Net nog 'n paar gedagtes: July 2015
Die langste reis begin met die eerste tree... so sê hulle...
~Foto vanaf Wikipedia~
Maar vandag wil ek nie praat oor 'n reistog na Namibië of Switserland of na die bosveld nie - die reistog waaroor ek wil gesels is dié van die ontdekking van jouself - hoeveel van ons weet presies wie of wat ons is? Of wáár ons in ons lewens is? Ken ons onsself en is ons lief vir onsself?
Dit maak nie eintlik saak watse geloof enigiemand volg nie. As hulle leefwyse vir hulle werk (en daar is baie verskillende benaderings wat baie goed werk) dan hoekom nie hulle toelaat om te glo wat hulle wil glo nie en te wees wat hulle wil wees nie? Alles werk soos dit is en moet. Daar is gelowe waarmee jy niks te doen sal wil hê nie wat perfek werk vir dié wat daarmee betrokke is. En derhalwe is dit dan 'n goeie ding. Elke geloof op die aarde het die potensiaal om te floreer (en daar is sovele meer as waarvan ons bewus is), maar wanneer jy dink jy moet bewys dat jóu geloof die enigste een is wat reg is—en jy gebruik jou veroordeling om daarteen te veg—dan skei jou veroordeling jou van jou verbinding met jou eie geloof.
~Foto vanaf êrens op die internet~
Dit maak nie saak wat enigiemand anders doen nie - wat jou karakter is en waar jy jou bevind in hierdie lewe sal bepaal wat jy is en wat JY doen - Jy kan vrylik kies om nuwe paaie van vreugde te ontdek. In vreugde sal jy groei; en in jou wasdom sal jy bytel tot Alles-Wat-Is. (Ewenwel is jy ook vry om gebondenheid of pyn te kies... maar enige iets wat enigeen kies is omdat hulle glo dat dit hulle beter sal laat voel.)
(Deur ander hul eie reistog toe te laat, laat jy joune toe.)
Labels: afrikaans, afrikaanse blog, bestemming, die langste reis, eenvormigheid, geloof, moedertaal, ontvang, reistog, self liefde, selfsugtig, verlang, veroordeel
Winter is baie spesiaal vir my – ek's altyd vreeslik bekommerd oor hoe die voëltjies dit gaan deur maak, met die gevolg dat ek elke winter bakke en bakke kos uitsit vir almal en die kraaie in ons omgewig is altyd gou om te snap wat aangaan met al die rond gemalery van voëllewe in die tuin.
Met hierdie "winterskets" van my het ek Liz gevra om 'my gedagtes' in vers vas te vang en ek is in ekstase oor hoe raak sy dit gevat het!
'n Oomblik vir Altyd
Blaarloos teen die helderblou
skryf kaal takke bewend' winterwoorde
my oë volg 'n kraai
wat deur dié ylblou hemel draai
en in die lou son sy sit kom kry
sy vere pikswart teen die grou
van Afrika se winterkou'
my woorde stol:
selfs dié seisoen van ys en wit
het met vreugde in my hart kom sit
- Elizabeth Kendall©
at 09:34:00 1 comment:
Labels: 'n oomblik vir altyd, gedig, kraai, skets, swart kraai, waterverf skildery, winter vreugde in my hart