Die term lae temperature word in die laetemperatuurfisika gebruik om die laagste moontlike temperature, dit wil sê temperature baie naby aan die absolute nulpunt (0 K), aan te dui. By sulke lae temperature verskil die gedrag van 'n stof (as 'n fisies stelsel) heelwat van die gedrag daarvan by kamertemperatuur.
Die fisikus Albert Einstein het in 1924 op die gedagte gekom dat 'n ideale gas (byvoorbeeld Bose se gas) nie bloot sou kondenseer as die temperatuur daarvan verlaag word nie, maar dat die gasdeeltjies hulle by die oorgangstemperatuur (T0) sou ophoop in 'n toestand met impuls (energie) gelyk aan zero (nul).
Sodra die spanning wegval (wat byvoorbeeld met 'n battery aangebring is en die battery dan verwyder word), sal die wrywing wat die weerstand meebring, veroorsaak dat die elektriese stroom ophou vloei. By 'n supergeleier soos die sterk verkoelde kwik sal 'n stroom egter aanhou vloei as die spanningsbron verwyder word, mits die geleier ŉ ononderbroke kring vorm. Dit is dan (teoreties) moontlik dat 'n elektriese stroom feitlik onbepaald kan bly voortvloei sonder dat bykomende energie vereis word.
Dit het spoedig geblyk dat die supergeleidende eienskappe verlore gaan as 'n supergeleier in ŉ magneetveld geplaas word. Hoe laer die temperatuur van die geleiers, hoe sterker veld word vereis. Die invloed van 'n magneetveld bring onder meer die interessante verskynsel mee dat 'n supergeleier 'n kritiese punt bereik waarby die stroom wat daarin vloei, die supergeleier in 'n gewone geleier sal laat oorgaan.
Dit is bekend dat ŉ stroomdraende geleier (normaalweg) 'n magneetveld om die geleier laat ontstaan wat eweredig aan die grootte van die stroom is. By ŉ supergeleier tree dieselfde verskynsel op, maar aangesien ŉ magneetveld die supergeleidende eienskappe beïnvloed, kan dit gebeur dat die stroom so 'n sterk veld opbou dat die veld die supergeleiers in 'n gewone geleier verander.
Die verandering van die eienskappe van 'n supergeleier onder die invloed van 'n magneetveld kan in 'n skakelaar toepassing vind. 'n Kriotron is byvoorbeeld so 'n skakelaar wat uit 'n dun film (op 'n nie-geleidende laag) temperatuurgevoelige metaal bestaan. Die metaalfilm het 'n klein deursnee en 'n hoë weerstand en staan normaalweg "oop". As die temperatuur van die film drasties verlaag word, word die film supergeleidend (die skakelaar word gesluit) en kan dit 'n groot stroom deurlaat. Net so kan die skakelaar by die uiters lae temperatuur normaalweg "aan" wees en met ŉ sterk elektromagneet "af"- geskakel word.
Supergeleiers speel 'n al hoe belangriker rol in die rekenaartegnologie. 'n Rekenaar bevat ŉ enorme aantal geleiers en haltgeleiers (transistors en geïntegreerde stroomkringe) wat nie alleen warmte opwek nie, maar ook die snelheid waarteen die rekenaar werk, beïnvloed omdat elke transistortjie 'n sekere tyd neem om aan of af te skakel.
Die warmte sowel as die vertragings in ŉ rekenaar is die gevolg van die wrywing wat die elektrone in die geleiers en halfgeleiers ondervind, en aangesien daar geen wrywing in supergeleiers is nie, word sulke probleme dan oorkom.