Die Torah: 'n huweliksverbond – Nazarene Israel
Hoewel die term Christen word eers gebruik in Handelinge 11, die eerste torahless Christen verskyn waarskynlik so vroeg as Markus 9:38. Daar waarsku Yochanan (John) Yeshua van 'n man wat duiwels in sy naam uitdryf, maar wat nie volgende die dissipels.
Marqaus (Markus) 9: 38-39
39 Maar Yeshua het gesê: "Moet hom nie belet nie, want niemand wat 'n wonderwerk in my naam doen, kan spoedig daarna van My kwaad spreek nie."
Waarom was hierdie man waarskynlik die eerste Christen? Die antwoord lê daarin om te verstaan wat dit beteken volg die Messias. Die Christendom leer dat ons is, solank ons in die Messias glo en sy naam aanroep volgende Hy. Met ander woorde, die Christene leer dit so lank as een dink Yeshua is die Messias, hulle hoef nie te loop soos Hy gewandel het nie, of die wet van Moshe (Moses) te onderhou. (En eintlik glo die meeste Christene dat die Messias die wet van Moshe verwyder het.)
Markus 9:38 wys vir ons dat die Christelike leer logies onmoontlik is. As u alles moet doen volg Yeshua moet sy naam aanroep, hoe kan Yochanan dan sê dat daar 'n man was wat selfs demone in Yeshua se naam uitdryf, wat nie volgende Hy? Dit is duidelik dat elkeen wat 'n demoon in Yeshua se naam uitdryf, sy naam aanroep (en in Hom glo) – en tog het Yochanan gesê dat hierdie man nie volgende .
Die rede waarom die Christelike kerk die merk mis, is dat dit die verkeerde definisie van die woord gebruik geloof . Die kerk gebruik die Helleense (Griekse) definisie wat eerder op gedagtes as op aksies gebaseer is. In die Griekse denke, dink en glo kan sinonieme wees – en daarom leer die Christelike kerk dit as ons dink Yeshua is die Messias, dan ons glo Hy is die Messias – en dat hierdie gedagte genoeg is om ons te red.
Die probleem met hierdie Helleense model is dat dit nie gehoorsaamheid aan enige eksterne standaard (soos die wet van Moshe) vereis nie. Solank as wat jy dink Yeshua is die Messias, jy dink jy kan rus op watter dag van die week jy wil (en jy kan doen soos jy goeddink). Die Griekse model sê dat daar niks is om te gehoorsaam nie.
Daarteenoor is die Hebreeuse taal gebaseer op funksie en handeling. Omdat die Helleense model tot 'n verkeerde resultaat lei, verwerp die Nazareners die Helleense model as gebrekkig.
In Hebreeuse denke is die mens geskep om homself te suiwer deur gehoorsaamheid aan Elohim se wil (soos gekodifiseer in die wet van Moshe). Daarom veronderstel 'n Hebreeus dat as ons werklik glo op Hom, dan sal ons Sy wette wil volg – en omgekeerd, as ons nie sy wette nakom nie, is daar geen bewys dat ons in Hom glo nie (en daarom, deur logiese uitbreiding, glo ons nie werklik nie).
Die Hebreeuse woord vir wet is Torah . Hierdie woord word dikwels as wet vertaal omdat die wense van die Koning van die heelal die gewig van die wet dra. Die woord egter Torah eintlik vertaal as instruksies . In konteks verwys dit na die instruksies gegee aan die bruid van Yahweh Israel, vyftig dae nadat sy Egipte verlaat het. Dit is aan haar gegee as 'n huweliksverbond, waarop sy gesê het: "Ek doen."
Shemote (Eksodus) 19: 8
8 Toe antwoord die hele volk saam en sê: Alles wat die HERE gespreek het, sal ons doen.
Die idee was dat as Israel Yahweh se Torah sou volg en haarself daarvolgens sou suiwer, sy Hom meer behaag. Op hierdie manier sou Yahweh haar vir ewig as 'n bruid na Hom toe wou neem. Die kinders van Israel het ingestem tot hierdie voorwaardes toe hulle aan die voet van die berg Sinai gesê het: 'Ek doen'. In die lig van hierdie kennis kan ons sien waarom dit problematies is dat die Christene sou sê dat dit nie nodig is om die Torah te onderhou nie, veral nie as Moshe vir ons sê dat Yahweh die Torah vir Israel vir haar eie beswil gegee het nie.
12 "En nou, Israel, wat het die HERE u Elohim van u gevra, behalwe om die HERE u Elohiem te vrees, om in al sy weë te wandel en Hom lief te hê; en om die HERE u Elohim te dien met u hele hart en met u hele siel;
13 om die gebooie van die HERE en sy insettinge te onderhou, wat ek julle vandag beveel tot julle beswil. "
Die Christendom glo dat die Bruidegom die bruid kom bevry het van iets wat haar vir haar eie beswil gegee is – maar watter sin het dit?
As ons besef dat die Koning van die heelal sy bruidsinstruksies aan ons gegee het sodat ons 'n aangenamer bruid vir Hom kan word, dan kan ons gedeeltes soos 1 Johannes 2: 3-5 verstaan, wat ons vertel dat, tensy ons werklik wil hou die bruidegom se gebooie, ken ons (of is ons die bruidegom nie regtig lief nie).
Jochanan Aleph (1 Johannes) 2: 3-5
3 En hieraan weet ons dat ons Hom ken; as ons sy gebooie bewaar.
4 Hy wat sê: 'Ek ken Hom', maar[who is] om sy gebooie nie te onderhou nie, is 'n leuenaar; en die Waarheid is nie daarin nie.
5 Maar elkeen wat sy woord bewaar, waarlik, in hierdie een is die liefde van Elohim volmaak: Hieraan weet ons dat ons in Hom is.
Ons word ook vertel dat torahlessness sonde is.
Jochanan Aleph (1 Johannes) 3: 4
4 Elkeen wat sonde begaan, pleeg ook torahloosheid; want sonde is torahlessness.
As sonde torahless is, is torahlessness sonde. Daarom, as ons ongehoorsaam is aan sy bruidsverbond, sondig ons, en het Hy geen rede om met ons te trou nie.
Sommige Christene noem Johannes 3:16 om te sê dat dit nie nodig is om die huweliksverbond na te kom nie, want so lank as wat ons op Yeshua glo, het ons die ewige lewe.
16 Want so lief het Elohim die wêreld gehad dat Hy sy eniggebore Seun gegee het; sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê.
Johannes 3:16 is duidelik waar, maar ons het reeds gesien dat die Christene die woord "glo" verkeerd definieer. Let op dat twintig verse later, Johannes die Doper vir ons sê, tensy ons gehoorsaam die Seun (wat wil hê dat ons sy huweliksverbond moet nakom), sal die toorn van Elohim oor ons bly (en ons sal nie in die huwelik geneem word nie). Ons haal hier aan uit die New American Standard Updated (NASU).
Johannes 3:36 NLV
36 "Wie in die Seun glo, het die ewige lewe; maar hy wat die Seun nie gehoorsaam nie, sal die lewe nie sien nie, maar die toorn van God bly op hom."
Die King James -vertalers het egter nie besef dat die Torah die bruidsverbond is nie – miskien met die beste bedoelings het hulle Johannes 3:36 verkeerd vertaal.
36 "Wie in die Seun glo, het die ewige lewe; en wie die Seun nie glo nie, sal die lewe nie sien nie; maar die toorn van God bly oor hom. " BGT Johannes 3:36
ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον · ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ υἱῷ οὐκ ὄψεται ζωήν, ἀλλ᾽ ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ μένει ἐπ᾽ αὐτόν.
Die frase "glo nie" word verkeerd vertaal. Dit is Strong se NT: 544, apeithoon ( ἀπειθῶν ), wat beteken om te glo , maar in die sin van moedswillige en perverse ongehoorsaamheid.
NT: 544 apeitheo (ap-i-theh'-o); uit NT: 545; om te glo (moedswillig en pervers):
KJV – glo nie, ongehoorsaam, gehoorsaam nie, ongelowig.
Die weergawe van NASU is dus meer akkuraat:
As die huweliksverbond uit die weg geruim is (soos die Christendom suggereer), behoort daar niks te wees om ongehoorsaam te wees nie – maar dit is duidelik, anders sou Johannes ons nie waarsku teen opsetlike en perverse ongehoorsaamheid nie. Verder, as ons die verwysing na NT: 545 (hierbo) opsoek, sien ons dat ons gewaarsku word om ongehoorsaam te wees op 'n onoortuigbare manier of hardnekkig te wees. Dit lyk miskien na 'n gepaste beskrywing van die Christelike aandrang waarmee die wet weggedoen word.
NT: 545 apeithes (ap-i-thace '); uit NT: 1 (as 'n negatiewe deeltjie) en NT: 3982; onoortuigbaar, dit wil sê aansteeklik:
KJV – ongehoorsaam.
Waarom leer Christelike verskonings dat die Torah 'n onmoontlike, onnodige las is wat te moeilik is om te onderhou? Besef hulle nie dat dit weerspreek wat die apostel Johannes in sy eerste brief gesê het nie?
Jochanan Aleph (1 Johannes) 5: 2-3
2 Hieraan weet ons dat ons die kinders van Elohim liefhet: wanneer ons Elohim liefhet en sy gebooie bewaar.
3 Want dit is die liefde van Elohim: dat ons sy gebooie bewaar, en sy gebooie nie swaar is nie.
As ons Yeshua liefhet, is dit nie 'n las om te doen wat hy vra nie – dit is 'n vreugde. Verder, as die Seun van die lewende Elohim wil hê dat ons ons moet voorberei om sy bruid te word, is dit dan nie 'n las nie, maar 'n opwinding!
Die Nazareners vind Yeshua se gebooie nie swaar nie, omdat hulle hul man liefhet en Hom wil behaag op enige manier wat hulle kan. Waarom is die Christene dan bly oor die gedagte dat hulle van sy huweliksverbond bevry kan word? (En watter een van hierdie twee filosofieë lyk meer gemotiveer deur liefde vir die Bruidegom?)
Die kerk leer dat die Messias die Torah aan die kruis kom spyker het (en daarom is daar geen gebooie meer om te gehoorsaam nie). Hulle leer ook dat die begeerte om Elohim se gebooie te gehoorsaam wetties is en streng vermy moet word. Maar waarom leer hulle dit? Besef hulle nie dat hulle direk teenstrydig is met Yeshua, wat ons dit in die eenvoudigste terme vertel het nie? om nie te dink nie Het hy gekom om die Torah te vernietig (maar slegs om 'n deel van die profesieë te vervul)?
17 "Moenie dink dat ek gekom het om die Torah of die profete te vernietig nie. Ek het nie gekom om te vernietig nie, maar om te vervul.
18 Want voorwaar Ek sê vir julle, totdat die hemel en die aarde verbygaan, sal een jota of een tittel geensins van die Torah verbygaan voordat alles vervul is nie.
Daar is baie profesieë in die Torah en in die profete, en Yeshua het sommige daarvan vervul – maar ander moet nog vervul word. Yeshua gesê om nie te dink nie dat Hy gekom het om hulle weg te doen. Trouens, Hy waarsku ons duidelik dat elkeen wat een van die geringste gebooie oortree en die mense dit leer, die minste in die koninkryk van die hemele genoem sal word.
Ironies genoeg, as hulle gekonfronteer word met Yeshua se woorde, sal baie Christene deur Shaul (Paulus) se briewe soek, op soek na iets wat hulle kan gebruik om Yeshua se woorde weg te verduidelik. Op die vraag waarom hulle dit doen, het hulle nie 'n goeie antwoord nie.
Sommige Christene sê dat Shaul se woorde verduidelik hoe ons Yeshua se woorde moet interpreteer. Dit is egter nie 'n goeie beurs nie. Die apostel Petrus (Kepha) het ons gewaarsku dat Shaul se geskrifte moeilik is om te verstaan – en dat daar selfs in sy tyd 'n groep "onopgeleerde en onstabiele" gelowiges was wat Shaul se woorde verdraai het om 'n daglose agenda te regverdig.
15 En dink aan die lankmoedigheid van ons Meester as redding [letterlik: Yeshua], soos ook ons geliefde broer Shaul aan u geskryf het volgens die wysheid wat aan hom gegee is;
16 Soos ook in al sy sendbriewe, daarin gespreek oor hierdie dinge, waarin sommige moeilik is om te verstaan, wat die onleerbare en onstabiele draai, tot vernietiging daarvan, soos ook die res van die Skrif.
17 Liefdes, waartydens u vooraf gewaarsku is, waak; sodat u nie deur die dwaling van torahlessness gelei word nie, dat u uit u eie standvastigheid val.
Kom ons dink hieraan – wie was dit wat in die eerste eeu op Yeshua geglo het, maar wie het ook Shaul se woorde verdraai om aan te dui dat die Torah en die profete weggedoen is? Kan dit dieselfde groep mense wees wat vandag in 'Jesus' glo en vir ons sê dat die woorde van 'Paulus' vir ons sê dat die Torah en die profete verwyder is?
Is dit moontlik dat die mense wat Kepha geskryf het om ons te waarsku, die Christene was? Ja, dit is presies die geval – en om te verstaan hoe ons ons kan beskerm teen die dwaling van torahlessiteit, laat ons meer leer oor die sendbriewe van die apostel Shaul en waaroor die diereoffers eintlik gegaan het.