Argeoloë ontdek 'Griekse Pompeii' in Sicilië - GESKIEDENIS - Inligting
Argeoloë ontdek 'Griekse Pompeii' op Sicilië
Die aantrekkingskrag van Sicilië se skoonheid is niks nuuts nie. Omstreeks 650 v.C. die Mediterreense eiland het 'n groep koloniste verlei uit die hawe Megara in antieke Griekeland wat naby die monding van 'n klein rivier aan die suidwestelike kus gevestig het. Die kolonie - vernoem na die wilde seldery ("selinon" in Grieks) wat gegroei het in die omliggende heuwels wat uitkyk oor die see - het uitgegroei tot 'n welvarende handelshawe. Skepe van regoor die antieke wêreld vaar die hawe binne. Inwoners van die stad van 30 000 aan die verre westelike rand van antieke Griekeland het goedere uit Egipte, Turkye en Frankryk gekoop met muntstukke met beelde van selderyblare. Met sy kommersiële rykdom het die stad magtige tempels opgerig na 'n panteon van Griekse gode.
Ongeveer 2500 jaar gelede het die gloriedae van die stad wat die Grieke Selinus genoem het, egter skielik tot 'n einde gekom. In 409 v.C. het 'n geskatte mag van 100,000 troepe uit Kartago deur die huidige Tunisië oor die see gereis en die stad beleër. Nadat Selinunte tien dae lank uitgehou het, het die Kartago -indringers die stad se mure oortree en ongeveer 16 000 inwoners en soldate vermoor wat die stad probeer verdedig het. Nog 5 000 inwoners, meestal vroue en kinders, is as slawe geneem. Die eens florerende stad het na die aanval 'n spookdorp geword. Kartago se pogings om Selinunte te herbevolk, het nooit posgevat nie, en uiteindelik het die stad omstreeks 250 v.C. tydens die Eerste Puniese Oorlog.
Wat die Kartagers begin het, het die natuur klaargemaak. Aardbewings het veroorsaak dat die enorme Griekse tempels op die grond verkrummel het, en sand en vuil wat deur wind waai, het uiteindelik 85 persent van die ruïnes van Selinunte begrawe.
Meer as 2 000 jaar later het argeoloë wat Selinunte opgegrawe het, nie net 'n goed bewaarde oorblyfsel uit antieke Griekeland gevind nie, maar 'n stad wat in tyd vasgevries is. Net soos opgrawings in Pompeii 'n kiekie van die presiese oomblik in 79 n.C. onthul het toe die berg Vesuvius die stad in warm as begrawe het voordat baie kon ontsnap, het argeoloë gevind dat lewensbewyse skielik onderbreek is toe die Kartagers die stad binnegestorm het.
Volgens die Independent het argeoloë ontdek die half geëet oorblyfsels van voedsel wat vermoedelik agtergelaat is deur verskrikte inwoners wat vir hul lewens vlug. Tientalle ongevuurde potte en teëls wat wag om in die oonde geplaas te word wat deur werkers laat vaar is, spreek ook die stadige afsterwe van die stad.
"Selinunte is die enigste klassieke Griekse stad waar die hele metropool nog behoue ​​bly, hoofsaaklik onder sand en aarde begrawe. Dit gee ons dus 'n unieke geleentheid om te ontdek hoe 'n ou Griekse stad funksioneer, 'het professor Martin Bentz van die Universiteit van Bonn, wat die huidige opgrawing op die terrein van 250 hektaar rig, aan Independent gesê.
Na 15 jaar se werk op die grootste argeologiese terrein van Europa, kon navorsers al die 2500 huise van die stad identifiseer. Soos die Independent berig, kon argeoloë wat by Selinunte werk, vir die eerste keer 'n omvattende plan van 'n hele antieke Griekse stad ontwikkel en die bevolking daarvan akkuraat skat.
Die goed bewaarde ruïnes het aan die lig gebring dat die antieke Grieke hedendaagse stadsbeplanners naboots om hul nedersettings te organiseer. In Selinunte het hulle 'n straatnetstelsel ontwikkel en sekere woonbuurte as industriële gebiede toegewy. Argeoloë het 'n spesifieke distrik vir vervaardiging van pottebakkery aan die buitewyke van die stad ontdek. Volgens die Independent het die pottebakkers van Selinunte ongeveer 300 000 keramiekvoorwerpe per jaar gemaak in 'n sektor wat meer as 'n kwart kilometer langs een van die stad se buitemure gestrek het. Die skeiding van die pottebakkersdistrik tot die periferie van die nedersetting het verhoed dat die reuke, geraas en rook van die vervaardigingsproses die sintuie van inwoners aanval en die moontlike bedreigings van toevallige brande tot die minimum beperk.
Argeoloë het werkswinkels gevind met toerusting vir die maak van erdewerk en selfs pigmente om die potte te verf. Onder die 80 oonde wat ontbloot is, is tientalle groot sirkelvormige vir die maak van dakteëls en keramiekhouers om voedsel soos koring en olyfolie te vervoer. Een oond van 17 voet in deursnee is die grootste wat ooit in 'n antieke Griekse stad ontdek is. Kleiner reghoekige oonde het voedselhouers en selfs kiste gebak, terwyl ander gebruik is om tafelgerei en klein beelde van terracotta van gode en godinne te maak. Volgens die Independent het argeoloë selfs 'n kapel gevind wat die pottebakkers gebruik het om tot die gode te bid, waaronder die werkersklas-godin Athena Ergane.
Die koerant berig dat argeoloë Selinunte se mensgemaakte hawe vervolgens wil ondersoek. Hulle hoop om geofisiese opnametegnieke te gebruik om die fondamente op te spoor van pakhuise wat meer as 2500 jaar gelede die bloeiende hawe omsingel het.
'Griekse Pompeii' is op Sicilië opgegrawe
Na 15 jaar se werk op een van die grootste argeologiese terreine in Europa, het navorsers van die Universiteit van Bonn 2 500 huise op 'n terrein in Sicilië opgegrawe en die ou stad Selinunte gevorm, 'n plek wat in tyd vasgevries is.
Volgens professor Martin Bentz is Selinunte "die enigste klassieke Griekse stad waar die hele metropool nog behoue ​​bly", wat beteken dat dit 'n belangrike insig kan gee in die lewe van die antieke Grieke.
Die ongelooflik goed bewaarde ruïnes toon aan dat 'n straatnetwerkstelsel, wat vandag nog deur stadsbeplanners gebruik word, sowel as spesifieke industriële gebiede ontwikkel is-een distrik is byvoorbeeld toegewy aan pottebakkery. Die pottebakkers het vermoedelik ongeveer 300 000 keramiekvoorwerpe per jaar gemaak. Verfpigmente, toerusting vir pottebakkery en 80 ongeskonde oonde is ook opgegrawe, wat die stad se prominensie in die vervaardiging van erdewerk bewys.
In die volgende fase van hul opgrawing beplan die argeoloë om die stad se mensgemaakte hawe verder te ondersoek. Deur geofisiese opmetingstegnieke te gebruik, hoop hulle om die fondamente op te spoor van pakhuise wat vroeër meer as 2500 jaar gelede by die hawe gebruik is.
Selinunte is omstreeks 650 vC vir die eerste keer deur antieke Griekse koloniste beset, en met sy idilliese ligging met uitsig oor die see aan die verre westelike rand van die Griekse ryk, het dit gou 'n welvarende handelshawe geword en 'n bevolking van 30 000 bereik op sy hoogtepunt. In 409 vC is die stad egter beset deur Kartagoense troepe uit die hedendaagse Tunisië, wat meer as 16 000 van die inwoners doodgemaak het en nog 5 000 slawe gemaak het. Alhoewel Kartago Selinunte in beslag geneem het, kon hulle die stad nie herbevolk nie - alhoewel die natuur die stad ten goede beëindig het. Aardbewings het die stad verwoes, wat veroorsaak het dat sy enorme Griekse tempels op die grond val en 'n groot deel van die stad in sand, stof en vuil begrawe is.
Die argeoloë het ook tekens gevind van die mense wat ten tyde van die aardbewing nog daar gewoon het, wat midde-aktiwiteit uitgevang het en vir hul lewens gevlug het. Onder die items wat ontdek is, was half geëet voedselreste, weggegooi terwyl die inwoners probeer om die vernietiging rondom hulle te ontsnap, en tientalle ongevuurde potte en teëls wat gereed was om in die oond te sit, deur werkers laat vaar.
As u self die antieke beskawings wil ontdek, besoek ons ​​webwerf om ons reeks luukse akkommodasie te sien, waaronder Sardinië, Sicilië en Toscane villa's.
Argeoloë ontdek 8 000 jaar oue olyfolie in Israel
In wat 'n Hanukkah -wonderwerk genoem kan word, het navorsers van die Israel Antiquities Authority ontdek wat volgens hulle 'n bewys is van die vroegste gebruik van olyfolie in nie net Israel nie, maar moontlik die hele Midde -Ooste. 'N Argeologiese opgrawing tussen 2011 en 2013 onder leiding van Ianir Milevski en Nimrod Getzov in die Neder-Galilea-'n gebied in die noorde van Israel-het 'n 8 000 jaar oue olywe gevind, volgens 'n verklaring van die Israel Antiquities Authority.
Die opgrawing het plaasgevind in die 'En Zippori -gebied in die onderste Galilea voor die verbreding van snelweg 79, wat deur die streek sny. Die navorsingspan het monsters van stukke aardewerk op die terrein geneem. Met die hulp van Dvory Namdar aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem Instituut vir Aarde en Wetenskap, het die span chemiese toetse op die voorwerpe gedoen om vas te stel watter 'organiese oorblyfsels' nog 'aan die kante van die vaartuig' geabsorbeer word.
Daar is gevind dat die erdewerk olyfolie bevat wat uit die Bronstydperk dateer. Die organiese materiaal is vergelyk met monsters van hedendaagse, eenjarige olyfolie.
Uit 20 items wat uit die steekproef geneem is, was twee veral oud, wat dateer uit ongeveer 5 800 v.C.
Die aankondiging van die span is beslis seisoenaal geskik en vind plaas aan die begin van Hanukkah, die Joodse vakansiedag ter herdenking van die herwyding van die Heilige Tempel van Jerusalem gedurende die tweede eeu v.C. Die verhaal van Hanukkah beskryf die olyfolie wat gebruik word om 'n menorah by die tempel aan te steek wat agt dae lank blink.
Ondanks die belangrikheid van die vonds vir die Joodse kultuur, was die gemeenskap wat eintlik die olyfolie gebruik het, eintlik voor-Joods, het Milevski aan The Times of Israel gesê.
'Ons het gedurende die tydperk geen skryfwerk gehad nie, so ons weet min daarvan,' het hy gesê. 'Ons weet nie watter taal hulle praat nie, maar ons neem aan dat dit 'n vroeë Semitiese taal was, waaruit Babilonies en Akkadies ontwikkel het en later ook Hebreeus en Arabies.'
Argeoloë ontdek ou muntstukke wat tydens die kruisvaarders 'slagting' in die Heilige Land verlore geraak het
Israel: Kenners vind versterkte kompleks uit die tyd van koning Dawid
Argeoloë onder leiding van die Israel Antiquities Authority (IAA) het 'n werklike begrawe skat aan die Middellandse See-kus ontdek. Opgrawings en bewaringswerk in die hawestad Caesarea het 'n kas met skaars muntstukke en 'n 900 jaar oue goue oorbel onthul. Onder die muntstukke is voorbeelde van geldeenhede wat nog nooit in Israel gesien is nie.
Die ou munte bevat 18 Fatimid -dinare, 'n standaard geldeenheid van die tyd.
Maar die argeoloë was verbaas om ses Bisantynse keiserlike munte te vind, gedateer tydens die bewind van keiser Michael VII Doukas (1071 tot 1079 nC).
Volgens dr Peter Gendelman en Mohammed Hatar van die IAA kan die muntstukke gekoppel word aan 'n bloedbad wat deur Baldwin I, die eerste koning van Jerusalem (1100 en 1118 nC), gepleeg is.
Baldwin se leërs verower Caesarea en 'n aantal ander stede in 1101, terwyl hulle die Heilige Land doodslaan en plunder.
Argeologiese nuus: Ou muntstukke is teruggevind in die hawestad Caesarea (Beeld: Yaniv Berman en Clara Amit, met vergunning van die Israel Antiquities Authority)
Argeologiese nuus: Die muntstukke het moontlik aan die slagoffers van 'n bloedbad behoort (Beeld: Yaniv Berman en Clara Amit, met vergunning van die Israel Antiquities Authority)
Die kans is groot dat die ontdekte skat verborge was voor die kruisvaardersmoord en nooit deur die eienaars teruggevind is nie.
Die argeoloë van die IAA het gesê: 'Die muntstukke in die kas maak dit moontlik om die skat te koppel aan die kruisvaardersverowering van die stad in 1101, een van die mees dramatiese gebeure in die middeleeuse geskiedenis van die stad.
'Volgens hedendaagse geskrewe bronne is die meeste van die inwoners van Cesarea vermoor deur die leërs van Baldwin I, koning van die Kruisvaarder -koninkryk van Jerusalem.
"Dit is redelik om aan te neem dat die eienaar van die skat en sy gesin in die slagting omgekom het of in slawerny verkoop is en dus nie hul goud kon opspoor nie."
Argeologiese nuus: Israel se grootste argeologiese terreine in kaart gebring (Image: EXPRESS)
Die skat is gevind naby 'n ou openbare gebou, wat deel was van 'n samestelling wat deur Herodes die Grote, koning van Judea, gebou is.
Herodes was verantwoordelik vir die bou van Caesarea, wat ook bekend staan ​​as Caesarea Maritima.
Die stad is tussen 22 en 10 vC gebou en is opgeneem in die Romeinse provinsies Judea.
Tydens die opkoms van die Christendom het Caesarea gedien as 'n belangrike spilpunt in die Bisantynse Ryk, totdat dit geval het tydens die Moslem -verowering van die Levant in 640 nC.
Argeologiese nuus: Die kas het ses seldsame Bisantynse munte bevat (Image: Yaniv Berman en Clara Amit, met vergunning van die Israel Antiquities Authority)
Argeologiese nuus: Romeinse badruïnes in Caesarea, Israel (Image: GETTY)
Caesarea was onlangs die plek van nog 'n ongelooflike ontdekking deur duikers in die stad se hawe.
Argeoloë het 'n skare bronsbeelde en ou munte van minstens 1600 jaar oud gevind.
Skubaduikers het ook 'n 1 000 jaar oue skut van meer as 2 000 muntstukke op 'n nabygeleë strand gevind.
Volgens die IAA is twee belangrike skatte ook in die 1960's en 1990's op die terrein gevind.
Die eerste was 'n pot vol goue en silwer juweliersware.
Die tweede ontdekking was 'n versameling bronsvate.
Die IAA het gesê: 'Die nuwe bevinding beklemtoon die idee dat Caesarea sedert die stigting daarvan 2 030 jaar gelede 'n lewendige hawestad is.
'Ons hoop om meer fassinerende en opwindende lae van sy geskiedenis te onthul.'
Die nuutgevonde skat word nou in die Israel Museum in Jerusalem uitgestal.
Ongewone Griekse begrafnis van babas wat op Sicilië opgegrawe is
In die Siciliaanse stad Gela het werkers wat kabels onder 'n pad geïnstalleer het, 'n deel van die antieke Griekse graf ontbloot.
Mense vandeesmaand in Gela, Sicilië, in Via Di Bartolo, het onderbrekings in die pad verwag weens werkers wat optiese veselkabels aan die straat installeer.
Maar in plaas daarvan kry hulle 'n argeologiese opgrawing buite hul voorhek nadat 'n ou nekropolis uit die 7de eeu vC deur die Open Fiber -kabelbedryf gevind is
Voorbeeld van 'n (versierde) Griekse hydria uit die 4de eeu vC.
Die keramiek waterkruik wat bene van 'n pasgebore kind bevat en dele van 'n groot dierskelet volgens plaaslike owerhede is tot dusver langs die klein strook van die pad gevind.
Die bevindings is na bewering gemaak deur die interne argeoloog van Open Fiber, Gianluca Calà, wat tydens die installeringswerk oproep was in geval van sulke ontdekkings, wat nie so ongewoon op Sicilië is nie.
Kiekie: Google Maps
'N Sarkofaag met 'n ongeskonde skelet wat vermoedelik uit dieselfde tydperk is, is vroeër hierdie maand in Gela ontdek. "
Twee weke na die laaste belangrike ontdekking, in wat beslis 'n Griekse nekropolis is, gee Gela ons ander buitengewone getuienisse van die verlede, 'het die Siciliaanse streekregering in 'n persverklaring gesê.
Die gebied waar die ontdekkings gemaak is, is volgens die koerant La Sicilia vermoedelik deel van 'n nekropolis wat aan die begin van die twintigste eeu deur Paolo Orsi opgegrawe is.
Weer eens word bevestig dat Gela deel is van Sicilië wat ons 'n belangrike deel van ons antieke geskiedenis kan vertel.
Twee belangrike argeologiese vondste, 'n entjie van mekaar, toon dat daar baie aandag gegee word aan die Gela -gebied, wat ek as 'n kosbare skatkis beskou, 'het plaaslike
Open Fiber het gesê dat dit bereid sou wees om die opgrawingsgebied te vergroot om historici en argeoloë te help om meer antieke vondste in Gela te ontdek, het La Sicilia geskryf.
Gela is vermoedelik die tuiste van een van die vroegste nedersettings van Grieke, van Rhodes en Kreta.
Die nuut ontblote grafte word deur historici as veral belangrik beskou. . "
Selinunte: 'n Plaas van antieke bloedbad gee die geheime van 'n verlore Griekse stad op
Een van die grootste tragedies in die antieke wêreld, wat byna 2500 jaar lank betyds gevries is, gee uiteindelik sy geheime weg wat verlore is.
Argeoloë ontdek geleidelik 'n antieke Griekse stad - Selinunte in Sicilië - wie se inwoners aan die einde van die 5de eeu v.C. deur Noord -Afrikaanse indringers geslag of verslaaf is.
Soos 'n antieke Griekse Pompeii, het die hele stad ten minste gedeeltelik ongeskonde gebly, ondanks die tragiese verlies van die meeste inwoners.
By Pompeii is al die huise en ander geboue byna onmiddellik onder vulkaniese as begrawe - maar by Selinunte is dit geleidelik begrawe deur honderdduisende tonne aarde en sand wat deur die wind gewaai is.
Argeologiese opgrawings onthul nou hoe die presiese oomblik waarop Selinunte nie meer as 'n groot lewende stad bestaan ​​nie, in grafiese detail bewaar is.
Onder 'n ineengestorte dak begrawe in 'n gebou wat deur die indringers verbrand is, het die argeoloë selfs die half geëet oorblyfsels gevind van maaltye wat deur die inwoners verlaat is toe 'n katastrofe hulle verswelg het. Wetenskaplikes ontleed nou sigbare voedselreste in 'n halfdosyn bakke wat rondom 'n haard in die gebou agtergebly het.
Die argeoloë het boonop ook dosyne ongevuurde keramiekprodukte - potte en teëls - gevind wat deur verskrikte plaaslike werkers laat vaar is voordat hulle die kans gekry het om dit in hul oonde te sit.
Oor die afgelope 15 jaar, met behulp van geofisiese tegnieke en soms opgrawings, het die argeologiese ondersoek tot dusver al die 2500 van die verlate stad se huise, al die strate, die hawe en die eens florerende nywerheidsgebied geïdentifiseer. Dit is die eerste keer dat argeoloë 'n gedetailleerde uitgebreide plan kon opstel van hoe 'n klassieke Griekse stad lyk. Voorheen kon argeoloë slegs 'n relatief fragmentariese waardering kry van hoe sulke stede lyk en funksioneer.
Maar die nuwe kennis van Selinunte het geleerdes se begrip van sommige van die belangrikste demografiese en ekonomiese realiteite van die antieke wêreld as geheel begin verander.
Omdat voor die Selinunte -ondersoek niemand die presiese aantal huise in 'n klassieke Griekse stad kon tel nie, kon geleerdes in die verlede nie die bevolking van sulke stede met selfvertroue bepaal nie.
Selinunte is ook die eerste klassieke Griekse stad waar argeoloë daarin geslaag het om 'n volledige begrip van 'n antieke nywerheidsgebied te verkry, sodat hulle die komplekse verhouding tussen 'n stad se bevolking en sy ekonomie meer volledig kan ontleed.
"Selinunte is die enigste klassieke Griekse stad waar die hele metropool nog behoue ​​bly, hoofsaaklik onder sand en aarde begrawe. Dit gee ons dus 'n unieke geleentheid om te ontdek hoe 'n antieke Griekse stad funksioneer, 'het professor Martin Bentz van die Universiteit van Bonn, direkteur van die groot huidige opgrawing by Selinunte, gesê.
Opgrawings op die terrein ontbloot nou pottebakke en werkswinkels, kompleet met toerusting vir die maak van erdewerk en selfs die pigmente wat gebruik word om die potte te verf.
Tagtig oonde is tot dusver geïdentifiseer - insluitend dosyne baie groot sirkelvormige (wat gebruik word om duisende dakteëls en groot houers vir voedselvervoer van keramiek te vervaardig) en 'n dosyn groot reghoeke wat toegewy is aan die vervaardiging van reuse keramiekhouers en keramiek kiste! Ander kleiner oonde is gebruik om fyn tafelgerei, weefgewigte en klein beelde van gode en godinne te maak.
Die pottebakkers het selfs hul eie godsdienstige kapel gehad - toegerus met altare wat gewy is aan 'n spesiale goddelike werkersklas, Athena Ergane (Athena of the Workers) sowel as Artemis (godin van jag en geboorte), Demeter (godin van vrugbaarheid en van die oes) en die koning van die gode, Zeus self.
Die argeologie van Selinunte is uniek, veral omdat die hele stad in minder as 'n dag as 'n groot bevolkingsentrum opgehou het om te bestaan ​​- aangesien Kartagoense troepe (uit die huidige Tunisië) die verdediging deurboor en 16.000 van die Griekse inwoners en soldate slag. wat dit probeer verdedig het.
Sowat 5 000 mans is as slawe geneem, net soos duisende vroue en kinders.
Letterlik, van die een dag na die ander, het die eens bruisende stad 'n spookdorp geword.
Van die tienduisende gewone mense wat gedurende die 219 jaar van sy bestaan ​​daar gewoon het, is slegs 'n dosyn name deur die argeoloë opgespoor - name op die bodem van drinkbekers en kanne wat in huise in die gesig gestaar is na die stad se groot mark.
Die argeoloë het die afgelope twee jaar, sowel as die opgrawing van die industriële gebied van die stad, begin ondersoek instel na die belangrike ou mensgemaakte hawe. Daar word nou planne gemaak om geofisiese opnametegnieke te probeer gebruik om die fondamente te vind van die groot pakhuise wat vroeër daar rondom sou gestaan ​​het. Bewyse van winkels en huise naby die stad se mark dui daarop dat die hawe skepe en goedere van regoor die klassieke wêreld aangetrek het. In sommige van die stad se tempels en ryker huise het argeoloë ingevoerde erdewerk, glas en brons gevind van so ver as Egipte, Turkye, Suid -Frankryk en Noord -Italië.
Treasure island en ampndash die beste argeologiese vondste in Brittanje
1/11 Treasure Island en verberg die beste argeologiese vondste in Brittanje
Staffordshire Hoard -webwerf
Boonop beplan wetenskaplikes nou om keramiek uit die hele Middellandse See -wêreld te bestudeer om te probeer ontdek waar Selinunte se keramiekuitvoer gaan. Daar word nou beraam dat in die jare onmiddellik voor die val van die stad in 409 vC jaarliks ​​ongeveer 300 000 keramiekvoorwerpe in die nywerheidsgebied vervaardig is - maar dat minder as 20% van die produksie vir eie gebruik in die stad was. Byna seker is baie van die groter keramiekprodukte - amfora -vervoerhouers - gebruik om Selinunte in staat te stel om sy landbouprodukte (veral koring en olyfolie) na buitelandse markte uit te voer.
Selinunte het eers in die 18de eeu uit die newels van die geskiedenis gekom toe dit 'n argeologies belangrike stop op die Grand Tour was, so geliefd onder Britse intellektuele en aristokrate in die Georgiese en vroeë Victoriaanse tydperke. Die webwerf was vir hulle bekend as die 'Stad van die gode'.
Ongeveer 15% van die 250 hektaar groot stad - meestal sy tempels en die akropolis - het tot vandag toe bo die grond oorleef. Die deurmekaar ruïnes word deur deelnemers aan die Grand Tour as besonder skilderagtig en aanloklik beskou, nie net vanweë die tragiese antieke geskiedenis nie - maar ook omdat die oorlewende tempels meer as 500 jaar gelede deur 'n massiewe aardbewing omvergewerp is. Twee van die tempels, wat hul oorspronklike kolomme en boumateriaal gebruik het, is in die middel van die 20ste eeu weer opgerig en het groot toeriste-aantreklikhede geword. Selinunte is nou die grootste argeologiese park in Europa.
Twee en 'n half millennia na die gruwelike ondergang kom hierdie ou Griekse stad weer na vore toe argeoloë en toeriste sy raaisels herontdek.
Die glorie van die Doriese tempel
Die Doriese struktuur is geleë op Monte Bàrbaro en kyk uit oor die skouspelagtige Golf van Castellammare. Slegs die omtrek van die tempel is ooit gebou, maar dit is selfs na 2500 jaar 'n baie indrukwekkende openbare monument.
Hierdie tempel is 'n klassieke voorbeeld van Doriese argitektuur en is 200 voet lank en 85 voet breed (61 x 26 m). Elke lengte van die tempel het veertien kolomme, wat in 'n uitstekende staat van bewaring is en die hele tempel bestaan ​​uit 'n totaal van 36 kolomme. Al die kolomme is groot en afneembaar en bedek met 'n konvekse hoofstad wat die gewig daarop gedra het. Die fries wat op die hoofstede rus, is versier met panele van vertikale lyne en meetkundige ontwerpe. Die tempel was eens helder geverf en sou al kilometers ver gesien kon word.
Die heilige gebou was nooit bedek nie en het geen altaar nie, elemente wat 'n mens sou verwag in 'n klassieke Doriese ontwerp. Argeoloë het egter 'n Puniese graf uit die 4de eeu in die tempel opgegrawe.
Hulpprogrammeerders ontdek ou Griekse nekropolis op Sicilië
Toe nutswerkers strate in die stad Gela in die suide van Sicilië, Italië, opgrawe om kabels vir hul nuwe veselbreëbandinfrastruktuur in te sit, het hulle 'n baie ongewone en onverwagte ontdekking gemaak. Hulle het 'n hele Griekse nekropolis opgegrawe in 'n baie belangrike argeologiese ontdekking.
Die werkers het geraamtes van verskeie volwassenes en begrafnisvoorwerpe langs die lyke gevind. Boonop het hulle 'n Griekse vaas ontbloot en die inhoud was op die minste nogal ontstellend. Binne -in die ou vaas - wat 'n hidria genoem word - was die bene van 'n baba. Normaalweg sou die vaas in die ou tyd gebruik gewees het om water te vervoer, dus dit was nogal ongewoon om die oorblyfsels van 'n baba daarin te vind.
(Nie die hidria wat die nutswerkers ontdek het nie.)
Wetenskaplikes moet nog uitvind hoekom die bene van 'n baba in die vaas geplaas is. Wat hulle wel weet, is dat kindersterftes gedurende hierdie tydperk redelik hoog was en dat antieke Grieke sterk oortuigings in die lewe na die dood gehad het.
Nadat die nutswerkers die ontdekking gemaak het, het argeoloë na die terrein gegaan om die oorskot te bestudeer. Hulle kon vasstel dat die geraamtes sowel as die voorwerpe tussen 700 en 650 v.C. - ongeveer dieselfde tyd dat die eerste Griekse setlaars aangekom het en hul tuiste in Sicilië gemaak het.
Tot en met hierdie onlangse ontdekking het argeoloë nie veel inligting oor die eerste Griekse setlaars op Sicilië gehad nie, so die feit dat die nutswerkers die nekropolis opgegrawe het, is beslis 'n belangrike vonds om die antieke koloniseerders te bestudeer.
Griekse kolonie in Sicilië
Plaaslike Italië haal Cala aan en sê dat "Gela ons ander buitengewone getuienisse van die verlede gee". Dit dui aan dat daar ander belangrike vondste in die Griekse begraafplaas was. In totaal is ongeveer 20 keramiekvonde by die Griekse nekropolis gevind, wat waarskynlik ongeveer 500 vC in Rhodes gemaak is. 'N Ander belangrike vonds was 'n beker in die' Proto-Korintiese styl 'wat tussen 700 en 651 vC strek, berig Newsweek.
Die vorige maand is ook 'n sarkofaag met 'n volledige skelet uit dieselfde era opgegrawe. Dit toon weer die belangrikheid van Gela tydens die Griekse kolonisering van die eiland. Hierdie nekropolis is eers in die vroeë 1900's deur Paolo Orsini opgegrawe en tot die onlangse ontdekkings is geglo dat hy al die begrafnisse op die terrein gevind het.
Hulpprogramme werkers ontdek antieke Griekse nekropolis in Gela, Sicilië
'N Belangrike argeologiese ontdekking is onlangs in die stad Gela, in die suide van Sicilië, Italië, gemaak.
Terwyl plaaslike openbare nutswerkers van Gela in die strate van die stad opgrawe om nuwe kabels vir die nuwe veselbreëbandinfrastruktuur in die omgewing aan te lê, het hulle skielik 'n hele Griekse nekropolis onder hul voete opgegrawe.
Afgesien van die geraamtes van volwassenes en die gewone begrafnisvoorwerpe wat naby hulle geplaas is, wat algemeen op alle ou Griekse begraafplase voorkom, het die werkers ook 'n antieke Griekse vaas gevind met buitengewoon ongewone inhoud.
'N Deel van die ou terrein wat in Gela ontdek is. Krediet: Regione Siciliana
Die openbare werkers in die Italiaanse stad het ontdek dat die bene van 'n baba binne -in die vaas was. Hierdie tipe ou vaas word hydria genoem, van die naam Grieke wat gebruik word vir die vase waarin hulle gewoonlik water vervoer het.
Na hierdie ontstellende ontdekking het argeoloë die terrein besoek en die verrassende bevindings geëvalueer. Hulle het bevestig dat die geraamtes en die verwante voorwerpe tussen 700 en 650 vC dateer, presies die tyd toe die eerste Griekse setlaars hierdie Mediterreense eiland gekoloniseer het.
Om hierdie rede word geglo dat die nekropolis wat opgegrawe is, van baie belangrike wetenskaplike belang is, aangesien dit waardevolle inligting aan argeoloë sal bied oor aspekte van die gewone lewens van die eerste Griekse setlaars op Sicilië wat tot dusver onbekend gebly het.
Dit is beslis nie buitengewoon ongewoon om ou artefakte, of selfs geraamtes, op te grawe tydens die uitvoering van groot bouprojekte in Europa nie. Argeoloë is egter steeds verbaas oor die rede waarom 'n baba se bene in 'n hidria geplaas sou word.
Hulle weet wel dat antieke Grieke baie sterk oortuigings gehad het oor die lewe na die dood en dat kindersterftes gedurende hierdie tye baie hoog was. Hulle is egter steeds nie bewus van die presiese redes agter hierdie nuwe ontdekking in Magna Graecia in Suid -Italië nie.
Hierdie Siciliaanse stad, wat sy ou Griekse naam Γέλα behou het, is amptelik in 689 vC gestig deur Griekse koloniste van die eilande Rhodes en Kreta.
(ANSAmed) - Rome, 11 Julie - Argeoloë het ontdek wat een van die oudste oorblyfsels op die ou plek Selinunte kan wees: 'n antieke tempel.
Binne is fragmente gevind wat die betekenis van die webwerf help verduidelik: 'n offer aan Demeter, die godin van graan en landbou, 'n klein fluit, gemaak van been en dateer uit 570 vC, 'n klein Korintiese vaas.
Hierdie bevindings is van kritieke belang om argeoloë te help om die tempel waar hulle gevind is, te dateer tot ongeveer die 6de eeu v.C. - moontlik die oudste in die argeologiese gebied Selinunte in Sicilië.
Hulle is die afgelope maande opgegrawe deur 'n span onder leiding van Clemente Marconi van die Universiteit van New York, wat saamwerk met die Departement van Kultuur en Identiteit op Sicilië en Selinunte Argeologiese Park. Hulle het saam ook die oorblyfsels van 'n sentrale kolonnade geïdentifiseer erdebakke uit ongeveer 650 vC, insluitend 'n lang vaartuig versier met weidende diere.
Die navorsing bevestig aannames oor die geskiedenis en ouderdom van die tempel.
Navorsers sê veral die ontdekking van die fluit, wat dui op musikale optredes en danse wat verband hou met die aanbidding van die godin Demeter, uitgebeeld op 'n reeks korintiese vase in die omgewing.
Navorsers hoop steeds om die dimensies en die ouderdom van die tempel beter te verstaan ​​binne die konteks van die volledige argeologiese terrein van Selinunte. (ANSAmed).