Nuuskommentaar: Kommunis agter elke bos uitskopSAKP Die klag wat die SAKP teen die hoof van die Valke, lt.genl. Mthandazo Ntlemeza, ingedien het omdat dié glo gesê het die Valke gaan nou kommuniste teiken, is hoogs interessant. Dit val min of meer saam met die SAKP se veroordeling van die ANC oor die “toesmeer” van die ondersoek na staatskaping teen die Guptas (en wesenlik teen pres. Jacob Zuma). Dit was inderdaad al ’n ruk duidelik dat die ANC se ringkoppe nou ’n ander deuntjie oor die Guptas sing, en byvoorbeeld die banke wat alle sake met Gupta-ondernemings opgeskort het, erg kritiseer. Kenners meen die alliansie tussen die ANC en die SAKP is nie nou werklik in gedrang nie. Moontlik was dit ook ’n soort finale armdrukkery om SAKP-lede op soveel moontlike invloedryke posisies op die ANC se kandidatelyste te kry – ’n proses wat gistermiddag 17:00 gesluit het. Dit is nietemin insiggewend dat die klag teen die Valke gelê is, en wel by die kantoor van regter Essa Moosa, wat klagtes teen die Valke ondersoek. Daar was die afgelope aantal jare verskeie kere aanduidings van krake tussen die SAKP en die ANC, wat gou weer met kitsmengsels toegesmeer is. In die ou Suid-Afrika het dit soms gevoel of dit mode is “om ’n kommunis agter elke bos uit te skop”. Die SAKP was, soos die ANC en ander, verbode organisasies, en baie van die leiers agter tralies. Jong seuns het aan die grens en selfs in buurlande geveg om die kommunistiese bedreiging in die vorm van ’n totale aanslag die hoof te bied. Met die val van die Berlynse muur in 1989 is geoordeel dat die kommunistiese bedreiging vir goed iets van die verlede is. In Suid-Afrika het kommunisme in verskeie vorme egter bly floreer. Die bekende kommunis, wyle Bram Fischer, se naam pryk op talle geboue. Selfs die oud-Kubaanse diktator, Fidel Castro, se naam pryk op die hoofsetel van die Vrystaatse provinsiale regering. Talle plakkerskampe is na Joe Slovo vernoem. Soms lewer die verweefdheid van die SAKP met die ANC tikkies ironie op. Gwede Mantashe, sekretaris-generaal van die ANC en die man wat die Gupta-ondersoek moes lei, en toe ook die aankondiging gedoen het, is self ’n kommunis. Oudpresidente Nelson Mandela, Thabo Mbeki en pres. Jacob Zuma was almal in stadiums ingeskrewe lede van die SAKP. Trouens, Zuma het onlangs nog gesê dat die ANC daarna streef om ’n kommunistiese, sosialistiese staat daar te stel. (Die ekonomie het nie baie van hierdie stelling gehou nie.) Zuma hys skynbaar na willekeur verskillende vlae. Hy gaan laai die kabinet met kommunistiese ministers in sleutelportefeuljes, maar veral die ekonomiese portefeuljes. Dan bewys hy weer lippediens aan die Nasionale Ontwikkelingsplan. Maar lê die eintlike kommunistiese gevaar nie nou elders nie? Dit wat die EFF, Cosatu, Numsa en ander as radikale sosialisme voorhou, klink dikwels na suiwerder kommunisme as waarmee die SAKP vorendag kom. Kommunistiese retoriek is deel van die algemene woordeskat, en kommunistiese “helde” word vereer, selfs al is sommiges, soos Mao en Stalin, al in hul eie lande behoorlik gediskrediteer. In hierdie allegaartjie is daar ook nog enkele “nuttige idiote”, asook inhalige opportuniste wat so in poste beland het en besonder ruim skep. Die enkele wit en bruin lede (drie lede elk), en die enkele Indiërlid van die ANC se NUK is op ’n enkele uitsondering of twee na lede van die SAKP. (Marius Fransman is/was ex officio-lid, maar die woelinge in die Wes-Kaap marginaliseer hom.) Nadat die Marthinus-generasie op so ’n paar uitsonderings na uit die kabinet gefaseer is, geld dieselfde min of meer in die kabinet ook. Dit sou stiksienig wees om die kommunistiese gevaar in die land slegs te meet aan die hand van die vermoë van die SAKP om hom binne die ANC te laat geld (’n soort staatskaping). Al dra diegene in die EFF en ander instansies nie formeel die kommunistiese hoed nie, is hul ideologie en strategie daarop gevestig. En op die oog af lyk dit na ’n groter gevaar as die handjievol SAKP-lede waar die stert die hond swaai.