FXit Lesse wat Leef – Afrikaans/English: Lesse/programme vir dinamiese kinder- en tienerbediening
Wag en hoop… Enige skrywer verstaan hoe dit voel om te wag vir reaksie van die uitgewers nadat jy jou harde werk gepos het (lank gelede, toe die poskantoor gewerk het). Ek het my eerste manuskrip gestuur sonder om vooraf enigsins met NG Kerkuitgewers te kontak.
“Jou manuskrip is aanvaar, Mevrou, veels geluk. Dis die eerste handleiding vir huisgodsdiens op die mark en ons is opgewonde daaroor. Wat van ŉ opvolg – sien jy kans?”
Die eerste manuskrip is op die tweedehandse tikmasjientjie gedoen wat by Antique Basaars gekoop is. Die tweede een het ek op die kerkkantoor se elektriese masjien gaan tik – Dinsdae en Donderdae wanneer oom Josef nie daar was nie. In ŉ vertrek sonder son, in die winter, op Clocolan in die Vrystaat. Vir seker my koudste skryfseisoen.
Daar kom toe ŉ tyd wat ek nie meer kans sien om manuskripte aan uitgewers te stuur nie. Die eindproduk was nie altyd wat ek in gedagte gehad het nie en die vergoeding ook nie.
Ek begin toe fokus op die opstel van lesmateriaal vir kinder- en jeugbediening, ŉ veld waarop ek en my man deurentyd baie aktief was. Ons hart se punt.
In 1999 nader die Vrystaatse Vrouediens saam met die Sinodale jeugkommissie my met die versoek om lesse vir die destydse Kinderkrans te skryf. Tall order. Hóe tall, sou ek mettertyd uitvind.
Dit het toe nie by Kinderkranslesse gebly nie. Ook nie net in die Vrystaat nie. Daar kom later versoeke vir tienermateriaal en vir ŉ chronologiese weergawe van gebeure uit die Ou Testament vir kleiner kinders. Want “ons kinders ken nie meer die Bybelname en geskiedenis nie”.
Vir meer as sewentien jaar het dit my voltyds besig gehou. Harde werk, maar dubbel en dwars die “moeite” werd. Intussen, vanaf 2004, word die FXit reeks van meer as 20 produkte ook as Sondagskoolmateriaal deur Bybelmedia bemark. Ek het ook versendings na heelwat kerke en gemeentes in die buiteland gestuur.
Mense vra soms of ek dieselfde keuses sou maak as ek my lewe kon oorhê. Dan vra ek watter keuses? Dit het nooit gevoel of ek bewuste keuses maak nie. Ek was maar net die insittende van ŉ voertuig met God aan die stuur. By tye was die uitsig dynserig en dan het genade vir my soos ŉ ramp gelyk. Dis juis daardie “ongemaklike” genade wat my deur al die seisoene van groei op koers kon hou.
As ek op die winterkoue gly wink lente reeds op die kim
seisoene vloei saam
tot ŉ enkele baan
op pad na vreemde bestemmings
Wys die regte pad my aan
wees U die stem wat my tot omdraai roep as ek my eie koers wil gaan
Author FXit.lessewatleefPosted on Oktober 19, 2018 Oktober 19, 2018 Leave a comment on DIS MY STORIE – 6: Skryfseisoene