ŉ Derde fokus van AfriForum en ook die breë Solidariteitbeweging, waarvan ons deel is, is om nie heeltyd in afhanklikheid na die staat te kyk vir hulp nie, maar om selfstandig te begin doen wat gedoen moet word. Dit sluit ŉ wye reeds aktiwiteite in soos gemeenskapsveiligheidsinisiatiewe, die skep van private opleidingsinstellings, private maatskaplike hulp en beurse en selfs die herstel van munisipale waterpompe op plaaslike regeringsvlak. Uiteindelik sou die snare ook vir hom treur: die datums van Lorca se kort leeftyd val presies saam met ‘n epog van onsekerheid in Spanje – en onsekerheid baar kreatiwiteit en, al te dikwels, dood. Hy is gebore in 1898, die jaar van Spanje se neerlaag teen die VSA en die verlies van die land se laaste noemenswaardige kolonie in die Westelike Halfrond, Kuba. (Ek het dit gekry!) het in die strate van Sirakuse, Sicilië, weergalm. Tydens hulle gesprek in die vliegtuig op pad na Katalonië in die derde gedig sê Breytenbach aan sy gestorwe vriend dat hy voel hy moet iets doen, maar dat hy “geen handeling [kon] bedink / wat ‘n dooie man / waardig sou wees nie”. Hierdie klein bundel, tegelyk gesprek, treursang, vertaling en begeesterde verbeeldingsvlug, ís daardie handeling: dit is beide die gestorwe Darwiesj en die steeds lewende Breytenbach waardig.