Medisynes - Inligting - 2022
Medisyne is stowwe wat gebruik word om siektes te behandel of te voorkom. Tot die 19de eeu is hoofsaaklik rou of relatief eenvoudige verwerkte produkte van plantaardige, dierlike of minerale oorsprong as medisyne gebruik. Met die ontwikkeling van chemie, is die sogenaamde aktiewe beginsels van plantaardige en dierlike grondstowwe geïsoleer, die chemiese struktuur van baie geneesmiddels van plantaardige en dierlike oorsprong is vasgestel en die sintese daarvan is uitgevoer.
Op grond van die studie van die verband tussen die chemiese struktuur van geneesmiddels en hul farmakologiese aktiwiteit, is analoë en homoloë van natuurlike alkaloïede, hormone en ander stowwe verkry, en die toeligting van die werkingsmeganisme van geneesmiddels het bygedra tot 'n doelgerigte soeke na nuwe effektiewe middels. Voordat dit in die mediese praktyk ingestel word, word elke geneesmiddel aan 'n gedetailleerde studie onderwerp, eers in diere-eksperimente en daarna in 'n kliniek.
Moderne medisyne gebruik baie medisyne. Hierdie toedrag van sake het bygedra tot die ontstaan ​​van baie 'mites' oor dwelmmiddels.
Sommige medisyne is heeltemal skadelik vir die liggaam. Sommige medisyne het inderdaad geen giftige effek op die liggaam nie, maar met hul onbeheerde gebruik kan daar probleme ontstaan. Byvoorbeeld, as sorptiemiddels lank gebruik word (geaktiveerde koolstof, smektiet, polifepan), kan die suigfunksie benadeel word, kan die hardlywigheid begin; bakteriële preparate (bifidumbacterine, lactobacterin, linex, primadophilus), met langdurige gebruik, kan lei tot die remming van bakterieë in die normale dermflora.
Vitamiene is nie medisyne nie. Daar moet onthou word dat vitamiene biologies aktiewe stowwe is wat verskillende metaboliese prosesse in die liggaam stimuleer. 'N Oormaat daarvan is net so skadelik soos 'n gebrek. Byvoorbeeld, 'n buitensporige hoeveelheid vetoplosbare vitamiene (A, D, E, K) lei tot hipervitaminose, gepaard met 'n verswakking in die welstand. Wateroplosbare vitamiene (C, B, P, PP, ens.) Versamel gewoonlik nie in die liggaam nie, maar as u te veel daarvan gebruik, kan u die voorkoms van allergieë, irritasie van die slymvliese van die spysverteringskanaal, nierfunksie, metaboliese afwykings uitlok. Daarom is 'n oordosis vitamien- en multivitamienpreparate, soos enige ander medisyne, onaanvaarbaar.
Hoe duurder 'n medisyne is, hoe beter is dit. Nie altyd nie. Dikwels hang die prys van 'n dwelmmiddel af van die land van herkoms, die sukses van die advertensieveldtog en ander faktore wat niks met die doeltreffendheid van die middel te make het nie. Daar is gereeld gevalle waar goedkoper medisyne vir huishoudings doeltreffender en veiliger is as duur buitelandse eweknieë.
Daar is newe-effekte in die aantekening, wat beteken dat dit sal wees as dit geneem word. Dit is heeltemal opsioneel. Die dokter, wat hierdie of daardie medisyne voorskryf, bied die mate van risiko om newe-effekte te ontwikkel en probeer dit altyd tot die minimum beperk. Dus word antibiotika dikwels voorgeskryf in samewerking met antihistamiene (anti-allergiese middels) en swamdoders, net om die ontwikkeling van gereelde komplikasies van antibiotiese terapie - allergieë en candidiasis - te voorkom. As daar 'n individuele onverdraagsaamheid is vir enige geneesmiddel of die bestanddeel daarvan (byvoorbeeld allergie vir penisillien), moet u 'n spesialis hieroor inlig om die veiligste en geskikste middel betyds vir u te kies.
As die aantekening en die afspraak van die dokter verskil, is hy 'n swak spesialis. Dit is 'n wanopvatting. Daar moet in gedagte gehou word dat die dosis, die medikasie en die duur van die behandeling wat in die aantekening beskryf word, raadgewend van aard is en ontwerp is vir die gemiddelde pasiënt. Die dokter kan op grond van die individuele kenmerke van die pasiënt en sy ervaring die medisyne anders voorskryf. Natuurlik is dokters ook nie immuun teen foute nie. As u 'n verskil tussen die voorskrifte van die dokter en die toepassingsreëls wat in die aantekening aanbeveel word, opmerk, kan u die kontroversiële punte duidelik maak. As die spesialis sy voorskrifte bevestig, moet dit streng gevolg word.
Hoe meer medisyne u terselfdertyd gebruik, hoe vinniger herstel u. In werklikheid kan sommige medikasie nie met mekaar versoenbaar wees nie, en dit verhoed dat die volle effek van hul inname bereik word. Byvoorbeeld, antibiotika moenie onnodig gekombineer word met antipiretika, hipnotika, antihistamiene nie, aangesien dit die effek daarvan op die liggaam verander.
In plaas van 'n voorgeskrewe medikasie, kan u 'n soortgelyke effek koop. Die effek sal dieselfde wees. Selfs as die aktiewe stof wat die basis van die middel vorm, dieselfde is, moet daar onthou word dat die verskil tussen medisyne van verskillende ondernemings in vullers kan wees. Die dosis van die aktiewe stof kan verskil, en soms ook die werking van die middel. Gewoonlik noem die dokter, wat 'n medisyne voorskryf, ook analoë wat dit kan vervang. As u nie die voorgeskrewe medikasie kan gebruik nie (weens hoë koste, tekort of as gevolg van newe-effekte), moet u u dokter raadpleeg oor die vervanging daarvan.
Daar is geneesmiddels vir alle siektes. Onlangs is medisyne wyd geadverteer wat volgens vervaardigers 'n wondermiddel is vir alle siektes. In die reël is dit algemene stimulerende of adsorberende middels wat 'n positiewe uitwerking op die liggaam kan hê. As daar egter 'n min of meer ernstige siekte voorkom, sal spesifieke en doelgerigte behandeling met dwelms met 'n nouer spektrum van aksie nog steeds nodig wees.
Bekende medisyne kan geneem word sonder om 'n dokter te raadpleeg. Baie medisyne is goed bekend vir almal (analgin, no-spa, parasetamol, ens.), Word sonder voorskrif verkoop en hoef nie altyd 'n doktersvoorskrif te hê nie. Daar moet egter onthou word dat sulke middels slegs veilig is vir korttermyn gebruik. Anders kan ernstige komplikasies ontstaan.
Een en dieselfde medisyne werk dieselfde vir alle mense. Die mate van blootstelling en die terapeutiese effek van geneesmiddels hang dikwels af van ouderdom, geslag en individuele kenmerke van die organisme.
Die tablette moet gekou word. Hierdie stelling geld slegs vir konvensionele pille. Maar as die tablette met spesiale membrane bedek is, kan hulle nie gekou word nie, want óf sodanige medisyne kan eenvoudig ophou werk, of ongewenste newe-reaksies kan voorkom (byvoorbeeld wanneer diazolien, ibuprofen, bonafton, indomethacin maal, kan die irriterende effek daarvan op die maag toeneem).
Dit is die beste om die medisyne met water te drink. Dit is nie heeltemal waar nie. Byvoorbeeld, eritromisien word die beste met alkaliese minerale water of melk, indometasien en reserpine met melk, kafeïen of teofillien met suur sap afgespoel. Maar u kan nie kalsium en eritromisien met sap drink nie, terwyl tetrasiklien beter is om nie melk te drink nie. Aspirien word die beste saam met minerale water gebruik.