Rozhdestwenski, Gennadi (1931-), Russiese dirigent. Sy vader was die dirigent Nikolai Anosof, maar hy het sy moeder se nooiensvan aangeneem. Vanaf 1951 was hy aan die Bolsjoi Opera in Moskou verbonde, aanvanklik as assistent-dirigent, en later as dirigent (1956-60) en hoofdirigent (1965-70). Sy Westerse debuut is in 1956 in Londen gemaak. Hy het in 1960 saam met Jewgeni Mrawinski die Leningrad (tans Sint Petersburg) Filharmoniese Orkes op hul eerste besoek aan Brittanje gelei. Tydens die geleentheid het hy hul in ‘n kragtige opname van Tsjaikofski se Francesca da Rimini gedirigeer. Met die Philharmonia Orkes van Londen het hy in 1962 by die Edinburgh-fees die eerste uitvoering van Sjostakowitsj se vierde simfonie buite die Sowjet-blok gegee, met ‘n uitmuntende opname wat gemaak is. Hy was ook hoofdirigent van die USSR Radio en TV Orkes (1960-5 en 1970-4), met wie hy in 1965 die Russiese première van Britten se opera A Midsummer Night’s Dream gedirigeer het. Verdere debute is gemaak by Covent Garden (1970) en die Salzburg-fees (1976), en in 1973 het hy deur die VSA getoer. Sy latere loopbaan het merendeels in die Weste afgespeel, onder meer as hoofdirigent van die Koninklike Stockholm Filharmoniese Orkes (1974-77 en weer 1991-95). Hy het die ensemble in 1979 vir konserte in Moskou en Leningrad (tans Sint Petersburg) geneem, waardeur hul die eerste Sweedse orkes geword het om die destydse Sowjet-Unie te besoek. Tydens sy tweede dienstyd met die orkes het hy hulle op ‘n aantal toere deur Europa en Japan geneem. Rozhdestwenski was voorts hoofdirigent van die BBC Simfonie-orkes (1978-81), die Weense Simfonie-orkes (1981-83) en die USSR Staatsimfonie-orkes (1981-91). By die Baden-Baden Fees in 1998 het hy ‘n orkes, koor en soliste uit talle Europese lande in ‘n opvoering van Jewgeni Onegin gedirigeer, met ‘n DVD-opname wat gemaak is. Hy het in 2004 die Praag Simfonie-orkes in ‘n seldsame opname van Moessorgski se Skilderye op ‘n Uitstalling volgens Smetacek se orkestrasie gedirigeer. Daarby het hy ‘n aantal opnames met die Residentie Orkes in Den Haag gemaak. Sy bekendheid lê veral in Russiese en Skandinawiese musiek, waarin hy een van die beste dirigente van sy tyd is. Hy is getroud met die pianis Wiktoria Postnikowa, met wie hy soms in klavierduette speel. Sleutelopnames: Tavener se The Protecting Veil (Londense Simfonie-orkes); Tsjaikofski se ballette Die Neutkraker (Covent Garden) en Doringrosie (BBC Simfonie-orkes 1979). Verdere opnames: Glazoenof se volledige simfonieë, en ‘n aantal van Börtz, Britten, Enescu, Miaskofski, Rachmaninof (nr. 2), Schnittke, Stenhammar, Tisjenko en Tsjaikofski (nr. 4); Berlioz se Symphonie fantastique; Glazoenof se Tsar Iedesyskiy; Howells se Stabat Mater en Missa Sabrinensis; ‘n versameling walse en galoppe van Lumbye; Nielsen se verhoogwerk Aladdin en ‘n versameling orkeswerke; Prokofiëf se ballet Chout en opera Maddalena; Riisager se ballette Etudes en Qarrtsiluni; Sjostakowitsj se ballette Die Goue Eeu en Die Weerligstraal, en sy musiekblyspel Moskva, Cheremushki; Tsjaikofski se opera Oprichnik; Tjerepnin se ballet Narcisse et Echo; en Vermeulen se simfonieë nrs. 2, 6 en 7.
Rubinstein, Arthur (1887-1982), Pools-gebore pianis. As wonderkind het hy op vyfjarige leeftyd ‘n uitvoering in Warskou gegee. Ná studies onder Rozycki het sy moeder hom na Berlyn geneem om met die legendariese violis Joseph Joachim te speel. Daarna was hy ‘n leerling van sy beroemde landgenoot Jan Paderefski, en as tienjarige is hy opnuut na Berlyn vir studies onder Heinrich Barth in klavier en komposisie. In 1900 is sy debuut in Berlyn met ‘n Mozart-konsert onder Joachim se dirigeerstaf gemaak. Vyf jaar later het hy in Parys gedebuteer en in die jaar daarop het hy deur Noord-Amerika getoer. Hy het ook wyd deur Europa en Suid-Amerika getoer, met ‘n Londense debuut wat in 1912 gemaak is. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het hy in die Britse hoofstad gewoon, waar hy met sy kennis van agt tale as tolk gewerk het. Daarbenewens het hy liefdadigheidskonserte met die violis Eugene ÿsaye gegee. Hy het vanaf 1916 baie gewild in Spanje geword, veral as ‘n vertolker van Falla se musiek. Vanaf 1919 het hy dikwels in die VSA gespeel, maar het eers in 1937 roem in dié land begin verwerf. In 1939 het hy hom in Kalifornië gevestig en sewe jaar later het hy 'n Amerikaanse burger geword. Rubinstein het in 1958 sy eerste na-oorlogse uitvoering in Pole gegee en ses jaar later in Rusland opgetree. As Jood het hy egter geweier om Duitsland weer te besoek. Hy het ook kamermusiek in ‘n trio met die violis Jascha Heifetz en die tjellis Gregor Piatigorski gespeel. In 1976 het hy sy laaste Londense uitvoering gegee, en in die jaar daarop is hy tot ereridder geslaan. As een van die laaste lewende skakels met die Romantiese era was hy ‘n virtuoos in ‘n wye repertorium werke. Hy het veral uitgeblink in die musiek van Beethoven, Brahms, Chopin, Schubert en Schumann, asook in Spaanse en Franse musiek. Tot sy negentigste verjaarsdag het hy met bykans onverminderde krag en vaardigheid gespeel. Sy talle opnames, onder andere van Beethoven, Brahms en Chopin se volledige solowerke, getuig van die helderheid, intelligensie en warmte van sy spel. Sleutelopnames: Beethoven se klaviersonates nrs. 8, 14, 23 en 26; Chopin se Nocturnes 1-19 en Polonaises 1-7; Mozart se klavierkonserte nrs. 17, 20, 21, 23 en 24 (onder Wallenstein en Krips); Schubert se Fantasia in C, klaviersonate nr. 21, en Impromptus en 4. Verdere opnames: die klavierkonserte van Grieg en Schumann, en ‘n aantal van Beethoven, Saint-Saëns (nr. 2), Sjostakowitsj en Tsjaikofski; Brahms en Dvorák se klavierkwintette (met die Guarneri Kwartet); Falla se Nagte in die tuine van Spanje; Franck se Simfoniese Variasies; Rachmaninof se Paganini Rapsodie (onder Reiner, 1956); Szymanowski se vierde simfonie; en solowerke van Albéniz, Chabrier, Debussy, Fauré, Poulenc, Prokofiëf, Ravel, Schumann, Szymanofski, Villa-Lobos.