Mammatus wolke: kenmerke, oorsprong en vorming Netwerk Meteorologie
Soos ons weet, word die verskillende soorte wolke in meteorologie gebruik om sommige weervoorspellings weens die oomblik te ken. Elke soort wolk het sy eie aanwyser en vormingsbron. Een van die vreemdste vormige wolke is die mammatus wolke. Dit is 'n vreemde soort wolkformasies wat niemand onverskillig laat nie. Beide amateurs en meteoroloë let op en neem foto's van die vreemde formasies wat mammatuswolke het.
Daarom gaan ons hierdie artikel wy om u te vertel oor die oorsprong, eienskappe en voorspelling van mammatuswolke.
2 Hoe mammatus wolke vorm
3 Omgewingstoestande van mammatuswolke
4 Besonderhede en voortekens
In hierdie geval is dit nie die wolktipe nie, maar wel die belangrikste kenmerke daarvan. Daar is baie mense wat verbaas is oor die vreemde en skilderagtige formasies van hierdie wolke. Beide amateurs en professionele mense in die meteorologie let baie op hierdie soort reuse-wolke wat soms in die lug verskyn. Een van die bekendste voorbeelde van mammatuswolke is die van die meteorologiese beeld wat in Nebraska deur NASA vasgelê is na die storm in 2004. Hierdie foto word een van die mees verteenwoordigende om die soort wolke aan te dui.
Die huidige klassifikasie wat in die wolkatlas aangetref word, wat 10 genera, 14 spesies en 9 variëteite bevat, behalwe dat dit verskillende aanvullende kenmerke toon, is mammatuswolke. En dit is dat dit nie 'n soort wolk is nie, maar 'n manier om die basis van baie genres in een soort voor te stel. Al die betrokke genres is die volgende: cumulonimbus, altocumulus, altoestratus, cirrus, cirrocumulus en stratocumulus. Almal kan hierdie eienaardige vorm aanneem wat bestaan ​​uit hangende uitsteeksels soos groot of klein sakke wat aan die lug hang. Baie assosieer dit met die borste van soogdierdiere, vandaar die naam.
Hoe mammatus wolke vorm
Ons gaan kyk wat die vorm van hierdie variëteite is, afhangende van die omgewingstoestande in die atmosfeer. By baie geleenthede kom hulle voor in die oorblywende gebiede van volwasse storms, wat beteken dat hulle in sy aktiefste deel van die waarnemer wegbeweeg. Die meeste gebiede wat ooreenstem met die borste kan gesien word in die ontwikkelingswolke. Normaalweg bereik hierdie wolke 'n groot vertikale ontwikkeling met 'n tipiese aambeeldvormige struktuur.
In die gebiede wat die verste van die aktiewe deel van die wolk geleë is, wat sterk strome in 'n opwaartse rigting bevat, is dit waar afwaartse lugstrome voorkom. Dit is een van die redes waarom dit aanleiding gee tot die vorming van hierdie opvallende borste en eienskappe van hierdie wolkformasie.
Deur die hele lug het ons in baie gevalle vreemde wolke met wispelturige en selfs intimiderende formasies. Mammatus wolke het oneindige hobbels wat vorm as gevolg van tot die botsing van sterk vertikale lugwaartse aftog. Dit is nie wolke wat self kan vorm en 'n ander geklassifiseerde tipe kan wees nie, maar eerder uit die wolke hierbo genoem. Wanneer daar 'n afwaartse trek is wat dit teen die natuurlike opgang verpletter, sal die onderste oppervlak 'n klas knoppe of borste tot gevolg hê wat hierdie vreemde wolkformasie sy naam gee.
Een van die beste en opvallendste formasies vind plaas wanneer 'n afwaartse trek in 'n sentrale cumulonimbus-wolk gegenereer word. Hierdie wolke het gewoonlik die vorm van 'n aambeeld en is diegene wat die mooiste mammatus genereer. En dit is dat hulle vanaf die basis van die wolk skouspelagtige knoppe begin hang wat waardig is om gesien te word.
Omgewingstoestande van mammatuswolke
Ons gaan kyk wat die nodige omgewingstoestande is vir die vorming van mammatuswolke. Van die mees klassieke oorsprong van konvektiewe tipe. Alle wolke vorm wanneer warm lug wat minder dig is as wat koue lug geneig is om te styg. Hierdie lugverhoging asof dit 'n lugborrel uit die water is. Om hierdie rede kondenseer die warm lug wat met waterdamp gelaai is, as dit in ander lae kouer lug loop en die temperatuur op hoogte daal. Dit is hoe dit regkry om mikro-druppels te vorm wat op hul beurt weer die hitte-energie na die omliggende omgewing lewer as gevolg van die hitte van kondensasie wat die massa nog meer laat neig namate die hoogte-op-stap-proses voortgaan.
Die hitte wat tydens kondensasie vrygestel word, is presies dieselfde as wat die son moes toepas om verdamping uit dieselfde druppel water te kry. Dit staan ​​bekend as latente verdampingswarmte. Die eksotermiese verskynsel is baie belangrik en veroorsaak dat stygende lugstrale snelhede van meer as 100 kilometer per uur bereik.en strek tot meer as 15 kilometer hoogte na die troposfeer. As daar 'n sterk horisontale wind op 'n hoogte van 5 of 10 kilometer is, sal 'n wolk vorm totdat dit 'n koue lugstraal tref wat rondom die wolkvorming val, wat die tipiese aambeeldvorm van 'n wolk cumulonimbus tot gevolg het.
Mammatus is skaars en skouspelagtig. Dit kom soms voor nadat sterk atmosferiese verskynsels ontstaan ​​het, soos aan die onderkant van cumulonimbus-wolke. Alhoewel hulle eng is, is hulle skadeloos.
Besonderhede en voortekens
Die deel van 'n formele wolk wat baie groot kan word in verhouding tot die gebied waarin die lug opkom. In gebiede wat nie sterk opwaartse trek is nie, is die lug versadig met humiditeit en begin dit daal saam met die mikrokristalle wat deur die lugmassa gedra word. Van hier af vind ons die vorming van die borste. Elke bult dui aan dat een van hierdie lugdalings aan die onderkant van die wolk is.
Wat die voorteken betref, dui die aanwesigheid van hierdie wolke nie op reën of ander drastiese veranderinge in die weer nie. Die verskynsel is redelik aantreklik en skouspelagtig, veral teen sonsondergang wanneer die rooierige son al die rondings van die bulte verlig en kontrasteer.