Oor olifante in kamers en rekke wat skiet… – Vuurvliegie se lekkervurigeaffêre
Besluite, Lesse, Selfkennis, Uitdagings, Verhoudings
Oor olifante in kamers en rekke wat skiet…
Date: November 15, 2017Author: Vuurvliegie se lekkervurigeaffêre 22 Comments
Man, as jy iemand se vooropgestelde verwagtinge die nek inslaan, dit laaik ek kwaai. Veral as jy berug is as ‘n kort van draad helleveeg en die emosionele etiket lankal op jou rug vasgewerk is.
Jy weet dat hy of sy verwag om met ‘n woedende woordevloed die kop gewas gaan word of met snot en trane van teleurstelling begroet gaan word. Hulle klee daardie olifant in die kamer met skreiende kleure, jy kan dit nimmer miskyk.
By die weersiens is jy egter die vriendelikheid en welsprekendheid van self. Ag man, my binnekant kry lekker. Punt. Jy los die olifant in die kamer, maak of hy van glas gemaak is, en jy weet die ander ou het al elke haartjie op die olifant se stert getel, weet van die ingroei toonnael op die voorpoot links. Jy gaan aan of daar absoluut niks is nie.
Dit kos hare op die tande om daardie Bybel teks uit te voer, daai ander wang een en ook die een van die hete kole op jou teenstander se hoof. Ek moet hard aan my wangvleise kou en aanmekaar vir kalmte en krag bid en ook om nie my te vreeslik te verlekker nie.
Dis groot dissipline as jy deur genade dit regkry om mense met jou reaksie op seerkry, woede en ongelukkigheid te verras deur met vredigheid en kalmte van gees die weersiens na ‘n insident te hanteer. Hulle ongemak en ongeloof is tasbaar. Hoe vrediger, hoe lekkerder staan daai olifant en herkou dat die spoeg so spat. Die dissipline is om nie hardop te sê: “Het jou katvis” of “lekker ou blindesambok” nie.
Die kuns is om eenvoudig aan te beweeg. Te aanvaar dat jy nie die askies sal kry wat jou toekom nie. Die erkenning dat hulle rêrig dom soos grond opgetree het, dat hulle ekheid hulle niks in die sak gebring het nie – verwag dit bloot net nie, dan kan dit jou minder skeel. Dis hulle wat maar verder moet wonder en skigtig wees.
Ek en my varsity kammie klim eendag (dis doer ver terug in 1977) daar by Kerkplein af om plate en seep en so aan by Dions en Clicks te gaan koop. Ek was die vrygees hippie met los rokke en Liewe Jesus plakkies, sy met die donkerbruin romp, geruite bloes en onderrok en netjiese skoeisel.
Dié dag stap ons nog so, toe skiet haar onderrok se rek. Sy struikel effe toe die lap om haar enkels te ruste kom.
“Wat nou,'” vra sy benoud.
“Stap uit hom uit asof dit nie joune is nie, moenie eers terug kyk nie,” antwoord ek so in die stap.
Ons twee het daardie dag geleer dat as iets breek, is dit maar so. Stap aan.
Daai les help ook baie as jy vergelding wil uitdeel vir onregte. Stap liewer weg. Die ding is gebreek, optel en lap gaan nie help nie.
Waak ook daarteen om die olifant nooit te voer nie – hy verdwyn na so ruk, of verkas saam met die persoon ver weg, uit jou spasie. Jy dink ou koeie uit die sloot stink. Jo, ‘n olifant se klank was moeilik uit.
Onthou om vergifnis vir jou eie sondes te vra. Dis hoe jy jou siel gesond hou. Ek probeer.
emosiesOlifant in die kamerVerwagtinge
Previous Previous post: Musikale onthou
Next Next post: Wysheid oor skryf
22 thoughts on “Oor olifante in kamers en rekke wat skiet…”
Jou onderrok voorbeeld maak sin.☺ En daardie rooi olifant!!
LOL!! Sjoe jy stel dit so mooi. Baie goeie raad, ek vat dit beslis vir myself xxx
Haha, ek is mal oor jou verteltrant waarin jy hierdie waarhede verkondig met ‘n goeie skoot humor daarby. “Stroes bob!” het ons altyd op skool gesê – soms moet jy die olifant nie raaksien nie of uit jou onderrok klim en wegloop.
Net so Hester! Jou “As ek maar liewer” – uitdaging is so glasige olifantjie vir my, ek kyk al heelweek dwarsdeur hom. Die anner se blogs daaroor ruk my. Ek hoop jy dis vir ons iets vrolik soos Koos Kommkommer se moord op. Groetnis.
Weet jy, ek is ietwat ontsteld oor die feit dat ek blykbaar soveel emosie losgeruk het met hierdie onderwerp. Dit was glad nie my bedoeling nie. Aan die ander kant, dis dalk ook nie ‘n slegte idee om so nou en dan die olifant se kettings af te haal en hom te laat lòòp nie.
Jy moet jou nie ontstel nie – dit goed dat ons breinrek oefening kry. Kudos vir jou om voor te loop. Ek stem volkome saam dat die olifant ook soms moet los loop. Persoonlik weet ek net dis beter vir my om die olifant te laat gaan, ek het die afgelope jaar so hard aan myself uitgeskryf, dat ligvoets nou vir my beter is want dis hoe ek voel – heel en lig.
Ek vind ook dat skryf vir my helende terapie is, hoewel ek neig om weg te skram van persoonlike gevoelens. Soms is dit net lekker om die lekker te deel en die bitter opsy te stoot.
A, maar sonder bitter is soet minder soet. Balans,
Ek gaan beslis bietjie kou aan die een. Dankie.
MAL oor daai rooi olifant!
Moenie jou wang stukkend byt soos ek nie! Loop skilder liefs daai mooi Karoomin en droom daai liwer karoo droom. Groetnis
Olifant in die kamer is nog ok, maar as hulle eers in die yskas inkom! Die wetters los alewig voetspore in die botter.
Hehe! Dis smerig daai.
Hehe, kostelik gestel…ek is mal oor die onderrokstorie!
Ek het jou skryfsel geniet, moet dit verteer nog en toepas
Sjoe! Dis mooi geskryf, mooi raad, en daai mooi, rooi olifant!
kosbare mooi geskryf, stap uit en onthou om vergifenis vir eie sonde ook te vra – die splinter in ‘n ander se oog nê…
Dis darem ‘n besige kamer met die olifant en die rooi….sjoe. Mal oor die onderrok en die rek. Vinnig gedink.
Lesse kom soms oorspronklik aan.
Mmm wyse woorde dié. Ek moet bet harder probeer annerkant kyk en bêkhou!
Ook net soms, nimmer altyd. 😉 Dankie vir die inloer.