Het u dokter u aanbeveel dat u gereeld gaan draf in die park, staptogte op die platteland, groeisessies in die gemeenskap of ander natuuraktiwiteite doen? Hierdie sogenaamde "groen voorskrifte" word tipies saam met konvensionele terapieë gegee en bestaan ​​al verskeie jare in verskillende vorme.
Ter erkenning van die potensiële gesondheidsvoordele van groen voorskrifte, het die Britse regering Aangekondig net 'n belegging van £ 4 miljoen in 'n loods van twee jaar as deel van sy herstelplan na die COVID-19, met planne om in die toekoms op te neem.
Daar is toenemende bewyse van die voordele van kontak met die natuur, en die Wêreldgesondheidsorganisasie het tien maniere geïdentifiseer waarop die natuur 'n positiewe uitwerking op ons liggaamlike en geestelike gesondheid. Wanneer parke en ander groen ruimtes toeganklik en inklusief is, kan dit fisieke aktiwiteit, sielkundige ontspanning en sosiale samehorigheid bevorder.
Daar is selfs bewyse wat daarop dui dat kontak met mikrobes in die omgewing kan plaasvind Ons immuunstelsels 'oplei' en die mikrobiese gemeenskappe op ons vel en in ons lugweë en ingewande te versterk. Hierdie "mikrobiome" kan 'n rol speel in hoe ons liggame reageer op aansteeklike siektes soos COVID-19 en sekondêre infeksies. Mikrobes uit die omgewing kan ook ons ​​liggame moontlik aanvul vetsure soos butyraat, wat gekoppel is aan verminderde inflammasie en geestelike gesondheid kan bevorder.
Groen voorskrifte hou dus groot potensiaal in. Maar as hulle moet werk, moet dit gesien word as die begin van 'n baie meer holistiese manier van gesondheidsorg en maatskaplike sorg: deel van 'n post-COVID "nuwe normaal". Dit sal albei met die hernude sterk gekamp word waardering vir die natuur en die oplewing in gemeenskaps mobilisering en optrede ons sien onder die toesluit.
Dit moet verder gaan as om gewone met voorgeskrewe voorskrifte groen te vervang. In plaas daarvan moet ons groener, meer natuurlike instellings en praktyke bied vir gesondheid, maatskaplike sorg, onderwys, vervoer en aktiewe reis. 'N Goeie voorbeeld is die GoGoGreen projek by 'n laerskool waarmee ons in Sheffield gewerk het. Daar het die vergroening van 'n skoolterrein nie net 'n hindernis teen lugbesoedeling deur voertuiguitlaatgasse geskep nie, maar dit het ook verskeie ander voordele vir die skoolgemeenskap gebring en 'n gesprek oor skoner reiswyses begin.
Groen voorskrif kan nie gesien word as 'n laekoste-alternatief vir konvensionele behandelings nie. Om doeltreffend te wees vereis dit steeds belegging en hulpbronne. Die loodsprojek van twee jaar is welkom, maar as dit op die lange duur suksesvol is, moet die regering 'n vaste verbintenis tot die opskalering maak, en ook sistemiese kwessies soos maatskaplike ongelykheid aanspreek. Dit alles sal tyd neem, en as hierdie holistiese benadering nie toegepas word nie, sal mense wat in 'n krisis met onmiddellike prioriteite is, minder geneig wees om op die voorgeskrewe wandelroete te gaan.
Ons eie navorsing oor verbetering van welstand deur stedelike natuur in Sheffield bevestig dat mense in meer beroofde gemeenskappe, met swakker gesondheid en korter lewensverwagting, het nie dieselfde vlakke van toegang tot hoë gehalte nie, goed onderhou groen spasies. Dit is mense wat waarskynlik die meeste groen voorskrifte benodig, maar as hulle nie die basiese toegang het nie, is dit onwaarskynlik dat hierdie voorskrifte doeltreffend sal wees. Wat meer is, baie dokters is nie bewus van groen voorskryf nieen hulle het ook nie 'n deeglike begrip van die voordele nie, of weet ook hoe om betrokke te raak.
Ons navorsing onthul ook dat konteks van kritieke belang is en dat groen voorskrifte moet wees gewortel in hul plaaslike omgewing en is nou verwant aan die mense en plekke wat hulle gaan gebruik. 'N Welgestelde wit pensioenaris in 'n landelike gebied het waarskynlik 'n baie ander ervaring en toegang tot die natuur in vergelyking met 'n jong werkersklas-persoon in 'n middestad. Dit is onwaarskynlik dat 'n formele benadering na onder sal werk vir albei hierdie mense.
Om saam te vat, dit is wat ons nodig het om groen voorskrifte 'n sukses te maak.
Dit moet deel uitmaak van 'n sistemiese benadering tot die opbou van natuurgebaseerde intervensies en natuurgebaseerde denke in stedelike infrastruktuur en dienslewering.
Die voorskryfproses moet vergemaklik word vir dokters, spesialiste in die maatskaplike sorg en pasiënte. Huisartsen het dikwels nie tyd en hulpbronne nie, terwyl pasiënte motivering en selfvertroue het, of weinig positiewe ervarings van aard het.
Groen voorskryf moet ook gesien word as een deel van 'n holistiese gesondheidsbevorderingsstrategie gebaseer op 'n planetêre gesondheidsperspektief. Om vir onsself te sorg, moet ons ook ons ​​omgewings versorg.
Laastens het ons nuwe maniere nodig om met plaaslike organisasies en gemeenskappe saam te werk om te verstaan ​​wat in plaaslike kontekste benodig word, en om vaardighede en kapasiteit op te bou.
Anna Jorgensen, voorsitter van stedelike natuurlike omgewings, gesondheid en welstand, Universiteit van Sheffield en Jake M. Robinson, PhD-navorser, Departement van Landskap, Universiteit van Sheffield
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Fiksheid en oefening > Moet u dokter u stuur vir 'n wandeling in die park?