Die titel van die gedig “Risico’s”, ook uit Namens de ander, bied ’n verrassende blik op die gewoontes en die roetine wat vorm gee aan die daaglikse bestaan. Ook die laaste twee reëls van die gedig versterk met die goed gekose woord “wagen” hierdie gedagte: “We wagen ons gewoontes in, / hebben ons lief. Elke mens is so uniek, en die beste sangers sing met hulle eie stem, en die beste skrywers skryf uit hulle eie hart. Het jy al gedink, hoe klein is ‘n gesig regtig, en ‘n oog is maar ‘n oog, en ‘n neus ‘n neus en ‘n mond ‘n mond. 2002. [en die here het foto's geneem oor vanderbijlpark] Pretoria: Protea Boekhuis. Die gietende reën stort onbedaarlik met die windsliertes op die keistene neer. ’n Nagwag skeur haar gesteurd van haar Meule en Bone weg. Al wat ek vra is dat Spur erken hulle was verkeerd en onregverdig! – Arrogansie gaan nie hul kliënte terug bring nie!