Soveel as 70 miljoen Amerikaners mag dalk nie genoeg slaap kry nie. Mans kry minder ure slaap as vroue.
Soos ons voorberei op 'n lente vorentoe vir dagbesparingstyd op Maart 11, vrees baie van ons die verlies van die uur se slaap wat ons aangaan deur ons klokke vorentoe te beweeg. Vir miljoene sal die verlies 'n ekstra belediging wees vir die onvoldoende slaap wat hulle daagliks ervaar.
Opnames wys dat 40 persent van Amerikaanse volwassenes word minder as die nagtelike minimum van sewe ure slaap aanbeveel deur die Amerikaanse Akademie vir Slaapgeneeskunde en die Nasionale Slaapstigting. Die Nasionale Instituut vir Gesondheid skat dat tussen 50 miljoen en 70 miljoen mense kry nie genoeg slaap nie. Hierdie aanbevelings vir die minimum slaap is gebaseer op 'n oorsig van baie wetenskaplike studies wat die rol van slaap in ons liggame evalueer en die gevolge van slaapafwagting op ons vermoë van ons liggaam om op ons piekprestasievlak te funksioneer.
Ek is 'n neuroloog aan die Universiteit van Florida, wat die gevolge van beide traumatiese breinbesering en slaapstremming op die brein bestudeer het. Ek het die gevolge van slaapstremming en die beduidende effekte daarvan gesien.
Volgens die National Sleep Foundation, Amerikaanse volwassenes tans gemiddeld 6.9 ure slaap per nag in vergelyking met die 1940s, toe die meeste Amerikaanse volwassenes gemiddeld 7.9 uur per nag, of een uur meer per nag, gemiddeld was. Trouens, in 1942 het 84 persent van die Amerikaners die aanbevole sewe tot nege uur gehad; In 2013 het daardie nommer gedaal 59 persent. Deelnemers aan dieselfde Gallup-peiling het gemiddeld aangedui dat hulle elke aand 7.3-uur slaap nodig gehad het, maar het nie genoeg gehad nie, wat 'n gemiddelde nagskuld van 24-minute tot gevolg gehad het. Fitbit In Januarie het 2018 die resultate bekend gemaak van 'n studie wat 6 miljard nagte van sy kliënte se slaap gedoen het en berig dat mans eintlik selfs minder as vroue, omtrent 6.5-ure, kry.
Hoekom slaap maak saak
Die probleme wat veroorsaak word deur slaaptekorte, gaan verder as moegheid. In onlangse jare, studies het getoon dat volwassenes wat kort sleepers was, of diegene wat minder as sewe uur in 24 uur gehad het, meer geneig sou wees om aan te meld 10 chroniese gesondheidstoestande, insluitende hartsiektes, diabetes, vetsug, asma en depressie, in vergelyking met diegene wat genoeg slaap gehad het, dit wil sê sewe of meer ure in 'n 24-uurperiode.
Daar is meer uitdagings vir kinders, aangesien hulle vermoedelik 'n groter slaapbehoefte in vergelyking met volwassenes het. Die Amerikaanse Akademie vir Slaapgeneeskunde beveel aan daardie kinders van 6 tot 12 moet nege tot 12 uur per dag slaap en tieners 13 tot 18 moet daagliks agt tot 10 uur slaap om optimale gesondheid te bevorder.
'N Slaapstamingsondersoek van ouers het voorgestel dat Amerikaanse kinders een uur slaap of meer per nag minder kry as wat hulle liggaam en brein benodig.
Navorsers het dit gevind slaap ontneming van selfs 'n enkele uur kan 'n skadelike uitwerking op 'n kind se ontwikkelende brein hê. Onvoldoende slaap kan sinaptiese plastisiteit en geheuekodering beïnvloed, en dit kan lei tot onoplettendheid in die klaskamer.
Elkeen van ons biologiese stelsels word deur slaap geraak. As ons nie lank genoeg slaap nie of wanneer ons swak kwaliteit van slaap ervaar, kan daar ernstige biologiese gevolge wees.
Wanneer ons slaap ontneem word, word ons liggame meer gewek deur 'n verbeterde simpatiese senuweestelsel, bekend as "veg of vlug." Daar is 'n groter geneigdheid vir verhoogde bloeddruk en moontlike risiko van koronêre hartsiektes. ons endokriene stelsel stel meer kortisol, 'n streshormoon vry. Die liggaam het minder glukosetoleransie en groter insulienweerstand, wat op die langtermyn 'n verhoogde risiko vir Tipe 2-diabetes kan veroorsaak. Slaapverlies veroorsaak ook 'n afname in groeihormoon en spieronderhoud.
Ons vertrou ook op slaap om ons metabolisme te behou. Slaap ontbering kan lei tot verminderde vrystelling van die hormoon leptien en verhoogde vrystelling van die hormoon ghrelin, wat geassosieer kan word met verhoogde eetlus en gewigstoename.
Die menslike liggaam vertrou ook op slaap om te help met ons immuunstelsel. Slaap ontbering word geassosieer met verhoogde inflammasie en verminderde teenliggaampies teen griep en verminderde weerstand teen infeksie.
Onvoldoende slaap is geassosieer met a negatiewe effek op bui sowel as verminderde aandag en verhoogde geheue probleme. Daarbenewens kan iemand wat slaap ontneem, 'n afname in pynverdraagsaamheid en reaksietye ervaar. Beroepsstudies het gepaard gegaan met slaapverlies met verminderde prestasie, verhoogde motorongelukke en meer dae wat van die werk af gemis is.
Die rol van die brein
Navorsers het al 'n ruk geweet dat brein gesondheid 'n belangrike aspek van slaap is. In die besonder, slaap is 'n belangrike deel van geheue konsolidasie en leer.
Nuwer navorsing het 'n ander belangrike aspek van slaap vir ons brein voorgestel: Daar is 'n stelsel vir die uitskakeling van moontlik skadelike proteïene soos abnormale variante van amyloïed. Hierdie afvalverwyderingsproses, met behulp van wat bekend staan ​​as die glymphatic stelsel, staatmaak op slaap om hierdie proteïene effektief uit die brein uit te skakel. Dit is dieselfde proteïene wat vermeerder word by pasiënte met Alzheimer se siekte. Studies toon dat ouer volwassenes met minder slaap groter ophopings van hierdie proteïene in hul brein het.
Ons slaapwakker siklus word deur die sirkadiese stelsel, wat help om die brein te laat slaap om die vrystelling van die natuurlike hormoon melatonien te gebruik. Dit blyk dat ons liggaam se stelsel vir die regulering van melatonien en ons slaapskedule die meeste kragtig deur lig beheer word.
Daar is selle in die retina van ons oog wat direk kommunikeer met die brein se biologiese klokreguleerders wat in die hipotalamus voorkom, en hierdie weg word die meeste deur lig beïnvloed. Hierdie neurone word aangetref deur die liggolwe van die blou spektrum of blou lig. Dit is die soort lig mees prominente in elektroniese ligte van rekenaars en slimfone. Dit het 'n moderne uitdaging geword wat ons natuurlike slaapwakkersiklus nadelig kan beïnvloed.
Bykomende faktore wat slaap kan belemmer, sluit in pyntoestande, medikasie vir ander toestande, en die verhoogde eise en verbintenis van die moderne samelewing.
Soos ons voorberei op dagbesparing, kan ons daaraan dink baie atlete het beplande slaapverlengings ingesluit (slaap langer as gewoonlik) in hul skedule om prestasie te verbeter en dat baie professionele sportspanne huurkonsultante gehuur het om te help verseker hul atlete het genoeg slaap. Miskien moet ons 'n soortgelyke spelplan hê as ons die tweede Sondag in Maart nader.