Die cover van Suzanne Vega se In Liverpool wyk weer af van die punk norm. Die oorspronklike tune se lirieke gaan oor insanity en loneliness maar die musiek self is upbeat. Tog kry mens ook die idee dat voorheen uitgesluite skrywers moontlik die versugting, selfs die verwagting gekoester het dat na í94 die wit establishment uitgewers verplig is om hulle werk uit te gee. ín Soort van you owe us. Dan was daar die keer wat hy ’n tandarts vergesel het na Zimbabwe om ’n leeu te gaan jag (darem nié met die boog nie!). Terselfdertyd is dit ook die benaming vir n bos-toilet, gat-toilet (?) wat die implikasie het van ontlasting, in die letterlike, maar ook die figuurlike sin van die woord maw dit wat uit die liggaam moet kom sodat dit gesuiwer kan word. n Zen-boeddistiese lesing sou dit juis beskou as die kuns, die roman,die skryfproses wat uitgewerp word en aan die leser voorgehou word (Vergelyk Breytenbach).