Organiserende rage: waarom ons (soms) te moeilik kan wees met ons - Inligting
Organiserende rage: waarom ons (soms) te moeilik kan wees met ons
Organiseer is maklik ...
Ek sal ten minste in elke ander deel van my lewe tot die stelling instem. U sien, ek hou nie van sigblaaie om my finansies, maaltydbeplanning en selfs inkopies te doen nie. Soos miljoene ander ma's, word ek wakker deur 'n lys van dinge wat my gesin sal moet doen, sodat ons betyds by die deur uitkom. Ons laai ons seun gewoonlik af en begin ons dag betyds.
Daar is egter hierdie ander deel van my lewe. Dit is groot, dit is altyd daar en meer frustreer dit my. Natuurlik praat ek oor my huis.
Soos so baie mense wêreldwyd, sal ek graag die idee hê dat elke kamer te alle tye netjies lyk. Ek wil graag ons stoorkamer binnestap om alles te vind presies waar ek dit sou verwag, of om soggens in die kombuis in te kom sonder om na my koshuis se kosblik te soek wat net wil migreer.
Wat verhinder my om hierdie vlak van organisasie te bereik? Ek dink, dit is net die lewe ...
As u tuis kom in 'n netjiese, saamgetrek ruimte, sal alles in u lewe op dieselfde manier voel.
Organisering is ook moeilik ...
Ek was aanlyn en ek weet hoe ek, in teorie, my huis kan verander in hierdie ongelooflike georganiseerde plek waar dit genoeg sal wees om net een keer per dag met 'n stofdoek rond te dans, en die hele plek lyk weer saamgestel.
Ook u sal die volgende evangelie al 'n miljoen keer gehoor het.
Ontmoedig en raak ontslae van goed wat jy nie die heeltyd gebruik nie!
Gooi goed wat stukkend is (en wat nie reggestel kan word nie) uit!
Duidelike oppervlaktes rondom die huis laat kamers netjieser lyk!
Stuur altyd iets terug na u vertrek!
Wat ook al die taak binne minder as drie minute kan voltooi, moet dadelik gedoen word!
Wanneer 'n taak nie binne minder as drie minute voltooi kan word nie, moet u dit in tien minute eenhede opdeel en dan sal u dit klaar kry!
Ek kan aangaan en daar is waarskynlik duisend ander wenke daar buite wat u ook teëgekom het. En hoewel my kop skree: "Ja, dit is so gesonde verstand en so uitvoerbaar", is my suksesse op hierdie gebied nie konsekwent nie.
Maar die saak is dat 'n heeltemal vaartbelynde georganiseerde huishouding slegs bereik kan word (en dit glo ek regtig) as elke lid van die gesin dieselfde standaarde het as wat hulle probeer bereik.
Kommunikasie oor hoe dinge veronderstel is om te lyk, is natuurlik die sleutel, soos op feitlik elke lewensterrein. As ouers is dit ons verantwoordelikheid om ons kinders te leer hoe ons wil hê dat ons gedeelde ruimtes moet lyk. Dit is soms 'n moeilike taak, maar soos alle aspekte van kinders grootmaak, kom ons nie regtig daarby om nie.
Maar die probleem wat altyd in my pad val, is en ek is nogal skaam om my hande hier omhoog te hou, dat ek en my maat nie dieselfde idees deel as wat netjies is nie.
Ek kan regtig nie kla nie, want hy is regtig wonderlik en dra ongemaklik by tot die take. Veral tydens my swangerskap, waar ek baie sleg was om my deel te doen, het hy dinge gedoen sonder om ooit te kla dat hy meer as gewoonlik moes doen.
Dit beteken egter nie dat ek dinge op dieselfde manier sou doen nie. Die invloede in my lewe was, wat die huishouding betref, baie swart en wit. Ek het invloede gehad waar alles altyd netjies en skoon was, en ek het invloede in my lewe gehad, waar skedulering by take glad nie vooropgestel is nie.
Nou streef ek na netjies en skoon, maar ongelukkig is ek so 'n perfeksionis dat dit baie keer vir my 'n taak neem om te verrig. Kom ons neem wasgoed as voorbeeld: om 'n vrag wasgoed weg te sit vir drie, binnekort vier, neem mense my beslis altyd langer as die drie minute wat sommige bloggers beweer dit neem. En soos die lewe aangaan, sal my kleinding dalk halfpad aandag nodig hê en dit laat nie 'n halwe wasmandjie rond sit nie ...
My belangrike ander, aan die ander kant, beskou 'n taak wat gedoen is, solank die items op hul plekke terugbesorg is. Hy sal daardie half leë wasmandjie sien en dinge vinnig wegsit. Maar hulle word nie altyd so netjies gevou soos my vou nie, en soms is dinge in die verkeerde laaie, want in sy haas om 'n taak te voltooi, let hy nie op waar hy dit plaas nie.
Soos u kan sien, probeer ons albei hard om ons huishouding te orden, maar ons opruim van persoonlikhede is so anders dat een van ons gefrustreerd raak.
Laat ek u nog 'n voorbeeld gee: die oppervlaktes in ons woon- en eetkamer is byvoorbeeld redelik in ooreenstemming met minimalistiese standaarde. Dit is meestal duidelik met 'n minimale dekoratiewe rommel wat skoonmaak benodig. Soos dit gaan, pla die speelgoed wat op die vloer rondhang my regtig nie as die oppervlaktes so goed lyk nie en om eerlik te wees, sal 'n paar speelgoed op die vloer nie vir my 'n verleentheid wees as mense onverwags oorkom nie (my partner, aan die ander kant, begin verwoed speelgoed wegsteek as mense opdaag).
Beteken dit dat hierdie kamer perfek vaartbelyn is? Nee, dit doen nie. Ons boekrakke word byvoorbeeld deur deure beskerm. Die boonste helfte is glas, die onderste helfte is hout. Die onderste helfte van die boekrakke was bedoel om boeke en handwerkbenodigdhede vir die kleuter te huisves.
Terwyl ek versigtig is om sy boeke in te sit sodat die stekels aan die voorkant wys en die handwerkbenodigdhede weer te rangskik sodat dit relatief gemaklik uitgekies kan word, neem my maat 'n ander manier. Hy raak gefrustreerd as die handwerkstelle nie voltooi is nie, en skuif dit net hoër en hoër as die kleuter 'n bietjie onverskillig met hulle was. Hy sal ook net boeke agter die deur ophoop, want solank dit weggepak is, wie gee om?
As u in die sitkamer kom, beskou u die plek miskien nie as 'n warboel nie, maar ek weet dat daar dinge verkeerd is (byvoorbeeld 'n massiewe bottel gom wat tans op my kamerrak staan, byvoorbeeld - yuck).
My kop was vol wenke om op te ruim, en ek het die volste, hoewel misleide, vertroue gehad dat ek enige plek kon skoonmaak.
Is organisasie moontlik in ons huishouding?
Wie weet! Omdat ek 'n paartjie is wat glo dat hulle take kan deel, dink ek dat ons moet aanvaar dat die huishouding deel van ons verhouding is. Om 'n verhouding aan die gang te hou, moet u soveel werk doen, al is dit soms frustrerend.
Hier is dus 'n radikale idee; miskien is ons huis nie eers die probleem nie. Kan dit net wees dat dit my onderkry om ons te vergelyk met mense wat ons nog nooit ontmoet het nie?
Mense wat oor hul pragtige huise blog en baie bewyse voorstel, is vreemdelinge. Ek gaan nooit regtig sien hoe die mense wat in hierdie ruimtes woon, saamwerk om die voorkoms te bereik nie.
Deur die jare heen en sedert ek 'n ma geword het, het ek daarin geslaag om my perfeksionisme bietjie vir bietjie te laat gaan. Terselfdertyd het my maat geleer dat ek duidelike oppervlakke waardeer en daarin geslaag om sy versamelstukke te bevat waar ek dit nie altyd hoef te sien nie.
'N Georganiseerde huis en die ontspanning wat daaruit kom, is nie iets wat snags bereik kan word nie, en selfs meedoënlose ontknoping kan nie die definisies van netjies pas nie.
Ek praat hier uit ondervinding omdat vorige pogings om nie die omstandighede wat eie is aan ons as egpaar, regtig opgelos het nie. En elke keer as ons besluit het en dit niks verander het nie, het dit my meer gefrustreerd laat voel.
Maar wie weet, as ons mekaar se voorkeure oor die volgende paar jaar al hoe meer bewus raak, kan ons die ewewig vind wat ons in staat sal stel om dieselfde vlak van organisasie te bereik as wat die bloggers al bereik het. Maar dit is nie 'n wedloop om u huis in Shangri-La te verander nie. Wat my betref, sal ek die drang na perfeksie 'n ruk lank ignoreer en kyk waarheen 'n meer ontspanne benadering ons neem ...
Kenneth Avery vanaf Hamilton, Alabama op 10 Augustus 2019:
Hallo, Sarah, dit is so lekker om jou te ontmoet. Ek was baie lief vir hierdie middelpunt omdat ek aan OCD ly, en hoewel dit deesdae beter is, het ek sedert die ouderdom van 12 hiermee geworstel. Ek is nou 65 en ek kry elke keer die behoefte om sulke en sulke items te organiseer bloot omdat. . ????? en kry nie 'n haalbare rede waarom ek dit doen nie.
Wou net inklim en kommentaar lewer. Jy is een talentvolle skrywer.
Skryf my enige tyd. Hou aan met die fyn werk.
Sarah (outeur) uit Europa op 24 Oktober 2018:
Dankie vir u kommentaar! Dit voel goed om te weet dat daar ander daar is wat 'n realistiese siening het van minimalisering. Daar is natuurlik baie maniere om 'n minimalis te wees, en almal moet hul eie gelukkige mense vind. En ek stem heeltemal saam: die suiwering van u stokperdjies (of met ander woorde wat u, u maak) moet nie in die gees van dinge wees nie!
RTalloni op 24 Oktober 2018:
Goed vir u om hierdie bespreking met 'n eerlike artikel te begin. Ja, ontspan in u huis! :) Ontspan saam, wees begrip vir mekaar se denke ... hoe? Lag vir myself! :) Deur te evalueer waarom ons op 'n sekere manier dink, kan dit ons help om vir onsself te lag. As ons nadink oor wat regtig belangrik is, kan dit ons help om ons denke te herevalueer en ons vir onsself te laat lag. :)
Dit is die moeite werd om die drang na volmaaktheid te verwerp, veral as u man so goed kan help. Dit klink asof julle albei 'n goeie ding aan die gang het, en dat u nie wil hê dat perfeksionisme dit moet verpes nie! Dit is so slim om die vergelykingspel te laat val. Om van blogs te leer, is een ding, maar om ons denke te laat gryp sodat ons iets van onsself en / of ander eis wat nie eers waar / uitvoerbaar is nie, net omdat dit goed klink, is 'n slegte lokval om in te wees.
Die minimalisering van alles het vir my 'n werklike doel geword, maar die lewe is verandering en om suksesvol deur veranderinge te gaan, vereis buigsaamheid. Die minimalisme wat 'n persoon op enige tydstip omhels, hoef nie te wees wat die volgende persoon moet volg om minimalisties te wees nie. 'N Kreatiewe persoon het oor die algemeen 'n warboel vir iemand wat graag met syfers werk. 'N Hondmens sal vir my soos iemand wat nie daarvan hou om saam met diere te leef, soos rommel rondom hulle hê nie. Die saak is dat ons dinge moet uitwerk sodat ons ons huise kan geniet en geen aannames oor ander moet maak nie.