Sommige Vietnamese kortverhale met 'n ryk betekenis - Afdeling 1 - Die Heilige Land van Vietnamstudies
Klein Staatsman Ly
Daar was eens 'n beroemde Vietnamese staatsman wie se naam LY was. Hy het baie min gestalte gehad; hy was eintlik so kort dat die bokant van sy kop nie hoër as die middel van 'n man was nie.
Staatsman LY is gestuur Sjina om 'n baie belangrike politieke probleem met die land te besleg. Wanneer die Keiser van China kyk van syne af Draak troon en hy het hierdie klein man gesien, roep hy uit: 'Is die Vietnamese sulke klein mense?"
LY antwoord: "Meneer, in Vietnam het ons beide klein mans en groot mans. Ons ambassadeurs word gekies in ooreenstemming met die belangrikheid van die probleem. Aangesien dit 'n geringe saak is, het hulle my gestuur om te onderhandel. As daar 'n groot probleem tussen ons is, stuur ons 'n groot man om met u te praat. "
Die Keiser van China nadink: "As die Vietnamese hierdie belangrike probleem slegs as 'n klein saak beskou, moet hulle inderdaad 'n groot en magtige volk wees. "
Hy het dus sy eise verminder en die saak is daar en dan afgehandel.
Die maat en die mandaryn
In die hoofstad van Viëtnam daar was eens 'n sekere maat wat bekend was vir sy vaardigheid. Elke kledingstuk wat sy winkel verlaat het, moes perfek by die kliënt pas, ongeag die gewig, bou, ouderdom of dra van laasgenoemde.
Op 'n dag het 'n hoë mandaryn na die kleremaker gestuur en 'n seremoniële kleed bestel.
Nadat hy die nodige metings gedoen het, het die maat die mandaryn met respek gevra hoe lank hy in die diens was.
"Wat het dit te doen met die sny van my kleed?Vra die mandaryn goedhartig.
"Dit is baie belangrik, vader,"Antwoord die maat. "U weet dat 'n nuut aangestelde mandaryn, onder die indruk van sy eie belang, sy kop hoog en sy bors dra. Ons moet dit in ag neem en die agterste laken korter as die voorkant sny.
'' Later, bietjie vir bietjie verleng ons die agterste lap en verkort die voorste; die lapotte word presies dieselfde lengte gesny as die mandaryn die halfpad van sy loopbaan bereik.
'Uiteindelik, as hy gebuk gaan in die moegheid van lang jare van diens en die las van die ouderdom, streef hy slegs om by sy voorouers in die hemel aan te sluit, moet die mantel langer aan die agterkant gemaak word as aan die voorkant.
'So sien jy, meneer, dat 'n maat wat nie die ouderdom van die mandarinne ken nie, korrek kan pas."
Die blinde skoonseun
Daar was eens 'n aantreklike jong man wat van geboorte af blind was, maar omdat sy oë heeltemal normaal gelyk het, was baie min mense bewus van sy ellende.
Op 'n dag het hy na 'n jong dame se huis gegaan om haar ouers te vra vir haar hand in die huwelik. Die mans van die huishouding was op die punt om in die ryslande te gaan werk, en om sy industrie te demonstreer, het hy besluit om by hulle aan te sluit. Hy stap agter die ander aan en kon sy deel van die dag se werk doen. Toe die tyd klaar was vir die dag, het al die mans na die aandmaal huistoe gegaan. Maar die blinde man het kontak met die ander verloor en in 'n put geval.
Toe die gas nie opdaag nie, het die toekomstige skoonmoeder gesê: 'O, daardie man sal 'n skoon skoonseun wees, want hy sit 'n hele dag se arbeid in. Maar dit is regtig tyd dat hy stop vir vandag. Seuns, hardloop veld toe en sê vir hom om terug te gaan eet. '
Die mans prewel oor hierdie taak, maar stap uit en soek na hom. Toe hulle by die put verbygaan, hoor die blinde man hul gesprek en kon hulle uitklim en teruggaan huis toe.
Tydens die ete sit die blinde man langs sy toekomstige skoonma, wat sy bord vol kos gelaai het.
Maar toe kom daar 'n ramp. 'N Gewaagde hond het nader gekom en die kos van sy bord begin eet.
"Waarom gee jy daardie hond nie 'n goeie klap nie?"Het sy toekomstige skoonmoeder gevra. "Waarom laat jy hom jou kos eet?"
"MevrouAntwoord die blinde man,Ek het te veel respek vir die meester en die minnares van hierdie huis om hul hond aan te durf slaan. "
"Maak nie saak nie, "Antwoord die 'waardige dame. 'Hier is 'n hamer; as daardie hond jou weer durf pla, gee hom 'n goeie klap op die kop. "
Nou sien die skoonmoeder dat die jongman so beskeie en skaam was dat hy bang was om te eet en niks van sy bord sou haal nie. Sy wou hom aanmoedig en 'n paar soetkoekies uit 'n groot skottel kies en dit voor hom neerlê .
Toe hy die geklets van die eetstokkies teen sy bord hoor, dink die blinde man dat die hond teruggekom het om hom te irriteer, en hy neem die hamer op en gee die arme vrou so 'n hewige slag op die kop dat sy bewusteloos raak.
Nodeloos om te sê dat dit die einde van sy hofmakery was!
Die kok se groot vis
TU SAN2 van die land van die land Trinh beskou homself as 'n dissipel van Confucius3.
Op 'n dag word sy kok in 'n kansspel verlei en die geld verloor wat aan hom toevertrou is vir die dag se aankope op die mark. Hy is bang om gestraf te word as hy met leë hande terugkeer huis toe, en hy het die volgende verhaal uitgevind.
"Toe ek vanoggend by die mark aankom, sien ek 'n groot vis te koop. Dit was vet en vars - kortom, 'n uitstekende vis. Ter wille van nuuskierigheid het ek die prys gevra. Dit was slegs een rekening, hoewel die vis maklik twee of drie werd was. Dit was 'n regte winskopie en dink net aan die fyn gereg wat dit vir u sou maak, het ek nie gehuiwer om die geld te spandeer vir vandag se voorraad nie.
'Halfpad huis toe begin die visse wat ek op 'n lyn deur die kieue dra, styf word soos in die dood. Ek herinner aan die ou gesegde: ''n Vis uit die water is 'n dooie vis', en toe ek toevallig 'n dam verbygaan, het ek haastig in die water gedompel in die hoop om dit te laat herleef onder die invloed van sy natuurlike element.
'' N Oomblik later, toe ek sien dat dit nog leweloos is, haal ek dit van die lyn af en hou dit in my twee hande. Binnekort roer dit 'n bietjie, gaap, en dan gly ek vinnig uit my greep. Ek steek my arm in die water om weer aan te gryp, maar met 'n stert van die stert was hy weg. Ek erken dat ek baie dom was. "
Toe die kok klaar was met sy verhaal, het die TU SAN sy hande geklap en gesê: "Dis perfek! Dis perfek!"
Hy dink aan die vis se vrymoedigheid.
Maar die kok het dit nie verstaan ​​nie en gaan weg en lag sy mou op. Toe vertel hy sy vriende met 'n triomfantelike lug: 'Wie sê my meester is so wys? Ek het al die markgeld op kaarte verloor. Toe het ek 'n storie uitgevind, en hy het dit heeltemal ingesluk. Wie sê my meester is so wys?"
Mencius4, die filosoof, het eenkeer gesê "'N Waarskynlike leuen kan selfs 'n beter intellek mislei. "