My pa, wat daardie wêreld soos die palm van sy hand geken het, het 'n interessante storie oor Deelfontein gehad. Blykbaar is die poskantoor onnodig groot gebou, omdat die destydse amptenary die planne omgeruil het met die van Dealesville, wat in dieselfde tyd 'n poskantoor gekry het. Dealsville se mense sukkel seker nou nog met 'n te klein poskantoor!
Diane, ek wil graag uitvind in watter jaar die stasie op Putsonderwater gebou was. Ook wie die eerste stasiemeester daar was. Ek was so ’n paar jaar terug daar gewees en kry min geskiedenis van die mooi ou dorpie.
Tilla Nel se storie oor Deelfontein se poskantoor is inderdaad waar. Ek het nou nog 'n foto van daardie kasarm van 'n poskantoor se murasie. Ek vertel ook hierdie rare verhaal in my Noord-Kaapse dorpeboek.
Die rede vir my vraag hierbo is omdat ek jare gelede ’n ander verhaal gehoor het hoe Putsonderwater sy naam gekry het. Hierdie verhaal is in 1964 aan ons standerd 5 (graad 7) klas vertel deur ons klasonderwyser, mnr Gert Behr, by Jagersfontein Hoërskool - Suid-Vrystaat.
Die teer was in ’n emmertjie met ’n handvatsel wat onder aan die sykant van die waens aan ’n haak gehang was omdat dit altyd baie vuil van die teer was en nie in die waens vervoer kon word nie. Die emmertjie met die teer in was bekend as ’n “teerputs” en dit het later die dag onder die water wat onder deur die waens geloop het gehang en die boere het toe besluit dat die plek se naam voortaan “Puts Onder Water” sal wees.
Baie dankie vir die inligting. Ons het altyd gewonder hoe Sydney on Vaal ontstaan het. Ons is Maart 2008 op Sydney on Vaal in die kerkie daar getroud. My man het van 2002 daar gebly en ek het Oktober 2006 soontoe getrek. Ons het 2014 weggetrek.
Ek was inderdaad by Putsonderwater. Jou verhaal oor die naam van hierdie Spookdorpie het ek ook gehoor. Ek het die oorsprong daarvan probeer navors. Dit blyk dat dit 'n tipiese Afrikaanse mite is. Die mense van die Putsonderwater kontrei (Marydale / Prieska / Kenhardt en Groblershoop) het my die versekering gegee dat die storie van die put wat onder die water is, bloot 'n wolhaarstorie is.
Ai, sou dit nie wonderlike gewees het as die geboue behoue gebly het nie en pensionarisse kon dit koop vir aftrede en sodoende die dorpies aan die gang hou.
Dit bring nou regtig nostalgie. Ons as kinders het by my oupa en ouma Bonthuys op Kenhardt gebly om daar skool te gaan, soos dit maar met baie boere se kinders was. Hoeveel kere moes ons daai slegte grondpad vat na Putsonderwater om iemand of te gaan afsien of te gaan haal! 'n Baie verlate ou stasietjie om vir 'n trein te wag, en ook om afskeid te neem. Geen perron nie, mens moes dit soos 'n leer bestyg!