Skielik buk Oloff laag en storm onder Haak in. Hy tref hom vol met sy swaard en dan skeur ’n pyn deur Oloff se skouer. Dit vererger toe hy probeer terugdeins en hy besef dat die seerower hom met die skerp staalhaak agter die skouer getref het ...
Dis die jaar 1740 en die plek wat genoem word die Kaap de Goede Hoop, die seeweg om die Kaap, waar handelskepe gedreig deur bloeddorstige, genadelose seerowers. Daar is net een wat teen hulle opstaan en wat alle seerowers vrees – hy is Oloff die Seerower.
Op sy maag langs die seil hy die vlak water in. Die branders breek in sy gesig, en ente ver swem hy met sy kop onder die water. Hy mik tussen twee van die kaperbote in sodat hy die eerste bereik toe die voor hom verbyvaar en hy net daarin slaag om die masiewe roer van agter vas te gryp. Hy trek hom uit die water uit en met sy arms en bene weerskante van die dik balke van die roer vasgeklem, klouter hy op totdat die skuurtoue hier vlak voor hom verbyloop. Hy gooi sy lyf skeef en hang aan onderwyl hy dit met die mes deursaag. Sy regterarm voel lam toe die laaste vesels van die dik tou wat styf gespan was om die skip op sy sirkelkoers om die hawe te hou, uitmekaarskeur.
Skaars het Oloff van sy skrik herstel en voordat hy nog helder kan dink, het Gerhard ‘n paar tree laer gespring en lewer hy die eerste steek met sy swaard na Oloff. Dit is maar te duidelik wat sy plan is: om Oloff nie weer inhegtenis te neem nie, maar om hom hier van die gras te maak. Toe hy die eerste hou wild van hom af wegklap en verdedigend agteruit spring sodat hy byna teen Rynette stamp, kom verskeie gedagtes by hom op.
Gerhard is die man wat van die begin af almal teen Oloff gewaarsku het. As hy nou ten spyte van die teenstand wat hy ondervind het nog die prestasie kan hê om die gevreesde Oloff met die swaard aan te durf en te dood onderwyl hy besig was om te ontsnap, sal hy soos ‘n koning in Holland ontvang word.
Die lampe op die agterkasteel werp ‘n dowwe gloed en wagte sal enige beweging daar dadelik opmerk. Op hul maag kruip hul langs die skot tot teen die kantreling. Hier klouter hulle oor en sak versigtig af totdat hulle net met die punte van hul vingers oor die rand van die dek hang. Voet vir voet skuif hulle na agter totad hulle, nat van die sweet, die leer bereik. Behendig hang hulle daaraan, die een bo die ander, trek hul broek uit. Hulle bind die klere in ‘n bondel met hul lyfbande bo-op hul koppe vas. Dit sal nie deug om met nat klere gesein te word nie, want dit sal onmiddelik agterdog wek waar hulle andersins miskien geen aandag sal trek nie.
Dit is stikdonker om hom, maar die oomblik toe die deur oop was en die ligbaan uit die saal voor hom uitgeval het, het hy die tafel in die middel van die vloer en die deur in die oorkanste muur gesien. toe die rumoer agter hom losbars, nael hy om die tafel, en sy vingers soek na die deurknop. Skaars vind hy dit of die deur agter hom klap oop asof ‘n kanonkoeël dit uitmekaar laat splinter het. ‘n enkele pistoolskoot knal, maar Oloff het die deur reeds agter hom toe en bevind hom nou in ‘n gang wat deur ‘n enkele lamp verlig word. reg onder die lamp is ‘n deur aan sy linkerkant. Dit lei op ‘n systoep uit en hy skop die hoëhakskoene van sy voete af toe hy tussen die pilare deur op die grasperk afspring.
Skaars is die laaste wworde uit of skiet Oloff se swaard op. die eerste steek is wyd - doelbewus. Soos hy verwag het, kap die Skedel woes na daardie kant toe. En dan skeur Oloff se swaardpunt deur die seerower se baadjie aan die ander kant. Die Skedel tree terug. Maar Oloff is op hom.Steek na steek, so vinnig dat net maar die flitse van die lamplig op die staallem sigbaar is, reën op die Skedel neer en elke steek word net van Oloff se gewrig af geloots. Sy regterarm bly feitlik reguit. Asof hy oor die vloer gly, wieg hy liggies op en af en skuif hy gedurig vorentoe sonder om werklik sy voete op te lig.
Oloff haal met sy regtervuis uit. Tegelykertyd loer hy om die kosyn. Die tweede wag staan vlak agter die voorste. die lantern kletter op die vloer en word dadelik geblus. Die wag hik en krul inmekaar toe Oloff hom in die wind tref.
sy maat hou sy maag met albei hande vas. Nou in die lig van die lamp, kyk hy vir die eerste keer op om te sien wat aangaan. Oloff slaan hom agter die kop sodat hy in sy gebukkende posisie vooroor slaan en stil lê.
Sias gooi die roer na bakboord. Die Seewrak hel oor, weg van die handelsvaarders af. ‘n Trilling gaan deur die houtwerk toe ‘n volle laag afgevuur word. Oloff kan die koeëls nie sien nie, maar hy hoor die gesuis daarvan en gimlag toe een van moran se kapers anderkant die handelsvloot onder die slag van die swaar koeëls sidder.