Chaebol - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
chaebol verwys na 'n Suid-Koreaanse vorm van besigheidskonglomeraat, 'n Engelse transliterasie van die Koreaanse woord 재벌, wat nou geromantiseer word as Jaebeol. Die Koreaanse woord beteken sakegroep of trust (soos in Standard Oil Trust).
Die Chaebol is afkomstig van die Korea se kultuur en samelewing. Sedert die begin van die Koreaanse samelewing was dit 'n dorps-, clan-gebaseerde en streekgebaseerde samelewing. Koreane woon en werk saam in 'n gemeenskap wat uit die dorp, klan en streekidentifikasies geskep word. Die Chaebol is ook uit hierdie wortels geskep. In teenstelling met Westerse sakeondernemings wat, hoewel dit groot is, op die individu sentreer, is die Koreaanse Chaebol gemeenskapsgebaseerd, en is afkomstig van die lidmaatskap van die werker in 'n dorp, klan of provinsie. Die onderstebo van die Chaebol is die vermoë om 'n kragtige vertikale ekonomiese stelsel te skep. Die nadeel van die Chaebol is dat massiewe kapitaal, sowel menslik as finansieel, onderworpe is aan die vermindering van ekonomiese afswaai en dat die groepwerker meer gewaardeer word as die kreatiewe individu.
Die Suid-Koreaanse Chung Ju-yung, stigter en ere-voorsitter van Hyundai Group
Chaebol verwys na 'n paar dosyn groot, gesinsbeheerde Koreaanse ondernemingsgroepe, bygestaan ​​deur finansiering deur die regering, wat sedert die 1960's 'n groot rol in die Suid-Koreaanse ekonomie gespeel het. Sommige het bekende internasionale handelsname geword, soos Samsung, Hyundai, SK en LG. Die chaebol het as magtige, onafhanklike entiteite in die ekonomie en politiek opgetree, maar soms het hulle met die regering saamgewerk op die gebied van beplanning en innovasie. Die regering het hard gewerk om mededinging tussen die chaebol in sekere gebiede aan te moedig om totale monopolieë te vermy, hoewel die Suid-Koreaanse regering, soos met verdedigingskontrakteurs vir die Amerikaanse regering, dikwels opsies beperk tot die min ondernemings waarmee hulle kan werk.
Die Chaebol-invloed het tot die politieke arena uitgebrei. In 1988 het 'n lid van 'n chaebol-familie, Chong Mong-jun, president van Hyundai Heavy Industries, suksesvol vir die Nasionale Vergadering gehardloop. Ander sakeleiers het ook gewilde verkiesings vir die Nasionale Vergadering gewen. Hyundai het sedert 2000 'n leidende rol gespeel in die effense ontdooiing van die betrekkinge tussen Noord- en Suid-Korea, wat help om die Sonskynbeleid van Kim Dae-jung te bevorder.
Samsung ($ 89,1 miljard), Hyundai Motor Company ($ 57,2 miljard), LG ($ 50,4 miljard), SK ($ 46,4 miljard), Hanjin ($ 16,2 miljard), Hyundai Heavy Industries ($ 10,5 miljard), Lotte ($ 6,3 miljard), Doosan ($ 4,5 miljard) ), Hanhwa ($ 4,4 miljard), en Kumho Asiana ($ 2,8 miljard) het in 2004 bo-aan die Chaebol-lys in Korea gestaan ​​met die totale omset.
Japannese Keiretsu Hitachi
Sommige chaebol vorm een ​​korporatiewe entiteit, terwyl ander in los verbonde groepe afsonderlike ondernemings wat 'n algemene naam het, verdeel is. Selfs in laasgenoemde geval besit dieselfde familiegroep bykans altyd kleiner konglomeraat of Chaebol. Ekonome vergelyk Suid-Korea se chaebol dikwels met Japan se keiretsu-besigheidsgroepe, die opvolgers van die Zaibatsu voor die oorlog. Terwyl die "chaebol" gelyk is aan die "zaibatsu" (die Koreaanse en Japannese terme is uitsprake van dieselfde Chinese karakters), bestaan ​​daar groot verskille tussen chaebol en keiretsu:
Stigtingsgesinne beheer grootliks Chaebol, terwyl professionele bestuurders Keiretsu beheer.
Gesentraliseerde eienaarskap kenmerk Chaebol, terwyl 'n gedesentraliseerde eienaarskap deur middel van kruis-aandeelhouding Keiretsu kenmerk.
Chaebol vorm dikwels filiale om komponente vir uitvoer te vervaardig, terwyl groot Japanse ondernemings dikwels kontrakteurs buite diens neem.
Die Suid-Koreaanse regering het Chaebol verbied om private banke te besit, deels om die hefboom oor die banke in gebiede soos kredietverdeling te verhoog. Regeringsregulasies het Chaebol in 1990 verbied om 'n eksklusiewe bankverhouding te ontwikkel. Keiretsu het histories met 'n verbonde bank saamgewerk, wat die geaffilieerde maatskappye byna onbeperkte toegang tot krediet verleen het, hoewel die onlangse regeringsregulasies die handel in Keiretsu gereguleer het.
Suid-Korea het tot in die middel van die twintigste eeu 'n klein en oorwegend landbou-ekonomie gehad. Die beleid van president Park Chung Hee, na sy beslagleggingsmag in 1961, het vinnig geïndustrialiseer deur groot ondernemings te bevorder. Die regering se nywerheidsbeleid het die rigting van nuwe beleggings bepaal, en die Chaebol het gewaarborgde lenings van die banksektor ontvang. Op hierdie manier het die Chaebol 'n sleutelrol gespeel in die ontwikkeling van nuwe nywerhede, markte en uitvoerproduksie, wat Suid-Korea as een van die 'Four Asian Tigers' help plaas het.
Alhoewel die belangrikste industriële programme van Suid-Korea in die vroeë 1960's begin het, het die oorsprong van die land se ondernemingselite hul oorsprong in die politieke ekonomie van die 1950's. Min Koreane het gedurende die Japanse koloniale tydperk groot maatskappye besit of bestuur. Na die vertrek van die Japanese in 1945 het sommige Koreaanse sakelui die bates van sommige van die Japannese firmas verkry, waarvan 'n aantal tot die Chaebol van die negentigerjare gegroei het. Daardie ondernemings, sowel as sekere ander firmas wat in die laat 1940's en vroeë vyftigerjare gestig is, het noue bande gehad met Syngman Rhee se Eerste Republiek, wat van 1948 tot 1960 geduur het.1 Na bewering het baie van dié ondernemings spesiale gunste van die regering ontvang in ruil vir terugslae en ander betalings.
Toe die weermag die regering in 1961 oorgeneem het, het militêre leiers aangekondig dat hulle die korrupsie wat die Rhee-administrasie geteister het, sou uitwis en die onreg uit die samelewing sou uitskakel. Die regering het enkele toonaangewende nyweraars weens korrupsie gearresteer, maar die nuwe regering het besef dat hulle die hulp van daardie ondernemers nodig het om ambisieuse planne vir die modernisering van die ekonomie te bereik. Die regering het 'n kompromie bereik, wat baie van die beskuldigde korporatiewe leiers toegelaat het om boetes te betaal in plaas van tronkstraf uit te dien. Die samewerking tussen korporatiewe en regeringsleiers om die ekonomie te moderniseer het toegeneem.
Samewerking tussen die regering en Chaebol was noodsaaklik vir die daaropvolgende ekonomiese groei en verstommende suksesse wat in die vroeë 1960's begin het. Aangedryf deur die dringende behoefte om die ekonomie weg te keer van verbruikersgoedere en ligte nywerhede na swaar, chemiese en invoervervangingsindustrieë, het politieke leiers en regeringsbeplanners staatgemaak op die idees en samewerking van die Chaebol-leiers. Die regering het die bloudrukke vir industriële uitbreiding voorsien; die Chaebol het die planne besef. Die Chaebol-geleide industrialisasie het die monopolistiese en oligopolistiese konsentrasie van kapitaal en ekonomies winsgewende aktiwiteite in die hande van 'n beperkte aantal konglomerate versnel. Park gebruik die Chaebol as 'n middel om ekonomiese groei te bevorder. Die administrasie van Park het uitvoere aangemoedig, Rhee se beleid van afhanklikheid van invoer omgekeer en prestasiekwotas vasgestel.
Die Chaebol het gegroei as gevolg van twee faktore: buitelandse lenings en spesiale gunste. Toegang tot buitelandse tegnologie was ook van kritieke belang vir die groei van die Chaebol deur die 1980's. Onder die dekmantel van "geleide kapitalisme" het die regering maatskappye gekies om projekte te onderneem en geld uit buitelandse lenings te kanaliseer. Die regering kan die terugbetaling waarborg indien die maatskappy nie die buitelandse krediteure terugbetaal nie. Binnelandse banke het addisionele lenings beskikbaar gestel. Aan die einde van die tagtigerjare het die Chaebol die nywerheidsektor oorheers, veral vervaardiging, handel en swaar nywerhede.
Die geweldige groei wat Chaebol in die vroeë 1960's beleef het, is nou gekoppel aan die uitbreiding van Suid-Koreaanse uitvoer. Groei spruit uit die produksie van 'n verskeidenheid goedere eerder as net een of twee produkte. Innovasie en die bereidwilligheid om nuwe produklyne te ontwikkel, het van kritieke belang geword. In die 1950's en vroeë 1960's konsentreer Chaebol op pruike en tekstiele; Teen die middel van die sewentiger- en tagtigerjare het swaar-, verdedigings- en chemiese nywerhede die oorheersendste geword. Terwyl die swaar nywerhede in die vroeë negentigerjare 'n belangrike rol in die Suid-Koreaanse ekonomie gespeel het, het reële groei plaasgevind in die elektroniese en hoë-tegnologie-industrie. Die Chaebol het 'n sleutelrol gespeel in die omskakeling van die handelstekort in 1985 na 'n handelsoorskot in 1986. Dit het effens gedraai tussen 1988 en 1989, toe die lopende rekening van meer as US $ 14 miljard tot $ 5 miljard gedaal het.
Die Chaebol het hul ontploffende groei in die uitvoermark in die 1980's voortgesit. Aan die einde van die tagtigerjare het die Chaebol finansieel onafhanklik en veilig geword en sodoende die behoefte aan verdere staatsgeborgde krediet en bystand uit die weg geruim.
Teen die 1990's is Suid-Korea een van die grootste NIE's, met 'n lewenstandaard wat vergelykbaar is met geïndustrialiseerde lande. President Kim Young-sam het die Chaebol begin uitdaag, maar die swakhede van die Chaebol-stelsel wag op die blootstelling met die Asiatiese finansiële krisis in 1997. Van die dertig grootste Chaebol het elf tussen Julie 1997 en Junie 1999 ineengestort. Die Chaebol het baie in uitvoer- georiënteerde vervaardiging, die binnelandse mark te verwaarloos en die ekonomie bloot te stel aan elke afswaai in oorsese markte. In die kompetisie met mekaar het hulle onvolhoubare oorkapasiteit opgebou. Aan die vooraand van die krisis het die bevolking van Suid-Korea # 26 in die wêreld gerangskik, maar tog is daar sewe groot motorvervaardigers in Suid-Korea werksaam.
Baie van die Chaebol het baie skuld gekry om hul uitbreiding te finansier, nie net aan staatsnywerheidsbanke nie, maar ook aan onafhanklike banke en hul eie filiale vir finansiële dienste. Na die krisis, toe hul versuim om hul skuld te betaal, kon banke nie slegte lenings voorskryf of afskryf sonder dat hulself ineengestort het nie. Die mees skouspelagtige voorbeeld kom in die middel van 1999, met die ineenstorting van die Daewoo-groep, wat ongeveer 80 miljard dollar aan onbetaalde skuld gehad het. Daewoo was destyds die grootste korporatiewe bankrotskap in die geskiedenis. Ondersoeke het wye korrupsie in die Chaebol blootgestel, veral bedrog en omkopery.
Hervormings in die 1990's en 2000
Onder president Kim Dae-jung, verkies na die krisis, het die regering verskeie pogings aangewend om die ekonomie te hervorm.
In plaas daarvan om in elke industrie mee te ding, het die regering die Chaebol onder druk geplaas om op kernbesighede te konsentreer en onverwante ondernemings af te weer.
Reguleerders het die Chaebol onder druk geplaas om hul bestuur te desentraliseer en die aanstelling van professionele bestuurders aan te moedig.
Die regering het die versterking van die rekeningkundige prosedures vereis om die moontlikheid van Chaebol om verliese en skuld by onderpresterende filiale te verberg, te beperk.
'N Verdwaling van antitrustwette en erfbelasting het die gesin se vermoë belemmer om beheer oor hul Chaebol te behou.
Roh Moo-hyun, en voorganger Kim Dae-jung, het gemengde sukses behaal. Die Chaebol oorheers die ekonomie van Suid-Korea steeds. Hyundai en SK Group is by verskillende skandale betrokke by albei presidente. Die Federasie van Koreaanse Nywerhede, 'n konsortium van chaebol, het 'n leidende rol in die verset teen veranderinge geneem.
Lys van chaebol
Volgens KFTC is daar 59 ondernemings in Korea waarvan die totale bates in Korea meer as 2 triljoen gewen het. (Vanaf April 2006) Die top 20 is:
rang naam # van filiale Nie-finansiële filiale Finansiële en versekeringsfiliale Bate (miljard gewen)
1 Samsung Groep 59 49 10 115,924
4 SK Groep 56 54 2 54,808
5 LG Groep 30 30 0 54,432
6 Korea snelweg Corporation 3 3 0 34,638
8 Koreaanse Behuisingskorporasie 2 2 0 30,834
11 GS Groep 50 50 0 21,827
16 Spoorweg Korea 12 12 0 14,270
17 Doosan Groep 18 16 2 13,659
19 Korea Gas Corporation (KOGAS) 2 2 0 11,371
Die res is: Dongbu Group, Hyundai, Shinsegae, CJ, LS, Daelim, GM Daewoo, Hite Brewery Company, Daewoo Construction, Dong Kuk Steel Mill, Daewoo Shipbuilding and Marine Engineering (DSME), stx, Korea Agricultural & Rural Infrastructure Corporation, Tong Yang, KT&G, Hyosung, Hyundai Oilbank, Hyundai Department Store, Kolon, Hyundai Development Company, KCC, Hanjin Heavy Industries, Seah, Young Poong, Taekwang, Booyoung, Hanaro Telecom, Taihan Electric Wire, Ssangyong, Hansol, Nong Shim, Daesung , E-Land, Dong Yang Chemical, Samyang, Munhwa Broadcasting Corporation (MBC), Taeyoung, Hankook Tyre, JoongAng Ilbo Corp.
Let daarop dat sommige hiervan nie in die strengste sin as 'n Chaebol beskou word nie.
↑ The Syngman Rhee Era, 1946-60, ch. 1
Beck, Peter M. "Is Korea se Chaebol ernstig oor herstrukturering?" Aanbieding tydens die Korea 2000-konferensie, 30 Mei 2000. Korea Economic Institute of America.
Business Week Magazine. "KOREA: CHAEBOL-Daewoo se bankrotskap - en dié van ander Chaebol - kan legioene van klein en klein verskaffers doodmaak." 2000.
Chwa, Sŭng-hŭi. 2002. Die evolusie van groot korporasies in Korea, 'n nuwe perspektief van die institusionele ekonomie van die Chaebol. Cheltenham: E. Elgar. ISBN 9781840648836
Ag, Ingyu. 1996. Die opkoms en ontwikkeling van die Suid-Koreaanse Chaebol en die Japanse Keiretsu is 'n seekat. Proefskrif (Ph. D.) - Universiteit van Oregon, 1996.
Whitmore, Stuart en Laxmi Nakarmi. "Gids vir die groepe: die pikorde van die top 20 Chaebol." Asiaweek. 10 Oktober 1997.
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Chaebol