Perevereistes vir groeitoestande - Nuut
Perevereistes vir groeitoestande
Lees die vorige gedeelte. ← Variëteite pere van vroeë middel en laat rypwording
Lig, termies, waterregime, grond
Vir normale plantegroei benodig die peerboom lig, sekere temperatuur, humiditeit, voeding en ander faktore.
Ligmodus. Peer behoort tot ligte plante. Met 'n gebrek aan lig, verskyn 'n uitgesproke tiering: 'n hoë, smal kroon, kaal aan die basis van die tak, sterwende ringlets is sigbaar.
Onderontwikkeling van blomknoppe word opgemerk - 'n onvolledige stel blomme in die bloeiwyse, defekte in die struktuur, ens. Die blare van sulke bome is groot, maar dun, het 'n intense groen kleur, die vrugte is kleiner met 'n swak kleur. Die peer stel die grootste eise aan lig gedurende die periode van blom en vrugvorming.
Termiese stelsel is noodsaaklik vir die lewensprosesse van die peer. Groei, opname van minerale deur wortels, metabolisme, asemhaling, assimilasie, ens. Hang daarvan af. Wat die rypbestandheid betref, is die peer in die derde plek na die appel en kersie (met die uitsondering van die Verre Oosterse Ussuri-peer).
Wes-Europese en Baltiese peervariëteite verduur winters met temperature tot 26 ° C. Temperature onder -30 ... -35 ° C word slegs deur Sentraal-Russiese variëteite geduld.
Jong bome is in die eerste 2-3 jaar die gevoeligste vir ryp. Dit is as gevolg van die swak regeneratiewe vermoë van die perdestelsel wat tydens oorplanting beskadig is. Probeer dus om saailinge in houers te koop.
Die rypweerstand van verskillende organe en dele van 'n peer is nie dieselfde nie. Om dit teen lae kritieke temperature gedurende die groeiseisoen of rustyd te beskerm, gebruik tuinarook tydens blom, laat herfs natmaak, sneeu-retensie, afwit van bolle en skeltakke, bedek die grond met turf en ander materiale.
Water-lug regime. Die peer is op 'n jong ouderdom baie vogtig, aangesien die penwortel tans baie min wortellobbe het. Namate die boom groei en ontwikkel, bereik die wortels groot dieptes. Die peer verdra 'n gebrek aan vog beter as ander tuinbougewasse en reageer negatief op sy oormaat in die onderste grondhorisonne. Met langdurige bevogtiging van die grond sterf die wortels af. Om oortollige vog op die terrein uit te skakel, moet u die grond dreineer en bewerk.
Die grond moet struktureel en vrugbaar wees. Leem- en kleigrond het 'n hoë absorpsievermoë. Sanderige en sanderige leemgronde het 'n swak opnamevermoë. Voedingstowwe kan maklik daaruit gewas word. Kunsmis in sulke gronde word die beste in klein dosisse toegedien, maar dikwels in die vorm van 'n topbemesting. Die peer verdra enige grond waarin normale wortelgroei moontlik is. Die uitsondering is sanderige gebreekte klipgronde.
Die konsekwentheid van die pulp, die smaak en aroma van die vrug hang af van die eienskappe van die grond. Op swak grond is pere dikwels suur, met droë, bitter vleis. Sanderige droë gronde benadeel die vrugte se smaak en verkort die vars stoorperiode. Peer groei die beste op effens suur en neutrale, deurlugtige grond. As dit versuip, is dit moeilik om yster op te neem, en die bome word siek met chlorose.
Kenmerke van die groei en vrug van pere
Daar is vyf hoofperiodes in die vegetatiewe ontwikkeling van hierdie boom.
- Die groeitydperk van vegetatiewe dele totdat die eerste vrugte aan die jong boom verskyn. Afhangend van die biologiese eienskappe van variëteite en onderstamme, eindig hierdie periode met die vorming van die kroonskelet vir 5-8 jaar, en op lae groeiende variëteite vinniger - vir 3-4 jaar.
Groeiperiode van vrugte vanaf die eerste tot gereelde oes. 'N Verhoogde neiging tot groei manifesteer in die eerste helfte van die periode wanneer die kroon van 'n volwasse boom gevorm word. Bome vorm 'n beperkte aantal blomknoppe, blomme en vrugte.
- Die periode van vrugte en groei duur vanaf die aanvang van die stabiele vrug van die boom tot die maksimum opbrengs. Plante dra gereeld vrugte en lewer vrugte van hoë kommersiële gehalte. Sommige van die ou takke sterf af, die krone word selfverdun, wat die lugligomgewing verbeter.
- Vrugtydperk met maksimum opbrengste. Sommige hoofvertakkings sterf af, skeltakke word blootgestel en vrugte beweeg van die basis na die periferie. Die produktiwiteit van bome neem af, die swakker sterf.
- Die periode van sterf vrugte, uitdroging en groei. Tops verskyn op die kaal dele van die hooftakke. Verdere uitwissing van lewensprosesse word gekenmerk deur die verdwyning van 'n gedeelte of die hele boom.
Laat hulle in die eerste jaar na plant vinnig groei om die vrugte van bome te bespoedig.
Bloemknoppies begin vorm wanneer groeiprosesse meestal afgehandel is. Bloei van blomknoppe in pere kom 1-5 dae vroeër voor as vegetatiewe. Daarom is sy so mooi soos 'n bruid in 'n trourok tydens blom. Die blomtyd en die lang lewensduur van 'n blom word sterk beïnvloed deur weerstoestande (bloei van 3-5 dae tot 2 weke).
Die groei van lote aan 'n boom hang grootliks af van die aktiwiteit van die wortelstelsel. Die eerste golf van aktiewe groei in die lente en die tweede in die herfs. Pere-saailinge is pynlik om skade te ly en wortels te snoei.
Kenmerke van die wortelstelsel van die peerboom
1 - horisontaal gerigte wortels;
2 - vertikale gerigte peerwortels;
3 - peerwortels wat groei gee
Die peer het vertikale wortels wat diep in die ondergrond gaan, hulle vertak swak en horisontale wortels is amper parallel met die grondoppervlak en vertak sterk. Die vertakking van die wortelstelsel hang af van die ekologiese toestande, die voorraad en die eienskappe van die geënte variëteit. Die diepte van die peerwortelstelsel is baie hoër as die appelboom. Die grootste deel van die wortels is op 'n diepte van 20-100 cm en skeletwortels dring deur tot 'n diepte van 5 m. Daarom is dit beter om in gebiede met 'n noue voorkoms van grondwater 'n peer in 'n groot heuwel te plant .
Die wortelstelsel van 'n twee jaar oue peerplantjie is op 'n kweper geënt
aansig van bo af
Voortplanting deur wortelsteggies is vir haar baie moeiliker as vir 'n appelboom, aangesien die wortelhare van 'n peer tien keer korter is.
Die wortels van 'n peerboom begin 15 dae vroeër groei as die bogrondse deel - teen 'n temperatuur van + 6 ... + 7 ° C en voldoende vog. Hul maksimum groei vind plaas by 'n temperatuur van + 10 ... + 20 ° C. Daar moet onthou word dat die wortelstelsel van pere van Sentraal-Russiese variëteite by 'n temperatuur in die wortellaag onder -10 ° C sterf.
Terselfdertyd het die wortelstelsel van die peer 'n groter plastisiteit as dié van die appelboom, daarom is dit beter aangepas om in verskillende grondtoestande te groei. Op 'n jong ouderdom eis dit oorvloedige grondvog, aangesien dit min wortellobbe het en die hoofwortels swak regenereer wanneer dit geplant word.
Kenmerke van die vorming van die peeroes
In 'n peer bereik nie alle vaste vrugte verwyderbare volwassenheid nie - 95% daarvan val af. Daar is baie redes hiervoor: tekorte aan die struktuur van die blom, abnormale toestande van bestuiwing en bemesting (sterk wind, droogte of reënweer gedurende die blomperiode), skade deur plae en siektes, gebrek aan voeding.
Vir normale vrugontwikkeling moet die peerboom voldoende voedingstowwe kry. Die toediening van stikstofkunsmis kort voor blomtyd verhoog die vrugset.
Tydige versameling van vrugte is ook van groot belang om die oes te bewaar. Die peer word onderskei tussen verwyderbare en verbruikersrypheid. Die vrugte van wintervariëteite word einde September - vroeg in Oktober geoes, terwyl die volwassenheid van verbruikers in Desember - Januarie voorkom. Vanuit biologiese oogpunt word die gereedheid van die vrugte bepaal deur die vorming van saad wat normaalweg ontkiem.
Voortydige verwydering van peervrugte lei tot gewigsverlies, swak kleur, rimpeling, verbruining van die vel en die voorkoms van onderhuidse vlekke tydens opberging. Maar te laat oes verminder die algehele opbrengs, vervoerbaarheid en die kwaliteit van vrugte, wat die volgende jaar se oes negatief beïnvloed. Sommige variëteite pere (variëteite Dun lyn, Dulia novgorodskaya) as gevolg van die nie-gelyktydige rypwording van die vrugte, moet dit 'n tweede keer geoes word.
In die vorm is peervrugte kubusvormig met 'n onduidelike nek (verskeidenheid) Bessemyanka), peervormig, waarin die nek duidelik sigbaar is (verskeidenheid Dun lyn), langwerpige peervormige (Bere Oktober) en bergamotagtige, amper rond (Herfs bergamot).
Volgens hul grootte word die vrugte verdeel in baie klein (tot 25 g), klein (26-50 g), laer gemiddeld (51-100 g), medium (101-150 g), hoër gemiddelde (151-200 g), groot (201 - 300 g) en baie groot (meer as 300 g).
Die kleur van peervrugte kan ook baie anders wees: geel, geel-groen, groen met 'n blos. Die blos is pienk, bloedrooi, rooi, baksteenrooi en ander skakerings - solied, vaag, gestippel en gestreep.
Die pulp van verskillende variëteite is nie dieselfde nie: wit met 'n groenerige, liggeel of pienk tint. 'N Groep peervariëteite genoem "Neem" het 'n botteragtige, smeltende vleis.
Na die einde van die blaarval val die peerboom in diepe natuurlike rus en gaan dan in 'n toestand van gedwonge rus. Die rusperiode in die takke begin vroeër as in die wortels. Die kortste rustydperiode het die variëteite van die Ussuri-peer en variëteite wat met sy deelname geteel is. Van die Sentraal-Russiese variëteite begin peervariëteite die groeiseisoen vroeër as ander Kordonovka en Rubtsova, van die Baltiese variëteite - Bere Lutsa.
Lees die volgende gedeelte. Kweek en plant peersaailinge met onderstokke →
Lees ook oor die peer:
• Pearsoorte in die Staatsregister opgeneem
• Groeiende pere in die noordweste
• Die keuse van die beste peersoorte
• Berei die grond voor vir die aanplant van appel en peer
• Hoe om appel, peer en pruim te plant
Die geskiedenis van die verbouing van die druifsoort van die heks se vingers
Witch se vingers is 'n variëteit wat gebore is aan die begin van nie net eeue nie, maar ook millennia. In 2002 het Kaliforniese wetenskaplikes 'n nuwe variëteit, Witch's Fingers, aan die wêreld se wingerdbougemeenskap aangebied. Dit is verkry deur handbestuiwing van Amerikaanse druiwe met die beste soorte van die Middellandse See. Die hoofdoel wat deur die wetenskaplikes gestel is - om druiwe met 'n spesifieke voorkoms en buitengewone ryk smaak te verkry, is bereik.
Let wel! Wetenskaplikes sê dat druiwe tydens seleksie nie aan genetiese modifikasie onderwerp is nie; dit is 'n natuurlike produk, dus kan dit geëet word sonder om die gesondheid te benadeel.
The Witch's Fingers is ontwikkel deur 'n groep telers aan die Universiteit van Arkansas op hul wetenskaplike basis in Kalifornië.
Interessante inligting! Nou word daar gewerk aan 'n nuwe variëteit, wat voorlopig White Witch-vingers genoem sal word. Daar word verwag dat dit langwerpige ligte bessies en 'n sagte soet smaak het.
Die Siberiese streek word gekenmerk deur 'n skerp kontinentale klimaat met ysige winters. As u 'n peer vir u tuin kies, moet u nie net op smaak nie, maar ook op groei-eienskappe konsentreer. Die verbouing van 'n dwergboom met 'n kolomagtige kroon sal problematies wees, sowel as 'n ongeëwenaarde verskeidenheid.
Bome met stabiele immuniteit, winterharde, vroeë rypwording, selfbestuiwing is die ideale opsies. Moenie vergeet van die isolasie, die beskerming van die peer en die noukeurige monitering van die toestand van die grond nie - dit moet matig klam wees, maar nie nat nie.
Perevereistes vir groeitoestande - tuin- en groentetuin
'N Eenjarige kruidagtige een-plante met 'n kragtige wortelstelsel. Die stingelstoot bereik 'n lengte van 4-5 m of meer, dit kan enkelstamme of vertak, kruip of klim.
Die vrugte - 'n vals sappige bessie - word binne 30-50 dae na bevrugting gevorm en bereik in die meeste soorte 4-10 kg (in groot vrugte - meer as 100 kg).
Tuisland pampoen is Sentraal- en Suid-Amerika. Van die 20 spesies in kultuur is drie bekend: grootvrugte, neutmuskaat en hardgeblaf. Groot-vrugte - baie produktief, laat ryp en minder veeleisend op hitte in vergelyking met ander spesies. Muscat - laat ryp en die mees termofiele harde bas - het kleiner vrugte, word gekenmerk deur vroeë volwassenheid.
Variëteite. Vir die klimaatstoestande in Belo-Rusland word die variëteite Almond 35 en Mozoleevskaya 49 in die middel van die seisoen aanbeveel. Die Instituut vir Groenteteelt het 'n nuwe belowende verskeidenheid groot vrugtepampoen geskep - Zolotaya Korona. Vorm vrugte wat 10-12 kg weeg, die vrugtebas is sag. Wat die inhoud van droëmateriaal, karoteen, suikers en pektien betref, oortref dit alle bekende variëteite van die hardgeblafde pampoensoort.
Vrugte word gewaardeer vir die hoë inhoud van suikers, pektiene en karoteen in die pulp, vitamiene B1, B2, C, E, PP, minerale soute (veral kalium en fosfor). Daar is bekend dat pektiene beter opname van voedsel bevorder en gifstowwe uit die liggaam verwyder.
Pampoenvrugte is 'n waardevolle dieetproduk, word aanbeveel vir diegene wat ly aan niersiektes, vetsug en verminderde galblaasfunksie. Pampoenpitte ("wit sade") is ryk aan proteïene en vet.
Pampoen dit is nodig om nie ligte en medium tekstuur nie-suur gronde te kweek (leem, sanderige leem), ryk aan humus, goed gevul met kunsmisstowwe. Die beste voorgangers is eenjarige en meerjarige grasse, vroeë aartappels, uie, peulgewasse, vroeë en medium koolvariëteite.
Pampoenplante benodig voldoende water in die grond, veral in die eerste helfte van die groeiseisoen. Gemiddeld is drie tot vier besproeiings genoeg (60-70 liter per 1 m 2). As dit gereeld reën, is geen besproeiing nodig nie.
Pampoen - ligte liefdevolle plant, verdra nie skadu of saai nie.
Saai. In ons sone word pampoenpitte direk in die grond gesaai. Hulle ontkiem by temperature nie laer as 16-17 ° C nie, optimaal 25-35 ° C.
Saai (gewoonlik volgens 'n vierkant-nesmetode) word uitgevoer gedurende die periode wanneer die grond op 'n diepte van 10-15 cm opwarm tot 14-16 ° C, gewoonlik in die tweede helfte van Mei. Saadvoorbereiding - soos 'n komkommer.
Saaischema: 140 x 140-200 cm, 2-3 sade per gat. Saaidiepte - 3 cm, op ligter gronde - 4 cm. As die bogrond baie droog is of in droë warm weer op ligte gronde, moet saad tot 'n groter diepte gesaai word as met 'n klam bogrond, in koue weer of op swaar grond. Dit is beter om sade op verskillende dieptes in gate te plaas.
Vir 'n vroeëre oes pampoen kan as saailinge gekweek word. Hierdie proses vind plaas in 'n kweekhuis of kweekhuis nadat vroeë kool in potte of sooi 8 x 8 cm geplant is. Besprinkel dit maar spaarsaam, maar selde. Totdat lote verskyn, word die saailinge gedurende die dag by 18-25 ° C gehou, snags 15-18 ° C en na die opkoms van lote - gedurende die dag 15-20 ° C, 12-13 ° C snags word die saailinge uitgedun, sodat een plant in 'n pot gelaat word. Die film moet verwyder word, die saailinge moet af en toe natgemaak word en bedags in die lig gehou word. As dit nodig is, word saailinge 1-2 keer gevoer met 'n oplossing van mullein, mis of voëlmis, met die toevoeging van minerale kunsmis.
SORG EN SKOONMAAK
Die hoofversorging is onkruidbeheer en losmaak. Aanbevole 2-3 tussenrybehandelings: die een - wanneer die eerste blare tot 'n diepte van 8-10 cm verskyn, die ander - met 'n topbedekking tot 'n diepte van 6-8 cm in die fase van 5-6 ware blare.Wanneer u onkruid en losmaak, moet u die plante saamtrek met grond onder die saadlobblare.
Elke 7-10 dae word topbemesting uitgevoer (mullein, flodder), die eerste 20-25 dae nadat saad in oop grond gesaai is of 7-10 dae na plant van saailinge. Samestelling: 1 emmer mullein-oplossing (1:10) met die toevoeging van 30-40 g superfosfaat en 15-20 g kaliumchloried - vir 7-9 plante.
Die vorming van 'n bossie is ook 'n belangrike versorgingstegniek, hoewel tydrowend. Die eerste keer word die bokant van die plant in die fase van 5-6 ware blare vasgeknyp (dit gee 'n impuls aan die vorming van vrugtige laterale lote), die tweede is die groeipunte bo die 5-7ste blaar, vanaf die ovarium, op alle lote.
Die vrugte word voor die eerste herfsryp geoes - van laat Augustus tot vroeg in September. Volwassenheid word bepaal deur op die vrugte te tik: die geluid moet dieselfde wees as van 'n hol voorwerp.
Tradisionele medisyne het baie effektiewe advies versamel. Geskil (nie gebraai nie, maar net gedroog!) Wit sade word aanbeveel, veral vir kinders, teen kleefband en soms ronde wurms. 'N Afkooksel van sade word gebruik vir siektes in die hart, niere en lewer, vir maagsere, tydens swangerskap en borsvoeding. Drink voor slapeloosheid 'n afkooksel pampoenpulp met heuning voordat u gaan slaap. Pampoensap help om nier- en blaasstene op te los, chloriedsoute uit die liggaam te verwyder en kalmeer inflammatoriese prosesse in die lewer en prostaatklier. Lotions met pampoengewas help met brandwonde, korstmos en ekseem.
Verskeie soorte pampoen gebruik in gekookte, gebakte, gebraaide, gestoofde vorm, en die pulp gaan na die eerste en tweede gang, poedings, versuikerde vrugte, marmelade, melasse, konfyt.
Heerlik (en skaars) resepte
Pilaf met pampoen en vrugte. Vars appels (as u dit kry, voeg kweper daarby, indien nie, sal dit pere doen), skil en sade, in blokkies gesny en meng met gewasde rosyne. Smelt van die botter in 'n kastrol, plaas die pampoenskywe (sonder skil en sade) bo-op 1/3 van die gereg bo-op, gooi die gewaste rys, sit 'n laag vrugtemengsel, bedek met rys, sit die res van die vrugte en rys weer. Giet dit alles met die oorblywende olie en voeg soutwater by om die boonste laag van die rys te bedek. Bedek die kastrol en kook die pilaf 1 uur op lae hitte.
Vir 500 g pampoen -1,5 koppies rys, 200 g vars appels, 100 g kweper (pere) en rosyne, 1/2 koppie botter, sout.
Pampoen- en rabarbermarmelade. Was en droog die pampoen, sny dit in skywe en skil van vesels met sade (moenie die skil verwyder nie). Bak die skywe tot sag en vryf deur 'n sif.
Was rabarber, skil, kap en meng met pampoenpuree.
Laat die mengsel prut en roer af en toe. Soos dit verdik - voeg suiker by. Koel die afgewerkte marmelade af. Vir 600 g pampoen - 400 g rabarber, suiker na smaak.
Pampoen pannekoek. Maal 0,5 kg pampoen en 2 appels, voeg 5 eetlepels by. eetlepels meel, 1 eier, 2 eetlepels. eetlepels suiker, suurroom, soda en sout na smaak.
In die afgelope dekade kies tuiniers, wanneer hulle saailinge koop, toenemend appel- en peerbome op klonale onderstokke. Die belangrikste voordele van sulke bome is vroeë vrugte, goeie gehalte en smaak van die vrugte.
Hierdie plante stel egter ook hoër eise aan groeitoestande.
'N Klonale onderstam is 'n plant wat nie van 'n saad verkry word nie, maar deur vegetatiewe voortplanting (byvoorbeeld deur steggies, gelaagdheid).
Maple onderstamme is:
dwerg: boomhoogte - 2-3 m
semi-dwerg: boomhoogte - 3-4 m.
Dwergbome eis baie lig. As hulle in die skaduwee groei, daal die opbrengs skerp en verswak die gehalte van die vrugte. Moet dus nie sulke plante in die gange van lang vrugtebome plant nie.
Groeiende kamperfoelie in die tuin in die oop veld
Om kamperfoelie in u tuin te plant, is 'n uitstekende oplossing. Hierdie pragtige plant sal die terrein met sy blom versier en later heerlike vrugte dra.
Gegewe die subtiliteite van kamperfoelie en versorging in die oop veld, kan u vir 'n paar jaar 'n struik op u werf kweek.
Tipes versiering en kamperfoelie in die tuin
Dit is moeilik om hierdie plant te beskryf, aangesien die algemene eienskappe baie teenstrydig sal wees.
Die soorte kamperfoelie verskil na gelang van die hoogte van die plant, en daar is ook dekoratiewe en eetbare variëteite. Meer as 200 spesies struike is bekend.
Krullerige kamperfoelie word as versiering vir die tuin gebruik. Dit het 'n hoë dekoratiewe effek, groei wyd en verstrengel alles wat in sy pad is.
Onder die gewildste variëteite tel kaprifol en bruin kamperfoelie.
Kaprifol kan takke van tot 6 m breed versprei, en word gewoonlik tot 2,5 m hoog en is ideaal vir gebruik as 'n heining.
Ook Caprifoli vleg die gazebo's mooi, sodat die verskeidenheid dikwels juis hiervoor gekweek word.
Kamperfoelieblare vorm "pierings" waar blomme later verskyn. Tydens vrugte kan rooi bessies op die plant gesien word.
Blare, blomme en vrugte van die kamperfoelie van Brown
Die bruin variëteit verskil deurdat dit die winter onderdak verdra, aangesien dit die koue nie verdra nie.
Tydens blom word oranje bloeiwyses gevorm. Dra nie vrugte in koue streke nie.
Onder die eetbare tuin-kamperfoelie is Tatarskaya die algemeenste.
Die belangrikste kenmerk daarvan is weerstand teen moeilike toestande.
Die eetbare Tatar kamperfoelie struik word 2,5 m hoog.
Blomme kan eers in die derde jaar van verbouing gesien word.
Die kleur van die bloeiwyses hang af van die tipe plant. Na blom verskyn rooi vrugte op die struik.
Die groeiende eetbare kamperfoelie van verskillende soorte sal die palet diversifiseer. Struike kan blom met geel, witgroen bloeiwyses, en die bessies is blou, rooi.
Plant kamperfoelie in u agterplaas
Om te verstaan ​​hoe u kamperfoelie in 'n tuin kan verbou, moet u rekening hou met die feit dat nie alle variëteite geskik is vir verskillende streke nie.
Sommige is rypbestand, terwyl ander inteendeel net op warm plekke groei.
'N Korrek geselekteerde plantmateriaal sal help om die beste resultaat te behaal.
Die keuse van 'n saailingvariëteit en kenmerke van hul ontwikkeling
Oorweeg die volgende as u saailinge koop:
Dit word aanbeveel om voorkeur te gee aan plantmateriaal van gespesialiseerde kwekerye.
Volwasse plante moet nie gekies word nie, want hulle pas minder goed by 'n nuwe plek aan en begin laat vrugte dra.
Plantmateriaal tot 20 cm hoog is ook nie geskik nie, dit het nog nie genoeg ontwikkel nie.
Die saailinge moet sodanige eienskappe hê dat dit goed groei en ontwikkel. Daarom hang die keuse van 'n variëteit af van die klimaatstoestande in 'n bepaalde streek.
Die saailing moet ongeveer 2 jaar oud wees.
Dit word aanbeveel om 3 verskillende soorte op die terrein te plant. Dit is omdat dit bestuiwing verbeter en verhoogde opbrengste tot gevolg het.
Plante met 'n oop wortelstelsel pas vinniger aan, maar u kan ook 'n geslote plant koop.
Die kultuur is vroeg-ryp, middel-ryp en laat-ryp, onder hulle gewilde variëteite:
Die gewilde variëteit - Kamchadalka kamperfoelie - kan toegeskryf word aan die laatryp rasse.
Terreinkeuse en grondvoorbereiding vir plant
Dit word aanbeveel om bessiebosse in oop gebiede met aktiewe sonlig te plant.
As dit onmoontlik is om sulke toestande te vind, kan die struik geïdentifiseer word op 'n plek met skaduwee.
Let wel! Wanneer u struike plant, is dit baie ontmoedig om laagliggende gebiede te kies waar vog stagneer. Dit sal swak groei in gebiede met droë grond.
Die struik is nie te kieskeurig oor die grond nie, maar wanneer dit in vrugbare grond met medium suur geplant word, sal dit vinnig ontwikkel.
As die grond te arm is, word dit vooraf voorberei. Hulle voer voedingstowwe in en laat dit vir 1,5 maande broei.
Dit is die beste om kamperfoelie in die herfs na 'n nuwe plek oor te plant. In hierdie geval is dit belangrik om die afstand tussen die bosse korrek te bereken tydens plant.
Te gereeld sal die aangeplante plante in die toekoms sterk groei. Dit sal moeilik wees om na hulle om te sien.
Daarbenewens sal die sonstrale nie alle dele van die struik binnedring nie, wat die voorkoms van verskillende plae en die voorkoms van siektes kan veroorsaak.
Teen die ouderdom van 6 is die struik 'n plant met 'n hoogte van 160-180 cm en 'n breedte van 120-150 cm.
Die minimum afstand tussen bosse moet dus 150-200 m wees.
Die struik blom en dra vrugte eers met die verbouingsmetode in die vyfde lewensjaar. Dit word selde gebruik.
Die saai van kamperfoeliesaad word in Oktober soos volg uitgevoer:
Kies 'n wye, maar lae houer.
Die houers word met sand gevul en natgemaak.
Sade word op die sandoppervlak versprei.
Besprinkel 'n bietjie met sand en bedek die houers met foelie.
Vervolgens word die houers die hele winter in die yskas gesit.
Elke 2 weke word die houers uitgehaal en die voginhoud van die sand gemonitor. As dit droog is, maak dit nat en plaas dit weer in die yskas.
Om struike vanaf saad te laat groei, word dit in houers gevul met aarde oorgeplant. Die houers word met foelie bedek totdat daar spruite verskyn.
Op die oomblik is daar geen eienaardighede in die versorging van kamperfoelie nie. Die spruite moet gemonitor word en die grond moet gereeld benat word.
Dit is hoe die saailinge gedurende die somer ontwikkel. Kamperfoelie word in die herfs geplant.
Geheime om steggies in die grond te plant
Die vermeerdering van kamperfoelie deur eetbare steggies laat u 'n ryk oes kry.
Een van die hoofpunte van hierdie groeimetode is die korrekte keuse en voorbereiding van plantmateriaal.
In die vroeë lente, voordat die knop breek, word steggies van 15 cm lank gekies. Die deursnee van die plantmateriaal moet 7-8 mm wees.
Op die gekose plek word 'n gat gegrawe met 'n diepte van 10-20 cm.
In die fossa geplaas sodat die 2 boonste knoppies op die oppervlak bly.
Vir beter wortels, natgemaak en bedek met foelie. Na ongeveer 3-4 weke sal hulle heeltemal wortel skiet.
Groei en versorging van kamperfoelie in die middelste baan
Behoorlike plant en versorging van kamperfoelie in die lente verhoog die kanse om 'n goeie oes te kry, aansienlik.
Die klimaat in verskillende streke is anders, en elkeen het sy eie kenmerke wat groeiende struike betref.
Die plant en versorging van kamperfoelie in die streek Moskou kan die beste in die herfs gedoen word, nie in die lente nie.
In hierdie stadium vertraag die ontwikkeling van die wortelstelsel, die plant pas vinniger aan. In die lente word 'n struik slegs in die uiterste nood geplant.
Vir kultuur is dit nodig om optimale toestande te skep vir aktiewe groei en ontwikkeling.
Die struik word volop natgemaak gedurende die periode van vrugvorming.
U moet die plant elke dag natmaak, terwyl minstens 1,5 emmers water per bos verbruik word.
Met langdurige droogte word water toegeneem, en tydens lang reën word water verminder of vir 'n geruime tyd gestop.
Die opbrengs hang direk daarvan af of kunsmis toegedien word tydens die groei, ontwikkeling daarvan of nie.
Om die kamperfoelie in die lente te voer, word organiese kunsmis gebruik voordat dit geplant word. Dit help om die ontwikkeling van die struik te versnel.
As die grond te suur is, voeg dolomietmeel, kalk by.
In die eerste, tweede jaar van die struik se lewe is bemesting nie nodig nie, aangesien die nodige stowwe voor planttyd ingebring is. Dit sal genoeg wees vir 'n paar jaar. Die volgende verbande word soos volg uitgevoer:
In die herfs word houtas, kompos, superfosfaat in die grond ingebring.
Bemes in die vroeë lente met ammoniumnitraat, ureum. Verdun 15 g nuttige stof per 10 liter water.
In die middel van die somer, na vrugte, voed hulle hulle met nitrofos, nitroammofos. Vir 10 liter water word 25-30 g kunsmis verbruik.
As u nie die reëls vir die versorging van die plant nakom nie, kan onvoldoende verligting baie probleme veroorsaak.
Die mees algemene siektes van eetbare kamperfoelie:
Witvlek is 'n swamsiekte wat die plant dikwels aantas. U kan die voorkoms daarvan ontdek deur grysbruin kolle met 'n wit middel op die blare.
Die situasie word vererger deur hoë humiditeit. Bespuiting met Fundazol sal help om die probleem die hoof te bied
Poeieragtige skimmel - verteenwoordig 'n swamsiekte. Grys ​​vlekke vorm op die blare. Met verloop van tyd versprei poeieragtige kolle deur die hele plant.
Die siekte versprei vinnig as die struik in die skaduwee groei. Die plant het geen ligte gronddreinering nie
Droging van takke - swamme is die oorsaaklike middels van die siekte. Reeds in Junie kan u sien hoe die takke begin droog word.
Die siekte kan bespeur word deur die rooierige knolle op die takke. Ter voorkoming word die plant in die vroeë lente en na blom met Bordeaux-vloeistof behandel.
Onder die plae word opgemerk:
roosblaarwurm - bruin vlinder. Haar ruspes vreet die blare op
plantluise - val meestal struike aan. Plantluise suig die sap uit die plant
kruisbessie-mot is 'n bont skoenlapper. Sy ruspes voed op die blare van die bos.
Belangrik! Die verwerking van eetbare variëteite in die lente is onaanvaarbaar. Daar is 'n risiko dat chemikalieë in die ovarium kan beland. In die herfs word alle beskadigde lote verwyder en verbrand.
Kenmerke van die werk met grond en snoei
Gedurende die groei van die struik, moet dit gereeld onkruid en losgemaak word.
Die poreuse grond vergemaklik die indringing van suurstof na die wortels van die plant. Dit begin aktief ontwikkel.
Onkruid neem nuttige spoorelemente uit die grond, daarom is dit belangrik om dit betyds te verwyder.
Wanneer is dit beter om in die lente of herfs snoei-datums te snoei
Die kamperfoelieplant moet gesnoei word. U kan produktiwiteit of versiering verhoog deur betyds te snoei.
Nuwe takke groei vinniger as ou of beskadigde lote verwyder word.
Dit is die beste om kamperfoelie in die herfs of vroeë lente te snoei. Dit word aanbeveel om betyds voor die aanvang van koue weer te wees en dit in November te doen.
Vir dekoratiewe spesies is snoei nodig om stingels te vorm. Eetbare variëteite word gesnoei as die plant 8-10 jaar oud is.
Kenmerke van die snoei van jong en ou kamperfoelie
Hierdie item bevat ook 'n paar funksies. Die sny van eetbare kamperfoelie jonger as 5 jaar is die verwydering van leë takke.
Dit is takke waar daar geen lote is nie. Hulle moet onmiddellik aan die basis afgesny word. Dit is ook nodig om van beskadigde en bevrore takke ontslae te raak.
As dit te dik is, word dit aanbeveel om die bos uit te dun. Die behandelde areas word met tuinhoogte gegiet.
U kan die korrekte anti-verouderingssnoei van kamperfoelie in die lente in die diagram sien.
'N Volwasse plant het snoei teen veroudering nodig. Verwyder ou takke, stamgroei.
Snoei is ook nodig om die eetbare kamperfoeliebos te vorm.
Topbemesting en versorging na snoei
Die versorging van die struik bevorder vinnige ontwikkeling. Jong takke ontwikkel, die volgende jaar verskyn vrugte.
Na afwerking moet alle plekke met olieverf of tuinvernis behandel word. Hierdie maatreël sal voorkom dat bakterieë die blootgestelde gebiede binnedring.
Kompos of mis word as toediening gebruik.
Die belangrikste ding is om dit nie te oordoen met bemesting nie. Dit word aanbeveel om die struik een keer elke 3 jaar te bemes.
Nog 'n belangrike punt: u kan in die herfs nie kunsmisstowwe bevat nie.
Dit bevorder die groei van groen massa. Dus, voor die aanvang van koue weer, sal blare blom.
Tipiese versorgingsfoute in die herfs en voorbereiding vir die winter
Een van die mees algemene foute wat tuiniers maak:
verkeerde landingsterrein - dit word nie aanbeveel om 'n gebied te kies wat konstant in die skaduwee is nie. Die kamperfoelie sal erger word, die opbrengs sal minder wees. Daarbenewens kan die gebrek aan sonlig swamsiektes veroorsaak.
ontydige plant - beïnvloed ook groei en opbrengs. Dit is belangrik om tyd te hê om die struik te plant voordat die knop breek
onreëlmatige water - gebrek aan en oormatige vog is skadelik vir die plant. U moet water gee en op die weerstoestande fokus
onbehoorlike bemesting - beginner tuiniers kies soms die verkeerde kunsmis. Stikstofbevattende stowwe word byvoorbeeld slegs in die lente gebruik om blaargroei te versnel.
Ervare advies van ervare tuiniers sal u red van foute en u help om 'n sterk en gesonde plant te laat groei.
Wat die versorging van kamperfoelie in die herfs betref, die voorbereiding op die winter, verdra die eetbare plantvariëteite koue tot -40 ° C.
Om te verhoed dat die takke onder die sneeu breek, moet hulle vasgemaak word en op die grond gebuig word.
Sier kamperfoelie het skuiling nodig vir die winter. Die wingerdstokke word versigtig van die stutte verwyder. Dan word hulle gevou en bedek.
Hiervoor word sparretakke of ander geskikte bedekkingsmateriaal gebruik. In vergelyking met ander plante het kamperfoelie geen spesiale arbeidsintensiewe sorg en voorbereiding vir die winter nodig nie.
Foto van kamperfoelie in tuinontwerp
Die kultuur het baie positiewe aspekte. 'N Onpretensieuse struik gee 'n uitstekende oes en word 'n versiering van die tuin.
Bessies word nog vroeër ryp as aarbeie. Hulle is baie gesond en lekker.
As u aan eenvoudige reëls voldoen, kan u 'n gesonde en pragtige plant verbou.
Hierdie variëteit het die eerste keer in 1974 verskyn. Verwys na tafelvariëteite. Die vrugte is soet, maar effens suur.
Die vrugte het 'n gemiddelde gewig van 150 gram. Die vel is rof en die vleis is geel. Die pere word nog groen geoes, waarna hulle heeltemal ryp is en geel word.
Die opbrengs is baie hoog - tot 30 kg per boom, en die vroeë volwassenheid is redelik gemiddeld. U kan die vrugte in die yskas bêre, dit sal nie hul smaak verander nie.
'N Redelike aantal vrugte kan in een seisoen geoes word.
Verskil in hoë winterhardheid.
Die eerste vrugte verskyn eers vanaf die ouderdom van 7.
Die variëteit is die eerste keer in 1990 aangeneem.
'N Turkoois peer is 'n goeie opsie vir die Krasnodar-gebied. Oes is moontlik vanaf begin November tot einde Desember. Die beste geberg in kamers in die kelder.
Weerstand teen lae temperatuur is gemiddeld. Die opbrengs is hoog. Die vrugte is redelik groot - tot 190 gram. Die maksimum gewig is op 350 gram aangeteken.
Die eerste vrugte kan geoes word na 4 jaar verbouing.
Die kleur is ongewoon - bordeaux of rooi. Die pulp is mediumdigtheid, soet met suur.
Die Nart-variëteit word as vroeë winter geklassifiseer. Dit is in 1998 in die register opgeneem.
Die vrugte is eenvormig en peervormig. Die vel is glad en die kleur is tipies vir hierdie vrugte - geel met 'n groen kleur, daar is 'n effense blos. Die vel is dik en blink mooi in die son.
Nart word geklassifiseer as 'n tafelsoort; dit word dikwels gebruik om konfyt vir die winter te stik.
Dit behoort tot winterharde spesies en verdra normaalweg droogte.
Groot vir bewaring
Konferensie is 'n bekende variëteit wat bekend is vir die gehalte van die peer. Dit het die naam gekry danksy die Britse konferensie oor die eienaardighede van peerbewerking.
Bome word geklassifiseer as nie winterhard nie.
Die vorm van die vrugte is langwerpig en peervormig met 'n dik stomp. Die kleur van hierdie variëteit is geel met groen, daar is 'n blos.
Kan lank gebêre word
Weerstaan ​​slegs temperature tot -10 ° C - swak winterhardheid
Vlekke op die skil.
Kuban laat 150
Turkoois tot 190
Nart tot 350
Die konferensie 150-200
Byna alle variëteite pere wat die beste in die Krasnodar-gebied verbou kan word, is afkomstig van Europese spesies. As u 'n verskeidenheid peer kies, is dit die moeite werd om al sy funksies te oorweeg.