Waarom blaf sommige honde nie? - teenwoordig Lees Meer
Hoof teenwoordig Waarom blaf sommige honde nie?
Waarom blaf sommige honde nie?
'N Hond mag nooit blaf nie. As u hond egter skielik ophou blaf, is dit beter om 'n veearts te besoek.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Ana Diaz Maqueda op 09 Junie 2020.
Ondanks die feit dat honde diere is met 'n ryk en uitgebreide lyftaal, is dit ook baie ekspressiewe wesens as dit kom by vokalisering. Honde kan emosies of buie oordra deur die geluide wat hulle kan weergee, soos grom, kreun en blaf.
Sommige honde blaf egter soms nie. Dit hang baie af van die konteks, maar oor die algemeen word 'n hond wat min blaf, goed ontvang in 'n huis, veral vir die voogde wat in woonstelle woon. Klagte van bure word dus vermy.
In die eerste plek moet dit in ag geneem word as die hond nog nooit geblaf het nie, of inteendeel, dit is 'n nuwe en skielike situasie. As dit so is, is dit nodig om 'n besoek aan 'n veearts dringend te beplan, aangesien daar verskillende patologieë is waarmee 'n hond kan ophou blaf.
Tweedens, daar is rasse wat hierdie geneigdheid het, soos hul kruise. Boonop kan slegte gewoontes ten tyde van die stap probleme veroorsaak by die hond wat hom sou verhinder om geluide korrek te maak. Vervolgens vertel ons u alles oor afonie by honde.
Patologiese oorsake van afonie by honde
As u 'n verandering in die blaf van u hond sien, of die totale afwesigheid of 'n soort heesheid, moet u nie huiwer om na 'n veeartsenykliniek te gaan nie. Die feit dat 'n hond ophou blaf wanneer dit gewoonlik gebeur, is nie normaal nie.
Daar is verskeie mediese toestande waarom honde nie blaf nie. In die meeste gevalle het dit te doen met die larinks, wat, net soos by mense, die "boks " is waar klanke geproduseer word, danksy die stembande.
Laryngeale verlamming: die larinks word versteur, die laringeale spiere word swak of verlam, en die kraakbeen stort in duie. Hierdie kwaal kom baie voor by honde van die Vlaandere ras, wat gewoonlik so gebore word. By ander rasse, soos Saint Bernards en Newfoundlands, word die patologie verkry.
Chondrosarcoma van die larinks: is 'n baie stadig groeiende tipe kwaadaardige gewas. Dit kan egter verhoed dat die hond blaf, eet of selfs asemhaal.
Respiratoriese toestande wat die larinks beskadig.
Honde met chroniese braking.
Direkte trauma aan die larinks of die lugpyp.
Honde wat om mediese redes 'n trageostomie ondergaan het.
Stemkoord verwydering om te verhoed dat hulle blaf (dit is streng verbode).
Gewasse in die tiroïedklier.
Soos ons kan sien, kan daar verskeie fisiese oorsake wees waarom honde nie blaf nie. In die meeste gevalle is dit die beste om 'n veearts te besoek, tensy die oorsaak daarvan bekend is en daar niks is om te doen nie.
Honde wat nie blaf nie en slegte loopgewoontes
As u hond een is wat baie aan die leiband trek en ook 'n kraag dra, moet u weet dat dit die larinks kan beskadig. Deurlopende druk op die hond se keel kan ernstige skade veroorsaak.
In hierdie situasie is dit die beste om die kraag vir 'n harnas te verander. Nee, die honde wat trek, sal dit nie meer doen as hulle 'n harnas dra nie, dit is 'n valse mite. Dit is die beste om 'n goeie honde -afrigter te vind om u hond te leer om aan 'n leiband te loop en onaangename situasies te vermy.
Tweedens, die gebruik van hangende halssnoere of elektries is teenproduktief en kan die situasie baie erger maak. Trouens, albei van hulle beskadig ook die skildklier.
Die aanleg van die ras in die geblaf van die hond
Sekere honderasse is meer aktief, ekspressief en blaf as ander. 'N Paar jaar gelede sou die meeste honde rasse verwag om te blaf en sodoende die huis te beskerm en indringers af te weer.
Vandag, inteendeel, die rasse met die meeste waarde is dié wat min blaf, aangesien die meeste honde op vloere gehou word.
Met betrekking tot honde wat nie blaf nie, is die ras wat nooit doen nie, die Basenji. Hierdie honde gee 'n ander soort geluid uit as blaf. 'N Ander nuuskierigheid van die Basenji is dat hulle hulself amper net so versorg as katte.
Oor die algemeen blaf alle honde egter, daar is sekere rasse wat dit minder doen as ander, as gevolg van sy vriendelike en kalm karakter. Dit is die geval van die Labrador Retriever, die Berner Sennenhond, die Italiaanse Windhonde of die Shar Pei.
Uiteindelik blaf honde baie keer nie as gevolg van trauma uit die verlede nie, soos die slagoffer van fisieke of emosionele mishandeling. Dit is 'n algemene geval by volwasse aangenome honde, wie se vorige lewe dikwels onbekend is. In elk geval, of die hond se verlede bekend is of nie, dit behoort aan watter ras dit ook al is, As u hond ophou blaf, gaan gou na die veearts.