Gedagte vir die dag: “Kom tog, Here!”Foto: invertedculture.net Lees Psalm 10 Waarom staan U so ver weg, Here? Waarom trek U U terug in tye van nood? (Psalm 10:1) In die begin het God die hemel en die aarde gemaak. Daarna het Hy Hom in die hemel tuis gemaak. Sedertdien sit en bekyk Hy die aarde van ver af. Só lui een van die gewildste ketterye van alle tye. Hierdie slimkoppe sê God is bloot ’n bangmaakstorie. As Hy ooit bestaan, is Hy báie ver. Hy stel nie regtig belang nie, Hy steur Hom nie aan nietighede nie. Sê hulle, en mishandel weerlose mense op allerlei maniere. “God steur Hom nie daaraan nie… Hy sal dit nooit raaksien nie.” Hulle weet alles van God af. Dink hulle, en gaan doodluiters voort om te doen wat hulle wil, wanneer hulle wil en met wie hulle wil. En God? Waar is Hy, die Beskermer, die Ingryper? Hy bly ver, sug sy kinders. Hy trek Hom terug. Wie kan hulle kwalik neem as hulle begin wonder of die breedsprakerige boelies nie inderdaad na hartelus kan maak en breek nie? Wie kan sê hulle laster as hulle uitroep: “Kom tog, Here! Toon u mag, o God! Moet die hulpeloses tog nie vergeet nie.” Here, ons leef van die belofte dat U ons nooit sal begewe en nooit sal verlaat nie. Dat U nie ver is nie, maar naby. Dat U nooit weg was nie, maar nog altyd by ons was en altyd sal bly. Dat U nie boosdoeners op u kinders loslaat nie, maar hulle teëgaan en hul pad versper. Dat U juis weerloses onder u sorg neem en hul swaarkry ligter maak. Ons kán nie sonder U nie.