Dit word nie verniet ‘Die Wieg van die Renaissance’ genoem nie en daar word beraam dat tot soveel as 25% van die wêreld se kunsskatte in Florence is. Daarom sal jy nooit alles kan sien wat jy wil sien nie – al kom jy ook vir ’n tweede, derde of vierde besoek terug.
As jy vir ’n eerste of tweede keer in Florence is, moet jy veral daarop let om nie oorweldig te word nie.
Bly eerder kalm en aanvaar dat jy net ’n fraksie gaan sien van wat Florence jou kan bied. Kry net ’n kaartjie vir die Uffizi, die wêreld se oudste museum, ’n straatkaart en stap van plein (piazza) tot plein deur Florence se strate. Jy kan van enige plek in Florence in enige rigting stap sonder om teleurgestel te word, maar as jy vir die eerste keer in dié stad is, is daar ’n paar plekke waar jy eenvoudig moet verbystap.
Jy kan deur die San Lorenzo-straatmark loop, maar moenie te veel gaan stilstaan nie. Hou eerder jou geld vir die Mercato Centrale (die Sentrale Mark). Soveel vars kos sal jy nie sommer gou weer onder een dak sien nie. Dit is die moeite werd om op jou tyd deur dié mark te stap omdat jy ’n baie beter insig vir die Italianers se liefde vir kos sal kry.
As jou mond te veel begin water, kan jy ’n draai gaan maak by een van die stalletjies waar jy ’n porchetta (toebroodjie met varkvleis) of ’n lampredotto (toebroodjie met afval) kan eet.
Jou volgende stilstaanplek sal beslis die Piazza del Duomo wees as jy van dié mark in die rigting van die rivier stap. Jy sal nie ’n ander keuse hê as om hier stil te staan nie; die reusagtige katedraal sal jou dwing om dit te doen.
Dit bly een van die grootste verrassings in Florence, of jy nou vir jou eerste of tiende keer in dié stad is: die katedraal wat voor jou opdoem, oorweldigend, groter as enigiets anders in die omgewing. Hopelik sal jy dit vroeg in die oggend of teen skemer sien as hordes toeriste nie in die plein voor die katedraal saamdrom nie. Maar dit bly ’n wonderlike gesig, al moet jy dit met duisende deel.
Doen dieselfde stadige kykwerk in die nabygeleë Piazza della Signoria en sy omgewing wat wemel van die standbeelde, onder meer ’n replika van Michelangelo se Dawid. Jy sal nog meer van Michelangelo (én Da Vinci én Caravaggio én Botticelli) te siene kry in die Uffizi, ’n kunsmuseum waarin jy ongelukkig ook nie alles met een besoek sal kan inneem en waardeer nie.
Florence het uiteraard tientalle ander museums ook, maar dié kan jy laat oorstaan tot ’n volgende keer.
Gaan stap eers oor die Ponte Vecchio, die beroemde brug met sy juwelierswinkels, en gaan eet ’n gelato (roomys) in die koffiewinkel aan die oorkant van die Arno-rivier. Of as jy net weer rustigheid soek, gaan soek ’n plek waar jy vir lank na dié brug se weerspieëling in die Arno kan staar.
Dit is verbasend hoe gou jy dan vergeet van al die mense en geraas om jou. Jy sal nie aan die gewoel kan ontsnap deur na die Piazzale Michelangelo te stap nie, maar dié plein is ’n moet vir enigiemand wat Florence toe gaan.
Die uitsig van daar oor dié stad van klip en marmer maak ’n stewige, opdraande stappie meer as die moeite werd. As dít jou nie oortuig om Florence weer te besoek nie, gaan maak net vir oulaas weer ’n draai by die katedraal.
Dit kom op heiligskennis neer as jy op ’n besoek aan Italië Amerikaanse gemorskos eet wat jy ook by die huis kan koop. Daar is natuurlik ook baie meer te eet in Italië as pizza en pasta. Dis duur om uit te eet, maar begroot daarvoor. Jy sal nie spyt wees nie.
Maar jy kan nie weer huis toe kom voordat jy ’n Bistecca alla Fiorentina geëet het nie. Dié 1 kg-kruisskyf van Chianinna-beeste is egter aan die duur kant en dit word net “bloody” voorgesit. Drink ’n glasie Chianti saam met dit.