Anders as wat die mite dit wil hê, was Johnny Cash nooit in die tronk nie, maar het hy op eerbaarder wyse die harde pad gestap, synde gebore in ’n arm gesin tydens die Depressie in Arkansas, waar hy die grootste deel van sy kinderjare in ’n spoorweghuisie deurgebring het.
Sowat drie jaar gelede het ek deur die strate van Camden Down Street Market in Shepard’s Bush, Londen gedrentel. Minstens tien van die stalletjies waar ek verby is, had Johnny Cash op hulle luidsprekers. Soos ek die einde van die mark genader het, het ek ’n baie byderwetse vrou met pers hare, ’n swart fluweelrok en ’n groot kruis om haar nek gevra, “Wat is die storie met al hierdie musiek van Cash?”. Sy het na my gekyk en gesê, “O Vader, Johnny is soos in die oupa van Gothic; hy’s die man in swart.” “Mmm, dit ís hy,” het ek geantwoord en in die stinkende moltreinstelsel met ’n glimlag op my gesig verdwyn ...