Aubergine - fitoterapie - Gebruik van eiervrug - Inligting
Aubergine is 'n eenjarige kruidagtige plant wat deel uitmaak van die Solanaceae-familie, wat ook tamaties en aartappels bevat. Oorspronklik afkomstig uit Indië, is dit in die Middeleeue deur die Arabiere aan Europa bekendgestel. Die volledige botaniese naam van die plant is Solanum melongena en is afgelei van die feit dat dit 'n giftige stof bevat: solanien en uit die definisie "Melongena" wat "ongesonde appel" beteken. Die eiervrug het 'n regop stam van dertig tot sewentig sentimeter hoë, pers blomme en 'n dowwe of langwerpige donkerpers of byna swart bessie of vrug, afhangende van die variëteit, vervat in 'n groot groen blaar. Die vrugte van die plant is eetbaar. Dit is die baie bekende groente wat baie verbruik word en waardeer word vir die bereiding van lekker resepte. Die eiervrugplant groei in gematigde gebiede, terwyl dit nie koue klimaat kan verduur nie. In kouer gebiede word dit in kweekhuise verbou om 'n jaarlikse produksie op industriële vlak te verseker. Die eiervrug blom in die somer, terwyl die vrugte geoes moet word voordat dit heeltemal rypheid is (ongeveer Junie in die vroeë variëteite, 'n paar maande later in die ander variëteite). Die belangrikheid van die aubergine is nie net vanuit 'n voedseloogpunt nie, maar veral ook vanuit 'n fitoterapeutiese oogpunt, aangesien die bessie van die plant (die werklike groente), behalwe dat dit eetbaar is, ook terapeutiese eienskappe het. In werklikheid is die voedingseienskappe van aubergine heeltemal weglaatbaar, terwyl die stowwe daarin 'n uitstekende voedsel is om vir medisinale doeleindes verbruik te word. Die deel van die plant wat vir 'kruie' gebruik word, is presies die groente, dit wil sê die vrug van die eiervrug.
Die groen dele van die eiervrug bevat solanien, 'n giftige alkaloïed. Die vrugte bevat saponiene, terwyl die skil van die vrugte pigmente, organiese sure en 'n alkohol bevat. Die eiervrug bevat baie min vette, proteïene en koolhidrate wat die voedingswaarde daarvan onbeduidend bepaal. Die aubergine bring eintlik ook baie min kalorieë wat gewoonlik afhang van die speserye wat gepaard gaan met die bereiding van hierdie lekker groente. As gevolg van die lae inname van kalorieë en vet, word aubergien gebruik as 'n hulpmiddel in verslankingsdiëte. Die teenwoordigheid van vesel, water, vitamiene A, C en minerale soute soos kalsium, fosfor en kalium, tesame met die gebrek aan suikers en vette, laat bloedcholesterolvlakke verlaag en bloeddruk beheer. 'N Studie wat deur die Universiteit van Massachuttes gedoen is, het ook aan die lig gebring dat vesel en swak oplosbare koolhidrate van aubergine fenoliese stowwe bevat wat die ensieme wat verantwoordelik is vir siektes soos diabetes en hipertensie, uitwis. Die stowwe wat in die skil vervat is, kan voordelige effekte hê vir die lewer- en galverswakking. Die eiervrug gekook sonder vet en met al die skil, is eintlik nuttig vir lewer-, pankreas- en dermsiektes. Aubergine vesel het ook 'n lakseermiddel wat help om hardlywigheid te beveg.
Die fitoterapeutiese gebruik van aubergine is uitsluitlik gekoppel aan die gereelde verbruik van hierdie groente. Daar is geen amptelike preparate gebaseer op aubergine nie, en indien dit bestaan, is dit mengsels van plantekstrakte wat ook aubergine bevat. Fitoterapie en homeopatie gebruik in werklikheid die ekstrakte van Solanum dulcamara, 'n giftige plant wat aan dieselfde familie behoort as die eiervrug met dieselfde tipe aktiewe bestanddele, met die groen dele ryk aan solanien wat afneem in die ryp vrugte en saponiene en sure organiese produkte met lakseermiddel en diuretiese effekte. Maar as u terugkeer na die werklike eiervrug, kan u ook kruietee berei wat verkry word deur stukkies groente in kookwater in te dien. Die gebruik van die infusie sal voordelig wees in die geval van hipertensie, omdat dit op dieselfde manier as dwelms sal optree, wat die werking van die ensieme wat verantwoordelik is vir die verhoging van bloeddruk, belemmer. Ten minste is dit wat 'n Amerikaanse studie beweer. Aubergine word ook gebruik as 'n groente wat op verskillende maniere berei kan word: gekook, gebraai of gebak. Die ideaal sou wees om dit met lae vet te geur, al bly die gewildste resep in terme van eiervrug die klassieke "parmigiana". Die ronde variëteite is ideaal vir sny en brood, terwyl die langwerpige vulletjies heerlik kan maak. Die eiervrug moet nie langer as vier of vyf dae in die yskas gehou word nie. Aubergine kan ook vir kosmetiese doeleindes gebruik word. In hierdie geval word die pulp gebruik om voedende maskers vir die vel voor te berei. Die pulp van die eiervrug word fyngedruk en dan met die jogurt gemeng. Die verkryde room sal ongeveer twintig minute op die gesig aangebring word.
Eierplante kan op die vrugte- en groentemark gekoop word in die homonieme winkels en supermarkafdelings. Die koste wissel volgens die kwaliteit en verskeidenheid van die groente en die streek waarin dit gekoop word. In die gebiede van Noord-Italië kos groente 'n bietjie meer. Om min te spandeer, is die ideaal om die eiervrugte direk by die produsent te koop.
Medium siklus violet eiervrug. Van 'n langwerpige ovale vorm van roomkleur met ligpers strepe met 'n gemiddelde gewig van 150-250 gr. soet smaak met min sade. Versamel voordat die vrugte ondeursigtig word.
Dit word geoes as dit nog blink is en word in die kombuis gebruik om parmesaan, caponata voor te berei, gevul of bloot gebraai of gerooster. Blootstellings- en oorplantingsafstande tussen rye 80-100 cm en op die ry 50-70 cm.
Oes word 50-70 dae na uitplant verwag
Die ent van die eiervrug gee die plant:
1 Verhoogde weerstand teen aalwurms en trageomikose
3 Toename in vruggrootte en plantkrag
5 Weerstand teen ongunstige klimaatstoestande (koud).
Voedingsinligting: as gevolg van die eienskappe daarvan om die lewerfunksie te verbeter, die vlak van uriensure en cholesterol in die bloed te verlaag, word dit vrugte van die gesondheid genoem.
Geënte plant, meer bestand teen grondsiektes
Valentina-bosse is regop, sterk, halfsirkelvormig en styg tot 0,8-0,9 m. Die stam van die plant is puberteit, gekenmerk deur 'n ligte ligpers kleur. Mediumgrootte blare van 'n versadigde groen tint, om die rande getand. Die blomme is groot, wit en pers.
Donkerpers vrugte - langwerpig, druppelvormig, kan tot 20-26 cm strek. Die deursnee van die verdikte deel, die onderste gedeelte van die vrugte - tot 5 cm, die boonste - tot 4 cm. vrugte bereik 200 - 250 g. . Die dik pulp het 'n aangename roomwit kleur. In die beskrywings van die tuiniers wat hierdie baster gekweek het, is daar 'n sagte en delikate smaak van die vrugte, sonder 'n bietjie bitterheid.
Die sesde plant vir die Aubergine
Wanneer u 'n nuwe tuinbed beplan of in 'n bestaande tuin plant, moet u die plantafstand daarvan oorweeg voordat u begin met oorplantings. As u te ver van mekaar plant, mors u waardevolle tuinruimte. Plante wat te naby is, ding mee om ruimte en lig en verminder die potensiaal van gewasse. Aubergine groei die beste van vroeg in die lente geplant.
Planttyd vir Aubergine
Namate die weer in die lente opwarm, is dit aanloklik om in die tuin uit te hardloop en te begin plant. Dit werk met sommige koudverdraagsame groente, maar nie met eiervrug nie. Eiervrug begin maklik deur ryp doodgemaak word. Dit is moontlik om die grond in die lente voor te berei, maar wag tot die laaste rypdatum verloop het om die eiervrug te plant. Wag totdat eiervrugsaailinge ses tot agt weke is voordat dit geplant word.
Plantspasiëring in die tuin
Aubergine-aanplanting begin in 'n sonnige tuinbed wat minstens ses uur sonskyn per dag kry, alhoewel meer vir hierdie sonneliewe groente beter is. Ruim eiervrug van 18 tot 30 sentimeter uitmekaar om elke plant ruimte te gee om te groei en te ontwikkel. As u verkies om u tuin in rye te plant, moet u 30 tot 36 sentimeter tussen die rye laat. Om die ruimte in 'n klein tuin te maksimeer, moet u plantrye en eiervrugte in 'n hele area oorslaan. Laat net 24 sentimeter tussen elke plant.
Spasieer eiervrugte in houers
Met tuintuin kan u vrugte en groente verbou, selfs as u huis nie 'n tuinruimte het nie. Plant een eiervrug in 'n houer van 5 liter en sit dit op 'n sonnige balkon of stoep. Kies 'n lang planter van 18 sentimeter of meer vir verskeie plante. plaas eiervrug in die planter en laat 18 tot 24 duim tussen elke plant. Soek dwergvariëteite en plant dit 16 tot 18 sentimeter uitmekaar om ruimte in u planters te bespaar.
Metgesel-plant help om die ruimte te maksimeer en hou ook plante gesond. plant boontjies met eiervrug. Bone maak stikstof in die grond vas en verbeter die grond waarop die eiervrug groei. Plant bos- of paalboontjie rondom die eiervrug, maar laat genoeg ruimte vir albei plante om te ontwikkel. 'N Afstand van 18 tot 30 duim werk goed. Gousblomme ontmoedig insekte in die tuin. Plant hierdie kleurvolle blomme 6 tot 8 sentimeter van die basis van elke eiervrugplant.
DIE TREIN: die eiervrug pas goed aan by verskillende soorte grond, maar die beste resultate (vroegheid en opbrengs) word verkry in los, sagte gronde met 'n hoë waterkapasiteit, maar dreinerend en ryk aan organiese stowwe. Dit verkies neutrale of sub-suur reaksiegronde. Verdra matige soutgrond.
BASIESE MESTING: die voedingsbehoeftes is hoog, veral in die rypwordingsfase. Behalwe stikstof, is fosfor en kalium ook kalsium en magnesium van groot belang. Mikro-elemente is ook belangrik. Dien minstens 20 dae voor die uitplant toe en neem organiese kunsmis in die grond (volwasse gegiste mis, kompos) en / of mineraal kunsmisstowwe met stikstof, fosfor en kalium in 'n gebalanseerde verhouding.
KLIMATIESE BEHOEFTES: dit is tipies van omgewings met 'n matig-warm klimaat (hoë termiese vereistes). Groei stop onder 10-12 ° C. Temperature tussen 36 ° en 40 ° C het 'n negatiewe uitwerking op die plant (stadige groei en brandwonde). Optimale minimum temperature: 16 ° C in die kas en 18 ° C in die veld. Dit word in die lente-somerperiode in die oop veld verbou.
DIE OORDRAG: moet in die koelste ure van die dag uitgevoer word. Maak die kluit goed nat voordat u dit op die grond plant en besproei die grond liggies om wortel te skiet. Begrawe net die knop.
DIE AFSTAND: op die ry, dws tussen een plant en 'n ander, laat 60-80 cm tussen die rye, laat 80-100 cm vir vervoer.
KULTIVASIE KULTUURSORG: elimineer voortdurend spontane kruie naby gekweekte plante, want dit is die inenting van talle siektes. Om die voorkoms van onkruide te voorkom, is die gebruik van dekgras met 'n wit plastiekfilm bo en swart onder of lae strooi effektief. Berei die drempels voor vir die afstamping (tou of stokke), veral vir kragtige variëteite, waaraan die plant geleidelik tydens die groei vasgemaak word, sodat die plante beter aan die son blootgestel kan word en die risiko van swamsiektes deur kontak verminder word. met die grond. 'N Ander praktyk wat uitgevoer moet word, is die uitskakeling van oksel-lote om 'n meer oorvloedige en eenvormige produksie te hê. Op hierdie tipe plante kan die toppunt na die 4-5de blomstadium afgesny word om die hoogte te verminder en om ryp te word. Skakel die vergeelde basale blare uit om die ventilasie van die plantegroei te verbeter as daar te veel blare is en verminder die voorkoms van blaarswamsiektes.
BESPROEIINGS: vir beter bestuur en waterbesparing, beveel ons die drupstelsel aan met 'n geperforeerde slang wat die benatting van die plantegroei vermy, wat fitosanitêre probleme verminder. Vermy waterwanbalanse. Water in die koeler ure verkieslik soggens. Gedurende die vrugfase benodig dit konstante watertoevoer as gevolg van die hoë transpirasie wat hierdie fase kenmerk (droë toestande tydens die vergroting van die vrugte gee dit 'n bitter en pittige smaak). Verdra effens brak water.
BEDOELINGSBEMESTING: voer die plant elke 7-10 dae met gebalanseerde minerale kunsmisstowwe wat stikstof, fosfor, kalium, yster, magnesium en kalsium plus mikro-elemente bevat of met natuurlike stimulerende produkte (beesbloed, alge, ens.). In die fase van die vergroting en rypmaking van vrugte, verkies u 'n verhouding met 'n hoër kaliuminhoud
DIE VERENIGINGS: maak gebruik van die assosiasie met kool, venkel en slaaie.
DIE GOEDKEURING: dit is beter dat dit nie homself of ander solanaceae volg nie, tensy geënte plante gebruik word.
VERSAMELING: kom 8-12 weke na oorplanting voor en is skaler. Die vrugte moet effens onvolwasse geoes word as die vel nog blink en helder is (ongeag die kleur van die variëteit) en die pulp ferm en kompak is met sade wat nog nie duidelik is nie. Na die optimale rypwordingsfase is die bessie nie meer van buite bruikbaar nie; dit word ondeursigtig en geel, terwyl die pulp sponsagtig word en die sade hard word. Maak die vrugte van die plant af met 'n skêr of met 'n bruise beweging van onder na bo. Elke plant lewer gemiddeld 2-3 kg vrugte. Die vrugte kan 10-12 dae by 6 ° -10 ° C gestoor word.
OMGEWINGSONTWIKKELINGS: gedurende die eerste groeifases veroorsaak die lae temperature nekrose van die weefsels en gedurende die blomfase belemmer dit die bevrugting van die vrugte en kan dit lei tot nekrotiese gebiede. Hoë temperature, veral as dit te kort gaan met water, verander die organoleptiese eienskappe van die vrugte en kan die vorming daarvan veroorsaak.
BIOLOGIESE GEveg: om die parasiete op 'n ekologiese manier te bestry, is dit raadsaam om blare met natuurlike produkte te spuit soos: plantaardige olies, kaliumseep, brandnetelekstrakte, knoffel, propolis, ens.
Siektes: vir inligting oor die behandeling van siektes, kan u die onderstaande kaart besoek of klik hier
Kweek eiervrugte | Gedetailleerde gids
In die lewe van hierdie groente is die absolute protagonis die son wat dit smaaklik en kleurvol maak. Dit mag nie in ons tuin ontbreek nie: aubergines is maklik om te kweek en stel nooit teleur nie
Kweek eiervrug dit is regtig 'n interessante en bekostigbare ervaring wat ons tuin verryk. Daar eiervrug (Solanum melongenaVoordat hy homself aan die oes aanbied, plant dit lank: die saad wat in Februarie-Maart geplant is, laat ons wag tot Augustus voordat ons met die oes kan begin.
Oorsprong van die eiervrug
Een wees subtropiese plant oorspronklik van Indië, is dit baie sensitief vir koue, daarom verkies dit om dit te kan doen kweek eiervrug koop met sukses reeds uitgeloopte saailinge van kwekerye om in warm grond oor te plant: die beste tyd is rondom Mei-Junie.
Die vorm van die plant en die vrugte
Die deel van die eiervrug wat verbruik word, is die vrugte (bessies), met 'n relatiewe dun skil, van wisselende kleur, afhangende van die variëteit. Daar verpulp dit is gewoonlik ferm, wit van kleur, net in sommige variëteite wat na ivoor of groenerig is. In die middel van die pulp is die sade (2 tot 5 mm), gekleur ligte bruin, gewoonlik volop.
Die vorm van die vrugte
Die vrugte kan hê ronde vorm of cilindrica-langwerpig en die gewig daarvan (sowel as die vorm en ander kenmerke van die vrugte en plante) verskil aansienlik met betrekking tot die variëteit: dit wissel van 70-80 gram van die kleinste vrugte tot 500 gram of meer van die groter.
Wanneer om eiervrug te saai
Daar saai dit word in potte van 8-10 cm op 'n deursnee gemaak turfbed altyd effens klam gehou. Wanneer die saailinge begin uitspruit, verwyder die twee swakkeres, laat die besonder sterk plante oor, en plant dit dan in 'n sonnige en beskutte posisie in die grond uit.
Watter tipe grond om aubergiene te verbou?
Die grond moet van medium tekstuur wees, maar los of sanderige gronde is ook fyn. Kleiagtige plante moet uitgesluit word omdat die plant nie waterstagnasie kan verdra nie. Dit moet goed gedreineer word met diep verwerking, aangesien die wortelstelsel tot een meter diep word.
Hoe om eiervrug te kweek
Ons gebruik turfpotte deur een saad per pot te plaas en op 'n temperatuur van 16-18 ° C te hou, of ons koop die saailinge gereed om in die grond geplaas te word. Ons plant in die oop grond uit wanneer die plante ten minste twee of drie blare het.
Ons begrawe die saailinge tussen Mei en Junie en haal die erdebrood versigtig uit.
Die wortels met die erdebrood moet in 'n diep diep gaatjie geplaas word om dit heeltemal te bedek. As ons die oorplanting in die warm ure van die dag doen, dompel die pot eers in nie-koue water of maak die bodem van die gat nat sodat die wortels die regte omgewing vind.
Na die oorplanting gooi ons 'n goeie dosis water by kamertemperatuur in die gat.
Wanneer die plant begin groei, berei ons 'n draadjie voor waarop ons dit sal vasmaak tydens die ontwikkeling daarvan.
Gedurende die groei hou ons die grond skoon van onkruid.
Afhangende van die vorm van die vrugte, is daar verskillende soorte eiervrugte
Langwerpige ovaal vrugte
Eierwit of ovaalwit, eerder vroeë variëteit met klein ovaal vrugte.
Galine: vroeë variëteit met ovaal vrugte, geskik vir beide tonnel- en ooplandgewasse
Jers koning: met groot vrugte.
Swart skoonheid: medium-laat variëteit met ronde ovaal vrugte met 'n blink donker pers vel.
Violetta di Firenze: medium-vroeë variëteit met ronde vrugte, in sommige seleksies platgeslaan aan die pale, gewoonlik met min of meer beklemtoonde ribbes, ligpers van kleur.
Interessante Birgah verskeidenheid,
Ronde wit getinte met pienk,
Tonda van New York.
Di Rimini of Rimini: 'n verskeidenheid goeie vaalheid, met smal en lang vrugte (22-24 sentimeter en meer), baie donker, amper swart.
Ander variëteite behoort tot hierdie groep, soos Long violet
Lang viooltjie van Napels.
Vir kweek eiervrug korrek bemes ons met volledige kunsmis ryk aan fosfate, kalium en stikstof. Ons rangskik die saailinge ongeveer 40-50 cm van mekaar op die ry en hou die afstand tussen die rye van 70-90 cm. Ons laat die grond nooit uitdroog nie, en in droë periodes word ons gereeld natgemaak deur een keer per week baie verdunde vloeibare kunsmis toe te dien.
Die natmaak dit moet uitgevoer word sonder om die blare nat te maak, maar slegs die wortelstelsel. Wanneer die saailinge 30 cm hoog is, moet dit op so 'n manier gesnoei word bevoordeel die vorming van vrugtige laterale lote. Die eiervrugte van die groot en langvrugte variëteite moet met stokke gedra word, en sorg dat die wortels nie beskadig word nie, waaraan die saailinge saggies vasgemaak moet word.
Rypwording van eiervrugte
Die eiervrug hulle is volwasse wanneer hulle een aanbied swart-violet of witterige kleur, afhangende van die variëteit. Oor die algemeen is dit verkieslik om die vrugte nie te groot te maak nie, aangesien dit bitter, veselagtig en vol sade sal wees.
Die eiervrug word geoes deur die steel met 'n skêr of 'n mes te sny. Na die oes hou die eiervrugte twee weke lank goed.
Onder die siektes wat die meeste gevrees word, is donsige skimmel wat "olievlekke" op die blare veroorsaak, gevolg deur vergeling en verrotings op die stingels. Dit is raadsaam om die plante voorkomend mee te behandel Bordeaux-mengsel. Onder die diereparasiete tel die doriferawat voed op die lote en blare, die rooispinmyt en die ansjovis, veral skadelike insekte wat deur die blare steek. Dit word behandel deur met spesifieke insekdoders te bespuit.
Om donsige skimmel te bestry, is dit raadsaam om die plant met Bordeaux-mengsel (kopersulfaat) te bespuit.
Berei die sous voor deur 20 g voorbereiding in 2 liter water op te los en te roer totdat die mengsel heeltemal opgelos is. Die Bordeaux-mengsel word sonder oorvloed op die plant gestrooi.
Spesifieke produkte, wat op die blare gespuit word, bewaar die plant teen siektes en parasiete.
Nuuskierighede oor eiervrugte
Die naam aubergine vind dialektiese variante gebaseer op die streke soos:
eiervrug In die suide van Italië,
mulignana in Kampanië,
maranzana of malansana in Piëmont,
meresgian in Lombardy,
petronciano of petonciano of petanciana of petinciana in Toskane,
marignano in Lazio,
buligname in Abruzzo,
marangiana in Puglia,
milinciana in Sisilië.
Wat die ander tale betref, het ons:
die Spaanse berenjena,
die Katalaans alberginera,
die Franse eiervrug,
Is dit eiervrug of eiervrug?
Daar korrekte weergawe is eiervrug in die enkelvoud en eiervrug in die meervoud.
Die gebruik van aubergine en aubergine is afkomstig van 'n argaïese gebruik uit antieke Arabies, en sien selfs die gebruik daarvan in tekste nog voordat die weergawes nou vir die Crusca reggestel is.
Die naam aubergine was die vertaling van badingian dit is ongesonde appel, want dit is nie eetbaar as dit rou is nie.
Is dit sleg vir u om rou eiervrug te eet?
Rou eiervrugte is effens giftig as gevolg van die teenwoordigheid van solanien, 'n giftige glikosileerde alkaloïede stof wat in groot hoeveelhede in die skil van aartappels en in solonaceae, wat optree as 'n verdediging teen fitofagiese insekte.