Ijspegels: wat is hulle, eienskappe, vorming en gevare | Netwerk meteorologie
'N Winterklassieker wat films, reekse, tekenprente, ens. Weerspieël. Is die ijskaste. Dit handel oor stukke ys wat op die dakrand van die dakke, boomtakke, terreinlyste en vele ander elemente van die landskap gedwing word. Hulle kom gewoonlik in die winter voor as gevolg van lae temperature en swaar sneeuval. Soms kan hulle geskep word sonder dat daar sneeu nodig is en kan dit ernstige probleme vir die bevolking veroorsaak tydens hul val.
In hierdie artikel gaan ons vertel hoe ijskegels gevorm word, wat die kenmerke daarvan is en wat die moontlike gevare is.
1 Ijspegels in die winter
2 Vorming van ijskaste
4 Moontlike gevare
Ijspegels in die winter
Ons het sekerlik ijspegels in films, reekse, strokiesprente, poskaarte en baie plekke gesien. U hoef hulle nie persoonlik te sien gehad het om te weet hoe dit lyk nie. Dit is 'n klassieker van kouer winters en is hoofsaaklik te wyte aan die aanhoudende drup van vloeibare water in kombinasie met die sterk ryp tipies vir hierdie tyd van die jaar. Ons weet dat die temperatuur gedurende die winter dramaties daal, veral snags. Die aanhoudende drup van vloeibare water deur die dakke tydens 'n reënaflevering veroorsaak dat daar ijskaste vorm.
As gevolg van die skielike daling in temperature tot onder 0 grade, kan ons die ideale toestande vind vir die vorming van 'n ijskegel. Naamlik, wanneer die omgewingstemperatuur onder 0 grade is en dit gereën het of reën, ijskegels kan ontstaan ​​deur aanhoudende drup van vloeibare water. Dit is kenmerkende ys-stalaktiete wat ijspegels genoem word.
Vorming van ijskaste
Gewoonlik vorm daar in stede ijskegels aan die dakrand. Dit is voorheen nodig dat u gedra het. Op hierdie manier kan ons waarborg dat die temperatuur baie laag is. Water is ook geneig om op dakke op te samel en dan ysikse te vorm. Die gedeeltelike smelt van sneeu wat gedurende die sentrale ure van die dag tot gee aanleiding tot talle klein waterstrome onder die wit sneeukombers. As die temperatuur snags daal en hierdie waterlyne aan die rand van die dakrand eindig, begin dit afkoel totdat dit in ys stol.
Teen die aand laat die ysige koue 'n yskors op die sneeu op die dak vorm en die binneste gedeelte van die mantel is heeltemal geïsoleer van die rivier. Dit is hoe die binneste deel verder onder vloei. Die gevolglike druppels ontdooi of gaan deur die dakrand tot onmiddellik weer vries. En dit is dat hulle in aanraking kom met die buitelug wat baie laag is en dat dit gevorm word met verloop van ure. Dit is hoe die skerp ysnaalde so kenmerkend van die winter word.
Dit is baie algemeen dat die lug gedurende die dag skoongemaak kan word en die temperatuur vinnig sag kan word. Op hierdie manier kan sommige ysnaalde wat in die dakrand gevorm word, losgemaak word as dit deur die son verlig word of deur die hitte gesmelt word. Dit skep 'n gevaar vir mense wat onder dakke beweeg. Soms is mense wat onder geloop het toe die ijspegies geval het, deur ijspegels doodgemaak. Hierdie tipe nuus kom byna elke winter voor in baie koue lande soos Rusland, waar die intense koue gewoonlik hierdie vorming op die dakke oplewer.
Dit is nie net bekend onder die naam van ijskaste nie, maar dit hang af van waar ons ons bevind, dit kan ook onder ander name geken word. Afhangend van waar u is, is daar 'n lys name wat ons kan vind torings, chipiletes, pinganiele, kandelisse, calambrizos, rencellos, suiers of suiers. Hier in Spanje in die binneland van Cantabrië word dit cangalitu of cirriu genoem, terwyl dit in die Roncal-vallei churro genoem word, hoewel die vreemdste woord calamoco is. Dit verwys na 'n slym wat val asof dit deur die neus gly. Dit is ook baie tipies van strokiesprente waarin die slym in die neus van die mense vries as hulle baie koud is.
Ijspegels vorm nie net in die dakke van 'n stad nie, maar word ook in die natuur gegenereer. Ons sien op 'n paar kranse, rotse, boomtakke, ens. Hoe hierdie ysnaalde gegenereer word. Uiteindelik vind ons 'n sekere mate van gevaar deur ijskegels as dit in stede gegenereer word. In natuurlike omgewings het ons die vorming van pragtige landskappe wat waardig is om op foto's te bewaar.
In stede kan hulle egter gevaar inhou. Met die ophoping van sneeu op die dakke en die daaropvolgende ontdooiing wat ons hierbo bespreek het, druppels hervries as gevolg van lae temperature. As daar weer 'n stygende temperatuur is, begin hierdie ysnaalde daal, en dit veroorsaak gevare vir voetgangers. In ons land gebeur dit op 'n geïsoleerde manier, aangesien ons gewoonlik nie sulke lae temperature in die winter het nie. Hierdie gevare kan egter voorkom na 'n winterstorm soos hierdie jaar.
Daar word beraam dat ongeveer 100 per jaar in Rusland sterf as gevolg van ijskou. In sommige lande soos Finland is daar tekens op geboue wat waarsku oor die gevaar dat hierdie verskynsel bestaan. Op sommige plekke word dit beskou as die ijskegel van die dood omdat hulle ook 'n variant het. Hulle het in 1947 daaroor begin praat toe 'n vreemde verskynsel in die diepsee plaasgevind het. Dit kom baie koue waters van die Noordpool- of Antarktiese Oseaan voor waar die temperatuur tot -20 30 ° strek. Die temperatuur van die see is hoër omdat die oppervlakwater vries. Op hierdie manier word die sout buite rekening gelaat en dit word ondergedompel omdat die digtheid daarvan hoër is. Die omringende water vries en 'n kolom word gevorm deur stalaktiet wat die water waardeur dit in aanraking kom, bevries.
Dit word die ijskegel van die dood genoem, omdat dit alles op sy pad bevries. As hy 'n stadig bewegende dier teëkom, sal hy dit uiteindelik vries.