Joan van Frankryk (1464-1505) - Verskeie - 2022
Daar is karakters in die geskiedenis van Frankryk, op wie die noodlot voortduur, en erkenning is eers baie laat. Dit is die lot van Joan van Frankryk (1464-1505), 'n dogter van 'n koning, maar 'n misvormde meisie, 'n afgewysde vrou, 'n ontkende koningin van Frankryk, met die bynaam 'Lame', wat haar lewenslange voorbeeldige toewyding, moed en selfopoffering getoon het. Geseënd en toe onlangs heilig verklaar, word sy Saint Joan of France ...
'N Amper gelukkige kinderjare
Dogter van Lodewyk XI en Charlotte van Savoy, Joan, is op 23 April 1464 gebore. Omdat sy nie 'n pragtige baba is nie en nie verwag word nie omdat die koning 'n dolfyn wil hê, sal sy nooit te veel deur haar vader geliefd word nie. Sy is vyf jaar lank in Amboise grootgemaak, saam met haar ma, saam met haar suster, die toekomstige Anne de Beaujeu. Voor die koms van klein Karel in 1470, die toekomstige Karel VIII, het sy vader hom na die dieptes van Berry gestuur, en sy misvormings het 'n bietjie meer sigbaar geword. Sy lyk veral soos haar vader aan die imposante neus, maar hierdie kind is nog nie so lelik soos wat daar gesê word nie, ondanks die diagnoses wat later gemaak is: skoliose, ragitis, vervorming van die ruggraat, oneweredige ontwikkeling van die ledemate. laer.
Klein Jeanne is dus in Berry, in Linières, grootgemaak deur François de Beaujeu en Anne de Culan wat haar baie liefgehad het. Sy het onderrig ontvang vanweë haar rang, waaronder borduurwerk, skilderkuns, die luit, sowel as die godsdiens waarvoor sy voel dat haar geloof groei. As sy die vrede en die natuur waardeer, voel sy goed op hierdie plek; omdat sy gevolg aan sy misvormings gewoond was, het alles goed verloop ... tot die dood van Anne de Culan, die volgende vrou van François de Beaujeu wat nie haar liefde teruggee nie ...
Terwyl klein Jeanne grootword, gaan Louis XI voort met sy huweliksonderhandelinge. Die koning het 'n alliansiebeleid gehad wat verskil van dié van ander soewereine: hy wou met sy kinders trou, maar deur Franse eggenote te kies vir wie hy bereid was om bruidskat te gee en nie provinsies nie! Hy het inderdaad geweier om na "vreemdelinge" te soek waar die provinsies elders sou gaan, terwyl hulle saam met "Frans" in die koninkryk sou bly. Lodewyk XI het dus lank beplan om met Jeanne met Louis d'Orléans, die toekomstige Lodewyk XII, te trou. Sy was op die ouderdom van ses en twintig dae verloof, hoewel sy nog net 'n baba was, nog nie misvormd nie ... Maar hoe ouer sy geword het, hoe meer merkbaar was haar misvorming! En die gerug loop ...
N rampspoedige huwelik
Marie de Clèves, Louis van Orleans se ma teister haar omdat sy nie 'n lam meisie as 'n pragtige dogter wil hê nie. Lodewyk XI dring daarop aan dat hierdie huwelik selfs dink dat daar geen kinders sal wees nie, dus geen opvolging van die tak in Orleans nie. Toe Marie de Clèves en Lodewyk XI mekaar in Oktober 1473 ontmoet om die huwelik te finaliseer en die toestemming van die kinders te bekom, moes slegs Lodewyk van Orleans, elf jaar oud, "ja" antwoord, die klein Jeanne was nie daar nie.
Toe Marie de Clèves en haar seun die toekomstige bruid, wat niemand nog gesien het nie, besoek, wat was hulle verbasing om 'n lam en sleg gevormde meisie te ontdek! Die toekomstige skoonma het amper verdwyn! Die aanstaande bruid draai om as hy haar sien en weier om met haar te trou! Lodewyk XI, wat sy dogter in 1476 besoek het, het die Sieur de Linières as 'n 'slegte skuld' behandel omdat hy hom nie vroeër van sy dogter se misvormings in kennis gestel het nie!
Ten spyte van alles, trou die veertienjarige Louis d'Orléans in Montrichard in September 1476 met die twaalfjarige Jeanne, beide ingeperk en gedwonge. Die biskop van Orleans, Charlotte, die moeder van Jeanne, was by, maar geen koning nie ... 'n vinnige seremonie, 'n ete, dan 'n weelderige aandete waar die twee kinders die kele vasgebind het! Die volgende dag gaan hulle amptelik Blois binne, dan vertrek Jeanne, alleen na Linières!
Niemand het ontken dat sy na haar 'skewe' gekyk en die jong man bejammer het nie. Tog sal Jeanne nooit 'n woord sê nie, nie in opstand kom nie, nie kla nie, nooit kwaad wees nie. Sy krag lê in sy geduld, sy moed, sy vriendelikheid en sy toewyding. As 'n dogter van God het sy geloof omdat haar huwelik 'n sakrament is. Vrou van 'n toekomstige koning, onderwerp sy, gehoorsaam en bly nederig en waardig. Vir twintig jaar lank sal sy alles aanvaar, haar toewy aan haar kwaai en wispelturige man, wat saam met ander dames sy voordele voor haar vertel het en wat sy tyd aan jag bestee het in plaas van sy plig te doen. In April 1483, toe haar man met pokke siek was, het sy na sy bed gehaas om hom te behandel.
Na die dood van Lodewyk XI voel Louis van Orleans vry en begin met 'n nietigverklaring van die huwelik om met Anne de Bretagne, sewe jaar oud, te trou. Maar Anne de Beaujeu, wat die koninkryk regeer terwyl sy op die meerderheid van haar broer Charles wag, hou dop en gee nie pad nie: sy slaag daarin om hom drie jaar gevangenskap toe te dien waar hy aan honger en koue sal ly. Jeanne kom om hom te ondersteun, tree in om die pyn te verlig, skryf aan haar suster om haar te laat buig, gooi haarself voor haar broer se voete, wat uiteindelik toegee, maar haar waarsku om nie later te kla nie! Charles bevry die gevangene aan die einde van Junie 1491 en ses maande na sy vrylating sien Louis dat koning Charles VIII met Anne van Bretagne trou!
'N Harde vrou in 'n aaklige verhoor
Vreemd genoeg is Louis van Orleans minder gewelddadig, hy het in die tronk gaan sit en stem in om Jeanne by hom te hou. Hy het inderdaad tydens sy gevangenskap opgemerk dat sy vrou 'n poging aangewend het om 'haar huis' te behou; hy is haar dankbaar, in so 'n mate dat hy haar eiendom aan haar toevertrou as hy na Italië vertrek ... en noem haar 'my skat' in hul korrespondensie. Maar met haar terugkeer na Frankryk is hulle weer ver, alhoewel Jeanne 'n bietjie meer vry is, kan sy van kasteel tot kasteel gaan en is nie meer 'gevange geneem' in Linières nie. Hulle is saam in Blois, Amboise, in Mesnils, in Montils ... dit is waar hulle verneem van die toevallige dood van Charles VIII in 1498 !!! Louis van Orleans word koning Lodewyk XII ...
Jeanne, minder dom as wat 'n mens dink, voel dat haar huwelik sal ineenstort en dat sy nooit regtig koningin van Frankryk sal wees nie. Louis noem haar steeds Madame Jeanne van Frankryk, en hou haar weg van alles en deur hom te verbied om die kroning op 27 Mei 1498 by te woon ... vanaf daardie oomblik begin hy met die prosedure vir die nietigverklaring van sy huwelik met Jeanne om met Anne van Bretagne te trou.
Hierdie prosedure is gebaseer op die Verdrag van Langeais, wat bepaal dat Charles VIII se opvolger met sy weduwee moes trou! Louis se hoop word wedergebore, en op sterkte van hierdie verdrag stuur hy sy briewe om kansellasie aan Jeanne te eis en beweer dat sy nie 'n manlike kind kon baar nie en dat sy gedwing is om haar toestemming daarvoor te gee. huwelik, is dit beter om 'n ander bruid te neem om die dinastie te verseker !! Baie skerpsinnig antwoord sy hom dat haar huwelik wettig en onherroeplik is ... Aan die kant van Rome lyk dit nie beter nie: pous Alexandre Borgia stuur die lêer aan 'n Franse hof, met vermelding van die redes vir nietigverklaring wat deur die wet erken word. kanon, dit is aan hulle om te bestuur ... Wat Anne van Bretagne betref, stel sy uit, wil haar hertogdom herstel, en Louis moet 'n huweliksbelofte onderteken wat vir een jaar geldig is, anders word Nantes en Fougères aan Anne terugbesorg.
Aangesien niks gewerk het soos hy wou nie, het Lodewyk XII 'n regsgeding ingestel wat op 10 Augustus begin het waar almal met hom gesels het, maar dit was sonder om Joan se hardnekkigheid in ag te neem. Niemand het beplan om die koning te ondervra nie, al die regters val die arme Jeanne aan, aangekla ex officio, ondervra, maar verskriklik alleen, sonder advokate om haar te verdedig (omdat hulle ontsnap); laasgenoemde, bedreig met sanksie, stem uiteindelik in om dit te verdedig.
Die koning se prokureurs stel twee nietigheidsklousules voor: nie-toestemming en nie-verbruik. Vir die nie-toestemming was die huweliksmaats twee-en-twintig jaar getroud, waartydens die koning tyd sou gehad het om van sy vrou ontslae te raak ... daar bly dus nie-verbruik. Daar word 'n verslag aangebied wat bewys dat Jeanne se misvorming, "onvolmaak, gebrekkig, kwaad van liggaam, ongeskik is om met mans te handel" ... en op 13 September word Jeanne ontbied. Tydens haar ondervraging antwoord sy 'dat geen liggaamsgebrek haar belet het om 'n vleeslike vereniging te hê nie en dat haar huwelik voltrek is, selfs omdat sy geweet het dat sy nie so mooi was soos die meeste vroue nie, wat haar nie verhinder het nie. om nie geskik te wees vir huwelike en moederskap nie ".
Van toe af verskyn daar 'n menigte getuies wat hom oorweldig. Diegene wat gegrief het teen sy vader, gebruik die geleentheid om hul griewe te versprei en is nie skaam om die waarheid te verander deur die geweld te beskryf wat aan Louis d'Orléans aangedoen is nie. sê niks of doen niks! Dit is onwaardig vir 'n koning, hy slaag vir 'n swakkeling, selfs 'n lafaard ... en die opinie draai in die guns van Joan, die volk begin haar jammer kry. Jeanne se prokureur berei 'n teenaanval voor op 'nieverbruik'. Al word sy 'frigid' genoem - wat verkeerd is omdat die term slegs vir mans en nie vir vroue gereserveer word nie - kan die advokaat bewys dat Louis sy huweliksplig nagekom het deur al die oomblikke van hul lewe saam te noem.
Intussen het Jeanne die beoordelaars gevra om op die 'beslissende eed' te kan staatmaak: dit wil sê dat Jeanne 'n 'groep wyse manne' vra om haar lêer te ontleed en, indien moontlik, nie te ondergaan nie fisiese ondersoek van sy tekortkominge, maar om op die koning se rede te vertrou! Jeanne is bang dat hierdie eksamen deur mense met min vertroue afgeneem sal word, en dit kan nog slegter kom. As sy 'n maagd aanvaar en verklaar word, sal sy daarvan beskuldig word dat sy lieg; anders behou sy haar status as toekomstige koningin en vrou ... maar sy is nie seker dat sy wil voortgaan om die arme koningin te wees na wie niemand praat of luister nie.
Louis staan ​​voor 'n werklike dilemma: om swak genoem te word of om toe te gee dat hy by sy vrou gekuier het! Aan die einde van Oktober 1498 erken hy dat die huwelik inderdaad voltrek is. Dan was dit die kinkel: 'n brief is gevind en geproduseer, onderteken deur Louis XI waarin bepaal word dat 'Louis van Orleans die huwelik nie kon weier nie, anders waag hy die dood en dat Jeanne as steriel, ongeskik vir die huwelik beskou word'. Hy eed dan die Evangelie dat hy 'nooit kaal tot kaal by haar geslaap het nie'!
Middel Desember word die uitspraak aangekondig: "daar was nog nooit 'n huwelik tussen Louis d'Orléans en Jeanne de France nie", Jeanne is neergeslote, sy is nie meer koningin van Frankryk nie .... is nie maklik nie, maar dit staan ​​haar nou vry om haar weg in godsdiens te volg ... die volgende dag, César Borgia, het die dispensasieborrels aangekom vir die huwelik van Lodewyk XII met Anne van Bretagne!
Saint Joan van Frankryk
Jeanne se gewildheid is op sy hoogste. Die mense is baie meer lief vir haar as die Bretons en die kerk voeg by: ''n koning kan slegs 'n vrou verwerp weens owerspel' '.
Baie is tydens en na hierdie verhoor gesê. Een feit is seker: Jeanne de France het rustig besluit om by hierdie verhoor aanwesig te wees, om nie koningin van Frankryk te bly nie - sy voel dat sy nie die koningin is wat sy nodig het nie, maar ten minste om iets te bekom. vergoeding om redelik ordentlik te kan bly leef. Op haar ouderdom (ses en dertig) het sy ook geweet dat sy nie meer 'n erfgenaam van die koninkryk kon maak nie. Tog het sy 'n gevoel van plig, want die huwelik is vir haar heilig, sy wou nie lieg nie ... Louis was immers die aansoek om die egskeiding!
Sy kom as oorwinnaar uit hierdie geding, hy wil die egskeiding hê, sy bied dit aan hom aan. Sy het vrede met haar gewete. Eerlik, sy is tot aan die einde, totdat sy die koning vryheid gee. Geskok oor die uitspraak verkies sy om haar terug te trek. Lodewyk XII het 'n uitbarsting van eerlikheid gehad, hy het hom patentbriewe laat vestig en hom die hertogdom Berry en sy inkomste in ooreenstemming met sy rang verleen.
In Februarie 1499 verhuis sy na Bourges, neem haar hertogdom in besit, help die mense tydens die plaagepidemie, is bekommerd oor die heersende ellende, opvoeding en geregtigheid vir haar mense wat haar die bynaam " die goeie hertogin ". Dit was ook gedurende hierdie tydperk dat sy die Congregation of the Annunciation and the Incarnation gestig het, 'n godsdienstige orde gewy aan Maria. Sy het 'n klooster langs haar paleis laat bou en haar geloftes in 1503 uitgespreek. Maar uitgeput, moeg, sterf sy op een en veertigjarige ouderdom op 4 Februarie 1505.
Lodewyk XII het hom 'n groot begrafnis gegee. Erkenning het eers enkele eeue later gekom toe sy in 1742 salig verklaar is en in Mei 1950 heilig verklaar is, onder die naam Saint Joan van Frankryk.