Johannes 21 | Diakonos
Ontbyt is gereed! – Joh 21:1-19
☛ Mense praat graag van die "goeie ou dae", met die wens om daarna te kan terugkeer. As ons egter eerlik met mekaar is, bestaan daar nie so iets soos die "goeie ou dae nie". Wat gebeur het, het gebeur – die lewe het nie 'n "kyk-weer" knoppie nie. Petrus en ses ander dissipels doen 'n mate van 'n terugkeer na die ou weë hier in ons skrifgedeelte. Jesus is gekruisig, het opgestaan, die dissipels het Hom gesien, maar na 3 jaar se rondgaan saam met Jesus weet hulle nie regtig nou wat om te doen nie. So, hulle val maar terug op die ou bekende weë – hulle keer terug na Galilea en begin weer visvang.
☛ Dit is egter nie wat Jesus van hulle wou gehad het nie, Hy het baie groter planne vir hulle gehad! So, na 'n vrugtelose nag van visvang, roep iemand na hulle van die wal af. Daar brand al klaar 'n vuurtjie en vis is op die rooster, met brood as 'n bygereg. Alhoewel Jesus al klaar sy eie vis gevang het, vra Hy vir hulle of hulle nie iets gevang het om te eet nie. Niks is egter gevang nie, maar toe hulle die net aan die anderkant van die skuit laat sak soos Jesus vra, vang hulle 153 visse met een slag! Onmiddelik herken hulle Jesus! Roei en swem wal toe en groet Hom, waarop Hy dan van Sy vis en brood vir hulle gee.
Dis baie belangrik dat ons verstaan wat hier gebeur het, want dit maak wat net in die volgende verse gebeur, as Jesus vir Petrus die sorg oor Sy skape gee, duidelik. Jesus het nie die dissipels se vis nodig nie. Syne lê al klaar op die rooster, die brood net daar langsaan. Soveel keer sê mense vir iemand: "Die Here wil jou seën, MAAR…" en dan volg daar iets soos : Jy moet genoeg of reg bid, of jy het nie genoeg geloof nie, of jy het te veel sonde in jou lewe, ens ens. God is NIE afhanklik van ons geloof, ons gebed, ons tiendes nie! God KIES om ons te gebruik, om ons Sy verteenwoordigers (Gen 1:26) te maak.