Gedig: Die son loop agter wolke deurArgieffoto die son loop agter wolke deur mense drink koffie met warm slukderms terwyl hul sokkies onder hul broekspype sweet oë draai links en regs afhangende van ligging van meisies – mooiweermeisies met sambrele soos dun ooglede toegeknip teen die gure weer – die son loop agter wolke deur. die son loop agter wolke deur ŉ poedel inspekteer bene en boomwortels terwyl sy miesies onder haar rooi kapsel oor die straat wip-wip, ek verlang na jou hier in die lawaaierige stilte van die straatkafee en roer my koeldrank met my strooitjie oor en weer die son loop agter wolke deur. die son loop agter wolke deur sy strale slaan teen lugkastele vas van engele of geeste. hiervan weet ons aardmense min. ons weet net van koffiedrink en rooi verkeersligte en poskantore. maar die son is hoog geleë; hy weet niks van wat hier gebeur. die son loop agter wolke deur die son loop agter wolke deur my hande is oor my voorkop gevou en jou afwesigheid stu in my bors. ek wil wegvlieg saam met die son oor wit berge en blou dale waar niemand voel nie; hy steur hom nie aan wat hier gebeur die son loop agter wolke deur.