Voorgeskrewe boeke | Herriemerrie
Blameer Klip, hy het hiermee begin.
Dink terug aan graad 1, toe die blou (in ons skool) slapbandboekies uitgedeel is en jy jou eerste leeshuiswerk gekry het. Jy moes die volgende dag twee bladsye vir die juffrou kom lees. Verkieslik foutloos. Gelukkig was daar darem op elke bladsy ‘n prentjie ook. Die eerste bladsy het ‘n papegaai gehad en die tweede bladsy ‘n dogtertjie. Die volgende dag was jy slaggereed om vir Juffrou te lees. “Baas . . . Mossie.” Daarmee was die eerste leesles afgehandel en kon jy nog twee bladsye, die keer ‘n bietjie moeiliker, gaan leer.
Omtrent dieselfde tyd is jy in die klas bekend gestel aan Daan en Sus wat boomklim. Pofmuis soek ‘n huis het ook sy verskyning iewers gemaak. Soos die tyd verloop het, het die selfvertroue gegroei en lees het nie meer na iets wat net grootmense kon doen nie. Een of ander tyd was ‘n bladsy sonder ‘n prentjie nie meer intimiderend nie.
Ou bekendes van geslagte se kinders. Ek onthou nog hoe verbaas ek was om te hoor dat my ma en pa dit ook in graad 1 gelees het. Met die dat kinders deesdae nie meer leer klank nie, wonder ek of hulle nog maatjies met Daan, Sus, Baas, Mossie en Pofmuis was. Daar was vele ander ook wat ek nie nou dadelik onthou nie. Ek weet wel dat dit sal erken as my kinders dit dalk eendag vir my moet lees. En dit gaan beslis ‘n glimlag op my bakkies plak.
Graad 1 met leeshuiswerk het verby gevlieg. Jy het na ‘n paar maande groot genoeg gevoel om op jou eie jou leesles te oefen. Later van tyd het jy nie meer geoefen nie. Jy het alles mos sommer gelees die dag wat jy die boek ontvang het. Dan kom formele Afrikaanse en Engelse klasse. Die fokus verskuif van vlot lees, na die inhoud, karakters en metafore in die boek.
Taalklasse was altyd vir my so opwindend soos om te kyk hoe gras groei. As ek nou daaraan terug dink, is dit waarskynlik omdat die onderwysers die vak met net soveel passie as wat ‘n mens nodig het om gras te sien groei aangebied het (Nee, Juf Welman, ek het nog nie afgeleer om worse te skryf in plaas van sinne nie). Dit het my egter nie gekeer om die voorgeskrewe werk op die dag wat dit uitgedeel is te verslind nie.
Party was briljant. Ek dink nou veral aan Kringe in ‘n Bos, ek is nou nog spyt dat ons nie Fiela gedoen het nie. Wel, ten minste kon my Fiela se Baas in ‘n pispot visvang in plaas van ‘n emmer. Ek het nogal van Uit Juffrou se Dagboek gehou. Daar was ander wat net voorgeskrewe werk was. Ek dink aan Die Koning se Wingerd en die Keiser se nuwe klere. Dan was daar bekotsingswaardig, ook bekend as Somer.
In Engels kan ek net Macbeth, Julius Ceasar en To Kill a Mockingbird herroep, maar ek het die laasgenoemde twee nooit gedoen (of gelees) nie. Daar was in st 6 ook ‘n boek genaamd David – oor ‘n kleurlingseun wat ook heel okay was.
Dit is half onwerklik om te glo, maar dit is vir baie mense die slotsom van boeke wat hulle gelees het. Die wat voorgeskryf was en in sommige gevalle, net dit wat hardop in die klas voorgelees is. Dit gee hulle iets om oor te praat, maar dit is so beperk.
Wat was vir jou op skool voorgeskryf? Waarvan het jy niks gehou nie?
Jou Daaglikse Muur »
Sonlig (14:45:56) : Ons het begin met leeskaarte: Boet en Saartjie. My ouer broer het só gefrustreerd geraak as hy die kaart oor en oor vir my ma moes lees en as hy klaar is vat ek, wat nog nie in die skool was nie, die kaart en lees dit vlot vir my ma af. Die groot geheim was natuurlik dat ek glad nie kon lees nie, maar báie goed kon onthou.
Op hoërskool het ons ook Kringe in ‘n Bos gedoen. Ook To Kill a Mockingbird. Ons het ook ‘n Hollandse boek gedoen, maar al wat ek daarvan onthou was iemand iemand anders verwurg het en soos hy stadig die lewe uit die slagoffer druk, staan daar net: “….kneep….kneep….kneep…”
Ons het vir dae lank gelag! Verder onthou ek niks….nogal scary as jy in ag neem dat ek op die ou ent ‘n onderskeiding vir Afrikaans gekry het! 😳
Xena Phoenix (14:52:59) : Koning van Katoren. Ek en my Afrikaanse Juffrou het dae lank daaroor vasgesit. Ek het niks daarvan gehou dat ons Hollands moes lees nie. Ek het volstaan dat CJ Langenhoven in sy graf sou omdraai omdat Hollands nog steeds by ons kele afgedruk word. Ek moes die boek lees, maar op die einde het ons nie eers toets daaroor geskryf nie. Sal ons dit ‘n kompromie noem?
Sonlig (14:51:43) : Toet, toet,toet, toooeeeetttt……hier het so pas ‘n geheueflits gearriveer!
Die Engelse boek wat vir my die oulikste op skool was, was “Mrs Harris goes to Paris”!
Oukei, oukei…ek lieg! Ek het dit nie onthou nie, ek moes dit gou gaan Google.
Klip (15:00:06) : Na Baas en Mossie onthou ek van geen ander boek wat ek op skool gelees het nie , of sal ek se moes lees nie , ek onthou wel vir juffrou JOHNSON in std 6. Ek het haar gelees, met my oe natuurlik. Sy was die mooiste voorgeskrewe boek wat ek ooit kon lees
Klip (15:02:53) : My boer het my ook voorgestel aan van sy “voorgeskrewe” boeke , die James Hardley Chase(sp?) reeks. Kan nog so n paar verbeeldings vlugte onthou van daai lees werk
Klip (15:05:15) : Skuus = broer
JWW (22:22:11) : Selfs tot vandag toe hou ek maar min van storieboek lees…. ek verkies om tegniese en feitlike boeke te lees, oor een of ander onderwerp soos karre, space travel etc etc. Ek kan net mooi bokkerall onthou van my skoolboeke nie, behalwe in ek dink dit was std 9 die voorgeskrewe boek, in ingils was ” A seperate Peace” maar moet nou nie dink ek weet wie de mur was die skrywer/ster nie….
seegogga (08:50:04) : Ek het grootgeword met Sus en Daan. Dit moes gewerk het want van st 1 af lees ek toe Langenoven( die versamelde werke). Ek was mal oor voorgeskrewe boeke en het hulle vinnig deurgelees sodra ek hulle ontvang het. Gunstelinge was ‘De silweren schaatsen(sp) in st 6 en ek wens ek weet wie dit geskryf het of waar ek ‘n kopie kan kry. Dan was daar “wide horisons” ‘n gedigteboeke in st 8 waarin ek my nou nog soms verkneukel oor die snaakse gediggies. RAKA van NP van Wyk Louw was ‘n absolute gunsteling met ou Lip, ons Afrikaanse onnie, se geinspireerde aanbieding..Daar was natuurlik ook Langenhoven, wat ek toe mos lankal ken en Geknelde Land van FA Venter. the woman in white, the prisoner of Zenda en 16 short stories by south african writers was ook ok. Boeke was toe streng gekeur en die “wilde” stukkies van Raka is uit die skooluitgawe gesensor. Gelukkig het ou Lip vir ons dit laat inskryf.