Tydlyn van die Middeleeuse Japan (illustrasie) - Geskiedenis Podcasts - 2022
Tydlyn van die Middeleeuse Japan
Geskiedenis van die Middeleeuse Japan
Toe die Heian -periode in 1185 AD as die laaste van die klassieke periode eindig, is Middeleeuse Japan gevorm.
Middeleeuse Japan het 'n groot geskiedenis wat wissel van 1185 tot 1600. Oorlogvoering en vernietiging kenmerk die Middeleeuse Japan, waar samoerai -krygers een van die belangrikste geledere in die land was. Boedisme was 'n belangrike deel van die Japannese kultuur en 'n groot invloed in sy lang geskiedenis. Dit het bestaan ​​uit baie tydperke, afhangende van die familie in die reël Kamakura-periode (1185-1333), Muromachi (1336-1573), Azuchi – Momoyama (1568-1603), Edo (1603-1868). Met hierdie lang en omvattende geskiedenis, is Japan baie interessant, met baie goeie inligting!
Middeleeuse Japan het 'n baie duidelike en interessante politieke struktuur in sy samelewing.
Terwyl die keiser die gesig van die heerser was, is die Japannese eintlik bestuur deur die shogunate en aristokratiese families. Die keiserlike hof is koninklik behandel en bly van krag, maar hulle het geen noemenswaardige mag gehad ten opsigte van die bewind van Japan nie. In plaas daarvan het shoguns 'n baie groot rol gespeel in die heerskappy van Japan. Shoguns was die generaal van die Japannese militêre leërs (samurais). In die Middeleeue was Japan in oorlogvoering en vernietiging, wat gelei het tot die vinnige groei en gewildheid van samurais. Dit het ook gelei tot die styging in die mag van die militêre generaals Minamoto no Yoritomo was die stigter van die Japannese shogunaat wat in die vroeë Kamakura tot laat Heian gestig is. Hy was die eerste wat die feodale Japan met heersende adellike gesinne en ander daimyos begin regeer het- ons het tans sy Tachi in ons uitstalling! Die shoguns -regering is 'n bakufu genoem, wat vertaal word in tentregering.
Aristokratiese gesinne was ook 'n sentrale deel van die sosiale en politieke geskiedenis van Japan. Groot en magtige gesinne het dikwels baklei om beheer oor die keiserlike hof te verkry. Saam met die shogunates sou die mees dominante clan oor Japan heers.
Sosiale Japan is verdeel in 'n hiërargie met 'n vier-vlak stelsel. Bo -aan was die keiser en die keiserlike hof saam met hooggeplaaste adellike gesinne en shogunate. Hieronder was die boere wat uit boere, vakmanne en handelaars bestaan ​​het. Hierdie hiërargie was gebaseer op rykdom en status.
Hoewel die keiserlike hof geen werklike mag gehad het nie, was dit steeds 'n groot deel van die Japannese sosiale geskiedenis. Die aristokratiese gesinne en ander edele mense het hul lewens rondom hierdie hof gefokus. Hulle het 'n baie gemaklike en luukse lewe gelei.
Hierdie adellike gesinne was baie oppervlakkig en word slegs uitgebeeld in hul rykdom en status. Hulle het gemaklike lewens gelei, net gefokus op hul keiser, teling en ontspanning. Hulle was deel van die hoogste rangorde in die Feodale Japan.
Alhoewel samuraïs slegs ongeveer 10% van die Japannese samelewing was, is hulle grootliks deur die mense gerespekteer en het hulle krag verloor. Lede van laer geledere moes verbygaande samurais neerbuig. As hulle dit nie gedoen het nie, is samuraïs toestemming gegee om hul koppe af te sny. Samuraïs het slegs geantwoord op hul daimyos (kragtige krygshere) wat op hul beurt slegs op hul shogunates geantwoord het. Daimyos was ongelooflik ryk en het dikwels hul eie kastele en groot gebiede besit.
Die volgende op die hiërargie was die boere. Alhoewel die meeste samelewings destyds hulle as die groep met die laagste ranglys beskou het, het Confucius se ideale die famers as heelwat hoër beskou, aangesien dit belangrik was om voedsel vir Japan te voorsien en as redelik agtelik beskou is. Ondanks die feit dat hulle 'n geëerde klas was, is daar swaar op hulle belas.
Vakmanne is as die volgende klas beskou. Terwyl baie mense baie vaardig was en baie mooi gereedskap, klere en houtblokafdrukke vervaardig het, was hulle nog steeds onder die beroemdes op die hiërargie. Selfs vakmanne wat uitsonderlike samoerai -swaarde vervaardig het, het nog steeds tot hierdie geringe klas behoort. Ambagsmanne het in hul eie gesegregeerde gebiede van groot stede of die kastele van die Daimyo gewoon.
Aan die onderkant van die vier-vlak stelsel was die handelaars. Hulle is dikwels gekritiseer teen 'parasiete' wat uit ander produktiewe klasse bestaan ​​het. Hulle moes in aparte afdelings van ander klasse woon, en die hoër geledere moes dit nie met hulle meng nie, tensy dit oor sake aangaan. Ondanks die feit dat daar baie neergesien is, was handelsgesinne redelik ryk. Met hul groei in hul finansies, word hulle stadig meer aanvaar vir die samelewing en word die beperkings daarteen verminder.
Daar was ook klasse en beroepe wat bepaal het dat mense eintlik onder die vorige stelsel is. Dit het bestaan ​​uit taboe -onderwerpe soos geishas, ​​prostitute, beul, slagters, leerlooiers en afstammelinge van slawe. Hierdie mense is as vuil en onrein beskou.
Omdat godsdiens deur oorlog en konflik geskeur is, het godsdiens gedurende die Middeleeue 'n groot invloed op die burgers van Japan gehad. Alhoewel godsdiens gewoonlik vir hoër klasse was, bereik dit alle vlakke van die Japannese publiek in Feodale Japan, en die meeste word beskou as Boeddhiste, Sjintoïste of albei.
Shinto was die inheemse godsdiens van Japan. Dit was 'n godsdiens wat op die natuur gebaseer is en wat vermoedelik die gevolg was van die oorweldigende effek van algemene natuurrampe in Japan, soos tsoenami's en aardbewings. Die Sjinto -godheid is kami genoem en was heilige geeste wat die vorm en konsepte in die menslike lewe aangeneem het, soos bome en winde. Daar word geglo dat mense fundamenteel goed is en dat hulle kamis sou word nadat hulle gesterf het. Die Japannese het ook geglo dat ongeluk deur bose geeste geskep is, om Shinto -rituele soos suiwering, offergawes en gebede aan die kami uit te voer. Kamis was baie gerespekteer en het vermoedelik in Shinto -heiligdomme gewoon.
Boeddhisme was 'n ander sentrale godsdiens in Japan wat in die feodale tydperk gestyg het nadat dit in die 6de eeu bekendgestel is. Hulle het oorspronklik konflik met die Shinto-godsdiens gehad, maar uiteindelik het hulle geleer om saam te bestaan. Zen-boeddhisme- die spesifieke sekte wat die algemeenste in die Middeleeue gevind is- was die liggaam van persone wat 'n bepaalde godsdienstige geloof volg en is in 1191 bekendgestel. Die Zen-onderrig het selfverligting aangemoedig en geleer deur selfdissipline en meditasie. Hulle teorieë was dat die mens se lewens vol lyding is wat veroorsaak word deur die dood, siektes en verlies van geliefdes. Daar word geglo dat selfverligtheid bereik kan word deur begeertes en gehegtheid te verwyder.
Zen -boeddhisme het veral die militêre klas van feodale Japan geraak. Samurais, wat meesters in dissipline en gedrag was, het hierdie teorieë en praktiese benaderings veral aangenaam gevind. Zen -monnike het selfs 'n politieke invloed gekry namate die godsdiens toeneem. Baie kloosters was opvoedkundige sentrums sowel as godsdienstig. Alhoewel die Zen -Boeddhisme 'n godsdiens was, beskou baie mense dit as filosofies vanweë sy lewensbenaderings.
Japannese kos wat vandag gesien word, verskil nie veel van wat destyds geëet is nie. Vis, rys en groente was 'n belangrike deel van hul maaltye destyds soos nou. Die uitstekende estetika en voorbereiding van hul voedsel in Japan is vermoedelik afkomstig van die Zen -boeddhisme, waar selfs eenvoudige aktiwiteite soos maaltye as 'n geestelike toewyding beskou is.
Vermaak was ook gewild tydens feodale Japan. 'N Bron hiervan was Noh, 'n teater wat 'n paar Japannese burgers bygewoon het om te kyk na storievertelling, jongleren en akrobatiek, rituele musiek en dans. Kyogen is ook uitgevoer, wat humoristiese skets was. Kuns was ook 'n belangrike deel van die Middeleeuse Japan, waar hulle skilder, pottebakkery, standbeelde, tuinmaak, blommerangskikking, kalligrafie en houtblokkies gedruk het. Hierdeur kan die Japannese se waardering vir skoonheid en die natuur duidelik gesien word.
Kwaliteit in die industriële revolusie
Tot in die vroeë 19de eeu het vervaardiging in die geïndustrialiseerde wêreld geneig om hierdie vakmanskapmodel te volg. Die fabrieksstelsel, met die klem op produkontrole, het in die middel van die 1750's in Groot-Brittanje begin en in die vroeë 1800's uitgegroei tot die Industriële Revolusie. Amerikaanse kwaliteitspraktyke het in die 1800's ontwikkel, aangesien dit gevorm is deur veranderinge in die oorheersende produksiemetodes.
In die vroeë 19de eeu was die vervaardiging in die Verenigde State geneig om die vakmanskapsmodel te volg wat in die Europese lande gebruik is. Aangesien die meeste vakmanne hul goedere plaaslik verkoop het, het elkeen 'n geweldige persoonlike belang gehad om aan die kwaliteit en behoeftes van kliënte te voldoen. As daar nie aan kwaliteitbehoeftes voldoen is nie, loop die vakman die risiko om kliënte te verloor wat nie maklik vervang kan word nie. Daarom het meesters 'n vorm van kwaliteitskontrole gehandhaaf deur goedere voor verkoop te ondersoek.
Die fabrieksstelsel, 'n produk van die Industriële Revolusie in Europa, het die vakmanne in vakgebiede begin verdeel in gespesialiseerde take. Dit het vakmanne gedwing om fabriekswerkers te word en winkeleienaars gedwing om produksie -toesighouers te word, en 'n aanvanklike afname in werknemers se gevoel van bemagtiging en outonomie op die werkplek. Kwaliteit in die fabrieksstelsel is verseker deur die vaardigheid van arbeiders aangevul deur oudits en/of inspeksies. Gebrekkige produkte is óf verwerk óf geskrap.
Die Taylor -stelsel
Laat in die 19de eeu breek die Verenigde State verder van die Europese tradisie en gebruik 'n nuwe bestuursbenadering wat ontwikkel is deur Frederick W. Taylor, wie se doel was om produktiwiteit te verhoog sonder om die aantal geskoolde vakmanne te verhoog. Hy het dit bereik deur fabrieksbeplanning toe te ken aan gespesialiseerde ingenieurs en deur vakmanne en toesighouers te gebruik as inspekteurs en bestuurders wat die ingenieursplanne uitgevoer het.
Taylor & rsquos -benadering het tot merkwaardige produktiwiteitsstygings gelei, maar die nuwe klem op produktiwiteit het 'n negatiewe uitwerking op kwaliteit gehad. Om die agteruitgang van kwaliteit te herstel, het fabrieksbestuurders inspeksiedepartemente geskep om te verseker dat gebrekkige produkte nie by kliënte kom nie.
Tydlyn van die Middeleeuse Japan - Geskiedenis
Middeleeue en Middeleeue Geskiedenis Tydlyne
of kinders en volwassenes. Verken die geskiedenis van die Middeleeue vanaf die tyd van Alfred die Grote tot en met die Normandiese verowering en tot aan die begin van die Tudor -tydperk. Gedetailleerde tydlyne bevat gebeurtenisse vir jare tussen 800 en 1547. Kaarte toon die liggings van kastele, abdye en katedrale in Engeland, Skotland en Wallis. Elke persoon en gebou op hierdie webwerf het 'n tydlyn en skakels na verwante onderwerpe.
Hierdie webwerf is laas op 11 Junie 2021 opgedateer.
Ontdek die lewens van die honderde konings, koninginne, here, dames, baronne, grawe, aartsbiskoppe en rebelle wat van die Middeleeuse mense 'n opwindende tydperk van die geskiedenis gemaak het.
kasteel is 'n versterkte gebou of stel geboue wat gebruik word om konings en koninginne of belangrike adellikes en hul gesinne permanente of tydelike beskerming en verblyf te bied. Die term kasteel verwys gewoonlik na klipgeboue wat gedurende die Middeleeue gebou is. Die kasteel was die sentrum vir politieke en administratiewe mag vir die streek.
bbeys en kloosters is bevolk deur baie verskillende godsdienstige ordes met hul eie oortuigings, reëls en beperkings. In die Middeleeue was daar 'n groot aantal godsdienstige ordes, waaronder die gewilde Benediktines en Cisterciensers.
3D virtuele rekonstruksies
Ransport jouself tot duisend jaar lank en verken historiese geboue soos dit in die verlede verskyn het. Hierdie rekonstruksies is gebou met behulp van die gewilde spelontwikkelingsinstrument Unity 3D en word in die meeste gewilde webblaaiers op u tafelblad of skootrekenaar uitgevoer.
Laat Tokugawa -tydperk 1853-1867
Hierdie afdeling van die navorsingsgids is daarop gemik om die hoofsaaklik sosiale karakterisering te dek tydens die Japanse Tokugawa -shogunaat. Die laat Tokugawa -periode in Japan word dikwels geïdentifiseer deur baie sosiale en kulturele spanning onder samoerai en ander klasse, as gevolg van teenstrydige tradisionalistiese en modernistiese ideale van die tyd. Die oorgang na die Meiji -periode, wat aanvaar word as die begin van die moderne staat van Japan, was 'n direkte oorsaak van die nasionale en internasionale spanning en invloede van die laat Tokugawa -periode.
Die volgende bronne illustreer die onderskeie omgewing van hierdie tydperk. Ray A. Moore se artikel Samurai Ontevredenheid en sosiale mobiliteit in die laat Tokugawa -tydperk het ten doel om bewyse te verskaf vir redes waarom die samoerai -klas toenemend gegroei het met ontevredenheid polities, sosiaal en ekonomies met die Tokugawa -shogunaat. Waardeer Genji ontleed, in die vorm van literêre kritiek, een van die rykste fiktiewe verhale in Japan om die kulturele verwarring van Japan se nis in die wêreld gedurende die Tokugawa -periode te ondersoek. Musui se verhaal spreek 'n eerlike siening van 'n Tokugawa -samoerai uit terwyl dit die lewe van samoerai Katsu Kokichi en sy innerlike stryd met lojaliteit en vriendelikheid, hebsug en misleiding, ydelheid en bygeloof volg.
Samurai -ontevredenheid en sosiale mobiliteit in die laat Tokugawa -tydperk
Moore, Ray. Samurai -ontevredenheid en sosiale mobiliteit in die laat Tokugawa -periode. " Monumenta Nipponica 24, nee. 1/2 (1969): 79-91.
Beoordeling van Genji: literêre kritiek en kulturele angs in die era van die laaste Samurai
Caddeau, Patrick. Beoordeling van Genji: literêre kritiek en kulturele angs in die era van die laaste Samurai . VSA: Staatsuniversiteit van New York, 2006.
Musui se verhaal: Die outobiografie van 'n Tokugawa Samurai
Craig, Teruko. Musui's Story: Die outobiografie van 'n Tokugawa Samurai . VSA: The University of Arizona Press, 1988.
Tydlyn van die diplomatieke geskiedenis van die VSA en Japan
Sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog was die alliansie tussen die VSA en Japan die hoeksteen van die Amerikaanse veiligheidsbelange in Asië. Die vennootskap van die twee lande bly 'n fundamentele faktor vir plaaslike stabiliteit en welvaart.
Hier is 'n kort tydlyn van die diplomatieke geskiedenis en samewerking tussen die VSA en Japan sedert die middel van die 20ste eeu, met die fokus op veiligheidskwessies.
Kort nadat die vredesverdrag van San Francisco op 8 September 1951 onderteken is, onderteken Japan se premier, Shigeru Yoshida, die veiligheidsverdrag tussen die Verenigde State en Japan. (© Getty Images)
Amptenare vergader in San Francisco om die Vredesverdrag met Japan op 8 September 1951 te onderteken, wat die Tweede Wêreldoorlog en die geallieerde besetting van Japan formeel beëindig. Toe die verdrag op 28 April 1952 in werking tree, is Japan weer 'n onafhanklike staat en 'n bondgenoot van die Verenigde State.
By die ondertekening van die vredesverdrag onderteken Amerikaanse en Japanse amptenare ook die veiligheidsverdrag tussen die Verenigde State en Japan-'n hernubare militêre ooreenkoms van tien jaar wat 'n veiligheidsreëling vir Japan uiteensit wat sy pasifistiese grondwet akkommodeer.
Die premier van Japan, Nobusuke Kishi, teken op 19 Januarie 1960 in Washington die opgedateerde ooreenkoms oor onderlinge veiligheid tussen die VSA en Japan. Kishi, links in die middel, sit langs president Dwight Eisenhower, regs in die middel. (© Robert M. Baer/AP Images)
Japan en die Verenigde State teken 'n nuwe, hersiene Verdrag van Onderlinge Samewerking en Veiligheid op 19 Januarie 1960. Ingevolge die verdrag kom beide partye ooreen om mekaar by te staan ​​in geval van gewapende aanval op gebiede onder Japannese administrasie (hoewel Japan grondwetlik verbied is internasionale geskille deur militêre mag op te los). Die verdrag bevat ook bepalings oor die verdere ontwikkeling van internasionale en ekonomiese samewerking.
President Richard Nixon, regs, verwelkom die Japanse premier Eisaku Sato in Washington op 19 November 1969. (© AP Images)
In November 1969 besoek die premier van Japan, Eisaku Sato, Washington, waar hy en president Richard Nixon 'n gesamentlike mededeling onderteken waarin 'n Amerikaanse ooreenkoms aangekondig word om Okinawa - een van die Japanse gebiede wat die Verenigde State tydens oorlogstyd verkry het - in 1972 na Japan terug te keer. Na 18 maande se onderhandelinge onderteken die twee lande in Junie 1971 'n ooreenkoms met konkrete bepalings vir die terugkeer.
'N Vaartuig van die Japanse kuswag patrolleer naby Chinese vissersbote wat Kubajima -eiland nader in die Senkakus, naby Okinawa, Japan, April 1978. (© Asahi Shimbun/Getty Images)
Japan en die Verenigde State onderteken die riglyne vir Japan-Amerikaanse verdedigingssamewerking, 'n raamwerk waarin die rolle van elke land se weermag vir Japan se verdediging uiteengesit word (Japan handhaaf selfverdedigingsmagte, onthouding van militêre betrokkenheid in die buiteland, behalwe vir VN-vredesoperasies) . Washington en Tokio begin gesamentlike opleiding en oefeninge.
Japan aanvaar ook groter verantwoordelikheid vir die verdediging van seë om sy oewers, belowe groter steun vir Amerikaanse magte in Japan en versterk sy selfverdedigingsvermoë.
President Ronald Reagan gesels met die Japannese premier Yasuhiro Nakasone voor die amptelike begin van hul vergadering in 1985. Die twee leiers het gereeld oor 'n paar jaar vergader om kwessies soos kernenergie en handel te bespreek. (© Ira Schwartz/AP Images)
'N Werkgroep tussen die VSA en Japan lewer die gesamentlike verklaring van Reagan-Nakasone oor die samewerking tussen Japan en die Verenigde State in 1983. Bilaterale energieverhoudinge word in 1987 verder gevorder deur 'n ooreenkoms vir samewerking aangaande vreedsame gebruik van kernenergie.
Amerikaanse militêre personeel werk saam met 'n Japannese soek -en -reddingspan om oorlewendes te vind te midde van puin van aardbewings in Unosumai, Japan, Maart 2011. (MSgt. Jeremy Lock/USAF)
Japanese stamme – Japannese geskiedenis tydlyn
Voor die keisers is Japan beheer deur 'n stel stamme. Hierdie Japanese stamme het ontstaan ​​as gevolg van die huwelik of as gevolg van 'n gemeenskaplike voorouer. Elkeen van hierdie stamme is beheer deur 'n paar kragtige edeles. Hierdie edeles het ook gedien as die godsdienstige leiers van hul stam. Hierdie stamme hou by Shinto, en hierdie mense glo dat die gees van hul ou voorouers hulle en hul dorpe sal beskerm. Daar word geglo dat hierdie voorouers na hul gebede luister dat baie van hierdie rituele deur hul voorouers gehoor is. Die eerste keisers van Japan behoort aan die Yamato -stam, wat na bewering die magtigste stam in die 300's was. Keiser Jimmu was die eerste wat uit hierdie stam regeer het. Ander stamme kan hul land behou, maar hulle moet die reëls van die keiser nakom. Teen die 400's het hy die magtigste leier van sy stam geword. Hierdie ou keisers was mense, maar die Japannese behandel hulle met eerbied wat gelyk is aan dié van gode of goddelike mag. Hierdie keiser het die mag oor die weermag. Japan is nie bekend vir die verandering van keisers nie. Sodra hulle regeer, regeer hulle tot die dag van hul dood.
Rykdom en mag was gebaseer op grondbesit. Die rykste bron van inkomste van hierdie welgestelde grondeienaars kom uit boerdery of visvang. Sommige van hierdie mense het groot talent in die kuns om te weef en klere te maak. Sommige van die armes was slawe en gedwing om as kok of diensmeisies in edele huise te dien. Daar word gesê dat die Yamato -stam een ​​van die interessantste stamme in die Japanse geskiedenis was, afstammelinge van die songod, Amaterasu Omikami. Hierdie stam was ook bekend vir sy dapperheid tydens tye van oorlog. Daar word gesê dat die keiserlike stam afstam van die vyf konings van Wa en Yamato. Daar is na hulle verwys as die Royal clan. Daar was ook vier hoof edele stamme in Japan, en dit is:
Minamoto of Genji -stam. Dit bestaan ​​uit die 21 takke van die Imperial House of Japan
Taira of Heishi -stam. Dit was saamgestel uit die vier takke van Imperial House of Japan
Fujiwara -stam. Dit was 'n afstammeling van Fujiwara
Tachibana -stam. Dit was 'n afstammeling van prins Naniwa-O
Die Minamoto -stam was gedeponeer in die keiserlike familie. Dit was ook bekend as die Genji. Dit was die algemene gebruik gedurende die Heian -periode, selfs al het dit tydens die Sengoku -era plaasgevind. Keiser Saga het 'n groot aantal kinders met 49, en dit het 'n las vir die keiserlike huishouding geword. Om die druk om so 'n groot gesin te onderhou, te vermy, het hy sy seuns en dogters in edeles en edelvroue in plaas van koninklikes verander. Minamoto was 'n term wat verwys na 'n nuwe stam afkomstig van die ou. Takke van hierdie stamme vernoem na die keiser van wie hulle afstam. Ongelukkig het sommige geen afstammelinge nie. Die Taira was nog 'n uitvloeisel van die keiserlike dinastie. Hulle word beskou as een van die vier belangrike stamme wat die politieke toneel in Japan oorheers het. Hierdie stam het bewys dat dit die sterkste en mees dominante lyn is. Uiteindelik vorm hulle die eerste Samurai -gedomineerde regering in die Japannese geskiedenis.
Die Oda -stam het beweer dat hulle afstammelinge van die Taira was. Die Fujiwara -stam behoort aan 'n groep magtige regente wat van die Nakatomi -stam afstam. Die Fujiwara -stam het die politieke toneel in Japan oorheers gedurende die tydperk waarin dit bestaan ​​het. Hulle het aan bewind gekom weens 'n staatsgreep. Hierdie stam het 'n strategie gemaak om hul dogters met keisers te trou. Hulle wil invloed verkry oor die volgende keiser in die ry. Die opkoms van die krygerklas het hierdie stam geleidelik die beheer oor die algemene politiek verloor. Selfs as hul invloed in die politiek afneem, bly hulle goeie raadgewers vir die opvolgende keisers. Die Tachibana -stam was gevestig in die Tachibana -kasteel. Hierdie stam het sy oorsprong in Otomo Sadatoshi. Hy het hierdie naam aangeneem en Otomo -vasale toegewys om die kasteel van Tachibana te bewaak. Hulle is uit hierdie kasteel geskop, maar later weer geïnstalleer, want toe Yanagawa sterf, het hy geen erfgename gehad nie.
Edele geslagte was saamgestel uit inheemse stamme afkomstig van koninklike bloed of legendariese Japannese helde. Daar was ook stamme wat hul wortels kan herlei na immigrante -stamme uit ander buurlande, soos China. Natuurlik, om Toyotomi Hideyoshi te eer, is 'n nuutgeskepte edele stam gestig. Familiename vanaf die laat -ou era, Myoji, is gewoonlik deur Samurai gebruik om hul familie aan te dui. Die eerste politieke struktuur in Japan was gebaseer op groot onafhanklike geslagte of uji wat deur kragtige leiers gelei is. Die leier van elke stam het 'n sekulêre en godsdienstige rol. Van die 4de eeu inwoners van Japan wat van die vasteland getrek het. Aangesien daar 'n sterk stamstelsel is, verleen elke stam 'n spesiale eer aan die god van hul voorouer. Dit is duidelik dat godsdiens 'n groot rol speel in die lewe van hierdie stamme. Dit was die rede waarom die Yamato -stam beweer dat hulle direkte afstammelinge van die songod is.
'N Skeppingsverhaal is gepropageer om te vertel hoe die keiser van die son afstam. So het die koninklike familie Shinto gebruik as 'n metode van politieke beheer. Hierdie godsdiens het 'n kultus -aanhang in Japan. Die Yamato -stam wat van die eerste keiser van Japan afstam, het Japan tot vandag toe regeer. In hierdie stelsel van stamme is die hoof van die stam as Ujinokami genoem. Die bestanddele van hierdie stam is Ujibito genoem. Ujibito het geheers oor 'n ondergeskikte klas, bekend as Benotami en Nuhi. Nie alle stamme is gelyk geskep nie. Klassifikasie van verskillende groepe in die Yamato -koninkryk. Omi en Muraji was titels wat gegee is aan diegene wat aan hoër status behoort. Die verskil tussen hierdie twee is die jarelange ondersteuners van die Yamato -stam. Sommige stamme het 'n opdrag gekry om die regering te bestuur. Gesinne is nie weggelaat nie, dus is 'n stelsel vir familie -registrasie ontwikkel om gewone mense van die Yamato -koninkryk te kategoriseer. Die stamme het sy doel gedien, en dit is om orde in Japan te bring.
Nagasaki geskiedenisfeite en tydlyn
Nagasaki, wat in die 16de eeu deur die Portugese gestig is, is miskien die bekendste as die plek waar die tweede Amerikaanse atoombom in die Tweede Wêreldoorlog plaasgevind het. Oorspronklik 'n redelik onbeduidende vissersdorpie, was Nagasaki baie van die radar af tot in die jaar 1543, toe Portugese ontdekkingsreisigers op die eiland Kyushu beland het en die beste plek begin koloniseer het.
In die vroeë 1570's het Portugese handelaars begin om skepe in Nagasaki te huisves, en die slaperige vissersdorpie het 'n belangrike hawestad geword. Van hier af is alle Portugese produkte, waaronder tabak, materiaal en gebak, ingevoer en aan die Japannese samelewing bekendgestel. Die stad sou vir die paar honderd jaar wat voorlê, een van die belangrikste vensters van Japan vir buitelandse handel en invloede bly.
Hierdie vroeë periode in die geskiedenis van Nagasaki is die interessantste, aangesien dit kortliks 'n Jesuïetkolonie was. Dit ontgaan pogings van generaal Toyotomi Hideyoshi om Japan aan die einde van die 16de eeu van buitelandse godsdienstige invloed ontslae te raak, maar nadat hy 'n groep sendelinge aan boord van 'n verwoeste skip ontdek het, vermoed hy 'n voorwendsel vir Spaanse inval en begin so 'n tydperk van kruisigings in die stad. Handelaars is egter geduld, en 'n verandering van leierskap in Japan in 1603 het die Engelse en die Nederlanders toegelaat om sonder enige godsdienstige stringe aan te gaan.
Die Meiji -tydperk
Na 'n tydperk van onrus en 'n verbod op buitelandse handel, het Japan by die Meiji Restoration (Imperial Restoration) sy hawens heropen vir diplomatieke betrekkinge en internasionale handel. In 1859 word Nagasaki tot 'n vryhawe verklaar, en die dekade daarna het baie verbeterings aan die infrastruktuur van die stad beleef.
Hierdie besige hawestad het amptelik 'n stad geword in 1889. Gedurende hierdie tydperk het Nagasaki ook ontwikkel tot 'n belangrike industriële spilpunt. Die bou van skepe was spoedig 'n steunpilaar van die stad se ekonomie, met sy werwe wat grootliks deur die keiserlike Japannese vloot gebruik is, en die hawe daarvan word beheer deur die Sasebo Naval District. Dit was deels om hierdie rede dat Nagasaki een van die grootste rampe in die geskiedenis van Japan opgedoen het.
Op 9 Augustus 1945 is die stad getref deur 'n atoombom, met die bynaam 'Fat Man', wat die Verenigde State net drie dae na die bombardement op Hiroshima laat val het. Hierdie plutoniumbom is omstreeks 11:00 die oggend neergegooi en het alles na die noorde van Nagasaki uitgewis en êrens in die omgewing van 70 000 Japannese doodgemaak. 'N Soortgelyke aantal het beserings opgedoen en meer as 300 000 het siektes of direkte newe-effekte van die bestendige bestraling, wat stadig sterf as gevolg van die uitval en ander stralingsverwante siektes. Die gevolge van hierdie skrikwekkende nuwe oorlogstegnologie was deurslaggewend en binne enkele dae het die Keiserlike Japanse weermag ingestem tot oorgawe en sodoende die Tweede Wêreldoorlog in die Stille Oseaan beëindig.
Na die oorlog is Nagasaki stadig herbou, hoewel min in die vernietigde dele soos die stad van ouds lyk. Nuwe tempels het gou in die strate van die stad geplak, en kerke is gebou om aan die behoeftes van die toenemende hoeveelheid mense wat die Christendom beoefen, te voldoen.
'N Groot deel van die geskiedenis van Nagasaki is ongelukkig deur die bom uitgewis, maar sommige van die puin bly tot vandag toe 'n aangrypende gedenkteken, waaronder 'n boog wat naby grondnul opgerig is en 'n eenvoudige torii -hek. Die bekende atoombom-museum is in die middel van die negentigerjare, ongeveer 50 jaar na die bomaanval, geopen en bied 'n uitgebreide geskiedenis van die oorlog en kernwapens in die algemeen, met oudio-beeldmateriaal, foto's en verwante dokumentasie. Let daarop dat u die Nagasaki International Peace Memorial Hall reg langsaan vind.
Meer onlangs, in 2005, het die stad sy grense uitgebrei tot 'n aantal voorstedelike dorpe, soos dié van Nomozaki, Sanwa en Sotome. Die stad is steeds 'n belangrike hawe en ondersteun 'n florerende skeepvaartbedryf, sowel as 'n toestroming van toeriste weens die ongewone historiese betekenis daarvan.
Die geskiedenis en kultuur van die Japannese Geisha
Japannese Geisha -meisies is 'n jarelange stigma. As iemand aan 'n Geisha dink, dink hy aan 'n verheerlikte prostituut of bel meisie. Dit is ver van die waarheid. Geisha's is entertainers en word sterk opgelei in kuns, musiek en dans. As jy Geisha in Engels vertaal, word jy kunstenaar.
Om 'n ware Geisha te wees, is 'n eer vir die meisies, wat as hulle 'n volwaardige Geisha word, dan geiko genoem word. As 'n meisie haar opleiding begin om geisha te word voordat sy 21 is, word sy 'n maiko genoem, wat 'n kinderdanser beteken. 'N Meisie of vrou kan 'n geisha word, selfs al was sy nie 'n maiko nie, maar as sy 'n maiko was, sou sy baie meer aansien geniet.
Omdat die geisha baie gesog is, het prostitute hulself geisha's genoem om meer kliënte te lok, maar u sal 'n duidelike verskil sien, en dit is hul kleredrag. Beide meisies is 'n kimono, en bo hul kimono is 'n obi (of vensterbank). Geisha's bind hul obi aan die agterkant en prostitute bind dit aan die voorkant vas. Een eenvoudige rede hiervoor is dat jy dit nie self kan vasmaak as dit in die rug is nie, en as jy 'n prostituut is, moet jy dit deur die dag bind en dit losmaak. Die prostitute het dikwels die naam ' Geisha -meisies, ' of 'panpan -meisies, ' gehad, en hulle het dikwels die Amerikaanse weermag gedien. Geisha MOET NIE betaal met seks met kliënte nie.
Is hulle nie hofdienaars nie? Nee, hulle is nie#8217t nie. Terwyl sommige meisies 'n danna, 'n beskermheer het, belangstel in hulle, beteken dit nie dat hulle intiem sal raak nie, hoewel hulle dit waarskynlik sal doen. Die danna betaal al hul uitgawes, soortgelyk aan 'n meesteres, maar die verhouding is baie ingewikkeld wat nie goed verstaan ​​word nie. 'N Geisha, selfs nadat sy haar opleiding voltooi het, sal voortgaan om klasse te neem.
So, hoe word 'n mens 'n geisha? Sommige meisies is verkoop aan die okiya- of geisha -huis, maar dit was nie te algemeen in meer betroubare distrikte nie ('n geisha -distrik is 'n hanamachi genoem). Dogters van geisha het gewoonlik self geisha geword, en sou heel waarskynlik die opvolger van die geisha -huis wees.
Gedurende die eerste fase van die opleiding sou die meisies as diensmeisies aan die werk gesit word en moes hulle alles doen wat vir hulle gesê is. Hierdie stadium van opleiding is shikomi genoem. Die jongste van al die meisies, of die nuutste in die huis, sal moet wag totdat die oudste geisha huis toe kom en haar help om gereed te maak vir die bed. Dit kan so laat wees as twee of drie in die oggend.
Gedurende hierdie tyd sou die meisies ook die Hanamachi Geisha -skool bywoon. Vandag volg meisies nog steeds hierdie gewoonte om die tradisies, dialek en die rok te leer.
Nadat die meisie haar shikomi -opleiding voltooi het deur vaardig te wees in al haar klasse en 'n danseksamen af ​​te lê, is sy onthef van haar pligte en oorgegaan na die tweede fase van opleiding, minarai. Minarai se opleiding sou in die veld gedoen word, maar hulle sou nie aan die meer gevorderde vlakke deelneem nie. Dit was meestal om gesien te word en nie so te sê gehoor nie. Dit is die minarai -vorm van klere wat ons aangeneem het soos 'n geisha lyk. Dit is die mees ekspressiewe en indrukwekkende ontwerpe, want hulle rok is veronderstel om vir hulle te spreek.
'N Minarai werk saam met 'n onee-san of ouer suster. Sy volg haar na haar gebeure en kyk of skink hoofsaaklik tee. 'N Minarai kan ook nou saamwerk met 'n okaa-san, die eienaar van haar geisha-huis. Sy leer die kuns van gesprekke en hoe om speletjies te speel. Nadat sy hierdie fase voltooi het, word sy bevorder tot maiko, 'n geisha -leerling. Terwyl die eerste twee fases slegs 'n paar maande duur, miskien tot 'n jaar, kan die maiko -stadium jare duur
• Go to your My Purchases bladsy. Under each purchase you'll see a Provide Feedback button. Simply click it and you will be taken to a page where you can give a quick rating and leave a short comment for the product. I value your feedback greatly as it helps me determine which products are most valuable for your classroom so I can create more for you.