Die studente-opstand wat die afgelope weke byna soos ’n stoomroller oor Suid-Afrika geloop het, vorm duidelik deel van ’n breër opstand teen die regerende ANC en dié se leiers. Dit geld veral vir mense soos pres. Jacob Zuma, min. Blade Nzimande en die party se sekretaris-generaal, Gwede Mantashe.
Wat die studente-opstand van sy reeks voorgangers onderskei, is dat hy ná ’n tydperk van soek en tas ’n beperkte saak gevind het waaromheen hy mense van alle rasse en stande kon verenig: die beplande verhoging van studiegeld aan universiteite en kolleges.
Die opstand is aanvanklik gekenmerk deur ’n gebrek aan dissipline, ’n geneigdheid om geweld te gebruik en platvloersheid. Om ’n emmer vol menslike ontlasting oor Cecil Rhodes se standbeeld om te keer en klasse en eksamens te ontwrig getuig immers nie van beskawing en volwasse denke nie.
Maar toe was dit asof die opstand opeens ’n ander rigting inslaan. Opeens is ’n saak uitgekies wat die potensiaal het om alle studente oor rasse- en taalgrense heen te verenig. Immers, waar daar steeds meer teen wit jong mense gediskrimineer word met die toekenning van beurse, word ook dié groep negatief deur die verhoging in klasgeld geraak.
Tog, as die swart studente verstandig is, loop hulle verder op die pad van verlede week en hou op om Afrikaans te teiken. ’n Peiling op Potchefstroom het in elk geval uitgewys dat die meeste swart studente op dié kampus tevrede is met die fluistertolkdiens, wat ook ’n vingerwysing vir die ontevredenes op Stellenbosch is.
Die polisie het ewenwel gewys dat hulle nie veel sedert die apartheidstyd van skarebeheer geleer het nie.
Dis natuurlik makliker gesê as gedaan, en jy sal dit ook nie kan regkry met swak opgeleide en aangevoerde polisiebeamptes wat bowendien veels te min is om die protesteerders aan te pak nie. Dit sal die SA Polisiediens loon om opnuut ’n behoorlike studie van skarebeheer te doen. Daar is oorgenoeg materiaal beskikbaar, gegrond op dekades se ervaring sowel in Suid-Afrika as elders in die wêreld.
Dis terselfdertyd egter belangrik om die redes vir die sukses behoorlik te verstaan. Jy kan naamlik nie in die wilde weg teen die noordewind brul en dink dat jy iets gaan regkry nie. Jy moet slim wees.
Beperk onbeskaafde en platvloerse gedrag. Dit gee aan die teenstanders eenvoudig ’n argument op ’n skinkbord om die aandag van jou geregverdigde saak af te trek.
Ten tweede, kies ’n haalbare – en dus relatief beperkte – doel uit, een wat breë steun oor grense heen kan monster, nie een wat mense uitmekaar dryf nie. Aanvaar dat jy só ’n breë steun slegs deur ’n uiteenlopende koalisie sal kry, en dat jy verskille moet verdra en nie op die spits dryf nie. (Presies wat die ANC in die jare 80 gedoen het!)
Ten slotte, moenie die illusie koester dat jy die regering op kort termyn kan laat val nie. Wat wel kan gebeur, is dat jy – indien jy sake reg hanteer – die openbare mening sodanig kan beïnvloed dat die ANC mettertyd deur ’n algemene verkiesing val.
Maar goed, ’n mens moet dinge dalk nie te ver vooruitloop nie. En jong mense is eerder bekend vir hul heethoofdigheid as volwasse denke, wat beteken dat hulle welgemeende raad van ’n grysaard soos ek waarskynlik nie sal aanvaar nie.
Wat my baie bekommerd maak is die EFF wat honger is en binne bereik van die volle trog is, Die DA is gaan nie in die toekoms n faktor wees nie en sal waarskynlik steun verloor en by hoofsaaklik die ANC soos die oorlede NP inskakel hulle beleid verskil nie baie van mekaar nie.Die enigste moontlikheid is as daar n werkers party gestig word en die stemme verdeel maar watter kant toe ookal ons gaan deur Kommuniste/Sosialiste regeer word daarom is dit belangrik dat die Afrikaner as groep moet aandring op Selfbeskikking
Pasop maar vir ou Julius Malema. Hy gaan ‘n helske groot ontploffing in hierdie land veroorsaak. Almal dink hy is stupid, maar hy het klaar die wiel aan die rol gesit, vir dit wat hy wil bereik.