Heilna: Ek dink enige kunstenaar kan baie leer uit ander kunsvorme as die een waarmee hy of sy primêr werk. Dit is ‘n fassinerende ding om agter te kom hoe skryf en skilder byvoorbeeld met dieselfde estetiese beginsels werk, vereenvoudiging, fokus, struktuur, sekondêre komposisionele bewerking. Elke keer as ek met my notaboek reg sit en wag op ‘n gedig, verskyn ‘n olifant. ‘n Inkerige olifant, soos die twee. Die bekoring in bg. gedig lê vir my o.a. in ‘n op en wakker Kaaps wat hier ook in staat is om ‘n kwesbare moment van vervlietende bekoring asemophou raak te verwoord. Dan, onverwags, is ons voor ‘n muur van reënboogkleure en ons sien dat op elke kleur ‘n gedig deur ‘n ander digter is – ons lees aandagtig en ek ontdek ‘n digter wie ek eenmaal ‘n lesing oor T.S. Eliot hoor aanbied het – dit was so mooi, so liries, so hartseer dat die gehoor hom op hul voete toegejuig het.