PressReader - Sarie: 2018-11-01 - Redakteursbrief
Wen­ners, wen­ners, wen­ners, Wen­ners wil ons wees . . .
So sê daar­die A­fri­kaan­se lied­jie van die 80’s. Die een wat ons ná al die ja­re tog ont­hou.
’n Paar jaar ge­le­de maak C­har­lie S­heen, eens Hol­ly­wood se hoogs be­taal­de Tv-ak­teur en ster van Two and a Half Men, “win­ning” sy per­soon­li­ke man­tra. “Win­ning!” twiet hy daag­liks, in ’n tyd dat sy le­we dui­de­lik aan’t uit­me­kaar val was.
On­langs het Suid-a­fri­ka­ners e­mo­si­o­neel toe­ge­kyk hoe Pie­ter-s­te­ph du Toit tra­ne weg­vee op die rug­by­veld na­dat die Bok­ke ge­wen het. Nie ’n som­mer­so wen nie – die Groen-en-goud het die All Blacks goed op hul eie voor­stoep ge­klop.
Ek­self het net ’n paar we­ke ge­le­de weer die e­mo­sie van wen, en die on­ge­loof en dank­baar­heid daar­mee saam, er­vaar toe ek SA­RIE se 10de Voor­blad­ge­sig in P­re­to­ria aan­ge­kon­dig het. Die wen­ner, E­ma­ri Gie­sel­bach van Cen­tu­ri­on, en ka­te­go­rie­wen­ner C­ha­ric­ke Ca­ro­lus van Kraai­fon­tein kon hul tra­ne s­kaars keer.
En dan was daar Se­re­na Wil­li­ams . . . vir lank die wê­reld se top-vrou­e­ten­nis­spe­ler. Ro­ger Fe­de­rer het haar al be­stem­pel as waar­skyn­lik die s­port se bes­te van al­le tye. Toe kom sy teen die jong Na­o­mi O­sa­ka in die eind­stryd van die A­me­ri­kaan­se Ope in New York te staan, en wen word ’n stryd. Sy ver­loor haar cool op die baan, en ver­loor ook die re­spek van baie aan­han­gers om die wê­reld.
Wat is dit tog met die mens­dom en wen? Wat is dit wat ons dryf? Die ver­loor so swaar maak, die oor­win­ning so soet?
Om eer­lik te wees, ek dink min van ons stem rég­tig saam met die i­dee dat wen nie saak maak nie, dat dit die deel­na­me is wat tel. Aikô­na, die wê­reld werk nie so nie. Ons is ook nie so aan­me­kaar ge­sit nie. Om te wen, om te groei, is in ons ge­ne.
Die wê­reld is me­de­din­gend – soms is ’n bui­te­stan­der jou kom­pe­ti­sie, dik­wels of meest­al is dit jyself! Want wen is ge­kop­pel aan ons pad deur die le­we. El­ke wen, k­lein en groot, se­ën ons met po­si­tie­we ge­voe­lens en spoor ons aan om gro­ter tei­kens te stel. Dit word na­der­hand ’n ma­nier van dink, en doen. Net die ge­dag­te, “win­ning!”, sê al jy kán.
Tog, moe­nie mis­luk­king weg­gooi nie. Dis sleg, ja, ver­al as jy so graag iets wil be­reik en daar­voor ge­werk het. Daai’s die le­we, soos hul­le in die Kaap sê. Maar dít kan jy maar weet, met mis­luk­king is wen om die draai. Want dís dik­wels die mo­ti­ve­ring om wéér te pro­beer en jou plan te laat werk.
Die af­ge­lo­pe twee maan­de voel vir my soos ’n wén by SA­RIE. ’n Wen-wen. Al­mal wat E­ma­ri se sto­rie in die Ok­to­ber-uit­ga­we ge­lees het, kan net raai wat daar­die wen vir haar be­te­ken. En vir ons om ’n le­ser op die voor­blad te hê is ’n reu­se-wen. Dié maand spog ons met ’n pro­jek saam met GWK, A­gri SA en S­hell Do­wn­stre­am SA wat ’n hand­vol boe­re styl­vol in SA­RIE plaas (sien bl. 117). Húl­le is wen­ners – in so­veel op­sig­te. Na aan ons land, die grond, hul die­re, hul dro­me. ’n #Di­na­mie­se groep men­se wat om­gee, nie op­gee nie en doen wat hul­le doen om­dat dit saak maak. Dís ’n wen! Tot ons weer ge­sels, wan­neer ons Kers­uit­ga­we van­af 19 No­vem­ber op die rak is. En ja, ê­rens daar is ook ’n plaas!