Blaf met vakansie - Troeteldier versorging - 2021
Om u hond op vakansie te neem, kan 'n aangename en aangename ervaring wees, maar as u hond geneig is tot oormatige blaf, sal ander vakansiegangers dit miskien nie so goed doen nie. Boonop kan die blaf van u hond die grootste oorsaak wees van 'n vakansieplek wat versoek dat u nie weer besoek nie.
Oormatige blaf is 'n algemene probleem met die gedrag van honde wat kan lei tot slapelose nagte vir die eienaars van die hond, frustrasie, kwaad bure en selfs uitsetting uit u vakansiegebied.
Daar is baie redes waarom honde oormatig blaf. Sommige hiervan sluit in:
Skeidingsangs. Honde wat angstig raak as hulle van hul eienaars geskei word, spreek dikwels buitensporig aan. Dit kan ook vernietigend raak of in die hotelkamer uitskakel. Die blaf begin gewoonlik by of kort na die vertrek van die eienaar, en kan 'n paar uur aaneenlopend of onderbrekend wees. Hierdie tipe blaf kom slegs voor in die afwesigheid van die eienaar en is gewoonlik voorspelbaar (d.w.s. dit kom konstant voor wanneer die eienaar vertrek).
Reaksie op spesifieke stimuli. Sommige honde blaf as gevolg van sekere opwindende stimuli, soos toeriste wat verbygaan, los honde of katte, eekhorings of onbekende geluide. Hierdie tipe blaf kan bloot 'n opwekkende reaksie wees, of 'n kombinasie van oplettende, beskermende of vreesaanjaende gedrag. Anders as honde met skeidingsangs, sal hierdie honde dikwels blaf, ongeag die teenwoordigheid van die eienaar, en die blaf stop wanneer die stimulus verwyder word.
Aandag soek. Baie honde blaf omdat hulle per ongeluk beloon word vir blaf deur aandag of lof (d.w.s. vir hulle te sê dat dit goed gaan) deur hul eienaars. Honde blaf moontlik by hul eienaars om te kry wat hulle wil hê of wanneer hulle geïgnoreer word. Hierdie tipe blaf word soms geassosieer met ander irriterende gedrag soos pootjies of opspring.
Speel gedrag. Blaf kan 'n normale komponent van die spel wees en kan op mense, ander diere of speelgoed gerig word. Dit kan ook as 'n aangeleerde gedrag voorkom. Byvoorbeeld, die hond laat val 'n bal in die skoot van die eienaar en blaf. Die eienaar gooi die bal om die blaf te stop. Die hond het geleer om te blaf om die eienaar te laat baljaar.
Mediese probleme. Ouer honde wat aan doofheid ly, of kognitiewe disfunksie van die hond of ander breinsiekte kan oormatig blaf. Honde wat pyn het, sal ook blaf.
Vakansie is nie die tyd om te begin met oormatige blaf nie. Hierdie gedragsprobleem moet opgelos word voordat u dit selfs oorweeg om u hond saam te neem. As u hond tydens u vakansie 'n probleem met geblafgedrag ontwikkel, is dit moontlik dat u u hond nie alleen kan laat nie, anders sal u 'n stil, afgesonderde gebied moet vind om met u vakansie voort te gaan. Op hierdie manier sal ander reisigers nie hul vakansie verwoes nie.
Soos met enige oefenprogram, wees konsekwent en duidelik oor wat u wil hê dat u hond moet doen. As u vir hom sê dat hy stil moet wees, moet u dit wat u opdrag gegee het, toepas. Dit werk nie om "stil" van drie vertrekke af te skree nie en dan voortgaan om telefonies te praat terwyl jou hond by die venster rondspring.
Oorweeg dit eerder om u hond aan 'n binnenshuise leiband te hou en hom op potensieel problematiese tye aan u sy te hê. As u sien dat hy op die punt is om te blaf, moet u die lood optel en sê dat hy gaan sit. Beter nog, koppel die lood met 'n kopknik - wat die hond se kop saggies optrek en sy mond toemaak. As hy ophou blaf, los die spanning op die voorsprong en prys hom. 'N Ekstra beloning b.v. 'n "shush cookie" - sal u waardering beklemtoon.
As u hond voortdurend u onverdeelde aandag vra, oorweeg dit om 'n week lank konsekwent te ignoreer. Probeer opstaan ​​en wegstap wanneer hy begin blaf. Hierdie vorm van opleiding, wat geleidelik gelei het tot 'n "uitwissing van blaf" - is baie effektief omdat dit alle belonings verwyder wat tot nou toe die gedrag versterk het. Hou in gedagte dat skelm of kort oogkontak deur u hond as 'n beloning geïnterpreteer kan word; probeer om geen reaksie te toon nie. U kan hierdie opleiding 'n stap verder neem deur u hond aandag te gee, soos klapper, net as hy stil is. Met geduld kan u baie soorte aangeleerde gedrag verander deur die uitsterwingsproses.
Meer maniere om 'n bas te verminder
Soms kan u die geluid van blaf met 'n anti-bas kraag verminder. Hierdie krae is nuttig vir honde wat blaf as hul eienaars weg is en dit nie met stemopdragte kan regstel nie. Moet egter nie een gebruik met 'n hond wat tekens van angs toon nie; dit sal die probleem net erger maak. As hulle byvoorbeeld op hul eie gelaat word, raak sommige honde uiters gespanne en voer hulle die gedrag uit deur te stop sonder om te stop. In daardie geval moet die hond behandel word vir die onderliggende oorsaak van die probleem - skeidingsangs - nie net sy geblaf nie.
Anti-bas krae gebruik ultraklank, elektriese skok en vibrerende toestelle - die meeste werk deur hom te straf as hy blaf. Elektriese skokke kan effektief wees, maar word deur baie mense onmenslik beskou; ander soorte krae wat nie op pyn berokken nie, is aanvaarbaar. Onlangs het 'n anti-bas kraag wat sitronella-olie bevat, wat spuit deur blaf veroorsaak word, 'n effektiewe hulpmiddel geword vir die afleiding van die hond (beskikbaar by Animal Behavior Systems, Inc., Tampa, Fla.). Onthou dat sommige honde anders as diegene wat hulle dra, kan veroorsaak dat sommige teenhalsbande onvanpas is. Hierdie krae is nie geskik in huise met meerdere honde waarin ander blafhonde woon nie.
Gelukkig sal die meeste honde op die een of ander ingryping reageer om hul blaf te beperk. Of u net 'n buitehond binnekom (wat die bure moet kalmeer) of die tyd neem om gedragsmodifikasietegnieke toe te pas, u kan daartoe lei dat 'n hond minder lastig is en sosiaal aanvaarbaarder word.