“Hoe ‘stupid’ kan mens wees? Dis sy ma wat altyd gese het net ‘n donkie stamp sy kop twee keer op dieselfde plek. Het jy nie probeer om die sisteem te verander nie, Fransie? Destyds? Toe jy toga gedra het? Wat het dit jou in die sak gebring?”, vra hy homself.
“Niks nie, ‘my love’. Daar is niks wat ons kan doen nie. Ons kan ons skuld getrou betaal. Ons kan werk, sodat ons ons kinders kan voer en klee en vir hulle die beste onderwys kan koop wat ons kan bekostig. En ons kan vir hulle leer dat die ‘privilege’ wat so ewe in hulle skoot geval het werklik is. En dat dit met ‘n verantwoordelikheid kom. ‘n Verantwoordelikheid wat maklik afgeskud kan word en veruil kan word vir die blink lee blik van goedters wat nooit goed is nie. En ons kan liefhe, waar ons is. En ons kan omgee, vir wie in ons pad kom. Maar dis dit. Ons kan nie anargie bring nie. En ons kan nie Afrika red uit die greep van haar Konings van die afgelope eeue nie.”