Cherokee Indiërs - Inligting
Aan die begin van die 18de eeu het die Cherokee -nasie die hele gebied suid van die Ohio -rivier en wes van die Groot Kanawha -rivier beset of geëis, tot by die noordelike dele van Suid -Carolina, Georgia en Alabama. Gedurende die laaste kwart van die 17de eeu is kommersiële betrekkinge tussen die Cherokee en Virginians en South Carolinians gevestig, gevolg deur die Franse omstreeks 1700.
Die Cherokees het in 1730 'n alliansie met die Britte ontwikkel en namens hulle het die Britte Fort Loudon in 1757 aan die Tennessee -rivier gebou as 'n verdediging vir hulself en die Cherokees teen die Shawnees, bondgenote van die Franse. Die Cherokees het teen die einde van die Franse en Indiese oorloë hul trou aan die Britte prysgegee deur Fort Loudon te verower en baie van die gevangenes te vermoor.
Die proses om die Cherokee -gebied te verminder deur verdrae met die blankes het in 1721 begin en teen 1819 is die Cherokees verminder tot 'n klein fraksie van hul oorspronklike gebied, meestal in Georgië. Die Cherokees was vasbeslote om enige verdere inbreukmaking deur verdrag te weerstaan. Hulle het baie van die beskaafde kenmerke van die Europeërs aangeneem en hul eie alfabet en geskrewe grondwet opgestel.
Georgië was nie van plan om 'n onafhanklike nasie binne sy grense te laat bestaan ​​nie en dring daarop aan dat die Cherokees hul oorblywende grond prysgee en weswaarts na die Indiese gebied (nou Oklahoma) trek. Die stam het hulle twee keer na die Hooggeregshof geveg en gewen, maar Georgië het die uitslag eenvoudig geïgnoreer. In 1835, met 'n simpatieke president Jackson in die Withuis, is die Verdrag van Echota onderteken met 'n minderheid Cherokee -lede en binne drie jaar is byna almal uit hul grond en huise gedwing.
Cherokee Indians - Geskiedenis
wes van die Blue Ridge beset die Cherokee die oploop van die Tennessee -rivier
Bron: Library of Congress, 'n algemene kaart van die suidelike Britse kolonies in Amerika (1776)
Die Cherokee -nasie praat 'n Iroquoiaanse taal. Dit hou verband met die tale wat deur die Nottoway, Meherrin en Tuscarora in Tidewater suid van die Jamesrivier, die Susquehannock aan die noordelike rand van die Chesapeake Bay, en die Mohawk, Onondaga, Oneida, Cayuga, Seneca in New York gepraat word.
Die oorspronklike sprekers het moontlik na die Suidelike Appalachen gemigreer nadat die Moundbuilder -kultuur in die Mississippirivier in die 1300's en 1400's verdwyn het. Heuwelbouverenigings het heuwels gebou as grafplase vir seremoniële begrafnisse, met huise bo -op die elite.
Die Cherokee het voortgegaan om seremoniële huise op te rig op die heuwels wat vroeër gebou is. Puin uit die huise het die hoogte van die ou heuwels vergroot, maar die Cherokee -kultuur was nie gerig op die bou van nuwe heuwels nie. ontwikkel in Virginia wes van die Blue Ridge. Een heuwel wat langs die Rivannarivier oos van die berge gebou is, is deur Thomas Jefferson opgegrawe.
Toe die Engelse in Virginia aankom, het die Cherokee in die boonste sytakke van die Tennessee -rivier gewoon van wat later Virginia geword het. In die Carolinas en Georgia was daar Cherokee -dorpe langs die riviere Savannah, Chattahoochee, Hiwassee, Little Tennessee en Tennessee.
die Franse het die ligging van Cherokee -dorpe gedokumenteer terwyl hulle die riviere Mississippi en Missouri in kaart gebring het
Bron: Library of Congress, Carte de la Louisiane et du cours du Mississippi (deur Guillaume de L'Isle, 1718)
In latere onderhandelinge met koloniale amptenare het die Cherokee beheer oor lande in Kentucky geëis wat noord tot by die Ohio -rivier strek. Hulle het moontlik deur die blougrasvalleie in die waterskeidings van Kentucky en Cumberlandrivier gejag en deur die berge by Cumberland Gap gekruis, lank voordat Engelse ontdekkingsreisigers dit 'ontdek' het, maar die Cherokee het min of geen dorpe wes van die Allegheny Front gehad nie.
Die ontwrigting van die ou kultuur en die ontwikkeling van nuwe politiek in die suidooste van die VSA is moontlik beïnvloed deur die ekspedisie van Hernando de Soto in 1540 deur die waterskeiding van die Tennessee -rivier. Die koms van die onverwagte Spanjaarde, met tegnologie en oortuigings wat baie verskil van die Moundbuilders en die mag om die bestaande beheerhiërargie te bedreig, kon veral die gesag van godsdienstige leiers verminder het. Nuwe siektes wat de Soto en sy troppe varke gebring het, het moontlik gehelp om die belyning van verskillende gemeenskappe langs die bergstrome te verander.
Daar was geen Cherokee aan die Atlantiese kus toe Engelse koloniste toe die Engelse koloniste hulle in 1584 daar begin vestig het nie. Ander inheemse Amerikaanse stamme het eers ontdek dat die koloniste bereid was om ysterwerktuie, gewere en tekstiele te verhandel. Die vervaardigde goedere het die lewensgehalte aansienlik verbeter vir mense wat voorheen beperk was tot klip- en beenwerktuie, en tot die vervaardiging van klere wat baie tyd en moeite verg.
Cherokee het in die 1600's handel gedryf met Engelse koloniste deur ander groepe inheemse Amerikaners
Bron: Native Land Digital
Daardie stamme het ook ontdek dat die Engelse, net soos die Spaanse, teleurgesteld was om te verneem dat daar geen opgehoopte goud en silwer was om te steel nie, maar die handelaars was geïnteresseerd in slawe en velle. Die kusstamme het Europese goedere met binnelandse stamme verruil vir die gewenste pelse, en het ook 'n paar slawe aangeskaf. Aanvanklik het die Cherokee handelsgoedere verkry deur middel van tussengangers.
Nadat handelaars in Charles Town direkte handel met die Cherokee begin het, het hulle die Cherokee -dorpe volgens ligging ingedeel. Die onderste dorpe was in die Savannahrivier se hoofwater. Die dorpe Middle, Valley en Out was in die Blue Ridge langs die riviere Tuckasegee, Little Tennessee en Hiwasee. Die Overhill Towns was verder af in die Little Tennessee River.
Ander Cherokee -gemeenskappe het noordwaarts gestrek teen die riviere Tennessee en Holston tot in die huidige Virginia. Dorpe was onafhanklik van mekaar, daar was geen opperhoof nie. Krygers het gereeld uit verskeie dorpe vergader om die Creek en Choctaw in die suide, Chickasaw in die weste, Sara in die ooste en Shawnee en Iroquois in die noorde te aanval.
Verskeie vegterpaaie het ontwikkel toe Shawnee en Iroquois teruggekeer het om Cherokee -dorpe aan te val. Siouan-sprekende inwoners van dorpe in die valleie wes van die Blue Ridge, miskien verwant aan die Tutelo en Saponi, het weggetrek om die strydende groepe te vermy. Die valleie is ontvol voordat die Engelse, Skotse-Ierse en Duitse immigrante in die 1700's aangekom het.
In 1673 stuur Abraham Wood James Needham en Gabriel Arthur van Fort Henry af en die eerste handelaars uit Virginia bereik die Overhill Town of Chota. Gabriel Arthur het die reis en ballingskap oorleef en uiteindelik 'n paar jaar later saam met 'n paar Cherokee teruggekeer.
In 1690 kom Cornelius Dougherty uit Virginia en het hy as handelaar by die Cherokee gebly. Uiteindelik het handelaars die Occaneechi -pad aangeneem om die Engelse in Virginia met verskillende dorpe in Cherokee in die waterskeiding van Tennessee te verbind. Die Catawba -kaart, gemerk op hertvelle en omstreeks 1721 aan goewerneur Francis Nicholson van Suid -Carolina verskaf word, dui daarop dat die Cherokee direk met Charles Town en met min tussengangers op die roete na Virginia handel gedryf het. 1
die Cherokee het handelsroetes na Virginia sowel as na Suid -Carolina gevind
Bron: Library of Congress, kaart van die verskillende nasies van Indiërs in die noordweste van Suid -Carolina (1776)
die Cherokee het hul eis aan lande in Carolina naby Charles Town verkoop om skulde aan Britse handelaars te vereffen
Bron: Library of Congress, 'n kaart van die Britse en Franse oorheersings in Noord -Amerika (deur John Mitchell, 1755)
Namate die Franse en Indiese oorlog uitgebreek het, het die Britte verdrae met die Cherokee gebruik om aansprake op die Ohio -rivier en die Mississippiriviervalleie te regverdig.
in 1716 plaas 'n Franse kartograaf Cherokee -dorpe in die suidweste van Virginia
Bron: Library of Congress, Novissima tabula regionis Lvdovicianae gallice dictae La Lovgsiane iam olim quidem sub Canadae et Floridae nomine in America Septentrionali (Guillaume de L'Isle, 1716)
Die soeke van die Appalachian Cherokee -nasie vir staatsherkenning
Inheemse Amerikaanse stamme in Virginia sedert kontak
die Cherokee het lande wes van die Appalachiërs beset, sodat koloniste in Virginia hulle nie op hul grondgebied gevestig het nie en hul samelewing ontwrig het tot 'n eeu nadat hulle in Jamestown geland het
Bron: Library of Congress, die Verenigde State van Noord -Amerika, met die Britse en Spaanse gebiede volgens die verdrag (William Faden, 1783)
die tuisland van Cherokee was in die Tennessee -riviervallei, voordat die meeste lede in die 1830's weswaarts oor die Mississippirivier verwyder is
Bron: Library of Congress, Carte de la Louisiane et du cours du Mississippi (1718)
alhoewel die aardrykskunde van die lande wes van die Appalachen in 1722 onduidelik was, het die eerste Engelse kaart van die vallei van die Mississippirivier die ligging van die Cherokee getoon
Bron: John Carter Brown Library, A Map of Carolana and of the Meschacebe (Daniel Coxe, 1722)
die Smithsonian Institution se "Negentiende Jaarverslag van The Bureau of American Ethnology 1897-98" gee 'n uiteensetting van die vermindering van die gebied wat deur die Cherokee geëis word
Bron: Universiteit van Texas, Perry Castaneda -biblioteek, Cherokee Country deur James Mooney 1900
die Cherokee het in Over Hill Towns wes van die Blue Ridge gewoon, plus Middle Towns en Lower Towns oos van die waterskeiding
Bron: North Carolina Maps, 'n nuwe kaart van die Cherokee -nasie met die name van die dorpe en riviere. Hulle is geleë op nr. lat. van 34 tot 36.
tydens die Franse en Indiese oorlog het Virginians hul eie fort gebou, maar het dit nie in die buurt van Fort Loudoun (wat deur Suid -Carolina gebou is) gebou nie
Bron: Library of Congress, Draft of the Cherokee Country (deur Henry Timberlake, 1765)
die Engelse wou hê dat die Cherokee bondgenote moet wees
Bron: David Rumsey Historical Map Collection, 'n nuwe en akkurate kaart van die provinsies Noord- en Suid -Carolina, Georgia, ens. (Emanuel Bowen, 1747)
die Cherokee beset die westelike rand van die Carolinas in 1820
Bron: Library of Congress, Statistical atlas of the United States gebaseer op die resultate van die negende sensus 1870 (beeld 65: "Population of the U.S. - 1790, 1800, 1810, 1820")
William Byrd III kon via die Virginia -pad na Fort Loudoun opgeruk het
Bron: Norman B. Leventhal Map & Education Center, Sketch of the Cherokee Country en March of the Troops onder bevel van Luet. Kol. Grant aan die middelste en agterste nedersettings (John Stuart, 1760)
die Cherokee aan die Tennessee -rivier het met Virginians handel gedryf via die Occaneechi -pad en dan die Wilderness Road
Bron: Library of Congress, 'n nuwe kaart van die westelike dele van Virginia, Pennsylvania, Maryland en Noord -Carolina (Thomas Hutchins, 1778)
die Cherokee het grond afgestaan ​​in verskeie verdrae met Britse en koloniale amptenare, en daarna die Verenigde State
Bron: Library of Congress, kaart van die voormalige territoriale grense van die Cherokee "Nation of" Indiane (deur C. C. Royce, 1884)
voor die begin van die Franse en Indiese oorlog, was die Cherokee -beheer van die suidwestelike grens van Virginia bekend
Bron: Library of Congress, 'n nuwe en akkurate kaart van die provinsies Noord- en Suid -Carolina, Georgia, ens. deur Emanuel Bowen (1752)
Cherokee Geskiedenis en kultuur
Destyds het die eerste Europeërs in die 1500's gekom, die Cherokee was 'n gevestigde landboumens wat in 30 tot 60 huise en 'n groot raadshuis woon. Huise is gewoonlik in 'n sirkelvormige raamwerk in 'n sirkelvormige raamwerk verweef en met modder gepleister. In latere tydperke het houthutte die algemene reël geword. Die groot raadshuise was gereeld op heuwels geleë en was ook die plek van die heilige vuur wat die Cherokee van ouds af aanhou brand het.
Teen die begin van die 18de eeu, het die gebied van Cherokee uitgebrei tot 'n deel van die suidweste van Virginia, die weste van Noord -Carolina, die noordweste van Suid -Carolina, die ooste van Tennessee en die noorde van Georgië en Alabama. Oorvloedig in natuurlike hulpbronne, het hierdie gebied honderde plantspesies verskaf wat gebruik word vir voedsel, medisyne en handwerk. 'N Groot verskeidenheid bome het brandstof, weefvesels, toue, medisinale blaf en die raamwerk en bedekking van wonings verskaf, terwyl baie diere kos, klere, skuiling en medisyne verskaf het.
Cherokee -vroue het die meeste van die plaaswerk gedoen, oes van mielies, bone, pampoen (die drie susters) en sonneblomme. Cherokee -manne het die meeste van die jag gejag, met boë en pyle en blaasgewere om takbokke, wilde kalkoene en kleinwild te skiet en visstokke en spiese te gebruik om te hengel. Cherokee -geregte bevat mieliebrood, sop en bredies wat op kliphitte gekook is. Hulle het hul eie potte, eetgerei en mandjies gemaak.
Gedurende die vroeë 1800's, die Cherokee het hul regering tot 'n geskrewe grondwet aangeneem en hul eie howe en skole gestig. Die uitvinding van geskrewe taal deur die Cherokee -geleerde Sequoyah in 1821 was veral opmerklik. Deur 'n vindingryke alfabet van 86 karakters te gebruik, het byna die hele Cherokee -nasie binne 'n paar jaar geletterd geword. 'N Cherokee -koerant, die Phoenix, het in 1828 in die moedertaal begin verskyn.
Teen die 1830's, die federale regering het die Cherokees nie meer nodig nie, aangesien strategiese bondgenote en landspekulante hierdie grond wou hê vir plantasies en vir die goud wat in Noord -Georgië ontdek is. In 1838 dwing die regering die verwydering van die Cherokees in die Ooste na Oklahoma. Meer as 16 000 Cherokee het met die lang opmars begin, met 'n kwart tot half wat op die pad van die "Trail of Tears gesterf het. "
Die Cherokees in Wes -Noord -Carolina vandag is die afstammelinge van die Cherokees wat grond kon besit wat hulle besit, of in die heuwels weggekruip het, of kon terugkeer. Vandag is die Eastern Band of the Cherokee Indiane 'n soewereine nasie van 100 vierkante kilometer, met meer as 13 000 ingeskrewe lede - 'n plek waar moderne mense die geskiedenis van hul mense respekteer en bewaar.
As u Cherokee besoek, moet hierdie spesiale kulturele en historiese besienswaardighede nie misloop nie -
"Tot These Hills " Buitendrama van die Cherokees ' tragiese "Trail of Tears " Meer
Oconaluftee Indian Village – Egte replika met lewendige demonstrasies. Meer
Museum van die Cherokee Indian – Toonaangewende aanbieding van die geskiedenis van Cherokee. Meer
Qualla Crafts Cooperative - 'n Galery en winkel wat uitsluitlik outentieke Indiese kuns en kunsvlyt bevat. Meer
Cherokee's 's Bears
Downtown Cherokee is lewendig met kleurvolle geverfde veselglasbere wat deel uitmaak van 'n openbare kunsprogram met die talente van plaaslike stamkunstenaars. Elkeen van die bere verteenwoordig 'n aspek van die Cherokee -kultuur.
Die Cherokee -mense het 'n lang geskiedenis met wat vandag bekend staan ​​as die Suidelike Appalachiese berge. Hieronder kan u oor ons lees in Cherokee of Engels, of klik om dieselfde inligting in Cherokee en Engels te hoor. Bykomende erfenisskakels word onderaan hierdie bladsy verskaf.
Byna 13 000 ingeskrewe lede vorm die Eastern Band of the Cherokee Nation.
Ons is afstammelinge van diegene wat tydens die Spoor van Trane weggekruip het
Ons grondgebied was lankal meer as 135 000 myl lank
Maar stadig het ons ons grond verloor.
Anders as die inheemse stamme in die weste en#8230
Ons het in huise van modder en hout ledemate gewoon.
Gevederde hooftooisels is ook nie deel van ons erfenis nie.
Eers na die aankoms van die Europeërs het ons die gebruik van hul klere aangeneem.
In 1821 het Sequoyah ons geskrewe taal geskep.
Hy het simbole gemaak vir elke klank in ons taal.
Vyf-en-tagtig karakters vorm ons leergang.
Op skool, jare gelede, mag ons ouer manne nie ons moedertaal praat nie.
Maar nou leer ons skole ons kinders om Cherokee te praat.
Vandag vorm meer as 68 000 hektaar ons huis.
Ons noem ons tuiste Land of Blue Smoke.
Ons nooi u uit om ons kultuur en erfenis van Cherokee te besoek.
Baie dankie aan Garfield Long van die EBCI Cultural Resources Department en Eddie Bushyhead van die EBCI Cherokee Language Program vir die vertaling.
Waar het die Cherokee -Indiane gewoon?
Voor die Trail of Tears was die ligging van die Cherokee 'n groot deel van die Verenigde State. Die landgebiede van Wes -Virginia, Georgia, Noord -Carolina, Tennessee, Suid -Carolina, Virginia, Alabama en Kentucky. Dit was voordat die Europeërs in 1838 met die Cherokee in aanraking gekom het. Vandag, waar die Cherokee woon, is dit nie 'n reservaat nie, maar op grond wat hulle in die 1800's gekoop het. Dit word Qualla Boundary genoem in Noord -Carolina.
'N Cherokee -taalnaam vir Cherokee -mense is Aniyvwiyaʔi (ᎠᏂᏴᏫᏯ), wat vertaal word as "Hoofmense". Tsalagi (ᏣᎳᎩ) is die Cherokee -woord vir die Cherokee -taal. 
Baie teorieë, alhoewel onbewys, is volop oor die oorsprong van die naam "Cherokee". Dit is moontlik oorspronklik afkomstig van een van die mededingende stamme in die omgewing. Byvoorbeeld, die Choctaw -woord Cha-la-kee beteken "mense wat in die berge woon", en Choctaw Chi-luk-ik-bi, beteken "mense wat in die grotland woon".  Die Cherokee het wel langs riviere in bergagtige gebiede gewoon.
Die vroegste Spaanse transliterasie van die naam, vanaf 1755, word opgeteken as Tchalaquei, maar dit dateer uit rekeninge wat verband hou met die Hernando de Soto-ekspedisie in die middel van die 16de eeu.  'n Ander teorie is dat 'Cherokee' afkomstig is van 'n Lower Creek -woord Cvlakke ("chuh-log-gee"), soos die Creek ook in hierdie bergagtige gebied was. 
Die Iroquois Five Nations, histories gevestig in New York en Pennsylvania, het die Cherokee genoem Oyata'ge'ronoñ ("inwoners van die grotland").  Dit is moontlik dat die woord 'Cherokee' afkomstig is van 'n Muscogee Creek -woord wat 'mense van verskillende spraak' beteken, omdat die twee mense verskillende tale gepraat het. 
Antropoloë en historici het twee hoofteorieë oor die oorsprong van Cherokee. Die een is dat die Cherokee, 'n Iroquoian-sprekende volk, relatiewe laatkomers is in die suide van Appalachia, wat moontlik in die laat prehistoriese tye uit die noordelike gebiede rondom die Groot Mere migreer het. Dit was die tradisionele gebied van die Haudenosaunee nasies en ander Iroquoian-sprekende mense. 'N Ander teorie is dat die Cherokee duisende jare lank in die Suidoos was en dat die proto-Iroquoia hier ontwikkel het. Ander Iroquoian-sprekende stamme in die suidooste was die Tuscarora-mense van die Carolinas, en die Meherrin en Nottaway van Virginia.
James Mooney het in die laat 19de eeu gesprekke opgeteken met ouderlinge wat vertel het van 'n mondelinge tradisie van die Cherokee -mense wat in antieke tye suidwaarts uit die Great Lakes -gebied getrek het.  Hulle het gebiede beset waar aardewerkplatformhope deur mense gedurende die vroeëre Woodland- en Mississippiese kultuurperiodes deur mense gebou is.
Byvoorbeeld, die mense van die Connestee -kultuurperiode is vermoedelik voorouers van die historiese Cherokee en het dit wat tans Wes -Noord -Carolina was in die Midde -Woodland -periode, ongeveer 200 tot 600 nC. Daar word geglo dat hulle die sogenaamde Biltmore -heuwel gebou het, wat in 1984 suid van die Swannanoa -rivier gevind is op die Biltmore -landgoed, met talle inheemse Amerikaanse terreine. 
Ander voorouers van die Cherokee word beskou as deel van die latere Pisgah -fase van die Suid -Appalachiese Mississippiese kultuur, 'n plaaslike variasie van die Mississippiese kultuur wat omstreeks 1000 ontstaan ​​het en tot 1500 nC geduur het.  Daar is konsensus onder die meeste spesialiste in Suidoos -argeologie en antropologie oor hierdie datums. Maar Finger sê dat die voorouers van die Cherokee -mense 'n baie langer tyd in die weste van Noord -Carolina en in die ooste van Tennessee gewoon het.  Bykomende heuwels is gedurende hierdie kulturele fase deur mense gebou. Gewoonlik het dorpe 'n enkele platformheuwel in hierdie streek en dien dit as 'n politieke sentrum vir kleiner dorpe.
Dit is bekend dat die historiese Cherokee talle dorpe in die riviervalleie en berghange van hul tuislande beset het. Wat die laer dorpe genoem is, is gevind in die huidige westelike Oconee County, Suid-Carolina, langs die Keowee-rivier (in die onderste gedeelte die Savannah-rivier genoem). Die belangrikste stad van die laer dorpe was Keowee. Ander Cherokee -dorpe aan die Keowee -rivier sluit Etastoe en Sugartown in (Kulsetsiyi), 'n naam wat op ander gebiede herhaal word.
In Wes -Noord -Carolina was die wat bekend staan ​​as die vallei-, middel- en buitestede langs die groot riviere van die Tuckasegee, die boonste Little Tennessee, Hiwasee, French Broad en ander stelsels geleë. Die Overhill Cherokee beset dorpe langs die onderste Little Tennessee River en boonste Tennessee River aan die westekant van die Appalachian Mountains, in die huidige suidoostelike Tennessee.
Gedurende die laat Argaïese en Woodland -tydperk het inheemse Amerikaners in die streek begin om plante soos moerasvlerk, lammerkwartier, varkriet, sonneblomme en 'n paar inheemse pampoen te kweek. Mense het nuwe kunsvorme geskep, soos skulpies, nuwe tegnologieë aangeneem en 'n uitgebreide siklus van godsdienstige seremonies ontwikkel.
Gedurende die Mississippiaanse kultuurperiode (1000 tot 1500 CE in die streekvariasie bekend as die South Appalachian Mississippian culture), het plaaslike vroue 'n nuwe variëteit mielies (mielies) ontwikkel wat oostelike vuurmielies genoem word. Dit het baie soos moderne mielies gelyk en groter gewasse geproduseer. Die suksesvolle verbouing van mieliesurplusse het die opkoms van groter, meer komplekse owerhede wat uit verskeie dorpe en gekonsentreerde bevolkings bestaan, gedurende hierdie tydperk moontlik gemaak. Mielies word gevier onder talle mense tydens godsdienstige seremonies, veral die Green Corn Ceremony.
Baie van wat bekend is oor die inheemse Amerikaanse kulture voor die 18de eeu, kom uit rekords van Spaanse ekspedisies. Die vroegste van die middel van die 16de eeu het mense teëgekom uit die Mississippiese kultuur, wat stamvaders was van stamme wat in die suidooste ontstaan ​​het, soos die Cherokee, Muscogee, Cheraw en Catawba. Spesifiek in 1540-41 het 'n Spaanse ekspedisie onder leiding van Hernando de Soto deur die huidige Suid-Carolina gegaan, na die westelike deel van Noord-Carolina en na die Cherokee-land. Die Spaanse het 'n Chalaque mense woon rondom die Keowee -rivier, waar Wes -Noord -Carolina, Suid -Carolina en Noordoos -Georgië mekaar ontmoet. Die Cherokee beskou hierdie gebied as deel van hul tuislande, wat ook tot in die suidooste van Tennessee strek. 
Verder wes het De Soto se ekspedisie dorpe in die huidige noordweste van Georgië besoek en dit aangeteken soos destyds deur die Coosa-opperhoof regeer. Dit word vermoedelik 'n stamhoof van die Muscogee Creek-mense, wat ontwikkel het as 'n Muskogea-sprekende volk met 'n aparte kultuur. 
In 1566 reis die Juan Pardo-ekspedisie van die huidige kus van Suid-Carolina na die binneland, en na die weste van Noord-Carolina en suidoostelike Tennessee. Hy het aangeteken hoe hy Cherokee-sprekende mense ontmoet wat hom besoek het terwyl hy by die Joara-opperhoof was (noord van die huidige Morganton, Noord-Carolina. Die historiese Catawba woon later in hierdie gebied van die boonste Catawba-rivier. Pardo en sy magte het by Joara oorwinter. , bou Fort San Juan daar in 1567.
Sy ekspedisie het die binneland binnegegaan, en let op dorpe naby die moderne Asheville en ander plekke wat deel uitmaak van die Cherokee -tuislande. Volgens antropoloog Charles M. Hudson het die Pardo-ekspedisie ook ontmoetings met Muskogea-sprekende mense in Chiaha in die suidooste van die moderne Tennessee aangeteken.
Taalkundige studies was 'n ander manier vir navorsers om die ontwikkeling van mense en hul kulture te bestudeer. Anders as die meeste ander inheemse Amerikaanse stamme in die Amerikaanse suidooste aan die begin van die historiese era, het die Cherokee- en Tuscarora -mense Iroquoiaanse tale gepraat. Aangesien die Great Lakes-gebied die gebied van die meeste Iroquoiaanse sprekers was, het geleerdes teoreties beweer dat beide die Cherokee en Tuscarora suidwaarts uit die streek getrek het. Die tradisie van die mondelinge geskiedenis van Cherokee ondersteun hul migrasie uit die Groot Mere.
Taalkundige analise toon 'n relatief groot verskil tussen Cherokee en die noordelike Iroquoiaanse tale, wat daarop dui dat hulle lank gelede gemigreer het. Geleerdes meen 'n skeuring tussen die groepe in die verre verlede, miskien 3500–3800 jaar gelede.  Glottochronologie -studies dui daarop dat die skeiding tussen ongeveer 1 500 en 1 800 vC plaasgevind het.  Die Cherokee sê dat die ou nedersetting van Kituwa aan die Tuckasegee -rivier is hul oorspronklike nedersetting in die suidooste.  Dit was voorheen aangrensend aan en is nou deel van Qualla Boundary (die basis van die federaal erkende Eastern Band of Cherokee Indiane) in Noord -Carolina.
Volgens Thomas Whyte, wat beweer dat die proto-Iroquoian in Appalachia ontwikkel het, het die Cherokee en Tuscarora in die suidooste losgebars van die groot groep Iroquoiaanse sprekers wat noordwaarts na die Great Lakes-gebied migreer het. Daar was 'n opeenvolging van Iroquoiaanssprekende stamme in die historiese tyd deur Europeërs.
Ander bronne van vroeë Cherokee -geskiedenis Redigeer
In die 1830's besoek die Amerikaanse skrywer John Howard Payne Cherokee, destyds in Georgia. Hy vertel wat hulle gedeel het oor die Cherokee-kultuur en -samelewing voor die 19de eeu. Die Payne-koerante beskryf byvoorbeeld die verslag van Cherokee-ouderlinge oor 'n tradisionele tweeledige samelewingstruktuur. 'N' Wit 'organisasie van ouderlinge het die sewe stamme verteenwoordig. Soos Payne vertel, was hierdie groep, wat oorerflik en priesterlik was, verantwoordelik vir godsdienstige aktiwiteite, soos genesing, reiniging en gebed. 'N Tweede groep jonger mans, die' rooi 'organisasie, was verantwoordelik vir oorlogvoering. Die Cherokee beskou oorlogvoering as 'n besoedelende aktiwiteit. Na oorlogvoering het die krygers suiwering deur die priesterlike klas vereis voordat deelnemers weer in die normale dorpslewe kon inskakel. Hierdie hiërargie het lank voor die 18de eeu verdwyn. [ aanhaling nodig ]
Navorsers het die redes vir die verandering bespreek. Sommige historici meen dat die agteruitgang van die priesterlike mag ontstaan ​​het deur 'n opstand deur die Cherokee teen die misbruik van die priesterlike klas, bekend as die Ani-kutani.  Die etnograaf James Mooney, wat in die laat 1880's studeer en met die Cherokee gesels het, was die eerste wat die agteruitgang van die voormalige hiërargie na hierdie opstand opgespoor het.  Teen die tyd dat Mooney die mense in die laat 1880's bestudeer het, was die struktuur van Cherokee -godsdiensbeoefenaars meer informeel, meer gebaseer op individuele kennis en vermoë as op oorerwing. 
'N Ander belangrike bron van vroeë kultuurgeskiedenis kom uit materiaal wat in die 19de eeu deur die didanvwisgi (ᏗᏓᏅᏫᏍᎩ), medisyne van Cherokee, nadat Sequoyah in die 1820's die Cherokee -leerplan geskep het. Aanvanklik slegs die didanvwisgi geleer om sulke materiaal te skryf en te lees, wat in geestelike sin as uiters kragtig beskou is.  Later is die lettergreep en geskrifte wyd aangeneem deur die Cherokee -mense.
17de eeu: Engelse kontak Edit
In 1657 was daar 'n steuring in die Virginia Colony as die Rechahecrians of Rickahockans, sowel as die Siouan Manahoac en Nahyssan, het deur die grens gebreek en hulle naby die waterval van die Jamesrivier, naby die huidige Richmond, Virginia, gevestig. Die volgende jaar het 'n gesamentlike mag van Engels en Pamunkey die nuwelinge weggejaag. Die identiteit van die Rechahecrians is baie gedebatteer. Geskiedkundiges het opgemerk dat die naam baie ooreenstem met die naam van die Eriechronon of Erielhonan, algemeen bekend as die Erie-stam, nog 'n Iroquoiaanssprekende volk suid van die Great Lakes in die huidige noordelike Pennsylvania.  Hierdie Iroquoiaanse volk is in 1654 van die suidelike oewer van die Erie -meer verdryf deur die kragtige Iroquois Five Nations, ook bekend as Haudenosaunee, wat meer jagvelde gesoek het om hul oorheersing in die bewerbontbedryf te ondersteun. Die antropoloog Martin Smith het teoretiseer dat sommige oorblyfsels van die stam na die oorloë na Virginia gemigreer het (1986: 131–32), wat later as die Westo na Engels in die Carolina -kolonie bekend geword het. 'N Paar historici stel voor dat hierdie stam Cherokee was. 
Virginiese handelaars het voor die einde van die 17de eeu 'n klein handelstelsel met die Cherokee in die Piemonte ontwikkel. Die vroegste geregistreerde Virginia -handelaar wat tussen die Cherokee gewoon het, was Cornelius Dougherty of Dority, in 1690.  
Die Cherokee het in die 1660's 'n heiligdom aan 'n groep Shawnee gegee. Maar van 1710 tot 1715 het die Cherokee en Chickasaw 'n bondgenootskap met die Britte gehad en die Shawnee, wat met Franse koloniste verbonde was, geveg en die Shawnee gedwing om noordwaarts te beweeg. 
Die Cherokee het einde 1712 en vroeg in 1713 met die Yamasee, Catawba en Britte geveg teen die Tuscarora. Die Tuscarora-oorlog was die begin van 'n Brits-Cherokee-verhouding wat ondanks soms afbreek sterk gebly het gedurende die grootste deel van die 18de eeu. Met die groei van die handel in hertvelle is die Cherokee as waardevolle handelsvennote beskou, aangesien takbokke van die koeler land van hul bergjaggebiede van beter gehalte was as dié wat die kusstamme van die laagland, wat die bure van die Engelse koloniste was, verskaf het.
In Januarie 1716 vermoor Cherokee 'n afvaardiging van Muscogee Creek -leiers in die stad Tugaloo, wat hul toetrede tot die Yamasee -oorlog aandui. Dit eindig in 1717 met vredesverdrae tussen die kolonie South Carolina en die Creek. Vyandigheid en sporadiese aanvalle tussen die Cherokee en Creek het dekades lank voortgeduur.  Hierdie aanvalle het 'n einde gekom tydens die Slag van Taliwa in 1755, die huidige Ball Ground, Georgia, met die nederlaag van die Muscogee.
In 1721 het die Cherokee lande in Suid -Carolina afgestaan. In 1730 het 'n Skotse avonturier, sir Alexander Cuming, in Nikwasi, 'n stad in Cherokee en 'n kultuurgebied van Mississippi, Moytoy van Tellico gekroon as 'keiser' van die Cherokee. Moytoy het ingestem om koning George II van Groot -Brittanje as die Cherokee -beskermer te erken. Cuming gereël om sewe prominente Cherokee te neem, insluitend Attakullakulla, na Londen, Engeland. Daar het die afvaardiging van Cherokee die Verdrag van Whitehall met die Britte onderteken. Moytoy se seun, Amo-sgasite (Dreadful Water), probeer hom in 1741 as 'keiser' opvolg, maar die Cherokee verkies hul eie leier, Conocotocko (Old Hop) van Chota. 
Politieke mag onder die Cherokee het gedesentraliseer gebly, en dorpe het outonoom opgetree. In 1735 het die Cherokee na raming vier en sestig dorpe en dorpe en 6000 vegtende mans. In 1738 en 1739 het pokke -epidemies uitgebreek onder die Cherokee, wat geen natuurlike immuniteit teen die nuwe aansteeklike siekte gehad het nie. Byna die helfte van hul bevolking is binne 'n jaar dood. Honderde ander Cherokee het selfmoord gepleeg weens hul verliese en misvorming van die siekte.
Die Britse koloniale offisier Henry Timberlake, gebore in Virginia, beskryf die Cherokee -mense soos hy hulle in 1761 sien:
Die Cherokees het 'n middelgroot gestalte, 'n olyfkleur, in die algemeen geverf, en hul velle bevlek met geweerpoeier, in baie mooi figure daarin geprik. Die hare van hul kop word geskeer, want baie van die ou mense laat dit deur die wortels uitpluk, behalwe 'n pleister op die agterste deel van die kop, ongeveer twee keer die grootte van 'n kroonstuk, versier met krale, vere, wampum, gevlekte takbaardhare, en sulke snuisterye. Die ore is gesny en uitgerek tot 'n enorme grootte, wat die persoon wat die operasie ondergaan het ongelooflike pyn veroorsaak, omdat hy amper veertig dae lank nie aan weerskante kan lê nie. Om dit reg te stel, sny hulle oor die algemeen maar een vir een, sodra die pasiënt dit kan verdraai, draai hulle om met draad om hulle uit te brei en word versier met silwer hangertjies en ringe wat hulle ook aan die neus dra. Hierdie gebruik behoort nie oorspronklik aan die Cherokees nie, maar deur hulle geneem uit die Shawnese of ander noordelike nasies. Diegene wat dit kan bekostig, dra 'n kraag van wampum, wat krale is uit mosselskulpies, 'n silwer borsplaat en armbande op hul arms en polse van dieselfde metaal, 'n bietjie lap oor hul privaat dele, 'n hemp van die Engelse fabrikaat, 'n soort lapstewels en mockasons (sic), wat skoene is van 'n merk wat vir die Amerikaners eienaardig is, versier met ystervarkvleis, 'n groot mantel of vuurhoutjiejas, wat alles by die huis gedra word. 
Van 1753 tot 1755 het gevegte tussen die Cherokee en Muscogee uitgebreek oor omstrede jagvelde in Noord -Georgië. Die Cherokee was oorwinnaars in die Slag van Taliwa. Britse soldate het forte in die Cherokee -land gebou om te verdedig teen die Franse in die Sewejarige Oorlog, wat in Europa geveg is en die Franse en Indiese Oorlog aan die Noord -Amerikaanse front genoem is. Dit sluit Fort Loudoun naby Chota aan die Tennessee -rivier in die ooste van Tennessee in. Ernstige misverstande het vinnig tussen die twee bondgenote ontstaan, wat die Anglo-Cherokee-oorlog in 1760 tot gevolg gehad het. 
Koning George III se koninklike proklamasie van 1763 verbied Britse nedersettings wes van die Appalachiese helmteken, aangesien sy regering probeer het om beskerming te bied teen koloniale inbreuk op die Cherokee en ander stamme waarop hulle as bondgenote staatgemaak het. Die kroon vind die uitspraak moeilik om met koloniste af te dwing. 
In 1771–1772 het Noord -Carolynse setlaars gehurk op Cherokee -lande in Tennessee, wat die Watauga -vereniging gevorm het.  Daniel Boone en sy party het probeer om hulle in Kentucky te vestig, maar die Shawnee, Delaware, Mingo en sommige Cherokee het 'n verkennings- en voerpartytjie aangeval wat die seun van Boone insluit. Die Amerikaanse Indiane het hierdie gebied as 'n jagveld gebruik weens die veroweringsreg wat dit jare lank amper nie bewoon het nie. Die konflik in Kentucky het die begin veroorsaak van wat bekend gestaan ​​het as Dunmore's War (1773–1774).
In 1776, in bondgenootskap met die Shawnee onder leiding van Cornstalk, val Cherokee in die Tweede Cherokee -oorlog setlaars in Suid -Carolina, Georgia, Virginia en Noord -Carolina aan. Overhill Cherokee Nancy Ward, Dragging Canoe se neef, het setlaars gewaarsku oor dreigende aanvalle. Provinsiale milisies het teruggekap en meer as 50 dorpe in Cherokee vernietig. Noord -Carolina -burgermag in 1776 en 1780 het die Overhill -dorpe in die huidige Tennessee binnegeval en vernietig. In 1777 het oorlewende stadsleiers in Cherokee verdragte met die nuwe state onderteken.
Sleep Canoe en sy groep vestig hulle langs Chickamauga Creek naby die huidige Chattanooga, Tennessee, waar hulle 11 nuwe dorpe vestig. Chickamauga Town was sy hoofkwartier en die koloniste het sy hele band die Chickamauga genoem om hulle van ander Cherokee te onderskei. Van hier af voer hy 'n guerrilla -oorlog teen setlaars, wat van 1776 tot 1794 geduur het. Dit staan ​​informeel bekend as die Cherokee -Amerikaanse oorloë, maar dit is nie 'n geskiedkundige se term nie.
Die eerste Verdrag van Tellico Blockhouse, onderteken op 7 November 1794, het uiteindelik vrede gebring tussen die Cherokee en Amerikaners, wat onafhanklikheid van die Britse Kroon verkry het. In 1805 het die Cherokee hul lande tussen die Cumberland- en Duck -riviere (dit wil sê die Cumberland -plato) aan Tennessee afgestaan.
Skotte (en ander Europeërs) onder die Cherokee in die 18de eeu Edit
Die handelaars en Britse regeringsagente wat handel oor die suidelike stamme in die algemeen, en die Cherokee in die besonder, was byna almal van Skotse afkoms, waarvan baie gedokumenteer is uit die Hoogland. 'N Paar was Skots-Iers, Engels, Frans en Duits (sien Skotse Indiese handel). Baie van hierdie mans is getroud met vroue uit hul gasvolk en het gebly nadat die geveg geëindig het. Sommige van hul kinders van gemengde ras, wat in die inheemse Amerikaanse kulture grootgemaak is, het later belangrike leiers geword onder die vyf beskaafde stamme van die Suidoos. 
Bekende handelaars, agente en vlugteling -Tories onder die Cherokee was John Stuart, Henry Stuart, Alexander Cameron, John McDonald, John Joseph Vann (vader van James Vann), Daniel Ross (vader van John Ross), John Walker Sr., John McLemore (pa van Bob), William Buchanan, John Watts (vader van John Watts Jr.), John D. Chisholm, John Benge (pa van Bob Benge), Thomas Brown, John Rogers (Wallies), John Gunter (Duitser, stigter van Gunter's Landing), James Adair (Iers), William Thorpe (Engels) en Peter Hildebrand (Duits), onder vele ander. Sommige het die erestatus van minderjarige hoofde en/of lede van belangrike afvaardigings behaal.
Daarenteen was 'n groot deel van die setlaars wat die inheemse Amerikaanse gebiede binnegedring het, Skotte-Iere, Iere van Ulster wat van Skotse afkoms was en deel was van die Engelse plantasie van Noord-Ierland. Hulle was ook geneig om die Revolusie te ondersteun. Maar in die agterland was daar ook Skotte-Iere wat lojaliste was, soos Simon Girty.
Die Cherokee -lande tussen die riviere Tennessee en Chattahoochee was ver genoeg van blanke setlaars om onafhanklik te bly ná die Cherokee -Amerikaanse oorloë.Die handel in herteskil was nie meer haalbaar op hul sterk verminderde lande nie, en in die komende dekades het die mense van die nuutste Cherokee -nasie 'n nuwe samelewing begin bou wat gebaseer is op die blanke Suid -Verenigde State.
George Washington het probeer om die Suidoos -Amerikaanse Indiane te 'beskaaf' deur programme onder toesig van die Indiese agent Benjamin Hawkins. Hy moedig die Cherokee aan om hul gemeenskaplike grondbesit te laat vaar en op individuele plaasopstal te vestig, wat vergemaklik is deur die vernietiging van baie Amerikaanse Indiese dorpe tydens die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog. Die handel in hertskui het witstertjies op die randjie van uitsterwing gebring, en namate varke en beeste bekendgestel is, het dit die belangrikste bronne van vleis geword. Die regering het die stamme van wiele en katoensaad voorsien, en mans is geleer om die grond te omhein en te ploeg, in teenstelling met hul tradisionele indeling waarin gewasverbouing 'n vrou se arbeid was. Amerikaners het die vroue opdrag gegee om te weef. Uiteindelik het Hawkins hulle gehelp om smidies, gristmills en katoenplantasies op te rig.
Die Cherokee het 'n nasionale regering georganiseer onder hoofhoofde Little Turkey (1788-1801), Black Fox (1801-1811) en Pathkiller (1811-1827), almal voormalige krygers van Dragging Canoe. Die 'Cherokee -triumviraat' van James Vann en sy beskermelinge The Ridge en Charles R. Hicks bepleit akkulturasie, formele opvoeding en moderne boerderymetodes. In 1801 nooi hulle Morawiese sendelinge uit Noord -Carolina uit om die Christendom en die 'kunste van 'n beskaafde lewe' te onderrig. Die Morawiërs en later Congregationalistiese sendelinge het kosskole bestuur, en 'n paar studente is opgelei by die American Board of Commissioners for Foreign Missions -skool in Connecticut.
In 1806 is 'n Federal Road van Savannah, Georgia na Knoxville, Tennessee, deur Cherokee -land gebou. Hoofman James Vann het 'n taverne, herberg en veerboot oor die Chattahoochee oopgemaak en 'n katoenplantasie op 'n stuk pad van Athene, Georgia na Nashville, gebou. Sy seun 'Rich Joe' Vann het die plantasie tot 3,2 km2 groot ontwikkel, wat deur 150 slawe verbou is. Hy het katoen na Engeland uitgevoer en 'n stoomboot aan die Tennessee -rivier besit. 
Die Cherokee verbonde met die VSA teen die inheemse en pro-Britse Red Stick-faksie van die Upper Creek in die Creek-oorlog tydens die oorlog van 1812. Cherokee-krygers onder leiding van Major Ridge het 'n groot rol gespeel in die oorwinning van generaal Andrew Jackson in die Slag van Horseshoe Buig. Major Ridge verhuis sy gesin na Rome, Georgia, waar hy 'n aansienlike huis bou, 'n groot plantasie ontwikkel en 'n veerboot op die Oostanaula -rivier bestuur. Alhoewel hy nooit Engels geleer het nie, het hy sy seun en neefs na New England gestuur om in sendingskole opgevoed te word. Sy tolk en beskermheer John Ross, die afstammeling van verskeie geslagte Cherokee-vroue en Skotte-pelshandelaars, bou 'n plantasie en bedryf 'n handelsonderneming en 'n veerboot by Ross 'Landing (Chattanooga, Tennessee). Gedurende hierdie tydperk het daar verdeeldheid ontstaan ​​tussen die geakkultureerde elite en die groot meerderheid Cherokee, wat vasgeklou het aan tradisionele lewenswyses.
Rond 1809 begin Sequoyah met die ontwikkeling van 'n geskrewe vorm van die Cherokee -taal. Hy het geen Engels gepraat nie, maar sy ervarings as silwersmid wat gereeld met wit setlaars te doen gehad het, en as 'n kryger by Horseshoe Bend, het hom oortuig dat die Cherokee skryfwerk moes ontwikkel. In 1821 stel hy die Cherokee -leerplan bekend, die eerste geskrewe sillabiese vorm van 'n Amerikaanse Indiese taal buite Sentraal -Amerika. Aanvanklik is sy vernuwing gekant teen beide Cherokee -tradisionaliste en blanke sendelinge, wat die gebruik van Engels wou aanmoedig. Toe Sequoyah kinders leer lees en skryf met die lettergreep, bereik hy die volwassenes. Teen die 1820's het die Cherokee 'n hoër geletterdheidsyfer as die blankes in Georgië.
In 1819 begin die Cherokee raadsvergaderings in New Town, aan die voorkant van die Oostanaula (naby die huidige Calhoun, Georgia). In November 1825 word New Town die hoofstad van die Cherokee Nation, en word die naam New Echota, na die Overhill Cherokee hoofstad Chota.  Sequoyah se leerplan is aangeneem. Hulle het 'n polisiemag, 'n regstelsel en 'n nasionale komitee ontwikkel.
In 1827 het die Cherokee Nation 'n Grondwet opgestel volgens die Verenigde State, met uitvoerende, wetgewende en geregtelike takke en 'n stelsel van kontrole en saldo's. Die tweeledige wetgewer is gelei deur majoor Ridge en sy seun John Ridge. Oortuigend dat die stam se voortbestaan ​​Engelssprekende leiers vereis het wat met die VSA kon onderhandel, het die wetgewer John Ross as hoofhoof aangestel. 'N Drukpers is in New Echota gestig deur die sendeling van Vermont, Samuel Worcester, en neef van Major Ridge, Elias Boudinot, wat die naam van sy blanke weldoener, 'n leier van die kontinentale kongres en New Jersey -kongreslid, geneem het. Hulle het die Bybel in Cherokee -lettergreep vertaal. Boudinot het die eerste uitgawe van die tweetalige 'Cherokee Phoenix', die eerste Amerikaanse Indiese koerant, in Februarie 1828 gepubliseer. 
Voor die finale verwydering na die huidige Oklahoma, verhuis baie Cherokees na die huidige Arkansas, Missouri en Texas.  Tussen 1775 en 1786 het die Cherokee, saam met mense uit ander nasies soos die Choctaw en Chickasaw, vrywillig begin vestig langs die Arkansas- en Rooi Riviere. 
In 1802 het die federale regering belowe om die Indiese titels te blus op lande wat deur Georgië geëis word in ruil vir die aflegging van die westelike lande in Alabama en Mississippi. Om die Cherokee in 1815 vrywillig te oortuig, het die Amerikaanse regering 'n Cherokee -reservaat in Arkansas gestig.  Die reservaatgrense strek van noord van die Arkansasrivier tot by die suidelike oewer van die Witrivier. Di'wali (The Bowl), Sequoyah, Spring Frog en Tatsi (Nederlands) en hul orkes vestig hulle daar. Hierdie Cherokees het bekend gestaan ​​as 'Old Settlers'.
Uiteindelik het die Cherokee so ver noordwaarts as die Missouri Bootheel gemigreer teen 1816. Hulle het tussen die Delawares en Shawnees van daardie gebied afwisselend gewoon.  Die Cherokee in Missouri -gebied het vinnig in bevolking toegeneem, van 1 000 tot 6 000 gedurende die volgende jaar (1816–1817), volgens verslae deur goewerneur William Clark.  Toenemende konflikte met die Osage Nation het gelei tot die Slag van Claremore Mound en die uiteindelike vestiging van Fort Smith tussen Cherokee en Osage gemeenskappe.  In die Verdrag van St. Louis (1825) is die Osage verplig om "al hul reg, titel, rente en aanspraak op die Verenigde State af te staan ​​en af ​​te staan ​​op grond wat in die staat Missouri en Territory of Arkansas. "Om plek te maak vir die Cherokee en die Mashcoux, Muscogee Creeks.  In die winter van 1838 het Cherokee en Creek wat in die gebiede Missouri en Arkansas woon, 'n versoekskrif aan die oorlogsdepartement versoek om die Osage uit die gebied te verwyder. 
'N Groep Cherokee -tradisionaliste onder leiding van Di'wali in 1819 na die Spaanse Texas verhuis. Hulle het hulle naby Nacogdoches gevestig, deur die Mexikaanse owerhede verwelkom as moontlike bondgenote teen Anglo-Amerikaanse koloniste. Die Texas Cherokees was meestal neutraal tydens die Texas Onafhanklikheidsoorlog. In 1836 onderteken hulle 'n verdrag met die president van Texas, Sam Houston, 'n aangenome lid van die Cherokee -stam. Sy opvolger Mirabeau Lamar het in 1839 militieë gestuur om hulle te verdryf.
Trail of Tears Wysig
Na die oorlog van 1812 en die gelyktydige Red Stick -oorlog, het die Amerikaanse regering verskeie groepe Cherokee oorreed om vrywillig na die Arkansaw -gebied te verwyder. Dit was die 'Old Settlers', die eerste van die Cherokee wat hul weg na die Indiese gebied (die huidige Oklahoma) sou maak. Die poging was onder leiding van die Indiese Agent Return J. Meigs, en dit is afgehandel met die ondertekening van die Jackson- en McMinn -verdrag, wat die ou setlaars onbetwiste titel gee aan die lande wat vir hul gebruik aangewys is. 
Gedurende hierdie tyd het Georgië gefokus op die verwydering van die Cherokee se bure, die Lower Creek. Die goewerneur van Georgië, George Troup, en sy neef, William McIntosh, hoof van die Lower Creek, onderteken die Verdrag van Indian Springs in 1825, met die afloop van die laaste Muscogee (Creek) lande wat deur Georgia geëis is. Die noordwestelike grens van die staat bereik die Chattahoochee, die grens van die Cherokee -nasie. In 1829 is goud ontdek in Dahlonega, op Cherokee -grond wat deur Georgië geëis is. Die Georgia Gold Rush was die eerste in die Amerikaanse geskiedenis, en staatsamptenare het geëis dat die federale regering die Cherokee verdryf. Toe Andrew Jackson in 1829 as president ingehuldig word, het Georgia 'n sterk bondgenoot in Washington gekry. In 1830 het die Kongres die Indian Removal Act goedgekeur, wat die dwingende verskuiwing van Amerikaanse Indiane oos van die Mississippi na 'n nuwe Indiese gebied magtig.
Jackson het beweer dat die verwyderingsbeleid 'n poging was om te voorkom dat die Cherokee as 'n volk uitsterf, wat hy beskou as die lot wat ". Die Mohegan, die Narragansett en die Delaware" gely het.  Daar is egter genoeg bewyse dat die Cherokee by moderne boerdery tegnieke aangepas het. 'N Moderne ontleding toon dat die gebied in die algemeen 'n ekonomiese oorskot gehad het en dat dit beide die Cherokee en nuwe intrekkers kon huisves. 
Die Cherokee het hul griewe na 'n Amerikaanse geregtelike ondersoek gebring wat 'n presedent in die Indiese land geskep het. John Ross het na Washington, DC gereis en steun gekry van die leiers van die National Republican Party, Henry Clay en Daniel Webster. Samuel Worcester het 'n veldtog namens die Cherokee in New England gevoer, waar hul saak deur Ralph Waldo Emerson aangeneem is (sien Emerson se brief van 1838 aan Martin Van Buren). In Junie 1830 verdedig 'n afvaardiging onder leiding van hoofman Ross Cherokee -regte voor die Amerikaanse hooggeregshof Cherokee Nation teen Georgia.
In 1831 het die Georgia -burgermag Samuel Worcester gearresteer omdat hy sonder 'n staatspermit op Indiese lande gewoon het, en hom in Milledgeville opgesluit het. In Worcester v. Georgia (1832), het die Amerikaanse hooggeregshof, hoofregter John Marshall, beslis dat Amerikaanse Indiese nasies 'afsonderlike, onafhanklike politieke gemeenskappe wat hul oorspronklike natuurlike regte behou', en geregtig is op federale beskerming teen die optrede van staatsregerings wat hul soewereiniteit skend.  Worcester v. Georgia word beskou as een van die belangrikste wette wat handel oor inheemse Amerikaners.
Jackson het die uitspraak van die Hooggeregshof geïgnoreer, aangesien hy tydens die era van die nietigheidskrisis suidelike seksualisme moes versoen. Sy herverkiesing in 1832 het die oproepe tot verwydering van Cherokee aangemoedig. Georgië het Cherokee -grond in 'n lotery aan sy burgers verkoop, en die staatsmilisie het New Echota beset. Die Cherokee National Council, onder leiding van John Ross, vlug na Red Clay, 'n afgeleë vallei noord van Georgia se grondeis. Ross het die steun van Cherokee -tradisionaliste gehad, wat hulle nie kon voorstel dat hulle uit hul voorvaderlike lande verwyder word nie.
'N Klein groepie, bekend as die' Ridge Party 'of die' Treaty Party ', het hervestiging as onvermydelik beskou en het geglo dat die Cherokee -nasie die beste ooreenkoms moes maak om hul regte in die Indiese gebied te behou. Onder leiding van Major Ridge, John Ridge en Elias Boudinot, verteenwoordig hulle die Cherokee-elite, wie se huise, plantasies en besighede gekonfiskeer is, of bedreig word deur wit plakkers met Georgia-titels. Met kapitaal om nuwe grond te bekom, was hulle meer geneig om verhuising te aanvaar. Op 29 Desember 1835 onderteken die "Ridge Party" die Verdrag van New Echota, met bepalings en voorwaardes vir die verwydering van die Cherokee Nation. In ruil vir hul lande is die Cherokee 'n groot stuk beloof in die Indiese gebied, $ 5 miljoen en $ 300,000 vir verbeterings op hul nuwe lande. 
John Ross het meer as 15 000 handtekeninge versamel vir 'n versoekskrif by die Amerikaanse senaat, en het daarop aangedring dat die verdrag ongeldig is omdat dit nie die steun van die meerderheid Cherokee -mense het nie. Die Senaat het die Verdrag van New Echota met 'n stemgrens aangeneem. Dit is in Mei 1836 in werking getree. 
Twee jaar later beveel president Martin Van Buren 7 000 federale troepe en staatsmilisie onder generaal Winfield Scott in Cherokee -lande om die stam te verdryf. Meer as 16 000 Cherokee is in 1838–1839 met geweld weswaarts verplaas na die Indiese gebied, 'n migrasie bekend as die Trail of Tears of in Cherokee ᏅᎾ ᏓᎤᎳ ᏨᏱ of Nvna Daula Tsvyi (Die roete waar hulle gehuil het), hoewel dit deur 'n ander woord beskryf word Tlo-va-sa (Die verwydering). Die mense het meer as 1300 km oor Tennessee, Kentucky, Illinois, Missouri en Arkansas geloop, en het gely aan siektes, blootstelling en hongersnood, en soveel as 4000 het gesterf.  Aangesien sommige Cherokees slawehouers was, het hulle slawe -Afro -Amerikaners saamgeneem wes van die Mississippi. Ongetroude Europese Amerikaners en sendelinge het ook die Trail of Tears geloop. Ross het 'n spoor van onafhanklikheid behou deur onderhandeling oor toestemming vir die Cherokee om hul eie verwydering onder Amerikaanse toesig uit te voer. 
In ooreenstemming met die stam se "bloedwet" wat die doodstraf voorgeskryf het vir Cherokee wat grond verkoop het, het Ross se seun die moord op die leiers van die "Contract Party" gereël. Op 22 Junie 1839 vermoor 'n party van vyf-en-twintig Ross-ondersteuners Major Ridge, John Ridge en Elias Boudinot. Die party het Daniel Colston, John Vann, Archibald, James en Joseph Spear ingesluit. Boudinot se broer Stand Watie het daardie dag geveg en oorleef en na Arkansas ontsnap.
In 1827 het Sequoyah 'n afvaardiging van ou setlaars na Washington, DC, gelei om te onderhandel vir die uitruil van grond in Arkansas vir grond in die Indiese gebied. Na die spoor van trane het hy gehelp om verdeeldheid tussen die ou setlaars en die mededingende faksies van die meer onlangse aankomelinge te bemiddel. In 1839, as president van die Western Cherokee, onderteken Sequoyah 'n vakbond met John Ross wat die twee groepe van die Cherokee Nation herenig het.
Die Cherokee wat langs die Oconaluftee -rivier in die Great Smoky Mountains gebly het, was die mees konserwatiewe en geïsoleerde van Europese -Amerikaanse nedersettings. Hulle het die hervormings van die Cherokee -nasie verwerp. Toe die Cherokee -regering in 1819 alle gebiede oos van die Little Tennessee -rivier aan Noord -Carolina afstaan, het hulle hulle aan die nasie onttrek.  William Holland Thomas, 'n blanke winkeleienaar en staatswetgewer van Jackson County, Noord -Carolina, het meer as 600 Cherokee uit Qualla Town gehelp om burgerskap van Noord -Carolina te verkry, wat hulle vrygestel het van gedwonge verwydering. Meer as 400 Cherokee het óf weggekruip vir federale troepe in die afgeleë Snowbirdberge, onder leiding van Tsali (ᏣᎵ),  of behoort aan die voormalige Valley Towns -gebied rondom die Cheoah -rivier wat met die staatsregering onderhandel het om in Noord -Carolina te bly. 'N Bykomende 400 Cherokee het as burgers van hul onderskeie state op reservate in Suidoos -Tennessee, Noord -Georgië en Noordoos -Alabama gebly. Hulle was meestal gemengde rasse en Cherokee-vroue wat met wit mans getroud was. Saam was hierdie groepe die voorouers van die federaal erkende Eastern Band of Cherokee Indiane, en van die staats-erkende stamme in omliggende state.
Die Amerikaanse burgeroorlog was verwoestend vir beide Oos- en Wes -Cherokee. Die Eastern Band, met die hulp van William Thomas, word die Thomas Legioen van Cherokee Indiane en Hooglanders en veg vir die Konfederasie in die Amerikaanse Burgeroorlog.  Cherokee in die Indiese gebied verdeel in Unie- en Konfederale faksies.
Stand Watie, die leier van die Ridge Party, het in 1861 'n regiment vir Konfederale diens opgerig. John Ross, wat onwillig ingestem het om met die Konfederasie saam te werk, is in 1862 deur die federale troepe gevange geneem. Hy woon in 'n selfopgelegde ballingskap in Philadelphia , die Unie ondersteun. In die Indiese gebied het die nasionale raad van diegene wat die Unie gesteun het, in 1863 gestem om slawerny in die Cherokee -nasie af te skaf, maar hulle was nie die meerderheid slawehouers nie en die stemming het min invloed gehad op diegene wat die Konfederasie ondersteun.
Watie is verkies tot die hoof van die meerderheid van die konfederasie. Watie, 'n meester in tref-en-trap-kavallerietaktiek, veg teen die Cherokee wat lojaal was aan John Ross en die federale troepe in die Indiese gebied en Arkansas, vang treintreine en stoombote van die Unie en red 'n konfederale weermag deur hul toevlug te dek na die Slag van Pea Ridge in Maart 1862. Hy word 'n brigadier -generaal van die Konfederale State, die enigste ander Indiër wat die rang in die Amerikaanse burgeroorlog beklee het, was Ely S. Parker by die Unie -leër. Op 25 Junie 1865, twee maande nadat Robert E. Lee oorgegee het by Appomattox, het Stand Watie die laaste Konfederale Generaal geword wat bedank het.
Heropbou en laat 19de eeu Redigeer
Na die burgeroorlog het die Amerikaanse regering van die Cherokee Nation vereis om 'n nuwe verdrag te onderteken vanweë sy alliansie met die Konfederasie. Die VSA het vereis dat die Verdrag van 1866 voorsiening maak vir die emansipasie van alle Cherokee -slawe en volle burgerskap vir alle Cherokee -vrymanne en alle Afro -Amerikaners wat verkies het om voort te bly in stamlande, sodat hulle "alle regte van inheemse Cherokees sal hê. "  Sowel voor as na die burgeroorlog was sommige Cherokee in die huwelik of het 'n verhouding met Afro -Amerikaners, net soos met blankes. Baie Cherokee Freedmen was polities aktief binne die stam.
Die Amerikaanse regering verkry ook versorgingsregte vir die westelike deel van die gebied, wat die Oklahoma -gebied geword het, vir die bou van spoorweë. Ontwikkeling en setlaars het die spoorweë gevolg. Teen die laat 19de eeu het die regering geglo dat die inheemse Amerikaners beter sou wees as elke gesin sy eie grond besit. Die Dawes -wet van 1887 het voorsiening gemaak vir die opbreek van stamgrond wat algemeen gehou word in individuele huishoudelike toewysings. Inheemse Amerikaners was geregistreer op die Dawes Rolls en het grond uit die gemeenskaplike reservaat toegeken. Die Amerikaanse regering het die res van die stamgrond as 'surplus' gereken en dit verkoop aan individue wat nie Cherokee is nie.
Die Curtis -wet van 1898 het stamregerings, howe, skole en ander burgerlike instellings afgebreek. Vir die Indiese gebied beteken dit die afskaffing van die Cherokee -howe en regeringstelsels. Dit is as noodsaaklik beskou voordat die Oklahoma en die Indiese gebiede as 'n gesamentlike staat toegelaat kon word. In 1905 het die Vyf Beskaafde Stamme van die Indiese Gebied voorgestel dat die staat Sequoyah as een uitsluitlik inheems was, maar nie in Washington, DC steun gekry het nie. In 1907 het die Oklahoma en die Indiese Gebiede tot die unie toegetree as die staat van Oklahoma.
Teen die laat 19de eeu het die Eastern Band of Cherokee gewerk onder die beperkings van 'n gesegregeerde samelewing.Na die heropbou het konserwatiewe blanke demokrate die mag in Noord -Carolina en ander suidelike state herwin. Hulle het alle swartes en baie arm blankes effektief ontkoppel deur nuwe grondwette en wette wat verband hou met kiesersregistrasie en verkiesings. Hulle het Jim Crow -wette aangeneem wat die samelewing in 'wit' en 'bruin' verdeel het, meestal om vrymanne te beheer. Cherokee en ander inheemse Amerikaners is aan die gekleurde kant geklassifiseer en het dieselfde rasseskeiding en ontheffing gehad as voormalige slawe. Hulle het ook dikwels hul historiese dokumentasie vir identifikasie as Indiërs verloor toe die suidelike state hulle as bruin geklassifiseer het. Swartes en inheemse Amerikaners sou hul grondwetlike regte as Amerikaanse burgers eers afdwing nadat die burgerregtebeweging in die middel van die 1960's die wet op burgerregte verseker het, en die federale regering begin het om die registrasie van kiesers en verkiesings, sowel as ander programme, te monitor.
Stamgrond jurisdiksie status Wysig
Op 9 Julie 2020 het die Hooggeregshof van die Verenigde State in die McGirt- teen Oklahoma -beslissing in 'n kriminele jurisdiksie -saak beslis dat die helfte van die land van die deelstaat Oklahoma wat bestaan ​​uit stamlande soos die Cherokee, amptelik inheemse Amerikaanse stamgebiede is. 
Kulturele instellings Redigeer
Die Qualla Arts and Crafts Mutual, Inc., van Cherokee, Noord-Carolina, is die oudste voortgesette inheemse Amerikaanse kunsskoöperasie. Hulle is in 1946 gestig om 'n plek te bied vir tradisionele Eastern Band Cherokee -kunstenaars.  The Museum of the Cherokee Indian, ook in Cherokee, vertoon permanente en veranderende uitstallings, huisves argiewe en versamelings wat belangrik is vir die geskiedenis van Cherokee, en borg kulturele groepe, soos die Warriors van die AniKituhwa -dansgroep. 
In 2007 het die Eastern Band of Cherokee Indiane 'n vennootskap aangegaan met die Southwestern Community College en die Universiteit van Western Carolina om die Oconaluftee Institute for Cultural Arts (OICA) te stig, om inheemse kuns en kultuur te beklemtoon in tradisionele beeldende kunsonderrig. Dit is bedoel om beide tradisionele kunsvorme te bewaar en die verkenning van kontemporêre idees aan te moedig. OICA, geleë in Cherokee, het 'n geassosieerde graadprogram aangebied.  In Augustus 2010 verkry OICA 'n boekdruk en laat die Cherokee-lettergreep herskep om te begin met die druk van unieke kunsboeke en afdrukke in die Cherokee-taal.  In 2012 is die Fine Art -graadprogram by OICA opgeneem in die Southwestern Community College en verskuif na die SCC Swain Center, waar dit steeds funksioneer. 
Die Cherokee Heritage Center, van Park Hill, Oklahoma, is die tuiste van 'n reproduksie van 'n ou Cherokee-dorp, Adams Rural Village (geboue uit die 19de eeu), Nofire Farms en die Cherokee Family Research Center vir genealogie.  Die Cherokee Heritage Centre huisves ook die Cherokee National Archives. Beide die Cherokee Nation (van Oklahoma) en die United Keetoowah Band of Cherokee, sowel as ander stamme, dra befondsing by tot die CHC.
Voor die 19de eeu was poligamie algemeen onder die Cherokee, veral deur elite -manne.  Die matrilineêre kultuur het beteken dat vroue eiendom, soos hul wonings, en hul kinders in hul moeder se stam beskou, waar hulle oorerflike status verkry het. Die bevordering van leiersposisies was oor die algemeen onderhewig aan goedkeuring deur die vroulike ouderlinge. Daarbenewens was die samelewing gewoonlik matrikokaal; 'n egpaar het by of naby die vrou se gesin gewoon, sodat sy deur haar vroulike familielede gehelp kon word. Haar oudste broer was 'n belangriker mentor vir haar seuns as hul pa, wat aan 'n ander stam behoort het. Tradisioneel kan egpare, veral vroue, vrylik skei. 
Dit was ongewoon dat 'n Cherokee-man met 'n Europees-Amerikaanse vrou trou. Die kinders van so 'n vakbond is benadeel omdat hulle nie tot die nasie behoort nie. Hulle sou buite die stamme gebore word en word tradisioneel nie as Cherokee -burgers beskou nie. Dit is as gevolg van die matrilineale aspek van die Cherokee -kultuur.  Toe die Cherokee in die vroeë 19de eeu 'n paar elemente van die Europees-Amerikaanse kultuur begin aanneem het, stuur hulle elite-jongmanne, soos John Ridge en Elias Boudinot, na Amerikaanse skole vir opvoeding. Nadat Ridge met 'n Europees-Amerikaanse vrou uit Connecticut getroud was en Boudinot met 'n ander verloof was, het die Cherokee Council in 1825 'n wet aangeneem wat kinders van sulke vakbonde tot volksburgers van die stam maak, asof hul moeders Cherokee was. Dit was 'n manier om die gesinne van mans te beskerm wat na verwagting leiers van die stam sou wees. 
Aan die einde van die negentiende eeu het die Amerikaanse regering nuwe beperkings op die huwelik tussen 'n Cherokee en 'n nie-Cherokee geplaas, hoewel dit nog relatief algemeen was. 'N Europees-Amerikaanse man kan wettiglik met 'n Cherokee-vrou trou deur 'n petisie by die federale hof te doen nadat hy goedkeuring van tien van haar bloedverwante gekry het. Nadat hy getroud was, het die man status gehad as '' Intermarried White ', 'n lid van die Cherokee -stam met beperkte regte. Hy kon byvoorbeeld geen stamfunksie beklee nie. Hy het 'n burger van en onder die wette van die Verenigde State gebly. Algemene huwelike was meer gewild. Sulke "ondertroude blankes" is in 'n aparte kategorie gelys op die registers van die Dawes Rolls, voorberei vir die toekenning van erwe aan individuele huishoudings van lede van die stam, in die vroeë twintigste-eeuse federale beleid vir assimilasie van die inheemse Amerikaners.
Mans en vroue het histories nog 'n belangrike rol gespeel, maar soms in verskillende rolle in die Cherokee -samelewing. Histories het hierdie rolle die idee van 'n gebalanseerde geslagsbinair ondersteun, met geslagsbepalende sosiale en seremoniële rolle. Histories was vroue hoofsaaklik die hoofde van huishoudings, die eienaar van die huis en die grond, die boere van die gesin se grond en die "moeders" van die stamme. Soos in baie inheemse Amerikaanse kulture, word Cherokee-vroue geëer as lewegewers.  As lewers en versorgers van die lewe deur geboorte en die groei van plante, en gemeenskapsleiers as stamvroue, is vroue tradisioneel gemeenskapsleiers in Cherokee -gemeenskappe. Sommige het as krygers gedien, beide histories en in die hedendaagse kultuur in militêre diens. Cherokee-vroue word beskou as tradisiehouers en verantwoordelik vir kulturele bewaring. 
Alhoewel daar 'n rekord is van 'n nie-inheemse reisiger in 1825 wat opgemerk het wat hy beskou as "mans wat die rok aangeneem het en die pligte van vroue verrig het", , is daar 'n gebrek aan bewyse van wat as "twee- gees "individue in die Cherokee -samelewing,  soos gewoonlik in matriargale en matrilineuse kulture die geval is.
Die herdefiniëring van geslagsrolle in die Cherokee-samelewing het die eerste keer plaasgevind in die tydperk tussen 1776-1835.  Hierdie tydperk word afgebaken deur De Soto -verkenning en daaropvolgende inval, gevolg deur die Amerikaanse Revolusie in 1776 en het 'n hoogtepunt bereik met die ondertekening van die Verdrag van New Echota in 1835. Die doel van hierdie herdefinisie was om Europese sosiale standaarde en norme te bevorder. op die Cherokee -mense.  Die langdurige uitwerking van hierdie praktyke herorganiseer Cherokee-regeringsvorme in die rigting van 'n deur mans gedomineerde samelewing wat die land al generasies lank geraak het.  Miles voer aan dat wit agente hoofsaaklik verantwoordelik was vir die verskuiwing van die houding van Cherokee ten opsigte van die rol van vroue in die politiek en huishoudelike ruimtes.  Hierdie "blanke agente" kan geïdentifiseer word as blanke sendelinge en wit setlaars wat 'manifeste lot' soek.  Teen die tyd dat hulle in die middel van die 1830's verwyder is, het mans en vroue in Cherokee verskillende rolle en verwagtinge begin vervul, soos gedefinieer deur die 'beskawing'-program wat deur die Amerikaanse presidente Washington en Jefferson gepromoveer word. 
Voordat hulle met die Europeërs kontak gemaak het, was slawerny 'n komponent van die Cherokee -samelewing omdat hulle oorlog gevoer het of gevangenes as slawe aangeval het.  Volgens hul mondelinge tradisie beskou die Cherokee slawerny as 'n gevolg van 'n individu se mislukking in oorlogvoering en as 'n tydelike status, hangende vrylating of die aanvaarding van die slaaf deur 'n stamgesin.  In die koloniale tyd in die vroeë 18de eeu het die Engelse en later die Britte Cherokee as slawe gekoop of beïndruk gedurende die tydperk van die Indiese slawehandel. 
Die Cherokee was een van die inheemse Amerikaanse mense wat Indiese slawe aan handelaars verkoop het vir gebruik as arbeiders in Virginia en verder noord. Hulle het hulle as gevangenes geneem tydens aanvalle op vyandige stamme. 
Namate die Cherokee 'n paar Anglo-Europese gebruike begin aanneem het, het hulle slawe-Afro-Amerikaners begin koop om as werkers op hul plase of plantasies te dien, wat sommige van die elite-gesinne in die voorblomjare gehad het. Toe die Cherokee met geweld op die spoor van trane verwyder is, het hulle slawe saamgeneem en ander in die Indiese gebied verkry.
Die Cherokee praat 'n Suid -Iroquoiaanse taal, wat polisinteties is en geskryf is in 'n lettergreep wat deur Sequoyah (ᏍᏏᏉᏯ) in die 1810's uitgevind is.  Jare lank het baie mense getranslitereerde Cherokee geskryf of swak versoenbare lettertipes gebruik om die lettergreep uit te tik. Sedert die redelik onlangse toevoeging van die Cherokee -lettergrepe tot Unicode, ervaar die Cherokee -taal egter 'n herlewing in die gebruik daarvan op die internet.
Vanweë die polisintetiese aard van die Cherokee -taal, word nuwe en beskrywende woorde in Cherokee maklik saamgestel om moderne konsepte te weerspieël of uit te druk. Voorbeelde sluit in ditiyohihi (ᏗᏘᏲᎯᎯ), wat beteken "hy argumenteer herhaaldelik en doelbewus met 'n doel", wat "prokureur" beteken. 'N Ander voorbeeld is didaniyisgi (ᏗᏓᏂᏱᏍᎩ) wat beteken "die finale vanger" of "hy vang hulle finaal en beslis", wat "polisieman" beteken.
Baie woorde is egter uit die Engelse taal geleen, soos petrol, wat in Cherokee is ga-so-li-ne (ᎦᏐᎵᏁ). Baie ander woorde is ontleen aan die tale van stamme wat hulle vroeg in die 20ste eeu in Oklahoma gevestig het. Een voorbeeld het betrekking op 'n stad in Oklahoma met die naam "Nowata". Die woord nowata is 'n Delaware -Indiese woord vir 'welkom' (meer presies is die woord Delaware nu-wi-ta wat "welkom" of "vriend" in die Delaware -taal kan beteken). Die blanke setlaars in die omgewing het die naam "nowata" vir die gemeente gebruik, en die plaaslike Cherokees, omdat hulle nie daarvan bewus was dat die woord sy oorsprong in die Delaware -taal het nie, word die stad genoem Amadikanigvnagvna (ᎠᎹᏗᎧᏂᎬᎾᎬᎾ) wat beteken "die water is hiervandaan weg", dit wil sê "geen water".
Ander voorbeelde van geleende woorde is kawi (ᎧᏫ) vir koffie en watsi (ᏩᏥ) vir kyk (wat gelei het tot utana watsi (ᎤᏔᎾ ᏩᏥ) of "groot horlosie" vir klok).
Die volgende tabel is 'n voorbeeld van Cherokee -teks en die vertaling daarvan:
Alle mense word vry en gelykwaardig gebore in waardigheid en regte. Hulle is toegerus met rede en gewete en moet teenoor mekaar optree in 'n gees van broederskap. (Artikel 1 van die Universele Verklaring van Menseregte) 
Die Cherokee het die afgelope driehonderd jaar aan minstens ses-en-dertig verdrae deelgeneem.
1794 Stigting van die Cherokee National Council en amptenare oor die hele land
1808 Stigting van die Cherokee Lighthorse Guard, 'n nasionale polisiemag
1809 Stigting van die Nasionale Komitee
1810 Einde van afsonderlike streeksrade en afskaffing van bloedwraak
1820 Vestiging van howe in agt distrikte om burgerlike geskille te hanteer
1822 Cherokee Hooggeregshof ingestel
1823 Die nasionale komitee het die bevoegdheid gegee om die handelinge van die nasionale raad te hersien
1827 Grondwet van die Cherokee Nation East
1828 Grondwet van die Cherokee Nation West
1832 Opskorting van verkiesings in die Cherokee Nation East
1839 Grondwet van die herenigde Cherokee Nation
1868 Grondwet van die Eastern Band of Cherokee Indiane
1888 Handves van oprigting uitgereik deur die staat North Carolina aan die Eastern Band
1950 Grondwet en federale handves van die United Keetoowah Band of Cherokee Indiane
1975 Grondwet van die Cherokee Nation of Oklahoma
1999 Grondwet van die Cherokee Nation opgestel 
Nadat hulle deur pokke geteister is en druk van Europese setlaars gevoel het, het die Cherokee 'n Europees-Amerikaanse Verteenwoordigende demokrasie-regeringsvorm aangeneem in 'n poging om hul grond te behou. Hulle het 'n regeringstelsel ingestel volgens die van die Verenigde State, met 'n verkose hoofhoof, senaat en huis van verteenwoordigers. Op 10 April 1810 het die sewe Cherokee -stamme vergader en begin met die afskaffing van bloedwraak deur die heilige plig aan die nuwe Cherokee National regering te gee. Clans het formeel van die regterlike verantwoordelikhede afstand gedoen teen die 1820's toe die hooggeregshof in Cherokee ingestel is. In 1825 het die Nasionale Raad burgerskap uitgebrei na die kinders van Cherokee -mans wat met wit vroue getroud is. Hierdie idees is grootliks opgeneem in die Cherokee -grondwet van 1827.  Die grondwet verklaar dat "Geen persoon wat van neger of mulat is nie [sic] ouerskap, hetsy deur die vader- of moederskant, kan 'n amp van wins, eer of vertroue onder hierdie regering beklee, "met uitsondering vir", negers en afstammelinge van blanke en Indiese mans deur negervroue wat moontlik was vrygemaak. " Hierdie definisie om die regte van veelrassige afstammelinge te beperk, was moontlik meer algemeen onder die elite as die algemene bevolking. 
Gedurende 1898–1906 ontbind die federale regering die voormalige Cherokee -nasie om plek te maak vir die inlywing van die Indiese gebied in die nuwe deelstaat Oklahoma. Van 1906 tot 1975 was die struktuur en funksie van die stamregering opgehou, behalwe vir die doeleindes van DOI -bestuur. In 1975 stel die stam 'n grondwet op wat hulle op 26 Junie 1976 bekragtig  en die stam het federale erkenning gekry.
In 1999 het die CN verskeie bepalings by sy grondwet verander of bygevoeg, waaronder die aanwysing van die stam as 'Cherokee Nation', 'drop' van Oklahoma. ' Volgens 'n verklaring van 2009 deur Larry Echo Hawk, hoof van die BIA, word die Cherokee -nasie nie wettiglik beskou as die 'historiese Cherokee -stam' nie, maar eerder 'n 'opvolger in belang'. Die prokureur van die Cherokee Nation het gesê dat hulle voornemens is om teen hierdie besluit te appelleer. 
Die moderne Cherokee -nasie het die afgelope tyd ekonomies uitgebrei en gelykheid en voorspoed vir sy burgers gebied. Onder leiding van die hoofhoof Bill John Baker het die Nasie beduidende sake-, korporatiewe, vaste en landboubelange. Die CN beheer Cherokee Nation Entertainment, Cherokee Nation Industries en Cherokee Nation Businesses. CNI is 'n baie groot verdedigingskontrakteur wat duisende werkgeleenthede in die ooste van Oklahoma vir Cherokee -burgers skep.
Die CN het gesondheidsklinieke in Oklahoma opgerig, bygedra tot gemeenskapsontwikkelingsprogramme, paaie en brûe gebou, leerfasiliteite en universiteite vir sy burgers opgerig, die praktyk van Gadugi en selfstandigheid ingeburger, programme vir onderdompeling van taal vir kinders en jongmense laat herleef, en is 'n kragtige en positiewe ekonomiese en politieke mag in Oos -Oklahoma.
Die CN bied elke jaar die Cherokee National Holiday on Labor Day -naweek aan, en 80 000 tot 90 000 Cherokee -burgers reis na Tahlequah, Oklahoma, vir die feeste. Dit publiseer die Cherokee Phoenix, die stamkoerant, in beide Engels en Cherokee, met behulp van die Sequoyah -lettergreep. Die Cherokee Nation -raad bewillig geld vir historiese fondamente wat met die behoud van die Cherokee -kultuur verband hou.
Die Cherokee Nation ondersteun die Cherokee Nation Film feeste in Tahlequah, Oklahoma en neem deel aan die Sundance Film Festival in Park City, Utah.
Die Eastern Band van die Cherokee-Indiane in Noord-Carolina, onder leiding van hoofman Richard Sneed, huisves jaarliks ​​meer as 'n miljoen besoekers aan kulturele besienswaardighede van die soewereine nasie van 100 vierkante myl (260 km2). Die reservaat, die 'Qualla -grens', het 'n bevolking van meer as 8 000 Cherokee, hoofsaaklik direkte afstammelinge van Indiërs wat 'The Trail of Tears' vermy het.
Besienswaardighede sluit die Oconaluftee Indian Village, Museum of the Cherokee Indian en die Qualla Arts and Crafts Mutual in. Die Qualla Arts and Crafts Mutual, wat in 1946 gestig is, is die land se oudste en voorste inheemse Amerikaanse handwerkskoöperasie.  Die buitelugdrama Tot op hierdie heuwels, wat in 1950 gedebuteer het, het onlangs rekordbywoningverkope gebreek. Saam met Harrah's Cherokee Casino and Hotel, Cherokee Indian Hospital en Cherokee Boys Club het die stam in 2005 $ 78 miljoen dollar in die plaaslike ekonomie genereer.
Die United Keetoowah Band of Cherokee Indiane het hul regering gevorm onder die Indian Reorganization Act van 1934 en het in 1946 federale erkenning gekry. Inskrywing in die stam is beperk tot mense met 'n kwart of meer Cherokee -bloed. Baie lede van die UKB stam af van Old Settlers - Cherokees wat voor die Trail of Tears na Arkansas en die Indiese gebied verhuis het.  Van die 12 000 mense wat in die stam ingeskryf was, woon 11 000 in Oklahoma. Hul hoof is Joe Bunch.
Die UKB bedryf 'n stamcasino, bingosaal, rookwinkel, brandstofafsetpunte, vragmotorstop en galery met kuns en kunsvlyt wat deur stamlede vervaardig word. Die stam reik hul eie stamvoertuie uit. 
Verhoudings tussen die drie federaal erkende Cherokee -stamme Edit
The Cherokee Nation neem deel aan talle gesamentlike programme saam met die Eastern Band of Cherokee Indiane. Dit neem ook deel aan kulturele uitruilprogramme en gesamentlike Tribal Council -vergaderings waarby raadslede van beide Cherokee -stamme betrokke is. Dit word gedoen om kwessies aan te spreek wat alle Cherokee -mense raak.
Die administrasies van die United Keetoowah Band of Cherokee Indians en die Cherokee Nation het 'n ietwat teenstrydige verhouding. Die Eastern Band of Cherokee Indiane het interaksie met die Cherokee Nation in 'n verenigde gees van Gadugi. [ aanhaling nodig ]
Die United Keetoowah Band -stamraad het eenparig 'n resolusie aangeneem om die Cherokee -nasie te nader vir 'n gesamentlike raadsvergadering tussen die twee nasies, as 'n manier om 'die olyftak aan te bied', in die woorde van die UKB Council.Terwyl 'n datum vasgestel is vir die vergadering tussen lede van die Cherokee Nation Council en die UKB -verteenwoordiger, het Chad Smith, destyds hoof van die Cherokee Nation, geweier om die vergadering te hou. [ aanhaling nodig ]
174 jaar na die Trail of Tears, op 12 Julie 2012, het die leiers van die drie afsonderlike Cherokee -stamme in Noord -Carolina vergader. [ waar? ] 
Cherokees is die meeste gekonsentreer in Oklahoma en Noord -Carolina, maar sommige woon in die Amerikaanse weskus as gevolg van ekonomiese migrasies wat veroorsaak word deur die Dust Bowl tydens die Groot Depressie, die beskikbaarheid van werk tydens die Tweede Wêreldoorlog en die Federale Indiese Verhuisingsprogram gedurende die 1950's –1960's. Cherokees vorm meer as 2% van die bevolking van drie grootliks landelike gemeenskappe in Kalifornië - Covelo, Hayfork en San Miguel, een stad in Oregon en een stad in Arizona. [ aanhaling nodig ] Bestemmings vir die Cherokee-diaspora sluit in multi-etniese/rasselike stedelike sentrums van Kalifornië (dit wil sê die groter Los Angeles- en San Francisco-baaigebiede). Hulle woon gereeld in boerderygemeenskappe, of op militêre basisse en ander Indiese voorbehoude. 
Stamherkenning en lidmaatskap Wysig
Die drie Cherokee -stamme het verskillende vereistes vir inskrywing. Die Cherokee -nasie bepaal die inskrywing per lineale afkoms van Cherokees op die Dawes Rolls en het geen minimum bloedkwantumvereiste nie.  Tans is afstammelinge van die Dawes Cherokee Freedman -rolle lede van die stam, hangende hofbeslissings. Die Cherokee-nasie bevat talle lede wat gemengde afkoms het, waaronder Afro-Amerikaanse, Latyns-Amerikaanse, Asiatiese Amerikaners, Europees-Amerikaanse en ander. Die Eastern Band of Cherokee Indiane benodig 'n minimum van een sestiende Cherokee-bloedkwantum (genealogiese afkoms, gelykstaande aan een groot-grootouer) en 'n voorouer op die Baker Roll. Die United Keetoowah Band of Cherokee Indiane benodig 'n minimum van 'n kwart Keetoowah Cherokee bloedkwantum (gelykstaande aan een grootouer). Die UKB laat lede wat hul lidmaatskap prysgegee het, nie toe om weer by die UKB in te skryf nie. 
In 2000 het die Amerikaanse sensus 875,276 mense aangemeld wat as Cherokee geïdentifiseer is.  Maar 316,049 mense is ingeskryf as burgers van die federaal erkende Cherokee -stamme.
Meer as 200 groepe beweer dat hulle Cherokee -nasies, stamme of groepe is.  Mike Miller, woordvoerder van die Cherokee Nation, het voorgestel dat sommige groepe, wat hy Cherokee Heritage Groups noem, aangemoedig word.  Ander is egter omstrede oor hul pogings om ekonomies te wen deur hul bewerings om Cherokee te wees. Die drie federaal erkende groepe merk op dat hulle die enigste groepe is wat die wetlike reg het om hulself as Cherokee Indian Tribes voor te stel, en dat slegs hul ingeskrewe lede wettig Cherokee is. 
Een uitsondering hierop kan die Texas Cherokee wees. Voor 1975 is hulle beskou as deel van die Cherokee Nation, soos weerspieël in opsommings wat by die Indian Claims Commission ingedien is. Op 'n tyd het W.W. Keeler was die hoof van die Cherokee Nation en beklee terselfdertyd die pos as voorsitter van die Texas Cherokee and Associated Bands (TCAB) se uitvoerende komitee.
Na die aanneming van die Cherokee -grondwet in 1976, is TCAB -afstammelinge wie se voorouers deel uitgemaak het van die fisiese Mount Tabor -gemeenskap in Rusk County, Texas, uitgesluit van CN -burgerskap. Omdat hulle ten tyde van die Dawes -kommissie reeds uit die Indiese gebied gemigreer het, is hul voorouers nie op die finale rolle van die vyf beskaafde stamme aangeteken nie, wat as basis dien vir die naspeur van afkoms vir baie individue. Maar die meeste, indien nie alle TCAB-afstammelinge nie, het wel 'n voorouer op die Guion-Miller- of Old settler-rolle gehad.
Terwyl die meeste inwoners van Mount Tabor na die burgeroorlog na die Cherokee -nasie teruggekeer het en na die dood van John Ross in 1866, in die 21ste eeu, is daar 'n aansienlike groep wat goed gedokumenteer is, maar buite daardie liggaam is. Dit is nie aktief op soek na 'n verduideliking van die status nie. Hulle het verdragsregte wat teruggaan op die Verdrag van Bird's Fort. Vanaf die einde van die burgeroorlog tot 1975 was hulle verbonde aan die Cherokee Nation.
Die TCAB is in 1871 gestig as 'n politieke organisasie onder leiding van William Penn Adair en Clement Neely Vann. Afstammelinge van die Texas Cherokees en die Mount Tabor -gemeenskap het saamgespan om regstelling te probeer verkry uit oortredings van die verdrag, wat voortspruit uit die Treaty of Bowles Village in 1836. Vandag is die meeste afstammelinge van Mount Tabor lede van die Cherokee Nation. Ongeveer 800 persone het nie 'n status as Cherokee nie, baie van hulle woon steeds in die distrikte Rusk en Smith in die ooste van Texas. [ aanhaling nodig ]
Ander oorblywende bevolkings bestaan ​​steeds in die suidooste van die Verenigde State en individueel in die state rondom Oklahoma. Baie van hierdie mense is afkomstig van persone wat op amptelike rolle soos die Guion-Miller, Drennan, Mullay en Henderson Rolls opgeteken is. Ander afstammelinge spoor hul erfenis op deur die verdrae van 1817 en 1819 met die federale regering wat individuele gronde aan Cherokee -huishoudings gegee het. Staatsbekende stamme het moontlik ander lidmaatskapvereistes en genealogiese dokumentasie as die van federaal erkende stamme.
Huidige inskrywingsriglyne van die Cherokee Nation of Oklahoma is deur die Amerikaanse Buro vir Indiese Sake goedgekeur. Die CN het kennis geneem van sulke feite tydens die konstitusionele konvensie wat gehou is om 'n nuwe bestuursdokument te bekragtig. Die dokument is uiteindelik deur 'n klein deel van die kiesers bekragtig. Enige veranderinge aan die registrasieprosedures van die stam moet deur die Departement van Binnelandse Sake goedgekeur word. Onder 25 CFR 83 moet die Kantoor van Federale Erkenning eers sy eie antropologiese, genealogiese en historiese navorsingsmetodes toepas op enige versoek om verandering deur die stam. Hy stuur sy aanbevelings aan die assistent -sekretaris - Indiese sake vir oorweging. 
Die Cherokee -vrymanne, afstammelinge van Afro -Amerikaanse slawe wat gedurende die Antebellum -tydperk in die besit van burgers van die Cherokee -nasie was, het die eerste keer Cherokee -burgerskap onder 'n verdrag met die Verenigde State gewaarborg. Dit was in die nasleep van die Amerikaanse burgeroorlog, toe die VSA slawe geemansipeer en Amerikaanse grondwetlike wysigings goedgekeur wat vrymanne burgerskap in die Verenigde State verleen.
In 1988 het die federale hof in die Freedmen -saak van Nero v. Cherokee Nation  was van mening dat Cherokees burgerskapvereistes kon besluit en vrymanne uitsluit. Op 7 Maart 2006 het die Cherokee Nation Judicial Appeal Tribunal beslis dat die Cherokee Freedmen in aanmerking kom vir Cherokee -burgerskap. Hierdie beslissing was omstrede, terwyl die Cherokee Freedman histories sedert 1866 as 'burgers' van die Cherokee -nasie aangeteken is en die latere Dawes Commission Land Rolls, het die beslissing 'lidmaatskap nie beperk tot mense wat Cherokee -bloed besit nie'.  Hierdie uitspraak was in ooreenstemming met die 1975 -grondwet van die Cherokee Nation of Oklahoma, in die aanvaarding daarvan van die Cherokee Freedmen op grond van historiese burgerskap, eerder as gedokumenteerde bloedverwantskap.
Op 3 Maart 2007 is 'n grondwetlike wysiging aanvaar deur 'n Cherokee -stemming wat burgerskap beperk tot Cherokees op die Dawes Rolls vir diegene wat as bloed op die Dawes -rol as Cherokee gelys is, wat nie gedeeltelike Cherokee -afstammelinge van slawe, Shawnee en Delaware insluit nie.  Die Cherokee Freedmen het 90 dae tyd gehad om appèl aan te teken teen hierdie wysigingsstem, wat hulle van die Cherokee -burgerskap ontneem het en appèl aanhangig maak by die Cherokee Nation Tribal Council, wat tans hangende is Nash, et al. v. Cherokee Nation Registrar. Op 14 Mei 2007 is die Cherokee Freedmen deur die Cherokee Nation Tribal Courts heringestel as burgers van die Cherokee Nation deur 'n tydelike bevel en tydelike bevel totdat die hof tot sy finale besluit gekom het.  Op 14 Januarie 2011 het die stamdistrikshof beslis dat die grondwetlike wysiging van 2007 ongeldig was omdat dit in stryd was met die verdrag van 1866 wat die vrymanne se regte waarborg. 
Dit sluit slegs Cherokee in die geskiedenis in. Hedendaagse noemenswaardige Cherokee -mense word in die artikels vir die toepaslike stam gelys.
DNA -wetenskaplikes beweer dat cherokees uit die Midde -Ooste kom
'Die Cherokees woon al meer as 10 000 jaar in die suidooste van die Verenigde State. Cherokees het koring, bone en pampoen - "die drie susters" - saam met sonneblomme en ander gewasse ontwikkel en verbou.
Argeologiese bewyse, vroeë geskrewe verslae en die mondelinge geskiedenis van die Cherokees self toon die Cherokees as 'n magtige nasie wat meer as 140 000 vierkante kilometer met 'n bevolking van ses-en-dertigduisend of meer beheer. Dikwels het die meenthuis op 'n erdehoop gestaan, wat gegroei het met opeenvolgende seremoniële herbouings. "
Adair het die inheemse Amerikaners opreg bewonder en was getroud met 'n Chickasaw -vrou. Sy gewilde teorie is egter tydens die Amerikaanse Revolusie tot iets anders verdraai. In die nuwe weergawe het die Tien Verlore Stamme van Israel die duisende heuwels gebou wat die landskap van Oos -Noord -Amerika besaai het, maar die Indiërs het al die 'beskaafde Jode' doodgemaak. Grenspredikers het preke gehou waarin geëis word dat hulle gemeentelede moet uitgaan en die bose wildes, wat die 'beskaafde Jode' vermoor het, doodmaak.
Teen die laat 20ste eeu het dinge na die ander uiterste in Noord -Carolina gegaan. In 1976 het die staatsregering in Noord -Carolina 'n span professore beveel om te bewys dat die Cherokees ten minste 1000 jaar in hul staat was. Dit is die North Carolina History Project genoem. Die argeoloë en historici regverdig hul bonusbetalings deur pligsgetrou alle inheemse Amerikaanse argeologiese terreine in die westelike derde van die staat te hermerk as "Cherokee" of "Proto-Cherokee." Die wydverspreide Creek-Indiese plekname is hermerk as "ou Cherokee-woorde waarvan die betekenis verlore gegaan het."
Hierdie akademiese bedrog het gevlieg te midde van vroeë koloniale argiewe wat verskeie ander etniese groepe voor 1715 in die streek beskryf het, maar geen Cherokees nie. Die woord "Charaqui" verskyn die eerste keer op 'n Europese kaart in 1718. Byna alle radiokoolstofdatums vir gedokumenteerde Cherokee -dorpe kom van na 1720.
Akademiese bedrog word historiese absurditeit
Twee daaropvolgende geslagte argeoloë en historici het mekaar so deeglik in akademiese artikels aangehaal dat niemand besef het dat Noord -Carolina voor 1976 'n ander geskiedenis gehad het nie. gemerk as 'n stad in die Cherokee - Pisgah -fase. Die susterdorpe wat suid van die staatslyn geleë is, word deur die argeoloë in Georgia met die etikette Etowah en Lamar proto-Creek gemerk. Dieselfde proto-Creek-erdewerk en argitektuur word in al hierdie dorpe aangetref. Coweta is 'n Creek -woord en het geen betekenis in die Cherokee -taal nie.
Sommige Cherokees en Cherokee wannabe's het die situasie in die 1990's bo absurditeit geneem. In 1754 het die Britse kroon die Cherokees 'n uitgestrekte gebied in die suidooste 'gegee' wat die gebiede van alle stamme wat met die Franse verbonde was, insluit. In ruil daarvoor het die Cherokees ingestem om krygers te stuur om die Franse in New York te beveg. Byna onmiddellik daarna het die Creek-konfederasie die 40 jaar lange Cherokee-Creek-oorlog dramaties gewen en 'n vierde van die kerngebied van die Cherokee wat 40 jaar tevore van die Creeks gevang is, teruggeneem.
In 1990 het die Amerikaanse departement van binnelandse sake 'n kaart van tradisionele inheemse Amerikaanse gebiede as deel van die Native American Graves and Repatriation Act (NAGPRA.) Gemaak. . Daarby het hulle noordwestelike Georgië en noordoostelike Alabama, waar die Cherokees van 1785 tot 1738 gewoon het, bygevoeg, plus groot dele van Noord -Carolina, Suid -Carolina en Georgia waar die Cherokees nooit gewoon het nie. Die NAGPRA -wette het 'n mite dat die Cherokees afstammelinge was van al die Indiërs wat op hierdie gebied gewoon het sedert die mensdom na Noord -Amerika gekom het, tot 'n klip gebring.
Tot aan die einde van die 20ste eeu het alle Cherokee -leiers deurgaans gesê dat hulle nooit heuwels gebou het nie. Skielik het die nuwe generasie Cherokees van Noord -Carolina, met die bedinkte geskiedenis wat deur die staat Noord -Carolina in 1976 en die Amerikaanse regering in 1990 geskep is, aanvaar dat die kaarte beteken dat hulle die meeste heuwels in die suidooste gebou het. Hulle was die 'Master Race' van die Amerikas. Hierdie gedagtegang is uitgebrei tot die oortuiging dat dit hulle was wat eers koring, boontjies en muurbal makgemaak het, soos hierbo deur dr. Duncan gesê is. 'N Film wat onlangs deur die Eastern Band of Cherokee Indians vervaardig is, beweer dat "die Maya's en Asteke was die afstammelinge van die Cherokees."
DNS -toetse skep 'n bom
Daar is tans geen DNS -toetse wat iemand akkuraat kan etiketteer as 'n afstammeling van 'n spesifieke Indiese stam in die ooste van Noord -Amerika nie. Die mense wat hulleself volbloed inheemse Amerikaners uit die oostelike Verenigde State noem, is nie geneties dieselfde mense wat vroeë Europese ontdekkingsreisigers begroet het nie. 'N Paar betroubare laboratoriums probeer nou betroubare DNA -merkers vir individuele stamme skep, maar die struikelblokke is monumentaal.
DNA Consultants, Inc., wat 'n groot potensiële mark ondervind het van die miljoene Amerikaners wat met trots beweer dat hul oumagrootjie 'n Cherokee Princess was, het uitgebreide DNA-toetse begin van die Cherokees wat in die Qualla-reservaat in die weste van Noord-Carolina woon. Die North Carolina Cherokees is gekies omdat die Oklahoma Cherokees na 180 jaar in die weste so deeglik met ander etniese groepe gemeng is dat enige DNA -toetsmerker wat verkry is, betekenisloos sou wees.
Daar is 'n groot onjuistheid in die meeste artikels oor hierdie omstredenheid. Beide DNA -konsultante en joernaliste verklaar dat die navorsingsresultate uit die Qualla -reservaat op alle Cherokees van toepassing is. Genetiese navorsing wat verband hou met die verfilming van die History Channel se "America Unearthed", het afsonderlike populasies Cherokees buite die reservaat gevind met baie verskillende genetiese profiele. In 'n aantal provinsies het die 'Cherokees' profiele wat identies was aan Georgia Creeks, en het dit ook Maya -DNA bevat, soos die Georgia Creeks. In een land was die "Cherokees" oorwegend Quechua uit Suid -Amerika, of anders gemeng Quechua, Maya en Creek. Baie van die inwoners van die Snowbird Cherokee Reservation in Graham County, NC, lyk soos die Zoque van Mexiko, wat die Olmec Civilization geskep het. Hulle word op die hoofreservering deur die Cherokees 'Moon Faces' genoem.
Tans lyk die navorsers by DNA Consultants onbewus daarvan dat Iberiese Sefardiese Jode en Moorse Conversos gedurende die 1600's die Noord -Carolina en Georgië geberg het, waar hulle goud en silwer gemyn en bewerk het. Alle Europese kaarte toon die westelike Noord -Carolina beset deur Apalache, Creek, Shawnee en Yuchi Indiane tot 1718. Die meeste van hierdie inheemse stamgroepe is in die vroeë 1700's uitgedwing. Anglo-Amerikaanse setlaars wat na die noordooste van Tennessee en uiterste suidwestelike Virginia verhuis het, het genoem dat hulle tot ongeveer 1800 Joodsprekende dorpe in die streek gesien het.
Dit bly 'n raaisel hoe die inwoners van die Noord -Carolina -berge 'n gemengde Semitiese, Noord -Afrikaanse, Europese en inheemse Amerikaanse bevolking geword het, bekend as die Cherokees. Slawe -aanvalle was moontlik 'n faktor. Die 18de -eeuse Cherokees was die 'grootste spelers' in die slawehandel van die inheemse Amerikaners. Miskien is jong Sefardiese wyfies deur slawe -invallers gevange geneem om byvroue en vroue te wees.
Cherokee -geskiedenis in die berge van North Carolina en verder
Die Great Cherokee -nasie was eens die grootste van alle suidelike stamme, met 'n geskatte bevolking van 25 000 voor die aankoms van Europese ontdekkingsreisigers. Die Cherokee -nasie, wat beskou word as 'n tak van die Iroquois, bevat ongeveer 135 000 vierkante kilometer in Noord -Amerika en strek van die Ohio -rivier in die noorde tot wat nou die staat Alabama in die suide is.
Vandag se Cherokee -Indiane
Tans woon ongeveer 9 000 lede van die Eastern Band of Cherokee Indiane op 57 000 hektaar in die berge van North Carolina, bekend as die Qualla -grens, en op kleiner pakkies in die weste. 'N Veel groter bevolking van Cherokee behoort aan die Cherokee Nation, 'n selfregerende stam van meer as 200,000 lede, wat gesentreer is op 7,000 vierkante myl in die noordooste van Oklahoma.
Cherokee -geskiedenis in groter besonderhede
Die eeue tussen die eerste Europese kontak en die huidige tyd is gevul met tragedie en triomf, terwyl die kulture van die Cherokee en die wit ontdekkingsreisigers en setlaars keer op keer bots. Dit is 'n geskiedenis van 'n trotse, intelligente en hoogs geestelike mense met demokratiese waardes, 'n diepe respek vir die land en 'n sterk geloof in balans in alle lewensaspekte.
Die geskiedenis van Cherokee is ryk en ingewikkeld en kan verder ondersoek word op die Cherokee Heritage Trails -webwerf en deur die Museum of the Cherokee Indian, Oconaluftee Indian Village en die Unto These Hills -buitedrama te besoek, almal geleë in Cherokee, Noord -Carolina.
Daar is baie plekke buite Cherokee, NC, waar die geskiedenis van Cherokee gevind kan word, insluitend: die Cherokee Homestead Exhibit, The Clay County Historical and Arts Museum en Spikebuck Mound, die ligging van die Quannasee Village -raadhuis, geleë in Hayesville, NC. Die Junaluska -museum en Memorialin Robbinsville vier die lewe van Junaluska, 'n prominente Cherokee -leier wat 'n held is vir Cherokee en ander Amerikaners.
Klik op die onderstaande skakel om 'n oomblik van lewende tradisies te hoor oor die skepping van die Cherokee -alfabet.
Die & aposIndian Problem & apos
Wit Amerikaners, veral diegene wat aan die westelike grens gewoon het, was dikwels bang vir die inheemse Amerikaners wat hulle teëgekom het: Die Amerikaanse Indiane was vir hulle 'n onbekende vreemdeling wat grond beset het wat wit setlaars wou hê (en geglo het dat hulle verdien). Sommige amptenare in die beginjare van die Amerikaanse republiek, soos president George Washington, was van mening dat die beste manier om hierdie Indiese probleem op te los, eenvoudig was om die inheemse Amerikaners te beskaaf. Die doel van hierdie beskawingsveldtog was om inheemse Amerikaners soveel as moontlik wit Amerikaners te maak deur hulle aan te moedig tot die Christendom, leer om Engels te praat en lees en ekonomiese praktyke in Europese styl aan te neem, soos die individuele eienaarskap van grond en ander eiendom (insluitend , in sommige gevalle in die suide, Afrikaanse slawe). In die suidooste van die Verenigde State het baie Choctaw-, Chickasaw-, Seminole-, Creek- en Cherokee -mense hierdie gebruike omhels en bekend geword as die 𠇏ive Civilized Tribes. "
Het jy geweet? Indiese verwydering het ook in die noordelike state plaasgevind. In Illinois en Wisconsin, byvoorbeeld, het die bloedige Black Hawk -oorlog in 1832 miljoene hektaar grond wat aan die Sauk, Fox en ander inheemse lande behoort het, oopgemaak vir wit nedersetting.
Maar hul grond, geleë in dele van Georgia, Alabama, Noord -Carolina, Florida en Tennessee, was waardevol, en dit het meer begeerlik geword namate wit setlaars die streek oorstroom het. Baie van hierdie blankes wou graag geld verdien deur katoen te verbou, en hulle het nie omgegee hoe hul beskaafde bure was nie: hulle wou daardie grond hê en hulle sou byna alles doen om dit te bekom. Hulle het gesteelde vee gesteel en huise en dorpe geplunder en massamoord gepleeg en gehurk op grond wat nie aan hulle behoort nie.
Staatsregerings het bygedra tot hierdie poging om inheemse Amerikaners uit die suide te verdryf. Verskeie state het wette aangeneem wat die inheemse Amerikaanse soewereiniteit en regte beperk en op hul gebied inbreuk maak. In Worcester v. Georgia (1832) het die Amerikaanse Hooggeregshof beswaar gemaak teen hierdie praktyke en bevestig dat inheemse nasies soewereine nasies is en dat die wette van Georgië [en ander state] geen krag kan hê nie. mishandeling voortgesit. Soos president Andrew Jackson in 1832 opgemerk het, sou niemand besluite neem nie, sou niemand besluit om die beslissings van die Hooggeregshof af te dwing nie (wat hy beslis nie gedoen het nie). om eienaarskap van Indiese lande te neem en sou baie moeite doen om hierdie gebied te beveilig.
Waarom dink so baie Amerikaners dat hulle Cherokee -bloed het?
'Ek kan nie sê wanneer ek die eerste keer van my Indiese bloed gehoor het nie, maar as 'n seuntjie het ek dit op 'n algemene manier gehoor,' het Charles Phelps, 'n inwoner van Winston-Salem in Noord-Carolina, aan 'n federale sensusopnemer aan die begin van die 20ste eeu. Soos baie Amerikaners destyds, het Phelps 'n vae begrip van sy inheemse Amerikaanse afkoms. Op 'n sekere punt het sy geheue egter vreemd spesifiek gelyk: sy Indiese identiteit was 'n produk van sy 'Cherokee -bloed'.
Die tradisie om aanspraak te maak op 'n Cherokee -voorouer, duur voort in die hede. Tans beweer meer Amerikaners afkoms van ten minste een Cherokee -voorouer as enige ander inheemse Amerikaanse groep. Regoor die Verenigde State vertel en vertel Amerikaners verhale van Cherokee-voorouers wat lank verlore geraak het. Hierdie verhale oor familie -geslagsregisters word donkerder by elke geslag wat verbygaan, maar net soos Phelps bely die hedendaagse Amerikaners hul oortuiging, alhoewel hulle nie direk na 'n Cherokee in hul stamboom kan wys nie.
Onlangse demografiese gegewens onthul in watter mate Amerikaners meen dat hulle deel is van Cherokee. In 2000 het die federale sensus berig dat 729.533 Amerikaners hulself as Cherokee geïdentifiseer het. Teen 2010 het die getal toegeneem, met die Sensusburo dat 819,105 Amerikaners ten minste een voorouer van Cherokee geëis het. Sensusdata dui ook aan dat die oorgrote meerderheid mense wat hulself as Cherokee identifiseer-byna 70 persent van die respondente-beweer dat hulle Cherokees van gemengde ras is.
Waarom beweer so baie Amerikaners dat hulle "Cherokee -bloed" besit? Die antwoord vereis dat ons die lae van die geskiedenis en tradisie van Cherokee moet verwyder.
Die meeste geleerdes is dit eens dat die Cherokees, 'n Iroquoiaanssprekende volk, sedert ten minste 1000 AD geleef het in wat vandag in die suidoostelike Verenigde State is-Virginia, Wes-Virginia, Kentucky, Noord- en Suid-Carolina, Georgia en Alabama. die Cherokees in die middel van die 16de eeu teëgekom het, het Cherokee-mense gevestigde sosiale en kulturele tradisies gehad. Cherokee -mense het in klein dorpies gewoon en behoort aan een van sewe matrilineêre stamme. Cherokee -vroue geniet groot politieke en sosiale mag in die Cherokee -samelewing. 'N Kind het nie net die clan -identiteit van sy of haar moeder geërf nie, maar vroue het toesig gehou oor die aanvaarding van gevangenes en ander buitestaanders in die verantwoordelikhede van clan -lidmaatskap.
Namate die Europese kolonialisme die Cherokee -land gedurende die 17de en 18de eeu verswelg het, het Cherokees egter begin om hul sosiale en kulturele tradisies te verander om die uitdagings van hul tyd beter aan te pak. Een belangrike tradisie wat by nuwe realiteite aangepas het, was die huwelik.
Die Cherokee -tradisie van eksogame huwelike, of trou buite die familie, het gedurende die 17de en 18de eeu ontwikkel namate Cherokees die Europeërs meer gereeld teëgekom het. Sommige wou bondgenootskappe met Europeërs versterk deur middel van ondertrouery.
Dit is onmoontlik om die presiese aantal Cherokees te weet wat gedurende hierdie tydperk met Europeërs getrou het. Maar ons weet dat Cherokees die ondertrouery as 'n diplomatieke hulpmiddel beskou het en 'n manier om Europeërs in die wedersydse verwantskapsbande op te neem. Britse handelaars uit die agtiende eeu het dikwels Cherokee-vroue gesoek. Vir die handelaar het die huwelik nuwe markte oopgemaak, met sy Cherokee -vrou wat beide geselskap en toegang tot items bied, soos die hertvelle wat die Europeërs begeer. Vir Cherokees het ondertrouery dit moontlik gemaak om betroubare vloei van Europese goedere, soos metaal- en ystergereedskap, gewere en klere, te verseker. Die frekwensie waarmee die Britte onder meer tussen die Cherokees aangemeld het, getuig van die seksuele outonomie en politieke invloed wat Cherokee -vroue geniet het. Dit het ook aanleiding gegee tot 'n gemengde Cherokee-bevolking wat blykbaar baie groter was as die rasgemengde bevolkings van naburige stamme.
Europeërs was nie die enigste groep buitestaanders waarmee 18de -eeuse Cherokees vermeng het nie. Teen die vroeë 19de eeu het 'n klein groepie ryk Cherokees rassemag onderneem en swart slawe van Amerikaanse slawemarkte verkry. Iets meer as 7 persent van die Cherokee-gesinne het teen die middel van die 1830's 'n klein aantal slawe besit, maar genoeg om 'n nou deurdringende idee in die swart kultuur aan te wakker: afstammelinge van 'n voorouer van Cherokee.
In die vroeë 20ste eeu het die afstammelinge van Cherokee -slawe verhale vertel oor hoe hul swart voorouers Cherokees vergesel het tydens die gedwonge verwydering van die 1830's. Hulle onthou ook verhale oor hoe mense uit Afrika en Cherokee interras -gesinne geskep het. Hierdie verhale het tot in die 21ste eeu voortgeduur. Die voormalige NFL -terugvoerende Emmitt Smith het geglo dat hy 'Cherokee -bloed' het. Nadat hy 'n DNS -toets ingedien het as deel van sy verskyning in 2010 op NBC's Wie dink jy is jy, het hy verneem dat hy 'n fout gemaak het. Onder swart Amerikaners, sowel as onder Amerikaners as geheel, is die geloof in Cherokee -afkoms meer algemeen as werklike bloedbande.
Slawe wat deur Cherokees besit word, het wel by hul eienaars aangesluit toe die federale regering aan die einde van die 1830's ongeveer 17.000 Cherokees uit hul suidoostelike geboorteland gedwing het. Cherokee-mense en hul slawe het die gedwonge reis na die Weste deur rivierbote en landpaadjies verduur en by tienduisende voorheen ontheemde inheemse mense uit die Oos-Verenigde State van Amerika in die Indiese gebied (hedendaagse oostelike Oklahoma) aangesluit. Ons verwys nou na hierdie roemryke gebeurtenis as die spoor van trane.
Maar die Cherokee -mense was nie beperk tot die lande wat die federale regering hulle in die Indiese gebied toegewys het nie. Gedurende die laat 19de en vroeë 20ste eeu het Cherokees tussen die Indiese gebied en Noord -Carolina gereis om familie en vriende te besoek, en Cherokee -mense het deur Noord -Amerika getrek en hervestig op soek na sosiale en ekonomiese geleenthede. Terwyl baie inheemse Amerikaanse groepe gedurende hierdie tydperk deur die Verenigde State gereis het op soek na werk, het die Cherokee -mense se gevorderde opvoedings- en geletterdheidsvlakke - 'n produk van die openbare onderwysstelsel van die Cherokee Nation in die Indiese gebied en die bereidwilligheid van diaspora Cherokees om hul kinders in te skryf. in formele opvoedkundige instellings - dit beteken dat hulle gereis het op 'n skaal wat baie groter was as enige ander inheemse groep. Tydens hierdie reise is dit moontlik om 'n blik te kry op Cherokees waarmee hulle in aanraking kom, langs hulle woon of trou met wit en swart Amerikaners uit alle lewensterreine.
Terselfdertyd dat die Cherokee -diaspora oor die hele land uitgebrei het, het die federale regering 'n stelsel van "bloedkwantum" begin gebruik om die inheemse Amerikaanse identiteit te bepaal. Inheemse Amerikaners moes hul Cherokee- of Navajo- of Sioux -bloed bewys om erkenning te kry. (Die rasgebaseerde identifikasiestelsel het ook individue uitgesluit met 'een druppel' negerbloed. ' "Tot een 2048 ste. Die groter doel van die stelsel was om vas te stel wie in aanmerking kom vir grondtoewysings na die besluit van die regering om die inheemse Amerikaanse selfregering aan die einde van die 19de eeu te beëindig. Teen 1934, die jaar toe Franklin Roosevelt se administrasie die Indiese herorganisasiewet aanvaar het, het "bloedkwantum" die amptelike maatstaf geword waarmee die federale regering die inheemse Amerikaanse identiteit bepaal het.
In die daaropvolgende dekades het Cherokees, soos ander inheemse Amerikaanse groepe, probeer om "bloed" op hul eie voorwaardes te definieer. Teen die middel van die 20ste eeu het Cherokee en ander Amerikaanse Indiese aktiviste begin saamwerk om hul definisies van Amerikaanse Indiese identiteit te verwoord en om die tienduisende Amerikaners te konfronteer wat beweer dat hulle afstammelinge van inheemse Amerikaners is.
Groepe soos die National Congress of American Indians het hulle beywer vir die selfbeskikking van Amerikaanse Indiese nasies en het ook die probleem van valse aansprake op lidmaatskap aangepak. Volgens die werk van Vine Deloria, een van die voorste intellektuele van NCAI, was "Cherokee die gewildste stam" in Amerika. 'Van Maine tot die staat Washington', onthou Deloria, wit Amerikaners het daarop aangedring dat hulle afstam van Cherokee -voorouers. Daardie voorouer was meer gereeld 'n 'Indiese prinses', ondanks die feit dat die stam nooit 'n sosiale stelsel gehad het met iets wat soos 'n oorerflike titel lyk nie, soos prinses.
Waarom het so baie Amerikaners aanspraak gemaak op 'n duidelik fiktiewe identiteit? 'N Deel van die antwoord is ingebed in die geskiedenis van die stam: sy bereidwilligheid om buitestaanders in verwantskapstelsels op te neem en sy omvattende migrasies deur Noord-Amerika. Maar daar is ook 'n ander verduideliking.
Die Cherokees het die staats- en federale pogings weerstaan ​​om hulle gedurende die 1820's en 1830's uit hul suidoostelike tuislande te verwyder. Gedurende daardie tyd het die meeste blankes dit as 'n ongerieflike oorlas beskou, 'n hindernis vir koloniale uitbreiding. Maar nadat hulle verwyder is, word die stam meer romanties beskou, veral in die suide van die antebellum, waar hul vasberadenheid om hul selfbestuurregte te handhaaf teen die federale regering nuwe betekenis gekry het. Regdeur die Suide in die 1840's en 1850's het 'n groot aantal blankes begin beweer dat hulle afstam van 'n Oumagrootjie van Cherokee. Daardie oumagrootjie was dikwels 'n 'prinses', 'n nie-onbelangrike detail in 'n gebied wat behep is met sosiale status en agterdogtig is vir buitestaanders. Deur aanspraak te maak op 'n koninklike Cherokee-voorouer, het wit Suidlanders die oudheid van hul geboortestatus as seuns of dogters van die Suide gelegitimeer, asook hul vasbeslotenheid om hul regte teen 'n aggressiewe federale regering te verdedig, soos hulle gedink het die Cherokees gedoen het . Dit was moontlik selfsugtige historiese dwalings, maar dit het bewys dat dit blywend is.
Die voortdurende gewildheid om 'Cherokee -bloed' te eis en die gemak waarmee miljoene Amerikaners 'n Cherokee -identiteit bewoon, spreek boekdele oor die blywende nalatenskap van die Amerikaanse kolonialisme. Deur u identiteit te verskuif om eienaarskap van 'n verbeelde Cherokee-verlede te verkry, is dit tegelyk 'n manier om u Amerikaansheid te staaf en u vry te spreek van medepligtigheid aan die misdade wat Amerikaners in die geskiedenis teen die stam gepleeg het.
Dit gesê, die sigbaarheid van Cherokee -identiteit is ook baie te danke aan die sukses van die drie federaal erkende Cherokee -stamme. Deesdae bestaan ​​die Cherokee Nation, die United Keetoowah Band of Cherokee Indiane en die Eastern Band of Cherokees uit 'n gesamentlike bevolking van 344.700. Cherokee-stamregerings bied gemeenskapslede gesondheidsdienste, opvoeding en behuisingshulp wat hulle selfs saamgespan het met maatskappye soos Google en Apple om programme in Cherokee-taal te vervaardig. Die meeste Cherokees woon in hegte gemeenskappe in die ooste van Oklahoma of die Great Smoky Mountains in Noord-Carolina, maar 'n aansienlike aantal woon in Noord-Amerika en in stede soos New York, Chicago, San Francisco en Toronto. Cherokee-mense is dokters en prokureurs, onderwysers en akademici, handelaars en minimumloonwerkers. Die kulturele rykdom, politieke sigbaarheid en sosio -ekonomiese diversiteit van die Cherokee -mense het 'n aansienlike rol gespeel in die behoud van die identiteit van die stam in die historiese bewussyn van geslag na geslag Amerikaners, ongeag of hulle Cherokee -bloed het of nie.
2 gedagtes oor & ldquo CHEROKEE INDIAN STAM VAN ALABAMA & rdquo
My Oumagrootjie (verskeie geslagte verwyder) was Cherokee. Sy is in 1743 gebore, moontlik in Alabama. Sy trou in 1778 met my Grote (verskeie geslagte verwyder) en hulle het 2 seuns. Sy sterf 1789 in Illinois.
Haar naam was Wakema Juanita George. Sy naam was William Henri DeShazer. Ek wil meer inligting hê oor Wakema. Ek is trots op die 1/64ste Cherokee -bloed en wil soveel meer kennis hê oor die deel van my afkoms. Toe ek haar die eerste keer ontdek, was sy gelys as 'Cherokee -vroue'! Ek was ontsteld dat hulle haar nie 'n naam gegee het nie. Dit het my jare geneem om dit uiteindelik te vind en nou wil ek meer hê. Sharon Richards-Chriest
Joseph F. Stafford, vrou Maggie Mae Stafford (Cherokee). Algemene indeks 28158 of 10449. Maggie is my Oumagrootjie sterf in 1967 in Samson, Al.