So waar as Ek leef, spreek die Here HERE, gewis, Ek het geen behae in die dood van die goddelose nie, maar daarin dat die goddelose hom bekeer van sy weg en lewe.
Wanneer hy gevaar sien, dan moet hy op die basuin blaas, sodat die volk gewaarsku kan wees teen die naderende onheil.
Hoeveel van julle bid vir al die ampsdraers van ons gemeente? Bid jy vir jou wyksouderling en vir die diaken? En vir die hele kerkraad?
Wat kan mens nou ook anders verwag? Sien dit nou teen die agtergrond van die opdrag wat die Here aan die leiers gee.
Waarsku die volk, sê die Here, en as hulle nie luister nie, dan gaan hulle bloed op hulle eie hoofde wees.
Die volk word egter ook nie verskoon nie, want die swakheid van hulle leier maak nie hulle eie foute reg nie!
Dan word die gelowiges bekeer, maar die ongelowiges steur hulle nie aan die waarskuwing nie, en hulle gaan dan onder.
Dit maak vir ons die deure van die hemel oop. Want al is God hoe afwysend en afkerig teenoor die sonde, sy genade oor iemand wat berou het oor sy sondes is nog groter.
Hy vra nie trane nie, maar werklike berou - ‘n baie diepe geestelike ontsteltenis oor alles wat ons verkeerd doen.
Hy is gestraf omdat Hy die Wagter was wat gewaarsku het teen die kwaad, en die volk wou nie hoor nie.
En Jesus antwoord hom: Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees. (Lukas 23:43 AFR53)