Verwagtingstate Teorie - Bespreking en Voorbeelde
Oorsig en voorbeelde
Verwagtingstegniekeorie is 'n benadering om te verstaan ​​hoe mense ander se bevoegdheid in klein taakgroepe evalueer en die hoeveelheid geloofwaardigheid en invloed wat hulle aan hulle gee as gevolg hiervan. Die kern van die teorie is die idee dat ons mense op grond van twee kriteria evalueer. Die eerste kriterium is spesifieke vaardighede en vermoëns wat relevant is vir die taak wat ondervind word, soos vorige ondervinding of opleiding.
Die tweede kriterium bestaan ​​uit statuskenmerke soos geslag , ouderdom, ras , opvoeding en fisiese aantreklikheid, wat mense aanmoedig om te glo dat iemand beter sal wees as ander, alhoewel hierdie eienskappe geen rol speel in die werk van die groep nie.
Oorsig van verwagtingstegnieke
Verwagtingstegniekeorie is in die vroeë 1970's deur die Amerikaanse sosioloog en sosiale sielkundige, Joseph Berger, saam met sy kollegas ontwikkel. Op grond van sosiale sielkundige eksperimente het Berger en sy kollegas eers in 1972 'n referaat oor die onderwerp gepubliseer in die Amerikaanse Sosiologiese Oorsig , getiteld "Statuskenmerke en Sosiale Interaksie."
Hul teorie bied 'n verduideliking vir hoekom sosiale hiërargieë in klein, taakgerigte groepe voorkom. Volgens die teorie lei beide bekende inligting en implisiete aannames op grond van sekere eienskappe na 'n persoon wat 'n assessering van 'n ander se vermoëns, vaardighede en waarde ontwikkel.
Wanneer hierdie kombinasie gunstig is, sal ons 'n positiewe siening hê van hul vermoë om tot die taak by te dra. Wanneer die kombinasie minder as gunstig of arm is, sal ons 'n negatiewe siening hê van hul vermoë om by te dra. Binne 'n groep omgewing lei dit tot 'n hiërargievorming waarin sommige van hulle meer waardevol en belangriker as ander is.
Hoe hoër of laer 'n persoon is op die hiërargie, hoe hoër of laer sal sy of haar vlak van agting en invloed binne die groep wees.
Berger en sy kollegas het getoon dat terwyl 'n assessering van relevante ondervinding en eksperiment 'n deel van hierdie proses is, word uiteindelik die vorming van 'n hiërargie binne die groep sterk beïnvloed deur die uitwerking van sosiale leidrade op die aannames waaroor ons handel. ander. Die aannames wat ons oor mense maak - veral wie ons nie baie goed ken nie of met wie ons beperkte ondervinding het - is hoofsaaklik gebaseer op sosiale leidrade wat dikwels gelei word deur stereotipes van ras, geslag, ouderdom, klas en voorkoms. Aangesien dit gebeur, word mense wat reeds in die samelewing bevoorreg is met betrekking tot sosiale status, positief in klein groepe geassesseer, en diegene wat nadele ervaar as gevolg van hierdie eienskappe sal negatief beoordeel word.
Dit is natuurlik nie net visuele leidrade wat hierdie proses vorm nie, maar ook hoe ons onsself vergelyk, praat en met ander omgaan. Met ander woorde, wat sosioloë noem kulturele hoofstad maak sommige meer waardevol en ander minder.
Waarom verwagtingstegnieke Theory Matters
Sosioloog Cecilia Ridgeway het daarop gewys dat in 'n vraestel getiteld "Why Status Matters for Inequality", dat soos hierdie tendense oor tyd voortduur, lei dit tot sekere groepe wat meer invloed en mag het as ander.
Dit beteken dat lede van hoër statusgroepe reg en waardig vertrou, wat diegene in laer statusgroepe en mense in die algemeen aanmoedig om hulle te vertrou en met hul manier van dinge te doen. Wat dit beteken, is dat sosiale status hiërargieë, en die ongelykhede van ras, klas, geslag, ouderdom en ander wat daarmee saamgaan, word bevorder en voortgesit deur wat in kleingroepinteraksies gebeur.
Hierdie teorie blyk uit te dra in die rykdom en inkomste-ongelykhede tussen blanke mense en mense van kleur en tussen mans en vroue. Dit lyk of dit korrek is met beide vroue en mense van kleurverslaggewing dat hulle gereeld onbevoeg word of vermoed word dat beklee posisies van indiensneming en status laer as wat hulle werklik doen.