Loftus Marais vra: Grobler se werk haar eie?
LitNet het gister �n bydrae van Loftus Marais, �n Nuwe Stemme 3-digter, ontvang waarin hy ooreenkomste uitwys tussen �n gedig in die Eug�ne Marais-pryswenner Melanie Grobler se bundel Die Waterbreker (2003) en �n gedig in die bundel Skin Diver (1999) deur die Kanadese digter Anne Michaels.
Op die oog af lyk dit asof Grobler se gedig �stad� byna �n direkte vertaling is van Michaels se �There Is No City That Does Not Dream�. Hoewel Grobler by �n ander gedig in haar bundel (�die belydenis� op bl 90) onderaan noem �geskryf by die lees van czeslaw milosz�, en ook elders bronne aandui, is daar geen verwysing na Michaels se gedig onderaan �stad� nie.
Loftus Marais se bydrae
As iemand wat al sy hand aan �n paar gedigte gewaag het, al �n paar gepubliseer gekry het, en dus veg vir sy klein stukkie grond in die snel-krimpende Afrikaanse vaderland van vers, probeer ek op die hoogte van verwikkelinge in die po�sie bly. Inderdaad, deesdae verskyn daar meer opinies en teorie oor nuwe Afrikaanse po�sie (of die tekort daaraan) as nuwe bundels. Ek is ook deeglik bewus dat ek hiermee ook daaraan skuldig is. Maar ek moet iets van my hart af kry.
Melanie Grobler se bundel Die Waterbreker is hoog aangeslaan, en net soos ander wat belang stel, het ek dit met ywer gelees. Daar word so min bundels deur Die Groot Uitgewers gepubliseer dat die verskyning van een onder hulle vaandel dadelik �n belofte van kwaliteit en oorspronklikheid is. Of so dink mens.
Op bladsy 13 van Grobler se bundel het ek die volgende gelees:
Geskandeerde weergawe van Melanie Grobler se "stad":
Dit het my herinner aan die Kanadese digter Anne Michaels se werk, en in haar 1999-bundel, Skin Divers, het ek die volgende gevind:
Geskandeerde weergawe van Anne Michaels se "There Is No City That Does Not Dream":
Wat anders kan mens dink as die ergste? N�rens naby Grobler se gedig (by wyse van spreke) staan daar ��n vertaling van�, �ge�nspireer deur� of �geskryf by die lees van� Michaels nie. Sy bied dit as haar eie werk aan. S� �n ontdekking maak die hele bundel verdag.
Vir iemand wat glo in die integriteit van die skrywer en (dalk na�ef) in die verhewe posisie van die digter, is so iets taamlik ontnugterend en teleurstellend. Die Waterbreker is bekroon met die Eug�ne Marais-prys. Vir �n jong digter is dit veel eerder �n hartbreker of moedbreker. Die digter is gekanoniseer in Groot Verseboek. Sy word gepubliseer terwyl baie ander oorspronklike stemme afgekeur word.
Indien po�sie-lesers tevrede moet wees met �n handjievol bundels elke jaar, laat hulle darem seker wees dis die digters se eie werk.
Melanie Grobler se reaksie:
N� LitNet die bydrae van Loftus Marais ontvang het, het ek vir Melanie Grobler genader.
Grobler s� sy ken glad nie die gedig van Michaels nie en kan nie onthou of sy dit al ooit gelees het nie. Na ek die ooreenkomste aan haar uitgewys het, het sy soos volg reageer:
�Ek lees verskriklik baie en hoewel mens ook baie absorbeer, sou ek dit nie doelbewus gedoen het nie. Ek was vreeslik gesteld daarop (bronne) en het verskeie kere deur die bundel gewerk. Dit was nie doelbewus nie en moes ingesluip het. As die boek herdruk word sal ek beslis aandag gee daaraan.�
Grobler is tans besig met �n groot projek wat die vertaling van verskeie bundels van Breyten Breytenbach in Engels behels.