Verslaaf aan seks? | Dr Elmari Mulder Craig
Verslaaf aan seks?
Wanneer beroemdes soos oud-President Bill Clinton, Tiger Woods, en Arnold Swazenegger sê dat hulle vele seksuele indiskresies eintlik seksverslawing is, is dit maklik om te dink dat hulle slegs verskonings uitdink om verantwoordelikheid vir hul gedrag vry te spring.
Voeg daarby die ongelooflike pyn van die eggenoot / geliefde, wat besef dat daar waarskynlik ŉ mate van geheimhouding en verraad oor ŉ tydperk plaasgevind het, en mens het ŉ kookpot van opinies en gevoelens.
Ons persepsies van mense met verslawings is gewoonlik dat ons aanvanklik glo dit is suiwer ŉ morele verval of pure “slegtigheid” aan die kant van die verslaafde en daarom kan die persoon sonder meer kies om die gedrag te stop.
Soos wat die wetenskap ons kennis verbreed, het die insig egter gekom dat verslawing aan enige middel eintlik ŉ volwaardig diagnoseerbare siekte van die brein is. Vandag is kenners op die gebied dit eens dat verslawing aan enige middel of gedrag ŉ komplekse siektetoestand is wat baie maal tesame met trauma of geestesgesondheidsprobleme soos ondermeer angs, depressie, aandag afleibaarheid (ADD) kan voorkom.
In 2015 het die APA (American Psychiatric Association) ook bevestig dat sekere gedrag of prosesse dieselfde verslawende potensiaal en vernietigende effek kan hê op mense se lewens. Verslawing aan seks en pornografie is vir baie mense seker die moeilikse verslawing om te aanvaar, maar dit word reeds reg oor die wêreld en in Suid Afrika vir die laaste paar jaar suksesvol behandel.
Feit bly staan, in vandag se tegnologies gevorderde wêreld, waar toepassings op slimfone soos onder meer Grinder, Tinder en Ashley Madison en natuurlik miljoene pornografiese webtuiste en internet geselskamers net die druk van ‘n knoppie vêr is, is seks makliker bekombaar, bekostigbaar en meer anoniem as ooit tevore. Seks-, liefde- en pornografie -verslawings is dus ‘n uitdaging vir meer mense as ooit tevore. Ons weet dat 8-12% van volwassenes hiermee sukkel.
Seksverslawing is ‘n prosesverslawing. Dit gaan dus nie oor die seks nie, maar eerder oor die proses van antisipasie, fantasie, ontvlugting en dissosiasie wat dit skep. In die diepste kern daarvan gaan dit oor, komplekse kinderdae trauma wat intimiteit, konneksie en vertroue in mense moeilik maak. Seks word dan gebruik as ontvlugting en as ‘n manier om die spreekwoordelike ‘high’ te vind. Neuro-oordragstowwe soos dopamien word in die brein afgeskei, en gee ŉ gevoel van genot. Ons voel dan beter vir ŉ kort tyd maar verval spoedig weer in die negatiewe kringloop van skuldgevoelens, ontrekkingsimptome en eskalasie van gedrag.
Wat is seksverslawing?
Daar is ŉ gevoel van verlies aan beheer. Jy besluit om nie meer byvoorbeeld na pornografie te kyk, te betaal vir seksuele ervarings, aanlyn geselskamers te besoek, vir sensuele masserings te gaan, ‘niks seggende’ seksuele ervarings te hê of onveilige seks te beoefen nie, maar jy voel jy het nie beheer oor hierdie gedrag nie
Jy hou aan om dit te doen al het dit ingrypende negatiewe gevolge vir jouself, jou maat of op jou werk.
Daar is ‘n obsessiewe najaag van seksuele gedrag of ‘n preokkupasie daarmee in jou gedagtes
Jy objektifiseer die ervaring, ander persoon of jouself – dit gaan dus net oor die onmiddelikke behoeftebevrediging
Tipes kompulsiewe seksuele gedrag
Kompulsiewe gebruik van pornografie met of sonder kompulsiewe masturbasie
Anonieme ‘hook-ups’ via die internet of slimfoon toepassings
Kompulsiewe besoek aan ontkleeklubs of sekswerkers
Onveilige seksuele gedrag
Wat seksverslawing nie is nie
Dit sluit nie kriminele seksuele gedrag in nie, dit sluit net seksuele dade met wedersydse toestemming in
Volwasse aandagafleibaarheid, obsessief kompulsiewe gedragsversteuring, bipolêre gedragsversteuring en die impak van sekere tipes dwelms moet uitgeskakel of eers behandel word, voordat seksverslawing gediagnoseer kan word
Dit is nie ‘gay’ of ‘n ‘man’ ding nie
Dit is nie ‘pret’ nie en ook nie maar net ‘n verskoning vir promiskuïteit nie
Dit het niks te doen met hoe sterk jou geloof of morele waardes is nie
Seksverslaafdes gebruik hul “siekte” sodat hulle nie verantwoordelikheid hoef te neem vir hulle gedrag nie.
Dit is seker ŉ lekker verslawing om te hê.
Verslawing is altyd ŉ geval van “pyn bring pyn’. Die verslaafde sit met onverwerkte pyn en leemtes wat hulle dan op maniere probeer verdoof, vergeet of verplaas wat hul geliefdes werklik seermaak. In die geval van seksuele verslawing het dit gewoonlik te doen met geheime wat gehou word, ŉ bedekte seksuele lewe, die gevaar van seksueel oordraagbare siektes en die skending van vertroue. Dit is daarom noodsaaklik dat die verslaafde nie alleen in die proses van behandeling betrek word nie.