Ontvlugting na Petra, die Rotsstad | YAHWEH-NISSI
March 30, 2022 / Guest Author
Die intense vyandskap tussen Israel en Edom het by die geskiedenis van Jakob en Esau begin, want Esau is die stamvader van die Edomiete. In Génesis 25 lees ons van 'n tweeling waaraan Rebekka geboorte gegee het: "En die eerste is gebore – rooi, geheel en al soos 'n mantel van hare. Daarom het hulle hom Esau genoem. En daarna is sy broer gebore, terwyl sy hand die hakskeen van Esau vashou. Daarom het hulle hom Jakob genoem… En die seuns het opgegroei: Esau het 'n ervare jagter geword, 'n man van die veld; maar Jakob was 'n vredeliewende man wat in tente gewoon het… En Jakob het 'n kooksel klaargemaak, en Esau het moeg uit die veld gekom. Toe sê Esau vir Jakob: Laat my tog sluk van die rooigoed daar, want ek is moeg. Daarom het hulle hom Edom genoem. En Jakob antwoord: verkoop eers jou eersgeboortereg aan my. En Esau sê: Kyk, ek gaan sterwe, en wat baat die eersgeboortereg my dan?… En hy het vir hom gesweer en sy eersgeboortereg aan Jakob verkoop. En Jakob het aan Esau brood en die kooksel lensies gegee; en hy het geëet en gedrink en opgestaan en weggegaan. So het Esau dan sy eersgeboortereg verag" (Gen. 25:25-34).
In Génesis 36:8-9 staan daar: "En Esau het gaan woon in die gebergte Seïr. Esau, dit is Edom. Dit is dan die geskiedenis van Esau, die vader van die Edomiete, in die gebergte Seïr." Esau het inderdaad van sy swaard geleef, soos Isak aan hom gesê het. Hy het van Hebron na Seïr, die latere Petra, getrek en die stad, asook die landstreek wat daarna as Edom bekend gestaan het, in besit geneem. Eers moes hy die reuse wat daar gewoon het, verslaan: "Die Emiete het tevore daarin gewoon, 'n volk groot en talryk en hoog van gestalte soos die Enakiete… Ook het die Horiete tevore in Seïr gewoon; maar die kinders van Esau het hulle uit hul besitting verdrywe en voor hulle uit verdelg en in hulle plek gaan woon" (Deut. 2:10,12).
Hulle was 'n hoogmoedige en arrogante volk. Die Here sou hulle ook as gevolg hiervan uit hulle vesting neerwerp en dit 'n verlate plek maak: "Jou vreeslikheid het jou bedrieg, die vermetelheid van jou hart, o jy wat woon in die rotsklowe… Al maak jy jou nes so hoog soos die arend – daarvandaan sal Ek jou neerwerp, spreek die Here. So sal Edom dan 'n voorwerp van verbasing word; elkeen wat by hom verbytrek, sal hom verbaas en spot oor al sy plae. Soos die omkering van Sodom en Gomorra met hulle bure, sê die Here, sal daar niemand woon en geen mensekind daar vertoef nie" (Jer. 49:16-18).
Daar is 'n lang geskiedenis van uiterste vyandigheid wat Esau se afstammelinge teenoor Israel geopenbaar het. Tydens Israel se swerftogte deur die woestyn wou hulle deur die Edomiete se grondgebied trek: "Moses het uit Kades boodskappers na die koning van Edom gestuur: So sê jou broer Israel… Hier is ons nou in Kades, 'n stad op die grens van jou grondgebied. Laat ons tog deur jou land trek: ons sal nie deur die lande of wingerde trek nie… ons sal die koningsweg hou; ons sal nie regs of links uitdraai nie, totdat ons deur jou grondgebied getrek het. Maar Edom antwoord hom: Jy sal deur my nie trek nie, anders sal ek jou met die swaard tegemoettrek… So het Edom dan geweier om Israel toe te laat om deur sy grondgebied te trek" (Num. 20:14-21).
Joël verwys na die Here se vernietiging van Israel se vyande onder die aanvoering van die Edomiete as 'n voorbeeld, of tipe, van wat by die slag van Armageddon sal gebeur: "Die nasies moet hulle klaarmaak en optrek na die dal van Jósafat; want daar sal Ek sit om gerig te hou oor al die nasies rondom… want naby is die dag van die Here in die dal van beslissing" (Joël 3:12,14).
Weer eens sal hulle verward raak en mekaar doodmaak: "En dit sal die plaag wees waarmee die Here die volke sal tref wat opgetrek het om teen Jerusalem te veg: Hy sal hulle vlees laat wegteer terwyl hulle nog op hul voete staan… In dié dag sal 'n groot verwarring van die Here onder hulle kom, sodat die een die hand van die ander sal gryp, en die hand van die een hom sal verhef teen die hand van die ander. En Juda sal ook in Jerusalem veg, en die rykdom van al die nasies rondom sal ingesamel word: goud en silwer en klere – 'n groot hoeveelheid" (Sag. 14:12-14).
Israel se verwagte vlug na Petra in die tweede helfte van die verdrukking moet verstaan word in die lig van die feit dat daar in die eindtyd 'n baie groot benoudheid as gevolg van wêreldwye vervolging soos 'n donker wolk oor hierdie volk sal toesak. In Daniël 12 staan daar: "En in dié tyd sal Migael, die groot vors wat oor die kinders van jou volk staan, optree; en dit sal 'n tyd van benoudheid wees soos daar nie gewees het vandat 'n volk bestaan het tot op dié tyd nie; maar in dié tyd sal jou volk gered word… 'n Tyd, tye en 'n halwe tyd, en as hulle die mag van die heilige volk geheel verstrooi het, sal al hierdie dinge vervul word… En van die tyd af dat die voortdurende offer afgeskaf en die ontsettende gruwel opgerig word, sal 1290 dae verloop. Welgeluksalig is hy wat bly verwag en 1335 dae bereik" (Dan. 12:1,7,11,12).
Die Jode sal die verpligte afgodery verwerp, dan sal die tyd van groot benoudheid aanbreek wanneer 'n oorblyfsel van Israel inderhaas te voet na 'n eensame plek in die berge sal moet vlug. Hulle sal van Jerusalem af na die ruwe en byna verlate berge langs die Dooie See vlug, en daarvandaan waarskynlik verder suid na Petra toe. Jesus het gesê: "Wanneer julle dan die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die profeet Daniël, sien staan in die heiligdom… dan moet dié wat in Judéa is na die berge vlug… wie op die dak is, moet nie afkom om iets uit sy huis weg te neem nie; en wie op die land is, moet nie omdraai om sy klere weg te neem nie… En bid dat julle vlug nie in die winter of op die sabbat mag plaasvind nie. Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie. En as daardie dae nie verkort was nie, sou geen vlees gered word nie" (Matt. 24:15-22).
"En 'n groot teken het in die hemel verskyn: 'n vrou wat met die son bekleed was, en die maan was onder haar voete, en op haar hoof 'n kroon van twaalf sterre… En 'n ander teken het in die hemel verskyn, en daar was 'n groot vuurrooi draak met sewe koppe en tien horings… En die vrou het 'n manlike kind gebaar, wat al die nasies met 'n ystersepter sou regeer; en haar kind is weggeruk na God en sy troon. En die vrou het na die woestyn gevlug waar sy 'n plek het wat deur God gereed gemaak is, dat hulle haar daar sou onderhou 1 260 dae lank" (Op. 12:1-6).
Die oorblyfsel van Israel sal só gehate en van al hulle voormalige vriende verlate wees, dat niemand hulle sal help wanneer die Antichris en sy wêreldmag hulle probeer uitdelg nie. Hulle Messias, Jesus Christus, sal op 'n kritieke oomblik tot hulle redding kom en self hulle vyande uitwis. Hy sal die suidelike opmars sowat 40 kilometer van Petra af stuit. Die vyande van Israel én van God sal gedood word met die swaard wat uit die mond gaan van Hom wat op die perd sit, en al die voëls sal versadig word van hulle vlees (Op. 19:21). Die Olyfberg, waarop die Here Jesus met sy wederkoms sy voet sat sit (Sag. 14:4), sal middeldeur split. Hierdie berg sal dan ook 'n ontvlugtingsplek aan Jode gee wat tot aan die einde deur die vyand agtervolg sal word. "Julle sal vlug in die dal van my berge… soos julle gevlug het vir die aardbewing in die dae van Ussia, die koning van Juda" (Sag. 14:5).
afgodsdienaars, Afrikaans, Die Idúmeërs, Edom, hoogmoedige en arrogante volk, Jakob en Esau, oorlogsugtige volk, Petra, Rebekka, Vyandigheid van die Edomiete