Griswold v. Connecticut - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Griswold v. Connecticut, 381 U.S. 479 (1965),1 was 'n kenmerkende saak waarin die Hooggeregshof van die Verenigde State beslis het dat die Grondwet die reg op privaatheid beskerm het. Die saak het betrekking op 'n Connecticut-wet wat die gebruik van voorbehoedmiddels verbied. Met 'n stemming van sewe tot twee het die Hooggeregshof die wet ongeldig verklaar op grond daarvan dat dit die 'reg op huweliksprivaatheid' oortree het. Die besluit het die idee van individuele regte aansienlik uitgebrei en daartoe bygedra om 'n "zone of privacy" te skep wat die basis vorm vir die Roe v. Wade-besluit van 1973 wat aan vroue 'n grondwetlike reg op aborsie gegee het. Die besluit spreek die heersende siening uit dat die staat nie die reg het om private moraliteit te wettig nie. Die besluit vorm deel van die voortdurende dinamiek in die moderne demokratiese samelewing tussen openbare moraliteit en privaatregte.
Die hooggeregshof het Griswold se skuldigbevinding omgekeer en die Connecticut-wet ongeldig gemaak. Alhoewel die Handves van Regte nie "privaatheid" uitdruklik noem nie, het regter William O. Douglas (skryf vir die meerderheid) beslis dat die reg gevind moet word in die "penumbras" van ander grondwetlike beskermings. Regter Arthur Goldberg het 'n samevattende mening geskryf waarin hy die negende wysiging gebruik om die uitspraak van die Hooggeregshof te verdedig. Regter John Marshall Harlan II het 'n samevattende mening geskryf waarin hy aangevoer het dat privaatheid beskerm word deur die regsklousule van die veertiende wysiging. Justice Byron White het ook 'n ooreenkoms geskryf op grond van die klousule vir behoorlike prosesse.
Twee justices, Hugo Black en Potter Stewart, het verdeeldheid ingedien. Justice Black het aangevoer dat die reg op privaatheid nêrens in die Grondwet gevind kan word nie. Verder het hy die interpretasies van die negende en veertiende wysigings waaraan sy mede-regters aangehang het, gekritiseer. Justice Stewart het die Connecticut-statuut '' 'n ongewone dom wet '' genoem, maar het aangevoer dat dit nietemin grondwetlik is.
sedert Griswold, die Hooggeregshof het die reg op privaatheid aangehaal in verskeie uitsprake, veral in Roe v. Wade, 410 U.S. 113 (1973). Gedeeltelik gebaseer op Griswold, die Hooggeregshof het beslis dat 'n vrou se keuse om 'n aborsie te ondergaan, beskerm word as 'n privaatbesluit tussen haar en haar dokter. Oor die grootste deel het die Hof hierdie latere beslissings gemaak op grond van die wesenlike regsproses van justisie Harlan. Die Griswold 'n reeks sake bly kontroversieel en het beskuldigings van 'geregtelike aktivisme' gemaak.
Griswold v. Connecticut het 'n Connecticut-wet betrek wat die gebruik van ''n dwelm, medisinale voorwerp of instrument verbied het om bevrugting te voorkom.' Alhoewel die wet in 1879 aangeneem is, is die wet feitlik nooit afgedwing nie. Pogings is aangewend om die grondwetlikheid van die wet te toets; die uitdagings het egter op tegniese gronde misluk.
in Tileston v. Ullman (1943) het 'n dokter en moeder die wet betwis op grond daarvan dat 'n voorbehoedverbod in sekere situasies die lewens en welstand van haar pasiënte kan bedreig. Die Hooggeregshof het die appèl van die hand gewys op grond daarvan dat die eiser nie in staat was om namens sy pasiënte te dagvaar nie. 'N Tweede uitdaging aan die Connecticut-wet is deur 'n dokter sowel as sy pasiënte gebring Poe v. Ullman (1961). Die Hooggeregshof het egter weer gestem om die appèl van die hand te wys, op grond daarvan dat die saak nie "ryp was nie". Daar is van mening dat, omdat die eisers nie aangekla of van vervolging gedreig is nie, daar geen daadwerklike twis vir die regbank was om te besleg nie. Dus het die Connecticut-statuut die regterlike hersiening tot dusver ontwyk Griswold v. Connecticut.
in Poe, Regter John Marshall Harlan II het een van die mees aangehaalde meningsverskille in die geskiedenis van die Hooggeregshof ingedien. Hy het veral aangevoer dat die Hooggeregshof die saak moes aangehoor het eerder as om dit van die hand te wys. Daarna het hy sy steun vir 'n breë interpretasie van die klousule vir behoorlike prosesse aangedui. Hy het beroemd geskryf, "die volle omvang van die vryheid wat deur die klousule vir behoorlike prosesse gewaarborg word, kan nie gevind word in of beperk word deur die presiese bepalings van die spesifieke waarborge wat elders in die Grondwet voorsien word nie. Hierdie 'vryheid' is nie 'n reeks geïsoleerde punte wat uitgedruk word nie. in terme van die neem van eiendom, die vryheid van spraak, pers en godsdiens, die reg om wapens te hou en te dra, die vryheid van onredelike soeke en beslagleggings, ensovoorts. Dit is 'n rasionele kontinuum wat in die breë 'n vryheid van alle wesenlike arbitrêre instellings en doelgerigte beperkinge. ' Op grond van hierdie interpretasie van die klousule vir behoorlike prosesse het Harlan tot die gevolgtrekking gekom dat die Connecticut-wet die Grondwet oortree.
Kort na die Poe Daar is besluit geneem, Estelle Griswold (uitvoerende direkteur van die Planned Parenthood League of Connecticut) en dr. C. Lee Buxton ('n dokter en professor aan die Yale School of Medicine) het 'n geboortebeperkingskliniek in New Haven, Connecticut, geopen om die voorbehoedwet weer te toets. Kort nadat die kliniek geopen is, is Griswold en Buxton gearresteer, verhoor, skuldig bevind en 'n boete van $ 100 elk. Die skuldigbevinding is deur die appèlafdeling van die kringhof en deur die hooggeregshof in Connecticut gehandhaaf. Griswold het toe haar skuldigbevinding aanhangig gemaak by die Hooggeregshof van die Verenigde State.
Latere beslissings deur die hof het die beginsels van Griswold bo sy besondere feite. Eisenstadt v. Baird (1972) het sy besit uitgebrei na ongetroude paartjies, terwyl die "reg op privaatheid" in Griswold slegs op huweliksverhoudinge toegepas. Die argument vir Eisenstadt is gebou op die bewering dat dit 'n skending van die gelyke beskermingsklousule van die veertiende wysiging was om ongetroude paartjies die reg om voorbehoeding te gebruik wanneer getroude paartjies wel daardie reg het (onder Griswold). Justice Brennan het geskryf vir die meerderheid dat Massachusetts nie die wet op getroude paartjies kan afdwing nie Griswold v. Connecticut, daarom het die wet 'irrasionele diskriminasie' gewerk, indien nie ook ongetroude paartjies uitgebrei nie.
Die redenasie en taal van albei Griswold en Eisenstadt ter ondersteuning van die uitspraak van die Hof in Roe v. Wade (1973). Die besluit in gemsbok het 'n wet in Texas bewerkstellig wat 'n vrou wat aborsie ondergaan het, kriminaliseer het. Die hof het hierdie wet erken as 'n skending van die klousule oor die behoorlike proses van die veertiende wysiging. Die wet is uitgeskakel, wat aborsie vir enige vrou wettig maak om welke rede ook al, totdat die fetus 'n ontwikkelingspunt bereik waarin dit buite die baarmoeder kan oorleef.
Lawrence v. Texas (2003) het 'n wet op die Texas-wetgewing verwerp wat sekere vorme van intieme seksuele kontak tussen lede van dieselfde geslag verbied. Met behulp van 'n rasionele basisoorsig het die Hof van die hand gewys Bowers v. Hardwick (1986), en verklaar dat die "wetgewing in Texas geen wettige staatsbelang bevorder wat die indringing daarvan in die persoonlike en privaatlewe van die individu kan regverdig nie." Die meerderheidsmening van Justice Kennedy, gegrond op die vryheidsbelang wat beskerm word in die klousule vir die behoorlike proses van die Veertiende Wysiging, lui dat die wetgewing teen sodomie in Texas "geraak het oor die mees privaat menslike gedrag, seksuele gedrag en in die privaatste plekke, tuis, "en gepoog om ''n persoonlike verhouding wat ... binne die vryheid van persone is om te kies sonder om gestraf te word, te beheer." Die hof het dus beslis dat volwassenes geregtig is om aan privaat, konsensuele seksuele gedrag deel te neem. Terwyl die mening in Lawrence Kennedy is opgestel in terme van die reg op vryheid, het Kennedy die 'reg op privaatheid' beskryf Griswold as die "pertinent beginpunt" in die evolusie van die konsepte vergestalt in Lawrence.
↑ Findlaw, volledige teks van die saak. 15 Augustus 2007 herwin.
Helscher, David. “Griswold v. Connecticut en die ongenommerde reg op privaatheid.” Noord-Illinois Universiteit se regsoorsig 1-7(1). 1994.
Kalman, Laura. 'Die belofte en die gevaar van privaatheid.' Resensies in Amerikaanse geskiedenis 22: 725-731, 1994.
Lockhart, Andrea. “Deel een: familie, die grondwet en federalisme: Griswold v. Connecticut: 'n saakskorting.” Tydskrif vir kontemporêre regskwessies 1-3(1). 1997.
Loewy, Arnold H. “Morele wetgewing en die vestigingsklousule.” Regsbeoordeling van Alabama 55. 2003.
Alle skakels is op 17 Julie 2017 opgespoor.
Griswold v. Connecticut, 381 U.S. 479 (1965) (volledige teks met skakels na aangehaalde materiaal)
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Griswold v. Connecticut