Pinksterboodskappe - True Gospel
3. Vervul met God se Liefde
5. Geestelike Oorlogvoering
7. Die Regte Profetiese Perspektief
9. Verlossing aan die Kruis
10. Bruilof van die Lam
“Nou moet julle ook dit alles aflê, naamlik toorn, woede, boosheid, laster, skandelike taal uit julle mond. Lieg nie vir mekaar nie, omdat julle die oue mens met sy werke afgelê het en julle met die nuwe mens beklee het wat vernuwe word tot kennis na die beeld van sy Skepper” (Kol. 3:8-10).
“Terwyl ons dan hierdie beloftes het, geliefdes, laat ons ons van alle besoedeling van die vlees en die gees reinig, en laat ons die heiligmaking in die vrees van God volbring” (2 Kor. 7:1).
Gebed: Dit is vir ons ‘n verhewe en uitdagende gedagte, o Here, dat U ons roep om ons sondige natuur af te lê en aan u beeld van liefde en heiligheid gelykvormig te word. Dit is ver buite die mens se vermoë om soos U te wees, omdat die sondeval u beeld in ons vernietig het en van ons sondige mense gemaak het wat in die mag van ‘n hebsugtige en verdorwe selfliefde vasgevang is. Ons dank U vir die nuwe natuur van die Here Jesus waarmee ons beklee kan word. Wanneer ons met u Heilige Gees vervul word, maak Hy ons meer en meer aan u Seun gelykvormig en stort ook sy agape-liefde in ons harte uit. Here, ons bid dat ons harte sal hê wat vol van die Here Jesus se liefde is – daardie wonderlike, goddelike liefde wat nie op die behoeftes van die eie-ek gerig is nie, maar op die behoeftes van andere – ‘n liefde wat kan gee en dien en selfs sy lewe vir andere kan aflê. U het die verloregaande wêreld só liefgehad dat U u Eniggebore Seun as ‘n losprys vir ons sonde gegee het. Help ons om, gevul deur u liefde, ook onsself aan te bied sodat andere hierdie wonderlike nuwe lewe deelagtig kan word. Ons bid dit tot die eer en verheerliking van u grote Naam, amen.
Die belangrikste vrug van die Heilige Gees is liefde – liefde vir God, liefde vir die broeders en liefde vir ‘n verloregaande wêreld. Wanneer ons met die Heilige Gees vervul word, word ons ook met hierdie agape-liefde van God vervul. Paulus sê: “Die liefde van God is in ons harte uitgestort deur die Heilige Gees wat aan ons gegee is” (Rom. 5:5). Johannes sê ons moet volmaak word in die liefde (1 Joh. 2:5; 4:12).
Toe my bejaarde moeder in die hospitaal was, het sy vir my susters gesê: “Ons moet harte hê wat vol van die liefde van die Here Jesus is.” Sy het toe vir hulle gevra: “Het julle sulke harte?” Dit is sekerlik nie maklik om hierdie vraag eerlik te beantwoord nie, want dikwels is daar in ons harte ‘n mengsel van teenstrydige gedagtes en emosies. In baie mense se harte is daar ‘n stryd tussen die vlees en die Gees. Die vlees is op liefde vir jouself en vir die wêreld ingestel, terwyl die Gees die liefde van God verteenwoordig.
Ons moet in God se liefde gewortel en gegrond wees, en toesien dat ons nie deur wêreldgesindheid verkoel in ons liefde nie. Mense wat in hulle liefde verkoel het en daarby berus, loop gevaar om later hulle eerste liefde te verlaat (Op. 2:4). As dit die geval is, moet ons dringend die saak regstel en die Here vertrou om ons harte opnuut met sy liefde te vul.
Omdat die liefde van God as ‘n Christelike lewensbeginsel so belangrik is, moet ons van die wesenlike kenmerke daarvan bewus wees.
God se liefde bestaan van ewigheid tot ewigheid. Dit is nie tydelik en verbygaande van aard nie. Ons leef in ‘n sondige, gevalle wêreld waarin alle dinge aan die verganklikheid onderworpe is. Niks het ewigheidswaarde nie, daarom kan hierdie wêreld geen blywende geluk aan jou bied nie. Die meeste mense is weens hulle vleeslikheid en sondige natuur onbetroubaar en veranderlik. Goedgesindheid gaan dikwels oor in kwaadgesindheid, aanvaarding in verworpenheid, toegeneëntheid in afsydigheid, en liefde in liefdeloosheid, veragting of selfs haat. God se liefde is egter ewig en onveranderlik. Dit gee aan jou iets om voor te lewe waarop jy altyd kan peil trek en wat niemand van jou af kan wegneem nie – selfs nie die dood nie. Niks kan ons skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus is nie (Rom. 8:35-39). Dit maak die lewe oor en oor die moeite werd omdat dit ‘n saak is wat jou oor die grense van tyd en ruimte aan die ewige lewe van God self verbind.
Die mees verhewe en sinvolle gedagtes wat die mens kán bedink is oor die liefde van God. ‘n Verslaggewer het by geleentheid aan ‘n professor in Afrikaanse letterkunde gevra wat die mooiste en mees betekenisvolle woorde is wat sy ooit gelees het. Hierdie gelowige en goed belese dame het sonder huiwering net die eerste paar woorde van 1 Korinthiërs 13:8 aangehaal: “Die liefde vergaan nooit nie.” Wat ‘n aangrypende gedagte is dit nie – God se liefde is onverganklik! Dit is ‘n onvervreembare geskenk. Dit bied aan jou oneindig meer as wat dit van jou vra. Al wat dit van jou vra, is die bereidwilligheid om deur hierdie liefde herskep te word. Jy moet uit jou lewe van sondigheid, kortsigtigheid en materialisme opstaan, jou tot die lewende God bekeer deur in Hom te glo, en ‘n lewe te lei waarin jy Hom deur die Here Jesus sal liefhê en jou hoop vir tyd en ewigheid in Hom alleen sal stel.
God se liefde het ‘n uitwaartse gerigtheid deurdat dit na ‘n wêreld in sy nood uitreik. Dit is waarom Hy die kosbaarste van alle geskenke vir die wêreld kon gee, naamlik sy eniggebore Seun wat Homself vir ons sondes geoffer het. “Groter liefde het niemand as dit nie, dat iemand sy lewe vir sy vriende gee” (Joh. 15:13). Hy is die goeie Herder wat sy lewe vir die skape afgelê het, en al wat van ons verwag word, is om dit in die geloof aan te neem.
Hierdie eienskap van God se liefde is presies die teenoorgestelde as dié van die sondige mens wie se sinne deur Satan verblind is. Die gevalle mens het ‘n verwronge, hebsugtige en selfgerigte liefde. Hy is opgeblase, vol van homself en praat graag groot. Hy het homself ten koste van andere lief. Dit wat hy sien, begeer hy en wil dit vir homself inpalm. Hy wil nie homself verloën en gee nie, want hy het geen ware meegevoel nie en gee nie regtig om as die onheile andere tref nie. Hy het net diegene lief uit wie hy iets kan kry, en vir wie hy kan gebruik en ook kan misbruik. Hy word verbitterd as hy nie sy sin kry nie, en is sterk op vergelding teen kwaadwilliges ingestel.
Hoe anders is die rein, suiwer, herskeppende en onselfsugtige liefde van God nie! Dit is só groot en opreg dat dit alle sondaars insluit. “God bewys sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was” (Rom. 5:8). Hy het alle mense liefgehad en na hulle neergebuig om hulle uit die kuil van vernietiging op te trek. Hy dra almal se ewige belange op die hart, en wil nie hê dat een verlore moet gaan nie, maar dat almal gered moet word (2 Pet. 3:9).
God se liefde vergewe totaal en ongekwalifiseerd – só volkome dat Hy nooit weer een keer na die sonde wat vergewe is, verwys nie. Hy werp dit in die see van vergetelheid en dink nie weer daaraan nie. Hy reken die kwaad nie toe nie en verwyt mense nie vir sondes wat bely en laat staan is nie. Selfs al sondig sy kinders by herhaling, dan raak Hy nie teen hulle verbitterd nie, en vergewe maar weer. Jesaja 55:7 sê Hy vergeef menigvuldiglik.
Mense wat teruggeval het, soos bv. die verlore seun in die gelykenis, moet net bereid wees om na hulle Vader terug te keer en hulle saak met Hom reg te maak. Hulle sal in Hom ‘n liefdevolle en vergewensgesinde Vader vind wat opnuut vir hulle ‘n feesmaal in sy koninkryk sal berei. Hy sal hulle nie donker aankyk as hulle met berou na Hom terugkeer nie (Jer. 3:12).
Nie net vriende skei as gevolg van liefdelose beskuldigings nie, maar ook huweliksgenote. Mense wat nie met die liefde en vergewensgesindheid van God vervul is nie, raak maklik verbitterd teenoor mekaar, grawe ou koeie uit die sloot, en beskuldig mekaar opnuut oor en weer. Waar is die gesindheid van Christus, om dinge wat reggemaak is, nooit weer op te haal nie?
Ons het die volgende, baie duidelike opdrag oor vergewensgesindheid: “Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander ‘n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen. En beklee julle bo dit alles met die liefde wat die band van die volmaaktheid is. En laat die vrede van God waartoe julle ook in een liggaam geroep is, in julle harte heers, en wees dankbaar” (Kol. 3:13-15).
Goddelike liefde bepaal die aard en koers van ons lewe, daarom is ons nie onder die wet nie, en kan vrye uitdrukking aan Christus se liefde gee. Ons is aan die verhewe beginsel van goddelike liefde gebonde, en om dié rede moet liefde die hoofkenmerk van ‘n Christen se lewe wees. In sy hoëpriesterlike gebed het die Here Jesus aan die Vader gesê: “Ek het u Naam aan hulle bekend gemaak, sodat die liefde waarmee U My liefgehad het, in hulle kan wees, en Ek in hulle” (Joh. 17:26). Aan die dissipels het Christus gesê: “’n Nuwe gebod gee Ek julle, dat julle mekaar moet liefhê; soos Ek julle liefgehad het, moet julle ook mekaar liefhê. Hieraan sal die wêreld weet dat julle my dissipels is, as julle liefde onder mekaar het” (Joh. 13:34-35).
Ons kan geen grense stel of beperkings op die liefde van Jesus plaas nie. Ons moet bewus daarvan wees dat dit elke aspek van ons bestaan insluit. Paulus sê in sy gebed vir die Efésiërs: “Om hierdie rede buig ek my knieë voor die Vader van onse Here Jesus Christus… dat Hy aan julle mag gee na die rykdom van sy heerlikheid om met krag versterk te word deur sy Gees in die innerlike mens… julle wat in die liefde gewortel en gegrond is, en julle in staat kan wees om saam met al die heiliges ten volle te begryp wat die breedte en lengte en diepte en hoogte is, en die liefde van Christus te ken wat die kennis oortref, sodat julle vervul kan word tot al die volheid van God” (Ef. 3:14-19).
Hoewel ons van die rykdom van God se liefde bewus kan wees, beteken dit nie dat ons dit ten volle kan deurgrond nie. God se liefde in Christus Jesus is onpeilbaar en grensloos. Dit is breër as die wêreld, dieper as die diepste see en hoër as die hoogste hemel. Ons staan in verwondering voor die onnaspeurlikheid van die Here Jesus se liefde en reddende genade. In Hom is alle skatte van wysheid en kennis verborge. Sy almag en liefde ken geen perke nie. Hy kan in elke behoefte van ons voorsien na die rykdom van sy genade. Hy sal ook nie tugtiging weerhou as ons dit nodig het nie.
Hierdie liefdevolle Verlosser trek vir jou en my na Hom toe met koorde van liefde. Hy wil ons nie net red en die ewige lewe aan ons skenk nie, maar ons volmaak en volkome in sy liefde bevestig. Deur die Heilige Gees stort Hy sy liefde in ons harte uit. Hy maak van ons skynende ligte in ‘n donker en liefdelose wêreld, waarin ons sy getuies moet wees.
Is jou lewe volkome onder die beheer van God se herskeppende, onveranderlike en ewige liefde? Dan sal daar by jou ‘n groot verlange wees dat andere dit ook deelagtig moet wees. Jou grootste verlange sal egter na die koms van die hemelse Bruidegom wees wat spoedig sy bruid na ‘n hemelse ivoorpaleis sal wegvoer om vir ewig by Hom te wees (Ps. 45:9-10).
Die skoonheid van die bruid
In die boek Hooglied word daar baie oor die skoonheid van die bruid gesê, wat ‘n tipe van die bruid van Christus is. Hieruit moet dit vir ons duidelik wees dat ons met die skoonheid en reinheid van Christus beklee moet wees.
In Hooglied 1:8 sê die Bruidegom dat sy bruid die mooiste onder die vroue is. Sy het ‘n hemelse skoonheid wat ander vroue onder die mensekinders nie het nie. Sy is geroepe om onberispelik te wees in heiligheid. Die wêreld moet kan sien dat sy deur die liefde en skoonheid van die Bruidegom omstraal word.
“My nardus het sy geur gegee” (Hoogl. 1:12). In die tyd van Salomo, en ook lank daarna, is nardussalf en -olie as een van die kosbaarste parfuums gereken. Die bruid word deur die lieflike geur van nardus omring. Sy is hiermee gesalf, en dit dra ‘n onmiskenbare getuienis uit na almal wat naby aan haar is. Ons moet deur Christus ‘n lieflike geur wees (Ef. 5:2).
“My beminde is vir my ‘n tros hennablomme in die wingerde van Éngedi” (Hoogl. 1:14). Die hennastruik met sy lang trosse wit blomme staan ook as die bruidsblom bekend. Dit versprei ‘n besonder aangename geur. Die trosse blomme word soms deur vroue om hul nek gedra. Hoe paslik is dit nie om ‘n bruid met haar vlekkelose wit kleed en pragtige voorkoms met hennablomme in die wingerde van Éngedi te vergelyk nie!
“Soos ‘n lelie tussen die dorings, so is my vriendin onder die dogters” (Hoogl. 2:2). Die bruid het ‘n hemelse skoonheid en reinheid wat die ongereddes rondom haar nie het nie. Haar geestelike skoonheid en morele reinheid is in skrille kontras met die verdorwe karaktertrekke van ‘n ongeredde mensdom wat deur die sonde oorheers en ontsier word.
“Word wakker, noordewind, en kom, suidewind, deurwaai my tuin, laat sy balsemgeure uitvloei! Laat my beminde in sy tuin kom en van sy kostelike vrugte eet” (4:16). Die lewe van die bruid moet die lieflike geur van die genade en liefde van haar Bruidegom oral versprei. Die noordewind en die suidewind moet die geure uitdra. Benewens die bloeisels moet daar ook vrugte in die bruid se tuin wees. Haar lewe moet soos ‘n tuin wees waarin die Bruidegom die kostelike vrug van sy eie handewerk kan sien en geniet. Sy moet soos ‘n boom wees wat geplant is by waterstrome.
“(My susterbruid) is ‘n fontein van die tuine, ‘n put met lewende water wat van die Libanon afvloei” (Hoogl. 4:15). Die bruid moet ‘n fontein van lewende water hê wat uit haar binneste opborrel. Dit moet ‘n bron van verkwikking vir ander mense wees. Hierdie water kom van haar Bruidegom wat self die water van die lewe is, en wat dit deur die Heilige Gees aan sy beminde skenk.
“My duif in die rotsklowe, in die skuilplek by die krans... laat my u stem hoor” (2:14). Sy skuil in die veilige beskutting van ‘n rotsvesting, hoog in die berge. Van hier af moet sy haar roepstem in die klowe daaronder laat hoor, omdat sy ‘n duidelike boodskap aan die wêreld het. Ook wil die Bruidegom haar stem hoor wanneer sy lofliedere tot eer van sy Naam sing en Hom ook in die gebed aanroep. Sy moet nooit tot stilswye gedwing word en ophou om die lof van haar Verlosser te verkondig nie.
“Alles is mooi aan u, my vriendin, en daar is geen gebrek aan u nie” (Hoogl. 4:7). Hierdie skoonheid is deur die Bruidegom aan haar verleen. Deur ‘n verbintenis met Hom het die ou dinge verbygegaan; kyk, dit het alles nuut geword. Hierdie vernuwende aanraking vind noue aansluiting by wat Paulus in Efésiërs 5:25-27 van die hemelse Bruidegom sê: “Christus het ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee om dit te heilig, nadat Hy dit gereinig het... sodat Hy die gemeente voor Hom kon stel, verheerlik, sonder vlek of rimpel of iets dergeliks; maar dat dit heilig en sonder gebrek sou wees” (Ef. 5:25-27). Het u al geestelik só verander geraak deur die vernuwing van u gemoed, dat die skoonheid van die Here Jesus waarneembaar in u lewe gestalte verkry het? Ons is hiertoe geroep.
Die liefde van God het nie net tot die soendood van sy Seun gelei om die straf vir ons sonde te betaal nie, maar dit word ook ryklik deur die Heilige Gees in ons harte uitgestort om ons hele lewe te verander. Ons word van gedaante verander om aan die beeld van Christus gelykvormig te word. Die vraag is of ons onsself aan hierdie vormende werk van die Heilige Gees oorgegee het? Paulus was in groot benoudheid oor die Galásiërs, “totdat Christus in julle gestalte verkry” (Gal. 4:19). Hulle was so traag om aan Hom gelykvormig te word, en sy liefde is so min in hulle lewens gesien.
Wat is die posisie met u en ek? Besef ons saam met al die heiliges wat die breedte, lengte en diepte van Christus se liefde is, en wandel ons daagliks daarin? Die Gees van God het gekom om hierdie liefde in jou hart uit te stort. Jy moet op só ‘n manier wandel dat ander dit kan sien.
Gebed: Hoe wonderlik, o Here, om deur u liefde en reddende genade herskep en verander te word na die beeld van u Seun. Gee dat ons in hierdie dae ‘n nuwe bewussyn sal verkry van die breedte, lengte, diepte en hoogte van u liefde, sodat ons vervul kan word tot al die volheid van God. Ons het nodig om iets meer van die onmeetlikheid en onnaspeurlikheid van u liefde en genade te verstaan, sodat ons die wêreld uit u oogpunt kan sien en ook u liefde aan die geestelik sterwendes rondom ons kan verkondig. Verlos ons daarvan om in ‘n klein wêreldjie van eiebelang vasgevang te raak, want dan sal die belange van u koninkryk nooit ‘n hoë prioriteit in ons lewens wees nie. Ons wil verkondigers wees van hierdie wonderlike liefde van God waardeur ons self gered is en die ewige lewe deelagtig geword het. Wanneer ons dít doen, sal u Gees ons lei en bekragtig om bruikbare instrumente in u hand te wees. Ons vra dit ter wille van ons liefdevolle Verlosser, Jesus Christus, wat Homself gegee het sodat ons in Hom lewe en oorvloed kan hê, amen.
“Aan hom wat oorwin en my werke tot die einde toe bewaar, sal ek mag oor die nasies gee” (Op. 2:26). Die volharding van die heiliges is nodig om die Here se werke tot die einde toe te kan bewaar.
“Wie oorwin, sal beklee word met wit klere, en Ek sal sy naam nooit uitwis uit die boek van die lewe nie” (Op. 3:5). Daar sal ongelukkig ook diegene wees wat nie oorwin het nie, maar die Woord van die Here tot hulle ondergang verander en verdraai het. Hulle sal volgens Op. 22:19 nie die Here se koninkryk beërf nie.
“Aan hom wat oorwin, sal Ek gee om saam met My te sit op my troon” (Op. 3:21). Hulle sal saam met Christus in sy vrederyk regeer.
“Hy wat oorwin, sal alles beërwe; en Ek sal vir hom ‘n God wees, en hy sal vir my ‘n seun wees” (Op. 21:7). Dit is belangrik hoe ons die wedloop begin, maar ook net so belangrik hoe ons dit klaarmaak.
Gebed: Ons dank U, Here, dat ons U in hierdie Pinkstertyd vir ‘n nuwe aanraking met krag uit die hoogte kan vertrou. Hiersonder is ons weerloos in die stryd teen die Bose. Wat ‘n voorreg om deur u Heilige Gees onderrig te word in die volle waarheid van u Woord. Die lewende Woord spreek tot ons harte en stel ons in staat om daagliks in genade en kennis toe te neem. Hierdie Woord, wat die swaard van die Gees is, verleen ook aan ons geestelike weerbaarheid teen al die aanvalle van die vyand. Dit ontmasker al sy slim planne en pogings tot misleiding. Help ons om die leiding van u Heilige Gees getrou na te volg terwyl Hy deur die Woord tot ons spreek. Maak ons ook bereid om soos goeie krygsmanne van Jesus Christus verdrukking te ly wanneer dit oor ons mag kom. Dankie dat U ons onder alle omstandighede wil toerus en in staat stel om meer as oorwinnaars te wees. Wat ‘n voorreg om in die oorwinning van Golgota te leef en die lewensweg met vaste treë te kan bewandel. Ons bid dit met danksegging in die wondernaam van Jesus Christus, amen.
Wanneer ons oor die krag van die Heilige Gees praat, moet ons onthou dat dit twee verskillende toepassings in ons daaglikse lewe het. Eerstens is dit ‘n geestelike toerusting om ons in staat te stel om getuies vir Christus te wees: “Julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees” (Hand. 1:8). Tweedens bekragtig die Heilige Gees ons om teen die vyand van ons siele te kan stryd voer en te oorwin. Paulus sê:
“Eindelik, my broeders, word kragtig in die Here en in die krag van sy sterkte. Trek die volle wapenrusting van God aan, sodat julle staande kan bly teen die liste van die duiwel. Want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug. Daarom, neem die volle wapenrusting van God op, sodat julle weerstand kan bied in die dag van onheil en, nadat julle alles volbring het, staande kan bly” (Ef. 6:10-13).
Wanneer die Bybel van geestelike oorlogvoering praat, het dit ‘n persoonlike toepassing op individuele gelowiges. Elke Christen moet ‘n geestelike wapenrusting aan hê sodat hy of sy staande kan bly teen die liste van die duiwel. Dit is belangrik om hierdie basiese feit in gedagte te hou, want daar is tans verskeie onbybelse toepassings van sg. strategiese geestelike oorlogvoering waarin sekere groepe gelowiges probeer om gebiedsdemone uit hele stede en lande te verdryf en sodoende ‘n geweldige herlewing in die hand te werk. Die Bybel sê egter vir ons dat die duiwel eers sy magsposisie in die wêreld daarbuite sal verloor wanneer Christus kom. Dan sal die Antichris en die valse profeet verdelg en Satan in ‘n bodemlose put gebind word.
Tydens die kerkbedeling moet ons juis van die teenwoordigheid en die werking van Satan en sy demone kennis neem en ons daarteen verweer. Dit is hiervoor dat daar ‘n geestelike wapenrusting aan ons gebied word. Wat dit betref, is daar ook ‘n verdere waarskuwing ter sake, naamlik die onbybelse benadering wat deur baie sg. bevrydingsbedienings gevolg word. Die wapenrusting beskerm ons teen ‘n vyand van buite, omdat Christene nie demone kan hê nie. Moet dus nie toelaat dat mense enige tekens van vleeslikheid of wêreldgesindheid by jou aan demoniese besetting toeskryf nie. Probleme van dié aard word nie deur duiweluitdrywing reggestel nie, maar deur sondebelydenis en ‘n oorgawe om opnuut deur die Heilige Gees vervul te word.
Wanneer Christene sondig, is dit ook nie te sê dat die duiwel regstreeks met hulle bemoeienis gemaak het nie. Hy weet goed dat versoeking deur die wêreld en die vlees ook op Christene inwerk om hulle te laat sondig. Jakobus sê: “Elkeen word versoek as hy deur sy eie begeerlikheid weggesleep en verlok word. Daarna, as die begeerlikheid ontvang het, baar dit sonde” (Jak. 1:14-15). Elke mens het sekere swakhede wat na sonde kan lei. Dit kan geldgierigheid, hoogmoed, humeurigheid, ernstige depressie, korrupsie of luiheid wees, of ook ‘n neiging tot leuens en buite-egtelike verhoudings. Die duiwel kan sulke begeerlikhede aanblaas, maar hy hoef hulle nie basies te skep nie – hulle is reeds daar. Ons moet weerstand bied teen elke neiging tot sonde, wat ook al die oorsprong daarvan mag wees.
Daar is wél sekere geleenthede in elke persoon se lewe wanneer die duiwel hom of haar spesifiek deur sy vernietigings- of misleidingswerk teiken. Dit is met die oog hierop dat Paulus sê: “Daarom, neem die volle wapenrusting van God op, sodat julle weerstand kan bied in die dag van onheil en, nadat julle alles volbring het, staande kan bly” (Ef. 6:13). Die dag van onheil is wanneer daar deur die Bose ‘n groot aanslag op jou gees, siel of liggaam gemaak word, of dalk op jou huwelik, jou werk, jou geldsake of op een van jou gesinslede. Ongelukke, rampe, inbrake en aanrandings vind wél plaas, omdat ons in ‘n gebroke, onveilige wêreld leef wat in die mag van die Bose lê. Ons weet nie wanneer daar dalk ‘n dag van onheil in ons lewe aanbreek nie, daarom moet ons altyd geestelik sterk staan, ook wanneer toestande rustig is en ons geen noemenswaardige aanslae of probleme ervaar nie. Wanneer daar skielik ‘n donker tyd aanbreek, dan sal ons staande bly en die krisis deur die Here se genade sonder geestelike letsels kan oorleef.
Ek wil nie ‘n oormatige duiwelbewustheid by u inskerp, sodat u later ‘n duiwel agter elke bos sal probeer raaksien nie. Ek wil ook nie onnodige vrees en selfs paniek by u skep oor moontlike rampe, gevare of ongelukke wat u mag tref nie. Ek wil bloot hê u moet besef dat ons in ‘n donker wêreld leef waarin daar ook vir Christene baie gevare skuil. Daar is beslis ‘n stryd om te stry, maar ook oorwinning te verkry. Die duiwel is nog nie gebind nie, en hy loop rond om sy vernietigingswerk te doen. Sorg dat jy nie deur geestelike laksheid, impulsiwiteit, onkunde oor die Woord, of as gevolg van jou vleeslikheid, ‘n maklike teiken vir hom is nie. Ons moet nie deur probleme platgeslaan en tot wanhoop en dalk ongeloof gedryf word nie. Ons moet begryp dat ons deur vele verdrukkinge in die koninkryk van die Here moet ingaan, daarom is dit in ons eie belang om so gou as moontlik ons krisisbestandheid deur bedrewenheid in geestelike oorlogvoering te verhoog.
Ons moet deeglike Bybelse kennis van die aard van die kerkdispensasie hê, want dit sal voorkom dat ons die omvang van die stryd waarin ons is, sal onderskat. Die wêreld lê volgens 1 Joh. 5:19 in dié bedeling in die mag van die Bose. Die Here Jesus het in Joh. 14:30 na die duiwel as die owerste van die wêreld verwys. Paulus sê in 2 Kor. 4:4 dat Satan die god van hierdie wêreld is wat die sinne van mense verblind. Hieruit behoort dit vir elkeen duidelik te wees dat ons nie nou as konings in ‘n vrederyk regeer nie, maar soldate van die kruis is wat in ‘n stryd teen die vyand van God se koninkryk gewikkel is. Die Here wil hê dat ons van sy wapenrusting gebruik sal maak, sodat Hy ons uit “die teenwoordige bose wêreld” kan uitred (Gal. 1:4).
Elke ware Christen wat deur die wedergeboorte van die heerskappy van Satan bevry is, is in ‘n geestelike stryd teen die mag van die Bose gewikkel. Nie een Christen is van dié stryd gevrywaar nie. Om hierin te kan oorwin, moet daar doelbewus in die krag van die Here teen die Bose weerstand gebied word. Hoewel hierdie stryd op ‘n geestelike vlak gevoer word, is dit ‘n baie werklike stryd teen ‘n groot en gedugte mag van demone onder die aanvoering van Satan. ‘n Geestelike oorlog word van verskillende fronte af teen gelowiges gevoer word. Ons gaan na drie van die hoedanighede kyk waarin Satan of een van sy trawante die gelowiges aanval, asook die noodsaaklikheid daarvan om op elk van dié terreine weerbaar te wees.
Die duiwel word in ‘n oorkoepelende sin as die Christen se teëstander beskryf, wat sy ondergang of skade op verskillende lewensterreine soek: “Wees nugter en waaksaam, want julle teëstander, die duiwel, loop rond soos ‘n brullende leeu en soek wie hy kan verslind. Hom moet julle teëstaan, standvastig in die geloof” (1 Pet. 5: 8-9).
Hierdie posisie van konfrontasie is onvermydelik, want die duiwel is ons teëstander wat ons op allerlei wyses teëstaan en struikelblokke in ons weg probeer werp. Ons opdrag is om hom in die geloof te weerstaan en dus ook sý teëstander te wees. Ons moet nie ons oë vir sulke situasies sluit deur dit weg te redeneer nie. Baie mense skryf hulle probleme aan ander faktore toe en sien nie die aandeel van die vyand van hulle siele daarin raak nie. Sulke mense soek ook nie na geestelike oplossings vir hulle probleme nie. Hulle hoop maar vir die beste, aanvaar neerlae op ‘n fatalistiese wyse en vertrou net op sielkundige berading. Hulle is by voorbaat verloorders in die stryd.
Die intensiteit van Satan se teëstand ken geen perke nie, want as mensemoordenaar streef hy daarna om mense se lewens te vernietig. Oorloë, gevegte, noodlottige ongelukke, selfmoord, bakleiery en verskeie ander metodes word deur hom gebruik om aan sy moorddadige motiewe uiting te gee. Hy het nie onbeperkte mag oor mense nie, maar binne sy beperkte beweegruimte werk hy met groot lis om sy doel te bereik. Die duiwel en sy demone het ook ‘n groot aantal stadige metodes waardeur hulle mense se lewens probeer verwoes, soos bv. drank, dwelmmiddels en tabak.
Satan se aanvalle moet in die naam van die Here weerstaan en die stryd teen hom voortgesit word. Volg die voorbeeld van die Here Jesus in hierdie opsig, en stry in sy krag teen die magte van die Bose wat ook deur ander mense werk: “Want julle moet ag gee op Hom wat so ‘n teëspraak van die sondaars teen Hom verdra het, sodat julle in jul siele nie vermoeid word en verslap nie. Julle het nog nie ten bloede toe weerstand gebied in julle stryd teen die sonde nie” (Heb. 12:3-4).
Satan is aktief besig om mense op morele gebied tot sonde te verlei. Die vleeslike hartstogte en begeerlikhede van die ou natuur word vir hierdie doel uitgebuit. Deur sondige suggesties en die aanwakker van die ou, verdorwe natuur word mense tot sondige dade verlei. Die oplossing teen sondes van vleeslike verleiding is waaksaamheid, selfbeheersing en gebed: “Waak en bid, dat julle nie in versoeking kom nie. Die gees is wel gewillig, maar die vlees is swak” (Matt. 26: 41). Moenie so maklik aan versoekings toegee nie.
Ons moet met groot vrymoedigheid in gebed na die genadetroon nader, want die Here Jesus is die Oorwinnaar wat meer as bereid is om ons te help om in die stryd teen versoekings te kan oorwin. Hy weet wat versoekings is, en deur sy krag en outoriteit kán dit oorwin word: “Deurdat Hy self onder versoeking gely het, kan Hy dié help wat versoek word” (Heb. 2:18). “Want ons het nie ‘n Hoëpriester wat nie met ons swakhede medelye kan hê nie, maar een wat in alle opsigte versoek is net soos ons, maar sonder sonde. Laat ons dan met vrymoedigheid na die troon van die genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry en genade vind om op die regte tyd gehelp te word” (Heb. 4:15-16). Maak van hierdie hulp gebruik!
Ons word ook telkens vermaan om onsself te verloën en die ou natuur te kruisig, anders is ons ‘n oop teiken vir morele sondes (Luk. 9:23; Gal. 6:14). Trouens, as ons nié die ou natuur aflê en oorgee om gekruisig te word nie, sal oorwinning oor versoekings ons sekerlik ontwyk:
“Wat die vorige lewenswandel betref, [moet julle] die oue mens aflê wat deur die begeerlikhede van die verleiding ten gronde gaan, en vernuwe word in die gees van julle gemoed en julle met die nuwe mens beklee wat na God geskape is in ware geregtigheid en heiligheid” (Ef. 4:22-24).
‘n Verdere gedaante waarin die Satan teen gelowiges veg, is dié van misleier. Dit het met godsdienstige misleiding en bedrog te doen. Hy buit mense se onkunde uit en dis allerlei godsdienstige leuens aan hulle op om hulle op ‘n dwaalspoor te bring. Geestelike verval is die noodwendige gevolg hiervan: “Maar die Gees sê uitdruklik dat in die laaste tye sommige van die geloof afvallig sal word en verleidende geeste en leringe van duiwels sal aanhang” (1 Tim. 4:1). Hulle sal in hulle onkunde dink dat hulle op die regte pad is.
Verval van hierdie aard is aan die orde van die dag in Christelike kerke (2 Tim. 4:1-4), terwyl geestelike bedrog en leuens ook die grondslag van al die nie-Christelike godsdienste in die wêreld vorm. In die eindtyd sal die gees van dwaling besonder aktief wees om die mensdom te mislei om die Antichris en sy valse profete te vereer en te aanbid. Jesus sê:
“Pas op dat niemand julle mislei nie. Want baie sal onder my Naam kom en sê: Ek is die Christus! en hulle sal baie mense mislei” (Matt. 24:4-5). Petrus sê:
Verderflike ketterye word in baie van die vooraanstaande universiteite se teologiese fakulteite ingevoer, en sodoende word predikante in hulle studiejare al bedrieg en mislei. Dit is vandag algemeen dat Jesus se maagdelike geboorte en godheid, sy opstanding uit die dood en die belofte van sy persoonlike wederkoms, asook die goddelike inspirasie van die Bybel, openlik en blatant deur ‘n groot aantal teoloë ontken word. ‘n Ander leuen wat toenemend gehoor word, is dat alle godsdienste dieselfde God aanbid en dus vir dieselfde wêreldmessias wag. Hierdie leuen kom ook van die vader van die leuens af en is daarop gemik om die weg vir die koms van die Antichris as die universele messias vir alle gelowe voor te berei.
Die eindtydse vormgodsdienstiges is deur Satan verblind en het deur hulle eie toedoen en onkunde die stryd teen godsdienstige bedrog en leuens verloor. Hulle het vir hulleself leuenpredikers versamel, die oor afgekeer van die waarheid en hulle gewend tot fabels (2 Tim. 4:3-4). Hulle voer dus nie ‘n geestelike oorlog teen die leuengees van dwaling nie, maar is reeds as buit deur die vyand weggevoer (1 Joh. 4:1-6).
Wanneer ons oor geestelike oorlogvoering praat, moet ons altyd onthou dat dit een van twee redes is waarom ons met die krag van die Heilige Gees beklee moet word. Die eerste rede is om krag te ontvang om ‘n getuie vir Christus te kan wees, en die twee rede is krag om in die stryd teen die Bose te kan triomfeer. Daar moet altyd ‘n balans tussen hierdie twee aanwendings van die Heilige Gees se krag wees: die positiewe identifikasie met Christus en sy koninkryk, en die negatiewe afwysing van Satan se pogings om ons te mislei en die spoor te laat byster raak.
Sommige mense gee nie aan hierdie twee sake die aandag wat elkeen verdien nie, en lei dan as gevolg daarvan baie skade. Sommiges wil hulleself nét met evangelisasie besig hou en gee nie genoeg aandag aan hulle geestelike weerbaarheid nie. Dit lei na gevaarlike onkunde oor die vyand se werkswyse, en dikwels kom sulke mense geestelik tot ‘n val. Die mat word onder hulle uitgetrek omdat hulle nie met die geestelike wapenrusting beklee was nie. Baie van hulle doen selfs uit onkunde aan ekumeniese pogings mee om strukture vir die Antichris se wêreldkerk te skep.
Aan die ander kant is daar weer diegene wat nét teen die duiwel, die Antichris en geestelike dwalings wil waarsku, sonder dat hulle by evangelisasie en die redding van siele betrokke is. Dan mis ons ons basiese doel as Christene in hierdie verdorwe wêreld. Ons moet ten alle tye die lig van die evangelie in ‘n donker wêreld laat skyn, sodat sondaars vir redding na die Here Jesus kan kom. Terselfdertyd moet ons besef dat ons geestelik gesproke op die terrein van die vyand is, en dus altyd daarop bedag moet wees dat daar ‘n vyand is om te weerstaan en te oorwin. Die Here wil van elkeen van ons oorwinnaars in die stryd maak. Vertrou Hom opnuut hiervoor.
Gebed: Dierbare Here Jesus, ons dank U vir die duidelike waarskuwings in u Woord dat ons by ‘n groot stryd teen ‘n geestelike vyand betrokke is. Die hele wêreld lê in die mag van die Bose en hy rig sy vurige pyle op die kinders van die Here in ‘n poging om ons te ontmoedig en geestelik te laat ontspoor. Dankie dat U die magte en owerhede oorwin het en aan ons ‘n geestelike wapenrusting bied sodat ons staande kan bly teen die liste van die duiwel. Gee dat ons nie die groot stryd waarby ons betrokke is, sal onderskat en as gevolg daarvan sal nalaat om die wêreld, die duiwel en die sonde te weerstaan nie. Morele en geestelike verval is kenmerkend van ons tyd, en as gevolg hiervan verkoel baie Christene in hulle liefde teenoor U. Help ons genadiglik om nie deel van hierdie vervalproses te word nie, maar eerder op u waarskuwing ag te slaan toe U vir die dissipels gesê het: “Waak en bid dat julle nie versoeking kom nie.” U het ook vir hulle gesê: “Pas op dat niemand julle mislei nie.” Hierdie waarskuwings geld in die besonder ook vir ons, daarom bid ons vir krag, insig en vasberadenheid om nie van die reguit weg van u Woord af te wyk en slagoffers van die vyand te word nie. Ons vra dit in die Naam van die enigste Verlosser, Jesus Christus, in wie alle skatte van kennis en wysheid verborge is, amen.
“Want alles wat uit God gebore is, oorwin die wêreld; en dit is die oorwinning wat die wêreld oorwin het, naamlik ons geloof. Wie anders is dit wat die wêreld oorwin as hy wat glo dat Jesus die Seun van God is?” (1 Joh. 5:4-5).
“...neem die skild van die geloof op waarmee julle al die vurige pyle van die Bose sal kan uitblus” (Ef. 6:16).
“Stry die goeie stryd van die geloof, gryp na die ewige lewe waartoe jy ook geroep is en die goeie belydenis voor baie getuies afgelê het” (1 Tim. 6:12).
“Wees nugter en waaksaam, want julle teëstander, die duiwel, loop rond soos ‘n brullende leeu en soek wie hy kan verslind. Hom moet julle teëstaan, standvastig in die geloof” (1 Pet. 5:8-9).
Gebed: Ons dank U, Here, vir die vaste wete dat hierdie wêreld nie ons tuiste is nie, omdat ons op pad is na ons ewige woning in die hemel. Abraham het ook hierdie verwagting gehad en homself uitgestrek na ‘n wonderlike toekoms saam met U. Hy het as ‘n vreemdeling in tente gewoon omdat hy die stad verwag het wat fondamente het, waarvan God die boumeester en oprigter is. Gee dat ons ook hierdie profetiese vergesig oor die lewe hierna sal hê, en dat dit ons sal aanspoor om skatte in die hemel bymekaar te maak. Bewaar ons daarvan om nou, in die kerkbedeling, ‘n aardse koninkryk na te jaag waaroor die mens self heerskappy wil voer. Valse verwagtings van hierdie aard lei tot die verwerping van Bybelse profesieë oor groot afvalligheid in die laaste dae. Sulke mense verwag nie die wegraping voor die verdrukking, en die openbaring van die Antichris direk daarna nie. Gee dat ons nie hierdie profetiese waarskuwings oor ‘n donker tydperk van verdrukking sal ignoreer net omdat dit met ons visie van ‘n mensgemaakte, aardse koninkryk in botsing is nie. Help ons om in die lig van die profetiese woord te wandel totdat U ons kom haal, sodat ons teen die toenemende verval van die eindtyd sal waak en met sekerheid die komende toorn van God oor die ongelowiges sal ontvlug. Ons vra dit om Jesus ontwil, amen.
Inbegrepe by dit wat die Heilige Gees op pinksterdag vir die ganse kerk van Christus kom doen het, was om aan ons die regte toekomsverwagting te gee. Die Here Jesus het gesê: “Maar wanneer Hy gekom het, die Gees van die waarheid, sal Hy julle in die hele waarheid lei... en die toekomstige dinge aan julle verkondig” (Joh. 16:13). Die Heilige Gees het alle Bybelse profesieë geïnspireer, daarom verwag die Here van ons om daarvan kennis te neem en ons lewens daarvolgens in te rig. Paulus sê: “Blus die Gees nie uit nie. Verag die profesieë nie” (1 Thess. 5:19-20).
Petrus sê: “Ons het die profetiese woord wat baie vas is, waarop julle tog moet ag gee soos op ‘n lamp wat in ‘n donker plek skyn, totdat die dag aanbreek en die môrester opgaan in julle harte; terwyl julle veral dít moet weet, dat geen profesie van die Skrif ‘n saak van eie uitlegging is nie; want geen profesie is ooit deur die wil van ‘n mens voortgebring nie, maar, deur die Heilige Gees gedrywe, het die heilige mense van God gespreek” (2 Pet. 1:19-21).
Ons geestelike lewe word ten nouste geraak deur gebeurtenisse wat ons in die toekoms verwag, omdat ons onsself daarop instel en voorbereid wil wees vir dit wat gaan gebeur. Ons reaksie op die tekens van die tye bepaal ook ons huidige beoordeling van wêreldgebeure en help ons om nie valse verwagtings oor die onmiddellike óf die verre toekoms te koester nie. Die volgende onderwerpe is almal ter sake wat ons toekomsverwagting betref:
Een van die belangrikste profetiese temas in die Bybel is die eindtydse herstel van die volk Israel in die land wat die Here aan hulle gegee het. Hy het vir Israel gesê: “Ek sal julle bymekaarmaak uit die volke en julle versamel uit die lande waarin julle verstrooi is, en Ek sal aan julle die land Israel gee” (Eseg. 11:17). Die Heilige Gees wil aan ons duidelike begrip vir hierdie saak gee, omdat dit een van die toekomstige dinge is wat Hy aan ons verkondig.
Ons moenie die profesieë oor Israel vergeestelik en op die kerk toepas nie. Die belofte van terugkeer na die land Israel is net aan die Jode gegee en is hoegenaamd nie op die kerk oordraagbaar nie. Die kerk is beslis nie die geestelike Israel nie. Die geestelike Israel of die Israel van God verwys na geredde Jode en onderskei hulle van die ander wat ortodoks of sekulêr is. Net die gereddes wat Jesus as Messias aanvaar, is die ware Israeliete of Jode. Hulle word Messiaanse Jode genoem. Paulus sê van geestelike Jode: “Nie hý is ‘n Jood wat dit in die openbaar is nie... maar hy is ‘n Jood wat dit in die verborgene is, en besnydenis is dié van die hart, in die gees, nie na die letter nie. Sy lof is nie uit mense nie, maar uit God” (Rom. 2:28-29).
Diegene wat Bybelse profesieë bestudeer, het ‘n liefde vir die volk Israel, erken hulle reg op die land Israel en die stad Jerusalem en bid ook vir hulle geestelike herstel. Hulle verstaan die scenario wat besig is om in die Midde-Ooste te ontvou, en weet dat dit op die sewe jaar lange verdrukking onder die bewind van die Antichris gaan uitloop. Hulle weet ook volgens Johannes 5:43 dat dié Jode wat nie vir Jesus as Messias aanneem nie, tot hulle eie ondergang ‘n verbond met die Antichris sal sluit. Dieselfde beginsel geld vir alle nie-Jode – hulle is óf volgelinge van die ware Christus, óf wegbereiders vir die komende Antichris. Die Jode én die nasies moet oor hierdie lewensbelangrike keuse wat hulle sal moet maak, ingelig word.
‘n Baie belangrike teken wat ons oor die eindtyd het, is die herstel van Jerusalem. Die Here Jesus het gesê: “Jerusalem sal vertrap word deur die nasies totdat die tye van die nasies vervul is” (Luk. 21:24). Jerusalem is in ‘n gevorderde stadium van herstel. Die Here Jesus het beloof om ná die verdrukking, tydens ‘n groot militêre beleg deur die wêreldmagte van die Antichris, na Jerusalem terug te keer, sy voete op die Olyfberg te sit, sy vyande te verdelg, die oorblyfsel in Israel te red en Jerusalem die hoofstad van sy vrederyk te maak (Sag. 14:1-17; Hand. 15:16-17; Op. 19:19-21; Jer. 3:17).
‘n Misleide en moreel vervalle wêreld
Ons moet veral ook perspektief oor geestelike sake hê. Die Heilige Gees waarsku ons deur middel van die profetiese woord dat die wêreld in die eindtyd al hoe boser en slegter sal word. Die belangrikste oorsaak hiervan sal geestelike verval wees wat só erg sal wees dat leerstellings van duiwels in groot dele van die Christelike kerk aanvaar sal word: “Die Gees sê uitdruklik dat in die laaste tye sommige van die geloof afvallig sal word en verleidende geeste en leringe van duiwels sal aanhang deur die geveinsdheid van leuenaars wat gebrandmerk is in hulle gewete” (1 Tim. 4:1-2). Die valse leraars wat hierdie leuens sal verkondig, se gewete sal só toegeskroei wees dat hulle geen probleem sal hê om die ergste dwalings te verkondig nie.
Die valse leerstellings wat verkondig word, sal met opspraakwekkende tekens en wonders gepaard gaan, en om dié rede sal dit baie populêr by die misleide massas wees. Die valse profete sal hoog in aansien wees, openlik geld bedel en skatryk word. Paulus sê: “Daar sal ‘n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle ‘n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede, en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels” (2 Tim. 4:3-4). Die Here Jesus het self teen valse profete gewaarsku wat hulle groot gehore deur tekens en wonders sal mislei (Matt. 24:11,24).
Petrus het daarop gewys dat die valse leraars van die eindtyd glad nie sal skroom om die Here Jesus self te verloën nie (2 Pet. 2:1-2). Hulle doen dit deur sy maagdelike geboorte en godheid te ontken, asook sy liggaamlike opstanding uit die dood, en só van Hom net ‘n gewone mens te maak. Op hierdie manier word van Jesus ‘n ander Jesus gemaak, wat daartoe sal lei dat die Antichris in sy plek as die Christus van alle gelowe aanvaar sal word wanneer hy kom. Omdat ons teen dwalings van hierdie aard gewaarsku is, moet ons des te meer seker maak dat ons dit geheel en al verwerp.
Groot morele verval is ook kenmerkend van die eindtyd. Paulus sê: “Maar weet dit, dat daar in die laaste dae swaar tye sal kom. Want die mense sal liefhebbers van hulleself wees, geldgieriges, grootpraters, trotsaards, lasteraars... bandeloos, wreed... verraaiers, roekeloos, verwaand... mense wat ‘n gedaante van godsaligheid het, maar die krag daarvan verloën het” (2 Tim. 3:1-5). Hierdie moreel erg vervalle mense van die eindtyd het nogtans ‘n gedaante van godsaligheid, wat beteken dat hulle ongeredde kerkmense is. Hulle het die wederbarende krag van die Heilige Gees verloën omdat hulle net lippediens aan die Christendom bewys.
Onder die heidene buite die kerk gaan dit nóg erger. Die Here Jesus sê dat dit in die eindtyd soos die dae van Noag en Lot sal wees (Luk. 17:26-30). In Noag se tyd was ‘n geweldskultuur in bose samelewings aan die orde van die dag (Gen. 6:5,13), en in Lot se tyd is groot stede deur aggressiewe gay-gemeenskappe gekenmerk. Ons ervaar ‘n herhaling daarvan vandag.
Indien mens van hierdie profesieë oor die eindtyd kennis neem, kan jy jouself soveel beter teen die bose tydsgees verset en seker maak dat jy nie deur die groter wordende gety van morele permissiwiteit en goddeloosheid meegesleur of ontmoedig word nie. Christene wat nie sterk staan nie, sal geestelik agteruitgaan. Die Here Jesus het gesê: “Omdat die ongeregtigheid vermeerder word, sal die liefde van die meeste verkoel” (Matt. 24:12).
Maak ‘n studie van Bybelse profesieë en besef dat jy in die eindtyd alles in die stryd moet werp om regverdiger en heiliger te word, omdat diegene wat vuil is, nog vuiler sal word, en dié wat onreg doen, nog meer onreg sal doen (Op. 22:11). Ons leef in die tyd van die groot afval, en dit sal vir seker vasberadenheid van ons kant af verg om enduit te skyn soos ligte te midde van ‘n krom en verdraaide geslag.
Die Heilige Gees gee aan ons verligte oë van die verstand om die verborgenhede van God se raadsplan vir die mens reg te kan verstaan. Dit is van die grootste belang dat ons duidelik tussen die bedeling van die wet (dit is Israel in die Ou Testament), die Nuwe Testamentiese bedeling van die kerk, die toekomstige bedeling van die Antichris se regering van sewe jaar, en die bedeling van Jesus Christus se duisendjarige koninkryk ná sy wederkoms, sal kan onderskei. Elk van dié bedelings het sy onderskeidende kenmerke en moet hoegenaamd nie met mekaar verwar word nie.
Die suiwerheid van die Nuwe Testamentiese bedeling van genade, asook ons profetiese verwagting van dit wat in die toekoms gaan gebeur nadat die Here sy bruidsgemeente kom haal het, is ten nouste daarvan afhanklik dat ons nie die kerkbedeling met die kenmerke van enige van die bedelings voor of ná dit sal vermeng nie. Ons moet onder die leiding van die Heilige Gees die woord van die waarheid reg sny (2 Tim. 2:15), wat beteken dat ons alle Bybelse stellings in hulle regte dispensasionele verband moet verstaan en toepas. Groot verwarring bestaan tans op hierdie terrein.
Ons moet duidelik verstaan dat die Ou Testamentiese bedeling van die wet verbygegaan het, en dat ons in die Nuwe Testament nie onder die wet is nie, maar onder die genade (Rom. 6:14). “Christus is die einde van die wet tot geregtigheid vir elkeen wat glo” (Rom. 10:4). Daar moet dus geen poging hoegenaamd aangewend word om gelowiges weer in enige opsig onder die wet te plaas nie, soos bv. om sabbatsvieringe op Saterdae verpligtend te maak, want dan word daar afbreuk aan die genadewerk van Christus aan die kruis gedoen. Die Galásiërs wou die wet en genade vermeng, en Paulus het vir hulle gesê: “Julle wat geregverdig wil wees deur die wet, is losgemaak van Christus; julle het van die genade verval” (Gal. 5:4).
Die Nuwe Testamentiese tyd word ook die bedeling van die Heilige Gees genoem, omdat Hy ons van sonde oortuig, ons wederbaar, vervul en die liefde van God in ons harte uitstort. Iemand wat God en sy naaste waarlik liefhet, het die beginsels van die wet vervul en leef geestelik op ‘n hoër vlak as die gelowiges van die Ou Testament. Hulle het net die letter van die wet gehad, en nie die Heilige Gees om hulle in die hele waarheid te lei nie.
Ons moet net so versigtig wees om nie die kerkbedeling met enige van die toekomstige bedelings te verwar nie. Die Antichris en sy goddelose regering van sewe jaar wat ná die wegraping ‘n aanvang sal neem, moet in geen opsig as deel van die kerkbedeling beskou word nie. Daar is baie mense wat dit nogtans doen, deur profesieë oor die Antichris histories te verklaar. Hulle beweer dat die kerkbedeling en die Antichris se bedeling gelyklopend is, en dat Nero of sekere van die pouse in die Middeleeue reeds alle profesieë oor die Antichris en die groot verdrukking vervul het.
Die Bybel is egter baie duidelik daaroor dat die Antichris eers geopenbaar sal word nadat sy teëhouer – die ware kerk van Christus wat die tempel van die Heilige Gees is – van hierdie verdorwe aarde af weggeneem is. Dan sal die Antichris as valse messias en wêreldleier geopenbaar word vir die aanvang van sy relatief kort regering van sewe jaar. Aan die einde van sy skrikbewind sal hy tydens die wederkoms deur Christus verdelg word, en dit is ‘n onbetwisbare bewys dat hy ‘n eindtydse leier sal wees. Paulus sê:
“En nou, julle weet wat hom teëhou, sodat hy op sy tyd geopenbaar kan word. Want die verborgenheid van die ongeregtigheid is al aan die werk, net totdat hy wat nou teëhou, uit die weg geruim is; en dan sal die ongeregtige geopenbaar word, hy wat die Here met die asem van sy mond sal verdelg en deur die verskyning van sy wederkoms tot niet sal maak, hy wie se koms is volgens die werking van die Satan met allerhande kragtige dade en tekens en wonders van die leuen en met allerhande verleiding van ongeregtigheid in die wat verlore gaan, omdat hulle die liefde tot die waarheid nie aangeneem het om gered te word nie. En daarom sal God hulle die krag van die dwaling stuur, om die leuen te glo, sodat almal geoordeel kan word wat die waarheid nie geglo het nie, maar behae gehad het in die ongeregtigheid” (2 Thess. 2:6-12).
In Openbaring 19:19-20 word dit ook bevestig dat die Antichris tydens die wederkoms van Christus op aarde aan bewind sal wees. Jesus Christus verwys ook in sy profetiese rede na hierdie vreeslike tyd wat direk voor sy wederkoms op aarde sal aanbreek:
“Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie... En dadelik ná die verdrukking van daardie dae sal die son verduister word, en die maan sal sy glans nie gee nie, en die sterre sal van die hemel val, en die kragte van die hemele sal geskud word. En dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemel verskyn, en dan sal al die stamme van die aarde rou bedryf en die Seun van die mens sien kom op die wolke van die hemel met groot krag en heerlikheid” (Matt. 24:21,29-30).
Ons het die belofte om die oordele van die Antichris se skrikbewind deur middel van die wegraping te ontvlug, net so seker as wat Noag en Lot ook die goddelike oordele in hulle tyd ontvlug het: “Waak dan en bid altyddeur, sodat julle waardig geag mag word om al hierdie dinge wat kom, te ontvlug en voor die Seun van die mens te staan” (Luk. 21:36; vgl. 1 Thess. 4:16-17). Wat ‘n motivering is dit nie vir heiligmaking en ‘n rein, vrugbare lewe om die verwagting op die ontmoeting met die hemelse Bruidegom te hê nie!
In die laaste instansie moet die kerkbedeling ook nie met die toekomstige koninkryksbedeling van Christus se vrederyk ná sy wederkoms verwar word nie. Dit word in ons tyd algemeen gedoen, en lei na die baie groot dwaling van koninkryksteologie. Hierdie mense glo nie dat ons vreemdelinge en bywoners in ‘n wêreld is wat in die mag van die Bose lê (1 Pet. 2:11; 1 Joh. 5:19), en dat ons ‘n stryd moet voer om teen die Bose staande te bly nie, maar sien hulleself as geroepe om nóú, voor Christus se wederkoms, die koninkryk van God sigbaar op aarde te laat neerdaal. Dit lei na ‘n teologie van tekens en wonders deur selfaangestelde profete en apostels wat hulleself as klein godjies beskou. Hulle bevorder kerkeenheid en uiteindelik die eenheid van alle gelowe, asook transformasie-byeenkomste, om die koninkryk met al sy voorspoed, vrede en eenheid nou te laat kom.
Ons is nie in hierdie bedeling tot sulke beskouings en aksies geroep nie. Ons leef in ‘n wêreld wat weens sy sonde en ongeloof op die oordele van God en die openbaring van die Antichris afstuur. Evangeliese Christene beleef moeilike tye omdat hulle nie met die ekumeniese beweging kompromie wil maak nie. Ongereddes moet soos brandhout uit die vuur geruk word, en besef dat hulle die verdorwenheid van die wêreld én die misleiding van ‘n valse geloof moet ontvlug. Ons moet nóú saam met Christus ly en verwerp word as ons in die toekomstige koninkryksbedeling saam met Hom wil regeer (Joh. 15:18-20; Fil. 1:28-29; 2 Tim. 2:12).
Mense wat nóú koninkrykshervormings verkondig en nalaat om die mensdom te waarsku teen die toorn van God wat aan die koms is (1 Thess 1:10), word nie deur die Heilige Gees gelei nie, maar deur verleidende geeste wat ‘n menslike agenda bevorder wat in stryd met God se raadsplan is (2 Kor. 11:4; 1 Tim. 4:1). Vertrou die Heilige Gees om die toekomstige dinge aan jou te verkondig en jou die vermoë te gee om die profesieë reg te verstaan.
Gebed: Wat ‘n wonderlike vooruitsig het ons, Here Jesus, om by die bruilofsmaal van die Lam met U verenig te word en daarna vir altyd by U te bly! Hierdie toekomsverwagting van ‘n lewe in die hemel is vir ons ‘n sterk aansporing om op die smal weg te volhard en nie deur beproewings en swaarkry ontmoedig te word nie. Wanneer ons Bybelse profesieë ernstig opneem, dan help dit ons om die regte toekomsverwagting te hê en ook voorbereid te wees vir dit wat gaan gebeur. Help ons om nie die profetiese woord te verdraai en as gevolg daarvan valse verwagtings oor die toekoms te koester nie. Dankie dat U self die môrester is wat in ons harte opgaan en vir ons die waarborg is van ‘n helder nuwe dag wat spoedig oor hierdie donker wêreld sal aanbreek. Wanneer ons laat in die nag die môrester bokant ‘n donker horison sien verskyn, dan herinner dit ons aan u geheime verskyning om u bruidsgemeente te kom haal. Dan sal ons in u heerlike teenwoordigheid wees en daardeur ook die komende verdrukking ontsnap. Wanneer ons later saam met U na die aarde terugkeer, sal die donker nag van sonde en ongeregtigheid verby wees. Gee dat ons vir hierdie groot geleentheid waardig sal wees, om Jesus ontwil, amen.
Die fondament van bekering, wat die begin van ‘n nuwe lewe in Christus is, moet éérs in ons lewe gelê word voor ons vir die Here kan begin werk.
Dit is nie vanselfsprekend dat ons altyd net aanvaarbare werke onder die leiding van die Heilige Gees sal doen nie, omdat ‘n Christen ook nuttelose dinge in die krag van die vlees kan doen (1 Kor. 3:1-3). Hierdie werke is die hout, hooi en stoppels wat nie ewigheidswaarde het nie, daarom is dit vir God verwerplik. Geen loon sal daarvoor ontvang word nie.
Gebed: Ons aanbid U, Here Jesus, as die Seun van God wat Uself oorgegee het om aan ‘n kruishout op Golgota die straf vir ons sonde te betaal. Watter onuitspreeklike voorreg is dit nie om deur U in genade aangesien te word en van al ons sonde en ongeregtigheid gereinig te word nie! U het ons van die duisternis van verlorenheid af na u ewige heerlikheid geroep. Aan almal wat U aangeneem het, het U ook belowe om die Heilige Gees as Trooster en Leidsman te stuur om ons in die hele waarheid van u Woord te lei. Ons herdenk op hierdie Pinkster-Sondag daardie wonderlike gebeurtenis van die uitstorting van u Gees oor 120 dissipels wat in verootmoediging op die vervulling van dié belofte gewag het. Watter groot dinge het U nie tot die eer van u Naam deur die eeue heen bereik deur die getuienis van ‘n relatief klein groepie getroue dissipels nie. Wat ‘n voorreg om onder hulle gereken te word, en wat ‘n voorreg om vir so ‘n belangrike taak deur u Heilige Gees toegerus te word. Ons buig in diepe dankbaarheid voor u genadetroon en bid dat die Naam van die Here Jesus in ons lewens verheerlik sal word, amen.
Die groot boodskap wat die Heilige Gees op alle dissipels van Jesus se harte druk, is die kruisevangelie. Hy maak die gekruisigde Christus ‘n werklikheid in ons lewens, want dit is die rots waarop ons geloof berus. Identifikasie met die kruis van Christus is ook die grondslag vir die tweede genadewerk van heiligmaking. As ons saam met Hom sterf, sal ons ook saam met Hom leef. Paulus het gesê hy verkondig Christus wat gekruisig is (1 Kor. 1:23). Sonder die verkondiging van die Here Jesus se bloed wat aan die kruis vir die versoening van ons sonde gestort is, kan niemand gered word nie: “Hom het God voorgestel in sy bloed as ‘n versoening deur die geloof” (Rom. 3:25).
In die ses ure waarin die Here Jesus sy lewe aan die kruis afgelê het (dit was van 9-uur die oggend tot 3-uur die middag – in Israel is dit tussen die 3de en 9de uur van die dag) het Hy baie min gepraat. Die sewe uitsprake wat Hy wél gemaak het, het saam minder as ‘n minuut geduur. Nogtans was dit die mees betekenisvolle woorde van vergifnis, reddende genade, vertroosting en oorwinning oor die magte van Satan wat Jesus Christus te midde van intense sterwensnood uitgespreek het. Dié woorde was die volgende:
1. “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie” (Luk. 23:34). Jesus het sy grenslose liefde en genade getoon toe Hy tydens sy onregverdige veroordeling en teregstelling vir sy oortreders gebid het. Voor sy kruisiging het Hy al vir die geestelik verblinde inwoners van Jerusalem gebid. Hulle het groot ellende en internasionale verstrooiing in die gesig gestaar omdat hulle die gunstige tyd toe God hulle deur sy Seun besoek het, nie opgemerk het nie. Hierdie gebed van begenadiging vir sy oortreders is verhoor deurdat duisende Jode deur die eeue heen vir Jesus as Messias aangeneem het. In die eindtyd sal daar ook ‘n groep wees wat sal opsien na Hom vir wie hulle deurboor het, en bitterlik oor Hom sal ween (Sag. 12:10).
2. “En toe Jesus sy moeder sien en die dissipel wat Hy liefgehad het, by haar staan, sê Hy vir sy moeder: Vrou, dáár is u seun! Daarop sê Hy vir die dissipel: Dáár is jou moeder! En van daardie uur af het die dissipel haar in sy huis geneem” (Joh. 19:26-27).
Jesus het met hierdie uitspraak veel meer as net die versorging van sy moeder, Maria, in gedagte gehad. Hy dra hier ook sy moeder (Israel) aan die sorg van sy dissipel (die kerk) op. In die Ou Testament word Israel dikwels as ‘n getroude vrou voorgestel uit wie die Messias gebore sou word. Jeremia 31:4 verwys na die jonkvrou van Israel, terwyl Jesaja 54:5 Israel ook as ‘n vrou beskryf. In Openbaring 12 verwys die vrou en haar manlike kind wat die nasies met ‘n ystersepter sal regeer, na Israel en die Here Jesus.
Die kerk het beslis ‘n taak om Israel te vertroos, te bemoedig, te versorg en dié volk ook jaloers te maak oor manier waarop ons die God van Abraham, Isak en Jakob deur haar Seun, Jesus, dien (Rom. 11:11-12).
3. “Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees” (Luk. 23:43). Aanvanklik het die rowers wat saam met Jesus gekruisig is, altwee met Hom gespot en Hom beledig (Matt. 27:44). Later het die een tot die besef van sy sondigheid en van Jesus se regverdigheid gekom, en om genade gepleit (Luk. 23:39-42). Die Here Jesus het dadelik op hierdie hartsverandering gereageer en aan ‘n verlore sondaar die sekerheid van die ewige lewe gegee. Hierdeur het Hy ‘n belofte gestand gedoen wat deur die eeue heen tot vandag toe nog steeds geld: “Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie” (Joh. 6:37).
Uit die wonderbaarlike bekering van ‘n geharde sondaar aan die kruis, weet ons dat die groot Geneesheer juis vir geestelik sterwendes gekom het, en nie vir diegene wat hulleself regverdig en meen dat hulle sonder Jesus se reddende genade kan klaarkom nie. Ons weet ook dat daar geen sonde is wat so groot is dat dit nie volkome en onmiddellik vergewe kan word nie. Verder weet ons dat daar sterwensgenade is vir enigeen wat die vallei van doodskaduwee betree, solank hy of sy in die geloof die hand na die Here Jesus uitstrek. Ons sien in hierdie gebeurtenis ook dat bekering ‘n geloofstap is wat sonder die bemiddeling van ander mense óf die beoefening van ‘n sakrament gedoen kan word. Dit onthef ons egter nie van ons verpligting om met die evangelie na ander mense uit te reik nie, want “die geloof is uit die gehoor,” daarom moet die boodskap dat Jesus red tot aan die eindes van die aarde weerklink (Rom. 10:17-18). Die rower aan die kruis was deel van die Gólogta-gebeure en kon regstreeks op grond daarvan ‘n besluit neem. Ons opdrag is om alle mense op aarde met hierdie feite te konfronteer.
4. “My God, my God, waarom het U My verlaat?” (Matt. 27:46). Van 12-uur af tot 3-uur die middag toe Jesus aan die kruis gesterf het, het daar duisternis oor die aarde toegesak (Mark. 15:33). Dit was ‘n aanduiding dat daar, geestelik gesproke, donker wolke van die hele mensdom se sondes oor die Here Jesus gehang en skeiding tussen die veroordeelde Seun en sy Vader gebring het. Jesus het vrywillig as onskuldige die plek van ‘n misdadiger ingeneem sodat die sondes van alle mense op Hom gelê kon word en Hy die regverdige straf daarvoor kon uitdien. “Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom” (Jes. 53:5).
Die Vader het die ongeregtigheid van ons almal op Jesus laat neerkom (Jes. 53:6), en Hom sodoende die voorwerp van sy toorn oor die sonde gemaak. “Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van God in Hom” (2 Kor. 5:21). Op hierdie oomblik toe sy Seun deur die sondeskuld van ‘n verlore mensdom bedek is, het die Vader van Hom af weggekyk. Jesus was besig om te sterf, en in daardie angsvolle oomblikke alleen aan die kruis het Hy in sy menslike natuur uitgeroep: “My God, my God, waarom het U My verlaat?” Hy het volkome die plek van alle verlore sondaars ingeneem wat van God verlate is, en wat deur die donkerte van goddelike toorn en oordeel omring word.
5. “Ek het dors” (Joh. 19:28). Persone wat gekruisig is, het ‘n geweldige dors beleef, en hulle het na water gesmag terwyl hulle die dood in die gesig gestaar het. In ‘n Messiaanse Psalm wat op die dood van Jesus dui, het Dawid dit só beskryf: “My krag is verdroog soos ‘n potskerf, en my tong kleef aan my verhemelte; en U lê my neer in die stof van die dood” (Ps. 22:16).
Christus se dood was iets veel erger as ‘n gewone mens se dood. Hy is deur die totale sondelas van ‘n gevalle mensdom gekonfronteer en moes onder die toorngloed en oordele van God sy lewe aflê: “...my hart het soos was geword; dit het gesmelt binne-in my ingewande” (Ps. 22:15). Hy was inderdaad in ‘n plek van godverlatenheid waar ‘n ewige dors heers. Die verlore ryk man was terdeë van hierdie dors bewus toe hy sy oë in die doderyk oopgemaak het (Luk. 16:24). Jesus het alleen die straf namens ons gedra.
In hierdie én die vorige kruiswoord wat Jesus kort voor sy dood uitgespreek het, word die groot teenstellings van die Gólgota-gebeure uitgedruk:
Die grootste antitese waaruit al die ander teenstellings voortvloei, is dat Jesus gesterwe het sodat ons kan lewe (Joh. 3:16).
Jesus was van God verlate sodat ons nooit deur God begewe of verlaat sal word as ons deur Christus met Hom versoen is nie (Heb. 13:5).
Omdat Jesus dors was, kan Hy ons geestelike dors les sodat ons in ewigheid nooit weer dors sal kry nie (Joh. 4:14; 6:35).
Hy het naak aan die kruis gehang, sodat ons met die klere van heil beklee kan word (Joh. 19:23; Rom. 13:14; Op. 3:18).
Hy het arm geword, sodat ons deur sy armoede die rykdomme van God se genade deelagtig kan word (2 Kor. 8:9).
6. “Vader, in u hande gee Ek my gees oor!” (Luk. 23:46). Jesus het self sy lewe afgelê en stel met hierdie woorde sy gees in die hande van sy Vader. Hy het dit gewillig en bewustelik gedoen (Joh. 10:17-18). Direk hierna, met sy laaste asem, het Hy gesê:
7. “Dit is volbring!” (Joh. 19:30). Die Griekse weergawe van Jesus se sterwenswoord is tetelestai. Hierdeur word die voltooiing van sy sending om die losprys vir ons sonde te betaal, uitgedruk. Omdat die doodstraf volgens die eis van God se geregtigheid uitgedien moes word (Rom. 6:23), kon Jesus nie hierdie woord uitspreek voordat sy sterwensoomblik aangebreek het nie. Dit was die kritieke oomblik van sy verlossingswerk aan die kruis. In die tyd van Jesus het die woord tetelestai ‘n besondere betekenis gehad, wat in ag geneem moet word as ons ten volle wil begryp wat Hy hier gesê het. Vir die mense van daardie tyd het dit veel meer inhoud gehad as vir ons vandag.
In die eerste plek is die woord tetelestai in Bybelse tye as die sleutelwoord op ‘n kwitansie gebruik. Dit het die betekenis gehad van ten volle betaal. Het die gedagte ooit by jou opgekom dat die Here Jesus jou gekoop het toe Hy sy bloed gestort en sy lewe vir jou afgelê het? Paulus herinner ons hieraan wanneer hy sê: “Want julle is duur gekoop. Verheerlik God dan in julle liggaam en in julle gees wat aan God behoort” (1 Kor. 6:20). Petrus sê: “Julle weet dat julle nie deur verganklike dinge, silwer of goud, losgekoop is uit julle ydele lewenswandel wat deur die vaders oorgelewer is nie, maar deur die kosbare bloed van Christus, soos van ‘n lam sonder gebrek en vlekkeloos” (1 Pet. 1:18-19). Die getuienis van die ouderlinge in die hemel bevestig die feit dat hulle ten volle daarvan bewus is dat hulle lewens deur die bloed van die Lam gekoop is: “U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie” (Op. 5:9).
Het jy die versekering dat jou sondes betaal is? Voldoen jy aan die vereistes van bekering en die belydenis van jou sondes ten einde vergifnis daarvoor te kan verkry? Die Bybel sê: “Hy wat sy oortredinge bedek, sal nie voorspoedig wees nie; maar hy wat dit bely en laat staan, sal barmhartigheid vind” (Spr. 28:13; kyk ook 1 Joh. 1:8-9).
Tweedens was dit in antieke tye algemene praktyk om die klagstaat van ‘n gevangene aan sy seldeur vas te spyker. Die oortredings waarvoor hy veroordeel is, is daarop aangeteken, asook die vonnis wat hom opgelê is. Nadat hy sy tronkstraf uitgedien het, is die klagstaat van die seldeur verwyder en uitgekanselleer deur in groot letters daaroor te skryf: TETELESTAI (Ten volle uitgedien). Daarna is dit aan die betrokke persoon oorhandig, en niemand kon hom ooit weer vir dié oortredings aankla nie – hy het die vonnis uitgedien en daardeur die prys vir sy misdade betaal.
In ‘n geestelike sin is alle mense gevangenes van Satan, “want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God” (Rom. 3:23). Aangekla deur hulle sonde is hulle in die mag van Satan waar hulle in sy dodeselle hulle verhoor en veroordeling na die ewige dood voor die groot wit troon afwag. Die tronkbewaarder is die duiwel self, en geen persoon kan homself uit sy mag bevry en die doodstraf wat op hom wag, vryspring nie.
Om verlore sondaars te kan red, het Jesus Christus gewillig die doodstraf uitgedien wat in beginsel reeds oor alle sondaars uitgespreek is (Rom. 6:23). Ná sy opstanding uit die dode is Hy in ‘n posisie om die klagstaat van elke verlore sondaar uit te kanselleer deur met sy bloed daaroor te skryf: Tetelestai – die vonnis is betaal. Paulus sê: “En julle, wat dood was deur die misdade en die onbesnedenheid van julle vlees, het Hy saam met Hom lewend gemaak deurdat Hy julle al die misdade vergeef het, en die skuldbrief teen ons, wat met sy insettinge ons vyandig was, uitgedelg en weggeruim het deur dit aan die kruis vas te nael” (Kol. 2:13-14). Die straf vir alle sonde is ten volle aan die kruis betaal.
‘n Derde gebruik vir die term tetelestai was in verband met suksesvolle militêre operasies teen die vyand. Wanneer ‘n generaal van die slagveld af teruggekeer het, het hy van sy krygsgevangenes in die strate geparadeer en sy oorwinning geproklameer deur uit te roep: Tetelestai... tetelestai... Deur hierdie uitroep van oorwinning is ‘n duidelike stelling gemaak, naamlik die oorwinning is behaal, of die sending is voltooi (Eng. “mission accomplished”).
Hoewel dit Jesus se sterwenswoord aan die kruis was, het Hy sy oorwinning oor die vyand aangekondig deur uit te roep: Tetelestai! Om te sterwe was vir Hom ‘n groot oorwinning, “sodat Hy deur die dood hom tot niet kon maak wat mag oor die dood het – dit is die duiwel – en almal kon bevry wat hulle hele lewe lank uit vrees vir die dood aan slawerny onderworpe was” (Heb. 2:14-15). Dit was ‘n groot triomf oor die vyand van ons siele: “Hy [het] die owerhede en magte uitgeklee en hulle in die openbaar tentoongestel en daardeur oor hulle getriomfeer” (Kol. 2:15). Die Here Jesus het wél oor die vyand getriomfeer, maar Hy het hom nie uitgewis nie. Die duiwel is steeds baie aktief op aarde, daarom word ons opgeroep om deelgenote van die oorwinning op Gólgota te word (Rom. 8:37).
Dit was hoogs dramatiese oomblikke toe Jesus sy lewe aan die kruis afgelê en daardeur die Verlosser van ‘n verlore mensdom geword het. Dit het die Nuwe Testamentiese bedeling ingelui, wat ‘n wonderlike verskil in die mens-God-verhouding gemaak het.
Die voorhangsel in die tempel het van bo na onder in twee geskeur. Hierdeur is vrye toegang na die genadetroon van God vir elke persoon verseker. In die Ou Testament kon slegs die Hoëpriester een keer per jaar die Allerheiligste betree om met die bloed van offerdiere versoening vir die volk se sonde te doen. Die gebroke liggaam en gestorte bloed van Jesus het egter ‘n eenmalige en blywende versoening geskep vir almal wat dit wil aanneem. Ons het ook nie menslike middelaars soos profete nodig om namens ons tot God se troon toe te tree nie: “Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees, en ons ‘n groot Priester oor die huis van God het, laat ons toetree met ‘n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid” (Heb. 10:19-22).
Tydens Christus se sterwensoomblik het daar ‘n aardbewing plaasgevind, die grafte van ontslape heiliges het oopgegaan en hulle het uit die dood opgestaan. Die Here Jesus het die mag van die dood verbreek sodat dit die regverdiges nie kan insluit en behou nie, daarom sal daar vir elkeen wat glo ‘n opstanding tot die lewe wees. Jesus het gesê: “Ek is die opstanding en die lewe; wie in My glo, sal lewe al het hy ook gesterwe” (Joh. 11:25).
Ná die drie uur lange duisternis nét voor die dood van Jesus, het die lig skielik weer helder deurgebreek. Gólgota was in ‘n nuwe ligglans gehul, en die getuienis van hierdie gebeure sou deur die eeue heen vir miljoene mense die duisternis van sonde en verlorenheid verdryf en laat opklaar. Elkeen van ons wat sy reddende genade deelagtig geword het, is ‘n gesant om te verkondig die deugde van Hom wat ons uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig (1 Pet. 2:9).
Toe die Romeinse soldate “die aardbewing sien en die dinge wat daar gebeur, het hulle baie bevrees geword en gesê: Waarlik, Hy was die Seun van God” (Matt. 27:54). Selfs heidene wat geen kennis van die Messiaanse profesieë van die Ou Testament gehad het nie, het bewende tot die gevolgtrekking gekom dat Jesus die Seun van God is. Die Here bied versoening deur die bloed van Christus aan elke volk en taal en stam en nasie tot aan die eindes van die aarde aan.
Omdat Jesus gehoorsaam was om Homself tot in die donker dieptes van die kruisdood te verneder, het God Hom opgewek uit die dode, Hom “uitermate verhoog en Hom ‘n Naam gegee wat bo elke naam is, sodat in die Naam van Jesus sou buig elke knie van die wat in die hemel en die wat op die aarde en die wat onder die aarde is, en elke tong sou bely dat Jesus Christus die Here is tot heerlikheid van die Vader” (Fil. 2:6-11).
Elke persoon op aarde sal die knie voor Jesus Christus moet buig en erken dat Hy Here en God is. Dit is ons taak as Christene om die mensdom op ‘n ontmoeting met Christus voor te berei. Óf hulle buig nou by sy genadetroon voor Hom en aanvaar Hom as hulle Verlosser, óf hulle sal eendag by die groot wit troon voor Hom verskyn om deur Hom tot die poel van vuur verdoem te word. Hy is óf jou Verlosser, óf Hy sal jou Regter wees.
Die skadu’s van die kerkbedeling is besig om lank te rek en die tyd loop vinnig uit. Laat ons die meeste van die oorblywende tyd maak en dit uitkoop om die Here te dien en sy koninkryk op aarde uit te brei. Soos Jesus, moet ons ook ‘n dringendheid omtrent ons opdrag hê: “Ek moet die werke doen van Hom wat My gestuur het, so lank as dit dag is; die nag kom wanneer niemand kan werk nie” (Joh. 9:4). Die nag van God se oordele in die groot verdrukking kom vinnig nader, en daar is nog baie onafgehandelde werk in sy koninkryk voordat die basuin sal blaas. Verlorenes moet gered word en Christene voorberei word vir die ontmoeting met die hemelse Bruidegom.
Gebed: Dankie, o Here, dat U ons besoek en ryklik geseën het. Gee dat elkeen van ons saam met Paulus sal kan sê: “Ek roem in die kruis van onse Here Jesus Christus, deur wie die wêreld vir my gekruisig is en ek vir die wêreld.” Gee dat ons só sal sterf vir die wêreld en die sonde dat ons rein kanale sal wees waardeur u Heilige Gees kan werk om die boodskap van verlossing in ‘n sondige wêreld te laat weerklink. Beklee ons met die gekruisigde Here Jesus en help ons deur u Gees om die reuk van sy kennis oral te versprei. Maak ons toonbeelde van sy selfopofferende liefde en gee dat ons nie in ‘n lewe van eiebelang en selfsugtigheid sal verval nie. Ons kom kniel voor die kruis om opnuut elke las af te lê, en ook die sonde wat ons so maklik omring. Gee dat ons as begenadigdes van die Here vas sal staan in die vryheid waarmee Christus ons vrygekoop het en selfs ten bloede toe weerstand sal bied teen die sonde. Gee dat ons nie as gevolg van nalatigheid, hoogmoed of ander sondes onbevoeg sal raak om getuies vir Christus te wees nie. Hou ons trou, Here Jesus, en word verheerlik in ons lewens. Ons vra dit uit diepe afhanklikheid van U, amen.
Gebed: Ons dank U, o Here, vir die ewige heerlikheid wat U berei het vir dié wat U liefhet – daardie wonderstad met sy pêrelpoorte en goue strate, en ook die ivoorpaleis waarin die bruilof van die Lam gevier sal word. Onuitspreeklike heerlikheid wat die oog nie gesien, die oor nie gehoor en in die hart van die mens nog nie opgekom het nie, wat U vir ons gaan berei het. Die poort na hierdie heerlikheid is Golgota, waar verlore mense met God versoen kan word. Dankie, Here Jesus, dat U bereid was om Uself tot die wrede kruisdood te verneder om sondaars te red. Omdat U dit gedoen het, het die Vader U uitermate verhoog en ‘n Naam gegee wat bo elke naam is, sodat in die Naam van Jesus elke knie sal buig en elke tong sal bely dat Hy Here is. U is ook ons Bruidegom wat spoedig sal kom om u bruidsgemeente te kom haal. Berei ons vir hierdie wonderlike geleentheid voor sodat ons onberispelik voor U kan verskyn. Ons vra dit tot die eer van u wonderlike Naam, amen.
Die ware kerk van Christus word dikwels as die bruid en die vrou van die Lam beskryf (Matt. 25:1-13; 2 Kor. 11:2; Op. 19:7-8). Wanneer ons gered word, moet ons besef dat ons nie kan terugsit omdat ons reeds ons geestelike bestemming bereik het nie. Elke Christen het ‘n hoë roeping van God in Christus Jesus (Fil. 3:14), en redding is net die begin van ‘n lang pad van heiligmaking en geestelike groei. Ons moet só in heiligmaking toeneem dat ons eendag onbevlek voor Christus kan verskyn. Ons moet verstaan dat Hy Homself oorgegee het om ons te red én te heilig:
“Christus [het] ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee om dit te heilig, nadat Hy dit gereinig het met die waterbad deur die woord, sodat Hy die gemeente voor Hom kon stel, verheerlik, sonder vlek of rimpel of iets dergeliks; maar dat dit heilig en sonder gebrek sou wees” (Ef. 5:25-27).
Ná die eerste reiniging van ons sondes wil die Here Jesus ons ook volkome heilig maak sodat ons onberispelik voor Hom kan verskyn. Ons moet dus nie teen ons huidige, donker omstandighede vaskyk, en ontmoedig word deur die minagting wat in ‘n goddelose wêreld ons deel is nie. Die beloftes oor ons heerlike toekoms in die hemel moet aangegryp word terwyl ons aktief voortgaan om voorbereidings daarvoor te tref.
Tydens Jesus se eerste koms was daar groot aanvegtinge teen Hom en sy klein groepie ware dissipels. Hy het gesê dat Hy sou weggaan, en hulle was bang om alleen agter te bly. Die nag voor sy kruisiging het Hy egter die volgende gerusstellende belofte oor ‘n wonderlike herontmoeting aan hulle gemaak: “Laat julle hart nie ontsteld word nie; glo in God, glo ook in My. In die huis van my Vader is daar baie wonings; as dit nie so was nie, sou Ek dit vir julle gesê het. Ek gaan om vir julle plek te berei. En as Ek gegaan en vir julle plek berei het, kom Ek weer en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is” (Joh. 14:1-3).
Hierdie belofte is na analogie van die tradisionele Joodse huweliksgebruike in Bybelse tye gemaak. Die eerste belangrike stap in die Joodse huwelik was die verlowing, wat die sluiting van ‘n huweliksverbond behels het. In die tyd van die Here Jesus was dit gebruiklik dat só ‘n verbond gesluit is op grond van die inisiatief wat deur die voornemende bruidegom geneem is. Vir hierdie doel het hy van sy vaderhuis af na die woning van sy voornemende bruid gereis. Daar het hy met haar vader oor die bruidsprys (mohar) onderhandel wat hy moes betaal. Nadat die bruidegom die koopprys betaal het, is ‘n huweliksverbond gesluit. Van daardie oomblik af is die bruid as toegewy of geheilig verklaar, en slegs vir haar bruidegom afgesonder. As simbool van die verbond wat tussen hulle gesluit is, het die bruidegom en bruid uit ‘n beker nuwe wyn gedrink waaroor die verlowingseën uitgespreek is.
In die bestudering van die analogie is die eerste stelling wat gemaak moet word, dat die geheiligde kerk van Christus sy bruidsgemeente is (Ef. 5:22-33). Net soos die Joodse bruidegom die inisiatief in die huwelik geneem het deur sy vaderhuis te verlaat en na die woning van sy voornemende bruid te reis, het Jesus tydens sy eerste koms sy vaderhuis verlaat en na die aarde gekom wat die woonplek van sy voornemende bruid is. Hier het Hy deur sy kruisdood die volle prys betaal om sy bruid los te koop sodat sy net aan Hom kan behoort. Paulus sê vir die gemeente: “Julle is duur gekoop” (1 Kor. 6:20), en Petrus bevestig ook dat ons losgekoop is deur die kosbare bloed van die Lam (1 Pet. 1:18-19). In dieselfde nag waarin Jesus die belofte aan die vroeë dissipels gemaak het dat Hy vir ons plek gaan berei, het Hy die Nagmaal ingestel. Hy het die beker met die wyn aan sy dissipels gegee met die woorde: “Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed” (1 Kor. 11:25). Dit is ter herinnering aan die vaste en ewige verbintenis wat ons deur sy kruisdood met Hom het.
Soos wat die Joodse bruid verklaar is om heilig en slegs aan haar bruidegom toegewy te wees, moet ons ook voorberei word om vlekkeloos voor Christus te verskyn. Paulus sê ons harte moet versterk word om onberispelik in heiligheid by die wederkoms van Jesus Christus te wees (1 Thess. 3:13). Dit sluit ons hele lewenswandel in: “En mag Hy, die God van die vrede, julle volkome heilig maak, en mag julle gees en siel en liggaam geheel en al onberispelik bewaar word by die wederkoms van onse Here Jesus Christus!” (1 Thess. 5:23-24; vgl. 1 Pet. 1:15-16).
Nadat die huweliksverbond gesluit is, het die bruidegom die woning van die bruid verlaat en na sy vaderhuis teruggekeer. Daar het hy, afgesonderd van sy bruid, vir ‘n jaar lank gebly. Hierdie tydperk het aan die bruid ruim geleentheid gegee om haar bruidsuitrusting gereed te kry en haar op die getroude lewe voor te berei. Die bruidegom het homself besig gehou met die inrig van woonkwartiere in sy vader se huis, waarheen hy sy bruid kon bring.
Christus het ook ná sy eerste koms en die betaal van die koopprys vir sy bruid, na sy vaderhuis in die hemel teruggekeer om vir ons plek te gaan berei. In die huidige tyd van afsondering moet ons op die lewe in die hemel voorberei word, getrou aan die Here Jesus bly en die werk doen wat Hy aan ons gegee het. Die uitnodiging tot lidmaatskap van sy bruidsgemeente moet aan soveel as moontlik mense gerig word. Die gevaar bestaan dat ons in hierdie tyd deur Satan en die wêreld verlei kan word om ontrou aan Christus te raak en sodoende uit ons heilige verhouding met Hom te verval.
Paulus sê aan die vleeslike Korinthiërs, wat absoluut traag was om die opdrag tot heiligmaking na te streef en uit te leef (1 Kor. 3:1-3), dat hulle as gevolg van daardie houding ontrou sou raak en die wêreldse gees ten prooi sou val: “Ek is jaloers oor julle met ‘n goddelike jaloersheid, want ek het julle aan een man verbind om julle as ‘n reine maagd aan Christus voor te stel. Maar ek vrees dat, net soos die slang Eva deur sy listigheid bedrieg het, julle sinne so miskien bedorwe kan raak, vervreemd van die opregtheid teenoor Christus” (2 Kor. 11:2-3). Uit die gelykenis in Mattheus 25 is dit ook duidelik dat vyf van die maagde té min olie in hulle lampe het, wat ‘n aanduiding daarvan is dat hulle nie in die volheid van die Gees gewandel het nie en dus nie waardig is om voor die Bruidegom te verskyn en Hom na sy vaderhuis te vergesel nie. Daar is ‘n ernstige gebrek in hulle lewe.
Aan die einde van die jaar van afsondering het die Joodse bruidegom sy bruid gaan haal om by hom te kom woon. Dit het gewoonlik in die nag gebeur omdat dit ‘n geheime ontmoeting met haar was. Hy het haar buitekant op die pad ontmoet waar sy hom ingewag het, en by hierdie geleentheid het hy homself nie aan die res van haar gesinslede in die huis vertoon nie. Hy, sy strooijonker en ander manlike reisgenote het ‘n fakkeloptog na die omgewing van die bruid se huis onderneem. Hoewel die bruid hom aan die einde van die tyd van afsondering verwag het, het sy nie die presiese nag van sy aankoms geken nie. As gevolg hiervan is die bruidegom se aankoms deur ‘n geroep voorafgegaan. Hierdie geroep was ‘n blye boodskap aan die bruid dat die bruidegom gekom het om haar te kom haal (Matt. 25:6). Dan was dit té laat om eers gou voorbereidings vir die ontmoeting met die bruidegom te gaan tref.
Ná hierdie ontmoeting sal die bruid eers voor die regterstoel van Christus verskyn sodat elke lid loon volgens sy eie arbeid kan ontvang. Daarna word die huwelik in die hemel voltrek en word die bruid, geestelike gesproke, die vrou van die Lam. Die eerste taak wat die verheerlikte kerk dan sal hê, is om saam met Christus die wêreld in geregtigheid te oordeel. Paulus sê: “Weet julle nie dat die heiliges die wêreld sal oordeel nie?” (1 Kor. 6:2).
In ‘n regerende hoedanigheid word die kerk as 24 ouderlinge voorgestel wat rondom die troon van Christus in die hemel sal versamel. Wanneer Christus die boek van God se oordele oor ‘n bose en sondige wêreld aan die begin van die sewe jaar van verdrukking oopmaak, sal hulle Hom toesing: “U is waardig om die boek te neem en sy seëls oop te maak, want U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie, en het ons konings en priesters vir onse God gemaak, en ons sal as konings op die aarde heers” (Op. 5:9-10). Hulle sien daarna uit om ná die tyd van verdrukking saam met Christus na die aarde terug te keer en hier in sy koninkryk saam met Hom as konings te regeer.
Aan die einde van die sewe jaar lange verdrukking sal Christus met sy heiliges na die aarde terugkeer om sy koninkryk te openbaar: “In dié dag sal sy voete staan op die Olyfberg wat voor Jerusalem lê, aan die oostekant… Dan sal die Here my God kom, al die heiliges met U!” (Sag. 14:4-5). Dit sal die openbare verskyning van Jesus Christus wees, en dit word in die Bybel duidelik van die geheime ontmoeting onderskei wat Hy sewe jaar vroeër met sy bruidsgemeente gehad het. By hierdie geleentheid sal Christus in sy volle heerlikheid saam met sy liggaam, of gemeente, geopenbaar word. Paulus het aan die gemeente gesê: “Wanneer Christus, wat ons lewe is, geopenbaar word, dan sal julle ook saam met Hom in heerlikheid geopenbaar word” (Kol. 3:4). Die Here Jesus kom terug om sy vyande by die slag van Armageddon te oordeel (Sag. 14:2-3; Op. 19:19-21), die oorblyfsel van Israel te red en ‘n regering van geregtigheid en vrede vir die hele wêreld in te stel.
Wanneer die Here Jesus in mag en majesteit na die aarde terugkeer, sal almal wat die groot verdrukking en die slag van Armageddon oorleef het, Hom erken en met Hom versoen word (Sag. 12:10; Matt. 24:29-30). Die bruilofsmaal van die Lam – dit is die onthaal ná die troue – sal deel van sy openbaringsgebeure op aarde wees, en die pas gereddes uit Israel en die nasies sal die gaste by hierdie geleentheid wees:
Die verheerlikte kerk word hier die vrou van die Lam genoem, omdat die huwelik reeds in die hemel voltrek is. Haar bruilofskleed weerspieël die mate van heiligheid wat individuele gelowiges op aarde bereik het. Hierby is werke duidelik ter sprake, want die fyn linne is die regverdige dade van die heiliges. Die heiliges is dié Christene wat onder die krag en leiding van die Heilige Gees werke doen wat by die bekering pas. Dit is die goud, silwer en kosbare stene waarmee gelowiges volgens 1 Korinthiërs 3:10-12 op die fondament Jesus Christus moet bou.
Die bruilofskleed is dus soos ‘n huweliksverhouding – ons moet daaraan werk. Hierdie kleed moet nie met sonde bevlek word nie, en dit moet ook nie rimpels of kreukels hê omdat dit opgevou en iewers weggebêre is nie. Onthou net dat die werk wat jy daaraan doen, slegs deur die instaatstellende krag van die Heilige Gees kan geskied. Dit is nie dit wat jy deur die krag van die vlees vír die Here doen wat tel nie, maar dit wat Hy déúr jou doen. Dit is waarom dit aan die vrou van die Lam “gegee” is om bekleed te wees met rein en blink fyn linne. Soos die diensknegte wat die ponde ontvang het, is die bruid nie ‘n passiewe ontvanger van die krag en genade wat sy gekry het nie. Sy moet dit gebruik deur haarself aktief aan die Here diensbaar te stel.
‘n Mens kan meer of minder heilig wees, net soos wat jy ook meer of minder vrug in die koninkryk kan dra. Sommiges dra dertigvoudig vrug, ander sestigvoudig en ander honderdvouding. Die een verdien tien ponde wins met sy pond, die ander een vyf en ‘n derde een niks nie. Die vraag is: waar staan jy met betrekking tot heiligmaking? Is die eie-ek gekruisig en het die Heilige Gees volle beheer oor jou lewe? Indien wel, dan sal jy veel vrug dra en sal jou bruilofskleed ook tot eer van die Here ryklik met gouddraad geborduur wees. Maak baie seker dat jy ‘n lid van die verheerlikte bruidsgemeente is wat spoedig aan die Here Jesus se sy sal staan:
“Die koningin staan aan U regterhand in goud van Ofir… Louter heerlikheid is die Koning se dogter daarbinne; van gouddraad is haar kleding. In veelkleurige gewade word sy na die Koning gelei… Hulle word gelei met vreugde en gejuig; hulle gaan in die Koning se paleis in” (Ps. 45:10,14-16). Met die oog op die heerlike toekoms wat op ons wag, moet ons alles in die stryd werp om die Here te behaag en heilig te lewe. Moet dit nie as ‘n onbereikbare ideaal beskou nie, want Hy help jou om dit te kan verkry. Jy sal nie nou ‘n standaard van volmaaktheid kan bereik nie, maar jy moet jouself nogtans daarvoor beywer. Paulus sê: “Nie dat ek dit al verkry het of al volmaak is nie, maar ek jaag daarna of ek dit ook kan gryp, omdat ek ook deur Christus Jesus gegryp is” (Fil. 3:12).
Daar moet merkbare vooruitgang in jou geestelike lewe wees. Om dit deelagtig te kan word, moet ons die pinksterbelofte van krag uit die hoogte ernstig opneem. Hierdie krag stel ons in staat om geestelik te kan groei, vir die Here te kan werk, die duiwel teë te staan en oor versoekings te oorwin, en ook om op die dag van Christus se koms met ‘n waardige bruilofskleed beklee te kan wees – daardie fyn weefstof wat die regverdige dade van die heiliges is. Die laaste opdrag van die Here Jesus in die Bybel handel oor voortgesette geestelike groei en heiligmaking. Hy koppel dit aan ‘n belofte van genadeloon tydens sy wederkoms: “…laat die regverdige nog regverdiger word, en laat die heilige nog heiliger word. En kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees” (Op. 22:11-12).
Moenie by die standaard van jou geestelike lewe berus soos dit tans daar uitsien nie. Vormgodsdienstiges en ander ongereddes moet na die Here Jesus kom om weergebore te word, vleeslike Christene moet ‘n volle oorgawe maak om met die Heilige Gees vervul te word, terwyl geestelike Christene na hoër vlakke van heiligheid en diensbaarheid moet streef. Kom drink uit die fontein van die lewe en put uit die rykdomme van die Here se genade. Hy het nie net genade vir redding nie, maar ook vir godsvrug en oorwinning in jou geestelike lewe. Dit is in elk geval die groot doel waarheen sy genade jou wil lei:
Spoedig sal ons in heerlikheid voor Hom verskyn!
Gebed: Ons dank U, Here, vir tye van verkwikking voor u aangesig. Dankie dat U ons in hierdie tyd ontmoet en opnuut gereinig het van alle besoedeling van die gees en die vlees. Dankie ook vir ‘n nuwe toerusting met krag uit die hoogte. Wat ‘n voorreg om U op hierdie nuwe en lewende weg te volg en te ervaar hoedat U elke behoefte van ons vervul na die rykdom van u genade. Elkeen van ons het U baie nodig, Here, omdat daar ook baie aanvegtinge vanuit die koninkryk van die duisternis op ons is. Dankie vir u Heilige Gees wat ons in die hele waarheid lei en aan ons die krag gee om teen die kwaad weerstand te bied. Bewaar ons in die weke en maande wat kom, dat ons nie moedswillige sondes sal doen waardeur ons u Gees sal bedroef nie. Bewaar ons ook van die sonde van versuim, dat ons nie sal nalaat om U te dien soos wat ons moet nie. Ons wil graag met die werk van u koninkryk besig gevind word wanneer U ons kom haal. Hiervoor is ‘n daaglikse wandel met U nodig, sodat ons onafgebroke van U teenwoordigheid in ons lewens bewus sal wees. Ontvang al die dank en lof van ons harte vir dit wat U vir ons gedoen het, en vir dit wat U ook nog deur ons gaan doen. Ons bid dit in die Naam van die grote God en ons Verlosser, Jesus Christus, amen.