In Bloemfontein, Wellington en Amsterdam is sy geprys vir haar "groote toewijding en werkkracht". Haar belangrikste Amsterdamse prestasie was die stigting van die "Suid-Afrikaanse Instituut", aanvanklik 'n studiesaal in die universiteitsbiblioteek, wat op 30 Mei 1939 deur die Amsterdamse wethouer Boekman aan die bestuur van die "Stichting Leerstoel" oorgedra is. Boekskenkings is gedoen deur dr. W.J. Leyds, die Algemeen Nederlands Verbond, die NZAV, mevrou N. Mansvelt en talle ander (Kapp 2009:368). Die bestaan van die steeds omvangryker Suid-Afrikaanse biblioteek en die feit dat 'n hoogleraar weens die hoë kulturele profiel van Amsterdam sy of haar taak om bekendheid aan die Suid-Afrikaanse letterkunde te gee die beste dáár sou kon uitoefen, is daarna steeds as goeie redes voorgehou vir die behoud van die leerstoel in Amsterdam.
Argumente vir én teen Amsterdam is dikwels ook in een asem genoem met die wenslikheid al dan nie van 'n konsentrasie van Suid-Afrikaners in die hoofstad. Daar is gemeen dat 'n studietydperk in Nederland wedersydse kontak tussen Nederlanders en Suid-Afrikaners moes bevorder terwyl daar 'n gevoel was dat Amsterdamse Suid-Afrikaners te veel 'n kliek gevorm het en te min met Nederlanders gemeng het. Burger het egter in De Dietsche Gedachte van 1938 (Argiefdoos XXII 57) juis gepleit vir "een groote klomp" Suid-Afrikaners in Amsterdam. Hy wys daarop dat daar in die interbellum ongeveer vyftig Suid-Afrikaners per jaar in Amsterdam was wat tot in die Nereus-roeivereniging 'n groot rol gespeel het en ook "die rugbyspel" ingevoer het. Hy roem hulle "nationale bewustzijn" en beweer dat hulle juis as 'n groep en dan in Amsterdam die beste gewapen daarteen sou wees dat hulle "eigen Afrikaansch gevoel" nie steeds meer "verslapt" nie. Ook die jong student P.J. Nienaber8 was gegrepe deur die samehorigheid. So beskryf hy hoe hy op Oujaarsaand 1933 alleen oor die gragte dwaal toe hy plotseling Afrikaanse liedjies hoor en aanklop. Dit was by "proffie Burger" se huis. In dié tyd het Suid-Afrikaners mekaar behalwe by professor en mevrou Burger se huis ook gereeld op Woensdae-aande in die Vondelstraat 60 ontmoet. Burger en sy vrou was veral baie gesteld op Elizabeth Conradie wat dikwels by hulle ingewoon het en volgens talle mense soos 'n dogter vir hulle was.