Ek wil sing van my Beminde
(Kort reeks uit Jesaja, nr 3)
"Laat my tog sing van my Beminde; 'n lied van my Beminde oor sy wingerd! My Beminde het 'n wingerd op 'n vrugbare heuwel." - Jesaja 5:1 (53-vertaling).
In die eerste hoofstukke van die boek Jesaja verskyn die profeet voor ons as 'n ernstige boetprediker, vir die oppervlakkige leser selfs as 'n onverbeterlike pessimis. Somber klink sy beskrywing van die lewe van sy volk, nog meer droewig skilder hy die toekoms en die strafgerigte wat oor sy volk wag. Slegs hier en daar kom 'n straaltjie lig agter die onweerswolke uit.
Die vyfde hoofstuk begin nie as 'n boetprediking nie, maar dit begin met 'n liefdeslied, 'n wingerdsang soos die druiwetrappers in die oestyd vrolik laat klink oor die berge. Jesaja die oordeelspreker het 'n digter geword: "Laat my tog sing van my Beminde!" Wie is Jesaja se beminde? God: "God het ek lief, want die getroue Heer..." En wat sing hy van God? Soos die digter van Psalm 101: "'k Wil in my lied van reg èn goedheid sing".
Onberekenbaar is die seën wat uitgaan van die godsdienstige lied. 'n Volk wat sy psalms en geestelike liedere nie ken nie, mis die beste van sy godsdienstige ervarings. Troos in droefheid, en bemoediging in vrees en angs. Dit is sy stok en staf in die doodsvallei, maar ook die regte uiting van dankbaarheid en blydskap in tye van voorspoed en sielsverheffende ervarings: "Spreek onder mekaar met psalms en lofsange en geestelike liedere", sê Paulus in Efesiërs 5:19 (53-vertaling). En in Romeine 10: "met die mond bely ons tot redding!" Daar is verlossende krag in die geestelike lied: verlossing van sorge en bekommernis, van neerslagtigheid en swaarmoedigheid.
Maar bowenal: "sing en psalmsing in julle hart tot eer van die Here" (Ef 5:19). As die mond dan om een of ander rede stom is, laat ten minste die hart sing en psalmsing en vrolik wees in die God van ons heil.