Monticello ScStGbt - Inligting
Monticello ScStGbt - Geskiedenis
(ScStGbt: t. 655; 1. 180 '; b. 29'; dr. 12'10 "; s. 11,5 k. Op 8 Mei 1861 1 9", 2 32-pdrs.)
Die eerste Monticello, 'n houtskroef-stoomboot, is in Mystic, Connecticut, in 1859 gebou; in Mei 1861 deur die Vloot gehuur; en koop 12 September 1861 in New York by H. P. Cromwell & Co., vir diens by die Atlantic Blockading Squadron, kapt Henry Eagle in bevel.
Monticello is op 3 Mei 1861 herdoop tot Star, maar hervat haar oorspronklike naam op 23 Mei. Toe Monticello onmiddellik optree, het hy Baltimore verlig deur die Jamesrivier te blokkeer en om kommunikasie met die Elizabethrivier op 2 Mei te voorkom, en daarna die Quaker City in Cape Henry die 8ste verlig. Sy het die batterye by Sewell's Point 10 tot 14 Mei ingeskakel en daarna die blokkade voortgesit totdat die Rappahannock op 24 Junie na Smith's Island gestoom het. Sy het op 5 Julie saam met die weermag op die James River bo Newport News, 'n liggaam van die Konfederale kavallerie versprei. Sy was gereeld in die res van 1861 besig met die Konfederale batterye en was in die eskader wat die batterye op Hatteras Inlet 28 en 29 Augustus ingeneem het in die eerste belangrike oorwinning van die Unie, een wat die Noorde baie aangemoedig het. Sy het op 5 Oktober die konfederate aangeval wat die soldate van die Unie in die gebied aangeval het.
Monticello, wat op 25 Maart 1882 uit Baltimore vertrek het vir die blokkade van Wilmington, N.C., stuur 'n bootpartytjie na die ekspedisie teen Little River op 28 Junie wat twee skoenertjies vernietig het. Sy het die batterye by New Inlet 12 Julie ingeskakel en op 21 Oktober die Britse skoener Revere van Wilmington geneem. Nadat hy Genessee op blokkade by Shallow Inlet op 15 November verlig het, vernietig Monticello die Britse skoenbote Ariel en A nn daar die 24ste.
Monticello het tot 1863 rondom Little River opereer en die Britse skoener op 30 Maart geneem en Old Fellow op 15 April. Sy het op 25 April by die ekspedisie na Murrell's Inlet aangesluit en 'n skoener daar op 12 Mei saam met Conemaugh opgedop. In November vernietig sy soutwerke naby Little River Inlet.
Nadat sy in Januarie 1864 teruggekeer het na die Wilmington -blokkade, het sy deelgeneem aan die ekspedisie na Smithville op 29 Februarie en kaptein Kelly van generaal Hobert se ster gevange geneem. In Julie het sy deelgeneem aan die jaagtog na CSS Florida, en op 24 Augustus het die Konfederale batterye by Masonboro Inlet aangeval.
JMonticello het deelgeneem aan die aanvalle op Fort Fisher 24 en 25 Desember en 13 en 14 Januarie 1865. Sy het die oorgawe van Fort Casswell op 18 en 19 Januarie geneem en daarna aan die Little River -ekspedisie van 4 tot 6 Februarie deelgeneem.
Na die oorlog het Monticello 24 Julie 1865 in Portsmouth, N.H., uit diens gestel en is dit op 'n openbare veiling in Boston verkoop aan W. H. Lincoln 1 November 1865. Re gedokumenteer vir handelaarsdiens 25 Julie 1866, het sy die Amerikaanse handel gedien totdat sy 29 April 1872 op Newfoundland gestig het.
HARPER William, 'n senator van Suid -Carolina, gebore op die eiland Antigua, Wes -Indië, 17 Januarie 1790 het saam met sy ouers na die Verenigde State geëmigreer, wat hulle in Charleston gevestig het, en later in Columbia, SC, in die 1790's die algemene skole bygewoon het , Mount Bethel Academy en Jefferson Monticello Seminary studeer aan die South Carolina College (nou die Universiteit van South Carolina) in Columbia in 1808, studeer 'n tyd lank in Charleston en studeer later regte wat in 1813 tot die balie toegelaat is, en begin met die regspraktyk in Columbia trustee van South Carolina College in 1813 lid, staatshuis van verteenwoordigers 1816-1817 verhuis na Missouri in 1818 kanselier van die staat Missouri 1819-1823 lid van die staat se konstitusionele konvensie in 1821 keer terug na Columbia, SC, in 1823 verslaggewer van die Hooggeregshof van die staat 1823-1825 aangestel as 'n Jacksoniaan in die Amerikaanse senaat om die vakature wat deur die dood van John Gaillard veroorsaak is, te vul en dien van 8 Maart tot 29 November 182 6, toe 'n opvolger gekies is as praktisyn in die Charleston-lid, die staatshuis van verteenwoordigers 1827-1828, wat as sprekerskanselier van die staat South Carolina 1828-1830 teruggekeer het na Columbia, het SC aangestel as regter van die hof van appèl 1830-1835 lid van die Staatskonvensie in 1832 en 1833 (bekend as die Nullification Convention) weer kanselier van die staat vanaf 1835 tot sy dood in Fairfield District, SC, 10 Oktober 1847, begrawe in Means Family Burial Ground, Fairfield County, SC
Die Monticello Railway Museum is 'n nie-winsgewende opvoedkundige organisasie wat in 1966 gestig is as 'SPUR' Society for the Perpetuation of Unretired Railfans. Die doel van SPUR was destyds om stoom -aangedrewe passasierstreintogte te onderhou en te bedryf. In 1969 is die naam verander na die Monticello & Sangamon Valley Railroad Historical Society, Inc., en dan, in 1982, is die naam weer verander na Monticello Railway Museum (MRM) wat tot vandag toe bestaan.
Besoekers in 1972 geniet 'n treinrit en 'n toer deur Camp Creek Yard
MRM se eerste aankoop was vyf myl van die voormalige Illinois Terminal, tussen die dorpe Monticello en White Heath. Spoor moes aangelê word, aangesien hierdie reg van weg slegs ballas in plek gehad het. Nadat die een of ander hooflyn veilig was, het die organisasie 'n erf nodig vir opbergings- en herstelprojekte. So is 'n springmielieland gekoop en omskep in die nou Camp Creek Yard. Die vrywilligers het die werf voorberei vir die koms van Locomotive #1, 'n 0-4-0 stoommasjien en die eerste lokomotief wat deur MRM verkry is. In die daaropvolgende jare is 'n baan in die noorde gelê op die voormalige Illinois -terminale, in die rigting van White Heath, met 'n hoogtepunt van ongeveer twee kilometer se hoofspoor waarop ons ons treine kon ry. Aan die noordelike punt, ook bekend as Blacker's, is 'n omloopbaan geïnstalleer sodat enjins na die ander kant van die trein kon beweeg, en daarom altyd die trein trek. Vanaf die begin van die museum en tot 1987 moes toerusting wat aangeskaf is en op sy eie wiele geskuif is, by die museum afgelewer word deur 'n 'reguit spoor'. By die aankoms op die terrein sou die Illinois Central Gulf Railroad hul spore losskakel en hulle na die MRM -baan kon koppel, aangesien die museum dit nie kon bekostig om 'n skakelaar in die Illinois Central Gulf -spoor te laat installeer nie. Nadat die toerusting afgelewer is, is die spore teruggeskuif en vasgebout.
In 1987 het MRM sewe kilometer se hoofspoor gekoop van die Illinois Central Gulf Railroad tussen Monticello en White Heath. Hierdie hooflyn is parallel met die Terminal Division van Camp Creek Yard na White Heath. In die daaropvolgende weke is 'n permanente kruispad tussen die Terminal Division en die voormalige ICG -baan geïnstalleer. Die destyds nuutverwerfde lokomotief ALCO RS-3 #301 het die eerste passasierstrein na die sentrum van Monticello gelei. Hierdie trein is gevolg deur die omskakeling van lokomotief Davenport #44, en dan 0-4-0 stoomlokomotief #1. Die voormalige ICG -baan het die Sentrale Afdeling geword.
Die sentrale afdeling van die museum begin op 21 Februarie 1861 toe die Monticello Railroad Company gehuur is. Die bouwerk het in 1863 begin en is in die vroeë 1870's voltooi. In Junie 1872 konsolideer die Monticello Railroad Company met die Havana, Mason City, Lincoln & amp; Eastern Railroad. Dieselfde dag was daar 'n konsolidasie met die Indianapolis, Bloomington, & Western Railway, en dit het bekend geword as die Extension Railway.
Jefferson se verjaardag
Jefferson se verjaardag eerbiedig amptelik die geboorte van die derde Amerikaanse president, Thomas Jefferson, op 13 April 1743.  Hierdie dag word erken deur Franklin D. Roosevelt as deel van Presidential Proclamation 2276, uitgereik op 21 Maart 1938. 
Meer onlangs het president George W. Bush op 11 April 2007 proklamasie 8124 uitgereik waarin lui dat "op Thomas Jefferson Day, ons die verjaardag herdenk van 'n monumentale figuur wie se plek in die geskiedenis van ons volk altyd gekoester sal word". 
In 1829 het die eerste setlaars in Monticello aangekom en aan die westelike oewer van die Tippecanoe -rivier geleë. Vriendelike Potawatomie -Indiane het die setlaars begroet. Hierdie inheemse Amerikaners het mielies, pampoene, muurbal en aartappels grootgemaak.
Dit was ryk grond wat oorspronklik setlaars getrek het wat meestal van Virginia, New York, Kentucky, Pennsylvania en Ohio afkomstig was. Benewens die inheemse Amerikaanse gewasse, het hulle hawer, koring en klawer by die landboumengsel gevoeg.
In 1834 het die Indiana -wetgewer 'n nuwe graafskap geskep wat vernoem is na kolonel Isaac White, 'n held in die Slag van Tippecanoe. Kommissarisse van White County het 'n plek gekies vir die landstoel op die westelike oewer van die Tippecanoe -rivier. Hulle noem die stad Monticello ter ere van president Thomas Jefferson en rsquos se huis.
In 1849 word die Monticello Hydraulic Company gestig. Dit het 'n dam oorkant die Tippecanoe -rivier gebou en die eerste industriële poging was die bou van 'n maalmeule. 'N Saagmeule, 'n wolmeule en meubelfabriek het spoedig bygedra tot die ekonomiese landskap.
In 1854 het die Louisville, New Albany en Chicago Railway spoor in White County aangelê en die bevolking het toegeneem. Nuwe intrekkers kom uit Duitsland, Ierland en Skotland en soek die belofte van vryheid en 'n nuwe lewe in hierdie ryk landbou- en industriële omgewing.
In 1894 is die hoeksteen vir 'n derde White County Courthouse gelê. 'N Jaar later oorheers 'n nuwe Bedford Limestone -gebou die sentrum van Monticello. Die hof het 'n kloktoring wat ten minste agt verdiepings hemelwaarts bereik het. Hierdie pragtige landmerk het byna 80 jaar lank 'n sentrale punt gestaan. In 1909 word Monticello 'n ingelyfde stad. Die eerste burgemeester was Thomas O & rsquoConnor, wat die historiese kliphuis in Bluffstraat gebou het.
In die 1920's het twee gebeure plaasgevind wat die karakter van Monticello verander het. In 1923 is die Norway Dam, noord van Monticello, voltooi om die Shafer -meer te skep. Twee jaar later is die Oakdale -dam, 'n paar kilometer suid van die stad, gebou en die Freeman -meer geskep. Hierdie twee kronkelende mere het Monticello as 'n groot toerismegebied gevestig.
Op Woensdag 3 April 1974 het 'n verwoestende tornado deur Monticello getrek. Die tornado het alles in sy pad verwoes, insluitend skole, huise, baie geboue in die middestad en die geliefde historiese hof.
In 2014 het stads- en provinsiale amptenare gebiede rondom die hof herbou, met die fokus op Constitution Plaza. Gedenksteenpaadjies en 'n landkaart is twee van die kenmerke van die nuwe plein.
Volgens die sensus van 2010 het Monticello 'n totale oppervlakte van 9,55 km2, waarvan 8,99 km2 (of 94,14%) grond en 0,56 km2 (of 5,86) %) is water. 
2019 (geskatte) 5,243  −2.5%
Amerikaanse tienjarige sensus 
By die sensus van 2010 woon daar 5,378 mense, 2,179 huishoudings en 1,319 gesinne in die stad. Die bevolkingsdigtheid was 1,549,9 inwoners per vierkante myl (598,4/km 2). Daar was 2,457 wooneenhede teen 'n gemiddelde digtheid van 708,1 per vierkante myl (273,4/km 2). Die rasse -opbou van die stad was 90,8% Blanke of Europese Amerikaners, 0,4% Afro -Amerikaners, 0,4% Indiane, 0,8% Asiërs, 5,5% van ander rasse en 2,1% van twee of meer rasse. Spaans of Latino van enige ras was 12,5%. 
Van die 2 179 huishoudings het 31,1% kinders onder die ouderdom van 18 gehad wat by hulle woon, 42,6% was egpare wat saamwoon, 13,1% het 'n vroulike huisbewoner sonder 'n man teenwoordig, 4,9% het 'n manlike huishouding sonder 'n vrou en 39,5% nie-gesinne was. 34,6% van die huishoudings was een persoon en 18,1% was een van 65 jaar of ouer. Die gemiddelde huishoudelike grootte was 2,33 en die gemiddelde gesin was 2,99.
Die gemiddelde ouderdom was 40,4 jaar. 24% van die inwoners was onder die ouderdom van 18, 8,1% was tussen die ouderdomme van 18 en 24 23,1% was van 25 tot 44 23,6% was van 45 tot 64 en 21,1% was 65 of ouer. Die geslagsopset van die stad was 47,3% mans en 52,7% vroue.
By die 2000 -sensus het daar 5 723 mense, 2 268 huishoudings en 1 417 gesinne in die stad gewoon. Die bevolkingsdigtheid was 2,047,9 mense per vierkante myl (792,0/km 2). Daar was 2,414 wooneenhede teen 'n gemiddelde digtheid van 863,8 per vierkante myl (334,1/km 2). Die rasse -opbou van die stad was 91,39% wit, 0,28% Afro -Amerikaners, 0,31% inheemse Amerikaners, 0,59% Asiërs, 0,07% Pacific Islander, 5,96% van ander rasse en 1,40% van twee of meer rasse. Spaans of Latino van enige ras was 11,22%. 
Van die 2 268 huishoudings het 29,1% kinders onder die ouderdom van 18 gehad wat by hulle gewoon het, 48,2% was egpare wat saamwoon, 10,7% het 'n vroulike huisbewoner sonder 'n eggenoot en 37,5% was nie-gesinne. 32,2% van die huishoudings was een persoon en 16,5% was een van 65 jaar of ouer. Die gemiddelde huishoudelike grootte was 2,40 en die gemiddelde gesin was 3,04.
Die ouderdomsverdeling was 24,3% onder die ouderdom van 18, 9,3% van 18 tot 24, 26,4% van 25 tot 44, 21,1% van 45 tot 64 jaar en 18,9% 65 of ouer. Die gemiddelde ouderdom was 38 jaar. Vir elke 100 wyfies was daar 91,0 mans. Vir elke 100 vroue van 18 jaar en ouer was daar 83,5 mans.
Die mediaan huishoudelike inkomste was $ 35,537 en die mediaan gesinsinkomste was $ 42,831. Mans het 'n gemiddelde inkomste van $ 30,478 teenoor $ 19,511 vir vroue gehad. Die inkomste per capita vir die stad was $ 17,066. Ongeveer 4,8% van die gesinne en 8,1% van die bevolking was onder die armoedegrens, insluitend 8,3% van diegene onder 18 jaar en 9,7% van die 65 jaar of ouer.
Monticello is in 1834 aangestel as die setel van die land,  met 'n poskantoor wat daardie jaar gevestig is, en is nog steeds in bedryf.  Die stad is vernoem na die landgoed van president Thomas Jefferson in Virginia. 
Monticello, Indiana, het op 3 April 1974 ernstige skade opgedoen deur 'n tornado, deel van die 1974 Super Outbreak wat dood en vernietiging in die Midde -Weste en Suid veroorsaak het.  Die nagevolge van hierdie storm is opgeteken in die boek van die Herald Journal, Killer Tornado. Die tornado is op die Fujita -skaal as F4 beoordeel. Hierdie storm het agt mense doodgemaak en was deel van 'n tornado -familie wat 18 mense doodgemaak het, wat na raming $ 100 miljoen se skade aangerig het.  In die onmiddellike nasleep van die storm berig nuusblaaie oor driehonderd sterftes in die Verenigde State en die oprigting van tydelike lykshuise.  Die plaaslike koerant het gesê die nasleep was soortgelyk aan 'n bombardement van die Tweede Wêreldoorlog.
Op 2 September 2005 het Jordan Manufacturing afgebrand. Die onderneming vervaardig buitemeubels soos opvoustoele, sambrele en sitkussings. As gevolg van die materiaal wat gebruik word vir die vervaardiging van hierdie produkte, is vier stadsblokke besmet met gifstowwe. Die brand was groot genoeg om brandbestryders uit sewe omliggende gemeenskappe te bestry en benodig ongeveer "3000 liter water per minuut vir die eerste drie uur van die brand."  Hoewel so 'n brand moontlik nie 'n groot gebeurtenis vir 'n groter stad sou wees nie, het dit 'n groot invloed op Monticello gehad, aangesien Jordan Manufacturing een van die min vervaardigingsaanlegte was wat in die stad oorgebly het na 'n resessie in die 2000's.
Twin Lakes School Corporation is die skoolstelsel in Monticello. Die skole is Eastlawn (elementêr), Oaklawn (elementary), Meadowlawn (elementary), Roosevelt Middle School en Twin Lakes High School. Woodlawn Elementary School was voorheen deel van die distrik totdat dit in 2013 gesluit is. 
Die Hoërskool is erg beskadig deur die tornado van 1974 en moes herbou word. Studente hervat klasse in plaaslike kerke en dan in draagbare eenhede wat naby die hoërskool geleë is totdat die heropbou voltooi kon word.
Die stad het 'n uitleenbiblioteek, die Monticello-Union Township Public Library. 
Monticello se ligging tussen Lakes Shafer en Freeman en die nabyheid van Indiana Beach maak voorsiening vir 'n florerende toerismebedryf wat 'n belangrike rol in die stad se ekonomie speel. Alhoewel ontspanningsopsies hoofsaaklik gerig is op someraktiwiteite, word die mere dwarsdeur die jaar vir visvang gebruik. Gholf en bootvaart is beskikbaar as sportsoorte vir drie seisoene. Boonop het Monticello gebiede vir langlauf, sneeuwscooter en ysskaats in die winter.
Monticello is die tuiste van een van die min oorleefde inloopteaters in Indiana, die Lake Shore Drive-In. Dit het twee filmskerms (in totaal) 4 films per nag gedurende die lente en somermaande in Monticello. Sondagoggende word 'n Metodiste kerkdiens aangebied.
Die mere en kampeerplekke is gewilde toeristebestemmings, maar die bekendste was Indiana Beach, 'n pretpark aan die Shafer-meer.
Die Madam Carroll, wat aan die Freeman -meer geleë is, bied skilderagtige vaarte met lewendige vermaak. Aandete -vaarte word ook op sekere datums gehou.  Op 18 Februarie 2020 is aangekondig dat Apex Parks Group, die eienaars van Indiana Beach sedert die verkryging daarvan in 2015, die park sal sluit en die ritte sal afbreek. Indiana Beach het 'n nuwe eienaar en sal oop bly.
Augusta Heights Baptiste Kerk
Ons is 'n groep mense wat ons gemeenskap wil dien, alle mense in gemeenskap wil verwelkom en saam met ander aanbid, sendingwerk en bediening doen. Ons wil Christus liefhê, en ons doen dit die beste as ons mense liefhet.
Eerste Baptis Greenville
Ons is 'n gemeenskap van gelowiges in God soos geopenbaar in Jesus Christus as Here. Ons glo in die gesag van die Bybel, die gelykheid van alle lede, eenheid in diversiteit en die priesterskap van alle gelowiges. In gemeenskap met en deur die krag van die Heilige Gees volg ons die Weg van Jesus die Christus en deel ons die Goeie Nuus deur aanbidding, opvoeding, bedieninge en missies.
In alle fasette van die lewe en bediening van ons kerk, insluitend maar nie beperk nie tot lidmaatskap, doop, ordening, huwelik, onderrig en komitee/organisatoriese leierskap, sal Eerste Baptis Greenville nie diskrimineer op grond van seksuele oriëntasie of geslagsidentiteit nie.
South Line Street 101
New Day Christian Community Church bestaan ​​om 'n uiteenlopende, oop en bevestigende Christelike gemeenskap te bied aan almal wat 'n dissipelskapwandel met Jesus Christus wil hê deur uitdagende aanbiddingservarings, sendinggebaseerde diensgeleenthede en Bybelse leer te bied, sodat ons bemagtig kan word om uit te reik na ander, stel hulle kennis met die liefde en sterkte van die geliefde gemeenskap en nooi hulle uit om deel te neem aan die geloofsreis van dissipelskap.
Saint Andrew's is 'n biskoplike kerk in die lewendige West End-distrik in die middestad van Greenville, waar ons bymekaarkom om te aanbid in die kenmerkende prag van die Anglo-Katolieke tradisie, om te getuig van die lewensveranderende implikasies van Jesus se versoenende liefde en om almal sonder voorbehoud te verwelkom God se kinders in Christus se liggaam, die kerk.
Tempel van Israel
Die missie van die Tempel van Israel is om erken te word as die geestelike, opvoedkundige, rituele en sosiale sentrum vir hervorming van Judaïsme in die Greenville -omgewing om die Reform Judaïsme en sy beginsels van geregtigheid, deernis en geregtigheid te handhaaf om 'n waardering vir die Joodse erfenis te kweek en om te dien as 'n fokus van dialoog tussen Hervormde Jode en ander Joodse en nie-Joodse plaaslike en wêreldgemeenskappe. Die Hervormingsbeweging is al lank 'n voorstander van die volledige insluiting van gays en lesbiërs in ons gemeenskap, en ons het duidelik gemaak dat hierdie beleid ook betrekking het op trans- en nie-binêre/genderqueer-mense in 'n resolusie van 2015.
Drie -eenheid Lutherse Kerk
421 Noord Hoofstraat
Almal is sonder uitsondering welkom by die tafel van God se liefde en genade. Ons vier mense van alle rasse, kulture, ouderdomme, seksuele oriëntasies, geslagsidentiteite, fisiese of verstandelike vermoëns, sosio -ekonomiese status, voorkoms, gesinsstatus en burgerskap as ewe geliefd en gewaardeer in die oë van God.
Die Greenville Unitarian Universalist Fellowship verwelkom soekers om stem te gee aan 'n geloof wat rasioneel, verantwoordelik en relevant is vir ons werklike lewens. Ons streef daarna om 'n gemeenskap te wees waar rede en liefde verenig, in diens van die lewensgees. Waar u ook al op u geestelike reis is, u is welkom hier.
Westminster Presbyterian Church, 'n gemeente van die Presbyterian Church (VSA), is 'n geloofsgemeenskap wat toegewy is aan die verbetering van die geestelike lewens van ons lede en die behoeftes van die omliggende gemeenskappe en die wêreld. As 'n Presbiteriaanse Kerk in Greenville streef ons daarna om 'n sorgsame, inklusiewe geloofsfamilie te wees wat die genade en liefde van Jesus Christus plaaslik en regoor die wêreld demonstreer.
Thomas Jefferson (was die argitek)
Baksteen, glas, klip en hout
Marmer Griekse portiek loop in 'n kruisbeeldagtige gebou
Daar is 'n koepel in die middel (nader aan die ingang), maar dit is nie massief nie
Daar is marmerheinings om die dak → met die veronderstelling dat dit heeltemal regkom
Lang, reghoekige vensters is teen die mure
Alles is simmetries rondom die sentrale aslyn van die deur (vertikale as)
Die gebou is bedoel om in te woon
Deur te help met die bekendstelling van klassieke argitektuur aan die Verenigde State, wou Jefferson die ideale agter die klassieke verlede versterk: demokrasie, opvoeding, rasionaliteit, burgerlike verantwoordelikheid
Het inspirasie geneem uit klassieke en neoklassieke geboue in Frankryk toe hy ambassadeur was
Die oorspronklike paviljoen met twee verdiepings is gerenoveer, gebaseer op die Hôtel de Salm in Parys
simmetriese baksteenhuis met een verdieping onder 'n sober Doriese instelling
tweekolom diep uitgebreide portiek bevat Doriese kolomme wat 'n driehoekige voorkant ondersteun wat versier is deur 'n halfsirkelvormige venster
balustrade (die heining op die dak) wat om die daklyn draai, bied 'n sterk gevoel van horisontaliteit
Klassieke Europese struktuur = basiliekplan
Transept = sny soos gotiese kerk
Trappe = antieke Etruskiese tempels
Tuine = Franse nabootsing
Het by William and Mary gestudeer → was geïnteresseerd in die argitektuur van die kampus
Maar hy is nooit formeel opgelei as kunstenaar nie
Jefferson het Brittanje gehaat, so hy het probeer om so ver as moontlik van die Britse argitektuur weg te bly
Hy was 'n Francofiel → so hy was lief vir Frankryk
U is eintlik enigiets Grieks of Romeins
Pantheon → die portiek wat na die gebou lei wat na die koepel lei
Of enige plek wat bedoel was om te woon → Machu Picchu, Mesa Verde Cliff Dwellings
Monticello Genealogie (in Piatt County, IL)
OPMERKING: Bykomende rekords wat van toepassing is op Monticello, word ook gevind op die Piatt County en Illinois bladsye.
Monticello geboorte rekords
Monticello begraafplaas rekords
Federale sensus van 1940, Monticello Township, Illinois LDS Genealogie
Monticello -geskiedenis en geslagsregisters
Sanborn Fire Insurance Map uit Monticello, Piatt County, Illinois, April 1887 Library of Congress
Sanborn Fire Insurance Map uit Monticello, Piatt County, Illinois, Desember 1915 Library of Congress
Sanborn Fire Insurance Map uit Monticello, Piatt County, Illinois, Februarie 1893 Library of Congress
Sanborn Fire Insurance Map uit Monticello, Piatt County, Illinois, Januarie 1899 Library of Congress
Sanborn Fire Insurance Map uit Monticello, Piatt County, Illinois, Junie 1909 Library of Congress
Monticello Koerante en doodsberigte
Vanlyn koerante vir Monticello
Konserwatief. (Monticello, Ill.) 1860-1860's
Konserwatief van Piatt County. (Monticello, Ill.) 1860-1860's
Piatt County Journal-Republikein. (Monticello, Ill.) 1967-Huidige
Republikein van Piatt County. (Monticello, Ill.) 1892-1967
Piatt Onafhanklik. (Monticello, Ill.) 1865-1874
Piatt Onafhanklik. (Monticello, Ill.) 1887-1892
Jefferson se visie herstel
Die stigting - nou bekend as die Thomas Jefferson Foundation - het die huis en terrein herstel, baie van die oorspronklike meubels teruggebring, die tuine herskep soos Jefferson dit ontwerp het en honderde hektaar grond wat Jefferson eens besit het, verkry. Die landgoed Monticello bevat nou Jefferson se huis- en binnemeubels, boord, wingerd, blom- en groentetuine en plantasie wat ongeveer 1 500 hektaar beslaan. In 1994 het die stigting die Robert H. Smith International Center for Jefferson Studies gestig, wat 'n argeologiese afdeling insluit wat veldwerk regdeur die Monticello -terrein doen. Groot besoekers- en opvoedingsentrums is geopen in 2009. Monticello funksioneer vandag as 'n museum en is 'n belangrike toeriste -aantreklikheid.