Hoe skooltuine weer kinders met kos verbind | Mighty Natural
Geskryf deur Anna Ball
Aangesien tegnologie en supermarkte die aankoop van voedsel makliker en gemakliker gemaak het as ooit, glo navorsers dat mense meer distansieer word van die voedsel wat hulle verbruik.
Aangesien kennis oor gewasse, voedselproduksie en gesonde eetgewoontes oor geslagte heen verlore gaan - 'n proses wat sosioloë noem "vaardigheid" - wil sommige skooldistrikte kinders weer met hul kos verbind deur hulle in 'n tuinomgewing op te voed.
Vir hul nuwe studie in Landbou en menslike waardes, het navorsers een so 'n "skooltuin" waargeneem in 'n landelike Midwest-skooldistrik, waarin onderwysers een of twee keer per maand buite in 'n tuin gehou het.
Nie net is die konsep suksesvol in 'n andersins normale openbare skooldistrik geïntegreer nie, maar dit het ook 'n waardering vir vars, gesonde kos.
"Ons het kontak verloor met baie basiese vaardighede wat met voedsel verband hou, wat kommer wek oor die toekoms van voedselproduksie en die eetgewoontes van ons kinders," sê Mary Hendrickson, 'n medeprofessor in landelike sosiologie aan die Universiteit van Missouri se College of Landbou, voedsel en natuurlike hulpbronne.
'Ons wou kyk of kinders die geleentheid kry om hul opvoeding in 'n tuinomgewing te' proe 'die potensiaal het om hulle te heroriënteer na omgewings- en gesondheidskwessies wat net belangriker sal word namate hulle groei. Hierdie gevallestudie het getoon dat die antwoord 'ja' is. Die potensiaal is daar. "
Die idee van skooltuine is nie nuut nie, maar die oorgrote meerderheid van hierdie programme het in ryk stedelike omgewings voorgekom. In hierdie geval was die skooltuin egter in 'n skooldistrik wat nie baie ryk was nie, wat navorsers die impak van die program op 'n breër sosio-ekonomiese omvang kon bestudeer.
Begin as 'n naskoolse klub onder leiding van vrywilligers, het die program uiteindelik oorgegaan na die beheer van die skooldistrik. Die distrik het dit gemiddeld een of twee keer per maand by die skooldag ingelyf, wanneer studente buite die omringende klasse klasse sou bywoon vrugte en groente. Elke graadvlak het hul eie toegewyde tuin ontvang.
Deur waarnemings ter plaatse en onderhoude met deelnemende opvoeders en personeel, het navorsers bevind dat skooltuinonderrig die kinders buite die klaskamer beïnvloed, met studente wat gesonder opsies op die skool se slaaibak verwag en hul eie tuine tuis begin, en dat hulle meer in die algemeen meer uitspreek belangstelling in voedselproduksie en voorbereiding.
Daarbenewens sê navorsers dat die gladde aanleer van die program die skooldistrik 'n ongewone en bemoedigende voorbeeld bied van die potensiaal vir meer algemene aanvaarding.
"Om ons kinders weer te vaardig, handel nie net om ekonomiese geleenthede te skep nie, al is dit as die gemiddelde ouderdom van boere bly groei, ons het meer jong mense nodig wat in die landbou belangstel, 'sê Sarah Cramer, wat aan die studie gewerk het terwyl sy 'n doktorsgraad verwerf het.
"Wat ons gehoor het van die mense wat by hierdie program betrokke is, is dat hul kinders meer geïnteresseerd is in gesonder eet en om alternatiewe voedselstelsels soos organiese en boeremarkte te omhels. Uiteindelik gaan dit daaroor om kinders meer beheer oor hul lewens te gee deur aan te toon dat hulle keuses het. "
Terwyl landelike Amerika 'n belangrike rol speel in die voedselproduksie van die land, het baie deelnemers wat vir die studie ondervra is, opgemerk dat daar steeds 'n verbinding tussen produsent en verbruiker is. As kinders op 'n jong ouderdom met landbou in aanraking kom, kan dit 'n leemte word, sê Cramer.
Aquaponics: Groei van jou eie kos (vis en groente) in jou agterplaas of kelder
'Ek dink dat mense besef dat ons 'n plattelandse gemeenskap is, maar dat ons nie gesond eet nie,' het een deelnemer gesê. 'Ons doen beeste en hoenders, maar ons het nie tuine nie, want toe ek grootgeword het, het ons nie oor gesonde kos gepraat nie. Niemand het regtig kos gekweek nie. '
Deur kinders in staat te stel om kos te sien, te proe en te leer, bied skooltuine hulle die kans om die koskultuur vir hulself en hul gemeenskappe te verander, sê Cramer.
Anna Ball, voorheen aan die Universiteit van Missouri en nou aan die Universiteit van Illinois, het tot die navorsing bygedra.