Ons streep na die hulpbronne van die oseaan weerspieël wat ons reeds met die land gedoen het - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Ons streep vir die hulpbronne van die see weerspieël wat ons alreeds in die land gedoen het
Geskryf deur Robert Blasiak
Olietenkers laai in die skemer op in 'n hawe. Avigator Fortuner / Shutterstock
Mense laat 'n hewige voetspoor op die aarde, maar wanneer het ons die belangrikste drywer van verandering in die ekosisteme van die planeet geword? Baie wetenskaplikes wys op die 1950's, toe alle soorte sosio-ekonomiese neigings begin versnel. Sedertdien die wêreldbevolking het verdriedubbel. Kunsmis en watergebruik word uitgebrei as meer voedsel is gekweek as ooit tevore. Die konstruksie van snelweë is vinniger om die groeiende motorbesit te akkommodeer, terwyl internasionale vlugte 'n groeiende smaak vir toerisme bevredig.
Die omvang van die mens se eise op aarde het bo historiese verhoudings gegroei. Hierdie naoorlogse periode het bekend gestaan ​​as die "Groot Versnelling", En baie glo dat dit die Anthropocene gebore het - die geologiese tydvak waartydens menslike aktiwiteite die natuurkragte oortref het as die grootste invloed op die werking van die aarde se lewende stelsels.
Maar navorsers wat die oseaan bestudeer, voel tans 'n gevoel van déjà vu. Die afgelope drie dekades het patrone wat 70 jaar gelede op land gesien is, in die see voorgekom. Ons leef deur 'n "Blou versnelling", En dit sal belangrike gevolge hê vir die lewe op die blou planeet.
Mense se aansprake op die bronne en ruimte van die oseaan het die afgelope drie dekades vinnig toegeneem. Jouffray et al. (2020), skrywer met dien verstande
Waarom gebeur die Blue Acceleration nou?
Namate landbouhulpbronne afgeneem het, het die hoop en verwagtinge toenemend na die oseaan gedraai as 'n nuwe enjin van menslike ontwikkeling. Neem diepsee-mynbou. Die internasionale seebodem en sy minerale rykdom het die afgelope jaar kommersiële belangstelling opgewek weens stygende kommoditeitspryse. Volgens die Internasionale Monetêre Fonds, is die prys van goud sedert 454 met 2000% hoër, silwer is met 317% hoër en lood 493%. Ongeveer 1.4 miljoen vierkante kilometer van die seebodem word sedert 2001 deur die Internasionale Seebodderowerheid verhuur vir ontdekkingsaktiwiteite vir mynbou.
In sommige nywerhede het tegnologiese vooruitgang hierdie neigings gedryf. Feitlik alle windmagte op die see is geïnstalleer in die laaste 20 jaar. Die mariene biotegnologie-sektor het skaars aan die einde van die 20ste eeu bestaan 99% van die genetiese rye van mariene organismes patente gevind is sedert 2000 geregistreer.
Gedurende die negentigerjare, toe die Blue Acceleration aan die gang was, die wêreldbevolking het 6 miljard bereik. Vandag is daar rond 7.8 miljard mense. Die bevolkingsgroei in waterskaars gebiede soos die Midde-Ooste, Australië en Suid-Afrika het veroorsaak dat drievoudige groei in volumes ontsoute seewater wat sedert 2000 gegenereer is viervoudige toename in die hoeveelheid goedere wat sedert 2000 regoor die wêreld vervoer word.
Vragskepe vaar in Singapoer - een van die besigste hawens ter wêreld. Donvictorio / Shutter
Waarom maak die Blue Acceleration saak?
Die see was eens gedink - selfs onder prominente wetenskaplikes - te groot om deur menslike aktiwiteite verander te kon word. Hierdie siening is vervang deur die ongemaklike erkenning dat mense nie net die oseaan kan verander nie, maar ook dat die huidige baan van menslike eise aan die oseaan eenvoudig nie volhoubaar is nie.
Oorweeg die kus van Noorweë. Die streek is die tuiste van 'n olie-en-gasbedryf in die see met 'n miljoen miljoen dollar, akwakultuur, gewilde vaarte, besige skeepsroetes en visserye. Al hierdie belangstellings veg vir dieselfde oseaanruimte, en hul eise neem toe. 'N Vyfvoudige toename in die aantal salm wat deur akwakultuur verbou word, word teen 2050 verwag, terwyl die toerismebedryf van die streek 'n vyfvoudige toename in besoekers teen 2030 sal verwelkom. groot buitelandse windplase is aan die suidpunt van Noorweë voorgestel.
Die oseaan is groot, maar dit is nie onbeperk nie. Hierdie versadiging van die oseaanruimte is nie uniek aan Noorweë nie, en 'n digbevolkte oseaanruimte loop die gevaar van konflik tussen nywerhede. Ontsnapte salm uit akwakultuur het versprei seeluise in wilde bevolkings, wat spanning met Noorse visserye skep. 'N Nywerheidsongeluk in die olie- en gasbedryf kan die plaaslike seekos en toerisme sowel as die uitvoermark van seekos aansienlik beskadig.
'N Salmboerdery aan die kus van Vestland, Noorweë. Marius Dobilas / Shutterstock
Meer fundamenteel is dat die las op die ekosisteme van die oseaan groei, en ons weet eenvoudig nie soveel oor hierdie ekosisteme as wat ons wil hê nie. 'N Ekoloog het eens gesê dat visserybestuur dieselfde is as bosboubestuur. In plaas van bome, tel jy vis, behalwe dat jy nie die vis sien nie, en hulle beweeg.
Die uitbuiting van die oseaan is geneig om die verkenning vooraf te gaan. Een ikoniese voorbeeld is die skubberige slak. Hierdie diepsee-weekdier is in 1999 ontdek en was teen 2019 op die Rooi Lys van IUCN van bedreigde spesies. Waarom? Sover wetenskaplikes kan weet, word die spesie slegs in drie hidrotermiese ventilasiestelsels gevind wat meer as 2,400 meter onder die Indiese Oseaan is, wat minder as 0.02 vierkante kilometer beslaan. Twee van die drie ontlugtingstelsels val vandag onder verkennende mynhuurkontrakte.
Miljardmanne wat van ruimtekolonies droom, kan 'n bietjie nader aan die huis droom. Alhoewel die Blue Acceleration meer van die oseaan se hulpbronne verbruik, is hierdie uitgestrekte gebied net so geheimsinnig soos die buitenste ruimte. Die oppervlaktes van Mars en die Maan is in kaart gebring hoër resolusie as die seebodem. Die lewe in die oseaan bestaan ​​al twee miljard jaar langer as op land en na raming 91% van die mariene spesies word nie deur die wetenskap beskryf nie. Hul genetiese aanpassings kan wetenskaplikes help om die antibiotika en medisyne van môre, maar hulle kan verdwyn lank voordat dit moontlik is.
Wetenskaplikes het skaars die verskeidenheid van lewens in die diepsee ondersoek. NOAA / Unsplash, CC BY-SA
Die tydsberekening is reg om die Blue Acceleration te lei na meer volhoubare en billike bane. Die VN-dekade van oseaankunde vir volhoubare ontwikkeling is op die punt om te begin, 'n nuwe internasionale verdrag oor biodiversiteit in die oseaan is in die laaste stadiums van onderhandeling, en in Junie 2020 sal regerings, besighede, akademici en die burgerlike samelewing vergader vir die VN Oseaankonferensie in Lissabon.
Tog is daar baie eenvoudige vrae. Wie ry die Blue Acceleration? Wie baat daarby? En wie word uitgelaat of vergeet? Dit is almal dringende vrae, maar miskien is die belangrikste en moeilikste om te beantwoord, hoe om konneksies en betrokkenheid by al hierdie groepe te skep. Andersins sal die drywers van die Blue Acceleration soos die vis in die ekoloog se analogie wees: voortdurend beweeglik, onsigbaar en onmoontlik om te bestuur - voordat dit te laat is.