Hartwurm siekte, behandeling en voorkoming in hondjies
Honde is die natuurlike gasheer, en hartwurms was al sedert 1922 'n probleem toe hulle die eerste keer ontdek is. Vandag word hartwurms regoor die wêreld gevind.
Wat is hartwurms?
Die hartwurm Dirofilaria immitis behoort aan 'n groep parasiete wat filariede genoem word en is 'n tipe rondewurm. Hulle woon in die regte hartkamers en longareale - die longe - van besmette honde. Soos u kan voorstel, kan die longe en die hart vol wurms die normale orgaanfunksie beskadig en inmeng.
Jy sal nie kan weet of jou hondjie hartwurms het nie. Jy kan hulle nie sien soos jy vlooie of bosluise kan vloei nie . En jou hondjie sal nie eers siek word nie totdat sy al geruime tyd besmet is.
'N Intermediêre gasheer, die muskiet, is nodig om die siekte te oordra. Muskiete eet baba hartwurms genaamd mikrofilariae wanneer 'n bloedmeel van 'n reeds besmette hond geneem word.
Die onvolwasse parasiete spandeer ongeveer drie weke in die muskiet en migreer na die monddele van die insek. Wanneer die muskiet weer 'n bloedmaaltyd neem, word larwes op die vel neergesit en toegang verkry tot die nuwe gasheer se liggaam deur die bytwond deur die muskiet.
Een keer in die hond se liggaam, ondergaan die onvolwasse hartwurm veel meer moltes en ontwikkelingsfases. Laastens, dit migreer na die hart en longareale waar dit volwasse is.
Volwasse wurms kan 4 tot 12 sentimeter lank bereik. Dit is nie ongewoon vir besmette honde om tientalle wurms te dra nie; Meer as 250 is in 'n enkele hond gevind.
Volwasse wurmpies en -vroue werp elke dag soveel as 5000 mikrofilariae in die hond se bloedstroom. Hierdie mikrofilariae moet deur 'n muskiet ingeneem word om hul ontwikkeling voort te sit, maar kan vir tot drie jaar lewendig en infektief in die bloedstroom van die hond bly.
Die lewensiklus duur ongeveer ses tot sewe maande.
Puppies kan met mikrofilariae besmet word en toon nie tekens van siektes nie, selfs al word dit vir baie maande getoets. Hulle sal dalk jare nie simptome toon nie, maar skade gaan voort so lank as wat hulle besmet is.
Alle honde kan die siekte kry, maar diegene wat dit doen, word dikwels meer aan muskiete blootgestel. Dit beteken dat buitepuppytjies wat naby die primêre muskiet teelareas soos moerasse of staande water woon, die hoogste risiko het.
Hartwurms kan tot vyf jaar in die hond bly. Aanvanklik mag die hond nie enige slegte effekte toon nie, maar simptome ontwikkel oor die tyd en word erger. Algemene tekens is hoes, kortasem, en onwilligheid om te oefen. Besmette hondjies kan verswak ná uitbundige spel of speletjies.
Uiteindelik word die hond swak, lusteloos, verloor gewig en mag hy bloed ophoop. Ernstige tekens van senfase siekte is kongestiewe hartversaking wat tot skielike ineenstorting en dood kan lei.
Tradisionele toetse kyk na mikrofilariae in die bloedstroom. Die veearts teken 'n monster van die hond se bloed en kyk onder die mikroskoop om die babawurms te vind. Moderne diagnose is gebaseer op 'n kombinasie van faktore. Eerder as om visueel na die mikrofilaria te soek, kan bloedskerm antigeen toetse die teenwoordigheid van volwasse vroulike wurms waarneem, selfs voor hulle babas gehad het.
X-strale en ekkokardiografie ondersoek hart- en longveranderinge, en urinale ondersoek kyk na tekens van proteïen.
Honde val in vier kategorieë een keer gediagnoseer. Die laagste risikokategorie, Klas 1, is gewoonlik jong honde of dié met vroeë infeksies en min simptome sonder hartskade is sigbaar. Redelik geaffekteerde Klas II-honde het ligte of intermitterende simptome, maar steeds in betreklik goeie gesondheid, maar het bewys van hartskade. Klas III honde word erg geraak. Klas IV-kavalsindroomhonde val inmekaar en sal van hul wurmlading sterf, tensy die wurms chirurgies verwyder word.
Hartwurmbehandeling spreek die verskillende lewensfases van die parasiet aan. Die pasgebore mikrofilariae wat in die bloedstroom swem, en die "adolessente" stadiums wat deur die hond se vel migreer, moet eers uitgeskakel word.
Dit dien twee doeleindes.
As slegs die volwasse wurms in die hart behandel word, sal hierdie onvolwasse parasiete hulle vervang soos hulle volwasse word. Om hierdie onvolwasse parasiete dood te maak, verminder ook die aantal volwassenes wat later behandel moet word. Sommige van die maandelikse voorkomende medikasie kan deur die eienaar vir twee of drie maande by die huis gegee word om hierdie onvolwasse hartwurms veilig uit te skakel voordat die volwassenes behandel word.
Sodra die onvolwasse parasiete behandel is, word die volwasse wurms vermoor met 'n reeks van twee of drie behandelings van 'n wurm-dodelike gif, genaamd melarsomien-dihydrochloried. Hierdie stof is verwant aan arseen en ingespuit in die spiere van die hond se rug. Hierdie behandeling kan moeilik wees op selfs 'n gesonde hond se liggaam. Die inspuiting maak pyn en mag pynmedikasie en opvolgversorging vereis om moontlike abses te voorkom.
Vanaf Augustus 2011 het die enigste FDA-goedgekeurde hartwurmbehandeling, Immiticide (gemaak deur Merial) tydelik onbeskikbaar. Jou veearts kan verwys na aanbevelings vir alternatiewe hartwurmbestuur by die American Heartworm Society.
Die behandelde hond kan huis toe gaan, maar moet ten minste 'n maand beperk word. Dit laat die dooie wurms deur die liggaam geabsorbeer word. Oefening kan veroorsaak dat dooie wurmafval in die bloedstroom beweeg en 'n blokkasie - embolie veroorsaak - wat die longe of vinnige hartversaking versteur.
Ivermektien Behandeling Opsie
Die inspuiting kan pynlik en redelik duur wees. In die verlede kon lae-risiko honde wat as Klas I gediagnoseer is, in plaas van langtermyn behandel word met ivermektien-gebaseerde hartwurm voorkomende produkte, gewoonlik in 'n pilvorm . Dit sal nie die volwassenes doodmaak nie, maar sal hulle steriliseer sodat hulle nie kan voortplant nie, en verkort hul lewensduur. Dit vermoor die onvolwasse stadiums van die parasiet. Hierdie honde bly oor 'n tydperk van twee jaar hartwurm positief, en simptome kan erger word totdat die volwasse wurms uiteindelik doodgaan. Jou veearts kan jou die beste adviseer oor jou hond se behandeling.
OPDATEER! Vanaf Augustus 2013 beveel die kenners aan om die voorkomende medikasie van hartwurm soos ivermektien in 'n "slow-kill" -metode aan te moedig omdat dit dwelmmotstand in die hartwurm kan aanmoedig en dit dus moeiliker maak om honde suksesvol te behandel of te beskerm.
Dit is gedeeltelik te danke aan die feit dat sowat 20 persent van die honde wat met hartwurms besmet is, vir ten minste 'n jaar of langer sirkulerende mikrofilariae ontvang wanneer hulle maandelikse behandeling ontvang. Wanneer hulle volwasse en voortplant, kan hulle potensieel meer dwelmresistente parasiete versprei. Daarom bly die metode wat tans verkies word, volwasse behandeling, dwelms om die volwasse hartwurm dood te maak.
Die huidige aanbeveling staan ​​egter oor die voorbehandeling van Ivermektien vir twee maande om die mikrofilariae dood te maak voordat dit met melarsomien behandel word om volwasse wurms dood te maak. Dit, saam met Doxycycline ('n antibiotika) en miskien 'n steroïed-tipe medikasie, help om die risiko van longskade komplikasies wat met dooie wurms geassosieer kan word, te verminder. Jou veearts sal die nuutste inligting vir jou troeteldier hê.
Die veranderinge in behandeling sal geen verskil maak in voorkomende protokolle nie. Dit is baie makliker en minder duur om hartwurmsiekte in jou hondjie te voorkom. Volgens dr. Wallace Graham, president van die American Heartworm Society, moet hondjies ses tot agt weke oudes voorkom. Vir pups ses maande oud of ouer wat nie op voorkomende wyse was nie, moet 'n hartwurm toets gegee word voordat medikasie begin word en die hond ses maande later getoets om seker te wees daar is geen parasiete nie. Jaarlikse toetse verseker dat jou hondjie gesond bly. Alhoewel sommige geografiese streke soos die suidelike state en die Mississippi Delta streek 'n hoër voorkoms van hartwurms het, is die siekte in al vyftig state aangetref.
Daar is verskeie hartwurm voorkomende medikasie beskikbaar, sommige in koubare tablette en ander gekombineer met vlooien of ander parasiet voorkomende produkte as 'n ter plaatse behandeling. Vra jou veearts om die beste opsie vir jou hondjie aan te beveel.