Vir sommige skoolkinders is PE die beste les van die week - die kans om die lessenaar agter te laat, buite te gaan en 'n draai saam met vriende te geniet. Vir ander is dit 'n dikwels ellendige ervaring - 'n tyd wanneer hulle agteruitgaan, verleë voel en selfs fisieke pyn kan ervaar.
Studies het getoon dat vir meisies in die besonder, PE 'n bron van nood kan wees wat daartoe kan lei dat hulle lesse oorslaan of dat hulle heeltemal op skool misloop.
In my eie navorsing, Ek het met sekondêre leerlinge gepraat wat beide van PE gehou en nie van gehad het nie, en gevind dat die idee van mededingende sport 'n duidelike bron van twis was. Diegene wat goed daarmee was, wou nie hê dat diegene wat minder in staat is om 'in die pad te kom' nie, terwyl diegene wat minder bekwaam was, hulself gekniehalter om mee te ding. Hulle het ook minder 'gehou' van hul PE-onderwysers en hul meer sportiewe klasmaats.
'N Verdere kommer vir seuns en dogters was ongeskikte klere en 'n gebrek aan privaatheid tydens verandering.
Maar dit gaan nie oor nie. Net omdat 'n kind nie na PE uitsien nie, beteken dit nie dat hulle nooit sal doen nie. Navorsing demonstreer dat enkele aanpassings PE vir die meerderheid skoolkinders aangenaam kan maak.
Byvoorbeeld, 'n verandering in klem weg van mededingende sport kan die afknouery van minder bekwame kinders vinnig verminder. En 'n wegbeweeg na die prioritisering van deelname bo uitnemendheid kan die vertroue (en die deelnamekoers) van diegene wat minder vaardig is, dramaties verhoog - omdat dit die belangrikste is wat deelneem.
As onderwysers skree of kritiek lewer op swak prestasie, kan dit die vertroue van selfs die vaardigste spelers benadeel. (Ek het eenkeer 'n PE-onderwyser op 'n aggressiewe manier gesien - en sonder enige duidelike teken van ironie - dat sommige sokkiespelende skoolseuns berokken is omdat hy "skoolseunfoute" begaan het.)
In plaas daarvan moet PE daaroor gaan om seker te maak dat alle kinders geniet en daaraan deelneem. As skole die moeite werd neem om bo ander te wen teen ander skole, sal die aard van PE verander. Toe hierdie benadering aangepak is 'n studie, het dit vinnig gelei tot meer deelname en verbeterde gedrag van leerlinge:
Soos een leerling kommentaar lewer:
Ek het nou eintlik by die sokkerspan aangesluit, want al die geweld het verloop ... Voordat dit was: 'U het ons die spel verloor, u, dit is u skuld.' Met die nuwe [benadering] is dit meer asof ons almal daar is net om beter te word. Niemand is te blameer nie. Nou is dit die moeite werd om te doen.
Ander veranderinge wat in die studie aangebring is, het leerlinge gesê watter sportaktiwiteite beskikbaar was (waarom nie byvoorbeeld rotsklim of trampolining nie?). Hulle het ook die geleentheid gekry om die PE-stel te ontwerp en die kleedkamer te herorganiseer.
Laat almal beweeg
Vir diegene wat argumenteer dat ons mededingende sport nodig het om 'karakter te bou', wil ek daarop wys dat daar eenvoudig geen bewyse is om hierdie siening te ondersteun nie. Maar wat ons kan bou as ons jongmense toelaat om saam te werk in 'n gees van ondersteuning en samewerking, is leierskap en wedersydse begrip.
As ons mededingende sport nodig het om ons nasionale spanne op te bou, moet dit buite die skool gebeur. PE handel oor die deelname van almal - nie die uitnemendheid van 'n paar nie, ten koste van die meerderheid.
Nuwe hoogtes bereik. Shutterstock / Carlos Caetano
Tuis is die belangrikste ding wat 'n ouer vir 'n kind wat met PE sukkel, ernstig opneem. Om 'n swak PE-ervaring te vermy, is 'n volkome rasionele ding om te doen - dit is nie slegte gedrag nie. Maar om fisies aktief te wees, is uiters belangrik vir kinders en jongmense, so hoe, wanneer en op watter vlak hulle dit doen, moet dit hoofsaaklik hul keuse wees.
Dit is nuttig as daar geleenthede is om deel te neem aan aktiwiteite buite die skoolomgewing, soos 'n familietoer of 'n swembad besoek. My navorsing het getoon dat, wanneer kinders meer vertroue in fisieke aktiwiteite buite die skool het, dit hul vertroue in skool-PE verhoog.
As PE aanhou om nood te veroorsaak, kan kommunikasie met die skool die belangrikste wees. Miskien kan die veranderende fasiliteite verbeter word, of kan die vereistes vir die stel verslap word? Ou outydse idees oor PE-uniform moet nie verhoed dat kinders deelneem en liggaamlike oefening geniet nie. Daar is geen rede waarom 'n kind kortbroek of 'n kort romp hoef te dra om aan PE deel te neem nie.
PE moet 'n deel van die skool wees waar leerlinge kan kommunikeer, kan saamwerk en lewensbelangrike oefeninge kan kry. Soos dit is, spandeer kinders veels te veel ure op skool. Die kosbare tydjie wat hulle beskikbaar het om rond te beweeg, moet spandeer word om iets aktiefs te doen - en wat hulle as snaaks beskou.
Kiara Lewis, Waarnemende Hoof van Geallieerde Gesondheidsberoepe, Sport en Oefening, Universiteit van Huddersfield
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Hoe kinders wat PE-lesse op skool vrees, 'n sportkans kan kry