Konstruktivisme #6 – spanning oor uitkomste | mnr.muller
Dit volg ná hulle daarop gewys is dat hul sprokie-opsommings nie précis-taalreëls gehoorsaam nie. D.w.s. hulle het nie op skool geleer hoe om opsommings te maak nie, alhoewel hulle dit definitief onderrig is.
Bogenoemde scenario speel hom veral in graad 8 (waar nuwelinge van verskeie voederskole in een hoërskoolklas bymekaarkom) af – en op universiteit (waar nuwelinge van regoor die land in dieselfde lesinglokaal sit). Leerders/studente sit in dieselfde klaskamer alhoewel hulle vermoëns, vaardighede en vooraf-kennis verskil. Nou hoe maak jy nou?
Hoe haal jy agterstande in én berei jy jou leerders betyds voor op die eksamensamenvraestel wat reeds ‘n maand tevore opgestel is?
Voordele van positivistiese taalonderrig was dat jy vinnig taalreëls en -feite kon deurgee; leerders moes dit maar net memoriseer, kopiëer en in die toets reproduseer. Jy kon hulle die inhoud gee; die struktuur; die reëls. Dit was “genoeg”. (Soos met précis-reëls net voor ‘n toets.) Leerders wat agter is, val maar bloot uit die bus.
Daarteenoor besef ons met die Konstruktivistiese leerteorieë dat jy nie leerders se behoeftes en agterstande en taalgebruik kan verwaarloos nie – jy moet juis fokus op hulle taalgebruik en hoe hulle nuwe kennis daarmee kan integreer.
En dis nou maar die trade-off, veral wanneer jy onder tydsdruk is en moet teach to the test: fokus jy op die inhoud en struktuur van die taal of op die behoeftes en taalgebruik van die leerders? Wat dink jy? Watter intervensies sal jy gebruik?
flippiefanus on Oktober 15, 2008 om 6:04 nm said:
Daar is dele van die werk wat bloot gememoriseer kan word. Ek dink taalreels is ‘n voorbeeld daarvan. Hoe verder ‘n leerder/student vorder in die skool of universiteit hoe meer word dit die leerder/student se eie verantwoordelikheid om sulke memoriseer werk self te doen sonder dat die dosent of onderwyser hoef in te gryp.
Bernadette Visagie on Oktober 15, 2008 om 8:28 nm said:
Ek stem ongelukkig nie saam met flippiefanus se mening oor taalreels wat bloot memorisering vereis nie. Om taalreels toe te kan pas, is dit nodig om dit te verstaan, so vir my is taalreels verstaning en toepassing. D.w.s dat ‘n student/leerder wat hom/haar op skool/enige tersiere instelling bevind, verantwoordelik moet wees om taalreels wat hy/sy nie verstaan nie, of self op te ‘swot’ of by die onderwyser/dosent (wat veronderstel is om oor meer kennis te beskik as die leerder/student) navrae te doen daaroor. Ek dink dit is ook een van die redes hoekom daar onderwysers/dosente is – om leerders/studente te help en/of te lei (as hulle in staat is) om meer sekerheid te kry oor dinge wat vir hulle onduidelik/vaag is. So flippiefanus, indien jy ‘n onderwyser/dosent is sal ek nogals graag wil sien hoe jou leerders/studente se TOEPASSING van taalreels is as hulle dit bloot memoriseer en jy nie ‘ingrypwerk’ doen nie, want as’t ware se jy nou dat dit nie jou verantwoordelikheid is om taalreels aan leerders/studente te leer/te verduidelik nie…
flippiefanus on Oktober 16, 2008 om 3:52 vm said:
Bernadette, ek kan sien die saak le jou naby aan die hart. Wel ek doen nie taalonderrig nie so ek sal dit dan aanvaar as jy vir my se dat taalreels nie iets is wat mens bloot kan memoriseer nie. Ek sou tog gedog het dat aspekte daarvan wel gememoriseer kan word.
Goed, maar dan sou ek die situasie soos volg verduidelik. As jy ‘n dosent op universiteit is wat een of ander taalvak aanbied, maar die inhoud van jou vak sluit nie taalreels in nie. Dan is dit nie jou verantwoordelikheid om taalreels aan die studente te verduidelik nie. Nou miskien verg die inhoud van jou vak wel dat die studente oor die nodige taalvaardighede, insluitend taalreels, beskik sodat hulle die inhoud in jou vak kan toepas. Hoe nou gemaak? Gestel nou maar al hierdie taalreels moes reeds op skool gedoen gewees het. Wie se verantwoodelikheid is dit dan as die studente nog steeds daarmee sukkel? Dis inderdaad dan die student se verantwoordelikheid en nie die dosent se verantwoordelikheid nie. Baie dosente spandeer nogtans tyd daaraan om te studente te probeer help, maar dis bloot ‘n vergunning en nie hulle verantwoordelikheid nie.
Lizelle Pretorius on Oktober 17, 2008 om 9:46 vm said:
Sjoe, wel bogenoemde is ‘n teer sakie, en mens wonder soms wie die “skuld” gegee moet word wanneer leerders in Gr6 steeds nie kan lees nie… Soveel opvoeders word gekonfronteer met sulke scenarious binne die klaskamer en met die druk om al die inhoude in die silabus te bereik raak sekere leerders net eenvoudig agter en kom net nooit weer by nie en namate die jare verbygaan word daar net al meer van leerders verwag om op ‘n spesifieke “standaard” te wees wat net bloot nie die geval is nie.
Persoonlik dink ek die sillabus moet aangepas word sodat daar meer gefokus word op vaardighede, want dit is wat leerders op die einde van die dag wanneer hul skool verlaat met hul saamneem. Wat het ek nouweer oor die amoeba in gr12 geleer???
Johan Swarts on Oktober 18, 2008 om 12:26 vm said:
Laat ‘n amateurlinguis gou hier inkap.
Ek eggo graag vir flippiefanus: taalreëls is soos tafels. Dit moét gememoriseer word. Rede #1 – ‘n Groot klomp taalreëls is op niks meer as konvensie gebaseer nie. Afrikaans het byvoorbeeld die dubbel-nie, nie omdat daar ‘n logiese rede daarvoor is nie, maar omdat die taal toevallig maar net so ontwikkel het. Dit kan nie verstaan word nie – net gememoriseer word.
Rede#2 – Om baie taalreëls vir skoolkinders te verduidelik (en ek meen regtig verduidelik), sal vereis dat hulle werk ver bo hul vuurmaakplek moet aanleer. En as jy vir ‘n tiener morfonologie moet staan en verduidelik, kan jy hom netsowel calculus gaan staan en aanleer. Dis pointless.
Leer die goed en kry klaar.