October 2016 – Digby U
Geweld in 'n weiveld (3)
'n Krisis verander ons lewens ingrypend. Die een oomblik voel alles nog reg en die volgende oomblik is daar 'n groot verlies. . . Dis asof daar 'n donker gordyn om mens toevou, die donkerte jou omsluit . . .
As Christene word ons nie gevrywaar van krisisse nie, maar ons weet dat Hy altyd by ons is, dat Hy ons nooit alleen laat nie. Hyself het deur soveel donkerte gegaan. Die voorhangsel het geskeur en daar het vir ons lig, toegang tot Hom gekom.
Met die kranslegging voorverlede Sondag loop ek stadig en ek sien dat een van die slagoffers se dogter voor my loop. Sy is in swart aangetrek en dis baie duidelik dat sy in skok is, dat haar hart gebreek is… Ek sien dat daar 'n arm sag om haar gevou word. . .
Toe ek later die foto op my rekenaar aflaai, sien ek die ligstraal:
Toe herinner Hy my: nuwe lewe kom altyd uit die donkerste plekke…
Markus 16:6 "Moenie skrik nie!" sê hy vir hulle. "Julle soek Jesus van Nasaret, wat gekruisig is. Hy is uit die dood opgewek. Hy is nie hier nie. Kyk, daar is die plek waar hulle Hom neergelê het.
Toe onthou ek die woorde uit die liedboek: Lei U ons lig, deur hierdie duisternis. Here Jesus, U weet hoe, want U ken die pad uit die duisternis. Op U volmaakte tyd sal die lig deurbreek, terwyl ons aan die wete vashou dat U ewige arms altyd sag om ons gevou is.
Geweld in 'n weiveld (2)
Ons ervaar steeds die rimpeleffek van wat verlede Woensdag in ons kompleks afgespeel het. . . Dit het 'n invloed op soveel mense se lewens.
Die afgelope Sondag was daar 'n diens en kranslegging by ons klubhuis. Die mense, oor alle grense heen, het in groot getalle opgedaag, soveel so dat daar nie genoeg sitplek was nie. Soveel bosse blomme is gebring. Die tragiese gebeure het mense nader aan mekaar gebring. Pyn is 'n universele taal.
Ek hoor en sien hoe mense met mekaar praat, mekaar ondersteun. Bure ontmoet mekaar vir die eerste keer. . . Mense, medepelgrims, sien mekaar regtig raak.
Pyn en lyding maak ons opnuut bewus van ons gebrokenheid en ons gebroke wêreld. Dit skud ons tot in die oomblik in, ons volle aandag is skielik hier. Ons broosheid en breekbaarheid maak ons bewus daarvan dat ons heling nodig het, dat ons nie sonder 'n Verlosser kan leef nie.
Here Jesus, U het U daartoe verbind om ons wonde te verbind en ons daardeur aan U verbind. So verbind U ons ook aan mekaar deur ons wonde.
Die volgende woorde is vir my nou baie kosbaar: Hosea 2:18-19 Ek gaan jou my bruid maak vir altyd. Ek gaan jou aan My bind deur my weldade en my goeie sorg, deur my liefde en my ontferming. Ek gaan jou aan My bind deur my onverbreekbare trou sodat jy aan My, die Here, toegewy sal wees.
Ek kyk af en net hier op die harde pad, reg onder my voete, sien ek sy trou raak:
Gister, na 'n heerlike reënbui deur die nag, sien ek in hierdie poeletjie sy hart van liefde wat oorloop vir ons. . .
Ja, Here, tekens van U troue liefde is oral sigbaar, dikwels op plekke waar ons dit die minste verwag. . .