Vra na die ou paaie!
“So spreek die HERE: Staan op die weë, en kyk en vra na die ou paaie, waar tog die goeie weg is, en wandel daarin; en julle sal rus vind vir julle siel. Maar hulle het gesê: Ons wil daarin nie wandel nie” - Jeremia 6:16 OAV.
“Ou paaie”! Dit is die paaie wat mense in die “ou tyd” bewandel het. Mense soos ek en jy met dieselfde nood in hulle harte, met dieselfde laste van die sonde, met dieselfde kruise wat hulle moes dra; en ..... wat rus gevind het vir die siel.
Alles is vandag onbestendig in die kerk van Christus, en dis sigbaar in die siele van die mense. Vandaar kom die moegheid, die afgeremdheid en die magtelose gevoel onder God se kinders. Elkeen probeer sy eie kop volg.
En só soek die mens na rus en vind dit nie. Hy tas en dwaal rond totdat hy uiteindelik ineenstort omdat hy nie meer verder kan nie. Maar die barmhartige Vader sien dit en Hy weet dat daar neffens die vlaktes van moedeloosheid waarop ons so ronddwaal, 'n gebaande weg lê. Dit is die weg waarop sy volk eens so rustig en vol veerkrag en met kalmte in die gemoed gewandel het. Die weg waarin hul rus vir die siel kon vind. Uit deernis en vol ontferming oor ons, roep die troue Vader ons daarom uit die hemel toe: “vra, vra tog weer na die ou paaie en julle sal rus vind vir julle siel!” Maar wie luister daarna en doen dit?
“Vra na die ou paaie!” maan God se Woord. Die “ou paaie” is die paaie wat ons voorvaders bewandel het, waarop hulle die genade van God ervaar het, hulle siele vertroos is en wonderlik in sy heilige heerlikheid kon verkeer!
Dáár, dáár roep God ons na toe. Nie net om te kyk na die padkaart op papier nie, maar na die paaie self. Na die paaie waar jy eers werklik op is as jy dieselfde rus ervaar wat ons voorvaders ervaar het. Maar dit is ook die paaie waarnaas die Satan staan en die siele aangluur om hulle te probeer verslind. Tog kan hulle veilig verder wandel omdat hulle beskut word deur die hand van hul Here!
“Vra na die ou paaie en wandel daarin!” lui die goddelike inspraak. Dit is nie net 'n verlange om te sien hoe die ou paaie gelyk het nie; nie net 'n saak van nuuskierigheid om jou voet vir 'n keer daarop te sit nie; ook nie om jou siel in loomheid en traagheid daarop neer te vlei nie. Nee, by die Here onse God is alles lewe, en waar sy krag in die mens werk is daar 'n uiting van lewe. As jy dan op die ou paaie aangekom het, klink die goddelike leuse vir jou op “vooruit en verder!” Jy mag dalk sê dat jy die “ou paaie” gevind het, maar as jy dit nie bewandel nie, is dit nie vir jou tot seën nie. Dan is daar nie rus vir jou siel nie.
Nou is 'n mens geneig om die woorde “rus vind vir julle siel” verkeerd te interpreteer. Nee, die rus vir die siel op die ou paaie is nie een van stilsit of daarop gaan lê nie. Die sielerus sê dat jy vry is van die bange onrus of jy wel op die regte koers is; vry is van die angs en inspanning om vir jouself 'n weg te baan! Vroeër was alles vermoeienis! Maar nou sal jou siel wees “soos ‘n tuin wat goed besproei is en soos ‘n fontein van waters waarvan die water nooit teleurstel nie” (Jes 58:11).
Maar let nou op! Ná God se vermaning “vra na die ou paaie”, lees ons ook nog die harde woorde: “Maar hulle het gesê: Ons wil daarin nie wandel nie”! Hulle het self ervaar dat hulle uit hulself geen pad kon vind nie. Wel hoor hulle die roepstem: “Keer terug na die ou paaie!”. Maar hulle wou nie! Uit die verwaandheid van hul hart wou hulle nie. Want terugkeer na die ou paaie is om te erken dat die pad wat hulle gekies het, verkeerd was. En dit kon hulle nie doen nie. Dit sou 'n verloëning van hul eie EK en eie insig beteken. Behou daarom maar liewer die onrus in die hart. Hulle het nou eenmaal van hierdie “ou paaie” gesê dat dit verouderd en onbegaanbaar was en daarby bly hulle. Liewe leser, is hulle heillose besluit ook joune?
Dr A Kuyper: Honig uit den rotssteen