Cogito ergo sum | SkalkSkryf
« Weereens Pavitha K Mehta
100 Duisend »
Mei 24, 2014 deur Louwie
Daar is al veel gesê oor die stelling “ek dink, daarom is ek” of dan die “Cogito ergo sum” van Descartes. Nou dink ek, en hoe meer ek dink hoe minder weet ek wat ek regtig is, en of ek is.
When I quizzed him on it, he reckoned he could stop any time….
Met myself oor die algemeen, en die lewe in besonder, het ek soms `n erge problem. En met ander se probleme het ek selde enige raad, maar ek luister. Dalk help luister soms meer as raad.
As I was standing there I noticed 4 grave diggers walking about with a coffin , 3 hours later and they’re still walking about with it.
I thought to myself , they’ve lost the plot!!
En soms, net soms, is die kloof tussen my leefwêreld en die van sommige van die mense wat ek ken eenvoudig so ver van mekaar verwyderd dat my raad en die raad wat hulle nodig het op geen manier met mekaar verband hou nie.
Vir my is dit byvoorbeeld baie meer belangrik om te lees wat die Jesuit Theilhard de Chardin te sê het oor die evolusie van die siel op pad na Omega, as wat dit is om te kyk na `n wedstryd tussen die Bulle en die Sharks. Ses maande van hier af is die rugbywedstryd vergete. Min mense sal onthou wie gewen en wie verloor het, terwyl Chardin se idees byna `n honderd jaar later steeds belangrik is. Ken Wilber se teorie oor sielkundige ontwikkeling is ook vir my oneindig meer belangrik as om te weet wat die mode nou weer voorskryf vir mans vir hierdie Winter of wat dit kos om `n gemsbok te loop skiet.
Deesdae lyk dit vir my asof die statistiek vir getroude mans nie veel beter is as vir Dwergies nie. Dan wil hulle by my weet hoekom. Maar hulle doen oor en oor dieselfde ding en verwag `n ander uitkoms.
Uithangplekke waar bostuklose kelnerinne drank en nog wat bedien het vir my omtrent dieselfde bekoring as `n dag gespandeer by `n slagpale. Te veel vleis is nie goed vir my gestel nie. En om te kyk hoe verf droog word is vir my meer opwindend as om rofstoei op TV te kyk.
Die probleem lê by my, ek weet. En ek het simpatie met my vriende. Ek kan presies sien waar hulle is en wat hulle probleme is. Maar as ek vir hulle vertel van Richard Rohr se “Falling Upward” en wat die toepassing daarvan op ons almal se lewe is, dan knik hulle die kop meewarig en sê ons verstaan en voel jammer vir jou, kom ons gaan drink `n dop.
Paddy says “Mick , I’m thinking of buying a Labrador .
“Bugger that” says Mick “have you seen how many of their owners go blind?”
Nou gaan vang hulle vis of gaan jag naweek vir naweek en vroulief sit by die huis en stoom, en hulle verstaan dit nie. Waarom is sy kwaad? wil hulle weet, hulle gee dan vir haar geld. Ek verstaan dit ook nie. Ek werk in my tuin en gaan kyk ‘The Book Thief” saam met my “ander helfte” en huil snot en trane saam met haar oor die storie. Ons lag en gesels en spot met ons eie onnoselhede, en soms oorpeins ons die dieper dinge van die lewe.
En nou word ons beskou as onrusstokers waar ons gaan, want ons manier van doen word gesien as vreemd, as ongesond.
Ek dink, daarom is ek. En daarom lyk dit dalk soms vir ander asof ek stroom op voeter. Maar vir my is dit `n reis saam met die lewensstroom na die onafwendbare einde in die Groot Oseaan, soms opwindend, soms skrikwekkend. Wat ander daarvan maak is uiteindelik nie van wesenlike belang nie.
Just got back from my mate’s funeral.
Posted in Louwie | Tagged Cogito ergo sum, filosofie, kaal meisies, Teilhard de Chardin, Vleis | 1 Kommentaar
op Mei 25, 2014 at 7:26 vm ddupl3ss1s
miskien is ek ook maar vreemder as die gewone ..maar wraggies hierdie blog het ek geniet.