Ek onthou die onredelike pakslaes wat ek op skool gekry het, maar al was dit onredelik, het dit my as onderwyser vandag darm iets geleer. En dit is om regverdig op te tree teenoor die leerders.
Van die ander pakslaes, ja ek weet ek het hulle gekry, maar ek het geleer om dit nie weer te doen nie. Vandag as ek 'n leerder in my werkswinkel onveilig sien werk, dan het ek die "flashbacks" van toe ek dieselfde ding gedoen het in my Pa se werkswinkel op die plaas en Oupa en Oom se Ingenieursbesigheid waar ek ook gewerk het, 'n klap agter teen my kop...dit klink vreeslik, maar glo my daai klappie is baie effektief en baie minder seer as wanneer jou vinger in 'n masjien was (soos myne al was).
Pavlov het met die verduideliking van operasionele kondisionering 'n vergelyking getref tussen hoe 'n hond leer en hoe 'n kind leer, vir arguments-onthalwe, wat maak jy as jou klein hondjie jou nuwe skoene opvreet? En hoekom doen jy dit? Asseblief moenie my kritiseer oor hoe ek nou honde en kinders vergelyk nie, dis wat ons op universiteit geleer is...
Ek dink die kinders moet kan kies tussen pakslae en die ander vorme van dissipline, vir interessantheid, gaan vra die seuns in 'n klas wat hulle sal verkies...80% gaan se pakslae, want dan is dit klaar en verby. Baie van die seuns in my werkswinkel het my al gevra of ek hul nie eerder wil pakslae gee nie, en om eerlik te wees, as ek kon sou dit my, die skool, die leerder en die ouer, baie tyd en moeite spaar met al die admin en tyd, tyd wat produktief t.o.v leer gebruik kon word. Ek moet alewig debietbriewe invul, leerders wat nie wil teken nie en sukkel, wat word van daai tyd?