Sleeping Cat, 1862 - Pierre-Auguste Renoir - WikiArt.org
Home/ Artists / Impressionism .../ Pierre-Auguste Renoir/ Sleeping Cat Murde Ki Jaan Khatre Mein is a Telugu pop album released on 2016. Music of Murde Ki Jaan Khatre Mein songs are composed by Sabir Khan. Murde Ki Jaan Khatre Mein album has 8 songs sung by Sabir Khan. Listen to all songs in high quality & download Murde Ki Jaan Khatre Mein songs on Raaga.com Dit kom nou van die kinders wil aanpor | Netwerk24
Deur Annemarie van der Walt 27 Februarie 2020 05:01
Was dit in die destydse st. 4-aardrykskundesillabus wat ons al die lande en hul hoofstede uit ons koppe geleer het? Algerië, Algiers; Argentinië, Buenos Aires; Finland, Helsinki; Turkye, Ankara; Zambië, Lusaka.
Zimbabwe was nog Rhodesië (Salisbury), Kroasië (Zagreb) het nog nie bestaan nie, so ook nie al die -stanne wat eens deel was van die Unie van Sosialistiese Sowjetrepublieke nie. Birma sou baie later eers Mianmar (Naypyitaw) word. Waar in Afrika Mali (Bamako) presies is, onthou ek steeds nie, en om Slowakye (Bratislava) en Slowenië (Ljubljana) te onderskei verg diepe konsentrasie.
Intussen het ek noodgedwonge die stringe eilande in die Karibiese See leer ken omdat oudste daar gewerk en geswerf het. Met my vinger in die wêreldatlas, as’t ware al in die vaarwater van die bote waarop sy was, was ek altyd so ’n bietjie verbaas dat onder meer Frankryk, Spanje, Brittanje en Nederland steeds koloniale vastrapplekke in daardie soel waters het.
Ek moes die skrik afleer wanneer sy Nicaragua (Managua) of Colombia (Bogotá) toe is op ’n visa run, en my eie onhaalbare reisdrome temper wanneer sy nie saamgestem het dat Paraguay (Asunción) of Chili (Santiago) opwindende bestemmings kan wees nie.
Toe pak jongste haar rugsak vir haar eerste alleenreis Malawi (Lilongwe) toe. Dáár was ek darem toe dit omtrent die enigste plek in Afrika was waar ons bleekvelle toegelaat is. Die warm hart van Afrika, mos, en pres. Banda se edik was vroue moes rokke tot onder hul knieë dra en mans se hare nie ’n sliert langer wees nie as short back and sides.
Sy stuur ’n foto van die gleuf in die Groot Muur in China (Beijing) waar sy tydens ’n lang oorstaantyd vir my ’n briefie loop inskuiwe het om eendag op ’n reëndag te gaan haal.
Die volgende jaar klop my hart in my keel toe jongste sê haar vliegkaartjie vir Viëtnam (Hanoi) is bespreek. Sy stuur ’n foto van die gleuf in die Groot Muur in China (Beijing) waar sy tydens ’n lang oorstaantyd vir my ’n briefie loop inskuiwe het om eendag op ’n reëndag te gaan haal.
Aanstaande week gaan sy weg. Wegger as die vorige kere, en ek zoem met Google Earth in verby Thailand (Bangkok) en Laos (Vientiane) totdat die huisies aan die buitewyke van Seoel, hoofstad van Suid-Korea, buite fokus is en dit verdomp nie nader wil nie.
Ek wonder waarom kan die kinders nie net na gewone lande toe gaan nie: Nederland en Duitsland en Frankryk en al daardie voosgetrapte stede soos Amsterdam, Bonn en Parys, wat my generasie as die toppunt van ons uitvaarte beskou en ons o so vry en onafhanklik laat voel het.
Jy wou mos, sê ek vir myself onder die stort wanneer die sjampoe kamstig my oë brand. Die alewige aanpordery om te loop kyk wat lê anderkant die verste kim, verby Brandfort, Coligny, Sharpeville, Koffiefontein, Stellenbosch, Bosbokrand, Worcester . . .
Suid-Afrika (Pretoria, Kaapstad, Bloemfontein): bloedige, mooiste, wydste, droewigste, hoopvolste, brandende, dansende heimat wat my hart uit my lyf skeur en vastelande ver smyt.
Meer oor: Annemarie Van Der Walt | Dogters | Reis | Lande | Kinders