10 Mei 2018 Dr. Tinus van Zyl Hemelvaartsdiens
Posted by Administrator (dbvgadmin) on May 16 2018
Donderdag, 10 Mei 2018,
18:30 in die Kerkgebou
Tema: Is die hemel nog nodig?
Is die hemel nog nodig?
Dit is seker nie toevallig dat hemelvaart een van die mees afgeskeepte feesdae in die kerklike jaar is nie. Die moderne era waarin ons leef is 'n tyd waarin baie mense wonder, ook toegewyde gelowiges wonder: Is die hemel nog nodig?
Nou aan die een kant is dit 'n goeie ding as gelowiges hulle nie te veel bekommer oor die hemel nie. Daar was defintief tye in die geskiedenis wat die kerk amper obsessief was oor die hemel en die enigste doel van geloof en gehoorsaamheid was om tog net eendag in die hemel te kan kom.
Gee nie om vir wêreld nie
Hierdie obsessie met die hemel was al met tye so erg, dat gelowiges glad nie meer omgegee het oor hierdie wêreld nie. Die nood van die armes, die lyding van siekes, die onreg van politieke en ekonomiese strukture, die vernietiging van die planeet – dit alles het gelowiges min gepla, want al waaroor hulle besorg was, was om hemel toe te gaan.
Medemens se siel
En as hierdie gelowiges gedink het oor hulle medemens, dan was hulle enigste agenda net om hulle medemens se siel ook in die hemel te kry, maar die verdere, aardse nood en behoefte van hulle medemens, was vir sulke gelowiges irrelevant.
Om hierdie wanbalans aan te spreek, het predikers dan dikwels, as hulle uit hierdie stuk in Handelinge gepreek het, beklemtoon het dat ons nie na die hemel moet staan en staar soos die apostels nie, maar dat ons ons oë moet laat sak na die aarde, die nood rondom ons moet raaksien en 'n verskil moet maak in die wêreld rondom ons – in Judea, Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld.
Nie my preek nie
Dit is 'n belangrike preek, maar dis nie my preek vir vanaand nie. Vanaand wil ek vra of ons nog hoegenaamd die hemel nodig het? As ons ons oë laat sak na die aarde, en ons sien die nood raak van wêreld rondom ons, en ons probeer 'n verskil maak in hierdie wêreld, het die hemel dan nog enige relevansie?
Nou moet ek net weer julle geheue verfris oor wat ek bedoel as ek die woord hemel gebruik. Met hemel verwys ek nie na die lewe na die dood nie.
Opstanding van die vlees
Ons glo in die opstanding van die vlees – die liggaam. Ons glo dat ons eendag fisies saam met Christus sal opstaan en op God se fisiese nuwe aarde sal woon.
Alles word nuut
Dan sal hemel en aarde weer een word, dan sal alles op aarde heel en nuut gemaak word, die leeu en die lam sal saam wei, God se woonplek sal weer tussen die mense wees en elke traan sal van hulle gesigte afgedroog gaan word.
Ook 'n ander preek
Dit is ook weer 'n preek vir 'n ander dag. Maar as ek vanaand oor die hemel praat, verwys ek nie na die lewe na die dood op God se nuwe aarde nie. Met hemel verwys ek na die Goddelike, onsienlike, hemelse dimensie wat nou rondom ons is.
Dallas Willard het al gesê dat moderne mense soos ons dalk eerder moet dink aan die hemel as die atmosfeer rondom ons. Die hemel is dus nie 'n ander tyd of 'n ander plek nie, maar 'n ander dimensie wat nóú – in hierdie tyd, híér – op hierdie plek, rondom ons aanwesig is, al is ons onbewus daarvan.
Jesus in Handelinge
En daarom kon Jesus in Handelinge 1 opgeneem word in die hemel, maar in Handelinge 9 weer vanuit die hemel, vanuit die "atmosfeer", met Saulus praat terwyl hy op die pad was na Damaskus.
Ek verwys dus na die hemel as die geestelike dimensie of spirituele atmosfeer rondom ons, waar Christus inbeweeg het toe Hy in die hemel opgeneem is en vanwaar Hy nou regeer oor die hemel en oor die aarde.
Maar hoekom is dit nodig om van hierdie onsigbare, geestelike, Goddelike dimensie kennis te neem? Is dit nie maar beter om net jou oë gefokus te hou op die aarde en jou Christenskap na die beste van jou vermoë uit te leef binne jou konkrete, aardse bestaan nie?
Ek moet bely
Ek moet bely, ek verkies dit amper, want as mense eers met my begin praat oor allerhande geestelike, spirituele dinge wat hier in 'n onsigbare realm rondom ons gebeur, en dat ons in geestelike oorlogvoering betrokke moet raak, dan gaan daar vir my rooi ligte aan en dan begin ek senuweeagtig raak dat ons nou weer so obsessief oor die hemelse dinge gaan raak, dat ons die pot heeltemal gaan missit.
En tog sê Paulus in Kolossense 3: "1 Aangesien julle saam met Christus uit die dood opgewek is, moet julle strewe na die dinge daarbo waar Christus is, waar Hy aan die regterhand van God sit. 2 Rig julle gedagtes op die dinge wat daarbo is, nie op die dinge wat op die aarde is nie..."
So blykbaar, volgens die Nuwe Testament, is die hemelse dimensie steeds baie belangrik en noodsaaklik vir ons lewe hier op aarde. Soveel so, dat ons lewe hier op aarde eintlik onmoontlik is, of betekenisloos is, as ons lewe hier op aarde nie gebou is op die hemelse werklikheid nie.
In Handelinge 1 word hierdie twee werklikhede, die aarde en die hemel, op 'n interessante manier aan mekaar verbind.
Ons lees dat Jesus aan sy dissipels verskyn voor sy hemelvaart en met hulle praat oor die die dinge van die koninkryk van God. Of soos Matteus dit sou noem, die koninkryk van die hemel. Maar in daardie selfde gesprek, vra die dissipels dan, of dit nou die tyd is dat Jesus die koninkryk van Israel weer gaan oprig.
Nou ons dink dadelik dat dit 'n dom, politiese vraag is, wat glad nie relevansie het tot die koninkryk van God / hemel nie. Maar ek dink nie dit was vir Jesus so 'n dom vraag nie. Want aardse koninkryke en die hemelse koninkryk, hou verband met mekaar. Dis nie dieselfde ding nie, maar hulle speel in op mekaar.
En dan antwoord Jesus, baie interessant, dat dit nie vir hulle is, om die dag en uur te weet, wanneer God dit gaan doen nie. En die Griekse woorde wat die skrywer, Lukas, hier gebruik, is chronos en kairos.
Nou julle het waarskynlik al pragtige preke gehoor oor chronos tyd en kairos tyd. Chronos tyd is kronologiese tyd – 'n dag en 'n datum, en kairos tyd is 'n spesiale geleentheid, 'n oomblik van waarheid, 'n rewolusionêre deurbraak, die aanbreek van 'n nuwe era. Jy kan amper sê dat kairos tyd is wanneer die ewige tyd kruis met kronologiese tyd.
Nou gebruik Lukas albei die woorde langs mekaar. Dit is nie vir julle, sê Jesus, om die chronos of kairos te weet wat die Vader in sy eie mag bepaal het nie. Beide die kronologiese datum asook die spesiale omstandighede waarin die koninkryk van God en die koninkryk van Israel mekaar sal ontmoet, waarin die koninkryk van die hemel en die koninkryke van die aarde mekaar sal omhels, wanneer ewige tyd en kronologiese tyd sal kruis, is geheimenis, 'n misterie.
So Jesus openbaar nie die tyd of omstandighede waarin hemel en aarde mekaar sal ontmoet nie, maar Hy sê dat die dissipels krag sal ontvang van die Heilige Gees om te getuig van Christus, om te getuig van Christus wat in die hemel opgeneem is en wat weer vanuit die hemel na hulle sal terugkeer.
Tydig en ontydig
So die apostels moet tydig en ontydig, in alle verskillende omstandighede, tot in die uithoeke van die aarde getuig van Christus wat opgevaar na die hemel. Want in Christus ontmoet hemel en aarde mekaar. In Christus kruis tyd en ewigheid.
So, nou is die tafel gedek om ons vraag te antwoord: Is die hemel steeds nodig?
Die hemel is steeds nodig
Ja, die hemel is nog steeds nodig. Om die waarheid te sê, die verlies van die hemel in die bewussyn van moderne mense, ook gelowiges, mag dalk een van die grootste redes wees waarom so baie mense vandag worstel met materialisme en uitspattigheid, gierigheid en selfsug, losbandigheid en verslawing, asook sinloosheid, wanhoop en depressie.
Want sien, in die moderne mens se bewussyn is die hemel stadig maar seker uitgefaseer, sodat net die aarde op die ou end oorgebly het. En nou, vir moderne mense, is hierdie wêreld al wat daar is. Hierdie aardse bestaan is die enigste werklikheid. Dit wat jy met jou sintuie kan waarneem, is al wat daar is.
Geen groter doel nie
En as hierdie aardse werklikheid wat jy met jou sintuie kan waarneem, al is wat daar is, dan is daar geen groter doel meer in die lewe as om die begeertes van jou aardse sintuie te bevredig nie.
Geen dieper betekenis
Dan is daar geen meer dieper betekenis aan ons aardse lewe nie. Ons lewe raak eintlik betekenisloos. Geen wonder dan, dat mense depressief raak nie. Want die lewe het nie meer enige sin nie.
Dan raak ons soos die prediker – ons lewe raak 'n gejaag na wind. Ons soek dinge om die lewe lekkerder te maak, dinge wat die begeertes van ons sintuie bevredig, maar dit kan nooit genoeg wees nie en dit kan ons nooit bevredig nie, want waarna ons eintlik opsoek is, is 'n dieper lewensin, 'n dieper lewensvreugde, wat aardse dinge nie kan gee nie.
1 Ek het by myself gedink: laat ek my oorgee aan plesier, laat ek die lewe geniet!
Maar ook dit het niks opgelewer nie. 2 Van lag moes ek sê: dis sinloos, en van plesier: wat bring dit? 3 Ek het gewonder wat sal gebeur as ek my aan wyn oorgee maar tog nog op soek bly na wysheid, as ek soos 'n dwaas leef totdat ek vasgestel het wat die beste is waarmee 'n mens hom sy lewe lank in hierdie wêreld besig kan hou. 4 Ek het groot ondernemings aangepak: ek het vir my huise gebou en wingerde geplant. 5 Ek het vir my tuine en parke aangelê en allerhande soorte vrugtebome daarin geplant. 6 Ek het vir my damme gemaak om die lappe jong bome nat te lei. 7 Ek het slawe en slavinne aangeskaf, en hulle het kinders gekry wat ook my slawe was. Ek het baie beeste en kleinvee gehad, meer as almal voor my in Jerusalem. 8 Ek het vir my silwer en goud opgegaar wat ek gekry het van konings en provinsies. Ek het vir my sangers en sangeresse gewerf, talle mooi meisies met wie ek die lewe kon geniet. 9 Ek was magtiger en ryker as almal voor my in Jerusalem. My wysheid het my goed te pas gekom. 10 Alles wat ek begeer het, het ek my veroorloof; ek het my geen plesier ontsê nie. Alles waarmee ek my besig gehou het, het my plesier verskaf. Dit was my beloning vir al my inspanning. 11 Maar toe ek goed nadink oor alles wat ek gedoen het en oor alles waarmee ek my met soveel sorg besig gehou het, het ek gesien dat alles niks was, 'n gejaag na wind. In hierdie wêreld bevredig niks nie.
Nadat Jesus die skares brood gegee het om te eet, het Hy gesê: "Ek is die brood wat lewe gee." Hy is die brood wat God uit die hemel gee, sodat die mense kan lewe.
En vir die vrou by die put het Jesus gesê dat as sy drink van die water uit die put sal sy weer dors raak, maar as sy die water drink wat Hy gee, sal sy nooit weer dors kry nie, want dit sal soos 'n fontein wees wat in haar opborrel.
Versoeking in woestyn
Toe Jesus self vir 40 dae in die woestyn was, en die duiwel vir Jesus versoek het om die klippe in brood te verander het Jesus gesê: " 'n Mens leef nie net van brood nie, maar van elke Woord wat uit die mond van God kom."
Dit was 'n aanhaling uit Deuteronomium 8, waarin Moses die volk herinner dat die rede waarom God vir Israel vir 40 jaar in die woestyn laat swerwe het en hulle elke dag vars manna uit die hemel gegee het, was om hulle te leer dat 'n mens nie net van brood leef nie, maar van elke woord wat uit die mond van God kom.
Dit is hoekom gelowiges deur die eeue heen met tye, veral in Lydenstyd, gevas het. Om te onthou dat 'n mens nie net van brood leef nie, maar van elke Woord wat uit die mond van God kom.
Gelukkig is dié
En as Jesus dan, na sy versoeking in die woestyn begin preek, dan begin Hy met die woorde: "Geseënd" – of ons sal kan sê Gelukkig, of soos in die ou vertaling Welgeluksalig – "Geseënd is dié wat weet hoe afhanklik hulle van God is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel."
Wat is die dinge waarvan jy dink: "Hiersonder kán ek nie leef nie!"? Het jy al ooit ernstig daaroor gaan nadink dat jy sonder daardie ding kán leef?
Ek dink baie van julle sal wonderlike getuienisse kan vertel van swaar en moeilike tye in jou lewe, wat jy dinge verloor het, en jy by jouself gedink het: Dit is die einde van die wêreld! Dis die einde my lewe!
En tog, wonder bo wonder, het jy die ontdekking gemaak dat jy nog steeds leef. Dat jy nog steeds hier is. Dat 'n mens nie net van brood leef nie, maar van elke woord wat uit die mond van God kom.
Terug in gejaag
En dalk het jy ook toe beleef, dat as jy ewe skielik weer met die gewone, gejaagde lewe gekonfronteer word, dan staan jy verstom oor hierdie malle gejaag na wind, waarvan jy ook voorheen deel was. Dan kan jy amper nie glo hoe gestres en beangs mense raak oor onbenullige dinge nie. En dan dink jy by jouself: Het ek ook so gejaag na wind, en gestres oor nietighede?
Moet julle nie bekommer
Daarom sê Jesus in sy bergpreek: Moet julle nie bekommer oor julle lewe, oor wat julle moet eet of drink nie, of oor julle liggaam, oor wat julle moet aantrek nie. Is die lewe nie belangriker as as kos en die liggaam as klere nie?
Jesus verwys na hoe die hemelse Vader sorg vir die wilde voëls en die veldlelies, sonder dat hulle hulle bekommer daaroor. En dan sluit Jesus daardie gedeelte af: Nee, beywer julle allereers vir die koninkryk van God en vir sy geregtigheid, dan sal God ook al hierdie dinge vir julle gee.
Aarde is leeg
Sonder die hemel is die aarde leeg en hol – eintlik maar net 'n leë dop. Die hemel vul die aarde met 'n dieper sin en betekenis. Die hemel vul die aarde met hoop en nuwe moontlikhede. Die hemel vul ons aardse bestaan met lewenskrag en lewensvreugde.
Leef uit die hemel
Ons lewe nie vir die hemel nie. Maar ons lewe van die hemel. Dit is vanuit die hemel wat ons die voedsel ontvang wat ons versadig, wat ons die water kry wat ons dors les.
Dit is vanuit die hemel dat die Heilige Gees ons met krag kom vul, sodat ons tot in die uithoeke van die aarde kan getuig van 'n groter werklikheid – van Christus wat opgevaar het na die hemel om hierdie wêreld met sy teenwoordigheid te vul.
Efesiërs 4:10 sê: "Die Een wat neergedaal het, is ook die Een wat opgevaar het ... om alles met sy teenwoordigheid te vul." Amen.