Pear Veles: verskeidenheid beskrywing, aanplanting + foto, resensies - Nuut
Veles-peer is 'n unieke variëteit tot tuiniers se beskikking
'N Taamlike jong verskeidenheid Veles-peer is in Moskou vir Muskoviete geskep. Te oordeel aan die resensies van tuiniers is die houding teenoor hom dubbelsinnig. Dit is nodig om die kenmerke en eienskappe van hierdie peer in meer besonderhede te begryp om die tuinier te help wanneer hy 'n variëteit kies om te plant.
Beskrywing van die variëteit en die volledige eienskappe daarvan
Verskeidenheid van keuring VSTISP (All-Russian Institute of Selection and Technology of Tuinbou en Kwekery). In 2001 opgeneem in die Staatsregister en gesoneer vir die Sentrale Streek. Versprei in tuine in die Moskou-streek en omliggende streke.
Dit het 'n boom van medium hoogte met 'n hangende piramidekroon van medium verdikking. Teen die ouderdom van tien jaar bereik die boom vier meter. Vrugte op taamlik groot ringetjies, eweredig versprei oor geboë kersiebruin lote. Die variëteit het 'n hoë winterhardheid van hout, die eierstokke verdra ryp tot -2 ° C. Sommige tuiniers voer aan dat die beoordeling van die winterhardheid van die variëteit oorskat word. Droogteweerstand is onvoldoende. Weerstand teen swamsiektes is hoog. Die vroeë volwassenheid van die variëteit is 5-7 jaar vanaf die jaar van groei in die kwekery. Vrugte word in die herfs byna gelyktydig ryp. Hulle word gewoonlik in twee stappe versamel. Eerstens word die grootste na 'n paar dae afgesny - die res. Die opbrengs is hoog, jaarliks. Die gemiddelde opbrengs in industriële tuine is 126 c / ha. Die nadeel van die variëteit is die neiging om die vrugte met oorvloed oeste te verpletter..
Teen tienjarige ouderdom bereik die Veles-peerboom vier meter hoogte
Die vrugte is gereeld, breed peervormig. Gemiddelde gewig - 120 g. Vrugtevel is glad. Die kleur is groen-geel, met 'n effense oranje kleur op 'n kleiner deel van die vrugoppervlak. Die onderhuidse punte is klein, skaars merkbaar. Die roomkleurige pulp het 'n sappige, semi-olierige en fyn tekstuur. Die smaak is uitstekend, suur-soet. Proe-telling - 4.6 punte. Nageregvrugte is van hoë kommersiële gehalte. Bêre in die yskas tot middel November.
Veles-peervrugte het 'n gereelde, wye peervormige vorm
Die variëteit van Veles is gedeeltelik selfvrugbaar. Moontlike bestuiwers: Voskresenskaya groot, Prosto Maria, Chizhovskaya, Rogneda en andere.
Video: variëteit Veles-peer
Plant peervariëteite Veles
Vir die suksesvolle verbouing van pere is dit nodig om 'n gunstige mikroklimaat daarvoor te skep. Daarom is die eerste taak wat die tuinier in die gesig staar, om die optimale plek vir plant te kies. So 'n plek moenie moerasagtig wees nie, oorstroom deur nabyliggende grondwater. Trek en koue noordewinde is ook ongunstige faktore. Die beste opsie is 'n suidelike of suidwestelike helling, wat 'n versperring het teen die winde in die vorm van dik bome, 'n heining of 'n muur van die struktuur vanaf die noord- of noordoostekant. As hulle afwesig is, kan u die landingsplek vir die eerste keer beskerm met spesiaal gemaakte houtskerms. Dit is raadsaam om hulle wit met 'n kalkmortel te verf - dit sal 'n weerkaatsende effek op die sonstrale skep, wat ekstra beligting en verhitting bied. U moet nie 'n peer te naby aan bome of 'n heining plant nie - die dik skaduwee van hulle laat die boom nie toe om te blom en vrug te dra nie. Wanneer u Veles-peerbome in 'n groep plant, moet die afstand tussen plante minstens vier meter wees.
Wanneer u Veles-peerbome in 'n groep plant, moet die afstand tussen plante minstens vier meter wees
Die peer hou van los, ligte, gedreineerde gronde. Die reaksie moet neutraal of effens suur wees. Op alkaliese gronde word pere siek en ontwikkel hulle swak. Die pH-waarde moet tussen 5,5-6,0 wees, 4,2-4,4 is toegelaat.
Die peer moet vroeg in die lente geplant word, wanneer die sneeu reeds gesmelt het en die grond begin opwarm het. In hierdie geval moet die niere nog nie swel nie, en daar moet geen sapvloei wees nie. In hierdie geval sal die jong boom die tyd hê om goed wortel te skiet, krag te kry en sterker te word voor die winter. In hierdie toestand sal dit vir hom baie makliker wees om die eerste winter te verduur.
In die geval van saailinge met 'n geslote wortelstelsel is planttyd nie belangrik nie. U kan te eniger tyd van April tot Oktober plant.
In Oktober begin kwekerye saailinge uitgrawe en te koop aanbied. Dit is op die oomblik aan te beveel om 'n peersaailing aan te skaf vir toekomstige lente-aanplanting. Hulle kies 'n boom met goeie, ontwikkelde wortels waarop geen uitgroeisels en keëls is nie. Die bas van die stam moet 'n plat, gladde oppervlak hê sonder barste of skade. Die beste ouderdom vir 'n saailing is een of twee jaar. In hierdie geval is die oorlewingsyfer hoog, die toetrede tot vrugte vind vroeër plaas.
Kies 'n boom met goed ontwikkelde wortels, wat geen groeisels en keëls het nie
Om die saailing veilig tot die lente te kan oorleef, moet u dit in die grond grawe. Om dit te doen, doop eers sy wortels in 'n mash gemaak van mullein en klei met die toevoeging van water. Hierdie beskerming sal voorkom dat die wortels uitdroog. Dan, op 'n geskikte plek, grawe hulle 'n gaatjie van 25–35 sentimeter diep. Die lengte moet effens minder wees as die hoogte van die saailing. 'N Laag sand word in die bodem van die put gegooi. Die saailing word met sy wortels op die sand gelê en die bokant op die rand van die put. Die wortels word met sand bedek en met water natgemaak. As die koue kom, word die put vol aarde tot bo. Slegs die bokant van die boom bly op die oppervlak.
Boompies verdra die winter goed as hulle in die tuin gegrawe word
As daar 'n kelder met 'n lugtemperatuur van 0-5 ° C is, kan u die saailing daarin hou. U hoef net 'n vogtige omgewing vir die wortels te bied, plaas dit byvoorbeeld in sand of saagsels en klam.
Daarna moet u die landingsput voorberei. Dit word in die volgende volgorde gedoen:
Op die plek wat gekies is om te plant, moet u 'n gat met 'n diepte en deursnee van 70-80 sentimeter grawe. Vir gronde wat arm is aan humus, word die put groter. Op sanderige grond moet die volume daarvan minstens een kubieke meter wees.
As die grond kleierig en swaar is, moet 'n dreineringslaag van 10-15 sentimeter op die bodem gelê word. Dit kan bestaan ​​uit gebreekte klip, uitgebreide klei of gebreekte baksteen. Op sanderige gronde moet 'n laag klei op die bodem geplaas word om water te behou.
Die volgende stap is om die voedingsmengsel voor te berei en in die put te vul. As die kuil klein is, kan u die mengsel daarin regmaak. In die geval van 'n groot volume, is dit makliker om dit op die oppervlak in 'n bak of in 'n mortelmenger te doen. Die mengsel bestaan ​​uit swart grond, turf, humus en sand, in gelyke verhoudings. Daarbenewens word 2-3 liter houtas, 300-400 gram superfosfaat gegiet en gemeng. Die gat moet tot bo gevul word.
Die voedingsmengsel kan direk in die put voorberei word
Vir die behoud van voedingstowwe word die put bedek met 'n vogvaste materiaal.
Stap-vir-stap-instruksies om 'n peer te plant
In die lente, op die regte tyd, begin hulle plant. Vir dit:
Hulle haal 'n saailing uit en sorg dat dit veilig is.
Die wortels word in 'n emmer water geweek waarby groei- en wortelvormingstimulante gevoeg word (Epin, Heteroauxin, Kornevin, ens.).
In die middel van die plantgat word 'n deel van die grond verwyder sodat die wortels van die saailing vrylik in die gevormde gat kan pas.
'N Klein heuwel word gegiet en 'n houtpaal wat 1-1,3 meter hoog bo die grondvlak is, word 10-15 sentimeter vanaf die middel gehamer.
'N Saailing word op die heuwel geplaas en versprei die wortels versigtig.
'N Saailing word op 'n heuwel geplaas en versprei die wortels versigtig
Hulle vul die gat met aarde en druk dit in lae vas.
Die boomstam word met behulp van elastiese materiaal aan 'n pen vasgemaak. Terselfdertyd is dit onmoontlik om die bas te pers, want dit sal die vloei van die sap inmeng.
Die boomstam word met behulp van elastiese materiaal aan 'n pen vasgemaak
'N Rompsirkel word met 'n skoffel of 'n plat snyer langs die deursnee van die landingput gevorm.
Water oorvloedig en verseker goeie kontak met die wortelstelsel.
Nadat die boonste laag opgedroog het, word die grond losgemaak en met gras, kompos, sparretakke, ens.
Die sentrale geleier van die saailing word tot 60-80 sentimeter gesny en die takke word tot die helfte van die lengte gesny.
Dit is voldoende om die basiese landboutegnieke vir vrugtegewasse te bemeester om 'n Veles-peer sonder probleme te verbou.
Water die peer gereeld, veral in droë jare. Met 'n gebrek aan vog of voeding in die grond, word die vrugte kleiner en kan dit selfs verkrummel. Begin om die peer in die lente nat te maak voordat dit blom. In die toekoms moet die waterintervalle binne 3-4 weke wees. Jong bome met 'n brose wortelstelsel en vlak wortels moet dalk meer gereeld natgegooi word. Dit is nodig om die diepte van vog te beheer - dit moet 25-30 sentimeter natmaak. Voordat u natmaak, moet u die boomstam met 'n erdewal beskerm teen direkte kontak met water. Dit sal moontlike vervaag vermy.
Voordat u natmaak, moet u die boomstam met 'n erdewal beskerm teen direkte kontak met water
Nadat die grond uitgedroog is, moet die stamme losgemaak word en bedek word met 'n laag deklaag van 5-10 sentimeter dik. In die toekoms kan u natmaak sonder om die deklaag te verwyder - op hierdie manier sal die grond vir 'n langer tydperk klam bly en hoef u nie verder los te maak nie. Van tyd tot tyd moet u die toestand van die deklaag nagaan - slakke, kewers en ander plae kan daarin versamel. In hierdie geval moet hulle versamel en vernietig word, die grond moet gedroog word, en dan moet die deklaag op sy plek terugbesorg word. Laat in die herfs moet 'n mens nie die besproeiing voor die winter op water laai nie - dit dra by tot die beter winterhardheid van die plant.
Die plantput is die belangrikste voedingsbron vir die jong boom vir 3-4 jaar na plant. In die toekoms sal die peer ekstra gevoer moet word.
Tabel: soorte kunsmis vir pere, wanneer en hoe om te voer
Sonder om 'n kompleks uit te voer, is dit moeilik om 'n ordentlike oes te snoei.
Dit word aanbeveel dat pere van die Veles-variëteit kroonvorming toepas as 'n verbeterde bak. Hierdie vorm is geskik vir bome met lae tot medium groei. Dit bied goeie ventilasie en verligting van die binnevolume van die kroon. Daarbenewens word die instandhouding en oes van bome baie makliker. So 'n formasie kan maklik uitgevoer word. Die prosedure is soos volg:
Daar word aanvaar dat die eerste stap om die saailing te snoei tydens die plant gedoen is.
In die tweede derde jaar, vroeg in die lente voor die aanvang van sapvloei, word die tweede stadium van vorming uitgevoer. In hierdie geval is dit nodig om 3-4 sterk takke te kies wat in verskillende rigtings groei en op 'n afstand van 15-20 sentimeter van mekaar geleë is. Dit is toekomstige skeltakke. Hulle moet met een derde verkort word, en alle ander takke moet in 'n ring gesny word.
Die middelgeleier is bo die basis van die boonste tak gesny.
In die derde en vierde jaar na plant word takke van die tweede orde gevorm. Hiervoor word twee takke gekies op die skelet takke, geleë op 'n afstand van 50-60 sentimeter van mekaar. Dit word met 50% verkort. Alle ander takke wat op skeletale groei, word in 'n ring gesny.
In die toekoms moet u sorg dat alle takke ewe lank bly. As een van hulle begin oorheers, sal dit die rol van 'n sentrale dirigent inneem, en dit behoort nie te gebeur nie.
As u soos 'n verbeterde bak vorm, word goeie ventilasie en beligting van die binnekant van die kroon verseker
Dit bestaan ​​daarin dat die verdikking van die kroon gereguleer word wanneer dit uitgevoer word. Om dit te doen, sny 'n deel van die lote wat binne-in die kroon groei uit, en skep toestande vir goeie ventilasie en verligting. Hierdie snoeiwerk moet slegs gedoen word indien nodig. As daar takke binne-in die kroon groei, maar hulle kruis nie en skadu nie die naburige takke nie, moet u dit nie uitsny nie. Hulle het immers ook ringe waarop vrugte groei. Hierdie snoei word vroeg in die lente uitgevoer.
Benodig om stabiele opbrengste te handhaaf. 'N Vereenvoudigde weergawe is die jaag van jong groen lote wat in die somer uitgevoer word deur dit met 5-10 sentimeter in te kort. Dit veroorsaak die groei van addisionele ringe daarop waarop blomknoppies gelê word. Meer ervare tuiniers gebruik die metode om vrugtelote te vervang en vervang lote volgens die tipe druiwevorming.
Ervare tuiniers gebruik die metode om vrugtelote te vervang en vervang lote volgens die tipe druiwevorming
Sanitêre snoei word jaarliks ​​in die laat herfs uitgevoer deur droë, siek en beskadigde takke te verwyder. As dit nodig is, word dit ook vroeg in die lente uitgevoer as daar vrieskoue en gebreekte takke gevorm het as gevolg van die winter.
Reëls vir snoei
Sekere reëls moet gevolg word by die snoei van hout. Anders kan u die plant benadeel in plaas van voordeel. Die reëls is eenvoudig en reguit:
Moenie begin snoei as die snygereedskap (snoeier, hakselaar, saag, mes) nie geslyp is nie.
Voordat u begin met werk, is dit nodig om die instrument met 'n ontsmettingsmiddeloplossing te behandel. U kan aansoek doen:
1% oplossing van kopersulfaat;
Om takke te sny laat geen takkies of hennep agter nie. As dit uitdroog, sal dit 'n teelaarde vir swamsiektes word.
Lote met groot deursnee word in verskeie stappe gesny.
Alle afdelings met 'n deursnee van meer as tien millimeter moet met 'n mes skoongemaak word en met 'n laag tuinvernis bedek word.
Siektes en plae - die belangrikste soorte en metodes om te beheer
Nederlae met verskillende siektes en plaagbesmettings irriteer gewoonlik die tuinier, wat gereelde sanitêre en voorkomende werk afskeep.
Dit is baie makliker om op die regte tyd eenvoudige werk aan die voorkoming van siektes en insekaanvalle uit te voer as om die gevolge daarvan te hanteer. Die lys van sulke werke is klein:
Tuiniers maak elke herfs die gebied van die erwe skoon. In hierdie geval moet u al die blare, onkruide, takke, ens. Versamel. In al hierdie vullis skuil verskillende plae waarskynlik vir die winter, dus moet dit verbrand word. U moenie hierdie werpsel vir kompos gebruik nie.
'N Belangrike punt is beheer oor die toestand van die boombas. Sy moet ondersoek word. As daar krake of skade gevind word, moet dit genees word. Hiervoor word krake in 'n gesonde bas en (of) hout gesny, behandel met 'n 1% oplossing van kopersulfaat en bedek met 'n laag tuinvernis.
Verder word die stamme en die takke van die kalk met 'n kalkmortel wit gekook met die toevoeging van 1% kopersulfaat. En u kan ook spesiale tuinverf hiervoor gebruik. Dit word gedoen om moontlike sonbrand van die bas te voorkom, asook om 'n hindernis vir die beweging van plae daarlangs te skep.
Voor die ryp begin, grawe hulle diep in die grond van die rompsirkels. Terselfdertyd sal plae wat daarin oorwinter, na die oppervlak gelig word en deur die komende ryp beïnvloed word.
Na die grawe word die grond- en boomkrone met 'n 3% oplossing van kopersulfaat of Bordeaux-vloeistof bespuit. In die vroeë lente word die behandeling herhaal. Dit is moontlik om 'n 5% oplossing van ystersulfaat te gebruik.
In die vroeë lente is dit ook raadsaam om die kroon en stam met DNOC te behandel om alle bekende siektes en plae te voorkom. Sodanige verwerking word een keer elke drie jaar gedoen, en in ander jare word Nitrafen gebruik.
Om te verhoed dat insekplae vroeg in die lente op die kroon kruip, moet 'n valband op die stam van elke boom aangebring word. Hulle maak dit van 'n strook dakmateriaal, dik film, jute, ens.Die band word op 'n hoogte van 50-60 sentimeter van die grond af geïnstalleer.
Na blom moet u gereelde behandelings met sistemiese swamdoders begin om swamsiektes te voorkom. Die verwerkingsinterval is twee tot drie weke. Die beste en beproefde middels is Horus, Skor, Quadris, Strobi en ander. Elk van die middels moet nie meer as drie keer per seisoen gebruik word nie. Die swam raak gewoond aan die middel en word ondoeltreffend.
Pere word hoofsaaklik deur swamsiektes aangetas. Die metodes van beheer, voorkoming en die gebruikte middels is feitlik dieselfde. Dit is veral bogenoemde swamdoders.
Tabel: die vernaamste siektes van die peer
Fotogalery: tekens van die belangrikste peersiektes
Die voorkomende maatreëls wat hierbo beskryf word, is die doeltreffendste in plaagbestryding. Insekdoders soos Decis, Fufanon, Iskra, Iskra Bio en ander word gebruik as die belangrikste middel vir die behandeling van insekte.
Tabel: die vernaamste plae van peer
Fotogalery: die belangrikste pere van pere
Veles-peer het wydverspreid en gewild geword vanweë die kommersiële kwaliteit van die vrugte, sowel as die uitstekende smaak. Hierdie variëteit is veral lief vir Muskoviete en inwoners van die streek Moskou. En hoewel sommige tuiniers die onvoldoende rypbestandheid noem, sê ander resensies die teenoorgestelde. En as 'n tuinier wat besluit om 'n Veles-peer te plant gunstige omstandighede daarvoor skep, sal hy nie verloor nie en sal hy goeie oeste van smaaklike en pragtige vrugte ontvang.
Beskrywing van Veles pear
Veles-peer is een van die algemeenste vrugtebome. Hierdie spesie word meestal in die streek Moskou gekweek. Baie somerbewoners let op die weerstand van die variëteit teen gereelde siektes. Dit word ook gekenmerk deur uitstekende smaak en aroma.
Reëls vir die keuse van 'n saailing
Pear Veles is een van die variëteite wat deur Russiese telers verkry word. Die Staatsregister van die Russiese Federasie dui aan dat die beste streek vir die verbouing daarvan sentraal is. Boere uit die suidelike gebiede het egter ook geen probleme om gewasse te plant nie.
Aandag! Sommige boere noem hierdie variëteit Dogter uitstekend.
Die boom is mediumgroot. Die hoogte van 'n volwasse monster is 4 m. Die blare van 'n peer het 'n klassieke langwerpige vorm. Die buitenste deel is glansend, die rande het klein tande. Die blomme van die plant is hoofsaaklik tweeslagtig. Die kroon van die 5-jarige kultuur lyk soos 'n wye piramide.
Die foto toon die vrugte. Hulle is langwerpig afgerond, glad. 'N Ryp peer is geelgroen, het 'n oranje-rooi vat, weeg 150-200 g. Donkergroen kolle is op die oppervlak sigbaar.
Romerige pulp. Die struktuur daarvan is fyn, effens olierig. Soet heers in die smaak van peer, maar daar is 'n skaars waarneembare suurheid.
Aandag! Vrugte kom voor in die 5de of 6de jaar van die groeiseisoen van die gewas.
Winter gehardheid Hoog, tot -40 ° С
Vrugte gewig 150-200 g
Volwasse boomhoogte Medium
Siektes Goeie weerstand teen swaminfeksies
Pear "Veles" - beskrywing van die variëteit. Foto's en resensies
Peer "Veles" word in die herfs ryp, maar die smaak is geensins minderwaardig as die somersoorte nie. Sy word ook die 'Uitstekende dogter' genoem. Die rommel is deur Yu.A. na VSTISP gebring. Petrov en N.V. Efimova. Die skrywers het die variëteite "Venus" en "Forest Beauty" gekruis. Die variëteit is in 2001 in die Staatsregister opgeneem en het wydverspreid in die streek Moskou en omliggende gebiede gekom.
Peer "Veles": beskrywing van die variëteit
'N Jong boom van die variëteit "Veles" versprei, die kroon is van medium digtheid. Maar met ouderdom word die kroon wyd-piramidaal. Die hoogte van die boom is gemiddeld - tot 4 meter. Die hooftakke is dik, lank, afwaarts gebuig, die lote is bruinbruin. Die blare van "Velesa" is mediumgroot: donkergroen, glad, hul rande is geboë, fyn getand.
Velesa het mediumgrootte vrugte - van 150 tot 180 gram. Soms bereik die vrugte 200 gram. Hulle het 'n breë peervormige vorm, simmetries en het 'n gladde, gladde vel. Vrugtekleur is geelgroen met 'n effense rooierige bruin kleur.
Die pulp van die vrugte is romerig, sag en baie sappig, met 'n semi-olierige struktuur. Smaakgehalte is uitstekend: pere is sag, suursoet en geensins minderwaardig as jong nageregsoorte nie. Dit word gewoonlik aanbeveel om dit vars te gebruik, maar in Veles-pere is dit ook nie sleg nie.
"Veles" begin vrugte dra in die 5de - 7de jaar na plant. Die rypwording van die vrugte van hierdie variëteit eindig in die herfs. Moet egter nie wag totdat die pere heeltemal ryp is nie. Dit is beter om "Velesa" effens onryp te verwyder as die vel van die vrugte 'n groenerige tint met 'n effense geel kleur het. Dit is beter om die oes in twee gange te skiet. Versamel eers die grootste vrugte aan die einde van Augustus, en na 'n paar weke - al die ander pere. Pere wat so geoes word, word langer gestoor en behou hul smaak in die yskas tot middel November.
Die voordele van die variëteit sluit in goeie winterhardheid, weerstand teen swamsiektes, goeie en stabiele opbrengste, gelyktydige rypwording en uitstekende smaak van die vrugte. Die nadele van Velesa is veel minder: vrugte verpletter met oorvloedige oeste, eerder laat toetrede tot bome in die seisoen van vrugte, die neiging van blomknoppe om te vries.
Peer "Veles": plant en vertrek
Dit word aanbeveel om Veles-peer, sowel as ander peervariëteite, in die herfs of lente te plant. Volgens sommige kenners is lente verkieslik om te plant, wat dit moontlik maak vir die saailing om te begin, groei en sterker te word voor die eerste koue weer. As daar in die herfs geplant word, word 'n plantgat van tot 1 meter diep voor die tyd gegrawe sodat dit opwarm.
Die aanwesigheid van sand onder die vrugbare grondlaag word aangemoedig, wat 'n ideale omgewing vir die wortels van die boom is. Die nabyheid van grondwater tot die grondoppervlak en stagnasie van water word nie aangemoedig nie. Die put word bemes met humus, superfosfaat of natriumsulfaat, houtas. Vir beter vrugte is dit raadsaam om Velesa langs bestuiwers te plant - peervariëteite Severyanka en Rogneda. En oor die algemeen is dit die beste om 'n boom tussen ander tuinplante of naby die huis te plant, wat die beskerming teen ryp en koue winde bied.