Shangri-la na Daoghang China: 'n rowwe reis - Reis - 2020
Die alarm lui op 6 en op daardie oomblik het ek geweet dat daar 'n lang dag van die afrigter op my wag totdat ek Daoghang bereik het, maar ek was ongetwyfeld heeltemal bewus daarvan dat dit so 'n moeilike en lang en lang reis sou wees ...
Om 7 uur vertrek die bus saam met my as die enigste toeris na 'n stad wat nie op die Lonely Planet voorkom nie, maar naby 'n nasionale park is en tussen die Tibetaanse berge van Sichuan gedompel is en op pad na Litang in die rigting van Chengdú, die hoofstad van Sichuan.
Die pad, soms van vuil, soms asfalt, het die vallei binnegekom en grens aan 'n ou kennismaking: die Mekong. Ons het mekaar in Vietnam ontmoet waar dit geweldig uitgebrei het en nou ontmoet ons weer, hierdie keer, jeugdige en kragtige, pasgebore uit die Himalaja-berge.
Na twee uur is die pad gesluit deur 'n grondverskuiwing. 'N Hyskraan het gewerk om die pad skoon te maak terwyl ons (50) mekaar met ons hande in ons sakke bekyk het. Die reën van die moeson is volop en die afgelope week het dit nie opgehou reën nie.
Sodra die pad skoon is, kon ons net 'n paar kilometer verder gaan. Die Mekongrivier het die pad heeltemal oorstroom en 'n jeep het vasgeval. Ons het almal uitgeklim en die motor begin stoot. Ons het dit van die pad afgehaal, maar die enjin was dood, so die bestuurder van die bus het nie twee keer gedink nie en met 'n tou het ons die jeep agter op die koets vasgemaak.