Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke So aanbid ons Preke Gesinslewe 2 Timoteus 3:10-17 Hoop vir ons en ons kinders.
| | Trefslae: 5755
Hoop vir ons en ons kinders
Ongeveer twee weke gelede was ek teenwoordig by ‘n gesprek waar ‘n sielkundige ‘n terloopse opmerking gemaak het na aanleiding van die gebeure rondom ‘n skooldogter (onderhoofmeisie) van ‘n bekende skool wat probeer selfmoord pleeg het. Sy opmerking(s) het min of meer op die volgende neergekom:
Dat wat ons sê ons glo, in ons lewens sigbaar word. Dat ons nie een ding sal bely, van een saak met die mond oortuig sal wees nie, maar iets anders gaan lewe nie. As ons byvoorbeeld sê , broers en susters, dat ons glo dat God met ons sal wees tot die einde, as ons sê dat God vir ons die goeie sal gee, as ons sê dat God in beheer is van elke omstandigheid in my lewe, as ons sê God sal uitkoms gee, as ons sê omdat Jesus Christus opgestaan het en lewe ons ook voluit kan lewe, moet ons dit nie alles net sê nie. Ons moet dit gaan lewe. Ten spyte van. Ten spyte van alles: my ervaring, my oordeel oor die toekoms, my siening van my omstandighede. In kort: as ons werklik hierdie glo wat ons bely, sal ons kan leef met hoop teen alle hoop in, met drome teen alle moontlikheid van droom is, met durf, al is daar geen krag meer oor nie. Want ons bely mos dat ons tot alles in staat is in Jesus Christus? Of sê ons dit maar net?
Verder, broers en susters, moet ons wat ons van God glo, en uit sy hand ontvang, sigbaar en waar maak in ons lewe teenoor ander. Dit help tog nie ons bely van God dat Hy werklik sorg, maar ons wil nie ook versorg nie. Hoe sorg God? Hy doen vir ons alles om die verhouding tussen Hom en ons in stand te hou — en te laat groei. Daarom vergewe Hy, gee Hy wat nodig is, oorlaai Hy ons met liefde, toon Hy onmeetbare geduld.
Waar staan u en my verhouding met God, broers en susters? Oordeel u maar self. As u en ek egter ons kinders wil laat leef, hoop en droom, sal ons naby en steeds nader aan God moet leef. Want Hy is die bron van alle lewe. Ken u en ek hierdie bron? Persoonlik. Deur ervaring? Of sê ons dit maar net?