Die ongewenste - Deel 17 | Apg29
Surfar nu: 905
Nou was dit die laaste dag van die sesde graad, en na die somer sou ek sewende graad begin by Astradskolan in Ljungby. Dan sou ek het om te gaan in 'n groot self-bus van Skeen wat ek moes elke oggend 'n paar kilometer ry om die. Ek ry dan op ons klein grondpad wat af gelei het tot Torpavägen waar ek regs gedraai in die rigting van Skeen. In die begin het, was dit ook net 'n grondpad, maar later gebaan die dit. Ljungby is geleë sowat twee miljoen van Skeen.
Maar nou het ek gestaan ​​en my ander klasmaats, en wag vir die bus bestuurder, Hugo sal die heel laaste keer dat ons by die huis te ry van Torpa skool wees. Ek onthou so goed hierdie oomblik. Nou, is 'n nuwe hoofstuk geskryf in my lewe en ek het waarskynlik nie heeltemal onder die knie wat in die toekoms gaan gebeur is nou vir my.
Die son skyn en dit was warm en gemaklik. Al die kinders was geklee in die somer klere en was baie opgewonde en het uitgesien na 'n lang somervakansie. Maar natuurlik, het ek gedink oor wat sou gebeur in die nuwe skool, sou ek begin na die vakansie.
Sou my lewe nou en die toekoms 'n bietjie helderder sal wees? Wat was regtig die toekoms vir enige winkel vir my? Dwarsdeur my skool van die eerste graad, het ek al geboelie en dikwels Ek het probeer om myself te verdedig deur te veg. Maar ek het nog altyd die underdog is en het byna al die gevegte verloor. Ek was 'n onderwerp ongelukkig en onseker jong seun. Sou dit nou anders wees as ek sou gaan na 'n nuwe skool en 'n nuwe klas en nuwe klasmaats?
My onderwyser was nou tot my waar ek myself staan ​​in die son saam met fiets rakke by bushalte wonder terwyl al die ander kinders was lewendig en opgewonde. Hy staan ​​agter my en sit sy arms om my. Dit was asof hy my wou troos en wil my geluk omdat hy geweet het hoe hard ek was geboelie by die skool tot op datum. Hy het dit nog nooit tevore gedoen om my. Het hy vir my omgee? Hy was ver vir my hoe dit gaan? Geen sodanige sorg en begrip, hy het nog nooit vir my voor gewys. Hy leun in en soen die bokant van my kop, wat ek nie verstaan ​​hoekom nie, maar een of ander manier wou hy my troos gee.
Toe kom Hugo met sy skoolbus vir die laaste keer. Dit was omtrent die helfte so groot soos die groot oranje self-busse wat ons later sal neem om Ljungby. Daarbenewens sal ons kry semester kaarte te kry gaan, wat ons nie vantevore gehad. Ek voel regtig baie goed en byna beduidende toe ek 'n bus pass sou kry.
Ek dink dat onderwysers in Torpa skool het tot die gevolgtrekking gekom dat ek nie my ou klasmaats kon hou en gaan in dieselfde klas as hulle. Daarom het hulle besluit om my na 'n ander klas toe ek in die hoërskool begin om weg van hierdie pynigers kry. Daar is toe besluit dat ek in 'n spesiale klas sou gaan. Daar is 'n klas waar jy lees in 'n stadiger tempo. Ek is vertel deur iemand wat hulle het my in daar nie, want ek nodig het om te gaan in so 'n klas, maar om weg van die boelies kry. Blykbaar het geweet dat die skool aan my probleem met die boelies, selfs al was dit nooit iemand het gesê dit aan my.
Maar nou is dit so dat dit nie help om 'n gedempte skare slagoffer skuif na 'n nuwe konteks waar hulle nie weet wie jy is. Dit sal steeds geboelie. Dit sal inderdaad vinnig nuwe boelies wat oor die taak van ander te neem. Dit neem in een of ander manier met hierdie in hul persoonlikheid. Dis net soos dit adverteer: "Kom en boelie my Ek is 'n gewillige slagoffer"
Somervakansie gegaan en gou het die dag toe ek sal begin in die hoërskool, sewende graad. Ek was 13 jaar oud. Nou daarna, ek onthou niks oor wat gebeur het dat die somer. In die somer het ek om te gaan na swemlesse in die kunsmatige dam by die kragstasie by Skeen. Ek gebruik om daar te ry, maar andersins Ek weet nie wat gebeur het.
Maar die begin van die eerste dag van skool, ek so goed onthou. Al wat sal begin in graad sewe was versamel in die groot ouditorium by die skool. Ek het nog nooit in 'n ouditorium was voor. Dan net dit was opwindend.
Klas deur die klas en almal wat wil gaan in elke klas gereken deur die skoolhoof van die toneel. En soos genoem klassföreståndares noem aan elke klas. Die onderwysers genoem sou ons dan kom dan aan die klas kamer. Die klas wat ek sal gaan in die naam van 7 K en onderwyser met die naam Ingrid Ljunggren.
Wanneer ons dan was op pad na die klaskamer deur die lang gang, want dit was 'n groot Hoërskool met honderde studente, draai skielik my nuwe onderwyser Ingrid Ljunggren vir my en iets vir my sê. Ek antwoord haar nie, maar ek sal nie onthou wat dit was nie, maar ek was albei verbaas en 'n bietjie verbaas dat sy net met my gepraat. Sy het niks gesê nie aan enige ander student in die groot klas wat met haar gekom het, so hoekom my?
Toe ek daar was in die baie lang gang na die klaskamer te kry, was daar 'n vraag in my gedagte: Wat sou in die nuwe skool gebeur, en ek was nou vry van die boelies?
Die laaste ding wat ek wil vinnig kry die antwoorde.
Vecka 12, måndag 18 mars 2019 kl. 18:42