'N Boer in Nebraska lê die eerste opstal -eis in - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
'N Boer met die naam Daniel Freeman dien die eerste eis ingevolge die nuwe Homestead Act in vir 'n eiendom naby Beatrice, Nebraska.
Die Homestead Act, wat in 1862 deur president Abraham Lincoln onderteken is, wettig in wese die langdurige Amerikaanse praktyk om te hurk op die groot federale grondbesit in die Weste, waarvan baie van die inheemse Amerikaanse stamme geneem is. Sedert die Verenigde State 'n nasie geword het, het onverskrokke pioniers weswaarts gejaag, voordat die regering bereid was om toesig te hou oor 'n beplande oordrag van grond in private hande. Die pioniers het regsgeldighede soos titels of huurbetalings geïgnoreer en begin boer en boer waar hulle ook al belowende grond gevind het, en die regering kyk dikwels andersins.
Teen die middel van die 19de eeu het onwettige hurk in die Verre Weste so 'n gevestigde praktyk geword dat pioniers begin argumenteer het vir die wettiging daarvan. Setlaars het daarop gewys dat hulle 'n nuwe beskawing in die Weste bou met hul eie geld en sweet. Waarom sou hulle vir openbare grond moes betaal as hulle reeds die hoë koste gedra het om dit skoon te maak, te breek en te omhein? Aangesien die regering duidelik wou hê dat Amerikaners die Weste moet vestig, het setlaars aangevoer dat die regering grond moet gee aan almal wat bereid is om hard te werk en genoeg op te offer om dit te ontwikkel.
LEES MEER: Waarom was Amerikaners altyd so behep met die land?
Die kongres het uiteindelik ingestem en dit het 'n swak weergawe van 'n wetsontwerp in 1860 goedgekeur. President James Buchanan het egter 'n veto teen die wetsontwerp ingestel onder druk van suidelike pro-slawerny wat die ontwikkeling van westerse state wat nie slawe besit nie, wil vertraag. Met die uitbreek van die Burgeroorlog die volgende jaar, was suidelike opposisie nie meer 'n oorweging nie, en Lincoln onderteken die nog sterker Wet op Homestead in Mei 1862. Die wet het 'n burger of beoogde burger gemagtig om op enige ondervraagde maar onopgeëiste 160- akker openbare grond. As setlaars die spesifieke verbeterings aan die grond aangebring het en 'n klein fooi betaal het, sou hulle die eiendom na vyf jaar volle eienaarskap verkry.
Ongelukkig kon die regering nie veel van die beste westelike grond vir eis ingevolge die Wet op Homestead voorbehou nie, maar dit in die hande van spoorweë en spekulante laat gaan. Teen die 1890's het baie opstalters gevind dat slegs marginale halfdroë dele nog beskikbaar was vir opstal. Winsgewende boerdery op slegs 160 hektaar van sulke droë grond was byna onmoontlik, en ten minste die helfte van die oorspronklike opstalters het hul aansprake laat vaar voordat hulle die eiendom verkry het. In die vroeë 20ste eeu is die eisgroottes geleidelik verhoog tot 640 hektaar, wat besproeiing en doeltreffende grootboerdery tegnieke moontlik maak. Terwyl die meerderheid vroeë opstalte misluk het, het meer as 1,6 miljoen boere en boere uiteindelik hul kontrakte nagekom en grondeienaars in die Weste geword.
Die Opstalwette Daar was verskeie wette in die Verenigde State waardeur 'n aansoeker eienaarskap van staatsgrond of die publieke domein kon verkry, gewoonlik 'n opstal genoem. In totaal is meer as 160 miljoen hektaar (650 duisend km2 250 duisend vierkante myl) openbare grond, of byna 10 persent van die totale oppervlakte van die Verenigde State, gratis aan 1,6 miljoen opstalters gegee, waarvan die meeste opstalde wes van was die Mississippirivier.
Die Homestead Acts was 'n uitbreiding van die opstalbeginsel en was 'n uitdrukking van die Free Soil-beleid van Noordelikes wat wou hê dat individuele boere hul eie plase moes besit en bedryf, in teenstelling met suidelike slawe-eienaars wat groot stukke grond wou koop. en gebruik slawe -arbeid om sodoende gratis wit boere uit te sluit.
Die eerste van die wette, die Homestead Act van 1862, het miljoene hektaar oopgemaak. Enige volwassene wat nog nooit die wapen teen die federale regering van die Verenigde State aangeneem het nie, kan aansoek doen. Vroue en immigrante wat om burgerskap aansoek gedoen het, kom in aanmerking. Die 1866 -wet bevat uitdruklik swart Amerikaners en moedig hulle aan om deel te neem, maar groot diskriminasie, sistemiese hindernisse en burokratiese traagheid het swart winste vertraag.  Historikus Michael Lanza voer aan dat hoewel die wet van 1866 nie so voordelig was as wat dit moontlik was nie, dit deel was van die rede dat teen 1900 'n kwart van alle Suidelike swart boere hul eie plase besit het. 
Verskeie bykomende wette is in die laaste helfte van die 19de en vroeë 20ste eeu uitgevaardig. Die Southern Homestead Act van 1866 het probeer om ongelykhede van grondbesit in die suide tydens heropbou aan te spreek. Die houtkultuurwet van 1873 verleen grond aan 'n eiser wat bome moes plant - die stuk kon bygevoeg word tot 'n bestaande opstal eis en geen verblyfvereiste gehad het nie.
Die Kinkaid -wysiging van 1904 verleen 'n volledige gedeelte - 260 ha (640 hektaar) - aan nuwe opstalters wat hulle in die weste van Nebraska vestig. 'N Wysiging van die opstalwet van 1862, die vergrote opstalwet, is in 1909 aangeneem en die toegewese oppervlakte van 160 tot 320 hektaar (65 tot 129 ha) in marginale gebiede verdubbel. 'N Ander gewysigde wet, die nasionale Wet op die verhoging van opstal, is in 1916 aangeneem en het 640 hektaar (260 ha) vir boerderydoeleindes toegestaan.
Die Homestead Heritage Center, wat in 2007 toegewy is, bevat uitstallings wat die effek van die Homestead Act op immigrasie, landbou, inheemse stamme, die ekosisteem van die hooggras -prairie en federale grondbeleid behandel. Die daklyn van die middel lyk soos 'n 'enkelploeg wat deur die sooi beweeg', en die parkeerterrein meet presies 1 000 hektaar groot.  'n Afsonderlike onderrigsentrum bevat aanbiedings van wetenskap en sosiale wetenskap wat oral in die Verenigde State met klaskamers gedeel kan word deur middel van afstandsonderrig. 
Die park bevat 0,40 km2 lang grasprêrie wat herstel is om die ekosisteem wat vroeër die sentrale vlaktes van die Verenigde State bedek het, te benader - en dit is byna uitgesterf deur die opstalters. Hierdie herstel, wat gereelde maai, hooi en voorgeskrewe brandwonde vereis, word al meer as 60 jaar deur die National Park Service bestuur en is die oudste in die National Park System.  Die park onderhou ongeveer 4,3 km se staproetes deur die weiveld en die bos rondom Cub Creek, toeganklik via 'n rolstoel op alle terreine. 
In 1867 bou George W. Palmer die Palmer-Epard-kajuit van gemengde hardehout ongeveer 14 myl noordoos van die park. Dit meet 14 x 16 voet en is verteenwoordigend van die plaaslike konstruksiestyl. Palmer het saam met sy vrou en 10 kinders in die kajuit gewoon. Tussen 1875 en 1880 is 'n 10 x 12 voet agterkant van die kajuit bygevoeg, en die Palmers het daarin bly woon tot 1895, toe dit aan die neefs Eugene Mumford en William Foreman verkoop is. 'N Paar jaar later is die plaas verkoop aan Lawrence en Ida Mumford Epard, wat byna 40 jaar in die kajuit gewoon het. Die kajuit is in 1950 aan die park geskenk en is in die tussenliggende jare verskeie kere verskuif en herstel. 
Die Freeman-skool, gebou uit voetdikte rooi baksteen met gesnyde kalksteen-lateie, was die langste een-kamer skool in Nebraska (1872–1967). Die skool het ook gedien as 'n Lutherse kerk, 'n stembus vir Blakely Township en 'n gemeenskapsentrum vir debatte, klubs en geselsies. Die National Park Service het die skool herstel soos in die 1870's. 
Die Freeman -skool was die fokus van 'n vroeë, invloedryke geregtelike beslissing rakende skeiding van kerk en staat. In 1899 dagvaar Daniel Freeman die skoolraad nadat 'n onderwyser, Edith Beecher, geweier het om op te hou bid, die Bybel te lees en gospelliedjies in haar klaskamer te sing. In Freeman v. Scheve, et al. (1902), het die hooggeregshof in Nebraska beslis dat Beecher se aktiwiteite die bepalings van die Nebraska -grondwet oortree. 
Daniel Freeman (1826–1908), 'n boorling van Ohio, het op 1 Januarie 1863 die eerste opstal-eis in die Brownville, Nebraska-landkantoor ingedien. Teen die middel van die 1880's het Freeman ook beweer dat hy die eerste opstal in die land was.  Freeman het uiteindelik meer as 4,0 km2 opgehoop en 'n prominente burger van Gage County geword. Reeds in 1884 stel hy eers die idee voor om homself as die vroegste huisbewoner te gedenk, en kort na sy dood in 1908 het inwoners van Beatrice gepraat oor die behoud van sy opstal as 'n nasionale park. 
Voorstelle om so 'n park te skep, is verwerp  totdat die invloedryke senator George W. Norris gedurende die middel van die twintigerjare voorgestel het dat 'n historiese museum vir landbou-werktuie op die Freeman-eiendom opgerig word en dat die plaaslike hoofstuk van die Daughters of the American Revolution toegewy is 'n merker daar. 
In 1934 het die burgers van Beatrice die National Homestead Park Association georganiseer,  om die beweging te versterk. In 1935 het Norris en nuutverkose kongreslid Henry C. Luckey van Lincoln wetgewing ingestel om die Homestead National Monument of America te skep, wat uiteindelik in Maart 1936 wet word. Maar federale finansiering vir die aankoop is eers in Maart 1938 verkry. Onderhandelinge met die Freeman erfgename 'het maande lank gesloer oor die waarde van die grond', en veroordelingsverrigtinge is aan die gang gesit om dit reg te stel. Die regering het aan die einde van die jaar besit geneem. 
'N Paar verbeterings is aangebring voordat die Amerikaanse toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog die besoek en die ontwikkeling effektief beëindig het. In die 1950's het die National Park Service die Palmer-Epard-kajuit verkry en 'n besoekersentrum gebou as deel van sy Mission 66-program.  'n Klein museum vertoon 'n paar van die artefakte wat die Gage County Historical Society in 1948 aan die park geskenk het.  Teen 1981 het die nasionale monument vyf vaste werknemers, een deeltydse werknemer en 'n paar seisoenale personeel gehad. 
In die 1970's en 80's het seisoenwagters 'n lewendige geskiedenis demonstrasie aangebied, hoewel baie van hul aktiwiteite later as 'nie histories akkuraat vir die opstalperiode' beskou is nie en 'meer herinner aan die Appalachiese heuwelland as opstalhoofde'.  Teen die negentigerjare het die NPS beperkte finansiering vir sulke interpretasies gehad, en die monument het die verhaal van die Wet op Homestead na ander streke van die land begin uitbrei. Onder superintendent Mark Engler, 'n boorling van Beatrice, het die nasionale monument in 2007 die Homestead Heritage Centre toegewy met meer interaktiewe uitstallings wat die Wet op Homestead van 'n groter vooruitsig behandel het, 'n verandering wat gedeeltelik deur 'n "Living Wall" by die ingang gesimboliseer is met 'n fisiese voorstelling van die persentasie grond wat suksesvol in elke staat tuisgemaak word.  Die monument is in 2021 hernoem na Homestead National Historical Park.  
Eerste opstal eis word ingedien
Op 1 Januarie 1863 het Daniel Freeman die eerste grondeis ingedien ingevolge die Homestead Act.
Sedert die Amerikaanse rewolusie was die verspreiding van regeringsgrond baie debatvoering. In die beginjare van Amerika was die opstel van grense vir nuwe grond ongeorganiseerd, wat gereeld oorvleuelende eise en geskille veroorsaak het. Toe die grondwetgewing in 1785 ingestel is, was die erwe groot en duur. Mense het herhaaldelik gevra vir goedkoper erwe of voorafbetaling - 'n reëling waar hulle eers sou betaal en later sou betaal.
VS #1177 - Horace Greely was 'n vroeë ondersteuner en het artikels in syne gepubliseer New-York Tribune.
Teen die 1860's was die debat nog steeds aan die gang. Die koerantredakteur en politikus, Horace Greeley, het wetgewing op die gebied van opstal ingestel, maar het sy rol in die koerant gebruik om openbare steun aan te moedig. Die Free Soil Party, wat uiteindelik die nuwe Republikeinse party geword het, het aangedring op 'n opstal wat openbare gronde vir onafhanklike boere sou oopmaak. Die alternatief was ryk planters wat slawe sou werf en kleiner boerderybedrywighede op karige erwe sou dwing. Elke keer as hulle sulke wetgewing voorstel, het die Suid -Demokrate hulle neergeskiet en wou hulle nie hê dat die land deur immigrante en arm Amerikaners oorgeneem moes word nie.
VS #820 - James Buchanan het 'n veto uitgespreek teen die Wet op Homestead van 1860 ten gunste van suidelike belange.
'N Homestead Act het in 1860 wel die Kongres geslaag, maar president James Buchanan het 'n veto ingestel om die suidelike slawehouers te paai. Maar toe die Suide hulle in 1861 van die Unie afskei, het hulle afgevaardigdes die kongres verlaat. Sonder hul opposisie kon die wetgewing uiteindelik aanvaar word. President Abraham Lincoln het op 20 Mei 1862 die Homestead Act onderteken om op 1 Januarie van die daaropvolgende jaar van krag te word.
Die Homestead Act het miljoene hektaar grond oopgemaak vir almal wat dit wou neem. Maar daar was verskeie bepalings wat nagekom moes word sodat hulle hul eis kon verdien. Huishoudings moes die hoof van 'n huishouding wees, ten minste 21 jaar oud, en die aansoekfooi van $ 18 betaal om op een van die stukke grond van 160 hektaar aanspraak te maak. Immigrante, vroue en voormalige slawe was onder diegene wat toegelaat is om opstalte aan te meld.
VSA #222 - President Lincoln het die wet op Homestead in Mei 1862 onderteken.
Daniel Freeman, oorspronklik van Illinois, het die eerste grondeis ingedien ingevolge die Homestead Act. Na verneem word, het hy sy eis by die grondeisekantoor in Brownville, Nebraska, ingedien, om tien ná middernag op 1 Januarie 1863. Hy is later getroud en het agt kinders op sy opstal grootgemaak. Die Freeman -gesin het gedurende hul tyd daar 'n aantal strukture gebou. Hul houthut word dikwels beskou as die eerste Homestead -kajuit.
Die meeste nuwe huisbewoners het egter hul eerste huise gebou. Koekies is gemaak met 'Nebraska Marble', soos dit genoem is, wat die digte, verstrengelde wortels van buffelgras was en die vuiligheid wat dit omring het. Hierdie stene het bymekaar gehou wanneer hulle gesny is, en dit was 'n vinnige en goedkoop manier om 'n huis te bou. Sommige huisbewoners het voortgegaan om sooi te gebruik, selfs nadat hout vir hulle beskikbaar was, aangesien dit goed geïsoleer was, nie gebrand het nie en tornado-bestand was. Soutjies moes egter voortdurend herstel word - veral na reënstorms, wanneer die dakke vuil, water en selfs slange sou lek.
Artikelnr. CNNEHN25D - Die 2015 Homestead National Monument Quarter.
Gedurende sy leeftyd wou Daniel Freeman erken word as Amerika se eerste huisbewoner. Teen 1909 het ander Nebraskane gevra dat sy grond as 'n nasionale park bewaar moet word. Min vordering is gemaak totdat senator George W. Norris by die veldtog aangesluit het. Hy het sy voorstel vir die oprigting van 'n park in 1935 voorgelê. En hy volg die jaar daarop op 16 Maart toe president Franklin D. Roosevelt die Homestead National Monument Act onderteken.
Alhoewel die stuk grond wat die monument omvat, dié van Daniel Freeman was, is die park 'n gedenkteken vir die meer as twee miljoen mense wat eise ingevolge die Homestead Act ingedien het. Teen die tyd dat die wet in 1976 herroep is, het ongeveer 783 000 van die mense die eise van hul eise voltooi en ongeveer 270 tot 285 miljoen hektaar vereffen.
Nebraska Homestead -vrystellingsinligtingsgids(02/2021)
Aansoekjaar Huishoudelike Inkomste Tabelle
Jaar 2020 - PDF, Excel
Jaar 2019 - PDF, Excel
Jaar 2018 - PDF, Excel
Vorm 458R, kennisgewing van afkeuring van vrystelling van opstal(08/2019)
Vorm 458S, opsommingsertifikaat van opstal vrystelling(11/2016)
Vorm 458X, Gewysigde opsommingsertifikaat van opstal vrystelling(06/2019)
Daniel Freeman Familieblaaie [Soek hulp 48KB DOC]
Hierdie argiefversameling fokus op die dokumente van Daniel Freeman. Hy was een van die eerste mense wat 'n eis ingedien het ingevolge die Homestead Act van 1862. Volgens die legende het Daniel Freeman sy eis tien minute na middernag by die Land Office in Brownville, NE, op 1 Januarie 1863, die eerste dag van die Homestead, ingedien Die wet het in werking getree. Die plek van sy eis naby Beatrice, Nebraska, is nou die tuiste van die Homestead National Historical Park. Hierdie rekords bestaan ​​uit dokumente wat verband hou met die verkryging van grond, persoonlike briewe en foto's.
Ken Deardorff -familieblaaie [Soek hulp 48KB DOC]
Hierdie argiefversameling fokus op die dokumente van Ken Deardorff. Die Homestead Act is in 1976 vir alle woonstate, behalwe Alaska, herroep. In 1974 het 'n veteraan uit Vietnam en inheemse Kaliforniër met die naam Kenneth Deardorff 'n eis op 'n opstal op 50 hektaar grond aan die Stony -rivier in die suidweste van Alaska ingedien. Alhoewel hy sy grond in 1974 geëis het en in 1979 aan alle vereistes van die Wet op Homestead voldoen het, het hy sy patent eers in Mei 1988 ontvang. die opstalwet. Hierdie rekords bestaan ​​uit dokumente wat verband hou met die verkryging van grond en foto's.
George & Marion Reynolds Familieblaaie [Soek hulp aan die gang]
Die Reynolds-, Shields- en Covey -gesinne het almal 'n ryk geskiedenis in Nebraska. Hierdie verhale word verbind deur hul familielede George en Marion Reynolds. Die rekords in hierdie argief bevat die korrespondensie van die familie Spear-Reynolds, foto's, finansiële dokumente en genealogiese navorsing wat Dr Reynolds opgehoop en gedokumenteer het. Die rekords dateer van 1857 tot 1993.
George was die seun van Job en Elizabeth Reynolds, opstalters in Seward County, NE. George se grootouers, Joseph en Matilda Shields, was vroeë opstalters in Butler County, NE. Marion (Spear) Reynolds se ma Julia (Covey) Spear was die suster van Henry Covey en Helen Covey. Die Covey -gesinne was vroeë opstalhoofde in Sioux County, NE, wat drie opstalde beweer het: Henry Covey, Helen (Covey) Case en Edwin Case en hul dogter Bessie Case.
Argief van Dempster Mill Manufacturing Company [Soek hulp 867 KB DOC]
Die Dempster Mill Manufacturing Company is in 1878 in Beatrice, Nebraska, gestig deur Charles B. Dempster. Mnr. Dempster begin met die vervaardiging van landboutoerusting vir boere en huisbewoners wat in die weste woon. Dempster Mill Manufacturing Company is die oudste vervaardiger van windpompe in die Verenigde State, wat deur die wind aangedryf word.Die argiefversameling van Dempster Mill Manufacturing Company bestaan ​​uit rekords wat verband hou met hoe die onderneming bestuur is, die mense wat daar werk en die produkte wat hulle gemaak het. Lees meer oor die Dempster Mill MFG Co.
Landbou -toerusting Literatuurargief [Soek hulp 65 DOC]
Opstal het 'n groter vraag na landboutoerusting gebring. Huiswerkers het items nodig gehad wat doeltreffend was en die probleme wat die nuwe en diverse landskappe geskep het, opgelos het. Om in hierdie behoeftes te voorsien, het landboumaatskappye met 'n verstommende tempo nuwe toerusting begin vervaardig. Hierdie vinnige industrialisering van landboutoerusting het huisvesters die middele gebied om suksesvol te wees, en 'n omwenteling in die boerdery in die hele Verenigde State. Hierdie rekords is 'n versamelde versameling wat verband hou met die aankoop, advertensies en bedryf van landboutoerusting, soortgelyk aan wat deur huisbewoners gebruik is.
Produkliteratuurargief [Soek hulp 54 KB DOC]
Kommersiële voorwerpe word geskep en verkoop om die lewens van huiseienaars te verbeter. Huishoudelike items soos koffie en asyn word geadverteer saam met vee en sade. Artikels wat gebou is, word vervaardig en verkoop met die oog op die behoeftes van opstalters. Hierdie rekords is 'n saamgestelde versameling wat verband hou met die aankoop, advertensies en bedryf van huishoudelike en landbouprodukte (nie masjinerie). Ander bied advies oor hoe om die landbouprodukte wat hulle gekoop het, te plant, te kweek of te kweek.
Administratiewe en hulpbronbestuurrekords van Homestead National Historical Park [Soek hulp 115 KB DOC]
Rekords wat verband hou met die funksies van kulturele, argeologiese en natuurlike hulpbronne van die park. Die argief bevat ook inligting oor die administrasie, interpretasie, geskiedenis en ontwikkeling van die park.
Rekords vir spesiale geleenthede by Homestead National Historical Park [Soek hulp 58 DOC]
Rekords wat verband hou met, geborg deur, of plaasgevind het by HOME en/of rondom die Homestead Act van 1862. Die versameling bevat tekstuele dokumente, kaarte, koerantuitknipsels, fotografiese materiaal en oudio-visuele opnames.
Homestead National Hisotrical Park se fotografiese argief [vind geen hulp]
Foto's wat verband hou met die funksies van die park. Bevat foto's van veldwagters wat werk, bouprojekte, spesiale geleenthede, strukture en terreine van die park, en nog baie meer.
Vriende -groeprekords [Soek hulp 54 KB DOC]
Rekords wat verband hou met die korrespondensie, finansiële en aktiwiteite van die groepe, asook notas van die maandelikse vergaderings. Die Homestead Historic Association (HHA) is in 1961 gestig en is in 1962 amptelik erken as 'n vriendegroep vir Homestead National Monument of America (nou Homestead National Historical Park). As gevolg van afname in lidmaatskap en belangstelling, is die HHA amptelik ontbind in 1973. In 1994 het 'n ander groep burgers aangesluit om die Friends of Homestead te stig wat in 2001 as 'n organisasie sonder winsbejag opgerig is.
Mondelinge geskiedenisversamelings [vind geen hulp]
Verskeie mondelinge geskiedenis is deur die jare deur Homestead National Historical Park versamel. Onderwerpe sluit in huisvesting, die geskiedenis van die park, landskole en die werk by Dempster Mill Mfg. Co.
Familiegeskiedenisversameling [vind geen hulp]
Rekords wat aan die park geskenk is van verskillende afstammelinge van opstalgesinne. Baie sluit in afstammelinge, geslagsregisters, opstalverhale en meer. Hierdie rekords bevat gewoonlik nie oorspronklike dokumente of foto's nie.
Homesteading the Plains: Op pad na 'n nuwe geskiedenis heroorweeg die geskiedenis van opstal en verwerp die langdurige wetenskaplike siening oor die onderwerp. Terwyl die publiek in die algemeen die opstal as een van die blink suksesse in die Amerikaanse geskiedenis beskou het, het geleerdes die onderneming as besmet deur onwettige aktiwiteite beskou en as 'n algehele mislukking. Deur gebruik te maak van nuut gedigitaliseerde bewyse, het die skrywers die volgende gestileerde feite, of gedeelde verstaan, ondersoek wat as basis dien vir die afwysende bewerings van geleerdes:
Opstal was 'n belangrike faktor in die vorming van die plaas, die meeste boere het hul grond gekoop.
Die meeste huisbewoners kon nie hul bewerings bewys nie.
Die opstalproses was vol korrupsie en bedrog.
Opstal het veroorsaak dat Indiese grond onteien word.
Ons navorsing, wat hoofsaaklik handel oor die Groot Vlaktes van 1863 tot ongeveer 1900, ondersteun 'n gunstiger beskouing van huisvesting as dié van die meeste geleerdes. Ons het die gestileerde feite getoets en die volgende punte bevorder:
Die nuwe begrip
Opstal was 'n beduidende, miskien die belangrikste manier waarop Westerse boere hul boerderye gedurende die tydperk 1860-1900 begin het.
'N Meerderheid huiseienaars in die Weste wat hul aanvanklike vorderings voor 1900 ingedien het, het daarin geslaag om hul grond te bewys en te verkry.
Die werklike frekwensie van bedrog was klein: miskien so laag as 3,2 persent en waarskynlik nie meer as 8,5 persent nie.
Gemeenskapspolisiëring van eise op die plaas was 'n effektiewe meganisme om bedrog te voorkom.
Die verhouding tussen huisvesting en die besit van grond in Indië was meer kompleks as wat die huidige wetenskap veronderstel.
Die Homestead Act was nie net 'n enkele vrouewet weduwees wat ook teen 'n hoë koers deelgeneem het nie.
Opstal was nie 'n eensame aktiwiteit nie, maar opstalters het toevallige sowel as opsetlike gemeenskappe gevorm en daarop staatgemaak dat die gemeenskappe sou slaag.
Terwyl die skrywers besef dat hul bevindinge voorlopig is en beperk is deur die omvang van die projek Study Area en ander data, vereis ons bevindinge 'n nuwe era van opstalbeurs wat gebaseer is op nuut beskikbare bewyse en ondersteun word deur data-gebaseerde bewyse sowel as staaltjies.
Homesteading the Plains is deel van 'n groter inheemse navorsingsinisiatief by die Center for Great Plains Studies. Leer meer.
Curabitur sit amet nulla. Naam in massa. Sed vel tellus. Curabitur sem urna, gevolg vel, suscipit in, mattis placerat, nulla. Sed ac leo.
deur Jerry Johnson van die Sutton Historical Society en Ken Nelson van Sutton, Clay Center en Manassas, VA
Nils Nilsson of Nels Nelson, Verona gebiedspionier en op van
vier opstalters studeer in Ken Nelson se navorsing.
Die eerste Wet op Homestead het die Huis goedgekeur, maar is in die Senaat met een stem verslaan. Die volgende poging het die kongres in 1860 geslaag, maar het 'n veto gemaak deur president Buchanan. Wat gaan aan?
Die vroeë voorstanders van die opstal was die " free vuilers " wat selfs 'n kortstondige politieke party met 'n enkele kwessie gehad het, genaamd die Free Soil Party, gesentreer in die staat New York. Hulle het die opstal in die weste gesien as 'n meganisme om die verspreiding van slawerny na die nuwe state in die weste te stuit. En hoewel die wet van 1860 deur die kongres was, was daar steeds sterk opposisie deur die suidelike kongreslede. Buchanan was bang dat so 'n verdelende daad die suide verder na afstigting sou dryf.
Nels Nelson se laaste amptelike sertifikaat in die reeks
van die vereiste dokumente wat nodig is om syne te beveilig
opstal. Die gedetailleerde verhaal van die proses is
geleë in die afdeling "BLADSYE" van hierdie blog.
Charley Johnson (of Charles, Charlie, Carl Johan Johanesson en Swede was buigsaam) het 'n tagtig bo -op die heuwel in afdeling 28 van School Creek Township, 'n kilometer wes en twee en 'n half myl noord van Sutton, ingedien.
Adolph Aspegren se opstal -aansoek was net wes van Saronville in afdeling 2 van Lewis Township.
Ken 's se beskrywing van die opstalproses is 'n 24 bladsy -dokument. Net soos ek dit vandag met u wil deel, doen Jarod nie enkelonderwerpe van Sutton Life Magazine nie. Ek en Ken sal 'n weergawe van sy navorsingsproduk op die blog van Sutton Historical Society plaas op suttonhistoricalsociety.blogspot.com
Hierdie klipmonument ter herdenking van die eerste
geregistreerde eis ingevolge die houtkultuurwet
van 1873 is geleë naby Edgar, Nebraska. Foto
is uit die Clay County Atlas van 1963 saamgestel
deur Midwest Atlas Co., Fremont, Nebraska
Die Kinkaid -wet in 1904 het opstalplase van 640 hektaar wes van die 100ste Meridiaan toegelaat, en ander maatreëls het die omvang van alle opstal groter gemaak.
Die Homestead Act is in 1976 herroep met 'n verlenging vir Alaska. Die laaste opstal was 'n eis van 80 hektaar in die suidooste van Alaska in 1988.
Was daar probleme? Natuurlik. Die opstellers van die wetgewing het bepaal dat 'n woning van minstens 12 X 14 gebou sou word. Hulle het nagelaat om die meeteenhede te definieer wat die deure van sommige oopmaak om te beweer dat hul struktuur van 12 duim by 14 duim aan die vereiste voldoen. Vals eisers kan aangestel word en mense laat verlate eiendom koop. Grondkantore was te min en te min beman, die lone was laag, wat die handhawing moeilik maak en ondersoekers was teikens vir omkopery. Toestande was streng waar die meeste opstalde ingedien is en slegs ongeveer 40% is uiteindelik bewys.
Tog is 1,6 miljoen aansoeke vir meer as 270 miljoen hektaar of ongeveer een tiende van die land verwerk.
Dit was duidelik nie die beste dag in die lewe van Daniel Freeman nie. Hy was al meer as drie weke op die roete, en die weer het koud geword. Toe hy uiteindelik net ná skemer die stad binnekom, voel 'n kamer en 'n warm bad redelik goed. Later klink 'n stywe drankie na 'n ander goeie idee, en die mooi meisie wat dit ingegooi het, het pas 'n saketransaksie voorgestel wat volgens hom eenvoudig meer was as wat 'n sterflike man dit kon weerstaan. Dit het nooit by hom opgekom dat die saggeaarde, los tongetjie hoer eintlik 'n slap, los-tong-balju-adjunk was nie.
So het Daniel Freeman se lang, slegte dag 'n bietjie langer geword en 'n goeie deel erger. Gelukkig was Daniel 'n man wat nie teëgekom het nie, en 'n nogal merkwaardige man. Hy sou by ander, meer gunstige geleenthede in sy lewe by die reg betrokke wees, eers as 'n beroemde begunstigde van die wet, en later as 'n litigant in 'n belangrike saak voor die hooggeregshof in Nebraska. Hy was selfs 'n County Sheriff.
Daniel Freeman is gebore op 26 April 1826 in Preble County, Ohio. As 'n jong man studeer hy aan die Worthington Medical College in Cincinnati en stig 'n mediese praktyk in Ottawa, Illinois. Hy trou met Elizabeth Wilber, wat drie kinders aan hom geskenk het.
Min meer is bekend oor Elizabeth, wat na bewering in 1861 oorlede is.
Kort daarna het Daniel 'n perd gekoop en by die 17de Illinois Volunteer Infantry Regiment aangesluit om as privaat by die Unie -leër aan te sluit in die burgeroorlog.
Hy is gou losgemaak en tree in die geheime diens van die weermag, waar hy tot die einde van die oorlog voortgaan. Sy soektog na inligting het hom na byna elke staat in die Konfederasie geneem. Hy het die verdediging van die belangrikste stede in die suide deeglik ondersoek en daaroor verslag gedoen. Hy het ook 'n ekspedisie gelei wat guerrillamagte verslaan het waarin die noemenswaardige kolonel Dick Chiles gewond en gevange geneem is, en waarin hy die perde van die senator Stephen B. Fihins was 'n eenvoudige boswaaier in Missouri.
Voor die Homestead Act was grond algemeen beskikbaar vir $ 1,25 per hektaar, of ongeveer $ 25 in die geldeenheid van vandag.
Daniel was in geheime diens as 'n weermagverkenner wat werk uit Fort Leavenworth, Kansas, 'n posisie wat eerder soos 'n dwalende spioen was.
Tydens sy reise in die streek het hy 'n vallei met 'n klein stroompie genaamd Cub Creek buite Beatrice, Nebraska, teëgekom. Die omgewing, met sy donker grond en oorvloedige water, was 'n ideale plek om te boer en 'n gesin te bou.
Hy was 'n vroeë voorstander van die idee van die vrye verspreiding van grond, en het geweet dat die Homestead Act van 1862 eersdaags sou plaasvind en hy het bepaal dat hy 'n eis vir 'n gunstige kwartgedeelte van die Cub Creek-vallei sou indien voordat iemand anders dit sou doen .
As u die politiek hoegenaamd volg, kan u u die woede voorstel wat ontstaan ​​het oor die Homestead Act, wat op baie maniere so lyk soos ons moderne rusies.
Daar word voorgestel dat die regering eenvoudig Westerse lande weggee om vestiging aan te moedig.
Dit het 'n muur van weerstand gebied deur die welgestelde suidelike plantasie -eienaars en ander geldelike belange wat gevrees het dat baie kleinboere in die noordelike state slawerny sou verwerp. Hulle het aangevoer dat die Wet op die Voorskot van 1841, wat hoofde van huishoudings toegelaat het om grond vir $ 1,25 per akker (ongeveer $ 25 per hektaar vandag) in gedeeltes van 640 hektaar te koop, die regte manier was om die grond te versprei, al was die prys van 'n gedeelte buite die vermoë van die meeste mans.
Verskeie wetsontwerpe om huisvesting te vestig, is reeds in 1844 voor die kongres gebring, waarvan die jongste in 1860 deur die kongres aanvaar is, maar deur president Buchanan veto gelê het.
Toe Lincoln verkies word en die suidelike state van die vakbond afskei, het dit die weerstand in die Withuis en in die kongres uitgeskakel, en Lincoln kon op 20 Mei 1862 die Homestead Act onderteken.
Die wet het voorsiening gemaak vir 'n stelsel waar 'n Amerikaanse burger of iemand wat intended to become an American citizen, could be given 160 acres, a quarter-section of land one half-mile square, if he or she would perform three qualifications: first, they had to file an application for the property, second, they were required to grow crops and build a residence of at least 󈫼 by 14" (Some nefarious types tried to circumvent the law by building a 12-inch by 14-inch "residence" since the law did not specify feet.) Third, the applicants needed to live on the property for five years after which time they could file for a deed of title.