Sneeu op die berge tussen #GraaffReinet en #Cradock. 📷: Alexis Basson @SAWeatherServic @eNCAWeather @JoelGuy_ @venter_annette pic.twitter.com/ykUcgX79CI Alle artikels over "Woody Allens" - KnackFocus.be
Alles over Woody Allens
Brussels Film Festival op zoek naar beste Europese prentDit weekend is de 14e editie van het Brussels Filmfestival van start gegaan in Flagey en Cinematek. Een week lang gaat de jury op zoek naar het beste uit de Europese cinema. Haatmisdaad is ‘n spesiale soort misdaad. Haat is nie self misdaad nie. As dit wel so was, sou die meeste van ons ‘n paar keer per jaar in die tronk beland. Maar as iemand ‘n misdaad op grond van haat skep, het dit breër sosiale gevolge.
Haatmisdaad is ‘n ‘versterker’. As iemand ‘n misdaad pleeg en dit doen weens sy haat teenoor die persoon as gevolg van hul ras, godsdiens of ‘n aantal ander sosiale eienskappe, straf regerings in die VSA, die Verenigde Koninkryk, Kanada en Australië gewoonlik die oortreder harder.
In hierdie artikel bied ons ‘n oorsig van haatmisdaad in hierdie lande. Daarna sal ons kyk na die spesifieke aspekte van haatmisdaad in elke land.
1 ‘N Oorsig van haatmisdaad
1.1 Wetgewing oor haatmisdaad
1.2 Redes agter haatmisdaad
1.3 Onlangse gevalle van haatmisdaad
1.3.2 Matthew Shepard-moord
1.3.2.1 Die Matthew Shepard en James Byrd Jr Hate Crime Prevention Act: A Closer Look
1.3.3 Islamitiese sentrum van die groter brandstigting van Toledo
1.3.5 Vark se kop
1.3.6 Transseksuele moord
1.3.7 Kanada sien toename in haatmisdaad
1.3.8 Australiese aanvalle op Indiese studente
1.4 Die anatomie van haatmisdade
1.5 Wie haatmisdade pleeg?
1.6 Moet misdadigers teen haatmisdaad voorkom?
1.7 ‘N Multi-oplossing benadering is die antwoord
1.8 Opvoeding van die publiek
1.9 Staan op teen haatmisdade
1.10 Groepe, verenigings en NRO’s wat kan help
1.10.1 American Civil Liberties Union: Lesbiese gay biseksuele transgender-projek
1.10.2 Probleem teen geweld
1.10.4 STOP HATE UK
1.10.5 Menseregte-veldtog: haatmisdade
1.10.6 Menseregte eerste
1.10.7 Homoseksuele en Lesbiese alliansie teen laster (GLAAD)
1.10.8 Gay, lesbiese en reguit onderwysnetwerk (GLSEN)
1.10.9 Matthew Shepard-stigting
1.10.10 Nasionale Taakmag vir gay en lesbiërs
1.11 Voorbedagte haatmisdaad
1.12 Is dit moontlik om onbetwisbare bedoeling te toon?
1.13 Gebruik van aanlynbronne en gereedskap
2 Haatmisdaad in die VSA
2.1 Die Wet van die Land
2.2 Rekord hou die FBI Way
2.3 Haatmisdaad en straf
2.4 Bewys van die saak van vooroordeel
2.5 Die George Zimmerman / Treyvon Martin-saak
2.6 Vervolgings van haatmisdade
2.7 Die staat van haatmisdaad in die VSA
3 Haatmisdaad in die Verenigde Koninkryk
3.1 Haatmisdaad in getalle
3.2 Data-insameling: opname en wetgewing rakende haatmisdade
3.3 The State of Hate Crime in die Verenigde Koninkryk
4 Haatmisdaad in Kanada
4.1 Die Strafkode
4.1.1 Kanadese menseregte
4.2 Haatmisdaad in getalle
4.3 Die staat van haatmisdaad in Kanada
5 Haatmisdaad in Australië
5.1 Staat verskille
5.2 Haatmisdaad in getalle
5.3 Misdaad van gay haat
5.4 Nuwe wetgewing vir Australië
5.5 Die staat van haatmisdaad in Australië
‘N Oorsig van haatmisdaad
Haatmisdaad, ook bekend as partydige gemotiveerde misdaad, is wanneer ‘n persoon aangeval word omdat hy geassosieer word met ‘n sekere sosiale, etniese of godsdienstige organisasie, of vir hul seksuele oriëntasie, nasionaliteit, liggaamlike voorkoms, gestremdheid of geslagsidentiteit..
Haatmisdade word dikwels beskou as ‘n ‘boodskapsmisdaad’, waar die oortreder die misdaad gebruik om ‘n duidelike boodskap aan die geteikende persoon of groep te stuur..
Haatmisdade betrek ‘n uiteenlopende aantal groepe. As voorbeeld van hoe verreikend die probleem kan wees, het die polisie in Groot-Manchester, Engeland in 2013 aanvalle op Goths, Punks en ander alternatiewe kultuurgroepe as haatmisdade begin opneem..
Wetgewing oor haatmisdaad
Reeds in die VSA het die Civil Rights Act van 1968 ‘n haatmisdaad geword wat deel uitmaak van die wet. In 1994 het die VSA die wet op gewelddadige misdaadbeheer en wetstoepassing goedgekeur. Dit het vereis dat die vonnisoplegging die haat van ‘n groep in ag neem. Daarna is in die VSA nie veel gedoen nie, behalwe vir die mislukte Kerklike Brandstigtingvoorkomingswet in 1996.
Eers so onlangs as in 1998, in die Verenigde Koninkryk, het haatlike gedrag teenoor ‘n slagoffer op grond van lidmaatskap van ‘n rasse- of godsdienstige groep ‘n verergering gemaak met die vonnisoplegging vir spesifieke misdade deur die Wet op Misdaad en Wanorde vir Engeland, Skotland en Wallis..
Noord-Ierland het die Public Order Act 1987, wat dieselfde doel dien.
Die Strafregtelike Wet 2003 plaas die saak op ‘n hof om te oorweeg of ‘n misdaad wat nie eintlik in die Wet op Misdaad en Versteuring van 1998 gespesifiseer word nie, rassisties of godsdienstig vererger is..
Gevolglik moet die hof oorweeg of die misdryf gepleeg is gebaseer op vyandigheid teenoor ‘n persoon se vermoedelike seksuele oriëntasie, gestremdheid of ander faktore..
Omstreeks 1998 het al vier lande wetgewing teen haatmisdade begin instel en was dit sedertdien grootliks konsekwent.
Redes agter haatmisdaad
Haatmisdade kom in baie vorme voor. Die belangrikste motiveerders van haatmisdade word hieronder gelys:
Rassevooroordeel en diskriminasie – Vooroordeel vind plaas wanneer iemand hul woede irrasioneel op ‘n groep, persoon of ‘n hele ras rig. Onlangse studies toon dat rassisme ‘n aangeleerde eerder as aangebore emosie is. Die ‘ons’ en ‘hulle’ houding het ‘n grondslag in antieke tye en is territoriaal van aard. In die VSA in 2012 was 48,3 persent van die 5 790 voorvalle met enkele vooroordele wat in die Uniform Crime Reporting (UCR) verslag gedoen is, rasgemotiveerd .Statistiek Kanada het die jongste stel misdaadsyfers wat oor 2012 dek, saamgevat, en daar was altesaam 1414 polisie-voorvalle wat haat gemotiveer is tydens hierdie twaalf maande periode. Die meeste van hierdie 50% van hierdie misdade was etnies of rasgemotiveerd..
Australië het lankal ‘n aandeel aan die blanke groepe gehad en daar was onlangs ‘n toename in aktiwiteite aanlyn as gevolg van ‘n oënskynlike toename in die anti-Islamitiese sentiment.
Die Australian Defense League word gesien as een van die grootste militante groepe en baie van hierdie aktiviste gebruik aanlynhulpbronne soos Facebook om hul eie oortuigings te bevorder en haatmisdaad te begaan..
Ongelukkig is dit nie net ekstremistiese groepe wat rassistiese haat versprei nie. Die Britse kantoor van die Verenigde Koninkryk is in 2013 onderwerp aan kritiek vir die ontplooiing van ‘n reeks waens met ‘n boodskap waarin onwettige immigrante gevra word om ‘huis toe te gaan of in hegtenis te neem’.
Daar bestaan ​​vandag nog baie haatorganisasies – sommige dateer uit ‘n eeu. In die VSA is daar die Wit Ariese verset, die Ku Klux Klan (KKK) en die Nasionale Vereniging vir die Bevordering van Wit Mense.
Haatmisdade is nie net tot blankes beperk nie. Ten spyte van die waargenome profiel van iemand met ‘n rassevooroordeel, was 57% van die misdadigers van haatmisdade van rasgemotiveerde misdade wat in ‘n Britse misdaadondersoek geïdentifiseer is, nie wit nie. Ons mag nie kleurblind wees nie, maar haat is.
Godsdienstige en politieke vooroordele – mense word soms geteiken weens hul godsdienstige of politieke oortuigings. Soms kan ‘n styging in haatmisdade voorkom na ‘n terroriste-aanval, soos die geval was na die tragedie van 11 September 2001, en die bomaanvalle op 7 Julie 2005 in Londen, waar Moslems en mense van Midde-Oosterse afkoms die fokus van ‘n byna 600% verhoog in haatmisdade.
Seksuele oriëntasie – alhoewel die wette nou verander vir gay paartjies wat wil trou (dit is oral wettig, maar Noord-Ierland), is homoseksuele en biseksuele mense dikwels slagoffers van vooroordeel, geweld en diskriminasie. Homofobie is ‘n ernstige bedreiging vir diegene wat vry wil wees om hul seksuele oriëntasie uit te spreek. Gesindhede uit die verlede het daartoe gelei dat kinders soms hierdie soort diskriminasie aanleer omdat dit van geslag tot geslag oorgedra word.
Onlangse gevalle van haatmisdaad
Dit is moeilik om ‘n oorsig te gee van die belangrike gevalle van haatmisdade, maar hierdie lys gee ‘n idee van hoe wydverspreid en afskuwelik hierdie misdade is..
Een van die skokkendste haatmisdade van die afgelope tyd was die moord op die 49-jarige James Byrd Jr op 7 Junie 1998 deur drie wit mans in Texas..
Byrd was op ‘n Texas-pad naby die stad Jasper toe Shawn Berry, Lawrence Brewer, en John King hom ‘n rit aangebied het. Die owerhede het later berig dat Byrd en Berry mekaar ken.
Die mans het Byrd wreed geslaan en toe sy enkels aan die agterkant van die bakkie van Berry vasgeketting. Hulle het hom drie kilometer oor asfaltpaaie gesleep en ernstige beserings veroorsaak. Byrd het bewus gebly tydens die grootste deel van die beproewing, en uiteindelik gesterf toe sy liggaam ‘n rower in die pad getref het.
Die polisie het die drie mans dadelik gearresteer en hulle van kapitale moord aangekla. Hulle het elkeen afsonderlik probeer. Die owerhede het King as die leier beskou en verneem dat hy en Brewer deel van ‘n wit oppergesaggroep was.
Na bewering het die twee mans jare tevore in die tronk vergader toe hulle by die bende aangesluit het. Albei mans is ter dood veroordeel, en Brewer is deur dodelike inspuiting vermoor.
Berry, wat lewenslange tronkstraf uitdien, het ‘n vonnis van die doodstraf vrygelaat omdat aanklaers vasgestel het dat hy nie ‘n rassis is nie.
Die dood van James Byrd het gelei tot belangrike wetgewing, wat oorspronklik in die Texas-howe in 2001 verorden is. In 2009 het president Barack Obama die Matthew Shepard en James Byrd Jr Hate Crime Prevention Act onderteken.
Op 12 Oktober 1998 slaan Aaron McKinney en Russell Henderson die 21-jarige Universiteit van Wyoming, Matthew Shepard, ‘n openlik gay man, dood. Hy was vyf dae in ‘n koma voordat hy aan sy beserings beswyk het.
Shepard ontmoet McKinney en Henderson in ‘n plaaslike kroeg genaamd die Fireside Lounge. McKinney en Henderson het gedrink en hulle het aan Shepard gesê hulle is gay sodat hulle hom na hul vragmotor kon lok.
McKinney trek ‘n geweer uit en sê vir Shepard om hom sy beursie te gee. Toe Shepard nee sê, slaan McKinney hom met die geweer. Henderson was agter die stuur terwyl McKinney Shepard aanhou klop. McKinney het na bewering die geslaan lyk van Shepard aan ‘n houtheining met ‘n gesplete spoor vasgemaak en sy beursie en skoene geneem toe hy aanhou om hom te slaan. Hulle het hom toe gelos om te sterf.
Op 5 April 1999 is die 22-jarige McKinney skuldig bevind aan moord, tweedegraadse moord, ontvoering en roof. Sy medepligtige, die 21-jarige Russell Henderson, het onskuldig gepleit op ontvoering en moord op mishandeling. Albei mans is twee opeenvolgende lewenslange vonnisse opgelê. McKinney se vonnis het egter geen moontlikheid van ‘n vonnisoplegging nie, terwyl Henderson wel.
Die misdaad het gelei tot die inwerkingtreding van die Matthew Shepard en James Byrd, Jr Hate Crime Prevention Act as ‘n bestuurder van die Wet op die Magtiging van Nasionale Verdediging vir 2010 (H.R. 2647). Gedurende 2012 was 19,6 persent van die 5 790 voorvalle met ‘n enkele vooroordeel te wyte aan seksuele oriëntasie.
Die Matthew Shepard en James Byrd Jr Hate Crime Prevention Act: A Closer Look
President Obama het die Matthew Shepard en James Byrd, Jr Hate Crime Prevention Act (P.L. # 111-84) in 2009 in wetgewing onderteken. Dit het onmiddellik in werking getree as deel van die wet op die magtiging van die nasionale verdediging vir fiskale jaar 2010..
Die doel van die wet was om die federale wette oor haatmisdaad in 1969 uit te brei, met inbegrip van misdade gemotiveer deur die werklike of waargenome geslag, seksuele oriëntasie, geslagsidentiteit of gestremdheid van ‘n slagoffer..
Die Matthew Shepard-wet stel die regering in staat om toelaes en bystand te verleen aan staats- en plaaslike owerhede wat haatmisdade ondersoek en vervolg.
Toe Matthew Shepard in 1998 doodgeslaan is, het die Laramie, Wyoming, die polisie se departement hulp gevra van die Amerikaanse departement van justisie.
Destyds het die federale wetgewing nie misdade gedrewe wat gemotiveer is deur die teen-lesbiese, gay, biseksuele en transgender-sentiment (LGBT) nie, sodat die departement nie kon help nie. Die vervolging was so duur dat Laramie sy wetstoepassers moes oorskry.
Hierdie wet verseker dat plaaslike wetstoepassing oor die nodige hulpbronne beskik om haatmisdade op ‘n breër skaal aan te spreek. Terwyl dit op die federale beskermde klasse uitbrei, bied dit ook ‘n laag beskerming binne die burgerregte-landskap.
Belangrike bepalings van die betreklik nuwe federale wet sluit die volgende in:
Bystand verleen aan staats-, plaaslike en stamwetgewende amptenare tydens strafregtelike vervolging en ondersoeke, insluitend tegniese en forensiese ondersteuning.
Uitbreiding van die versameling van statistiese gegewens om inligting in te sluit oor misdade wat deur jeugdiges gepleeg of gerig is.
Deur die Departement van Justisie, Office of Justice Programs, wat toelaes magtig vir programme om plaaslike wetstoepassers op te lei hoe om haatmisdade wat deur jeugdiges gepleeg word, te stop.
Verslae lewer oor die federale verpligte minimum vonnisoplegging deur die Amerikaanse vonnisopleggingskommissie.
Islamitiese sentrum van die groter brandstigting van Toledo
Op 30 September 2012 was die Islamitiese Sentrum van Groot-Toledo getuie van ‘n brandstigting-aanval deur Randolph Linn wat die gebou binnegegaan het en die gebedsaal aan die brand gesteek het..
Linn het met talle vuurwapens en drie rooi gasblikke na die Islamitiese sentrum gery. Hy het by ‘n vulstasie stilgehou om die vulkanne vol te maak voordat hy verder is na die Islamitiese Sentrum.
Hy het die gebedskamer op die tweede verdieping binnegegaan en ‘n groot tapyt aan die brand gesteek. Linn het gesê dat hy die tapyt opsetlik aan die brand gesteek het weens die godsdienstige karakter van die Islamitiese Sentrum.
Die brand het die binnekant van die gebou aansienlike skade berokken voordat die oorhoofse sprinkelstelsel dit uiteindelik geblus het. Wetstoepassingsowerhede het Linn drie dae later gearresteer.
In April 2013 is Linn gevonnis tot 20 jaar gevangenisstraf vir haatmisdade. Linn het in Desember op drie aanklagte skuldig gepleit:
Godsdienstige eiendom word opsetlik ontsier, beskadig en vernietig vanweë die godsdienstige karakter van daardie eiendom.
Brand gebruik om misdade te pleeg.
Gebruik en dra ‘n vuurwapen om geweldsmisdade te pleeg.
Na die vonnisoplegging het die adjunkassistent-prokureur-generaal van die Afdeling Burgerregte, Roy L Austin Jr, gesê:
Die Afdeling Burgerregte sal voortgaan om met die FBI en Amerikaanse prokureurskantore regoor die land saam te werk om te verseker dat elkeen wat ‘n plek van godsdiens aanbid weens die geloofsbelydenis wat daar beoefen word, tereggestel word..
Die moord op soldaat Lee Rigby in Mei 2013 het ‘n groot toename in die aantal haatmisdade teen Moslems in die Verenigde Koninkryk veroorsaak. Honderde anti-Moslem-misdrywe is in 2013 dwarsoor die land uitgevoer, soos die petrolbomaanval buite die Grimsby Islamitiese Kultuursentrum. Die noodlottige aanval op Rigby deur twee Islamitiese ekstremiste in Woolwich, Suidoos-Londen, was die motivering vir sogenaamde wraakaanvalle.
Die vereniging van polisiebeamptes (ACPO) het berig dat slegs vyf dae na die moord op Rigby 71 afsonderlike voorvalle by die nasionale span se spanningspan aangemeld is. Die rol van APCO is om rapporteringsmeganismes te verbeter deur die ontwikkeling van sy True Vision-webwerf, wat inligting aan slagoffers verskaf en mense in staat stel om voorvalle aanlyn aan te meld.
Vark se kop
Liam Ferrar van Leicester, Engeland, is in 2013 suksesvol vervolg omdat hy ‘n bevrore vark se kop buite ‘n Moslem-gemeenskapsentrum gelaat het met die opset om teistering, alarm en nood te veroorsaak, volgens die aanklagte wat teen hom gebring is. Hy het ‘n opgeskorte vonnis gekry en is beveel om 250 uur gemeenskapsdiens te voltooi.
Robyn Browne was ‘n pre-operatiewe transseksuele wat as prostituut in die Londense omgewing gewerk het. Browne is in 1997 deur James Hopkins uit Leeds, Engeland, vermoor, maar Hopkins is eers in 2007 gevang en gevonnis.
Daar was ‘n aantal soortgelyke hoëprofiel-transseksuele moordverhore. Dit sluit in die saak van Neil McMillan, wat lewenslange tronkstraf gekry het vir die moord op Andrea Waddell in Brighton, en Leon Fyle, wat skuldig bevind is aan die moord op Destiny Lauren in Noord-Londen.
Kanada sien toename in haatmisdaad
Van 2014 tot 2016 het Kanada ‘n verhoogde vlak van haatmisdade gesien, waarskynlik as gevolg van die opkoms van regse en fascistiese groepe. Die teikens was geneig tot die LGBT-lede sowel as dié van Joodse afkoms. Maar daar was ook meer aanvalle op Arabiere en mense uit die suide, weste en suidoostelike Asië.
Australiese aanvalle op Indiese studente
Baie Indiërs reis na Australië vir gevorderde grade. Dit het gelei tot ‘n groot aantal misdade, veral rooftogte, teen hierdie studente in 2009.
Die situasie is ingewikkeld omdat Indiese studente in die algemeen aan minder misdaad onderwerp is as die gemiddelde Australiër. Maar hulle ervaar meer roof en meer misdaad in die algemeen op bepaalde gebiede.
Die anatomie van haatmisdade
Haatmisdade word soms as lukraak en skielik gesien. Dit is egter gewoonlik voorbedagte misdade (sien hieronder). Insidente met haatmisdaad kan die volgende insluit:
Verbale mishandeling en beledigings
Haatpos en misbruik van sosiale media
‘N Wet op haatmisdaad is ‘n wet wat bedoel is om sulke geweld af te weer. Wette teen haatmisdaad verskil van wette teen haatspraak. Wette oor haatmisdaad verbeter die boetes verbonde aan kriminele gedrag, terwyl wette oor haatspraak ‘n kategorie spraak kriminaliseer.
Wie haatmisdade pleeg?
Oortreders van haatmisdade verskil dikwels nie van enigiemand anders nie. Volgens ‘n studie wat aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles gedoen is, waarin 550 skuldig bevind is aan haatmisdaad, pas hulle nie by die profiel van psigopate of sosiopate nie..
Die studie het bevind dat oortreders van haatmisdaad buitengewoon benadeel is. Hierdie faktor, gekombineer met die neiging om meer aggressief te wees of om antisosiale gedrag uit te oefen, kan daartoe lei dat hulle haatmisdade pleeg.
‘N Ander algemene draad onder die groep was ‘n sterk familiegeskiedenis van mishandeling en geweld.
Moet misdadigers teen haatmisdaad voorkom?
As aanklaers kan bewys dat ‘n misdaad ook ‘n haatmisdaad is, kan die dader van die dader verhoog word. Maar maak dit ‘n ware afskrikmiddel??
Die meeste sosiologiese kundiges is dit eens dat die plek om sosiale houdings te verander en mense te help om meer verdraagsaam teenoor ander te wees, nie in die gevangenisstelsel is nie, maar in die skoolstelsel, in aktivistegroepe, in die kerk en selfs aan die kombuistafel..
Alhoewel regskenners steeds debatteer of die moord op Matthew Shepard ‘n haatmisdaad is of bloot ‘n roof wat verkeerd loop, is ons twee moordenaars twee opeenvolgende lewenslange vonnisse sonder ‘n wet op haatmisdaad op die boeke..
Wette oor haatmisdaad kan mense help om veiliger te voel en te glo dat die regstelsel en wetstoepassingsowerhede hul veiligheid bekommer. Daar is egter ‘n groot verskil tussen veilig voel en veilig wees.
Inderdaad, baie mense meen dat selfs al was daar ‘n wet op die staat of ‘n federale haatmisdaad, dit baie onwaarskynlik is dat dit die moord sou voorkom het, so dit is moeilik om met sekerheid te sê dat haatmisdaadwette ‘n effektiewe afskrikmiddel is..
‘N Multi-oplossing benadering is die antwoord
Die beste manier waarop hierdie lande buite hierdie kultuur van geweld kan beweeg, is om van onder na bo en nie van bo af te werk deur die kwessies van geweld en haat op die mees basiese vlak aan te spreek nie: die gemeenskap. Mense moet dus die probleem van vooroordeel en haat in hul eie gemeenskappe, woonbuurte, skole en organisasies aanspreek.
Om werklik haatmisdaad te bestry, moet mense vergader om die rasse-, ekonomiese en sielkundige redes wat hierdie misdade veroorsaak, te ondersoek, nie net die simplistiese retoriek van die woord “haat” nie.
As gevolg hiervan het enkele bekende gemeenskapsgebaseerde groepe ontstaan, waaronder INCITE! Vroue van kleur teen geweld en FIERCE, ‘n groep in New York wat bestaan ​​uit jongmense van kleur. Wette oor haatmisdaad is ‘n goeie begin, maar ons moet voortgaan met die werk in ons huise en gemeenskappe.
Opvoeding van die publiek
Plaaslike handhawingsagentskappe moet die publiek opvoed oor maniere om haatmisdaad te bekamp. Dit kan die volgende insluit:
Erkenning van haatmisdade – hoewel sommige haatmisdade voor die hand liggend is, soos ‘n swastika aan die kant van ‘n gebou of die brand van ‘n kruis, is ander misdade subtieler.
Oortreders is goed daarmee om haatmisdade as gewone misdade te verberg, daarom moet mense weet hoe ‘n haatmisdaad lyk en die waarskuwingstekens om op te let.
Ingryping of voorkoming van haatmisdade – die plaaslike owerhede moet mense leer hoe om haatmisdade te voorkom of om misdade te hanteer wat hulle aan die gang is.
Tieners moet byvoorbeeld leer hoe om in te gryp as hulle sien dat iemand ‘n klasmaat teister, en volwassenes moet weet hoe om rassisme of homofobie op die werkplek te hanteer. Dit begin miskien met niks meer as ‘n growwe opmerking nie, maar dit kan eskaleer tot ernstiger dade.
As dit gestop kan word voordat dit buite beheer raak, kan haatmisdaad aansienlik verminder word.
Aanmelding van haatmisdade – stelsels is nodig om dit maklik te maak om ‘n vermeende haatmisdaad aan te meld. Sodra dit op die plek is, moet die publiek opgelei word oor hoe om die stelsel te gebruik, en aangemoedig word om dit te doen.
Die fokus hier is om seker te maak dat almal veilig voel as hulle haatdade aan die plaaslike polisiemagte rapporteer.
Die hantering van aanstootlike aanlyninhoud – mense moet die gereedskap hê om aanstootlike of skadelike aanlyninhoud te hanteer wat op mense en organisasies gebaseer is op grond van ras, godsdiens of seksuele oriëntasie.
Die meeste mense weet byvoorbeeld nie dat hulle onaanvaarbare webwerf-inhoud direk aan die webhostingonderneming kan rapporteer nie. Webwerwe soos Whoishostingthis.com bied ‘n instrument wat hulle kan gebruik om die webwerwe van enige webwerf op te spoor.
Gewapen met die regte kontakinligting kan hulle dan met die gasheer in verbinding tree om hulle te vra om die inhoud te verwyder.
Almal kan hul deel doen deur die telefoon op te tel en die polisie te bel as hulle ‘n haatmisdaad sien. Maar nog voor dit kon hulle:
Bel vriende en kollegas om oor die probleem te praat.
Hou ‘n buurtvergadering om bewustheid te verhoog.
Skep of onderteken ‘n petisie vir die hervorming van plaaslike en federale wette.
Druk inligtingsbrosjures uit.
Deel hul kreatiewe talente op ander maniere.
Staan op teen haatmisdade
Hier is ‘n paar voorbeelde van mense in Amerika wat teen haatdade opgetree het:
Studente in die sesde klas in Morgantown, Wes-Virginië, verf oor graffiti wat oor die buitemuur van hul plaaslike geriefswinkel gespuit is. Hul onderwyser het die graffiti as voorbeeld gebruik om studente te leer oor die gevolge van haat en geweld.
Nadat die studente ‘n video ‘Nie in ons stad’ gesien het nie, waarin hulle uitbeeld hoe die mense van Billings, Montana, haat beveg het, het hulle besluit om die graffiti aan die muur van die geriefswinkel by te dra, sal bydra tot meer ongevoeligheid in die gemeenskap.
Die optrede van hierdie studente het hulle kragtige rolmodelle in Morgantown gemaak, en hulle het baie persdekking ontvang, asook die gelukwense van die Prokureur-generaal van Wes-Virginië.
In 2002 het Joseph Rodriguez van Sacramento, Kalifornië, ‘n veldtog begin om die verkoop van neo-Nazi-klere by Target-winkels in sy gemeenskap te stop, wat landwyd ‘n verandering begin het.
“Probleem, eenvoudig en eenvoudig” deur Nickolas Nikolic © 2011 via Flickr. Gelisensieer onder CC BY 2.0.
Hy het die Target-winkel in Sacramento besoek en ‘n kledingstuk ontdek met die numeriese simbole “88.” Die letter “H” is die agtste letter van die alfabet, en die syfers, “88,” is die wit mag van die oppergesag vir “Heil Hitler.”
Die maatskappy het die lyn na 1.100 Target-winkels regoor Amerika gestuur. Na verskeie pogings om Target te beëindig om die klereverkope van 88 te beëindig, het Rodriguez kontak gemaak met die Southern Poverty Law Centre.
Target het eindelik opgehou om die items te verkoop en om verskoning gevra vir enige ongemak of ongemak wat veroorsaak word deur die klere-reeks “88”, en gesê dat hulle dit nie doen nie en dat hulle diskriminasie in geen vorm sal verdra.
Groepe, verenigings en NRO’s wat kan help
Baie gemeenskapsgroepe en nasionale organisasies spreek die kwessies rondom haatmisdade aan. Hier is ‘n paar van die groter groepe wat besig is om te verander:
American Civil Liberties Union: Lesbiese gay biseksuele transgender-projek
Die ACLU se LGBT-projek veg teen diskriminasie, terwyl die openbare mening oor LGBT-regte deur die hofstelsel, die wetgewer en openbare onderwys oorgedra word, wat hierdie vyf aspekte van belang is: verhoudings, ouerskap, diskriminasie, skole en jong mense. Besoekers aan hul webwerf kan meer betrokke raak deur die ‘Get Busy, Get Equal’ inisiatief, wat instrumente bied om LGBT-gelykheid te bewerkstellig.
Probleem teen geweld
Hierdie organisasie is in New York geleë, en bied advokaat en berading, sowel as ‘n tweetalige blitslyn vir slagoffers van geweld. Die doel daarvan is om haatgeweld en seksuele aanranding te beëindig, veral teenoor die LGBT- en MIV-geaffekteerde gemeenskappe. U kan help deur donasies of vrywilligerswerk te doen in die Anti-Violence Project.
Die veldtog teen rassisme en fascisme strook nie met enige politieke party of neiging nie. Dit word bestuur deur ‘n versameling individue met agtergronde van alle vlakke van die samelewing wat ‘n verbintenis tot die stryd teen rassisme en haatmisdade deel.
Die toonaangewende nasionale organisasie in die Verenigde Koninkryk wat besig is om alle vorme van haatmisdaad en diskriminasie uit te daag deur opleiding, onderwys en advies.
Die doel van hierdie organisasie is om gelyke regte vir LGBT-mense te bewerkstellig. Die webwerf bevat ‘n verskeidenheid hulpbronne wat verband hou met die bestryding van haatmisdaad, insluitend verslae oor wetgewende inisiatiewe en die jongste nuusberigte. Dit bevat ook ‘n FAQ-bladsy wat haatmisdade dek.
Gebaseer in New York en Washington, DC, beskerm hierdie nie-partydige internasionale menseregte-organisasie mense wat in ‘n warboel verkeer, soos slagoffers van diskriminasie, vlugtelinge wat agtervolg word, slagoffers van misdade teen die mensdom en diegene wat ander menseregteskendings gely het..
Hulle help ook mense wie se regte uitgeroei is in die naam van nasionale veiligheid, en advokate vir menseregte wat daarop gerig is om die regte van ander te verdedig. Hul program vir die bestryding van diskriminasie is daarop gemik om haatmisdade te beveg deur die spoedige en regverdige reaksie van Noord-Amerikaanse, Europese en Eurasiese regerings aan te moedig in alle gevalle van rassistiese, vreemdelingehaat, antisemitiese, anti-Moslem, homofobiese en ander vorme van vooroordeel-gemotiveerde dade van geweld.
Homoseksuele en Lesbiese alliansie teen laster (GLAAD)
Hierdie organisasie bevorder billike en akkurate voorstelling van mense en gebeure in die media as ‘n manier om homofobie en diskriminasie uit te skakel weens geslagsidentiteit en seksuele oriëntasie. GLAAD se webwerf het ‘n ‘Calls to Action’-bladsy om mense aan te moedig om gevalle van media-laster aan te meld en meer betrokke te raak.
Gay, lesbiese en reguit onderwysnetwerk (GLSEN)
Die netwerk Gay, Lesbian en Straight Education monitor die klimaat in verskillende skole vir LGBT-jeugdiges en bied hulpbronne vir vooroordeel teen vooroordeel. Die webwerf bevat gereedskap en wenke vir jong mense en opvoeders om skole te help om veilige plekke vir elke student te wees, ongeag hul seksuele oriëntasie of geslagsidentiteit.
Dennis en Judy Shepard het hierdie organisasie gestig ter nagedagtenis van hul 21-jarige seun. Die Stigting werk binne drie primêre gebiede: om haat weg te laat, jeugorganisasies te help om omgewings te skep waar jong mense veilig voel om hulself te wees, en om te werk vir die gelykheid van alle LGBT-Amerikaners.
Nasionale Taakmag vir gay en lesbiërs
Hierdie organisasie vir die voorspraak van gay regte hou statistieke oor haatmisdaad dop. Hulle het ‘n statusverslag opgestel oor wetgewing teen haatmisdade waar besoekers kan leer oor spesifieke sake en optrede in hul staat..
Baie van ons is van mening dat haatmisdade dikwels ‘n spontane reaksie op ‘n spesifieke situasie of konfrontasie is, maar daar is genoeg bewyse beskikbaar om hierdie teorie teë te werk en die idee te ondersteun dat in werklikheid baie haatmisdade wat gepleeg word, vooropgestel word.
Dit blyk dat ‘n individu of ‘n groep mense geneig is om ‘n plan van aksie op te stel, en die deelnemers voer dit dan noukeurig en noukeurig uit.
Vir die slagoffer van ‘n haatmisdaad is hierdie aksie dikwels heeltemal onverwags en behels dit dikwels verskillende vlakke van geweld, tesame met beledigende dialoog..
Skade aan die slagoffer se eiendom, aanstootlike graffiti, haatpos en liggaamlike aanranding is enkele van die meer algemene voorvalle wat met haatmisdaad geassosieer word..
Is dit moontlik om onbetwisbare bedoeling te toon?
As ‘n groep jong mans ‘n leë winkel vandaliseer, beteken dit nie dat hulle dit gedoen het nie omdat die eienaar homoseksueel was; hulle het miskien net die geleentheid gesien wat deur ‘n verlate gebou aangebied word.
Die vervolging moet bewys lewer dat die mans die gebou geteiken het weens die ras, kleur, godsdiens of om een ​​of ander rede om aan te toon dat dit ‘n haatmisdaad was.
Die verweerder se gebruik van rasse- of etniese slurp tydens die pleging van die misdaad, of die verweerder se erkenning dat hulle deur partydigheid gemotiveer is om die oortreding uit te voer, kan help om te bewys dat dit ‘n haatmisdaad was.
In die praktyk is aanklaers geneig om slegs skuldigbevindings teen haatmisdaad te soek in gevalle waar daar sterk getuienis is van partydigheid van die verweerder..
Byvoorbeeld, in die vandalisme-voorbeeld hierbo, sou die verweerder se spuitverfde slagspreuke van haat wat verband hou met die seksuele geaardheid van die winkeleienaar, ‘n kragtige bewys wees dat hierdie gevoelens die verdagte daartoe gemotiveer het om die misdaad te pleeg.
Gebruik van aanlynbronne en gereedskap
As u enige inhoud teëkom wat u as onaanvaarbaar of aanstootlik beskou, moet u probeer om die webwerf-eienaar direk te kontak om die probleem aan te meld, of as dit ‘n persoonlike aanval op u is, kan dit ook vereis dat u die polisie kontak.
U kan uitvind wie ‘n webwerf en die webmeesterbesonderhede het, deur Whoishostingthis.com te besoek.
Dit kan wees dat die materiaal wat u bekyk na u mening uiters onaangenaam is, maar as wettig beskou word.
Dit is nog steeds uiters die moeite werd om die tyd te neem om enige aanstootlike materiaal wat u op die internet vind, te rapporteer, aangesien dit ‘n effektiewe manier is om te help om haatmisdaad in die algemeen te verminder.
Dit is nie net woorde wat as skadelik beskou kan word en onnodige haat sal aanlok nie. Daar moet ook gerapporteer word oor enige prentjie, video of musiek wat u vind wat aanstootlike materiaal bevat, want dit kan alles wees wat nodig is om die materiaal te verwyder.
Dit is nie altyd ‘n eenvoudige taak om te identifiseer wie ‘n spesifieke webwerf besit nie, veral as hulle die webwerf opgestel het met ‘n mate van anoniem van derde partye..
As u nie suksesvol is met u poging om die eienaar van die webwerf te kontak of ‘n antwoord te kry nie, wil u die ISP of die gasheeronderneming kontak, om vas te stel wat die inhoudbeleid is en hulle bewus te maak van ‘n moontlike oortreding..
Daar is ‘n aantal bronne beskikbaar om elkeen te help wat hulle kan doen om haatmisdaad en die uitwerking wat dit op mense kan hê:
Haatmisdaad in die VSA
Wette oor haatmisdaad verskil van staat tot staat. Wette oor haatmisdaad is egter geneig om strenger boetes op te lê vir misdadigers wat hul slagoffers teiken weens ras, godsdiens, etnisiteit, geslag, seksuele oriëntasie, geslagsidentiteit of gestremdheid.
Byvoorbeeld, as ‘n misdadiger ‘n persoon aanrand omdat die persoon homoseksueel is, is dit waarskynlik ‘n haatmisdaad. Statute van haatmisdaad dien gewoonlik as wette vir strafverbetering.
Dit beteken dat hulle die straf vir ‘n misdryf verhoog as die slagoffer of teiken opsetlik gekies word vir geweld weens sy of haar persoonlike eienskappe.
Elke staat het waardevolle instrumente tot sy beskikking om vooroordeelmisdade en skending van burgerregte te beveg. State verkry hul magte op die handhawing van burgerregte uit hofsake, sowel as siviele, haatmisdade en strafregtelike statute.
Baie wette op haatmisdaad stel meer strafregtelike boetes vir vooroordeelverwante voorvalle op.
Die Wet van die Land
Sedert 1968 dek die Amerikaanse federale wetgewing ‘n beperkte klas haatmisdade, waaronder:
Misdade gepleeg op grond van ras, godsdiens of nasionale oorsprong.
Misdade teen slagoffers wat deelneem aan ‘n federale beskermde aktiwiteit, soos stemming, skool bywoon, of ander federale beskermde vryhede.
Hierdie belangrike burgerregtelike wetgewing dek nie misdade wat gemotiveer word deur partydigheid teen ‘n persoon se seksuele oriëntasie, geslag, geslagsidentiteit of gestremdheid of diegene wat geen verband hou met ‘n federale beskermde aktiwiteit nie. Daarom was die Matthew Shepard en James Byrd Jr Hate Crime Prevention Act noodsaaklik.
Advokate vir die wet het ‘n beroep op wetgewers gedoen om te verstaan ​​hoe alle geweldsmisdade vinnig en regverdig vervolg moet word, ongeag die motivering.
Rekord hou die FBI Way
Die FBI is die enigste ondersoekmag vir kriminele oortredings van die federale statute vir burgerregte in Amerika. Haatmisdaad is die grootste prioriteit in hul burgerregte-program, wat hulle aanhou verbeter en bywerk. In 2012 het die FBI slegs 200 haatmisdaadondersoeke geopen.
In 2014 het die FBI veranderinge aangebring aan die insamelproses vir hul UCR-program, wat akkurate syfers van die haatmisdaadprobleem in die Verenigde State bied.
Die wysigings stel wetstoepassing in staat om hoogs spesifieke inligting te verskaf wanneer hulle inligting rakende haatmisdade voorlê. Agentskappe kan nou verslae voorlê oor misdade wat gepleeg word deur of teen jeugdiges, sowel as dié wat gemotiveer word deur vooroordeel oor geslagsidentiteit. Die kategorieë vir ras en etnisiteit is ook uitgebrei.
Haatmisdaad en straf
Haatmisdade kry strawwe strawwe omdat hoewel oortreders dikwels net een persoon teiken, daardie persoon ‘n vooroordeel teen ‘n hele groep verteenwoordig op grond van hul etnisiteit, geslag, seksuele voorkeur, godsdiens of ander kenmerke..
Daar is baie staats- en federale wette wat haatmisdade verbied. Dit is egter baie moeilik om te bewys dat vooroordeel bestaan.
Wette wat ‘n institusionele teiken beskerm – dit is wette wat institusionele vandalisme verbied, soos die beskadiging van ‘n kerk, tempel, sinagoge of moskee..
Wette om mense te beskerm op grond van hul lidmaatskap van ‘n spesifieke groep – Hierdie tipe wette maak dit ‘n misdaad om geweld teen iemand of persone te bedreig of te gebruik weens hul lidmaatskap van ‘n beskermde klas..
Wette wat bykomende boetes byvoeg as die misdaad as aanranding of onder ‘n ander algemene strafreg vervolg word – In sulke gevalle ontvang die verweerder vonnisverbeterings wat verhoogde (verergerde) boetes oplê omdat die verweerder die misdaad gepleeg het weens partydigheid teen die slagoffer.
Nie elke misdaad wat teen ‘n rasse-minderheid of ‘n LGBT-persoon gepleeg word, is ‘n haatmisdaad nie. Die aanklaer moet die regter of die jurie oortuig dat die verweerder wat die onderliggende kriminele daad gepleeg het, deur partydigheid gemotiveer is.
Dit is ‘n uitdaging om te bewys dat die verweerder met opset van haatmisdaad opgetree het, tensy die verweerder aan die polisie of ander erken dat hy die misdaad gepleeg het weens vooroordeel..
Bewys van die saak van vooroordeel
Anders as die verklarings se eie stellings, kan bewyse van partydigheid die volgende insluit:
Lidmaatskap in ‘n groep wat haat vir spesifieke groepe aanmoedig, soos ‘n swart separatistiese groep of ‘n aanlyn Facebook-groep wat homoseksualiteit teenstaan. Ander aanduidings van groepsvooroordeel sluit in:
Die besit van simboliek of literatuur met ‘n verband met vooroordeel, soos antisemitiese tekste of anti-gay pamflette.
Kunswerke, geskrifte, graffiti of tatoeëring van die verweerder.
Gebruik van bevooroordeelde slurwe of graffiti tydens of op die toneel van die misdaad.
Die datum van die voorval as dit saamval met ‘n beduidende vakansie of herdenking wat verband hou met die waargenome vooroordeel.
Identiese haatmisdade wat die verweerder gepleeg het.
Die George Zimmerman / Treyvon Martin-saak
Die George Zimmerman-Treyvon Martin-saak toon hoe moeilik dit kan wees om opset te bewys. Op 26 Februarie 2012 het George Zimmerman, ‘n kaptein vir buurtwagte in Sanford, Florida, 911 gebel om verslag te doen oor wat hy beskryf het as ”n verdagte persoon’ in sy woonbuurt.
Die polisie het hom opdrag gegee om in sy SUV te bly en nie die persoon te nader nie. Zimmerman het egter hul aanwysings geïgnoreer en Treyvon Martin rondom die behuisingskompleks begin volg.
Bure het ‘n paar oomblikke later gehoor van ‘n vuurwapen. Toe die polisie opdaag, het Zimmerman hulle meegedeel dat hy Martin geskiet het, en daarop aangedring dat hy dit in selfverdediging doen.
In die polisieverslag skryf die offisier Timothy Smith dat Zimmerman bloei van die agterkant van sy kop, asook van sy neus.
In hierdie geval is die bewys dat die bedoeling die grootste struikelblok is om dit as haatmisdaad te vervolg. Die vraag is of Zimmerman Martin gevolg het weens sy ras, of omdat hy ‘n indringer in die buurt was.
Die aanklaers moet bo alle redelike twyfel vasstel presies wat Zimmerman gedink het op die oomblik toe hy die sneller getrek het. Wat die burgerregte-saak nog verder bemoeilik, is dat die slagoffer nie vir homself kan praat of verdere bewys lewer nie.
Vervolgings van haatmisdade
‘N Haatmisdaad is ‘n aanvulling op ‘n bestaande kriminele daad, soos vandalisme of brandstigting. Die owerhede meld soms nie gewone misdade soos aanranding, saakbeskadiging en selfs ernstige misdrywe as haatmisdade aan nie.
In sulke gevalle moet die vervolging bloot bewys dat die beskuldigde ‘n misdaad gepleeg het sonder om te bewys dat die verweerder die bedoeling of die motief gehad het om ‘n haatmisdaad te pleeg.
As ‘n haatmisdaad egter bewys word, sal die regter addisionele boetes op die gevolglike vonnis plaas.
Die onlangse veranderinge in die Wet op die Voorkoming van haatmisdade het ‘n groot verskil gemaak deur die voorneme in die wette oor haatmisdaad in te sluit. Howe kan hoër boetes uitreik vir die oortreder, wat kan help om toekomstige haatdade te voorkom.
Daarbenewens kan opdaterings van die Federal Hate Crime Statistics Act (HCSA) wetstoepassingsagentskappe aanmoedig om meer haatmisdade aan te meld, wat kan help om die data meer akkuraat te maak.
‘N Verandering in die federale wette oor haatmisdaad kan ook aan Amerikaanse burgers wys hoe ernstig die probleem is deur geld beskikbaar te stel om openbare geleenthede te hou om mense op te lei oor haatmisdade..
Sodra die polisie, plaaslike regerings en die gemeenskap saam is, word gehoop dat die probleem meer hanteerbaar sal word en dat die aantal haatmisdade sal daal..
Die staat van haatmisdaad in die VSA
Alhoewel ons die afgelope jaar baie ver gevorder het, het Amerika baie werk om te doen om haatmisdade te verminder.
Regsbeamptes moet eerlik en ywerig rapporteer, en hulle moet hard werk om vas te stel of ‘n misdaad ook ‘n daad van haat is.
Wetgewing moet ook uitgevaardig word om seker te maak dat niemand aangeval word nie net as gevolg van hul persoonlike oortuigings, godsdiens, verbondenheid of nasionaliteit..
Ouers, onderwysers en godsdiensleiers moet almal saamwerk om vooroordeel en onverdraagsaamheid te stop voordat dit begin.
Ons moet die kwessie bespreek en leer om haatmisdade as ‘n nasie te stop. Ons moet almal praat teen haatmisdaad, gewelddadigheid en vooroordeel. Om op hierdie manier saam te werk, is die enigste manier om die aantal haatmisdade te verminder.
Hoe definieer jy haat??
Jongste statistieke vir haatmisdaad
Nie in ons stad nie
Tien maniere om haat te beveg: ‘n gids vir gemeenskapsreaksies
Wette rakende haatmisdaad en die uitbreiding van die federale mag.
Haatmisdaad in die Verenigde Koninkryk
Haatmisdaad is net so groot soos in die Verenigde State. En die twee lande het ontwikkel op soortgelyke maniere en op soortgelyke tydraamwerke.
“Dublin March 15,” deur Sinn Féin © 2013 via Flickr. Gelisensieer onder CC BY 2.0.
Haatmisdaad in getalle
Die persentasie misdade wat haat as ‘n prominente faktor het, is baie dieselfde as in die VSA.
Die aantal slagoffers van haatmisdaad wat in 2012 aangemeld is (insluitend individue, besighede, instellings en die samelewing as geheel) was 7 164, ‘n afname van 549 vergeleke met 2011. Meer statistieke uit die UCR-program sluit in:
75,6 persent van die slagoffers van misdade teen eiendom het dade van vernietiging, skade en / of vandalisme opgedoen.
Uit ‘n totaal van 5.331 oortreders wat bekend was, was 54,6 persent wit en 23,3 persent swart.
Wetstoepassingsowerhede het tien moorde en 15 verkragtings as haatmisdade aangemeld.
Data-insameling: opname en wetgewing rakende haatmisdade
Daar is die afgelope jaar pogings aangewend om die wet te wysig om wettige definisies te skep van ‘n haatmisdaad. ‘N Goeie voorbeeld hiervan is die invoering van artikel 146 van The Criminal Justice Act for England en Wallis in 2003.
Hierdie wet, wat in 2005 in werking getree het, hou verband met homofobiese haatmisdaad en homofobiese haatvoorvalle. Dit lui dat ‘n hof vyandigheid op grond van seksuele oriëntasie as ‘n verswarende faktor moet beskou wanneer hy die erns van ‘n misdryf oorweeg. Dit word bepaal deur een van die volgende waar te wees:
Ten tyde van die pleeg van die misdryf, of onmiddellik voor of daarna, het die oortreder teenoor die slagoffer van die oortreding vyandigheid getoon op grond van seksuele oriëntasie (of vermoedelike seksuele oriëntasie) van die slagoffer.
Dat die oortreding (geheel of gedeeltelik) gemotiveer word deur vyandigheid teenoor persone wat ‘n spesifieke seksuele oriëntasie het.
As ‘n oortreding gemotiveer is deur die oortreder se vyandigheid of vooroordeel teenoor die slagoffer op grond van hul werklike of waargenome seksuele oriëntasie, moet die regter dit as ‘n verswarende faktor beskou en in die ope hof enige addisionele elemente van die vonnis wat hulle uitmaak, gee spesifiek vir hierdie verergering.
Skotland het die misdrywe wat deur Prejudice (Bill Bill) verskerp is in 2009, wat dit in ooreenstemming bring met die wetgewing oor haatmisdaad wat reeds in Engeland en Wallis bestaan, en dit sluit homofobiese en transfobiese haatmisdade in..
Die vereniging van polisiebeamptes werk op die basis dat daar ‘n onderskeid tussen ‘n haatvoorval en ‘n haatmisdaad is.
‘N Haatvoorval word gedefinieer as:
Enige voorval wat nie misdaad is nie, wat deur die slagoffer of enige ander persoon beskou word as gemotiveer deur vyandigheid of vooroordeel.
‘N Haatmisdaad word gedefinieer as:
Enige haatvoorval, wat ‘n kriminele oortreding uitmaak, word deur die slagoffer of enige ander persoon beskou as gemotiveer deur vooroordeel of haat op grond van ‘n persoon se seksuele oriëntasie.
Daar is tans ‘n verskil in die wet rakende verskillende soorte haatmisdade. Oortreders van ras- en godsdienstig-gemotiveerde haatmisdade kan aangekla word van spesifieke misdrywe soos rassistiese of godsdienstig verergerde teistering of aanranding. Oortreders van homofobiese haatmisdade word egter aangekla van ‘n bestaande oortreding soos aanranding, en die homofobiese motivering word in ag geneem tydens die vonnisoplegging.
Data oor haatmisdaadstatistieke word via die Misdaadopname vir Engeland en Wallis versamel, en die polisie het misdryfsyfers aangeteken wat aan die Kantoor vir Nasionale Statistiek verskaf word.
The State of Hate Crime in die Verenigde Koninkryk
Alhoewel ons die afgelope jaar baie ver gevorder het, het die Verenigde Koninkryk baie werk gedoen om haatmisdade te verminder. Regsamptenare moet eerlik en ywerig rapporteer, en hulle moet hard werk om te bepaal of ‘n misdaad slegs ‘n roof of haatdaad is.
Hoe definieer jy haat?
Wette rakende haatmisdaad en die uitbreiding van die federale mag
Haatmisdaad in Kanada
Onlangs het die diversiteit van die bevolking van Kanada ‘n merkbare verandering plaasgevind, en hoewel daar ‘n mate van vordering gemaak is met die hulp van sosiale bewegings, is die probleem steeds kommerwekkend in die samelewing van vandag om die potensiaal vir haatmisdaad te verminder..
Daar is ‘n paar positiewe nuus om na vore te kom as u na die misdaadstatistieke kyk, wat dui op ‘n afname in gewelddadige haatmisdade teen spesifieke groepe, maar haatmisdade gemotiveer deur seksuele oriëntasie en rasgemotiveerde haatmisdade gee steeds baie rede tot kommer..
“Tydren teen rassisme in Vancouver, B.C. Emory Barnes, speaker van die Wetgewende Vergadering en Betty Baxter, NDP-kandidaat, regs op die voorgrond ”deur Alan Dutton, CAERS © datum onbekend via Wikipedia. Gelisensieer onder CC BY-SA 3.0.
Die Strafkode, wat ook bekend staan ​​as die Code Criminel, is ‘n wet wat ontwerp is om die meeste kriminele oortredings en voorvalle wat waarskynlik in Kanada sal voorkom, aan te pak en te hanteer..
In die Strafkode van Kanada word gesê dat ‘n haatmisdaad gepleeg word wanneer iemand ‘n ander persoon of groep mense waartoe die persoon behoort, wil intimideer, beseer of skrik.
Daar word gesien dat die slagoffers geteiken word op grond van wie hulle is eerder as alles wat hulle gedoen het.
Artikels 318 en 319 van die Strafwet verklaar dat dit ‘n misdaad is om haat aan te wakker met artikel 318 waarin dit verklaar word dat dit ‘n kriminele daad is om ‘volksmoord te pleit of te bevorder’ – om lede te pleeg, te ondersteun, aan te moedig of te pleit ‘n groep gebaseer op kleur, ras, godsdiens, etniese oorsprong of seksuele oriëntasie ”
Die Kanadese Menseregtewet handel ook oor die onderwerp van haatmisdaad ingevolge artikel 13 van die wet, wat lui dat dit ‘n diskresionêre praktyk is om haatboodskappe via telekommunikasie-toerusting, insluitend die internet, te stuur.
Afdeling 13 behandel ook meer haatboodskappe en behandel alle aspekte van die kommunikasie van haatmetodes, insluitend geskrewe en gesproke boodskappe wat beskou word as onbillik op ‘n persoon of groep mense te wyte aan hul etniese agtergrond, seksuele oriëntasie of enige ander deel van ons samelewing.
Statistieke Kanada het die jongste stel misdaadsyfers versamel wat 2012 dek, en daar was altesaam 1414 polisie-voorvalle met haat-gemotiveerde misdaad gedurende hierdie twaalf maande periode.
Bykans 50% van hierdie misdade wat aangemeld is, was etnies of rasgemotiveerd, met 704 voorvalle. Daar was 419 voorvalle wat godsdienstig verwant was. Daar was 185 voorvalle wat geag word gemotiveer te wees deur haat teen seksuele oriëntasie.
Hierdie blote figure vertel slegs ‘n deel van die verhaal, hoewel haatmisdade wat verband hou met seksuele oriëntasie die kleinste in getal was, maar dit was die gebied waar die grootste aantal geweldsmisdrywe gesien word..
Sowat 67% van die gerapporteerde 185 haatmisdade wat weens die seksuele oriëntasie van die slagoffer gepleeg is, het tot gevolg gehad dat geweld in kontras staan ​​met haatmisdade teen godsdiens of ras, wat hoofsaaklik as misdrywe beskou word..
Hierdie verskil maak nie die een soort voorval minder kommerwekkend as die ander nie, maar bied wel ‘n insig in die soorte en vorme van haatmisdade wat in Kanada gedoen word..
Die syfers wys ons ook dat 80% van die slagoffers van seksuele oriëntasies haatmisdaad mans was onder die ouderdom van 25 jaar en dat u in die algemeen verbaas sou wees dat 72% van die slagoffers van haatmisdaad mans is, met 40% van hulle jonger as 25.
Daar was ‘n toename van 6% in aangemelde haatmisdade vanaf die vorige jaar en demografiese verskille beïnvloed waar haatmisdade waarskynlik sal voorkom.
Daar was ‘n toename in aangemelde haatmisdade in Ontario, Alberta en Quebec, maar in 2012 was daar 11 minder aangemelde voorvalle in British Columbia.
Voorvalle in Toronto, Montreal en Vancouver het 35% van al die aangemelde haatmisdade uitgemaak, en Hamilton, Thunderbaai en Peterborough was die drie gebiede met die hoogste vlak van aangemelde haatmisdaad..
Een ding wat veral opvallend is oor hierdie statistieke, is die totale aantal voorvalle van haatmisdaad in 2012 gedurende die land.
Hierdie getal moet sekerlik aandui dat daar potensieel baie voorvalle van haatmisdaad in verskillende grade van erns is wat nie onder die polisie se aandag gebring word nie..
‘N Algemene sosiale opname in 2009 oor viktimisasie (GSS) wat na die veiligheid van Kanadese kyk, blyk ook dat die opinie met twee derdes van die respondente bevestig is dat hulle die slagoffer van ‘n haatmisdaad was, en gesê dat hulle nie die voorval aangemeld het nie. die polisie owerhede.
Die staat van haatmisdaad in Kanada
Daar is nog baie werk wat gedoen moet word voordat iemand met enige mate van vertroue kan sê dat voorvalle van haatmisdaad in Kanada op pad is om uit te roei of selfs suksesvol gepolitiseer te word.
Hierdie uiteindelike doel kan bereik word as ouers, onderwysers, godsdienstige leiers, regeringsinstansies en elke verantwoordelike gemeenskapsgesinde burger, in koalisie werk en dapper genoeg is om op te staan ​​teen haatmisdaad en die uitwerking wat dit op mense kan hê lewens.
Afrikaanse Kanadese regskliniek
Vergadering van Eerste Nasies
Kanadese Arabiese Federasie
Kanadese burgerlike vryheidsvereniging
Nasionale Raad van Kanadese Moslems
Raad van Kanadese met Gestremdhede.
Polisie-aangemelde haatmisdaad in Kanada, 2014
Wat is ‘n haatmisdaad?
Homoseksuele eienaars om restaurant te sluit, siek van beledigings
Haatmisdaad in Australië
Daar is heel tereg federale wette in Australië wat wettige beskerming en regte bied vir die slagoffers om enige voorvalle van haatmisdaad te hanteer in watter vorm ook al..
Die Wet op rassediskriminasie van 1975 verbied haatspraak op talle gronde, en hierdie federale wet maak dit onwettig om enige ander persoon of groep mense te beledig, beledig, verneder of te intimideer weens hul kleur, etnisiteit of om enige ander redes soos ‘n gestremdheid of ‘n spesifieke seksuele oriëntasie.
Enigiemand wat gegrief voel oor die dade of optrede van ‘n ander persoon, kan probeer om ‘n klag by die Australiese Menseregtekommissie in te dien.
Daar is selfs ‘n daad wat ‘n eeu gelede uitgevoer is en wat vandag nog van toepassing is op haatmisdaad.
Artikel 85ZE van die Misdaadwet 1914 maak dit ‘n oortreding om ‘n koetsdiens bewustelik of roekeloos te gebruik op ‘n manier wat ‘n redelike volwassene aanstootlik sou vind.
Die Australiese regering het onlangs ‘n wysiging van hierdie wet ingestel wat spesifiek handel oor aanstootlike inhoud wat via internetinhoud gevind word, en al die verskillende vorme soos e-pos, wat by die wetgewing ingesluit is..
Daar was ‘n paar vervolging in verband met aanlyninhoud wat ingevolge artikel 85ZE ingestel is, maar dit was hoofsaaklik op grond van skuldig pleidooie, so dit moet nog gesien word hoe suksesvol ‘n vervolging kan wees as dit volledig in ‘n hof getoets word. van die reg op ‘n gereelde basis.
Al die Australiese jurisdiksies bied ‘n wettige raamwerk vir die verkryging van regstelling as iemand geviktimiseer word weens hul ras.
Dit kan egter nie so duidelik wees nie ten opsigte van ‘n situasie waar iemand geviktimiseer word as gevolg van hul kleur, gestremdheid, etniese oorsprong, godsdiens of seksuele oriëntasie.
Tasmanië het die Wet op Anti-Diskriminasie 1998 om almal te behandel wat haat aanlok, en Nieu-Suid-Wallis het die Anti-Discriminational Act 1977, wat dit ‘n kriminele oortreding gemaak het om haat, minagting of ernstige belaglikheid teenoor ‘n persoon of groep aan te lok op grond van ras.
Alhoewel daar ‘n aansienlike boete of moontlike gevangenisstraf is vir iemand wat skuldig bevind word, blyk dit dat daar nog ‘n vervolging ingevolge hierdie wet bestaan.
Die staat Victoria het sy wet op ras- en godsdienstige verdraagsaamheid in 2001 ingestel en die wet het betrekking op almal wat probeer om die internet of e-pos te gebruik om enigiets wat as ‘n haatmisdaad beskou kan word, te publiseer of oor te dra..
Suid-Australië het die Wet op die rasbeperking van rasse 1996, maar voorstelle om ‘n nuwe wet in te stel om godsdienstige diskriminasie en verwoesting te dek, is laat vaar nadat besware geopper is.
Die Noordelike Gebied werk kragtens die Wet op Anti-Diskriminasie van 1992 wat ten doel het om diskriminasie en teistering te verbied, en die Australiese Hoofstadsgebied het die Wet op Diskriminasie 1991, wat baie ooreenstem met die wette wat in Nieu-Suid-Wallis toegepas is..
Terwyl misdaadstatistieke in sommige lande geredelik beskikbaar is vir spesifieke misdrywe soos haatmisdaad, is Australië nie ‘n maklike land om ‘n nasionale beeld te kry van die omvang van misdrywe wat plaasvind nie..
Elke staat het ‘n verskillende metodologie en klassifikasieproses, wat dit baie moeilik maak om misdaadsyfers in die algemeen te vergelyk, hoewel die Australiese Buro vir Statistiek wel ‘n paar vergelykende verdeling in algemene terme bied.
Haatmisdaad en die gevolge daarvan en die hantering van voorvalle vanuit ‘n polisie-handhawingsoogpunt, is nog steeds ‘n betreklik nuwe verskynsel en daarom is die beste manier om ‘n beter beeld te kry van die probleme wat die land in die gesig staar, na spesifieke state te kyk. in Australië en die kwessies waarmee hulle te kampe het.
Misdaad van gay haat
Paul Sheehan, ‘n joernalis van die Sydney Herald, het in 2013 ‘n artikel geskryf waarin gepoog is om die feit te beklemtoon dat ‘n grotendeels onbekende misdaadgolf plaasvind ten opsigte van misdaad van Gay Hate en dat lede van die publiek op beramings van die getal moes staatmaak. oortredings weens die gebrek aan harde feite en syfers om die omvang van die probleem te ondersteun of te ontken.
Daar is byvoorbeeld soortgelyke sentimente in Tasmanië, waar die polisie tans nie statistieke oor haatmisdaad versamel nie.
Daar word voorgestel dat die aanvaarding van gay-huwelike in die staat beslis sal help om ‘n spanning te voorkom wat voorkom, maar in die afwesigheid van spesifieke misdaadsyfers is dit moeilik om die regte omvang van die probleem te ken..
Nuwe wetgewing vir Australië
Wette teen diskriminasie het in die verlede meestal op seksuele teistering gefokus, maar wetgewing word regdeur die land op datum gebring om die behoefte te weerspieël om mense teen teistering te beskerm as dit binne ‘n spesifieke groep individue in die samelewing geïdentifiseer word..
Federale wette word opgedateer om ander vorme van teistering te verbied behalwe dié van seksuele aard, en dit beteken dat homofobiese of gestremdheidsverwante haatmisdade nou ingesluit word, sowel as om haat op grond van godsdiens, etniese oorsprong of enige ander identifiseerbare groep uit te sluit wat geviktimiseer word.
Die Australiese wetgewing het nou besef dat ‘n hele reeks nuwe wetgewing nodig was om haatmisdade in die land te bekamp, ​​en hierdie nuwe wetgewing is ontwerp om in ‘n geregshof te erken dat ‘n strenger vonnis geregverdig kan word as die misdaad gepleeg word, soos roof of persoonlike skade, is gemotiveer deur ‘n motief wat beskryf kan word as ‘n kwessie van haatmisdaad.
Die staat van haatmisdaad in Australië
Daar is baie werk wat nog gedoen moet word voordat daar in elk geval gesê kan word dat voorvalle van haatmisdaad in Australië op pad is om uit te roei of suksesvol te polis.
Hierdie uiteindelike doel kan bereik word as ouers, onderwysers, godsdienstige leiers, regeringsinstansies en elke verantwoordelike gemeenskapsgesinde burger, in koalisie werk en dapper genoeg is om op te staan ​​en uit te spreek teen haatmisdaad en die uitwerking wat dit op mense se lewens kan hê.
Daar is baie hulpbronne wat u kan help in die stryd teen haatmisdaad. Hier is ‘n paar van die belangrikste, maar dit sal u waarskynlik na ander lei.
Hulp teen haat – bestuur deur die Victoria-polisie in samewerking met die Menseregtekommissie
Die Islamitiese Raad van Perth, Wes-Australië
Vroue met gestremdhede Australië
Haatmisdade in Australië: stel strafverbeteraars bekend
Voorgestelde wette op die internet sensuur
‘N beroep op misdaadwette oor gay-haat
Haatmisdade teen persone met gestremdhede
Met die plaaslike nuus wat gedurig vreeslike misdade rapporteer, is dit maklik om te glo dat die wêreld net erger word en dat ons almal verdoem is. Maar die waarheid is die teendeel. Daar is ‘n algemene frase in die nuusonderneming: ‘As dit bloei, lei dit.’ Die nuus gee jou gewoonlik die verkeerde idee van wat regtig in die wêreld aangaan.
Die waarheid is dat die mensdom meer aanvaarbaar en minder haatlik word. Maar dit beteken nie dat ons die stryd kan prysgee nie. Dit is omdat mense self teen haatmisdaad en algemene misdaad geveg het dat ons samelewing beter word.
Haatmisdaad is onaanvaarbaar. En as jy jouself in staat is om iets daaraan te doen, moet jy dit doen. Ons het baie hulpbronne voorsien om u te help om ‘n positiewe bydrae tot u gemeenskap te lewer. Dit is vir u en ons almal.