Die chilo-tamatie - Orto - Vrugte en groente
Die verbouing van 'n klein groentetuin om in die behoeftes van die gesin te voorsien, maak die weg oop vir die verbetering van tradisionele variëteite, minder produktief as moderne, maar vanuit 'n organoleptiese oogpunt meer bevredigend.
Na aanleiding van hierdie tendens het saadondernemings en kwekerye begin om 'n groot aantal "antieke" groente aan te bied wat deur die eeue ontwikkel is in spesifieke dele van ons skiereiland. Vergeleke met moderne variëteite het hulle ook die voordeel dat hulle gekies word vir spesifieke pedoklimatiese toestande.
Van hierdie kultivars wat weer in die mode is, kan ons sekerlik die Chilo-tamatie, 'n boorling van Sentraal-Italië, veral van 'n bergagtige gebied op die grens van Noord-Toskane en Emilia, noem: Garfagnana.
Die kenmerke van die Chilo-tamatie
In die eerste plek staan ​​sy afmetings uit, nooit minder nie as 500 gram. In ryk gronde is dit nie ongewoon dat die bessies wat geproduseer word, eers die kilogram bereik nie (en dit oorskry): vandaar die tradisionele naam. Dit is egter nie 'n waterige vrug nie; inteendeel, die eienaardigheid daarvan lê in die groot kompaktheid van die pulp wat dit moontlik maak om horisontale snye, selfs taamlik dun, te verkry. Die sade is baie min. Die skil is kompak en neem 'n kleur tussen pienk en rooi, as dit heeltemal ryp is.
Waarom die kilo-tamatie kies?
Die variëteitskeuse is baie belangrik om 'n bevredigende oes uit ons tuin te verkry.
Mees onlangse basters waarborg die produksie van meer tamaties, maar die Chilo-molpyle in die pylkoker. Dit is deur die eeue heen gekies om aan te pas by die slegte klimaat en grond, soos dié in die berge. Dit verdra swak of uiters kompakte substraat goed sonder om ernstige patologieë soos apikale verrotting en laatroes te ontwikkel.
Daarbenewens is dit nie nodig om gereeld besproei te word nie: dit verhoog net die tipiese kompaktheid van die vrugte wat onder meer 'n goeie raklewe sal geniet. Aan die ander kant sal dit nie eens ly gedurende die sonnigste en swoelste dae nie: sonbrand is baie seldsame gebeure. Nog skaars is die krake wat veroorsaak word deur onreëlmatighede tydens besproeiing, gereeld op die hoogtes (waar oomblikke van goeie weer afwissel met skielike en oorvloedige storms).
As ons in die noorde van ons skiereiland of aan die voetheuwels woon, sal dit ongetwyfeld 'n goeie keuse wees: dit is 'n vroeë of laat tamatie. Die volopste oes vind tussen Julie en Augustus plaas. Op hierdie manier sal ons vermy dat die blomme of klein vrugte vir ryp brand of sommige van die tamaties verloor omdat hulle nog onvolwasse is in September.
Alhoewel dit in sommige dele van ons land ideaal kan wees, is die Chilo nie sonder sy gebreke nie, veral nie as dit vergelyk word met 'n paar nuwe keuses nie. Ons sal beslis 'n kwantitatief laer produksie hê (selfs die helfte), en die bessies sal bykans altyd ongelyk wees.
'N Ander aspek wat in gedagte gehou moet word, is die beperkte beskikbaarheid van saailinge en saad: buite die tradisionele verspreidingsareas kan navorsing moeilik wees. Aan die ander kant is dit glad nie eenvoudig om die sade jaar vir jaar te bewaar nie; daar is baie min in die pulp. Om 'n goeie hoeveelheid plante te kry, is dit nodig om dit uit 'n groot deel van die oes te neem en op hul beste te hou.
Hoe om die beste uit ons plante te kry
Chilo-tamatie is uiters verdraagsaam en sal vrugte dra selfs in haglike omstandighede. Dit beteken nie dat dit noodwendig verwaarloos moet word nie: met goeie grondvoorbereiding en die toevoeging van grondverbeteraars sal ons 'n meer volop en smaaklike oes waarborg.
Dit is raadsaam om die gebied reeds in die herfs te bewerk deur 'n groot hoeveelheid gesoute mis in te sluit. Die ideale dosis vir die grootmaatproduk is 5 kg per vierkante meter, terwyl 250 gram van die saamgeperste een voldoende is. As die lente aanbreek, is dit goed om te plant voordat dit geplant word, in fosfor en kalium. Ons kan gebruik maak van eenvoudige kunsmisstowwe, soos minerale superfosfaat en kaliumsulfaat, of kies vir 'n komplekse produk wat alle makro- en mikroelemente insluit.
Dit is belangrik om stabiele draers te berei, terselfdertyd as die saailinge ingevoeg word. Ons verwaarloos nie die belangrikheid van deklaagbewerking nie (gebaseer op stukkies of met plastiekmateriaal). Dit sal onkruidbewerkings verminder en die grond altyd vars hou.
Die Chilo-tamatie in die kombuis
Die Chilo-tamatie vind sy maksimum uitdrukking by rou gebruik: in gemengde slaaie, in kombinasie met vars kaas, of om 'n vars panzanella saam te stel. Ons kan dit ook gebruik in pinzimoni en somerbruschettas.
As ons die skil verwyder en dit vinnig verbrand, kan ons die pulp in blokkies verminder en dit gebruik om 'n ligte en smaaklike sous te maak, geskik vir vinnige en ligte pastageregte.
Gegewe die kompaktheid, is dit moeilik om die vorm te behou, selfs nadat dit leeggemaak is: dit is die ideale tamatie wat gevul moet word.