Sy het egter nog ’n towerspreuk gehad. Die mag van hierdie towerspreuk was onweerstaanbaar – en gewortel in die kern van haar siel. Sy was salig onbewus van die kolossale impak daarvan en het dit sonder voorwaarde gebruik: “Ek is lief vir jou”.
Moeder Aarde het dae aaneen geween. Maar vir een spesiale dag het sy die laaste verjaarsdag met oorgawe gevier! Dit was ’n pragtige dag en helder sonlig het vrolik op die geskenkies en linte in die hospitaalkamer gespeel. ’n Teddiebeer het “Jesus loves me, this I know” gesing en op die bedkassie gedans. Almal het hul vrolikste gesigte opgehad – net die donkerkoppie met die vonkelende ogies s’n was egter volkome eerlik. Sy het gestraal van geluk! Dit was haar 34ste verjaarsdag.
Op Kersdag het sy ons altyd laat kerk toe gaan en Kersliedjies sing. Sy was selde so mooi soos wanneer sy lofliedjies gesing het. Haar grootste liefde was ongetwyfeld Jesus. So het sy my geleer wat godsdiens waarlik is – ’n lewensles wat ek elke dag wat ek saam met haar spandeer het, kon leer. Sy was ’n lewende voorbeeld van onvoorwaardelike liefde – vir God en vir ons.