In Gen 12 lees ons hoedat Abram met Sarai, wat ook sy halfsuster was, in Egipte ooreengekom het dat hulle moes sê dat sy sy suster is en moes verswyg dat sy sy vrou is. Daarna het die Here vir Abraham gesê: Wees nie bevrees nie. Ek is jou skild (Gen 15:1, Multivertalingbybel). Tóg het Abraham nie sy les geleer nie. Hy het steeds nie vertrou dat die Here hom sou beskerm nie. Hy het koning Abimelek met dieselfde kluitjie in die riet gestuur. Hy het nie agter die Here, sy skild nie, maar agter die ou halwe waarheid geskuil. Dit het geweldige gevolge vir Abimelek ingehou. Geen van sy vroue het meer enige kinders vir hom in die wêreld gebring nie (Gen 20:18).
Een saak staan soos ‘n paal bo water: In die Here se oë besluit ’n mens nie op grond van moeilike omstandighede of op grond van praktiese nut oor die huwelik nie. God is in sy Woord uitgesproke teen enige buite-egtelike verhouding. Die feit dat die Here in sy droom met Abimelek praat, impliseer dat alle mense, nie net gelowiges nie, aan God verantwoording verskuldig is vir hulle leefwyse; ook vir die wyse waarop hulle met die huwelik omgaan.
Natuurlik het ‘n mens vir elke verkeerde ding wat jy doen ‘n verweer. Abraham s’n was dat hy gedink het niemand daar het eerbied vir die Here nie. Abimelek se verweer: hy het nie geweet dat Sara Abraham se vrou was nie.
Die Here se genade kom nie net na vore in die feit dat Hy Abimelek in ‘n droom gewaarsku het dat Sara al getroud is nie. Die Here sê toe ook vir hom dat Hy weet dat hy onskuldig was in wat hy gedoen het. Daarby voeg Hy: Daarom het Ek jou daarvan weerhou om teen My te sondig en het Ek jou nie toegelaat om aan haar te raak nie (Gen 20:6).
Watter oneindige genade dat die Here ‘n mens keer om sonde te doen. Deur sy Heilige Gees maak Hy my en jou bewus van wat verkeerd is; lei Hy ons om nie met die sonde voort te gaan nie; of, as jy al daarmee begin het, daarmee op te hou. Die vraag is: benut jy hierdie geleenthede wat die Here deur sy Gees aan jou bied?
Voor die alwetende Regter moet ek en jy doen wat beide Abimelek en Abraham gedoen het: erken ons is skuldig!
Die Here verwag egter meer as net skulderkenning. Hy het vir Abimelek gesê: Gee nou die vrou terug aan haar man. Hy is ‘n profeet. Hy sal vir jou bid dat jy kan bly lewe. Maar as jy haar nie teruggee nie, moet jy weet jy sal beslis sterf, jy en almal wat by jou is” (Gen 20:7). Aan die begin het God vir Abimelek gesê: Jy gaan sterf omdat jy met hierdie vrou wil trou (Gen 20:3). God gee toe aan die ter dood veroordeelde hoop. Dit wat verkeerd is, moes tot ‘n einde kom. Hy moes net Sara aan haar wettige man, Abraham, teruggee. Dit wat in my en jou vermoë is om reg te stel, moet ons doen.
Soos wat Abimelek teenoor Abraham moes regstel, moes Abraham ook teenoor hom regstel. Hy moes vir Abimelek bid; hy moes bid dat die Here die oordeel van kinderloosheid waarmee Hy hom en sy huis getref het, tot ‘n einde bring.
Wat die Here hier vir Abimelek gesê het, het Hy ook later vir Job se vriende gesê: My dienaar Job sal vir julle bid, en Ek sal sy gebed verhoor en julle nie straf vir julle dwaasheid nie” (Job 42:8). Ja, die gelowige wat veronreg is, moet selfs vir hulle bid wat hom veronreg het. Stefanus het dit gedoen, soos wat Jesus dit ook aan die kruis gedoen het.
Ons weet: God keer nie elke keer dat sy kinders sonde doen nie. Hy gryp nie elke keer in wat die huwelik bedreig word nie. Hy het Dawid nie gekeer om owerspel en moord te pleeg nie. Waarom het Hy in ons fokusgedeelte ingegryp? Waarom het Hy daar gekeer?
In ons fokusgedeelte hoor ons: God se genade spreek die laaste woord; sy genade voer die botoon; sy genade seëvier!