Die Induna-foefieslaaid is 450 m lank en 77 m hoog en jy kan daar afvlieg teen ’n spoed van tot sowat 100 km/h (afhangende van jou gewig).
Dit is ’n heerlike, vinnige “vlug” van bo na onder. Jy kan skree as jy wil, maar eintlik is dit lekkerder om net te ontspan en die ervaring te geniet (tensy skreeu natuurlik vir jou deel van die pret is).
Daardie 450 m is soos blits verby en as jy enigsins net ’n enkele avontuurlike beentjie in jou lyf versteek het, sal jy wéér wil gaan. En wéér.
Ek het selfs my kamera by hulle gelaat sodat hulle vir my ’n foto kon neem en waarlik, terwyl ek daar afgly, sien ek hoe die gids my mik-mik met die kameralens volg.
Weer was dit hoogs vermaaklik vir die meer ervare ruiters wanneer een van hul mederuiters soos ’n sak aartappels op die perd se rug wip omdat sy nie haar ritme kan kry nie.
Hy het ons teen ’n gemaklike pas op die roete geneem. Langs waterstrome, deur boorde, af met kronkelpaadjies onder blaardakke deur . . . Daar was ook genoeg dele waar die pad lekker gemaklik was en jy die uitsig kon bewonder.
As jy ’n ervare ruiter is en jy is lus om op ’n stewige galop te gaan, sal die perde gehoor gee en jou hare in die wind laat wapper.
As jy ’n meer bedeesde ruiter is (lees: jy het geen idee wat jy doen nie en klou om lewe en dood) sal hulle dáárby ook aanpas.