Die meeste van my rus was in 'n klein dorpie genoem Bansko. Benewens die beskeie grootte, is dit ook opmerklik vir sy matige pryse, pragtige natuur en 'n konstante gevoel van effense ongemak. Die aantal toeriste bereik skrikwekkende waardes; Die ballon het lank met die lug gepluk, en hy het vinnig 'n toestand bereik wat 'n harde, vernietigende en skielike klap voorafgaan. Skare van toeriste van verskillende Europese lande, gekombineer met die vreemde gewoonte van plaaslike inwoners - om foto's van oorlede familielede op die voordeure van hul huise te hang. Die mense van Bansko het egter ook 'n vriendelikheid en vriendelikheid wat oor die algemeen die atmosfeer van die fotonekorps oorvleuel. Daarbenewens het ek regtig daarvan gehou dat ek in 'n plaaslike eetkamer met die nasionale kombuis, na 'n reuse-vleisbeen, 'n rekening ingebring is en dit na 'n spesiale rak vasgespyker het met 'n skouspelagtige impak van 'n groot mes. Alhoewel om dieselfde te doen, is die geld nie gegee nie.
Nou oor die casino. In Bansko is hulle eerlik miserabel. Vir belowende helder tekens is verborge gewone rookgevulde sale van gokautomaten. Daarbenewens laat selfs die keuse van dieselfde gleuwe in hulle veel te wense oor. Ek onthou twee plekke, een was in die hotel Vihren, en die ander is trots genoem Blitz. Terloops, van al die dobbelbedrywe in Bansko lyk hy die mees ordentlike, van ander is dit onderskei deur aangename personeel en die teenwoordigheid van 'n elektroniese roulette. Die plaaslike bestuurder was vlot in Russiese. Hy het gesê dat daar in Bulgarye net 'n gewone casino in Sofia en Varna is.
Wel, ek het nog nie Varna bereik nie, maar ek was in Sofia. Aanvanklik was ek in Plovdiv. Belangrike sake, werk en ander omstandighede. Maar ek was gelukkig met 'n gratis dag. Dit het net gebly om te besluit hoe om by die Bulgaarse kapitaal. Ek was besig om te drink, en dit was dus nie 'n huurauto nie. Die rit op die bus het ook 'n twyfelagtige plesier gelyk. Maar 'n Oekraïense kind met die naam Taras het tot my redding gekom. Hy woon in Bulgarye vir 10 jaar en, om so te sê, doen hier sake. Taras het my voorgestel aan Volodya, wat uit die warm Saratov gekom het. In hierdie suidelike land het die seun 'n tweede huis gevind. Oor die algemeen het hy ingestem om my te neem vir 'n bietjie belaglike geld. Onderweg het Volodya erken dat hy nog nooit in Sofia of 'n casino was nie, en daarom is hierdie reis vir hom so interessant vir my.
Ons het in die Bulgaarse Hoofstad, daar was min tyd, maar ek wou tyd hê om dit te doen. Ter wille van behoorlikheid het ek 'n aantal belangrike toeriste-aantreklikhede gesien, waaroor ek in meer besonderhede in meer besonderhede sal vertel, en in die aand het ek na die casino gegaan. Ek het drie plekke gekry: Prinses, Viva en Londen.
Die tweede in lyn met besoeke was die Viva-casino. Daarin is alle handelaars meisies geklee in pragtige groen rokke. Veral noemenswaardige deel van die uitrustings is diep afgerond, wat, hoewel 'n bietjie afleidend van die spel, maar hulle bied estetiese plesier. In hierdie casino was die meeste mense, genoeg vir beide plaaslike en buitelanders. Volodya en ek het daarin geslaag om 'n plek op 'n goedkoop plek te vind Blackjack tafel - die res was besig. Ek moes dus in kinders se spel speel. Langs ons het 'n man gesit. Ek het hom aanvanklik vir 'n brand gebring Bulgaarse ludoman. Al die tyd wat die spel aangaan, het hy in sy moedertaal sekere emosionele opmerkings uitgelaat. Die grootste deel van sy woorde het ek nie verstaan ​​nie, nadat Volodya verduidelik het - dit was nie 'n ludoman nie, maar die vader van 'n kroupier se meisie in 'n groen rok met 'n nek. Meestal het hy sy dogter gevra om terug te keer na die universiteit en, vir groter effek, het sy haar 'n hoer genoem.