April 2019 - Mooipraatjies
Published by Elsa at April 10, 2019
Ek is altyd baie opgewonde as ons eie kosmetiek- en velkenners ‘n nuwe velsorgreeks formuleer, want dit is gewoonlike gemik op die behoeftes van Suid-Afrikaanse vroue. […]
Vanoggend gooi ek 'n leë potjie room wat ek getoets het, in die vullismandjie. Die prys is meer as R1 000. Ek kry dit gratis.
Toe kry ek hierdie WhatsApp boodskap (sien onder) en ek skaam my tot trane toe.
Ek het nie regtig besef hoe groot die nood is vir ons land se boervroue in die Karoo, Noord-Kaap en Namakwaland nie, om maar 'n paar droogtegeteisterde gebiede te noem. En die diere sonder kos en water...
Vroue wat hul hare met skottelgoedseep was, die laaste korreltjies Ricoffee vir hul moë, moedelose mans bêre. Daar is nie 'n nuwe tydskrif om deur te blaai nie, en nie tee om daarmee saam te drink nie. Elke aand net eiers en brood vir aandete. Julle!!
Lees hierdie brief en kyk of julle as Mooipraatjieslesers kan hand gee met die Boks-vir-'n-Karoo-Boervrou projek. Ek gaan hierdie week botteltjies en buisies uit my oorvol skoonheidskas versamel en sommer die koskas ook takel, waar blikkies staan en wag vir hul vervaldatums.
ONS MOET HELP.
Hierdie is die teks van een van die briewe van 'n Karoo Boervrou:
Maak jou oë toe. Dink jou in, jy is 'n Karoo boervrou. Jy staan in die kombuis en kyk uit oor die plaaswerf. Daar waar eens trekkers en implemente gestaan het. Als is nou leeg. Als is verkoop. Soek ietsie groen, net 'n kolletjie. Maar sien niks. Twee van die enorme ou bloekombome is dood. In die verte sien ek die rivierloop en die lande vir lusern... droog en vaal. Die rivier het 5 jaar laas geloop. Ek voel hoe die trane wil begin en kyk vinnig weg.
My oog vang die ketel...so lus vir 'n lekker sakkie cappuccino en om 'n Rooi Rose op die bank te lees. Ai, hoekom het ek nie daai dae meer waardeer nie? Maar nee. Ek kan nie nou koffie drink nie. Die Ricoffi blik is amper leeg. Ek spaar dit vir my man. Stap na die kraan en skink n glas water. Na 25 jaar op die plaas is ek steeds nie gewoond aan hierdie brak boorgat water nie.
Attie en Lisa is in Worcester in die hoërskool. 400km van hier. Lisa se matriekafskeid is om die draai. Darem 'n rok geleen gekry by 'n vriendin...maar wat van volgende jaar? Ek kry 'n beklemming op my bors. Hoe gaan ons vir haar studies betaal? Ons gaan nie eers 'n lening kan kry nie. Attie het laat weet sy tekkies is gedaan. Die tenniswedstryde begin volgende week.
Ek hou die plaaspad dop. Johan, my man, kom vandag huistoe. Hy het vir 2 weke op 'n plaas gaan werk in die Boland. Dis darem 'n paar sakkies voer werd. My man, so moedig en hoopvol. Hy sou oppad terug by die koöperasie op die dorp stop. Hoor of hul nie 'n plan kan maak nie. Die skape kort voer. Ons het nou 'n derde van die skape oor. Res reeds verkoop, nee eintlik weggegee. Amper niks vir hulle gekry nie. Ek vryf oor my rug en kyk na my hande. Dit was fisies en emosioneel 'n rowwe 2 weke. Ek het self die skape gaan voer gee en lyndrade gestap. Ons moes 2 jaar gelede noodgedwonge ons werkers laat gaan. Ek sien die waterkrippies is so vol slyk, wil dit so graag skoonmaak, maar ek kan nie daai water mors nie. Die windpomp gee net drupsgewys water. Die skape is maer, baie maer. My hart breek. Die ooie stoot hul lammers weg. Kerneels, die buurman se werker, het gister laat weet die jakkalse was weer doenig by hulle.
Ek kyk na die tafel in die kombuis, mooi gedek. Ons eet vanaand die gewone: eiers en brood. My kombuis was altyd my hartsplek. So geniet om te kook. Nou, met hierdie leë koskaste, voel dit of 'n deel van my dood is. Ons gasbottel is lankal reeds op, daar is nie 'n warm stort wat vir my man wag nie. Liewe Here, hoe gaan ek my man ondersteun as my hart reeds so swaar is. Trane lê vlak.
Ek sien die stofwolkie in die verte aankom. Sê vir myself: Kom vrou! Staan op! Wees sterk! Maar my bene is lam en ek sak op my knië en vra die Here vir krag. Vir die regte woorde om my man te bemoedig. Ek sien my man laai 'n paar sakkies voer af by die stoor. Seker genoeg vir 'n week. Uit sy lyftaal kan ek sien hy is moeg. Hy het oud geword die laaste paar jaar. Hy het nie goeie nuus by die koöperasie gekry nie.
Hy stop by die huis. Ek sien hoe hy kyk na die wolklose sonsondergang...met 'n diepe hoop dat die reën more sal kom. Ek sien hy laai 'n skoenboksie uit en ek wonder wat kan dit wees? Ek groet my man en ek sien my naam staan op die boksie. Iets spesiaal vir my?! Met opgewondenheid maak ek dit oop. Twee sakkies cappuccino, shampoo, conditioner en room! 'n Briefie wat begin met: "Liewe Karoo Vrou" en die mooiste rooi serp. Ek sit dadelik die serp om my nek en dit voel of ek blom. Dankie Here! Ek weet my man sou graag die goedjies vir my wou koop, maar die laaste paar jaar is elke beskikbare geldjie gebruik vir veevoer.
Met 'n huppel in my stap en 'n hart vol dankbaarheid en hoop, gaan bak ek die eiers en sien uit na die pakkie cappuccino wat ek en my man nou-nou gaan deel. Dankie Here, iemand gee om. ... See MoreSee Less
Top Treat. Now and then a girl deserves a pampering break. This was mine for the month: A most luxurious La Prairie Caviar Lift Facial. What a super gift from La Prairie and the Saxon Spa! I cherished every second of the 90 minute top class treatment with these incredible high end products. I departed with not only my face lifted, but my spirits too! #LaPrairie @LaPrairie @SaxonSpa #SaxonSpa ... See MoreSee Less
Friday Freshness for my shower! New Nivea Care Shower with lemongrass & oil smells and feels like a downpour of blissful spring rain. @niveacare #nivea #niveasouthafrica ... See MoreSee Less