'N Foto: Hisakuni Fujimoto (CC 2.0)
Ek het altyd geglo dat ons van ander se foute kan leer. En natuurlik, die teenoorgestelde is natuurlik waar, ons leer ook van ander se ervarings. Maar net omdat iets vir iemand goed is of vir een persoon werk, beteken dit nie noodwendig dat presies dieselfde ding vir jou sal werk nie.
Dieet is 'n goeie voorbeeld hiervan. Party mense kan nie koring of gluten duld nie, terwyl ander blykbaar heeltemal onaangeraak word. Een persoon se allergie is 'n ander se behandel. Weer is nog 'n voorbeeld. Sommige mense geniet die winter met die sneeu en koue, helder lug, terwyl ander verlangend wag vir die dae van lente en rose. Daar is geen "een grootte pas alles" vir wat werk vir ons.
Aangesien ons egter van ander se ervarings kan leer, sal ek deel wat vir my werk en ook waarna ek strek.
'N Paar jaar gelede het ek besef dat my liggaam "minder limber" begin voel het. Ek sal dit die eerste keer in die oggend voel toe ek opgestaan ​​het. Dit sal later in die dag weer bewus word van my bewustheid, aangesien ek die hond wil neersit en my rug voel styf en pynig voel.
Nie een om nee te aanvaar vir 'n antwoord nie, en aangesien ek my liggaam se gebrek aan buigsaamheid gesien het as 'n manier om nee te sê dat ek aktief en pynloos bly, het ek begin soek na maniere om hierdie styfheid van die liggaam te bestry. Ek het geweier om die algemene mening van "oh goed te aanvaar, ek word net ouer". Terwyl ek elke jaar soos 'n ander een jaar oud kan wees, weier ek om 'ouer' te word in gedrag en gesondheid. Ek het dus besluit om 'n alternatief te vind.
Ek het 'n afkeer om te oefen en ook 'n weerstand teen "iets op 'n spesifieke manier te doen," het ek van joga en selfs zumba weggejaag. Maar wat ek besef het terwyl hy die hond gekyk het, het sy gewone 4-beenstrek elke keer as hy opgestaan ​​het, dit was die strek wat die pad vir my kon wees.
Ek het begin met 'n daaglikse strekroetine. Eers het ek die joga-matte uitgehaal en gestrek sodra ek uit die bed klim. Maar toe die winter opgedaag het en die oggend 'n bietjie koud was, het ek my strek in die bed onder die deksels begin doen. Dit het vinnig my gunsteling manier geword om te strek. Dit pas my weerstandige houding teenoor "om op te staan ​​en te oefen" aangesien ek steeds tegnies in die bed lê, maar ek het ook gestrek. Ag, 'n wen-wen situasie.
Ek doen nou 'n daaglikse wakker-roetine van ongeveer 1 / 2-uur wat in die bed strek, begin met beenrekke op my rug, rol dan oor en beweeg na afwaartse hondtipe strek en sit dan onder die deksels en spinale draaie. Ek doen ook 'n kort handmassering, en soms ook 'n voetmassering.
So basies doen ek my strek voordat ek opstaan ​​en gevolglik uit die bed uitkom, voel spoeg en limber en voel glad nie my ouderdom nie. Ek gee eintlik nie om nie 'n 1 / 2 uur wakker te maak nie, aangesien ek soveel beter voel na daardie 1 / 2 uur.
Ek het toe besef dat ek my gedagtes net so goed moes uitsteek, want dit het ook gelyk of dit stadig op die self was. Ek het 'n rukkie Sudoku gedoen en sodra ek Sudoku-programme ontdek het, was dit selfs beter. Geen papier of potlood nodig nie.
Toe het ek begin met die Luminosity brein speletjies (AARP het ook 'n paar) en bevind dat ek die stimulasie en die "kompetisie teen myself" geniet het om daagliks 'n beter telling te kry.
Ek het ook begin om my gedagtes te strek deur dinge te lees wat ek nie voorheen van lees gehad het nie en meer te wete gekom het oor die wêreld rondom my.
Sodra ek in hierdie "strekende ingesteldheid" gekom het, het ek besluit om te kyk en kyk waar anders dit toegepas kan word.
Ek woon tans in 'n deel van Florida waar die inwoners verwys word as "rednecks". Om te verduidelik, dit is mense wat sou sê dat liberale, feministiese, omgewingsbewustes almal vuil woorde is, of ten minste hulle uitdruk asof hulle iets baie ongewens is. Die land wat ek woon in die Republiek van die Republiek van Xnumx tot 5 in 1. Dit het my gelei om te besef dat dit 'n ander gebied was waar ek my grense moes strek en ophou om na die lewe te kyk as "ons" of "hulle".
Ek het 'n maandelikse tuinbouklub bygewoon en terwyl dit waarskynlik ook dieselfde 5 tot 1-verhouding verteenwoordig, is die vroue baie mooi en vriendelik. Wanneer ons bespreek om ons plante te versorg, is almal op dieselfde bladsy (wel, miskien nie wanneer dit kom by Round-Up nie, maar hey, niemand is perfek nie). Ons geniet dit om meer te leer oor plante en ons plaaslike omgewing, selfs al is ons politieke leunings of godsdienstige oortuigings nie presies dieselfde nie. Daar is nog baie gemeenskaplike grond waarop ons kan bou.
En miskien kan ons almal ons grense ook in ons optrede strek. In die afgelope dekades het baba boomers van die aktivisme van die 60s gegaan tot die nonchalance van die 70s en vorentoe. Elkeen van ons het ons nis gevind, of dit nou was in die huisversiering en die verhoging van kinders, of om uit te gaan om te verdien en suksesvol te raak deur glasplafonne deur te breek, of om ons talente in die genesende kuns of uitgewery te deel. Sommige het by quiltsirkels aangesluit, ander het by die plaaslike DBV, of kosbank, vrywillig.
Miskien moet ons egter verder strek as ons nisgroep, ons besondere troeteldieroorsaak, en neem 'n groter oorsaak aan, een wat die groter goed beïnvloed. Daar is gesê dat ons, die baba boomers, die "my generasie" was, en ja dit is waar. Dit is omdat ons eers moes leer om onsself lief te hê en te aanvaar voordat ons ander kon liefhê en aanvaar.
Die Nuwe Testament sê: "Jy moet jou naaste liefhê soos jouself". Wat nie gewoonlik verstaan ​​word nie, is die "as jouself" deel. Die "my" generasie moes eers leer om hulself lief te hê. En nou is ons op deel twee van die richtlijn en dit is: wees lief vir jou naaste soos jouself.
Ons moet ons grense strek om net ons eie familie en vriendekring en diegene wat soos ons dink, lief te hê vir ons bure, of hulle bure liefhet of nie. En in hierdie moderne wêreld met die internet wat alle afstande tussen ons verwyder, is ons buurman so naby as enigiemand op enige plek op hierdie planeet.
Daarom moedig ek aan almal om onsself te vra: Wat kan ek vandag en elke dag doen om my buurvrou lief te hê? Die aksie wat ons neem, kan in baie opsigte wees en aangesien elkeen van ons uniek is, sal dit met elkeen van ons verskil. Dieselfde vraag kan herskryf word na, Hoe kan ek 'n verskil maak?
Strek ons ​​doelwitte
Ons moet die grense strek van wat welstand en sukses vir ons beteken ... en strek ons ​​doelwitte om ons bure wêreldwyd in te sluit. Ons is almal verbind, en die genesing en welsyn van een is afhanklik en beïnvloed deur die genesing en welsyn van almal.
Dit is tyd om van die "versorging van myself en my geliefdes" te beweeg om die hele planeet te versorg en die gesondheid en welsyn van mense wat ons nooit mag ontmoet het nie, maar nog steeds met mekaar verbind is. Ons kan die vlinder wees wie se vlerke 'n tsunami van verandering en ontwaking en genesing begin in hierdie ontsteld wêreld waarin ons leef.
'N Bewegende voorbeeld hiervan was die vroue-optogte van Januarie 21st, 2017 waarin vroue (en mans en kinders) wêreldwyd ter ondersteuning van die Washington DC-optog opgeruk het. Terwyl hulle nie regstreeks geraak word deur die regte van Amerikaners nie, het hulle in solidariteit gehandel. Dit is die erkenning dat ons naaste oral en oral op die planeet is.
Kom ons poog om altyd onsself te vra in elke situasie wat ons ervaar, wat sou Jesus doen, of wat sou Boeddha doen of wat sou die liefdevolste en verligte deel van my doen? Kom ons strek wie ons van die "Ek is net een persoon, wat kan ek doen" tot ek deel is van die mensdom en ek het 'n werk om te doen.
Gelukkig strek ons ​​almal!
Navraagskaart gebruik vir hierdie artikel: Wat is die volgende stap?
Jy is hier: Tuis > Dit en dat > blogs > Marie se blog > Wat is die volgende stap? Strek my liggaam en my wêreld