Tuis Horror Entertainment News Horror Pride Month: skrywer / regisseur / aktivis ND Johnson
Horror Entertainment NewsLGBTQ Gruwel
Die filmmaker ND Johnson in Atlanta is soveel dinge. Die swart transfem-skrywer en regisseur het my eerlikwaar verras toe hulle gaan sit en met my op die plaat vir die Horror Pride Month 2021 gesels.
In die meeste onderhoude, veral as dit iemand is met wie se loopbaan u nie heeltemal vertroud is nie, is daar 'n soort leer ken-fase waar u mekaar net so voel. Nie met ND nie.
"Ek het gedink aan die idee om queer te wees as 'n keuse," het Johnson gesê. 'Mense sê:' O, jy het gekies om queer te wees. U het gekies om gay te wees; jy het gekies om dit of dat te wees. ' Ek dink daar is 'n keuse gemaak. Ek dink nie ek het gekies om te wees wat of wie ek is nie, maar ek het wel my geluk gekies. Ek het gekies om soggens wakker te word en te kyk hoe ek wil lyk en voel hoe ek wil voel en wees wie ek wil wees, en ek gaan nie toelaat dat ander mense se opinies of oordele of sosiale status quos besluit wat ek 'nie. Ek gaan vir myself wees. '
U het my aandag.
'Die Amerikaanse droom is daarop gebou', het hulle voortgegaan. 'Vorm of sterf, en ek kies die dood. Maak die ooreenstemming in my dood. Dit help niemand nie. Ek dink egter ook nie dit help mense reguit nie. Ek voel dat reguitheid, of die behoefte om aan hierdie konsep van reguitheid te voldoen, gemeenskappe doodgemaak het. Dit het hele geslagte mense doodgemaak. Ek hou nie daarvan nie. "
Op daardie stadium het ek geweet dat ons een van die eerlikste gesprekke van die jaar sou voer, en ek was heeltemal hiervoor.
Elke horror-aanhanger het 'n oomblik, gewoonlik in 'n film, wat hulle 'n horror-fan maak. Dit is daardie eerste skrik; die eerste keer dat die koue in jou ruggraat afloop en jy voel iets soortgelyk aan gevaar.
Hierin is Johnson soos ons almal, en die rolprentmaker onthou 'n paar oomblikke in haar vroeëre kinderjare toe sy die aanvanklike kruip gevoel het. Sy wys egter vinnig daarop dat sy nooit getwyfel het dat sy veilig was nie, veral danksy ma.
'Ek onthou dat ek gekyk het Die Ring toe ek sewe of so was, "het Johnson my vertel. 'Ek was so senuweeagtig dat die meisie uit die TV sou kom en my sou haal en my ma kyk na my en sê:' As sy in hierdie huis kom, het sy die verkeerde moeder gekry. ' En ek het geweet dat my ma my ten alle koste gaan beskerm. Ek het toe geweet dat dit goed gaan met my. As sy by my huis kom, het sy 'n fout gemaak. '
'N Rukkie later sien Johnson die oorspronklike Halloween vir die eerste keer, en wel ... hulle het miskien 'n bietjie meer versekering nodig gehad.
Vir die toekomstige filmvervaardiger was dit nie net Michael Myers se vermeende onvermoë om te sterf of die vrymoedigheid waarmee hy sy moorde uitgevoer het nie. In teenstelling met sy tydgenote soos Freddy Krueger, was Myers 'n stil moordenaar wat sy prooi bekruip het en die nagmerries gevoer het wat na Johnson se aanvanklike kyk sou kom.
'Dit is waarom ek van afgryse hou,' het sy gesê. 'Ek dink afgryse is net 'n uitstekende manier om vrese en tekortkominge te ontleed, maar ons is te ... egoïsties is miskien nie die regte woord nie, maar ons is te self betrokke. Gruwel skep 'n omgewing waar jy die dinge kan verplaas. U kan daarna kyk en ontleed. Die mensdom is donker. Net soos die mensdom nie net donker dinge doen nie, maar dat mense regtig donker dinge doen. Dit is moeilik om dit in die gewone werklikheid te verstaan. Die genre laat ons dus daardie dinge verken. "
Toe Johnson grootgeword het, was dit tyd om besluite oor die toekoms te begin neem. As 'n selferkende teaterkind, het sy haar aandag daarop gevestig om dramaturg te wees en musiekblyspele te skryf, maar sy het een probleem gehad. Baie van haar idees lyk net te groot vir 'n verhoog. Alhoewel sy steeds musiekblyspele wou skryf en teater wou werk, was daar 'n onmiskenbare buigsaamheid in die film wat met haar gepraat het en was sy gou op pad na die Universiteit van Noord-Texas in Denton om te studeer.
Toe sy haar graad voltooi, besluit sy dat Atlanta regtig die plek is waar sy wil wees. Haar oë is gevestig op die Savannah College of Art & Design, en daarom het sy alles verkoop wat sy kon, haar middele saamgevoeg en by 'n neef in Atlanta ingetrek toe sy gereed was vir werk.
Dis toe dat alles uitmekaar val.
'Ek het 'n werk by Waffle House gekry en het ongeveer ses maande daar gewerk totdat ek nie meer kon uithou nie,' het hulle gesê. 'Toe het ek op die een of ander manier hier begin organiseer. Ek het 'n reeks filmstages en genootskappe gedoen van organisering tot digitale bemarking tot PA-film. Dit was die beste besluit wat ek vir myself kon neem, en uiteindelik wou ek by swart vreemde mense wees, en Atlanta was blykbaar 'n middelpunt daarvoor. Ek was dus al drie jaar hier en ek het flieks gemaak. Ek maak hulle hoe en wanneer ek dit wil maak. Alles wat ek van plan was om te laat gebeur, het gebeur. "
Dit het ND Johnson na die hede gebring waar sy gewerk het aan die maak van 'n film soet wat sy ontwikkel uit 'n kort bewys-van-konsep-film met dieselfde titel wat tans die feeste op feeste maak.
soet vervaag genre-lyne en konfronteer die verhouding tussen mans en transfems. Die idee is een wat sy sedert haar universiteitstudie gehad het, maar dit nie kon regkry nie, omdat haar klasmaats nie die film en sy boodskap wou verbind nie.
"Dit is 'n projek wat smeek om vertel te word, veral vir iemand wat so gereeld in my persoonlike lewe oor hierdie onderwerp gaan," het Johnson verduidelik. 'Ek wil vertellings sien wat ek gewoonlik nie sien nie. 'N Meerderheid van die vertellings rondom transfems gaan slegs oor sekswerk of dwelmverslawing of huishoudelike mishandeling en geweld waar sy uiteindelik dood is of as hulle lyke speel Wet en orde dat cis-hetero-mans hulle verkeerd geslag. "
Johnson sê dat sy op die oomblik nie geneig is om in ateljees te werk waar te veel mense besluite kan neem oor wat 'n film moet en nie moet wees nie.
'As ek toelaat dat 'n ateljee my kak in die hande kry, sal hulle dit wil verander,' het sy gesê. 'Met soet, dit is vir my 'n baie spesiale projek. Ek het in die verlede projekte geskep waar ek vir myself gesê het dat ek nie sensitief daaroor kan wees nie. U gee dit aan ander mense om hul visie te skep. U het dit pas geskryf. Ek wil dit nie hiermee doen nie. Dit is myne.
'Wat ek wil sien, is dat swart transmense ons eie helde is in ons verhaal. Ek is mal oor 'n finale meisie. Ek sien nie hoekom sy nie swart en trans kan wees nie. Ek wil dinge waarmee ek al jare te doen het, konfronteer. Daar is 'n klomp geweld net omdat jy rondloop soos jy 'n swart transvrou is. Ek is huis toe gevolg. Ek is ondervra in badkamers.
'Wat ek graag in hierdie horrorfilm wil doen, is om aan te toon wat mense doen, maar ook om ander mense wat oortree, aan te moedig om verder te kyk. Om jouself te leer verdedig. Ons word geleer om na mans te kyk vir beskerming, maar wat is ons veronderstel om te doen as hulle skade berokken? Dit is gasbeligting. Ek wil dit meer ondersoek, maar uiteindelik gaan dit regtig oor hoe om vir jouself te sorg. Maak seker dat u die volgende dag sien as u skrik. Soveel meisies het nie. 'N Deel daarvan is omdat ons nooit geleer is om onsself te verdedig nie. Vertellings soos hierdie kan help om die wêreld te hervorm. "
Snaakse ding is, ek dink ND Johnson doen dit al presies. Vir meer inligting oor soet, die rolprent, KLIK HIER.