2 Korintiërs 9:7-15; Eksodus 25:1-9; Numeri 18:8-32; Deuteronomium 14:22-29 Ons offergawes.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke So aanbid ons Preke Etiese vraagstukke 2 Korintiërs 9:7-15; Eksodus 25:1-9; Numeri 18:8-32; Deuteronomium 14:22-29 Ons offergawes.
| | Trefslae: 5532
2 Korintiërs 9:7-15; Eksodus 25:1-9; Numeri 18:8-32; Deuteronomium 14:22-29
Ons het verlede week gehoor dat ''my geld en my goed'' baie maklik 'n houdingsverandering by die mens te weeg kan bring:
Dit gebeur baie maklik dat ons só konsentreer en ingestel is op ons geld en goed dat ons van die Here vergeet en hoogmoedig word. Ons het gehoor dat hierdie hoogmoed te doene het met 'n valse sekerheid omdat ons ons sekuriteit nie in die gewer van die gawes soek nie, maar in die gawes van die gewer.
Kom ons kyk vanoggend of ons uit die woord van die Here kan agterkom wat die vernaamste redes is waarom God van sy mense 'n offergawe vra! Ons gaan 'n hele paar Skrifgedeeltes saam lees - probeer om die hooflyne raak te sien en te raak te hoor.
(Lees die skrifgedeeltes)
Agter in die Afrikaanse Bybel is daar 'n raak beskrywing vir offers en offergawes. Daar staan dat -
''offergawe 'n benaming is vir vrywillige sowel as verpligte gawes vir die oprigting en instandhouding van die heiligdom en vir die onderhoud van die tempelpersoneel''.
Daar staan ook dat ''die offers wat deur die volk van God gebring moes word, beskou is as 'n gawe aan God uit wat hy die offeraar geskenk het en kon dien as uitdrukking van lof, dank of berou of as bede om versoening met God''.
Ons skrifgedeeltes en ook hierdie kort beskrywing van offergawes en offers wys vir ons die hooflyne uit waarom dit gaan in die gee van ons offers. Daar is drie sake van belang:
Die oprigting en instandhouding van die heiligdom;
Die onderhoud van die tempelpersoneel; en
Oprigting en instandhouding van die heiligdom
Die Eksodus-gedeelte vestig ons aandag op 'n baie belangrike saak.
Dit gaan in die gedeelte om die waarmaak van die tweede gedeelte van God se verbond met sy volk.
U onthou mos dat die Here gesê het:
''Ek neem julle aan as my volk en Ek sal julle God wees'' [Eks 6:6].
Die gee van die 10 gebooie by sinai het die eerste deel van hierdie belofte in vervulling laat gaan. Toe is bevestig dat die volk Israel die Here se verbondsvolk was wat op 'n bepaalde manier voor die Here moes lewe.
Die tweede deel moet nou waargemaak word en daarom gee die Here die bevel dat 'n tabernakel gebou moet word. Die tabernakel (heiligdom) staan vir die belofte dat die Here onder sy eiendom sal woon en dis 'n sigbare teken en herinnering daaraan dat die Here sy volk verlos het en voortaan sal beskerm, versorg en bewaar.
Die offers was dus in die eerste plek gebring om 'n ruimte op te rig wat sou uitdrukking gee aan die belofte van die Here dat hy in die midde van sy volk woon….dat hy hulle God sal wees.
Maar die Here wou egter ook hê dat -
Dié heiligdom in stand gehou moes word - en dit moes nie net om die heiligdom as struktuur gegaan het nie, maar ook om die handelinge wat by die heiligdom plaasgevind het.
Op daardie wyse het die volk te kenne gegee dat hulle die Here en sy beloftewoord ernstig opneem en hom daarvoor dank en vertrou dat hy in hulle midde wil woon en hulle beskerm, versorg en bewaar, maar hulle het met hulle offers ook in die openbaar gesê dat dit wat vir die Here belangrik is, is vir hulle óók belangrik!.
Ons skrifgedeeltes het mos vir ons uitgewys wat die sake is wat vir die Here belangrik was en steeds is, nie waar nie?
Die Deuteronomium-gedeelte som dit so mooi op:
''…sodat jy kan leer om die Here jou God altyddeur te eer….
Moenie die Leviete vergeet nie…
Die vreemdelinge, die weeskinders en die weduwees in jou omgewing..''
Die Here het dus die gee van offers gesien as 'n handeling wat
In die eerste plek in die openbaar gebring word
En waarmee die volk gesê het dat hulle bereid is om dit wat hulle van die Here ontvang het, weer aan hom terug te gee omdat hulle hom vertrou en dien as die een wat in hulle lewens voorsien.
En in die tweede plek was die gee van offers 'n sigbare bewyslewering daarvan dat die offeraar vir dieselfde dinge wat vir die Here belangrik is, wil gee. In dié proses is die Here geëer!
Geliefdes van die Here
Dit gebeur dikwels dat mense in strydgesprekke vasval oor die gee van offers. Dan gaan dit gewoonlik om die saak van die tiende en die uitspraak dat die Nuwe Testament niks sê van 'n tiende nie, maar net praat van dat die Here die blymoedige gewer liefhet.
Al hierdie argumente en redenasies word egter nek omgedraai wanneer ons die kernsaak raaksien waarom dit gaan…en die kernsaak gaan om God se verbondsbelofte aan sy volk Israel wat hy in en deur Jesus Christus nog steeds in stand hou.
God is vandag nog in ons midde en daarom wil God vandag nog geëer word…
En hierdie verering van God het vandag nog daarmee te doen dat God in die gee van ons offers agterkom of ons hom nog eerste stel - of ons vir hom die beste en die eerste wil gee van wat ons het, omdat so 'n handeling die boodskap uitdra dat ons ons vertroue in hom alleen stel en dat ons hom met niks anders as die eerste en die beste wil dien nie! My offer dra die boodskap: ek gee met oorgawe omdat ek God vertrou as die een wat vir my sorg, my beskerm en bewaar…
Die verering van God het vandag nog daarmee te doen dat die Here in die gee van ons offers sien of ons net soos hy, konsentreer op dié dinge wat vir hom belangrik is, naamlik die instandhouding van die tempeldiens -
Hierdie tempeldiens is in ons dag die instandhouding en voortgang van die verkondiging van die woord van God en die versorging van hulle wat in diens van God staan. So dink ons byvoorbeeld aan die oprigting van kerke en aanbiddingsplekke; die opleiding van predikante en sendelinge; die versorging van hulle wat die opleiding doen en hulle wat opgelei is om dienaars van die Here te wees.
Die Here beoordeel ook vandag nog of ons met ons offers daarop gerig is om barmhartig te wees en barmhartigheid te leef! Die Here wil vandag nog met sy versorging van ons, ons instaatstel om weer te sorg vir hulle wat ons lewenspad kruis en met wie dit nie so voorspoedig gaan soos met ons nie.
Die Here beoordeel en sien vandag nog met watter gesindheid ons offer…die blymoedige gewer is vandag nog steeds die een wat lief is vir God…wat hom/haar verbly in die 3 enige God wat belowe het dat niks ons van hom sal skei nie! Die Bybel is daaroor baie duidelik dat ons liefde vir God alles te make het met gehoorsaamheid aan God. Die gee van offers is nie vir die kind van die Here 'n opsionele saak nie. Dis ook nie 'n persoonlike saak nie. Die gee van ons offers is 'n getuienissaak…bedoel om gesien, gesmaak, gevoel te word, net soos die liefde van God gesien, gesmaak, gevoel en ervaar word.
Mag die Here ons lei om waardige bestuurders te wees en te bly van dit wat in elk geval alles syne is!
Mag die Here ons lei om raak te sien waarom dit werklik in die gee van offergawes gaan, naamlik:
Die instandhouding van sy woord en wil vir ons lewens
Die versorging van sy dienaars en ons medemens
En die eer van God!
Die beloftewoord van die Here is steeds geldig:
''as jy dit doen, sal die Here jou God jou voorspoedig maak in alles wat jy aanpak''. [Deut 14:29 b].