Brief aan Laodicea, Hoofstuk 1, Paragraaf 30-54
[1.30] Maar ek wil vir julle nou sê: Soos die gees van God vir my opgewek het, toe ek na Damaskus getrek het, om daar die jong gemeente van Christus te vervolg, so het ek eers - selfs in my blindheid - aanskou, dat die Here in gees en in die waarheid vereer en aanbid wil word, maar nooit in 'n seremonie nie!
[1.31] Want niemand wat Hy tot Sy diens beroep het, was deur God eers blind gemaak nie; maar ek moes eers blind word, sodat ek alles kon verloor, wat van die wêreld is, voordat ek weer een van Sy geringste knegte kon word!
[1.32] Maar waarom moes ek eers blind word? Omdat my hele wese in die materie van die tempeldienste begrawe was, en dit daardeur daarvan verwyder kon word!
[1.33] Maar indien die Here my sonder seremonies, dus in my blindheid, beroep het, hoe sou ek dan daar uit die Nagmaal ooit 'n seremonie kon maak?!
[1.34] Of is dit dan nie so, soos voortdurend die gees van God vir my leer nie?! - Wie die lig van die oë het, die aanskou die seremonies van die wêreld en verlustig hom daaraan;
[1.35] maar vir die blinde is alle wêreld met sy seremonies en die ou tempeldienste en al die geborduurde klere verganklik!
[1.36] Dus is dit 'n ewige waarheid, dat die Here my nie vir 'n nuwe instelling van seremonies beroep het nie, maar vir die oprigting van die harte, waar om die Satan vir duisende jare sy harde kettings gesmee het;
[1.37] en vir elkeen die vryheid van die gees, die vrede van die siel te preek, om daardeur in Christus die Here, die ou, harde bande van die dood te breek.
[1.38] Maar wat is die nut vir my en julle van my leerstellings, wat die Evangelie van God, indien julle julle vrywillig weer na die ou dood wil begewe?!
[1.39] Maar ek smeek julle ter wille van julle ewige lewe: laat vaar dit, wat die ou gevangenskap van Babel vir al die Jode as 'n harde erfenis agtergelaat het!
[1.43] Maar waarom wil julle nou hierdie deur God Self verdelgte, aan die kruis van die oordeel, van smaad, die vloek, die dood opgehangde bloedskrif weer afhaal en julle name in Christus verruil vir die oue, wat met bloed in die boek van die oordeel geskryf was?
[1.44] O julle blinde dwase van alle dwaasheid! In Christus het julle vry geword - en wil nou weer slawe en knegte van sonde, die oordeel en die dood word! Het julle dan nie gehoor, dat diegene wat daar aan die kruis opgehang word, vervloek is?! -
[1.45] Maar Christus het julle skande, julle smaad, julle sondes, julle oordeel en julle dood op Hom geneem en het Hom vir julle as 'n vervloekte aan die kruis laat ophang, om vir julle almal die volle vryheid voor God te verskaf; en sodat julle in ere kan wandel, het Hy al julle skandes en smaad saam na die kruis geneem!
[1.46] O, wat het vir julle, wat in Christus lewendig geword, tog mislei, sodat julle julle nou weer aan die dood wil oorgee?!
[1.47] Met wat moet ek julle dan vergelyk, wat julle sal tref, soos 'n goeie gooi die teiken? - Ja, julle is nes 'n opgewonde minnares, wat daar in 'n stad woon, maar wat nogtans die dogter van 'n goeie huis is!
[1.48] Luister vir my, en skryf dit agter julle ore! Wat help dit die minnares dat sy van goeie afkoms is, maar haar vlees nog steeds meer wellustig is as die vetgemaakte sondebokke?!
[1.49] Sal sy nie in haar kamer, deur vleeslus gedryf, op en af hardloop nie en sal dan by die een venster en dan weer by die ander venster haar liggaam uitsteek en sal haar wellustige oë na alle kante rig, om vir hom, wat het waarvoor haar vlees brand en lus, op te spoor?!
[1.50] En as sy hom sien, dan sal sy vir hom deur die los gloed van haar oë wys, wat sy wil hê, en sal in haar begeerte tienvoudig meer met hom sondig as 'n hoer in die bed van skande met haar minnaars.
[1.51] O sien, julle Laodicense, dit is julle beeld! - Maar weet julle, wat die redelik werwende bruidegom aan sodanige minnares sal doen, indien hy voor haar huis verby stap en haar skandelike wellustigheid sien?
[1.52] Hy sal haar onmiddelik uit sy hart en uit sy mond verwyder, en sal voortaan nie meer vir haar kyk nie, en al sou sy ook in die grootste nood beland!
[1.53] Dieselfde sal ook die Here met julle doen; want Hy het 'n nuwe, lewendige tempel in julle harte opgerig, waar julle vir Hom moet wag; maar julle versmaai die tempel, daardie heilige vertrek, en hardloop op grond van wêreldse wellus na die vensters van die oordeel en wil daar wellustigheid met die wêreld pleeg, weens die goud, die aansien en weens die heerssugtigheid en omdat julle dit begeer!
[1.54] Maar ek sê vir julle: Die Here sal Hom onttrek en sal julle in alle hoerery laat oorgaan, na die ou oordeel en na die ou dood, indien julle nie onmiddelik sal omkeer en heeltemal julle selfverkose geestelikheid, julle tempel, julle feesdae en julle borduurde klere laat vaar nie; want dit alles is voor die Here 'n gruwel nes 'n wellustige minnares, wat daar in haar hart erger is as tien hoere van Babel. -