‘n Ateïs in Glasgow het baie siek geword. Sy vrou het vir John Paton gevra om hom te besoek. Vir jare het hierdie man, alhoewel hy nie die evangelie verstaan het nie, hom daarteen uitgespreek. Nou was hy vreesbevange vir die dood. Na ‘n paar besoeke het die man ‘n diep belang in die evangelie ontwikkel en met trane uitgeroep om gered te word. Hy was bitter spyt oor die skade wat hy gedoen het. Hy het sy ou vriende bymekaar geroep en vertel wat hy in Jesus gevind het. Saam met sy vrou en dogter het hy sy ateïstiese boeke geskeur en verbrand. Vir die res van sy lewe het hy vurig van Jesus getuig en uiteindelik in vrede gesterf.
‘n Ander ateïs in die omgewing was bekend vir sy lastering teen God. Sy vrou, ‘n Rooms-Katoliek, het vir Paton gevra om hom te besoek. Die man wou nie ‘n woord van geestelike dinge hoor nie. Toe Paton oor Jesus gepraat het, het die man op hom gespoeg. Hy het aangehou om die man te besoek, maar die man het so geskreeu dat mense buite die huis saamgedrom het. Hy het sy nagklere geskeur en aangehou met laster. Paton het hom gesmeek om in Jesus te glo en gevra of hy saam met die man kon bid. Die man het sy kragte bymekaar geskraap en geskreeu: ‘Pray for me to the devil!’ Paton het die man herinner hoe hy altyd gesê het dat daar nie ‘n duiwel is nie. Die man het woedend uitgeskreeu: ‘Yes, I believe there is a devil, and a God, and a just God, too; but I have hated Him in life, and I hate Him in death!’ Met dié woorde het die man die ewigheid ingegaan.
Jakob het nou nie meer vir Josef voorgetrek nie, maar het vir al sy seuns gevra om hom te begrawe – in die grot wat Abraham by die Hetiete gekoop het. Hoekom wou hy dáár begrawe word? Dié stuk grond in die Beloofde Land het wettiglik aan hom en sy nageslag behoort. Oupa-Abraham, ouma-Sara, pa-Isak, ma-Rebekka, en vrou-Lea was dáár begrawe, en daar wou hý begrawe word. Hy het geweet dat God die res van die land vir sy nageslag sou gee. Hy het sy voete opgetrek, sy laaste asem uitgeblaas, en in vrede gesterf. Nog voor sy liggaam in die familie-begraafplaas neergelê is, is hy saam met sy volksgenote versamel (49:33). In gewone Afrikaans: hy is hemel toe.
Nadat die dokters Jakob se liggaam gebalsem het, het die Egiptenare vir 70 dae gehuil. Op dié manier sou hulle na die dood van ‘n geliefde deeglik deur die rouproses werk. Hulle het nie maar net ‘n minuut van stilte gehad nie. Tog mag die uitgerekte rouproses ook wys dat hulle nie die hoop gehad het wat ons het nie. Ek het onlangs gehoor hoe ‘n vrou sê: ‘Sjoe, dis hartseer dat so-en-so dood is. Die ergste is om te weet ons sal mekaar nooit weer sal sien nie.’ Klink dit nie vir jou soos iemand wat nie die Nuwe Testamentiese hoop verstaan nie?
Glo jy dis belangrik om voor te berei vir die dood; om seker te maak jy sal in vrede sterf? Hoe doen ‘n mens dit? Jy moet ‘n Bybelse siening hê van wat gebeur na jy dood is. Hebreërs 9:27 sê: ”die mense [is] bestem om een maal te sterwe en daarna die oordeel”. Is dit moontlik om in vrede te sterf as jy ‘n verkeerde siening van die dood het? Ja, dit is. Maar jy sal ‘n verskriklike verrassing kry as jy nie Nirvana bereik of terugkeer as ‘n heilige koei nie. Dis meer waarskynlik dat ‘n verkeerde verstaan van die dood sal maak dat jy vreesbevange is op jou sterfbed. Hoe moet dit wees om te glo jy gaan uitgewis word, in die vagevuur brand, of vir duisende jare ‘n sieleslaap moet deurmaak?
Om in vrede te sterf moet jy ‘n regte verstaan van God se vereistes hê om hemel toe te gaan. Hoe kan jy in vrede sterf as jy onseker is hiervan? Wat is God se vereistes? Jy moet geen sonde op jou rekord hê nie. Dit help nie jou goeie dade is meer as jou slegte dade nie. God vereis ‘n perfekte rekord van geregtigheid (Matteus 5:48, Galasiërs 3:10). Jy sal dit nooit regkry deur net harder te probeer nie. Moenie staatmaak op jou eie onvolmaakte geregtigheid nie. Vertrou op Jesus se perfekte lewe, kruisdood, en opstanding. Dan is dit ook belangrik dat jy jou gewete skoon moet hou. Jesus se kruisdood kan jou gewete reinig. Bely jou sonde, bekeer jou daarvan, en ontvang sy vergifnis. As jy met ‘n besoedelde gewete op jou sterfbed lê sal jy nagmerries hê. Moenie die dood ignoreer in die hoop dat dit sal weggaan nie. Mary Baker Eddy, die stigter van Christian Science, het gedink dit sou. Daarom het sy van die dood gepraat as ‘passing away’. Was sy reg?
Berei jouself voor om te sterf. Moet jy hoop om in jou slaap te sterf as jy nie voorbereid is nie? In sulke gevalle is ‘n uitgerekte sterfbed ‘n genade. Jý mag dalk nie so gelukkig wees nie. Vir jou mag die dood skielik kom, en dit terwyl jy onvoorbereid was. Besef asseblief dat hierdie nie iets is wat jy kan uitstel of waarmee jy kan speel nie. Ewigheid is op die spel.
Josef het gesterf toe hy 110 jaar oud was. Hy was vir 93 jaar in Egipte. Hy het sy agter-kleinkinders gesien. So is die beloftes van hfst.48 vervul waar God ‘n groot nageslag vir hom belowe het. Magir (een van Josef se kleinseuns by Manasse) se kinders is op Josef se knieë gebore (50:23). Dié Hebreeuse spreekwoord beteken dat Josef hulle as sy eie aangeneem het. ‘n Vrou wat op iemand se knieë gesit het om geboorte te gee, het daardeur gesê dat dié persoon die kinders aanneem. Dit mag wees dat die pasgebore kinders op Josef se knieë neergelê is, en dat hy hulle aangeneem het.
Uit die saadjie wat geplant is groei die boom; uit die mens wat in die grond geplant is kom die nuwe jý: “Maar iemand sal sê: Hoe word die dode opgewek, en met hoedanige liggaam kom hulle? Dwase mens! Wat jy saai, word nie lewendig as dit nie gesterf het nie. En wat jy saai—jy saai nie die liggaam wat sal word nie, maar ‘n blote korrel, byvoorbeeld van koring of van iets anders.” (1 Korintiërs 15:35-37).