Die kerk is en word hervorm..PB3.10 Home - Slider
Die kerk is en word hervorm..PB3.10
Posted by thePLAN diePLAN on May 23, 2018 at 10:05 AM
Prof JJ Dons Kritzinger
BYBELSE BEGINSEL VAN DIEPLAN - BOUBLOK
•	3.10 Die kerk is en word hervorm om te word wat dit alreeds in die geloof is.
•	Deel 2.5-6 Ons – bl. 18-29
•	Deel 5.18 Spiritualiteit – bl. 69-90
ONS IS DIEPLAN – 9 WEKE VAN TRANSFORMASIE – BYBELSTUDIEBOEK
•	Week 1 – Dag 4-5 God en sy mense – bl. 10-14
Romeine 6:1-14; Galasiërs 5:19-23
Paulus skryf hier vir mense wat aan Christus behoort, mense wat in Hom glo. Hy maak hier die punt dat daar 'n "voorheen" en 'n "nou" in die lewe van 'n gelowige is, 'n radikale transformasie. Verskeie kontraste word deur hom gebruik: die vroeëre heerskappy van sonde teenoor die vrygemaak van die sonde; dienaars van die sonde het geword dienaars van geregtigheid; die wetteloses het die heiligmaking ervaar; teenoor die dood is daar nou die ewige lewe... (Romeine 6). In die gedeelte in Galasiërs 5 is dit weer die kontras tussen die werke van die vlees en die vrug van die Gees.
Hy wys daarop dat die gelowige in Christus reeds dood is vir die sonde, dat die ou mens reeds gekruisig is. Die gelowige lewe reeds 'n nuwe lewe, die ou dinge het verbygegaan. Dit alles is die indikatief (die feite), dit wat reeds gebeur het, maar daaruit volg nou die imperatief, die oproep om te wees en op te tree ooreenkomstig wat jy reeds is! Dit is nou die tyd om die vrug van die bekering, die vrug van die Gees uit te leef.
Die taal wat hier gebruik word, is metafories. Ons is tog nie letterlik saam met Christus gekruisig (Rom 6:6) nie, ons is ook nie saam met Hom "in sy dood gedoop" (Rom 6:3) nie. Net so min is ons (letterlik) saam met Hom begrawe en opgestaan (Rom 6:4-5). Wanneer ons oor God praat, en oor sy verlossingswerk, skiet ons taal meestal tekort. Die uitdaging is om 'n aanvoeling te kry vir dit wat met hierdie metafore bedoel word.
Ons het hier die probleem van die teorie en die praktyk wat nie klop nie, beginsel en realiteit. Is dit nie tragies nie dat ons christene, wat 'n nuwe lewe deelagtig is, in soveel opsigte nog aan die ou lewe vashou! Die oproep is dat ons sal wees wat ons (in beginsel) reeds is. Tog moet ons daarmee rekening hou dat ons nog "tussen die tye" leef... tussen die "reeds" en die "nog nie". Maar nooit mag ons tevrede wees met die "ou lewe" nie.
TEMA: Die kerk is en word hervorm om te word wat dit alreeds in die geloof is.
TEKS: Romeine 6:1-14; Galasiërs 5:19-23
Taal skiet tekort.
Dikwels gebruik die Bybel – en ons ook – taal wat nie eksakte, wetenskaplike taal is nie. Letterlike, alledaagse taal kan nie God en sy werke beskryf nie. Daarom neem die Bybel (en ons) ons toevlug tot metaforiese, figuurlike, beeldende, poëtiese taal. Goeie Vrydag... só noem ons byvoorbeeld die dag van die grofste misdaad denkbaar!! Watter vreemde taal.
Ek het al baie gewonder oor die sakramente. Waarom sulke vreemde rituele? Wanneer ons die nagmaal gebruik, hoor ons: "Dit is my liggaam", "Die wyn in hierdie beker is my bloed, die bloed van die nuwe verbond" (Bybel vir Almal). In die nagmaal kry ons deel aan die Here se gekruisigde liggaam... vreemde woorde. Die sakramente is ingestel om meer te sê as wat in woorde gesê kan word. Die evangelie-prediking sê alles wat gesê kan word, maar daar is meer as woorde nodig. Die Kategismus noem die sakramente "tekens" en "seëls"... Ons moet ons oopstel vir dit wat die sakramente met ons wil doen en kommunikeer.
4.2	Ontknoping en toepassing van teks
4.2.1	Ons is gekruisig, en het opgestaan
Ons teksvers in Romeine 6 gaan verder met hierdie metaforiese taal. Hoor wat sê vers 6: "Ons weet tog dat die sondige mens wat ons was, saam met Christus gekruisig is..." Jesus se kruisiging is die sentrale gebeurtenis in ons verlossingsgeskiedenis, die fondament van ons geloof. Paulus het aan die Korintiërs geskryf (1 Kor 2:2) dat hy hom voorgeneem het om by hulle oor niks anders te praat nie as oor Jesus Christus, en Hom as gekruisigde. Dit is die inhoud van die evangelie (goeie nuus). Maar dit is 20 eeue gelede! Wat van ons?
Paulus skryf hier dat ons saam met Christus gekruisig is (vers 6, 8 ). Ons was daar! Want ons is een met Christus Jesus (vers 11). Dit is 'n ander soort taal hierdie. Dit is tog nie letterlik so nie. Maar dit maak dit nie minder waar nie... dit is onverstaanbaar waar. Ons sondige bestaan is dáár – 2 000 jaar gelede – effektief gedood! Ons is dood. Ons is nie meer slawe van die sonde nie (vers 6).
Maar nog meer. Die anderkant van die muntstuk is net so waar: ons het saam met Hom opgestaan! Ons lewe saam met Hom (verse 8-11). Lankal, daar ver, het iets gebeur wat ons radikaal verander het: ons is gekruisig, en ons het nuwe lewe ontvang!
4.2.2	En nou?
Al hierdie dinge is feite, INDIKATIEF. Dit het gebeur. Vers 11: "Julle moet dus altyd onthou dat ook júlle vir die sonde dood is maar vir God lewe, omdat julle een is met Christus".
Maar nou volg die IMPERATIEF, die oproep, die bevele, op grond van die INDIKATIEF:
Vers 12: "Moet dan nie toelaat dat die sonde nog langer oor julle heerskappy voer nie...
Vers 13: "Julle moet geen deel van julle liggame in diens van die sonde stel nie...
Vers 14: "Die sonde moet nie meer baas wees oor julle nie...
Die INDIKATIEF: nuwe lewe is deur Christus bewerk
Die IMPERATIEF: lewe die nuwe lewe!
Paulus formuleer hierdie selfde boodskap 'n bietjie anders in Galasiërs 5:24:
"Dié wat aan Christus Jesus behoort, het hulle sondige natuur met al sy hartstogte en begeertes gekruisig".
Negatief: Hier het ons weer ons kruisiging. Dit kan ons baat om weer mooi te luister na wat dit is wat alles dood is, gekruisig is:
Verse 19-21: onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid, afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap, uitspattigheid...
15 voorbeelde van selfgesentreerdheid... dit is nie meer deel van ons lewe nie!
Kom ons klassifiseer:
teen myself – sedelike verval, afguns en uitspattigheid;
teen ander – wanverhoudinge van rusie en stryd, onliefde;
teen God – ander gode bo Hom.
Positief: die opstanding, die lewe:
Vers 25: "Ons lewe deur die Gees; laat die Gees nou ons gedrag bepaal".
Ons ou mens is gekruisig; ons lewe nou deur die Gees.
En hoe lyk die lewe deur die Gees, die vrug van die Gees?
Verse 22-23: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid, nederigheid, selfbeheersing... 9 voorbeelde van verhoudings eienskappe!
Die nuwe lewe is radikaal anders as die oue.
In die kruis en opstanding van Christus beleef ons:
•	Die dieptepunt van Jesus – die Heilige – se lyding
•	Die bewerking van ons heiliging
•	Die beginpunt van ons heiligmaking
Die crux is: is jy in Christus? Saam met Christus?
Indien wel: lééf die nuwe lewe!
HANCKE, F. 2005. Ons is die Plan – Die Gemeente met ‘n Verskil maak ‘n Verskil… Pretoria: Instituut vir Sendingwetenskaplike en Ekumeniese navorsing (ISWEN).
HANCKE, F. 2006. Ons is die Plan– 9 Weke van Transformasie – ‘n Bybelstudie met ‘n verskil… Kimberley: DiePlan.