April | 2015 | Diakonos
In Numeri 13:25-33 kry ons een van daardie verhale wat ons almal onthou vanuit ons kinderbybels. Myne het nog 'n prentjie gehad van twee manne wat 'n reuse tros druiwe aan 'n stok oor hulle skouers gedra het.
In hierdie gedeelte is daar egter iets baie interessant aan die gebeur. Die spioene kom terug met 'n goeie verslag – "Dit loop oor van melk en heuning" (:27). Dit was die spreektaal om te sê die land is uitermate vrugbaar, beide in verboudingspotensiaal (melk) en natuurlike hulpbronne (heuning). Dieselfde spioene sê dan egter in vers 32 dit "is 'n land wat die lewe vir sy inwoners onmoontlik maak", of soos die '53 vertaling sê, dit "is 'n land wat sy inwoners verteer".
Hoe nou gemaak? Hoe kan dieselfde land oorloop van melk en heuning én sy inwoners verteer? Wat het gemaak dat die fokus so verskuif het?
☛ Die antwoord lê opgesluit in 'n eenvoudige woordjie – "maar". Dit is 'n vrugbare land, MAAR die mense is sterk (:28). Dit is 'n vrugbare land, MAAR die mense is sterker as ons (:31). Ten spyte van wat hulle gesien het, ten spyte van die belofte van God in vers 2 dat Hy die land aan die Israeliete sou gee, kom hulle met "Ja, MAAR!"
Slegs 2 uit die 12 spioene kom sonder 'n MAAR terug. Kaleb sê in vers 30 duidelik "ons kan dit doen". Dit is nie valse bravade nie, dis nie oorywerigheid nie. In verse 8 en 9 van die volgende hoofstuk sê Josua en Kaleb duidelik hoekom hulle so seker is dat hulle die land kan inneem: "Die Here is by ons."
☛ Die spioene wat nie wou verder gaan nie, begin lieg en aandik om die Israeliete te oortuig dat hulle nie eers moet probeer om die land in te neem nie. Die melk en heuning raak iets wat hulle sou verteer. Saam daarmee word die mense sommer groter! Waar hulle eers net sterk is, raak hulle nou sommer reuse! Alles, net om nie die belofte van vers 2 te aanvaar nie.
☛ Alles, omdat hulle die Here uit die oog verloor het.
As ek so luister na mense wat praat oor wat in die wêreld gebeur, en veral ook die afgelope weke oor wat in ons eie land gebeur het, dan hoor ek dieselfde taal van vrees as by die 10 spioene. Vrees vir ISIS wat sterker as ons is. Vrees vir iets soos Xenofobie wat teen die blankes kan draai, want "hulle" is meer as ons. Vrees vir misdaad.
Die 10 spioene het een ding uit die oog verloor. Hulle het die Here gemis. Waar mis ons dalk die Here?
☛ Wat mis ons as ons rondom ons kyk en verlang na die ou dae. Hierdie selfde Israeliete is die wat verlang het na die vleispotte van Egipite nadat die Here hulle gered het. Hulle het die slawerny vergeet en net die vleispotte onthou.
Ons kyk na mense wat besighede oopmaak in ons dorp en kla oor die vreemdes. Besluit sommer dadelik hulle is onwettig. Ek is hierdie week uitgedaag deur Barkly-Oos se reaksie op die Chinese winkeleienaars. Daar het mense maar ook, soos ons baiemaal, gekla oor die vreemdelinge. Toe besluit 'n groepie lidmate om die winkeliers te besoek en te vra wat hulle nodig het. Eers was die reaksie maar stroef. Taal was 'n probleem, asook agterdog.
Een winkeleienaar maak toe later oop en sê dat sy 'n Christen is en baie graag 'n Chinese Bybel wil hê! Na 'n gesoek is Bybels bekom en een aan elke winkel gegee. Dis nou 'n positiewe reaksie teenoor die gewone negatiewe!
As gevolg van ons eie agterdog teen nuwelinge, en dalk ook 'n bietjie Xenofobie by ons, mis ons dalk geleenthede wat die Here vir ons op ons voorstoep gee.
'n Tweede voorbeeld. Is ons nie maar geneig om alle swart mense maar ook te skaar saam met die "hulle" vir wie ons bang is nie, net omdat hulle 'n ander taal en kultuur het nie?
Ek sit hierdie week saam met 'n Xhosa mama wat huil oor haar seun wat dood is. Nadat ons saam gebid het en ek in totaal ontoereikende woorde troos probeer bring het, sê haar suster uit die bloute: "Ons almal se bloed is rooi. Ons almal huil oor dooie kinders".
Is dit nie tyd dat ons saam huil oor bloed wat in land vloei – hetsy of dit in plaasaanvalle gebeur of in Xenofobiese aanvalle of in 'n dronk tsotsi se messteek of hoe ookal. Op die einde is die gevolge dieselfde. "Ons almal huil oor dooie kinders".
☛ Ons mis ons medegelowiges omdat ons die Here mis. Ons mis die Here want ons sê baie maklik "Ja, MAAR". Hierdie spioene moes lieg en bedrieg omdat hulle bang was. Bang, omdat hulle nie die Here op Sy woord geneem het nie.
Wanneer gaan ons die Here op Sy woord neem dat ons mekaar moet liefhê, dat ons liefde onder mekaar 'n getuienis sal wees dat Hy die Messias is, dat ons mekaar as gelowiges nodig het?