Die genade in mislukking - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › 10 minute voor werk Juig › Die genade in mislukking
Die genade in mislukking
Lees Markus 6:1–13.
In Markus 6:11 maak Jesus dit vir sy twaalf dissipels duidelik dat hulle nie teen mislukking verseker is omdat hulle in sy Naam uitgaan nie. Om die waarheid te sê, Jesus het geweet dat mislukking ’n groot moontlikheid is. Daarom gee Hy vir hulle ’n “teenmiddel” vir mislukking: “Skud die plek se stof van jul voete af!” Hy wys vir hulle hoe om voort te gaan te midde van mislukking.
Mislukking is iets wat met jou gebeur, dit is nie wie jy is, jou identiteit, nie.
Mislukking kan lei tot beter dinge. Die rede? God se genade is daar! Hy skryf ons nie af nie, maar tel ons liewer op! Die storie van Markus is ’n bewys daarvan: In 47 n.C. is Paulus en Barnabas saam met Markus op ’n sendingreis. In Handelinge 13:13 los Markus hulle en keer met ’n boot terug Jerusalem toe. Hoekom? Hy het bang geword en huis toe gegaan. ’n Mislukking! Paulus het so sterk daaroor gevoel, hy wou hom nie weer toelaat in die span nie (sien Handelinge 15:38). Maar alles eindig nie daar nie.
In 2 Timoteus 4:11 lees ons dat Paulus vra dat Markus by hom moet aansluit want hy sal vir hom van groot nut wees. Hierdie “mislukking” het later die skrywer geword van die Evangelie van Markus.
Die heel eerste nagskuiling in die VSA is in 1895 in Los Angeles begin. Dis nou al meer as ’n honderd jaar dat daar op die perseel kos, klere en slaapplek voorsien word vir hawelose mense. Met die viering van hul honderdjarige bestaan het PBS (’n Amerikaanse nie-kommersiële radiostasie) ’n program oor hulle uitgesaai. As deel van die program is daar onderhoude gevoer met enkele van die mense wat daar kom aanklop het vir hulp.
Een van hulle, Bill, het oor die jare al ’n gereelde besoeker geword. Hy het ’n alkoholprobleem gehad en kon dit nie regkry om vir meer as ’n paar maande op ’n keer sonder drank te bly nie. Nadat Bill vertel het wat die nagskuiling al vir hom beteken het, het die verslaggewer vir hom gevra: “Wanneer was die eerste keer dat jy teen die grond was?” Bill het so ’n paar oomblikke diep nagedink oor die vraag en toe geantwoord: “Nee, ek dink nie ek was al ooit regtig teen die grond nie. God is vir my soos een van daai ‘bungee’-goed. Elke keer, net voor ek die grond tref, trek Hy my weer terug boontoe. Dis hoekom ek nog nooit regtig teen die grond was nie.”
Skud die stof van jou voete af en loop aan. Want God sien die mislukkings, die rommel, as boustene van ’n nuwe lewe vir my en vir jou.