The Satanic Bible is in die Walpurgisnag van die jaar 1968 deur Anton Szandor LaVey (1930-1997), die stigter van die Kerk van Satan, geskryf. Sy "Sataniese Bybel" is 'n versameling essays, opmerkings en grondleggende Sataniese rituele. Die boek verduidelik daarnaas ook LaVey se Satanise ideologie, wat na sy bewering onder meer deur Macchiavelli, Friedrich Nietzsche, Ragnar Redbeard en Ayn Rand beïnvloed is.
Die boek bevat die kernbeginsels van Satanisme en word ook as die grondslag van die filosofie en dogma beskou wat Satanisme behels. LaVeyaanse Sataniste beweer dat The Satanic Bible nie uitgelê of hersien mag word nie en dat geen weersprekende voorskrif of beginsel in Satanisme mag toegepas word nie.
The Satanic Bible is oorspronklik in 1969 vrygestel en sedertdien gereeld herdruk. Die hoofteks, wat in Engels geskryf is, is in geen van die nuwe uitgawes verander nie, alhoewel dele van die voorwoord, wat LaVey se eggenote Diane opgedra was, ná hulle egskeiding verwyder is. Inleidings tot die werk is bygevoeg en vervang. Burton H. Wolfe, 'n joernalis wat The Devil's Avenger geskryf het, het 'n inleiding tot die oorspronklike uitgawe en latere sagtebanduitgawes geskryf, terwyl die inleiding tot University Press se hardebanduitgawe deur Michael Aquino bygedra is. Hierdie inleiding is in Aquino se gedenkskrif Church of Satan herdruk.
Die huidige Spreker en Tweede Hoëpriester van die Kerk van Satan, Peter H. Gilmore, het 'n nuwe inleiding geskryf wat Wolf s'n vervang het en vanaf 2005 by die Satanic Bible gevoeg is.
University Press-uitgewers het 'n hardebanduitgawe van The Satanic Bible en The Satanic Rituals vrygestel, wat egter al lank nie meer herdruk is nie. Hierdie uitgawes het versamelaarstukke geword, wat in aanlynmarkte soos eBay teen pryse van meer as VSA-$ 1 000 verkoop is.
Religieuse betekenis[wysig | wysig bron]
Anton LaVey se "Sataniese Bybel" is onder meer ook 'n aanval op die "bedrog" van die Christelike godsdiens, maar Anton LaVey se hoofdoel was om die tradisionele, primitiewe uitbeelding van Satanisme as 'n kult van Swart Misse en kinderoffers vir goed te weerlê. In teenstelling met meer primitiewe vorms van religie baseer LaVey se Satanisme egter nie op die geloof in en aanbidding van enige opperwese of godheid nie, maar eerder op die selfbeskikking van die sekulêre mens.
Die Sataniese Bybel pleit op 'n logiese manier vir 'n lewensstyl waarin selfverwenning sentraal staan en is - anders as die Christelike Bybel - 'n eersterangse filosofiese werk waarmee Satanisme as 'n respektabele en erkende religie ingevoer is.