Japannese tydlyn vir militêre geskiedenis tot 1400 nC - Inligting
Japannese tydlyn vir militêre geskiedenis tot 1400 nC
Japanse militêre geskiedenis tydlyn tot 1400 nC
Jomon Culture ontstaan, 'n jagterversamelaarsvereniging
Yayoi Society, 'n landbougenootskap met 'n goed ontwikkelde streekpolitiek.
Japan deur Chinese bekend as Wa. Warrior Queen genaamd Himiko (of Pimiko) neem die troon in. Wapens beskryf as 'n Halberd en houtskild en boog. Pyle is van bamboes. Die Sjamanistiese Himiko het vermoedelik 28 lande of stamme verenig en regeer.
Verskeie vroeë Japannese bronne teken 'n inval in Korea aan deur die moontlik legendariese keiserin Jingu Kogo. Daar is ook 'n moontlike melding van 'n Japanse inval in 391 wat op die Gwanggaeto Stele aangeteken is, maar die teks is onduidelik en dit kan ook verwys na 'n Koreaanse aanval op Japan.
Sendelinge van koningin Himiko is na die Chinese keiser Ming gestuur
Moontlike rebellie/ burgeroorlog tussen Himiko en 'n gebied bekend as Kona (of Kunu)
Omstreeks hierdie tyd word die Japannese keiserlike hof ingestel. Dit word dikwels die Yamato Sun Line genoem en daar word geglo dat dit 'n verenigde land regeer het.
Japannese veg nou teen die oorblywende twee Korea-koninkryke Koguryo en Silla tot by die moderne Pyong-yang (alhoewel daar beperkte bewyse hiervoor is)
Japannese val die Koreaanse koninkryk Koguryo aan
Gesant gestuur deur keiser Ojin, seun van keiserin Jingu, na China. Perde begin in Japan en Japanse oorlogvoering ingevoer word. Skille en skildmuurtaktieke word nog steeds gebruik, maar die gewone 4ft Japannese sypaadjie begin uit die gebruik verdwyn namate ruiters oorheersend word. Die halberd en lans gee plek vir die swaard en die boog, skaalwapens wat op Chinese style gebaseer is, ontwikkel ook.
Die Japannese kolonie/ basis van Mimana in Korea begin meer Koreaans word met vier prefekture wat aan die plaaslike magte oorhandig is. Die Koreaanse koninkryk Paekche vra Japanse hulp teen mededingende Koreaanse koninkryke en stuur Confucian Scholars na Japan. Mimana onder beleg van die Koreaanse koninkryk Silla -magte bygestaan ​​deur pro -Koreaanse simpatiseerders in die omgewing. Iwai, goewerneur van Tsukushi -bondgenote met pro -Koreaanse magte in Mimana. Sy rebellie word deur Mononobe no Arakabi neergelê.
Boeddhistiese standbeelde en Skrifte kom uit Japan uit die koninkryk Paekche. Die keiserlike stam het die nuwe godsdiens aangeneem wat lei tot 'n bron van toekomstige konflik
Mimana val tot die magte van die koninkryk Silla.
Keiser Yomei sterf en daar breek 'n burgeroorlog uit. Mononobe -stam wat deur die Sogo -stam verpletter is tydens die Slag van Mt Shigi, het keiser Sujun gevestig.
Asuka Era begin met Shotoku Tashi as regent. Die Chinese invloed in Japan versterk. Keisers word meer teruggetrokke en lei nie meer leërs in die geveg nie.
Nakatomi -clan beweeg teen Soga no Iruka. Moordenaars vermoor Iruka voor keiserin Kogyoku, prins Katsuragi wat die Nakatomi gehelp het, word beloon met die naam Fujiwara, die eerste in die ry wat later baie kragtig sou word.
Japanse magte het 'n Chinese aanval op die koninkryk Paekche teruggeslaan
Chinese magte verower die Koreaanse koninkryk Paekche.
Keiserin Saimei lei persoonlik 'n 27 000 sterk ekspedisie om Paekche te bevry. Die keiserin sterf op pad en die Japannese mag word bykans uitgewis deur 'n T'ang Chinese vloot tydens die slag van Paekchongang. Japannese raak meer geïnteresseerd in die verdediging van hul vaderland as in Korea.
Keiser Tenmu produseer die Taiho -kode wat die wapendrag beperk tot die weermag.
Keiser Genmei skuif hoofstad na Nara. 'N Raad besluit dat 'n keiserin nooit uit eie reg sal regeer nie. Fujiwara Nakamaro bou die militêre en grensverdediging op. Militêre en boereklas begin skei namate diensplig deur professionele soldate vervang word.
Keiser Kanmu skuif hoofstad na Heiankyo wat later Kyoto sou word. Kyoto bly die hoofstad totdat die keiser in 1879 na Tokio verhuis.
Boeddhistiese kloosters begin groepe gewapende mans in diens neem om hul eiendom te verdedig. Die meeste van die lede van hierdie privaat weermag is nie geestelikes nie. Geweld tussen verskillende sektes, insluitend die verbranding van mededingende tempels, is 'n probleem.
Tendai -sekte -monnike op Mt Hiei beskik nou oor 'n leër van 'n paar duisend Sohei (krygsmonnike). Dit word gebruik om die monnike te help om eise in Kyoto te stel.
Begin van die 'vroeë negejarige oorlog' toe territoriale goewerneur Abe no Yoritoki in opstand kom
Einde van die vroeë negejarige oorlog, toe Minamoto Yoryoshi uiteindelik die opstand verpletter het
Eerste botsing tussen Genji (Minamoto -stam) en Heike (Taira -stam)
Hogen no Ran of Hogen Era Insurrection. 'N Magstryd tussen keiser Go-Shirakawa en afgetrede keiser Sutoku.
Die opstand van Heiji no Ran. Minamoto Yoshitomo en Fujiwara Nobuyori styg in opstand. Yoshitomo word vermoor, maar sy jong seuns word gespaar.
Begin van die Genpei -oorlog
Minamoto Yoritomo word Shogun nadat hy sy vyande verpletter het. 'N Militêre regering (Bakufu) word gestig.
Die Bakufu stel die Joei -kode saam 'n samestelling van wette wat die vegterstamme beheer
Die eerste Mongoolse inval onder Kublai Khan.
Die Tweede Mongoolse inval word verstrooi deur 'n vreeslike storm, die Kami Kaze of goddelike wind.
Keiser Go-Daigo stort die Bakufu om en herstel die mag aan die keiser. Die Hojo -regentskap eindig met die selfmoord van baie van die Hojo -stam. Japan verdeel in twee howe met twee verskillende keisers gedurende 'n lang burgeroorlog.
Die suidelike hof gee hom oor aan die noordelike hof en die burgeroorlog eindig.
Die eerste menslike bewoning in die Japannese argipel is teruggevoer na prehistoriese tye omstreeks 30 000 vC. Die Jōmon-tydperk, vernoem na sy aardewerk, is deur die Yayoi-mense in die eerste millennium VHJ gevolg toe nuwe uitvindings uit Asië bekendgestel is. Gedurende hierdie tydperk is die eerste bekende skriftelike verwysing na Japan in die Chinese aangeteken Boek van Han in die eerste eeu nC.
Rondom die 4de eeu vC het die Yayoi -mense van die vasteland na die Japannese argipel geëmigreer en ystertegnologie en landboubeskawing ingevoer.  Omdat hulle 'n landboubeskawing gehad het, het die bevolking van die Yayoi vinnig begin groei en die Jōmon-mense, 'n boorling van die Japannese argipel wat jagter-versamelaars was, oorweldig.  Tussen die vierde tot die negende eeu het Japan se vele koninkryke en stamme geleidelik verenig geword onder 'n gesentraliseerde regering, nominaal beheer deur die keiser van Japan. Die imperiale dinastie wat op hierdie tydstip gevestig is, duur tot vandag toe, alhoewel dit byna 'n seremoniële rol speel. In 794 word 'n nuwe keiserlike hoofstad by Heian-kyō (moderne Kyoto) gestig, wat die begin van die Heian-periode was, wat tot 1185 geduur het. Die Heian-periode word beskou as 'n goue era van klassieke Japannese kultuur. Die Japannese godsdienstige lewe was vanaf hierdie tyd 'n mengsel van inheemse Shinto -praktyke en Boeddhisme.
Gedurende die daaropvolgende eeue het die mag van die keiserlike huis afgeneem en eers oorgegaan na groot geslagte van burgerlike aristokrate - veral die Fujiwara - en daarna na die militêre stamme en hul leërs van samoerai. Die Minamoto -stam onder Minamoto no Yoritomo het as oorwinnaars uit die Genpei -oorlog van 1180–85 gekom en hul mededingende militêre stam, die Taira, verslaan. Nadat hy die mag oorgeneem het, vestig Yoritomo sy hoofstad in Kamakura en neem die titel van skiet. In 1274 en 1281 het die Kamakura -shogunaat twee Mongoolse invalle weerstaan, maar in 1333 is dit deur 'n mededingende eiser tot die shogunaat omvergewerp, wat die Muromachi -periode ingelui het. Gedurende die Muromachi -tydperk het plaaslike krygshere gebel daimyō in mag gegroei ten koste van die skiet. Uiteindelik het Japan in 'n tydperk van burgeroorlog neergedaal. In die laat sestiende eeu is Japan herenig onder leiding van die prominente daimyō Oda Nobunaga en sy opvolger Toyotomi Hideyoshi. Na die dood van Toyotomi in 1598 kom Tokugawa Ieyasu aan bewind en word hy aangestel skiet deur die keiser. Die Tokugawa -shogunaat, wat vanuit Edo (moderne Tokio) regeer het, was die voorsitter van 'n welvarende en vreedsame era, bekend as die Edo -periode (1600-1868). Die Tokugawa -shogunaat het die Japannese samelewing 'n streng klasstelsel opgelê en feitlik alle kontak met die buitewêreld verbreek.
Portugal en Japan het hul eerste affiliasie in 1543 begin, toe die Portugese die eerste Europeërs geword het om Japan te bereik deur in die suidelike argipel te land. Hulle het 'n beduidende impak op Japan gehad, selfs in hierdie aanvanklike beperkte interaksie, en vuurwapens aan Japanse oorlogvoering bekend gestel. Die Amerikaanse Perry -ekspedisie in 1853–54 het Japan se afsondering meer volledig beëindig, dit het bygedra tot die val van die shogunaat en die terugkeer van die mag aan die keiser tydens die Boshin -oorlog in 1868. Die nuwe nasionale leierskap van die volgende Meiji -periode het die geïsoleerde feodale eiland getransformeer. land in 'n ryk wat Westerse modelle noukeurig gevolg het en 'n grootmoondheid geword het. Alhoewel demokrasie ontwikkel het en die moderne burgerlike kultuur gedurende die Taishō -tydperk (1912–26) voorspoedig was, het Japan se magtige weermag groot outonomie gehad en die burgerlike leiers van Japan in die twintiger- en dertigerjare van die hand gewys. Die Japanse weermag het Mantsjoerije in 1931 binnegeval, en vanaf 1937 het die konflik uitgebrei tot 'n langdurige oorlog met China. Die aanval van Japan op Pearl Harbor in 1941 het gelei tot oorlog met die Verenigde State en sy bondgenote. Die magte van Japan het spoedig uitgebrei, maar die weermag het ondanks die geallieerde lugaanvalle aangehou wat ernstige skade aan die bevolkingsentrums veroorsaak het. Keiser Hirohito kondig Japan se oorgawe op 15 Augustus 1945 aan na die atoombomaanvalle op Hiroshima en Nagasaki en die Sowjet -inval in Mantsjoerije.
Die Geallieerdes het Japan tot 1952 beset, waartydens 'n nuwe grondwet in 1947 uitgevaardig is wat Japan in 'n konstitusionele monargie verander het. Na 1955 het Japan 'n baie hoë ekonomiese groei onder die bestuur van die Liberal Democratic Party geniet en 'n wêreldwye ekonomiese kragstasie geword. Sedert die verlore dekade van die negentigerjare het ekonomiese groei verlangsaam. Op 11 Maart 2011 het Japan gely onder 'n aardbewing en tsoenami van 9,0, een van die sterkste aardbewings wat ooit aangeteken is, wat byna 20 000 mense doodgemaak het en die ernstige kernramp in Fukushima Daiichi veroorsaak het.
Vroeë feodale era
Sommige samoerai was familie van die grondeienaars wat hulle beskerm het, terwyl ander bloot swaarde gehuur is. Die samoerai -kode beklemtoon lojaliteit teenoor die meester - selfs bo familie -lojaliteit. Die geskiedenis toon dat die mees lojale samoerai gewoonlik familielede of finansiële afhanklikes van hul here was.
Gedurende die 900's het die swak keisers van die Heian Era beheer oor die platteland van Japan verloor en die land is deur opstand verskeur. Die mag van die keiser was gou beperk tot die hoofstad, en dwarsoor die land het die krygerklas ingetrek om die magvakuum te vul. Na jare se geveg het die samoerai 'n militêre regering gestig wat bekend staan ​​as die shogunaat. Teen die vroeë 1100's het die krygers militêre en politieke mag oor 'n groot deel van Japan gehad.
Die swak keiserlike lyn het sy mag in 1156 'n dodelike knou gekry toe keiser Toba sonder 'n duidelike opvolger sterf. Sy seuns, Sutoku en Go-Shirakawa, het om beheer geveg in 'n burgeroorlog wat bekend staan ​​as die Hogen-rebellie van 1156. Uiteindelik het beide toekomstige keisers verloor en die keiserlike amp verloor al sy oorblywende mag.
Tydens die burgeroorlog het die Minamoto- en Taira -samoerai -stamme bekend geword. Hulle het mekaar geveg tydens die Heiji-rebellie van 1160. Na hul oorwinning het die Taira die eerste regering gelei wat deur Samoerai gelei is en die verslane Minamoto is uit die hoofstad van Kyoto verban.
'N Uitstekende lid van die Japannese weermag, samoerai, was vurige krygers wat die Bushido gevolg het, wat' weg van die kryger 'beteken. Hierdie etiese kode was 'n morele kompas vir samoerai en bestaan ​​uit verskeie waardes, waaronder moed, integriteit, lojaliteit, deernis en respek. Hulle was wapenrustige, burgerlike wilde mense wat hulle doelwit gemaak het om met eer te lewe en te sterf. Hulle hoofwapen, die katana, was vermoedelik 'n verlengstuk van hul siel.
Die katana was so 'n deurslaggewende deel van 'n samoerai se lewe dat wanneer 'n jong vegter op die punt was om hierdie wêreld te betree, die swaard wat hy as beskermer sou gebruik, na die kraamkamer gebring is asof hy die jongman wou groet. En toe 'n verweerde ou veteraan op sy sterfbed was, gereed om na die White Jade Pavilion van die hiernamaals te gaan, word sy katana langs hom geplaas, asof hy hom 'n laaste keer wou beskerm.
Meesters van die doodslag, elke samoerai het 'n versameling swaarde gehad: 'n katana, die lang swaard en 'n wakizashi, die kort swaard. Beskou dit as 'n ekwivalent van 'n geweer- en sywapenpistool. Die stel word 'n Daisho genoem, en as die samoerai iets ekstra in hul mou nodig gehad het, sou die stryder 'n tanto -lem by hul versameling voeg as die opposisie skrikwekkend was. Die wakizashi moes te alle tye gedra word en selfs onder die kussing gehou word terwyl die soldaat slaap, aangesien dit gebruik is vir nabygevegte, noodgevalle en rituele selfmoord. Aan die ander kant was die katana die hoof -honcho op die slagveld, wat vleis soos botter sny en koppe afkap en die verstomde gesigte van die vyand vries.
Die kuns van swaardgeveg
'N Hele gevegskuns is geskep om te leer hoe om die samoerai-swaard op die regte manier te gebruik, en dit is Kenjutsu genoem (of Kendo, wat die hedendaagse nie-militêre inkarnasie is). Die belangrikheid van die bestudering van Kenjutsu was van deurslaggewende belang vir samoerai, aangesien hul vaardigheid in die swaard se weë 'n lewens- of doodsituasie was. Diegene wat nie die ingewikkeldhede van elke wapen verstaan ​​nie, word as onbewerk beskou. Dink daaraan hoe nutteloos 'n soldaat vandag sou wees as hy nie weet hoe om 'n geweer in 'n oorlogsgebied af te vuur nie. Die kuns van swaardgeveg, soos met alle vechtkunsten, het 'n fisiese en geestelike vlak gehad. Kenjutsu het die samoerai elke aspek van oorlog geleer, insluitend hoe om effektief na die vyand te kyk om sy hok te rammel, 'n konsep wat sedertdien gebruik is, veral deur 'n vooraanstaande Mike Tyson.
Met ander woorde, samoerai het Zen -Boeddhisme in opleiding gemeng sodat hulle hul swaard sonder huiwering kon trek en onbewustelik kon doodmaak. 'N Jong samoerai, geleer deur 'n swaardmeester, leer alles van hoe om die lem doeltreffend te trek en hoe om dit te manipuleer in 'n geveg om te oorwin. Die ingesteldheid van die samoerai was ook diep gewortel in die Zen -boeddhisme. Wat swaardbemeestering betref, was die doel van die Zen -weg om die denke en optrede van 'n vegter een te maak, sodat hulle bewegings onmiddellik kon wees. Met ander woorde, samoerai het Zen -Boeddhisme in opleiding gemeng sodat hulle hul swaard sonder huiwering kon trek en onbewustelik kon doodmaak. 'N Jong George Lucas bewonder die eerbare, kwaai manier van die samoerai en gebruik baie van hul oortuigings om die Jedi te skep in 'n filmpie genaamd Star Wars.
In Kenjutsu is daar vyf basiese houe: van bo na onder, van links na regs, van regs na links en reguit deur die keel. Samurai het opgelei om soos weerlig te sny en met 'n verstandelike leemte van alles behalwe die missie. Om 'n vyand in 'n grasieuse slag tereg te stel, is nukiuchi genoem, wat slegs die bestes konsekwent kon doen. Teen die 12de eeu het die vaardighede van die samoerai legendaries geword. Daar was byvoorbeeld die Japannese epos, Heiki Monogatari, wat in die 1100's oor die Gempei -oorlog geskryf is. Dit vertel die verhaal van 'n vegter-monnik wat met 'n katana met soveel presisie gewerk het dat hy sy mes met die bloed van agt mans in 'n paar houe gevlek het.
Die katana was nie net 'n beskermingswapen nie, maar 'n barmhartigheidsinstrument om te help met 'n ritualistiese Japannese selfmoord genaamd seppuku, wat uitgevoer is toe 'n kryger hom in die skande bring. 'N Kaishakunin, of 'n aangestelde tweede persoon aan diens vir die ritueel, is tipies 'n samoerai op bystand wat gereed is om die persoon wat seppuku uitvoer, te onthoof. Die kaishakunin staan ​​aan die linkerkant van die persoon wat die rituele selfmoord pleeg en trek sy swaard stadig en stil, lig dit met sy regterhand op en wag dat die seppuku uitgevoer moet word.
Die man wat seppuku uitvoer, steek sy maag deur sy maag om sy eer te verlos. Dan gryp die kaishukunin sy mes dubbel vas en voer 'n afwaartse snit, of kiritsuke, en onthoof die voormalige vegter. Die katana help die kaishukunin om 'n beheerde snit deur die nek van die beskaamde kryger te maak, wat hom van pyn verlig. Seppuku kom gereeld in feodale Japan voor. Die 47 Ronin-legende, 'n verhaal van meesterlose krygers wat hul leier wreek, het seppuku bekend gemaak, aangesien die oorblywende krygers die ritualistiese selfmoord uitvoer volgens die samoerai-kode.
Jōmon -kultuur (c. 10 500 tot c. 300 v.C.)
Die Pre-Keramiese era is gevolg deur twee beter aangetekende kulture, die Jōmon en die Yayoi. Eersgenoemde het sy naam gekry van 'n tipe aardewerk wat in die hele argipel gevind is, en sy ontdekker, die 19de-eeuse Amerikaanse dierkundige Edward S. Morse, die aardewerk genoem jon ("Koordmerke") om die patrone in die klei te beskryf. 'N Oortuigende teorie dateer uit die tydperk waartydens Jōmon -erdewerk van ongeveer 10 500 tot ongeveer die 3de eeu vC gebruik is. Van die kenmerke wat algemeen voorkom in die neolitiese kulture regoor die wêreld - vordering van gesnyde gereedskap tot gepoleerde gereedskap, die vervaardiging van aardewerk, die begin van landbou en weiding, die ontwikkeling van weefwerk en die oprigting van monumente met massiewe klippe - is die eerste twee prominent kenmerke van die Jōmon -periode, maar die oorblywende drie verskyn eers in die daaropvolgende Yayoi -periode. Aardewerk verskyn byvoorbeeld die eerste keer in die noorde van Kyushu (die mees suidelike van die vier belangrikste Japannese eilande), ongeveer 10 500 v.C., in 'n era wat die Incipient Jōmon -periode genoem word. Alhoewel die kontinentale invloed vermoed word, dui die feit dat die Kyushu -erdewerk voor die Chinese bevindings voor is, sterk aan dat die impuls om aardewerk te ontwikkel plaaslik was. Jōmon word dus die beste beskryf as 'n Mesolitiese kultuur, terwyl Yayoi volledig neolities is.
Die vervaardiging van erdewerk was egter hoogs ontwikkel, en die werk van die mense van Jōmon het 'n verskeidenheid en kompleksiteit van vorm en 'n uitbundige artistieke versiering. Dit is gebruiklik om veranderinge in pottebakkersoorte te beskou as 'n basis om die ouderdom in ses periodes te onderverdeel: Beginnend (c. 10 500–8000 v.C.), aanvanklik (c. 8000–5000 v.C.), vroeg (c. 5000–2500 v.C.), middel (c. 2500–1500 v.C.), laat (c. 1500–1000 v.C.) en Finale (c. 1000–300 v.C.). Aangesien die Jōmon -kultuur oor die hele argipel versprei het, het dit ook streeksverskille ontwikkel, en hierdie kombinasie van chronologiese en streeksvariasies gee die ontwikkeling van Jōmon -erdewerk 'n hoë kompleksiteit.
Die erdewerk van die begin- en aanvanklike tydperke bevat baie diep urnagtige vate met tapse koeëlvormige basisse. In die vroeë tydperk het die vate van Oos -Japan ongeveer silindries van vorm, met plat voetstukke, en die mure bevat 'n mengsel van plantaardige vesel. In die middelperiode was daar 'n vinnige vordering in pottebakkertegnieke; die potte wat gedurende hierdie tyd in die sentrale berggebiede vervaardig is, word algemeen beskou as die beste van die hele Jōmon -era. Die oppervlaktes van hierdie gewoonlik silindriese vate is bedek met komplekse patrone van verhoogde lyne, en kragtig dekoratiewe uitsteeksels styg uit die vellings om handvatsels te vorm. Vanaf die middelperiode is daar 'n toenemende variëteit in die tipe vaartuie, en daar word 'n duidelike onderskeid tussen ware van hoë gehalte met behulp van uitgebreide tegnieke en eenvoudiger, suiwer funksionele potte. Die hoeveelheid laasgenoemde tipe neem geleidelik toe en berei die weg voor vir die oorgang na Yayoi -erdewerk.
Jōmon -woonplekke is in verskillende dele van die land gevind. Hulle kan in twee tipes ingedeel word: die een, die put-tipe woning, bestaan ​​uit 'n vlak put met 'n vloer van getrapte aarde en 'n dak wat die ander gemaak is deur 'n sirkelvormige of ovaal vloer van klei of klippe op die oppervlak van die grond en bedek dit met 'n dak. Oorblyfsels van sulke wonings is gevind in groepe wat wissel van vyf of ses tot etlike dosyne, wat blykbaar die grootte van destydse menslike nedersettings verteenwoordig. Die meeste van hierdie nedersettings vorm 'n hoefystervorm, met 'n spasie in die middel wat blykbaar vir gemeenskaplike doeleindes gebruik is. Daar is egter niks seker oor sosiale of politieke organisasie in hierdie tydperk nie. Daar kan afgelei word dat elke huishouding uit verskeie gesinslede bestaan ​​en dat die skikking wat uit sulke huishoudings bestaan ​​het, gelei is deur 'n hoofman of sjamaan.
Die mense van die Jōmon -tydperk het hoofsaaklik gelewe deur jag en visvang en die versameling van eetbare neute en wortels. Sommige geleerdes het die voorkoms van groot nedersettings vanaf die middelperiode geïnterpreteer as die implikasie van die verbouing van sekere soorte gewasse-'n hipotese wat oënskynlik ondersteun word deur die feit dat die gesnyde byle van hierdie tydperk nie skerp is nie, maar blykbaar was gebruik om grond te grawe. Daar was ongetwyfeld 'n vorm van verbouing: styselagtige jams en taro, waarskynlik afkomstig van die vasteland, is grootgemaak, die stysel daaruit het 'n broodvorm geword. Hierdie beginnende landbou hou verband met 'n kulturele floressensie in die middel van Jōmon-tye wat ongeveer 1000 jaar geduur het.
Die weef van vesels was nog onbekend, hoewel daar geweefde mandjies gevind is wat uit die vroeë tydperk dateer. Argeologiese bevindings dui daarop dat klere grootliks van bas gemaak is. Liggaamsversiering bevat armbande van skulpies, oorbelle van klip of klei, en halssnoere en haarversierings van klip of been en horing. Vanaf die laaste deel van die tydperk het die gebruik ook oor die hele argipel versprei om sekere tande te onttrek of te slyp, waarskynlik as 'n ritueel wat die bereiking van volwassenheid aandui.
Geen besonder uitgebreide begrafnisrites het ontwikkel nie, en die dooies is begrawe in 'n klein put wat naby die woning gegrawe is. Soms is die liggaam begrawe met sy knieë opgetrek of met 'n klip om sy bors, 'n prosedure wat waarskynlik 'n godsdienstige of magiese betekenis gehad het. 'N Groot aantal klei -beeldjies is gevind, baie verteenwoordigende vroulike vorms wat waarskynlik magiese voorwerpe was wat verband hou met primitiewe vrugbaarheidskultusse.
Sekere geleerdes beweer al jare dat die draers van die Jōmon -kultuur voorouers was van die Ainu, 'n inheemse bevolking van Noord -Japan. Wetenskaplike ondersoek na die bene van Jōmon -mense sedert die begin van die 20ste eeu het hierdie teorie egter weerlê. Die Jōmon-mense kan prototo-Japannees genoem word, en hulle is versprei oor die argipel. Ondanks sekere karaktervariasies wat voortspruit uit verskille in tydperk of plek, lyk dit asof dit 'n enkele etniese voorraad met min of meer konsekwente eienskappe was. Die huidige Japannese mense is vervaardig deur 'n mengsel van sekere stamme van die Asiatiese kontinent en uit die Suidelike Stille Oseaan, tesame met aanpassings wat gemaak is volgens omgewingsveranderinge. Daar is bewyse wat daarop dui dat mense ooswaarts deur Siberië beweeg het en Japan via Sakhalin -eiland en Hokkaido binnegekom het. Daar kan nog niks bewys word rakende hul verhouding met die mense van die Pre-Keramiese tydperk nie, maar daar kan nie beweer word dat hulle heeltemal onverwant was nie.
15de eeu, 1401 tot 1500
1402 wen Timur 'n groot geveg by Angora (Ankara). Hy is bekommerd dat hy Christene gehelp het deur 'n Moslem -leër te verslaan. Hy stuur gesante na die Christelike ridders wat Smyrna regeer en eis dat die ridders hulle tot Islam bekeer of hulde bring. Hulle weier albei, en Timur val die hele bevolking van die stad, insluitend vroue en kinders, aan en beveel dit uit. Daar word gesê dat die koppe van die verslane in 'n piramide vertoon word.
1405 'n Keiser uit die Ming -dinastie, Yongle (of Zhu Di), beveel een van sy eunuchs, Zheng He, 'n Moslem wat na Mekka gereis het en die wêreld 'n bietjie beter ken as ander in China, om 'n vloot skepe op die hoogte te vaar see op soek na sy neef, die voormalige keiser.
1406, China se keiser, Zhu Di, stuur troepe wat 'n poging van agtien jaar begin om Annam (Viëtnam) te verower.
1406 Die geografie van Ptolemeus, 'n antieke Griek, word in Europa bekendgestel. Dit geld dat die aarde die middelpunt van die heelal is en dat alle hemelliggame in volmaakte sirkels om dit draai.
1407 Londen het 'n nuwe instelling en 'n plek vir die kranksinnige Bethlehem -hospitaal.
1408 In Brittanje is die Engelse taalbybel van John Wyclif gepubliseer.
1409 Prelate kom bymekaar in Pisa om 'n pous te noem om die twee te vervang wat beweer dat hulle pous is. Die twee bestaande pouse weier om eenkant te stap.
1410 'n Germaanse mag, die Duitse Ridders, probeer beheer oor Pole verkry. Die ridders is verbonde aan die konings van Boheme en Hongarye. Hulle weermag het vrywilligers en kwotas en tel ongeveer 27 000. 'N Weermag van 39 000 wat veg vir die Poolse koning, Wladyslaw Jagiello, sluit benewens Pole Litouers, Rutheniërs en Tatare in, en hulle verslaan die Duitsers. Die Teutoniese Ridders neem af aan bewind en Oos -Europa word nie 'n Duitse kolonie nie.
1413 In Engeland glo volgelinge van John Wyclif, dood sedert 1384, dat die Bybel die enigste reël van geloof is. Hulle doen 'n beroep op die Katolieke geestelikes om terug te keer na die eenvoudige lewe van die vroeë Kerk. Hulle is gekant teen oorlog, die leer van transsubstansiasie, belydenis en beelde in aanbidding. Hulle marsjeer na Londen, en Henry V, uit vrees vir sosiale wanorde, onderdruk die beweging.
1415 John Hus, 'n Tsjeggiese en voormalige dekaan van filosofie aan die Universiteit van Praag, reis na die Raad van Konstanz om sy hervormings vir die Kerk voor te stel. By sy aankoms word hy verhoor weens dwaalleer en op die brandstapel verbrand.
1415 Prins Henry van Portugal, met 'n vloot van 200 skepe en 20.000 man, vang die hawe van Ceuta van die More af.
1416 Nederlandse vissers gebruik dryfnette.
1419 Die Portugese bou die afgelope tyd skepe wat op latyn gerig is, wat in die wind kan val. Hulle is besig om waters aan die kus van Noord -Afrika te ondersoek, en hulle maak aanspraak op die eiland Madiera.
1420 Die Portugese veg teen inwoners van die Kanariese Eilande, suid van Madiera.
1421 In Oostenryk word Jode gevange geneem en verdryf.
1421 In Florence word die eerste patent verleen vir 'n bak met takels wat gebruik word om marmer te haal.
1422 In Japan voer 'n Zen -onderwyser, Ketsugan, uitdrywing uit.
1425 Zen -tempels in Japan dra by tot kulturele verspreiding deur Chinese literatuur, aritistiese style en godsdienstige idees in te voer.
1428 Pous Martin V beveel dat John Wyclif se bene opgegrawe en verbrand word.
1428 Koning Alfonso V, koning van Napels en Sicilië, beveel Jode op Sicilië om hulle tot Katolisisme te bekeer.
1429 Die Honderdjarige Oorlog is nog steeds aan die gang, en in Mei verslaan Joan of Arc die Engelse in Orleans. In Augustus gaan sy triomfantlik Parys binne.
1431 Sommige Engelse beskou Joan of Arc as 'n ware heks en as 'n agent van die duiwel en 'n algemene reaksie op teëspoed in hierdie tydperk. Joan word gevange geneem. Die Engelse gee haar oor aan die kerklike owerhede en die inkwisisie en die Franse en in die Franse stad Rouen, onder die Britse bewind, word Joan op die brandstapel verbrand.
1431 Die Mexika (Asteke) het 'n oorlog van drie jaar gewen met die Tepaneca, wat in Sentraal-Mexiko oorheers het en aan wie die Mexika hulde gebring het. Die Mexika het die stad Tepaneca, Azcapotzalco, verower. Die Mexika sluit 'n alliansie aan met die Acolhua, die stad Texcoco en die Tepaneca, van Tlacopan. Hierdie alliansie moet die grondslag vorm van 'n Mexika -ryk.
1431 Admiraal Zheng He van China lei 'n vloot van 52 skepe, met byna 30 000 man, na die ooskus van Afrika.
1433 Die Songhai het in opstand gekom teen die Mali -ryk en versteur die handel in Mali aan die Nigerrivier. Mali is besig om agteruit te gaan. Die Songhai kan Timboektoe afdank en beset.
1434 In hierdie voor-industriële era is bankwese die grootste onderneming, en in die Toskaanse stad Florence begin 'n bankfamilie, die Medici, die stad polities oorheers.
1434 begin Portugees verby Kaap Bojador vaar, waarna dit as 'n "See van Duisternis" beskou is, waaruit geen Europeër teruggekeer het nie.
1435 Te midde van rebellie en onrus kom die Swede se parlement vir die eerste keer byeen om oorheers te word deur adellike gesinne en die liggaam wat die Sweedse nasionale identiteit handhaaf.
1436 Uit die Kaukasus-gebied word al-Ashraf Qaytbay, op twintigjarige ouderdom, as 'n slaaf na Egipte gebring, gekoop deur 'n handelaar vir werwing as 'n Mamluk-kryger. Hy is 'n bekwame ruiter, en sy gawes is om die oog op die voorste militariste van Egipte te trek.
1438 Die Chanca-stam val die Inca-stad Cusco uit die noorde aan. Ter verdediging begin die Inka's hul regeringstelsel herorganiseer, hul alliansies uitbrei en met geweld die Tahuantinsuyu -ryk bou.
1439 Rooms -Katolieke en Oosters -Ortodokse Kerkleiers stem saam om hierdie twee takke van die Christendom weer te verenig. Die Russe stem nie saam nie en die Russies -Ortodokse Kerk moet onafhanklik bly van die Vatikaan in Rome.
1441 In een van hul woonwaens vervoer die Portugese ongeveer 200 slawe van Afrika na Portugal.
1448 In China verminder hiperinflasie die waarde van papiergeld met 97 persent.
1448 Op 'n klein eilandjie bekend as Arguin (Arguim), ongeveer 700 kilometer suid van Kaap Bojador, bou die Portugese 'n kasteel en vestig hulle die eerste Europese handelspos in Afrika.
1448 Die Russies -Ortodokse Kerk word onafhanklik van die Patriarg van Konstantinopel.
1450 In Kyoto word die Ryoanji Zen -tempel gebou. Dit het 'n tuin van vyftien rotse op geharde wit sand en 'n besuiniging om meditasie te bevorder.
1450 Die rykste staat aan die ooskus van Afrika, Zimbabwe, word in die steek gelaat nadat hy gely het deur oorbeweiding, erodeerde landerye en 'n verlies aan hout. Koninkryke in die buurland Zimbabwe word verower deur Mwene Mutapa.
1452 In Europa word metaalplate in skroefperse gebruik.
1452 Daar is hongersnood in die Mexika (Azteekse) stad Tenochtitlan.
1453 Konstantinopel het ekonomies gedaal, in bevolking en militêre sterkte. Met behulp van Europese artillerie en kundiges, breek die Ottomaanse Turke deur die mure van Konstantinopel. Gedissiplineerde Moslem -magte verower die stad. Dit eindig Konstantinopel as die middelpunt van die Oos -Ortodokse Christendom en die hart van die oorblyfsels van die Romeinse Ryk.
1453 Die Franse verower Bordeaux, die laaste plek wat die Engelse beklee, behalwe die hawestad Calais, op die Engelse kanaal. Die Honderdjarige Oorlog eindig sonder 'n formele verdrag wat onderteken is en geen afstand doen van die regte op die Franse troon deur 'n Engelse koning nie. Nasionalisme het toegeneem, en gewone mense in Engeland is ontsteld oor wat hulle sien as Engeland wat die oorlog verloor het. Met die einde van die Honderdjarige Oorlog, herleef die handel en eindig die ekonomiese depressie.
1453 Een-en-veertig Jode word op die brandstapel in Breslau, Pole, verbrand.
1455 In die Duitse stad Mainz druk Johann Gutenberg, met metaaltipe in 'n skroefpers, die & quotGutenberg & quot Bybel. Sy drukpers is 'n stap hoër as die skroefperse wat in die landbou gebruik word. Hy was die eerste Europeër wat tikwerk begin het, begin omstreeks 1439. Drukwerk was om die verspreiding van literatuur te verhoog, 'n toename in geletterdheid, kennis en wetenskap te stimuleer.
1455 Met humanistiese neigings en 'n entoesiasme vir letterkunde en kuns, het pous Nicholas V in die afgelope vyf jaar wedergeboorte aan die Vatikaanbiblioteek gegee en dit op pad gemaak om een ​​van die grootste biblioteke ter wêreld te word. Hy sterf op 58 -jarige ouderdom.
1456 Regters en kommissarisse in die aartsbiskop se paleis in die stad Rouen verklaar dat Joan of Arc onskuldig was van die aanklagte wat tot haar teregstelling gelei het na negentien jaar appèl en byna een jaar se verhore. Die aartsbiskop verklaar dat die saak beëindig is.
1456 Die Ottomaanse Turke oorval Athene, begin met 'n verblyf wat 400 jaar sal duur, en hulle verander die Parthenon in 'n moskee.
1459 Die Ottomaanse Turke het beheer oor heel Serwië oorgeneem.
1461 Twee gesinne, albei afstammelinge van koning Edward III (wat van 1327 tot 1377 regeer het en van die Plantagenet -dinastie was) is al jare in oorlog. Die een gesin is die House of York, die ander die House of Lancaster. Dit is die Oorlog van die Rose. Edward, van die House of York, verslaan die Lancastrians by Mortimor's Cross. Hy word tot koning uitgeroep en klim op die troon as Edward IV.
1461 skep koning Loius XI van Frankryk 'n posdiens.
1463 Die Ottomaanse Turke brei uit na Bosnië. Hulle voer die koning van Bosnië, Stefan Tomasevic, uit en maak die laaste van die Kotromaniese dinastie dood. Moord, as 'n weerstand teen vreemde heerskappy, word deur die Serwiërs van Bosnië as 'n heroïese daad beskou.
1464 Die Songhai en Mali -ryk baklei oor Timboektoe, met groot lewensverlies. Die oorwinning van Songhai en die Mali -ryk is duideliker agteruit.
1466 'n Albanees, George Kastrioti, ook bekend as Skanderbeg, het nog 'n suksesvolle verset teen 'n Ottomaanse inval gelei, en hy is 'n held in die hele Christendom.
1467 In Japan begin 'n geskil oor die opvolging van die Ashikaga -shogunaat met die Onin -oorlog, wat die twis tussen plaaslike krygshere vererger (daimyo).
1468 Skanderbeg is siek en sterf in die bed, en die Ottomane absorbeer Albanië.
1468 In Egipte word al-Ashraf Qaytbay die Mammoet-sultan. Hy koop nog 46 000 slawe uit die gebied waar hy ontstaan ​​het en die Kaukasus. Hierdie slawe is gewoonlik tussen tien en twintig jaar oud en word deur die Turkse seestraat gestuur. Dit is 'n handel in die hande van die Genoes.
1469 trou Ferdinand van Aragon met Isabella van Kastilië.
1471 Nadat hulle 'n groot deel van die sentrale en noordelike Peru van vandag bekom het, het die Inca hul ryk uitgebrei tot Ecuador. Met 'n nuwe koning, Tupac Inca, begin hulle suidwaarts uitbrei na Chili, Bolivia en Argentinië.
1472 Benin is 'n ommuurde stad wat 'n paar kilometer breed is in 'n beboste gebied in die binneland, vanwaar die Nigerrivier in die Atlantiese Oseaan uitmond. Sy koning, Ewuare, verhandel gevangenes wat in die geveg geneem is en lewer hulle as slawe aan die Portugese.
1472 Op een van sy reise word die Mamluk -sultan, Qaytbay, deur boere gehaas. Hy waai sy lyfwagte terug, groet hulle en laat hulle aan sy klere vasklou.
1477 Louis XI van Frankryk kry beheer oor Bourgondië.
1477 In Japan eindig die Onin -oorlog. Die shogunaat word verswak en die mag verskuif na feodale krygshere (daimyo).
1478 'n Sameswering, wat die aartsbiskop van Pisa insluit en die steun van pous Sixtus IV het, lei tot 'n aanval op die Medici terwyl hulle in die kerk is. Die aartsbiskop en verskeie ander word gehang. Pous Sixtus plaas Florence onder die interdik en verban die Medici -leier van Florence, Lorenzo de Medici. Die pous sluit 'n militêre alliansie met die koning van Napels, en die diplomasie van Lorenzo verhoed 'n aanval.
1479 Na vier jaar van oorlog aanvaar Spanje monopoliehandel vir Portugal langs die Atlantiese kus van Afrika en Portugal erken Spanje se regte op die Kanariese Eilande.
1479 Die Ottomaanse Turke en Venesië is sedert 1463 in oorlog. Venesië word militêr verslaan en gee die deel van sy ryk, langs die Adriatiese See, wat die Ottomaanse Turke beset, prys.
1480 Leonardo da Vinci van Florence, 28 jaar oud, vind die valskerm uit.
1480 Ivan III van Moskou voel sterk genoeg om te weier om hulde te bring aan die Mongole
1481 verkry Louis XI van Frankryk die gebiede Anjou, Bar Mine en Provence.
1480 gebruik Ferdinand en Isabella van Spanje die Spaanse inkwisisie om te ondersoek of bekeerde Jode in die geheim aan Judaïsme vasklou.
1481 Twee Letse monarge word tereggestel omdat hulle die Poolse koning, Kazimierz IV, vermoor het.
1482 Portugese stig nuwe handelsnedersettings aan die Goue Kus van Afrika. Hulle verhandel ysterware, vuurwapens, tekstiele en voedsel vir goud, ivoor, voedsel en slawe.
1482 Die Ottomaanse Turke beset Herzegovina en sluit administratief daarby aan met Bosnië. Sy edeles en 'n groot persentasie van sy boere moet Islam aanvaar.
1482 Kaïro is een van die grootste en rykste stede en word deur Westerse reisigers bewonder.
1483 Edward IV van Engeland is dood. Sy seun volg hom op as Edward V, en hy word vermoor. Die hertog van Gloucester, die jongste broer van Edward IV, neem die troon toe en word gekroon as Richard III.
1483 Pous Innocentius VIII reik 'n verklaring uit wat die verspreiding van heksery en dwaalleer in Duitsland betreur. Hy beveel dat katte wat aan veroordeelde hekse behoort, sowel as die hekse, verbrand moet word.
1485 Henry Tudor, 'n familielid van die Lancaster -familie, verslaan Richard III in die Slag van Bosworth. Die Tudor -familie neem die mag en word gekroon as Henry VII.
1485 trou Henry VII met Elizabeth van York en verenig die families Lancaster en York. Die Oorlog van Roses is verby.
1491 inval koning Charles VIII van Frankryk Bretagne en dwing die 14-jarige Ann van Bretagne om met hom te trou, wat Bretagne by die Franse gebied voeg.
1492 Die monarge van Spanje, Ferdinand en Isabella, doen hul deel in 'n oorlog teen Islam en hulle annekseer Granada. Hulle gee Jode ook drie maande om hulle tot die Christendom te bekeer, om hulle uit die land te verban. En die reis waarvoor die monargie betaal, onder leiding van Christopher Columbus, vaar na China deur weswaarts te gaan.
1493 Christopher Columbus keer terug uit die Karibiese Eilande, en later in die jaar vaar hy terug na die Karibiese Eilande.
1494 Konings doen wat konings al eeue lank doen: rykdom najaag, territoriale uitbreiding en beheer oor mense. Hierdie jaar begin Christopher Columbus en 'n agent vir Ferdinand en Isabella en ndash mense van die Karibiese Eilande as slawe.
1494 regeer Piero de Medici sedert die dood van sy vader, Lorenzo, in 1492. Hy sluit vrede met die Franse, wat Toskane binnegeval het (waarin Florence geleë is). 'N Politieke opkoms dryf hom in ballingskap. Florence is in anargie.'N Dominikaanse priester, Savonarola, is anti-Renaissance. Hy is gekant teen populêre musiek, kuns en ander wêreldse.
1496 Jode word uit Sirië verdryf.
1496 Sultan Qaytbay sterf op 53 -jarige ouderdom, gevolg deur groot amirs wat meeding om hom op te volg.
1497 Seuns wat onder Savonarola werk, versamel dinge wat verband hou met morele laksheid uit huise: spieëls, skoonheidsmiddels, prente, boeke, fyn rokke, die werke van immorele digters. Savonarola het dit verbrand. Renaissance kunswerk gaan verlore. Pous Alexander VI verbied Savonarola.
1497 In Skotland moet kinders volgens die wet skool toe gaan
1498 Tandeborsels verskyn in China.
1498 bereik Vasco da Gama Indië.
1498 word Savonarola gehang. 'N Woedende skare brand Savonarola op dieselfde plek waar hy sy vreugdevuur bestel het.
1498 vaar Columbus uit Spanje met ses skepe op sy derde reis na die Amerikas.
1498 Jode word uit Neurenberg en Beiere verdryf.
1498 Die Ottomaanse Turke val Dalmatië binne en verwoes land rondom Zara. Venesië gaan weer oorlog toe teen die Ottomaanse Turke.
1500 Portugal vestig die eilande Sao Tome en Principe aan die Atlantiese kus van Afrika.
Neolitiese pottebakkers in Japan gedurende die Jomon-periode vervaardig houers wat tot die vroegste keramiekware ter wêreld behoort en wat gekenmerk word deur oppervlaktes versier met koordmerke (die betekenis van die term jomon) en dramatiese vorms. Lees meer.
5000 vC - 4000 vC
Kerfhouers wat in die Chinese neolitiese dorpie Banpo gemaak is, is geometries geverf en lineêre patrone vir begrafnis- en huishoudelike gebruik. Lees meer.
C. 3300 vC – c. 2200 v.C.
Die neolitiese beskawing van die Liangzhu -kus van China maak fyn versierde en gepoleerde jade persoonlike ornamente en godsdienstige werktuie vir grafte, moontlik om die status van die oorledene oor te dra en aan te kondig. Lees meer.
Swart-gepoleerde pottebakke met merkwaardig dun mure kenmerk die China se neolitiese kuskulture. Die Dawenkou -kultuur word veral toegeskryf aan die ontwikkeling van die vinnige pottebakker se wiel op ongeveer dieselfde tyd as die ou Egiptenare, hoewel daar geen aanduiding is van wedersydse invloed nie. Lees meer.
C. 2500 vC – c. 1500 v.C.
Klein kliprobbe met kort inskripsies en figuurlike beelde, gereeld van 'n horingbul, word gebruik deur die inwoners van die Indusvallei of die Harappan -kultuur, die vroegste beskawing van Suid -Asië. Hierdie seëls het moontlik 'n administratiewe funksie gedien wat handel vergemaklik het. Lees meer.
1300 vC - 1100 vC
Groot antropomorfiese bronsbeelde word begrawe in kuile ​​saam met olifanttande, bome van brons en wapens van brons en jade in die huidige Sanxingdui in die Sichuan-provinsie, China. Die tegniese gesofistikeerdheid van hierdie voorwerpe en die gebruik van beelde wat opvallend anders is as die wat in Sentraal -China aangetref word, dui daarop dat die vroeë dinastiese China nie net een nie, maar ook verskillende kulturele sentrums bevat. Lees meer.
C. 1200 vC
Die koninklike gemeen Fu Hao word begrawe in die hoofstad van die Shang-dinastie in 'n graf vol talle, groot en vaardig vervaardigde bronsvate, jade-werktuie en seremoniële wapens en lakkiste. Die enigste koninklike graf van Shang wat ongeskonde gevind is, die inhoud dui op die rykdom en gesofistikeerdheid van antieke China en die ingeskrewe orakelbene bied baie nuttige inligting. Lees meer.
C. 600 vC
Nomadiese mense van Sentraal -Asië, waarvan sommige bekend staan ​​as Skithiërs, modieuse goue perde en draagbare ornamente, dikwels in die vorm van kragtige diere. Lees meer.
C. 550 vC – c. 330 v.C.
Die Oxus-skat, wat aan die oewer van die Oxus-rivier in Bactria (huidige Oesbekistan) gevind word, bestaan ​​uit byna 200 kosbare voorwerpe wat oorspronklik vir tempelrituele gebruik is. Aktiewe handelsruil word aangedui deur die verskeidenheid streeksstyle wat sigbaar is in die voorwerpe in die voorraad. Lees meer.
C. 433 vC
Die graf van die markies Yi van Zeng bevat verskeie met lak geverfde gravures van diere, waarvan sommige ware diere soos eende najaag, terwyl ander fantasievolle diere met horings en uitstaande tonge voorstel. Lees meer.
C. 300 vC - 200 vC
Groot ketels is gemaak van brons en versier met geometriese patrone en miniatuur paddas, diere, krygers en menslike figure in Dong Son in die noorde van Viëtnam. Lees meer.
300 vC - 100 vC
Beïnvloed deur nomadiese mense in die noorde en noordweste, vervaardig Chinese metaalwerkers draagbare toebehore, soos gordelplate en klampe versier in diervorme afkomstig van Sentraal -Asiatiese motiewe vir beide die binnelandse mark en vir handel met noordelike mense. Lees meer.
259 vC – 210 vC
China se eerste keiser Qin Shi Huangdi het by bestaande defensiewe versperringsfragmente aangesluit om een ​​van die mees opvallende argitektoniese strukture ter wêreld, die Groot Muur, te vestig, wat sy gebied effektief afgebaken het as 'n verenigde en versterkte nasie. Lees meer.
C. 250 vC
As deel van King Ashoka se energieke ondersteuning van Boeddhisme en die verspreiding daarvan oor die Indiese subkontinent, gee hy opdrag aan baie bouprojekte, waaronder die oprigting van 'n reeks kolomme met simboliese verwysings na die Boeddha en sy leerstellings. Lees meer.
221 vC – 210 vC
'N Massiewe, lewensgrootte leër van terracotta-krygers word geskep deur China se eerste keiser Qin Shi Huangdi om hom te beskerm in die hiernamaals in sy manjifieke graf in Xi'an. Lees meer.
Oorblyfsels van die vroegste papier ter wêreld wat in grafte in Xi'an gevind is, dateer uit die vroeë Han -dinastie. Papier is aanvanklik gemaak van hennepvesels, wat 'n papiertipe stof bevat. Lees meer.
200 vC - 100 vC
Die toename in gewildheid van Mystical Daoism inspireer die vervaardiging van brons wierookbranders (boshan lu) in die vorm van magiese berge. Hierdie bakke is een van die eerste voorstellings van berge in Chinese kuns, wat een van die belangrikste onderwerpe word. Lees meer.
C. 150 vC
Sanchi -tempel in Sentraal -Indië word uitgebrei en opgeknap, met 'n boonste vlak vir omkering wat by Stupa 1 gevoeg is, wat na bewering 'n paar van die oorblyfsels van die historiese Boeddha Shakyamuni bevat. 'N Eeu later word vier hekke of torana bygevoeg wat ryklik gevorm is met instruksionele vertellings oor die lewe van die Boeddha. Lees meer.
Reliëfbeelde wat oorspronklik die relings en hekke van die Bharhut Stupa versier het, bevat vreemde beeldmateriaal en voorboeddhistiese inheemse gode soos manlike en vroulike aardgeeste (yaksas en yaksis onderskeidelik) en slangkonings (nagarajas). Lees meer.
C. 140 vC
Die marsjones van Dai word begrawe in 'n graf by Mawangdui in die Hunan -provinsie in 'n reeks houtkiste, bedek met 'n geverfde sybanier wat die vroegste volledige skildery van China bied en die godsdienstige oortuigings en artistieke praktyke van die dag onthul. Omdat die graf nooit geplunder is nie, bly die gevarieerde en weelderige meubels en selfs die liggaam van die adellike vrou in 'n buitengewone goeie toestand. Lees meer.
100 vC - 1 vC
Wulpse wyfies wat vol lewe en vrugbaarheid lyk, word voorgestel op terracotta -plate wat in die noorde van Indië in die Mauryan- en Shunga -periodes gemaak is. Die visuele aantrekkingskrag van hierdie beelde word verhoog deur 'n oorvloedige oppervlakversiering en die produksiesnelheid word ondersteun deur die gebruik van vorms. Lees meer.
C. 65 vC
Parthiese munte word getref met figure wat in 'n innoverende voorposisie getoon word, 'n kenmerkende element van Partiese kuns wat in tempelbeelde sowel as portrette op muntstukke verskyn. Lees meer.
C. AD 1 – c. 200 nC
Die Groot Stupa by Amaravati in die suide van Indië is opgeknap met talle godsdienstige en dekoratiewe beelde wat op die stupa -relings en omliggende hekke gemaak is. Lees meer.
Dotaku, gegote bronsklokke, is een van die indrukwekkendste en kenmerkendste voorbeelde van vroeë Japannese metallurgie. Gebaseer op Koreaanse perdklokke, Japannees dotaku, wat redelik groot kan wees, het 'n paar van Japan se vroegste skilderagtige tonele in reliëf op hul sye gegooi. Lees meer.
Chinese bronsgieters prys die spoed en grasie van perde wat uit Sentraal-Asië ingevoer word, en word deur hulle geïnspireer om een ​​in volle galop te gooi met slegs een hoef op 'n vlieënde swael. Lees meer.
AD 100 - AD 500
'N Groot Boeddhistiese klooster word in die rotswande in Bamiyan, Afghanistan, ingekap. Twee van die monnike se selle is twee kolossale klip -Boeddha's (destr. 2001) wat pelgrims van ver af trek en die konsep van die Universele Boeddha toon. Lees meer.
AD 344 - 407 nC
Hofskilder Gu Kaizhi stel 'n styl, soos gesien in syne Vermanings van die hofinstrukteurss, vir figuurskilderye wat vaste en vloeibare kwaswerk en subtiele uitdrukking bevat, wat vir duisende jare vereer word. Lees meer.
Die beroemde Orchid Pavilion -voorwoord, in Chinees bekend as Lanting xu, is geskryf deur China se mees geëerde kalligraaf Wang Xizhi. Dit vorm 'n belangrike stap in die evolusie van skryf en kwaswerk van 'n instrument vir skrifgeleerdes tot 'n hoogs ekspressiewe en dinamiese kunsvorm. Lees meer.
Die ryk versierde stupa by Svayambhunatha is gebou en word die belangrikste Boeddhistiese plek in die Kathmandu -vallei. Lees meer.
Keiser Nintoku se sleutelgatvormige graf in Sentraal-Japan is die grootste begraafplaas in sy soort. Daar word vermoed dat dit met meer as 10 000 klei bedek was haniwa bied silinders, insluitend die vroegste bekende in die vorm van 'n mens. Lees meer.
C. AD 460 – c. 475 nC
Heersers van die Noordelike Wei -dinastie laat die bou van 'n reeks uitgebreide gesnyde en geverfde grotte by Yungang in die noorde van China opdrag gee. Die middelpunt van hierdie godsdienstige plek is 'n massiewe beeldhouwerk van Shakyamuni Boeddha, gesny uit die kalksteen kranse. Lees meer.
C. AD 460 – c. AD 480
Die Boeddhistiese klooster en pelgrimstog in Ajanta besef die sterkste groeitydperk. Die kamers is opgegrawe van die kranse en is versier met 'n paar van die oudste Boeddhistiese skilderye wat nog in Indië oorleef het. Lees meer.
C. AD 500 – c. AD 535 nC
Xie Hy skryf die ses wette van die Chinese skildery, die vroegste bekende en een van die invloedrykste tekste oor die skilderteorie. Lees meer.
Chinese pottebakkers is die eerstes ter wêreld wat porselein uitgevind het. Lees meer.
C. AD 500 – c. 700 nC
Groot, vrystaande beelde van die Boeddha word in Sri Lanka gevorm. Almal stel hom voor as 'n monnik, vooraan staan ​​en met min gevoel van beweging, wat 'n gevoel van monumentaliteit oordra. Lees meer.
AD 500 – AD 800
Een van die vroegste bronne van sy buite China is die Sasaniese Iran, wat sy met China vervaardig en verhandel. Wewers in ander streke, waaronder China, neem Sasaniese dekoratiewe motiewe aan en pas dit aan. Lees meer.
Die Shaiva -grottempel by Elephanta, wat voordeel trek uit keiserlike beskerming en hoogs bekwame vakmanne, bevat tegnies en ikongrafies gesofistikeerde beeldhouwerke van Shiva. Lees meer.
Horyuji -tempel in Nara word deur prins Shotoku opgerig. Die houtgeboue en beeldhouwerke is een van die vroegste voorbeelde van Boeddhistiese kuns in die 7de eeu in Japan. Lees meer.
Standbeelde wat die bodhisattva Maitreya word in 'n grasieuse sitposisie gemaak. Met vloeibare gordyn, rustige gesigsuitdrukkings en delikate modellering, vertoon dit al die kenmerke van die vroeë Koreaanse Boeddhistiese beeldhouwerk. Lees meer.
C. AD 618 – c. 907 nC
The Mandala of Five Divinities of Avalokitesvara is op sy geverf en gestoor in een van die 500 grottempels by Dunhuang op die Silk Route. Elegant in uitvoering en weelderig in detail, die kleurvolle visualisering van 'n verlossingsgod in 'n hemelse koninkryk toon die kompleksiteit van die Boeddhistiese denke en die prag van die Tang-dinastiekuns. Lees meer.
Die 13-meter hoë sitklipbeeld van Vairochana, die Universele Boeddha, by die Fengxiaanse tempel in Longmen, is gesny deur imperiale opdrag, en beliggaam die heersende esoteriese Boeddhistiese konsepte van gode met groot krag. Die energieke gevoel van beweging van die omringende figure toon artistieke ontwikkelinge van die tydperk. Lees meer.
700 nC - 800 nC
Sogdiaanse wewers in Sentraal -Asië maak syklere wat fyn vakmanskap kombineer met motiewe uit verskillende streke, geïnspireer deur die goedere wat deur Sogdian -handelaars verhandel word. Lees meer.
Keiser Shomu bou die Boeddhistiese tempel Todaiji in die hoofstad Nara. Todaiji se stoorkamer, genaamd die Shosoin, is een van die rykste bewaarplekke van Boeddhistiese en sekulêre skatte, met items wat verkry word in Oos -Asië en die streke rondom die Silk Route. Lees meer.
AD 751– 774 nC
Die gesnyde graniet sit Boeddha by die Sokkuram grot tempel, Korea is een van die belangrikste en mees indrukwekkende voorbeelde van Boeddhistiese kuns in Oos -Asië en is stilisties nou verwant aan die Tang beeldhouwerk van China. Lees meer.
Kailasa-tempel, toegewy aan Shiva, is die belangrikste rotsgesnyde tempel by Ellora. Gevul met indrukwekkende reliëfbeelde word die tempel beskou as die woonplek en heilige berg Shiva. Lees meer.
Borobudur, die grootste godsdienstige struktuur in Indonesië, is gebou as 'n monumentale klipmanifestasie van 'n Boeddhist mandala en as 'n viering van die krag van die nuwe Shailendra -dinastie. Meer as 1300 gesnyde panele word gebruik om te versier met mure en balustrade met narratiewe reliëfs. Lees meer.
Die oudste gedrukte boek ter wêreld word bewaar in die bewaarplek op die Boeddhistiese plek Dunhuang. Hierdie geïllustreerde teks is 'n Chinese taal weergawe van die Diamond Sutra en is nou in die British Library. Lees meer.
C. 920 – c. 930
Die Samanidse heersers bou 'n mausoleum by Bukhara van afgevuurde baksteen wat versier is met plant- en meetkundige patrone. Lees meer.
Fan Kuan skilder een van die bekendste Chinese skilderye, Reisigers tussen berge en strome, wat die hoë pieke, diminuitiewe figure en uiteenlopende kwashale van die monumentale landskapstradisie toon. Lees meer.
C. 1020 – c. 1029
Koning Vidyadhara gee die Kandariya Mahadeva -tempel in gebruik, 'n komplekse en ryklik versierde struktuur wat 'n voorbeeld is van volwasse heilige argitektuur in Sentraal -Indië. Lees meer.
Die Japannese beeldhouer Jocho ontwikkel die saamgevoegde houtbloktegniek waardeur 'n standbeeld gemaak word van verskeie, uitgeholde gedeeltes wat aan mekaar gekoppel is. Hierdie stelsel maak dit moontlik om groter beeldhouwerke te maak met 'n groter verskeidenheid posture wat hulle 'n groter gevoel van beweging en dinamika gee. Hierdie metode lui ook die werkswinkelstelsel in. Lees meer.
Su Shi, 'n bekende regeringsamptenaar en digter, ontwikkel die idee van letterkundiges wat die uitdrukking van artistieke gees beklemtoon deur die fisiese voorkoms van die onderwerp vas te lê. Hierdie konsep is uiters belangrik by latere Chinese skilderkuns. Lees meer.
Hofskilder Guo Xi's Vroeë lente 'n bergagtige landskap vasgevang met die newels van die seisoen, wat 'n spesifieke tyd en atmosfeer in die natuur vaslê. Lees meer.
Keiser, kenner en beskermheer, keiser Huizong vergader die beste skilders in die land by die Hanlin Painting Academy. Hierdie kunstenaars, gekies deur middel van 'n ondersoek, produseer beelde vir die hof wat 'n standaard stel wat die artistieke smaak in Oos -Asië steeds beïnvloed. Lees meer.
Een van die mees sublieme en kortstondige keramiekware ter wêreld word gemaak vir die hof van keiser Huizong. Ru ware het 'n dik en romerige groen-blou glans met 'n botterige tekstuur wat dun potte bedek met vorms uit die natuur. Lees meer.
Die Cholas in die suide van Indië hou van draagbare Hindoe -beelde wat in brons gegiet is. Een van die grasieusste en simbolies rykste beelde is dié van Shiva Nataraja, waarin die god die dans van vernietiging en skepping uitbeeld. Lees meer.
C. 1100 – c. 1150
Die Boeddhistiese klooster van Alchi in Noord -Indië word gebou, miskien deur die Tibetaanse leermeester en 'groot vertaler' Rinchen Sangpo. Die skathuis, wat in 'n afgesonderde gebied geleë is, bly ongeskonde en die muurskilderye van gode en mandalas is een van die mees volledige. Lees meer.
Koning Kyanzittha bou Ananda -tempel in sy hoofstad, Pagan, Birma. Hierdie groot struktuur bestaan ​​uit vier heiligdomme wat rug aan rug geleë is, en bevat vier kolossale houtbeeldhouwerke van die Boeddha en 'n stoorkamer met skaars heilige skatte. Lees meer.
Die vroegste illustrasie van die verhaal van Genji is geskilder vir die plesier van lede van die keiserlike hof. Hierdie reeks skilderye van tonele uit die wêreld se eerste roman is deel van die begin van die Japannese voorliefde vir geïllustreerde vertellings. Lees meer.
Monumentale beelde van Boeddha word uit die lewende rots in die kloosterkompleks in Polonnaruva in Sri Lanka gemaak. Lees meer.
Koning Suryavarman II bou die pragtige tempelberg van Angkor Vat, gewy aan die Hindoe-god Vishnu en wat sy eie posisie as god-koning uitdruk. Lees meer.
Sanggam of ingelegde celadonware dui op die tegnologiese hoogtepunt van Koreaanse keramiekproduksie en toon die elegansie en gesofistikeerdheid van die Koreaanse Koryo -hof. Die Chinese hof noem hierdie ware 'eerste onder die hemel'. Lees meer.
C. 1190 – c. 1225
Hofkunstenaar Ma Yuan skilder delikate natuurbeelde met sagte kleure en hoogs bekwame kwaswerk wat die filosofiese en estetiese belange van die Song -dinastie vaslê. Lees meer.
Die Quwwat al-Islam-moskee is die eerste gemeentelike moskee wat in Delhi gebou is en bevat inheemse kenmerke soos die gebruik van sandsteen en die dekoratiewe lotusmotief. Lees meer.
Beeldhouers in Sukhothai, Thailand ontwikkel 'n kenmerkende tipe vrystaande Boeddha. Die arms van hierdie figure toon gewoonlik die een hand wat 'n godsdienstige gebaar (mudra) maak en die ander hand in teenwicht. Lees meer.
C. 1260 – c. 1280
Na die bou van verskeie stupas vir Kublai Khan in Tibet, word die Nepalese kunstenaar Arniko direkteur van die keiserlike werkswinkels in Beijing en ontwerp hy die beroemde White Pagoda, 'n stupa wat die samesmelting van Indiese en Nepalese argitektuurstyle illustreer. Lees meer.
Kunstenaar, geleerde en regeringsamptenaar Zhao Mengfu skilder Herfskleure op die Qiao- en Hua -gebergte, een van sy landskapkomposisies waarin hy argaïese beelde gebruik om 'n nuwe soort ekspressiewe skilderstyl te ontwikkel. Lees meer.
Die sogenaamde 'David vase', wat eens in besit was van Sir Percival David, is 'n paar uiters groot en gedateerde vase wat gemaak is vir 'n tempel in China. Dit is 'n uitstekende voorbeeld van blou-en-wit porselein wat tydens die Yuan-dinastie vervaardig is. Lees meer.
Die groot veroweraar Timur (ook bekend as Tamerlane) is begrawe in Samarkand in die Gur-i Amir, wat verskeie kenmerke van die argitektuur van daardie tydperk vertoon, soos monumentale grootte en kleurvolle teëls. Lees meer.
Die robuuste en gewaagde ontwerpe van punch'ong ware ontwikkel uit Koreaanse pottebakkers se begeerte om die uniekheid en dinamika van die natuur vas te vang. Hierdie steengoed, versier met 'n ligte groen deursigtige glans en 'n wit strokie, het 'n groot invloed op die ontwikkeling van keramiekproduksietegnieke en estetiese smaak in Japan. Lees meer.
Onder bevel van keiser Yongle begin bouwerk aan die Verbode Stad in Beijing. Hierdie uitgebreide reeks formele gehoorsale, werkswinkels en koshuise bly tot 1912 die tuiste van China se keisers. Lees meer.
Iskandar Sultan is die eerste Timurid-leier wat die kunste van die boek beskerm en gee die opdrag aan die groot kalligraaf Mahmud al-Hafiz al-Husayni om 'n verligte digbundel saam te stel. Lees meer.
'N Bottel uit 1450 en geverf met kobaltblou versiering in die Topkapi-paleismuseum in Istanbul, bied 'n tydsraamwerk vir die vervaardiging van blou-en-wit keramiek vir binnelandse verbruik en buitelandse handel in Viëtnam, terwyl dit ook die tegniese en stilistiese invloede openbaar van Chinese prototipes. Lees meer.
Die droë landskapstuin van die Ryoanji-tempel in Kyoto bestaan ​​uit 15 groot rotse wat te midde van 'n bed van geharde wit gruis lê. Hierdie tuin is buite die abt se woning gebou en is 'n hulpmiddel vir Zen -meditasie. Lees meer.
Ondersteun deur die land se magtigste militêre leiers, vestig Kano Masanobu die mees volgehoue ​​en invloedryke kunsskool van Japan. Die Kano -skool ontleen sy styl aan die bemeestering van Chinese skildertegnieke wat aangepas is om 'n unieke Japannese styl te vorm. Lees meer.
Krygsheer Oda Nobunaga gee Kano Eitoku sy belangrikste opdrag, die versiering van die binnekant van die kasteel van Azuchi. Eitoku ontwikkel 'n skilderstyl met groot formate, vet en growwe kwaswerk en groot vorms wat kleurvolle en kragtige beelde tot gevolg het wat sy samoerai -klante beïndruk. Lees meer.
Meester van die teeseremonie Sen no Rikyu ontwikkel die konsep van wabicha, wat soberheid, rustigheid en natuurlikheid waardeer. Hierdie estetika oefen nie net 'n diepgaande invloed uit op die teeseremonie en kunste wat verband hou met die Zen -boeddhisme nie, maar ook op die Japannese kultuur as geheel. Lees meer.
Die bekwame kunstenaar Manohar skilder Keiser Jahangir ontvang sy twee seunsDie kombinasie van presiese miniatuurskildertegnieke, skerp waarneming en ryk kleure om tonele te skep wat die oog verblind en die aansien van die Mughal -hof versterk. Lees meer.
Skilder, kalligraaf en teoretikus Dong Qichang ontwikkel 'n nuwe skilderstyl soos gesien in werke soos Qingbian Mountains. Dong maak gebruik van kwasslagtegnieke en komposisieformules van vorige meesters, maar verander die klem om te fokus op meetkundige vorms en die grafiese effekte van kwaswerk. Lees meer.
Skilder aan die Mughal -hof skets Balchand 'n eenvoudige en yl portret van die sterwende amptenaar `Inayat Khan. Hierdie beeld van die swak en uitgeteerde man is diep ontroerend en ontstellend. Lees meer.
Hon'ami Koetsu, 'n volwaardige kalligraaf, landskapontwerper en pottebakker, vervaardig een van sy beroemdste teebakke, versier met halfswart, halfwit glasuur wat Mount Fuji voorstel. Koetsu se raku-ware bakke word gewaardeer vir hul krag en naturalisme. Lees meer.
Keiser Mughal Shah Jahan rou oor die dood van sy geliefde vrou Arjumand Banu Begum deur die Taj Mahal in Agra te bou om as haar graf te dien. Lees meer.
Alhoewel die praktyk om tekstiele te versier met 'n weerstandskleurtegniek genaamd batik in baie lande bekend is, is die metode die naaste gekoppel aan die eiland Java in Indonesië. Alhoewel dit eeue lank geproduseer is, kom die eerste historiese gebruik van hierdie woord voor in rekords van 'n Europese skip. Lees meer.
Die Potala -paleis in Lhasa word herbou om te dien as die winterpaleis van die Dalai Lama en die setel van godsdienstige en politieke funksies. Lees meer.
Die eksentrieke skilder, kalligraaf en digter Zhu Da, ook bekend as Bada Shanren, skilder Moon en Melon. Zhu Da se simplistiese, maar hoogs ekspressionistiese komposisies bevat gereeld Boeddhistiese, politieke of poëtiese verwysings en ontwykende betekenisse, en bevat boodskappe wat moeilik verstaanbaar is. Lees meer.
Ogata Korin, die veelsydige kunstenaar wat in verf, keramiek en tekstiele gewerk het, versier verskeie vouskerms met lewendige beelde van irisse teen 'n glinsterende agtergrond van goudblaar. Sy komposisies is baie dekoratief en gevorm, hoewel hul tema uiteindelik afkomstig is van klassieke Japannese literatuur. Lees meer.
Giuseppe Castiglione (ook bekend as Lang Shining), 'n Italiaanse skilder, argitek en Jesuïetige broer, reis as sendeling na China en word daarna hofskilder vir drie keisers tydens die Qing -dinastie. Castiglione is die enigste Westerse kunstenaar wat in die Chinese keiserlike versamelings opgeneem is. Lees meer.
Panoramiese uitsig op die Diamantberge deur Chong Son gebruik verfynde Chinese skildertegnieke om een ​​van die mees geliefde natuurskoon van die skiereiland voor te stel en bring daarmee die Koreaanse landskapskildertradisie tot volwassenheid. Lees meer.
1745 – c. 1814
Kim Hong-do, een van die talentvolste skilders in die Koreaanse Choson-hof se Buro vir Skildery, beeld tonele uit die daaglikse lewe uit met groot humor, noukeurige waarneming en vaardige kwaswerk as deel van 'n beweging van toenemende belangstelling in inheemse beelde gedurende die laat 18de eeu en vroeg in die 19de. Lees meer.
Skilders in die prinsdom Guler, in die noorde van Indië, ontwikkel 'n kenmerkende weergawe van die Pahari -skilderstyl, sigbaar in werke soos Dame met Hawk, wat die helder Pahari -palet met Mughal -naturalisme saamsmelt. Lees meer.
Katsushika Hokusai vervaardig die reeks landskapsbeelde met houtblokkies wat bekend staan ​​as die Fugaku sanjurokkei ('Ses-en-dertig aansigte van die berg Fuji'). Met die heilige berg as fokuspunt, skep Hokusai 'n reeks denkbeeldige tonele vol kleur, dinamika en klem op grafiese patrone. Lees meer.
Ren Xiong skilder 'n selfportret van homself met sy kop geskeer, sy bors bloot en sy blik streng en onwrikbaar. Hierdie onkonvensionele prentjie is dubbelsinnig in betekenis en bedoeling en konsolideer baie tendense en stryd wat in China gedurende hierdie tydperk van groot verandering ondervind is. Lees meer.
Lampungwewers van Sumatra maak klein lapvierkante (tampan) met komplekse ontwerpe om ritueel handel te dryf tydens belangrike seremonies. Lees meer.
Kort nadat hy na Java teruggekeer het, skilder Raden Saleh The Storm, waarin hy die tegnieke en style gebruik wat hy gedurende sy jare lange reis en studie in Europa gebruik het om plaaslike beelde uit te beeld. Sy werk verteenwoordig die noue verband tussen Europa en Indonesië in die 19de eeu. Lees meer.
Die Suid -Koreaanse kunstenaar Nam June Paik, The More, The Better, is verteenwoordigend van sy werk as een van die eerste kunstenaars wat die potensiaal van televisie en video as 'n artistieke medium volledig besef het. Lees meer.
Monumentale beeldhouwerke van Boeddha's in Bamiyan in die noorde van Afghanistan, wat dateer uit die 2de eeu na die 5de, word deur die Taliban vernietig. Lees meer.
Tydlyn van die Japannese militêre geskiedenis tot 1400 nC - Geskiedenis
1543 — Geboorte van Tokugawa Ieyasu
Tokugawa Ieyasu, die seun van 'n minderjarige daimyo -krygsheer, het geleidelik bekendheid verwerf nadat hy strategiese alliansies gesluit het met magtige leiers soos Oda Nobunaga en Toyotomi Hideyoshi. In 1600 het hy na die Slag van Sekigahara as die magtigste krygsheer in Japan verskyn. Hy bekroon die titel Shogun en vestig sy regering in Edo (nou Tokio) en stig die Shogunate, wat meer as 260 jaar lank oor Japan regeer het.
1543 — Portugees Kom in Japan aan
Gedurende 'n storm het Portugese handelaars skipbreuk gely naby die eiland Tangeshima aan die suidelike kus van Japan. Die plaaslike daimyo -krygsheer was geïntrigeerd deur die Portugese vuurwapens en het twee gewere van die Europese matrose gekoop en sy swaardsmid opdrag gegee om afskrifte te maak. Die daimyo het die Portugese toe gevra vir skietlesse.
1549 — Jesuit Sendelinge vestig hulle in Japan
Die Japanse krygshere was gretig om meer vuurwapens te verwelkom en het handel met die Portugese verwelkom. Saam met die handel het die Portugese Christen sendelinge gebring, en in 1549 het Francis Xavier die eerste sending van Japan in Kagoshima gestig. Die Jesuïete sendeling Luis Frois het later aangekom en geskryf Historia de Japan, wat die jare 1549-1593 gedek het. Die boek bevat die meeste bekende inligting oor die destydse Japan.
1561 — Ieyasu word bondgenote met Oda Nobunaga
Ieyasu het kragte saamgesnoer met die vreeslose krygsheer Oda Nobunaga en sy territoriale besittings begin uitbrei. 'N Huwelik is gereël tussen Ieyasu se oudste seun en Nobunaga se dogter om hul alliansie te versterk. Maar in 1579 word die seun van Ieyasu ontdek wat teen Nobunaga beplan. Om sy lojaliteit aan Nobunaga te bewys, het Ieyasu sy geliefde seun gedwing om selfmoord te pleeg.
1568 —Oda Nobunaga Pogings om Japan te verenig
Oda Nobunaga was die eerste wat Japan probeer verenig het. Bekend om sy genadelose gebruik van mag, was sy visie om die hele Japan "onder een swaard" te bring. Nobunaga se belangrikste stap in die rigting van die vereniging van die land was die vernietiging van die Boeddhistiese klooster van die berg Hiei, waarvan die krygsmonnike 'n belangrike rol gespeel het in die politieke en militêre verloop van Japan. Nobunaga beskou dit as 'n bedreiging vir die toekomstige stabiliteit van Japan. Nadat hy die berg Hiei -klooster vernietig het, het hy die vlugtende Hiei -monnike gejag en daar geslag, ongeag hul onskuld of ouderdom.
1575 — Slag van Nagashino
Oda Nobunaga het vinnig westerse innovasies en veral vuurwapens aangeneem. In die Slag van Nagashino het hy nuwe aanvallende en verdedigende taktieke met gewere ingestel wat die Japannese oorlogvoering vir ewig verander het. Hy was 'n groot militêre strateeg en het massiewe klipforte gebou wat die nuwe vuurwapens kon weerstaan, en hy het sy oorlogskepe versterk met ysterbekleding. Hy het ook 'n gespesialiseerde krygerklas ingestel deur sy bewaarders in poste aan te stel op grond van bekwaamheid eerder as familieverbintenis.
1577 —Joao Rodrigues arriveer in Japan
Joao Rodrigues, gebore in Portugal in 1561, was 'n kajuitseun op 'n Portugese skip en het op 15 -jarige ouderdom in Japan aangekom. Hy het 'n sendeling geword in 1577. het die bynaam "die tolk" gekry. Hy het in hierdie rol vir Toyotomi Hideyoshi en Tokugawa Ieyasu gedien. Hy woon 33 jaar in Japan en skryf 'n boek wat beskou word as een van die belangrikste historiese kronieke van die era, Historia da Igreja do Japao ("This Land of Japan"). Hy het ook 'n boek oor Japannese grammatika geskryf wat ander sendelinge gehelp het om die moeilike Japannese taal onder die knie te kry.
1582 —Nobunaga vermoor
Oda Nobunaga is uiteindelik aangeval deur 'n ontevrede generaal uit sy binnekring, hoewel dit onbekend was of Nobunaga vermoor of selfmoord gepleeg is. Die Jesuïete sendeling Joao Rodrigues het geskryf: "Sommige sê dat hy sy maag gesny het, terwyl ander meen dat hy die paleis aan die brand gesteek het en in die vlamme omgekom het." Toyotomi Hideyoshi, een van Nobunaga se vertroude hulpverleners, het vinnig die vermeende moord gewreek en die verraaier se kop in die graf van Nobunaga voorgelê. Hideyoshi het gou verskyn as die volgende regerende militêre leier van Japan.
1584 —Toyotomi Hideyoshi word opperbevelhebber
Hideyoshi se reaksie op die moord op Nobunaga het hom 'n spesiale plek gegee en hy het vinnig die rol van Japan se heerser aangeneem. Hy en Tokugawa het ongemaklike bondgenote geword. Gebore uit kleinvee, is min bekend van Hideyoshi se lewe voor 1570. Kort en dun proporsies sny hy 'n vreemde figuur wat die taktlose Nobunaga na hom as Saru (aap) en die 'kaal rot' verwys het. Met bedrog en manipulasie het hy egter deur die geledere gestyg. Hideyoshi, wat beroemd was om sy ongekunstelde en stylvolle estetika, het 'n goue teekamer in sy kasteel in Osaka gebou.
1587 —Japanese Boere Ontwapen
In die "Swaardjag" van 1593 verbied Toyotomi Hideyoshi die boerenklas om wapens te besit, waaronder swaarde, gewere en messe. Hy het gehoop om opstand te voorkom en om Japan se klasse te onderskei met slegs die samoerai wat twee swaarde mag dra.
1587 — Christelike vervolging begin
Omdat hy handel met Europese handelaars waardeer het, het Hideyoshi aanvanklik die Christen sendelinge verwelkom. Teen 1587 was hy bekommerd dat die toenemende invloed van die Christendom sy beheer oor Japan sou bedreig. Hy het dus 'n bevel uitgereik wat die Christendom verbied en die sendelinge uitdryf. Die bevel was egter ondoeltreffend en Franciskane het die land binnegekom. Die Jesuïete bly aktief in Wes -Japan.
1590 —Ieyasu verhuis sy hoofkwartier na Edo
Na 'n paar skermutselings het Hideyoshi en Ieyasu 'n ongemaklike alliansie gevorm. Hideyoshi het Ieyasu beloon met agt provinsies in die Kanto -vlakte en hom beveel om sy hoofkwartier na Edo, 'n moerasagtige kasteelstad, ver van die sentrum van die Japanse politiek, te verskuif. Ieyasu voel genoodsaak om tot die ooreenkoms toe te stem en die twee generaals het saam urineer om die ooreenkoms te sluit.
1597 —Hideyoshi stel 26 Christene tereg
In 1597 het Hideyoshi die vervolging van Christene in Japan verskerp. Ter waarskuwing het hy 24 Christene in Kyoto gearresteer, waaronder 19 Japannese en twee jong seuns. Die linker ore van die gevangenes is afgekap en hulle het deur die strate van Kyoto en die omliggende platteland gestaan ​​terwyl kykers hulle getart en gemartel het. By aankoms in Nagasaki is al 24 gevangenes, plus twee Jesuïete wat hulle kom verdedig het, aan kruise vasgeketting en gekruisig. Nie een van die gevange Christene het met spiese gesteek en 80 dae lank laat hang nie, maar het hulle geloof teruggetrek of aan die kaak gestel. Twee jaar later het Pous Pius die IX van hul dood geleer dat hulle as martelare verklaar is. Hideyoshi het onbedoeld geïnspireerde Christene in Japan nuwe bekeerlinge gewerf en Nagasaki het die middelpunt van Christelike aktiwiteite geword.
1598 —Hideyoshi sterf
Op sy sterfbed het Hideyoshi Ieyasu gevra om te dien as een van vyf regente wat aangewys is om Japan te regeer totdat Hideyoshi se geliefde seun, Hideyori, volwasse geword het. 'N Jaar later verhuis Ieyasu na die Osaka -kasteel, die vesting van Hideyori, 'n stap wat sy mede -regente teëgestaan ​​het.
Die geskiedenis van Japan 500-2000 nC
Die Nara-tydperk het sy naam gekry van die plek van Heijô-kyô in die huidige Nara, wat van 710 tot 784 as die keiserlike hoofstad gedien het.
Hierdie tydperk was steeds getuie van die invoer en aanpassing van die Chinese en Koreaanse keiserlike en godsdienstige kultuur, sowel as bronsspieëls uit materiële kultuur uit China en ysterblokke uit Korea was slegs twee van die vele kategorieë dinge wat ingevoer is. Deur handel met China en Korea was Japan ook in hierdie vroeë tydperk verbind met taamlik verre kulture, via die land- en seeroetes, bekend as die Silk Road. Voorwerpe van so ver as die Romeinse Ryk en die Abbasid -kalifaat is gevind in argeologiese opgrawings en in stoorhuise soos die Shôsôin.
Die Nara -periode het die Boeddhistiese invloed by die hof uitgebrei, en beide die Nihon Shoki en Kojiki is in die vroeë Nara -periode voltooi. Die periode het ook die opkoms van die Fujiwara -gesin beleef.
Gedurende die periode kom die keisers van Japan uit die Fujiwara -familie. Die Fujiwara Regency was die belangrikste kenmerk van die regering van die hele Heian -era.
Net voor die verskuiwing van die nuwe hoofstad na die Kyoto, het die Fujiwara -keiser die universele diensplig afgeskaf en gou het plaaslike, private militaries ontstaan. Die Fujiwara, Taira en Minamoto was een van die mees prominente gesinne wat deur die nuwe militêre klas ondersteun is.
Gesinsadministrasies het nou openbare instellings geword. As die magtigste gesin het die Fujiwara Japan beheer en die algemene staatsaangeleenthede bepaal, soos die troonopvolging.
Toji -tempel. Die bekendste onder meer as 1000 Boeddhistiese tempels.
In 794 is die hoofstad van Japan amptelik oorgeplaas na Heiankyo (die huidige Kyoto). Heijō-kyō, gebaseer op die Tang-hoofstad van Chang'an, is in 'n roosteragtige patroon uiteengesit, met strate wat noord-suid en oos-wes loop. Die webwerf is gekies vir sy gunstige aard volgens Chinese geomantiese beginsels, insluitend berge aan drie kante, vloeiende waters, ens. Dit is aangelê in 'n gunstige rooster van nege hoofpaaie wat noord-suid en oos-wes loop. Die Dairi, of die keiserlike woning van die Fujiwara -familie, was in die middel van die stad in die noorde geleë. Die stad is omring deur omheinde mure wat die vloei van verkeer na en van die stad beperk.
Teen die jaar 1000 was daar min gesag oor vir die tradisionele amptenare, en regeringsake is hanteer deur die privaat administrasie van die Fujiwara -familie, wat hulle tot erflike diktators gemaak het.
Afname in voedselproduksie, groei van die bevolking en mededinging om hulpbronne onder die groot gesinne het alles gelei tot die geleidelike afname van die Fujiwara-mag en gelei tot militêre versteurings in die middel van die tiende en elfde eeu. Lede van die families Fujiwara, Taira en Minamoto - wat almal van die keiserlike familie afstam - val mekaar aan, neem beheer oor groot dele van verowerde grond, stel mededingende regimes op en breek oor die algemeen die vrede van Japan.
Boeddhisme het gedurende die Middeleeue alle vlakke van die samelewing bereik, die invloed van Boeddhisme is duidelik sigbaar in werke uit die Japanse literatuur wat in hierdie tyd geskryf is, essays in ledigheid, 'n verslag van my hut en die toneelstukke van die Noh -drama.
Zen -boeddhisme versprei onder die samoerai, met die klem op persoonlike verligting deur dissipline en meditasie. Tuine van geharde sand (wat water voorstel) en rotse (wat berge voorstel) word as meditasieplekke in tempels gebruik. Die seremonie om tee te bedien word 'n geformaliseerde Zen -ritueel. Die teekamer of teehuis, wat vir hierdie doel gebou is, het tatami- of spasmatte vir vloer, shoji-, of skuifpapier- en houtskerms vir kamerverdelers, en 'n tokonoma, of seremoniële nis, om rolle met kalligrafie en blommerangskikkings te plaas. Al hierdie kenmerke word sentraal in die Japannese argitektuur en kamerinrigting.
Kamakura Shoganate (1185-1333)
Om die orde in die broeikas van die Taira -opposisie te herstel, het Yoritomo sy hoofkwartier in Kamakura, 'n paar honderd kilometer van Kyoto, opgerig, met 'n interval wat bekend staan ​​as die Kamakura Shoganate. Alhoewel die keiser in Kyota teoreties in beheer bly, het die mag oorgedra na Kamakura. Die hof van die keiser het die middelpunt van die godsdienstige en seremoniële lewe gebly.
Soos die destydse rivaliteitskodes in destydse Europa, daimyo en samoerai was trots op die optrede volgens 'n streng stelsel van koninklikes en eer, bushido, "the Way of the Warrior. " 'n Samurai sou nie net 'n deskundige wees met 'n swaard en 'n skryfborstel nie, maar onwrikbaar lojaal aan sy daimyo tot die dood toe. Inderdaad, die tradisie van seppuku of hara kiri — rituele selfmoord — is oorspronklik ontwikkel as 'n manier om opregtheid ''s te wys en te minag vir die dood en gevangenskap op die slagveld.
Japan (1185-1600 nC)
Tokugawa -periode, ook Edo -periode genoem, (1603–1867), die laaste periode van tradisionele Japan, 'n tyd van interne vrede, politieke stabiliteit en ekonomiese groei onder die shogunaat (militêre diktatuur) wat deur Tokugawa Ieyasu gestig is. As shogun het Ieyasu hegemonie oor die hele land behaal deur die mag van potensieel vyandige gebiede (tozama) te balanseer met strategies geplaasde bondgenote (fudai) en kollaterale huise (shimpan).
As 'n verdere beheerstrategie, begin in 1635, het Ieyasu se opvolger van die dominee, of daimyo, vereis om huishoudings in die Tokugawa -administratiewe hoofstad Edo (moderne Tokio) te onderhou en elke ander jaar daar te woon. (Let wel: Mughals het dit ook vroeër gedoen). Die gevolglike stelsel van semi-outonome domeine onder leiding van die sentrale owerheid van die Tokugawa-shogunaat het meer as 250 jaar geduur.
Terwyl handelaars en in mindere mate handelaars tot in die 18de eeu steeds voorspoedig was, het die daimyo en samoerai finansiële probleme ondervind. Hul primêre bron van inkomste was 'n vaste toelae wat verband hou met landbouproduksie, wat nie tred gehou het met ander sektore van die nasionale ekonomie nie. Die regering het gedurende die laat 18de en 19de eeu verskeie pogings tot fiskale hervorming aangewend, maar die finansiële druk op die krygerklas het toegeneem namate die tydperk gevorder het. Gedurende sy laaste 30 jaar aan bewind het die Tokugawa -shogunaat te kampe gehad met boereopstande en samoerai -onrus sowel as met finansiële probleme. Hierdie faktore, gekombineer met die groeiende bedreiging van Westerse inbreuk, het die voortbestaan ​​van die regime ernstig bevraagteken, en teen die 1860's het baie die herstel van die direkte keiserlike heerskappy vereis om die land te verenig en die heersende probleme op te los. Die kragtige suidwestelike tozama die gebiede van Chōshū en Satsuma het die grootste druk op die Tokugawa -regering uitgeoefen en die laaste shogun, Hitosubashi Keiki (of Yoshinobu), omvergewerp in 1867. Minder as 'n jaar later is die Meiji -keiser tot die hoogste mag herstel
Literatuur in die Middeleeuse Japan weerspieël die Boeddhistiese idee van die verganklikheid van die lewe en die behoefte om afstand te doen van wêreldse gehegtheid om vry te kom van die lyding van die menslike bestaan. 'N Verslag van my hut, essays in ledigheid, Noh -drama.
Die tydperk strek van 1868 tot 1912 en was verantwoordelik vir die opkoms van Japan as 'n gemoderniseerde nasie in die vroeë twintigste eeu.
Die leiers van die Meiji -regering het nasionale veiligheid en verdediging as die hoogste prioriteit beskou om die onderwerping deur die Westerse moondhede te voorkom. Die nasionalistiese beleid van fukoku kyōhei (ryk land, sterk weermag) het Japan se doelwitte beklemtoon om die land ekonomies te ontwikkel om die Westerse moondhede in te haal en sy militêre krag te verhoog om sy bestaan ​​as 'n onafhanklike land te verseker.
Japan het 'n feodalistiese sosiale struktuur met 'n krygerklas (samoerai) tot die ondergang van die Shogunate in 1868 en die implementering van talle hervormings gedurende die volgende vyf jaar onder die nuwe Meiji -regering. Lede van die voormalige militêre aristokrasie het leiersposisies in die nuwe regering ingeneem, en die militêre neiging van sommige van hierdie leiers het vinnig duidelik geword, aangesien hulle in die vroeë 1870's sterk aangedring het op militêre optrede om Korea te verower. 'N Meerderheid van die land se leiers het besluit om hierdie militêre optrede uit te stel om op modernisering en industrialisasie te konsentreer, maar selfs die leiers wat aanbeveel het om nie oorlog toe te gaan nie, het hulle nie noodwendig teoreties teen die aksie gekant nie, maar dat die tydsberekening moes wag totdat Japan geword het industriële en militêr sterker.
In die Japannese geskiedenis het die politieke revolusie in 1868 wat die finale ondergang van die Tokugawa -shogunaat (militêre regering) tot gevolg gehad het - so die Edo (Tokugawa) -periode (1603-1867) beëindig - en, ten minste nominaal, die beheer oor die land teruggekeer na direkte keiserlike bewind onder Mutsuhito (die keiser Meiji). Die oligarge het ook probeer om die vier afdelings — krygers, boere, ambagsmanne en handelaars en die samelewing#8212 af te skaf.
Stadig is die krygerklas afgeskaf. Die Samoerai het, terwyl hulle opgelei is, werk geneem by die regering se burokrasie. Boonop mag samoerai nie meer met 'n swaard of wapen in die stad rondloop om hul status te toon nie. Maar terwyl die formele titel van samoerai afgeskaf is, het die elitistiese gees wat die samoerai -klas gekenmerk het, voortgegaan.
Die weermag van Japan, wat versterk word deur landswye diensplig en die infusie van 'n samoerai-militêre gees, het moed gekry om hulself as 'n groeiende wêreldmoondheid te sien nadat hulle die Sino-Japannese oorlog (Ref 1) en die Russies-Japannese oorlog gewen het.
Die Meiji-herstel en die gevolglike modernisering van Japan het ook die Japannese selfidentiteit ten opsigte van sy Asiatiese bure beïnvloed, aangesien Japan die eerste Asiatiese staat geword het wat op grond van die Europese model gemoderniseer het, en die tradisionele konfuciaanse hiërargiese orde vervang het wat voorheen voortgeduur het onder die 'n dominante China, gebaseer op moderniteit.
Hoewel Japan tot 1910 vinnig vordering gemaak het in die industrialisering en modernisering, kan dit steeds as 'n ontwikkelende land beskou word. Landbou, bosbou en visserye was verantwoordelik vir 33% van die ekonomiese produksie en 67% van die indiensneming in 1910. Vervaardiging en konstruksie het slegs 23% tot die ekonomiese produksie bygedra, en meer as die helfte van die vervaardigingsproduksie was afkomstig van kothuisbedrywe met minder as vyf mense. Vervaardiging bestaan ​​hoofsaaklik uit voedselprodukte en tekstiele met 34% elk, terwyl die swaar nywerheid slegs 21% uitmaak.
Op 30 Julie 1912 sterf die Meiji -keiser en kroonprins Yoshihito volg op die troon as keiser van Japan. In sy kroningstoespraak kondig die pas bekroonde keiser sy heerskappy aan (#8217s) Taishō, wat beteken " groot geregtigheid ".
Die imperialistiese uitbreiding van Japan gedurende 1894-1910
Japan het tussen 1894 en 1910 drie groot buitelandse gebiede kragtig verkry:
1. Taiwan in 1895 na die Sino-Japannese Oorlog van 1894-5
2. Korea as protektoraat in 1905 na die Russies-Japannese oorlog van 1904-5, daarna as 'n kolonie toe dit eensydig deur Japan geannekseer is in 1910
3. Kwantung Verhuurde gebiede in 1905 in die suide van Mantsjoerije
Japan het onderskeidelik in 1894-5 en 1904-5 die oorloë teen China en Rusland gevoer om te verseker dat Korea nie deur 'n ander imperialistiese mag gebruik sou word om die veiligheid van Japan te bedreig nie.
Oorsese kolonies het die imperialistiese moondhede aansien en status gebied, sodat die leiers van Japan natuurlik gevier het toe sy ryk uitgebrei het na Taiwan, Korea en die Kwantung -verhuurde gebiede.
Die teorie van nasionalisme bied die beste verklarings vir die imperialistiese optrede van Japan tussen 1894 en 1905. Die volgende punte ondersteun nasionalisme as die beste teorie om Japan se oorloë en koloniale verkrygings te verstaan: (1) Japan se diep kommer oor nasionale veiligheid, (2) die navolging daarvan van die imperialistiese gedrag van Westerse moondhede, en (3) Japannese nasionale ideale en persoonlike eienskappe. 
Die Westerse konsep van sosiaal -darwinisme, met die uiteindelike oorheersing van die wêreld deur die sterkste nasies, pas goed by die oortuiging van baie Japannese dat hulle die uitverkore volk van Asië en 'n goddelike ras was. Yukichi Fukuzawa, een van die opvoedkundige leiers in Japan en stigter van een van die invloedrykste koerante in Japan, het Japan se vroeë imperialistiese begeertes in 1882 uitgespreek, en ons sal eendag die nasionale mag van Japan verhoog sodat ons nie net beheer die inboorlinge van China en Indië soos die Engelse vandag doen, maar ons sal ook die mag hê om die Engelse te bestraf en self oor Asië te heers.
Showa (ook Hirohito) periode (1926-1989)
Tweede Sino-Japannese Oorlog (1937-45): val Noord-China binne
In 1938 druk premier Konoye Fumimaro China op toegewings en verklaar Japan se doelwit van 'n nuwe orde in Oos -Asië.
1940: Japan het tydens die Tweede Wêreldoorlog by die as -alliansie met Duitsland en Italië aangesluit
1941: Die totalitêre regime van premier Tojo Hideki keur die lugaanval op die Amerikaanse vlootbasis by Pearl Harbor goed
1945: Twee atoombomme val op die stede van Hiroshima en Nagasaki in Augustus
Daar is baie gesê oor die regte en onreg van die bombardemente, maar uiteindelik het dit die einde van die oorlog tot gevolg gehad. Vir die eerste keer in die geskiedenis is Japan verower.
Algemeen Douglas MacArthur met keiser Showa (Hitohito)
Na sy radio -aankondiging aan die nasie dat die oorlog verlore was, het die keiser ook die aanspraak op godheid prysgegee en 'n simbool van die staat geword (baie het aangevoer dat hy saam met Tojo in die Tokio -tribunaal van 1946 verhoor moes word. In plaas daarvan , het hy tot sy dood in 1989 as beeldhouer gebly). Japan het onder die beheer van generaal gebly Douglas MacArthur en die Amerikaanse besettingsmagte. Aansienlike maatskaplike hervorming is uitgevoer. Vroue het stemreg gekry, werkers het die reg gekry om vakbonde te stig en te staak en vryheid van spraak, vergadering en godsdiens is gewaarborg. Die ondertekening van die Vredesverdrag van San Francisco in 1951 het die daaropvolgende jaar gelei tot volledige Japanse soewereiniteit van die hoofargipel. Die verdrag was die terugkeer van Japan na die internasionale gemeenskap. Teen 1972 is al die kleiner eilande onder Amerikaanse beheer terugbesorg. Maar selfs vandag nog het die VSA 'n aansienlike militêre teenwoordigheid in Japan, veral in Okinawa. Geskille bly tussen Japan en ander lande soos Rusland en China oor verskeie gebiede. Die grondwet van die oorlog wat afstand doen van 1947 verhoed dat Japan konvensionele weermagte het, behalwe die selfverdedigingsmagte.
Polities is die naoorlogse Japan oorheers deur een party – Liberaal -Demokratiese Party (LDP).
In die laaste jare van die Japannese 20ste eeu is die dood van die keiser Showa (ook bekend as Hirohito) en die begin van die Heisei-periode (1989-). Dit het ook drastiese veranderinge en menslike tragedies beleef, wat daartoe gelei het dat mense in die land hul samelewing ondersoek, evalueer en kritiseer. Die Hanshin -aardbewing en Aum Shinrikyo sarin -gas -metro -aanval in 1995 het skokgolwe deur die land gestuur, net soos die onlangse vinnige toename in geweldsmisdaad en jeugmisdaad.
500 - Germaanse stamme trek na Noord -Duitsland.
113 - Germaanse stamme begin veg teen die Romeinse Ryk.
57 - 'n Groot deel van die streek word tydens die Galliese oorloë deur Julius Caesar en die Romeinse Ryk verower.
President Reagan by die Berlynse muur
Kort oorsig van die geskiedenis van Duitsland
Die gebied wat nou Duitsland is, is eeue lank deur Germaanse sprekende stamme bewoon. Hulle het eers deel geword van die Frankiese Ryk onder die bewind van Karel die Grote, wat beskou word as die vader van die Duitse monargie. 'N Groot deel van Duitsland het ook deel geword van die Heilige Romeinse Ryk. Van 1700 tot 1918 is die Koninkryk Pruise in Duitsland gestig. In 1914 het die Eerste Wêreldoorlog uitgebreek. Duitsland was aan die verloorkant van die oorlog en het na raming 2 miljoen soldate verloor.
In die nasleep van die Eerste Wêreldoorlog het Duitsland probeer herstel. Daar was revolusie en die monargie het in duie gestort. Binnekort het 'n jong leier met die naam Adolf Hitler aan bewind gekom. Hy stig die Nazi -party wat glo in die superioriteit van die Duitse ras. Hitler het diktator geword en besluit om die Duitse ryk uit te brei. Hy begin die Tweede Wêreldoorlog en verower aanvanklik 'n groot deel van Europa, waaronder Frankryk. Die Verenigde State, Brittanje en die Geallieerdes het egter daarin geslaag om Hitler te verslaan. Na die oorlog is Duitsland verdeel in twee lande Oos -Duitsland en Wes -Duitsland.
Oos -Duitsland was 'n kommunistiese staat onder beheer van die Sowjetunie, terwyl Wes -Duitsland 'n vryemarkstaat was. Die Berlynse muur is tussen die twee lande gebou om te verhoed dat mense uit Oos -Duitsland na die Weste ontsnap. Dit het 'n sentrale punt en fokuspunt van die Koue Oorlog geword. Met die ineenstorting van die Sowjetunie en kommunisme is die muur egter in 1989 afgebreek. Op 3 Oktober 1990 is Oos- en Wes -Duitsland weer in een land herenig.
Kyk die video: SIPTARI NEMA VAM SPASA! - 1000 SRPSKIH VOJNIKA SPREMNO DA UDJE NA KOSOVO!: ROSU bolje neka BEZI!