Ball-Sellers House - Geskiedenis Podcasts - 2022
Geleë in Arlington, Virginia, is 'n goed bewaarde huis uit die 18de eeu genaamd die Ball-Sellers House. Die historiese gebou is die eiendom van die Arlington Historical Society en is genoteer op die Virginia Landmarks Register en die National Register of Historic Places. Die Ball-Sellers House is omstreeks 1742 gebou deur 'n boer met die naam John Ball. Oorspronklik het die huis bestaan ​​uit 'n houthuis met een kamer en 'n solder. Later is 'n skuins bedek met klapborde by die struktuur gevoeg. Hierdie neiging bestaan ​​vandag nog. Na die dood van John Ball in 1766, is die huis gekoop deur William Carlin, 'n groot kleremaker. Tydens hierdie besetting is 'n plaashuis in die aangrensende perseel in 1880 gebou. Die gedeelte wat gedurende die 1750's gebou is, word egter as argitektonies en histories die belangrikste beskou. Die Carlins het die huis en sy aangrensende eiendom in 1887 verkoop. .Marian Rhinehart Sellers, die laaste bewoner van die huis, het die gebou in 1975 aan die Arlington Historical Society verkoop. Vandag word geglo dat die Ball-Sellers House die oudste woning in Arlington is. Dit is een van die min oorblywende huise wat oorspronklik tot die werkersklas van die 18de eeu behoort het.Baie van die materiale soos houtblokke, dakpanele en vasgemaakte vloerplanke wat tydens die eerste konstruksie gebruik is, bly steeds ongeskonde. Tans is 'n opsigter van die Arlington Historical Society is hier geplaas om vir die gebou te sorg.
Op 6 Augustus het die Arlington Historical Society die eerste argeologiese opgrawing in die Ball-Sellers House-die oudste struktuur in Arlington County-in 30 jaar geloods. Die projek word gelei deur die argeoloog Patrick L. O'Neill, wat argeologiese opgrawings gedoen het by Arlington House en Calloway Methodist Church in die Hall's Hill -woonbuurt in Arlington. Soos almal op die projek, skenk O'Neill sy tyd en kundigheid.
Die argeologiese projek is daarop gemik om bewyse te ontbloot van 'n gedeelte van die eiendom wat voor 1920 afgebreek is en hoop ook om leidrade te ontdek oor hoe die inwoners van hierdie 270-jarige huis gewoon het.
Talle vrywilligers uit die hele Noord -Virginia help meer ervare argeoloë met die Northern Virginia Archeology Society om die artefakte te grawe, te sif en skoon te maak.
In die eerste twee dae van die grawe - wat tot einde September sou duur - het die vrywilligers meer ontdek hoe die voorvaders geëet, gedrink en geleef het. 'N Vroeë "proefput" van 13 cm diep en 18 cm in deursnee het glas opgelewer uit drie verskillende bottels met verskillende tydperke, oesterskappe - 'n gewilde voedselitem die afgelope twee eeue - 'n spyker uit die 18de eeu en 'n handgemaakte baksteen.
Die argeologiese projek is aan die gang voor die installering van 'n reëntuin in Oktober op die historiese eiendom om reënwater van die kajuit se klipgrond af te hou. Dit is deel van die Stormwater Wise -program van Arlington County om afloop na stormafvoer te verminder.
Die Ball-Sellers House is in die 1740's deur boer John Ball gebou. William Carlin, kleremaker van George Washington, het die kajuit ná Ball se dood gekoop. Drie geslagte van die Carlin -gesin het daar gewoon en Carlin het die naam van die Glencarlyn -woonbuurt geword.
000-0009 Ball-Sellers House
*Klik op die prent om te vergroot.
Vir meer inligting, lees die nominasievorm PDF
VLR -noteringsdatum 06/17/1975
NRHP Noteringsdatum 07/17/1975
NRHP -verwysingsnommer 75002014
Die meeste van die eenvoudige, dikwels ru -woonhuise van die gemiddelde koloniale Virginiër het verdwyn; die fyner huise wat oorbly, gee 'n misleidende beeld van die meer tipiese leefstyl van die 18de eeu. 'N Seldsame voorbeeld van sulke elementêre behuisings is die Ball-Sellers House, geleë in die Glencarlyn-woonbuurt in Arlington. Die klein woonstel met een kamer is waarskynlik voor sy dood in 1766 deur John Ball gebou en is nou 'n vleuel van 'n 19de-eeuse huis. Die rustieke houtkonstruksie en die seldsame oorblywende dak van die dak, een van die mees rudimentêre van vroeë dakbedekkings, albei versteek onder latere weefsel, vertel dat baie Virginiane ver van luuks gebly het. Die huis is later in besit van William Carlin, 'n Alexandria -kleermaker, wie se kliënte George Washington insluit. Hierdie unieke argitektoniese dokument word nou deur die Arlington Historical Society besit en bewaar.
Besoek die historiese balverkopershuis in Arlington en kyk hoe die gewone man in die 1700's geleef het
In 1724 verkry John Ball 'n grondtoelaag van 166 hektaar langs Four Mile Run van Lord Fairfax. Hy het 'n houthuis met een kamer met 'n solder gebou. Hy woon daar saam met sy vrou en vyf dogters wat koring en mielies boer en skape, koeie en varke grootmaak. Hy het ook 'n meule op Four Mile Run bedryf en 'n paar meulstene op die erf gehou. The Ball-Sellers House is in Arlington VA Toe John in 1766 oorlede is, is die huis gekoop deur William Carlin, 'n kleremaker wie se kliënte George Washington en George Mason was. Die eiendom het meer as 100 jaar in die Carlins -gesin gebly, waar die derde generasie, broer en suster Andrew en Anne, 'n melkboerdery bedryf het en die huis van 1880 aangrensend aan die Ball -kajuit gebou het. Toe die Carlins die eiendom uiteindelik in 1887 verkoop, is die grond onderverdeel in 'n woonbuurt wat vandag bekend staan ​​as Glencarlyn, die oudste onderafdeling in Arlington. Die huis het oorleef en is deur die jare gebruik as 'n skool, 'n somerkothuis en 'n huis. Die laaste privaat eienaar was Marian Seller, wat in daardie huis grootgeword het en dit in 1975 aan die Arlington Historical Society gegee het sodat dit bewaar en vir die publiek oopgemaak kon word. Die Ball-Sellers-huis is nou in besit van die Arlington Historical Society en is geleë op Virginia State Historical Landmark en die National Register of Historic Sites. Die historiese huis in Third Street South, 5620 in die Glencarlyn-omgewing, is oop vir toere op Saterdae (April tot Oktober) en gedurende die somervakansie van 13:00 tot 16:00. Gratis privaat groeptoere is ook op afspraak beskikbaar. Die huis is 'n seldsame voorbeeld van hoe die gewone man gedurende die 1700's geleef het.
Daar gebeur baie in die geskiedenis van Arlington - dit is die 150ste herdenking van die Arlington Nasionale Begraafplaas en die 200ste herdenking van die brand van Washington. En daar gebeur ook baie in die Arlington Historical Society (AHS). Die missie van die vrywilligersgroep is in 1956 begin om die Arlingtoniërs deur die geskiedenis te leer oor hul gemeenskappe.
"Ons herbou en brei ons programme uit en maak ons ​​meer relevant vir Arlington County," sê John P. Richardson, president van AHS, wat afgetree is by die CIA en in die Tara-Leeway Heights-woonbuurt in Noord-Arlington woon. 'Ons wil oortuig dat die geskiedenis in Arlington belangrik is vir die politiek en dat dit goed is vir die sakewêreld.'
Vir diegene wat die geskiedenis van Arlington wil verken, bied die AHS 'n skatkamer van maandelikse lesings, wat om 19:00 gehou word. op die tweede Donderdag van die maand by die Arlington Central Library. (Sien sybalk.)
'Ons bied wonderlike programme oor aangename, interessante onderwerpe', het Garrett Peck, 46, hoof van kommunikasie van Virginia Square, gesê. 'Dit is 'n kans om meer te leer oor ons algemene geskiedenis en ons bande. Dit is 'n kans vir mense om deel te neem aan die gemeenskap rondom hulle. "
AHS ONDERHOUD OOK die 1891 Hume School, wat die Arlington Historical Museum in South Arlington Ridge Road 1805 huisves, en The Ball-Sellers House, 'n 1700's frontier's cabin by 5620 South Third St., Arlington, in die Glencarlyn-woonbuurt. Dit maak AHS die enigste historiese samelewing in die Washington -omgewing wat verantwoordelik is vir die instandhouding en bewaring van historiese eiendomme. Albei is naweke van 13:00 tot 16:00 oop vir die publiek. vir toere gratis. Besoek www.arlingtonhistoricalsociety.org of bel 703-379-2123.
"Dit is 'n goeie manier om aan nuwelinge te demonstreer dat Arlingtoniërs nie altyd in glastorings en spoggerige huise gewoon het nie - dat ons 'n geskiedenis het van 'n beskeie begin," het oud -president van AHS, Sara Collins (84) van Columbia Heights, gesê.
'Ons is so 'n moderne graafskap dat ons vergeet dat hier dekades se lewensbelangrike geskiedenis bestaan,' het Peck bygevoeg.
Wat uitbreiding betref, begin die AHS die Black Heritage Museum van Arlington, 'n virtuele museum wat in Augustus geopen sal word en wat toegewy is aan die swart ervaring. AHS gaan twee vitrines in die museum installeer sodat die Black Heritage sy verhaal kan vertel, en sodoende 'n leemte in die versameling kan vul. Dit bevat briewe en dokumente, 'n geskiedkundige dokumentêr, artefakte soos dr. Charles Drew se saxofoon en bril - en nie net van die slawe -ervaring nie, maar van die voortgesette rol van Afro -Amerikaners in Arlington. 'Die uitstalling sal breed wees en ons hoop dat dit 'n boeiende verhaal sal vertel,' het Richardson bygevoeg.
AHS het ook 'n geskiedkundige opstelwedstryd begin vir 11de -klas in openbare skole in Arlington County. Hierdie jaar se prys is mede-geborg deur Arlington Masonic Lodge 285, $ 1,000. Die opstelonderwerp was "In watter mate was Arlington County heroïes of kwiksoties in die strewe na skoolintegrasie, met inagneming van hedendaagse neigings?"
'N ANDER PROJEK in die werk is die Arlington-paspoortprojek wat gerig is op middel- en hoërskoolleerders. Tien plekke van historiese belang sal geïdentifiseer word en studente sal valse paspoorte ontvang om te stempel wanneer hulle die terreine besoek. Dit sal 'n app met beskrywings hê, en word ondersteun deur 'n GPS en openbare vervoer. 'Dit is 'n wonderlike projek,' het Richardson gesê, maar dit benodig $ 5,000 se geld voordat dit kan begin. 'Mense gaan meer te wete kom oor die geskiedenis van Arlington County - en miskien hoe om met die openbare vervoer om te gaan.'
Hy het bygevoeg: 'Ons wys wat Arlington te bied het. Ons het goed wat die moeite werd is om te weet, selfs al gaan dit nie die koffietafel -prenteboeke maak nie. "
Sommige van die 10 historiese plekke in die Arlington Paspoortprojek sluit in:
Arlington House (The Robert E. Lee Memorial), wat die geskiedenis van die Custis- en Lee -gesinne bied, nou omring deur die Arlington National Cemetery. Dit is gebou deur George Washington Parke Custis, die kleinseun van Martha Washington, wat die eiendom van sy pa geërf het. Hy onderhou dit as 'n tuiste vir die Custis -gesin, en ook as 'n museum ter herdenking van George Washington. Die eiendom was ook die tuiste van Freedman's Village, wat die bron is van die Afro -Amerikaanse gemeenskappe in die graafskap.
'Die huis is 'n juweel,' het Collins gesê. 'Dit het die tuiste geword van die National Cemetery, Fort Myer en die Marine Base.'
Tydens die Burgeroorlog het Collins gesê dat Arlington deur federale troepe, forte en kampe beset is en dat hy baie van sy historiese geboue verloor het. "En dit het die verwoesting van sy visuele aspekte en historiese strukture veroorsaak," het Collins gesê. 'Maar ons is gelukkig om die Arlington House en die Ball-Sellers House te hê-om die geskiedenis lewendig te hou,' het sy bygevoeg.
Ander Arlington -paspoortprojek -webwerwe sluit in:
Die oorspronklike Boundary Stone Marker wat die 10 vierkante kilometer van District of Columbia uitgelê het.
Klein Saigon in Clarendon, die versamelingsgebied vir die oplewing van Viëtnamese vlugtelinge in 1975. Baie van hul restaurante het intussen na die Falls Church verhuis.
Die Charles Drew -huis in Suid -Arlington. (Dr. Drew het bloedplasma uitgevind.) "Dit is belangrik, want dit is waar Dr. Charles Drew grootgeword het," het Richardson gesê. 'Dit is 'n fisiese plek wat verband hou met 'n persoonlikheid.'
Die Amerikaanse Nazi Party -gebou langs Wilson Boulevard, die hoofkwartier van George Lincoln Rockwell in die 1950's.
Die "dooie plek" wat gebruik word deur Robert Hanson, die spioen wat intelligensie aan sy Russiese kontakte verkoop het in ruil vir geld, langs die Long Branch Nature Preserve.
Fort C.F. Smith, een van die oorspronklike 33 Union Forts in Noord -Virginia, wat nou deel uitmaak van die Arlington Parks -stelsel.
TOEKOMSPROGRAMME is 'n werkswinkel oor die ondersoek van 'n huis se geskiedenis deur kundige Matthew Gilmore, wat inwoners sal wys hoe om vas te stel wanneer die huis gebou is en wie dit besit.
'N Ander onderwerp is die Konfederale aanval van 11-12 Julie 1864, by Fort Stevens saam met dr Frank Cooling. Dit was die enigste direkte aanval op Washington tydens die Burgeroorlog. Hy sal die 68 erde forte aanraak wat die distrik beskerm, waarvan 33 in Noord -Virginia was en 20 in Arlington.
AHS het 'n begroting van $ 30,000 per jaar, met 330 lede wat fooie betaal ($ 25/individu en $ 35/gesin). 'N Bell-Ringer-veldtog voeg ongeveer $ 6,000 per jaar by en AHS hou 'n jaarlikse banket in Mei of Junie. Die Aurora Hills -vroueklub het AHS $ 9 000 gegee uit sy jaarlikse Kersbazaar, wat die Hume -skool sal ondersteun.
AHS begin uitreik na die sakegemeenskap en hoop om genoeg geld in te samel om 'n professionele personeel in 'n klein kantoor te skep. "Ons wil in aanraking kom met 'n veel groter groep van die sakegemeenskap," het Richardson gesê. 'Ons probeer die idee kry dat geskiedenis goed is vir sake.'
Richardson is 'n skrywer wat 'The West Bank: A Portrait' (1984) geskryf het en 'n nuwe boek het, 'Alexander Robey Shepherd: The Man Who Built the Nation's Capital', wat hierdie jaar verskyn.
Ball -Sellers House - Geskiedenis
Ure: 13:00 - 16:00
Dae oop: Saterdae van April tot Oktober
Besoek die Ball-Sellers House in die Glencarlyn-omgewing vir 'n ware blik op hoeveel vroeë Virginiërs hul huise gebou en in koloniale tye gewoon het.
Boer John Ball het oorspronklik in die middel van die 18de eeu 'n houthuis met een kamer op hierdie perseel gebou. John, sy vrou Elizabeth en hul vyf dogters het in hierdie klein huisie gewoon. Die historiese struktuur het gedien as 'n skool, somerkothuis, 'n dagboerdery en 'n huis. Vandag is dit die oudste huis in die graafskap en 'n seldsame voorbeeld van 'n gemeenskaplike woning gedurende die 1700's.
Die Ball-Sellers House word bestuur deur die Arlington Historical Society en is op die Virginia Landmarks Register en die National Register of Historic Places in Amerika. Besoekers vandag kan die oorspronklike houtblokke met modderblaas, sowel as die oorspronklike plankvloere, sien. Die skaars dak van eikehout is een van die dakke in sy soort in die VSA.
Saterdae oop, 13:00 tot 16:00, April tot Oktober. Die kajuit kan ook op afspraak besoek word by 703-942-9247 of 703-698-5714. Daar is geen toegangsgeld nie, maar donasies word baie waardeer.
Die Ball-Sellers House is per motor toeganklik. Vind aanwysings hier.
The Little Known en die Hidden Side van Arlington
Besoek 'n plek en jy raak sy siel. Arlington, Virginia se reeks ikone en landmerke, verdien oortuigend dat dit 'n plek is waar geskiedenis en hipheid mekaar kruis. A.
Historiese merkers besoek die balverkopershuis
In hierdie week se episode van Historical Markers bespreek die hoof van Kenmore Middle School, Dave McBride, die geskiedenis van die historiese Ball-Sellers House.
Die Ball-Seller House is die oorspronklike tuiste van John Ball, wat in 1742 een van die eerste setlaars in die omgewing geword het. 'N Gedeelte van die huis wat nog staan, is in die 1700's deur John Ball gebou. In 1975 het mev Marian Sellers die huis aan die Arlington Historical Society geskenk en vandag is dit 'n museum wat mense kan besoek om in die verlede meer te wete te kom oor Arlington. In die herfs van 2016 is 'n argeologiese opgrawing gehou op die terrein van hierdie huis om meer te wete te kom oor die lewe daar in die verlede.
Kyk na hierdie kort video oor die Ball-Sellers House en gebruik #APSHistoricalMarkers om daarop te reageer en vrae te stel oor hul geskiedenis. Die Historical Markers -videoreeks, vervaardig deur APS, beklemtoon slegs 'n paar van die meer as 80 historiese merkers wat belangrike plekke in die verlede van Arlington beklemtoon om studente te leer leer oor die plaaslike geskiedenis.
GLENCARLYN SE WEL VERBORGDE SKATTE
Barney en Cheryl Parrella het die afgelope 11 jaar drie keer verhuis, elke keer in die klein woonbuurt Arlington in Glencarlyn.
Eers het hulle 'n baksteenhuis van 1500 vierkante meter gekoop. Toe besit hulle 'n geraamde Nederlandse koloniale huis. Nou woon hulle in 'n historiese huis van 3000 vierkante meter waarvan dele aan die einde van die 1800's gebou is.
Elke keer het hulle verbeter in kwaliteit en karakter - en net langs die blok. Die Parrellas, met twee kinders en 'n kat, is toegewyde inwoners van Glencarlyn.
'Dit is 'n soort dorpsatmosfeer,' sê Barney Parrella, wat in die lugrederybedryf werk. "Dit is 'n baie kompakte klein gemeenskap."
Aan die westelikste rand van Arlington County is die gemeenskap van Glencarlyn, met ongeveer 1600 mense, 'n goed weggesteekte, stil skat met huise wat in baie gevalle van geslag tot geslag oorgedra is.
Amptenare het gesê die gemeenskap is een van die oudste van Arlington. Die aktiewe burgerlike vereniging, wat in 1888 gestig is, is na bewering die oudste in die Verenigde State.
Met drie van die 20 aangewese historiese bakens in die land en 'n eeufees wat hierdie naweek beplan word, is die inwoners van Glencarlyn trots op hul erfenis.
'Ek onthou hoe verontwaardig jy was,' het die inwoner Emily King vir haar man gesê en onthou 'n joernalis wat die woonbuurt byderwets noem. 'Ons wil nie nuwerwets wees nie.' As Glencarlyn nuwerwets is, is dit net omdat die res van die wêreld weer die buurman waardeer het: min misdaad, skole op loopafstand, omliggende parke, wild en die stilte van isolasie.
'Daar is amper 'n gevoel van 'n dorp', sê Diane Illch, wie se gesin in 'n ongewone huis met 'n spiraaldak woon. "Jy kan snags in die strate rondloop. Mense is so vriendelik hier."
Hulle is van plan om dit so te hou. In plaas daarvan om die pragtige ou eikebome af te kap, is dit bekend dat inwoners die provinsie die paaie rondom hulle laat bou het. Daar is min sypaadjies in die omgewing, want die provinsie kon nie 75 % van die huiseienaars op enige van die strate laat instem nie. Baie strate het ook nie randstene of geute nie.
'Dit behou 'n meer natuurlike voorkoms,' sê Lori Hirschfield, die koördineerder van die buurtbewaringsprogram in die provinsie. "Dit is regtig die interessantste buurt. Ek voel goed as ek soontoe ry."
Nabyheid aan goeie openbare skole is nog 'n kenmerk van die omgewing wat baie Glencarlyn -gesinne aangetrek het. 'N Koöperatiewe kleuterskool wat deur die provinsie bestuur word, Carlin Hall Playschool, werk in die gemeenskapsentrum. Glencarlyn Elementary School en Kenmore Intermediate School is binne loopafstand, en Wakefield High School is 'n vinnige busrit weg.
'Dit is 'n uitstekende plek om 'n gesin op te rig,' het Barney Parrella gesê. "Baie van vriende is binne 'n twee- of drie-blok gebied. As iemand 'n vriend wil besoek, is dit nie 'n kwessie van oral ry nie. "
Die dorp se sylvan-omgewing dra by tot die dorpsagtige atmosfeer. Die gemeenskap is aan drie kante omring deur Glencarlyn Park, met fietspaadjies en oorblyfsels van 'n ou spoorlyn. Long Branch Creek en Four Mile Run, wat die oostelike en suidelike grense van die gemeenskap vorm, herstel van vorige omgewingsprobleme. Arendoogbewoners sê hulle het aalvissies en minnowe in die strome gesien.
Die Long Branch Nature -sentrum, naby die Northern Virginia Doctors Hospital aan die suidelike grens, help inwoners in die hele provinsie om die omgewing beter te verstaan.
Die hele gemeenskap-minder as 'n kilometer en slegs ses strate breed-is soos 'n doodloopstraat, met slegs een ingang. Die meeste inwoners is wit, hoewel daar 'n paar swart gesinne en 'n aantal Suidoos -Asiatiese immigrante is. Inwoners kom uit baie verskillende sosio-ekonomiese agtergronde, insluitend staatsamptenare, personeellede, kunstenaars, polisiebeamptes, onderwysers en afgetredenes.
Die 670 huise in die gemeenskap is uiteenlopend, met feitlik elke blok 'n klomp verskillende style en tydperke. Die Ball Sellers House in Third Street is in 1760 gebou. Daar is twee- en drieverdieping geverfde huise wat in die laat 1800's en vroeë 1900's gebou is. Daar is ook 'n groot aantal baksteen-bungalow-tipe huise wat net na die Tweede Wêreldoorlog gebou is. Die mees onlangse toevoegings is verskeie nuwe huise in Victoriaanse styl wat drie jaar gelede gebou is.
Daar is min "te koop" tekens.
'Hierdie gemeenskap was nog altyd sterk wat die geskiedenis betref,' het Cheryl Parrella gesê. 'Sommige gesinne woon hier sedert die' 19de eeu, het sy gesê.
Glencarlyn is die eerste keer in 1742 gevestig. John Ball, 'n jong vrou en boer wat een van die eerste inwoners was, staan ​​bekend as die grootvader van die omgewing. William Carlin, George Washington se kleremaker, het in 1772 ingetrek, volgens landdokumente.
Die drie aangewese historiese terreine-die Ball Sellers House, die Ball-Carlin-begraafplaas in die suide van Kensington en die Carlin Community House in die suide van Fourth Street-bring hulde aan hierdie eerste inwoners.
Om die geskiedenis van die gemeenskap dop te hou was 'n tradisie op sigself. Die klein openbare biblioteek in die suide van Kensington het 'n drie-volume geskiedenis op slot en grendel. Dit en ander dokumente is beskikbaar vir besoekers.
'Die gebied en die omgewing van Carlin Springs is waarskynlik die eerste keer deur blanke mans deurkruis omstreeks 1680, toe Indiërs die enigste inwoners was', het Hadassah Backus in 1952 geskryf in 'n getikste notaboek wat in die biblioteek gebêre is.
"Hulle het openings gemaak en hutte in die woud gebou. Lord Fairfax het die grond gehou en in 1742 het John Ball 'n toelae daarvoor gekry en 'n huur van een shilling sterling vir elke vyftig hektaar betaal. Die opname van die toelae het 'n groot wit eikehout genoem. wat gegroei het naby die kruising van Four Mile Run en Long Branch. Dit is 'n gedeelte van hierdie eikebome wat nou in die Burdett -biblioteek is. " Burdett is onlangs vervang deur die nuwe Glencarlyn Public Library.
Glencarlyn het teen die vroeë 1900's 'n naweekoord geword vir baie welgestelde Washington-inwoners, en uiteindelik 'n slaapkamer vir die stedelike pendelaar.
'Ek dink nie dit het baie verander nie,' sê Emily King, 'n inwoner van 35 jaar. "Mense het in en uit beweeg, maar dit is hoe Washington is. Maar ek dink nie dinge het verander in terme van die dorp nie."
Hierdie twee huise was een van die oudstes in DC. Hulle is nou in Virginia.
As ons aan koloniale huise dink, dink ons ​​dikwels aan bakstene, huise in Georgiese styl, huisies met 'n fyn raam of plantasieversierde plantasies. Dit is omdat dit diegene is wat geneig is om bewaar te word. En tog moes baie koloniale huise gebou gewees het met 'n mengsel van vasberadenheid en desperaatheid: Ek moet hierdie huis pronto regmaak. My gesin het 'n dak oor sy kop nodig en daar is gewasse om te plant.
In die afgelope weke het Answer Man ou huise in die huidige Washington verken. Maar wat van ou huise in gister se Washington? U sal onthou dat die bestaande stad Alexandria en die aangrensende grond wat vandag bekend staan ​​as Arlington County, ingesluit is toe die hoofstad in 1800 geskep is.
Wat is die oudste oorlewende huise in die plekke?
Laat ons eers na 5620 Third St. South in Arlington gaan. Daar vind ons die Ball-Sellers House, vernoem na sy eerste private eienaar en sy laaste. Dit is in 1975 deur die Arlington Historical Society verkry, wat pas ongeveer 200 jaar na die boer was John Ball dit gebou het. Die huisstyl van die huis - houtblokkies wat met gips afgehak is en met paneelbedekking bedek is - stel geskiedkundiges in staat om die konstruksie daarvan uit die 1750's te dateer.
Ball het saam met sy vyf dogters in die omgewing rondom sy huis geboer en ook 'n maalmeule op Four Mile Run bedryf.
Die huis se volgende eienaar was George Carlin, 'n kleermaker wie se kliënte ingesluit is George en Martha Washington. Drie geslagte van die Carlin -gesin het in die huis gewoon. Dit is hul naam wat onthou word in die eerste onderafdeling van Arlington: Glencarlyn.
Marion Verkopers, die niggie van 'n latere eienaar, het die huis aan die Arlington Historical Society geskenk, wat dit as 'n museum bedryf.
Ball het geen slawe gehad nie, maar die Carlins wel. Die gesin ondersteun die Konfederasie. Dit is moontlik dat die huis tydens die burgeroorlog deur die Unie -leër oorgeneem is, wat moontlik een van die redes is waarom dit vernietig is.
'Dit is 'n wonderwerk dat dit oorleef het,' het hy gesê Annette Benbow van die Arlington Historical Society.
Waarom moet ons omgee vir die Ball-Sellers House?
"Dit is een van die min huise wat die gewone man - net 'n boer - gebou het," het Benbow gesê. 'Dit is nie 'n groot, groot landgoed, soos Mount Vernon nie. Dit is net 'n man wat grond besit het en saam met sy dogters daar geboer het. Ons ken die hele geskiedenis van Arlington omdat ons weet wie daar gewoon het. Dit is 'n baie belangrike huis. Ons is so trots om dit te besit. "
Een van die interessante aspekte van die Ball-Sellers House is dat sommige van die oorspronklike dak onder 'n latere dak beskerm is. Dit is ook die geval met die oudste oorlewende huis in Alexandrië: Prins St. 517, of wat bekend staan ​​as die Murray-Dick-Fawcett-huis. Die oudste deel van die huis dateer uit 1772. Daar is toegang tot die ruimte tussen die ou dak en die dak wat later daarbo gebou is op 'n minder ernstige helling.
As u dink dat slegs regeringsinstansies soos die National Park Service historiese plekke beskerm, dink u te eng.
Noord -Virginia het 'n spesiale rol gespeel in die ontwikkeling van die historiese bewaringsbeweging, en dit begin met 'n privaat organisasie. In die 1850's, toe 'n streng gestruktureerde samelewing die rolle van vroue beperk en hulle van leiersgeleenthede in die sakewêreld uitgesluit het, het een vrou 'n privaat samelewing geskep wat Mount Vernon beskerm - George Washington se huis.
Die fokus van die Mount Vernon -damesvereniging het die afgelope 25 jaar dramaties uitgebrei nadat die vakansie in Februarie besef is dat dit 'Presidentsdag' eerder as 'George Washington se verjaardag' hernoem is. Om Washington minder van 'n koue figuur te maak wat nooit vir 'n foto geglimlag het nie, en om 'n beroep te doen op 'n meer uiteenlopende Amerikaanse samelewing, het die vereniging 'n groot hersiening van Mount Vernon voltooi.
U kan nou die slawe-, boerdery- en industriële erfenis van Mount Vernon op die eiendom en op die webwerf ontdek, benewens die lewe van die eerste president van die Verenigde State. Die begraafplaas van die slawe is gemerk, en onlangs is die tuinier se huis herstel. Die heropbou van die distilleerdery (Washington was aan die einde van sy lewe 'n groot drankprodusent in Noord -Amerika) het beslis 'n nuwe dimensie bygedra tot die meeste mense se persepsie van die man.
Washington se seuntjiehuis op Ferry Farm, net noord van Fredericksburg, word ook bewaar deur 'n nie-regeringsorganisasie, George Washington's Fredericksburg Foundation. Toe Wal*Mart beplan om eiendom langs die historiese eiendom te ontwikkel, het plaaslike protesoptredes die optrede geblokkeer. Die verkryging van die eiendom is vergemaklik deur middel van staatstoelaes, maar 'n nie-regeringsorganisasie het die werkslading aangeneem om die terrein te bestuur en geld in te samel vir 'n professionele argeologieprogram wat tans aan die gang is.
van die Arlington Heritage Alliance (en let op dat eens algemene bungalowhuise nou histories is en gered moet word.) van die Ball-Sellers-huis in Arlington
slawe -kajuit verhuis van Wheeler Farm na Sulley Historic Site
(ons spaar nou meer as net herehuise)
Plaaslike regerings was 'n belangrike rol in die bepaling van die geskiedenis wat hulle moet bewaar. Besluite oor sonering en ontwikkeling lei gewoonlik tot die transformasie van eiendom van "ou" na "nuwe" gebruike, maar soms vereis besluite oor grondgebruik dat ontwikkelaars pakkies moet skenk. Alexandrië was die aktiefste in die bewaring van argeologiese hulpbronne, wat gelei het tot 'n aansienlike begrip van hoe 'n wye verskeidenheid stadsbewoners in die verlede geleef het. In Manassas het die stad die grond vir die Manassas -museum voorsien.
Vakbondsoldate het die eerste twee monumente op die slagvelde van 1861/1862 by Manassas gereël
Bron: Geillustreerde London News, Inwyding van die monument op die Slagveld van Bull Run, Virginia (15 Julie 1865)
In Prince William County het 'n groot verkrygingsprogram wat deur 'n suksesvolle regsgeding gefinansier is, gelei tot die verkryging van verskeie historiese geboue. Die regsgeding? Die 'wetgewende neem' deur die Amerikaanse kongres van die Williams Center -eiendom op Manassas Battlefield. Die ontwikkelaars (wat deur die provinsie los sonering goedgekeur is, het dan van plan verander om 'n korporatiewe hoofkwartier te stig en in plaas daarvan 'n winkelsentrum voorgestel) het eiendom aan die provinsie oorgedra. Die uitkoms was meestal smal stukke grond, bedoel vir paaie. Die provinsie het 'n federale hof gekry om die smal stroke hoog te waardeer en het die skikking van 'n miljoen dollar gebruik om 'n program te begin om historiese eiendomme te bekom.
In Prins William het die erfenisbewaringsafdeling in die departement van openbare werke beheer oor historiese terreine in besit van graafskap gekry. Deur die regsgeld te gebruik, het die graafskap verskeie ou huise bekom en die voormalige hofgeboue in Brentsville en Manassas herstel. (The three earlier courthouses are no longer standing.) However, the shift in internal-to-county-government responsibility infuriated the board of the county's Park Authority, and hard feelings still affect how county-owned properties are managed. (In Fairfax, the county Park Authority manages historic sites, and there is less internal conflict.)