Lukas speel een van sy komposisies op sy tablet vir ons. Hy het ou jazz-opnames opgesnipper en op ’n nuwe manier met geprogrammeerde perkussie saamgevoeg. Hy’s nogal goed daarmee. Dit loop gevaar om in ’n oorwurm te ontaard.
Aan die ander kant gaan dit oor die skaal van belewenis, verduidelik Thabiso. ’n Digitale foto kan ’n mens meestal net op ’n kleinerige skerm besigtig. Foto’s wat op film geneem is, kan groot gedruk word en daarna kyk jy in ’n galery, sê hy.
Ja, sê Lukas, dit gaan oor verskillende maniere van beleef. Dit geld musiek ook. Soms wil jy daarna luister terwyl jy op jou skaatsplank ry (hy het natuurlik nie die woord “skaatsplank” gebruik nie). Jy luister daarna met oorfone wat aan jou selfoon gekoppel is.
Op ’n ander keer wil jy stil sit en slegs die musiek waardeer. Dan luister jy daarna op ’n plaat. Dis ’n ander belewenis van klank. Lukas het onlangs sy oupa Koos du Plessis se draaitafel laat restoureer, sodat hy na plate kan luister.
Ek verbeel my die draaitafel was eens by ons aan huis en dat ek ook al ’n slag probeer het om dit te laat werk. Ewenwel, so word die toestelle besoek aan die derde en die vierde geslag.
Dit beteken dat hy die foon met ’n draad aan die kar se klankstelsel koppel. Ek weet darem “aux” staan vir “auxiliary”. O, aarde, dink ek nietemin. Waarna gaan ons nóú luister?
Ek is seker hulle luister nie noodwendig hierna as hulle op hul eie is nie. Aan die ander kant praat hulle op ingeligte wyse oor jazz en blues en ander musiek wat hulle teëkom en van hou.
Nou is ek nie heeltemal so seker nie. Dalk is die teendeel waar. Of dalk is die invloed van digitale tegnologie net so deurmekaar dat ’n mens geen stelling meer met ’n selfversekerde gemoed kan maak nie.
Video killed the radio star? Twee veertienjariges uit Johannesburg kan nou ’n hele wêreld van musiek leer ken, musiek wat amper ’n eeu gelede aan die ander kant van die wêreld opgeneem is, maar nou so naby aan hulle is soos ’n rekenaar of ’n selfoon met data.