'N Paar jaar gelede het my geliefde man van 40 jaar baie naby die dood gekom. Ja, ons is baie dankbaar dat hy oorleef het en goed gaan. Ek is ook baie dankbaar vir die innerlike veranderinge wat in my ontstaan ​​het as gevolg van Barry se nasate dood.
Hierdie ervaring het my lewe so diep en pragtig verander. Barry is uiters gesond en sterk. Hy kan gewoonlik tred hou met ons seun wat 20 is en in uitstekende vorm. Ek dink ek het vanselfsprekend aanvaar dat Barry vir baie jare so sterk sal bly. Hierdie ervaring het my laat sien dat ons almal kwesbaar in ons liggame is. Nie een van ons weet wanneer dit ons tyd sal wees om ons liggaam te verlaat nie.
Dankbaarheid vir die lewe en vir die liefde
Ek het besef dat daar soveel maniere is waarop ons binne 'n paar sekondes uit hierdie lewe geneem kan word. Eerder as dat ek my hartseer of moedeloos maak, het dit baie liefde en diepte in my lewe gebring.
Ek aanvaar nie meer vanselfsprekend die vreugde van 'n eenvoudige soen nie, of die plesier om Barry se hand te hou. Ek hou daarvan om my vingers langs sy arm te hardloop en voel hoe dankbaar ek is dat ek hom nog kan aanraak. In die oggend word ek gewoonlik wakker voordat hy dit doen, en ek hou daarvan om net daar te lê en te kyk.
Soms klein dingetjies wat hy irriteer, maak ek 'n groot boosheid. Nou vind ek myself meer gewillig om te vergewe, en herinner my myself aan wat met hom gebeur het. Ek weet nog steeds hoe belangrik dit is om met Barry op my gevoelens op te staan, maar ek probeer dit op 'n meer sagte manier doen.
Ek is ook bereid om dinge te doen wat ek nooit wou doen of vrees nie. Barry het jare lank 'n reis saam met die verlore kus in Noord-Kalifornië gegaan en ek was altyd bang dat ek dit nie kon maak nie. Hierdie jaar het ek gesê: "Ja!" Ek kan nie sê dit was maklik om die swaar rugsak baie kilometers oor klippe en sagte sand te dra nie, maar ek het werklik 'n wonderlike tyd gehad om te kampeer en geniet van al die skoonheid van die strome, oseane en oorvloedige natuurlewe. Ek sien uit daarna om weer te gaan.
Elke jaar as 'n bonus vier
Ek leef met die bewussyn dat dit 'bonus' jare met Barry is. Hy het baie naby gekom om van sy lyf weg te gly en daarom vier ek sy teenwoordigheid hier. Ek hoop dat ek nog baie meer bonusjare by hom het, maar steeds leef ek met die besef dat ek nooit sal weet nie en dit is nou die tyd om hom en ons tyd saam te geniet.
Ek wil graag almal van julle uitdaag wat hierdie lees. Stel nou die volwassene voor wat die naaste aan jou is. Wat as jy geweet het hulle het net 'n paar weke of maande gehad om te lewe? Hoe sal jy hulle anders behandel? Begin vir een maand met die bewussyn dat jou tyd saam met hulle beperk kan word, geniet dus elke minuut wat jy het. U mag vind dat hierdie een maand u verhouding tot die beste sal verander.
Eenvoudige oomblikke kan kosbaar en onvergeetlik wees. Eerder as om dit 'n morbiede sin vir jou lewe te gee, kan dit 'n verdiepende dankbetuiging en vermoë om in die oomblik te leef, bring. Ek hoop nog steeds dat Barry nog baie jare sal leef, en tog hoop ek dat ek nooit sal vergeet dat hy amper van sy lyf af gegly het en elke dag spesiaal vir hom gemaak het nie.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Die kosbaarheid van die lewe: lesse van my man se naby dood ervaring