Mening: Bulle se harde werk stel uitdaging vir die anderMarcell Coetzee op die aanval. Foto: GB Jordaan. Alles in ag genome, gaan dit goed met die vier Suid-Afrikaanse franchise-spanne in die Verenigde Rugbykampioenskap (VRK). Die Stormers is tweede op die Verenigde Rugbykampioenskap (VKR) se punteleer, ondanks die deurmekaarspul wat Zelt Marais en sy bestuur agtergelaat het. Dit spreek boekdele van hul afrigter John Dobson en die Stormers-spelers, hoewel die Westelike Provinsie in die Curriebeker nog kleitrap. En die Sharks se geldelike inspuiting is, soos die Bulls voor hom, deur goeie bestuur en afrigting goed aangewend. Hulle is op koers om uit hul huidige vierde plek die VRK se uitspeelronde te haal. Selfs die Lions, wat besig is met spanbou en na ŉ sukkel-begin vier wedstryde na mekaar gewen het met ses in totaal, het ŉ klomp jongelinge ontdek wat volgende jaar uit die staanspoor tot hul reg sal kom. ▪ Die fokus van die artikel is egter op die Blou Bulle-rugbyunie se Blou Bulle en die Bulls franchise wat prestasies en doelwitte gestel het wat die ander sal wil navolg. Tuks se vyfde Varsitybeker-titel Maandagaand bring mee dat elke nasionale titel nou in Loftus se glaskas pryk: Die Curriebeker, die SA o.20-beker, die Super Rugby Unlocked-trofee, die trofee vir die wen van die SA Reënboogreeks, die SARU o.21- en SARU o.19-beker, die huidige SARU o.20-beker, die Varsitybeker en ook die Young Guns-beker. Maar dié suksesse bring terselfdertyd nuwe uitdagings. Noord-Transvaal, voordat hulle in 1997 die Bulle en Bulls geword het, het dit eerstehands ervaar. En dit was deur die jare die geval met ál Suid-Afrika se voorste provinsiale spanne. Die oorheersing deur veral die Westelike Provinsie en Noord-Transvaal, en natuurlik ook die Springbokke, het meer dikwels gebeur. Dit het ook langer as dié van die ander provinsiale spanne geduur, maar is telkens deur tydperke van (soms langdurige) droogte gevolg. Die WP het daarna net 18 verdere titels (twee gedeel) in die 91 Curriebekerreekse sedertdien gewen, insluitende vyf opeenvolgende seges van 1982 tot 1986 wat hul eie SA rekord van 1892 tot 1898 ewenaar. Vandag se base by die Blou Bulle-rugbyunie (BBRU) glo egter hulle hét die lesse van volhoubaarheid geleer. Dit was uit die staanspoor Strauss se doelwit om die beroeps- en amateurbene van die franchise en die BBRU nader aan mekaar te bring. Dit het tot dusver geslaag. Die franchise- én provinsiale span was as groep die afgelope drie jaar ongetwyfeld die toonaangewende span in Suid-Afrika, hoewel die span op die Verenigde Rugbykampioenskap (VRK) se punteleer tans net derde van die Suid-Afrikaanse spanne lê. Hieronder is voorbeelde van wat Strauss se bestuurspan, die afrigters en spelers vanjaar vermag het: Klubrugby Die tradisionele taai Carltonliga van die Blou Bulle sal vanjaar weer vir besonderse stryde sorg. Die jongste voorbeeld van hul klubkrag is Tukkies se vierde sege oor die Maties uit die vyf keer wat hulle in ŉ Varsitybeker-eindstryd slaags was. Vanjaar se Carltonliga sluit in spanne soos Tuks, houer (twee jaar na mekaar) van die Varsitybeker; die vorige Gouebeker-kampioen Impala; die Carltonbekerreeks se 2021-kampioen Abe Midas Naka Bulle, wat twee weke gelede die WP se Durbell met 28-18 en die Natalse kampioen College Rovers met 25-7 verniel het; en Harlequins wat net-net (48-52) teen die KwaZulu Natalse kampioen College Rovers verloor het. Die ander Carltonbekerspanne is Centurion, Northam Rhinos, Pretoria en Tuine Grizzlies. Die BBRU moes hul ligas onlangs aanpas omdat van die klubs vyf senior spanne en drie o.20-spanne ingeskryf het teenoor die vier en een/ twee onderskeidelik waarvoor voorsiening gemaak is. Foto: Twitter via Varsity Cup. En net soos hul ouboete het UP-Tuks se o.20s Maandagaand ŉ agterstand uitgewis om hul Young Guns-eindstryd teen die Pukke met 22-14 te wen. ▪ Ja-nee, die Bulle se klubrugby is kerngesond. Soos Strauss dit stel: “Ons beroepspanne put gereeld die voordeel daarvan dat ons klubrugby deel van ons waardesisteem gemaak het.” Die BBRU het vanjaar reeds die volgende op klubvlak bereik: Die toernooi het vier van die land se voorste nie-tersiêre klubs, die Naka Bulle, die KwaZulu-Natalse kampioen College Rovers, die huidige Gouebeker-kampioen Durbell wat ook die WP se kampioenspan is, en die voorlaaste SA kampioenklub, Impala, ingesluit. Dit het besonder goed met die Carltonligaspanne gegaan. Hulle het net drie van die 16 wedstryde verloor en die ander 13 gewen en die Naka Bulle het met Rovers (25-7) en Durbell (28-18) afgereken. Strauss-hulle het dit selfs reggekry dat van die Paaswedstryde op SABC uitgesaai is. Skolerugby Die Bulle se skole vaar tot dusver goed teen oorgrense teenstand, ondanks die neiging dat heelwat van die ander bonde die voorste hoërskoolspelers reeds van o.13-vlak af met beurse, en selfs betaling, lok. Noemenswaardig is dat Affies die naweek vir Paarl Gimnasium 29-26 geklop en ook die o.14-, o.15- en o.16-wedstryde gewen het. Junior rugby Dit sluit o.20- en o.19-spelers in en duur van 19 April tot 30 Junie (hoewel nie aaneenlopend nie). (Terloops, Nhleko het ŉ klompie jare gelede saam met die huidige Lions-afrigter Cash van Rooyen as deel van die Leeus se sterk sewesspan in Kenia se Safari Sevens internasionale toernooi in Nairobi uitgedraf. Van Rooyen het ook die Opkomende Bokke in sewes verteenwoordig.) Vrouerugby