Sim Su-bong se rose | Loer Toer
Sim Su-bong se rose
Suid-Korea January 5, 2014 Leave a comment
Dit was nie só nie, sê die puntenerige historikus, dit was só. Maak dit saak hoe dit was? Hoe belangrik is die presiese besonderhede? 'n Triestige liefdesverhaal is altyd waar.
Op die nag van Oktober die 26ste, 1979, is daar 'n dinee gereël vir President Park Chung-hee van Suid-Korea. Vyf jaar tevore het sy vrou, grasieus, alombemind, die onbeplande slagoffer geword van 'n sluipmoordpoging op die president se lewe. Die sluipmoordernaar was 'n Noord-Koreaner. Maar op dié nag in 1979, het Park, 'n omstrede leier, met liefde en haat onder sy volgelinge, twee pragtige vrouens aan sy sy gehad. Omstrede omdat hy die land ekonomies opgebeur het, maar tog burgerlike regte deurploeg het.
In die hoek van die dineesaal was daar 'n gordyn wat gedeeltelik 'n jong volkssangeres met haar kitaar afgeskerm het. Omdat die president so van haar vorige opvoerings gehou het, en dalk vir meer as dit, bied hy daardie aand vir haar 'n bos rooi rose. Haar naam was Sim Su-bong.
Teen middernag stryk Kim Jae-kyu, 'n voormalige assistent en vriend van die president, die jolige samekoms binne, pluk 'n rewolwer uit, sê dat hy dit vir die land doen en skiet Park dood. Kalm, verlaat die man die saal, gaan huis toe waar hy 'n uur of twee later gearresteer is en die volgende jaar deur 'n vuurpelaton tereggestel is.
Het Sim Su-bong se kitaar op die vloer geval? Of het sy net gestaar, verblind deur die afgryse van die bloeddeurdrenkte tafel, vrouens wat skreeu, mans wat hardloop? Het sy, deur die skok en chaos, deur ander uit die saal gehelp, die rose op die vloer vergeet? Ons weet nie.
Wat ons wel weet, is dat Sim Su-bong het daarna 'n lied geskryf, die naam, 'n Miljoen Rose. Ek luister nou daarna met onsamehangende fragmente van vertaling … Het nie 'n siel wat haat … wanneer ek waarlik liefhet, bot 'n roos … Nou kan ek terugkeer na die sterrewêreld wat ek so baie mis …" Kripties dalk, maar nie obskuur dat mens nie kan sien dat sy diep geraak is nie. Dit is nie onmoontlik nie dat sy veel meer as net 'n geskokte bystaander was. Die titel van die lied dui met passie daarop. Films oor die gebeurtenis spekuleer hieroor. Die Koreane met wie ek gepraat het, bly gedemp. Maar die lied … die waarheid van hierdie verhaal lê nie in die besonderhede nie.
Ek kyk na haar foto op die omslag van die CD. 'n Mooi vrou eerder as beeldskoon, met haar konvensionele haarstyl, die masker glimlag. Die lied dring binne met sy sagte wieg, en die wond is daar, die ondraaglike verlange. Sy het later getrou, kinders gehad en 'n nasionale en internasionale ster geword.
Op die foto, hou sy 'n bos rooi rose teen haar, 'n dosyn of so.
President Park – fineartamerica.com
Sim-Su-bong – zipstudios
Vir 'n opvoering van die lied – onemillionroses.blogspot.com – waar Sim Su-bong met Chang Ki-ha sing