Wanneer moet 'n maatskappy in sosiale media duik? | Martech Zone
Maandag, Augustus 18, 2008 Sondag Oktober 4, 2015 Douglas Karr
Baie van ons gesprekke tydens die BlogINDIANA-sessie vir korporatiewe blogging was wanneer 'n onderneming moet in sosiale media duik, hoe hulle moet in sosiale media duik, en hoe hulle moet bestuur hul aanlyn reputasie. Vir die berig van vandag gaan ek die vraag aanpak wanneer.
Baie mense sal vandag sê! Nou! Gister! Ek doen nie. Ek beveel aan dat sosiale media en blogging nie 'n bemarkingstrategie is nie, maar 'n korporatiewe strategie. Dit is nie bloot om u op die mark te plaas nie spring op die nuutste wa en verbruikers sal na jou toe stroom. Sosiale media neem tyd, 'n strategie en die regte hulpbronne (instrumente en mense).
photo from Alle plakkate.
Sosiale media vereis 'n vlak van deursigtigheid en egtheid waarmee baie ondernemings nie gemaklik is nie. Maatskappye antwoord nie net aan klante nie - hulle antwoord op mededinging, industrie, aandeelhouers, werknemers en vooruitsigte. Met ander woorde, sosiale media kan en sal elke afdeling in u onderneming en werknemers op elke vlak beïnvloed. U moet voorbereid wees.
As u dink dat u suksesvol gaan wees deur 'n WordPress-blog op te stel, is u verkeerd. U loop die gevaar om in 'n verleentheid aanlyn-teenwoordigheid te duik wat u moeiliker sal kan grawe as as u glad nie u tone gedompel het nie. Raadpleeg 'n sosiale mediakenner wat die verskeidenheid instrumente wat op die mark is, verstaan ​​en hoe u voordeel kan trek uit elkeen of uit 'n kombinasie van almal.
U moet al die leiers in u onderneming betrek - diegene wat eie die strategie van die korporasie. As u nie die begrip en inkoop bo-aan die ketting het nie, sal die belyning deur die res van die kanale verswak. Putting Bemarking in beheer van u sosiale media-strategie gee die sleutels van die raadsaal aan hulle - hulle herken miskien nie die impak op verkope, klanteondersteuning, kliëntetevredenheid, tevredenheid oor aandeelhouers, ens
Ek sal dit weer sê, die risiko dat 'n onderneming die sosiale media kan betree en misluk, is erger as om glad nie te betree nie.
Beteken dit dat 'n maatskappy nooit in sosiale media moet duik nie?
Nee ... maar ek glo dit is die rede waarom daar 'n stadige aanneming aanlyn-pakte en kontrakte soos die kliëntepak van die maatskappy. Verstaan ​​die skrywers van hierdie verdrag dat sommige ondernemings dit nie kan bekostig om 'n ooreenkoms soos hierdie te onderteken nie?
Dit is ontsagwekkend en herinner my baie aan die politici wat tans op die roete is - hulle belowe alles onder die son met min hulpbronne om werklik te lewer. Die werklikheid is dat die meerderheid van die ondernemings moontlik nie 'n ooreenkoms soos hierdie kan bekostig nie! Persoonlik wil ek graag hê dat my onderneming die verdrag onderteken, maar ek weet dat die aandeelhouers en leierskap daaraan sal dink.
My maatskappy plaas nie eers persberigte oor baanbrekende kenmerke nie, uit vrees dat die mededinging dit sal belemmer. Ons marges is krap, ons kliënte is goedkoop en die mededinging is fel. Die vertraging in wees ondeursigtig kan ons die voorsprong gee om die volgende groot kliënt te gryp voordat die kompetisie dit doen. Disclaimer: Ek gebruik nie hierdie strategie ten volle nie, maar respekteer die ervaring van die direksie wat ons maatskappy bestuur. Dit is immers hul geld waarmee ons dobbel.
Aan die ander kant is die risiko dat u nie in sosiale media duik nie, dat u kompetisie of jou ontevrede kliënte (of erger nog ... werknemers) sal! Daar is fantastiese voorbeelde van maatskappye wat die aanslag van kritiek gedwarsboom by hul mantels van geheimsinnigheid uittrek en spring uit in die stryd.
Uiteindelik glo ek (ek hoop) alle maatskappye sal gedwing word om hulself aan te pas by kontrakte soos die kliëntepak van die maatskappy. Ek weet net dat dit vandag nog nie vir baie maatskappye is nie.
Gaan voort na Deel 2 van 3!
Tags: korporatiewe sosiale mediasosiale media vir ondernemingssosiale media
Augustus 20, 2008 by 9: 49 AM
Stem 100% saam met betrekking tot korporatiewe aankope, veral op die boonste vlakke, en dieselfde met die koste van mislukking. Dit verg baie PR-uitgawes om 'n mislukte halfgebakte toetrede tot sosiale media ongedaan te maak, en as die oplossing van probleme wat dit veroorsaak het nie reggestel word nie, sal dit net in 'n ander vorm herhaal word. Aan die ander kant, om so 'n inkoop in te kry vir iets met 'n lae koste van toegang, en 'n gevolglike lae korporatiewe sigbaarheid sal waarskynlik baie moeilik wees. Dit sal net nie op die radar verskyn nie, en alhoewel 'n voorsprong kan voorkom, is dit geensins 'n hart en verstand paradigmaskuif nie. Ten minste sal dit nie wees nie, totdat iets baie goed, of iets sleg gebeur.
Wat die kliëntemaatskappyverdrag betref ... prokureurs sal 'n velddag daarmee hê. Kan jy jou voorstel dat die foonmaatskappy, 'n versekeringsmaatskappy, 'n hoëtegnologie-maatskappy, of selfs 'n middelgrootte vervaardiger tot daardie bepalings instem, met die veronderstelling dat hulle wel die gevolge daarvan verstaan, en nie net 'n goedvoel-ding om te doen nie? Dit het baie goeie potensiaal in teorie ... maar letterlik geneem, praat oor baie vir 'n eisers-prokureur, vir 'n mededinger, beide vir strategiese inligting, maar ook werwing, en selfs werwers in die algemeen.
Die kliëntmaatskappyverdrag is nie noodwendig 'n slegte ding nie, maar die onbedoelde gevolge is redelik beduidend, tensy dit net 'n lippediens is.