Dandies het dikwels houdings of poses wat vir die buitewêreld aanstellerig voorkom. 'n Neef van Couperus herinner hom hoe Couperus altyd op 'n oordrewe manier gereageer het.
Gepaardgaande met die melancholie, kry 'n mens by die dandy dikwels 'n gevoel van lewenstragiek. Hierdie pessimisme omtrent die lewe het by Couperus toegeneem namate hy ouer geword het. Dit het hy besweer met "het mildste verweer van het hart: de charme" (Dinaux, 1958: 19).
Die sjarme is 'n verdere karaktertrek van die dandy, nie net in die werklikheid nie, maar ook in die literatuur. Sjarme is die dandy se verweer teen die melancholie en pessimisme.
'n Ander tiperende eienskap van die dandy, wat 'n mens ook by Couperus aantref, is uiterse sensitiwiteit. Hy kon negatiewe kritiek op sy werk nie verduur nie en het self ook nooit negatiewe kritiek op ander outeurs se werk gelewer nie.
Tipies van die dandy het Couperus 'n smaak vir die oordadige gehad. Soos Vogel (1973: 55) dit stel, Couperus het meer van 'n barokpêrel gehou as van 'n ronder, suiwer waterpêrel. Vandaar ook dat Couperus so geweldig gefassineer was deur die laaste DEKADENTE jare van die Griekse Klassieke Oudheid wat gekenmerk is deur 'n oordadigheid op feitlik alle gebiede.
Dandies is altyd slank – 'n ronder figuur sou hulle voorkoms van fyn versorgdheid tot nadeel strek. Dit is bekend dat Coupe­rus met gewigte geoefen het namate hy ouer geword het, juis met die oog daarop om sy slanke figuur te behou.