Moenie toelaat dat vrees jou lewe verwoes nie. TeamDAF Jo Daniels, Universiteit van Bath
As die nuwe coronavirus groei wêreldwyd, bekommerd en paniekerig is aan die toeneem. En dit is geen wonder as ons voortdurend vertel word hoe om dit te doen nie beskerm onsself die beste om besmet te raak. Maar hoe kan u veilig bly in hierdie klimaat en terselfdertyd seker maak dat die vrees nie u lewe oorneem nie, deur 'n obsessiewe kompulsiewe stoornis of paniek te ontwikkel?
Vrees is 'n normale, noodsaaklike evolusionêre reaksie op bedreiging - uiteindelik ontwerp om ons veilig te hou. Of die bedreiging emosioneel, sosiaal of fisiek is, hierdie reaksie is afhanklik van a komplekse interaksie tussen ons primitiewe "dierlike brein" (die limbiese stelsel) en ons gesofistikeerde kognitiewe brein (die neo-korteks). Hierdie werk is besig om saam te werk en te reageer op bedreigings vir oorlewing.
Sodra 'n bedreiging geïdentifiseer is, a "Veg of vlug" reaksie kan geaktiveer word. Dit is die liggaam se biologiese reaksie op vrees, en dit behels dat ons met adrenalien oorstroom word om te verseker dat ons in staat is om enige bedreiging te ontsnap of te verslaan, soos 'n gevaarlike dier wat aanval. Die reaksie lewer 'n reeks intense fisieke simptome - hartkloppings, sweet, duiseligheid en probleme met asemhaling - wat ontwerp is om ons vinniger te laat loop en harder te veg.
Hierdie stelsel kan egter geneig wees tot foute, en soms reageer hulle buite verhouding op dreigemente wat nie so ernstig of dreigend is nie. Besorgdheid oor gesondheidstoestande soos hartaanvalle, beroerte en selfs COVID-19 (die siekte wat deur die koronavirus veroorsaak word), kan dus ook 'n reaksie op die veg-of-vlug veroorsaak.
Dit is ondanks die feit dat daar geen rol speel vir 'n primitiewe biologiese reaksie op COVID-19 nie - geen hardloop of geveg is nodig nie. In plaas daarvan is dit ons hoëvlak, kognitiewe neo-korteks wat hier benodig word, 'n rasionele en afgemete benadering tot aansteeklike siekte, sonder die slordige komplikasies van paniek.
Ongelukkig is dit makliker gesê as gedaan. Sodra die vrees ingetree het, kan dit moeilik wees om dit te stop.
Dit is hoogs onwaarskynlik dat 'n virale uitbraak, selfs op pandemiese vlak, geestesgesondheidsprobleme sal veroorsaak by mense wat dit nie reeds het nie, of wat besig is om hulle te ontwikkel. navorsing toon dat die meeste probleme met geestesgesondheid tussen die vroeë adolessensie en die middel van die 20's begin, met komplekse faktore wat betrokke is. Ongeveer 10% van die wêreldbevolking ervaar op enige tydstip kliniese angsvlakke, hoewel sommige ramings hoër is.
Mense wat chronies en fisies nie goed is nie - diegene wat die kwesbaarste is vir die koronavirus - loop 'n besondere risiko vir 'n spirituele angs. Dit moet nie geïgnoreer word nie. Hulle kommer is geregverdig en is baie belangrik om hulle te motiveer om voorsorgmaatreëls te tref. Maar dit is belangrik dat hierdie individue die ondersteuning het wat hulle nodig het om hul emosies te hanteer.
Mense met gesondheidsangs, wat besig is met gesondheidsverwante inligting of fisieke simptome, loop ook die risiko om hul geestesgesondheid te vererger namate die virus versprei. Dit is ook mense wat geneig is tot gereelde of verhoogde "kontrole", soos om voortdurend seker te maak dat die oond af is of dat die voordeur gesluit is. Diegene aan die einde van die skaal as dit kom by sulke gedrag, toon moontlik tekens van obsessiewe kompulsiewe versteuring.
Mense wat baie agtergronde het en nie maklik gerusgestel word nie, kan ook baat vind by assessering en ondersteuning in die skadu van die koronavirus-uitbraak. Dit kan mense insluit met veralgemeende angsversteuring of paniekversteuring, wat sterk fisiologiese eienskappe het.
Maniere om die spanning te hanteer
As u uself te veel bekommer oor die koronavirus, beteken dit nie noodwendig dat u 'n sielkundige afwyking het nie. Daar moet egter op gepaste en deernisvolle wyse aandag geskenk word aan hoë emosionele nood, wat ook al die bron is, veral as dit inmeng met gewone daaglikse aktiwiteite.
In tye van spanning en angs, is ons gereeld geneig om strategieë te gebruik wat ontwerp is om te help nie bewys teenproduktief. Byvoorbeeld, jy kan simptome van Google hê om jouself te probeer kalmeer, selfs al is dit onwaarskynlik dat dit jou ooit beter sal laat voel. As ons strategieë om te ontspan in plaas daarvan ons angstigheid verhoog, is dit tyd om terug te stap en te vra of daar iets nuttiger is wat ons kan doen.
Hou op om na te gaan. TeamDAF
Daar is eintlik maniere om die fisiese en emosionele simptome wat met angs verband hou, te demp. Een daarvan is om op te hou kyk. Vermy byvoorbeeld om na tekens van siekte te soek. U sal waarskynlik onbekende fisiese sensasies ervaar wat skadeloos is, maar u angstig laat voel. Normale fisiese veranderinge en gewaarwordinge verloop mettertyd, so as u voel dat u borskas styf is, skuif u fokus na aangename aktiwiteite en neem 'n "wagtende wag" in die tussentyd aan.
In die geval van COVID-19, kan die kontrolering ook voortdurende monitering van nuusopdaterings en feeds op sosiale media insluit, wat die angs aansienlik verhoog - en dit slegs dien om ons oombliklik, of glad nie, te gerusstel nie. As u dus angstig voel, oorweeg dit om outomatiese kennisgewings en opdaterings van COVID-19 af te skakel.
Gaan eerder minder gereeld na betroubare, onpartydige bronne van inligtingopdaterings oor COVID-19. Dit kan nasionale gesondheidswebwerwe insluit, eerder as alarmistiese nuus of sosiale media, wat kommer onnodig vererger. Inligting kan gerusstellend wees as dit in feite gewortel is. Dit is dikwels die onverdraagsaamheid van onsekerheid dit lei tot angstigheid eerder as vrees vir siekte.
In tye van spanning en angs kom hiperventilasie en vlak asemhaling gereeld voor. Doelgerigte, gereelde asemhaling kan dus werk om te herstel die geveg of vlug reaksie en voorkom die aanvang van paniek en die onaangename fisieke simptome wat verband hou met angs. Dit geld ook vir oefening, wat kan help om die oortollige opbou van adrenalien wat met angs verband hou, te verminder. Dit kan ook broodnodige perspektief gee.
Miskien is dit die belangrikste: moenie jouself isoleer nie. Persoonlike verhoudings is van uiterse belang om perspektief te handhaaf, gemoedstemming te verhoog en om afleiding toe te laat van die bekommernisse wat ons pla. Selfs in afgeleë isolasie is dit belangrik om eensaamheid te bekamp en aan te hou praat - byvoorbeeld via video-geselsies.
Ons is wêreldwyd verenig in die lewe met 'n baie werklike, maar onsekere gesondheidsrisiko. Waaksaamheid en voorsorgmaatreëls is noodsaaklik. Maar sielkundige nood en wydverspreide paniek hoef nie deel te wees van hierdie ervaring nie. Die voortgesette normale daaglikse aktiwiteite, die behoud van perspektief en die vermindering van onnodige spanning is die sleutel tot sielkundige oorlewing. Met ander woorde, waar moontlik, bly kalm en gaan aan.
As u aanhou angstig of benoud voel, alhoewel u hierdie tegnieke probeer, praat dan met u huisarts of gaan na 'n sielkundige vir bewysgebaseerde behandeling, soos kognitiewe gedragsterapie.