Die hoop hou van 1.5 ° c Limiet Alive is belangrik vir die oplewing van wêreldwye klimaatsaksie - nuus oor klimaatimpak Klimaatsimpaknuus
Richard Black, Imperial College in Londen en Catherine Happer, Universiteit van Glasgow
Sedert die regerings tydens die klimaatsberaad in Parys in 2015 1.5 ° C gestel het as die gewenste limiet vir aardverwarming het wetenskaplikes sowel as joernaliste gereeld gevra of dit haalbaar is. Die vraag het ontstaan onlangs weer toe die VN 'n verslag van nasionale publiseer emissiebesnoeiende beloftes vir die volgende dekade. Dit sal gereeld voor die publikasie van die IPCC se sesde assesseringsverslag in Julie - 'n sintese van die mees onlangse inligting wat wetenskaplikes oor klimaatsverandering kan bied - en die VN-klimaatberaad in November.
Wetenskap is reeds duidelik dat die 1.5 ° C-teiken gehaal kan word. Maar die wetenskap kan nie sê of daaraan voldoen sal word nie. Die uitkoms hang af van twee dinge wat ons nie met presisie kan weet nie: hoe sensitief is die klimaatstelsel tot stygende kweekhuisgaskonsentrasies, en hoe vinnig die wêreld die uitstoot sal verminder.
Die mensdom het min invloed op klimaatsensitiwiteit. Maar oor die tweede kwessie - wat ons aan emissies doen - hou die mensdom duidelik die invloed.
Die onlangse VN-verslag het getoon dat regerings die hefboom op korttermynvrystellings nie hard genoeg druk nie. Slegs 40% van die lande het tot dusver 'n nuwe emissiebesparende teiken vir 2030 gestel, soos dit volgens die Paryse ooreenkoms sou wees. Gesamentlik belowe hulle om die uitstoot met 1% onder 2010-vlakke te laat daal eerder as die 45% wat deur die IPCC voorgestel word as verenigbaar met die nakoming van die 1.5 ° C-limiet.
Ons het nou die bewys: die vergroening van die ekonomie is nie die prys van welvaart nie
Sedert die herfs van 2020, China, die EU, die VSA, Japan en Suid-Korea almal het daartoe verbind om die netto vrystelling uit die middel van die eeu te bereik. As hulle dit volg, sou dit gebeur halveer die gaping tot die 1.5 ° C teiken - en dit sonder om die wyer effek op wêreldmarkte, beleggings en pryse wat onvermydelik sal volg, in ag te neem.
Die toekoms is dus nie vasgestel nie, en baie sal afhang van besluite wat in die volgende paar belangrike jare geneem word.
Alhoewel wetenskaplikes in die versoeking kan kom om 'n groot deel van 2021 aan die orde te stel of die limiet van die Parys-ooreenkoms haalbaar is, kan dit as 'n lewendige debat self ons kanse om die teiken te haal, verlaag.
Konsensus en bemagtiging
Die kans om op te hou met die verhitting van 1.5 ° C neem toe hoe vinniger die wêreldgemeenskap die uitstoot van kweekhuisgasse tot nul verminder. En hoe vinnig ons dit doen, hang af van die onderlinge optrede van 'n groot mengsel mense - die belangrikste regeringsministers, maar ook sakehoofde, beleggers, banke, godsdiensleiers, aktiviste en burgers. Die afgelope paar jaar het die pogings in hierdie kiesafdelings versnel vanaf die stigting van finansiële meganismes deur die VN Vrydae vir Toekoms beweging.
Oor hierdie inisiatiewe heen is een onvermydelike feit hoe sentraal die 1.5 ° C-teiken nou is. Die ope brief dat Vrydae vir Toekoms wat in 2020 aan politieke leiers gestuur is, vyf keer na die 1.5 ° C-limiet verwys het, en glad nie na die ander Parys-ooreenkoms om die aardverwarming "ver onder 2 ° C" te hou nie. Toe die regerings van die UK en Nieu-Seeland albei het eksplisiet na die 1.5 ° C-limiet as die wêreldwye "leuning" verwys en hul nasionale koolstofvlakbane dienooreenkomstig gestel. Die VN se sekretaris-generaal, António Guterres, vermaan regerings en ondernemings om hierdie doelwit spesifiek te bereik eerder as "ver onder 2 ° C."
Om te beweer dat 1.5 ° C buite bereik is, is om al hierdie inisiatiewe en baie ander te onderkry - om almal te vertel, van minister tot belegger tot jeugaktivis, dat hulle gedoem is om te misluk.
Sosiale wetenskap vertel ons baie van die gevolge van verskillende soorte boodskappe op klimaatsaksie, onder meer op twee sake wat hier van belang is: konsensus en bemagtiging.
Van klimaatverandering om inenting'n konsensusboodskap van wetenskaplikes verhoog die geloof en die bereidwilligheid om op te tree. Ons sien hoe gemengde boodskappe beskadig vertroue op die oomblik met die AstraZeneca koronavirus-entstof. Sou klimaatsoorheersers soveel moeite gedoen het om die persepsie van konsensus onder klimaatwetenskaplikes te ondermyn, was die persepsie van konsensus nie belangrik vir dekarbonisering nie?
Die wêreld het 'n beter kans om klimaatsverandering aan te pak as mense voel dat hulle die kans het om te slaag. Akademiese navorsing ondersteun hierdie gesonde verstand. 'N Groot studie in 2020 het gewys hoe die argument "ons kan dit nie doen nie" werk om die optrede te vertraag, en opgemerk dat sulke uitsprake "kan lei tot 'n verlammende toestand van skok en berusting", wat 'n afskrikmiddel is vir aktiewe betrokkenheid by oplossings. Navorsing toon ook dat openbare ontkoppeling die onvermydelike gevolg van 'n waargenome is gevoel van konflik onder wetenskaplikes. Dit is miskien die bedoeling van mense wat klimaatsoptrede wil vertraag, maar dit is vermoedelik nie 'n uitkoms waarna wetenskaplikes wil steun wat koolstofvry is nie.
Die IPCC is miskien die grootste konsensusvormende inisiatief in die hele wetenskap. Die spesiale verslag van 2018 het bevind dat 1.5 ° C haalbaar is, en te oordeel aan private gesprekke, sal die verslag van hierdie jaar waarskynlik nie die deur sluit nie.
Sal ons spesies dus daarin slaag om aardverwarming tot 1.5 ° C te beperk en sodoende sommige van die meer verlammende gevolge van klimaatsverandering af te weer? Niemand kan dit weet nie. Kan ons slaag? Soos die voormalige Amerikaanse president, Barack Obama, eens gesê het: "Ja, ons kan." En om te weet dat ons kan, maak dit meer waarskynlik dat ons dit sal doen.
Richard Swart, Ere-navorsingsgenoot, Grantham Instituut, Imperial College London en Catherine Happer, Dosent in sosiologie, Universiteit van Glasgow
Verslae van Moskou dui daarop dat Rusland sy steun vir die klimaatooreenkoms in Parys voor die einde van 2019 sal aankondig.
by Scott Cohen, Universiteit van Surrey
Vervoer lewer steeds 'n groot deel van die uitstoot wêreldwyd op, selfs al verminder die uitstoot van ander ekonomie-gebiede. In die EU beslaan vervoer ongeveer 30% van die CO2-uitstoot,…
by Nataniël Geiger
Klimaataktiviste het op Vrydag 150 September uit meer as 20 lande uit klaskamers en werkplekke gestap om sterker optrede teen klimaatsverandering te eis. Massamobilisasies soos hierdie het geword ...
Ons leef in 'n wêreld wat bedreig word deur talle eksistensiële risiko's wat geen land of organisasie alleen kan oplos nie, soos klimaatsverandering, uiterste weer en die koronavirus.