuns. Die gebruik kom uit die 13de eeu toe vuuroonde verbied is uit die ou houtgeboue van Venesië en die glasmakers na Murano verhuis het.
Wenk: Vermy die toeriste by die landingspier en vind een van die tradisionele glaswerke in familiebesit, waar u die ware glasmeesters kan sien met behulp van die ou tegnieke, byvoorbeeld Vetreria Murano Arte-glasfabriek (oop weeksdae, toegang van 3 €).
Antieke portieke langs die Rio Dei Vetrai -kanaal, Murano -eiland
Sedert die Romeinse tyd as 'n vissershawe bewoon het, het Murano in die Middeleeue mode geword toe Italiaanse adellikes saam met hul gesinne vir die somervakansie gekom het, en dit is vandag nog steeds gewild. Canal Grande is 'n wye stuk water wat deur die eiland sny, wat vroeër die hoofslagaar van die Middeleeuse handelaars was, en baie persele aan die waterfront lyk vandag nogal verweer en vervaag.
Die Mazeggo -glasfabriek en die Palazzo Da Mula uit die 13de eeu is aan die linkerkant as u uit Rio dei Vetrai, aan die Grand Canal, kom. Steek oor Ponte Longo en volg die Longa -waterkant, 'n entjie na Canali di San Donato en verby die glaskunsmuseum, en Murano -katedraal verskyn skielik. Die sewende eeu Basilica di Santa Maria e San Donato was blykbaar die heel eerste kerk op die eilandmeer. Die tempel is daarna herbou en is 'n ongewone gebou in rooi baksteen en wit, met 'n oeroue mosaïekvloer en 'n goue plafon wat die Maagd Maria voorstel. Die oorblyfsels van Saint Donatus en sy legendariese draak word binne gehou!
Murano -katedraal en kloktoring langs die San Donato -kanaal
'N Klein' bacari 'wynbar lyk 'n goeie plek vir 'n pitstop. Plaaslike inwoners kry die verpligte Aperol of Campari Spritz met 'n laatmiddagete uit 'n verskeidenheid Italiaanse brood gevul met gesnyde vleis of kaas, en druk in ware Italiaanse styl op (daar is 'n aanvulling op die klein patio). 'Loos' wissel oor die hele wêreld, in Italië is daar dikwels net een unisex -hok, voetstukke kom in alle groottes en soms moet u hurk. Dit neem 'n rukkie om die wasbak op hierdie plek uit te lig, aangesien daar 'n tuit is, maar geen krane nie ... dit werk met 'n voetpedaal, soveel meer higiënies!
Waterterras langs die eiland Murano, die Lagoon van Venesië
*Murano -eiland is 1,17 km 2 in grootte.
Burano is 'n halfuur weg oor die strandmeer met Vaporetto (die ACTV -stop op Murano is duidelik gemerk en kan nie gemis word nie).
Dorpshuise op die eiland Burano
'N Kleiner eiland met 'n visvang- en kantmaak-tradisie, dit is selfs mooier as Murano as dit moontlik is. Winkels bied kantwerk in elke gedaante, alhoewel dit nie alles outentiek is nie ... pragtige kantdoeke en gehaakte kledingstukke van plaaslike ontwerpe wat deur die eeue heen afgehandel is met goedkoop parasols uit die buiteland, wat eintlik rekwisiete vir selfies maak.
Kantwinkel op Burano -eiland
Egte vakmanskant is sedert die 16de eeu ingewikkeld met die hand gestik op hierdie eiland en die koste weerspieël die ure se werk. Besoek die Burano naaldkant-skool en -museum as u belangstel om die geskiedenis te leer en te sien hoe dit gemaak word.
Karnavalmaskers op die eiland Burano
Die eiland is eenvoudig om te verken en uiters skilderagtig. Vissershuise aan die water weerspieël op 'n kanaal soos 'n kunstenaarsdroom, roeibote en nette wat vasgemaak is.
Vissershuise besin oor 'n kanaal op Burano -eiland
Tre Ponti (Three Bridges) is die fokuspunt, 'n houtbrug wat oor drie skilderagtige kanale in 'n perfekte foto -omgewing strek. Die 'ou vismark' van La Pescaria Vecia is 'n paar minute se stap van die Via Giudecca af weswaarts oor die strandmeer.
Tre Ponti -brug, Burano -eiland
Wenk: Sonondergange van Pescaria Vecia oor die strandmeer is legendaries. Verander ons reisplan as dit 'n beroep is, en maak Burano u laaste stop; u kan 'n paar vars visrisotto geniet vir aandete met 'n glas plaaslike wyn voordat u 'n laat veerboot na Venesië terugbring.
Restaurant Galuppi op die eiland Burano
Piazza Galuppi is weggesteek tussen die helder geverfde huise in die middel van die 'stad', die breë plein omring deur kafeterrasse, seekos -eetplekke en kunsvlytwinkels. Burano is 'n gewilde plek onder besoekers van regoor die wêreld, maar rustig, stiller as Murano en makliker om te blaai. 'N Geskenkwinkel verkoop armbande van glaskrale van egte Murano -glas, nie' Chinese 'vervalsings nie, ideale persies vir die meisies by die huis ... iets waarvoor hulle mal sal wees en maklik is om te dra!
Piazza Galuppi, Burano -eiland
'N Pad loop van die plein af na die strandmeer en na' Chiesa 'San Martino, die dorpskerk uit die 16de eeu. Die leunende baksteen -kampaniel lyk beslis onduidelik, maar ek neem aan dat as dit honderde jare lank staan, die kans dat dit op die oomblik val, redelik ver is.
Kanaaltoneel op Burano -eiland
Min toeriste steek die voetbrug aan die noordelike oewer oor na Mazzorbo, die eiland waar baie inwoners woon en hul bestaan ​​uit die land maak - groentetuine, vrugteboorde en Venetiaanse wingerde, vars produkte wat elke oggend per boot na die Rialto -mark oorgeneem word.
Straatkuns op Burano -eiland, Venesië -strandmeer
* Burano -eiland is 0,21 km 2 in grootte is die aangrensende Mazzorba in werklikheid groter op 0,52 km 2 )
Die rit van Burano na Torcello duur slegs vyf minute en die boot is nie vol nie. Ons kry selfs sitplek! Die meeste toeriste kom vroeër die dag of kom selfs nie so ver nie. Die Vaporetto stop by die klein pier en min mense klim af-dit is die suidwestelike kant van die eiland, geen geboue in sig nie, net 'n plat platteland gedeel deur 'n nou waterpad.
Pad langs die kanaal op Torcello -eiland, Venesië -strandmeer
Torcello is 'n beskermde natuurreservaat, 'n landelike toneel van rustigheid in die laatmiddagskyn. Die pad volg die kanaal verby weide en wingerde na 'n klein gehuggie. Daar is 'n vreemde brug wat halfpad verby is, oud en krummelrig sonder relings, perfek atmosferies en#8211 wat versigtig bo -op poseer, ek besef nie dat dit 'n Duiwelsbrug is met 'n paar ernstige spookagtige legendes nie!
Duiwelsbrug op die Torcello -eiland, die Lagoon van Venesië
Torcello het net 'n handjievol permanente inwoners, kan u glo dat u so naby aan 'n beroemde plek soos Venesië is? U kan binne 15 minute van die een kant van die eiland na die ander kant loop, en dit is ontstellend. Dit lyk asof daar een gastehuis, 'n restaurant, 'n roomys en die kuierplek is, en baie min huise. Die antieke kerkkompleks is egter groot, boeiend, 'n herinnering aan 'n wonderlike verlede.
Basilica di Santa Maria Assunta, Torcello -eiland
'Basilica di Santa Maria Assunta' Torcelo -katedraal is in 639 gebou, en hoewel dit deur die eeue heen herbou is, staan ​​'n deel van die oorspronklike doopkapel en sentrale aspermuur vandag nog! Om eerlik te wees, kon ons nie binne gaan nie, want dit het laat geword. Ek het gemis om 'n paar unieke Bisantynse mosaïek, goue tonele van Bybelse kuns uit die 11de eeu langs die hoofkoepel (Madonna met haar kind) en die westelike muur van vloer tot plafon te sien (Laaste oordeel).
Chiesa Santa Fosca, Torcello -eiland
Chiesa Santa Fosca (11de eeu) is langsaan, nog 'n Rooms -Katolieke kerk van majestueuse ontwerp met portiekboë wat deur soliede marmerkolomme omhoog gehou word, dit is duidelik wie die mag en geld in daardie dae gehad het. As u belangstel in die plaaslike geskiedenis, besoek die Torcello -museum oorkant die katedraal.
Torcello Island Museum, Venesië -strandmeer
Dit is moeilik om die dramatiese geskiedenis wat deur die eeue gevorm is deur aardbewings, plae, oorloë en vloede voor te stel. Torcello was oorspronklik van groter belang as Venesië ... die bekende geskiedenis begin in 452 toe Romeinse setlaars aankom om die soutvlakte te bewerk, en die eiland word gedurende die 10de eeu 'n belangrike handelsentrum en teen die 14de eeu woon daar ongeveer 20 000 mense hier.
Argeologiese terrein op Torcello -eiland, Venesië -strandmeer
Dorana di Venetia is 'n ou druiwesoort wat vandag nog in Torcello verbou word, deel van die Venesië -wynmaak -tradisie. In September kan jy die goue druiwe sien hang van klipkruisstawe in die ommuurde erwe naby Torcello -kanaal.
Wingerd op Torcello -eiland, Venesië -strandmeer
Canale di Torcello vloei langs die einde van die eiland en verdeel die noordoostelike oewer en 'n beboste strook land wat oorkant lê. Op hierdie rustige plek, terwyl hy na twee kano's kyk wat in die praktyk na die Venesië -regatta jaag, voel die stad 'n miljoen kilometer ver.
Canale di Torcello, Venesië -strandmeer
Wenk: Die laaste geskeduleerde veerboot vertrek om 20:30 uit Torcello. Later vertrek is op aanvraag - skakel 800845065 ten minste 20 minute voor die tyd as u afgehaal wil word.
*Torcello -eiland is 0,44 km 2 in grootte.
Torcello -eiland na Venesië deur Vaporetto
Die vaporetto gaan reguit terug van Torcello na Venesië via Murano (nie Burano nie), maar dit is absoluut opgewonde met almal wat ingepak en saamgedruk is soos 'n blikkie sardientjies. Laatmiddag is nie die beste tyd om die terugreis te haal nie. Hierdie lyn stop in 'n ander deel van Venesië, aan die oop strandmeerkant by Fondemente Nove. Ek probeer die toeristekaart begryp, oorweeg om terug te loop en deur die Joodse getto, wat u beslis nie moet misloop nie, maar dit gaan aan en daar is geen tyd vandag nie. Die plan is om 'n boot op die Grand Canal te kry, sodat ons langs die water gaan en 'n Vaporetto -stop tot by Markusplein kry.
Sint -Markus -basiliek gesien by die lagune van Venesië teen sonsondergang
Soos altyd is die mees onvergeetlike dele van die reis redelik onverwags, die waarlik magiese oomblikke ... staan ​​op die dek, ry teen die Markusbekken en die beroemdste landmerk van Venesië teen sononder, die hele hemel gloei gloeiend, ontelbare torings en koepels wat swart inskadu die afstand. As ons langs die strandmeer loop, word die sonsondergang in die skemer, terwyl ek en Juan ons laaste waterbus vang, stadig agter die Markus -basiliek gly, wat nou die skouspelagtigste verlig word, teen die Grand Canal gly en onder die Rialtobrug verby die groot paleise en deftige hotelle, Murano -kandelare wat by die vensters in die lig verdwyn.
St Marks -katedraal gesien vanuit 'n vaporetto by skemer, Venesië
Die atmosfeer lyk in die Middeleeue en Shakespeare se handelaar van Venesië kom by my op. Dit is 'n perfekte omgewing om ons werklik onvergeetlike 2 dae in Venesië af te sluit.
Interessante feite oor die strandmeer en eilande in Venesië
Łaguna de Venesia is 'n Unesco -wêrelderfenisgebied, 'n baai wat aan die oewer van die Noord -Italiaanse provinsie Veneto lê, tussen die riviere Sile en Brent en die Adriatiese See - Venesië staan ​​gepas bekend as die 'Koningin van die Adriatiese See'.
Waterbus -inligting in Venesië
ACTV -stop op die Grand Canal by Santa Lucia -stasie, Venesië
Waterbusroetes wat Venesië, Murano, Burano en Torcello verbind.
Vaporetto -lyn 3 van Venice Piazzale Roma, kom haal passasiers by Ferrovia (Santa Lucia treinterminal) en gaan dan direk na Murano waar dit op verskillende plekke op die eiland stop. Keer terug na Venesië op dieselfde roete. Vat rond 20 minute eenrigting.
*Dit is die vinnigste roete Piazzale Romana Murano (beide rigtings).
Vaporetto -lyn 12 van Venice Fondamente Nove na Treporti stop langs die pad by Murano, Torcello en BuranoEilande. Terugkerende Burano, Torcello, Murano en Fondamente Nove (F. Nove na Murano neem 10 minute).
*Kortste roete vanaf Venesiëna Murano (beide rigtings).
Vaporetto -lyn 4.1 van Venesië na Murano en terug.
'N Sirkelroete wat rondbeweeg Venesiëantikloksgewys met verskillende stop in hierdie rigting: Murano → F.Nove → Guglie → P. Roma → Giudecca → S. Zaccaria (S. Marco) → S. Pietro → F.Nove → Murano.
*Neem hierdie reël van Venesië F. Nove na Murano (10 minute in elk geval) Of vanVenesië San Marco na Murano (40 minute).
Vaporetto -lyn 4.2 van Venesië na Murano en terug.
Dit is 'n sirkelroete wat rondbeweeg Venesiëkloksgewys met verskillende haltes in hierdie rigting: F.Nove → San Pietro → San Zaccaria (S. Marco) → Giudecca → Piazzale Roma → Guglie → F.Nove → Murano.
*Neem hierdie reël van Venesië F. Nove na Murano (10 minute in elk geval) Of vanMurano na San Marco Venesië (40 minute).
Vaporetto -lyn 9 skakels Burano en Torcello Eilande.
*Die rit duur slegs 5 minute.
Kaart van Venesië met waterbusroete na Murano, Burano en Torcello -eilande
* Raadpleeg die amptenaar vir meer inligting oor waar om kaartjies te koop, inligting oor al die vaporetto -roetes en dienstye ACTV openbare waterbus webwerf.
Kaart van Venesië se waterbusroetes, Italië
Die Venetiaanse Lagune -eilande is twee dae van ons reisplan in Venesië. Dag een verduidelik alles waaroor u moet weet die historiese stad Venesië te verken.
Beste tyd om die Venesiese strandmeereilande te besoek
Die beste tyd om die Venetiaanse strandmeer te besoek, is ongetwyfeld in die somer, as die warm sonskyndae ideaal is om die nabygeleë strande op Lido de Venezia te besoek, 'n boot oor die turkoois water te neem en die soel aande op 'n buitelugterras te geniet wanneer die dagbesoekers het teruggekeer na Venesië. Lente en herfs is altyd warm met helder sonskyndae en af ​​en toe buie, gewilde seisoene om op die eilande te bly wanneer kinders terug is by die skool en die gejaag van vakansiegesinne huis toe is.
Dit is beslis ook die moeite werd om Venesië en die Lagoon -eilande in die winter te besoek. Desember, Januarie en Februarie sal 'n heel ander ervaring wees; die weer is dalk kouer, selfs klam en mistig, maar dit is steeds baie warmer as 'n Noord -Europese winter.
Foto met vergunning van Airbnb
Sommige mense floreer in 'n lewendige atmosfeer en 'n besige vakansiestemming, maar as u soos 'n ware Venesiaan wil lewe, kom dan teen die einde van die jaar, gedurende die kersseisoen, wanneer kerke helder is met geboorte -tonele en tot in die nuwe jaar tot by Karnaval tyd in Februarie. Besoek die besienswaardighede van Venesië in vrede en verken alle woonbuurte, sien die museums, teater en opera, neem die trein om die legendariese stede Veneto - Verona, Padua, Treviso, Vicenza te ontdek - of reis na die Gardameer. Leer hoe om glas te blaas van die ambagsmanne in Murano, kyk na die kuns van kantmaak in Burano of gaan saam met die vissers, loop tussen wingerde en argeologiese skatte in Torcello ver van die spanning van die stedelike lewe, gesels met die plaaslike mense, sluit aan vir 'n glas wyn of Aperol Spritz, eet tradisionele kos en geniet dit om stadiger op die buitengewone eilande van die Venesië -strandmeer te woon.
Waar om te bly op die Venesiese strandmeereilande
Wil u op een van die Venesiese strandmeereilande bly? Dit is 'n heeltemal cool ervaring. Daar is egter baie min hotelle daar, so ons het die beste saam met 'n groot verskeidenheid vakansiewoonstelle en villa's gekry, en hierdie handige gids saamgestel oor die beste blyplekke in Torcello, Murano en Burano.
Beste blyplekke op die eiland Torcello
Uitsig vanaf Torcello Cathedral Belltower – Foto met vergunning van Airbnb
Geniet u die natuur en is u weg van die gewone toeriste -skare? Dan is Torcello die ideale basis vir 'n vakansie in Venesië. Dit is gerieflik geleë in die middel van die Venesiaanse strandmeer, en dit is maklik om 'n waterbus te haal om die beroemde besienswaardighede van Venesië te sien wanneer u wil. Die vaporetto gaan ook na Burano en Murano, die meer bekende eilande in dieselfde omgewing wat interessante daguitstappies maak. Die strandlewe van Venesië is net 'n entjie se ry oor die waters op Lido, die lang sanderige strook wat die strandmeer amper omring.
Wat is die beste verblyf op die eiland Torcello?
Locanda Cipriani is die beroemde herberg waar Hemingway gebly het, die onpretensieuse luukse toevlugsoord wat bekendes aanbid. Die herberg word byna honderd jaar lank deur die Cipriani -familie persoonlik bestuur, en het vyf eksklusiewe kamers (2 hiervan is enkel slaapkamers) met uitsigte op die tuine of die Torcello -kanaal, terwyl die ontbytkamer na die antieke katedraal kyk! 'N Pragtige hotel vir 'n romantiese wegbreek, die pryse is ook nie mal nie.
*Kamerpryse vanaf 100 € per persoon per nag, sluit ontbyt en belasting in.
Locanda Cipriani het een van die beste restaurante in Venesië –
As u op Torcello bly, gaan dan een aand saam as die daggangers vertrek het en eet outentieke Venesiaanse kos met goeie Italiaanse wyn. Spesialiteite is seekos en vis uit die strandmeer, sowel as tuisgemaakte pasta of vars groente.
Op soek na 'n spesiale plek om te trou?
Die katedraal van Torcello is die perfekte plek vir 'n tradisionele seremonie, gevolg deur 'n banket in die tuine van Cipriani Inn!
Beste akkommodasie op Torcello vir gesinne of 'n groep vriende
Op soek na 'n perfekte vakansie in Venesië saam met familie en vriende? Ons persoonlike gunsteling is hierdie pragtig gerestoureerde privaat huis 'Venezia Villa ' op hektaar grond langs die kanaal in die hartjie van Torcello! Met vier slaapkamers en 4 badkamers, is dit wonderlik ruim vir almal. Die tuine is uitgestrek, met patio's en grasperke, dennebome, 'n olyfbos en 'n seisoenale groentetuin. Stel jou voor dat jy 'n pizza in die buitelugoond maak om saam met jou slaaie te eet (ja, jy kan net buite gaan en kies wat jy wil).
Alhoewel dit 'n minimum van 2 nagte is, is 'n week of twee idillies met tyd om al die Venesiese eilande te verken, dae op die strand te geniet en met die waterbus na Venesië self te ry om die historiese stadsbesienswaardighede te sien.
U kan die boot van Franco gebruik om eilande te spring en die talle nabygeleë eilande te ontdek waar die waterbus nie stop nie.
Kontak Franco via Airbnb Vir meer inligting of om te bespreek, is hy 'n vriendelike man en baie behulpsaam: Torcello Villa Venezia
Beste blyplekke op die eiland Murano
Murano is die grootste eiland naby Venesië, die een met die meeste dinge om te doen, baie restaurante en kafees, waar baie inwoners woon. Dit is lewendig en redelik besig, selfs in die winter. Gereelde waterbusse vir die kort reis na die stad maak dit 'n gerieflike plek om te bly.
Uitsig oor die kanaal vanaf Murano Suites – Foto met vergunning van Airbnb
Privaat vakansiehuise op Murano
Murano is die perfekte plek om 'n privaat vakansiehuis te huur. Daar is verskeie op Airbnb, ons gunsteling besprekingsisteem, en ons het die beste gekry om dit makliker vir u te maak.
Ca 'Bernardo is 'n stylvolle tweeslaapkamerwoonstel in 'n pragtige Murano -meenthuis. Tradisionele dekor met glas kandelare, 'n wonderlike balkon op die terras en 'n rustige ligging naby die middel van die eiland, is die belangrikste kenmerke van hierdie luukse Airbnb -akkommodasie met die beste waardering.
Cà Bernardo woonstel en terras
Cà Bernardo villa en tuin
Kontak Roberto via airbnb vir volledige inligting oor hierdie woonstel en ook die aangrensende villa met 'n tuin: Murano Cà Bernardo
Venesië Lagoon Skyline is 'n moderne tweeslaapkamerwoonstel naby die vuurtoring van Murano met 'n panoramiese see -uitsig oor die strandmeer en die torings van Venesië in die verte op die skyline.
* Sien Murano Lagoon Skyline op airbnb en kontak die gasheer Fabio vir meer besonderhede.
Giardino is 'n slim woonstel met 1 slaapkamer (slaapplek vir 4 persone) in die hartjie van Murano in 'n rustige omgewing aan die San Martino -kanaal, naby die katedraal en glasmuseum. Ons is mal oor hierdie plek, want dit het 'n groot tuin met 'n geplaveide patio, braai, grasperk, bome en seisoenale groenteplekke, ideaal vir 'n paartjie of 'n gesin met 2 kinders. Dit is 'n wonderlike opset vir almal wat langer bly. Troeteldiere welkom!
* Sien Murano Giardino op airbnb en kontak die gasheer Vinzenco vir meer besonderhede.
Beste verblyf vir paartjies in Murano
Murano Suites – Die grondvloer is 'n outentiek opgeknapte paleis met drie verdiepings langs die Grand Canal wat deur Murano kronkel.
Acquamare -suite is ons gunsteling as ons moes kies! Die 'loft' op die boonste verdieping met 1 slaapkamer, met 'n dakterras met 'n asemrowende uitsig, waar u rustig kan ontspan vir 'n luilekker ontbyt of 'n romantiese aanddrankie kan geniet. 'N Ekstra groot slaapbank beteken slaapplek vir 'n totaal van 4 gaste.
Ametista -suite is 'n pragtige ateljeewoonstel met 'n ruim oopplan -ontwerp en 'n vensterbalkon wat uitkyk oor die skilderagtige kanaal.
Kontak Elodie vir via airbnb vir meer inligting: Murano Suites, Acquamare -suite en Ametista -suite.
Beste hotel op die eiland Murano
Hyatt Centric Murano is 'n luukse moderne 4-ster-hotel in 'n omgeboude historiese glasfabriek, regtig! Stel jou voor sprankelende chandaliers, baksteen -detail en glaskunswerke wat minimalistiese dekor versier agter die baie Venesiaanse pienk fasade. Dit is 'n slim onderneming met 119 kamers en 'n eksklusiewe spa langs die sentrale Canal Grande in Murano, die perfekte omgewing vir 'n skemerkelkie, ontspan op die Terazza aan die water en kyk net hoe die bootjies verby gly. HYC Murano is troeteldiervriendelik ook, so as u met u hond reis, is dit 'n ideale keuse (tot twee mediumgrootte hondjies per kamer teen 'n toeslag).
Pryse wissel natuurlik na gelang van die kamerkeuse en datums, belasting en ontbyt is ingesluit. 'N Koningskamer vir 2 persone per nag begin byvoorbeeld teen 92 €, terwyl 'n koningingskamer met 'n uitsig oor die kanaal vanaf 202 € begin, en die fantastiese Murano -suite vanaf 393 € vir 'n nag.
Maak 'n boekmerk op ons bladsy, en as u besluit om op Murano te bly, kom terug na Bespreek hier vir Hyatt Centric Murano.
*Pryse gevind vir datums in 2021, onderhewig aan verandering.
Hyatt Centric Murano bied 'n gratis watertaxi diens na/van Venesië se Marco Polo -lughawe, wat slegs 20 minute neem.
Beste blyplekke in Burano Eiland
Burano is baie gewild by meer vakansieverblyf die hele jaar deur as die ander Venesiese eilande, wat die gebrek aan hotel vergoed. Ons het ons gunstelinge gekies en verduidelik hoekom ...
Beste verblyf vir paartjies op Burano
Ca ' van Pilar moet die mees outentieke huis op Burano wees. Die oorspronklike struktuur is sorgvuldig opgeknap met styl om die historiese nalatenskap te behou ... antieke meubels, outydse klavier, tafel gemaak van 'n wawiel, ysterstoof, baksteenmure en 'n standbeeld op die trap. Dit is net soos om terug te keer in die tyd, maar met al die nadele wat slim verberg is! Die pragtige dubbelslaapkamer maak dit 'n werklik romantiese bederf.
* Sien Burano Cà de Pilar op airbnb en kontak gasheer Lorenzo vir meer inligting.
Beste verblyf op Burano vir gesinne
Wie wil in 'n tipies kleurvolle vissershuis langs die kanaal in Burano bly? Dit is ons gunsteling; ons hou van die tradisionele ou styl met houtbalke en trappe, maar volledig omskep met 'n groot kombuis en moderne badkamers.
Burano Sky House bied gemaklik slaapplek vir tot 8 mense, 3 slaapkamers (dit is 2 dubbelbeddens plus 4 enkelbeddens), ideaal vir gesinne wat op vakansie is, paartjies en vriende. As u net vir twee persone wil bespreek, is dit ook goed, en u het die plek vir uself (pryse hang af van die aantal gaste).
* Sien Burano Sky House op airbnb en kontak gasheer Filippo vir volledige besonderhede.
'N Houtdek op die dakterras om buite te sit, is die sterre -aantrekkingskrag en die rede waarom hierdie plek' Burano Sky House 'genoem word!
Beste plek om 'n maand (of langer) op Burano te bly
'N Tipiese huisie wat uitkyk na die Venesiaanse strandmeer in 'n stil hoek van Burano, en ons het hierdie akkommodasie gekies wat om verskeie redes op airbnb gaan woon. Wat maak hierdie plek so spesiaal? Stel jou voor dat jy 'n paar weke hier deurbring, na die sonsopkoms kyk, langs die oewer stap, oefen op die joga -hok, 'n boek skryf, die son onder die lagoon skilder of die magdom helder huisies. Dit klink soos 'n droom wat waar geword het! 1 dubbelslaapkamer en 1 enkelbed beteken maksimum 3 gaste.
Ons het met die gasheer Nathalie gesels wat tans daar is en alles gereedmaak, en sy het ons vertel dat dit binnekort beskikbaar sal wees vir 1 tot 3 maande huur ... so kyk na hierdie ruimte!
Beste blyplek in Mozzorbo
Foto van Mazzorbo met vergunning van Airbnb
Mazzorbo -eiland verbind met Burano oor 'n kort voetbrug. Dit is waar die plaaslike inwoners in landelike vrede woon, weg van die reisstamme! Moenie vir iemand vertel nie, maar ons het 'n lekker blyplek gekry!
Cà Luciotti is 'n knus kothuis met 2 slaapkamers met 'n oulike dekor en 'n privaat tuin langs die strandmeer. Sit op die patio en geniet Prosecco op 'n sonnige dag onder die mooi wisteria of eet saans in die buitelug en kyk uit oor die waters by die sonsondergang. 'N Pragtige gemmerpers gee die laaste huislike aanraking!
* Sien Mazzorbo Cà Luciotti op airbnb en kontak gasheer Lucia vir meer inligting.
Al die vakansiehuise hierbo het privaat kombuisgeriewe, wat baie handig is om u eie ontbyt en koffie te maak. Gaan na die plaaslike mark vir vars bestanddele as u lus is vir regte Italiaanse kookkuns!
ASSEBLIEF LET WEL: Ons het baie tyd geneem om die akkommodasie hierbo te ondersoek. Die meerderheid van die vakansiehuise is beskikbaar via die airbnb -platform. Tot onlangs was KaliTravel deel van die airbnb -aangeslote skema, maar hierdie program is nou beëindig, so ons was verplig om die direkte skakels te verwyder. As u een van hierdie plekke wil bespreek, gaan na die amptelike webwerf van airbnb en soek die naam van elke onderneming.
*Foto's van die bogenoemde akkommodasie is met vergunning van die eienaars wat ons gemagtig het om dit in hierdie funksie te gebruik.
Ons gebruik Airbnb persoonlik as dit gerieflik is en is self gasheer - dit is ons eie plek met 'n uitsig oor die Middellandse See Costa Blanca in Spanje, wat u dalk eendag wil besoek: Woonstel aan die strand in Torres -strand, Villajoyosa
Villajoyosa Ou Stad
Villajoyosa sentrale strand
Reis na Torcello, Murano en Burano -eilande in 2021
Gebruik altyd gesonde verstand, kyk na die Covid-19-protokol met u eie land voordat u vertrek, asook die riglyne van die Italiaanse regering, en maak seker dat u voldoende mediese versekering vir u reis het.
Baie plekke het laer pryse in 2021 as gevolg van die onsekerheid om in die Covid -krisis te reis. As u op soek is na 'n vakansie, is dit 'n goeie tyd om te bespreek, aangesien die meeste ondernemings onvoorwaardelike kansellasie aanbied, maar kyk hierna. Airbnb het ook 'n 'Force Majeure' -klousule wat u geld waarborg in geval van buitengewone omstandighede. Enige twyfel, praat met hulle.
Is dit die beste om nou na Venesië en die Venesiese strandmeereilande te gaan of tot 2022 te wag?
Ons het pas gepraat met die plaaslike bevolking wat op die Venesiese strandmeereilande woon, en soos Lorenzo van 'Cà de Pilar ' op Burano sê:
'Die situasie, veral in Augustus 2020, was ongelooflik positief. Baie toeriste (veral Europeërs en Italianers) het Burano, Murano en Torcello sowel as Venesië besoek. Vir 'n hele maand het dit gelyk asof niks ooit gebeur het nie. Natuurlik moes mense 'n masker dra as hulle winkels en restaurante binnekom, maar daar was steeds baie toeriste. Noudat die hoogseisoen verby is, sien ons minder besoekers, veral omdat 'n groot deel Italiaanse toerisme tradisioneel uit Amerika en Asië kom.
'In terme van die Covid -situasie op die oomblik (September 2020), sou ek sê dat alles oop is en soos gewoonlik funksioneer: museums, kerke, restaurante, winkels, kafees, bioskope, ens. Daar is slegs een uitsondering, want disko's is gesluit. U moet natuurlik elke keer as u 'n winkel binnekom 'n masker dra en 'n gesigsmasker gebruik, en u moet 'n gesigsmasker buite op die straat dra tussen 18:00 en 18:00. Gedurende die ander ure van die dag mag u buite sonder 'n masker loop.
'Om meer direk oor u vraag oor reis nou of volgende jaar te antwoord, sou ek beslis sê dat daar geen groot verskille tussen nou en die lente van 2021 sal wees nie. Dit is meestal 'n kwessie van persoonlike gemak. Nog iets om in gedagte te hou, is om opsies te bespreek (vir reis en verblyf) wat 'n bietjie meer buigsaamheid bied, met buigsame kansellasiebeleid. Maar oor die algemeen sou ek beslis toerisme en reis na Italië aanmoedig, met die nodige voorsorgmaatreëls. "
Doen wat u graag doen, reis verstandig, word ingelig en neem verstandige voorsorgmaatreëls, dra jou masker. Dit is 'n bietjie soos om met jou veiligheidsgordel aan te ry, die gevaar is teenwoordig, maar dit keer ons nie om uit te gaan nie. Ongelukkig lyk dit of hierdie virus nog 'n geruime tyd sal bestaan.
Carpaccio is in Venesië gebore, die seun van Piero Scarpazza, 'n leerhandelaar. Carpaccio, of Scarpazza, soos die naam oorspronklik vertaal is, kom uit 'n familie wat oorspronklik afkomstig is uit Mazzorbo, 'n eiland in die bisdom Torcello. Dokumente spoor die familie terug tot ten minste die 13de eeu, en die lede was versprei en gevestig in Venesië. Sy geboortedatum is onseker: sy belangrikste werke is uitgevoer tussen 1490 en 1519, wat hom onder die vroeë meesters van die Venesiaanse Renaissance gerangskik het, en hy word die eerste keer in 1472 genoem in 'n testament van sy oom Fra Ilario.  Toe hy die humanistiese kringe van Venesië betree, verander hy sy naam na Carpaccio, 'n Italiaanse vorm van Scarpanza. Nadat hy 'n vroeë werk "Vetor Scarpanzo" onderteken het, gebruik hy vir die res van sy loopbaan variante van die Latynse "Carpatio" of "Carpathius".  Hy was 'n leerling (nie, soos soms gedink nie, die meester) van Lazzaro Bastiani, wat net soos die Bellini en Vivarini die hoof was van 'n groot atelier in Venesië. 
Die vroegste bekende solo -werke van Carpaccio is a Salvator Mundi in die Collezione Contini Bonacossi en a Pietà nou in die Palazzo Pitti. Hierdie werke toon duidelik die invloed van Antonello da Messina en Giovanni Bellini - veral in die gebruik van lig en kleure - sowel as die invloed van die skole van Ferrara en Forlì.
In 1490 begin Carpaccio met die beroemde Legende van St. Ursula, vir die Venesiaan Scuola opgedra aan die heilige. Die onderwerp van die werke, wat nou in die Gallerie dell'Accademia is, is ontleen aan die Golden Legend of Jacopo da Varagine. In 1491 voltooi hy die Heerlikheid van St. Ursula altaarstuk. Baie van Carpaccio se belangrikste werke was inderdaad van hierdie tipe: grootskaalse afneembare muurskilderye vir die sale van Venesiaanse scuole, wat liefdadigheids- en sosiale verwantskappe was. Drie jaar later neem hy deel aan die versiering van die Scuola Grande di San Giovanni Evangelista en skilder die Miracle of the Relic of the Cross by die Ponte di Rialto.
In die eerste dekade van die sestiende eeu het Carpaccio begin met die werke wat hom sedertdien die onderskeiding as die voorste orientalistiese skilder van sy ouderdom toegeken het.  Van 1502 tot 1507 het Carpaccio nog 'n opvallende reeks panele uitgevoer vir die Scuola di San Giorgio degli Schiavoni wat een van die immigrantegemeenskappe van Venesië bedien het (Schiavoni wat "Slawiërs" in Venesiaanse dialek beteken). Anders as die effens outydse gebruik van 'n deurlopende narratiewe volgorde wat in die St. Ursula reeks, waarin die hoofkarakters verskeie kere binne elke doek verskyn, elke werk in die Schiavoni reeks konsentreer op 'n enkele episode in die lewens van die Dalmatiërs se drie beskermheiliges: St. Jerome, St. George en St. Trifon.Hierdie werke word as 'oriëntaliste' beskou, omdat dit bewys lewer van 'n nuwe fassinasie met die Levant: 'n duidelik uit die Midde-Ooste uitkykende landskap speel 'n toenemende rol in die beelde as agtergrond van die godsdienstige tonele. Boonop handel verskeie tonele direk oor interkulturele kwessies, soos vertaling en bekering.
Byvoorbeeld, St Jerome, vertaal die Griekse Bybel in Latyn (bekend as die Vulgaat) in die vierde eeu. Toe spreek die St. George -verhaal die tema van bekering en die oppergesag van die Christendom aan.
Volgens die Golden Legend red George, 'n Christelike ridder, 'n Libiese prinses wat as offer aan 'n draak aangebied is. Geskok dat haar heidense familie so iets sou doen, bring George die draak terug na haar stad en dwing hulle om gedoop te word.  Die verhaal van St. George was tydens die renaissance geweldig gewild, en die konfrontasie tussen die ridder en die draak is deur talle kunstenaars geskilder. Carpaccio se uitbeelding van die gebeurtenis het dus 'n lang geskiedenis wat minder gereeld voorkom as sy weergawe van die doopmoment. Alhoewel dit ongewoon is in die geskiedenis van foto's van St. St George Doop die Seleniete bied 'n goeie voorbeeld van die tipe oosterse onderwerpe wat destyds in Venesië gewild was: buitelandse kostuums word baie versigtig en aandag gegee, en hoede is veral belangrik om die eksotiese aan te dui. Let daarop dat in Die Doop een van die onlangse bekeerlinge het sy uitgebreide rooi-en-wit tulband met 'n juweel op 'n skitterende wyse op die grond neergesit om die sakrament te ontvang.
Fortini Brown voer aan dat hierdie toenemende belangstelling in eksotiese oostelike onderwerpe die gevolg is van verslegtende betrekkinge tussen Venesië en die Ottomaanse Turke: "namate dit meer 'n bedreiging geword het, het dit ook meer 'n obsessie geword."  Sy verligting van die fasade van die voormalige Skool van die Albanezen in Venesië weerspieël hierdie belangstelling, aangesien dit herdenk twee beleërings van Shkodra in 1474 en 1478, waarvan laasgenoemde persoonlik deur Sultan Mehmed II gerig is.
Ongeveer dieselfde tyd, van 1501–1507, het hy saam met Giovanni Bellini in die Dogepaleis gewerk aan die versiering van die saal van die Groot Raad. Soos baie ander groot werke, het die siklus heeltemal verlore gegaan tydens die rampspoedige brand van 1577.
Die dateer uit 1504–1508 is die siklus van Die lewe van die Maagd vir Scuola degli Albanesi,  grotendeels uitgevoer deur assistente, en nou verdeel tussen die Accademia Carrara van Bergamo, die Pinacoteca di Brera in Milaan en die Ca 'd'Oro van Venesië.
In latere jare blyk dit dat Carpaccio beïnvloed is deur Cima da Conegliano, soos blyk uit die Die dood van die Maagd vanaf 1508, by Ferrara.  In 1510 voer Carpaccio die panele van Klaaglied oor die dooie Christus en Die meditasie oor die passie, waar die gevoel van bitter hartseer wat in sulke werke van Mantegna gevind word, ondersteun word deur uitgebreide gebruik van allegoriese simboliek. Van dieselfde jaar is 'n Jong ridder in 'n landskap, nou in die Thyssen-Bornemisza-versameling van Madrid.
In 1516 skilder hy 'n Sacra Conversatione -skildery in die destydse Venesiaanse stad Capodistria (nou Koper in Slovenië), wat in die katedraal van die veronderstelling hang. Carpaccio het nog verskeie werke in Capodistria geskep, waar hy die laaste jare van sy lewe deurgebring het en ook gesterf het. 
Tussen 1511 en 1520 het hy vyf panele op die Die lewe van St. Stephen vir die Scuola di Santo Stefano. Carpaccio se laat werke is meestal uitgevoer in die Venesiese vasteland, en in samewerking met sy seuns Benedetto en Piero. Een van sy leerlinge was Marco Marziale.
Torcello - Opsporing van die eerste setlaars van die Venesiese strandmeer - Geskiedenis
Dit is nie die maklikste ding ter wêreld om die geskiedenis van Venesië, Italië, op 'n webwerfbladsy!
Dit gaan ongeveer oor 1500 jaar geskiedenis na alles.
Ek sal probeer om dit af te kook net die belangrikste gebeure.
Venesië is die hoofstad van Veneto, en dit is geleë aan die noordoostelike kus van Italië, net langs die Adriatiese See (die naam van die oostelike kant van die Mediterraneo).
In die hele wêreld is daar waarskynlik net 'n paar plekke wat die sjarme en historiese betekenis dra, soos hierdie strandmeer. Die geskiedenis van Venesië, Italië, hou nou verband met die ligging daarvan, dit wil sê 118 klein plat eilande van die vasteland van Veneto af.
Soos ek genoem het, is die stad self gebou op honderde vlak eilandjies in die Laguna Veneta, of Venesiaanse strandmeer. As u die geskiedenis van Venesië ken, kan dit net bydra tot die reeds heerlike aura wat hierdie ou Veneto -stad dra.
Die barbaarse invalle en die begin van die geskiedenis van Venesië, Italië
Ongeveer 200 nC, met die einde van die Romeinse ryk, het meer en meer barbaarse mense, dikwels Duitsers, die grense van die dalende ryk begin oorsteek vir vernietigende invalle en soms om hulle te vestig.
Die Veneto -mense van die tyd het, anders as die Barbarians, reeds 'n hoë vlak van kultuur en beskawing gehad.
Hulle het in ou tradisionele dorpe van die fyn Romeinse kultuur gewoon, soos Aquileia, Padua, Altino, Oderzo, Concordia. Dit was ook bekend dat hulle baie vaardig was in die teel van perde en in die glaskuns.
Die invalle van die barbaar het baie eeue geduur. Italië moes dit ook hanteer.
Die kusgebied was 'n makliker deur vir die indringers wat uit die noorde en ooste kom, op pad na Rome.
Die Barbarians was nie bekend vir hul hartlikheid nie: die vreeslike Uns, onder leiding van Attila, het Aquileia in 453 vernietig en die hele gebied wat deur die Veneto -mense bewoon is, aan die brand gesteek. Onder die noordelike mense was die Lombards ook vandaar die latere naam van die noordwestelike Italiaanse streek Lombardy.
Na die gewelddadige invalle, is baie van die mense wat aan die oostelike kus van vandag se Veneto woon, gedwing om te vlug, en daarom is hulle op pad na die Adriatiese See.
Die geskiedenis van Venesië, Italië, begin met hierdie ontsnapping
Die vlugtelinge was op pad na 'n argipel van plat eilande in 'n strandmeer, beskerm teen stormstrome deur 'n lang strand tussen die eilandjies en die oop see - vandag bekend as Lido di Venezia (Venesië Lido), en van enige indringers uit die see self. Hierdie warboel van kanale en sand het die vreemdelinge verhinder om in te gaan.
Een van die eerste ondernemings was 'n paar eilandjies soos Torcello en Malamocco.
Die geskiedenis van Venesië, Italië, was onbekend vir die desperate mense, en dit was op die punt om te begin.
Deur die eilandlewe te hanteer, het die setlaars dit goed gedra met die bestaan ​​van boerdery en groot visserye, en stapelhuise gebou waarin hulle gewoon het.
Mettertyd het die eilandmense polities en kommersieel sterker en sterker geword.
Omdat hulle alleen was, het hulle hul eie goewerneur begin kies, of doge, wat al hoe meer die begeerte toon om as vrye mense te lewe.
Hierdie hertog van Venesië was in ooreenstemming met die seun van Karel die Grote en het sodoende die Bisantynse bewind weerhou, wat die agteruitgang van Rome vervang het. Hierdie stap het Venesië destyds ook die middelpunt van die wêreldwye optrede gelê en die grondslag gelê vir 'n ryk en sterk mag.
Later het die mense van die eilande besluit om kragte saam te snoer en hul hoofstad te vestig Rivus Alto (diep water), vandag Rialto, die hartjie van Venesië.
Kyk die video: VENICE: The remote island of TORCELLO, smallest island in the lagoon, what to see! (Januarie 2022).