Wat is die beste medisyne vir skisofrenie?
Antipsigotiese medisyne verminder die psigotiese simptome van skisofrenie en ander geestesongesteldhede, wat gewoonlik toelaat dat 'n persoon meer effektief en toepaslik funksioneer. Antipsigotiese middels is die beste behandeling vir skisofrenie, maar hulle skisofrenie nie genees nie of verseker dat daar geen verdere psigotiese afwykings sal wees nie.
Die keuse en dosering van medikasie kan slegs deur 'n gekwalifiseerde geneesheer gemaak word wat goed opgelei is in die mediese behandeling van geestesversteurings.
Die dosis medikasie word vir elke pasiënt geïndividualiseer, aangesien mense baie kan wissel in die hoeveelheid geneesmiddels wat nodig is om simptome te verminder sonder om nadelige newe-effekte te veroorsaak.
Die Nuwer Antipsigotika: Beter Opsies?
'N Aantal nuwe antipsigotiese middels (die sogenaamde "atipiese antipsigotika") is sedert 1990 bekendgestel. Die eerste, Clozapine (Clozaril), het getoon dat dit meer effektief is as ander antipsigotika, hoewel die moontlikheid van ernstige newe-effekte - In die besonder, die verlies van infeksiebestryding van witbloedselle (agranulositose) - vereis dat elke pasiënt elke een of twee weke met bloedtoetse gemonitor word. Na 'n jaar van stabiele wit bloedtellings kan bloed maandeliks getrek word.
Selfs nuwer antipsigotiese middels - soos risperidon (Risperdal), aripiprazool (Abilify), quetiapine (Seroquel) en olanzapien (Zyprexa) - is veiliger ten opsigte van tardiewe dyskinesie (TD) - 'n onwillekeurige bewegingsversteuring - maar baie van die atipiese middels is meer geneig om by te dra tot metaboliese newe-effekte soos gewigstoename, verhoogde glukose en lipiede.
Die teiken van die simptome van skisofrenie
Antipsigotiese middels is dikwels baie effektief in die behandeling van sekere simptome van skisofrenie, veral hallusinasies en delusies. Die middels mag nie so nuttig wees met ander simptome soos verminderde motivering en emosionele ekspressiwiteit nie .
Die ouer antipsigotika, medisyne soos haloperidol (Haldol) of chlorpromasien (Thorazine), kan selfs newe-effekte produseer wat ooreenstem met die moeiliker behandelde simptome.
Verlaging van die dosis of oorskakeling na 'n ander medisyne kan hierdie newe-effekte verminder. Die nuwer medisyne, waaronder olanzapien (Zyprexa), quetiapine (Seroquel), risperidone (Risperdal), en aripiprazool (Abilify), lyk minder geneig om hierdie probleem te veroorsaak.
Soms wanneer mense met skisofrenie depressief raak, kan ander simptome vererger. Die simptome kan verbeter met die toevoeging van 'n antidepressante medikasie .
Pasiënte en gesinne raak soms bekommerd oor die antipsigotiese medikasie wat gebruik word om skisofrenie te behandel. Benewens kommer oor die newe-effekte, kan hulle bekommerd wees dat sulke dwelms tot verslawing kan lei. Antipsigotiese medikasie produseer egter nie 'n "hoë" of verslawende gedrag by mense wat dit neem nie.
Nog 'n wanopvatting oor antipsigotiese middels is dat hulle optree as 'n soort gedagtegang of 'n "chemiese straitjacket." Antipsigotiese middels wat by die toepaslike dosis gebruik word, moenie mense uitbreek of hul vrye wil verwyder nie.
Antipsigotiese medisyne moet uiteindelik 'n individu met skisofrenie help om die wêreld meer rasioneel te hanteer.
Hoe lank moet mense met skisofrenie antipsigotiese middels gebruik?
Antipsigotiese medikasie verminder die frekwensie en intensiteit van toekomstige psigotiese episodes by pasiënte wat van 'n episode herstel het. Selfs met voortgesette dwelmbehandeling, sal sommige mense wat herstel het, terugvalle ervaar. Hoër terugval pryse word gesien wanneer medikasie gestaak word.
Die behandeling van ernstige psigotiese simptome kan hoër dosisse benodig as dié wat vir instandhoudingsbehandeling gebruik word. As simptome weer op 'n laer dosis verskyn, kan 'n tydelike toename in dosis 'n volwasse terugval voorkom.
Dit is belangrik dat mense met skisofrenie saamwerk met hul dokters en familielede om hul behandelingsplan te gehoorsaam. Voldoening aan behandeling verwys na die mate waarin pasiënte die behandelingsplanne volg wat deur hul dokters aanbeveel word. Goeie nakoming behels die gebruik van voorgeskrewe medisyne teen die korrekte dosis en frekwensie elke dag, hou alle aanstellings en sorgvuldig na ander behandelingsprosedures. Behandeling nakoming is dikwels moeilik vir mense met skisofrenie, maar dit kan makliker gemaak word met behulp van verskeie strategieë en lei tot verbeterde lewenskwaliteit.
Daar is verskeie redes waarom mense met skisofrenie nie aan behandeling kan voldoen nie. Pasiënte mag nie glo dat hulle siek is nie en mag die medikasie benodig, of hulle kan sulke ongeorganiseerde denke hê dat hulle nie kan onthou om hul daaglikse dosisse te gebruik nie.
Gesinslede of vriende mag nie skisofrenie verstaan ​​nie en kan die persoon met skisofrenie onbehoorlik adviseer om die behandeling te stop wanneer hy of sy beter voel.
Dokters wat 'n belangrike rol speel om hul pasiënte te help om hul behandeling te hanteer, kan die pasiënte vra hoe dikwels hulle medisyne neem of dalk nie bereid is om 'n pasiënt se versoek te ontvang om dosisse te verander of 'n nuwe behandeling te probeer kry nie.
Sommige pasiënte meld dat newe-effekte van die medikasie lyk erger as die siekte self. Verder kan dwelmmisbruik inmeng met die effektiwiteit van behandeling, wat pasiënte lei om medisyne te staak.
Wanneer 'n ingewikkelde behandelingsplan by enige van hierdie faktore gevoeg word, kan goeie nakoming selfs meer uitdagend word.
Daar is baie strategieë wat pasiënte, dokters en gesinne kan gebruik om nakoming te verbeter en verergering van die siekte te voorkom.
Sommige antipsigotiese medikasie is beskikbaar in langwerkende inspuitbare vorms wat elke dag die noodsaaklikheid van pille elimineer. 'N Belangrike doelwit van huidige navorsing oor behandeling vir skisofrenie is om 'n wyer verskeidenheid langwerkende antipsigotika te ontwikkel, veral die nuwer agente met ligter newe-effekte, wat deur middel van inspuiting gelewer kan word.
Medikasie kalenders of pilkassies gemerk met die dae van die week kan help pasiënte en versorgers weet wanneer medikasie al dan nie geneem is. Met behulp van elektroniese tydreners wat piep wanneer medikasie geneem moet word, of om medikasie te koppel met roetine daaglikse gebeure - soos etes - kan pasiënte help om hul doseringskedule te onthou en te hou.
Betrokke familielede in die waarneming van mondelinge medikasie wat deur pasiënte geneem word, kan ook help om die nakoming te verseker.
Daarbenewens kan dokters deur middel van 'n verskeidenheid ander metodes van nakomingmonitering identifiseer wanneer pilopname 'n probleem vir hul pasiënte is en met hulle kan werk om nakoming makliker te maak. Dit is belangrik om enige kommer oor die medikasie aan jou dokter te spreek.
Wat oor newe-effekte?
Antipsigotiese middels, soos feitlik alle medisyne, het ongewenste effekte saam met hul voordelige effekte. Tydens vroeë behandeling, kan pasiënte ontsteld word deur newe-effekte soos slaperigheid, rusteloosheid, spierspasmas, bewing, droë mond of versteurde gesig. Die meeste hiervan kan reggestel word deur die dosering te verlaag of deur ander medisyne beheer te word.
Verskillende pasiënte het verskillende behandelingsreaksies en newe-effekte vir verskeie antipsigotiese middels. 'N Pasiënt kan beter met een dwelm as 'n ander doen.
Die langtermyn newe-effekte van antipsigotiese middels kan 'n aansienlik meer ernstige probleem veroorsaak. Tardiewe dyskinesie (TD), soos genoem, is 'n siekte wat gekenmerk word deur onwillekeurige bewegings wat die mond, lippe en tong meestal beïnvloed, en soms die romp of ander dele van die liggaam soos arms en bene. Dit kom voor by ongeveer 15% tot 20% van pasiënte wat al jare lank die ouer, "tipiese" antipsigotiese middels ontvang. Maar TD kan ook ontwikkel in pasiënte wat vir korter tydperke met hierdie middels behandel is. In die meeste gevalle is die simptome van TD sag en die pasiënt kan onbewus wees van die bewegings.
Antipsigotiese medisyne wat in die afgelope jare ontwikkel is, blyk 'n baie laer risiko om TD te produseer as hul ouer eweknieë, tradisionele antipsigotika.
Die risiko is egter nie nul nie, en hulle kan newe-effekte van hul eie produseer, soos gewigstoename. Daarbenewens kan die nuwer medikasie, indien dit te hoog van 'n dosis gegee word, lei tot probleme soos sosiale onttrekking en simptome wat gelyk het aan Parkinson se siekte, 'n siekte wat beweging beïnvloed. Nietemin, die nuwer antipsigotika is 'n belangrike voorskot in behandeling, en hul optimale gebruik in mense met skisofrenie is 'n onderwerp van baie huidige navorsing.