Image deur Alp Cem
In 1977 was ek 'n dertig-jarige professor in professor, het my gemaklik in my lewe gevestig - sielkunde gegee en toesig gehou oor navorsing aan 'n private Amerikaanse universiteit. Asië was 'die Ooste', 'n verafgeleë plek wat oorloop van antieke tradisies en grootliks onaangeraak is deur Westerse TV en media. En tog het Asië my verbaasdheid geroep en met my gepraat op maniere wat niks anders gedoen het nie.
Ek moes daar aankom. Ek bedank dus uit my universiteitspos en val byna oornag in 'n ander wêreld en begin met 'n avontuur wat vandag steeds ontvou. Aangesien min tekens van Chinese karakters in Romeinse letters getranslitereer is, moes ek vinnig basiese Chinese leer lees, sodat ek die vrouens se toilet kon kry, met die regte trein kon klim en op die regte stasie kon klim en meer as net items kon koop wat ek herken het. groente, eiers en bier.
Ek het aangehou lees, aanhou leer en kort voor lank verlief geraak op die etimologie van Chinese karakters en die elegansie van Chinese kalligrafie. Oral waar ek in daardie jare in Asië gereis het - China, Japan, Suid-Korea, Taiwan, Hongkong, Maleisië, Singapoer, Thailand en Laos - het ek die nasionale kunsmuseums gaan soek en ure in die kamers gewy aan Chinese kalligrafie. Die skoonheid van die verskillende vorme van kalligrafie het my aangeraak, en die eerbied wat die Chinese aan die karakters gegee het, het my geïnspireer. 'Hier is 'n kultuur wat weet wat saak maak,' het ek gedink.
Om in my vroeë dertigs in Asië te woon, het byna alles uitgedaag wat ek van die wêreld weet. Ek het die moeilike les geleer om dinge te aanvaar soos dit was en nie soos ek gedink het of soos ek dit wou hê nie.
As ek terugkyk, besef ek dat ek begin leer het wat die Chinese noem wei wu wei, wat beteken om 'op te tree sonder om op te tree' of 'te weet sonder om te weet'. Ek het nie 'n motor gehad nie en moes nie oral met die openbare vervoer ry nie, maar het my elke dag met honderde Asiërs vermeng.
Ek was so bly om in Asië te wees. Ek vermoed dat ek soos 'n jong kind was en die mense naby my naboots soos babas. Sodoende beliggaam ek hulle wei wu wei moeiteloos en beslis 'n hersiene mens na die Verenigde State teruggekeer het.
Ontdek die goddelike vroulike tao - 40 jaar later
Sedert wei wu wei is 'n noodsaaklike les van Lao-tzu Tao Te Ching, hierdie praktiese leer het my die ervaring en vergestalting gegee wat ek nodig gehad het om die teks dekades later in Engels te vertaal. In werklikheid, wei wu wei was vir my van onskatbare waarde - eers as leser en daarna as vertaler - omdat dit my in staat gestel het om te wag totdat 'n gedig hom aan my openbaar in plaas van om intellektueel of multitasking na te jaag. Ek moes stadiger ry, my agenda afskakel en luister totdat 'n groot stilte in my wese gekom het.
Om met die Tao Te Ching en lees dit saam met wei wu wei geduld, het ek dikwels esoteriese juwele in die gedigte gevind wat dit nie gemaak het in enige Engelse vertalings wat ek deur die jare gelees het nie. Hierdie frases sal na my flits en intiem, geestelik tot my spreek.
Ek het egter eers met pensioen getree of ek die Chinese manuskrip vir myself kon vertaal. Ek kon immers basiese Chinese lees en wetenskaplike boeke was nou beskikbaar om my te help met die Chinese karakters wat ek nie herken het nie. Miskien ontdek ek miskien iets nuuts in die vertaling van die gedigte aanvanklik net vir my eie voordeel en vreugde Tao Te Ching of iets nuuts oor myself.
Tot my verbasing ontdek ek dat die Tao diep was vroulike! Ek sou dit nooit kon voorspel nie, want in die Engelse vertalings wat ek gelees het, word die Tao in die gedigte gewoonlik as "It" genoem. Hoe kon soveel vertalers, byna alle mans, nie opgemerk het dat daar deurgaans na die Tao verwys word as 'moeder', 'maagd' en 'baarmoeder van die skepping' nie, wat almal duidelik vroulik is en beswaarlik geslagsneutraal is? Slegs in 'n seldsame gedig verwys enkele vertalers na die Tao as 'Sy' wanneer die verwysing na 'moeder' of 'baarmoeder' blatant is.
Toe ek die gedigte verder vertaal, vra ek myself af: "Is ek regtig die eerste om op te let dat die Tao dwarsdeur die gedigte vroulik is?" Engelse vertalers bepaal gewoonlik geslag volgens die konteks in die Chinese teks eerder as deur grammatika, so hoe kan selfstandige naamwoorde soos 'moeder', 'maagd' en 'baarmoeder' nie beteken 'n Goddelike vroulike Tao?
My vriende kon nie verstaan ​​waarom ek so verbaas was nie. Hulle het net een of ander weergawe gesê van 'Net dieselfde ou ding. Waarom sou ander vertalers 'n vroulike Tao wil herken en die algemene konsensus wil uitdaag oor die regte voornaamwoord om te gebruik? ' Maar nadat ek die Tao op hierdie intens vroulike manier herken het, kon ek onmoontlik na die Tao verwys as iets anders as 'Sy'. Daar was geen terugkeer nie.
Die Wei Wu Wei van Vertaling
Ek het opgegaan in die proses om elke gedig te vertaal, diep na die Chinese teks te luister terwyl ek dit lees en herlees en indrukke ontvang wat ek dan mettertyd in woorde sou vertaal. Dit wei wu wei vertaalmetode was selde geestelik, maar het gewoonlik die vorm van liggaamlike indrukke gehad. My liggaam het geword soos 'n trommelvlies, 'n trommelvlies wat indruk gekry het.
Gewoonlik sou ek wei wu wei dae lank op een enkele gedig — luister, notas opteken en uiteindelik die regte frases of woorde ontvang. Die lyne word meestal eenvoudiger en korter. Hoe eenvoudiger en korter die gedig, hoe langer het die vertaling geneem. Ek het altyd met 'n potlood gewerk — lyne geskryf, uitgevee en herskryf — voordat ek by my skootrekenaar gaan sit het om 'n gedig uit te tik.
Toe 'n gedig begin klink soos iets wat Emily Dickinson kan skryf, beteken dit gewoonlik dat die gedig amper voltooi is. Ek het altyd geluister en ontvang - 'optree sonder om op te tree' en 'doen sonder om te doen'.
In antieke tye het die Tao Te Ching is voorgedra en gesing. Om dit te vertaal, verg dit nie net 'n mistieke gevoeligheid nie, maar ook 'n oor vir die digkuns en 'n estetiese verbeelding wat die betekenis kan begryp waarop poëtiese metafore verwys. Daarom is vertalers van die Tao Te Ching moet digters en liriekskrywers wees - behalwe dat hulle kennis dra van die Chinese taal, kultuur en geskiedenis - om die oorspronklike sin van die een-en-tagtig gedigte weer te gee.
Terwyl die ou Chinese nie die klassifikasie van die Tao Te Ching as poësie is die een-en-tagtig verse gevul met interne ritme en rym, en hulle kort frases en sinne is maklik om te memoriseer. Aangesien Chinees 'n klanktaal is, kan die toon van een reël miskien ooreenstem met die ritmes en toon van ander reëls, maar met verskillende woorde.
Alhoewel niemand, al is dit sowel Chinees as Engels bekwaam, nie Chinese patrone in Engels kan naboots nie, is my vertalings poëties en musikaal vir die oor. Hulle lees baie soos 'n storieverteller of sanger hulle kan oordra, en probeer so goed moontlik om die mondelinge tradisies waaruit die gedigte ontstaan ​​het, aan te pas.
Hoe om die te lees en te sing Tao Te Ching
As u die boodskappe van die Tao Te Ching, moet u aangaan wei wu wei. Luister na die woorde. Vat jou tyd. Lees die gedigte hardop as dit help. Kom in op die maat en musikaliteit van die gedigte. Probeer dit op 'n gunsteling deuntjie sing. Laat die woorde oor jou rol soos die lirieke van 'n Bob Dylan-liedjie waarvan jy hou. Leef die mondelinge tradisie van die Tao Te Ching tuis alleen of saam met vriende.
Lees of sing een gedig per dag, en leef daarmee saam vir die dag. Stel jou voor aan die oewer van een van die groot riviere van China of hoog in die berge van Sentraal-China waar die Taoïstiese meesters moontlik gewoon het. Sink in die gevoel van 'n wildernis wat so groot en afgeleë is dat die gedagte om dit te beheer eenvoudig belaglik is. Bly in 'n wêreld buite u beheer en laat die rivier en die berge hul verhaal vertel.
Die Tao Te Ching is eenvoudig om te verstaan ​​as u daartoe verbind om werklik te luister en te hoor wat dit u bied. Wees wei wu wei— Optree sonder om op te tree; doen sonder om te doen. As u nie kan nie, sal my vertaling net nog 'n vertaling wees van hierdie wonderlike klassieke wat op u rak sit.
Sing hardop en sing lank. Dit is hermeneutiek in aksie. Die term hermeneutiek kom van die Griekse god Hermes, die groot kommunikeerder wat die boodskappe van die gode aan mense oorgedra het. In die sing van die Tao Te Ching, om met die Hemele en terug na die planeet Aarde te kommunikeer, is presies wat u doen. Doen dit. Improviseer die teks soos 'n ou storieverteller dit kan doen. Begin met u eie legende - u eie weg na die hemel en weer huis toe.
Laat die gedigte en hul betekenisse in jou bene en jou siel insypel. Laat u wese in hulle los, onbelemmerd en onbesmet deur wêreldse aangeleenthede. Wat hierdie ontmoeting vir u word, is u wei wu wei.
My manier van wei wu wei is nie u nie wei wu wei. Miskien sal u word soos een van daardie raaiselagtige Taoïstiese meesters van antieke China, wat in die natuur van die natuur gewoon het en af ​​en toe na die dorp gekom het vir voorsiening en 'n bietjie kameraadskap en vertoef om stories te vertel, te sing en om die aand teen 'n vuurtjie te raas. .
Miskien in die ontmoeting met die Tao van die Tao Te Ching, ontdek u dalk die wilde van u — nie wat u ouers wou hê u moet wees of wat u kultuur van u wil hê nie, maar die wilde van u. Om by die Tao aan te pas, gaan nie oor reëls of "dieselfde grootte pas almal nie." In plaas daarvan roep die Tao jou op om raaiselagtig, oproerig, wild en jy niemand anders te wees nie. Net jy.
Die Tao van die Tao Te Ching kan u vernietig tot die niks van alles wat is, soos dit my gedoen het. U kan die afgrond of leegheid van die bestaan ​​ontdek. Wat kan eenvoudiger wees? Gelukkiger? Meer gevaarlik? Is dit nie wat ons almal binne-in wil hê nie?
© 2021 deur Rosemarie Anderson. Alle regte voorbehou.
Die goddelike vroulike Tao Te Ching: 'n nuwe vertaling en kommentaar
deur Rosemarie Anderson, Ph.D.
In hierdie boek deel Rosemarie Anderson haar ontdekkings van die Divine Feminine Tao saam met haar oorspronklike vertaling van die Tao Te Ching. Die skrywer, wat uit antieke sy- en bamboesstrookmanuskripte werk, die oudste bekende eksemplare van die Tao Te Ching, het al 81 hoofstukke in die loop van twee jaar stadig vertaal, sodat elke afdeling sy intieme poëtiese en geestelike aard kon openbaar. Tot haar verbasing ontdek sy dat die Tao onmiskenbaar vroulik is, wat deurgaans "moeder", "maagd" en die "baarmoeder" van die skepping genoem word.
Die vertaling van Anderson, wat die oorspronklike vroulike aard van hierdie antieke teks vaslê, werp nuwe lig op die esoteriese wysheid wat in die Tao Te Ching en oor die mistieke vroulike wese van die Tao.
Rosemarie Anderson, Ph.D., is professor emerita in transpersoonlike sielkunde aan die Universiteit van Sofia, 'n skrywer en 'n Episkopale priester. Sy stig die Transpersoonlike Navorsingsnetwerk in 2014 en die Sacred Science Circle in 2017 saam. Sy ontvang ook die Abraham Maslow Heritage Award van die Society of Humanistic Psychology van die American Psychological Association in 2017. Sy is die skrywer van verskeie boeke, waaronder Keltiese Orakels en Transformasie van self en ander deur navorsing.