Die geografie van geslagsgebaseerde geweld in Brasilië - Versamelings
Die geografie van geslagsgebaseerde geweld in Brasilië
As elke land die topografie van sy wreedheid ondersoek, hoe sou die kaarte dan lyk?
'N Nuwe studie oor Brasilië wat verlede Sondag vrygestel is, fokus op die diepgewortelde geweld teen vroue in die land.
Volgens CNN is die studie van Brasilië, wat "Kaart van geweld 2010, "Wys dat tussen 1997 en 2007 41.532 vroue vermoor is. As u die getalle van nader bekyk, onthul dit slegte nuus: tien vroue word daagliks deur hierdie saak doodgemaak. Veertig persent van die slagoffer is tussen die ouderdomme van 18 en 30 jaar oud, en die meeste gevalle is deur familielede, gades, oud-kêrels of mans wat hulle verwerp het, aangevra.
Bewusmaking van huishoudelike geweld in Brasilië neem al dekades toe. In die laaste tyd is verwysings meestal te danke aan hoëprofielgevalle wat die nasionale media asemrowend veroorsaak. Vroeër hierdie maand is Bruno Fernandes, 'n professionele Brasiliaanse sokkerspeler / doelwagter, daarvan beskuldig dat hy sy voormalige minnaar, Eliza Samudio, vermoor het. Nadat die saak aan die lig gekom het, was Marina Silva, 'n kandidaat vir die president van Brasilië in Oktober 2010, uitgesproke oor sy kommer oor hierdie stygende neiging. 'Ons het hierdie soort episodes herhaaldelik teen die lewens van vroue gesien,' het hy aan The Guardian verduidelik.
Daar word daagliks tien vroue vermoor. Veertig persent van die slagoffer is tussen die ouderdomme van 18 en 30 jaar oud, en die meeste gevalle is deur familielede, gades, oud-kêrels of mans wat hulle verwerp het, aangevra.
Geweld teen vroue in Brasilië kan teruggevoer word na die vroeë geskiedenis van die land. In 1822 word 'n wet ingestel wat 'n man toelaat om sy egbreekbare vrou dood te maak, maar tog is dieselfde daad kriminaliseer toe hy deur 'n vrou gedoen is. En ondanks die feit dat die wet kort daarna herroep is (in 1830, nadat onafhanklikheid van Portugal verkry is), het dit gelyk of 'n sterk geloof in die sosiale aanvaarbaarheid daarvan bly.
'Gewelddadige emosie' was vir jare 'n wettige verskoning vir misdade teen vroue. Terwyl die feministiese beweging prominent geword het ná die her-demokratisering van Brasilië in 1985, het vroue hul ervarings met huishoudelike geweld begin rapporteer. Uiteindelik is die "Wet op huishoudelike en gesinsgeweld'(Ook genoem die Maria da Penha-wet, na 'n noemenswaardige feministiese figuur wat deur haar mishandelde man parapalegies gelaat is) is in 2006 onderteken. Die wet het die straf vir verdrag wat verband hou met geslagsgeweld, verdriedubbel en spesiale howe daargestel met jurisdiksie oor hierdie nedersettings.
Maar wat het gebeur in die jare tot 2006? En waarom is hierdie soort geweld nog so algemeen in Brasilië?
DDM's / vrouepolisie-stasies
'N Stuk hoop staan ​​uit onder die inisiatiewe om die misdade van Brasilië teen vroue te beëindig.
Op 6 Augustus 1985 is die eerste delegacia de defesa da mulher-polisiestasie ter verdediging van vroue- is in Sao Paolo geskep. Teen 2004 het Brasilië 339 "DDM's" regoor die land geopen met die hoop om voldoende geslagsgebaseerde geweld aan te spreek en te bestry.
Die DDM's bestaan ​​uit vroulike offisiere en probeer om 'n veilige plek te bied waar vroue hul kwessies kan uitspreek en wettige skikkings kan beoefen. Alhoewel baie slagoffers skuldig voel oor die uitroeiing van hul lewensmaat of familielede, was die amptenare optimisties dat hierdie nuwe struktuur angs kan verminder oor die mishandeling van mans by mans.
Die DDM's het daarin geslaag om 'n bewustheid van huishoudelike geweld in Brasilië te verhoog, sowel as die behoefte om hierdie groeiende probleem die hoof te bied. Die stasies was selfs in 'n radiosegment oor hul werk te sien, en 'n televisieprogram, 'Delegacia Da Mulher,"Wat in die vroeë negentigerjare twee seisoene geduur het. Afgesien van die toenemende algemene kennis, het die DDM's baie vroue emosionele ondersteuning verleen en hulle die krag gevind om hul sake te registreer.
Ondanks die groot vooruitgang van die DDM's, het verskeie paradokse hul vermoë belemmer om Brasilië werklik uit sy kultuur van geslagsgeweld te verwyder. Die Brasilië se DDM's, 'n land wat bekend is vir sy polisie-brutaliteit, word steeds ondersoek en soms selfs gevrees. Ander het vrouepolisiebeamptes self gekritiseer en gesê dat hulle ook historiese stereotipes oor manlikheid handhaaf en nie met die slagoffers kan identifiseer nie. In hierdie opsig sensitiseer iemand as vrou nie natuurlik vir hierdie probleem nie, en hierdie werklikheid moet in ag geneem word.
Wettige struikelblokke bly ook. Baie vroue wag tot Maandag om mishandeling aan te meld terwyl hul man of geliefdes by die werk is. Op hierdie punt is die fisieke bewys van mishandeling egter dikwels nie meer duidelik nie.
Daarbenewens het die DDM's nie hulpbronne en toepaslike metodes vir opleiding nie. En in die algemeen het baie mense gekla dat rompslomp in Brasilië die klag van huishoudelike geweld belemmer. Hierdie tekortkominge maak die verligting van huishoudelike geweld op sigself taamlik moeilik, en baie min sake beland eintlik in die hof.
Die bekendstelling van hierdie stasies is nietemin 'n stap vorentoe. Alhoewel hulle al meer as 20 jaar bestaan, is daar nog meer werk wat gedoen moet word.
As daar een wegneempunt uit Brasilië se studie is, moet ons voortgaan om die verloop van geweld krities na te gaan en na te gaan. Op hierdie manier kan ons beter aanpas om die oorsprong daarvan te bestry en hopelik eendag dood in sy spore stop te sit.