Mierystervark - Inligting - 2022
Die echidna is 'n verteenwoordiger van die volgorde van monotreme (dit sluit die platypus saam met die echidnas in). Habitat - Australië, Nieu-Guinee en Tasmanië. Hulle verkies om gebiede te bewoon wat gekenmerk word deur 'n gematigde of droë klimaat. Terselfdertyd rus hulle hulself toe met wonings in parke, steppe of woude.
Echidnas is landdiere, hul liggaamslengte is tagtig sentimeter, en hul gewig bereik tien kilogram. Termiete en miere word geëet. Die voorste deel van die kop is langwerpig, vorm 'n "snawel", dit is effens omgedraai en beslaan byna die helfte van die lengte van die kop. Die oë is klein. Alhoewel hierdie diere opvallend is vir hul traagheid, swem hulle nietemin goed. Echidnas het nie baie natuurlike vyande nie, wat natuurlik te wyte is aan die groot aantal naalde.
Die kloue van echidnas is aangepas om verskillende take uit te voer. Byvoorbeeld, op die voorpote is die vingers van echidnas toegerus met geboë kloue, wat so nodig is vir hierdie diere om kos te kry - om neste van termiete en miere oop te maak. Met die langste klou van die agterpote werk die echidna soos 'n kam.
Echidnas het 'n lang tong. Lank en taai. Die lengte wissel van vyftien tot vyf-en-twintig sentimeter. Hierdie kenmerke van die taal van echidnas dien vir die vind en verkryging van voedsel. Na die vernietiging van die miershoop is dit die tong wat gebruik word, aan die agterkant waarvan daar 'n groot aantal tande is. Hulle, saam met die stywe palatiese voue, maal die inkomende voedsel.
Die dik vel van die echidnas is met naalde bedek. Die naalde, waarvan die lengte tien sentimeter bereik, is gemodifiseerde haartjies. Slegs die buik is vry van naalde. Die naalde dien as beskermingsmiddel. Dus, met 'n moontlike gevaar, word hierdie diere begrawe; slegs naalde is op die aarde se oppervlak sigbaar.
Echidnas woon nie in gemeenskappe nie. Elke individu van hierdie gesin bewaak sy eie gebied (echidnas jag daarop). Hulle is altyd versigtig en stadig. Hulle leef afsonderlik en in die geheim. Grawe, vrot stompe en houtblokke, verskillende ruigtes word as skuilings gebruik. Echidna word baie selde gedurende die dag gesien - hulle is veral snags aktief.
Echidnas het 'n skerp sig. Hierdie diere kan die geringste beweging in die onmiddellike omgewing opmerk. In die geval van 'n bedreiging, sluit hulle onmiddellik in die ruigtes, tussen die skeure (of graf eenvoudig in die grond of sand).
Met die koms van die lente begin echidnas hul broeiseisoen. Na paring lê die wyfie net een eier wat dan in 'n spesiaal ontwerpte sak op haar buik geplaas word. Vir ongeveer twee weke dra die wyfie die eier, nog drie maande - die kalf self. Hy eet die moeder se vetmelk - en dit duur ongeveer ses maande, selfs nadat die baba die "leefruimte" verander, beweeg hy na die moeder se rug.
Oral is jag nie vir echidnas jag nie. Dit is te danke aan die feit dat 'n groot aantal echidnas deur die inheemse Australië (ter wille van naalde en vleis) vernietig is. Om hierdie diere te bewaar, is jag op hulle verbode. Die International Red Data Book bevat die kort-gefaktureerde echidna en die lang-gefaktureerde echidna.