18 lesse vanaf 5 jaar regoor die wêreld - Reisverhale - 2021
Vyf jaar is 'n lang tyd om op die pad te wees. Vyf jaar spandeer uit 'n rugsak, sonder permanente huis of adres. Ek het nooit gedink ek gaan so lank reis nie. Dit was net 'n jaar, miskien 18 maande tops, en dan gaan ek terug huis toe, vind 'n werklike werk, kom in die lewe, en nou sal ek getroud wees, 'n huis hê en 2.5 kinders, en kla oor my aftreefonds aan my vriende.
Maar hier is ek vyf jaar later in Roemenië, met dieselfde rugsak, reis steeds, bly steeds in koshuise en nog steeds die tyd van my lewe.
Ek het vyf jaar van die reis gevier deur al my gereelde vliegmyl weg te gee, maar ek dink vyf jaar is 'n goeie punt om terug te sit en te reflekteer oor wat presies reis my geleer het deur middel van hierdie lang, vreemde reis:
Dis nie so moeilik nie.
Elke dag staan ​​mense op en gaan uit die deur om die wêreld te reis. En hulle oorleef en floreer. Trouens, die reisbedryf het dit baie maklik gemaak om dit te maak. Kom net op daardie vliegtuig of trein of bus. Alles anders sal self uitwerk. Al wat bekommerd en vrees ek gehad het, was vir niks - hierdie reissaak is baie makliker as wat jy sou glo. Dit is nie soosof jy die eerste persoon ooit is wat dit doen nie.
Jy leer baie goeie vaardighede.
Reis deur die wêreld het my geleer hoe om meer sosiaal te wees, aan te pas, buigsaam te wees en, belangriker nog, nie-verbale kommunikasie baie beter te verstaan. Dit het my gehelp om situasies uit te vind, selfs wanneer ek hulle nie kan verstaan ​​nie. Dit het my meer onafhanklik gemaak, meer oop, en oor die algemeen net 'n beter persoon. Daar is geen rede om bang te wees dat jy dalk nie "dit" in jou het nie. Jy sal verbaas wees hoe dikwels jy jouself kan verras.
Jy maak baie vriende.
Dit mag dalk skrikwekkend wees om jouself daar buite te gooi en met vreemdelinge te praat, maar ons is almal vreemdelinge in 'n vreemde land. Aan die einde van die dag is almal baie vriendelik. Dit het my 'n rukkie geneem om gewoond te raak aan net "hallo" aan vreemdelinge te sê, maar nou lyk dit soos die tweede natuur. Almal is so vriendelik en verwelkomend op die pad dat selfs wanneer jy alleen reis, is jy nooit regtig alleen nie.
Jy ontmoet van jou naaste vriende wat reis.
Daardie tye wil ek net ontspan en niks doen nie, is die tye wat ek my naaste vriende gemaak het. Of dit in 'n koshuis in Vietnam was, op 'n boot in Thailand, of in 'n koshuis in Spanje was, toe ek die minste verwag het (of wou) mense ontmoet toe ek die beste ontmoet het. En alhoewel jy hulle dalk nie vir jare sien nie, eindig jy nog by hul troue, Kersfees aandete of gesinsviering. Afstand en tyd kan nie die verband wat jy gevorm het, breek nie.
Verhoudings kom en gaan op die pad.
Ek het baie mense op die pad ontmoet, insluitende lede van die teenoorgestelde geslag wat ek aantreklik gevind het. Maar die aard van die reis leen nie altyd baie langtermynverhoudings nie. Dit is moeilik om iets te laat hou wanneer almal in verskillende rigtings beweeg en vakansiedae eindig. As jy te dikwels aangeheg word, sal jy niks anders as hartseer hê as mense kom en gaan nie. Maar ek het besef dat jy nodig het om net jou tyd saam te geniet vir wat dit is en bly op goeie terme wanneer dit eindig.
Maar jaag die een wat jy wil.
Nog een keer kry jy iemand wat jy regtig met mekaar verbind. Betekenisvolle romanse op die pad gebeur nie. En as jy nêrens moet wees nie en geen plek om te gaan as waar jy wil hê nie, is daar soms geen rede om nie te volg nie. Moenie jouself dwing om 'n ander totsiens te sê as jy dit nie hoef te doen nie. Doen dit selfs as die afstand te groot lyk, want jy weet nooit waar dit kan lei of hoe lank dit kan duur nie. Soms kry jy net een kans, en wanneer dit weg is, is jy vol met niks behalwe spyt nie.
Dit is goed om nuwe dinge te probeer.
Ek was 'n baie stewige persoon, maar reis het my gehelp om my wêreldbeskouing uit te brei. Ek het myself tot die uiterste gestoot, nuwe kos geëet, kookkursusse geneem, geleerdheidstowwe en nuwe tale geleer, my vrees vir hoogtes probeer oorwin en my menings oor mense uitgedaag. Ek het geleer dat hoe meer jy weet en hoe meer jy nuwe dinge probeer, hoe snaaksder lewe is.
Die swaai van die canyon was moeilik. So het die boot in die Galápagos gespring. Soos wat die maagde in Thailand geëet het. En kry my boude in Thai boks geskop. En terwyl ek nie een van die laaste twee dinge weer sal doen nie, spyt ek my nie uit my geriefsone en probeer nuwe dinge nie. Selfs as jy net een keer probeer, is dit goed om jouself uit te daag en avontuurlustig te wees. Skrik jouself een of ander tyd. Dit maak die lewe minder saai.
Daar is nie so iets soos 'n fout nie.
Maak nie saak wat op die pad gebeur nie, dis nooit 'n fout nie. Soos u vroeër gesê het, is u keuse 'n halwe kans, en so is almal anders. 'As u met die vloei gaan en die pad net voor u ontvou, is daar geen rede om te spyt of te dink dat u 'n fout gemaak het nie. Jy maak die beste besluite wat jy kan en uiteindelik is die reis die avontuur.
Moenie goedkoop wees nie.
Wanneer jy op 'n begroting reis en jou geld moet laat geld, is dit maklik om goedkoop te wees. Maar hoekom leef jy so lank soos 'n pauper terwyl jy tuis was, sodat jy nie die kos in Italië kon eet nie, die wyn in Frankryk sou drink of 'n sushi-ete in Japan hê? Alhoewel dit goed is om moedeloos te wees, is dit ook belangrik om te bespaar en nie te misloop om eenmalige dinge te doen nie. Wie weet, byvoorbeeld, wanneer jy nog 'n kans kry om in Fiji te duik ?! Om goedkoop te wees, vul jou net jammer.
Dit word gesê, wees nie verkwistend nie.
Maar onthou dat jy nie van geld gemaak is nie, voel dus nie altyd dat jy elke aand met jou nuwe vriende moet partytjie of elke aktiwiteit op 'n nuwe plek moet doen nie. Soms is dit reg om net te sit en ontspan of jou eie ete te kook. Wees grof, maar nie goedkoop nie.
Soms is dit wonderlik om 'n plan te hê. As daar beperkte tyd is, wil jy probeer om soveel as moontlik te sien en op koers te bly. Maar stop om deur die plan ingeperk te word. Reis gaan oor die opening van jouself om te verander en die lewe te laat neem waar jy wil gaan. Uiteindelik gooi jy die plan in elk geval weg, so hoekom stoor jy selfs in een? Het 'n rowwe idee van wat jy wil doen, en vul die besonderhede onderweg in.
Laat die gids los.
Moenie so aan 'n boek vasgeplak word nie. Jy kan goed gaan sonder dit, veral met so baie goeie alternatiewe op die internet deesdae. Jy koop dit en gebruik dit skaars. Dit is net ekstra gewig in jou sak. Vra net mense vir wenke en inligting.
Dit is nooit te laat om te verander nie.
Selfs al is jy nie die reisiger of persoon wat jy in jou kop wil hê nie, is dit nooit te laat om te verander nie. Reis gaan alles oor verandering. Hoe meer jy sê, môre, hoe minder waarskynlik is dit dat môre ooit sal kom. Reis het my aspekte van my persoonlikheid gewys. Ek wens ek het nie en het my ook gewys nie. Ek is regtig lui. Ek het altyd gesweer by die frase "Carpe Diem", maar soms doen ek dit nie regtig nie. Dit is nooit te laat nie, en besef dit het baie meer makliker gemaak om proaktief te wees.
Die lewe is wonderlik. Daar is geen rede om te bekommer nie. Die heelal ontplooi soos dit moet. Ontspan en gaan net daarmee saam. Jy kan nie die toekoms verander nie - dit het nog nie gebeur nie. Maak net die beste besluite wat jy vandag kan maak en geniet die oomblik. Moenie vasgevang word om te probeer om al die "must-sees" te sien nie. Daar is niks verkeerd om 'n dag spele te speleer, 'n boek te lees of by die swembad te slaap nie.
Leer meer tale (ernstig).
Daar is 'n paar groot voordele om die plaaslike taal nie te ken nie - soos om 'n hoenderhok uit te knip om die vrou te laat weet dat jy eiers vir ontbyt wil hê - maar om tale te leer, is baie nuttig wanneer jy reis en werk goed wanneer jy ander ontmoet. reisigers. Nie net kan jy op hul gesprekke afluister nie, maar daar is ook niks soos verrassende mense deur hul taal te praat nie. Dit bring 'n glimlag vir almal se gesig.
Dra meer sonskerm.
Ernstig. Wetenskap het bewys dit help, en met al daardie strandtyd wat jy doen as jy reis, kan jy altyd 'n bietjie meer gebruik. Om bruin te wees, is wonderlik. Om velkanker te hê, is nie. SPF up!
Mense is goed.
Oor die hele wêreld het ek ongelooflike mense gekry wat nie net my lewe verander het nie, maar hulle het uit hul pad gegaan om my te help. Dit het my geleer dat die ou gesegde waar is: jy kan altyd staatmaak op die vriendelikheid van vreemdelinge. My vriend Greg het my lankal geleer om nie teen vreemdelinge gewaak te word nie. Ons groei in hierdie kultuur van vrees in Amerika wat onrealisties is. maar 99,9999% van die mense in die wêreld is nie moorde, verkragters of diewe nie. Daar is geen rede om aan te neem dat iemand een is nie. Soms probeer mense om vriendelik te wees.
Ek het in die afgelope vyf jaar van my reis meer geleer oor die wêreld en myself as wat ek in die vorige 25 jaar van my lewe gehad het. Maak nie saak wat in die toekoms gebeur nie, ek weet dat ek baie geseënd is om hierdie afgelope vyf jaar te hê, en ek is 'n beter persoon as gevolg van hulle.