Lê-jou-eier Skryfsafari Deur die venster – Lekkervurigeaffêre
Lê-jou-eier Skryfsafari Deur die venster
Date: May 31, 2018Author: Lekkervurigeaffêre 8 Comments
Hierdie week is Kameel van Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie die gasvrou vir ons skryf-safari aangebied deur Dis ekke in lyn met Lê-jou-eier.
Die kleuter kan nouliks haar opgewondenheid in toom hou. "Anja, jy gaan 'n gat in die sitplek wriemel," lag Jan terwyl hy die oprit indraai.
Terwyl hy die motor afskakel sien hy hoe Alanie, omraam deur die houtvensterraam, vars geknipte rose in 'n erdebeker rangskik. Sy staan met haar gesig weg van die straat, klaarblyklik diep ingedagte.
Klein Anja woel met die sitplekgordel en vlieg by die motordeur uit, in volle vaart. Jaco drafstap agterna.
"Ouma, ouma! Ons is hier!"
Die rose val uit Alanie se hande en sy draai om. Net betyds, want met twee armpies uitgestrek, storm die krullebolkind, met sproetjies oor haar neusie gestrooi, op haar af.
"Anja, my asjas! Jy word yslik groot!"
Die weersiens is kosbaar. Alanie hou haar kleinkind styf vas, en kyk op. Haar oë ontmoet die van haar man. 'n Hartseer glimlag speel om sy mondhoeke.
Die lewe sonder Jaco en Seugnet na die ongeluk. 'n Lewe as voogde vir hulle kleinkind, die uitkoms van 'n uitgerekte hofgeding tussen twee stelle grootouers.
'n Nuwe lewe, deur verlies en pyn boetseer lê voor. Soos die gekneusde roosknoppe in die vensterbank, vanoggend nog sterk en fier in die roostuin, nou geknip om laaste kleur en geur in die erdepot uit te leef.
Previous Previous post: Vuisboek vry
Next Next post: Skryf safari: Onthou lekkerte
8 thoughts on "Lê-jou-eier Skryfsafari Deur die venster"
Ja, die lewe agter die vensters het baie fasette. Mooi geskryf.
Jy raak hier ñ onderwerp aan wat meeste van ons oumas maar vermy. Mag ñ ou nooit in so ñ situasie beland nie, want die verliese is net te groot om te verwerk. Al kante toe.
Ons is nie aanmekaargesit om na ons kinders af te sterwe nie. My liewe ouma se trane oor my ma sal ek nie vergeet nie.