Wendag - Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – III
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – III
In my eerste aflewering het ek daarop gewys dat filistyn 'n skelwoord geword het omdat hulle die sogenaamde vyande van die Israeliete was, maar, dat die Filistyne alles behalwe was wat daar in ons geloof voorgegee is hulle was, en dat die Israeliete self alles was behalwe wat voorgegee word hulle was. Nou trek ons by ongeveer 582 VC en kom ons by nog 'n groot vyand van die Israeliete wat 'n skelwoord in Christendom geword het – Babilon.
Die mense wat met die 'eindtye' woeker en dweep, en met die vreesaanjaende implikasies wat die sogenaamde 'antichris' en sy 666 vir die mensdom inhou, het 'n refrein wat oral opkom - Babilon is die 'Hoer van Openbaring' "...en op haar voorhoof was 'n naam geskrywe: Verborgenheid, die groot Babilon, die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde..." Openbaring 17: 5. Die slot hoofstuk van die Bybel, die groot skrikmaker, gebruik Babilon as 'n benaming en vergelyking van alles wat boos en onheilig is. Die Israeliete het in die Ou Testamentiese tyd met Babilon te doen gekry en hulle vyandskap en jaloesie jeens nog 'n nasie wat groter en beter as hulle was het uiteindelik daarin kulmineer dat 'n gevorderde mensdom in hierdie eeu en tyd daardie vergrype van die Jode in 'n geloof slaafs aanhang.
Die Babiloniese ballingskap het die Joodse ballinge in direkte kontak gebring met die groter wêreld om hulle. Toe hulle weggevoer is na Babilon was hulle nie net ongeletterd nie, maar was hulle gewoond aan 'n agterlike en onderontwikkelde lewe en bestaan in Jerusalem en omgewing. Jerusalem was daardie tyd 'n baie primitiewe stad gemeet teenoor dit wat die Filistyne, Kanaäniete, Hetiete, Assiriërs en Babiloniërs gehad en alreeds vermag het. Jerusalem het bestaan uit gewone enkel verdieping sandsteen geboue. Ons weet dat die hangende tuine van Babilon een van die sewe wonders van die wêreld was en dit is 'n gemene saak dat dié antieke metropool, selfs by vandag se standaarde 'n aanskouings wonder sou wees, laat alleen wat dit vir 'n groep primitiewe mense wat in 582 VC aan weinig meer as kamele en watergate gewoond was sou wees. Ek kan my indink wat deur die Israeliete se gedagtes moes gegaan het toe hulle die enorme Ishtar hek met die blou en goud geglasuurde teëls nader en hulle uiteindelik daar deurgaan. Wat hulle tussen die hoë dik mure van die stad gewaar, beleef en ervaar het, het 'n enorme impak op die psige van die primitiewe mense wat aan niks gewoond was gehad. Die bykans sestig jaar waartydens die Israeliete daar vertoef het, het die grondslag gevorm van die religie en geskiedenis wat hulle later om hulself gebou het en ook aan hulself toegedig het. Hoewel die Jode 'gevangenes' in Babilon was, het hulle verskeie vryhede gehad en kon hulle daar rondbeweeg en het hulle deel uitgemaak van die alledaagse lewe aldaar. Daar is kliptafels in die museums wat die rantsoene en regte aandui wat Nebukadnesar aan die Joodse Koning et al uitgereik het asook die uiters menslike en regverdige regte wat hy die Israeliete tydens hul ballingskap goedgunstiglik toegestaan het. Die 'ballingskap' was vir die Jode in werklikheid so voordelig, dat toe hulle die eerste keer geleentheid gegee is om Babilon te verlaat, slegs 43,000 bereid was om te trek en daar het 'n verdere 80 jaar verbygegaan voordat 'n tweede en baie kleiner groep na Jerusalem teruggekeer het.
Desnieteenstaande bestaan daar volgens geskiedkundige aanduidings baie sterk vermoedens dat die Israeliete met die Perse saamgesweer het tot die val van Babilon. Die aanduidings is dat hulle sedisie, die goeie gunste wat Cyrus in 538 VC aan hulle getoon het, vir hulle gekoop het. Die Israeliete het daardie tyd hoegenaamd geen geskrifte gehad nie en het ook nie 'n vaste geloof gehad nie. Monoteïsme was vir hulle 'n totaal vreemde begrip. Die gelowe, rituele en gebruike waarmee hulle in Babilon in aanraking gekom het, het hulle heeltemal verwar...
Die eerste agt hoofstukke van Genesis is opgemaak uit fragmente van geskrifte wat hulle in Babilon onder oë gekry het. Die stories van die skepping, die tuin van Eden, Adam en Eva, die Boom van die lewe en van die kennis van goed en kwaad, die Slang, die Versoeking, die val van Lucifer, die Antediluviaanse patriarge, die Toring van Babel, die Vloed, die Ark, die Duif, die Olyftak, Noag se offer, die Reënboog, die Verbond ens. ens. Kom alles van verhale af wat baie lank voordat die Jode bestaan het reeds in Babilon opgeteken gestaan het uit nog ouer Sumeriese geskrifte. Al hierdie stories is in poëtiese vorm geskryf en het die ongeletterde Jode verwar. Een van die duidelike tekens van die Jode se verwarring met hulle ontlening van dit wat hulle nie verstaan het nie, kan gesien word in die Joodse storie van die narwal wat in die Ark se 'slipstream' gespartel het toe dit op sleeptou geneem is aan die horing. In die oorspronklike weergawe wat uit Babilon kom is die ark oftewel 'Hammurabi se groot vlot' gesleep deur 'n groot vis.
Religieuse plagiaat was aan die orde van die dag. Volgens die Ou testament wou Moses se moeder nie dat hy in die hande van die Farao val nie – onthou hy wou sy heilige Nyl met derduisende dooie liggame besoedel deur al die seuntjies daarin te gooi - maar Moses se ma was een te slim "...a Levite woman...conceived and bore a son ...she hid him for three months, but she could not conceal him any longer. So she got a rush basket for him, made it watertight with clay and tar, laid him in it, and put it among the reeds by the bank of the Nile..." Genesis 2: 3. In hulle ongeletterde haas en 'helde diefstal' het die Jode nie rekening gehou met die mag en akkuraatheid van toekomstige moderne tegnologie en argeologiese navorsing nie, want daar is Babiloniese geskrifte wat honderde jare ouer as Moses is. Hierdie geskrifte praat van prins Sargon van Akkad wie se lewe as suigeling bedreig was, en die antieke geskrifte wat in die museum is lui: "...my changeling mother conceived me; in secret she bore me. She set me in a basket of rushes; with bitumen she sealed my lid. She cast me into the river which rose not over me..."
Ek staan nog oortuig te word hoe ou Noag op die chronologies gerieflike ouderdom van meer 500 jaar, daarin kon slaag om in die woestyn van Irak, die Bengaalse Tier en die tropiese Anakonda na die Ark te kon lok. Indien die Bybel dan die onberispelike woord van God is, was die sondvloed volgens die 'onberispelike chronologie' in ongeveer 1556 na Adam en minder as 2000 VC. Dit impliseer nie net dat ou Metusalem dus 'n verstekeling op die Ark moes wees om verdrinking te ontkom nie, maar dit impliseer volgens die tydvak verder dat die kontinente toe, daar uitgesien het soos dit nou daar uitsien. Noag moes dus een of ander supersoniese DBV vragskip of helikopter gehad het om die verskillende diere mee aan te ry. Al die grasetende diere kon ook nog gaan, maar wat het hy die leeus gevoer? Dat intelligente mense hierdie snert aan onskuldige en goedgelowige kindertjies as 'n 'plan van God' oorvertel of voorhou moet as 'n misdaad verklaar word.
Maar wat die Ark verhaal betref het die Jode weereens 'n verhaal gesteel en God die Skepper outeur gemaak. In 'n baie ouer Mesopotamiese 'vloed verhaal' het koning Utanapishtim al die sade en verskeie diere hoofsaaklik vee ens van die vernietigende vloed wat die god Enlil gestuur het, gered deur 'n groot vlot te bou. In die Griekse mitologie, wat ook ouer as die van die Jode is, het Deucalion en sy vrou Pyrrha 'n ark gebou om die vloed wat Zeus gestuur het te ontkom. Toe ek in 2009 in die Basis Tallil, naby Nasariya in die suide van Irak was, was ek letterlik in die antieke land Ur. Vir meer as 'n jaar was my kamer, soos die kraai vlieg, slegs een kilometer van Abram se huis! Ek het gemerk dat die antieke aanduidings van die stad Ur wat binne die grense van ons basis geval het, aantoon dat die Tigris rivier teenaan die groot Ziggurat geloop het wat in die middel van Ur was omdat dit 'n tempel vir die god Nanna en Sin was. Maar nou het die groot Ziggurat alleen tussen die murasies gestaan en die Tigris het etlike kilometer van daar gevloei. Ek het natuurlik geweet van die antieke vloed wat daar was en het navrae op die internet gedoen onder 'Tigris changing its Course'. Ek het toe gevind dat die Tigris se loop in die geskiedenis twee keer verander het as gevolg van groot vloede. Daar word duidelik gestipuleer dat die val van die grond vanaf Baghdad na waar die Tigris en die Eufraat rivier 'n tipe delta vorm slegs enkele meter in 300 kilometer is. Dit bring dus mee dat wanneer daar groot vloede is, 'n totale see van water die gebied sal oorspoel. Argeologiese ondersoek het getoon dat daar tekens van 'n katastrofiese vloed in Ur was ongeveer 6000 jaar gelede. 'n Laag vloed geplaaste klei lê twee en 'n half meter diep vir 1000 vierkante kilometer. Hierdie argeologiese ontdekking strook met die weergawes wat in die Mesopotamiese vloed verhaal van Utanapishtim voorkom. Utanapishtim was perse 'n Mesopotamiese heerser en Ur is in Mesopotamië, skaars 100 kilometer van Babilon af.
Maar, so van Ziggurat gepraat. Die grootste, oudste, enkel oorblywende stuk argitektuur van die antieke wêreld, is die Ziggurat by Ur. 'n Ziggurat is 'n enorme struktuur wat in sewe verdiepings hoog gebou word. Elke verdieping boontoe is kleiner as die vorige een wat meebring dat dit trapvormig boontoe gaan. Op die boonste en kleinste vlak was daar 'n tempel gebou, waar die priesters van daardie tyd gaan bid het en offerande gebring het. Hierdie Ziggurat strukture was eie aan die Sumeriërs en later die Babiloniërs van Mesopotamië. In Babilon self was daar so 'n Ziggurat wat deur Nabopolassar gebou is vir die Babiloniese god Marduk. Hierdie struktuur was drie honderd voet hoog wat beteken dat dit in vandag se terme so hoog soos 'n dertig verdieping gebou was. So, mens kan jou indink watse effek hierdie enorme struktuur op die Jode gehad het nadat hulle uit Jerusalem met sy enkel vloer sandsteen geboue gekom het. Wat die ongeletterde Jode nog verder verwar en verwonderd gelaat het was die priesters wat teen die toring opgeklim het en dan 'onverstaanbaar' tot hulle God uitgeroep het vanuit die 300 voet hoë tempel. Mens kan maar net jou gesonde verstand gebruik om te dink waar die storie van die taal verwarring en die toring van 'Babel' af kom. Terloops 'Ba-Bel' beteken "hek na god". Dit vorm deel van die antieke beginsel dat pilare en Ziggurat agtige strukture as monumente dien vir die mens se strewe om na god te probeer reik. Dit is eerder 'n monument tot God as wat dit 'n poging was 'om die hemel te probeer bereik'.
Ek het die Ziggurat by Ur besoek. Ek en ons Amerikaanse mediese ordonnans het op 'n dag na die Ziggurat gery en die plek begin nagaan, want die Amerikaner se grootste wens was om Abram se huis te besoek. Terwyl ons besig was om foto's te neem het die gids daar opgedaag en geoffer om ons op 'n toer deur die hele gebied te neem. Hy het aan ons verduidelik dat die Ziggurat wat 'n tempel vir die Sumeriese god Nanna en ook Sin was, en dat dit die sentrale gedeelte van die stad Ur was. Hy het ons ook daarop gewys dat al die baie belangrike persone soos die koninklikes en priesters rondom die Ziggurat gewoon het. Digby die Ziggurat het hy toe Abram van die Bybel se murasie aan ons uitgewys. Die Amerikaner het amper 'n floute gekry dat hy die voorreg gehad het om op die mure van vader Abram se huis te kon staan. Ek kon dit egter nie help nie en het die tolk toe gevra wanneer en hoe Abram 'n Jood geword het as hy dan so 'n hoë profiel karakter in Ur was. Nodeloos om te se die Amerikaner het daarna met 'n frons rondgeloop en my so dan en wan ongemaklik aangekyk het...
En Babilon, "...die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde..." waarom so. Was hierdie stad so boos soos die Jode vir ons voorgee?
Babilon was tussen 1770 – 1670 VC en ook gedurende 612 – 320 VC, die grootste stad in die hele wêreld. Babilon was hoofsaaklik, benewens vir die strukturele en argitektoniese wonders daarvan, ook bekend vir die veelbesproke 'kodes van Hammurabi'. Die 'Kodes van Hammurabi' is wette en edikte wat daardie tyd deur Hammurabi, wat as die 'wit een' bekend gestaan het opgestel is. Franse argeoloë het hierdie 2,4 meter hoë kliptafels met die wette op ontdek en dit kan vandag in die Museum by Louvre Parys gesien word. Hammurabi het die wette van 'geregtigheid' horisontaal laat aanbring en dit opgedra aan die songod Shamas. Hierdie wette is opgestel om regverdigheid en geregtigheid te laat geskied onder die mense wat dit die nodigste gehad het. Dit wette is ingebring teen onregverdige aantygings, vals getuienis, onregverdige vonnisse deur regters, eiendomsreg, lenings, deposito's, skuld en gesinsreg. Daar is ook uitsprake gemaak teen persoonlike nadeel na mediese operasies deur geneeshere, skade as gevolg van nalaat en nalatigheid by verskillende beroepe. Dit was basies gerig op die beskerming van swak en armer vroue, kinders en slawe.
Hierdie Babilon klink vir my in sy geheel baie anders as wat die jaloesie van die Israeliete soos met die Filistyne et al vir ons wil voorhou... en hierdie is maar 'n druppel in die emmer.
Hierdie is nie 'n heksejag op die Jode nie. Hierdie is feite wat uitgewys word. Indien die waarheid op 'tone trap' en eeu oue aannames dan deur hierdie feite die nek ingeslaan word - wat noem mens so iets? Die enkele verwysings wat ek tot nou toe aangevoer het is 'n druppel in die emmer. Die verwarring rondom die Hebreeuse taal, die ondermynende ideologie wat uit die Israelse konkoksies gespruit het, die skrikwekkende geskrifte in die Talmud; al hierdie dinge wat soos 'n legkaart inpas by die skokkende 'moraliteit' in die verhale van die Ou Testament, spreek van 'n religieuse begrip wat vreemd is aan die innerlike gees en karakter van die Ariër. Daar word nie 'gegryp' na 'n letterlike 'hamer van Thor' nie, daar word gewerk na die groter betekenis van ons dieper waardes wat vir soveel jare gebukkend moes gaan onder ander mites wat vloek teen ons wese...en daar is 'n 'geskiedenis' en rede aan die tragiese oorgang – bekendmaking, 'bespreking' en beredenering daarvan - dit is hier die doel.