Ebola: risiko van infeksie, simptome, kans op oorlewing
Ebola is 'n dikwels ernstige infeksie met koors en bloeding (hemorragiese koors). Die siekte word veroorsaak deur die Ebola-virus, wat een van die gevaarlikste patogene ter wêreld is. Daar is tans geen doeltreffende middels of entstowwe daarteen nie. Ebola is in baie gevalle dodelik. Lees alle belangrike inligting oor Ebola hier – simptome, behandeling en prognose.
Ebola (Ebolakoors) is 'n ernstige, besmettelike virusinfeksie wat onder die sogenaamde hemorragiese koors tel. Dit is aansteeklike siektes wat geassosieer word met koors en verhoogde bloedingstendens (insluitend interne bloeding). Risikogebied is hoofsaaklik Ekwatoriaal-Afrika, waar mediese sorg dikwels onvoldoende is. Daar is tot dusver geen eenvormige standaarde vir die behandeling van ebola nie. Ook 'n entstof bestaan ​​tot dusver nie.
Die eerste infeksie met die Ebola-virus is in die 1970's in Soedan en die Kongo beskryf. Sedertdien was daar weer en weer epidemies. In Februarie 2014 het 'n groot epidemie in Guinee uitgebreek. Die siekte is in die verlede meestal gekniehalter deur streng isolasie van lyers, waardeur groot Ebola-epidemies voorkom word. Daarbenewens beperk die hoë sterftesyfer die verspreiding. Die dood kom dikwels na enkele dae voor.
'N Virus baie soortgelyk aan die Ebola-virus is die Marburg-virus, ook 'n aambeie. Albei virusse behoort tot die familie van filovirusse. Dit veroorsaak soortgelyke siektes wat nie duidelik onderskei kan word nie.
As gevolg van die groot gevaar van Ebola, word die patogeen as 'n moontlike oorlogvoeringsagent bespreek. Maar daar is tot dusver geen aanduidings nie. Die poging van die Japannese Aum-sekte om Ebola-virusse vir terroriste-aanvalle in Japan te gebruik, het misluk.
Dit duur ongeveer twee tot 21 dae tussen die infeksie en die uitbreek van Ebola. Simptome sluit hoofpyn en liggaamspyn, hoë koors, konjunktivitis, naarheid en uitslag in. Daarbenewens kan die nier- en lewerfunksie versteur word. In die bloedtoets het die aantal witbloedselle en bloedplaatjies verminder. Die koors kan intussen bedaar. In hierdie geval is die siekte egter later later ernstiger.
Slegs enkele dae na die aanvang van die siekte kan ernstige interne en eksterne bloeding voorkom, veral dié van die slymvliese. Benewens die oog en spysverteringskanaal van ander organe, kan dit ook beïnvloed word.
Hierdie siekte is nie spesifiek vir Ebola nie. Koors, bloeding en organskade kom ook voor by ander ernstige infeksies. Dit maak dit moeilik vir dokters om in die begin 'n akkurate diagnose te maak.
In die loop van Ebola misluk verskillende organe dikwels. 'N Ontsteking van die brein kan ook voorkom en die prognose verder vererger. Die ernstige siektes lyk soos 'n septiese skok en kan dodelik wees. Oorsaak van dood is dikwels hartversaking.
Ebola: oorsake en risikofaktore
Die siekte word veroorsaak deur die Ebola-virus waarvan vyf stamme bekend is. Drie van hierdie virusstamme het groot uitbrake by mense veroorsaak.
Besmetting van dier tot mens
Deur noue kontak met besmette diere word die Ebola-virus aan mense oorgedra. Daar word aanvaar dat vrugtevlermuise die natuurlike reservoir van die patogeen vorm; maar dit is nie gewaarborg nie. Ook van ander besmette diere, veral ape en varke, is die gevaar van infeksie. Om hierdie rede moet siek diere so gou moontlik in kwarantyn geplaas word. Daar moet sorgvuldig weggedoen word met die karkasse van dooie diere. Rou vleis van hierdie diere moet nie verbruik word nie.
Anders as baie ander tropiese infeksies, is die oordrag van die Ebola-virus deur muskietbyte nog nie bekend nie.
Die infeksie van persoon tot persoon vind gewoonlik slegs plaas deur middel van noue kontak. In seldsame gevalle kan die Ebola-virus ook deur hoes (druppelbesmetting) oorgedra word. Siektes is aansteeklik solank daar koors is. Besmettings gedurende die inkubasietydperk (die fase tussen die infeksie met die patogeen en die begin van die eerste simptome) is tot dusver nie gerapporteer nie.
Veral familielede en versorgers van Ebola-pasiënte loop die risiko om besmet te raak. In 'n uitbraak in Uganda in 2000 was 60 persent van die verpleegpersoneel besmet met die virus. Daarom moet ebola-pasiënte streng geïsoleer word. Alle fisiese kontak en die deel van items soos eetgerei moet vermy word. Mense wat baie noue kontak met die pasiënt het, kan ook geïsoleer word. Liggaams temperatuur moet beslis gereeld met elke kontakpersoon gekontroleer word. Die grootste risiko vir infeksie word statisties gesien voor die isolasie en voor die uitbreek van Ebola.
Spesiale sorg moet ook gedra word met die oorledene en tydens begrafnisse. Dieselfde is waar na 'n oorlewende Ebola-infeksie: selfs 61 dae nadat die siekte dood is, kan die virus steeds in spermvloeistof opgespoor word.
Risiko van infeksie as u in Ebola-gebiede reis
Volgens kenners is daar gewoonlik geen verhoogde risiko vir besmetting vir reisigers in gebiede waar Ebola voorkom nie (veral tropiese reënwoude in Sentraal-Afrika). Slegs diegene wat noue kontak met besmette persone gehad het, is baie bedreig. Nietemin, alle toeriste moet hulself voor die vertrek inlig oor die huidige gesondheidsituasie in die streek.
Ebola word in kennis gestel
Ebola-vroeë waarskuwingstelsels is noodsaaklik om groot uitbrake te voorkom of te bevat. In Duitsland moet selfs die vermoede van 'n Ebola-infeksie deur die behandelende dokter by die Robert Koch-instituut aangemeld word.
Ebola: ondersoeke en diagnose
Die onderskeid tussen Ebola en ander siektes soos geelkoors, Lassa-koors, dengue-koors of selfs malaria is veral moeilik in die vroeë siekte-fase. As vermoed word, moet pasiënte vroeg geïsoleer word. Monsters word geneem wat ondersoek word na die Ebola-virus. Die patogeen kan veral in die bloed, maar ook in die vel, opgespoor word. Teenliggaampies teen die virus vorm gewoonlik eers later in die siekte.
Slegs gespesialiseerde laboratoriums met die hoogste vlak van veiligheid word toegelaat om met die Ebola-virus te werk en monsters van pasiënte te ondersoek wat vermoedelik Ebola het. Sulke spesiale laboratoriums is onder meer in München, Hamburg en Berlyn.
As daar vermoed word dat Ebola gedoen word, word die bloedwaardes ook noukeurig gemonitor. Daarbenewens sal daar noukeurig gekyk word of bloeding of orgaanfunksie benadeel word.
Tot dusver is geen effektiewe behandeling vir Ebola gevind nie, en daarom is die sterftesyfer steeds baie hoog. Net so is daar geen gestandaardiseerde behandelingsaanbevelings nie. Terapie met 'n antivirale middel kan oorweeg word, maar tot dusver was dit amper suksesvol in teenstelling met soortgelyke virussiektes.
Die intensiewe sorg van pasiënte is belangrik vir 'n ebola-infeksie. Voldoende inname van vloeistowwe met elektroliete is noodsaaklik vir suksesvolle behandeling. In die geval van (dreigende) orgaanversaking, moet 'n orgaanvervangingsprosedure vinnig begin word, soos dialise vir nierversaking. In lande waar Ebola voorkom (Sentraal-Afrika), is sulke mediese ingrepe egter dikwels nie beskikbaar nie.
Deels word ebola-pasiënte antibiotika gegee om episodes te beveg wat die siek liggaam makliker kan beïnvloed. Selfs kalmeermiddels kan belangrik wees om die pasiënt te help om hul angs te verminder. Daarbenewens is dit noodsaaklik om bloedstolling te beheer.
Die hoofdoel van die versorging van die pasiënte is die voorkoming en behandeling van komplikasies.
Ebola: siekteverloop en prognose
Die infeksie begin gewoonlik soos 'n ernstige griep en gaan dan in die fase van hemorragiese koors – dus is daar verskillende bloeding. In die verdere verloop kan organskade bygevoeg word, wat die prognose aansienlik vererger. Dit is veral dodelik as belangrike organe soos die niere misluk.
Die algemene swak voorspelling van die siekte is ook te wyte aan die lae ontwikkelde gesondheidstelsels in die verspreidingsgebiede van die Ebola-virus. Simptome en orgaanversaking benodig dikwels duur en moderne terapiprosedures, wat meestal nie in sulke lande beskikbaar is nie.
Om hierdie redes lei Ebola in 50 tot 80 persent van die dood. Dikwels sterf die besmette net 'n paar dae na die aanvang van die siekte. Oorlewendes van Ebola-infeksie sukkel dikwels met langtermyngevolge soos psigose en lewerontsteking.