“Die sondes was verskriklik,” het Ashley uitgeroep, amper net soos sy Oupa. “Jesus het aan die kruis vir die sonde gesterf. Toe het Hy die sonde in die put gegooi. Maar Jesus se broers was jaloers en toe gooi hulle Hom ook in die put. Toe was Jesus en die sondes almal in die put, maar Jesus het uitgekom. Toe kom die sondes ook uit. So was die sonde oral in die wêreld en hulle gaan steeds voort vandag. Die sondes is sleg en ons moet ophou sondig!”
Ongelukkig vir Ashley – wat vandag ‘n sendeling na globale probleemarea’s is – het ons sy preek opgeneem en het dit steeds op band. Duidelik moes sy teologie oor die jare verbeter het vir hom om Christus se evangelie te verkondig soos hy dit nou doen. Maar baie Christene het nog nooit hulle baie beperkte evangelie verbeter nie – en hulle word vasgevang in onvolwasse denkrigtings oor die Christelike lewe.
Amper enige Christen kan jou vertel, “Jesus het vir my sonde gesterf.” Maar ek het agtergekom dat verbasend min kan uitbrei oor dit wat sy opstanding in hulle daaglikse lewe beteken. Soos ‘n baie jong Ashley, ken hulle sekere gedeeltes van die storie – dat Jesus gesterf het en weer opgestaan het – maar nie genoeg om God se kragtige waarhede op die manier wat hulle leef en glo toe te pas nie. En dit is wat ‘n wêreldse verskil maak.
Christus se opstanding het radikale gevolge, nie net vir die ewige lewe nie, maar vir die alledaagse lewe.
Regverdigmaking het te doen met die nuwe lewe. Daarsonder, sou ons vasgevang wees in ‘n onveranderende siklus van sonde en vergifnis. Dink aan die praktiese las wat sonde in ons lewens dra. Hoeveel keer het jy al in die nag wakker gelê terwyl jy wroeg oor iets aakligs wat jy gedoen of gesê het? Skande, skuld en veroordeling kom met die alledaagse lewe; ons kan nie daarvan af wegkom nie. Paulus vertel egter vir ons dat Jesus “oorgelewer” was om ons te reinig van hierdie dinge.
So, is dit genoeg om vergewe te wees vir ons sondes? Dit is waar die laaste deel van die vers inkom: Jesus was “opgewek vir ons regverdigmaking.” Nie net is ons oortredings weg nie, maar ons word regverdig gemaak – wat beteken dit is asof ons nooit daardie sonde gedoen het nie. Nou is ons ‘n vreugde in God se oë. Kortliks, ons word opgewek in die nuwigheid van die lewe – elke dag!
Wat ‘n groot en magtige waarheid. Christene ervaar egter dikwels nie hierdie nuwigheid in die alledaagse lewe nie. Ek erken daar is dae waarin ek vir my vrou, Kelly, sê, “Is hierdie werklik die nuwe lewe? Ek is gefrustreerd, humeurig en teleurgesteld.” Al probeer ons hoe hard, ons besit nie persoonlik die krag om ons lewens te vernuwe nie. Ons kan eenvoudig nie onsself nuut maak nie. Dit kom van Jesus alleen – en dit word opstandingskrag genoem.
Om ons hieraan te herinner, het Kelly en ek geleer om ‘n sekere frase vir mekaar te herhaal: “Jesus het alles betaal.” Hy het die werk klaargemaak, Hy het opgestaan en Hy het ons geseën met die nuwe lewe. En ons moet sy opstandingskrag toeëien en dit aantrek soos ‘n pak klere. “En wanneer hierdie verganklike met dit onverganklike beklee is en hierdie sterflike met die onsterlikheid beklee is, dan sal vervul word die woord wat geskrywe is: Die dood is verslind in die oorwinning” (1 Korinthiërs 15:54).
Daar is stemme in die kerk wat sê dit maak nie saak of daar ‘n opstanding was nie. Dit is bekend dat sommige geskryf het, “Ek sal ‘n Christen wees selfs al sou dit bewys word dat daar geen opstanding was nie. Christenskap het my ‘n beter persoon gemaak en dit het die wêreld beter gemaak.” Sommige skoliere sê dat Jesus se ontmoetings na die kruis net mitiese stories was met die doel om die vroeë kerk te bemoedig.
As ons nie Jesus se opstandingskrag in ons alledaagse lewe toeëien nie, sal ons nie beleef wat sy opstandingkrag vir ons oorwin het nie.
Dit is in werklikheid hoe die dissipels se lewens gelyk het na die kruisiging. So, wat was die eerste dinge wat Jesus na die opstanding gedoen het? Hy het met sy volgelinge se vrees afgereken: “En toe dit aand was op daardie eerste dag van die week en die deure waar die dissipels vergader het uit vrees vir die Jode, gesluit was, het Jesus gekom en in hul midde gestaan en aan hulle gesê: Vrede vir julle!” (Johannes 20:19).
Hier in Thomas se reaksie sien ons Christus se kuur vir ons vrese: Glo. Jesus verkondig dit aan sy kerk en sy kerk verkondig dit elke week aan almal wat sy deure binnekom: “Vrede vir julle. Moenie bang wees nie. Glo in Hom.”
Jesus het nie net die dissipels vrygemaak van vrees nie, maar hulle toegerus met opstandingskrag om sy getuies op die aarde te wees.
“Jesus sê toe weer vir hulle: Vrede vir julle! Soos die Vader My gestuur het, stuur Ek julle ook. En nadat Hy dit gesê het, blaas Hy op hulle en sê vir hulle: Ontvang die Heilige Gees. As julle die mense hulle sondes vergewe, dan word dit hulle vergewe; as julle die mense hulle sondes hou, dan is dit gehou” (Johannes 20:21-23).
Jesus het nie sy dissipels soos priesters gemaak deur hulle mag te gee om werklik sondes te vergewe nie. Hy het hulle liewer gesag gegee om Hom op die aarde te verteenwoordig en in wese gesê, “Julle het my afgehandelde werk aan die kruis beleef. Nou moet julle dit verkondig. Preek die vergifnis van sondes. Wees ‘n woordvoerder vir my evangelie, ‘n stem vir my goeie nuus, my instrument om die gevangenes vry te laat!”
Vriend, die krag van die opstanding is dat Jesus lewe. Hy is ‘n lewende Verlosser en Hy geen ons ware, standvastige vrede wat ons vrymaak van al ons vrese. Op sy beurt, blaas Hy se eie Gees in ons en bemagtig ons as sy getuies. En Hy skenk ons die voorreg om sy goeie nuus – die salige hoop – aan almal, wat verlore en bang is, te bring. Dit is die radikale gevolg van die opstanding!