Geskryf deur Karol Kuhn Truman
'N Man kan baie keer misluk,
maar hy is eers 'n mislukking
hy begin iemand anders blameer.
Sommige van ons glo miskien dat die enigste ding wat ons probleme in ons lewe aan die buitekant bied - 'n vyand van buite. Buite vyand? Is dit hoe ons verwys na iemand of iets waarop ons dinge kan blameer? As dit ons persepsie is, besef ons miskien nie dat die skuld op iemand anders selde, indien ooit, 'n probleem oplos nie. Die skuld dra ook nie by tot die bereiking van die wysheid wat ons hierheen gekom het om te verwerf nie.
In wese is dit die feit dat ons iemand anders blameer of daarop wys dat ons ons Self heeltemal onthef van enige verantwoordelikheid in die saak - wat dit ook al is. Terselfdertyd gee ons ons outomaties en onbewustelik toe aan die ellendige rol van 'slagoffer'.
As ons voel dat ons 'n slagoffer is, is ons onbewuste houding: "Ons is nie verantwoordelik vir ons eie toestand nie." Ons beskou dus iemand anders as verantwoordelik. Iemand "daar buite" moet ons vyand wees! Op hierdie punt maak ons ​​onsself magteloos en hulpeloos, omdat ons toelaat dat iemand in beheer is - om in beheer te wees. Deur die beheer van ons verantwoordelikhede aan iemand anders te delegeer, laat vaar ons ook die Godgegewe mag - en ook ons ​​Wil.
'N Perfekte voorbeeld hiervan word weerspieël in die omstandighede rondom die dood van prinses Diana. Aanvanklik het niemand die besonderhede of die ware oorsaak van daardie tragiese ongeluk geken nie. Natuurlik sou almal graag dadelik van die saak wou weet. Ons sou graag wou gehad het dat elke detail vir ons uitgespel is, en dit sou hoegenaamd nie nodig gewees het om te spekuleer nie - sodat ons die blaam kon plaas waar dit hoort. Dan sou ons geregverdig kon gewees het om 'n vinger te wys en te sê: 'Skaam, skaam jou.'
Nietemin, die meeste van ons het in ons harte geweet dat hierdie vrou die onvergeeflike soeke na fotograwe gespaar het - wat gehoop het om haar prentjie te kry om aan die poniekoerante te verkoop, om die verhale te skep wat die publiek sou lok om hul publikasies te koop - hierdie vrou kon, soos die meeste van ons, 'n normale aandjie geniet het. Hierdie vrou kan moontlik vandag nog leef. Twee ander mense leef moontlik ook.
Toe ek na die ontelbare berigte oor prinses Diana kyk, sien ek 'n ongelukkige kant van ons menslike natuur deurkom. Hoeveel van ons sou die bestuurder van die motor wou blameer of die paparazzi die skuld gegee het? As ons iemand sou kon blameer, sou dit "ons van die haak haal" met betrekking tot ons eie aanspreeklikheid. As ons iemand anders die skuld kan gee vir hierdie tragedie, dan is dit goed dat ons die pamflette lees en lees. As hulle - die bestuurder of die paparazzi - die skuld kon gee, sou ons gewete ontruim word. Hoe jammer. Maar die ergste deel van die hele scenario is dat dit alles gedoen is in die naam van wat? Met ander woorde, was haar strewe daardie nag geregverdig - en waarvoor?
Die behoefte om te blameer
Ongelukkig is die meeste van ons nie daarvan bewus nie (tensy ons ophou om daaraan te dink) dat ons die skuld nodig het. As die omstandighede in ons lewens nie na ons sin is nie, laat ons dan iemand "daar buite" blameer. Ja, kom ons blameer ons buitenste vyand, wanneer dit regtig ons innerlike vyand is (wat ons nie sien nie) wat hierdie behoefte aan skuld gee. Maar ons weet nie eens dat ons 'n innerlike vyand het nie, en ook nie dat ons agter die vyand skuil nie.
Ons is nie bewus daarvan dat ons die vyand (wat ons dink buite ons is) blameer in plaas daarvan om self verantwoordelikheid te neem nie. Ons het nie verstaan ​​wie ons regte vyand is nie! (Daar is diegene wat gekondisioneer is om gehoorsaam te wees en outomaties die skuld te gee, ongeag die omstandighede. Wanneer iemand dit besef, gewoonlik in hul volwassenheid, kan hulle hierdie gedrag verander, en die oortuiging daarvan dryf. Dit is belangrik om te verstaan , aangesien die geloof deur die innerlike vyand voortduur.)
Wat sommige van ons nog nie verstaan ​​het nie, is dat die blaam nooit die probleem opgelos het nie. (As u daaraan nadink, plaas dit nie die skuld dat ander die maklike uitweg doen nie?) Die skuld verhoog die probleem. As ons skuld gee, kan ons nie verantwoordelikheid neem en aanspreeklik wees nie.
Deur nie verantwoordelikheid te neem of aanspreeklik te wees nie, verloor ons Ware Self stadig maar seker sy identiteit en verdwyn dit. Deur nie die sterk moontlikheid dat daar 'n innerlike vyand is, te aanvaar nie en die hoof te bied, bestuur IT die skou. En solank IT die program aanbied, is ons vas!
Ongelukkig, deur voortdurend ander te blameer vir ons ongemak, deur te dink dat hulle die vyand is, hou ons negatiewe energie steeds aan die toeneem omdat dit nie opgelos word nie. En terwyl ons dit doen, versterk en versterk ons ​​die eienskappe van die einste vyand wat ons wil uitskakel. Gevolglik, wat begin het as 'n onskuldige duik, word 'n reuse-storting! Miskien laat ons dit selfs ons hele fokus toe, en word ons daardeur heeltemal verblind.
Die innerlike vyand
Ons kan probeer om van ons innerlike vyand weg te hardloop, maar dit gaan met ons oral waar ons gaan. Daarom voel ons steeds dieselfde negatiewe gevoelens, ervaar ons dieselfde frustrasies en dieselfde uitdagings. Ons herhaal dieselfde onproduktiewe patrone en sukkel om ons probleme op te los en vorentoe te beweeg. Iets anders wat die innerlike vyand bereik: dit hou ons in 'n toestand van afsondering van ander. Dit is duidelik om te sien as ons 'n paar "haat" -groepe in die samelewing van vandag sien.
Noudat ons bewus is van die innerlike vyand (dws blindheid en korrupsie), het ons die geleentheid om 'n buitengewone betekenisvolle metamorfose te ervaar deur hierdie dele van ons self sonder aarseling te aanvaar. Wat ons ook al in onsself vrees of minagting ervaar, kan ons nou as 'n onderwyser of vriend omhels wat absoluut noodsaaklik is vir ons heelheid.
Deur aanspreeklik te wees vir ons ongewenste gevoelens, en deur in die spieël te kyk (as u wil) en die teks te skryf - om die negatiewe met positiewe gevoelens te vervang, verlos ons die vyand binne. Ons bevry dit. Ons verwyder die blindheid en korrupsie. Wat 'n proses om ons hele en egte self te ontdek, te genees en saam te bring, om die liefde wat ons is, terug te bring!
Die goeie nuus is: die innerlike vyand verander in 'n bruikbare deel van ons persoonlikheid deur ons bewuste erkenning en aanvaarding van hom as 'n wettige en onvermydelike deel van ons Self. Weet net, dit is nie die vyand wat kwaad is nie; dit is ons onbewustheid van die vyand binne wat boosheid skep. Onthou dat die vyand van binne ons sal aanhou weerspreek, solank ons ​​hom nie erken nie. Maar deur hom te erken, te erken en dan te aanvaar, komplimenteer hy ons eerder as om ons teë te staan. Dus, wat voorheen slegs negatief gelyk het, toon 'n mooi, positiewe sy.
Om ons innerlike verdeeldheid toe te laat en ons innerlike vyand te sien, verg groot geestelike moed. Deur toegang tot hierdie moed te kry, oorkom ons egter die interne konflikte wat ons mag ervaar en kom ons terug op die pad van keuse - die hoofweg, nie die ompad nie. (Hoe lank neem ons ons ompaaie?) Deur ons agentskap terug te keer na die hoofweg, het ons 'n groter geleentheid vir en 'n groter waarskynlikheid om uiteindelik ons ​​Self te ontdek, omdat ons Ware Self slegs op die hoofweg gevind kan word - - nie die sypad nie.
Die voltooiing van die veranderinge wat ons bespreek het, verg verskeie groot paradigmaverskuiwings, en sommige wonder miskien of hulle die moeite doen of ongerief is om dit te doen. Wees verseker dat die resultate die moeite werd is om die moeite werd te doen. En die skep van die veranderinge word moeiteloos as iemand daaraan gewoond raak.
Deur onsself toestemming te gee om hierdie nuwe moontlikhede in ons lewens te verken en toe te laat, vind ons dit uiteindelik baie makliker om die Waarheid van ons wese ten volle lief te hê, te waardeer en omhels. Dit is slegs deur ons self te liefhê en te aanvaar dat ons ander regtig kan liefhê en aanvaar. Dit gaan nie oor die bereiking van 'n onmoontlike en onmenslike, "heilige" toestand nie, maar om vervul te word as die persoon wat ons inherent geskape is om te wees.
As die innerlike opposisie uit die weg geruim word, word jy die hele persoon wat jy bedoel was om te wees, en 'n meer kongruente menswees. Heelheid kom by:
1) Gee jouself toestemming om gebreke te hê - laat dit goed gaan met jou.
2) Die ontwikkeling van die moed om veranderinge aan te bring, aangesien verandering nodig is.
3) As jy die moed het om te erken dat jy 'verkeerd' was oor iets.
4) Bestudeer u verkeerde persepsies en korrigeer dit na die beste van u vermoë.
5) As u innerlike vyand uittrek.
6) Die oplossing van ongewenste gevoelens, gedagtes, houdings of gedrag.
Besit dit alles !! Dit is SO vry!
Wat u ook al van u self leer, laat dit goed gaan. Dinge wat u as foute en mislukkings beskou, het daartoe bygedra dat u u grootste potensiaal en grootste vermoë vir liefde ontwikkel het. Wanneer ons ons eie foute en mislukkings kan erken en toelaat, is ons nie so vinnig om 'n ander te oordeel of te veroordeel nie. (Baie van ons probeer ander mense laat neerdaal deur hul mislukkings uit te wys - dit is net nog 'n onbewuste poging om ons innerlike vyand na buite te projekteer.) Terwyl ons ons eie gebreke toelaat, voel ons outomaties 'n sterker gevoel van deernis - 'n wenslikste eienskap, want dit versterk en verhoog die mensdom. Elkeen van ons kan 'n verskil maak.
Is ons nou daarop ingestel om die gevoelens en gedagtes wat nie bydra tot die eienskappe wat ons verlang nie, weer op te los? Dit is baie belangrik om te besef dat hierdie toestande nie oornag plaasgevind het nie; daarom gaan hulle nie oornag vertrek nie! Dit is nie 'n pil nie. Dit is 'n proses. Dit is 'n reis. Dit sal 'n rukkie kan neem om daardie salige oewer te bereik.
U kan dalk vir periodes vasstaan ​​soos ek. As u voel dat u gevoelens of houdings nie verander soos u wil nie, hou dan aan om aan te hou. Want terwyl u dit doen, word u negatiewe eienskappe positiewe eienskappe.
Ons kan ophou om skuld te gee. Ons kan ons self van die innerlike vyand ontslae raak. Ons kan heeltemal kongruent wees in alles wat ons voel, dink, sê en doen. Laat ons dus afstand doen van die selfopgelegde gebondenheid wat ons ervaar het as gevolg van ons eie bewusteloosheid. Laat ons op die ligte draai as ons ons lewensweg ry, sodat ons kan sien waarheen ons oppad is.
Gepubliseer deur Olympus Distributing.
© 2000. Herdruk met toestemming.
Genesende gevoelens uit u hart
deur Karol Kuhn Truman.
Het jy geweet jy het 'n "hart van goud"? Wat het gebeur met dit? Hoe kan jy dit weer te vind? Stap saam met Karol Truman deur die gevoelens wat jy geneem het van jou ware weg. Neem op die pad wat jy sal terug te lei tot die skoonheid van jou siel, jou "hart van goud," jou ware self.
Info / Bestel hierdie boek. Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe en 'n klank-CD.
KAROL KUHN TRUMAN is 'n praktiserende terapeut, instrukteur en raadgewer wat spesialiseer in die bereik van kernprobleme en pynloos oplos. Sy is ook die skrywer van Genesende Gevoelens Van Jou Hart. Vir meer inligting oor haar werk, besoek haar webwerf http://healingfeelings.com.
Video / onderhoud met Karol Truman: Hoe om hindernisse te oorkom - los die trauma vas in u DNA
Die Skrif met Karol Truman (hierbo genoem):
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vergifnis en Aanvaarding > Die behoefte om te blameer en te skaam: ontdek ons ​​innerlike vyand