Hoe om te verduidelik hoe depressie voel vir iemand wat dit nog nooit gehad het nie - Verstand
Hoe verklaar u hoe depressie voel vir iemand wat dit nog nooit gehad het nie?
Begin met die voor die hand liggende.
Die naam "Depressie" is letterlik. Dit onderdruk die persoon se vermoë om te funksioneer en hul volle omvang van emosies te voel, begin met die positiewe en om negatief te werk.
Mense wat nie depressie ervaar het nie, is geneig om dit met hartseer te verwar, maar dit is nie so nie.
Hartseer kan 'n simptoom van depressie wees, maar ook traagheid, apatie, eensaamheid, lae selfbeeld, woede, fisiese pyn en soveel meer.
Depressie lyk op die oog af na 'n eenvoudige woord, maar daar is baie verskillende soorte en toestande van depressie.
'N Anders gesonde persoon kan depressie ervaar as gevolg van omgewings- of sosiale omstandighede in hul lewe.
Miskien het hulle die dood van 'n geliefde ervaar, het hulle 'n belastingwerk wat hulle van hul geestelike en emosionele energie tap , of lank werkloos en gebroke was.
Hierdie dinge kan veroorsaak dat daardie gesonde persoon depressief raak, wat bestry kan word deur die omstandighede deur te werk of hulp te kry deur middel van terapie of medikasie.
'N Persoon kan depressie ook ervaar as 'n chroniese geestesongesteldheid, waar hulle gediagnoseer kan word met 'n herhalende afwyking wat hulle oor 'n lang tydperk moet hanteer.
Soms is dit 'n effek van slegte breinchemie, soms is dit die gevolg van ander mediese probleme wat die persoon het, wat wissel van fisiese siektes tot onbehandelde traumatiese ervarings.
Dit is nie ongewoon dat mense met chroniese fisiese siektes depressie ontwikkel as 'n newe-effek van hul fisiese siekte nie.
Maar, dit alles voel soos oppervlakkige inligting wat u van enige generiese mediese webwerf kan kry, is dit nie?
Dit verklaar nie regtig watter depressie nie voel soos.
Ek wil beklemtoon dat die volgende beskrywing net een persepsie is. Mense ervaar dieselfde geestesongesteldhede op baie verskillende maniere omdat simptome kan manifesteer en van persoon tot persoon anders kan lyk.
Sommige mense voel miskien dat dit 'n uitstekende beskrywing is, terwyl ander miskien nie omdat dit so 'n individuele ding is nie.
Daar is nie een duidelike manier om dit te beskryf dat elke persoon met depressie sal sê: 'Ja, dit is dit nie.'
Maar hier gaan ...
Neem 'n oomblik en dink terug aan die laaste keer dat u baie verkoue of griep gehad het.
Hoe het u geestelik gevoel terwyl u siek was? Was jy kaptein en opgewek? Was jy uitgaande en gelukkig? Was jy energiek en ywerig om te gaan?
Ek weet as ek siek word, voel ek traag, apaties en wil ek net 'n bietjie gaan slaap, sodat ek beter kan voel as ek weer wakker word.
Natuurlik kan ek nie die verantwoordelikhede van die lewe vermy net omdat ek siek is nie ...
Daar is 'n verjaardagpartytjie waarheen ek moet gaan! Ek moet werk toe gaan! My gesin maak op my staat om hulle te help versorg! Ander mense vertrou daarop dat ek teenwoordig sal wees en die rolle wat ek in die lewe speel, kan vervul!
So ek gaan na daardie verjaardagpartytjie toe en probeer myself hou sodat niemand anders siek word nie.
Ek is nie gelukkig of voel goed nie, maar ek hou aan om 'n glimlag op te sit en met mense te grap, want hulle geniet dit goed en ek wil niemand onderbring nie, want ek voel nie goed nie.
Ek probeer vermy dat ek te veel dinge betrek, maar ek voel net so uitgeput omdat ek siek is dat ek regtig net wil teruggaan huis toe na my bed, gaan lê en die siekte moet uitsla.
Maar ek kan dit nie doen nie.
Die kinders benodig 'n rit na hul buitemuurse aktiwiteite en die gesin moet gevoed word.
Ek gaan dus na die kruidenierswinkel en probeer mense vermy, sodat ek nie hoef voor te gee dat ek sosiaal is of iemand anders siek word nie.
Ek moet hierdie kruideniersware kry, dit by die huis kry, die kinders bymekaar laat kry en in die motor opgestapel word, sodat ek hulle by hul aktiwiteite kan kry.
Ek ploeter deur die winkel en mense dwaal verby, verlore in hul eie lewens en onbewus van my siekte.
Ek lyk immers nie regtig siek nie. Ek is net uitgeput en moet hierdie dinge doen, sodat ek in die bed kan klim en dit hopelik kan uitslaap.
Maar ek kan nie. Ek moet die kinders na hul buitemuurse aktiwiteite neem.
Ek kry hulle daar, maar ek is net so uitgeput.
Ek sit weer op my eie op die bleikers, so ek hoef nie geluk te verval of voor te gee dat ek sosiaal is nie, want ek is siek.
Maar my kinders is nie siek nie. Hulle glimlag, is gelukkig en het pret.
Hulle skree en waai vir my, so ek dwing 'n glimlag en ek waai terug sodat hulle aangemoedig voel en hul plesier kan hê!
watter eienskappe om by 'n man te soek
Want waarom wil ek hê dat my siekte 'n las moet wees vir die mense wat my liefhet? Dat ek lief is?
Nee, ek gaan dit nie doen nie. Ek gaan 'n glimlag opsit en hierdeur kom. Dan kan ek huis toe gaan en uiteindelik gaan slaap.
En uiteindelik trek ons ​​onsself huis toe, ek kry hulle gevoed en versorg, en nou kan ek uiteindelik more slaap voordat ek werk.
Miskien sal ek beter voel as ek wakker word.
Maar ek doen nie.
Ek voel presies dieselfde as wat ek gister gevoel het. En die dag daarvoor. En die dag daarvoor. En die dag daarvoor. En die week daarvoor. En die maand daarvoor. En die jaar daarvoor.
Ander nuttige hulpbronne (artikel gaan verder onder):
Hoe om 'n gevoel van waardeloosheid te oorwin
Hoe om hulp te vra sonder om ongemaklik of swaar te voel
Ek sleep myself uit die bed, dwing myself in die stort, laat die kinders versorg en skool toe, en dan moet ek werk toe gaan.
Ek probeer my werk doen, maar my brein voel net so vaag en sal nie dinge verwerk soos ek weet nie.
Een simptoom van depressie wat dikwels oor die hoof gesien word in die bespreking van simptome, is dat dit u kognitiewe denkvermoë vertraag, die vermoë om probleme op te los.
Ek kan dit miskien na 'n geruime tyd doen, maar my brein verbind nie daardie gedagtes korrek nie, want ek voel net so uitgeput en vermors vir energie.
Maar my baas en kollegas steur hulle nie regtig daaraan nie. Ek is kwaad en gefrustreerd omdat ek nie kan werk met die vermoë waartoe ek weet dat ek in staat is nie.
Ek moet dit net grynslag dra, hierdie werk verrig en my werkdag deurwerk sodat ek hopelik huis toe kan gaan, meer kan slaap en kyk of ek hierdie siekte uiteindelik kan afskop.
Ek gaan van die werk af, gaan huis toe om die kinders na skool te versorg en stuur hulle na 'n ander buitemuurse aktiwiteit, waar ek weer mense vermy, die kinders probeer opbeur en hul vreugde en geluk aanmoedig.
Ek kan nie gelukkig wees nie, maar ten minste kan hulle totdat hulle die negatiewe van die lewe begin voel. Ek hoop dis nie binnekort tyd nie.
Ek wil beslis nie hê dat hulle siek word soos ek nie, so as ek my blootstelling daaraan beperk, sal my siekte hulle nie soveel beïnvloed nie? Kan wees.
Ek wil eintlik net huis toe gaan en 'n rukkie gaan slaap. Ek voel so uitgeput. Alles wat ek voel, is gedemp en baie kleiner as wat dit behoort te wees.
Mense is emosionele wesens. Alles wat ons doen in die lewe word op een of ander manier aangevuur deur ons gevoelens - 'n gevoel van plig, liefde, noodsaaklikheid, geluk, prestasie, trots, ego, hartseer, woede, regverdigheid, uitstraling, warmte.
Maar al hierdie gevoelens is net 'n versinsel van wat dit moet wees, versmoor en gewurg deur die uitputting van die siekte.
Los my net sodat ek 'n rukkie kan gaan slaap. Miskien sal ek beter voel as ek wakker word.
En so gaan ek vanaand weer slaap en dink dat more miskien 'n beter dag sal wees en dat ek nie meer so siek en uitgeput sal voel nie, maar ek is net vir myself lieg nou. Dekades het verbygegaan.
En boonop die uitputting is die pyn van die tragedies van die lewe, die verlies van mense vir wie ek omgee terwyl ons in verskillende rigtings groei of mense sterf, werk verdwaal en ek kyk na 'n onsekere toekoms.
Die dokter sê dat hierdie medikasie my siekte sal help, my minder uitgeput sal laat voel en my selfs kan genees!
Maar dit is wat hy gesê het vir die laaste sewe medikasie wat nie gewerk het nie.
Maar ek sal dit in elk geval neem, want watter verskil maak dit as dit op hierdie stadium wel of nie werk nie?
Of dit werk en daardie gevoel van uitputting en leegheid verdwyn, of dit gaan nie en die lewe gaan voort soos dit was.
En gedurende daardie tyd waar u emosies verwurg en versmoor word, vergroot die siekte ander negatiewe optrede en gedagtes.
Maak jouself seer, rook dit, snork dit, skiet dit, drink dit, hou seks met hulle sodat jy 'n bietjie anders kan voel, 'n bietjie iets anders as die gevoelloosheid.
Maar selfs dit verloor sy glans namate daardie dinge vervelig en eentonig word, aangesien dit nie eintlik help nie.
Dit is net 'n kort ontvlugting van briljante positiewe chemikalieë met die bykomende newe-effekte wat depressie dikwels vererger, wat my in 'n negatiewe spiraal stuur.
Daar is geen helderheid nie. En mense wil nie meer met my praat nie, want die siekte stamp hulle uit.
Hulle glo dat die siekte nie werklik is nie, of dat dit net alles in die persoon se kop is. Mense hou op om om te gee en na 'n rukkie geduld te hê.
Ek neem hulle nie kwalik nie. Ek het jare gelede geduld daarmee verloor.
Selfmoord is egter nie 'n opsie nie. Nie as jy gesien het wat dit aan die agtergeblewenes doen nie. En ek het gevoel wat dit gedoen het toe iemand wat ek liefgehad en omgegee het, uiteindelik deur hul siekte, hul uitputting gevee is, en hulle verkies om hul lewe te neem.
Baie mense wat selfmoord voltooi, doen dit nie omdat hulle wil sterf nie. Wat hulle wil hê, is 'n uittrede uit 'n siekte wat onmoontlik lyk om te ontsnap as u daarin verdrink.
Baie mense soek die woorde om depressie akkuraat te verklaar, maar hoe verklaar u regtig niks, 'n leemte, leegheid?
Hoe dra u die intensiteit van daardie niks oor aan iemand wat dit nog nooit so ervaar het dat hulle die volle omvang en die erns van die woorde kan begryp nie?
Ek weet nie of dit heeltemal moontlik is nie.
Wat ek wel weet, is dat daar baie mense is wat deur die uitputting en negatiwiteit gesukkel het om vrede en geluk te vind.
Vir sommige mense was dit psigoterapie om die tragedies en traumas wat hulle ervaar het te hanteer, vir ander was dit medikasie om 'n chemiese wanbalans reg te stel, en vir baie mense was dit 'n kombinasie van die dinge.
'N Interessante deel om uiteindelik werklike gevoelens na 'n paar dekades van depressie te ervaar, is om te leer hoe om in die wêreld te funksioneer terwyl jy eintlik gevoelens het oor dinge. Dit is 'n redelike vreemde konsep as u lanklaas iets voel.
Depressie is moeilik, maar dit is nie die einde nie.
U het meer krag en krag as wat u sou besef, veral as depressie hierdie gevoel al lank ondermyn.
En hoewel dit moeilik kan wees om die regte woorde te vind om uitdrukking te gee aan depressie op 'n universele manier wat iemand kan verstaan ​​en daarmee verband hou, kan dit die eerste stap wees om hierdie artikel met iemand te help om beter te verstaan.