Waarom hoef ek nie altyd vir kredietkaartaankope te teken nie? - belênone
Hoof belê Waarom hoef ek nie altyd vir kredietkaartaankope te teken nie?
Op een slag het omtrent elke kredietkaartaankoop 'n handtekening van die kaarthouer vereis. Wanneer jy iets gekoop het, het die handelaar die uitverkoping opgeskryf en vir jou 'n strokie gegee om te teken. Daardie dae is verby. Deesdae, meer dikwels as nie - baie meer dikwels as nie - hoef jy nie jou naam te teken wanneer jy jou kredietkaart gebruik nie.
Wat die verandering veroorsaak het? Soos met alles anders, tegnologie.
Handtekeninge was vroeër die voorkeurmetode om 'n kredietkaarttransaksie te staaf. Dit was egter nie 'n baie veilige stelsel nie, en dit het nie veel gedoen om bedrog af te skrik nie. Kredietkaartmaatskappye het met beter, veiliger maniere vorendag gekom om dinge te doen, en nou hoef jy selde die klerk vir 'n pen te vra wanneer jy uitklok.
Hoekom jy moes teken
Die handtekeningvereiste vir kredietkaarttransaksies was oorspronklik 'n identiteitsverifikasiestap. Om jou naam te teken, was hoe jy "bewys" jy is jy.
Alhoewel baie mense nie die moeite doen om dit te doen nie, is jy veronderstel om die agterkant van jou kredietkaart te teken. Die handtekeningpaneel is by kaarte gevoeg sodat handelaars die handtekening op jou kaart met die handtekening op jou kwitansie kon vergelyk. As die handtekeninge nie ooreenstem nie, kan die handelaar die transaksie stop. In die praktyk het klerke selde handtekeninge nagegaan. Nadat winkels kaartlesers geïnstalleer het - wat kliënte toegelaat het om eenvoudig hul kaart te vee eerder as om dit te oorhandig - het handtekeningkontroles selfs meer skaars geword.
'n Getekende kwitansie het ook bewyse verskaf indien die kaarthouer 'n aankoop betwis. As 'n vreemde aanklag op jou rekening verskyn het en jy dit betwis. Die ondersoek kan behels dat jy na die handtekening kyk om te sien of dit by joune pas.
Om te verwag dat betaalklerke handskrif-ontleders sou wees, het nie 'n baie veilige stelsel gemaak nie. En sodra aanlyn inkopies begin het, het verifikasie-vir-handtekening in elk geval onmoontlik geword. Kredietkaartmaatskappye het sekuriteitskenmerke begin byvoeg wat 'n beter werk gedoen het om bedrog te voorkom. Tussen hulle:
Elektroniese kaartlesers. Kredietkaarttransaksies is vroeër met die hand op papiervorms opgeskryf. Daar was geen maklike, oombliklike manier om te kyk of 'n kaart as gesteel aangemeld is nie. Elektroniese kaartlesers is nou alomteenwoordig. Terwyl hulle transaksies verifieer, kyk hulle of die kaart as gesteel aangemeld is of deur die kaarthouer gevries is.
CVV nommers. Hierdie drie- of viersyfer-sekuriteitskodes is op die voorkant van die kaart gedruk, maar word nie eintlik in die data op die kaart gestoor nie. Hulle kan gebruik word om telefoon- of aanlyntransaksies te verifieer in plaas van 'n handtekening.
Die vermoë om 'n kaart te "vries" of "sluit". As jou kaart wegraak, laat die meeste groot uitreikers jou toe om dit tydelik aanlyn of selfs deur hul mobiele toepassing te deaktiveer. Wanneer jy dit doen, sal alle gepoogde aankope afgekeur word.
EMV tegnologie. 'n Skyfie wat in die kredietkaart ingebed is, stuur inligting na die kaartleser. Daardie inligting sluit 'n eenmalige kode in wat verhoed dat die kaartdata van die transaksie hergebruik word in die geval van 'n data-oortreding. In 2015 het handelaars wat nie EMV-tegnologie gebruik het nie, groter finansiële aanspreeklikheid begin dra vir bedrieglike aankope.
Namate nuwe sekuriteitskenmerke oor die jare opgehoop het, het die betalingsnetwerke wat kredietkaarttransaksies verwerk - Visa, Mastercard, American Express en Discover - hul handtekeningvereistes begin verslap. Mastercard het byvoorbeeld opgehou om handtekeninge te vereis vir aankope onder $50 teen 2012. En teen 2018 het al vier betalingsnetwerke nie meer handtekeninge benodig nie.
Maar jy het dalk opgemerk dat jy nog soms moet teken. Wat gaan aan daarmee?
» MEER: Hoe ernstig is kredietkaartbedrog?
Wanneer jy dalk nog teken
Alhoewel die betalingsnetwerke wegbeweeg het van handtekeninge, het individuele handelaars steeds die reg om handtekeninge op enige transaksie te vereis. Van die redes waarom hulle dit doen:
Stoor sekuriteitsbeleide. Sommige handelaars vereis dat elke transaksie oor 'n sekere bedrag deur handtekening geverifieer word, in 'n poging om bedrog af te weer.
Tegniese redes. Sommige handelaars gebruik steeds ouer tegnologie wat 'n handtekening vereis. In ander gevalle, wanneer 'n kaartterminaal se EMV-leser nie werk nie, kan die masjien as verstek die kliënt vra om hul kaart se magstripe te vee en vir die aankoop te teken.
Besigheidsprosesse. Meeste U.S. restaurante het nie betaal-by-die-tafel-tegnologie nie. Vir hierdie plekke skep die handhawing van die handtekeningvereiste 'n opening vir die kliënt om 'n wenk vir die wagpersoneel by te voeg. Jy gee jou kredietkaart aan die bediener by 'n restaurant, en hulle bring 'n strokie terug vir jou om te teken - nadat jy die wenk bygevoeg het.