Tipologie van persoonlikheid in sielkunde - deur Jung, Myers-Briggs - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Die tipologie van die persoonlikheid is 'n super populêre, gevraagde sfeer vir vandag soos in die klassieke wetenskap en die toegepaste areas, selfs in die alledaagse lewe, in die alledaagse sielkunde. Om jouself te verwant aan die tipe is 'n interessante oefening. Om te verseker dat tik nie vermaak word nie, moet so 'n opdrag altyd ooreenstem met die doelwit. Dikwels is hierdie doelwit dat die persoon wat getik word, sy eie individualiteit verstaan, as individu ontwikkel, sielkundige probleme oplos, verwys nie net na een tipe en tuin nie.
Verskillende outeurs wat persoonlikheidsverskille beskryf, die konsep van 'n persoonlikheidstegnologie en, in die sleutel van differensiële sielkunde, word die konsepte van individualiteit, selfs temperament, karakter as sinoniem in betekenis beskryf, soms 'n gelyke teken tussen hulle. Individualiteit is deur sommige in breë sin beskou as 'n persoonlikheid, karakter saamgesmelt met persoonlikheid. Hier onderskei differensiële sielkunde teenstrydighede met die generaal, wat skei, wat duidelik onderskei tussen hierdie konsepte.
Individualiteit word tradisioneel bepaal deur die som van die eiendomme wat een persoon van die ander skei. Eienskappe kan kruis en korreleer met mekaar, wat stabiele eienskappe vorm. So 'n som van eiendomme is egter nog nie 'n tipe nie. In die lig van die konsep van 'n tipologie van persoonlikheid aanvaar ons nou 'n stel nie net verwante kenmerke nie, maar diegene wat saam 'n holistiese struktuur, 'n gestalt organisasie het. Anders as klasse van eienskappe, eenvoudige assosiasies, impliseer die tipe 'n streng skeiding van die skelet eienskappe, ondersteuning vir hierdie eienskappe, die belangrikste kenmerk wat alle ander sentreer.
Twee maniere om tipologiese klassifikasies te bou, moet onderskei word - die pad van onder en die pad van bo af. Die onderste pad word ook empiries of induktief genoem, wanneer ons van 'n spesifieke eiendom na 'n stel eiendomme, hulle veralgemening, gaan. So word sulke konkrete basiese tipologieë van persoonlikheid gebou, soos byvoorbeeld die klassifikasie van psigopatie in psigiatrie. Die tweede pad, die pad van bo, kan teoreties en deduktief genoem word. Die navorser gaan hier van 'n teoretiese aanname, van 'n paar belangrike, maar dalk nie altyd altyd bewysbare aksiome nie, van die algemene en tot die besondere hoogtepunte, eers die hooftekens van die tipe, wat dan empiries probeer staaf, verifieer. Op hierdie manier het die psigoanalis Karl Jung 'n tipologie gebou.
Die belangrikste tipologieë van persoonlikheid vir hul konstruksie het drie take. Die navorsingstaak is om 'n stawing, gewoonlik 'n fisiese, morfologiese, anatomiese of anatomiese en fisiologiese een vir karaktertipes te vind - soos die oues gesê het, om die siel met die liggaam te verbind. 'N Empiries-beskrywende taak is om die maksimum aantal individuele klasse of spesifieke tipes uit te beeld, byvoorbeeld karakterafwykings, met die doel om spesifieke, spesifiek aangespreekte wenke vir die beheer van gedrag vir elke sodanige groep te ontwikkel. Hoe meer divers die klassifikasie, hoe meer akkurate sulke individueel gerigte wenke en instruksies kan word. Die derde, eintlik terapeutiese taak, wat nie altyd onmiddellik opmerklik is nie, hou verband met die bou van 'n tipologie van bogenoemde, meer presies, deduktief. Enige bespreking van individualiteit word geassosieer met psigoterapie. Die navorser is hier in gevaar, en weet nie presies die eienskappe van elke tipe verteenwoordiger nie, maar dit word geregverdig deur die feit dat die seleksie van sulke algemene eienskappe 'n sekere taal is en wat voorgestel word om hul eie individualiteit te verstaan.
Die teenwoordigheid van psigo-ooreenkomste in die struktuur van die liggaam en karakter laat ons toe om die liggaamlike wese van sielkundige eienskappe te staaf. Hippokrates het die humorale, vloeibare teorie van hierdie verhouding beskryf. Sechenov, Pavlov, Teplov, Nebylitsyn het staatgemaak op die eienskappe van die sentrale senuweestelsel. Temperament het gevestig op die onderwerp se liggaamlike grondwet, wat selfs wêrelds gekombineer is vir ons met sy spesifieke lewenstyl en gedrag. Dit is goed getoon in die storie Dik en Dun. Vet is goedaardig, praatend, dun is waaksaam, soms wraakgerig, wraakgesind, waarnemend. Maar die alledaagse waarneming is altyd oppervlakkig, intuïtief, daarin word die besonderheid vir die gemeenskap geneem.
Ernst Kretschmer, 'n Duitse psigiater aan die begin van die vorige eeu, het sy grondwetlike tipologie, soos beskryf in sy boek Liggaamstruktuur en Karakter, in drie stappe gebou. In die eerste fase het hy die hoofsoorte van grondwet uitgesonder en met die teenwoordigheid van 'n geestesongesteldheid gekorreleer. Kretschmer het homself die taak gestel om duidelike parameters te onderskei in die voorkoms van elke tipe persoon wat hy ontdek het, sodat hy 'n spesifieke gesig gehad het. Op die ou end, nadat hy die drie tipes geskei het, was die mees verskillende onder mekaar, alhoewel aanvanklik baie meer tipes, ook gemeng, nie van hoëgehalte-spesifisiteit nie.
Die eerste tipe, asteniese, word gekenmerk deur 'n swak ontwikkeling van die muskuloskeletale stelsel, dit blyk te wees hoër as die werklike groei as gevolg van dunheid, dit het 'n hoekprofiel - 'n ietwat verminderde ken en 'n langwerpige neus. Die tweede soort, atletiek genoem, het 'n vorm wat voldoen aan die stereotipe van manlikheid. Die derde tipe, wat die woord piekniek genoem word, het liggaamsholtes ontwikkel, die figuur lyk soos 'n sneeuvroumodel. Selfs as die piekniek homself kyk, word dit deur die gesig gegee - dit het 'n vyfhoekige profiel, sowel as 'n kort nek.
Astheniese liggaam word gekenmerk deur sielkundige eienskappe, beskryf as schizotymia, letterlik - 'n neiging om te verdeel. Skisotimik het abstrakte denke, dit kan gevind word onder wiskundiges en filosowe, waar daar 'n behoefte bestaan ​​om 'n model van die wêreld te bou, om van die wêreld af te distansieer om dit te sistematiseer. Schizotimic is 'n man van idee, 'n konsekwente en vurige ondersteuner van haar. Sikliese chemie, geassosieer met emosionele skommelinge, is eienaardig aan pycnic. Siklotimika verkies die areas van kennis waarin daar 'n behoefte is om die voorwerp te beskryf soos dit is, byvoorbeeld, geografie, plantkunde. Hy sien nie net die wêreld nie, maar voel dit, gee dit 'n emosionele assessering. Hy is geneig om die werklike situasie in ag te neem, sy posisie te verander, indien die werklikheid verander het, is geneig om te kompromieer.
Krechmer het 'n sekere polariteit uiteengesit, 'n konfrontasie tussen tipes wat in verdere tipologieë ontwikkel sal word. Hy het ook die toewysing van eiendomme op die beginsel van korrelasie genader. Daarom, selfs vandag, manifesteer die Krechmeriaanse benadering tot differensiasie in 'n poging om 'n derde party te vind, byvoorbeeld omgewingsinvloede wat die vorming van sekere fisiese en sielkundige parameters verklaar.
Ná Krechmer het hy die studie van persoonlikheidstipes voortgesit met betrekking tot die liggaam van sy volgeling Sheldon. Sheldon se analise-strategie het verander. As Kretschmer spesifieke tipes draers oorweeg, word Sheldon nie geïntegreerde tipes uitgemaak nie en stel hy nie 'n kwalitatiewe analise in nie, maar beskryf elke karakter met 'n lys van parameters, kwantitatief. Sheldon vir elke draer beklemtoon die eienskappe van 'n sekere liggaamsbou, sy indekse.
Verder, by die kruising van sielkunde en psigiatrie, is geestesiektes uitgesonder, gevolg deur accentuasie, wat 'n verergering van die eienskappe is, maar nie 'n oortreding is nie, is binne die normale omvang. Gannushkin en Licko studeer aksentasies, en hul metodes word nou wyd gebruik in psigiatrie en die differensiële veld van sielkunde.
Jung se persoonlikheidstegnologie
Jung, na aanleiding van die filosoof Kant, bou sy tipologie om die middele vir die ontwikkeling van persoonlikheid te openbaar. Hy behandel sy pasiënte, wat 'n tipologie kan help om sielkundige probleme te weerstaan, maar Jung verwys na homself sowel as gesonde mense. Sy analise, in teenstelling met die diagnostiese kaart van accentuaties volgens Gannushkin en Licko, steek hom nie weg van sy pasiënte nie.
Jung, kyk deur die geskiedenis van kuns, musiek, poësie, filosofie, let op dat mense gewoonlik in pare onderskei word, byvoorbeeld, rasioneel en emosioneel. In hierdie paring sien hy 'n belangrike betekenis, en maak sy hoofontdekking - soos natuurlike opponerende kragte, byvoorbeeld, strek, komprimeer, uitasem, inaseming, 'n mens kan in die psige twee teenoorgestelde rigtings onderskei, houdings tot ekstraversie en introversie.
Beide oriëntasies is teenwoordig in die psige van elke vak, maar 'n mens heers altyd. Dit word deur Jung verduidelik deur die psigoanalitiese konstruksie waarin daar een instelling in die bewussyn is, en die teenoorgestelde in die onbewuste. Die idee van Jung hier is egter om jouself te balanseer.
Verder sing Jung 'n ander digotomie uit, verset denke en emosies aan mekaar, praat dan oor die dominante geestelike funksie. Hy vind nog 'n paar eienskappe, sensoriese-intuïsie. Hy beskou al hierdie funksies nie-ewewig in die struktuur van die psige, mens domineer altyd.
Sensoriese is 'n sensasie, ons siening van hoe die aksie van ons daad plaasvind. Emosie word geassosieer met die aanvaarding van 'n waargenome gebeurtenis op 'n emosionele vlak. Deur te dink, kan jy sin maak van die situasie. Intuïsie, wat volgens Jung aandui, is die vermoë om die gevolge van 'n daad, sy toekomstige uitslae te anticipeer, in verband met die verbeeldingskrag.
Jung kan gevolg word deur 'n ander skrywer, Lazursky, wat saam met die identifikasie van tipes die vlakke van ontwikkeling oorweeg. Hierdie poging is teenwoordig, hoewel ver van onbetwisbaar.
Myers-Briggs Type Indicator (MBTI) is gebaseer op Jung se tipologie. Albei haar skeppers het nie 'n sielkundige opleiding gehad nie, maar Jung het na die lees van 'sielkundige tipes' begin om aktief te tik in die praktyk, die gedrag van mense en sy navorsing te waarneem. In die oorlog het hulle die geleentheid gehad om groot massas mense in nie-standaard situasies waar te neem en op grond van hierdie materiaal het hulle die soort verskille in meer besonderhede beskryf.
Daarna is MBTI effektief ontwikkel as 'n stelsel wat u toelaat om werkspanne te vorm, personeel te kies, werknemers se gedrag in die maatskappy te voorspel. Professionals wat MBTI's gebruik, het as doel die konstruksie van behoorlike bestuur in verband met die tipes persoonlikhede van beide die bestuurder en ondergeskiktes. MBTI laat jou toe om nie net die sterk punte te skei nie, maar ook die swakpunte van die vak en, op die sterk eienskappe te konsentreer, plaas die werknemer in die posisie wat hom die beste pas in die organisasie.
Volgens MBTI word die tipe persoon in vier formate aangebied. Die eerste is 'n bron van energie, van waar 'n persoon energie trek. 'N Buitekeer neem energie van buite, hy moet voortdurend optree en kommunikeer. Dit is sy manier van oorlewing en die geriefsone. Dit is in die proses van interaksie met die buite wêreld dat hy 'n impuls kry vir ontwikkeling en materiaal vir hom. Introvert, integendeel, trek energie van binne self en daarom is dit lief vir eensaamheid.
Die volgende een is die middelpunt van aandag, 'n manier om inligting oor die wêreld rondom ons te kry. Hier handel ons met sensasie as 'n ondersteuning vir die sintuie, intuïsie as 'n superbewuste proses om gebeure te analiseer, te voorspel en te anticipeer. Die sensoriese tipe is gebaseer op die huidige en vorige ervaring, terwyl intuïtief figuurlik die hele prentjie kan sien, asof van bo.
Dit word gevolg deur die besluitnemende sentrum vir die geestelike of sensoriese manier. Die denke tipe argumenteer op grond van reg en verkeerd, en die sentient gebaseer op persoonlike waardes.
En die laaste paar eienskappe, oordeel en persepsie, hou verband met die individu se lewenstyl. Mense van oordeel leef in 'n ordelike voorspelbare wêreld, terwyl mense van persepsie in 'n diep elementêre wêreld leef met oop opsies vir allerhande keuses en dus besluite wat hulle nie tot die uiterste oomblik neem nie.
Saam met Briggs Myers het Aushra Augustinavichiute gewerk aan haar tipologie, genaamd Socionics, wat ook 'n voortsetting van Jung se tipologie is. Dit was gebaseer op die Kempinsky-teorie van die sogenaamde inligting metabolisme. Sosionika het 'n kennisveld geword wat bestudeer hoe 'n mens aanvaar, dan prosesse, en gee dan inligting uit. Later het hulle nie net oor inligting begin praat nie, maar ook oor energie-inligting-uitruil.
Benewens die verdeling van digotome in waarheid, sowel as verdeling in sensors, intuïties, denkers, wat die naam van logici in sosionika het, en wat voel wat hulle etiek noem, rasionele mense het oordele en sogenaamde irrationele, persepsie mense, socionics het ook 'n verstandelike model bestelde funksies wat in prioriteit gereël is. Geestelike, belangrike blokke, subtipes, tipe aksentasies word hier beskou.
Afsonderlike aandag in sosionika verdien die teorie van dualiteit - ideale verenigbaarheid van tipes wat mekaar aanvul en 'n geslote ring vorm deur hul energie- en inligtinguitruiling. So 'n uitruil word geassosieer met die terugkeer van elkeen in 'n paar inhoud vir sy sterk funksies en 'n versoek vir aanvaarding vir die swak. Daar word geglo dat die sogenaamde duale op socionics mekaar met inligting oor die gemaklikste kanale voorsien, terwyl hulle hul mededingers in pynprobleme onderling beskerm.
In sosionologie word bykomend tot dubbele verhoudings ook verhoudings tussen alle soorte oorweeg, wat hierdie tipologie uniek maak. Dit kan nie net die tipe draer beskryf nie, maar ook om dit bewustelik effektief te beïnvloed, sover dit binne sy soort blyk, inligting en energie deur die nodige kanale te voed. Daar word beskryf areas van kreatiwiteit, waarin die tipiese so doeltreffend moontlik sal wees, nie net sonder uitputting kan optree nie, maar integendeel tot bevrediging uit selfverwesenliking. Behalwe gebiede van die minste weerstand van die psige, sal die aktiwiteit nie net onregverdig duur wees vir die draer van die tipe nie, maar selfs dikwels traumaties.
Vandag is socionics wyd ontwikkel as 'n tipologie en selfs 'n filosofie, en sommige kenners probeer dit in die status van 'n aparte wetenskap te bring. Hierdie tipologie het praktiese betekenis in besigheid, persoonlike verhoudings, selfidentifisering, waardebepaling van selfbeskikking, beroepsvoorligting en die skepping van optimaal funksionele spanne.