Vat vyf met Jaco Jacobs: “Die pad na ’n leser se hart loop dikwels deur sy lagspiere” | LAPA Uitgewers
As jy aan Afrikaanse kinderboeke dink duik daar een naam op, voor jy nog kans kry om tot verhaal te kom: Jaco Jacobs.
Met meer as ‘n honderd boeke uit sy pen, party onder die skuilname Lise Roux en Tania Brink, spog Jacobs met talle toekennings en duisende jong (en ou) bewonderaars regoor die land.
Books LIVE het vyf vrae aan dié skrywer gestel om hom beter te leer ken. Vat vyf minute en lees die artikel:
Vat vyf met Jaco Jacobs
5 boeke wat altyd op jou boekrak sal staan
4 dinge wat jy al by jong lesers geleer het
Hulle sê die pad na ’n man se hart loop deur sy maag; maar ek het geleer die pad na ’n leser se hart loop dikwels deur sy lagspiere. Moet nooit ooit die waarde van humor onderskat nie. Selfs al onthou ’n leser niks van ’n storie nie, is die kans goed dat hy die gevoel sal onthou as ’n boek hom kon laat glimlag terwyl hy dit gelees het.
As jy as skrywer glo dis oukei om drie paragrawe in ’n ry aan die beskrywing van die berge of ’n karakter se rok te wy, is dit ’n goeie idee om eerder vir volwassenes te skryf. Volwassenes het reeds gelate slagoffers van die toustaan-mentaliteit geword; hulle is oukei daarmee om bladsye lank verveel te word. Kinders? Nie regtig nie.
As jy verwag om ’n “Liewe Maatjie”-houding in te neem wanneer jy met kinders praat of vir hulle skryf, gaan jy jou moses teëkom. Die vinnigste manier om ’n kind belangstelling te laat verloor, is om af te praat na hom/haar.
Moenie bang wees om oor die generasiegaping te spring nie. ’n Tandeborsel wat per ongeluk (of aspris) in die toilet beland, sal altyd snaaks bly. ’n Krapgeluid onder jou bed sal altyd grillerig bly. Maak nie saak in watter era jy ’n kind is nie.
3 mense wat skryf die moeite werd maak
Miemie du Plessis wat al vyftien jaar lank my uitgewer is. Ná meer as honderd boeke waarmee ons saam gewoeker en geworstel het, bly dit steeds opwindend om saam met haar te werk, want sy verstaan die mark ontsettend goed, en sy het verskriklik baie respek vir kinderlesers. Sy is die eerste leser van al my kinder- en jeugboeke, en haar instink is ongelooflik trefseker.
My twee meisiekinders, Mia en Emma. Soms voel dit of alles wat ek nog ooit geskryf het, op ’n manier vir hulle bedoel was. Dis fantasties om weer die avontuur van grootword deur hulle oë te beleef, om nuwe boeke saam met hulle te ontdek, om vir hulle rympies te leer – hulle herinner my weer aan die intensiteit van kindwees; hoe helder en dramaties jy alles beleef.
2 leuens wat skrywers glo
Kinderboeke is makliker om te skryf as boeke vir volwassenes. (Dis vir my makliker, ja, maar dis waarskynlik net omdat my kop op hierdie manier bedraad is. Op die ou end moet ’n skrywer egter deur dieselfde kreatiewe proses stoei om by die eindresultaat uit te kom – maak nie saak vir watter mark jy skryf nie.)
Kinderboeke is ’n vinnige manier om geld uit jou skryfwerk te verdien. (Ek doen dit al vyftien jaar. Ek het steeds my day job en geen vakansiehuis by die see nie. Doen maar self die sommetjie.)
1 gesegde oor skryf wat jou altyd bybly
“Jy moet vir kinders skryf op dieselfde manier as wat jy vir grootmense skryf, net beter.” – Maxim Gorky
Moenie die knoppie druk nie deur Jaco Jacobs, illustrasies deur Chris Venter
Duskant die doodlyn deur Jaco Jacobs
Stalmaats 16: Wegholrit deur Lize Roux
Tags: Afrikaans, Children, Chris Venter, Duskant die doodlyn, Fiction, Gedigte, Holderstebolder, Interviews, Jaco Jacobs, Jeugverhale, Kinderboeke, Kinders, Kinderstories, Kinderverhale, Kleuters, LAPA, LAPA Uitgewers, Lize Roux, Moenie die knoppie druk nie, My boetie dink hy is Batman en ander rympies, Onderhoude, Op die punt van my tong: 80 lawwe tongknopers, Poetry, Professor Fungus, Professor Fungus en die jelliemonsters van Mars, Rympies, Rympies vir rakkers, South Africa, Stalmaats, Stalmaats 16: Wegholrit, Suurlemoen!, Tania Brink, Tienerfiksie, Tieners, Tongknopers, Vat vyf, Verse, Wian Verwey het ’n crush op my, Youth, Zackie Mostert, Zackie Mostert en die meisie-moles
« Al die heerlike, gesonde dinge wat ’n baba kan eet in Koningskos vir kinders deur Helen Schöer
Wie se skuld is dit dat die jeug van vandag grade in plaas van kennis verwerf? – Sophia Kapp »