Einde laas jaar lees ek die oukersaand boks tradisie raak. Dit lyk toe vir my soos ‘n fantastiese manier om die jaar mee af te sluit. Die vorige jaar was die eerste jaar wat die kinders besef het oujaar is iets wat gevier word. Tog raak die aand lank om te wag vir 12 uur. Dis daarom dat die boks idee by my byval gevind het. Daarby is verrassings mos altyd ‘n lekkerte.
Die kinders gaan deur fases. Selfs na al die tyd tuis bekommer dit my soms. Daar is die ons-kan-nie-genoeg-leer fase. Na ‘n paar weke van die begin ek altyd sterk twyfel of ek ooit gaan by hou. Net soos ek egter net nie meer weet wat om volgende vir hulle te leer om die honger na nuwe inligting te stil gaan hulle skielik oor in die ons-wil-net-speel fase. As ma neem dit ook nou nie weer lank voor ek begin wonder of hulle dan nou nie te veel “agter raak”, omdat daar net gespeel word nie. Hoekom ek nog die bekommernisse het, kan ek net oor wonder. Telkemaal na al die speel wil hulle weer net leer en wanneer hulle dan weg spring het hulle in die speel-tyd soveel nuwe dinge bemeester dat my mond altyd letterlik oop hang. Mens lees so dikwels dat kinders leer terwyl hul speel, maar tog bly dit my telkens verbaas. Lees voort →
Dit is manlief se verjaarsdag maand. Ons 3 by die huis was dus die maand vreeslik besig om vir hom geskenkies te maak. Dit was soveel pret vir die 2 rakkers. Hulle het dit ongelooflik geniet om al die verrassings vir pappa te maak. En buiten vir ons knaap wat dit laat deur skemer het dat ons ‘n liedjie op die Glockenspiel oefen en ons pop wat 2 dae voor die groot dag laat glip het dat ons vir hom koekies gebak het, was hy salig onbewus van ons geknoei. Lees voort →