Die verkope van die stukkies Zohar het De Leon egter nie ryk gemaak nie, want toe hy sterf, laat hy sy wedeuwee en dogter brandarm agter. Skynbaar het iemand (dis onseker of dit Rabbi Isak of iemand anders is) vir hulle ‘n groot som geld aangebied om die oorspronklike manuskrip te koop, en toe kom die storie op die lappe: De Leon was ‘n kreatiewe denker en die Zohar is die vrug van sy eie pen! En dit is die huidige stand van sake: hedendaagse geleerdes, met enkele uitsonderinge, is daarvan oortuig dat die Zohar deur Rabbi Moses ben Leon geskryf is.
Vanuit ein sof vloei die onderskeie sefirot voort. ‘n Mens kan jou dit voorstel as ‘n reusagtige antropomorfiese figuur. Volgens die Zohar is alles ‘n weerspieëling van alles: die struktuur van die kosmos word weerspieël in die struktuur van die menslike liggaam en nog kleiner, die menslike siel. Die boonste drie sefirot is die goddelike hoof; daaruit vloei die twee arms; die sesde is die menslike liggaam – of hart; die volgende twee sefirot is die twee bene; die negende die fallus, die manlike; en die tiende is ‘n afsonderlike liggaam, die vroulike goddelike krag.
Eers die boek Bahir verwys na shekinah as ‘n aparte vroulike goddelike mag. Ibn Ezra se voorstelling van kavod-shekinah bly behoue, maar word aangebied as ‘vrou, bruid of dogter’ van die manlike goddelike mag. Vir die latere kabbaliste, en ook die Zohar, is shekinah as vroulik, en ‘n sentrale element in die beskrywing van die goddelike wêreld. Sy is soos die maan. Sy is afhanklik van die primêre goddelike lig wat sy weerkaats. As die tiende en laagste sefirah in die goddelike sfeer, is sy die naaste aan die materiële wêreld, die naaste aan die mensdom, die naaste aan die lyding van die volk Israel. Terselfdertyd word sy ook die meeste blootgestel aan bose magte wat dreig om haar te oorweldig, en weg te ruk van haar eggenoot, die manlike goddelike figuur. Dan is die harmonie van die goddelike wêreld en die totaliteit van die ander nege sefirot heeltemal versteur. Baie kabbalistiese rituele en goddelike ervaringe word dus op shekinah gerig met die doel om haar van haar ‘ballingskap’ te bevry en haar weer met haar eggenoot te herenig.
Alhoewel baie van Rabbi Isak se tydgenote sy dualistiese wêrelduitkyk en messiaanse verwagting ignoreer het, het Rabbi Moses de Leon hom wel ernstig opgeneem en sy denke in die Zohar uitgebrei.