RUBRIEK: 'n Viertrek maak die wêreld oop... | Weg
RUBRIEK: 'n Viertrek maak die wêreld oop...
My eerste viertrek was 'n Land Rover – 'n 1978- model 109 Series 3. 'n Ivoorwit ten seater-stasiewa. Vir sy eerste trippie is ons Kosibaai toe. In daai dae was daar nog net 20 staanplekke in die kampterrein en nie veel verder nie. Ons was nog los en vry en positief oor alles, en het net die pad gevat sonder om aan kampplek te dink – vol vertroue dat die heelal vir ons sou sorg.
Ons was 'n selfonderhoudende eenheid, soos dit hoort as jy 'n viertrek ry: 'n gasyskas vol koue goedjies, 'n pottestel, tente, 'n stofie, byl, graaf... Van Jozinidam se kant af was dit heelpad grondpad, maar nog nie naastenby viertrekpad nie. Met die inry by Manguzi – die dorpie net voordat jy afry na die Parkeraad se kampplek – het ek die bekendheid van dié andersheid ervaar. Dis een van daai plekke wat jou laat voel jy is nie meer 'n toeris nie; jy is nou 'n reisiger. Dis Afrika: Stof hang oor alles; 'n seuntjie hol kaalvoet verby met 'n speeklose fietsnaaf wat hy met 'n stuk draad stuur; 'n boerbok loop klingelklok voor jou oor die pad en die res van die trop kyk teësinnig op waar hulle in die stof rondsnuif vir kos.
Die handelshuis en poskantoor deel die grootste geboutjie in Manguzi. Onder die afdak, langs die geroeste Vyf Rose- en Boxer-blikplakkate teen die muur, sit 'n madala op twee bakstene wat in hy in 'n "T" gestapel het. Tussen sy voete staan 'n halwe botteltjie Coke. Hy teug behaaglik aan 'n selfgerolde sigaret en laat die rook stadig by sy neus uitwarrel die windstil warm lug in. Om die hoek kwetter groot swart spreeus in 'n gedaan peperboom. Onder die boom staan 'n vaalgroen Mazda-bakkie op bakstene. 'n Blouaap sit op die dak en kyk gesteurd na die spreeus. Sy stert hang voor die gat waar eens 'n voorruit was.