Richard Karl Freiherr von Weizsäcker (Duitse: [ˈʁɪçaɐ̯t fɔn ˈvaɪtszɛkɐ] (luister); 15 April 1920 - 31 Januarie 2015) was 'n Duitse politikus (CDU), wat van 1984 tot 1994 as president van Duitsland gedien het (van Wes-Duitsland 1984–1990 en van die herenigde Duitsland 1990–1994). Hy is gebore in die Weizsäcker-familie, wat deel was van die Duitse adel, en neem sy eerste openbare ampte in die Evangeliese Kerk in Duitsland.
Hy is 'n lid van die CDU sedert 1954 en word in 1969 tot parlementslid verkies. Hy het voortgegaan om 'n mandaat te hou as lid van die Bundestag totdat hy regerende burgemeester van Wes-Berlyn word na die verkiesing in 1981. In 1984 word Richard von Weizsäcker tot president van die Bondsrepubliek Duitsland verkies en in 1989 word hy vir 'n tweede termyn herkies. Hy is nogtans saam met Theodor Heuss, een van slegs twee presidente van die Bondsrepubliek Duitsland, wat twee volledige termyn van vyf jaar bedien het. Tydens sy tweede termyn as president op 3 Oktober 1990 sluit die vyf deelstate van die voormalige Duitse Demokratiese Republiek en Oos-Berlyn by die Bondsrepubliek Duitsland (Duitse hereniging) aan, wat von Weizsäcker die eerste demokratiese gelegitimeerde staatshoof van Duitsland as 'n heel sedert die Rykse president Paul von Hindenburg op 2 Augustus 1934 in sy amp gesterf het.
Hy word beskou as die gewildste van die presidente van Duitsland, wat veral met sy onpartydigheid in ag geneem word. Sy optrede het hom dikwels in stryd met sy partykollegas, veral jarelange kanselier Helmut Kohl, gesien. Hy was veral bekend vir sy toesprake, veral die een wat hy gelewer het tydens die 40ste herdenking van die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Europa op 8 Mei 1985. Na sy dood is sy lewe en politieke werk baie geprys, met The New York Times wat na hom verwys as "'n bewaarder van die nasie se morele gewete".