Studente trek 'n swaar bal wat die totale uitstaande studenteskuld in die VS op meer as $ 1.5 biljoen verteenwoordig. PAUL J. RICHARDS / AFP via Getty Images
President verkies Joe Biden het belowe om te vergewe ten minste 'n mate van studenteskuld tydens sy veldtog, en hy ondersteun nou onmiddellik die kansellasie US $ 10,000 per lener as deel van COVID-19 hulpmaatreëls.
Sulke voorstelle sal waarskynlik redelik gewild wees. In 'n peiling van 2019 is dit bevind 58% van die kiesers steun alle federale studenteskuld te kanselleer.
Maar daar is diegene wat die idee bevraagteken van skuldvergifnis en noem dit onregverdig teenoor diegene wat nooit studenteskuld aangegaan het of dit reeds afbetaal het nie.
As 'n etikus wat die moraliteit van skuld bestudeer, sien ek die verdienste in die vraag: Moet studenteskuld gekanselleer word?
Die morele saak teen kansellasie
Onderwyskuld word dikwels as 'n belegging in die toekoms beskou. Duisendjariges met 'n BA verdien byvoorbeeld gewoonlik $ 25,000 meer as diegene met 'n hoërskooldiploma. Kollege-opleiding hou ook gewoonlik verband met 'n verskeidenheid positiewe lewensuitkomste, insluitend fisiese en geestelike gesondheid, gesinsstabiliteit en loopbaanbevrediging.
Gegewe die voordele van universiteitsopleiding, die kansellasie van studenteskuld verskyn vir sommige as 'n weggee vir diegene wat reeds op pad is om welgesteld te word.
Dit lyk asof die kansellasie van skuld ook die morele beginsel van die nakoming van beloftes oortree. Leners het 'n morele plig om hul leningsooreenkomste na te kom, die filosoof Immanuel Kant aangevoer, want om op beloftes te vertrou, is oneerbiedig vir jouself en ander. Nadat mense belowe het om iets te doen, het hy gesê, vertrou ander op die belofte en verwag dat hulle dit sal nakom.
In die geval van federale studielenings onderteken 'n lener 'n skuldbrief waarin hy instem om die regering en uiteindelik die belastingbetalers terug te betaal. Dit lyk dus asof studentelengers 'n morele plig het om hul skuld te betaal, tensy versagtende omstandighede soos besering of siekte ontstaan.
Die morele saak om te kanselleer
Regverdigheid en respek vereis egter ook dat die samelewing die omvang van die studenteskuld vandag moet aanspreek, en veral die laste wat dit op lae-inkomste-, eerste-generasie- en swart leners oplewer.
Jongmense begin vandag hul volwasse lewens belas met veel meer studenteskuld as vorige generasies. Amper 70% van die universiteitstudente leen nou om universiteit toe te gaan, en die gemiddelde grootte van hul skuld het sedert die middel 90's gestyg van minder as $ 13,000 tot ongeveer $ 30,000 vandag.
As gevolg hiervan het die totale uitstaande studenteskuld tot oor gespring $ 1.5 triljoen, maak dit die tweede grootste vorm van skuld in die VSA na verbande.
Hierdie ontploffing in studenteskuld wek as my student twee belangrike morele bekommernisse Justin Lewiston en ek stry in 'n artikel verlede maand gepubliseer deur The Journal of Value Enquiry.
Die eerste bekommernis is dat die verspreiding van koste en voordele baie ongelyk is. Regverdigheid vereis gelyke geleenthede, as die filosoof John Rawls aangevoer. Alhoewel lenings vir onderwys veronderstel is om geleenthede te skep vir studente uit agtergeblewe agtergronde, kan hierdie geleenthede egter nie realiseer nie as gevolg van opvoedkundige uitdagings en loongapings in die arbeidsmark.
Studente hou 'n demonstrasie in New York om te protesteer teen ballonskuld vir studielenings. Foto deur Cem Ozdel / Anadolu Agency / Getty Images
Data toon dat studente met 'n lae inkomste, eerste generasie en swart studente 'n baie groter stryd het om hul lenings terug te betaal. Ongeveer 70% van diegene in verstek is eerste generasie studente, en 40% kom uit lae-inkomste agtergronde. Twintig jaar na die kollege, toe wit leners 94% van hul lenings terugbetaal het, kon die tipiese swart student dit doen betaal slegs 5% terug.
Hierdie terugbetalings- en standaardtariewe weerspieël aansienlik laer gradeplegtighede vir studente in die groepe, wat gewoonlik lang ure moet werk terwyl hulle ook op skool is betrek minder met die akademiese en nie-akademiese aspekte van die kollege.
Maar dit weerspieël ook aansienlik laer inkomste na die gradeplegtigheid vir sulke studente, veral as gevolg van voortdurende sosiale en rasse-loongapings in die arbeidsmark. Swart mans met 'n baccalaureusgraad maak gemiddeld meer as 20% minder as wit mans met dieselfde opleiding en ervaring, hoewel die loongaping kleiner is vir vroue. En eerste generasie gegradueerdes maak gewoonlik 10% minder as studente wie se ouers gegradueer het van die kollege.
'N Tweede morele bekommernis is dat studenteskuld toenemend groot nood veroorsaak en lewenskeuses op belangrike maniere beperk. Dink daaraan dat selfs voor die pandemie, 20% van die studieleners was agter met hul betalings, en eerste generasie leners en leners van kleur sukkel nog meer.
Die finansiële nood wat deur hierdie hoë misdadigheid aangedui word, ondermyn beide die fisiese en geestelike gesondheid van jong volwassenes. Dit voorkom dat jong volwassenes begin families, motors koop, hul eie huur of koop huise en selfs nuut begin besighede.
Dit is nie verbasend dat hierdie negatiewe effekte die geval is nie buite verhouding ervaar deur eerste-generasie leners met 'n lae inkomste en swart studente, wie se lewenskeuses veral beperk word deur die behoefte om lenings te betaal.
Vermy morele gevaar
Sommige ontleders het egter aangevoer dat die kansellasie van studenteskuld 'n probleem van morele gevaar sal veroorsaak. 'N Morele gevaar ontstaan ​​wanneer mense nie meer die behoefte het om deeglike keuses te maak nie, omdat hulle verwag dat ander die risiko vir hulle moet dek.
Byvoorbeeld, 'n bank wat na verwagting deur die regering gered word in geval van 'n finansiële krisis, het dus 'n aansporing om meer riskante gedrag aan te pak.
Morele gevaar kan vermy word deur die kansellasie van studenteskuld te kombineer met programme wat die behoefte aan toekomstige lening verminder, veral vir eerste generasie studente, lae-inkomste studente en studente van kleur.
Een suksesverhaal is die Tennessee Promise, 'n program wat in 2015 uitgevaardig is om onderrig en fooie by gemeenskaps- en tegniese kolleges gratis vir staatsinwoners te maak. Hierdie program het verhoogde inskrywingtariewe vir behoud en voltooiing, terwyl lenings met meer as 25% verminder word.
Uiteindelik vereis moraliteit 'n vooruitskouende sowel as 'n agtertoe-benadering van skuldkansellasie.
As u agtertoe kyk na die aanvanklike beloftes om terug te betaal, kan dit verklaar waarom mense gewoonlik hul skuld moet betaal. Maar deur vorentoe te kyk, kan beleidmakers hulle voorstel hoe die kansellasie van studenteskuld 'n regverdiger samelewing kan skep.
Kate Padgett Walsh, medeprofessor in filosofie, Iowa State University
by Jeff Falk, Rice Universiteit
As bestuurders op topvlak vind dat bestuursmeganismes te dwingend is, sal hulle meer waarskynlik ...