As Mevrou uitgevloek word | MaanKind
As Mevrou uitgevloek word
‘Hulle’ sê die karakter van ‘n samelewing word gemeet aan die wyse waarop daar gesorg word vir die belange van die mees weerloses.
MaanKind sê die omgekeerde is ook waar. Die karakter van ‘n plek kan ook gemeet word aan die wyse waarop die mees weerloses die hand wat hulle voed behandel.
Met ons onlangse blommetoer na Namakwaland, is ons met aankoms by een blyplek begroet deur twee seuntjies, baie duidelik deel van die dorp se probleemkinders. Die enetjie was hoorbaar verstandelik gestrem. Op ‘n stadium vang ek hulle net toe hulle by ons blyplek wil inglip, en raas toe op my kwaaiste. Al brommende dat hulle maar ‘net wou sien of daar nie ‘n los tweerandjie rondlê nie‘, is hulle daar weg.
Probleemkind of nie, die segsman van die twee het toe genoeg respek om my so oor sy skouer toe te voeg: En Mevrou se ma se poes ook…
Skaars ‘n halfuur later het die tweetjies ‘n buitekamer langsaan oopgebreek en gereedskap geteel, maar is kort voor lank deur die polisie opgelaai en teruggeneem huis toe. Die weerloosheid en absolute gelatenheid waarmee die outjies op die agtersitplek gesit het, het my laat besef dat dit nie die eerste keer is wat hulle só huis toe geneem word nie. My hart wou breek toe ek dink na watse omstandighede hulle dalk moet teruggaan. Toe was ek spyt dat ek geraas het en nie eerder kos gegee het nie, maar dit sou hulle seker ook net in hulle kwaad sterk.
Die polisieman het met deernis van hulle gepraat, en die tuinman het ons om verskoning kom vra vir die ‘insident’. Duidelik is die tweetjies ou kastimmers daar rond.
Daardie gesiggie agter in die vangwa spook steeds by my. Watse kans het daardie kinders in die lewe?
14 thoughts on “As Mevrou uitgevloek word”
3 Oktober, 2015 om 7:13 nm
Ai tog – daardie kinders het, soos baie ander in ons land, bykans gaan kans nie. So hartseer!
8 Oktober, 2015 om 9:27 nm
9 September, 2015 om 12:15 nm
8 September, 2015 om 3:33 nm
Kon nie help om te smile… Ja foitog, die arme bloedjies.
Junior Achievement South Africa said:
7 September, 2015 om 1:11 nm
FR Art on white
082 451 5584
7 September, 2015 om 11:44 vm
Prisoners of Birth – dit is wat hulle altyd sal wees. Sommiges ontsnap daardie tronk, ander se straf hou net aan en aan en aan. Sad, but true.
7 September, 2015 om 10:27 vm
7 September, 2015 om 9:17 vm
Dit laat my altyd wonder of die siklus ooit gebreek sal word van die een geslag tot die volgende…
7 September, 2015 om 9:24 vm
Ek stem nogal met jou saam. Dis die hartseer ‘kultuur’ wat so geskep word, wat so onrusbarend is. Want klein steel raak groter steel. Niks hieraan is net eenvoudig nie, maar dis nogtans ontstellend, al veroorsaak dit ook in hierdie geval `n skelm glimlag, veral vir die mevroue en hul maens.
7 September, 2015 om 9:54 vm
Nee. Dis die sad deel.
7 September, 2015 om 6:01 vm
Ai Mevrou! Ek dink … ek dink … it’s complicated!
6 September, 2015 om 11:22 nm
Skuus, ek sit nou en lag as ek die toneel in my verbeelding sien afspeel. Die skok op die statige Mevrou se gesig, by die aanhoor daarvan.
7 September, 2015 om 7:25 vm
Nee, Mevrou moes haar lag inhou…
6 September, 2015 om 11:20 nm
Ja, daar is so baie tragiese op hierdie aarde. Daar was tog bietjie respek. Die mevrou nê.