'N TYDSBEREKENING-ANOMALIE WANNEER EIENDOM VERHANDEL WORD – DTVDH
Eiendomsverwante transaksies is gewoonlik betekenisvolle transaksies, daarom moet belastingoorwegings wat daaraan verbind word, deeglik bestudeer word. Een sodanige oorweging behels die tydsberekening van die verhandeling van onroerende bates wat deur persone besit is as kapitale bates. Verkoop van sodanige eiendom sal 'n transaksie behels wat onderworpe is aan kapitaalwinsbelasting ("KWB"). Hierdie artikel bespreek wanneer die betrokke eiendom "verhandel" sou word vir KWB-doeleindes, en wat verrassend genoeg heel dikwels NIE die datum van oordrag is wat in die Aktekantoor aangeteken is nie (wat deur baie aangeneem sal word as die geval te wees).
Paragraaf 13 van die Agste Skedule1 bepaal wanneer 'n bate geag word as verhandel vir die doel van KWB. Dit is betekenisvol, aangesien die tyd van verhandeling uiteindelik sal bepaal in watter jaar die kapitaalwins belas moet word. Volgens hierdie bepaling:
"sal die tyd van verhandeling van 'n bate deur middel van –
(a) 'n verandering in eienaarskap teweeggebring of om teweeggebring te word van een persoon aan 'n ander as gevolg van 'n gebeurtenis, handeling, toegeeflikheid of wetstoepassing, in die geval van –
(i) 'n ooreenkoms onderhewig aan 'n opskortende voorwaarde, die datum wees waarop die voorwaarde nagekom word; [of]
(ii) vir enige ooreenkoms wat nie onderhewig aan 'n opskortende voorwaarde is nie, die datum wees waarop die ooreenkoms gesluit word …"
Dit sal volg dat waar 'n eiendom verkoop word, onderhewig aan sekere opskortende voorwaardes, die eiendom slegs as verhandel beskou sal word sodra daardie opskortende voorwaardes nagekom is, ongeag wanneer die ooreenkoms onderteken is. Waar geen opskortende voorwaardes bestaan nie, sal die verhandeling egter plaasvind wanneer die ooreenkoms tussen die partye aangegaan is.
In die konteks van onroerende bates word daar in die praktyk geglo dat registrasie van die oordrag by die Aktekantoor 'n opskortende voorwaarde is tot die moontlike verkoop van die eiendom. Soms word dit selfs so in die ooreenkoms genoem. Die SAID se Omvattende Gids tot KWB2 argumenteer egter baie oortuigend andersins. In terme van die SAID se interpretasie erken die SAID dat die oordrag van onroerende eiendom deur registrasie van die oordrag by die Aktekantoor plaasvind. Die SAID voer egter aan dat oordrag nie 'n opskortende voorwaarde van verkoop is nie, maar slegs 'n term van die kontrak. Selfs sonder oordrag deur middel van formele oordrag verkry die verkoper van die eiendom alreeds sekere persoonlike regte, asook verpligtinge teenoor die koper wanneer 'n koopkontrak vroeër aangegaan word. Die verhandeling word dus beskou as dat dit plaasvind wanneer die koopooreenkoms onderteken word en in die afwesigheid van verdere opskortende voorwaardes, nie wanneer die oordrag sowat twee maande later geregistreer word nie.
Dit is betekenisvol, nie net vir die doeleindes van akkurate verantwoording vir belastingopgawe doeleindes nie, maar dit het ook die implikasie dat ooreenkomste wat kort voor 'n belastingbetaler se jaareinde onderteken word, daartoe kan lei dat die belastingbetaler waarskynlik aanspreeklik sal wees vir voorlopige belasting op die verkoop van die eiendom. Waar die koopooreenkoms voor die jaareinde onderteken word, maar oordrag eers daarna plaasvind, sou die belastingbetaler nog nie die kontant van die kooptransaksie ontvang het nie, wat hy andersins sou kon gebruik vir die betaling van die gevolglike voorlopige belastingverpligting wat kon ontstaan het.