Western Cape, RIVERSDALE district, Herbertsdale, Weyers Rivier 155, Wydersrivier, farm cemetery
eGGSA library Gravestones in South Africa Weskaap : Western Cape Western Cape, RIVERSDALE / RIVERSDAL district, Rural (farm cemeteries) Western Cape, RIVERSDALE district, Herbertsdale, Weyers Rivier 155, Wydersrivier, farm cemetery
1. Western... ... 48. Western... 49. Western... 50. Western... 51. Western... 52. Western... 53. Western... 54. Western... ... 129. Western...
Hierdie kerkie ,wat lyk na sy "uitspanning" is ongeveer 200 meter vanaf die kerkhof, agter die plaas huis(siersteen en redelik nuut) Daar is ook grafte sonder name wat slegs klippe op het.
Cemetery ID: 3092
GPS: -34 1.267, 21 34.916
1. Overview of the Church
2. Overview of the farm
3. Overview cemetery
ANDERSON Maria Elizabeth -1900
HELM Anna Frederika nee ANDERSON 1843-192? :: HELM Henry William 1936-?
HELM Bertha 1897-1927
HELM Connie 1877-1956 President Reitz-kamerwonings Heimat - REITZ BLOG
President Reitz-kamerwonings Heimat
Kortliks oor Reitz
Reitz 65 / Heimat 5 : Reünie 2013
Reitz 2008 : Blouwillem
Reünie Foto's 2013
Foto's '59 tot '62
Foto's '76 tot '79 (1)
Foto's '76 tot '79 (2)
Foto's 80's (1)
Verblyf en Geriewe te Heimat
Rugby Kampioene! Beste Koshuis in SA
Heimat Jool 2014
Belangrike Nuus 2013
Heimat 5 : Reünie 2013
Foto's Jool 2013
Foto's Potch Julie 2013 HM
Beplande Mini - Reünie : George : Desember 2015
NUOR Komitee 2013 - 2018
Mini Reünie Maart 2014
Reitz : Klere
Möwe du fliegst in die heimat...
Heimwee na Reitz-kamerwonings - Deur Jan Putter (1970-1975)
Sit so bietjie alleen en luister na Sinead Lohan se musiek onder andere na haar weergawe van ’n Bob Dylan liedjie “2 Ramona”. Die pragtige woorde laat my dink aan jare gelede toe ek ’n derdejaar student was (1973) en besluit het om nie weer terug te gaan koshuis toe nie maar eerder vir my ’n plekkie in die stad te kry en op my eie te wees.
So gedoen en ek kry vir my ’n buitekamertjie by twee ouerige mense iewers onderkant De Wet se perd sonder om te besef dat dit eintlik baie vêr is van die universiteit en dit sonder ’n motor.
Maar, ek is mos nou ’n grootmens en ek laat my nie afsit van klein probleempies nie. Ek loop elke dag so tussen ’n uur-en-n-half en twee uur klas toe en dieselfde tyd terug. Vir ’n jongman soos ek was dit nie so erg nie want ek was redelik fiks en die blyplek was ook nie te sleg nie.
Die tannie het elke aand gesorg dat my bord kos in my kamer vir my staan en wag en my elke oggend vroeg wakker gemaak met ’n koppie koffie. Ek het ook so ou klein platespelertjie aangeskaf met ’n paar langspeelplate en ’n klompie leesboeke en natuurlik ook so bietjie leerwerk tussenin gehad.
Grootmeneer op my eie maar nie vir baie lank nie toe ek begin besef ek is eintlik besig om eensaam te raak so op my eie. Ek het “Sunday Morning Coming Down” van Ray Stevens al hoe meer begin speel so asof ek iets gesoek het om by my “mood” aan te pas. Dit was naderhand so erg en ek het dit oor en oor gespeel, het naderhand begin voel soos daardie ou waaroor die liedjie gaan.
Op ’n dag het ek net besef dit kan nie so aangaan nie en ek het aansoek gedoen om weer terug te gaan koshuis toe en gelukkig plek gekry, binne ’n paar dae was ek weer sak en pak terug en amper gevoel asof ek my lewe weer terug gekry het. Ek was toe ook natuurlik (in my eie oë) ’n “hit”, een van die min ouens in die koshuis met ’n platespeler.
Somtyds as ek hier voor die rekenaar sit en besig is om my ou voëltjies, insekte en ander foto’tjies te “edit” dan sit ek weer Ray Stevens, Bob Dylan en andere soos die Bee Gees se musiek op en wonder hoekom ek verlang na daardie eensame tyd.
Joggie Jansen Se Têkkel: Geskryf Deur Tom Ferreira
Vandag 46 jaar gelede, op 25 Julie 1970, het my Kovsie- en Reitzmaat Joggie Jansen dáái tekkel gepleeg.
Dit was ‘n torpedo-duikslag wat Loftus Versfeld laat dreun het van pure plesier en die weg gebaan het vir die Springbokke se oorwinning van 17-6 in die toets en 3-1 in die reeks teen Brian Lochore se gedugte All Blacks.
Min mense het die Bokke ‘n kans gegun. Onthou, die All Blacks het in Suid-Afrika aangekom as ‘n span wat sedert 1965 sewentien toetse op ‘n streep gewen het: vandag nog ‘n wêreldrekord.
Dit was die 22-jarige Joggie (Springbok nommer 444) se eerste toets. Die ongelukkige slagoffer was die All Black-losskakel Wayne Cottrell. Daardie jare was Springbokke in die Vrystaat maar dun gesaai.
My vriend Cyril Allwright, ‘n inwoner van die naasliggende Malhuis (Huis DF Malherbe), het die Maandag ná die toets spesiaal Reitz toe gekom omdat hy wou sien hoe Joggie lyk. “Maar jy het hom dan vir ses maande lank byna elke dag gesien?” het ek gesê-vra. “Is so, maar ek wil sien hoe hy lyk nou dat hy ‘n Springbok is,” was sy reaksie.
​Cyril het die volgende jaar permanent oorgetrek Reitz toe, vermoedelik sodat hy meer van Joggie kon sien.
‘n Ode aan Sonnekus en Buschy
Deur Tom Ferreira
“Dit lyk dit soos iemand wat met ‘n fiets deur sulke moerasse ry,” het my Reitz-vriend Faan le Roux op ‘n keer verwonderd opgemerk toe Jan Schlebusch soos ‘n gedagte om sy teenstander swenk, met sy kenmerkende kronkellopies nog ‘n paar verdedigers in die lug laat gryp en die bal agter die doellyn gaan plant.
​Daar was inderdaad nie veel mooier gesigte as om Jan Johannes Jacobus Schlebusch deur ‘n gaping te sien suiker nie. Net mooi 42 jaar gelede, op 13 Julie 1974, het Reitz-kamerwonings se Bushy Springbok nommer 472 geword toe hy in Port Elizabeth in die derde toets van die reeks vir die Springbokke teen die Britse Leeus uitgedraf het. Hier is hy saam met ‘n paar van sy Reitz-kamerade, Blouwillem Theron, Tom Ferreira, Jan Schlebusch, wyle Schalk du Toit en Riaan Hattingh, pas nadat hy gehoor het hy is vir die Bokke gekies.
Nóg ‘n Reitzman, Gerrie Sonnekus, het dieselfde dag Springbok nommer 473 geword. Die 21-jarige Sonnekus, wat skaars tien jaar oud was toe sy kaptein, Hannes Marais, die eerste keer die Groen en Goud oor die kop getrek het, is as skrumskakel in die diepkant ingegooi teen die legendariese Gareth Edwards. Talle “kenners” blameer hom vandag nog, onverdiend na my mening, vir die Bokke se vernederende nederlaag (26-9) teen die Leeus.
Wat ‘n hartseerdag was dit nie! My twee broers, Naas en Stef (wat van 1967 tot 1970 in Reitz was), het die Vrydagaand voor die toets in ‘n Volkswagen-kewer van Pretoria na Bloemfontein gery, waar hulle vir my en my woonstelmaat, Blouwillem Theron, opgelaai het. Ons het omstreeks middernag in die pad geval Port Elizabeth toe, waar ons skuins ná sonop aangekom het (die spoedbeperking was destyds 80 km/h, selfs op die snelweë).
As jy so ver ry om jou helde in aksie te sien, wil jy hulle nie sien verloor nie. Nie net het hulle daardie dag die toets verloor nie, maar ook die reeks. Ons wou behoorlik ons polse sny. Dit het ‘n hele paar liter bier gevat om ons weer in ‘n gemoedelik stemming te kry.
Ons twee Reitz-Bokke het egter die Boet Erasmus-stadion se hartseer van hulle afgeskud en uit die as uit opgestaan. Bushy se toetsloopbaan het ‘n opwaartse kurwe getoon. Hy is vir die vierde toets teen die Leeus gekies, wat gelykop (13-13) geëindig het, terwyl hy die Bokke in sy derde en laaste toets (in 1975 op Loftus), gehelp het om die Franse met 33-18 te klop.
Buschy het 7 drieë in 41 wedstryde vir die Vrystaat gedruk.
Oor Gerhardus Hermanus Henrikus Sonnekus kan ek boekdele skryf. Anders as Bushy, het tien jaar verloop voordat hy weer die Groen en Goud oor die kop te trek: dié keer as agsteman teen Engeland in 1984. Die Bokke het albei die toetse waarin hy daardie jaar gespeel het, maklik gewen.
Gerrie Sonnekus bly een van die begaafste rugbyspelers wat ek ooit in aksie gesien het. Hy is trouens saam met wyle dr. Danie Craven die enigste speler wat op skrumskakel en agsteman vir die Bokke in ‘n toets uitgedraf het. Hy kon letterlik in enige posisie speel, behalwe miskien vleuel (waarvoor hy dalk nie genoeg spoed gehad het nie) en slot (waarvoor hy te kort was).
Voordat hy op daardie noodlottige dag vir die Bokke teen die Leeus opgedraf het, het hy verskeie blink vertonings vir die Vrystaat op skrumskakel gelewer, onder meer vir die Vrystaat teen die Leeus twee weke voor die derde toets. Die Leeus was daardie dag uiters gelukkig om die Vrystaat te klop (9-11) danksy ‘n drie in beseringstyd deur Gareth Edwards.
Gerrie het in 160 wedstryde vir die Vrystaat gespeel, 63 daarvan as kaptein. Hy het in 10 hiervan op skrumskakel uitgedraf, 106 op agsteman en 44 op flank. Hy het ‘n reusagtige 63 drieë in die Vrystaattrui gedruk.
Ons salueer die Reitz-Bokke van weleer!
Terloops. Gerrie se 69 drieë vir die Vrystaat word net deur nóg ‘n Springbok wat in Reitz was oortref; Chris Badenhorst (Springbok-regtervleuel), het in 221 wedstryde 136 drieë gedruk.
​Op 25 September 1976 het Sonnie saam met Schlebusch en nóg drie Reitz-Bokke, De Wet Ras en die broers Joggie en Eben Jansen, die Vrystaat gehelp om die Curriebeker die eerste keer in die geskiedenis te wen. En oom Sakkie van Zyl het afgerig.
1976 Vrystaat 33 – 16 WP
Klik op foto's om te vergroot
Gerrie lê aan
Slee trek verdediging
1983 Lion Beker
Waar Pas AffiKampus In By Reitz Heimat en Amelia
Heimat in kring na wen van die Presidentliga-beker Saterdag 16 April 2016
Ek weet daar is verskeie vrae wat by oud-Reitzmanne bestaan oor die rol van AffiKampus by Reitz Heimat. Ek sal in latere pos meer in detail ingaan. Ek gaan eers volstaan met die berig wat in Volksblad van 27 Januarie 2016 onder Vida Booysen se naam verskyn het na onderhoud met die bestuur:
​Daar ís mark vir dié koshuise
Deur Vida Booysen 27 Januarie 2016 23:51
Hoe het die AffiKampus-konsep vir private koshuise in die stad ontstaan en hoe werk dit?
Koshuise op die UV-kampus bied wel blyplek vir buitestedelike studente, maar het beperkte ruimte.
Soos ander tersiêre instellings landwyd, kan die UV nie die aanvraag vir verblyf hanteer nie. Huiseienaars naby die UV, onder meer in Universitas (waar die nuwe gebou is), het hul wonings as studenteverblyf begin uitverhuur. Ook is komplekse gebou wat op die studente-mark gerig is.
Met die sluiting van President Reitz-kamerwonings (gestig, 1947) in 2008 was die inwoners sonder heenkome. Op versoek van die studente is tydelike geriewe vir hulle gevind onder die naam Heimat Mannerheim (Ons Tuiste Manskoshuis) wat ontleen is uit die koshuislied, “Möwe, du fliegst in die Heimat”. Die leuse en koshuiswapen het ook behoue gebly. Alle memorabilia en foto’s is na die tydelike huisvesting geskuif as eiendom van die Nasionale Unie van Oud-Reitzmanne (NUOR). Van die tradisies van die Kamerwonings is behou. Ook die bestuur van die koshuis in terme van koshuisvader, verkose huiskomitee, reëls en regulasies het voortgeleef net soos ’n kampus-koshuis.
In 2010 is die Amelia-vrouekoshuis (in ’n woonstelblok naby Muddplein, ook in Universitas) ná verskeie versoeke van ouers en studente gevestig. Die groei van die koshuis het gewys daar ís ’n mark vir koshuislewe weg van die kampus. Dit is vol en het ’n waglys. Die gaping in die mark is nie net vir studentebehuising nie, maar ook ’n behoefte aan “koshuislewe”.
AffiKampus streef ook die sterk en gesonde koshuisgees na wat volgens die UV op sy webblad die koshuislewe karakteriseer en kameraderie aanmoedig.
Op grond van bogenoemde én eie ondervinding die afgelope 7 jaar, het André du Plessis en Christo Dippenaar van Bloemfontein in 2013 met met die Smit-groep van Stellenbosch begin onderhandel oor die oprigting van geboue naby die UV-kampus in Bloemfontein. Die gebou is ontwerp met die Kamerwonings-idee as grondslag, maar omdat grond duur is, was ’n verdiepingblok al uitweg. Aan die einde van 2014 is AffiKampus (Edms.) Bpk. gestig wat as bestuursmaatskappy vir koshuise, elk as ’n eie regsentiteit, optree.
Begin vanjaar is die gebou met sewe vlakke 200 m van die UV-kampus in Universitas betrek met ses wooneenhede op vyf van die vlakke waar agt studente in enkelkamers gehuisves word.
Daar is ’n “gazellie”, eetsaal, gimnasium, kuierplek en wassery. Daar is heeltydse sekuriteit met biometriese toegangsbeheer.
Die bestuur van die koshuise op die perseel word deur ervare mense met baie jare ondervinding van koshuislewe hanteer.
Wat behels koste en logistiek?
Die boukoste was nagenoeg R65 miljoen. Daar is blyplek vir 230 studente met sowat 200 nou en nóg aansoeke daagliks. Nog drié identiese geboue gaan op dieselfde perseel verrys. Die volgende een kan in 2017 betrek word. Bouwerk het reeds begin.
Dr. Johan Smit van die Smit-groep in Stellenbosch is die ontwikkelaar en NMC (Kaapstad) was die kontrakteur.
Watter ander koshuise bedryf die AffiKampus-groep?
Op hierdie stadium slegs die Heimat-gebou en Amelia.
Hoe skakel die koshuise by die UV se studentelewe in?
Ons skakel ten volle in en neem aan alle aktiwiteite deel binne die raamwerk wat die UV bied.
Hoe vaar die koshuise?
Ons streef ’n gebalanseerde studentelewe na en ons studente het al uitsonderlike prestasies behaal op akademiese en sportvlak. Twee inwoners is in 2015 onderskeidelik as beste voorgraadse Agronomie-student en een as beste nagraadse Landbou-ekonomie-student aangewys. Daar is ’n uitsonderlike lae uitval-koers.
Heimat het in 2014 die nasionale Steinhoff-koshuisliga (Varsity Cup) in rugby gewen.
Ons onderneem ook sport- en akademiese toere na die buiteland.
Wat is die verstandhouding tussen AffiKampus en die UV oor die gekoördineerde bestuur van die koshuise?
As private koshuise is daar geen koördinasie, wisselwerking of mede-bestuur tussen ons en die UV nie, behalwe riglyne soos wat binne die sport-, kultuur- en akademiese raamwerk van die UV geld.
Die voortbestaan van “koshuiskultuur” kry deesdae weens verskeie redes teenstand. Wat is die rasionaal hieragter?
Die koshuiskultuur skep ’n enorme ondersteuningstelsel vir ons studente veral m.b.t. akademie, sport en kultuur en studente presteer ook beter danksy ons ondersteuningstelsels. Die UV se eie webblad bevestig die belang van kultuur, tradisies en reünies. Dit is net só dat dit vir studentelewe en die lewe daarna belangrik is.
Veral Heimat-Mannerheim maak na verneem word net vir wit studente voorsiening. Indien wel, hoe werk dit in ’n bedeling waarin die klem toenemend op “inklusiwiteit” val?
Nie in een koshuis wat deur ons bestuur word, is ras van belang nie. Wat wel waar is in die geval van Amelia en Heimat, is dat die algemene spreektaal Afrikaans is. Enigiemand wat aanvaar dat daar in huisvergaderings en ander koshuisbyeenkomste Afrikaans as spreek – en omgangstaal gebruik word, is welkom.
Desnieteenstaande het ons heelwat Engelssprekende inwoners wat heeltemal tevrede is met die reëling. Almal moet bereid wees om binne die koshuis-struktuur te wil lewe. Dit is ’n eie, vrye keuse.
Die uitgangspunt is dat Amelia en Heimat jou huis weg van jou huis is waar jy tuis en geborge kan voel.
En die naam Reitz, na aanleiding van die nou geslote koshuis op die UV-kampus ná die omstrede video-rasvoorval, word glo steeds nagestreef? Indien wel, hoe en wat is die denkwyse?
Die koshuis word ondersteun deur die NUOR asof dit Reitz is. Die NUOR het meer as 1 000 op sy databasis wat belang stel in die wel en weë van die koshuis.
In die bestaande koshuis word die name Heimat én Reitz gebruik. Reitz word nie eksklusief gebruik nie.
Terloops, ons moedig geen politiek aan in die koshuise nie. Daarvoor is die kampusse daar. En al ons studente studeer nie noodwendig aan die UV nie. Daar is verskeie wat aan die Sentrale Universiteit vir Tegnologie en ander tersiêre instellings studeer.
Booysen is Volksblad se sakeredakteur.
Sien kaart onder - Dis klipgooi van UV af.
"Gees" begrafnisse: 1970 - 2016
Die onlangse begrafnis van Amelia, private koshuis naby die Vrystaatse Universiteit se gees het nogal groot belangstelling gewek by oud-Reitzmanne. Gedagtes en herinneringe van die begrafnis van Hobhuis se gees in 1970 het gou per e-pos versprei! Tom Ferreira, saam met my eerstejaar in 1970, het onthou hoe ‘n spierwit kissie in ‘n swart Mercedes, begelei deur Steph Ferreira op sy swart motorfiets van Reitz af vertrek het. Bestemming: die oop stuk grond oorkant Hobhuis waar die vlotte destyds gebou is. Vandag die Administrasie-gebou.
Callie de Jager gewapen met ‘n Hoog Hollandse boek vir die begrafnisdiens. Eerstejaars geklee in wit hemde gereed om ‘n graf te gaan grawe en as roubeklaers stap agter die “lykswa” as deel van die prosessie.
Aangekom by die voorafbepaalde graf staan Hobhuis se dames nuuskierig nader, om met skok te vind hulle “Gees” word begrawe. Die spierwit kissie, gebou deur Ters Smit en Arno Church, Argitektuurstudente, sak in die vlak graf af.
Die prime van Hobhuis is woedend terwyl die REITZMANNE soos met ‘n werklike begrafnis die dames se vriendelik-gemaakte toebroodjies verslind. Maar, iewers in een Reitzman se gedagte reeds die plan om die volgende jaar Hobhuis se gees weer op te grawe. Dit is egter ‘n storie vir ‘n ander keer. ‘n Storie wat wel waar geword het. In 1971 is Hobhuis se “Gees” opgegrawe. Weer is ‘n kissie vooraf gemaak, maar met ‘n verskil. Iets wat verskriklik sleg geruik het is in die kissie geplaas. Met die graf oop is die kis onder groot belangstelling oopgemaak. Skok en ongeloof is aan die orde van die dag wanneer die slegte reuk vrygestel word.
Volgens oorlewering het Reitz daarna die Hobhuis-dames genooi om saam te verkeer – natuurlik met toebroodjies uit Hobhuis se kombuis. As ek nog reg onthou het die Hobhuis-meisies die Reitzmanne by Reitz ontmoet. Groot egter die ontnugtering, weer eens. Die dames word gekaap, met kettings geboei en moet na die Vrystaat-stadion stap waar hulle soos slawe opgeveil word. Moenie wonder wat van die keurig voorbereide toebroodjies geword het nie! Die Reitzmanne het heerlik daaraan gesmul. Die goeie nuus: Hobhuis se “Gees” het na dit alles opgestaan en vriendskapsbande tussen Hobhuis en Reitz is herstel.
Na bewering het ‘n soortgelyke voorval in 1978 gebeur toe Madelief se “Gees” ook deur Reitz begrawe is. Schalk Vermeulen het meer hieroor vertel.
Vanjaar het die spook van begrafnisse weer by Reitz Heimat ontwaak toe besluit is om Amelia se gees te begrawe. Soortgelyk aan die vorige begrafnisse het dit ook gepaard gegaan met ‘n vergadering, ‘n optog en laastens die begrafnis.
Bekendstelling van nuwe Reitz Heimat-gebou
Saterdag 6 Februarie 2016: 15:00 die middag. Adres. Reitz, die nuwe Reitz-koshuis met agt verdiepings waarvan ses deur Reitzmanne beset word.
‘n Grootse oomblik vir my om in die “gazellie” op die sesde vloer in te stap. Altesaam 51 Jarre (eerstejaars) en bykans dubbeld die hoeveelheid van verlede jaar, sit deftig in khaki langbroeke, blou hemde met dasse en blou baadjies kop onderstebo op die vloer. Klink dit bekend of is jou eie eerstejaar te ver terug in die verlede?
Die geleentheid: om die nuwe koshuis, ons koshuis, die nuwe Reitz aan die oumanne bekend te stel. Een na die ander daag hulle op, met ‘n verwagting en dalk ook ‘n onsekerheid want ”ons Reitz was mos plat op die grond!!!”
Oom Piet Nel (1949 – 1952), oom Jan Lambrechts en oom Manie Wolfaardt (beide eerstejaars in 1957 in Steyn wat toe ‘n manskoshuis was en vanaf 1958 in President Reitz-kamerwonings), Joggie Jansen, Nick Saayman, Nic van Wyk, Louis van Biljon, Marnus Swanepoel, Japie Steenkamp om maar ‘n paar name te noem is teenwoordig.
Later die middag gaan hulle op die besigtigingstoer van die koshuis. In stede van vier kamers met twee-twee Reitzmanne is dit nou agt enkelkamers in ‘n eenheid. Twee luukse ruim storte, ‘n kombuisie met sitkamer en balkon vir die ses eenhede op elk van die vyf verdiepings.
Ronnie van Dyk, Voorsitter van die NUOR (Nasionale Unie van Oud-Reitzmanne) begin die vergadering en verduidelik die NUOR se oogmerke. Later ook die simboliek van die koshuiswapen. Hy verduidelik die Ridder-projek waar oumanne ‘n spesiale wit hoed koop, die Ridderhoed. Die fondse wat so ingesamel word, word aangewend vir die werksaamhede van die NUOR, om koshuisspanne dalk te help met n sak hier, ‘n borg daar. Belangstellendes in dié projek kan my gerus kontak.
Die seremonie om ‘n rugsak en pet met die Reitz-wapen op aan elke eerstejaar te oorhandig skop af. Die oumanne neem deel, oorhandig dit en deel hulle staaltjies van vervloeë jare. Nostalgie. Motiverings vir die eerstejaars, “besef jy is gelukkig om in dié koshuis te wees”, “geniet dit” maak die geleentheid plegtig, statig.
Niks het verander nie. Die tusenwerpsels vanuit die gehoor vlieg deur die lug – soos van ouds. Al die Springbokke se foto’s, al die koshuisfoto’s hang teen die mure in die gange wat die vierkant van die koshuis vorm. In die HK-kamer met sy ovaaltafel hang die foto's van HK’s vanoor die jare heen. Teen die vertikale betonbalk agter die hysbak pryk die naam HEIMAT en die koshuiswapen. Buite, bo op die sesde verdieping pryk die naam Heimat en die koshuiswapen trots, van ver af te sien. Ook die naam AffiKampus (##), die private maatskappy wat verantwoordelik is vir die nuwe gebou. Langsaan is die bouwerk van die ander private koshuis Amelia aan die gang, en dit sal na alle verwagting aan die begin van volgende jaar betrek word.
Dan is die oorhandiging verby en stap die Reitzmanne uit op die grasperk buite, die hout knetter gesellig in die braaiplekke. Die son begin sak in die Weste, maar die gesprekke van lang verledes druis en ons is Unitas In Variis, sommer net so weer die eenheid in die verskeidenheid. Wanneer jy eerstejaar was, wat jy geswot het maak nie saak nie. Al wat tel is dat jy ‘n Reitzman is. Jy is nou tussen jou mense.
Ons is weer tuis.
Altyd trotse Reitz-groete.
082 4994 159
## AffiKampus is ‘n private inisiatief wat koshuise adminastreer. Donasies tot die AffiKampus Alumni Fonds is belasting voordelig. Kontak Hennie Pienaar vir meer inligting hieroor.
Reitzmanne by George Oumotor-skou in George
Chief en Karin se Motorhome
Groot was my verbasing toe ek verlede jaar uitvind dat die bekende Philip “Chief” Mostert al die afgelope 12 jaar na George reis om die jaarlikse Ou-motorskou ter plaatse by te woon. Elke jaar met ’n ander een.
Hierdie jaar Februarie was hy en nog ’n man van Rustenburg in verbete resies gewikkel om te sien wie eerste in George sou wees. Hulle is die Maandag daar weg en het die Vrydagoggend veilig hier arriveer: nek – aan – nek. Of is dit buffer-aan-buffer. Die karre het nie gebreek nie, maar hul was half ongelukkig oor paar fietse wat hulle verbygesnel het. Teen die opdraandes.
Ek hou toe die vordering dop op FB (per Karin, sy vrou). Met die dat ek sien hulle is op die afdraand kant van die Outeniqua-pas, gee ek hom so twee ure voor ek bel. Heel opgewonde reken hy ek moet eers so bietjie later kom om die foto’s vir die koerant te kom neem. Ek reken hom dat ek nie in daardie bedryf is nie en eintlik net wil groet. Tóé kom hy eers oor die verandering in lugdruk.
Ek en vriend Johann Faber het die volgende dag, Saterdag, heerlik saam met hom en sy vrou gekuier by die skou.
Die volgende dag het ek Chief se Reitz Ridder-hoed aan hom gaan oorhandig. Dankie, Philip. Dit was nou lekker. Ons maak volgende jaar weer so.
(Chief het 75 van die oues - sien meer hier http://www.philipclassics.co.za/
Robbe Byeenkoms te Bloemfontein Saterdag 24 Januarie 2015
FLUGTAG DAG !
Dippies en die koshuis het die inisiatief geneem om iets vir die private koshuise te reël. Reitz Heimat reël die FLUGTAG wat 'n dag is waar koshuise gaan meeding in 'n tuisgemaakte vliegmobiel -en –kaskar- dag waar afstand en tyd onderskeidelik die kompetisiewenners bepaal.
Dit gaan ’n lekker kuier-dag wees met bekende sanggroepe die aand. Daar gaan 'n afgesperde gebied wees waar die Robbe (Reitz Old Boys) saam kan kuier en die koshuis gaan ondersteun. Ons wil dit ook as geleentheid benut vir die jaarlikse Robbe- dag en mini –Reünie wat ons op die laaste vergadering van gepraat het. Ons nooi almal vriendelik dog dringend om die dag mee te maak. Die besonderhede is as volg;
DATUM: Saterdag 24 Januarie
TYD: 11h00 - 23h00
PLEK: Goosehill – 8 km uit op Kimberley pad
DRAG: Informeel met Reitz Heimat klere
TOEGANG: R 50.00
VERVERSINGS: Kontantkroeg. (Geen privaat nattighede), Eie vleis ens. vir braai (vure word verskaf).
NAVRAE: Beukes 072 604 2855 of Ronnie 082 788 6558
Inkomste gaan vir liefdadigheid: Round Table en Reach for a Dream.
Robbe Byeenkoms(te) in Suid-Kaap Desember 2014
Ons het weer die oud-Reitzmanne wat in die Suid-Kaap kom vakansie hou het bietjie bymekaargebring om te kuier. Ons het twee braaie gehou om voorsiening te maak vir die voor-Kersfees-manne en vir die daarna. Die groep groei!
Op beide geleenthede was lekker gekuier en die drade weer opgetel. Dankie aan die manne wat vêr gereis het om die geleenthede by te woon. Ek dink hier veral aan Wallie, Adoons en vriend die 20 ste en André Weideman en Marí die 27 ste. Ook Theunis Bekker en Thelmi wat hul rit vanaf die Kaap na Wilderness so beplan het dat hulle ’n paar uur saam kon kuier.
Die 20 ste Desember 2014
Chief en Seuns Jag Meerkatte (Bungalow 4 Inwoners)
Chief het die jagvoertuig gebreek
Tydens die mini-reünie van die ’76 eerstejaars op 29 Maart 2014 in Bloemfontein, is die Ridder-projek van die NUOR geloods om geld in te samel vir hulle fonds. Philip Henning, van die plaas Eden te Tweespruit, was onmiddellik aan boord om sy Ridderskap te bekom. Maar op op slinkse wyse: Hy het ’n jagpakket aangebied om sy Ridderskap te bekom. Bokke, varke en die meerkatte van Bungalow 4.
Daar was ’n deursigtige proses gevolg met die bieëry op die web en Facebook. Mnr. Philip Mostert van Rustenburg was egter adamant dat die groot bokke syne sou wees. Mnr. Theunis Bekker van Harrismith aan die grens van Natal het hard probeer: Hy is ’n bekende Boomsoener en vegetariër. Hy wou die bokke vang, fotografeer en daarna in Goukandla vrylaat. Mnr. Mostert het dit egter afgelag en die bod was op hom toegeslaan. ( Die feit dat menere Henning en Mostert kamermaats was, het geen rol gespeel nie).
Die geld was oorbetaal aan die NUOR en die jagtog was aan. Hier is die kort en kragtige verslag en foto’s van mnr. Mostert:
“Die groot jag was bitter lekker. Alles was perfek, ook die weer. Die gasvryheid van Rooms en Riza was baie spesiaal ons het baie geëet en tot laat gekuier. Riza was verplig om van haar resepte saam te gee.
My seuns Wessel en Gerhard het elkeen n swartwildebees geskiet terwyl ek en Gerhard se skoonpa maar moes settle vir n blesbok elk. Rooms boer op 3500 ha en is ongelooflik mooi. Ek wou ook altyd boer maar kon nie op varsity n girl kry sonder broers en met n moerse plaas nie nou pomp ek maar petrol vir n lewe. Dinge in ons dorp (Rustenburg) is kritiek besighede maak op strepe toe. Staking al verby 4 maande. Nou n gebedsaak.
Nou ja aan al julle dik )%^^$#@$% wat nie meer skryf nie se $&@!?(;/.
Bungalow 4 se meerkatte is nog veilig.”
Mnr. Mostert wat self 6 voet 3 en ¾ in sy sokkies staan, het soos volg geantwoord oor die lengte en die grootte van sy seuns (sommige het vaderskap betwis):
“Ja ek is geseënd met sulke bulle. Gerhard baie talent. 2011 2 toetse vir Bokke gespeel in Tri nations 2005 Junior Bokke World Cup gewen, SA Universiteite, Craven week, Sharks, Lions ens . Hy speel al 3 jaar vir Stade France in Parys . nog n jaar oor. Wessel die ander een is rof en grof, speel goeie rugby maar hou meer van bliksem . Ek noem dit sag, maar my seun is pas gekies as n swaargewig amateur cage fighter wat Suid -Afrika verteenwoordig in Los Angeles einde van die maand -baie guts geen fight nog 3 rondtes teen hom klaargemaak. Aard glad nie na my nie, ek was baie teruggetrokke en meer akademies van aard”.
Philip “Chief” Mostert
JP Kruger vir nuus oor Pres Reitz Kamerwonings en Heimat Mannerheim
Pres Reitz - Heimat
Gerrit V Wyk
Mini Reünie 2013 - 76
Ode Aan Sonnekus En Buschy
Pres Reitz Kamerwonings