libstorage-ng/SLE-15-SP1 - Tamil @ openSUSE Weblate
10 months ago none Resource update libstorage-ng/SLE-15-SP1 - Tamil Mom’s first week in Japan – whereintheworldismom
May 23, 2017 Where in the World is Mom?
Previous postMom is finally off to Japan!
Next postVideo of arrival and day 1 in Japan
2 thoughts on “Mom’s first week in Japan”
Wow…speechless…God is great
Christina Jy is ‘n dapper vrou. Ek het soveel respek vir jou en veral die manier waarop jy hierdie tog aanpak. Ek bid vir jou en glo jy gaan met soveel vreugde in jou hart terugkom. Pas jou op en ek volg jou tog met soveel belangstelling. Vandag besluit om van Wenen na Constanta vanaf 10 September te ry en kyk ook na wat dit gaan kos om jou dalk vir ‘n week te kom vergesel – sal laat weet. Beste groete en seën vir jou. Jan Wicus Luwes. 3 Seuns
vir Kutlwano Garesape van Jan Kempdorp
ek wonder hoeveel gebreekte bottel
hul uit jou klein lyf moes haal –
stukke glas wat ‘n mal man
deur jou gesteek het
jy wat jou ma teen die
bottel en die stok verdedig het
is in klein gebreekte stukke
deur my gedagtes gesteek
jy vra vir ‘n laaste soen
in die arms van jou ma
die see is ‘n doopvont
wat jou naam
oor jou voorkop vee
soos ‘n predikant
se hand in die oggenddiens
ek doop jou Aylan Kurdi
in die laagwater
ek doop jou vlugteling
in die hoogty
van die oorlog
ek doop jou brander van sirië
wat uitspoel aan die kus van turkye
jy is ‘n bloeisel
en ‘n opslagloot
aan die bome
van die arabiese lente
‘n leë krip
altyd vol dou
in tye van droogte
Posted in Binneblik, Wicus Luwes | Comments Off on Wicus Luwes. 3 Seuns
Wicus Luwes. Art Deco in die reën
Ons ry deur Durban op soek na geboue wat in die Art Deco-styl gebou is. Daar is talle voorbeelde in die middestad. Daar is ook talle geboue wat steeds van die tweede vloer af boontoe die Art Deco-styl verteenwoordig, maar met nuwe funksionaliteit van spaza-winkels aan die onderkant. Art Deco het meestal tussen 1920 en 1940 hoogty gevier. Art Deco verteenwoordig post-Eerste Wêreldoorlog. Art Deco is ook die Groot Depressie. Art Deco is die pre-Tweede Wêreldoorlog. Art Deco is die Charleston. Art Deco is die Oscars.
Foto: Surrey Mansions. Die gebou word deur baie mense as die kroonjuweel van Durban se Art Deco-styl beskou. Die woonstelblok het ‘n basis, middel en kroongedeelte wat baie ooreenstem met New York se trapsgewyse interpretasie van die styl. Die gebou is roomkleurig geverf, met rooi en groen pastelkleure wat die patrone uit laat staan.
Verweerde gebou, onbeskut op ‘n besige hoek,
leun ek agteroor met blouspieëlende oë,
weerloos teen die aantog van voetganger en motoris.
Liefs neem ek die lewe in breë trekke waar. Motors
in roomyskleure om skewe kerke. Vragmotors
belaai met karkasse of kopkool. Konvooie loteringe.
Bewyse van welvaart. Soms in parke
‘n somerstorm van stuiptrekkende plante. Daagliks
die kontrapunt van skoppelmaaie. Bewys van vrede.
Afkyk het ek afgeleer: net wie nog jonk is,
kyk met durf in die gesigte van mense.
A, dat die stropers kom om my oë uit te slaan!
bewaar in my kamers, ek, argief van gistergerigtheid,
deur Wilma Stockenstrom uit ‘Vir die Bysiende Leser’
Foto: ‘Berea Court’. Die gebou is deur dieselfde span ontwerp as Surrey Mansions. Berea bied egter ‘n meer huislike en ruim gevoel. Die voordeure van die wooneenhede maak oop in ‘n ruim binnehof en het loodglaswerk wat tipiese Durban-tonele uitbeeld. Die sekuriteitshekke, wat later bygevoeg is, het die boustyl probeer handhaaf. Baie van die oorspronklike ligtoebehore is steeds in gebruik.
Art Deco is meer as net geboue. Dit is ‘n verkorte weergawe van Art Décoratifs. Art Deco is meubels. Art Deco is muurpapier. Ek sien dit dikwels in ontwerp-tydskrifte, maar nie meer so baie in gebou-ontwerpe nie. Deesdae probeer die ontwerpe wegkruip en saamsmelt agter plante en sonpanele. Ek sien ook baie boustyle en dakke wat by Japan leen. Die Suncoast Casino en vermaaklikheids-kompleks is wel ‘n nuwe gebou in Durban wat die Art Deco-styl laat voortleef. Daar het selfs onlangs ‘n groep uit Duitsland na die Suncoast Casino-kompleks kom kyk as deel van hul belangstelling in die besonderse boustyl. Durbandeco, ‘n groep wat hul belangstelling in Art Deco laat voortleef, dien as belangrike skakel om bewusmaking lewend te hou. Hulle het ‘n paar roetes deur Durban uitgelê om ander belangstellendes op die regte spoor te plaas. Ons het juis een van hierdie roetes probeer volg, maar is ‘n bietjie ingeperk deur die reënweer. Natuurlik kla ons nie oor reën in tye van droogte nie en ons het probeer om dit eerder tot ons voordeel te laat meewerk.
Durban is ‘n fokuspunt vir Art Deco in Suid-Afrika, maar daar is ook ander plekke in die land waar heelwat in die Deco-styl gebou is. Springs is ‘n voorbeeld. Een artikel noem dit die weggooikind van Art Deco in Suid-Afrika. Ek vermoed dat talle stede of plekke wat tussen 1920 en 1940 ‘n opbloeitydperk beleef het, dalk met ‘n paar sulke geboue sou kon spog. Deco was/is ‘n internasionale beweging wat sy styl by baie plekke geleen het. Die opgrawings in Egipte en ontdekking van die Inka-kulture het ‘n invloed op die dekoratiewe elemente van Art Deco gehad. Staal-konstruksie, vervoer en meganisasie het Deco geïnspireer, maar is op sy beurt deur Deco beïnvloed.
Durban verteenwoordig verskillende metafore vir verskillende mense. Durban is Victoriaans. Durban is Art Deco. Durban is elke styl wat daarop gevolg het. Durban is ‘n warm blyplek vir boemelaars in die winter. Durban is seevakansies. Durban is Gandhi. Durban is die Britse Empire. Durban is Zoeloeland. Durban is ‘n hawestad. Baie skepe doen in Durban aan om vragte op te laai en om hul vragte agter te laat.
Foto: Art Deco-hek by die Westville publieke swembad
Foto: Manhattan Mansions. Manhattan is ‘n voorbeeld van ‘Style Moderne’. Die gevoel van ‘n masjien, passasierskip en trein word geskep deur die chroom-afwerkings en patryspoort-vensters.
Vir my verteenwoordig Art Deco die mens se innerlike konflik tussen funksionaliteit en dekoratiewe elemente. Dit is ‘n soort konflik wat egter die beste in ons na vore bring. Terwyl ons deur die stad ry, sien ons selfs ‘n paar Art Deco-woonhuise. Ek wonder hoe historici ons huidige leefruimte en boustyle gaan beskryf as hul ‘n paar jaar van nou af daaroor gaan besin. Art Deco is ‘n kombisasie van verskeie invloede en was nie bang om nuwe dekoratiewe elemente aan ou style te hang nie. Die konflik tussen funksionaliteit en dekor woed ook tussen ontwerper en bouer. Ek dink die grootste geskenk wat ‘n ontwerper kan kry, is ‘n bouer wat sy droombeeld in ‘n realiteit kan omskep.
Poetry is not only dream and vision; it is the skeleton architecture of our lives. It lays the foundation for a future of change, a bridge across our fears of what has never been before. – Audre Lorde
Elke landskap het sy eie aard
sy eie onverbiddelike reëls.
Weet dit vooraf, reisiger:
jy’s altyd ontoereikend toebedeel.
Vir vuur uit spuwende vulkane,
vir eindeloosheid op die vlak.
Jou stamina, jou krag is minder
as die hoogtes en die dieptes
van plekke wat gemaak is,
wat gemerk is deur orkane.
Jy, een van mindere statuur,
hou tog by jou postuur!
Besoek liefs die domeine
wat mense self gemaak het,
dié wat herkenbaar is in woorde,
kleure, klanke en in lyne.
Ook hierdie landskap het sy eie aard
Ek, reisiger, weet regdeur:
ek is altyd ontoereikend toebedeel.
deur Heilna du Plooy dui ‘In die Landskap Ingelyf’
1. Internet. http://users.iafrica.com/a/an/andryn/index.htm
2. Internet. http://www.durbandeco.org.za
3. Internet. https://www.poetryfoundation.org/poems-and-poets/poems/detail/42837
Posted in Binneblik, Wicus Luwes | Comments Off on Wicus Luwes. Art Deco in die reën
Wicus Luwes. Koorsang as behandeling vir vals stemme
Ek het onlangs op ‘n interessante woord afgekom. Die woord het aan die een kant te doen met sang en aan die ander kant met beurte. Ons besef nie eintlik dat baie van ons daagliks daarby betrokke is nie. Dit klink miskien ‘n bietjie vreemd, aangesien dit nie algemeen gebruik word nie. Die woord, antifoon, het ek in ‘n woordeboek raakgeblaai. Ek het al gehoor van koorsang en beurtsang. Ek het al verskillende name vir ‘n koor gehoor: Cantata of Ensemble. Duo, Trio of Kwintet dui die hoeveelheid lede van ‘n groepie musikante of koorlede aan. Koorgroep, musiekgroep of sommer net groep. Die naam van sulke groepe bly somtyds deur geslagte onveranderd.
Die woord, antifoon, verwys na ‘n vorm van beurtsang. As ek ‘n prentjie van antifoon-beurtsang in my kop sou skets, dink ek terug aan my skooldae. Die onderwyser of skoolhoof sou tydens saalbyeenkomste ‘n inleiding gee en ons as leerlinge sou dan die skool se leuse soos ‘n spreekkoor opsê. Miskien selfs die skoollied of volkslied wat sonder aankondiging daarna sou volg. Dit is belangrik vir ‘n spreekkoor om gelyk te praat. Dit beteken eintlik dat die koor die oomblike van stilte of pouse reg moet kan hanteer. ‘n Spreekkoor kan goed werk as deel van beurtsang. Die definisie van beurtsang sou seker wou hê dat die een groep of sanger om die beurt moet sing terwyl die ander stil moet bly. Beurte is mos maar ‘n snaakse ding. Ons hou daarvan om uit ons beurt te praat.
Ek probeer ook dink of beurtsang op ander maniere plaas kan vind. Ek was nou al in ‘n paar kore gewees, nie omdat ek mooi sing nie. Dit is maar net die ding met klein dorpies – jy raak betrokke by kore en fondsinsamelings voordat jy ‘ensemble’ kan sê. Die basiese indeling van stemme is as volg: soprane, alte, tenore en basse. My kennis van koormusiek is maar gebrekkig, maar ek gaan in my leketaal die opset probeer verduidelik: Soprane sing gewoonlik die wysie van die lied. Alte harmoniseer. Tenore en basse sing weer variasies op die wysie. Daar is dele waar die koor amper dieselfde wysie sou sing en ander plekke waar die kontras die fokuspunt sou wees. Die basse kan egter nie die soprane se note sing nie. Net so kan die soprane nie die basse se note sing nie. Alte en tenore se note kan met tye ooreenstem, maar daar is tog maar ‘n verskil. Dit bring my by die rede hoekom ek dink dat gewone koorsang ‘n element van beurtsang bevat. Al vier verskillende stemme, soprane reg deur tot by die basse, sing eintlik maar hul eie wysie. Hulle beurt vind wel gelyktydig plaas, maar ek dink by myself dat elkeen steeds hul eie beurt het. Dit bring my by die eerste gevolgtrekking: koorsang is miskien die enigste vorm van beurtsang waar almal gelyktydig kan praat en steeds die mooiste musiek kan voortbring.
Terug by die klein dorpies word ek per geleentheid genooi om mense met my kitaar in sang te begelei. Die geleentheid was ‘n plaaslike kinderhuis se naweek-geleentheid waar kinders en ouers bymekaar kon kom. Daar was opleidingsessies oor hoe om as familie saam te leef. Die geleentheid het my oë oop laat gaan en was beide opbouend en vreeslik hartseer. Buitestaanders, soos ek, is met tye onbewus dat die meeste kinders in die kinderhuise, of soortgelyke plekke van versorging, steeds ouers het. Dit gebeur maar net dat geld, drank, geweld, dwelms en ander dinge uit hul beurt praat. Die eenstemmigheid van die koor word somtyds deur die stiltes ontwrig. Dit was ‘n voorreg om saam met die families bekende liedjies en onbekende liedjies in gebroke akkoorde te kon sing.
Ek volg die ontknoping van hierdie jaar se ’16 dae van geen geweld teen vroue en kinders’-veldtog. Sommige sprekers is moeg om die vorige jaar se kerse uit die kas te haal en aan te steek. Hulle soek iets nuuts. Niemand is seker wat die vernuwing behels nie. Een rubriek loof die ‘goeie ouens’ of die ‘doodgewone ouens’ wat dag na dag getrou bly. Ander mense reken dat die veldtog geen verskil maak nie. Ek voel ook gedeeltelik soos die wat moeg is vir dieselfde kerse en dieselfde brosjures, maar ek wonder of ‘n mens nie eerder moet fokus op die positiewe nie. In plaas van ‘n veldtog ‘teen’ iets, kan daar miskien ‘n veldtog ‘vir’ iets plaasvind. Ek dink weer terug aan daardie sang-aand by die kinderhuis. Ek dink weer aan die gesinne wat al moeilike tye beleef het. Miskien moet die gesaghebbers meer op gesinne fokus. Meer op families. Familie-geleenthede by skole. Piekniek-dae waar bekende sangers optree – die kaartjies kan dan gratis vir families van drie of meer aangebied word. Sulke funksies sal natuurlik nie vir elke geleentheid werk nie, maar daar kan ‘n mark daarvoor geskep word. Die individuele aard van die tegnologie-gedrewe omgewing laat ons te veel op onsself fokus. Sportklubs kan gratis of goedkoop familie-dae hou – sulke geleenthede het in elk geval groter moontlikhede vir bemarking of ruimte vir skole en klubs om lede te werf.
Die belangrikste vir my is om al die stemme saam te laat sing, want die soprane kan nie die tenore se wysie sing nie. Die basse kan nie die alte se wysie sing nie. Sonder die een stem, klink dit of daar iets skort met die wysie. Die definisie van ‘n antifoon is nie noodwendig om op beurte te wag nie. Beurtsang word nie gebruik om die verskillende stemme in kampe te verdeel nie. Koorsang en beurtsang harmoniseer die stiltes met die stemme. Koorsang is op sy mooiste as al die stemme saam kan sing, al sing party van die koorlede vals. Koorsang is miskien juis vir die wat vals sing, want die koor as geheel sal die vals stemme intrek eerder as laat uitstaan.
‘n boweland geplavei
van ‘n waterval
vleg soepel soos linte
deur rankende sproei –
1. Internet. http://www.buxmontuu.org
2. Joubert M. bladspieël. Human & Rousseau. Kaapstad. 2015
Posted in Binneblik, Wicus Luwes | Comments Off on Wicus Luwes. Koorsang as behandeling vir vals stemme
Wicus Luwes. Jou naam as metafoor
Sy name was Andries Lodewicus Stefanus, maar die mense het hom Boet genoem. Ek verwys nou hiermee na my oupa – die een na wie ek vernoem is. Ek dink dikwels daaraan dat ek ook Andries gedoop kon gewees het, of Stefanus. Natuurlik kon ek ook Dries, Stefan, Stef of Boet geword het. Ek het op ‘n stadium baie met mense se ID-dokumente gewerk. Tant Sannie se naam is eintlik Francina Jacomina volgens haar ID-boek. Kleinjan se name is eintlik Jan-Hendrik. Daar is tye wanneer ek bly is dat ek net een naam het. Dit is nou veral wanneer ek vorms invul. Daar is altyd oop blokkies op die vorms wat ek in moet vul. ‘n Spasie waar ‘n naam kon gewees het. Ek dra nie swaar aan my naam nie. Ek wonder of my kleinkinders, indien die tyd sou kom, ook Lodewicus of Wicus gedoop sou word. Miskien is ons op daardie tydstip slegs nommers of IP adresse. Miskien hou my kinders meer van ‘n ander naam op daardie stadium of word geen seun in die volgende geslag gebore nie.
Die akteur, Michael Caine, het onlangs sy naam verander. Sy doopname was Maurice Micklewhite, maar dit het lughawebeamptes, wat Al-Kaïda of ISIS probeer vastrek, gereeld snuf in die neus gegee. Hy moes al ure lank by lughawens vertoef terwyl amptenare sy identiteit verifieer. Maurice het Michael geword en sodoende die verhoognaam as sy eie geneem. Dit is in ‘n sekere sin ‘n identiteit wat hy vir homself opgebou het. Hy het sy ander naam of tweede naam dus self gekies. Hy is eintlik al van die 50’s af Michael Caine, maar het dit eers op 83-jarige ouderdom offisieël gemaak
Aan die anderkant van die see was daar weer die Amerikaners wat op ‘n stadium slegs voorletters vir tweede name gebruik het, sonder dat daar werklik ‘n naam vir die voorletter sou wees. President Harry S Truman se ouers kon nie besluit watter grootouer om klein Harry na te vernoem nie en aangesien beide grootouers se name die letter ‘S’ ingehad het, het hul besluit om slegs ‘S’ te gebruik as plekhouer vir beide name. Die skrywer F Scott Fitzgerald, gebruik ‘n karakter wie se naam hom ver vooruitloop in die boek, the Great Gatsby. Die naam bou sy eie identiteit op, intrige deur middel van ‘n naam. Die leser word stelselmatig ingetrek deur ‘n karakter wie ‘n nuwe naam (of tweede naam) en ‘n nuwe identiteit aangeneem het. Etienne Leroux het ‘n soortgelyke intrige geskep met sy Salome Silberstein-karakter, maar die ontmaskering of bekendstelling van Salome laat meer vrae as antwoorde.
Ek het op ‘n stadium ‘n vriendin gehad met ‘n selfoon-adreslys sonder gelyke. Daar was net name soos Vleis of Stokkies of Meerkat op haar kontak- of adreslys. Ek moet byvoeg dat dit in die dae was toe jy slegs agt of tien karakters op selfone kon stoor, maar ek het dit nogal interessant gevind. Ek het ook al gehoor dat party skole die Graad Agts of ou Standerd Sesse byname gee. Party van hierdie byname bly daarna lewenslank by ‘n mens en die klasmaats en vriende van ‘Stokkies’ weet partymaal nie eers wat die persoon se ‘regte’ naam is nie. Vir ‘n oomblik wonder ek of my naam as ‘Stokkies’ of ‘Vleis’ of ‘Brilletjies’ op iemand anders se selfoon gestoor is.
Hy het hom toe gevra: “Wat is jou naam?” “My naam is Legio,” antwoord hy Hom, “want ons is baie.” – Markus 5:9
Op party adreslyste is ek dalk ‘Wicus Lift’ of ‘Tennis Wicus’. Ek vermoed ek is ‘Vikus’, ‘Wikus’ of ‘Wickus’ op heelpartyjie fone se adreslyste. Ek vermoed ook dat geen burgerregte-organisasies gaan veg vir my ou of nuwe name nie. Daar is tweede name op jou rybewys, maar dis nie noodwendig die naam wat mense vir jou gebruik nie. Jy het meer as een naam, sonder dat jy altyd doelbewus daaraan dink. Die probleem is dat jy nie altyd beheer het oor daardie naam nie. Miskien het jy teen die tyd besef dat jy nie veel sê gehad het in die besluit oor die eerste naam wat jy gekry het nie.
Baie van die oorspronklike Kaapse slawe het hul van of tweede name gekry deur middel van die maand waarin hul in die Kaap via skip gearriveer het. Ek het onlangs ‘n interessante radioprogram oor slawegeskiedenis geluister. So het party mense met die van ‘February’ in Februarie-maand ‘n nuwe identiteit kom kry met die gee van ‘n van of tweede naam. Hulle het ook ‘n nuwe gedeelde identiteit met mense gekry wat voorheen nie hul familie was nie. Al die ‘February’ arriveerders was tog nie van dieselfde familie nie, maar hulle het op ‘n tydstip saam aan ‘n lot of juk begin dra.
Vir die wat my nie ken nie:
Aangename kennis, my naam is Wicus.
Somtyds definieer ek my naam en ander kere word ek deur my naam gedefinieer.
Somtyds is ‘n naam die metafoor en ander kere word die metafoor ‘n naam.
Probeer gerus die volgende eksperiment saam met my:
Sit eers jou digtershoed op.
Wat is die vanne wat by die volgende name pas?
Andries, Johann, Louis
Sit nou ‘n sportkritikus se hoed en dink weer watter vanne by die name sal pas.
Herhaal ook met ‘n vriendskapshoed?
Het die vanne dieselfde gebly of het dit verander?
Ek het gewonder oor die naam as metafoor terwyl ek aan die volgende gedig gewerk het.
(As jy as leser ook met ‘n naam as metafoor wil eksperimenteer, sal ek dit graag wil lees.)
Mzansi as ‘n sprokie
Mzansi is Alice se haastonnel
wat krimp met ‘n Krog-mondspoel
en groei met elke Adriaan Vlok-was.
‘n teeparty waar koningin Mbete
haar Grinnik-kat streel
ten aanskoue van ‘n hoedmaker
in ‘n rooi beret
Mzansi is ‘n Grimm-maaltyd
wat te warm is om te kou
mea culpa sê die baba beer
terwyl die lepel val
mea culpa sê sy moeder
terwyl sy ‘n lap gaan haal
mea culpa sê Gouelokkies
terwyl sy gereed maak om te vlug
maar pappa beer bly stil
terwyl hy die pot styf
in sy kloue hou
Bron van prent:
Wicus Luwes. Oktoberfest in Münchenistan
Die ‘craft’-bier fenomeen is nog altyd vir my interessant. Ek maak ‘n punt daarvan om ‘n restaurant se eie bier te drink, of ten minste te proe, wanneer ek by plekke aandoen wat ‘n tuisbrouery of in-huis brouery het. As student het my vriende hulle eie bier probeer brou in klein Sputnik-wasmasjiene. Die Sputnik-wasmasjien was ‘n klein hand-aangedrewe wasmasjien wat drukking opgebou het deur ‘n slinger te draai. Die Sputnik-bier was ongelukkig nie ‘n groot sukses nie. (Die drukking in die wasmasjien het opgebou tot op die punt dat die wasmasjien gekraak het.) Jy kry ook die ‘craft’-bier ouens by feeste en ander geleenthede. Ek het by een so fees ‘n man ontmoet wat drie verskillende biere gebrou het. Hy het trots oor die toonbank kliënte nadergeroep. Ek het ‘n gesprek aangeknoop met die man en hy het my die geskiedenis van elke soort bier probeer verduidelik. Jy kan sien wanneer dit iemand se eie besigheid is en wanneer daar slegs iemand aangestel is om ‘n stalletjie te beman. Baie van die ‘craft’-biere is bedoel as ‘n ekstra inkomste. Ek het ook nou al oor die jare geleer dat die term ‘brouery’ eintlik kodetaal is vir ‘garage’ of ‘tuinstoor’ – nie dat dit iets aan die kwaliteit of smaak verander nie. Inteendeel, wanneer die bier verkoop word, moet dit gereeld deur Doeane en Aksyns getoets word. Ek wonder altyd wat ‘n goeie Afrikaanse woord vir ‘craft’-biere is, want tuisbier of tuisgemaakte bier laat my te veel aan gemmerbier dink. Daar moet iets van die ‘craft’ vasgevang word, want dit is ‘n soort kuns om ‘n goeie bier te maak.
Ek wonder verder of die deursnit Suid-Afrikaner se voorliefde vir bier by ons Duitse voorouers begin het. Duitsland en spesifiek München is bekend om die jaarlikse Oktoberfest. Die eerste ding wat my altyd opval omtrent die fees, is dat dit grotendeels in September val. Dinge soos die Russiese Oktober-revolusie wat in November val, pla my omtrent op dieselfde vlak, maar in die Russiese geval kan ‘n mens dit verstaan, aangesien hul kalender deur die jare verander het. Hoe dit ookal sy, die Oktoberfest vind jaarliks in Munchen plaas.
Die Rand/Dollar wisselkoers vorseer die meeste mense, wat die Oktoberfest persoonlik wil beleef, om eers ‘n bietjie te spaar. Terwyl jy en ou vriende spaar vir die geleentheid kan julle jul gedagtes laat gaan en inleef in ‘n soort tuis Oktoberfest – ‘n soort eksperiment van die gedagtes. Voorbeelde van gedagte-eksperimente is Schrödinger se kat en meer onlangs ons eie (uittredende) Eskom-hoof, Brian Molefe, se Saxonwold Sjebien. Die sjebien, indien dit bestaan, is die perfekte plek om ‘n Suid-Afrikaanse Oktoberfest in te vier. Dit sou goed wees om al die sintuie te betrek vir die gedagte-eksperiment en hiervoor is die reuk en gevoel van ‘n Lederhosen (tradisionele Duitse kort leerbroek) onmisbaar. Ek het ‘n paar tweedehandse Lederhosen op ‘n Suid-Afrikaanse webwinkel te koop gesien, indien jy daarvoor kans sou sien. Die volgende sintuig om te betrek, sal die gehoor wees. Gewilde liedjies sluit die volgende in: Ein Prosit (‘I salute you’) is gewild en help die gees (en verkope) ‘n bietjie aan. Jy kan jou Youtube, iTunes of Simfy-speellys hiervoor inspan. Aan die einde sou die orkes afsluit met Ziggy Zocky Ziggy Zocky en die gehoor antwoord met Oi Oi Oi. Nog liedjies vir die speellys is Fliegerlied (The Flyer Song) en 99 Luftballons. Laastens kan jy die gedagte-eksperiment afsluit met ‘n bietjie Eisbein en roomerige Sauerkraut.
Deur die loop van September en Oktober het ek het ‘n paar advertensies vir ‘n Pecanwood Oktoberfest in die Kwazulu Natalse Middellande gesien. Hierdie fees lok jaarliks ongeveer 6000 mense en kombineer bier met sportaktiwiteite. Daar is ‘n bergfietsresies, hardloop-kompetisies en 4×4-ritte om die uitstappie ‘n ekstra dimensie te gee. Ek kan insien hoe bier ‘n mens se dors kan les na die fietsry of hardloop, maar die 4×4-ritte is ‘n ander storie.
Om terug te keer na die Oktoberfest, is die vraag altyd of die bier wat jy gaan kry koud of warm is. Verskillende wêrelddele drink hul bier teen verskillende temperature, maar volgens my ongeleerde bronne, moet die bier nie yskoud wees nie. Die ideale temperatuur is volgens hierdie ongeleerde bronne ongeveer 8 grade Celcius.
Die Oktoberfest is natuurlik die ideale geleentheid om van ‘n ander kultuur te leer en ek wonder hoe die inwoners in Munchen se immigrantekamp die Oktoberfest sien. Die immigrante is natuurlik meestal Moslem en word verbied om alkohol te drink. Dit behoort eintlik nie ‘n probleem te wees nie, want daar is heelwat bekende brouerye wat alkoholvrye biere produseer. Oorwegende Moslemlande, soos Maleisië, gebruik hierdie biere in veral die toerismemark. Daar is ook produseerders wat die Moslemmark as ‘n potensiële braakland sien vir hul alkoholvrye produkte. Die eersteprys in so ‘n mark, sou die Halaalsertifikaat wees. Daar is egter ‘n paar dinge wat in die pad van die sertifikaat staat: eerstens word die alkoholvrye bier in dieselfde plek as sy alkoholiese broers gemaak. Tweedens lyk die bottels en verpakking amper identies in beide gevalle.
‘n Kompromis sou seker een alkoholvrye tent by die Oktoberfest wees, maar die wêreld is op die oomblik nie ten gunste van kompromieë nie. Die skuiwe wat op die oomblik in die wêreld aan die gang is, laat my eerder wonder of ons in die toekoms nog alkoholiese bier in party van die tente sal kan koop. Daar is dalk in ‘n dekade of twee ‘n volledige alkoholvrye Oktoberfest in ‘n plek genaamd Münchenistan. Die meeste mense vrees onsekerheid: ‘n Donald Trump in Amerika, immigrante in Europa, nuwe koue oorloë. Die era van politieke korrektheid het die afgelope tyd ‘n paar houe op die ken gekry. Die seisoene verander en die mens moet ongelukkig daarby aanpas. ‘n Brosjure vir toeriste raai besoekers aan die Oktoberfest aan om ‘n baadjie saam te neem, want Oktober is definitief nie meer somer nie en die aande kan soms koud raak.
of ‘n byekoft gevleg van spaanse riet,
douput en furore. In ‘n kaar
deur Marlene van Niekerk uit ‘Kaar’ (Human & Rousseau, 2013)
Posted in Binneblik, Wicus Luwes | Comments Off on Wicus Luwes. Oktoberfest in Münchenistan
Posted in Binneblik, Wicus Luwes | Comments Off on Wicus Luwes. ‘n Taal op die Aardsdrempel