Definisie van vingerafdruk - wat dit is, betekenis en konsep - Ek wil alles weet - 2022
die dactiloscopia , 'n term wat ook beklemtoon kan word in die tweede I (dactyloscopy ), is die dissipline toegewy aan vingerafdruk-analise . Met die tegnieke kan individue geïdentifiseer word.
Volgens kenners is vingerafdruk een van die betroubaarste prosedures vir identifikasie van a om mens te wees . Dit is te danke aan die kenmerke van die vingerafdrukke of digitaal , wat die indrukke is wat die vinger in 'n item as jy daaraan raak.
Die teken van die vingerpunte ontstaan ​​in die intrauteriene lewe en is kenmerkend van elke individu. Hierdie lyne is onveranderlik en begin net verdwyn nadoodse. sekere besering diep kan die tekeninge verander, hoewel die littekens ook elemente van identifikasie is.
Gegewe hierdie kenmerke, is die staat sorg vir registreer vingerafdrukke van burgers om hul identifikasie moontlik te maak. In hierdie konteks kry die vingerafdruk belang, waardeur mense die vingerafdrukke kan kry, registreer, klassifiseer en herken.
Die algemeenste metode om 'n vingerafdruk te verkry, was baie jare deur die vinger met 'n kleurstof en druk dan die dooier op 'n papier of karton. Tans gebruik vingerafdruk digitale instrumente om die tekening .
die Outomatiese stelsel vir vingerafdruk-identifikasie (bekend onder die akroniem AFIS ) is 'n vingerafdrukbron wat gebruik word om vingerafdrukke te vergelyk en te herken. Hierdie rekenaarlêer versamel die vingerafdrukke van die mense met 'n kriminele rekord: as ondersoekers wat op die toneel van 'n misdaad werk, vingerafdrukke kan versamel, kan hulle die inligting aan AFIS stuur en dit kontrasteer met die reeds geregistreerde data. Dit kan die misdadiger identifiseer.
Daktiloskopie is 'n tak van die lofoscopia (ook bekend as lofoscopia of papiloscopía binne die bestek van die kriminalistiek en hoe dermatoglifia in dierkunde en medisyne), 'n wetenskap wat verantwoordelik is vir die bestudering van die ontwerpe wat die papiere riwwe vorm, wat op die oppervlak van die vel van die liggaamsdele geleë is wat ons gebruik om die tasbare stimuli te waarneem, om die prehensiele funksie uit te oefen en vir voortbeweging.
Hierdie dissipline is die gewildste en word gebruik in navorsing rakende die kriminalistiek , die dissipline wat bestaan ​​uit die ontleding van 'n reeks aanduidings om 'n misdaad op te los, dit wil sê om die grootste hoeveelheid data oor die skrywers, die slagoffers, die motiverings en die moontlike gevolge.
Soos hierbo genoem, is die gebruik van rekenaarstelsels om vingerafdrukke vas te lê, op te slaan en te vergelyk van die burgers agtergelaat het metodes "Handleiding". Een van die grootste voordele wat hulle aan veiligheidsmagte bied, is 'n aansienlike toename in spoed as dit kom by die kontras van 'n voetspoor met al die persone wat in die databasis teenwoordig is.
Asof dit nie voldoende is nie, kan die polisie se departemente nou toegang tot databasisse van enige plek ter wêreld as die ondersoek dit vereis, soos die geval is as daar vermoed word dat die misdadiger uit 'n vreemde land kom. Uit die praktyk maak burokrasie en wette natuurlik hierdie proses baie minder onmiddellik as wat dit teoreties lyk.
In breë trekke kan ons drie tydperke in die geskiedenis van vingerafdruk: prehistoriese volgens sekere tekeninge in baie ou grotte; die empiriese , met eindelose digitale indrukke van die Grieke en Romeine wat gesien kan word in dokumente wat destyds gebruik is om mense te identifiseer; die wetenskaplike , toe die mens wetenskaplike kennis en laboratoriuminstrumente op hierdie gebied begin toepas.