Ignoreer: waarom dit gebeur en wat om daaraan te doen - Inligting - 2022
Ignoreer: waarom dit gebeur en wat om daaraan te doen
Waarom 2-jariges hul ouers uitstem
U vra u kind om die vuil omhulsel wat sy van die vloer af opgetel het, vir u te bring, maar in plaas daarvan om dit oor te gee, draai sy om en hardloop andersom, papier in die hand. Hoekom ignoreer sy jou?
So frustrerend as wat hierdie gedrag mag wees, kry dit met 'n 2-jarige kind tot die lewe. U kind se hoofdoel in die lewe is om haar outonomie te ontdek en te begin ontwikkel, en om u te ignoreer is deel van hierdie proses.
Wat meer is, u 2-jarige oefen haar selfgeldende vaardighede saam met die persoon wat sy die meeste vertrou - naamlik jy, wys Roni Leiderman, mede-dekaan van die gesinsentrum aan die Nova Southeastern University in Fort Lauderdale, Florida. Neem ook in ag dat haar impulsbeheer nog nie goed ontwikkel is nie.
As u dus aan haar sê om nie met die hondjie se stert te speel nie, is die stert van die hondjie waarskynlik al waaraan sy kan dink. Natuurlik, op 'n sekere punt jou kind het om na jou te luister en die hondjie met rus te laat. Die sleutel is om haar te laat saamwerk, terwyl sy haar ruimte gee om haar nuwe outonomie te beoefen.
Wat om te doen as u kind u ignoreer
Wees duidelik en realisties. Sorg dat u versoeke spesifiek en uitvoerbaar is. Nie net is u kamer skoon te vaag nie, dit is verby 'n 2-jarige se vermoëns.
"Sit asseblief jou skoene in die kas", dit is vinniger. Probeer haar eerder vra om haar hande te was en na die tafel te kom.
Beide u en u jongeling sal ook baat vind as u 'n oomblik neem om haar 'n nuwe taak te leer. Probeer om nie aan te neem dat sy weet hoe die poppe byvoorbeeld op die rak moet gerangskik word nie (tensy jy omgee dat hulle in 'n hoop lê). Wys haar hoe "hulle graag langs mekaar gaan sit en na jou kamer kyk."
Vereenvoudig u versoeke. U kind kan u ignoreer omdat sy nie verstaan ​​wat u haar vra nie. Op die ouderdom van 2 benodig kinders hoogstens een of twee treë ("gaan na bo en soek jou skoene" of "kom asseblief na Mamma en gaan sit langs my").
Deurvolg. As u u 2-jarige vra om die vuil wikkel vir u te bring en sy weier, moet u nie voorgee dat dit nie gebeur het nie - gaan haal die wikkel van haar af. Net so, as jy haar sê om van die tafel af te staan ​​en sy jou ignoreer, lig haar dadelik af.
Motiveer u 2-jarige. Die waarheid is dat ons almal in die versoeking kom om te antwoord: "Omdat ek so gesê het!" Maar daar is beter maniere om u kleuter te motiveer om aan u versoeke te voldoen.
Probeer onthou dat jy nie wil hê dat sy die regte ding moet doen nie, want sy is bang om nie te doen nie. U wil hê dat sy die regte ding moet doen, want sy wil.
Twee-jariges wil graag behaag, daarom sal komplimente en lof baie help om joune te bevredig aan u wense. ("Ek is so trots op jou dat jy vinnig jou skoene aantrek" of "Sjoe, jy is seker 'n goeie luisteraar!")
U kan ook u 2-jarige aansporing gee om te doen wat u vra: "As u die poppe op die rak plaas, kan ons na 'n boek kyk." (Wenk: moenie sê "As jy die poppe op die rak plaas nie.") Of probeer die plakker-en-kaart-benadering - een plakker elke keer as sy op die eerste versoek reageer, en miskien 'n nuwe speelding of 'n gunsteling lekkerny as sy vier of vyf versamel.
Dit is egter die beste om nie tasbare voordele soos plakkers of speelgoed te gebruik nie. U wil nie hê dat u kind 'n beloning moet verwag elke keer as sy die regte ding doen nie, of dat hy ophou om die regte ding te doen as sy nie 'n beloning kry nie.
Gebruik alternatiewe vir "nee." As u kind u ignoreer as u haar nee sê, is dit miskien omdat sy dit te gereeld hoor. Probeer ander benaderings.
In plaas daarvan om te blaf, "Nee! Moenie die bal in die kombuis skop nie," sê byvoorbeeld: "Laat ons buitentoe gaan om bal te speel." En in plaas daarvan om vir haar te sê: "Nee, jy kan nie nou 'n stukkie lekkergoed hê nie," sê sy: "Jy kan kry 'n appel of 'n kiwi, "of" Jy kan na die middagete 'n stukkie lekkergoed hê. "As jy 'n kind 'n keuse gee, gee jy haar die kans om haarself op 'n aanvaarbare manier aan te voer.
Sê ja in plaas van nee wanneer jy ook kan, en neem elke geleentheid aan om haar aan te moedig eerder as om haar te ontmoedig. As sy opgewonde is oor die nuwe, groter skyfie by die park, sê jy: "Natuurlik, jy kan dit doen!" of "Laat ons dit saam probeer" - wat baie positiewer klink as "Nee, daarvoor is jy te min."
Natuurlik sal daar baie kere wees wanneer u ferm moet wees om haar te keer om straat toe te hardloop of prinses te speel met Ouma se teestel. Die punt is dat u u veldslae kies en u voet net neerlê as u moet. As u 'n veilige en stimulerende omgewing bied ('n praktiese kindermuseum in teenstelling met die Crystal Palace van Estelle, byvoorbeeld), kan u kind haar onafhanklikheid uitoefen met enkele belemmerings.
Probeer begrip hê. Stel jou voor dat jy 'n roman lees of met 'n vriend gesels wanneer jy skielik beveel word om op te hou met wat jy doen, want iets anders moet gedoen word nou dadelik. Die werklikheid is dat ons nie altyd tyd het om ons kinders in die motor te lok of hulle te smeek om hul hande te was nie.
Maar wanneer dit moontlik is, help dit regtig om u kind kennis te gee voordat u haar na die volgende aktiwiteit toe jaag: "Ons vertrek binnekort, skat, so probeer om klaar te maak." As u 2-jarige kind soos die meeste is, sal sy steeds nie opgewonde wees om haar poppe of kleurboek neer te sit nie, maar sy sal ten minste 'n waarskuwing hê dat dit tyd is om ratte oor te skakel.
As u kind u gereeld ignoreer as wat sy luister, of passief en teruggetrokke lyk, praat dan met haar dokter oor die probleem. Die dokter kan 'n gehoortoets of ander ontwikkelingsevaluerings aanbeveel.