Aristoteles oor politiek en godsdiens
Godsdiens en Spiritualiteit Sleutel figure
Tiranne moet Godvresend en vroom wees
Die Griekse filosoof Aristoteles het heelwat te sê gehad oor die aard van politiek en politieke stelsels. Een van sy bekendste opmerkings oor die verhouding tussen godsdiens en politiek is:
'N Tiran moet die voorkoms van ongewone toewyding aan godsdiens plaas. Vakke is minder bekommerd oor onwettige behandeling van 'n heerser wat hulle vreesbevange en vrome beskou. Aan die ander kant doen hulle minder maklik teen hom en glo dat hy die gode aan sy sy het.
- Aristoteles , Politiek .
Aristoteles was beslis nie die enigste antieke filosoof om cynisme uit te spreek oor die verhouding tussen politiek en godsdiens nie. Ander het ook opgemerk dat politici godsdiens kan gebruik en gebruik in die strewe na politieke mag, veral wat die beheer van mense betref. Twee van die bekendste kom van Lucretius en Seneca:
Alle godsdienste is ewe sublieme aan die onkundiges, nuttig vir die politikus, en belaglik vir die filosoof.
- Lucretius, oor die aard van die dinge
Godsdiens word deur die gemeenskappe as waar beskou, deur wyse en vals, en deur leiers as nuttig.
Aristoteles gaan 'n bietjie verder as enige van hierdie aanhalings, en ek dink dit maak sy kommentaar nogal interessant.
Die ongewone toewyding van tiranne
Eerstens, merk Aristoteles dat "ongewone toewyding" aan godsdiens, eerder as om net godsdienstig te wees, 'n kenmerk van tiranne is . So 'n liniaal sal 'n goeie vertoning van godsdienstigheid moet maak, net om seker te maak almal is bewus van hoe vroom hulle is.
Daar sal min of geen dubbelsinnigheid moet wees wanneer dit kom by net hoe toegewyde die heerser is die tradisionele godsdienstige stelsel, of ten minste wat godsdiens veral populêr in die samelewing is.
Daar is gesê dat mense wat veilig voel oor iets nie 'n groot vertoning moet maak om dit te verdedig nie. Mense wat byvoorbeeld veilig voel in hul sosiale posisie, sal waarskynlik nie nodig voel om mense te herinner aan hoe belangrik dit is nie.
Net so moet 'n persoon wat gemaklik is met hul godsdiens en hul godsdienstige oortuigings nie nodig voel om ander te onthou oor daardie godsdiens of die belangrikheid van godsdiens in die algemeen nie.
Hoe godsdiens nuttig kan wees vir tiranne
Tweedens, in plaas daarvan om bloot te sê dat godsdiens nuttig is vir 'n heerser, gaan Aristoteles verder oor twee belangrike maniere waarop nie net 'n godsdiens nie, maar die "ongewone toewyding" aan godsdiens is. In albei gevalle is dit 'n kwessie van beheer: godsdiens beïnvloed hoe mense met mekaar verband hou en hoe hulle in sosiale aksie betrokke raak. Godsdiens het lankal bewys dat dit nuttig is om sosiale gedrag te reguleer, iets wat veral belangrik sal wees vir 'n tiran wat nie noodwendig op die vrye keuse van sy vakke kan reken nie.
Deur 'n mantel van vroomheid en godsdienstige gesag aan te neem, is 'n tiran in staat om ander op 'n afstand te hou - nie net wanneer dit kom by kritiek oor hoe hulle regeer word nie, maar ook iemand se oop uitdaging vir die politieke stelsel in die algemeen. Enige politieke stelsel wat mense glo, word deur die goddelike orde van die kosmos vasgestel, sal baie moeiliker wees om selfs te vra, veel minder verandering. Eers een keer het dit algemene wysheid geword dat die regering deur mense ingestel is, dit het makliker geword om op 'n gereelde basis verandering te skep.
Hierdie gedeelte van Aristoteles se politiek is 'n wesenlike akkurate beskrywing van hoe 'n onderdrukkende regering godsdiens as 'n maatskaplike beheer kan gebruik. Godsdiens se doeltreffendheid lê hoofsaaklik in die feit dat 'n heerser nie soveel hulpbronne in dinge soos ekstra polisie of spioene moet belê nie. Wat godsdiens betref, word beheer verkry deur meganismes interne aan individue en met 'n persoon se toestemming eerder as van buite en teen mense se wil.