Stellenbosch – Koegas tot Parys
Place de Jaube
Ek sit hier met 'n café créme en 'n bakkie slaptjips by 'n restaurant op 'n sypaadjie, want Pieter soek 'n woonstel vir wanneer hy begin werk in September. Sy verloofde woon reeds hier. Hy gaan télétravail (werk op 'n afstand?) vir 'n startup in Parys. Af en toe kantoor toe met die trein om sy kollegas te sien.
Ek sit my piering op die klein koppie koffie soos Danie se Pa altyd gemaak het. Sodat die koffie warm kan bly terwyl ek my tjips eet. Die Franse en klein koppietjies…
Ek vra altyd vir 'n groot koffie as hulle jou die keuse gee, want klein is espresso klein. Net partykeer vang hulle jou wanneer groot eintlik 'n papbak is. Wie kan nou koffie uit 'n papbak drink… sonder 'n oor, ai.
Ek bekyk die teelepeltjie. Dis van die goedkoop soort, so dis goed, want ek gaan hom 'leen' om later my tarte citron revisitée in die hotelkamer te eet.
Terwyl ek die Franse so bedink en bekyk, kry ek die boodskap. Huis ten Bosch brand af! Weer! Ons universiteits koshuis in Stellenbosch. 36 Jaar gelede was dit 'n duvet wat op 'n verwarmer beland het. In die kamer oorkant my en Elsabé s'n. Middernag. Dis lank terug, maar ons onthou dit nog goed.
Darem vir Els so rukkie terug hier in Parys gesien. Net vir 'n oggend. Ons kon nie al ons gesels inpas nie. Te kort. Te veel om op te vang.
Ek onthou hoe ek gesoek het vir my ID in my handsak. en ek kon dit nie kry nie. Hulle het ons so geleer, dink ek. Gryp jou ID. Maar nou is ek ook nie meer seker hoekom ek so my ID gesoek het nie. Ons sien toe al die vlamme oorkant die gang en ek los maar. Dink nie om maar net my hele handsak te vat nie.
Ek google Huis ten Bosch om te sien of daar nuus is, maar ek kry net hulle website. Huis ten Bosch – Women of Fire, lees ek. Hulle staan so bekend oor die brand wat in 1983 'n deel van die koshuis verwoes het.
In September 1983 het ons weer onthou dat ons tema vir vensterversierings in Februarie Quest for Fire was. Die tema was films daai jaar.
Net die boonste vloer het gebrand en ons kon later ingaan. Ons kamer was nie weg gebrand nie. Net die agterkante van die boeke in die boekrak was gebrand. Ek kon my foto's red. Ek onthou dat ek net orals stukkies van my skaakstel sien lê het. Ons het een vakansie saam met my Pa dit uit klei gemaak en gebak. 'n Gogga stel. Geel en swart. Ek kon 'n paar red. Die biskoppe was wurms, pionne ladybirds en die perde was sprinkane. Dis al wat ek onthou, want ek het nog 'n wurm, 'n ladybird en 'n sprinkaan hier in my franse huis. Ek het 'n paar ander goed ook gered. Kan nie mooi onthou nie. Ek weet net dat ek party maar weggegooi het. Daai brand reuk gaan nie maklik uit nie.
Toe ek netnou vir Danie sê dat ek 'n teelepeltjie by die restaurant 'geleen' het, is hy so geskok dat ek dink ek sal maar môre weer daar gaan koffie drink en die lepeltjie ongesiens terugsit.
Nou onthou ek. Padda en muis was koning en koningin. 'Die padda wou gaan opsit by sy nooi in die vlei, a-hum…' het my Pa nog gesê. Ek dink ek het ook nog 'n muis met 'n kroon op. Nou weet ek net nie of daar later 'n muis in daai liedjie kom nie. Dalk is dit nie die regte liedjie nie. Terug in Beynes sal ek die stukkies soek en kyk wie is daar. Wonder net waar ek moet begin soek.
Gogga skaakstel – die wat die brand oorleef het
NS. Die tarte citron (nogal revisited) was nie 'n gesteelde lepeltjie werd nie. Regte lemon merinque sou baie beter gewees het. Môre vat ek daai lepeltjie terug.
Posted byKoegasTotParys August 17, 2019 August 19, 2019 Posted inUncategorizedTags: Clermont-Ferrand, Huis ten Bosch, Stellenbosch1 Comment on Clermont-Ferrand