In hierdie tyd word die tipologiese metode soms aangewend om die Ou en Nuwe Testament met mekaar te verbind. Die allegoriese metode is egter die meer populêre metode van interpretasie, en hiervolgens word in elke detail van 'n teks gesoek na 'n verskuilde geestelike (simboliese) betekenis. As voorbeeld kan verwys word na die Brief van Barnabas wat die ses skeppingsdae simbolies geïnterpreteer het om te sê dat die wêreld sesduisend jaar sal bestaan, en die sewende dag simboliseer dan die wederkoms van die Here Jesus (vgl. Labuschagne 2001:969). Die verskil wat hierdie soort vergeesteliking van die teks gehad het met die simboliese verklarings wat sedert die negentiende eeu na vore tree, was dat daar in die Vroeë Kerk gereik is na die goddelike (die menslike is selfs verloor in die geestelike wêreld van God), terwyl in die negentiende eeu en daarna weer gepoog word om alles te vermenslik en te veraards (sodat selfs die goddelike dimensie verloor word in die menslike verstaan en belewing).