Marshal Gouvion-Saint-Cyr - Geskiedenis Podcasts - 2022
Hierdie atmosferiese uitsig in die nag wys hoe Marshal Gouvion-Saint-Cyr werk terwyl sy leër om hom slaap.
Neem uit Histoire du Consulat et de l'Empire, faisant suite à l'Histoire de la Révolution Française deur Louis Adolphe Thiers
Wie was wie in die Napoleontiese oorloë, Philip J Haythornthwaite Dek meer as duisend van die belangrikste politieke, militêre, burgerlike en artistieke figure van die Revolusionêre en Napoleontiese tydperk uit al die strydende magte. 'N Baie nuttige naslaanboek wat wys hoe wyd hierdie eerste' Groot Oorlog 'sy invloed versprei het. Elke biografie is kort, met drie tot 'n bladsy, maar dit laat die skrywer in soveel verskillende karakters inpas.
Gouvion-Saint-Cyr, Laurent, markies de
Laurent Gouvion-Saint-Cyr, marquis de (l ōr äN ´ m ärk ē ´ d ə g ō ōvy ôN ´-s ăN-s ēr), 1764 �, marshal van Frankryk. Hy dien in die Franse Revolusionêre en Napoleontiese oorloë en word na sy oorwinning in Polotsk (1812) as marskalk aangestel. Na die Bourbon -herstel dien hy twee keer (1815, 1817 en#821119) as minister van oorlog en was hy 'n belangrike rol in die goedkeuring van 'n wet om militêre werwing deur vrywillige beloftes en loterye te organiseer en die willekeur van promosies te beperk. As gevolg van hierdie pogings om die invloed van die adel in die offisierkorps te beperk, is hy uit die amp gedwing deur die ultraroyaliste. Hy het oor die Napoleontiese oorloë geskryf en persoonlike herinneringe nagelaat.
Die Franse woord Maréchal die oorsprong daarvan terug na die Karolingers, van die Ou Duitse woord marascahl, 'n stabiele toesighouer wat vir die koning se perde gesorg het. Met die toenemende belangrikheid van die strydperd gedurende die vroeë Middeleeue, het die rol aansien gekry en het dit bekend gestaan ​​as maarskalk van Frankryk. Albéric Clément, wat koning Philippe-Auguste se voorhoede gelei het tydens die oorwinning oor die Engelse by Bouvines in 1214, was die eerste aangetekende posbekleër. Aanvanklik is die rol aan 'n enkele persoon toegestaan, maar drie dekades nadat Bouvines, het Louis IX van Frankryk met die twee Marshalle na die kruistog in 1248 gevaar. Reeds in die 15de eeu het die Marshalle nie meer omgee vir die perde en perde van die koning nie, maar was hulle bloot militêre leiers, 'n rol wat hulle tot vandag toe sou behou. Alhoewel die posisie baie gesog gebly het, het hulle aantal deur die eeue gegroei, met Louis XIV wat 51 Marshalle tydens sy bewind van 72 jaar genoem het. In die jare wat gelei het tot die Franse Revolusie, was daar voortdurend 15-16 Marshals, maar 'n wet van 4 Maart 1791 het hul aantal tot ses verminder en 'n dekreet van 21 Februarie 1793 het die waardigheid heeltemal afgeskaf. 
Elf jaar later het Napoleon Bonaparte keiser van die Franse geword en wou hy 'n militêre elite instel vir die nuwe Franse Ryk. Artikel 48 van die titel van die 19 Mei 1804, sénatus-konsulte, het die groot offisiere van die Ryk opgestel, waaronder die hoogstaande personeellede.  In die hiërargie van die keiserlike hof het hulle in die vyfde posisie gekom, agter die keiser en keiserin, die keiserlike familie, die groot hooggeplaastes en die predikante.  Hulle was geregtig op 'n spesiale etiket: wanneer die keiser vir hulle skryf, sou hy hulle bel Ma Neef ("Neef"), as 'n derde party aan hulle sou skryf, sou hulle gebel word Monsieur le Maréchal en as daar met hulle gepraat word, sou hulle geroep word Monseigneur ("My Liege"). Hulle is begroet met 13 kanonskote by hul hoofkwartier en 11 as hulle weg was. Hulle was ook geregtig op hul eie persoonlike wapen. 
Alhoewel 'n suiwer burgerlike waardigheid voorbehou is aan gesiene generaals en nie 'n militêre rang nie, het 'n maarskalk vier sterre vertoon, terwyl die hoogste militêre rang van die tyd drie van die generaal van die afdeling was. In teenstelling met 'n gevestigde idee en die voorstelling op die meeste skilderye van die tyd, was die marskalk se vier sterre versilwer, nie verguld nie. 'N Marshal moes 'n standaard uniform dra, wat op 18 Julie 1804 by dekreet opgestel is en ontwerp is deur skilder Jean-Baptiste Isabey en ontwerper Charles Percier. Tog het die Marshals dikwels gekies om óf variante van die amptelike uniform te dra óf kostuums van 'n totaal ander ontwerp. Die uiteindelike kenmerkende teken van 'n Marshal was sy staf. Dit was silindries, 50 sentimeter lank en 4 sentimeter en 'n half in deursnee, gemaak van hout en bedek met donkerblou fluweel, versier met goue arende of heuningbye, albei keiserlike simbole. 
Die totstandkoming van die nuwe burgerlike waardigheid het Napoleon in staat gestel om sy nuutgeskepte regime te versterk deur die waardevolste van die generaals te beloon wat onder sy bevel gedien het tydens sy veldtogte in Italië en Egipte of soldate wat beduidende bevele gehad het tydens die Franse Revolusionêre Oorloë. Daarna is ander senior generaals by ses geleenthede bevorder, hoofsaaklik na groot oorwinnings op die slagveld. Agterna gesien was Napoleon se keuses vir die Marshalate nie altyd goed geïnspireer nie. 
Eerste promosie (1804) Redigeer
Die eerste promosie het agtien nuwe Marshals of the Empire geskep en het saamgeval met die afkondiging van die Eerste Franse Ryk en is gebruik as 'n geleentheid vir die nuwe keiser om die nuwe regime te versterk. Die lys bevat 14 name van generaals wat tydens die Franse Revolusionêre Oorloë in die leërs van die Republiek gedien het: sewe van hulle was generaals wat direk onder Napoleon gedien het tydens sy veldtogte in Italië en Egipte. Boonop was hy ook versigtig om verskeie algemene offisiere te beloon wat aansienlike roem en politieke invloed verwerf het tydens die bevel van die leërs van die Republiek, asook verskeie hoogs belowende generaals wat beduidende afdelingsopdragte in die Rynleër gehad het. Laasgenoemde was bekend vir hul grootliks republikeinse gevoelens en het nog nooit onder die bevel van Napoleon gedien nie. Deur hulle te beloon vir hul militêre prestasies, het Napoleon probeer om hul lojaliteit te verkry en seker te maak dat hulle ondersteuners sou wees, eerder as teenstanders van die nuwe keiserlike regime.  
In die algemeen bevat die eerste promosie 14 name van generaals. 'N Aanvanklike lys is deur die staatsekretaris Henri Jacques Guillaume Clarke opgestel en later deur die keiser gewysig. Napoleon het Murat se naam bygevoeg, wat opvallend afwesig was in die ontwerp van Clarke. Dit was moontlik 'n weglating, maar daar blyk geen bewyse daarvoor te wees nie. Die finale lys bevat die volgende name, in 'n volgorde wat tot vandag toe nog onduidelik is:
, 'n ervare soldaat van die Ancien Regime, 'n deel van die Franse ekspedisiekorps tydens die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog, wat Napoleon se 'onmisbare' stafhoof geword het, wat 'n komplekse personeelstelsel geskep het wat hoofsaaklik bestaan ​​uit drie groepe wat uiters effektief was , wat met Napoleon se suster, Caroline, getroud was , en daarna naam gemaak onder die bevel van sy swaer as 'n haastige kavalleriebevelvoerder. Later koning van Napels gemaak. , 'n bekwame as uitzonderlike soldaat, wat die opperbevelhebber van die Franse leër was wat Spanje verslaan het en hom uit die Eerste Koalisie gedwing het, die held van Fleurus, 'n stoere Republikein, wat beduidende bevele gehad het en 'n veldtog teen die Rhine, 'n vasberade en hardnekkige soldaat, een van die voormalige senior afdelingsbevelvoerders van Napoleon uit die Eerste Italiaanse veldtog en wat daarna 'n aansienlike reputasie as onafhanklike leërbevelvoerder, 'n bekwame taktikus, nog een van Napoleon se senior afdelingsbevelvoerders van die Eerste Italiaanse veldtog, gedien het as Minister van Oorlog en ambassadeur in Oostenryk onder die Gids, was hy een van die afdelingsbevelvoerders van Jourdan in die Rynleër en self 'n Republikein, wat ook as 'n afdelingsbevelvoerder met Napoleon in Italië geveg het, en bevelvoerder van die Weermag van die Weste tydens die konsulaat, 'n vurige Republikein, was hy bevriend met die joernalis Jean-Paul Marat en het hy opgestaan ​​om 'n invloedryke soldaat en d diplomaat wat die held van die Slag van Castricum was. , 'n betroubare bevelvoerder en organiseerder, wat onder Jourdan en Jean Victor Marie Moreau gedien het en Masséna se regterhand geword het tydens die veldtogte van 1799–1800, 'n vooraanstaande soldaat wat moedig geblyk het in Italië en Egipte, wat opstaan ​​om 'n generaal van divisie te word en kommandant van die konsulêre garde, 'n bekwame bevelvoerder wat tydens die Oorlog van die Tweede Koalisie in Zürich en Hannover met groot onderskeiding gedien het, 'n uitstekende kavalerie -offisier wat hom onderskei het in die Oorlog van die Eerste Koalisie, miskien Napoleon se beste generaal, 'n Republikein en 'n bevelvoerder in die konsulêre wag en het reeds 'n indrukwekkende rekord, wat ook in die Egiptiese ekspedisie gedien het, hoewel daar gerugte was dat Davout eintlik tot die rang van maarskalk gestyg het as gevolg van die dood van twee van sy beskermhere (generaal Desaix by Marengo en Charles Leclerc sterf aan geelkoors in Haïti), 'n goeie kavalleriebevelvoerder, en een van Napoleon se naaste vriende
Vier bykomende name is op die lys genoem: dit was voormalige senior generaals wat bevele oor leërs gehad het en tot senatore van die Republiek verkies is. As gevolg van hul ouderdom was hul status ere, en hulle sou nie veldopdragte kry nie.
, die oudste maarskalk wat Napoleon gekies het, vermoedelik ere-eerlik, maar trouens, Kellermann was een van die Napoleons wat die doeltreffendste was om reserweklasmagte te hanteer. , wat voortgegaan het om as veldbevelvoerder te dien, wat in die Pyreneë -grens teen Spanje geveg het en verskeie belangrike oorwinnings behaal het, maar nadat hy maarskalk geword het, nooit weer 'n aktiewe militêre bevel gehad het nie, 'n goeie vriend en ondersteuner van Georges Danton, wat hom polities nuttig maak vir Napoleon
Tweede promosie (1807) Redigeer
, 'n bekwame bevelvoerder, wat onder Napoleon gedien het in die beleg van Toulon, waarin hy die Britte persoonlik in die see teruggedryf het, om nie te praat van sy dapperheid tydens die Italiaanse veldtog nie. Marshall gemaak vir sy optrede by Battle of Friedland
Derde promosie (1809) Redigeer
Drie nuwe marshals is geskep in die nasleep van die Slag van Wagram.
, die enigste marskalk van die Ryk wat op 'n slagveld bevorder is, en Napoleon se keuse vir "Frankryk", Napoleons se keuse vir die "leër", was die keuse van "vriendskap", waarskynlik aan Napoleon
Vierde promosie (1811) Redigeer
, een van die prominentste en suksesvolste marshalle van die Napoleontiese oorloë en die enigste marshal wat sy stok in die skiereilandoorloë gekry het ná sy oorwinning in Taragona. 
Vyfde promosie (1812) Redigeer
is 'n marskalk gemaak nadat hy 'n Russiese leër in Polotsk gelei het, wat die Franse speerpunt verdedig het wat na Moskou gery het. Dit het hom ter erkenning van 'n maarskalk gemaak
Sesde promosie (1813) Redigeer
was 'n sterk ondersteuner van Napoleon en het deelgeneem aan die inval in Rusland. Hy was een van die agterhoede by die rampspoedige Slag van Leipzig en het verdrink, nadat hy slegs drie dae as marskalk van die Ryk gedien het. Hy was die eerste en enigste maarskalk van Napoleon wat van Pools-Litause oorsprong was
Sewende promosie (1815) Redigeer
is in die laaste stadium van Napoleon se militêre loopbaan as marskalk aangestel. Grouchy was 'n bekwame kavalerie -generaal gedurende die Napoleontiese oorloë en is voor die 100 dae as marshal aangestel. Hy word wyd beskuldig dat hy nie saam met Napoleon aangesluit het vir die Slag van Waterloo nie, en hom in onnodige gevegte met die Pruisiese veldkommandant Von Blücker beland het.
Onder die manne wat die Marshalaat aangebied is, was daar 'n mengsel van beroemde generaals wat die leërs van die Republiek (Brune, Jourdan, Kellermann, Lefebvre, Masséna, Moncey) beveel het, asook meer junior generaals, wie se bevel nooit oorskry het nie afdelingsgrootte magte (Mortier, Ney, Soult). Dit het selfs relatief onduidelike generaals van Napoleon se Italiaanse of Egiptiese ekspedisies ingesluit, wat onlangs hul bevordering tot die hoogste militêre rang van generaal van afdelings behaal het, maar nog nooit belangrike bevele gehad het nie (Bessières, Davout, Lannes). Dit was nie verbasend nie dat dit 'n mate van ontevredenheid by die meer senior bevelvoerders geskep het. André Masséna was bekend vir sy sardoniese opmerking, "Ons is veertien.", wat hy prewel toe sy vriende hom kom gelukwens met sy benoeming. Auguste Frédéric Louis Viesse de Marmont, toe 'n jong generaal, moontlik bitter dat hy nie genomineer is nie, het ook opgemerk dat: 'As Bessières 'n maarskalk is, kan enigiemand dit doen.' Ironies genoeg is Marmont self in 1809 tot marskalk van die Ryk aangewys, hoewel daar gesê word dat hy die onderskeiding vir sy hegte vriendskap met Napoleon ontvang het in teenstelling met enige groot generaalskap.
Pierre Augereau Hertog van Castiglione 21 Oktober 1757 in Parys 12 Junie 1816 in La Houssaye-en-Brie 1804 Slag van Loano, Slag van Castiglione, Slag van Arcole, Slag van Ulm, Slag van Jena-Auerstedt, Slag van Eylau, Siege van Girona, Slag van Leipzig Afdelingsbevelvoerder in die Pireneë, Afdelingsbevelvoerder in die weermag van Italië, VII Corps (Grande Armée) (1803-1811), deel van die agterhoede in die Russiese veldtog, IX Corps (Grande Armée) (1813-1814), Army of Lyon (1814)
Jean-Baptiste Bernadotte Prins van Pontecorvo later koning van Swede 26 Januarie 1763 in Pau 8 Maart 1844 in Stockholm 1804 Siege van Culladore, Slag van Fleurus, Slag van Theiningen, Slag van Ulm, Slag van Austerlitz, Slag van Auerstedt, Slag van Wagram, Slag van Großbeeren, Slag van Dennewitz, Slag van Leipzig 71ste Demi-brigade, bevel van die afdeling in die leër van Sambre-et-Meuse, 4de afdeling in die weermag van Italië, Franse ambassadeur in Wene, minister van oorlog (1798), bevelvoerder van die weermag van die weste, goewerneur van Louisiana (nooit het die pos beklee toe Louisiana aan die Verenigde State verkoop is), goewerneur van Hannover (1804-1805), leër van Noord-Duitsland (1805), I Corps (Grande Armée) (1805-1807), goewerneur van die Hanzestoele (1808) , 9de korps (Sakse) (1809), Walchren -weermag (laat 1809), As koning van Swede: Army of the North in the War of the Sixth Coalition
Louis-Alexandre Berthier Prins van Wagram, Soewereine Prins van Neuchâtel 20 November 1753 in Versailles 1 Junie 1815 in Bamberg 1804 Slag van Rhode Island, Siege van Yorktown, Slag van Rivoli, Slag van Ulm, Slag van Austerlitz, Slag van Jena-Auerstedt, Slag van Eylau, Slag van Friedland, Slag van Coruna, Slag van Regensburg, Slag van Eckmühl, Slag van Aspern -Essling, Slag van Wagram, Slag van Znaim, Slag van Smolensk, Slag van Borodino, Slag van die Berezina, Slag van Lützen, Slag van Bautzen, Slag van Dresden, Slag van Leipzig, Slag van Hanau, Slag van Brienne, Slag van Champaubert, Slag van Montmirail, Slag van Château-Thierry, Slag van Vauchamps Tydelike bevel van die weermag van Italië, (1797-1798) stafhoof van Napoleon (1792-1814), gematigde bevel van die leër teen Oostenryk (1809)
Jean-Baptiste Bessières Hertog van Istrië 6 Augustus 1768 in Prayssac 1 Mei 1813 naby Lützen 1804 Slag van Boulou, Slag van Abukir, Slag van Marengo, Slag van Austerlitz, Slag van Eylau, Slag van Medina del Rioseco, Slag van Aspern-Essling, Slag van Wagram, Slag van Fuentes de Oñoro, Slag van Lützen † Imperial Guard (Napoleon I), bevel van kavallerie in die Grande Armée vroeg in 1813
Guillaume Brune Graaf van die Ryk 13 Maart 1763 in Brive-la-Gaillarde 2 Augustus 1815 in Avignon 1804 Slag van Valmy, Slag van Hondschoote, Slag van Fleurus, Slag van Neerwinden, Federalistiese opstand, 13 Vendémiaire,
(Bas-Rhin), staf van die weermag van Moselle, adjudant-generaal-brigadehoof, aktief in die Rynleër, brigadier-generaal, adjunk en bevel van die regtervleuel in die weermag van Italië, verdediging van Genua, kolonel-generaal van die konsulêre Guard, goewerneur -generaal van Camp Boulogne, Corp in Oostenryk, en Pruise,
II Corp in Spanje, strydhoof in Spanje, IV Corps (1813), bevelvoerder van die Franse magte aan die grens van die Pyreneë, stafhoof vir die Waterloo -veldtog
Verlede jaar [wysig | wysig bron]
By die Bourbon -restourasie word hy 'n eweknie van Frankryk, en in Julie 1815 word hy as minister van oorlog aangestel, maar bedank sy amp in die daaropvolgende November. Tydens hierdie afspraak het hy probeer om die jarelange vriend en mede-marskalk Ney by te staan ​​deur hom 'n jurie van vier ander Napoleontiese marshalle te voorsien, maar was in die skande toe marskalk Moncey weier om eers daarin te sit. In Junie 1817 word hy aangestel as minister van Marine, as 'n voorwendsel om die plek van die Minister van Oorlog te hervat, wat hy in September gedoen het en tot November 1819 bly ontslaan het. Gedurende hierdie tyd het hy baie hervormings begin, veral ten opsigte van maatreëls wat die weermag 'n nasionale eerder as 'n dinastiese mag. Hy het pogings aangewend om die regte van veteraan -soldate van die Ryk te beskerm, die Algemene Staf georganiseer en die militêre wetgewing en die pensioenregulasies hersien. Hy is in 1817 'n markiestent gemaak. Laurent de Gouvion-Saint-Cyr sterf op 17 Maart 1830 in Hyères, 'n dorp in die suidooste van Frankryk. Al met al het sy stomp maar korrekte voorstelle, sy afkeer van grootsheid, sy onkreukbaarheid, sy opregtheid die afkeer van baie van sy minder gewetenlose tydgenote aangetrokke, en is 'n onreg aangedoen.
Chateaubriand oor die lewe in 'n samelewing wat oplos
François-René de Chateaubriand (1768–1848) was 'n Franse historikus, diplomaat en skrywer. Hy word al lank erken as een van die eerste Franse Romantici en is in sy leeftyd gevier vir sy romans. Vandag word hy egter die beste onthou vir sy postuum gepubliseerde herinneringe, Mémoires d 'Outre-Tombe, wat herpubliseer sal word deur New York Review Books Classics as Herinneringe uit anderkant die graf in Februarie. In die Hieronder sien Chateaubriand die Paryse samelewing ontbind en homself herbou in die nasleep van die Franse Revolusie.
GEMEENSKAP — PARIS
Toe ek voor die Revolusie die geskiedenis van openbare onrus onder die verskillende nasies lees, kon ek nie dink hoe mense in sulke tye geleef het nie. Ek was verstom dat Montaigne so vrolik in 'n kasteel kon skryf dat hy nie soveel kon rondloop sonder om die risiko te loop om deur groepe Leaguers of Protestante ontvoer te word nie.
Die Revolusie het my laat verstaan ​​hoe moontlik dit is om onder sulke omstandighede te lewe. Oomblikke van krisis verdubbel die lewe van die mens. In 'n samelewing wat homself ontbind en hervestig, sorg die stryd van twee geeste, die botsing van verlede en toekoms, die vermenging van ou maniere en nuut, vir 'n kortstondige konkoksie wat geen tyd vir verveling laat nie. Passies en karakters wat vry is, word met 'n ondenkbare energie vertoon in 'n goed gereguleerde stad. Die oortredings van die wet, die vryheid van pligte, gebruike en goeie maniere, selfs die gevare versterk die aantrekkingskrag van hierdie wanorde. Die menslike geslag op vakansie loop deur die straat, ontslae raak van sy meesters en vir 'n oomblik in sy natuurlike toestand herstel, en dit het geen behoefte aan 'n burgerlike toom totdat dit die juk van die nuwe tiranne, wat 'n lisensie het, skouer nie.
Ek kan geen beter manier bedink om die samelewing van 1789 en 1790 te beskryf as om dit te vergelyk met argitektuur uit die dae van Lodewyk XII en François I nie, toe die Griekse ordes met die Gotiese styl gekombineer is, of, eerder, deur te vergelyk dit na die versameling ruïnes en grafte van al die eeue, opgehoopte na die Terreur in die kloosters van die Petits-Augustins, behalwe dat die ruïnes waarvan ek praat, lewendig was en voortdurend verander. In elke uithoek van Parys was daar literêre byeenkomste, politieke vergaderings en teatervertonings waar toekomstige bekendes in die onbekende skare rondgedwaal het, soos siele op die oewer van die Lethe voordat hulle in die lig koes. Ek het maarskalk Gouvion-Saint-Cyr 'n rol in Beaumarchais sien speel La Mère afslagbaar by die Théâtre du Marais. Mense het van die Club des Feuillants na die Club des Jacobins gegaan, van balle en dobbelhuise na die skare by die Palais-Royal, van die galery van die Nasionale Vergadering na die galery van die buitelug. Gewilde afgevaardigdes, kavallerie -paaltjies en infanteriepatrollies het oral in die strate opgeruk. Langs 'n man in Franse rok, met poeierige hare, 'n swaard aan sy sy, 'n hoed onder sy arm, leerskoene en sykouse, stap 'n man met ongepoeierde hare naby sy skedel, geklee in 'n Engelse jas en 'n Amerikaanse cravat. In die teaters het akteurs die nuutste nuus bekend gemaak, en die put het in patriotiese lied uitgebars. Aktuele toneelstukke lok die skare: 'n priester sou op die verhoog verskyn, en die mense sou skree: Calotin! Calotin! en die priester sou antwoord, Boodskappers, Vive la Nation! Almal het haastig gehoor hoe Mandini en sy vrou, Viganoni, saam met Rovedino in die Opéra-Buffa sing, net 'n paar minute nadat hulle 'Ça ira' in die straat hoor huil het, het hulle Madame Dugazon, Madame Saint-Aubin, Carline, klein Olivier, Mademoiselle gaan bewonder Contat, Molé, Fleury en die jong sensasie Talma, vars toe sy Favras sien hang het.
Die promenades op die boulevard du Temple en die boulevard des Italiens - met die bynaam "die Coblentz" - en al die paadjies in die Tuileries -tuin was oorstroom met modieuse vroue. Grétry se drie jong dogters blink daar, so wit en pienk soos hul rokke. Al drie van hulle sou binnekort dood wees. 'Sy het vir ewig aan die slaap geraak', het Grétry gesê oor die oudste, 'op my skoot gesit, so mooi soos in die lewe.' 'N Menigte waens het die modderige kruispad geploeg waar die sansculottes gespat het, en die pragtige Madame de Buffon kon alleen gesien sit in 'n phaeton van die Duc d'Orléans, geparkeer voor die deur van 'n klub.
Alles elegant en smaakvol in die aristokratiese samelewing het vergader in die Hôtel de La Rochefoucauld, by die gesinne van Mesdames de Poix, d'Hénin, de Simiane en de Vaudreuil, of in die paar salonne van die hoë landdros wat nog oop was. In die huise van M. Necker, M. le Comte de Montmorin en die verskillende ander predikante (saam met Madame de Staël, die Duchesse d'Aiguillon, Mesdames de Beaumont en de Sérilly) vergader al die ikone van die nuwe Frankryk en almal die vryhede van die nuwe maniere. 'N Skoenmaker in die kledingstuk van die National Guard het neergekniel om jou voet te meet, 'n monnik wat Vrydag 'n swart of wit mantel langs die grond gesleep het, 'n ronde hoed en 'n leekjas gedra het, terwyl 'n kaalgeskeerde kapucijn die koerant lees 'n taverne en in 'n kring van ligsinnige vroue sit 'n non met 'n graf, 'n tante of suster draai uit haar klooster. Menigtes besoek hierdie kloosters wat oop is vir die wêreld terwyl reisigers in Granada deur die verlate sale van die Alhambra loop, of terwyl hulle in Tivoli, onder die kolomme van die Tempel van die Sybil, vertoef.
Vir die res was daar baie tweestryde en liefdesverhoudinge, gevangenisskakelaars en geheimsinnige pogings tussen die ruïnes, onder 'n rustige lug, in die vrede en die poësie van die natuur, baie ver, stil, eensame wandelinge onderbroke deur ewige ede en onuitspreeklike liefde , tot die vaal rumoer van 'n vlugtende wêreld, na die verre geraas van 'n verbrokkelde samelewing, wat dreig om te val en elke kans op geluk wat aan die voet van die gebeure geplaas word, te verpletter. Toe 'n persoon vier en twintig uur lank uit die oog was, was niemand seker om hom weer te sien nie. Sommige het die Revolusionêre weg gevolg, ander het 'n burgeroorlog oorweeg, ander het na Ohio vertrek en planne gestuur om kastele te bou onder die wilde mense, ander het by die prinse aangesluit: almal skelm, dikwels sonder 'n sou in hul sak, beweer die Royaliste dat een van hierdie oggende sou 'n parlementêre daad alles tot 'n einde bring, en die patriotte verklaar, net soos in hul hoop, 'n heerskappy van vrede, geluk en vryheid. Hulle het gesing:
La sainte chandelle d'Arras,
S 'ils ne nous éclairent pas,
On ne peut pas les toucher,
En so dink hulle aan Robespierre en Mirabeau! 'Dit is net so min as wat enige aardse fakulteit dit kan doen om die Franse nie te laat praat nie', sê L'Estoile, 'net soos om die son in die aarde te begrawe of in 'n put te verdrink.'
Die Tuileries -paleis, omskep in 'n groot gevangenishuis met gevangenes, het oor hierdie feeste van vernietiging getorring. Selfs die veroordeelde het dit geniet terwyl hulle wag op die wa, die skêr en die rooi hemp wat opgehang is om droog te word. Vanuit die vensters kon hulle uitkyk na die skitterende beligtings van die koningin se sirkel.
Pamflette en koerante het met duisende toegeneem. Satires, gedigte en liedjies uit die Actes des Apôtres reageer op die Ami du peuple of die Modateur, uitgegee deur die Royalist -klub en geredigeer deur Fontanes. In die politieke afdeling van die Mercure de France, Skryf Mallet-Dupan in teenstelling met La Harpe en Chamfort, wat bygedra het tot die literêre afdeling van dieselfde koerant. Champcenetz, die markies de Bonnay, Rivarol, Boniface Mirabeau die jongere ('n Holbein van die swaard wat in die Rynland 'n legioen genaamd Hussars of Death grootgemaak het), en Honoré Mirabeau die oudste - al hierdie manne het hulself tydens die ete vermaak en saamstel a Klein almanak van Great Men. Na ete sou Honoré krygswet verklaar of die eiendom van die geestelikes beslag lê. Hy sou by Madame le Jay oornag nadat hy aangekondig het dat hy die Nasionale Vergadering nie sou verlaat nie, behalwe onder bajonette. Gelykheid het met die duiwel in die Montrouge -steengroewe toegeken en is daarna terug na die Jardin de Monceau om die orgie van Laclos te organiseer. Die toekomstige moord het glad nie van sy voorvaders ontaard nie: twee keer geprostitueer, losbandigheid gedreineer en hom in die hande van ambisie oorgegee. Lauzun, al verrimpel en verdor, het in sy klein huisie in die Barrière du Maine geëet met dansers uit die opera, wat sorgeloos met die here de Noailles, de Dillon, de Choiseul, de Narbonne, de Talleyrand en 'n paar ander elegante manne gesit het. van die dag, van wie twee of drie mummies nog oorbly.
Die meeste hoffroue wat bekend was vir hul onsedelikheid aan die einde van Louis XV se bewind en tydens die bewind van Louis XVI, het hulle onder die driekleurvlag ingeskryf: byna almal het in die Amerikaanse oorlog geveg en hul lintjies met republikeinse kleure laat bedek. Die Revolusie het daarvan gebruik gemaak, solank dit slegs van gemiddelde grootte was, en hulle het selfs die eerste generaals van sy leërs geword. Die Duc de Lauzun - die romantiese minnaar van prinses Czartoryska, 'n vrou jaag op die hoë paaie, 'n Lovelace wat gehad het hierdie en gehad het daardie een, volgens die kuis en edele jargon van die hof - hierdie Duc de Lauzun het die Duc de Biron geword, wat die magte van die konvensie in die Vendée Wars beveel het. Wat 'n jammerte! Die Baron de Besenval, die bedrieglike en siniese onthuller van korrupsie in die hoë samelewing, 'n vlieg wat om die kinderjare van die ou sterwende monargie gons, hierdie vervelige baron, in die gedrang gebring deur die besigheid van die Bastille, is gered deur M. Necker en Mirabeau net omdat hy was Switser. Wat ellendige goed! Waarom het sulke mans by sulke geleenthede betrokke geraak? Namate die rewolusie toegeneem het, het dit hierdie ligsinnige afvalliges van die troon minagtend laat vaar. Dit het hul ondeugde nodig gehad en nou hul koppe nodig. Geen bloed was bo minagting nie, selfs nie die bloed van Madame du Barry nie.
Van Memoirs from Beyond the Grave: 1768–1800, deur François-René de Chateaubriand, vertaal deur Alex Andriesse. Gepubliseer met toestemming van NYRB Classics.
François-René de Chateaubriand (1768–1848) was 'n skrywer, historikus en diplomaat en word beskou as een van Frankryk se eerste romantiese skrywers.
Alex Andriesse is 'n skrywer en vertaler. Hy woon in Nederland.
​ GOUVION SAINT-CYR, LAURENT, Marquis de (1764-1830), Franse marshal, is gebore te Toul op 13 April 1764. Op agtienjarige ouderdom het hy na Rome gegaan met die oog op die vervolging van die studie van skilderkuns, maar hoewel hy sy kunsstudies voortgesit het na met sy terugkeer na Parys in 1784 het hy nooit die beroep van 'n skilder beslis aangeneem nie. In 1792 word hy gekies as 'n kaptein in 'n vrywillige bataljon en dien hy in die staf van General Custine. Promosie het vinnig gevolg, en in die loop van twee jaar het hy 'n generaal van verdeeldheid geword. In 1796 was hy bevelvoerder oor die sentrale afdeling van Moreau se leër in die veldtog van die Ryn, en deur koelte en sagtheid het hy hom baie gehelp in die gevierde terugtog van Beiere na die Ryn. In 1798 volg hy Masséna op in die bevel van die 'leër van Italië'. In die daaropvolgende jaar was hy bevelvoerder van die linkervleuel van die Jourdan -leër in Duitsland, maar toe Massoura opgevolg word, sluit hy aan by die leër van Moreau in Italië, waar hy hom onderskei in die lig van die groot probleme wat gevolg het op die nederlaag van Novi. Toe Moreau, in 1800, aangestel is in bevel van die leër van die Ryn, word Gouvion St-Cyr as sy hoofluitenant aangewys en op 9 Mei 'n oorwinning behaal oor generaal Kray in Biberach. Hy was egter nie in goeie verhouding met sy bevelvoerder nie en het na die eerste operasies van die veldtog na Frankryk afgetree. In 1801 is hy na Spanje gestuur om die leër te beveel wat bedoel was vir die inval in Portugal, en word hy aangewys as grootoffisier van die Legioen van Eer. Toe 'n vredesverdrag kort daarna met Portugal gesluit is, volg hy Lucien Bonaparte op as ambassadeur in Madrid. In 1803 word hy aangestel as bevelvoerder van 'n leërkorps in Italië, in 1805 dien hy met lof onder Masséna, en in 1806 neem hy deel aan die veldtog in. Suid -Italië. Hy neem deel aan die Pruisiese en Poolse veldtogte van 1807, en in 1808, in watter jaar hy as graaf aangewys is, beveel hy 'n leërkorps in Katalonië, maar wou nie voldoen aan sekere bevele wat hy van Parys ontvang het nie (waarvoor Oman sien , Skiereilandoorlog, vol. iii.), bedank hy sy bevel en bly in skande tot 1811. Hy was nog steeds 'n generaal van verdeeldheid, omdat hy uitgesluit was van die eerste lys van marshals as gevolg van sy optrede om die troepe te beïnvloed ten gunste van die oprigting van die Ryk . By die opening van die Russiese veldtog kry hy bevel oor 'n leërkorps, en op 18 Augustus 1812 behaal hy 'n oorwinning oor die Russe in Polotsk, ter erkenning waarvan hy 'n marshal van Frankryk geskep is. Hy het tydens die algemene terugtog 'n ernstige wond opgedoen in een van die aksies. St-Cyr onderskei hom tydens die slag van Dresden (26-27 Augustus 1813), en ter verdediging van die plek teen die Geallieerdes na die slag van Leipzig, kapituleer dit eers op 11 November, toe Napoleon teruggetrek het na die Ryn . By die herstel van die Bourbons word hy 'n eweknie van Frankryk, en in Julie 1815 word hy as minister van oorlog aangestel, maar bedank sy amp in die daaropvolgende November. In Junie 1817 word hy aangestel as minister van see, en in September daarna weer die pligte van die minister van oorlog hervat, wat hy tot November 1819 bly vervul het. Gedurende hierdie tyd het hy baie hervormings aangebring, veral ten opsigte van maatreëls wat die weermag 'n nasionale eerder as 'n dinastiese mag. He exerted himself also to safeguard the rights of the old soldiers of the Empire, organized the general staff and revised the code of military law and the pension regulations. He was made a marquess in 1817. He died at Hyéres (Var) on the 17th of March 1830: Gouvion St-Cyr would doubtless have obtained better opportunities of acquiring distinction had he shown himself more blindly devoted to the interests of Napoleon, but, Napoleon paid him the high compliment of referring to his "military genius," and entrusted him with independent commands in secondary theatres of war. It is doubtful, however, if he possessed energy commensurate with his skill, and in Napoleon's modern conception of war, as three parts moral to one technical, there was more need for the services of a bold leader of troops whose "doctrine"-to use the modern phrase-predisposed him to self-sacrificing and vigorous action, than for a savanl in the art of war of the type of St-Cyr. Contemporary opinion, as reflected by Marbot, did justice to his "commanding talents," but remarked the indolence which was the outward sign of the vague complexity of a mind that had passed beyond the simplicity of mediocrity without attaining the simplicity of genius.
Census records can tell you a lot of little known facts about your Gouvion Saint Cyr ancestors, such as occupation. Occupation can tell you about your ancestor's social and economic status.
There are 642 immigration records available for the last name Gouvion Saint Cyr. Passasierslyste is u kaartjie om te weet wanneer u voorouers in die VSA aangekom het en hoe hulle die reis onderneem het - van die skeepsnaam tot die aankoms- en vertrekhawe.
There is a major question to be asked about Napoleon&rsquos management of his assets here. We are told repeatedly that he was able to reel off the parade states of his corps at will, with no reference to any documents. He knew how many men were available, where and when. If the men at Polotzk were dying at the steady rate of 100 each day, any fool could calculate that the 22,000 men of the II Corps and the 20,000 of the VI Corps, left after the first battle of Polotzk, would dwindle away to nothing within a finite time. So what went wrong in the fabled French high command? Was Saint-Cyr not rendering true parade states to the Emperor? Was Berthier falsifying the figures? Indien wel, hoekom? Why did Napoleon let two corps just sit in a poisonous trap and waste away? Why did Saint-Cyr just sit there and watch his command vanish? Why did he not pull back some miles and leave the miasma to the Russians?
Soos General der Kavallerie, Wrede commanded the 2nd Bavarian Division in the VI (Bavarian) Corps in Russia in 1812. They fought at Polotzk after Deroy&rsquos death, Wrede took command of his division as well. On 25 June 1813 Wrede was awarded the Grand Cross of the Military Medal. In July 1813 he commanded a 20,000 strong corps after the signature of the Treaty of Ried Bavaria joined the allies against Napoleon. He fought Napoleon at Hanau and was wounded on the second day. He was defeated in this battle, largely due to the fact that his dispositions were tactically stupid and he had &lsquoforgotten&rsquo his artillery park. Despite this, on 9 November he was showered with further honours.
Kyk die video: Т-регуляторные клетки. История открытия т-регуляторных клеток и их роль в развитии беременности. (Januarie 2022).