Image deur Sofia Cristina Córdova Valladares
Eens was 'n jong seun genaamd Alexander in die middel van die nag wakker deur sy dierbare vriend Manuka, 'n aap met baie min gedagtes om te protokol. Hierdie aap het die lyn van sy verbeelding oorskry en in die huis van die jongeling tot stand gekom.
Dit het 'n bietjie probleem vir ons liewe Alexander geskep, want dit was so lank gelede dat hy sy vriendjie gesien het. Hy het feitlik oral oor homself geval en al die liefde uitgegee wat hy kon bekom - en hier was dit die middel van die nag met sy broer wat in die volgende bed slaap!
Alexander het uit die bed gesak, en die twee het so rondgesweer dat hulle, voordat hulle dit geweet het, terug was op die eiland waar hulle oorspronklik ontmoet het. Wat 'n verrassing was dit vir die jongeling wat dit as sy tuiskind leer ken het, maar homself sedertdien weer tuisgemaak het saam met sy gesin in sy huis in Kalifornië.
Daar was baie om op die eiland te doen. Nie een van Alexander se ou kosstruikies het oorgebly nie, en die grot wat hy tydens sy laaste besoek huis toe geroep het, is bewoon deur ander wat hulself tuis gemaak het. Hoe vreemd was dit om iemand anders in die grot te sien wat vir hom so bekend was, en nie meer geskik was vir sy lewenswyse nie.
In die dae en maande wat verbygegaan het, het daar baie veranderinge in sy afwesigheid plaasgevind. Die bome het gegroei, en die blare was baie weelderiger. Die voëls wat selfs in so 'n mate problematies was, het deur die lug getrek in die mooiste vormings. Nie een het die strande gaan opsoek op soek na voedsel wat van niksvermoedende bronne afgelei kon word.
Die twee jong speelmaats is op pad om dinge weer in orde te stel. As dit hier is waar hulle weer 'n rukkie sou bly, wou hulle dit ten volle omhels. Hulle was so lief vir mekaar en was byna ekstase oor die gedagte om hul talente op nuwe maniere te vermeng. Dit was so 'n lang tyd sedert hulle mekaar gehad het om mee te verkeer, hoewel iets heel anders op die vlak van hul bewussyn plaasgevind het wat sulke dinge raaksien.
Nog nooit tevore het hulle die nabyheid ervaar wat hulle gevoel het nie. In die verlede was hul vriendskap nou en het hulle vrolik saamgevlieg, maar nou voel hulle op 'n manier dieper verbonde. Hulle het gevoel dat hulle mekaar se gedagtes kon lees. Daardie keer het die gebeure hulle interesseer. Die seun was op soek na verbindings soos geen ander nie, en die aap was oop om te sien wat kan ontwikkel as hulle weer op hierdie manjifieke eiland woon, waar hulle lank gelede so 'n diep en blywende vriendskap ontwikkel het.
Op 'n oggend op die nuwe manier om dinge te sien, word Alexander wakker en vind Manuka lui-slaap in die hoek van die nuwe grot wat hy voorlopig huis toe noem. Die outjie het so treffend aan die slaap geraak dat ons jong vriend nie kon verdra om hom wakker te maak nie.
Alexander het hom fyn dopgehou en besef die ooreenkomste tussen die aap en almal wat hy nog ooit ontmoet het. Die uitdrukking op sy gesig sluit aan by die soet glimlag van sy ma, die wenkbrou van sy vader, die dooie wang van sy broer, ensovoorts. Hy dink aan al die mense wat hy geken het en hoe dit lyk asof hulle almal op die een of ander manier op die gesig van sy geliefde Manuka verskyn.
Nog nooit tevore het hy soveel ooreenkomste met ander gesien wat hy op die ander een geken het nie. Daar was tye dat iemand hom aan sy pa of broer herinner het, maar nooit al sy familielede, vriende en kennisse nie. Die ervaring was vir hom opvallend.
Die vraag was wat om te doen met hierdie wete wat hom in die middel van die nag in sy bed tuis storm toe gebring het. Na baie nadenke het Alexander besluit hy sal voortgaan met sy lewe aan die oewers van sy gesinshuis in Kalifornië en vir homself vir ewig die geleentheid gee om sy leer van hierdie ongelooflike verskynsel uit te brei sodat hy so verweef sou raak met sy God self dat hy nie meer sou weet nie die verskil tussen sy self op hierdie manier.
Van hier af sal hy daarna streef om ten alle koste aan Manuka gekoppel te wees. Selfs die minagtende gedagtes van ander sou hom nie van sy nuutgevonde konneksie ontwrig nie, en hoe belangrik dit vir hom is om altyd te besef, selfs as hy wonder oor die integrasie van sulke kennis.
Hy sal ook elke geleentheid gebruik om die God self in almal te sien, en ook die maniere waarop die heelal vir hom lesse gee, ten koste van sy vere by tye. In plaas daarvan om terug te ruffel, het hy besluit hy sal terugstap en toelaat dat sy sentrum weer ontvou voordat hy vorentoe gaan en reageer. Dit sou soms sy stilte behels, wat vir hom 'n nuwe onderneming sou wees. In die verlede het sy reaksies soms uitgespring voordat hy homself kon keer. Noudat hy met sy hele wese besef het dat hy altyd aan sy goddelike of hoër self gekoppel was, sou hy onthou om meer doelbewus in sy antwoorde te wees.
As ander veranderinge in planne sou uitoefen wat hom sou verras, sou hy baie beter toegerus wees om te antwoord, aangesien hy homself ruimte gegee het om die allerbelangrike verbinding te vind voordat hy met 'n reaksie wegspring. Dit sou 'n skat buite skatte wees en ongelooflike voordele in sy lewe meebring. En vir altyd sou hy in homself 'n nuwe manier kry om na die lewe te kyk - deur die lens van sy God self.
Die Godskrag binne kan so omvattend wees as ons dit toelaat dat ons nie meer die verskil tussen onsself en die Godheid kan raaksien nie. As ons op die punt kom in ons uitbreiding, is ons gereed om uit die vorm van die behoefte om alles wat voor ons kom, te beheer. As ons uiteindelik besluit om die beheer vry te laat en dit aan God te gee om te hanteer, sal ons onsself op 'n plek aan die hemel grens.
En in die hemel lê die antwoorde op alle dinge en alles wat daar is.
Aangepas met toestemming van die boek: A Journey Withing.
Video- / boekvoorskou: 'N reis binne
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > Begin om te sien binne: die weë van die wêreld