Die meeste vrae oor watter boeke in die Bybel behoort, dateer uit geskrifte tydens Christus se tyd en vorentoe. Die vroeë kerk het baie spesifieke kriteria gebruik om boeke te oorweeg as deel van die Nuwe Testament. Dit was vrae soos: “Was die boek deur ‘n ooggetuie van Jesus Christus geskryf? Het die boek die ‘waarheidstoets’ geslaag?” (d.i. het dit ooreengestem met ander Skrif, waaroor alreeds eenstemmigheid bereik is?) Die boeke van die Nuwe Testament wat hulle teruggeneem het, het toe reeds die toets van tyd deurstaan en die Christelike ortodoksie het dit met min uitdaging vir eeuelank, verwelkom.
Dit is ‘n belangrike teologiese punt wat nie nagelaat moet word nie. God het Sy Woord vir millenniums vir een primêre doel gebruik – om Homself te openbaar en om met die mens te kommunikeer. Uiteindelik het die leiers van die kerk nie besluit of ‘n boek Skrif was nie; dit is besluit wanneer die menslike outeur deur God gekies is om te skryf. Ten einde die eindresultaat te behaal, insluitend die behoud van Sy Woord deur die eeue, het God die vroeë kerkleiers in die erkenning van die kanon begelei.