1 Korintiërs 3:1-9: Medewerkers van God floreer op vaste kos – NGK Somerstrand
1 Korintiërs 3:1-9: Medewerkers van God floreer op vaste kos
Written by Chris van Wyk on 12/02/2017 . Posted in Chris van Wyk.
Op die oppervlak is Paulus se vermaning in hoofstuk 3 baie duidelik. Daar kan nooit 'n onderskeid kom in die Christelike geloofsgemeenskap rondom leiers nie. Die hele idee dat 'n mens kan sê: ek is vír Paulus, óf ek is vír Apollos, óf ek is vír Petrus, óf ek is vír Christus is onvanpas.
As 'n mens egter dieper kyk, was die probleem gehoorsaamheid. Die Korintiërs se probleem was dat hulle in gebreke gebly het om die volle boodskap van Christus deel van hulle lewens te maak. Daarom kon hulle nie groei in hulle gehoorsaamheid nie. Hulle kon die "vaste kos" van die Woord nie verteer nie, want hulle het langtermyn babas in die geloof gebly. Hulle het "melk" verkies, nie vaste kos nie. Dit het net te veel gekou gekos … en hulle lewenstyl moes by die "vaste kos" aanpas …
Flam 48 (x2) Hemelvader, ek aanbid U. Koning Jesus, ek bring lof aan U – sit
2Die hemel getuig van die mag van God, die uitspansel maak die werk van sy hande bekend.
8Die woord van die Here is volmaak: dit gee lewe.
Die onderwysing van die Here is betroubaar: dit gee wysheid aan dié wat nog onervare is.
9Die bevele van die Here dui die regte koers aan: dit bring blydskap.
Die gebod van die Here is helder: dit gee insig. (Psalm 19)
Lied 209 (x2) Heer, met my hele hart kom sing ek 'n lofsang – staan
Moses staan voor die beloofde land. Dit het hulle meer as veertig jaar geneem om by dié punt uit te kom. Hy weet hy sal nie saam met die volk die beloofde land binnetrek nie. Hy moet sy straf vir ongehoorsaamheid dra. En hy weet dieselfde lot kan die volk tref as hulle die Here nie dien in die beloofde land nie. Daarom neem hy afskeid met drie preke in Deuteronomium en beklemtoon aan die einde daarvan die volgende:
15"Ek het vandag die lewe en die voorspoed, die dood en die teenspoed aan jou voorgehou. 16As jy die Here jou God liefhet en sy wil doen deur sy gebooie, sy voorskrifte en sy bepalings wat ek jou vandag gegee het, te gehoorsaam, sal jy lewe en baie word en sal die Here jou God jou voorspoedig maak in die land wat jy in besit gaan neem. 17–18Maar ek verkondig vandag aan julle: As jy van die Here af wegdraai en Hom nie gehoorsaam nie en as jy jou laat verlei om ander gode te vereer en te dien, sal julle almal omkom; julle sal nie lank bly woon in die land wat jy in besit gaan neem sodra jy deur die Jordaan getrek het nie." (uit Deuteronomium 30)
Eeue later bid die priester Esra op grond van dié lering van Moses dat die Here hulle sal vergewe. Hulle het die skande van die ballingskap belewe, die land verloor as God se straf vir hulle ongehoorsaamheid, maar kon ná sewentig jaar weer terugkeer na die land. Nou bid hy dat die Here regtig al hulle sonde sal uitwis en die nuwe lewe van gehoorsaamheid aan Hom sal gee:
"5Maar teen die tyd van die aandoffer het ek daar opgestaan waar ek my met my geskeurde klere verootmoedig het, op my knieë geval en my hande in gebed uitgestrek na die Here my God.
6Ek het gebid: "My God, ek is te skaam, ek het nie die vrymoedigheid om my kop voor U op te tel nie. Ons sonde is hoog opgestapel, ons misdade staan hemelhoog." (uit Esra 9)
Kom ons verootmoedig ons voor die Here en bely ook ons eie sonde.
God gee ons die vryspraak. Elke keer as ons onsself voor Hom verootmoedig en om vergifnis vra, gee Hy vir ons vergifnis en reinig ons van alle sonde (1 Joh. 1:9). Ek herhaal daarom die wonderlike belofte van Moses dat die Here vir ons die lewe gee saam met die vergifnis.
"16As jy die Here jou God liefhet en sy wil doen deur sy gebooie, sy voorskrifte en sy bepalings wat ek jou vandag gegee het, te gehoorsaam, sal jy lewe en baie word en sal die Here jou God jou voorspoedig maak in die land wat jy in besit gaan neem." (uit Deuteronomium 30)
Lied 541:1 Ons bring aan U, Heer Jesus, ons lof en dank en eer – staan
Daarom kan ons saam bely dat dié God werklik die sentrum van ons lewe is; dat ons in sy genade kan floreer; dat ons in sy Godheid alles het wat ons nodig het om Hom te dien.
Vandag wil ek met julle gesels oor babas. Hou julle van babas? Hoeveel van julle het jonger boeties of sussies? Wie van hulle is nog babas? Waarvan dink julle hou babas? Hulle hou van melk, ja.
Ek hou baie van my kleinkinders. Hier is 'n bababottel van my kleindogter, Lily. Sy is baie lief vir haar nana's. Dit is soos sy dit noem. My nuwe kleinseun, André, is twee weke terug gebore. Hy is nog baie klein. En weet julle wat. Hy hou van twee goed. Hy hou van slaap. En hy hou van melk. Hy drink melk dat hy nou na twee weke al 'n kilogram opgetel het.
Hoekom hou babas so baie van melk? Want hulle het mos nie tande nie. So hulle kan nie kou nie. Hulle kan nie van die begin af pap eet nie. Hulle sal mettertyd begin om sagte kossies soos pap te eet, of fyngedrukte piesangs en natuurlik 'n bietjie appelsap. En dan so bietjie vir bietjie, soos hulle groter word, sal hulle al die ander lekker dinge kan begin eet – aartappels, hoender, skaapvleis, perskes, waatlemoen, en nog later biltong. Noem maar op!
In die Bybel praat Paulus ook van nuwe Christene en wat hulle eet. Hy sê vir hulle:
"Ek moes met julle praat soos wat 'n mens met 'n klein, pap babatjie praat. So 'n babatjie kan mos net melkies drink. Net so kon ek ook net baie eenvoudige boodskappies vir julle gee. Ek kon nie regtig lekker met julle oor die dinge van die Here gesels nie" (Die Nuwe Testament vir Kinders deur Stephan Joubert, Jan van der Watt en Hennie Stander, 1999).
Dit beteken nie dat hy regtig vir hulle kos gegee het nie. Hy gebruik kos as 'n voorbeeld. Hy sê dat sy boodskap soos kos is. Hy leer hulle van God. Maar, hy moet begin met eenvoudige dinge. Later sal hy vir hulle moeiliker dinge leer.
Drink julle nog baie melk? Sal julle hou daarvan om net melk te eet vir die res van julle lewe? Nee, verseker nie. Dink aan al die lekker kos wat jy gaan mis!
Maar dan moet 'n mens leer om dit te eet. Sal jy dit leer as jy die hele tyd met 'n bottel melk rondloop? Nee, verseker nie. Jy moet begin by die sagte kossies en later vaste kos en nog later alles wat 'n mens kan eet.
So, daarom help ons vir julle in die kerk om al hoe meer van God te leer. Ons lees die Bybel. Ons bid. Ons leer om vir ander van die Here te vertel. Ons leer om lief te wees vir alle mense. En bo alles hoe ons meer en meer lief kan wees vir God.
As ons dít doen sal ons groot en sterk word. Dan sal ander ook kan sien dat die Here regtig vir ons belangrik is. En sal hulle by ons kan leer hoe om die Here te dien.
Flam 108 Jesus maak my soos 'n sonstraal om elke dag te skyn – sit
1 Korintiërs 3:1-9 Medewerkers van God floreer op vaste kos
Die boodskap hiervan aan ons in die kerk is dus ook helder en duidelik. Daar kan nie 'n onderskeid gemaak word tussen die leraars van 'n gemeente, bv. tussen my en Rethie nie. Daar kan nie 'n onderskeid gemaak word tussen die leraars van verskillende gemeentes of van verskillende denominasies nie, dink maar self aan voorbeelde. Só 'n onderskeid is altyd onaanvaarbaar. Dit verdeel die liggaam van Christus. Dit laat afguns oorneem in die kerk. Dit dryf 'n wig in tussen mense wat as leiers en leraars hulle roeping uitleef. Dit dien nie die saak van Christus in die geloofsgemeenskap óf in die wêreld daarbuite nie.
By die tempels is daar ook vleis aan die afgode geoffer waarvan 'n deel aan die publiek verkoop is. En hoeveel daar met die vleis as sodanig niks verkeerd was nie, wat daar party van hulle: "wat so gewoond is aan afgode dat hulle nog altyd vleis eet asof dit 'n offer aan 'n afgod is. Daardeur", sê Paulus, "word hulle gewete, wat reeds swak is, verder beswaar." (1 Kor. 8:7).
Paulus gee hiermee dus vir ons 'n belangrike boodskap vir vandag. Die gemeente, ook hierdie gemeente, is 'n tempel van God waarin Hy woon, soos Paulus later in hoofstuk ses oor gaan skryf. God se Gees is vir elkeen van ons as gelowige gegee, Nie net vir die leiers nie. Vir elkeen van ons in die gemeente. Dit is waarom eenheid so belangrik is, en verdeeldheid so gevaarlik, want verdeeldheid skaad die werklikheid van die Gees se teenwoordigheid in die gemeente.
Daarom moet ek as leier mooi kyk hoe ek werk. Paulus sê in die res van die hoofstuk – waaroor Rethie volgende Sondag preek – dat 'n leier soos 'n wyse bouer te werk moet gaan volgens die bouplanne wat God in sy Woord gee. Die gehalte van die werk tussen leiers kan verskil, sal trouens verskil, maar die maatstaf is in watter mate dit met God se wil, soos Hy dit in die Woord vir ons gegee het, ooreenstem.
Paulus is ook duidelik – al is dit 'n bietjie sarkasties! – oor die uitdagings en beproewings van die bediening. Daar is geen glamour nie – net swakheid, veragting, honger, dors, armoede, mishandeling, harde werk, uitskellery, vervolging (1 Kor. 4). Kortom, die apostels is die uitvaagsels van die wêreld, die skuim van die samelewing! Dit gaan dus werklik in die bediening oor die kruis van Christus (1 Kor. 2:2) en die deel hê aan sy lyding ter wille van die evangelie.
13Iemand wat nog van melk lewe, kan nie saampraat oor wat reg of verkeerd is nie, want hy is nog 'n kind. 14Vaste kos is vir grootmense, vir mense wat oor insig beskik en wat deur ervaring geoefen is om tussen goed en kwaad te onderskei.
Dit strem die gemeenskap van gelowiges as 'n mens elke keer weer oor die bekering uit 'n leefwyse wat tot die dood lei, moet gesels, of oor geloof in God en wat dit alles behels of oor die leer van die doop en die handoplegging, en oor die opstanding van die dooies en die ewige oordeel wat vir alle mense wag wat nie in Christus Jesus is nie.
Ek weet daar is mense in ons gemeente wat baie erns maak met die Woord van God. Ek sien dit in ons selle. Ek sien dit in ons Bybelstudiegroepe. Ek hoor daarvan in van ons huisgesinne. En dit is wonderlik om dit raak te sien. Ek leer daarby. Dit is só versterkend ook vir my eie geloof.
En ek weet daar is mense in ons gemeente wat in hulle persoonlike stiltetyd erns maak met die Woord. Met Bybelstudie en die lees van geestelike boeke. Sommige skryf aan my oor hulle ervaringe, deel soms insigte, vra soms vrae. En 'n hele paar van julle leef met die Bybelskool saam, selfs al woon julle nie die byeenkoms elke Woensdag by nie.
Maar, dit is nie waar van almal van ons nie. Daar is baie wat tevrede is met melk en gevolglik nie die vreugde van vaste kos en die voordele wat dit vir jou geestelike lewe bring, beleef nie. Dit verg meer van 'n mens. Jy moet kou en herkou en werk om dit deel van jou gewone geestelike dieet te maak. Dit is nie net 'n vinnige slukkie in die oggend of aand aan 'n stukkie melkkos nie. Dit verg aandag en fokus en toewyding.
As jy besluit om iets daaraan te doen, is ons meer as bereid om jou daarmee te help. Ek loop tans 'n reis met 'n Bybelstudiegroep op Sondae waar ons die Ontdek jou gawes kursus oor ses weke hanteer. Dit is 'n opoffering, maar oor en oor die moeite werd.
Ons het eintlik te veel materiaal en geleenthede, maar as nie een van daardie dinge jou bevredig nie, kom gesels met my en Rethie en doen iets in reaksie op die Here se woord aan jou vandag. Soos Hebreërs op 'n paar plekke sê: "Vandag as jy sy stem hoor, verhard jou hart nie …"