Plastiekafval is die mees sigbare komponent van oseaanbesoedeling. Maxim Blinkov / Shutterstock
Oseaanbesoedeling is wydverspreid en hou 'n duidelike en huidige gevaar vir menslike gesondheid en welstand in. Maar die omvang van hierdie gevaar word nog nie algemeen begryp nie - tot nou toe. Ons onlangse studie bied die eerste omvattende beoordeling van die impak van oseaanbesoedeling op die menslike gesondheid.
Oseaanbesoedeling is 'n komplekse mengsel van giftige metale, plastiek, vervaardigde chemikalieë, petroleum, stedelike en industriële afvalstowwe, plaagdoders, kunsmis, farmaseutiese chemikalieë, afloop in die landbou en rioolwater. Meer as 80% kom uit landbronne en dit bereik die oseane deur riviere, afloop, neerslag uit die atmosfeer - waar lugbesoedelingstowwe deur reën en sneeu in die oseaan gespoel word - en direkte storting, soos besoedeling deur afvalwaterbehandelingsaanlegte. en weggegooide afval. Oseaanbesoedeling is die swaarste naby die kus en is die sterkste gekonsentreer langs die kuslyne van lande met lae inkomste en middelinkomste.
Die 'besoedelingsberg'. Will Stahl-Timmins / Boston College / Centre Scientifique de Monaco, skrywer met dien verstande
Oseaanbesoedeling kan ook ver buite die nasionale jurisdiksies in die oop oseane, die diepste oseaniese loopgrawe en aan die oewer van afgeleë eilande gevind word. Oseaanbesoedeling ken geen grense nie.
Die gevaarlikste oseaanbesoedeling
Plastiekafval is die mees sigbare komponent van oseaanbesoedeling. Meer as tien miljoen ton van plastiek kom elke jaar in die see in. Die meeste hiervan breek op in mikroplastiese deeltjies en hoop op in sedimente aan die kus en diepsee.
Sommige groot stukke dryf dekades lank in die water en eindig as massiewe konsentrasies waar strome saamtrek en sirkuleer. Die Stille Oseaan s'n sogenaamde "vullisvlek" is 'n bekende voorbeeld.
Microplastics bevat verskeie giftige chemikalieë wat by plastiek gevoeg word om dit buigsaam, kleurvol, waterdig of vlambestand te maak. Dit sluit karsinogene, neurotoksiene en hormoonontwrigters in - chemikalieë wat hormone inmeng, en kanker, geboorteafwykings en verminderde vrugbaarheid kan veroorsaak.
Hierdie deeltjies wat met chemiese stowwe beland, kom in die voedselketting en versamel hulle in vis en skulpvis. Wanneer mense seekos eet wat met hierdie materiale besmet is, neem ons miljoene mikroplastiese deeltjies in en die vele chemikalieë wat dit bevat. Alhoewel daar nog steeds is debat as gevolg van die skade aan mense deur mikroplastiek, verhoog blootstelling aan hierdie chemikalieë die risiko van al die siektes wat dit veroorsaak. Feitlik almal van ons mikroplastieke in ons liggame het vandag.
Mercury kom wydverspreid in die oseane voor, en die grootste skuldige is die verbranding van steenkool huise en nywerheid. Al steenkool bevat kwik, en as dit brand, verdamp kwik, gaan die atmosfeer in en spoel uiteindelik in die see uit. Goudmynbou is 'n ander bron, aangesien kwik gebruik word om goud uit die erts op te los.
Kwik kan tot hoë vlakke ophoop in roofvisse soos tonyn en swaardvis, wat op hul beurt deur ons geëet word. Besmette vis kan veral gevaarlik wees as dit deur verwagtende moeders geëet word. Blootstelling van kwik aan babas in die baarmoeder kan beskadig breine ontwikkel, IK verminder en die risiko's vir outisme, ADHD en ander leerprobleme verhoog. Volwasse blootstelling aan kwik verhoog die risiko's vir hartsiektes en dementia.
Petroleumbesoedelingstowwe deur oliestortings bedreig die mariene mikro-organismes wat baie van die aarde se suurstof produseer deur hul kapasiteit vir fotosintese te verminder. Hierdie voordelige mikroörganismes gebruik sonenergie om atmosferiese CO₂ in suurstof en word ook geraak by organiese besoedelstowwe en ander chemikalieë. As daar 'n groot oliestorting is, kan die impak groot wees.
Kusbesoedeling van nywerheidsafval, afloop van landbou, plaagdoders en rioolwater verhoog die frekwensie van skadelike algblom, bekend as rooigetye, bruin getye en groen getye. Hierdie blomme produseer kragtige gifstowwe soos ciguatera en domoïensuur wat in vis en skulpvis ophoop. As dit ingeneem word, kan dit demensie, geheueverlies, verlamming en selfs vinnige dood veroorsaak. As hulle ingeasem word, kan hulle asma veroorsaak.
Gevaarlike mikroörganismes die gevolg van 'n kombinasie van kusbesoedeling en die opwarming van die see, wat die verspreiding daarvan aanmoedig. Skadelike bakterieë soos die vibrio spesies - gevind in warmer waters en verantwoordelik vir vibriose, 'n potensieel dodelike siekte - verskyn nou verder noord en veroorsaak lewensbedreigende infeksies. Daar is 'n groot risiko dat cholera veroorsaak word deur vibrio cholerae, kon versprei na nuwe, voorheen onaangeraakte gebiede.
En die gevolge vir die gesondheid van oseaanbesoedeling val buitensporig op inheemse mense, kusgemeenskappe en kwesbare bevolkings in die Globale Suide, wat die planeetskaal van hierdie omgewingsongeregtigheid onderstreep.
Politieke wil en wetenskaplike bewyse
Alhoewel die bevindinge in hierdie verslag kommerwekkend is, is die goeie nuus dat oseaanbesoedeling, soos met alle vorme van besoedeling, beheer en voorkom kan word. Verbod op plastiek vir eenmalige gebruik en beter sortering van afval kan besoedeling by die oorsprong, veral plastiekafval, op die land en op die see beperk.
Wyse regerings het ander vorme van besoedeling hokgeslaan deur beheerstrategieë op grond van wetgewing, beleid, tegnologie en doelgerigte toepassing toe te pas. Die VSA, byvoorbeeld, het lugbesoedeling met 70% verminder sedert die aanvaarding van die Clean Air Act in 1970. Hulle het duisende lewens gered. Hulle het hoogs koste-effektief bewys.
Lande regoor die wêreld pas nou dieselfde instrumente toe om oseaanbesoedeling te beheer. Boston-hawe in Massachusetts en Victoria Harbour in Hong Kong is skoongemaak. Riviermondings van Chesapeake Bay in die VSA tot by die Seto-binnelandse see in Japan is verjong. Sommige koraalriwwe is herstel, soos dié in Amerikaans-Samoa, waar waaksaamheid, beskerming en vinnige reaksie plaasgevind het met betrekking tot verskillende dreigemente teen besoedeling.
Hierdie suksesse het ekonomieë 'n hupstoot gegee, toerisme verhoog, visserye herstel en gesondheid verbeter. Hulle toon aan dat breë beheer van oseaanbesoedeling haalbaar is en dat hul voordele eeue lank sal duur. Ons studie bied 'n paar duidelike aanbevelings vir die voorkoming en bestryding van oseaanbesoedeling, insluitend die oorskakeling na skoner energie, die ontwikkeling van bekostigbare alternatiewe vir fossielbrandstowwe gebaseer op plastiek, die vermindering van uitstoot van mense, landbou en nywerheid en uitbreiding Mariene beskermde gebiede.
Die beskerming van die planeet is 'n wêreldwye saak en ons kollektiewe verantwoordelikheid. Leiers wat die erns van oseaanbesoedeling erken, die toenemende gevare daarvan erken, die burgerlike samelewing betrek en dapper, bewyse-gebaseerde stappe doen om besoedeling by die bron te stop, sal noodsaaklik wees om oseaanbesoedeling te voorkom en ons eie gesondheid te beskerm.
Jacqueline McGlade, professor in natuurlike welvaart, volhoubare ontwikkeling en kennisstelsels, UCL en Philip Landrigan, professor en direkteur, Global Public Health Program and Global Pollution Observatory, Schiller Institute for Integrated Science and Society, Boston College