As die meerminne verdwyn - Columns - Windhoek Express
Monday, April 22nd, 2019 16:36:20
Yolanda Nel - “Hardloop die see in met jou jeans aan, kyk uit vir 'n meermin en deel in gesprekke oor al die mooi plekke langs die kus.”
Só sing Karen Zoid vir haar kind.
Ek wens meer van ons wil meerminne langs die kus gaan soek. Maar die meerminne vertel nie meer stories oor die mooi plekke nie, want die strande is maar vuil. Hulle reis ook al hoe verder weg, want hulle word verstrengel in nette en hope ander gemors wat nie opgeruim word nie. Dié wat wel help skoonmaak, is te min om 'n daadwerklike verskil te maak, al werk hulle hard. En as die gemors nader dryf, dan pak die meerminne op, help 'n seemeeu en 'n skilpad wat in iets plastiek vassit en gaan verder, in die hoop vir 'n stukkie skoon oseean.
As ons die hoeveelheid plastiek wat op die aarde is, gelykop tussen ons almal deel, sal elkeen met 1,07 ton plastiek sit. Ek weet nie presies waar ons huishouding dié plastiek gaan stoor nie, maar baie van julle het julle s'n in die oseean gaan gooi. 150 miljoen van julle.
En elke jaar word daar nog 8 miljoen ton in die see bygegooi. Een vullislorrie vol gemors 'n minuut. Elke minuut.
Steeds word daar elke jaar nóg 300 miljoen ton se plastiek geproduseer. Dit beteken nóg meer plastiek in die see. So, volgens wiskunde wat ek nie self gedoen het nie, sal daar 250 miljoen ton plastiek in die oseaan wees nog voor Visie 2030 sy gat gaan sien.
Volgens Ocean Conservancy voorspel wetenskaplikes dat daar teen 2050 meer plastiek as visse in die see sal wees. Dis verskriklik!
Sowat die helfte van die plastiekprodukte wat elke jaar gemaak word, word net een keer gebruik. Wat gebeur daarna daarmee? Polistireen neem 50 jaar om te ontbind, strooitjies 200 jaar en weggooidoeke tot 450 jaar. Dit beteken dat meeste van die plastiek wat al ooit geproduseer is, nog steeds op die aarde is.
Erger nog, wanneer plastiekprodukte afbreek, breek dit in klein mikro-partikels wat op water dryf. Volgens CNN, wat 'n video oor Midway in Amerika gedoen het, kan hierdie partikels nie verder afgebreek word nie. Van dit is só klein, dit kan die weefselmembrane van visse binnedring. “Dit is nie net skadelik vir die vis se voortplanting, immuniteit of oorlewingsvaardigheid nie, ons eet ook hierdie visse onbewus van wat daarmee saam kom,” volgens die video.
Dit beteken dat plastiek, ongeag hoe klein, deel is van ons voedselketting. Waterbronne word nie hier uitgesluit nie. Volgens 'n studie deur die Wêreldgesondheidsorganisasie (WHO) wat in Maart vanjaar gepubliseer is, is daar gevind dat mikroplastiek in 90% van gebottelde water gevind is.
In 'n artikel deur The Guardian, wat oor die studie berig het, is die aantal mikroplastiek, twee keer so hoog as wat in kraanwater gevind word. In 259 bottels, uit 19 liggings in nege lande en oor 11 verskeie handelsname, is 'n gemiddeld van 325 partikels vir elke liter water gevind. Die mees algemene soort plastiek wat gevind is, is polipropileen wat grotendeels gebruik word om botteldoppies mee te maak.
In nog 'n berig wat The Guardian verlede September gepubliseer het, het 83% van die kraanwater-monsters ook plastiekvesel bevat.
En wat maak ons? Ons vat nog 'n sak by die kettingwinkel, want ons het ons herwinbare sakke by die huis vergeet.
Maar op 'n dag sien ek die verandering. Hier in ons midde. Papierstrooitjies in die restaurant en die peppermint na ete kom ook nie meer in 'n plastiekomhulsel nie.
Ek is verlig.
Dalk kom die meerminne binnekort terug.