Humor versus Kanker | Woorde
Humor versus Kanker
As jy Kanker het, gesels julle gemaklik met mekaar oor die onderwerp?
..maak jy moed bymekaar en bedink en oordink jou woorde om daaroor te gesels?
Deesdae praat (L.W – nie gesels nie) ons darem gemakliker daaroor, hoewel nou nie knaend oor elke beker koffie nie, nietemin dié woord en die toestand word darem bepraat.
Hy het nou die dag in die Apteek, met die beurtwag vir ampule-voorskrif , met iemand gesels . ‘n Medesiel wat ook die siekte beleef. Geliefde het gesels oor sy eie belewenis – as jy nou skielik uit die bloute ‘n pyn hier en daar kry..die wonder het die blerrie goed versprei aldan nie, en sommer vir sy mede gespreksgenoot gevra hoe ervaar hy dit, hoe verwerk hy dit? Die raad –
“Ek sit dit uit my kop uit – ek besluit ek makeer niks en gaan aan met my lewe.”
Geliefde vertel vir my die storie en reageer ewe droog daarop
“Jong, alles goed en wel ..mens moet versigtig wees. jy sit dit dalk so uit jou kop uit en as jy weer jou oë uitvee, is jy morsdood!”
Natuurlik wou ek my self slap lag.. vreeslik , miskien nie ! Oorlewingsmeganisme, dié lag vir iemand se droë opmerking.
16 comments on “Humor versus Kanker”
Ek is bly om te hoor hy praat soort van daaroor. Dit verlig tog die gemoed. Dis ook goed dat daar met mense wat dieselde beleef gesels. Serkte maar vir die nuwe dinge in n nuwe jaar. Jy is maar hier in my hart die hele tyd!
Baie dankie Scrapydo.. ek en hy kla oor die allerverskriklikste rillers wat mense (vermoedelik) goedbedoelend vir mens vertel van ander siele met die wreedste kankers en leiding.. aggetoggie!!
Party mense kan ook tog so met kleur en geur alles opdiep. Dis ook maar nie te goed vir die gemoed nie. Ek het twee vriendinne al verloor agv kanker. Daardie laaste tydperk is maar nie te lekker nie en tog kry hul en n mens self ook die krag en genade om sake te verwerk
Ai 11 uit 10 vir my ou Neef. Mens kan darem nog lag ook en seker nie nodig om net altyd te huil nie. Of hoe?
Ja, ek dink nie dis ‘n onderwerp wat jy net met enige Jan rap en sy maat bespreek nie. Mense is onwys en sal allerliederike stories van kanker oorvertel.
Ekself het verkies om so min moontlik mense te vertel het, en was ek en my vriendin amper uitmekaar toe sy dit laat uitlek het. Want dit is nie lekker as almal agter handpalms fluister nie.
Ek dink dus die persoon met die probleem moet die ‘pas’ aangee van hoe hy/sy die storie wil ontbloot. In die begin is skok groot, maar later as die persoon sien hy leef nog normaal, tree normaliteit in, en skielik gaan die lewe weer sy doodgewone gang.
Sterkte vir julle ou 2-kies.
Dankie vir jou antwoord, veral oor jou persoonlike belewenis.
Dis nodig dat hy daaroor praat, ek is bly hy doen dit!
Ook maar soos in sy aard , praat – nou nie gemaklik soos oor droogte of politiek nie – darem die onderwerp bespreek,
Dis waar wat Spokie hier bo sê – laat jou lei deur jou wederhelf. Elke gesin hanteer ‘n situasie anders en moet doen wat vir hulle reg is, maar mense buite daardie kringetjie is soms totaal insigloos. Weet nie of kommunikasie noodwendig ‘n beter perspektief sal meebring nie. Moeilik.
Praat help. Mens kan ook selektief praat met dié wat jy weet sal verstaan en jou/julle bystaan. Ek moet sê ek is ook nogal geneig om die ding uit my kop te sit en aan te gaan so normaal moontlik. Om elke dag daaroor of die gevolge te tob, maak jou depressief. Jou geloof, ‘n gedugte mediese span en die liefde en voorbidding van geliefdes en vriende maak dat jy die wa deur die drif trek. Sterkte, dink baie aan julle.
Ek het ondervind mens dink baie meer aan ander mense wat dieselfde pad stap. Ek dink vrouens hanteer die situasie dalk anders, dalk gesels hul makliker.. hoewel daar dalk manne kan wees wat makliker gesels of diegene wat die kommerkrale wil weghou van gesinslede . Dink aan jou Jeanne, ons sal saam die wa trek.
Lag is MY oorlewingsmeganisme.
2 van my vriendinne het skielik kanker, die een baie baie siek, die ander het dit hopelik onder beheer…
Dankbaar hier gaan dit goed, ons bly positief
Nie ‘n lekker pad wat julle stap nie Dirkie. Sterkte vir julle as gesin. Tog eienaardig hoe daar partykeer in die donkerste situasies nogsteeds dinge is wat ‘n mens laat lag.
Ek dink daardie lag is die beste medisyne ooit! Dankie Kameel, dit gaan eintlik goed, ons is dankbaar .
This entry was posted on Januarie 15, 2015 by ddupl3ss1s in Gedagtes vir die dag..