Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 11 Januarie 2004 (oggend)
Lofpsalm 42:1, 3
Teks: Efesiërs 1: 18b
. . . sodat julle kan weet wat die hoop van sy roeping en wat die rykdom van die heerlikheid van sy erfdeel onder die heiliges is.
Daar is deesdae baie mense wat ’n groot identiteitskrisis belewe. ’n Krisis ten opsigte van ons geloofsidentiteit belewe. Die feit is bloot dat as jy weet wie jy is, en waar jy staan in die raad van die Here, jou lewe onder alle omstandighede die trekke daarvan sal vertoon.
Kom ek noem enkele voorbeelde:
Ons sal byvoorbeeld in die opvoeding van ons kinders ’n punt daarvan maak dat hulle nie skewe lewenswaardes by ons optel nie.
Drankmisbruik en huweliksontrou is dinge wat sommiges van ons se kinders by ons leer.
En dan verwag ons dat hulle nie dieselfde sondes moet doen as hulle volwasse is nie.
Dieselfde geld van ons gemeenskap met die Here.
Hier is ’n hele paar kinders wat Sondae, solank as wat ons besig is met die erediens, hier voor die deur afgelaai word. Hulle ouers is meestal nie in die diens nie. Watter voorbeeld van lewende kerkgemeenskap gaan daardie verbondskinders hê wanneer hulle volwasse is?
Ons sal meer in verset wees teen swakhede van ons tyd, soos byvoorbeeld Sondagsport.
Dit help nie ons kom in ’n Sinode bymekaar en besluit biddend dat dit sonde is om op die dag van die Here sport te beoefen, en ons gaan kla daaroor by die regering, maar ons lidmate maak hulle daaraan skuldig as hulle byvoorbeeld aan die fietstoere en hardloopbyeenkomste op Sondae deelneem nie. Dis ’n seker teken van ’n identiteitskrisis in jou geloof!
Egskeidings is aan die orde van die dag.
Geen man en vrou wat weet watter genade die Here aan hulle gee, en wat Hy vir hulle voorberei het vir die lewe na hierdie een, sal in ’n egskeiding betrokke raak nie.
Kom ons ondersoek hierdie saak meer volledig. Ons kyk na die volgende dinge:
1. Die hoop van ons roeping
2. Die erfdeel
3. Wat verdien die erfgenaam?
Vers 18 begin met die woorde dat die Here aan ons verligte oë van ons verstand gee. Dis idiomaties vertaal.
Letterlik staan daar dat die Here aan ons verligte oë van ons harte gee!
Iewers in ons belydenis word dit ’n vaste vertroue genoem.
Die hoop is dus ’n hartsaak.
Maar as jy weer lees, sal jy sien dis nie net ’n hartsaak nie, dis ook ’n verstandsaak presies soos ons dit bely.
Hier staan: “. . . sodat julle kan weet . . .”!
Ons bely mos dat geloof ’n gewisse kennis en ’n vaste vertroue is.
Die hoop waarvan die Here praat, is nie raaiwerk nie.
Dit is ’n sekere wete wat bo enige vorm van twyfel verhef is.
Dit is ’n wete wat jou inwendige en jou uitwendige lewe moet beheers!
Hoop is tog ’n bepaalde verwagting wat mens het.
Hoop is wanneer jy in die moeilikheid is, en jy het 'n verwagting dat daar iets gaan gegeur wat jou uit die moeilikheid kan uitkry.
Dis presies waaroor dit hier in vers 18 gaan:
Die inhoud van jou hoop is jou uitverkiesing.
Ons vertaal dit met die woord roeping, maar die werklike woord beteken dat jy deur God geroep word: uitverkies.
Dis ons hoop!
God ken my en Hy het my juis gaan roep daar waar ek in die mag van die verkeerde was.
Hy het my gaan uithaal waar ek met die sonde saam geleef het!
Die Here het my geroep om my met heerlikheid en hemelse eer te klee.
Dit is ’n wete wat jou inwendig moet beheers omdat jy weet dat God jou met sy krag in Jesus Christus geroep het, en jou verander het, en jou vernuut het.
God het jou met sy almagtige krag in Jesus Christus tot sy kind gemaak.
Jy behoort aan die Here.
Die effek van hierdie roeping is dat die Heilige Gees aan jou openbaar (jou siel se oë verlig) dat jy nou reeds kan insien en van watter groot heil jy erf kragtens die testament van Jesus Christus.
Die Heilige Gees laat jou as ’t ware in die toekoms insien sodat jy op die horison van tyd kan sien hoe die Here kom, en hoe Hy aan jou die volle grootheid van sy eer uitdeel.
Daarom moet hierdie wete jou lewe ook uitwendig beheers:
Jy moet leef soos een wat aan God die Here behoort.
Ons kan nie verkeerd lewe, maar tog verwag dat die Here sy heerlikheid onbeperk oor ons gaan oopsluier nie! Dinge werk nie so nie!
As u weer kyk na wat daar staan, dan sal u sien dat die Bybel twee selfstandige naamwoorde gebruik om die erfdeel te beskryf.
Die een is rykdom.
En die ander een is heerlikheid.
Die Here laat met hierdie beskrywing die karakter van die erfdeel uitstaan.
Die erfdeel word oorheers deur die rykdom van die Almagtige God se majesteit.
Dit word oorspoel deur die heerlikheid van die teenwoordigheid van die Here.
Vers 19 trek ’n streep deur enige twyfel wat jy mag hê:
God se bekwaamheid om al hierdie dinge te doen, rus in sy onmeetbare krag.
Luister na die troos: oor dié wat glo!
Die Here se geweldige sterkte stuit nie voor onoorkombare dinge soos wat ons mense oorkom nie.
Die Here het die krag waarmee Hy ons erfdeel tot stand bring openbaar in die krag waarmee Hy Jesus opgewek het uit die dood.
Met Goddelike almag het God Jesus uit die dood laat opstaan en Hom laat sit aan sy regterhand.
Dis natuurlik ’n manier van sê dat die Here sy Goddelike almag en krag deur Jesus Christus uitoefen.
Die troos word al hoe helderder en in ’n stygende lyn aan die gelowiges verkondig. Van vers 18 tot vers 23 word dit vers vir vers uitgebou:
God het onmeetbare krag.
God het Jesus opgewek met hierdie krag.
God het Jesus aan sy regterhand laat sit met hierdie krag.
Hierdie krag is so groot dat oor alle ander magte heers.
Hierdie krag is so groot dat dit hierdie bedeling en die toekomstige beheers.
Jesus Christus regeer met hierdie krag oor sy gemeente.
Die gemeente erf juis die erfdeel van rykdom en heerlikheid, want hulle is die liggaam van die Here Jesus.
Hoofstuk twee begin met ’n baie skerp kontras, maar dis nog steeds deel van dieselfde saak. Die gedeelte beskryf nou die gemeente wat die liggaam van die Here is. Hulle word beskryf soos wat hulle werklik is, en elke dag in hierdie wêreld in hulleself lewe.
Die erfgename is dood:
Misdade en sonde het hulle doodgemaak.
Die gemeente het self agter die duiwel (die owerste van hierdie wêreld) aangeloop.
Die gemeente is ongehoorsaam en doen allerhande dinge wat vleeslik en sinnelik is.
Die beeld wat hulle vertoon, is nie een wat lyk asof hulle bekwaam is om hulle erfporsie in besit te neem nie.
Dan kom daar ’n wending in die hele saak. Die Here beskryf hoe dit kom dat sulke swak mense die erfdeel van rykdom en heerlikheid kan erf:
God het self ingegryp! Hy het hierdie mense wat almal dood gelê het in hulle misdade, lewend gemaak.
Hoe? Deur Jesus Christus.
Letterlik staan daar in die grondteks dat ons met/deur middel van Jesus Christus lewend gemaak is.
Nie net lewend gemaak nie; Hy het ons ook opgewek en saam met Jesus laat sit in die hemele.
Nie net saam met Jesus nie, maar ook deur Hom. Hy het die werk van opwek en laat sit self uitgevoer.
Dan kom hoofstuk 2:7, en dié bring ons terug by ons teksvers oor die erfporsie waarvan ons gelees het in hoofstuk 1:18.
In die eeue wat kom, gaan die Here sy genade wat Jesus Christus oor ons bewerk het, aan ons betoon.
Dis die rykdom en heerlikheid van ons erfdeel: die rykdom is God se groot genade dat al hierdie dinge oor ons kom, en die heerlikheid is God se teenwoordigheid en sy majesteit oor ons.
Broeders en susters, besef weer van nuuts af hierdie hele saak in sy grootheid, en gaan leef soos erfgename van die rykdom en van die heerlikheid van die Here se genade.
Slotpsalm 65:4, 5
Datum: 11 Januarie 2004 (oggend)