Die geheimenis van godsaligheid
“Die verborgenheid van die godsaligheid is groot: God is geopenbaar in die vlees, is geregverdig in die Gees, het verskyn aan engele, is verkondig onder die heidene, is geglo in die wêreld, is opgeneem in heerlikheid.” - 1 Timoteus 3:16 (53-vertaling).
Vir die menslike natuur wat dit is, is godsaligheid inderdaad 'n groot geheimenis. Ons leef in 'n materiële wêreld waarin ons met ander meeding om iets te bereik of om selfs net te oorleef. Ons het drange en drifte wat neig om ons op die vlak van die dier te hou. Ons leef in 'n tyd waarin die wetenskap ons lewens op alle maniere binnedring, maar tóg bly die Godsbesef steeds bestaan. Hoe moet dit verduidelik word? 'n Mens sou dink dat die aansprake wat hierdie sekulêre en wetenskaplike wêreld maak, alle ander beskouings sou oorweldig. Maar dit het nie. Mense glo, bid en hoop steeds. In ons besige stede is daar nog steeds kerke waar mense hulle afsonder om die Onsienlike te aanbid. Dit is eilande van vrede waar 'n mens jou gedagtes kan verskuif van die sekulêre na die heilige.
Die menslike natuur is in stryd met die dinge van die gees. Die menslike natuur is roofsugtig en selfhandhawend. Maar onder die invloed van Christus word dit selfverloënend en selfopofferend, en dié mense doen dinge wat teen hul wêreldse belange ingaan. Die verklaring is eenvoudig: God is ons Vader en die hemel is ons vaderland. Elke gebed is 'n erkenning van hierdie verwantskap; elke goddelike begeerte 'n herinnering aan ons tuiste, 'n bevestiging van ons ware afkoms. Waarlik, dit is ondeurgrondelik.