Skriflesing: Nahum 1.
Teks: Nahum 1: 7
Die Here is goed, 'n toevlug in die dag van benoudheid, en Hy ken die wat by Hom skuil. (NAV: Die Here is goed, Hy is 'n toevlug in tyd van nood, Hy sorg vir die wat by Hom skuil.)
Die kern van hierdie profeet se prediking is dat die Here te midde van die kwaaiste stryd en verdrukking nog vir sy kinders sorg. Hy verkondig heil. Nie net vir Juda nie, maar ook vir ons. Met die vergesig van 'n profeet sien Nahum die voete van God op die berge, die God wat die goeie boodskap bring.
1. Die wederkoms en Juda.
2. Die wederkoms en ons.
Die profeet Nahum profeteer na die wegvoering van die Tienstammeryk. Hy is 'n tydgenoot van Sefanja. En net soos Sefanja profeteer hy ook oor die val van Nineve.
Nineve is die bloedstad. Dit is 'n stad wat net vol bedrog is. Geweld in sy strate.
Hierdie ongeregtige stad Nineve was nog altyd 'n bedreiging vir Juda. Maar die Here is goed. Hy gaan hierdie stad vernietig, en sy regverdigheid daarin laat sien, sodat die wat Hom ken, sonder vrees kan lewe.
Die profesie begin om die gedugtheid van God aan te kondig.
Hy is jaloers en daarom is Hy 'n Wreker. Hy is vol grimmigheid.
Al hierdie dinge gaan teen sy vyande.
Die Here se toorn oor sy vyande koel nie af nie.
Sy toorn is 'n absolute verskrikking waarteen nie die mens nie, en ook nie die natuur enige weerstand het nie.
Tog is daar ook genade in die toorn van God. Die dag wanneer die Here kom om sy toorn te openbaar oor sy vyande, is terselfdertyd 'n dag van heil en verlossing van Juda. Daarin lê die waarskuwing dat hulle ook gereed moet wees vir die verskyning van die Here.
Al is die Here toornig en al is Hy almagtig in sy krag, Hy is ook lankmoedig.
Daar is genade vir sy volk wat in hulle geloof volhard. Hy gaan al die gelowiges wat verdruk word, verlos.
Die profesie is toe ook inderdaad so vervul oor Juda, want daar het toe 70 jaar later 'n groep van hulle uit die Ballingskap teruggekeer Palestina toe.
So gebeur dit dat die Here hand aan hand met sy oordeelsaankondiging ook genade aankondig.
Om die genade van die Here so helder as moontlik te belig in sy profesie, beskryf die profeet die dag van die Here en alles wat dan gaan gebeur.
Hy sien hoe die Here as 'n gedugte Wreker verskyn.
Selfs die natuur verstom as Hy verskyn.
Die vyande van die Here het Hom nie aanbid nie. Hulle het hulle eie afgode aanbid, en daaroor in konflik gekom met God se volk. Dit het toe die gevolg gehad dat die volk van die Here verdruk en vervolg is.
Hierdie toestand kan nie langer toegelaat word nie en daarom kondig die Here aan dat die oordeel aan die kom is. Die oordeel soek egter uit - dit brand nie oor almal nie, want die Here is baie genadig.
Hierdie was juis die punt waarop die vyand ontspoor het. Hulle het die lankmoedigheid en genade van die Here as swakheid gesien. Hulle kon nie sien dat die lankmoedigheid en geduld van die Here die oordeel oor hulle net uitgestel het nie.
Daarom is die ontstellende hierin juis dit dat diegene wat die mag en krag van die Here onderskat het, nie net wreed ontnugter word nie. Hulle het totaal ondergegaan onder die krag van die Here.
Die profeet stel dit so: Die Here is groot van krag, en die Here laat nooit ongestraf bly nie. Die ongelowiges in die wêreld kan nie vir altyd die oordeel van die Here bly ontvlug nie. Mettertyd haal die oordeel hulle in.
Verse 3 tot 6 beskryf hoe verskriklik die krag van die Here is wanneer Hy in sy toorn aankom.
Die hele natuur is ontredderd. Verwoestende natuurmagte begelei die Here by sy koms, en hulle is elke oomblik tot sy diens. Die Here gebruik hulle ook om sy vyande te straf!
Vers 4 beskryf die optrede van die natuur: Die see droog op voor die dreigende aangesig van die Here. Die riviere doen dieselfde: hulle droog dadelik op.
Die natuur het al vantevore so opgetree, dink maar aan die uittog uit Egipteland. Psalm 106: 9 beskryf die betrokke gebeurtenis met woorde wat sterk herinner aan Nahum 1: 4:
Die verskil is dat die gebeurtenis by die uittog nie 'n oordeelsdaad was oor die skepping nie, terwyl dit hier in Nahum wel die geval is. Dit roep ook Openbaring 20: 11 by mens op. Daar staan geskryf dat die aangesig van die Here so is dat sowel die aarde en die hemel sal wegvlug as die Here verskyn met die wederkoms.
In die boek Openbaring staan dit in die verlede tyd geskryf, omdat Johannes die vervulling van die einde sien:
Toe het ek 'n groot wit troon gesien, en die Een wat daarop sit. Die aarde en die hemel het voor Hom padgegee, en daar was nie meer plek vir hulle nie. (Die OAV vertaal "padgegee" met "weggevlug.")
Lees dit nou saam met Nahum se profesie, dan sien u daarin die verwoestende werking van God se toorn.
Nahum beskryf dat op die aarde ook berge verskrik is voor die toorn van die Here: Basan en Karmel kwyn weg.
Vir die mense van Juda was dit van groot betekenis:
Basan was die berg met die weivelde en die eikebosse.
Karmel het bekend gestaan as die berg met die digte boombosse teen sy hange.
Libanon se naam word ook genoem. Die sederwoude en groenigheid van hiedie berge verwelk meteens.
Die berge en die heuwels smelt weg. Niks is in staat om voor die toorn van die Here te bly staan nie.
Die grondgedagte is dat daar niks is wat teen die Here se toorn bestand is nie. Dit gaan nou hier vir die aandag van die Here se vyande, en vir die volk wat sy uitverkorenes verdruk.
Die saak is dringend en ernstig. Die dag van die Here kom. Sy weg is in 'n warrelwind en storm, en die wolke is die stof van sy voete. In hierdie beskrywing word die onmeetbare majesteit van God geteken.
Wat gaan dan van ons mense word, want ons is maar klein in verhouding met die wolke, en die is maar soos stof rondom die Here se voete?
Die profeet beskryf hier baie duidelik die mens se onvermoë teen die Here.
Hierdie beskrywing gee die indruk dat die profeet sien dat die Here al op pad is.
Ons kry dieselfde saak in Psalm 114: 4, 5:
Die berge het rondgespring soos ramme en die heuwels soos lammers. Wat is dit met jou, o see, dat jy vlug?
Die hoofgedagte van Nahum se profesie sover is dat die koms van die Here gaan wees om te oordeel, en dat dit die grootste verskrikking van alle tye gaan wees. Die verskrikking vergroot as ons besef dat hierdie profesie leer dat die Here nie net buite die grense van sy land gaan skoonmaak nie.
Nahum voorspel dit baie duidelik dat die Here binne sy land en binne sy kerk skoonmaak.
Nineve gaan val, maar Karmel en Basan en die Libanon verwelk en bewe en vlug ook voor God weg!
Die oordeel van God gaan ook 'n suiwering binne Juda tot gevolg hê.
Die betekenis vir ons is dat die Here met die wederkoms die hele wêreld met al sy volke gaan suiwer.
Dit gaan 'n oomblik van verskrikking wees in alle opsigte. Daardie dag kom beslis, al kan ons nou nog nie sien dat die wêreld en sy mag gebreek en in angs voor God staan nie.
Wat belangriker is vir ons is dat die Here ook 'n suiwering binne die kerk gaan laat plaasvind. Libanon is mos deel van die beloofde land!
Die vyande van die Here wat in die kerk wegkruip en maak asof hulle gelowiges is, gaan ook hierdie verskrikking deel.
Vers 9 vra die vraag wat deur die tyd staan: Wat beplan julle teen die Here? (NAV maak dit 'n stelling dat wat ookal teen die Here beplan word, tot niet gemaak sal word.)
Dink nou mooi: Onder watter omstandighede sal iemand iets teen die Here beplan? Net wanneer hy ongelowig is en hom teen God verset.
En ons pas in hierdie situasie in, want ons sal 'n saak moet uitmaak waar ons staan.
Waar staan ons t.o.v. leersuiwerheid?
Nie noodwendig die dinge wat in ons belydenisskrifte staan nie - wat glo u met u praat en lewe?
Is ons geloofslewe so onberispelik as wat dit behoort te wees?
Die punt is dat ons geroep is om met ons koningsbeeld die hele lewe te beheers, en om ook daarmee die eer aan God te gee. Ons koningskap moet ook sodanig wees dat dit wyer beoefen word as om net te lewe vir ons aardse bestaan. Ons moet nou al leef en bou vir die hiernamaals.
As dit nie so is nie, dan verloor ons tred met die tyd. Die regte tyd is dat die Here aan die kom is, Nahum het al die stof om die Here se voete gesien.
Die Here moet dus al byna hier wees, al kan ons Hom nie sien nie. Daarom moet ons voorbereid lewe op sy koms.
Dis waar hierdie profesie ons raak - die Here gaan met die eindoordeel alle nalatigheid op hierdie harde manier tot verantwoording roep.
Net soos vir Juda, is die profesie ook bedoel om ons tot bekering te vermaan op elke punt waar ons teen die Here oortree.
U hoef nie die oordeel te vrees nie, want die Here leer dat Hy 'n toevlug is in die dag van benoudheid.
Die ware gelowiges het nie probleme nie.
Hy ken die wat by Hom skuil.
God ken hulle nie net by die naam nie. Hy ken hulle ook omdat Hy hulle uitverkies het, soos dit in Efesiërs 1 staan.
Maar meer nog: God ken hulle ook deur die verlossing van Jesus Christus.
Daar is vir die ware gelowiges verlossing voorsien in die kruisverdienste van die Here.
Hy is geslaan en gekruisig. In die laaste oomblikke van sy lewe het Hy in dieper smaad en eensaamheid verval as wat ons ooit kan wees.
Sy kruisdood simboliseer dit ook, want Hy hang tussen hemel en aarde. 'n Totale verwerpte, want nie die aarde of die hemel ontvang Hom in daardie oomblikke nie.
So word Nahum se profesie 'n werklikheid. Jesus Christus het die volle toorn van God gedra.
Die oomblikke was so ontsettend dat selfs die natuur verstom het, soos wat Nahum ook voorspel het: die son het donker geword, rotse het geskeur en graftes het oopgegaan.
Nahum se profesie het nog verder waar geword, want toe Jesus die toorn van God gedra het, het daar vir ons vrede aangebreek.
Terwyl die straf oor Hom losgebreek het, het daar genade oor ons neergedaal.
So goed is die Here, en so het Hy 'n toevlug gereedgemaak vir ons wat in nood is oor ons sondes.
Ons ken spanning en druk.
Ons lewe seker in die tyd in die geskiedenis waar wêreldspanning die grootste is van alle tye.
Ons lewe in ‘n tyd waarin baie mense in oorloë hulle lewens verloor, terwyl dit deur 'n onregverdige mensdom as reg en billik beskou word.
Terselfdertyd is dit ok die tyd waarin ons die grootste geloofsverval denkbaar beleef.
Hierdie dinge is besig om ons ook in te maal. Geen mens kan oor hierdie dinge nugter dink en nie 'n gevoel van beklemming om sy hart beleef nie. Maar sodra ons in die geloof daarna kyk, besef ons dat die gelowige nie deur hierdie dinge die noute ingejaag kan word nie, want die Here versorg ons. In noodtye sorg Hy vir die wat Hom vrees.
Ons is al besig om voor te berei vir ons eerste Nagmaalviering van die jaar.
Die Here en Verlosser van Golgota roep u om aan sy tafel te kom aansit sodat Hy u van alles kan verseker wat Nahum geprofeteer het.
Jesus verseker u aan die Nagmaaltafel dat Hy weer kom, en dat Hy kom om te oordeel oor die wat op daardie tydstip nog lewe en oor die wat dan alreeds dood is.
Hy leer u ook dat sy oordeel geweldig en verskriklik gaan wees oor diegene wat Hom en die verlossing wat Hy bewerk het, nie gelowig aanvaar het nie.
Maar Hy verkondig ook aan u dat die oordeelsoomblik vir u 'n oomblik van genade gaan wees, omdat Hy u sondes volkome met God versoen het. Wanneer die ongelowiges in die geweld van God se toorn verdwyn, spreek God u vry en verklaar Hy u regverdig kragtens die verlossingsdaad van die Here Jesus Christus.
Die Nagmaal is dus 'n maaltyd waar die Here u van sy goedheid verseker. 'n Sakrament waar die Here weer aan ons bevestig dat Hy deur Jesus Christus vir ons 'n toevlug is. Omdat die Here die ken wat by Hom skuil, daarom roep Hy u na die Nagmaal toe. Berei uself biddend voor sodat ons as genadelinge aan die tafel van die lewende God sy genade vir elkeen van ons persoonlik mag proe.
Datum: 27 Januarie 2002.