Hy’t in die oggend skool toe gestap, saam met sy drie broers en twee susters. Hy was die jongste van die ses. Hy’t sy kamer gedeel met die drie broers. Oom Willie het in die buitekamer op die stoep gebly. Niemand weet of Oom Willie regtig familie was nie. Hy was soos familie. Maar ook nie heeltemal nie. Amper soos sy gedagte. Soort van daar, maar ook nie heeltemal nie. Oom Willie was geboard by die spoorwee. Hannes kon nooit agterkom wat oom Willie by die spoorwee gedoen het, toe hy nog iets gedoen het nie. Hy’t net geweet Oom Willie het sy ongeskiktheids-pensioen een maal per maand gekry en daarmee kon hy vir hom Komando sigarette koop; genoeg vir die maand. En brylcream. Genoeg vir die maand se geleenthede.
Behalwe daai een aand toe die boerejoot wat baie onlangs van Oudtshoorn af Port Elizabeth toe getrek het, vir hom gese het hy moet nou sit omdat hy die vergadering nou al te veel onderbreek het.
Tot die Joot vir hom gese het: ‘Magtig, sit nou en bly stil, meneer. Ons almal sien jy is hier en jy is belangrik, maar anders as jy het ons egter mense wat eintlik opgewonde is dat ons vanaand huistoe kom.’
Dit was eers in week vyf dat hy begin drink het aan die tee wat Hannes se Ma elke oggend vir hom gevat het.
Baie nagte, as dit sy Pa se skof was, het hy saamgegaan. Masjiene gekyk. Verpakking. Verskeidenheid.
En hy was eerlik. Sy passie was nie vir skoene of klere of juweliersware nie. Sy passie was vir die opbrengs. Eintlik ook nie eens die opbrengs nie. Eerder dit wat die opbrengs kon koop. Huise. Karre. ‘n Vrou. En nog een. Kinders.
Teen die tyd dat Hannes vyf-en-dertig was het hy dit reggekry om homself ver weg te vat van die klein huisie duskant die skoen fabriek en nog verder van die bediende kamer waar hy sy tinderjare moes deurbring.
Toe hulle sy veertigste verjaarsdag vier was die koerant daar gewees. En sy eerste vrou. En sy tweede vrou. En sy huidige meisie. Sy drie kinders ook. Hulle was almal lief vir hom. Lief vir die lewe wat hy hulle gegee het. Lief vir die sekuriteit en die vryheid en die vreugde.
En terwyl Hannes deur die wind oor die wereld heen gewaai is en sy kleinhandel koninkryk gebou is het sy drie seuns vanself groot geword en sy drie vrouens oud.
Ja, jy moet nie dink omdat hy groot geword het soos dit was en geleef het soos dit is, dat die Kerk afwesig was in sy lewe nie.
Dalk as Hannes se Pa minder bekommerd was oor die volgende dag en die oudag, en meer oor hierdie dag.