Is daar plekke in die liggaam waar SARS-CoV-2 vir die immuunstelsel kan wegkruip? fotograzia / Getty Images
As miljoene mense herstel van COVID-19, is 'n onbeantwoorde vraag die mate waarin die virus kan "wegkruip" by oënskynlik herstelde individue. As dit wel so is, kan dit sommige van die langdurige simptome van COVID-19 verklaar, of is dit die risiko vir die oordrag van infeksie aan ander, selfs na herstel?
Ek is 'n dokter-wetenskaplike van aansteeklike siektes aan die Universiteit van Virginia, waar ek pasiënte met infeksies versorg en navorsing oor COVID-19 doen. Hier sal ek kortliks kyk wat vandag bekend is chroniese of aanhoudende COVID-19.
Wat is 'n chroniese of aanhoudende virusinfeksie?
'N Chroniese of aanhoudende infeksie duur maande of selfs jare aan, waartydens 'n virus voortdurend geproduseer word, hoewel in baie gevalle op lae vlakke. Hierdie infeksies kom gereeld op 'n sogenaamde immuunbevoorregte terrein voor.
Wat is 'n immuunbevoorregte webwerf?
Daar is 'n paar plekke in die liggaam wat minder toeganklik is vir die immuunstelsel en waar dit moeilik is om alle virusinfeksies uit te roei. Dit sluit die sentrale senuweestelsel, die testes en die oog in. Daar word gedink dat die evolusionêre voordeel om 'n immuunbevoorregte streek te hê, is dat dit 'n plek soos die brein beskerm, teen beskadiging van die ontsteking wat ontstaan ​​as die immuunstelsel 'n infeksie beveg.
Die immuunstelsel is nie net moeilik vir immuunstelsel nie, dit beperk ook proteïene wat inflammasie verhoog. Die rede is dat hoewel inflammasie 'n patogeen help doodmaak, dit 'n orgaan soos die oog, brein of testes ook kan beskadig. Die resultaat is 'n ongemaklike skietstilstand waar ontsteking beperk is, maar infeksie aanhou toeneem.
'N Latente infeksie teenoor 'n aanhoudende virusinfeksie
Maar daar is 'n ander manier waarop 'n virus in die liggaam kan wegkruip en later weer kan opkom.
'N Latente virusinfeksie kom voor wanneer die virus in 'n besmette sel teenwoordig is, maar dormant en nie vermeerder nie. In 'n latente virus is die hele virale genoom aanwesig, en aansteeklike virus kan geproduseer word as die latency eindig en die infeksies aktief word. Die latente virus kan in die menslike genoom integreer - soos MIV byvoorbeeld - of bestaan ​​in die kern as 'n selfrepliserende stuk DNA wat 'n episoom genoem word.
'N Latente virus kan weer aansteeklike virusse produseer, en dit kan maande tot dekades ná die aanvanklike infeksie voorkom. Die beste voorbeeld hiervan is miskien waterpokkies, hoewel dit skynbaar deur die immuunstelsel uitgeroei word kan herpes zoster heraktiveer dekades later. Gelukkig word waterpokkies en zoster nou deur inenting voorkom. Om besmet te wees met 'n virus wat 'n latente infeksie kan produseer, is vir die res van u lewe besmet.
Latente infeksie (links) is wanneer 'n sel besmet is en die virus sy genetiese kode in ons menslike DNA ingevoeg het. Die immuunstelsel kan nie hierdie sel bespeur nie. 'N MIV-infeksie kan van latente na aktief verskuif as die besmette sel nuwe virusse produseer. ttsz / Getty Images
Hoe word 'n virus 'n latente infeksie?
Herpesvirusse is verreweg die algemeenste virusinfeksies wat latensie bepaal.
Dit is 'n groot familie virusse waarvan die genetiese materiaal of genoom deur DNA gekodeer word (en nie RNA soos die nuwe koronavirus nie). Herpesvirusse sluit nie net in nie herpes simplex virusse 1 en 2 - wat orale en geslagsherpes veroorsaak, maar ook waterpokkies. Ander herpesvirusse, soos die Epstein Barr-virus, is die oorsaak van mononukleose, en cytomegalovirus, wat 'n besonderse probleem is by individue wat immuunvoldoende is, kan ook na vertraging opduik.
retrovirusse is 'n ander algemene familie van virusse wat latensie bepaal, maar deur 'n ander meganisme as die herpesvirusse. Retrovirusse soos MIV, wat vigs veroorsaak, kan 'n kopie van hul genoom in die menslike DNA plaas wat deel uitmaak van die menslike genoom. Daar kan die virus in 'n latente toestand onbepaald bestaan ​​by die besmette mens sedert die virusgenoom word gekopieër elke keer as DNA gerepliseer word en 'n sel verdeel.
Virusse wat latensie by mense vestig, is moeilik of onmoontlik om die immuunstelsel uit te roei. Dit is omdat daar gedurende latency min of geen virale proteïenproduksie in die besmette sel kan plaasvind nie, wat die infeksie vir die immuunstelsel onsigbaar maak. Gelukkig koronavirusse vestig nie 'n latente infeksie nie.
Is dit veilig vir 'n man om seks te hê nadat hy van COVID-19 herstel het? Andrey Zhuravlev / Getty Images
Kan u SARS-CoV-2 opdoen van 'n manlike seksmaat wat herstel het van COVID-19?
In een klein studie, die nuwe koronavirus is in semen opgespoor by 'n kwart van die pasiënte tydens aktiewe infeksie en by 'n bietjie minder as 10% van die pasiënte wat blykbaar herstel het. In hierdie studie was virale RNA waargeneem, en dit is nog nie bekend of hierdie RNA van die aansteeklike of besmette virus in die semen was nie; en indien lewendig of die virus seksueel oorgedra kan word. So baie belangrike vrae bly onbeantwoord.
Ebola is 'n baie ander virus as SARS-C0V-2, maar dien ook as 'n voorbeeld van virale volharding op immuunbevoorregte terreine. In sommige individue oorleef die ebolavirus maande lank op immuunbevoorregte terreine na die oplossing van die akute siekte. Oorlewendes van Ebola is gedokumenteer met aanhoudende infeksies in die testes, oë, plasenta en sentrale senuweestelsel.
Die Die WGO beveel vir manlike Ebola-oorlewendes aan dat sperma elke drie maande vir virusse getoets word. Hulle stel ook voor dat paartjies 12 maande na die herstel van hul seks onthou, of totdat hul semen twee keer negatief vir Ebola toets. Soos hierbo aangedui, moet ons meer leer oor aanhoudende nuwe coronavirus-infeksies voordat soortgelyke aanbevelings oorweeg kan word.
Kan aanhoudende simptome na COVID-19 te wyte wees aan virale volharding?
Die herstel van COVID-19 is vertraag of onvolledig by baie individue, met simptome soos hoes, kortasem en moegheid. Dit lyk onwaarskynlik dat hierdie grondwetlike simptome te wyte is aan virale volharding, aangesien die simptome nie van immuunbevoorregte terreine afkomstig is nie.
Waar anders kan die nuwe koronavirus voortduur na herstel van COVID-19?
Ander plekke waar koronavirus opgespoor is, sluit die plasenta, ingewande, bloed en natuurlik die asemhalingskanaal in. By vroue wat COVID-19 vang terwyl hulle swanger is, is die plasenta ontwikkel defekte in die bloedvate van die moeder wat die plasenta lewer. Die belang hiervan vir fetale gesondheid moet egter nog bepaal word.
Die nuwe koronavirus kan ook die fetus via die plasenta besmet. Laastens is die nuwe koronavirus ook in die bloed en die neusholte en verhemelte vir tot 'n maand of meer na infeksie.
Die toenemende bewyse dui daarop dat SARS-CoV-2 immuunbevoorregte terreine kan besmet en vandaar chroniese aanhoudende - maar nie latente - infeksies tot gevolg kan hê. Dit is te vroeg om te weet in watter mate hierdie aanhoudende infeksies die gesondheid van 'n individu soos byvoorbeeld die swanger moeder beïnvloed, en ook nie tot watter mate dit bydra tot die verspreiding van COVID-19 nie.
Soos baie dinge in die pandemie, is dit wat vandag onbekend is, môre bekend. Bly dus op die uitkyk en wees versigtig om nie die infeksie op te doen nie, of erger nog, versprei dit na iemand anders.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Sit Coronavirus in die liggaam? Wat ons weet van hoe virusse in die algemeen in die brein en testikels hang