Bainbridge III DD-246 - Artikels - 2022
(DD-246: dp. 1216; 1. 314'4 "; b. 81'8"; dr. 9'10 "; s. 35 k .;
kpl. 137; a. 4 4 ", 1 3", 12 21 "TT .; cl. Clemson)
Die derde Bainbridge (DD 246) is op 12 Junie 1920 deur New York Shipbuilding Corp., Camden, N, J .; geborg deur juffrou Juliet Edith Greene, agter-agterkleindogter van Commodore Bainbridge; in opdrag van 9 Februarie 1921, luitenantkommandant El. Thebaud in bevel; en gerapporteer aan die Atlantiese Vloot.
Bainbridge werk langs die oostelike kus en in die Karibiese Eilande terwyl die vloot taktiese oefeninge en maneuvers uitvoer tot Oktober 1922, toe sy na Konstantinopel vertrek om by die Naval Detachment, Turkish Waters, aan te sluit. Op 16 Desember 1922 het sy ongeveer 500 oorlewendes van die brandende Franse militêre vervoer Vinh-Long, ongeveer 10 kilometer van Konstantinopel, gered. Vir buitengewone heldhaftigheid tydens die redding het luitenant -kommandant W.A. Edwards die Erepenning ontvang.
Die volgende jaar, in Newport, dien sy tydelik as vlagskip van bevelvoerder, verkenningsvloot en daarna by eskader 14 'verkenningsvloot, in die Atlantiese Oseaan.
Tussen 1923 en 1928 het Bainbridge deelgeneem aan jaarlikse vlootkonsentrasies, taktiese en gesamentlike maneuvers, en vloot- en tipe -kompetisies. In 1927 het sy tydelike diens by die Spesiale Diens -eskader vir patrolliediens in Nicaragua gekry tydens interne versteurings daar. Gedurende verskeie somers het Bainbridge deelgeneem aan die opleidingsprogram van die Scouting Fleet, wat somervaarte met reserviste gemaak het. Op 23 Desember 1930 word sy buite kommissie in die reservaat in Philadelphia geplaas.
Op 9 Maart 1932 is Bainbridge onder verminderde kommissie geplaas en verbonde aan die roterende reserwe -afdeling 19, wat deelgeneem het aan Naval Reserve -opleidingsreise. Sy is op 5 September 1933 in volle opdrag geplaas en by Destroyer Division 8, Scouting Force. Vir 'n kort tydjie het sy diens gedoen by die Special Service Squadron in die Florida Keys en Guantanamo Bay, Kuba, en is later na die Stille Oseaan gestuur, en arriveer in San Diego 5 November 1934. Terwyl hy aan die weskus diens gedoen het, het Bainbridge vaarte na British Columbia gemaak, Alaska en Hawaii. Sy is op 20 November 1937 uit die kommissie in die reservaat in San Diego geplaas.
Bainbridge, wat op 26 September 1939 heraangestel is, was soos onderteken by Afdeling 62 en het die neutraliteitspatrollie in die Canal Zone geopereer tot in die somer van 1940 toe sy na Key West, Fla., Gestuur het vir patrolliediens. Gedurende die vroeë deel van 1941 het sy langs die noordoostelike kus gevaar en tussen Mei en November 1941 drie konvooi -begeleide reise na Newfoundland en Ysland onderneem.
Tussen Desember 1941 en Julie 1945 het Bainbridge as 'n konvooi-begeleier opgetree in die waters aan die oostelike en Golfkus en in die Karibiese Eilande, met die uitsondering van vyf trans-Atlantiese begeleide oorgange na Noord-Afrika (Februarie-Desember 1943).
Met haar inaktivering op 1 Julie 1945 word Bainbridge op 21 Julie in Philadelphia uit diens gestel en verkoop dit op 30 November 1945.
Bainbridge het een gevegster ontvang vir haar diens as konvooi-begeleiding (13 Junie- Augustus 1943).
Vlootweek is 'n Amerikaanse vloot-, marinekorps van die Verenigde State en die Amerikaanse kuswag -tradisie waarin aktiewe militêre skepe onlangs in 'n verskeidenheid groot stede vir 'n week in verskillende groot stede opgedok het. Sodra die skepe dok, kan die bemanning die stad binnegaan en sy toeriste -aantreklikhede besoek. Op sekere ure kan die publiek 'n begeleide toer deur die skepe onderneem. Vlootweek gaan dikwels gepaard met militêre demonstrasies en lugvertonings soos dié wat die Blue Angels bied.
USS Bainbridge tydens die oorlog
Ontmantel 23 Desember 1930
Opnuut in gebruik geneem op 5 September 1933
Ontmantel 20 November 1937
Opnuut in gebruik geneem op 26 September 1939
Ontmantel 21 Julie 1945
13 Augustus 1945 getref
Verkoop 30 November 1945 en afgebreek vir afval.
Opdragte gelys vir USS Bainbridge (DD 246)
1 Lt.Kr. Edward Patrick Creehan, USN 26 September 1939 19 Januarie 1941
2 Liles Walker Creighton, USN 19 Januarie 1941 September 1942
3 T/Lt.Kr. Alston Maury Boyd, Jr., USN September 1942 16 Augustus 1943
4 T/Lt.Kr. Harry Curtis Transue, USN 16 Augustus 1943 18 Augustus 1944
5 William Stanton Hitchins, USNR 18 Augustus 1944 21 Julie 1945
Opmerklike gebeurtenisse met betrekking tot Bainbridge sluit in:
USS R-1 (Lt.Cdr. J.H. Cunningham, Jr., USNR) het A/S-oefeninge buite Casco Bay, Maine, gedoen saam met USS Bainbridge (Lt.Cdr. W.S. Hitchins, USNR).
Die oënskynlike stukrag vir die Wet op Nasionale Vuurwapens van 1934 was die misdaad van die gangland, soos die Valentynsdagmoord van 1929, en die poging tot moord op president-president Franklin D. Roosevelt in 1933.  [4 ]: 824   Net soos die huidige Wet op Nasionale Vuurwapens (NFA), het die Wet van 1934 vereis dat NFA -vuurwapens geregistreer en belas moes word. Die belasting van $ 200 was destyds redelik onbetaalbaar (gelykstaande aan $ 3,869 in 2020). Met enkele uitsonderings is die belastingbedrag onveranderd.  
Oorspronklik moes pistole en rewolwers so streng soos masjiengewere na die kant toe gereguleer word, en 'n geweer of haelgeweer moes afgesny word om die beperkings op die vuurwapen te omseil deur 'n verbergbare wapen te maak, word so streng as 'n masjiengeweer belas. 
Konvensionele pistole en rewolwers is uiteindelik uitgesluit van die wet voor die deurgang, maar ander verbergbare wapens was nie.  Wat die definisie van 'vuurwapen' betref, was die taal van die statuut soos oorspronklik uitgevaardig soos volg:
Die term "vuurwapen" beteken 'n haelgeweer of geweer met 'n loop van minder as agtien sentimeter lank, of enige ander wapen, behalwe 'n pistool of rewolwer, waaruit 'n skoot deur 'n plofstof afgevuur word as 'n wapen daarin kan weggesteek word die persoon, of 'n masjiengeweer, en bevat 'n demper of knaldemper vir enige vuurwapen, ongeag of sodanige vuurwapen ingesluit is in die voorafgaande definisie. 
Ingevolge die oorspronklike wet was NFA-wapens masjiengewere, geweer met kort loop (SBR), haakgewere met kort loop (SBS), enige ander wapens (AOW, dit wil sê, verbergbare wapens behalwe pistole of rewolwers), en geluiddempers vir enige tipe NFA of nie-NFA wapen. Die minimum vatlengte is spoedig gewysig tot 16 duim vir randvuurgewere en teen 1960 is dit ook gewysig tot 16 duim vir middelvuurgewere. 
NFA -kategorieë is gewysig deur wette wat deur die kongres aangeneem is, uitsprake deur die departement van tesourie en regulasies uitgevaardig deur die handhawingsagentskap, bekend as die Buro vir Alkohol, Tabak, Vuurwapens en Ontploffings of ATF.
Die National Firearms Act van 1934 (NFA) omskryf 'n aantal kategorieë gereguleerde vuurwapens. Hierdie wapens staan ​​gesamentlik bekend as NFA -vuurwapens en bevat die volgende:
Masjiengewere Sluit alle vuurwapens in wat herhaaldelik kan skiet sonder om met die hand te herlaai, "deur 'n enkele funksie van die sneller",  Beide volgehoue ​​outomatiese vuur en "barsvuur" (bv. Vuurwapens met 'n 3-ronde barsfunksie) oorweeg masjiengeweer funksies. Die ontvanger van die wapen word op sigself as 'n gereguleerde vuurwapen beskou. 'N Nie-masjiengeweer wat deur gewone meganiese vaardighede omgeskakel kan word om meer as een skoot per trekker af te vuur, is vasbeslote om "geredelik omskakelbaar" te wees, en word as 'n masjiengeweer beskou, soos 'n KG-9-pistool (voorverbod) is "grootvader"). [ aanhaling nodig ] Gewere met kort loop (SBR's) Bevat enige vuurwapen met 'n kolf en 'n geweer wat minder as 16 "lank is, of 'n totale lengte onder 26". Die algehele lengte word gemeet met enige vou of in duie stort in die uitgebreide posisie. Die kategorie bevat ook vuurwapens wat uit die fabriek gekom het met 'n agterstewe wat later deur 'n derde party verwyder is. Kort loopgeweer (SBS's) Net soos SBR's, maar met óf 'n gladde loop wat minder as 18 "lank is, óf 'n minimum algehele lengte onder 26". Onderdrukkers Die wettige term vir 'n onderdrukker is knaldemper,  en bevat enige draagbare toestel wat ontwerp is om die verslag van 'n draagbare vuurwapen te demp of te verdoesel, maar dit sluit nie nie-draagbare toestelle in, soos klankvalle wat deur wapensmede in hul winkels gebruik word, wat groot is en gewoonlik aan die vloer vasgemaak word. Destruktiewe toestelle (DD's) - (bygevoeg tot die NFA van 1934 deur die Omnibus Crime Control and Safe Streets Act van 1968) Daar is twee breë klasse vernietigende toestelle [ aanhaling nodig ] :
Toestelle soos granate, bomme, plofbare missiele, gifgaswapens, ens.
Enige vuurwapen met 'n boor van meer as 0,50 duim, behalwe haelgewere of haelgeweerskille wat algemeen beskou word as veral geskik vir sportdoeleindes. (Baie vuurwapens met borings van meer as 0,50 duim, soos 10-gauge of 12-gauge haelgewere, word van die wet vrygestel omdat hulle vasbeslote was om 'n "wettige sportgebruik" te hê.)
Enige ander wapen (AOW) Wysig
Vuurwapens wat voldoen aan die definisie van "enige ander wapen", of AOW, is wapens of toestelle wat vir die persoon versteek kan word en waaruit 'n skoot kan ontslaan word deur die energie van 'n plofstof. Baie AOW's is vermomde toestelle, soos penne, sigaretaanstekers, messe, rietgewere en sambreelgewere. AOW's kan pistole en rewolwers wees met gladde vate (byvoorbeeld H & amp Handy-Gun, Serbu Super-Shorty) wat ontwerp of herontwerp is om 'n vaste haelgeweerskulp af te vuur. Alhoewel die bogenoemde wapens soortgelyk is aan wapens wat uit haelgewere gemaak is, is dit oorspronklik vervaardig in die beskrewe konfigurasie eerder as om dit te verander van bestaande haelgewere. Gevolglik pas sulke wapens nie binne die definisie van haelgeweer of wapens gemaak van 'n haelgeweer nie. [ aanhaling nodig ]
Die AOW -definisie bevat spesifiek beskryfde wapens met 'n kombinasie haelgeweer en geweervate van 12 duim of meer, maar minder as 18 duim lank, waaruit slegs 'n enkele ontslag uit een van die loop gemaak kan word sonder om handmatig herlaai te word.
Die ATF Firearms Technology-tak het menings uitgereik dat wanneer 'n pistool (soos 'n AR-tipe pistool) met 'n totale lengte van 26 "'n vertikale voorgreep het, dit nie meer" ontwerp, gemaak en bedoel is om af te vuur nie. as dit in een hand gehou word, "en dus nie meer aan die definisie van 'n pistool voldoen nie. So 'n vuurwapen val dan slegs binne die definisie van" enige ander wapen "onder die NFA. 
In 1938 erken die kongres dat die Marble Game Getter, 'n kort .22/.410 sportvuurwapen, 'wettig gebruik' het en nie die stigma van 'n 'gangsterwapen' verdien nie en die belasting van $ 200 tot 'n dollar verlaag het vir die Game Getter. In 1960 het die kongres die oordragbelasting vir alle vuurwapens van die AOW -kategorie verander na $ 5. Die oordragbelasting vir masjiengewere, knaldempers, SBR en SBS bly $ 200. 
Onderdele wat verband hou met NFA -items Wysig
Oor die algemeen word sekere komponente wat 'n NFA -item vorm, as gereguleer beskou. Die komponente van 'n knaldemper word byvoorbeeld self as 'n geluiddempers beskou, en die vervangingsonderdele word gereguleer. Die herstel van oorspronklike onderdele sonder vervanging kan egter deur die oorspronklike vervaardiger, FFL -wapensmid, of deur 'n geregistreerde eienaar gedoen word sonder dat dit aan nuwe registrasie onderwerp word, solank die reeksnommer en die afmeting (kaliber) gehandhaaf word.  Die lengte kan tydens herstel verminder word, maar kan nie verhoog word nie. Om die lengte te vergroot word beskou as 'n nuwe knaldemper. 'Onderdrukker' is die term wat in die handels-/nywerheidsliteratuur gebruik word, terwyl die term 'knaldemper' die algemeen gebruikte term is wat in die werklike bewoording van die NFA voorkom. Die terme word dikwels uitruilbaar gebruik, afhangende van die bron wat aangehaal word.
Onderdrukkers en masjiengewere is die swaarste gereguleer. Byvoorbeeld, in uitspraak 81-4, verklaar ATF dat enige AR-15 Drop-in Auto-Sear (DIAS) wat na 1 November 1981 gemaak is, self 'n masjiengeweer is en daarom onderhewig is aan regulering.  Alhoewel dit moontlik sou beteken dat sears voor 1981 wettig is om sonder registrasie te besit, sluit ATF hierdie leemte in ander publikasies en verklaar: "Ongeag die datum van vervaardiging van 'n daling in outo-sear, die besit van so 'n seer en sekere M-16-brandbeheeronderdele is die besit van 'n masjiengeweer soos omskryf deur die NFA. Hierdie dele word spesifiek gelys as '(a) kombinasie (s) van dele' wat 'uitsluitlik en uitsluitlik' ontwerp is vir gebruik by die omskakeling van 'n wapen in 'n masjiengeweer en is 'n masjiengeweer soos omskryf in die NFA."ATF-masjiengeweertegnologiebriewe wat tussen 1980 en 1996 geskryf is deur Edward M. Owen-die destydse hoof van die ATF-tegnologie-afdeling, definieer" uitsluitlik en uitsluitlik "in al sy gepubliseerde en ongepubliseerde masjiengeweerbeslissings met spesifieke nie-dubbelsinnige taal. [ 16]
Dit is oor die algemeen beperk om die onderdele te besit wat nodig is om ander NFA -vuurwapens te monteer. Een individu kan nie sekere masjiengeweer (vuurbeheer) komponente besit of vervaardig nie, tensy hy 'n geregistreerde masjiengeweer besit. Die M2 carbine trigger pack is so 'n voorbeeld van 'n 'kombinasie van onderdele', 'n masjiengeweer op sigself. Die meeste hiervan is geregistreer omdat dit in die vroeë 1960's uit die voorraad oortollige gewere gehaal is. In sommige spesiale gevalle is uitsonderings op hierdie reëls deur ATF bepaal. 'N Half -outomatiese vuurwapen met 'n tou of skoenveter om die haakhandvatsel van en dan agter en voor die sneller sodat die vuurwapen outomaties afgevuur kan word, word nie meer as 'n masjiengeweer beskou nie, tensy die tou vasgemaak word in hierdie manier. 
Die meeste huidige volautomatiese snellergroepe pas nie by hul semi-outomatiese eweknieë nie-die semi-outomatiese weergawe is spesifiek ontwerp om die volledig outomatiese snellergroep te verwerp deur metaal op kritieke plekke by te voeg. Hierdie byvoeging word deur ATF vereis om te voorkom dat Titel I -vuurwapens maklik omskakel in masjiengewere.
Vir burgerlike besit moes alle masjiengewere voor 19 Mei 1986 vervaardig en by ATF geregistreer gewees het om tussen burgers oorgedra te kan word.  Hierdie masjiengeweerpryse het drasties toegeneem in waarde, veral items soos geregistreerde sears en omskakelingstelle. Slegs 'n Klas II-vervaardiger ('n FFL-houer wat gelisensieer is om vuurwapens te vervaardig of 'n tipe-07-lisensie wat 'n spesiale beroepstempel of SOT betaal het) kan masjiengewere na daardie datum vervaardig, en dit kan slegs aan die regering, wetstoepassing verkoop word , en militêre entiteite. Oordrag kan slegs na ander SOT FFL-houers gedoen word, en sulke FFL-houers moet 'n "demonstrasiebrief" van 'n onderskeie regeringsagentskap hê om sulke masjiengewere te ontvang.  Vervalsing en/of misbruik van die "demo-brief" proses kan en het gelei tot lang tronkstraf en oortredings van oortredings.
Die besit van 'n kort loop en 'n geweer met 'n wettige lengte kan beskou word as die bedoeling om 'n onwettige, ongeregistreerde SBR te bou. Hierdie moontlikheid is betwis en gewen in die Amerikaanse hooggeregshofsaak van Verenigde State v. Thompson-Center Arms Company. ATF het die saak verloor en kon nie bewys dat die besit van 'n kort vat vir die spesifieke pistoolkonfigurasie van 'n Thompson Contender onwettig is nie. ATF het later uitspraak 2011-4  bekend gemaak om die regstatus van die besit van sulke omskakelingstelle te verduidelik. 
Die verwydering van 'n wapen uit die klassifikasie as 'n NFA -vuurwapen, soos die herklassifikasie van die oorspronklike Broomhandle Mauser met skouervoorraad van "short loop rifle" (SBR) na 'n curio of relikwapen, verander sy status as 'n titel II NFA -vuurwapen, maar het nie die status daarvan verander as 'n titel I -vuurwapenwet nie. 
Vuurwapens wat met snuit gelaai word, is vrygestel van die wet (aangesien dit gedefinieer word as "antieke vuurwapens" en word nie deur die GCA of die NFA as "vuurwapens" beskou nie). Alhoewel gewone jaggewere wat in die snuit laai, in kalibers van meer as 0,50 duim beskikbaar is, word dit nie as vernietigende toestelle gereguleer nie. Die snuit-laaikanon is eweneens vrygestel, aangesien die wet geen onderskeid tref oor die grootte van die snuit-laai-wapens nie. Dit is dus wettig vir 'n burger om gewere, pistole, kanonne en mortiere met 'n snuit te laai sonder papierwerk. Ammunisie vir hierdie wapens kan egter steeds self as vernietigende toestelle geklassifiseer word, soos plofbare doppe. Alhoewel 'n 'antieke vuurwapen' nie onder die NFA as 'n 'vuurwapen' beskou word nie, het sommige state (soos Oregon) wette wat spesifiek iemand verbied wat andersins nie 'n GCA of 'n NFA gedefinieerde 'vuurwapen' kon besit nie (dws misdadigers, ontvangers van oneerlike ontslag uit militêre diens, verstandelik beoordeelde, ens.) van die besit/verkryging van 'n 'antieke vuurwapen'. 
Individue of maatskappye wat vuurwapens met groot bore wil bemark, kan by ATF aansoek doen om 'n "uitsondering op sportklousules". As dit toegestaan ​​word, erken ATF dat die vuurwapen 'n wettige sportgebruik het en dus nie 'n vernietigende toestel is nie. Sekere groot safari -geweerkalibers, soos .585 Nyati en .577 Tyrannosaur, het sulke uitsonderings.
Die frase "alle NFA -reëls geld" is algemeen. Hierdie vrywaring word gewoonlik vetgedruk geplaas van vuurwapenhandelaars met 'n FFL -lisensie.
Dit is 'n algemene wanopvatting  dat 'n individu 'n "Klas 3" -lisensie moet hê om 'n NFA -wapen te besit. 'N Federale vuurwapenlisensie (FFL) hoef nie 'n individuele eienaar te wees nie, alhoewel dit 'n voorvereiste is om 'n spesiale belastingbetaler te word (SOT, sien spesiale beroepsbelastingbetalers): Klas 1-invoerder, klas 2 vervaardiger-handelaar of klas 3 handelaar in NFA -wapens. Daar is oor die algemeen drie maniere om 'n NFA -wapen te besit: as 'n individu, deur 'n geweertrust of as 'n beperkte aanspreeklikheidsmaatskappy (LLC). Wettige besit van 'n NFA -vuurwapen deur 'n individu vereis oordrag van registrasie binne die NFA -register. 'N Individuele eienaar hoef nie 'n NFA -handelaar te wees om Titel II -wapens te koop nie. Die verkoop en aankoop van 'n NFA -wapen word egter soos volg belas en gereguleer:
Alle NFA -items moet by die Buro vir Alkohol, Tabak, Vuurwapens en Plofstof (ATF) geregistreer wees. Privaat eienaars wat 'n NFA -item wil koop, moet goedkeuring van die ATF verkry, 'n uitgebreide agtergrondtoets ondergaan, insluitend die indiening van 'n foto en vingerafdrukke, die vuurwapen volledig registreer, ATF skriftelike toestemming ontvang voordat hulle die vuurwapen oor staatslyne skuif en belasting betaal.  Die versoek om eienaarskap van 'n NFA -item oor te dra, word op 'n ATF -vorm 4.  Daar was verskeie ongunstige regsgedinge waar eisers NFA -goedkeuring vir 'n oordrag geweier is. Hierdie regsgedinge sluit in: Lomont teen O'Neill,  Westfall v. Miller,  en Steele v. National Tak. 
NFA -items kan ook na korporasies (of ander regsentiteite soos 'n trust) oorgedra word. As die papierwerk om die oordrag van 'n NFA -item aan te vra deur 'n beampte van 'n korporasie begin word, moet vingerafdrukke en foto's van die amptenaar saam met die oordragversoek ingedien word. Hierdie metode het nadele, want dit is die korporasie (en nie die hoof nie) wat die vuurwapen besit. As die korporasie dus ontbind, moet dit sy NFA -wapen aan die eienaars oordra. Hierdie gebeurtenis word beskou as 'n nuwe oordrag en is onderhewig aan 'n nuwe oordragbelasting. 
Die belasting vir die vervaardiging van enige NFA -vuurwapen (behalwe masjiengewere, wat individue onwettig is om te vervaardig) is $ 200. Die oordrag vereis 'n belasting van $ 200 vir alle NFA -wapens behalwe AOW's, waarvoor die oordragbelasting $ 5 is (hoewel die vervaardigingsbelasting $ 200 bly). 
Alle NFA -wapens wat deur individue gemaak word, moet wettig wees in die staat of munisipaliteit waar die individu woon. Die betaling van 'n "belasting op $ 200" voor die vervaardiging van die wapen, hoewel 'n latere oordrag van AOW's nadat dit wettiglik gemaak is, slegs $ 5 is. Slegs 'n Klas II-vervaardiger ('n FFL-houer wat gelisensieer is as 'n "Vervaardiging van Vuurwapens" of 'n Tipe-07-lisensie wat 'n Spesiale Beroepsbelastingstempel of SOT betaal het) kan NFA-vuurwapens (behalwe vernietigende toestelle) belastingvry vervaardig, maar hulle betaal 'n groter jaarlikse belasting wat wissel van $ 500 tot $ 1000 om produksie te dek. 
'N Houer vir die vervaardiging van 'n destruktiewe toestel (tipe-10 FFL) kan vernietigende toestelle belastingvry vervaardig. 'N Tipe-07-lisensie kos egter $ 150 vir drie jaar-terwyl 'n vernietigende vervaardigingslisensie van tipe 10 vir drie jaar $ 3000 kos. Beide lisensies vereis steeds die betaling van die spesiale beroepsbelastingstempel van $ 500 (verlaagde tarief) of SOT (of die volle belasting van $ 1000) per jaar vir die vervaardiging van NFA-wapens wat hulle onderskeidelik deur die vervaardiger gekwalifiseer het. Die SOT "verlaagde tarief" is van toepassing op 'n onderneming waarvan die verkope minder as $ 500,000 per jaar beloop. 
Oordraagbare masjiengewere wat voor 19 Mei 1986 gemaak of geregistreer is, is baie meer werd as die oorspronklike waarde voor 1986 en items soos geregistreerde "outo-sears", "lightning-links", "trigger-packs, trunnions" en 'n ander kombinasie van onderdele "wat voor die voormelde datum as masjiengewere geregistreer is, is dikwels amper soveel werd as 'n vol geregistreerde masjiengeweer. Byvoorbeeld, vanaf September 2008 kos 'n oordraagbare M16-geweer ongeveer $ 11,000 tot $ 18,000, terwyl 'n oordragbare "weerligskakel" vir die AR-15 vir $ 8,000 tot $ 10,000 kan verkoop. Nuwe vervaardiging M-16's verkoop vir ongeveer $ 600 tot $ 1000 aan wetstoepassers en die weermag. 
Op versoek van enige ATF -agent of -ondersoeker, of die Prokureur -generaal, moet die geregistreerde eienaar bewys lewer van registrasie van die vuurwapen. 
In 'n aantal situasies kan 'n NFA -item sonder oordragbelasting oorgedra word. Dit sluit in verkope aan regeringsinstansies, tydelike oordrag van 'n NFA -vuurwapen na 'n wapensmid vir herstelwerk, en die oordrag van 'n NFA -vuurwapen na 'n wettige erfgenaam na die dood van die eienaar. 'N Permanente oordrag, selfs al is dit belastingvry, moet deur ATF goedgekeur word. Die regte vorm moet by ATF ingedien word voordat die oordrag plaasvind. Wettige erfgename moet byvoorbeeld 'n vorm 5 indien en wag vir goedkeuring voordat hulle 'n NFA -item in besit neem. Tydelike oordragte, soos dit na 'n wapensmid of na die oorspronklike vervaardiger vir herstel, is nie onderhewig aan ATF -goedkeuring nie, aangesien dit nie wetlik as oordragte beskou word nie. ATF beveel egter aan om belastingvrye oordragpapier oor al die tydelike oordragte in te dien, om die eienaar en die wapensmid 'n ekstra laag regsbeskerming te bied. 
Die Wet maak sekere gedrag strafregtelik in verband met die bedryf van 'n vervaardiger, invoerder of handelaar ten opsigte van (NFA) vuurwapens sonder om 'n spesiale beroepsbelasting (SOT) te registreer of te betaal, of 'n vuurwapen wat aan homself oorgedra is, te ontvang of te besit. in stryd met die NFA wat 'n vuurwapen ontvang of besit, wat in stryd is met die NFA wat 'n vuurwapen ontvang of besit, wat nie vir homself geregistreer is nie, in die Nasionale Vuurwapenregistrasie en Oordragrekord, wat 'n vuurwapen in stryd met die NFA stuur of maak, of dit uitwis, verwyder, verander, of die reeksnommer van die vuurwapen verander. 
Oortredings van die wet kan tot tien jaar in die federale gevangenis gestraf word en alle toestelle of vuurwapens word verbeur, en die individu se reg om in die toekoms vuurwapens te besit of te besit. Die wet maak voorsiening vir 'n boete van $ 10,000 vir sekere oortredings.  'n Opsetlike poging om 'n belasting wat deur die Wet opgelê is, te ontduik of te verslaan, is 'n misdryf wat tot vyf jaar gevangenisstraf en 'n boete van $ 100,000 ($ 500,000 in die geval van 'n korporasie of trust) strafbaar is, ingevolge die algemene belastingontduiking.  Vir 'n individu kan die boete van $ 100,000 vir belastingontduiking tot $ 250,000 verhoog word. 
Die Amerikaanse hooggeregshof het beslis Haynes teen die Verenigde State dat die vyfde wysiging van die Amerikaanse grondwet oortreders - en, deur ekstrapolasie, alle ander verbode eienaars - van die registrasievereistes van die wet vrystel. Die verbode persoon wat die besitverbod oortree, kan egter kragtens die Gun Control Act van 1968 skuldig bevind word omdat hy 'n verbode persoon is wat 'n (enige) vuurwapen besit.
Die Wet op Atoomenergie van 1954 is in 2005 gewysig en bevat 'n bepaling (42 VSC § 2201a) om lisensiehouers en gemagtigde kontrakteurs van die Kernregulerende Kommissie (NRC) in staat te stel om masjiengewere te besit ten einde sekuriteit te bied.  
Die invoer van NFA -vuurwapens is verbied deur die wapenbeheerwet van 1968, wat 'n 'sport' -klousule geïmplementeer het. Slegs vuurwapens wat deur ATF beskou word as uitvoerbare sporttoepassings, kan vir burgerlike gebruik ingevoer word. Gelisensieerde vervaardigers van NFA -vuurwapens mag steeds, met die nodige papierwerk, buitelandse NFA -vuurwapens invoer vir navorsings- en ontwikkelingsdoeleindes, of vir regeringsgebruik.
Die huishoudelike vervaardiging van nuwe masjiengewere wat burgerlikes kon koop, is in die Wet op die Beskerming van Vuurwapeneienaars van 1986 (ook bekend as 'McClure-Volkmer') effektief deur taal verbied. Die taal is bygevoeg in 'n wysiging van William J. Hughes en daarna verwys as die Hughes -wysiging.  Masjiengewere wat wettig geregistreer was voor die datum van inwerkingtreding (dws Mei 1986) is steeds wettig vir besit deur en vervoer tussen burgerlikes waar dit deur die staatswet toegelaat word. Die statiese en relatief klein aantal oordraagbare masjiengewere het veroorsaak dat hul prys gestyg het, dikwels meer as $ 10,000, hoewel Mac-10 en Mac-11-masjiengewere nog steeds vir ongeveer $ 8,000 gekoop kan word.   Masjiengewere wat na die inwerkingtreding van die FOPA vervaardig is, kan slegs aan wetstoepassers en regeringsagentskappe verkoop word, uitgevoer word of as voorraad of "handelaarsmonsters" gehou word deur gelisensieerde vervaardigers en handelaars. Masjiengewere wat na 1986 vir wetstoepassing vervaardig is, maar nie na burgerlike registrasie oorgedra kan word nie, kos gewoonlik slegs 'n paar honderd dollar meer as hul semi-outomatiese eweknieë, terwyl 'n masjiengeweer wat voor die Hughes-wysiging geregistreer is, 'n groot premie kos.
Die Hughes -wysiging het slegs masjiengewere geraak. Alle ander NFA -vuurwapens is steeds wettig vir vervaardiging en registrasie deur burgerlikes onder Vorm 1, en die oordrag van registrasie na burgerlikes via Vorm 4 (alhoewel sommige state hul eie wette het wat NFA -vuurwapens wettiglik daar besit). Knaldempers en kortvatgeweer is oor die algemeen die gewildste NFA -vuurwapens onder burgerlikes, gevolg deur Short Barrel Shotguns, Destructive Devices en "Any Other Weapons". Terwyl die meeste NFA -vuurwapens by vervaardigers gekoop word en deur 'n handelaar aan burgerlikes oorgedra word, word baie daarvan deur die burgerlikes self gemaak nadat hulle 'n vorm 1 ingedien het en die belasting van $ 200 betaal het. Sommige soorte NFA -vuurwapens kan relatief eenvoudig wees om te maak, soos die maak van 'n kortvatgeweer (deur die boonste ontvanger uit te ruil vir een met 'n kort loop) of 'n kortvatgeweer met 'n pypsnyer om die looplengte te verkort, terwyl om ander NFA -vuurwapens te maak, soos geluiddempers, verg meer tegniese vaardigheid. [ aanhaling nodig ]
'N NFA -trust (ook bekend as 'n geweertrust, Titel II -trust, ATF -trust of Klas 3 -trust) is 'n wettige trust wat in die Verenigde State gebruik word om NFA -vuurwapens te registreer en te besit. Ingevolge regulasies laat die gebruik van 'n trust potensiële kopers van NFA -items toe om sommige van die federale oordragvereistes te vermy wat andersins aan 'n individu opgelê sou word.  Soos ander trusts, maak dit voorsiening vir boedelbeplanning in die erf van vuurwapens. In 2013 stel ATF nuwe reëls voor,  dikwels na verwys as ATF -voorgestelde reël 41p, wat, indien dit aanvaar word, vereis dat alle "verantwoordelike persone" van 'n entiteit wat gebruik word om NFA -items te koop, aan dieselfde prosedures voldoen as individue in verkryging van NFA -items. In 'n NFA -trust word 'n verantwoordelike persoon gedefinieer as "enige gewer, kurator, begunstigde,. Wat direk of indirek die mag of gesag ingevolge enige trustinstrument besit,. Om te ontvang, te besit, te stuur, te vervoer, te lewer, oor te dra, of andersins 'n vuurwapen vir, of namens die entiteit, weggooi. "  ATF het die reël op 15 Januarie 2016 gefinaliseer om 180 dae later van krag te word. Die vorige vereiste vir die goedkeuring van die "hoof wetstoepassingsbeampte" is uitgeskakel, terwyl alle verantwoordelike persone vir 'n trust nou aan dieselfde beperkings as individuele eienaars moet voldoen.   
In 1938 het die Amerikaanse distrikshof vir die Western District of Arkansas die statuut ongrondwetlik beslis Verenigde State v. Miller. Die verweerder Miller is gearresteer weens die besit van 'n ongeregistreerde haelgeweer met 'n kort dubbele loop, en omdat hy dit "onwettiglik" vervoer het in die interstaatlike handel van Claremore, Oklahoma na Siloam Springs, Arkansas "wat die misdaad vervolmaak het.  Die regering se argument was dat die haelgeweer met 'n kort loop nie 'n militêre wapen is nie en dus nie 'n 'militia' wapen wat deur die tweede wysiging beskerm word nie, teen federale inbreuk. Die distrikshof stem saam met Miller se argument dat die haelgeweer wettig was ingevolge die tweede wysiging.
Die uitspraak van die distrikshof is omgekeer op 'n direkte appèl na die hooggeregshof van die Verenigde State (sien Verenigde State v. Miller). Geen beskrywing is namens die verweerders ingedien nie, en die verweerders het self nie voor die hooggeregshof verskyn nie. Miller self is een maand voor die beslissing van die Hooggeregshof vermoor. Geen bewyse dat so 'n vuurwapen 'gewone militêre toerusting' was nie, is by die verhoorhof voorgelê (blykbaar omdat die saak uitgegooi is - op versoek van die beskuldigdes - voordat bewyse gelewer kon word), alhoewel destyds twee regters van die Hooggeregshof was tydens die Eerste Wêreldoorlog amptenare van die Amerikaanse weermag en het moontlik persoonlike kennis gehad van die gebruik van sulke wapens in gevegte. Die Hooggeregshof het aangedui dat hy nie geregtelik kennis kan neem van so 'n bewering nie.
Die hooggeregshof het die distrikshof omgekeer en bevind dat die NFA -bepaling (die besit van sekere vuurwapens kriminaliseer) nie die beperking van die tweede wysiging oortree nie en dus grondwetlik is.
Daaropvolgende uitsprake is toegelaat om aan te dui, wat aandui dat haelgewere met kort loop oor die algemeen as gewone militêre toerusting erken word as 'n brief ingedien word (bv. Gevalle teen die Verenigde State),  wat die gebruik van kortvatgeweer in gespesialiseerde militêre eenhede beskryf.
Onsekerheid daarna Miller en na verloop van Montana House Bill 246 Edit
Die omvang van die toepassing van die wet op privaat vuurwapens of toestelle is onseker. Sulke items sal normaalweg onder die bepalings van die wet gereguleer word, maar is slegs bedoel vir privaatbesit en nie te koop nie. Aangesien die wet se aansoek afgelei is van die federale wetgewer se konstitusionele reguleringsbevoegdheid oor interstaatlike handel, is dit onduidelik hoe privaat geboude vuurwapens of toestelle wat uitsluitlik vir persoonlike besit gebou is (dws nie bedoel is om in die stroom van interstaatlike handel te word nie) geraak word deur die Wet. Dit wil voorkom asof hulle gereguleer word onder die interpretasie van die Hooggeregshof Wickard v. Filburn  wat bepaal dat selfs aktiwiteite wat slegs intrastaat voorkom, so 'n wesenlike uitwerking op die interstaatlike handel kan hê dat 'n gebrek aan regulering van sodanige handel die Kongres se mag om interstaatlike handel te reguleer, sou verslaan. [ aanhaling nodig ]
In die landmerk 1995 -geval van Verenigde State v. Lopez, die eerste besluit in ses dekades om 'n federale statuut ongeldig te maak omdat dit die mag van die Amerikaanse kongres oorskry ingevolge die handelsbepaling van die Amerikaanse grondwet, het die Hooggeregshof beskryf Wickard v. Filburn as "miskien die verreikendste voorbeeld van gesag oor die handelsklousule oor intrastate handel". Die meerderheid van die Hooggeregshof wat die saak van 2005 beslis het Gonzales v. Raich sterk gesteun Filburn in upholding the power of the federal government to prosecute individuals who grow their own medicinal marijuana pursuant to state law. In Raich, the court held that, as with the home grown wheat at issue in Filburn, home grown marijuana is a legitimate subject of federal regulation because it competes with marijuana that moves in interstate commerce. As the Court explained in Gonzalez:
Advokaat adverteer. Hierdie webwerf word geborg deur Seeger Weiss LLP met kantore in New York, New Jersey en Philadelphia. Die hoofadres en telefoonnommer van die firma is Challengerweg 55, Ridgefield Park, New Jersey, (973) 639-9100. Die inligting op hierdie webwerf word slegs vir inligtingsdoeleindes verskaf en is nie bedoel om spesifieke regs- of mediese advies te verskaf nie. Do not stop taking a prescribed medication without first consulting with your doctor. As u die voorgeskrewe medikasie staak sonder die advies van u dokter, kan dit tot besering of die dood lei. Vorige resultate van Seeger Weiss LLP of sy prokureurs waarborg of voorspel nie 'n soortgelyke uitkoms met betrekking tot toekomstige aangeleenthede nie. As u 'n wettige outeursreghouer is en meen dat 'n bladsy op hierdie webwerf buite die grense van 'billike gebruik' val en inbreuk maak op die outeursreg van u kliënt, kan ons gekontak word oor kopieregaangeleenthede by [email protected]
We currently cannot receive incoming phone calls at the Archives. Please use our Ask an Archivist email reference service to contact us. Ons vra om verskoning vir die ongerief.