Versindaba » Blog Archive Andries Bezuidenhout. 'n Neko Case tune vir die pad : Versindaba
Andries Bezuidenhout. 'n Neko Case tune vir die pad
Ek het Neko Case se musiek deur Danie Marais ontdek. Danie is 'n musiekmissionaris en ek is dankbaar dat hy my gereeld uit 'n toestand van stagnasie red. Sommige mense noem Neko Case se musiek "country noire", dalk omdat haar verlede as drummer in punk bands effe deurskemer. Sy's ook van die Grand Ole' Opry verban, kwansuis omdat sy haar hemp uitgetrek het. Sy beweer dit was warm, sy't nie bedoel om 'n punk protesaksie te trek nie. Hier's 'n video op YouTube met "Hold on, hold on".
Tuesday, July 26th, 2011 | Binneblik.
7 Kommentare op "Andries Bezuidenhout. 'n Neko Case tune vir die pad"
Arnold Greyling :
July 27th, 2011 at 06:37
Andries hierdie keer blameer ek jou vir die tyd wat ek by die youtube tydvraat spandeer. Dankie dat jy jou ontdekking met ons deel.
Gaan kyk bietjie na hierdie video wat deur 'n bewonderaar gemaak is. http://www.youtube.com/watch?v=9AXVBtBJjLw
Country nostalgie op sy beste.
July 27th, 2011 at 07:58
Dankie vir die lekker country wals Arnold! Die beelde laat my 'n bietjie dink aan die video vir Springsteen se "Ghost of Tom Joad". Welcome to the New World Order van deindustrialisering.
July 27th, 2011 at 09:19
Andries, maak jy nou hierdie musiekmissionaris bly vanmôre. By jou val die goeie woorde altyd op vrugbare bodem.
Hier's een van my groot gunstelinge op Case se laaste album, Middle Cyclone (2009).
July 27th, 2011 at 10:27
Oeg, dis mooi. Ek hou van die kontrabas en die borsels (kwasse?) op die snaartrom.
July 27th, 2011 at 18:29
As dit nie vir Danie Marais was nie, het ek soos baie 30-somethings al lankal opgehou om na nuwe rock en pop te luister, en nostalgies vasgehaak op die 'golden oldies' uit my jeug. Neko Case was beslis een van die bekerings wat die missionaris so gereeld bewerkstellig! Dankie vir die skakels hierbo.
July 28th, 2011 at 10:19
Mens moet missionarisse nooit aanmoedig nie. Hierdie is vir my een van die songs van die jaar – die Fleet Foxes se "Helplessness Blues":
Die klanke en harmonieë kom uit die folk-rock van die 60's, maar die misnoeë met individualisme en die uitsigloosheid van bewegingsvryheid wat die lirieke verwoord, is baie kontemporêr:
(En dan sing Robin Pecknold nog met die kinderlike erns van 'n man wat nie die kruk van ironie nodig het nie.)