« Die dood is altyd ‘n land waarnatoe jy gaan met ‘n verlore geheue. » – Alain Resnais. Die manier waarop resensente soms oor die kole gehaal word, bloot omdat hulle hulle kritiese taak verrig, en dikwels in die proses boonop professioneel verdag gemaak word (asof dit vir die meerderheid resensente lekker is om ‘n negatiewe resensie te skryf), kan nie goedgepraat word deur te verwys na ‘n gewaande opstaan teen ‘sensuur’ nie, en dit het niks met ‘konvensies’ te make nie. ‘n Mens kan nie een oomblik vir die onafhanklikheid van ‘n resensent wees, en dankbaar vir sy insigte, wanneer hy jou komplementeer nie; maar hom dan beskuldig van ‘sensuur’ en agterbaksheid wanneer hy kritiek lewer nie. Francois Groepe, se antwoord op die ope brief; daarna my reaksie namens Vrye Woord. – CM. Dit laat my nou wonder oor bv. die kunsbeweging se invloed op die Suid-Afrikaanse orkes NuL.