Om uit die magtige greep en die geestelike gevangenskap van die skolastieke denke los te kom, vra (soos Vollenhoven se eie lewe ook getuig, vgl. weer Tol 2010) 'n geweldige worsteling en 'n noukeurige luister na God se Woord. Om uiteindelik daarvan bevry te wees, het egter nie bloot teoretiese waarde nie, maar is ook van groot praktiese betekenis vir die lewe van elke dag.
Dat religie nie iets vaag of bloot "geestelik" is nie, blyk daaruit dat Vollenhoven (2005b:78) dit koppel aan die bestaan van (1) God, wat (2) die mens skep (3) as sy beeld, dit wil sê sodat die mens aan sy sentrale liefdeswet gehoorsaam kan wees, en (4) dat God 'n verbond met die mens sluit en 'n verbondshoof aanstel. Dit hang saam met hoe hy die verbond beskou.
In 'n religieuse verbond (soos elke ander verbond) is daar na die totstandkoming daarvan twee partye. In hierdie geval is dit God en die menslike geslag se (religieuse) antwoord daarop. Natuurlik is die mens in die verbond nie God se gelyke nie. Die instelling van die verbond is eensydig (alleen van God se kant), terwyl die struktuur daarvan tweesydig is (ook die mens is betrokke).
In dié verbond is daar van die kant van God sy openbaring aan die mens, wat seëning belowe in die geval van verbondsgehoorsaamheid (vervulling van sy liefdeswet) en straf in die geval van verbondsbreuk. Van die kant van die mens word van sy religie gepraat. 'n Ampsdraer moet optree namens almal wat in die verbond ingesluit is. Die verbondshoof (ampsdraer) staan dus as't ware "tussen" God en die mense.
Nie slegs die verbondshoof (Adam en later Christus) nie, maar elke mens beklee egter ook 'n amp, wat impliseer dat hy/sy geroepe is tot 'n taak. Tol (2010:249) verduidelik: