(Suur)-amiede is organiese verbindings met 'n funksionele groep R₁(CO)NHR₂. Amiede is die stikstofekwivalent van esters. Hulle word gevorm deur die reaksie van 'n karboksielsuur met 'n amien, pleks van 'n alkohol.
Hierdie binding word ook 'n peptiedbinding genoem indien twee aminosuur-molekule 'n amied vorm. Die vorming van peptiedbindings is van fundamentele belang vir die biochemie omdat dit die bouprinsiep van proteïene is.
Vergeleke met amiene, is amiede baie swak basisse. Terwyl die gekonjugeerde suur van 'n amien 'n pKa van ongeveer 9,5 het, het die gekonjugeerde suur van 'n amied 'n pKa rondom −0,5. Amiede het dus nie so duidelik sigbare suur-basiese eienskappe in water nie. Hierdie relatiewe gebrek aan basisiteit word verklaar deur die elektron-onttrekkende aard van die karbonielgroep, waar die alleen elektronpaar op die stikstof deur resonansie gedelokaliseer word. Aan die ander kant is amiede baie sterker basisse as karboksielsure, esters, aldehiede en ketone (pKas van hul gekonjugeerde sure is tussen −6 en −10).
Die proton van 'n primêre of sekondêre amied dissosieer nie maklik onder normale omstandighede nie; die pKa is gewoonlik ver bo 15. Omgekeerd, onder uiters suur toestande, kan die karboniel suurstof geprotoneer word met 'n pKa van ongeveer −1. Dit is nie net as gevolg van die positiewe lading op die stikstof nie, maar ook as gevolg van die negatiewe lading op die suurstof wat deur resonansie verkry word.