Die leuen oor die Christuskind en Kersvader: Benadeel dit kinders? - gesondheidLees Meer
Hoof gesondheid Die leuen oor die Christuskind en Kersvader: Benadeel dit kinders?
Deur Eva Mell
Ina Blanc, baie ouers sê vir hul kinders dat die Christuskind of Kersvader die geskenke vir Kersfees bring. 'n Fantasiewêreld word gebou wat niks met die werklikheid te doen het nie. Is dit nie 'n soort magsmisbruik nie?
Verbeelding alleen is nie 'n misbruik van mag nie! Dit hang altyd af van die bedoeling waarmee jy stories vertel. As hulle sê: As jy nie goed is nie, dan kom Kersvader, sit jou in die sak en vat jou weg, dan is hierdie dreigemente sekerlik 'n soort magsmisbruik. Maar as jy vir die kinders stories vertel om hul alledaagse lewe te betower, sal ek nie praat van magsmisbruik solank die kind die vryheid gegun word om daarin te glo of nie. Dan is dit 'n inspirasie wat die kind help om kreatiwiteit en verbeelding te ontwikkel. Stories is baie belangrik vir kinders. Met behulp van stories en prente kan hulle emosies beter verwerk en leer om meer konstruktief met hul impulse om te gaan.
Nietemin: Met sprokies en ander stories vertel jy nie vir die kind dat daar werklik magiese karakters, drake of hekse is nie. Met die Christuskind of Kersvader koppel mens bewustelik die werklikheid met die uitgedinkde storie.
Daar is eintlik studies wat sê dit is sleg en dat dit die kinders se basiese vertroue vernietig. Ek is skepties daaroor. Om stories te vertel is beslis nie skadelik nie, tensy ouers daarop aandring dat dit waar moet wees. Daar is ook studies wat sê dat dit positief is om kinders se alledaagse lewe met stories te verryk. Die kinders kies spontaan die boodskap uit die stories wat hulle op die oomblik nodig het.
Baie ouers voel die behoefte om hierdie Kerstories vir hul kinders te vertel. Hoekom eintlik?
Ek dink daar is net iets magies daaraan. Kersvader, die Christuskind, die versierings - dit is goed vir almal in hierdie donker seisoen van die jaar.
As jy lieg en daarop aandring dat die karakter werklik bestaan, raak dit problematies.
Hulle sê jy moenie Kersvader dreig nie. Maar die vorm kan ook nie help om waardes aan die kinders oor te dra nie?
Sprokies gaan altyd oor goed en sleg. Dit is baie nuttig vir kinderontwikkeling. Die stories help hulle om hul eie en heel verskillende aspekte van hul persoonlikheid te hanteer. Kersvader het natuurlik ook 'n morele aspek, die figuur gaan terug na Sint Nicolaas: 'n goeie en vrygewige man wat iets vir arm kinders gee. Hy het 'n rolmodelfunksie. Dit is 'n goeie ding, maar ek dink dit is ongunstig om dit met 'n morele straffunksie te kombineer.
Hoe reageer ouers die beste wanneer kinders hul eerste twyfel oor die bestaan ​​van die karakter uitspreek??
As jy nie meer in Kersvader of die Christuskind wil glo nie, kan jy. Ouers moet dit aanvaar. Ek dink eerlikheid is die beste. 'n Mens kan verduidelik dat die storie 'n pragtige ritueel is. As jy lieg en daarop aandring dat die karakter werklik bestaan, raak dit problematies.
Op watter ouderdom begin kinders gewoonlik deur die teater kyk??
Dit is baie anders. Dit hang ook af van die broer of suster. Die eerste kind glo dikwels langer in Kersvader of die Christuskind, die laaste kind weet dikwels vroeër die waarheid. Oor die algemeen raak baie kinders skepties aan die begin van laerskool.
Wanneer die kinders uitvind dat hul ouers al jare vir hulle 'n sprokie vertel, begin hulle ook baie ander dinge bevraagteken?
Ek glo dat as die ouers eerlik is en die kind in hul natuurlike ritme laat groei, dan is die besef dat Kersvader nie 'n regte persoon is nie 'n heeltemal normale ontwikkelingstap wat nie alle areas raak nie. Wel, miskien die Paashaas of die Tandefeetjie, maar die kind sal oor die algemeen nie twyfel aan die gesag of eerlikheid van die ouers nie. Maar as die ouers op die storie aandring, dan laat hulle die kind aan homself twyfel, al is hy eintlik reg. Dit is ongesond. Dan is dit meer geneig om die ouers se geloofwaardigheid op ander gebiede te bevraagteken.
Wie maak dit hartseer as die waarheid uitkom?? Die ouers of die kinders?
Seker die ouers. Dit is 'n normale ontwikkelingsproses vir die kinders. Die kinders vind dit nogal snaaks en is trots wanneer hulle uitvind dat Kersvader of die Christuskind nie bestaan ​​nie. Maar vir die ouers word dit duidelik dat die kind besig is om groot te word, 'n spesiale tyd is verby.
Ina Blanc is 'n sielkundige by die Sentrum vir Ontwikkelings- en Persoonlikheidsielkunde aan die Universiteit van Basel, waar sy die hoof is van verdere opleiding in kinder- en adolessente sielkunde.