MASKOPPAS - INK - INK MASKOPPAS - INK
Datum gepubliseer: 5 Junie 2019 Aantal woorde: 552 63 Kere gelees ♥1
Ek sit hier in my enigheid en dink sommer aan ‘n klomp goeters wat verby is, maar nog nie klaar is nie en…en skielik is ek so lus vir maskoppas jy kan met my ‘n afdraande spook by ‘n HipHopkonsert teel. Maskoppas – ek’t dit so baie se baie in my straatslaapdae (of per dalks moet ek se nagte) geëet. Vir ‘n blink eenrandstuk kry mens ‘n ‘n pakkie cheese snacks of ‘n pakkie maskoppas – die swartmense se naamgee vir popcorn. ‘n Hele pakkie vol kleur waarmee mens kan faikonta!……. Sommer net.
Stukkies kleur wat vingervolg teen jou hart se soekende mure; spatsels BLOU. Laya se oë; ogies wat daai doodgaannag bitterlank aan my vasgklou het voor….. voor Klaasvakie gewen het, ‘sag op haar blou oë daal die vaak’ en toe word my dogtertjie nie weer wakker nie……. ‘Wat is die slaap ‘n wondersoete ding’….
IntensGROEN soos Monja se oë. Ondeundheid en erns kon van statig Ballroom tot toetentaal stuitig sommer die askoektrap in daai twee mooi oë van my kind.
……… GROEN . Elsa Malan se besonderse twee oë wat jy wil saamvat….. Hetetjie Peet; waar val ekke nou uit?
ROOI. Rooi, Bokkie my babie. Rooi soos daai BC-days se Satynlakens, soos die einamaak draak se versteurde lyf in en oor my dogtertjie-lyfie. Wesley se rooibloed. Red red wine; ‘n rooiroos in die hande van my man.
Of GEEL…… Goudgeel magrietjies. Geel Sunsparkle biscuits se wegkruiptukkies. ‘n Geel vlieër wat tog eers so vreeslikbaie hoooog kon vlieg dat dit vir die engeltjies in Meneer en Hero se Hemel kon oogknip.
En geel soos klein Bas se krulle. Groen, ‘n strik in Mildrid (die Hemel se eie persoonlike melkkoei) se parmantige kuif. Soos Liewe Jesus en Meneer se eie, persoonlik Huis se gras……. ORANJEn geel soos klein Bas se krulle. Groen, ‘n strik in Mildrid (die Hemel se eie persoonlike melkkoei) se parmantige kuif. Soos Liewe Jesus en Meneer se eie, persoonlik Huis se gras……. ORANJE.
Oranje soos die sonprinses se trourok. En die passiemaak van die vlamme se vuurgloed in ‘n kaggel; ‘Love me tender’ ….. Die vlam van ‘n kers; soos ek snags na jou soek…. Nog ‘n groene.
En ‘n bloue – soos die duetspel van die see ( Blikkiesdorp se Damenskoor – ek mis die ou Kaap met sy berg en see) se baie water. Partykere dan, Bokkie my babie, dan het die geheimeleer van God se groot see ‘n helder lig uitgegooi in sy twee donker oë. ‘n Lig wat onverskrokke deur my hart se bangeina vestings gespat het. Gebreek het en credo en pleidooi van my vrouwees gehighlight het met ultramaryn en kobalt. Met ‘n liefde wat hy uit Hout geskeur het. ‘n Passievolle afskryfnota geskryf met ‘n bloedsplinter.
.… Stop. Oukay, Bokkie my babie – herbelê en wen hom weer, al het die Perm nie meer sy, eie persoonlike Blouboek nie. Ek weet ek’s nie mooi reg wys nie; maar hou duim vas dat ek tog eendag se windverflenterde anderdag per dalks normaal sal wees en nie so verkeerdom regom soos nou nie. Per dalks…. moet seblief net nie jou dagwerk daarop verwed nie. Die hoop, dink ek, beskaam in hierdie geval so halfies. Net so halfies.
Kyk mooi na jouself, liewe Bokkie my babie; en mag die lewe vandag vir jou propvol skaterlag-mooi oomblikke wees.