DH: Die verklaring wat vir die sukses van FitzGerald se Khajjam-bewerkings in die Victoriaanse tydperk, d.w.s. die tweede helfte van die negentiende eeu, gegee word, is juis dat dit deur liberale mense aangegryp is wat teen die benouende sedes van hul tyd in opstand was. Dis opgebou uit ‘n lysting van die gedigtitels tot (nogal genommerde!) “versreëls” wat telkens een van die benutte alfabetletters dek. 1 Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. 'n Onderwysing van Dawid, Die opera dien as grondmotief en as inspirasiebron van die indeling van die bundel. ‘n Herhaalde afbeelding van die Middeleeuse abdis, Hildegard van Bingen se voorstelling van “Die eier van die heelal”, skei telkens die sewe afdelings van die bundel. Antonissen (s.d.:108 – in ‘n bespreking van Die Mummie en ander verse wat oorspronklik gepubliseer is in Standpunte (Junie 1964) – meen dat daar eintlik vier wyses is waarop Pretorius hom uitspreek (“en hul kom, byna vanselfsprekend, ook in vermengde vorm voor”): “Die eerste is die onmiddellike uitsegging van gedagtes en gevoelens deur ‘n nie-nader-bepaalde ek (…).