Millard Fillmore - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
Gebore uit nederige afkoms in die staat New York, het Millard Fillmore (1800-1874) 'n prokureur geword en vir die eerste keer in 1833 die verkiesing vir die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers gewen. vir die goewerneurskap van New York. In 1848 tree hy op as die kandidaat van die Whig Party vir vise-president onder Zachary Taylor, en na Taylor se oorwinning was hy voorsitter van maande se vroeë debat in die kongres oor die omstrede kompromie van 1850. Taylor sterf skielik in die middel van 1850 en Fillmore volg hom op, die 13de president van die land (1850-1853). Alhoewel Fillmore persoonlik slawerny gekant was, het hy die kompromie as noodsaaklik beskou om die Unie te behou en het sy sterk vlugtelinge -slawe -wet tydens sy presidentskap afgedwing. Hierdie standpunt het Fillmore van kiesers in die noorde vervreem, en in 1852 het hy nie die Whig -benoeming gekry nie.
Millard Fillmore se vroeë lewe
Ondanks die gewilde legende rondom die nederige oorsprong van verskillende politici voor en na hom, was Millard Fillmore op 7 Januarie 1800 een van die min presidente wat eintlik in 'n houthuis gebore is, in Cayuga County, deel van die Finger Lakes -streek in New York. min formele opleiding, leer as tiener by 'n wolkaart as tiener voordat hy na 'n regskantoor gaan werk. Op 23 is hy opgeneem in die kroeg in New York. Fillmore was verlief op Abigail Powers, 'n onderwyser, toe hy 19 was, maar weier om te trou tot 1826, toe hy hom as advokaat gevestig het.
Fillmore betree die politiek in 1828 as lid van die Anti-Masonic Party, gebou op demokratiese, libertariese beginsels en 'n opposisie teen eksklusiewe samelewings soos Vrymesselary. Verkies vir die staatsvergadering, het Fillmore 'n noue bondgenoot geword van die magtige New Yorkse politieke baas Thurlow Weed, wat in 1831 sy verkiesing tot die Huis van Verteenwoordigers ondersteun het.
Van die kongres tot die Withuis
Millard Fillmore dien vier termyne in die kongres, maar weier om ná 1843 vir herverkiesing aan te bied. Op aandrang van Weed hardloop hy in 1844 sonder sukses vir die goewerneur van New York. te kies vir visepresident onder die Mexikaanse oorlogsheld, Zachary Taylor. As 'n noordelike pro-sakeman het Fillmore die seëvierende Whig-kaartjie teenoor Taylor, 'n slawehouer uit Louisiana, gebalanseer.
Destyds het die spanningsverspreiding oor slawerny en die uitbreiding daarvan na nuwe westelike gebiede gedreig om die land uitmekaar te trek. Taylor het aangedring op die onmiddellike toelating van Kalifornië en New Mexico as state, 'n standpunt wat baie Suid -Afrikaners kwaad gemaak het omdat albei waarskynlik slawerny sou verbied. Begin 1850 was vise -president Fillmore die voorsitter van die senaat gedurende maande se debat oor 'n kompromispakket wetgewing wat deur die senator Henry Clay, voorgestel deur Whig, was. Terwyl Taylor teen Clay se wetsontwerp was, het Fillmore privaat aan die president gesê dat hy ten gunste sou stem as daar 'n staking van die senaat was. Die kongres het al vyf maande lank gedebatteer toe Taylor skielik siek geword het na 'n viering van die onafhanklikheidsdag in Washington. Hy sterf op 9 Julie 1850, en Fillmore word die 13de president van die land.
Millard Fillmore se presidentskap
Millard Fillmore, wat slegs 'n paar uur voor sy dood van die erns van Taylor se toestand verneem het, het in sy eerste boodskap aan die kongres erken dat hy president geword het "deur 'n pynlike bedeling van Goddelike Voorsienigheid." Taylor se kabinet het bedank, en Fillmore het Daniel Webster as sy minister van buitelandse sake aangestel, wat duidelik ooreenstem met die gematigde Whigs wat 'n kompromis was. Die wetgewing van Clay het veld gewen in die kongres nadat senator Stephen Douglas sy verdediging aangeneem het, en Fillmore sy saak gehelp het deur in die openbaar in sy guns te kom en die kompromie '' 'n middel om seksuele verskille te genees '' genoem.
Die kompromie van 1850, wat in September aangeneem is, sou die presidentskap van Fillmore definieer. Kalifornië is as 'n vrystaat tot die Unie toegelaat, terwyl New Mexico territoriale status verleen is. Die slawehandel in Washington, DC, is afgeskaf, terwyl 'n sterk Wet op die voortvlugtige slawe federale beamptes tot die beskikking gestel het van slawe -eienaars wat hul weglopende slawe soek. Fillmore, wat persoonlik teen slawerny gekant was, was nie bereid om dit aan te raak in state waar dit reeds bestaan ​​het om die Unie te behou nie. Gedurende die volgende paar jaar het hy deurgaans die gebruik van federale mag by die uitvoering van die terugkeer van slawe gemagtig, wat die noordelike afskaffingstogte (waaronder baie in sy eie party) nog meer woedend gemaak het.
Afgesien van sy hantering van die groeiende deeltydse krisis, het Fillmore gefokus op die aanmoediging van Amerika se groeiende ekonomie tydens sy presidentskap. Hy het federale steun vir die bou van 'n transkontinentale spoorlyn bevoordeel en markte in die buiteland geopen, die herstel van diplomatieke betrekkinge met Mexiko en die handel met Japan aangespoor. Hy het ook sterk standpunt ingeneem teen Napoleon III en hom op die Monroe -leerstelling beroep toe Frankryk in 1851 probeer het om Hawaii se onafhanklikheid te skend.
Millard Fillmore se loopbaan ná die presidentskap
In 1852 ontken die Whigs Millard Fillmore hul presidensiële benoeming ten gunste van generaal Winfield Scott, wat verloor het vir die demokraat Franklin Pierce in die algemene verkiesing. Binne 'n paar jaar het dit duidelik geword dat die kompromie van 1850 slegs 'n tydelike wapenstilstand was, en namate geweld in Kansas en Nebraska uitgebreek het, het die Whig Party in faksies versplinter en verbrokkel. Fillmore het geweier om by die nuwe Republikeinse Party aan te sluit en sy sterk anti-slawerny-platform te onderskryf, en in 1856 aanvaar hy die presidensiële benoeming van die kortstondige Know-Nothing (of Amerikaanse) Party. Nadat hy derde geëindig het agter die demokraat James Buchanan en die Republikein John C. Fremont, tree Fillmore uit die politiek. Sy vrou Abigail is in 1853 oorlede, en in 1858 trou hy met 'n welgestelde weduwee, Caroline McIntosh.
Fillmore was gekant teen die beleid van Abraham Lincoln, 'n Republikein, gedurende die Burgeroorlog (1861-1865), en ondersteun die presidensiële kandidatuur van Lincoln se Demokratiese mededinger, generaal George McClellan, in 1864. Hy sterf in 1874 nadat hy 'n beroerte opgedoen het. Fillmore, 'n bekwame administrateur en toegewyde staatsamptenaar, word grootliks onthou vir sy ambivalente standpunt oor slawerny en sy versuim om te verhoed dat groeiende seksuele konflik in 'n volwaardige burgeroorlog uitbreek.
Kyk die video: WAZIRI USINIAMBIE MIMI MJINGA,KAMATA HUYU,USINIPANGIE MIMI-NWAZIRI KATAMBI AKASIRISHWA (Januarie 2022).