Mooi is die lewe… | Tannie Frannie
Vandag het ek die laaste van die Sederbergse lemoene verorber. Een skyfie het ek met groot opoffering aan my kleindogtertjie afgestaan. Nadat sy eers haar bekkie op 'n plooi getrek het oor die skerp smaak, het sy haar goedkeuring met 'n behaaglike gesmak betuig – ek wens die Citrusdalse lemoenboere van Watervalplaas kon daardie geluid gehoor het; dit sou al hulle arbeid die moeite werd gemaak het!
Middelkind het jarelank al die slag om sy ma op plesierige uitstappies te neem, maar hierdie naweek-uittog was die hoogtepunt. Die weer was stralend mooi en in "Honey Cottage" was daar 'n kaggelvuur en donsduvets om die nagkoue te besweer.
Saterdag ry ons die berge in, deur Nieuwoudtspas om na die Stadsaalgrot te gaan kyk. By die Cederberg-wynkelder koop ons die nodige permit. Watter wonderbaarlike toeval dat ek op hierdie plek beland! 'n Jaar of twee gelede het ek na Afrikaanse terme gesoek om 'n swak vertaling te probeer red en op die webwerf cederbergwine.com afgekom, waar mens met een klik die hele webwerf in die keurigste Afrikaans kan bereik. In antwoord op my dankbare e-pos het die mense van daardie kontrei laat weet dat 'n vriendin wat lid van die Suid-Afrikaanse Vertalersinstituut is, dié groot werk gedoen het. Ek het destyds nog met heimwee gedink dat ek tog graag daardie wynplaas sou wou sien – en hier is dit onverwags wel vir my beskore.
Die grot/-te laat my aan 'n gunsteling-kinderboekie dink, waar loergaatjies só beplan is dat mens stukkies van die volgende bladsy se prent reeds hier kan sien, bv. 'n muisie wat netjies deur 'n venster loer. Loergate in die grot speel 'n betowerende spel met lig, skadu en perspektief.
Middelkind toets sy 4×4 deur driwwe en om draaie op die grondpad. Ons juig as daar 'n modderpoel is, want dit beteken egte tekens van 'n wegbreeknaweek wanneer ons weer Kaapstad binnery. My twee Kaapse kleinkinders hardloop onverskrokke met hulle kaal voetjies deur die koue oorloopwater op die brug oor die Olifantsrivier. Dis die eerste keer in my lewe dat ek die uitbundige oorvloed van die Wes-Kaapse veldblomme sien – ek gee nie eens om dat my gesig op 'n pruimplooi trek op die foto van my en die kleinkinders tussen die blomme nie.
Ons mag lemoene van die bome op die plaas afgepluk het en het dit net daar gestaan en eet. Soos vloeibare, sappige soet sonskyn is daardie lemoene – helder oranje, met dun membrane wat die skyfies in mens se mond laat smelt. Daardie lemoene is sweerlik verteenwoordigers van Plato se ideale lemoen.
Op pad na die waterval stap ons deur fynbos en lenteveldblomme en sien twee bobbejane heelbo op 'n sandsteenkrans teen die blou, blou lug afgeteken sit. Die Boontjiesrivier stort teen rotse af, kolk swierig in die rondte en vloei vinnig verder verby 'n klein wit sandbank na 'n dieper poel 'n entjie verderaan. My kleinkinders gooi dryfhout in die stroom en hardloop uitgelate agterna.
Watter lieflike speelplekke het die Skepper tog vir sy kinders – klein en groot – gemaak…
17 thoughts on "Mooi is die lewe…"
Augustus 28, 2014 om 7:43 vm
Ooooo ek is altyd spyt as ek aan die einde van jou skrywes kom want ek wil nog en nog lees. Dankie …
Augustus 29, 2014 om 9:20 nm
Dankie vir jou, Tina, jy is so 'n belangrike deel van my blog-ervaring!
Augustus 30, 2014 om 6:05 vm
Wens ek kon jou inspireer om meer te skryf
Augustus 28, 2014 om 8:17 vm
Baie lekker gelees, dankie. Ek had nog altyd respekte vir 'n vaardige pen.
Augustus 29, 2014 om 9:21 nm
Dankie dat jy hier lees, Lewies!
Augustus 28, 2014 om 8:38 vm
Dankie vir die lekker leesstuk!Ons hoor gans te min uit jou vlytige pen.
Augustus 29, 2014 om 9:22 nm
Ouma is saans maar taamlik poot-uit…
Augustus 28, 2014 om 9:37 vm
Sjoe ek het nou sop lekker gelees ek vergeet skoon dat ek NIE op vakansie is nie!
Lekker om jou hier te sien!
Augustus 28, 2014 om 2:03 nm
Ai – lekker om iets oor die Cederberg te lees. Dis so ver van ons af. Het jou fotos ook baie geniet.
Augustus 29, 2014 om 9:23 nm
Dis 'n towerwereld daardie
Augustus 28, 2014 om 4:36 nm
Heerlik gelees en daardie kleindogter lyk soos pragtige storieboek prentjie -regte klein pop –
Augustus 29, 2014 om 9:25 nm
Dankie Dirkie, ek stem saam!
September 22, 2014 om 6:42 nm
Ai, die Sederberge is darm maar 'n mooi wereld. Frannie was julle al ooit deur Wupperthal? Middelkind sal nogals die 4X4 roete daarheen geniet.
Dankie vir die mooi skryf, sien uit na nog.
September 23, 2014 om 12:04 nm
Middelkind se kop staan hoeka Wupperthal toe. 'n Leeftyd gelede het ek wel daardie dorpie gesien, so skilderagtig mooi…