Is mense ontwerp om gelukkig te wees?
Geskryf deur Rafael Euba
'N Groot geluk en positiewe denkbedryf, wat die moeite werd is VS $ 11 miljard per jaar, het gehelp om die fantasie te skep dat geluk 'n realistiese doel is. Om die gelukdroom na te jaag, is 'n baie Amerikaanse konsep wat deur die populêre kultuur na die res van die wêreld uitgevoer word. Inderdaad, "die strewe na geluk" is een van die Amerikaanse onvervreembare regte. Ongelukkig het dit gehelp om 'n verwagting te skep dat die werklike lewe hardnekkig weier om te lewer.
Want selfs wanneer al ons materiële en biologiese behoeftes bevredig is, sal 'n toestand van volgehoue ​​geluk steeds 'n teoretiese en ontwykende doel bly, soos Abd-al-Rahman III, Kalif van Córdoba in die tiende eeu ontdek het. Hy was een van die sterkste manne van sy tyd, wat militêre en kulturele prestasies geniet het, asook die aardse genot van sy twee harems. Teen die einde van sy lewe het hy egter besluit om die presiese aantal dae waarin hy gelukkig gevoel het, te tel. Hulle beloop presies 14.
Geluk, soos die Brasiliaanse digter Vinicius de Moraes dit gestel het, is "soos 'n veer wat in die lug vlieg. Dit vlieg lig, maar nie baie lank nie. "Geluk is 'n menslike konstruksie, 'n abstrakte idee sonder ekwivalent in die werklike menslike ervaring. Positiewe en negatiewe gevolge bly in die brein, maar volgehoue ​​geluk het geen biologiese basis nie. En - miskien verrassend - ek dink dit is iets om gelukkig te wees.
Aard en evolusie
Mense is nie ontwerp om gelukkig te wees nie, of selfs inhoud. In plaas daarvan is ons hoofsaaklik ontwerp om te oorleef en te reproduseer, soos elke ander wese in die natuurlike wêreld. 'N Stand van tevredenheid word natuurlik ontmoedig omdat dit ons waak teen moontlike bedreigings vir ons oorlewing sal verlaag.
Die feit dat evolusie die ontwikkeling van 'n groot frontale lob in ons brein geprioritiseer het (wat ons uitstekende uitvoerende en analitiese vermoëns gee) oor 'n natuurlike vermoë om gelukkig te wees, vertel ons baie van die natuur se prioriteite. Verskillende geografiese plekke en stroombane in die brein word elkeen geassosieer met sekere neurologiese en intellektuele funksies, maar geluk, synde 'n blote konstruksie sonder neurologiese basis, kan nie in die breinweefsel gevind word nie.
Trouens, deskundiges in hierdie veld argumenteer dat die natuur se versuim om depressie in die evolusionêre proses uit te wis (ten spyte van die ooglopende nadele in terme van oorlewing en voortplanting) is presies te danke aan die feit dat depressie as 'n aanpassing speel 'n nuttige rol in tye van teenspoed deur die depressiewe individu te help ontkoppel van riskante en hopelose situasies waarin hy of sy nie kan wen nie. Depressiewe herkouings kan ook a hê probleemoplossingsfunksie tydens moeilike tye.
Waar is geluk geleë? Gutenberg Ensiklopedie, CC BY-SA
Die huidige globale gelukbedryf het sommige van sy wortels in Christelike moraliteitskodes, waarvan baie ons sal vertel dat daar 'n morele rede is vir enige ongelukkigheid wat ons mag ervaar. Dit sal hulle dikwels sê, is te wyte aan ons eie morele tekortkominge, selfsugtigheid en materialisme. Hulle preek 'n toestand van deugsame sielkundige balans deur middel van afstanddoening, losbandigheid en begeerte om terug te hou.
Trouens, hierdie strategieë probeer net 'n oplossing vind vir ons aangebore onvermoë om die lewe konsekwent te geniet. Daarom moet ons vertroos in die wete dat ongelukkigheid nie regtig ons skuld is nie. Dit is die fout van ons natuurlike ontwerp. Dit is in ons bloudruk.
Voorstanders van 'n moreel korrekte pad na geluk het ook afgekeur om kortpaaie te plesier met die hulp van psigotropiese middels. George Bernard Shaw het gesê: "Ons het nie meer reg om geluk te gebruik sonder om dit te produseer as om rykdom te gebruik sonder om dit te vervaardig nie." Welvaart moet blykbaar verdien word, wat bewys dat dit nie 'n natuurlike staat is nie.
Die inwoners van Aldous Huxley se moedige nuwe wêreld leef perfek gelukkige lewens met die hulp van "soma", die dwelm wat hulle behoorlik hou, maar inhoud. In sy roman impliseer Huxley dat 'n vrye mens noodwendig gepynig moet word deur moeilike emosies. Gegewe die keuse tussen emosionele pyniging en inhoudsposisie, vermoed ek baie sal laasgenoemde verkies.
Maar "soma" bestaan ​​nie, so die probleem is nie dat toegang tot betroubare en konsekwente bevrediging deur chemiese middele onwettig is nie; eerder dat dit onmoontlik is. Chemikalieë verander die gedagtes (wat soms 'n goeie ding kan wees), maar aangesien geluk nie verband hou met 'n bepaalde funksionele breinpatroon nie, kan ons dit nie chemies herhaal nie.
Gelukkig en ongelukkig
Ons emosies is gemeng en onsuiwer, rommelig, verward en soms teenstrydig, soos alles anders in ons lewens. Navorsing het getoon dat positiewe en negatiewe emosies en invloede relatief in die brein kan bestaan onafhanklik van mekaar. Hierdie model toon dat die regter hemisfeer voorkeur negatiewe emosies behandel, terwyl positiewe emosies deur die linkerkantse brein hanteer word.
Dit is die moeite werd om te onthou dat ons nie ontwerp is om konsekwent gelukkig te wees nie. In plaas daarvan is ons ontwerp om te oorleef en te reproduseer. Dit is moeilike take, daarom is ons bedoel om te stry en te streef, bevrediging en veiligheid te soek, dreigemente te voorkom en pyn te vermy. Die model van mededingende emosies wat aangebied word deur medelydende plesier en pyn pas by ons werklikheid baie beter as die onverklaarbare geluk dat die gelukbedryf ons probeer verkoop. Trouens, asof 'n graad van pyn abnormaal of patologies is, sal dit net gevoelens van onvoldoende en frustrasie bevorder.
Postulering dat daar nie so iets soos geluk is nie, blyk 'n suiwer negatiewe boodskap te wees, maar die silwer voering, die troos, is die wete dat ontevredenheid nie 'n persoonlike mislukking is nie. As jy soms ongelukkig is, is dit nie 'n tekortkoming wat dringende herstel vereis nie, aangesien die gelukguru dit sou hê. Ver van dit af. Hierdie skommeling is in werklikheid wat jou mens maak.