Terwyl Kwêvoël op sy omswerwinge deur die land was, was die bosveld droog en dit was skokkend om te sien hoeveel groot bome in die dorp as gevolg van die droogte gevrek het.
Blykbaar is daar soveel dooie bome in die dorp dat die parke afdeling, of wie ook al daarvoor verantwoordelik is, nie by die boom by Kwêvoël se gebou kan uitkom nie. Wees dus maar versigtig as die wind waai as jy voor Kwêvoël se gebou verby ry.
Gelukkig staan die Huilboerboonboom, wat dieselfde tyd by Kwêvoël se gebou geplant is, steeds en is Kwêvoël met ’n kombers van pers blomme begroet op sy terugkeer. Slegs maar die tweede keer in al die jare dat die boom in blom was.
Christo het vir 41 jaar saam met die familie in die Dwaalboom omgewing geboer. As kind moes hy in Gr 1 in die Dwaalboom koshuis bly aangesien daar nie fasiliteite was dat hy vanuit die huis kon skoolgaan nie.
In STD 4 (Gr 6) is hy by Laerskool Thabazimbi ingeskryf waar hy sy laerskoolloopbaan voltooi het. Hierna was hy leerling van Hoërskool Frikkie Meyer waar hy ook gematrikuleer het.
Christo is weer terug na die boerdery en het gedurende hierdie tyd CCP Handelaars op Dwaalboom saam met sy skoonseun oorgeneem. Die besigheid word steeds deur die kinders, Paul en Eloma bedryf.
Buiten net boer wees het Christo ’n redelike prominente rol in die gemeenskap gespeel oral waar hy hom gevestig het. So was hy bedrywig op die Dwaalboom Boerevereniging, die skool se beheerliggaam asook die kerkraad. Op Thabazimbi was hy in ’n stadium ook voorsitter van die Thabazimbi Laerskool beheerliggaam terwyl Christoné, wat in 1994 gebore is, die enigste kind uit ses in die uitgebreide gesin, wat hy en Anita saam gehad het.
Op Dwaalboom was hy en Anita baie bedrywig by die vestiging van die Dwaalboom Skou wat oorspronklik as die Dwaalboom Oesfees begin het onder aanvoering van die plaaslike VLU tak, die skool en die koöperasie.
Gedurende November 2014 het hy ernstig siek geword en is die Peglarea Hospitaal in Rustenburg opgeneem. Uit die staanspoor was hy in die intensiewe versorgings eenheid opgeneem. Hier het hy twee keer die “hospitaalkiem” opgetel en het hy ook ’n draai in die isolasie afdeling van die eenheid gemaak.
Na 45 dae in die intensiewe eenheid het sy fisiese toestand merkbaar agteruitgegaan en het Anita besef dat sy bete vir hom tuis kan versorg.
Gedurende Junie vanjaar is hy weer vir ’n paar dae in die Eugene Marais Hospitaal in Pretoria opgeneem maar hy het vinnig herstel en is na ’n paar dae ontslaan.