Een van die oudste bekende voorstellings van die Boeddha (1ste tot 2de eeu, Tokio Nasionale Museum).
Volgens die Boeddhistiese tradisie het die Boeddha tussen die 6de en 4de eeu v.C. op die noordoostelike Indiese subkontinent gewoon en ander onderrig. Boeddhiste beskou hom as ’n "verligte" of "ontwaakte" onderwyser wat sy insig gedeel het om ander te help om hul lyding te beëindig deur die verbanning van onkunde en begeertes en deur die ontwikkeling van hul gees.
Geleerdes erken oor die algemeen twee bestaande takke van Boeddhisme: Theravada ("Tradisie van die Oudstes", soms verkeerdelik "Hinayana" genoem) en Mahayana ("Die Groot Voertuig"). Theravada het baie volgelinge in Sri Lanka en Suidoos-Asië (onder meer in Thailand, Birma, Laos, Kambodja). Mahayana kom voor in Oos-Asië (onder meer in China, Korea, Japan, Viëtnam, Singapoer, Taiwan) en sluit in die tradisies van Suiwer Land, Zen, Nichiren-Boeddhisme, Tibettaanse Boeddhisme, Shingon en ander. Vajrayana, ’n stel leringe wat toegeskryf word aan Indiese siddhas, kan beskou word as ’n derde tak of bloot deel van Mahayana. Tibettaanse Boeddhisme, soos beoefen in Tibet, Bhoetan, Nepal, die Himalajastreek van Indië, Kalmikië, Mongolië en omringende gebiede, volg die Vajrayana-leringe van die 8ste-eeuse Indië.
In Theravada-Boeddhisme is die primêre doel die behaling van die verhewe staat nirwana, wanneer ’n mens ontsnap van die siklus van lyding en hergeboorte. In Mahayana- en Tibettaanse Boeddhisme word na boeddhaskap gestrewe deur ’n bodhisattva te word en juis in dié siklus te bly met die doel om ander te help om verligting te behaal.
Boeddhistiese skole verskil oor die presiese aard van die pad na nirwana, die belangrikheid en egtheid van verskeie geskrifte en veral die toepassing daarvan. Een ding waaroor almal eens is, is dat daar geen skeppingsgod bestaan nie. Die grondbeginsels van die Boeddhistiese tradisie is die Drie Juwele: die Boeddha, die dharma (geloof) en die sangha (gemeenskap). Om "toevlug tot die drievoudige juweel" te neem is tradisioneel ’n verklaring dat iemand die Boeddhistiese pad volg, en onderskei Boeddhiste gewoonlik van nie-Boeddhiste. Ander praktyke kan insluit die gehoorsaming van etiese grondreëls; die ondersteuning van die kloostergemeenskap; afstanddoening van die gewone lewe om ’n Boeddhistiese kloosterlewe te lei; die ontwikkeling van die gees en die beoefening van meditasie; die kweek van groter wysheid en oordeel; die bestudering van die geskrifte; godsdienspraktyke; seremonies; en, in die Mahayana-tradisie, smeekbedes tot die boeddhas en bodhisattvas.
die beoefening van boeddhisme
skole en tradisies
1 Die lewe van die Boeddha
2 Boeddhistiese begrippe
2.1 Die lewe en wêreld
2.2 Lyding: oorsake en oplossings
2.2.1 Die Vier Edel Waarhede
2.2.2 Die Edel Agtvoudige Pad
2.2.3 Die vier verhewe geestestoestande
2.3 Aard van die bestaan
2.3.1 Die drie kenmerke van die bestaan
2.3.2 Afhanklike ontstaan
2.4.2.3 Suiwer Land-Boeddhisme
3 Die beoefening van Boeddhisme
3.1.2 Toevlug tot die Drie Juwele
3.2 Boeddhistiese etiek
3.4.1 Samadhi (peinsende ontwikkeling): samatha-meditasie
3.4.1.1 In Theravada
3.4.2 Prajna (wysheid): vipassana-meditasie
3.4.4 Vajrayana en tantra
4.1 Filosofiese grondslag
4.2 Indiese Boeddhisme
4.2.1 Presektariese Boeddhisme
4.2.2 Vroeë Boeddhistiese skole
4.2.3 Vroeë Mahayana-Boeddhisme
4.2.4 Latere Mahayana-Boeddhisme
4.2.5 Vajrayana (Esoteriese Boeddhisme)
4.3 Die ontwikkeling van Boeddhisme
4.4 Boeddhisme vandag
4.5 Laat 20ste-eeuse bewegings
6 Skole en tradisies
7 Boeddhistiese tekste