Waar mot en roes verniel… | Tannie Frannie
Waar mot en roes verniel…	31
Posted by Tannie Frannie in Uncategorized	≈ 10 Kommentaar
Vanaand het ek weer jellie gemaak in die ronde glasbakkie, net die regte grootte vir een boksie jelliepoeier, wat ek uit my tannie se kombuis geërf het. Sondagmiddae as ons in Potch gekuier het, het sy skeppies jellie uit dié glasbakkie gebruik om vir elke familielid om daardie gesellige etenstafel sy eie individuele bakkie koekstruif te gee. Ek is so lief vir hierdie bakkie!
Kan ‘n mens na ‘n skildery verlang? Ek mis my groot waterverf “Reën oor Wes-Transvaal” van Johan Borman. Dit was nie net ‘n pragtige skildery nie, dit was ook ‘n herinnering aan ‘n glansaand in my jeug, die opening van ‘n kunsuitstalling toe ek wyn gedrink en ‘n kunswerk gekoop het… Die skildery het ‘n goeie huis gekry – ek het dit aan ‘n waarderende vriendin gegee – maar ai, ek mis dit.
Nog iets wat goed tuisgekom het, is my oorgroot boekrak, wat nou iewers in Johannesburg pryk en baie beter lyk en versorg word as die vele jare wat dit teen my muur was.
Ander besittings was nie so gelukkig nie. Ek sien nou nog die volgelaaide bakkie van die afslaer die draai vat… Waar sou daardie voorwerpe nou wees? Die versameling gesnyde glas wat my mammie bymekaargemaak het; die staanspieëltjie waarin sy en haar sussies gekyk het as hulle hulle wange knyp om dit rosig te laat gloei; die twee leunstoele met die oorspronklike Engelse jagtoneel nog steeds onder die her-oortreksels…
Ek weet dis wêreldsgoed – maar mens neem tog maar swaar afskeid, al vertel jy jouself dat jy ten minste nou iemand anders die moeite om op te ruim spaar.
10 thoughts on “Waar mot en roes verniel…”	perdebytjie said:	Oktober 31, 2014 om 12:08 nm	Dis soos ‘n deel van jou lewe wat onder jou uitgeruk word.Mooi geskryf…ek voel sommer jou hartseer aan!
Tannie Frannie said:	November 1, 2014 om 3:35 nm	Tog is dit op ‘n eienaardige manier bevrydend om gestroop te lewe. Nou moet ek nog net van al my papiere ontslae raak!
Spokie sny spoor said:	Oktober 31, 2014 om 12:59 nm	En daar is tog goedjies wat altyd spesiaal vir mens bly. Vernaam as dit swaar bekom is of spesifiek ge-erf is. Maar ja, jou titel sê alles …
Tannie Frannie said:	November 1, 2014 om 3:36 nm	Jou fyn begrip maak ‘n warmte om my hart.
ddupl3ss1s said:	Oktober 31, 2014 om 2:11 nm	Dit klink soos dood in die huis, miskien moet jy vir jou goeters gaan kuier..die wat nie op die bakkie was nie.. ai dit is moeilik.
Tannie Frannie said:	November 1, 2014 om 3:38 nm	Dis juis die bakkievrag wat my bekommer. Om te laat los is ‘n moeilike opdrag.
rondomtaliedraai said:	Oktober 31, 2014 om 4:46 nm	Ai toggie ek voel jou pyn… tog kom daar nuwe en ook mooi herinnering in die plek daarvan en ‘n groot dankbaarheid dat dit jou lewe aangeraak het. Mooi goed wat vir jou geleen was… Antwoord
Tannie Frannie said:	November 1, 2014 om 3:40 nm	Liewe Tina, jy ken regtig die kuns van die lewe. Ek onthou nog hoe jy my oor my geel tas getroos het: “Dink net, nou kan iemand anders mooi herinneringe daarmee maak.”
rondomtaliedraai said:	November 1, 2014 om 4:42 nm	hehehe jy laat my soos ‘n heilige lyk! Ek het ook maar net my oomblikke. -*bloos* Dankie trynablogs said:	November 21, 2014 om 7:04 nm	ek moet ernstig dink aan huisskoonmaak! maar ai, as ek die goed so bekyk dan dink ek dat ek hulle maar vir nog so rukkie gaan hou en geniet