Swartweek, 10-17 Desember 1899 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Black Week het die Britte in Suid -Afrika in ses dae drie ernstige nederlae beleef. Die eerste kom by Stormberg (10 Desember), waar 'n leër onder Sir William Gatacre 'n nederlaag gely het na 'n slegte nagmars. Volgende kom Magersfontein (11 Desember). Dit was 'n nederlaag van 'n ekspedisie onder Lord Methuen wat probeer het om Kimberley te verlig. Uiteindelik, op 15 Desember, het die opperbevelhebber in Suid -Afrika, sir Redvers Buller, sy leër by Colenso laat verslaan en sy eerste poging om die beleg van Ladysmith te verlig, beëindig.
Dit was die ergste nederlaag van die Britse weermag sedert die Napoleontiese oorloë. In al drie gevegte het die Britte aansienlik swaarder verliese as die Boere gely (Colenso was waarskynlik die ergste in hierdie opsig - die Britte het 1137 slagoffers gely terwyl hulle slegs 38 toegedien het). Wat dit veral verleentheid gemaak het, was die swak prestasie van die Britse generaals tydens elk van hierdie gevegte. Methuen en Buller het eenvoudige frontaanvalle probeer en het daarna beheer oor hul gevegte verloor, terwyl Gatacre daarin geslaag het om eers te verdwaal, en toe nie besef dat hy meer as 600 man agtergelaat het nie.
Die reaksie in Brittanje het twee dele geneem. Eerstens was 'n gevoel van somberheid en verleentheid. Die verleentheid was veral ernstig vir enige Brit wat oorsee woon. Die leërs wat in Suid -Afrika verslaan is, bevat enkele van die bekendste regimente in die Britse leër - die Black Watch was op Magersfontein, 'n brigade van die Fusiliers by Colenso. Dit was onverklaarbaar dat sulke beroemde regimente drie vernederende nederlae onder die hand van 'n klein aantal Boere gehad het. Baie van die vyande van Brittanje het die goeie vertoning van die weermag opgemerk.
Die tweede deel van die openbare reaksie was entoesiasme vir die oorlog. Tienduisende mans het probeer om vrywillig te werk, en op 18 Desember het die regering berou gegee, sodat twaalf bataljons milisie en 20 000 lede van die jeomanry na Suid -Afrika kon gaan. Onder die eenhede wat op die oomblik gevorm is, was die City of London Imperial Volunteers, 'n eenheid van 1,550 man wat in minder as twee maande grootgemaak is. 'N Soortgelyke golf entoesiasme het Australië, Nieu -Seeland en Kanada getref.
Sir Redvers Buller was die gewildste slagoffer van Black Week. In die nadraai van Colenso het hy aan generaal White geskryf, onder bevel van die garnisoen van Ladysmith, wat voorgestel het dat hy hom aan die Boere moes oorgee. Hierdie boodskap het groot kommer in Londen veroorsaak. Op 17 Desember is veldmaarskalk lord Roberts aangestel om die bevel oor te neem in Suid -Afrika, met Lord Kitchener as sy stafhoof. Buller is in 'n meer junior hoedanigheid aangehou, want ondanks die ramp in Colenso was sy persoonlike gewildheid steeds hoog.
Ironies genoeg het Black Week min invloed op die gevegte in Suid -Afrika gehad. Kimberley en Ladysmith het in Britse hande gebly. Die Boere wat die noordoostelike Kaapkolonie rondom Stormberg binnegeval het, bly staan. Met die koms van lord Roberts sou die Britse prestasie aansienlik verbeter, hoewel daar nog militêre nederlae moes duur voordat die tradisionele militêre fase van die oorlog afgehandel was.
40ste Kompanjie, 10de Bataljon, Imperial Yeomanry - het op 27 Februarie 1900 in Suid -Afrika aangekom (as deel van die eerste kontingent).
59ste Kompanjie, 15de Bataljon, Imperial Yeomanry - het op 29 Maart 1900 in Suid -Afrika aangekom (as deel van die eerste kontingent).
Op 13 Desember 1899 is die besluit geneem om vrywillige magte in die Tweede Boereoorlog te laat dien. As gevolg van die groot aantal nederlae tydens 'Black Week ' in Desember 1899, het die Britse regering besef dat hulle meer troepe gaan benodig as net die gewone leër, en dus 'n koninklike lasbrief uitgereik op 24 Desember 1899. Hierdie lasbrief het die keiser amptelik geskep. Yeomanry.
Die Royal Warrant het die permanente Yeomanry -regimente gevra om diensmaatskappye van ongeveer 115 man elk te lewer. Daarbenewens het baie Britse burgers (gewoonlik middel- of hoërklas) vrywillig by die nuwe regiment aangesluit. Die eerste groep rekrute bevat 550 offisiere, 10 371 man in 20 bataljons van elk vier kompanjies wat tussen Februarie en April 1900 in Suid -Afrika aangekom het. By aankoms is die regiment deur die hele operasiesone gestuur.
Die eerste optrede van die Imperial Yeomanry was op 5 April 1900, toe lede van die 3de en 10de bataljons teen Vrywilligers van die Boer, onder leiding van die Fransman graaf de Villebois-Mareuil, op Boshof geveg het. Na 'n reeks taktiese foute is die Boere daarna omring. Die graaf is vermoor, en die keiserlike joomanie het geseëvier en slegs drie slagoffers gely. Een hiervan was kapt Cecil Boyle (sien onder). Maar die Boer sou 'n baie taaier en ontwykende vyand wees, soos hulle later die volgende maand by Lindley gewys het.
Die presiese getalle is moeilik om te bepaal, maar dit was meer as 30 000 mans. Leo Amery's 'The Times History of the War in South Africa ' het opgemerk dat:
Altesaam 35 520 Imperial Yeomanry het na Suid -Afrika gegaan. Van hierdie getal het waarskynlik minstens 2 000 keer 'n tweede keer uitgegaan en is dus al twee keer getel. Aan die ander kant, nadat dit toelaatbaar is, na 29 Oktober 1901, het 'n sekere aantal inskrywings vir Imperial Yeomanry in Suid -Afrika plaasgevind, terwyl 833 offisiere en mans tuis onder die Imperial Yeomanry -omstandighede grootgemaak is vir 'n korps wat gedeeltelik in Suid -Afrika en deels tuis.
Na die Tweede Boereoorlog het die Imperial Yeomanry nie aan verdere konflikte deelgeneem nie en is dit amptelik ontbind in 1908. Die individuele kompanie van die IY keer terug na hul Britse Yeomanry -regimente. Die & quotImperial Yeomanry & quot -stamlyn word voortgesit deur die Yeomanry -regimente waaruit die Imperial Yeomanry -kompagnies geskep is, en sodoende verdien die IY -kompagnies die stryd eer "Suid -Afrika" vir hul ouerregimente. 'N Groot aantal veterane het teruggekeer om tuis deeltyds in Yeomanry te dien en is tydens die Eerste Wêreldoorlog weer in diens geneem.
As deel van 'n algemene herorganisasie van die hele tuisgebaseerde Yeomanry-mag in April 1901, vervang die kollektiewe benaming 'Imperial Yeomanry' die van 'Yeomanry Cavalry'. Dit was erkenning vir die prestasie van die IY -maatskappye tydens die oorlog in Suid -Afrika. Hierdie onderskeid het in 1907-08 opgehou toe verdere veranderinge die 54 Yeomanry-regimente wat destyds bestaan ​​het, in die nuutgestigte territoriale leër gebring het, en die Imperial Yeomanry amptelik beëindig is.
Die 1903 -verslag van die Kommissie van die Majesteit oor die oorlog het gesê: "In die algemeen lyk dit asof die keiserlike joeërs baie goeie diens gelewer het in die oorlog, maar gely het onder die fout wat gemaak is deur nie 'n stelsel van konsepte te organiseer nie handhaaf die sterkte van die mag, 'n fout wat ongetwyfeld, net soos ander, te wyte is aan die onderwaardering van die weerstandsvermoë van die Boere en die geloof in die vinnige beëindiging van die oorlog. As hierdie stelsel op provinsiale basis georganiseer is, sou 'n bestendige stroom geselekteerde mans wat opgelei is om tuis te ry en te skiet, gehandhaaf kon word, en die noodsaaklikheid vermy word om later 17.000 onopgeleide en ongeorganiseerde mans uit te stuur om hul opleiding te ontvang ten opsigte van die vyand & quot.
In die vroeë dae van die oorlog in die Kaapkolonie het die Boere die Britse garnisoene in die dorpe Kimberley en Mafeking omsingel en beleër en die spoorwegbrug oor die Oranjerivier by Hopetown vernietig.  Aansienlike Britse versterkings ('n leërkorps onder generaal Redvers Buller) het in Suid -Afrika aangekom en na drie hooffronte versprei. Terwyl Buller self uit die hawe van Durban in Natal gevorder het om die beleërde stad Ladysmith te verlig en 'n kleiner detachering onder luitenant -generaal Gatacre die Cape Midlands beveilig het, het die versterkte 1ste afdeling onder Lord Methuen van die Oranjerivier gevorder om Kimberley te verlig. 
Methuen het langs die spoorlyn Kaap – Transvaal gevorder omdat 'n gebrek aan water en pakdiere die betroubare spoorlyn 'n duidelike keuse gemaak het. Buller het hom ook beveel om die burgers in Kimberley te ontruim, en die spoorweg was die enigste massavervoer wat beskikbaar was.  Maar sy strategie het die nadeel om die rigting van sy benadering duidelik te maak.  Nietemin het sy leër die Boere uit hul verdedigingsposisies langs die spoorlyn by Belmont, Graspan en die Modderrivier verdryf, ten koste van duisend ongevalle. Die Britte moes noodgedwonge hul opmars binne 26 kilometer van Kimberley  by die Modderrivieroorgang stop. Die Boere het die spoorbrug afgebreek toe hulle teruggetrek het, en dit moes herstel word voordat die weermag verder kon vorder. Methuen het ook 'n paar dae nodig gehad om voorrade en versterkings na vore te bring, en om sy uitgebreide toevoerlyn teen sabotasie te beveilig.  Die Boere was erg geskok oor hul drie agtereenvolgende nederlae en het ook tyd nodig gehad om te herstel.  Die vertraging het hulle tyd gegee om versterkings aan te bring, te herorganiseer en hul volgende verdedigingslinie op Magersfontein te verbeter. 
Na die Slag van die Modderrivier het die Boere aanvanklik teruggetrek na Jacobsdal, waar 'n kommando van Mafeking met hulle skakel.  Die volgende dag het Cronje sy magte 16 myl noordwaarts na Scholtz Nek en Spytfontein verskuif, [Nota 2], waar hulle hulself begin versterk het in die heuwels wat die laaste verdedigbare posisie langs die spoorlyn na Kimberley uitgemaak het. .  Alhoewel Jacobsdal nader aan die Britse kamp as die Boere -kamp was, is dit swak verdedig en bly hy tot 3 Desember as die voorraad van die Boere. 
Die Vrystaatse regering het besluit om Cronje se posisie te versterk na die Slag van Belmont. Tussen agthonderdduisend man van die Heilbron-, Kroonstad- en Bethlehem -kommando het uit Natal by Spytfontein aangekom, vergesel van elemente van die Ficksburg- en Ladybrand -kommando vanaf die Basuto -grens. Versterkings is ook uitgebring van die kommando's van Bloemhof en Wolmaranstad wat Kimberley beleër het.  Die res van Cronje se mag kom uit die beleg van Mafeking. Hulle mag het nou 8.500 vegters getel,  uitgesluit kampvolgers en die Afrikaanse arbeiders wat die werklike taak verrig het om die Boere se vestigings te grawe. 
Koos de la Rey was onmiddellik na die Slag van die Modderrivier afwesig in die weermag, nadat hy na Jacobsdal gegaan het om sy seun Adriaan te begrawe, wat tydens die geveg deur 'n Britse dop gedood is. Hy het op 1 Desember  by die verdedigingsposisies aangekom en die volgende dag die Boerelyne ondersoek. Hy het gevind dat die verdediging ontbreek en besef dat Cronje se posisie op Spytfontein kwesbaar was vir langafstand artillerievuur vanaf die heuwels by Magersfontein. Hy het dus aanbeveel dat hulle hul verdedigingsposisie vorentoe moet skuif na Magersfontein om die Britte hierdie geleentheid te weier.  Cronje, wat die meer senior offisier was, het nie met hom saamgestem nie, sodat De la Rey sy besware teen president Martinus Theunis Steyn van die Oranje -Vrystaat getelegrafeer het. Na raadpleging met president Paul Kruger van Transvaal, besoek Steyn die voorkant op 4 Desember op voorstel van Kruger.  Steyn wou ook 'n breuk wat tussen Transvaal en Vrystaatse Boere ontstaan ​​het, besleg oor die swak prestasie van sy Vrystaters in die geveg op 28 November.  Hy het die volgende dag deur die kampe en die verdediging gereis, en toe 'n krygsraad (oorlogsraad).
Die Boere het in vroeëre gevegte geleer dat die Britse artillerie in getalle beter was as hulle, en dat hulle enige hoë grond kon slaan waar hulle hul gewere of geweerputte geplaas het. By Ladysmith het die Boere rotse gebruik om defensiewe sangars te bou, maar die grond by Magersfontein was sanderig en minder klipperig.  De la Rey het, in teenstelling met die algemene praktyk, aanbeveel dat hulle hulself voor die lyn van kopjes, [Opmerking 3] eerder as op die teenoorgestelde hange.  Die loopgrawe wat uitkyk oor die terugtrekkende, oop grond wat afwaarts skuins na die Britse vooras geloop het, het die Boere verberg en beskerming teen vuur gegee, en het hulle toegelaat om die plat baan van hul Mauser -gewere meer effektief te gebruik.  Aangesien die loopgrawe weggesteek is, kon hulle die standaard Britse taktiek dwarsboom om binne 'n kort afstand onder dekking van duisternis te vorder en dan die dag met die Boere te bestorm.  'n Laaste gevolg van De la Rey se verdedigingsopset was dat die troepe nie sou kon terugtrek nie, soos kommandant -generaal Marthinus Prinsloo se magte by Modderrivier gedoen het.  Voordat Steyn die front verlaat, het Steyn die moreel van die Vrystaat verhoog burgers [Nota 4] deur Prinsloo, wat as die hoofrede vir die nederlae in vroeëre gevegte beskou is, te ontslaan. 
Die nuwe verdedigingslyn beslaan 'n wye halfmaanvormige voorkant, wat 10 km lank strek en oor die pad en die spoorlyn lê waarop Methuen se opmars afhang. Die hoofgraaf reg voor die Magersfontein -heuwel was 3,2 km lank,  en op die regterflank beskerm deur 'n enkele sloot. Die loopgrawe wat die linkerflank in die rigting van die rivier sou beskerm, is nie voltooi voordat die geveg begin het nie.  Twee hoë draadheinings het die natuurlike hindernisse aangevul wat die dik bosbos veroorsaak het. Een hardloop noord-noordoos en merk die grens van die Oranje-Vrystaat, terwyl 'n tweede die loopgrawe voor die Boereposisie beskerm het. 
Britse plan Edit
Methuen het geglo dat die Boere die kruine van die lyn van kopjes, soos hulle in Belmont gedoen het, maar hy kon nie die posisie herken wat sy berede verkenners nie vrylik op die platteland kon rondbeweeg weens draadheinings nie,  en ook nie nader as 1,6 km van die Boereposisies sonder om deur geweervuur ​​afgedryf te word.  Daar was geen diensbare kaarte beskikbaar nie, diegene wat in die besit van die Britse offisiere was, is voorberei vir landregistrasie, sonder inagneming van militêre operasies. Beamptes het hierdie kaarte aangevul met haastige sketse gebaseer op beperkte daaglikse verkenning.  Die swak kaarte en gebrek aan verkenning sou van kritieke belang wees vir die uitkoms van die geveg. 
Sedert die oorwinning teen 'n Egiptiese leër in die Slag van Tel-el-Kebir, was die standaard Britse taktiek teen 'n gevestigde posisie 'n naderende optog in die nag om die samehorigheid te handhaaf, gevolg deur 'n oop orde binne 'n paar honderd meter van die doelwit en 'n frontale aanval met die bajonet met die eerste lig. Methuen was van plan om op 10 Desember van 16:50 tot 18:30 die Boerestellings met artillerie te bombardeer. Na die spervuur, sou die nuut aangekom Highland Brigade onder generaal -majoor Wauchope 'n nagmars maak wat hulle sou posisioneer om die volgende dag 'n frontaanval op die Boere te begin.  Wauchope het aangevoer vir 'n flankaanval langs die Modderrivier, maar kon nie sy meerdere oortuig nie. 
Die opdragte van Methuen toon dat sy bedoeling was om "die vyand in die noorde vas te hou en 'n aanval op die suidelike punt van Magersfonteinrif te lewer."  Die voorskot moes in drie kolomme gemaak word. Die eerste kolom het bestaan ​​uit die Highland Brigade, die 9th Lancers, die 2nd King's Own Yorkshire Light Infantry, en ondersteunende artillerie- en ingenieursafdelings sowel as 'n ballonafdeling.  Die eerste kolom is beveel om direk op die suidwestelike spoor van die kopje en met aankoms, voor dagbreek, sou die 2de Black Watch oos van die kopje, waar hy geglo het die Boere het 'n sterk punt. Hy het die 2de Seaforth Highlanders beveel om deur te gaan na die suidoostelike punt van die heuwel, en die 1ste Argyll en Sutherland Highlanders om die lyn na links te verleng. Die 1ste Highland Light Infanterie sou as reservaat vorder. Alle eenhede sou in 'n massa van kwart kolomme vorder, die mees kompakte formasie in die boorboek: 3500 man in 30 maatskappye wat in 90 lêers in lyn was, almal saamgepers tot 'n kolom van 45 meter (41 m) breed en 160 meter (150 m) lank,  met die buitenste gedeeltes wat toue gebruik om die vier bataljons in hul nagmars en ontplooiing vir die dagbreekaanval te lei.  Die tweede kolom, links onder generaal-majoor Reginald Pole-Carew, het bestaan ​​uit 'n bataljon van die 9de brigade, die vlootbrigade met 'n seepistool van 4,7 duim, en Rimington's Guides ('n berede infanterie-eenheid wat in Kaapland grootgemaak is) Stad). Die derde kolom, onder leiding van generaal-majoor sir Henry Edward Colville, was in reserwe en bestaan ​​uit die 12de Lancers, die Guards Brigade en artillerie-, ingenieur- en mediese ondersteuningselemente. 
Gaan vooraf na Edit
'N Reënbui het teen die middel van die middag op 10 Desember begin en deur die hele artillerie-bombardement voortgegaan, wat deur 24 veldgewere, vier haubitsers en 'n seepistool van 4,7 duim afgelewer is. Ter voorbereiding vir die aanval het die Britse soldate 4,8 km van die Boere -linies in die reën geswaai.  In plaas daarvan om die Boere se posisies te "versag", het die ontploffings van lyddiet teen die hange bokant hul loopgrawe bloot die Boere gewaarsku oor die dreigende aanval.  Toe middernag nader kom, het die reën tot 'n stortreën toegeneem en die voorste elemente van die Highland Brigade het hul opmars na hul doelwit aan die suidpunt van die Magersfontein -rant begin.   Wauchope het in 1898 'n soortgelyke nagmars gemaak in sy opmars op Omdurman, maar hierdie keer word hy nie gekonfronteer met 'n plat woestynterrein en helder lug nie, maar eerder deur reën, rotsagtige uitstortings en doringbosse, vertragings en ergernis veroorsaak het.  Die donderstorm en die hoë ystererts -inhoud van die omliggende heuwels het verwoesting gesaai met kompasse en navigasie. 
Die brigade vorder in die kwart kolom, soos aangedui deur Methuen se bevele. Die soldate stap so ver moontlik bymekaar, elkeen beveel om sy buurman vas te vat om te verhoed dat die mans in die donker kontak met mekaar verloor.  Toe die eerste lig naderkom, het die storm bedaar en die brigade was op koers, maar die vertragings het hulle 910 meter van die heuwels afgesit. Wauchope se gids, majoor Benson van die Royal Artillery, het aan Wauchope voorgestel dat dit nie meer veilig is om in geslote formasie voort te gaan nie en dat die brigade moet ontplooi. Wauchope het geantwoord ". Ek is bang my manne sal rigting verloor. Ek dink ons ​​sal 'n bietjie verder gaan." Nog steeds in die kwart kolom, vorder die Highlanders verder in die rigting van die onbekende vyandelike lyne, toe 'n oprukkende Britse soldaat 'n alarm op die heining voor die Boere -loopgraaf laat afskakel. 
Highland Brigade vasgekeer Redigeer
Die Highlanders het tot binne 370 m van die Boere -loopgrawe gevorder toe die Boere losgebrand het, het die Britte nie tyd gehad om van hul kompakte kwartkolomme tot 'n gevegsformasie te hervorm nie.  Wauchope het die brigade opdrag gegee om sy bevel uit te brei, maar te midde van so 'n nabye Boerevuur, is die veranderende formasie in wanorde en verwarring gewerp. Generaal Wauchope is deur byna die eerste vlug vermoor, net soos luitenant-kolonel G. L. J. Goff, die bevelvoerder van die Argylls.  Die mans aan die hoof van die brigade het hulself uit die dood ontwrig en die meeste van hulle het gevlug.  Sommige van die Black Watch aan die hoof van die kolom laai die Boere -loopgrawe, en 'n paar het deurgebreek, maar toe hulle die Magersfontein -heuwel beklim, is hulle verloof deur hul eie artillerie en Boerepartye, waaronder een onder leiding van generaal Cronje self, wat dwaal die kopje sedert 01:00,  en is daarna doodgemaak of gevange geneem. Ander is geskiet terwyl hulle in die draadheining voor die loopgrawe verstrik was.  Conan Doyle wys daarop dat 700 van die Britse slagoffers daardie dag in die eerste vyf minute van die verlowing plaasgevind het. 
'N Poging is aangewend om die loopgrawe aan die regterkant van 'n aantal Boere as gevange geneem te word, maar hierdie aksie is spoedig geblokkeer deur die herontplooiing van Boerelemente.  Na sonsopkoms kon die oorblyfsels van die vier bataljons van die Highland Brigade nie vanweë Boergeweervuur ​​vorder of terugtrek nie. Die enigste beweging op daardie stadium was 'n span onder leiding van Lt. Lindsay, wat daarin geslaag het om die Seaforth se Maxim vorentoe te bring om 'n mate van vuurondersteuning te bied. Later kon die Lancers hul Maxim vorentoe bring en ook in werking tree.  Methuen het alle beskikbare artillerie beveel om vuurhout te bied aan die houwitsers wat op 3.700 m (3.700 m) en die drie veldbatterye op 'n reikafstand van 1 m (1.600 m) ingeskakel is. Die Horse Artillery het na die suidelike flank gevorder in 'n poging om die loopgrawe in te sluit.  Met alle gewere wat ingeskakel was, insluitend die 4,7-duim-geweer onder bevel van kaptein Bearcroft RN,  het die Highlanders 'n blaaskans gekry van die Boere-vuurwapen, en sommige manne kon hulle terugtrek. Soos met die voorlopige spervuur ​​van die vorige aand, was die grootste deel van die skoot egter weer op die teenoorgestelde hange van die heuwels gerig, eerder as op die Boere -loopgrawe aan hul voet. 
Versterkings kom wysig
Soos die dag gevorder het, het Britse versterkings wat oorspronklik oorgebly het om die kamp naby die Modderrivier te bewaak, begin aankom - eers die Gordon Highlanders en later die 1ste en 2de Coldstream Guards. Terselfdertyd het Cronjé 'n nuwe aanval op die Britse suidelike (regter) flank geloods in 'n poging om 'n opvallende linkerkant en agter die oorblywende Highlanders uit te brei en hulle van die belangrikste Britse mag af te sny. Die Seaforths het aanvanklik probeer om hierdie aanval te stuit en het die Skandinawiese korps raakgeloop, wat hulle vinnig geneutraliseer het. Die Seaforths moes toe hergroepeer, wat hulle verhinder het om verder op te tree om die Boere se pogings om die Highland Brigade te omseil te stuit.  Die Grenadier Guards, met vyf kompagnies van die King's Own Yorkshire Light Infantry, is beweeg om die aanval teen te werk. Die Britte het slegs 'n teken van sukses getoon nadat die pas aangekomde bataljons van die Coldstream Guards ook gepleeg is. Maar sodra die Coldstreams gepleeg is, het Methuen al sy reserwes aangewend. 
Die oorblywende Highlanders, nou onder bevel van luitenant-kolonel James Hughes-Hallet van die Seaforths,  het die grootste deel van die dag geneig onder 'n harde somerson gelê terwyl die Boere hulle nog steeds probeer omring het uit die suide. Aan die einde van die middag staan ​​diegene wat in die lewe bly, op en vlug weswaarts na die hoofgroep Britse troepe. Hierdie onverwagse beweging het baie van die veldgewere wat in die loop van die oggend na die voorste linie gestuur is, aan die Boere blootgestel. Slegs 'n gebrek aan inisiatief van die Boere het die gewere verhoed om gevange geneem te word. Die leemte wat ontstaan ​​deur die haastige onttrekking van die Highland Brigade, is gevul deur die Gordons en die Skotswagte. 
Skandinawiese vrywilligers Redigeer
Die Skandinawiese korporasie vir vrywilligers (Skandinaviska Kåren) was nie 'n ware korps nie, maar eerder 'n eenheid ter grootte van 'n onderneming, bestaande uit buitelandse vrywilligers.  [Nota 5] Ongeveer die helfte van die korps (verwys na die orde van die geveg) is beveel om 'n voorwaartse posisie te beklee in die gaping tussen die hoë grond wat deur Cronje en De la Rey se magte gehou is gedurende die nag van 10-11 Desember . Die res van die mag was gevestig in verdedigingsposisies ongeveer 1500 meter verder noordoos. In die vroeë oggendure van 11 Desember beveel generaal Cronje kommandant Tolly de Beer om die buitepos te laat vaar, maar die bevel het om een ​​of ander rede nie die Skandinawiese gedeelte bereik nie, wat alleen gelaat is.  Behalwe vir sewe mans, is hierdie gedeelte vernietig terwyl dit die aanval van die Seaforth Highlanders dapper weerhou, wat in die proses toegang tussen die heuwels geweier het en verhoed het om die Boere -gewere te bereik.  Cronje het die betekenis van hierdie standpunt verstaan ​​en in 'n daaropvolgende brief aan Kruger gesê dat "ons langs God die Skandinawiërs kan bedank vir ons oorwinning". 
Finale toevlugsoord Redigeer
Laatmiddag kom 'n Boerebode met 'n wit vlag by 'n buitepos van die Scots Guard aan om te sê dat die Britte ambulanse kan stuur om hul gewondes voor die loopgrawe aan die voet van die heuwels te gaan haal. Die Royal Army Medical Corps en Boere se mediese orde behandel die gewondes totdat die wapenstilstand deur die Britse vlootgeweer gebreek is, kaptein (RN) Bearcroft wat nie in kennis gestel is van die tydelike wapenstilstand nie. 'N Britse mediese ordelik is met verskoning aan die Boere gestuur en die wapenstilstand is heringestel. Toe die wapenstilstand amptelik verby is, het G Battery RHA, die 62ste veldbattery en die Argyll en Sutherland Highlanders die taak gehad om die herorganisasie en onttrekking van sommige van die Britse troepe te ondersoek. 
Die Boere -gewere, wat nog nie die dag opgetree het nie, het omstreeks 17:30 op die kavallerie losgebrand en die middelpunt van die Britse aanval het begin terugval.   Mans het instinktief teruggetrek tot buite die bereik van die Boere kanonne Methuen besluit dat 'n totale onttrekking verkieslik is bo sy troepe wat naby die Boere loopgrawe oornag.  Bataljons en oorblyfsels van bataljons het die hele nag teruggetrek en die volgende oggend by die Modderrivierkamp bymekaargemaak vir oproep. 
Taktiese ingesteldhede Redigeer
Die Boere het Methuen se opmars gestop om die beleg van Kimberley te verlig, sy superieure mag verslaan en groot verliese toegedien, veral die Highland Brigade. Die Britte moes hulle terugtrek na die Modderrivier om te hergroepeer en om verdere versterkings te wag.  Anders as vorige geleenthede, waar die Boere hulle na 'n verlowing onttrek het, het Cronje hierdie keer die Magersfontein -verdedigingslinie gehou,   in die wete dat Methuen weer gedwing sou word om sy opmars langs sy logistieke spoorlyn "lewenslyn" voort te sit. 
Die Britte verloor 22 offisiere en 188 ander geledere wat gedood is, 46 offisiere en 629 ander geledere word gewond, en een offisier en 62 ander geledere word vermis.  Hiervan het die Highland Brigade verliese gely van 747 mans wat vermoor, gewond en vermis word. Onder die bataljons het die Black Watch die ergste gely en 303 offisiere en ander geledere verloor.  Op 12 Desember, toe Britse ambulanse weer vorentoe gaan om die dooies en oorblywende gewondes te gaan haal, vind hulle Wauchope se liggaam binne 180 meter van Cronjé se loopgrawe.  Die Britse kamp by Modderrivier, en daarna by Paardeberg, het ideale omstandighede geskep vir die verspreiding van tifus. Teen die tyd dat die Britte Bloemfontein bereik het, het 'n epidemie onder die troepe uitgebreek, met 10 000 - 12 000 wat siek geword het en 1 200 sterftes in die stad.  Die siekte het uiteindelik meer Britse lewens tydens die oorlog geneem as wat deur vyandelike optrede verlore gegaan het. 
Die vyandigheid wat die troepe op die grond teenoor hul leierskap gevoel het, word vasgelê in hierdie kontemporêre gedig deur 'n soldaat van die Black Watch:
Dit was die dag vir ons regiment,
Vrees vir die wraak wat ons sal neem.
Ons het duur betaal vir die fout
'N Generaal se fout.
Waarom is ons nie van die loopgrawe vertel nie?
Waarom is ons nie van die draad vertel nie?
Waarom is ons in 'n kolom opgeruk,
Mag Tommy Atkins navraag doen ...
Boereverliese word betwis. Die amptelike Britse verslag van die geveg bevat 87 dood en 188 gewondes, , terwyl later 'n totale verlies van 236 mans aangeteken is.  Soos met die Boere, bestaan ​​daar verskillende figure oor die sterkte van die Skandinawiese buitepos. Britse bronne noem 80 mans  en Skandinawiese bronne tussen 49 en 52 mans. Uddgren teken 52 mans aan op grond van geïdentifiseerde name, bestaande uit 26 Swede, 11 Dene, 7 Finne, 4 Noorweërs en 4 met 'n onbekende nasionaliteit, van wie almal behalwe vyf gedood, gewond of gevange geneem is.  [Nota 6]
Strategiese gevolge Redigeer
Die week van 10 tot 17 Desember 1899 het vinnig bekend geword by troepe in die veld - en aan politici in Brittanje - as 'Black Week', waartydens die Britte drie nederlae gely het: die gevegte van Stormberg in die Cape Midlands en Colenso in Natal, asook die Slag van Magersfontein.  Die nederlaag by Magersfontein [Nota 7] veroorsaak groot onrus in Brittanje, veral in Skotland, waar die verliese aan die Highland -regimente sterk gevoel is. Wauchope was bekend in Skotland, nadat hy as parlementêre kandidaat vir Midlothian gestaan ​​het by die algemene verkiesing van 1892. 
Die weergalm van die Black Week -nederlae het daartoe gelei dat groot versterkings van beide Brittanje en die Dominions na Suid -Afrika gestuur is. Alhoewel Cronje die Britte tydelik verslaan en hul vooruitgang behou het, is generaal Lord Roberts aangestel as algemene opperbevelhebber in Suid -Afrika. Februarie 1900. Cronje se terugtrekkende leër is omring en gedwing om oor te gee by die Slag van Paardeberg op 27 Februarie 1900. 
Lord Methuen het later sy reputasie en loopbaan gered deur suksesse wat hy behaal het teen George Villebois-Mareuil in die Slag van Boschoff.  Hy was egter die enigste generaal wat tydens die oorlog deur die Boere gevange geneem is. 
Victoria Cross -toekennings Edit
Drie Victoria Cross -aanhalings is gemaak vir die aksie op Magersfontein: 
Bronne en verdere leeswerk:
P. Dennis, J. Gray, E. Morris, R. Prior, en J. Connor, Die Oxford -metgesel in die Australiese militêre geskiedenis, Melbourne, Oxford University Press, 1995
Kit Denton, Vir koningin en Statebond: Australiërs in oorlog, vol. 5, Sydney, Time – Life Books Australia, 1987
L. Veld, Die vergete oorlog: Australiese betrokkenheid by die Suid -Afrikaanse konflik van 1899–1902, Carlton, Melbourne University Press, 1979
J. Grey, 'N Militêre geskiedenis van Australië, Melbourne, Cambridge University Press, 1990
Craig Wilcox, Australië se Boereoorlog: die oorlog in Suid -Afrika, 1899–1902, Melbourne, Oxford University Press 2002
Swart geskiedenis tydlyn: 1890–1899
Soos baie dekades tevore, is die 1890's gevul met groot prestasies deur Afro -Amerikaners sowel as baie ongeregtighede daarteen. Byna 30 jaar na die totstandkoming van die 13de, 14de en 15de wysiging, stig Afro -Amerikaners, soos Booker T. Washington, skoolhoof. Swart -Amerikaanse mans verloor egter hul stemreg deur oupaklousules, meningspeilings en geletterdheidseksamens.
William Henry Lewis en William Tecumseh Sherman Jackson word die eerste Afro -Amerikaanse voetbalspelers in 'n wit universiteitspan. Williams is gebore in 1868 Berkeley, Virginia, aan voorheen slawe van ouers, volgens die National Football Foundation & amp College Hall of Fame, wat verduidelik:
Lewis speel drie seisoene by Amherst en dien as spankaptein in 1891, sê die NFF. Nadat hy afgestudeer het, gaan hy na die Harvard Law School, speel twee seisoene by die instelling en dien daarna as assistent-afrigter by Harvard, wat die span lei tot 'n 114–15–5 rekord van 1895 tot 1906, insluitend agter- om nasionale titels in 1898 en 1899 terug te gee, sê die NFF.
Die voorsorghospitaal, die eerste hospitaal in swart Amerikaanse besit, word gestig deur dr. Daniel Hale Williams, wat ook 'n baanbreker word in hartchirurgie. Jackson State University merk op:
In Junie: Die operasopraan Sissieretta Jones word die eerste swart Amerikaner wat by Carnegie Hall opgetree het. Jones word 'aangekondig as die grootste sanger van haar generasie en 'n pionier in die operatradisie in 'n tyd toe toegang tot die meeste klassieke konsertsale in die VSA vir swart kunstenaars en beskermhere gesluit was', volgens PBS op sy bekende dokumentêre program, "American Masters", en voeg by dat Jones ook optree in die Withuis en oorsee.
Ida B. Wells begin haar veldtog teen lynskyn deur 'n pamflet "Southern Horrors: Lynch Laws and in All Its Fases" uit te gee. Wells lewer ook 'n toespraak in Lyric Hall in New York. Wells se werk as 'n anti-lynch-aktivis word beklemtoon met die groot aantal lynchings-daar word 230 aangemeld-in 1892.
13 Augustus: 'N Swart Amerikaanse koerant, Die Afro-Amerikaanse Baltimore, word gestig deur John H. Murphy, Sr., 'n voorheen slaaf.
Dr. Daniel Hale Williams voer 'n oop hartoperasie suksesvol uit in die Provident-hospitaal, die eerste prosedure wat op 'n mens uitgevoer is, sê Jackson State University, wat verder verduidelik:
W.E.B. DuBois is die eerste Afro -Amerikaner wat 'n Ph.D. van Harvard Universiteit.
In September: Booker T. Washington lewer die Atlanta Compromise by die Atlanta Cotton States Exposition.
Die National Baptist Convention of America word tot stand gebring deur die samesmelting van drie Baptiste -organisasies - die Foreign Mission Baptist Convention, die American National Baptist Convention en die Baptist National Educational Convention.
Die National Medical Association is gestig in Silver Spring, Maryland, deur Afro -Amerikaanse dokters omdat hulle van die American Medical Association belet word. Robert F. Boyd is die groep se eerste president en Daniel Hale Williams is die vise -president daarvan.
18 Mei: Die Hooggeregshof beslis in die Plessy v. Ferguson as afsonderlike maar gelyke wette nie ongrondwetlik is nie en nie die 13de en 14de wysiging weerspreek nie. Die beslissing sal meer as 'n halfeeu duur totdat die hof dit omverwerp Brown v. The Board of Education op 17 Mei 1954.
In Julie: Die National Association of Colored Women word gestig. Mary Church Terrell word verkies as die eerste president van die organisasie.
George Washington Carver word gekies om aan die hoof te staan ​​van die departement van landbounavorsing by die Tuskegee Institute. Carver se navorsing bevorder die groei van die boerdery van sojabone, grondboontjies en patats.
Die American Negro Academy is in Washington DC gestig. Die doel van die organisasie is om Afro -Amerikaanse werk in beeldende kunste, letterkunde en ander studierigtings te bevorder. Bekende lede was Du Bois, Paul Laurence Dunbar en Arturo Alfonso Schomburg.
Die Phillis Wheatley Home word in Detroit gestig deur die Phillis Wheatley Women's Club. Die doel van die huis - wat vinnig na ander stede versprei - is om skuiling en hulpbronne vir Afro -Amerikaanse vroue te bied.
Biskop Charles Harrison Mason stig die Kerk van God in Christus in Memphis, Tennessee. Die kerk sal vanaf Februarie 2021 die grootste Pinksterkerk in die Verenigde State word met byna 9 miljoen lidmate.
Die Louisiana -wetgewer stel die oupa -klousule in. Die klousule, wat in die staatsgrondwet ingesluit is, laat slegs mans toe wie se vaders of grootvaders op 1 Januarie 1867 gekwalifiseer het, die reg om te stem om te stem. Afro -Amerikaanse mans moet ook aan opvoedkundige en/of eiendomsvereistes voldoen.
21 April: Wanneer die Spaans-Amerikaanse oorlog begin, word 16 Afro-Amerikaanse regimente gewerf. Vier van hierdie regimente veg in Kuba en die Filippyne met verskeie Afro -Amerikaanse offisiere wat troepe beveel. As gevolg hiervan wen vyf swart soldate die Congressional Medal of Honor.
25 April: Swart Amerikaanse kiesers in Mississippi word deur die Amerikaanse hooggeregshof uitspraak in die uitspraak uitgesluit Williams v. Mississippi.
22 Augustus: Die North Carolina Mutual and Provident Insurance -maatskappy is gestig. Die National Benefit Life Insurance Company van Washington, DC, word ook vanjaar gestig. Die doel van hierdie ondernemings is om lewensversekering aan Afro -Amerikaners te verskaf.
September: Die National Afro-American Council is in Rochester, New York, gestig. Dit is die eerste nasionale burgerregte -organisasie in die Amerikaanse biskop Alexander Walters word verkies tot die eerste president van die organisasie.
10 November: Agt Afro -Amerikaners word dood in die Wilmington -oproer. Tydens die oproer verwyder Wit Demokrate - met geweld - Republikeinse offisiere van die stad.
4 Junie: Hierdie datum word die nasionale vasdag om lynch te protesteer. Die Afro-Amerikaanse Raad staan ​​aan die hoof van hierdie geleentheid.
Scott Joplin stel die liedjie "Maple Leaf Rag" saam en stel ragtime -musiek aan die Verenigde State bekend. Joplin publiseer ook liedjies soos "The Entertainer" - wat weer gewild sal word wanneer die 1973 -fliek "The Sting" die liedjie bevat - en "Please Say You Will." Hy komponeer ook operas soos "Eregas" en "Treemonisha." Hy word beskou as een van die grootste komponiste van die vroeë 20ste eeu, en het geslagte van die grootste jazzmusici geïnspireer.
Alternatiewelik word die "Suid -Afrikaanse Oorlog genoem, en die Tweede Boereoorlog het van 11 Oktober 1899 tot 31 Mei 1902 gewoed. Die stryd was tussen die Britte teen twee Boere -lande. Met "boer " wat vertaal is na "boer, " het die historiese stryd behels dat Afrikaanssprekende Kaukasiese Suid-Afrikaners teen hul koloniseerder veg. Die Britte het £ 200 miljoen in hul oorlog teen die Boere bestee en het byna 'n halfmiljoen troepe aan hul kant gehad. Alhoewel die Boere minder as 90 000 vegters gehad het, het hulle beslis 'n tuisdorpvoordeel gehad.
Terwyl sommige historici meen dat die oorlog veroorsaak is deur die soeke van die Britse regering na soewereine heerskappy, meen ander dat dit 'n meer materialistiese oorsprong het. Ten tyde van die konflik het die Suid -Afrikaanse Republiek (SAR) Witwatersrand, die grootste goudmyn ter wêreld, beheer. Aangesien die Engelse angstig was om hul koffers met goud te vul, sou hulle baat by die beheer van die goudstormloop van die SAR. Toe die Witwatersrand in 1886 goud slaan, word die SAR die grootste mededinger van Brittanje vir die beheer van Suid -Afrika.
Teen 1897 het die Britse hoë kommissaris Alfred Milner reeds probeer om die Britse agenda in die Boere -lande te bring. Die Oranje -Vrystaat tree egter in en bied die mislukte Bloemfontein -konferensie aan om die vrede te bewaar. Aan die einde van die konferensie het die president van die SAR, Paul Kruger, probeer om 'n beroep op die begeertes van die Britse amptenare te doen. Tog was hulle kompromieë nie genoeg nie, en die Britse Ryk het meer gewapende soldate ingestuur om hul vesting in Suid -Afrika te beskerm. Teen die einde van 1897 het die Brits -troepe hul teenwoordigheid in die SAR sterk toegeneem. Omdat die Boere geen ander opsie gesien het nie, het hulle besluit om terug te val. Hulle het die Britte die keuse gegee om hul leërs teen 9 Oktober 1899 terug te trek. Op 11 Oktober 1899 het die Britte hul versoek geïgnoreer en die Boere moes noodgedwonge oorlog verklaar.
Tydlyn: belangrike oomblikke in die swart geskiedenis
Deur Borgna Brunner en Infoplease -personeel
Foto van koerant
advertensie uit die 1780's
Die eerste Afrikaanse slawe kom in Virginia aan.
Lucy Terry, 'n slaaf in 1746, word die vroegste swart Amerikaanse digter toe sy skryf oor die laaste Amerikaanse Indiese aanval op haar dorpie Deerfield, Massachusetts. Haar gedig, Bar's Fight, word eers in 1855 gepubliseer.
'N Illustrasie van Wheatley
Phillis Wheatley se boek Gedigte oor verskillende onderwerpe, godsdienstig en moreel word gepubliseer, wat haar die eerste Afro -Amerikaner maak wat dit doen.
Slawerny word onwettig gemaak in die Noordwestelike gebied. Die Amerikaanse grondwet bepaal dat die kongres die slawehandel eers in 1808 mag verbied.
Eli Whitney se uitvinding van die watte -jenewer verhoog die vraag na slawe -arbeid aansienlik.
Plakkaat adverteer $ 100 beloning
vir weghol slawe uit 1860
'N Federale vlugtelinge -slawwet word ingestel wat voorsiening maak vir die slawe wat teruggekeer het en wat staatsgrense oorgesteek het.
Gabriel Prosser, 'n verslaafde Afro-Amerikaanse smid, organiseer 'n slawe-opstand wat van plan is om op Richmond, Virginia, te marsjeer. Die sameswering word ontbloot, en Prosser en 'n aantal rebelle word opgehang. Die slawewette van Virginia word gevolglik verskerp.
Die kongres verbied die invoer van slawe uit Afrika.
Die Missouri -kompromie verbied slawerny noord van die suidelike grens van Missouri.
Denemarke Vesey, 'n verslaafde Afro-Amerikaanse timmerman wat sy vryheid gekoop het, beplan 'n slaweopstand met die doel om Charleston, Suid-Carolina, te beleër. Die plot word ontdek, en Vesey en 34 medemakers word opgehang.
Die American Colonization Society, gestig deur die presbiteriaanse minister Robert Finley, stig die kolonie Monrovia (wat uiteindelik die land Liberië sou word) in Wes -Afrika. Die samelewing beweer dat die immigrasie van swartes na Afrika 'n antwoord is op die probleem van slawerny, sowel as op die onverenigbaarheid van die rasse. In die loop van die volgende veertig jaar word ongeveer 12 000 slawe vrywillig hervestig.
Nat Turner, 'n verslaafde Afro-Amerikaanse prediker, lei die belangrikste slaweopstand in die Amerikaanse geskiedenis. Hy en sy groep volgelinge begin 'n kort, bloedige opstand in Southampton County, Virginia. Die milisie onderdruk die opstand, en Turner word uiteindelik gehang. As gevolg hiervan stel Virginia baie strenger slawewette in.
William Lloyd Garrison begin die publikasie van die Bevryder, 'n weekblad wat die volledige afskaffing van slawerny bepleit. Hy word een van die bekendste figure in die afskaffingsbeweging.
Op 2 Julie 1839 het 53 Afrikaanse slawe aan boord van die slaweskip die Amistad kom in opstand teen hul gevangenes en vermoor almal behalwe die seevaarder, wat hulle na Long Island, NY, seil, in plaas van hul beoogde bestemming, Afrika. Joseph Cinqu was die leier van die groep. Die slawe aan boord van die skip het onbewuste simbole geword vir die beweging teen slawerny in die Verenigde State voor die Burgeroorlog. Na verskeie verhore waarin plaaslike en federale howe aangevoer het dat die slawe eerder as slagoffers as ontvoering beskou is, is die slawe vrygespreek. Die voormalige slawe aan boord van die Spaanse vaartuig Amistad het in 1842 met behulp van simpatieke sendinggenootskappe toegang tot Afrika verseker.
Die Wilmot Proviso, ingevoer deur die Demokratiese verteenwoordiger David Wilmot van Pennsylvania, poog om slawerny te verbied op gebiede wat in die Mexikaanse oorlog verkry is. Die voorbehoud word deur Suid -Afrikaners geblokkeer, maar die debat oor slawerny word steeds aan die brand gesteek.
Frederick Douglass stel sy afskaffingskoerant bekend.
Harriet Tubman ontsnap uit slawerny en word een van die mees effektiewe en gevierde leiers van die Underground Railroad.
Die voortgesette debat of die gebied wat in die Mexikaanse oorlog verkry is, vir slawerny oopgemaak moet word, word in die kompromie van 1850 beslis: Kalifornië word as 'n vrystaat toegelaat, en die gebiede in Utah en New Mexico word bepaal deur die volksoewereiniteit, en die slawehandel in Washington, DC, is verbode. Dit stel ook 'n baie strenger wet op vlugtelinge as die oorspronklike, wat in 1793 aangeneem is, vas.
Harriet Beecher Stowe se roman, Oom Tom se kajuit word gepubliseer. Dit word een van die invloedrykste werke om gevoelens teen slawerny op te wek.
Die kongres aanvaar die Kansas-Nebraska-wet, wat die gebiede van Kansas en Nebraska tot stand bring. Die wetgewing herroep die Missouri-kompromie van 1820 en hernu die spanning tussen faksies teen en proslavery.
Volgens die Dred Scott -saak het die kongres nie die reg om slawerny in state te verbied nie en dat slawe nie burgers is nie.
John Brown en 21 volgelinge vang die federale arsenaal by Harpers Ferry, Va. (Nou W. Va.), In 'n poging om 'n slawe -opstand te begin.
Die Konfederasie word gestig wanneer die diep suide afskei en die burgeroorlog begin.
President Lincoln reik die Emancipation Proclamation uit en verklaar dat "alle persone wat as slawe aangehou word" binne die Konfederale state "is, en sal voortaan gratis wees."
Die Kongres stig die Freedmen's Bureau om die regte van pas geemansipeerde swartes (Maart) te beskerm.
Die Ku Klux Klan word in Tennessee gevorm deur oud-Konfederate (Mei).
Slawerny in die Verenigde State word effektief beëindig wanneer 250 000 slawe in Texas uiteindelik die nuus ontvang dat die burgeroorlog twee maande vroeër (19 Junie) geëindig het.
Dertiende wysiging van die Grondwet word bekragtig, wat slawerny verbied (6 Des.).
Swart kodes word deur suidelike state aangeneem, wat die regte van pas vrygelate slawe drasties beperk.
'N Reeks rekonstruksiehandelinge word uitgevaardig, wat die voormalige Konfederasie in vyf militêre distrikte verdeel en die burgerregte van vrygemaakte slawe waarborg.
Veertiende wysiging van die Grondwet word bekragtig, wat burgerskap definieer. Individue wat in die Verenigde State gebore of genaturaliseer is, is Amerikaanse burgers, insluitend diegene wat as slawe gebore is. Dit vernietig die Dred Scott -saak (1857), wat beslis het dat swartes nie burgers is nie.
Die regskool van die Howard -universiteit word die land se eerste swart regsskool.
Vyftiende wysiging van die Grondwet word bekragtig, wat swartes stemreg gee.
Hiram Revels van Mississippi word verkies tot die land se eerste Afro-Amerikaanse senator. Tydens heropbou het sestien swartes in die kongres gedien en ongeveer 600 in die wetgewers van die staat.
Heropbou eindig in die suide. Federale pogings om 'n paar basiese burgerregte vir Afro -Amerikaners te bied, verval vinnig.
Die Black Exodus vind plaas, waarin tienduisende Afro -Amerikaners van suidelike state na Kansas gemigreer het.
Spelman College, die eerste kollege vir swart vroue in die VSA, word gestig deur Sophia B. Packard en Harriet E. Giles.
Booker T. Washington stig die Tuskegee Normal and Industrial Institute in Alabama. Die skool word een van die voorste skole vir hoër onderwys vir Afro -Amerikaners, en beklemtoon die praktiese toepassing van kennis. In 1896 begin George Washington Carver daar klasgee as direkteur van die departement van landbounavorsing, en kry hy 'n internasionale reputasie vir sy landbouvooruitgang.
Plesierig v. Ferguson: Hierdie uitspraak van die Hooggeregshof is dat rasseskeiding grondwetlik is en die weg baan vir die onderdrukkende Jim Crow -wette in die Suide.
W.E.B. DuBois stig die Niagara -beweging, 'n voorloper van die NAACP. Die beweging word deels gevorm as 'n protes teen Booker T. Washington se beleid van akkommodasie by die blanke samelewing.
Die National Association for the Advancement of Colored People word in New York gestig deur prominente swart en wit intellektuele en gelei deur W.E.B. Du Bois. Vir die volgende halfeeu sou dit dien as die land se mees invloedryke Afro-Amerikaanse burgerregte-organisasie, toegewy aan politieke gelykheid en sosiale geregtigheid In 1910, sy tydskrif, Die krisis, van stapel gestuur is. Onder die bekende leiers was James Weldon Johnson, Ella Baker, Moorfield Storey, Walter White, Roy Wilkins, Benjamin Hooks, Myrlie Evers-Williams, Julian Bond en Kwesi Mfume.
Marcus Garvey stig die Universal Negro Improvement Association, 'n invloedryke swart nasionalistiese organisasie "om die gees van rasrots te bevorder" en 'n gevoel van wêreldwye eenheid onder swartes te skep.
Die Harlem Renaissance floreer in die 1920's en 1930's. Hierdie literêre, artistieke en intellektuele beweging kweek 'n nuwe swart kulturele identiteit.
Nege swart jeugdiges word in Scottsboro, Al, aangekla van aanklag dat hulle twee blanke vroue verkrag het. Alhoewel die getuienis skraal was, het die suidelike jurie hulle ter dood veroordeel. Die Hooggeregshof onttrek hul oortuigings twee keer elke keer as Alabama dit weer probeer en skuldig bevind. In 'n derde verhoor word vier van die Scottsboro -seuns bevry, maar vyf word tot lang tronkstraf gevonnis.
Jackie Robinson breek die kleurgrens van die Major League Baseball wanneer hy by die Brooklyn Dodgers deur tak Rickey onderteken word.
Alhoewel Afro -Amerikaners aan elke groot Amerikaanse oorlog deelgeneem het, het president Harry S. Truman eers na die Tweede Wêreldoorlog 'n uitvoerende bevel uitgevaardig waarin die Amerikaanse weermag geïntegreer is.
Malcolm X word 'n minister van die Nation of Islam. Oor die volgende paar jaar neem sy invloed toe totdat hy een van die twee magtigste lede van die Swart Moslems is (die ander was sy leier, Elijah Muhammad). Die Nation of Islam, 'n swart nasionalistiese en separatistiese beweging, beweer dat slegs swartes die probleme van swartes kan oplos.
Bruin v. Onderwysraad van Topeka, Kans. verklaar dat rasseskeiding in skole ongrondwetlik is (17 Mei).
'N Jong swart seun, Emmett Till, word wreed vermoor omdat hy na bewering na 'n wit vrou in Mississippi gefluit het. Twee blanke mans wat van die misdaad aangekla word, word deur 'n wit jurie vrygespreek. Hulle spog later met die pleeg van die moord. Die openbare verontwaardiging wat deur die saak veroorsaak word, help die burgerregtebeweging (Aug.).
Rosa Parks weier om haar sitplek voor in die "gekleurde gedeelte" van 'n bus na 'n wit passasier op te gee (1 Desember). In reaksie op haar inhegtenisneming het Montgomery se swart gemeenskap 'n suksesvolle jaar lange boikot van stapel gestuur. Montgomery se busse word op 21 Desember 1956 gedesegregeer.
Die Southern Christian Leadership Conference (SCLC), 'n burgerregtegroep, word gestig deur Martin Luther King, Charles K. Steele en Fred L. Shuttlesworth (Jan.-Feb.)
Nege swart studente word op bevel van goewerneur Orval Faubus verhinder om die skool binne te gaan. (24 September). Federale troepe en die National Guard word opgeroep om in te gryp namens die studente, wat bekend staan ​​as die 'Little Rock Nine'. Ondanks 'n jaar van gewelddadige dreigemente, slaag 'n paar van die 'Little Rock Nine' daarin om af te studeer aan Central High.
Vier swart studente in Greensboro, Noord-Carolina, begin sit by 'n geskeide Woolworth se middagete (1 Februarie). Ses maande later word die "Greensboro Four" middagete by dieselfde toonbank van Woolworth bedien. Die gebeurtenis veroorsaak baie soortgelyke gewelddadige protesoptredes in die suide.
Die Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) word gestig, wat jong swartes 'n plek in die burgerregtebeweging bied (April).
Gedurende die lente en somer begin studente -vrywilligers met busreise deur die Suide om nuwe wette te toets wat segregasie in interstaatlike reisgeriewe, wat bus- en treinstasies insluit, verbied. Verskeie van die groepe 'vryheidsryers', soos hulle genoem word, word onderweg deur kwaai skares aangeval. Die program, geborg deur The Congress of Racial Equality (CORE) en die Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC), behels meer as 1 000 vrywilligers, swart en wit.
James Meredith word die eerste swart student wat aan die Universiteit van Mississippi (1 Oktober) ingeskryf het. President Kennedy stuur 5000 federale troepe nadat oproer uitgebreek het.
Martin Luther King word gearresteer en in die tronk gestop tydens protesoptogte in Birmingham, Al. Hy skryf 'Letter from Birmingham Jail', wat die gewelddadige burgerlike ongehoorsaamheid bepleit.
Ongeveer 250 000 mense word bygewoon in die March on Washington for Jobs and Freedom, die grootste betoging wat nog ooit in die land se hoofstad gesien is. Martin Luther King lewer sy beroemde toespraak "I Have a Dream". Die optog bou momentum op vir burgerregte -wetgewing (28 Augustus).
Ondanks dat goewerneur George Wallace hul pad fisies blokkeer, registreer Vivian Malone en James Hood vir klasse aan die Universiteit van Alabama.
Vier jong swart meisies wat Sondagskool bywoon, word dood toe 'n bom ontplof by die Baptistekerk in Sestiende Straat, 'n gewilde plek vir burgerregtevergaderings. Onluste ontplof in Birmingham, wat lei tot die dood van nog twee swart jeugdiges (15 September).
FBI -foto's van Goodman,
President Johnson onderteken die Civil Rights Act, die mees ingrypende wet op burgerregte sedert heropbou. Dit verbied alle soorte diskriminasie op grond van ras, kleur, godsdiens of nasionale oorsprong (2 Julie).
Die liggame van drie werkers met burgerregte (Andrew Goodman, James Earl Chaney en Michael Schwerner) word gevind. Vermoor deur die KKK, het James E. Chaney, Andrew Goodman en Michael Schwerner gewerk om swart kiesers in Mississippi te registreer (Aug.).
Martin Luther King ontvang die Nobelprys vir Vrede. (Okt.)
Sidney Poitier wen die Oscar vir beste akteur vir sy rol in Lelies van die veld. Hy is die eerste Afro -Amerikaner wat die prys gewen het.
Malcolm X, swart nasionalis en stigter van die Organization of Afro-American Unity, word vermoor (21 Februarie).
Staatstroepe val gewelddadige betogers aan onder leiding van eerwaarde Martin Luther King, jr., Terwyl hulle die Pettus -brug in Selma, Ala probeer oorsteek. Vyftig optoggangers word op 'Bloody Sunday' in die hospitaal opgeneem nadat die polisie traangas, swepe en klubs gebruik het. teen hulle. Die optog word vyf maande later (7 Maart) as die katalisator beskou om die stemregwet deur te dring.
Die Kongres aanvaar die stemregwet van 1965, wat dit vir suidelike swartes makliker maak om te registreer om te stem. Geletterdheidstoetse, meningspeilings en ander sulke vereistes wat gebruik is om swart stemreg te beperk, word onwettig gemaak (10 Augustus).
In ses dae van oproer in Watts, 'n swart deel van Los Angeles, word 35 mense dood en 883 beseer (11-16 Augustus).
Stokely Carmichael, 'n leier van die Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC), munt die frase "swart mag" uit in 'n toespraak in Seattle (19 April).
Groot wedrenne vind plaas in Newark (12-16 Julie) en Detroit (23-30 Julie).
President Johnson stel Thurgood Marshall aan in die hooggeregshof. Hy word die eerste swart hooggeregshofregter.
Die Hooggeregshof beslis in Liefdevol v. Virginia dat die verbod op interras -huwelike ongrondwetlik is. Sestien state het nog steeds wette teen misvorming en word gedwing om dit te hersien.
Ooggetuies aan die
Martin Luther King, Jr., word vermoor in Memphis, Tenn. (4 April).
President Johnson onderteken die Burgerregtewet van 1968, wat diskriminasie verbied in die verkoop, huur en finansiering van behuising (11 April).
Shirley Chisholm word die eerste swart vroulike Amerikaanse verteenwoordiger. Sy was 'n demokraat uit New York en is in November verkies en het van 1969 tot 1983 gedien.
Die berugte Tuskegee Syphilis -eksperiment eindig. Die Amerikaanse openbare gesondheidsdiens, wat in 1932 begin is, se 40-jarige eksperiment met 399 swart mans in die laat stadiums van sifilis word beskryf as 'n eksperiment wat "mense as proefdiere gebruik het in 'n lang en ondoeltreffende studie van hoe lank dit neem om sifilis te vermoor iemand. "
Die Hooggeregshofsaak, Regente van die Universiteit van Kalifornië v. Bakke het die grondwetlikheid van regstellende aksie gehandhaaf, maar beperkings daarop gelê om te verseker dat die voorsiening van groter geleenthede vir minderhede nie ten koste van die regte van die meerderheid kom nie (28 Junie).
Guion Bluford Jr. was die eerste Afro-Amerikaner in die ruimte. Hy het opgestyg vanaf die Kennedy Space Center in Florida met die ruimtetuig Uitdager op 30 Augustus.
Die eerste rasse-onluste in dekades breek uit in die suid-sentrale Los Angeles nadat 'n jurie vier wit polisiebeamptes vrygespreek het vir die video-opname van die Afro-Amerikaner Rodney King (29 April).
Colin Powell word die eerste Afro -Amerikaanse Amerikaanse minister van buitelandse sake.
Halle Berry word die eerste Afro -Amerikaanse vrou wat die Oscar vir beste aktrise gewen het. Sy neem die standbeeld huis toe vir haar rol in Monster se bal. Denzel Washington, die ster van Oefen dag, verdien die toekenning vir beste akteur, wat dit die eerste jaar maak dat Afro-Amerikaners die beste akteur en aktrise se Oscars wen.
In Grutter v. Bollinger, die belangrikste besluit oor regstellende aksie sedert 1978 Bakke in die saak, bevestig die Hooggeregshof (5? 4) die beleid van die University of Michigan Law School en beslis dat ras een van die vele faktore is wat kolleges kan oorweeg wanneer hulle hul studente kies omdat dit 'n dwingende belang in die verkryging van die opvoedkundige voordele wat voortspruit uit 'n uiteenlopende studentekorps. " (23 Junie)
Condoleezza Rice word die eerste swart vroulike Amerikaanse minister van buitelandse sake.
In Ouers v. Seattle en Meredith v. Jefferson, regstellende aksie ly 'n terugslag toe 'n bitter verdeelde hofreëls, 5 tot 4, dat programme in Seattle en Louisville, Ky., wat probeer het om diversiteit in skole te handhaaf deur ras te oorweeg wanneer studente aan skole toegeken word, ongrondwetlik is.
Sen. Barack Obama, demokraat uit Chicago, word die eerste Afro -Amerikaner wat genomineer is as 'n groot party -genomineerde vir president.
Op 4 November word Barack Obama die eerste Afro -Amerikaner wat tot president van die Verenigde State verkies word, en verslaan hy die Republikeinse kandidaat, senator John McCain.
Barack Obama-demokraat uit Chicago, word die eerste Afro-Amerikaanse president en die land se 44ste president.
Op 2 Februarie bevestig die Amerikaanse senaat, met 'n stem van 75 tot 21, Eric H. Holder, Jr., as die prokureur -generaal van die Verenigde State. Holder is die eerste Afro -Amerikaner wat as prokureur -generaal gedien het.
Op Aug.9, Michael Brown, 'n ongewapende 18-jarige, is in Ferguson, Mo, deur Darren Wilson doodgeskiet. Op 24 November is die besluit van die groot jurie aangekondig om Wilson nie aan te kla nie, wat protesoptogte in Ferguson en stede in die VSA veroorsaak het, waaronder Chicago, Los Angeles, New York en Boston.
Die betogings het steeds oor die hele land versprei nadat 'n groot jurie in Staten Island in Desember besluit het om nie Daniel Pantaleo, die polisiebeampte wat by die dood van Eric Garner betrokke was, aan te kla nie. Garner is dood nadat hy in Julie in 'n verstopping deur Pantaleo geplaas is.
Die 114de kongres bevat 46 swart lede in die Huis van Verteenwoordigers en twee in die Senaat.
Michael Bruce Curry word die eerste Afro-Amerikaanse voorsittende biskop van die Episcopal Church.
Simone Biles het die eerste Afro-Amerikaner en vrou geword wat vier Olimpiese goue medaljes in vroue se gimnastiek by 'n enkele wedstryd huis toe gebring het (sowel as 'n brons by die Olimpiese Spele in 2016. Ook in Rio was Simone Manuel die eerste Afrika- Amerikaanse vrou om 'n individuele byeenkoms in Olimpiese swem te wen.
Carla Hayden is bevestig as die eerste vroulike Afro-Amerikaanse hoof van die Library of Congress.
Die pad na oorlog
Selfs voor die ontdekking van goud, was die Suid -Afrikaanse binneland 'n arena van spanning en mededinging. Duitsland het Suidwes -Afrika geannekseer in 1884. Transvaal het grondgebied in sy weste van Brittanje geëis deur die gebied van die protesaat van Betsjoeanaland aan te dui en dit dan as die kroonkolonie van Britse Betsjoeanaland te annekseer. Rhodes het konsessieregte gekry om noord van die Limpoporivier te land, het die British South Africa Company gestig en in 1890 'n pionierkolom gestuur om die wat bekend gestaan ​​het as Rhodesië te beset.
Terwyl hierdie magte hul posisie in die breë gebied in die wiele ry, het die binnelandse politiek van Transvaal onrustig geraak. Die regering van Paul Kruger het inspannings aangewend om die mynbedryf te akkommodeer, maar dit was gou in 'n onenigheid met Brittanje, die mynmagnate en die Britse en ander nie-Afrikaner Uitlander ("Outlander") immigrante. Britse beleidmakers het hul kommer uitgespreek oor die potensiaal van Transvaal as 'n onafhanklike akteur, en eienaars van diepe myne het die korrupsie en ondoeltreffendheid van mynbase geken. Die griewe van die Uitlanders, wat grootliks uitgesluit is van die stemming, het beide oorsaak en dekking verskaf vir 'n sameswering tussen Britse amptenare en mynkapitaliste. 'N Uitlander -opstand in Johannesburg sou ondersteun word deur 'n gewapende inval uit Betsjoeanaland, onder leiding van Leander Starr Jameson, Rhodes se luitenant, wat sou ingryp om' orde te herstel '.
Die plot is verval. Die Uitlander -styging het nie plaasgevind nie, maar Jameson het sy inval in Desember 1895 aangegaan, en binne enkele dae is hy en sy mag afgerond. Terwyl Rhodes as premier van die Kaap moes bedank, het die Britse koloniale sekretaris Joseph Chamberlain daarin geslaag om sy medepligtigheid te verberg. Die Jameson Raid het die Anglo-Boere-sentiment in Suid-Afrika gepolariseer, wat republikeinse agterdog, uitlander-agitasie en keiserlike angs terselfdertyd vererger het.
In Februarie 1898 word Kruger verkies tot 'n vierde termyn as president van Transvaal. Hy het 'n reeks onderhandelinge met sir Alfred Milner (wat in 1897 hoë kommissaris en goewerneur van die Kaap geword het) aangegaan oor die kwessie van die Uitlander -franchise. Milner het vroeg in 1898 privaat verklaar dat 'oorlog moet kom' en het onversetlike standpunte ingeneem. Die Kaapse regering, onder leiding van William P. Schreiner, het probeer om te bemiddel, net soos Marthinus Steyn, die president van die Vrystaat, selfs terwyl hy sy saak aan Kruger geheg het. In September 1899 het die twee Boererepublieke 'n ultimatum aan Brittanje gestel, en toe dit op 11 Oktober verstryk het, het Boeremagte Natal binnegeval.
Einde Maart het Virginia, Maryland en Mississippi ook teen bekragtiging gestem. Maar Nevada, New Jersey, Idaho, Arizona, New Mexico, Oklahoma, West Virginia en Washington bekragtig, wat die totaal op 35 state te staan ​​bring, minder as die doelwit wat nodig is om die wysiging tot wet te maak.
Delaware se stemme om die ratifikasie -skokke te verstoot, is 'n ernstige knou op hul momentum. Skielik kom die lot van die stemregwysiging in twyfel. Die stemreg teen die stemreg loop hoog in die meeste van die state wat oor is om te stem: Staatswetgewers in Connecticut, Vermont, Florida weier om die wysiging te oorweeg, wat slegs Noord-Carolina en Tennessee oorlaat, en Noord-Carolina sal dit beslis verwerp.
Toe die dagbreek aanbreek, kom die Britte eindelik voor die Kissieberg. 'N Klein Boeretjie met 'n Krupp -geweer van 75 mm onder sersant Hendrik Muller van die Vrystaatse artilleriekorps, het losgebrand. Alhoewel Gatacre se mag net om die heuwel moes marsjeer om die Boere te dwing om terug te trek, het ongeveer die helfte van die infanterie vorentoe gejaag sonder bevel om dit te bestorm. Hulle het gevind dat die heuwel 'n tipiese kopje is, omring deur 'n vertikale rotswand wat die meeste van hulle nie kon klim nie. 'N Paar soldate skarrel na bo, net om deur die Britse gewere wat met die opkomende son in die kanonne se oë in aksie kom, meegesleur te word. Β ]
Die bevelvoerder van die Northumberland Fusiliers het dit op hom geneem om 'n terugtog te beveel, en die meeste van Gatacre se mag het in wanorde begin terugval. Gatacre het die bevel gegee om terug te keer na Molteno. Opgemerkte Boere versterkings het van beide kante verskyn en aangeval. Die terugtog van die uitgeputte Britse infanterie is gedek deur die berede infanterie en die artillerie, hoewel twee gewere van 15 pond verlore gegaan het. Eers toe hulle by Molteno kom, het Gatacre besef dat meer as 600 mans op die Kissieberg agtergebly het. Hulle is hopeloos afgesny en moes noodgedwonge oorgee.
63. Podcast op die Slag van Stormberg: Generaal Gatacre se rampspoedige nederlaag in die Noord -Kaapkolonie, het op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog die eerste geveg van 'Black Week' geveg: John Mackenzie se britishbattles.com podcasts
Die vorige geveg in die Boereoorlog is die Slag van Modderrivier
Die volgende geveg in die Boereoorlog is die Slag van Magersfontein
Luitenant -generaal sir William Gatacre, die Britse bevelvoerder by die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Oorlog: Die Boereoorlog
Datum: 9 en 10 Desember 1899
Plek: Stormbergvallei in die Oos -Kaapkolonie, Suid -Afrika.
Bestryders: Britte teen die Boere
Generaals: Luitenant -generaal sir William Gatacre teen generaal Olivier.
Grootte van die leërs: 2 600 Britte teen 1 700 Boere.
Wapens en toerusting: Die Boereoorlog was 'n ernstige skok vir die Britse leër. By die uitbreek van die oorlog was die Britse taktiek geskik vir die gebruik van enkelskootvuurwapens, afgevuur in sarsies wat deur die geselskap beheer word, en bataljonoffisiere wat die troepe in noue orde beveg. Die behoefte aan stywe formasies is telkens in koloniale gevegte beklemtoon. In die Zoeloe- en Soedan -oorloë is oorweldigende vyandelike getalle wat hoofsaaklik met steekwapens gewapen was, op afstand gehou deur sulke taktieke, maar, net soos by Isandlwana, sou 'n los gevormde mag oorval. Hierdie taktiek moes heeltemal heroorweeg word in die stryd teen die Boere gewapen met moderne wapens.
In die maande voor vyandelikhede het die Boerekommandant -generaal, generaal Joubert, 30 000 tydskrifgewere van Mauser gekoop, rooklose ammunisie afgevuur en 'n aantal moderne veldwapens en outomatiese wapens van die Duitse wapenvervaardiger Krupp, die Franse firma Creusot en die Britse maatskappy Maxim. Ongelukkig vir die Boere het hulle gekies om hoë plofbare ammunisie vir hul nuwe veldgewere aan te skaf. Die oorlog sou toon dat hoë plofstof grootliks ondoeltreffend in die veld was, tensy rondtes op rotsagtige terreine beland en die rots versplinter het. Die Britse artillerie het staatgemaak op lugbarsgranate wat baie effektief was teen infanterie in die oop land.
Daar was baie berigte dat Boere -ammunisie nie ontplof het nie. Dit lyk waarskynlik dat dit te wyte was aan 'n gebrek aan opleiding vir die Boere -kanonniers in die gebruik van skulpe wat versmelt moes word voordat dit geskiet is.
Boer Wapenschouwing of skietkompetisie voor die Suid -Afrikaanse Oorlog: Slag van Stormberg 9de/10de Desember 1899 in die Boereoorlog
Toe die oorlog aan die gang was, was die wapenmarkte van Europa vir die Boere gesluit weens die Britse vlootblokkade, en die fout in die keuse van ammunisie kon nie reggestel word nie.
Die Boere -kommando's, sonder formele dissipline, het in 'n vegmag gesweis deur 'n sterk gemeenskapsgevoel en afkeer van die Britte. Field Cornets het burgers deur persoonlike invloed gelei, nie deur enige militêre kode nie. Die Boere het nie militêre vorming in die geveg aangeneem nie, maar het instinktief geveg uit watter dekking ook al. Die meeste Boere was landgenote en het hul plase agterop 'n ponie bestuur met 'n geweer in die een hand. Hierdie plattelandse Boere het 'n leeftyd van skerpskut na die oorlog gebring, 'n belangrike voordeel wat verder uitgebuit word deur Joubert se besending rooklose tydskrifgewere. Daar word gesê dat Viljoen die aforisme "Deur God en die Mauser" geskep het. Met sterk veldvaardigheidsvaardighede en hoë mobiliteit was die Boere natuurlike berede infanterie. Die stedelike burgers en buitelandse vrywilligers het die vegmetodes van die res van die weermag geredelik aangeneem.
Behalwe in die gewone uniforme Staatsartillerie en polisie -eenhede, het die Boere daagliks burgerlike klere gedra.
Na die eerste maand het die Boere hul numeriese meerderwaardigheid verloor en die res van die formele oorlog deurgebring op die strategiese verdediging teen Britse magte wat hulle in die getal was, hoewel hulle met aggressie opgetree het deur die jonger generasie leiers soos De Wet.
Britse taktiek, wat ontwikkel is aan die Noordwes-grens van Indië, Zoeloeland, die Soedan en in ander koloniale oorloë teen swaar gewapende stamgenote, toe dit by Modderrivier, Magersfontein, Colenso en Spion Kop gebruik is, was onvanpas teen gevestigde troepe gewapen met moderne tydskrifgewere. Elke Britse bevelvoerder het dieselfde fout gemaak Buller, Methuen, Roberts en Kitchener (Elandslaagte was 'n noemenswaardige uitsondering waar Hamilton sy infanterie spesifiek beveel het om 'n oop formasie te behou). Toe generaal Kelly-Kenny met sy artillerie probeer om Cronje se kommando's uit hul verskansings aan Paardeburg aan die rivier te knip, het Kitchener ingegryp en aangedring op 'n geveg van infanterie, met dieselfde duur gevolge as vroeër in die oorlog.
Boerelaer of kampeer tydens die Suid -Afrikaanse of Boereoorlog: Slag van Stormberg 9de/10de Desember 1899 in die Boereoorlog
Die Britse weermag was nie die enigste Europese weermag wat nie die effek van 'n langafstand -geweer met tydelike vuurwapens waardeer het nie. Die Duitsers en die Franse in die eerste maande van die Eerste Wêreldoorlog het massiewe infanterie-aanvalle gedoen ten spyte van so 'n vuur, wat groot ongevalle gely het, net soos die Russe en Oostenryk-Hongare.
Sommige van die suksesvolste Britse en Rykstroepe in die Suid-Afrikaanse Oorlog was die nie-gereelde regimente van die Imperial Light Horse, City Imperial Volunteers, die Suid-Afrikaners, Kanadese, Australiërs en Nieu-Seelanders, wat makliker die gewoonte van vroeëre Britse koloniale oorlogvoering, deur hul perde te gebruik vir vinnige beweging eerder as om te laai, deur vuur te beweeg en in los formasies te beweeg en van dekking gebruik te maak, eerder as die formele opmars na 'n storm van Mauser -koeëls.
Oorlogsdoelwitte van die Boere in die Suid -Afrikaanse Oorlog:
Nadat hulle die vyandelikhede begin het, het die Boere hulself bevind sonder 'n haalbare oorlogsdoel. Die enigste strategie wat moontlik 'n kans op sukses gehad het, sou gewees het om die hele Kaapkolonie, Natal en die ander naburige Britse kolonies binne te val en te beset. Die twee Boererepublieke het nie die hulpbronne gehad om so 'n uitgebreide operasie uit te voer nie. Hulle kon in elk geval nie 'n Britse seelanding verhinder het om hierdie gebiede weer in te neem nie.
Boere wat die brug oor die Oranjerivier by Aliwal -Noord oorsteek voordat hulle suid na Stormberg vorder voor die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Nadat die oorlog verklaar is, het die Boere Natal ingeval en beset tot by die Tugelarivier, maar met Ladysmith wat agterlangs uitgehou het. Die Oranje -Vrystaatse regering was nie bereid om toe te laat dat sy magte verder suidwaarts in Natal vorder nie. In die Kaapkolonie het sommige van die burgers van Boere -oorsprong by hul broers uit die twee republieke aangesluit, maar die meeste het nie.
Die enigste ander aanvallende operasies wat die Boere uitgevoer het, was om Mafeking in die noorde en Kimberley verder suid op die grens van die Kaapkolonie te beleër. Beide beleërings was onsuksesvol. 'N Beperkte inval is in die sentrale gebied van die Kaapkolonie uitgevoer tot by die gebied rondom Stormberg, wat gelei het tot die rampspoedige teenaanval van Gatacre.
Conan Doyle, wat tydens die oorlog as dokter in Suid -Afrika gedien het, berig dat die Boere aan die begin van die oorlog 'n geleentheid misgeloop het om Kaapkolonie binne te val en die aansienlike hoeveelheid winkels wat op plekke soos De Aar opgebou is, te vang.
'N Groot probleem vir die Boere -leërs was dat die Boere 'n gebrek aan effektiewe taktiese aanvalsvermoë gehad het, alhoewel hulle bevoeg was in die verdediging, die vesting van veldwerke en die gebruik van hul tydskrifgewere. Die afwesigheid van formele militêre dissipline het dit vir die Boere -bevelvoerders moeilik gemaak om strategieë te beraam waarop hulle op hul troepe kon staatmaak. Namate die Britte hul leërs opgebou het en die nederlaag vir die Boere begin vorder het, het dit onvermydelik geword.
Stormbergpas naby die toneel van die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog: foto deur H.C. Sopings Wright
Die Boere -leërs het gebuk gegaan onder 'n wye variasie in bevoegdheid en toewyding. Die algemene oortuiging was dat die Transvaalers meer veerkragtige en vasberade vegters as die Vrystaters was. Die jonger Boere -bevelvoerders was geneig om meer vindingryk en aggressief te wees en voel gestrem deur die ouer, meer senior bevelvoerders.
Die Britse regimente het in die jare voor die Boereoorlog 'n onsekere verandering in kaki -uniforms aangebring, met die tophelm as tropiese hoofbedekking. Hooglandregimente in Natal het voorskote bedink om gekleurde kilte en sporrans te verberg. Teen die einde van die oorlog was die gekose uniform 'n slap hoed, 'n treurige tuniek en 'n langbroek. Die gevaar van blink knoppies en te spoggerige embleme van rang is beklemtoon in verskeie aangeleenthede met buitensporig hoë offisiere. Beamptes het vinnig gewere soos hul manne en verlate swaarde en ander voor die hand liggende embleme van rang geneem.
Die Britse infanterie was gewapen met die Lee Metford -tydskrifgeweer wat 10 rondtes afvuur, maar daar is geen oefenregime ingestel om voordeel te trek uit die akkuraatheid en spoed van die vuurwapen nie. Persoonlike vaardighede soos verkenning en veldwerk is min geleer. Die idee van vuur en beweging op die slagveld was grootliks onbekend; baie regimente is nog steeds in aksie. Die berugte generaal Hart het daarop aangedring dat sy Ierse Brigade skouer aan skouer sou veg asof hy op parade in Aldershot was. Brittanje het, kort van gewone troepe, vrywillige magte uit Brittanje, Kanada, Australië en Nieu -Seeland aangewend wat nuwe idees en meer verbeeldingryke formasies na die slagveld gebring het.
Die oorlog was besaai met voorvalle waarin Britse kontingente verlore geraak het of dikwels onnodig in 'n hinderlaag beland en tot oorgawe gedwing is. Die oorlog is gevolg deur 'n volledige herorganisasie van die Britse leër, met die klem op persoonlike wapenvaardighede en vuur en beweging met behulp van dekking.
Northumberland Fusiliers in 1901. Die sersant dra die Queen's South Africa -medalje en die King's South Africa -medalje: Slag van Stormberg 9de/10de Desember 1899 in die Boereoorlog
Die Britse artillerie was 'n kragtige mag in die veld, onderbenut deur bevelvoerders met min opleiding in die gebruik van moderne gewere in die geveg. Pakenham noem Pieters die stryd waarin 'n Britse bevelvoerder, verbasend genoeg Buller, 'n moderne vorm van slagveldtaktieke ontwikkel het: swaar artillerie-bombardemente wat gekoördineer is sodat die infanterie onder hul beskerming kon vorder. Dit was die enigste geleentheid dat Buller 'n werklike generaalskap toon en die kort inspirasie het vinnig gesterf.
Die Royal Field Artillery het geveg met 15 skutlaaigewere, die Royal Horse Artillery met 12 pond en die Royal Garrison Artillery -batterye met 5 duim -haubits. Die Royal Navy het swaar veldartillerie voorsien van 'n aantal vlootgewere van 4,7 duim wat op veldwaens gemonteer is, ontwerp deur kaptein Percy Scott van HMS Terrible en die ikoniese lang 12 pond, gesien in die Royal Navy -geweerkompetisies tydens die Royal Tournament.
Die Britte gebruik maksimum outomatiese wapens, dikwels gemonteer op spesiale waens, vergesel van die berede infanterie-, kavalerie- en infanteriebataljons, een wat aan elke eenheid uitgereik is.
Wenner van die Slag van Stormberg: Die Boere
Britse regimente in die Slag van Stormberg:
Royal Field Artillery: 74ste en 77ste batterye
33ste maatskappy (deel) Royal Engineers:
2de Northumberland Fusiliers, nou die Royal Regiment of Fusiliers
1ste Royal Berkshire Regiment, later die Hertog van Edinburgh's Royal Regiment, dan die Royal Gloucestershire, Berkshire en Wiltshire Regiment en nou deel van die Rifles
2de Royal Irish Rifles, later die Royal Ulster Rifles en nou die Royal Irish Regiment
Beamptes van 77th Field Battery Royal Field Artillery, een van Gatacre se batterye tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog, staan ​​by een van die 15 ponderveldgewere van die battery
Die twee Boererepublieke, Transvaal en die Oranje -Vrystaat, het die oorlog teen Groot -Brittanje op 14 Oktober 1899 begin. Hulle belangrikste operasie was om Natal binne te val. Hulle het ook beleërings begin maak van Mafeking en Kimberley, albei belangrike dorpe langs die westelike grense van die twee Boererepublieke, en die Boere in die Oranje -Vrystaat val oor die Oranjerivier in Kaapkolonie binne.
Die regering in Groot -Brittanje het 'n weermagkorps na Suid -Afrika gestuur onder bevel van luitenant -generaal sir Redvers Buller.
Die drie gevegte in Natal, Talana Hill op 20 Oktober, Elandslaagte op 21 Oktober en Ladysmith op 30 Oktober 1899 het gesien hoe die Britse mag in Noord -Natal onder luitenant -generaal Sir George White in Ladysmith neergelê en beleër is deur die Boere.
Buller het in Suid -Afrika aangekom en sy strategie vir die oorlog voorberei. Luitenant -generaal lord Methuen sou die mag uit die 1ste afdeling beveel met die taak om die spoorlyn langs die westelike grens van die Boererepublieke noordwaarts te marsjeer om Kimberley te verlig. Luitenant -generaal Gatacre sou 'n houoperasie in die Oos -Kaapkolonie uitvoer, terwyl generaal French dieselfde rol in die Wes -Kaapkolonie vervul.
Sir George White, die Britse opperbevelhebber in Natal, was in Ladysmith beleër, sodat 'n generaal aangestel moes word om die noodlenigingsmag in Natal te beveel. Buller het hierdie rol op homself geneem en die algehele strategie van die oorlog sonder 'n direkte leidende hand gelaat.
Boere in posisie op 'n berg soos tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog: foto deur F.J. Waugh
Buller het verwag dat dit hom twee weke sou neem om die Ladysmith -garnisoen te verlig, waarna hy na Kaapkolonie sou terugkeer. Buller sou die res van die aktiewe oorlog deurbring deur die Tugelarivier oor te steek en die beleg van Ladysmith te verbreek.
Vroeg in 1900 het die Britse regering 'n sterk bevelspan van lord Roberts en generaal Kitchener gestuur om die offensief in die Oranje -Vrystaat by Kaapkolonie oor te neem. Intussen het lord Methuen die enigste vooruitgang op die Boererepublieke oorgebly, terwyl generaal Gatacre oor was om die Boere -inval in die Oos -Kaap te hanteer.
Luitenant -generaal sir William Gatacre:
In 1899 was generaal -majoor (plaaslike luitenant -generaal) sir William Gatacre een van die opkomende sterre van die Britse leër. Die Slag van Stormberg het hierdie ster genadeloos verduister.
Gatacre is in 1862 aangestel by die 77ste regiment (later 2de Middlesex -regiment) en is saam met sy regiment na Indië. Hy word bevorder as majoor in 1881 en luitenant -kolonel wat in 1888 'n infanteriebataljon beveel het.
Gatacre het in 1887/8 aan die operasies in Bo -Birma deelgeneem, in afdelings genoem en die DSO toegeken. Daarna het hy 'n aantal afsprake in Indië beklee.
In 1886/7 het Gatacre beheer oor die plaagverligting in Bombay, waarvoor hy versier is. Gatacre het sy intellektuele vermoëns getoon deur 'n uitgebreide verslag op te stel wat in die daaropvolgende plaagoperasies gebruik is.
In 1888 het Gatacre 'n personeelsafspraak in die Hazara-ekspedisie aan die Noordwes-grens van Indië.
In 1895 was Gatacre bevelvoerder oor die 3de Brigade in die Chitral Relief Force aan die Noordwes-grens. Sir Robert Low, bevelvoerder oor die hulpkolom, het steeds meer bekommerd oor die lot van die beleërde Anglo-Indiese garnisoen in Chitral Fort, met 'n geringe mag Gatacre aangestuur, vol vertroue dat Gatacre vorentoe sou voortgaan met 'n energie wat nie van 'n ander senior verwag kan word nie beamptes. Gatacre het nie teleurgestel nie, en het oor die berge gesmee en herboude paaie herbou waar nodig. Gatacre bevestig daardeur sy reputasie as 'n senior beampte van hulpbronne, vasberadenheid en ongeëwenaarde energie.
In 1896 keer Gatacre terug na Brittanje om 'n brigade by Aldershot te beveel.
Toe Kitchener in 1897 die Britse operasie gelei het om die Soedan vir die Egiptiese Khedive te herstel, het Gatacre bevel gekry oor die Britse Brigade, wat dit by die Slag van Atbara gelei het, en skouspelagtig deur die Dervish -doringmuur aan die hoof van sy troepe gesny het, en daarna die Britse afdeling in 1899, wat dit gelei het tydens die Slag van Omdurman.
Omdurman was een van die belangrikste veldslae in die Britse militêre geskiedenis. Aanwesigheid by Omdurman het deure in die Britse militêre hiërargie oopgemaak en min het beter gevaar as Gatacre, wat tot ridder geslaan is, KCB, en bevorderde generaal -majoor.
Generaal Gatacre op pad na Chitral tydens die operasies om die Anglo-Indiese garnisoen aan die Noordwes-grens van Indië in 1895 te verlig: Slag van Stormberg 9de/10de Desember 1899 in die Boereoorlog
Winston Churchill ontmoet Gatacre in die Soedan en weet van sy reputasie in Indië en Suid -Afrika. Churchill het oor Gatacre geskryf in 'Rivieroorlog ', sy verslag oor Kitchener se herowering van die Soedan in 1897/9 wat in dieselfde jaar gepubliseer is voor die begin van die Suid -Afrikaanse Oorlog: 'Die offisier het gekies vir die bevel van die Britse brigade [in die Soedan in 1897] was 'n man met 'n hoë karakter en vermoë. Generaal Gatacre het reeds 'n brigade gelei in die Chitral -ekspedisie, en dien onder Sir Robert Low en Sir Bindon Blood het so 'n goeie reputasie gekry dat dit na die storm van die Malakandpas en die daaropvolgende optrede in die vlakte van Khar wenslik geag is om sy brigade met die van generaal Kinloch om te sit en Gatacre na Chitral te stuur. Van die berge van die Noordwes-grens af word die generaal beveel om na Bombay, en in 'n hardnekkige stryd met die builepes, wat toe op sy hoogtepunt was, het hy sy aandag van oorlogskampe na kampe van afsondering gewend. Hy verlaat Indië en laat hom goue opinies agter, net voor die uitbreek van die groot Frontier -opkoms, en word aangestel in 'n brigade by Aldershot. Vandaar vind ons hom nou haastig na die Soudan-'n spaar, middelgrote man, van groot fisieke krag en energie, van sterk kapasiteit en onbetwiste moed, maar versteur deur 'n rustelose irritasie, waartoe selfs die mees buitensporige aktiwiteit weinig verligting gebring het, en wat hom dikwels die uitgeputte slagoffer van sy eie lewenskrag gelaat het. '
Gurkhas wat die Lowrai-pas oorsteek tydens die stormloop van General Gatacre om die garnisoen van die Chitral-fort aan die Noordwes-grens van Indië in 1895 te verlig: Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Geskryf na die ontslag van Gatacre uit sy bevel in sy boek oor die Suid -Afrikaanse oorlog 'Londen na Ladysmith via Pretoria ' gepubliseer in 1900 beskryf Winston Churchill Gatacre as 'Dapper en bekwaam'.
Sir George Robertson van die Indian Medical Service, die bevelvoerder van die beleërde garnisoen van die Chitral Fort, het in sy boek 'Chitral The Story of a Minor Siege' van Gatacre geskryf: 'Hy [Gatacre] is 'n man wie se prestasies, gebaseer op 'n byna bomenslike energie en uithouvermoë, eendag fabelagtig kan word. Nadat hy 'n rekord gemaak het, besluit hy om dit as 'n erepunt te breek ...'Robertson skryf met groot dankbaarheid vir Gatacre se pogings om die garnisoen te verlig, met 'n klein mag en beperkte voorraad onder vyandige stamme oor die berge in die verste dele van Brits -Indië.
Generaal Gatacre gee die sein om op te hou skiet aan die einde van die Slag van Omdurman in 1898: Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Gatacre beskryf met trots dat hy die bal van die goewerneur-generaal in Indië in die 1880's bygewoon het, om eenuur vertrek en tweehonderd myl op aflosperde gery het wat vooraf gereël is om te verseker dat hy die oggend op die gewone tyd by sy lessenaar was.
Met verwysing na die Suid -Afrikaanse Oorlog maak Churchill die opmerking dat Gatacre die les moes leer van die stryd teen Europeërs gewapen met gewere wat in tydskrif gevoer is in gemeen met Britse offisiere van alle geledere.
William Forbes Gatacre as kolonel in Indië in 1888: Slag van Stormberg 9de/10de Desember 1899 in die Boereoorlog
Gatacre se passies was om te verseker dat hy en sy soldate geskik is vir die geveg en om by die vyand uit te kom.
Verslag van die Slag van Stormberg:
Generaal Buller het vroeg in November 1899 saam met die 1st Army Corps in Suid -Afrika aangekom in Kaapstad, die Britse leër het haastig bymekaargekom om die Boere te beveg, waarin generaal Sir William Gatacre die 3de afdeling beveel het, bestaande uit agt infanteriebataljons met ondersteunende wapens.
Buller se onmiddellike prioriteite was om die inval in Natal te stuit en Kimberley te verlig om te voorkom dat die diamantbron in Boere se hande val.
In die Oos -Kaap vorder 'n Boeremag onder bevel van generaal Olivier suidwaarts met die Oos -Londen spoorweg na Stormberg en verder ooswaarts na Dordrecht.
Buller het die grootste deel van die weermagkorps na Natal geneem en Methuen met 'n mag verlaat om die westelike spoorweg op te marsjeer om Kimberley te verlig, terwyl Gatacre die onbenydenswaardige taak gekry het om die sentrale Boere -inval in Kaapkolonie met die kleinste moontlike mag te stuit.
Generaal Gatacre se kamp in Queenstown voor die operasie wat gelei het tot die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Generaal Gatacre arriveer op 18 November 1899 in Queenstown op die suid -tot -noord spoorlyn van Oos -Londen aan die suidelike kus na Aliwal -Noord aan die Oranje -Vrystaatse grens. Gatacre is vergesel deur een bataljon, die 2de Royal Irish Rifles. Hy het gevind dat hy ook die eenhede van die plaaslike garnisoen, deel van die 1st Berkshire Regiment, 'n afdeling van Royal Garrison Artillery, 'n half kompanie van Royal Engineers, 230 man van die Frontier Mounted Rifles en 285 man van die Queenstown Rifle Volunteers, die plaaslike verdedigingseenheid. Die Frontier Mounted Rifles het vyf berggewere en maksimum masjiengewere gehad.
Slag van Stormberg op 9 en 10 Desember 1899 in die Boereoorlog: kaart deur John Fawkes
Vanaf sy aankoms in Queenstown het Gatacre gewerk om plaaslike eenhede op te rig en sy troepe tot 'n goeie fiksheid en opleiding te bring. Terselfdertyd het hy uitgebreide verkenning van die grond gedoen wat na die Boere -posisies gelei het.
Teen die tyd dat Gatacre Queenstown bereik het, het die Boere -inval in die Sentraal -Kaapkolonie die spoorwegaansluiting van Stormberg en die stad Dordrecht in die ooste bereik. Churchill beskryf die gebied: 'Stormberg Junction staan ​​aan die suidelike punt van 'n wye uitgestrekte golwende grasveld, en alhoewel die talle rotsagtige heuwels, of kopjes soos hulle dit noem, wat aan alle kante ongemaklik opstaan, die verdediging daarvan met 'n klein mag bemoeilik, 'n groot mag 'n uitgebreide posisie sou beklee, sou veilig wees. '
Churchill het in November 1899 by Stormberg aangekom op pad van De Aar na Oos -Londen. Hy het gevind dat die halfbataljon van die 1ste Royal Berks en matrose van die Royal Navy op die punt was om die stad te verlaat nadat hy uitgebreide versterkings opgerig het.
Die verlaat van Stormberg deur die Britte was waarskynlik onnodig. Die onvermoë van die Boere om een ​​van die drie dorpe wat hulle tydens die oorlog beleër het, te neem, Ladysmith, Kimberley en Mafeking, dui daarop dat selfs al sou hulle Stormberg aangeval het, dit onwaarskynlik was dat hulle dit sou ingeneem het. Stormberg was 'n sleutelposisie, die oostelike aansluiting van die belangrikste wes-oos-spoorlyn wat by die twee suid-noordlyne in Kaapkolonie aansluit.
Kaart van die Oos -Kaap en die operasionele gebied wat gelei het tot die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Gatacre se instruksies van Buller was vaag. Hy is verantwoordelik gemaak vir die spoorlyn Oos -Londen na Aliwal -Noord en die aangrensende land tot by die Oranjerivier. Die Boere het reeds honderd myl van die lyn suid van die Oranjerivier gehou. Gatacre sou Queenstown, indien moontlik, en Oos -Londen in elk geval hou. Gatacre beskryf sy een regiment, 1st Royal Irish Rifles, dat hy sedert die stigting in 1881 geen aktiewe diens gesien het nie.
Gatacre se instruksies het hom vereis om vrywilligerskorps op te rig uit die dele van die bevolking wat aktief lojaal was aan die Britse kroon.
Gedurende November 1899 ontvang Gatacre telegrafiese instruksies van Buller in Natal of van generaal Forestier-Walker, die bevelvoerder in Kaapstad. Hierdie verskillende instruksies was moeilik om te versoen. Buller het aan die een kant Gatacre opdrag gegee om geen risiko's te neem nie en te wag op die aansienlike herhandhawings wat onderweg was uit Brittanje, Kanada, Australië en Nieu-Seeland, en aan die ander kant het hy voorgestel dat Gatacre selfs met die klein mag wat hy tot sy beskikking het, die Boeremag wat Stormberg besit, kan verslaan.
Op die grond het Gatacre gevind dat die getroue Britse bevolking bang was vir die Boere-inval en hy het hardop na die Britse mag gesoek om positiewe stappe te neem om hulle te verdedig, terwyl die sterk pro-Boere-elemente in die gemeenskap op die punt was om by die indringers tensy hulle deur kragtige optrede afgeskrik word om die Boere te verdryf. Alles in die karakter van Gatacre het hom aangespoor om aggressiewe stappe te neem teen die Boere op Stormberg.
Boereburgers in die veld tydens die Suid -Afrikaanse Oorlog: Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Op 21 November 1899 ontvang Gatacre 'n telegram van Buller wat sê: Ek bereken dat dit minstens vyf dae en waarskynlik 'n week sal duur voordat ek 'n tweede bataljon vir u stuur, of 'n battery veldartillerie, maar ek is angstig om die Indwe -myne beter te beskerm as ons doen [Indwe met sy belangrike steenkoolmyne lê anderkant Dordrecht ongeveer vyftig myl langs die spoorlyn wat oos van Sterkstroom loop]. Dink u dat dit veilig is om u mag of 'n deel daarvan na Stormberg te plaas, en dit in plaas van Queenstown te hou? Daar word vir my gesê dat dit 'n goeie posisie is vir 'n krag van u grootte. U het natuurlik geen ondersteuning nie. "
Vir Gatacre was dit 'n gebrek aan 'n bevel om Stormberg weer in te neem nadat hy versterking gekry het. Op die oomblik het hy geen vervoer of mediese dienste of selfs perde vir sy berede infanterie gehad nie. Vir enige beweging sou Gatacre se troepe moet optrek, hul winkels en ammunisie dra, of die spoorlyn gebruik. Intussen het Gatacre voortgegaan om die platteland te herken ter voorbereiding van sy aanval.
Op 29 November 1899 arriveer 2de Northumberland Fusiliers onder bevel van Gatacre [2de Northumberland Fusiliers blyk 'n eenheid van min of geen militêre ervaring te wees nie. Slegs die kolonel op die 1988 -foto van die bataljonoffisiere dra enige veldtoglinte. Die 1ste bataljon van die regiment het tot einde 1880's in Indië gedien]. Partye van die Boere val op die platteland en daar was intense druk van die getroue bevolkingsgroepe op Gatacre om op te tree.
Sodra die Northumberland Fusiliers opdaag, het Gatacre sy mag vyf en twintig kilometer langs die spoorlyn van Queenstown na Putters Kraal beweeg, met buiteposte verder op die lyn by Sterkstroom en op die platteland by Bushman's Hoek en Stenhoek.
Beamptes van 2de Royal Irish Rifles, een van generaal Gatacre se twee infanteriebataljons tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Die afstande was: Queenstown na Putter's Kraal-25 myl, Putter's Kraal na Sterkstroom-3 myl, Sterkstroom na Molteno-16 myl en Molteno na Stormberg-10 myl. By Sterkstroom het 'n takspoor oos na Dordrecht en verder na Indwe gegaan.
Gatacre het inligting ontvang dat die Boere die spoorlyn van Stormberg-wes tot by die hooflyn van Port Elizabeth na Colesberg vernietig, die ander suid-noordlyn wat deur Kaapkolonie loop, wat deur General French gehou word met eenhede van sy kavalleriedivisie wat nie in die Natal.
Op 29 November 1899 het Gatacre verskeie treine na Molteno geneem en 7000 sakke graan wat die terugtrekkende Britte vroeër die maand in die winkel gebring het, gebring.
Op 2 Desember rapporteer Gatacre aan Buller dat die Boere suidwaarts vorder en Dordrecht benewens Stormberg beset het. Gatacre beskryf sy magte as die besetting van die Boesman se Hoek-reeks om 'n Boere-opgang na Queenstown te voorkom, wat Gatacre vrees sou 'n algemene opstand van die nie-Britse bevolking veroorsaak.
Buller telegrafeer terug: '… .Jy het 'n krag wat heeltemal aansienlik sterker is as wat die vyand nou teen jou kan bring. Kan u nie met hom sluit nie, of anders 'n verdedigbare posisie beklee wat sy opmars belemmer? U het 'n absoluut vrye hand om te doen wat u die beste dink. "
Die volgende dag ontvang Gatacre 'n telegram van generaal Forestier-Walker, die algemene bevelvoerder in Kaapkolonie, wat sê: " General Buller vra of u veilig u huidige posisie kan verlaat en na die Henning -stasie kan gaan, of êrens naby waar u 'n veilige posisie kan kry, en ook 'n beleid van kommer kan instel. Hy dink as jy die Henning 's -stasieboere sou kon beset, sou dit op Burghersdorp terugval, of as jy naby genoeg by Burghersdorp kon kom om 'n nagaanval te maak, sou dit die angs stop. Hy voeg Hildyard by met 'n bataljon en half stuur 'n kolom van sewe duisend Boere onder Joubert self wat vlieg. Bogenoemde is waarskynlik bedraad voordat Buller kennisgewing gelees het van die vyand se besetting van Dordrecht. Hy het gisteraand soos volg bedraad: vertel Gatacre dat hy vir homself moet sorg totdat die 5de afdeling kom. 'N Telegram wat pas ontvang is, sê dat hy u 'n vrye hand gegee het. "
Hierdie instruksies/voorstelle was onrealisties. Burghersdorp was honderd myl op die spoorlyn noord van Stormberg, die huidige hoogwatermerk van die Boerevordering, en Henning tien myl langs die westelike lyn uit Stormberg, 'n plek wat Gatacre slegs kon bereik met die trein wat deur Stormberg of deur 'n flank ry marsjeer oor die bergagtige land.
Onderoffisiere van 2de Northumberland Fusiliers, een van generaal Gatacre se twee infanteriebataljons by die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Die verwysing na Hildyard se optrede teen Joubert was 'n duidelike aanduiding dat die seniors van Gatacre van mening was dat hy meer as genoeg krag het om die Boere wat hy in die gesig staar, te verslaan. Aan die ander kant word Gatacre voortdurend daaraan herinner dat hy 'n vrye hand het. Dit sou sy besluit wees wanneer en waar om aan te val, maar wee hom as hy dit nie doen nie.
Gatacre se troepe was onervare en het na 'n lang seereis in 'n dorre bergagtige land aangekom. Sy gebrek aan vervoer en die onherbergsame terrein het Gatacre genoodsaak om op of naby die spoorlyn te werk, en hy kon geen aksie onderneem of voorbereidings tref vir aksie sonder dat dit vinnig onder die aandag van die indringende Boere gebring word deur hul talle simpatiseerders onder die Kaapkolonie inwoners, die 'Kaaps -Hollanders'.
In die eerste weke van Desember 1899 ontvang Gatacre versterkings 1ste Royal Scots, 74th en 77th Field Batteries Royal Field Artillery, 'n kompanie van Army Service Corps en 'n Field Hospital. Al hierdie eenhede is pas uit Brittanje aangekom, uit toestand en sonder akklimatisering.
Maar met die bykomende eenhede besluit Gatacre dat hy die Boere op Stormberg moet aanval voordat sy posisie onhoudbaar word in die lig van die konstante Boere -aanvalle en die toenemende uittarting van die dislojale dele van die gemeenskap.
1ste Royal Scots sou in die kamp bly en wagte vir die spoorlyn voorsien. Die veldbatterye sou die aanvallende mag vergesel, alhoewel hulle sonder perde uit Brittanje aangekom het en tramperde gebruik het wat in Suid -Afrika opgekommandeer was, met min tyd om hulle op te lei tot artillerie.
'N Verdere nadeel was dat daar geen kaarte van voldoende skaal was om Gatacre te help met sy operasies nie [die enigste kaart was 12 ½ myl tot die duim en word as onakkuraat beskou]. Daarom het hy die eerste week van Desember in patrollies in die omgewing rondom Stormberg deurgebring en sy eie sketse van die platteland voorberei. In hierdie aktiwiteit is Gatacre genoodsaak om die partye van die aanval op Boere te ontduik, sonder om voldoende krag te hê om hom te begelei. Gatacre het ook plaaslike inwoners wyd bevraagteken om inligting oor die geografie van die gebied te bekom. Baie van hierdie inligting was onakkuraat en teenstrydig, veral oor afstand en hoogtes.
Spoorlyn wat na Stormberg lei, toneel van die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Gatacre het 'n uitgebreide ondersoek gedoen om lede van sy mag met voldoende plaaslike kennis te vind om as leidrade op te tree vir die naderende optog na Stormberg. Hy besluit op vyf lede van die Cape Mounted Police onder leiding van sersant Morgan.
Gatacre se plan was om die aanvallende mag per trein na Molteno te skuif. Van Molteno af om 'n nagtelike benadering te maak, marsjeer die hoofpad wat die spoorlyn volg en val die Boerlaer of kamp op die Stormberg Nek voor dagbreek aan.
Die mag van Gatacre het die middag van 9 Desember 1899 by Molteno gekonsentreer.Die troepe kom van Putters Kraal af in 'n reeks treine langs die enkelspoor. Twee maatskappye van Royal Irish Rifles het by die treine aangesluit vanaf die buiteposte by Bushman's Hoek, 'n pos halfpad na Molteno, 'n kilometer wes van die spoorlyn. 235 van die Cape Mounted Rifles, met vyf berggewere en twee maksimum, van die pos by Penhoek ongeveer tien kilometer oos op die lyn na Dordrecht, was bedoel om by Sterkstroom by die krag aan te sluit, maar die telegraafoperateur het weggelaat om die bevel te stuur om hulle te ontbied en hulle kon nie verskyn nie (vra of dit ondoeltreffend is of doelbewuste sabotasie). Dit is moeilik om te sien dat so 'n weglating oor die hoof gesien word as Gatacre deur genoegsame opgeleide personeel bedien is.
Twee kompagnies van die 2de Royal Irish Rifles marsjeer uit Boesman se Hoek om by die trein aan te sluit voor die Slag van Stormberg op 9 Desember 1899 in die Boereoorlog
Daar is geen moontlikheid om die beweging van die Britse mag van die Boere by Stormberg te verberg nie, wat net soos die konsentrasie van twee en 'n halfduisend soldate by die verskillende stasies en die beweging van verskeie treine insluit, met die troepe in oop vragmotors vergesel deur die twaalf gewere van die twee veldbatterye, oor 'n afstand van ongeveer twintig myl deur die land wat deur Boere -simpatiseerders bewoon is en waarskynlik met Boerepatrollies op die naburige berge.
Gatacre word gekritiseer omdat sy twee infanteriebataljons reguit van moeilike opleidings- en werksprogramme na die operasie gekom het sonder om te rus en 'n paar uur lank in die oop son gehou is deur vertragings op die spoor. Gatacre het erken dat daar kritiek in hierdie kritiek was. Hierdie kritiek kan afgemaak word as 'n geringe beswaar teen die agtergrond van 'n gebrek aan hulpbronne en beskikbare tyd.
Britse troepe op 'n trein naby Stormberg -toneel van die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Gatacre het by Molteno 74th en 77th Field Batteries bymekaargekom Royal Field Artillery, die helfte van die 33ste Kompanjie Royal Engineers, 2de Northumberland Fusiliers, 2de Royal Irish Rifles en 'n afdeling van afgemonteerde infanterie, altesaam 2600 man, met 12 gewere.
Beamptes van 2nd Northumberland Fusiliers, een van generaal Gatacre se twee infanteriebataljons tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Eens by Molteno het Gatacre 'n verslag ontvang dat die Boere die pas tussen die Kissieberg en Rooi Kop verskans het wat die spoorlyn en die pad na Stormberg vervoer het. Gatacre is deur sy informant verseker dat die Boerelaer op die Kissieberg was en dat dit aan die westekant geklim kon word. Die gidse het Gatacre verseker dat hierdie benadering nog twee kilometer se optog sou behels en dat hulle die pad ken, wat langs die pad na Steynsberg sou wees met 'n draai na regs wat die kolom onder die suidelike punt van die Kissieberg sou neem.
In die lig van hierdie inligting het Gatacre besluit om die operasie te verander sodat die aanval in plaas van 'n aanval op die Stormberg-pad op die suidwestelike hoek van die Kissieberg sou plaasvind met 'n aanloopmars op die Steynsbergpad en 'n regterkant draai 'n klein spoor wat na die vallei lei, wes van die Kissieberg.
Gatacre het 'n konferensie van sy senior offisiere in die stasiehoof se kantoor by Molteno byeengekom en aan hulle die nuutste situasie gegee. Gatacre het die toestand van die mans ondersoek en deur sy offisiere verseker dat hulle gereed was vir die operasie.
Cape Mounted Rifles met maksimum masjiengewere in Penhoek. Die spoorweg -telegraaf het nie die bevel gestuur dat die eenheid hom by Gatacre se mag aansluit vir die Slag van Stormberg op 9 Desember 1899 in die Boereoorlog nie
Die bedoeling was dat die optog om 19:00 sou begin, maar daar was 'n groot moeilikheid om die aantal treine op die enkele lyn te organiseer en 'n vertraging van twee uur het ontstaan. Gatacre het 'n oornagstop by Molteno oorweeg met die aanval wat tot die volgende aand uitgestel is en besluit om die operasie te begin soos beplan die aand. Gatacre het beraam dat die naderingsoptog 6 uur sou duur.
Die verandering van roete is nie meegedeel aan die veldambulans en kolom reserwe ammunisie wat per pad na Molteno gekom het nie. Hulle het die oorspronklike hoofpad in die rigting van Stormberg geneem, teruggekeer toe hulle besef dat die kolom nie voor hulle was nie, en hulle word vir 'n tweede keer deur die intelligensiebeampte in Molteno gestuur, wat ook nie van die verandering in kennis gestel is nie. van plan.
Die optog het om 21:00 begin en die soldate het aangemoedig om vinnig en vinnig op te gaan. Die nag het begin met 'n sterk maan, wat verdwyn het en die kolom in volle duisternis gelaat het.
Om 12.30 uur bereik die kolom 'n treinspoor. Gatacre het besef dat die kolom die draai na regs gemis het en marsjeer nou na Steynsberg. Die kolom staan ​​stil terwyl Gatacre die nuwe situasie met die hoofgids bespreek. Sersant Morgan het berig dat die kolom verder na regs kan draai en onder die Kissieberg sou kom, met slegs nog twee kilometer by die roete. Die troepe het veertig minute gerus en die opmars hervat. Die kolom het weer die kolwery-spoorlyn oorgesteek wat 'n breë linker-halwe sirkel gevorm het en in die vallei onder die Kissieberg gekom het.
Dit lyk asof die gidse gedink het dat die tweede kruising van die lyn die belangrikste Colesberg- na Stormberg -lyn uit die weste was. Hulle het deeglik gedisoriënteerd geraak.
Om 4.20 uur was die kolom onder die gesig van die Kissieberg, maar verder noord as wat Gatacre beplan het. Ironies genoeg lyk dit asof die kolom verby die plek wat Gatacre vir die aanval gekies het, opgeruk het, maar dit in die donker nie kon identifiseer nie en het opgeruk.
Dit was nou amper sonsopkoms (05:15) en 'n Boere -skutman het 'n skoot van die top van die berg afgevuur en sy kamerade gewaarsku wat posisies langs die kruin ingeneem het.
Daar word algemeen aanvaar dat die Boere andersins nie voorbereid was op die Britse aanval nie.
2de Northumberland Fusiliers begin die aanval op die Kissieberg tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog: foto deur Edward Read
Drie maatskappye van die voorste 2de Royal Irish Rifles het verder gegaan en posisies beklee op 'n heuwel aan die noordelike punt van die vallei. Die res van die Royal Irish Rifles en die volgende 2de Northumberland Fusiliers het aan die regterkant die Kissiebergberg begin skaal. Die Boere het op die kruin vergader en op die Britse troepe afgevuur. 'N Boerepistool is grootgemaak en het ook uit die kruin geskiet.
Die punt wat Gatacre bedoel het vir die aanranding is vermoedelik toeganklik. Waar die kolom inderdaad die aanval gemaak het, was die Kissieberg steil en bestaan ​​uit dele van rotswande wat nie maklik deur die troepe geklim kon word nie.
Die 77ste veldbattery het naby die heuwel in aksie gekom terwyl die 74de veldbattery na links beweeg het en in die vallei in aksie gekom het. Die berede infanterie het met die gewere as begeleier gebly.
Die Britse gewere het skrapnel op die kruin van die heuwel gebars om die Boerewapen vir 'n tyd stil te maak.
Die infanterie stap langs die Kissieberg langs 'n halfuur en vorder, alhoewel stadig weens die moeilike terrein. Dit het gelyk asof die Boere se brand besig was om te verslap.
'N Aantal gebeurtenisse het tydens die operasie plaasgevind wat moeilik is om presies in die chronologie te plaas. 'N Boere -aanvalstelsel het byna vyfhonderd getrek, aangetrek deur die skietery, verskyn op die heuwel aan die westekant van die vallei, oorkant die Kissieberg, en het op die Britte losgebrand. Die 74ste veldbattery het omgedraai en op hierdie Boere losgebrand en 'trail to trail' afgevuur met 77th Field Battery, wat in die ander rigting op die Kissieberg geskiet het.
Dit lyk duidelik dat die infanterie wat op verskeie plekke op die Kissieberg klim, gevind het dat hulle nie verder teen die berg kon vorder nie weens die groot kliprante. Die bevelvoerder van 2nd Northumberland Fusiliers het bevel gegee dat sy bataljon van die heuwel af moet terugtrek. Vyf kompanie van die Fusiliers het hierdie bevel ontvang en begin afklim, maar drie van die bataljon se kompanie, waarvan kaptein Wilmott die senior offisier was, het by die Royal Irish Rifles verder op die berg gebly.
Die geweerbatterye wat die Fusiliers sien afkom in die vallei, het aangeneem dat daar 'n algemene terugtog was en dat dit nodig was om hul vuur van die bergwapen af ​​te bring. Die regerende skutoffisiere word aansienlik belemmer deur die sonopbreek wat bo -op die berg breek, in hul oë skyn en die bergkant in die duisternis gooi. Die Britse artillerierondes het begin val onder die Royal Irish Rifles en Fusiliers nog steeds naby die top van die berg.
Luitenant -kolonel Eager, die bevelvoerder van die 2de Royal Irish Rifles, het die situasie bespreek met kaptein Wilmott wat daarop aangedring het dat die troepe amper op die kruin is en dat die aanval moet voortgaan. Gretig vergader sy senior offisiere naby die top van die berghelling om te beraadslaag oor watter stappe gedoen moet word wanneer 'n Britse skrapnel-dop oor hierdie konferensie bars en al die offisiere gewond het, luitenant-kolonel gretig, majoor HJ Seton, die tweede in bevel, majoor Welman en kaptein Bell. Kolonel Eager is daarna aan sy beserings dood.
Gatacre se troepe keer terug na Molteno na die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog: prent deur H.C. Sopings Wright
Dit wil voorkom asof daar op sommige plekke op die berg baie min verhinder was dat die Britse infanterie die top van die Kissieberg kon bereik en die Boere -posisies kon inneem. 'N Boere -amptenaar het later berig dat Boere reeds hul pos verlaat weens die dreigement dat hulle oorskry word. 'N Beampte van die Royal Irish Rifles was oortuig dat kolonel Eager, sy twee hoofvakke en die senior kaptein op die punt was om die besluit te neem om die aanval voort te sit, toe hulle almal slagoffers geword het van die Britse dop.
Dit kan wees dat kolonel Eager van mening was dat met die verlies van die vyf kompanjies van Northumberland Fusiliers en die vuur van die Britse gewere op hul eie mans, die aanval nie kon slaag nie en dat die troepe moes terugtrek.
Wat ook al die bron van die bevel was, as een in werklikheid gegee is, het baie van die Britse troepe op die Kissieberg teruggeklim.
Ander van die Britse troepe, wat nie bewus was van die onttrekking nie, het op die berge gelê en het nie op en af ​​beweeg nie, terwyl hulle vuur met die toenemend toegepaste Boerelyn uitruil.
Aangesien die grootste groep troepe in die vallei afgekom het, beide Northumberland Fusiliers en Royal Irish Rifles, was dit vir Gatacre duidelik dat hulle nie in 'n geskikte toestand was om die aanval te hernu nie en dat 'n terugkeer na Molteno nodig was.
Die onttrekking word verder belemmer deurdat die Boere vanuit die westelike hoogtes afgevuur het, wat die verwarring van die terugtog tot gevolg gehad het.
Gatacre se ADC beskryf Gatacre as 'n harde werk om te verseker dat die mans van die berg afkom en die terugreis optrek om uitgeputte soldate wat langs die pad geval het, in te bring en toesig te hou oor die herstel van verlate vervoer. Die Boere het geen ernstige poging aangewend om die terugtog van Gatacre te belemmer nie.
Gewonde luitenant Stephens van die 2de Royal Irish Rifles wat deur vier menigmanne na die Slag van Stormberg op 10 Desember 1899 in die Boereoorlog na Molteno vervoer is: foto deur F.J. Waugh
Die Britse troepe het om 11uur na Molteno begin marsjeer en die hele mag was teen 12:30 terug. Die inwoners van Molteno het die teruggekeerde uitgeputte soldate gehelp om water en kos te voorsien.
Daar is rolle opgeroep en daarna is besef dat baie troepe nie die bevel om terug te trek kon ontvang het nie, maar in die verwarring van die afdraande op die berghelling agtergelaat is of in duie gestort het op die roete terug. Uit die mag van 2 600 mans, was 13 offisiere en 548 mans vermis, almal Boere -gevangenes.
Kaptein Montmorency sterf tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Slagoffers in die Slag van Stormberg:
Britse slagoffers is amptelik gegee toe 8 offisiere gewond is waarvan 1 dood is (luitenant -kolonel gretig) en 13 vermis, almal gevange geneem en 25 soldate dood, 102 gewond en 548 vermis, sommige dood, maar die meerderheid gevang.
1 geweer het verlore geraak, vas in moerse grond.
Boere -slagoffers was gering en is onbekend.
Opvolg van die Slag van Stormberg:
Die gevolge van Gatacre se mislukking was geensins negatief nie. Gatacre het sy basis verder noordwaarts op die spoorweg na Sterkstrom verskuif en die Boere het niks anders gedoen as om terug te trek uit Dordrecht, wat Gatacre herbeset het nie. Die getal Kaaps -Hollanders wat by die Boere -geledere aangesluit het, het nie besonder toegeneem nie.
Britse troepe wat herstel het, het ineengestort kamerade op die pad na Molteno na die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog: foto deur Edward Read
Wat openbare betrekkinge betref, was die gevolge vulkanies. Stormberg, Magersfontein en Colenso was die Britse nederlae wat 'Black Week' uitgemaak het, 'n term wat deur Fleet Street geskep is. Gatacre se reputasie is onherstelbaar beskadig. Lord Lansdowne, die minister van buitelandse sake vir oorlog, het Buller beveel om Gatacre te ontslaan saam met Methuen, wat verantwoordelik gehou word vir die nederlaag op Magersfontein. Buller het dit nie gedoen nie en Gatacre was voorlopig in bevel van die 3de afdeling, 'n kommunikasievorm.
Gatacre is op 10 April 1900 onthef van sy bevel, nadat twee kompagnies van die 2de Royal Irish Rifles op DeWetsdorp gevange geneem is en beveel om na Engeland terug te keer. Dit was die effektiewe einde van sy militêre loopbaan. Gatacre verlaat die weermag in 1904 en sterf in 1906 aan koors in die Soedan.
Alhoewel daar meer mislukkings vir die Britte was, het Lord Roberts in die Weste en generaal Buller in Natal die Boere teruggestoot, Kimberley, Mafeking en Ladysmith verlig, die hoofstede van die Vrystaat, Bloemfontein, en Transvaal, Pretoria, vasgevang en uiteindelik daarna 'n uitgerekte guerrilla -veldtog wat die oorlog op 31 Mei 1902 tot 'n suksesvolle afsluiting vir die Britte bring.
Die operasie in die Slag van Stormberg:
Byna elke verslag oor die Boereoorlog is op soek na kritiek teen Gatacre in 'n veldtog van bespotting en vernedering wat deur die eeu sedert die geveg opgedoen is.
Gatacre beskryf die operasie as "'n mees treurige mislukking, en tog binne 'n aas van die sukses wat ek verwag het … …Die skuld was myne, want ek was natuurlik verantwoordelik. Ek was liewer teen my beter oordeel om die nag by Molteno nie te rus nie, maar ek was in die versoeking deur die kort afstand en die sekerheid van sukses. Dit was so naby 'n skitterende sukses. "
Die bevolking van Molteno verskaf water en kos aan die terugkerende Britse troepe na die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog: prent deur Albert Morrow
Die amptelike geskiedenis van die Suid -Afrikaanse oorlog verklaar: "Die besluit van sir William Gatacre om op Stormberg te vorder, is ten volle geregverdig deur die strategiese situasie. Algemene Buller se telegram, hoewel dit hom 'n vrye hand gelaat het oor tyd en geleentheid, het die operasie voorgestel. Die plan, hoewel vet, was goed in sy ontwerp, en sou slaag as daar nie 'n buitengewone ongeluk by die uitvoering daarvan was nie. "
Die belangrikste kritiek op Gatacre blyk te wees dat hy verkeerd was om 'n nagoptog te hou, dat hy nie die operasie met genoegsame geheimhouding uitgevoer het nie ('n wydverspreide bewering wat die werklikheid ignoreer dat elke Britse optrede aan die Boere gerapporteer is deur die 'Kaaps -Hollanders' en dat die Boere ondanks die gebrek aan geheimhouding verbaas was oor die aanval), dat hy nie genoegsame verkenning gedoen het nie, dat daar offisiere en soldate was wat vertroud was met die terrein wat hy nie op die ekspedisie kon onderneem nie, dat hy versuim het om terug te draai sodra dit duidelik was dat die verkeerde pad gevolg is en dat hy uiteindelik nie voldoende stappe gedoen het om al sy manne van die berg af te haal en terug te bring nie.
Die werklikheid is dat sodra 'n militêre operasie verkeerd geloop het, enige kritiek geldig blyk te wees. Dit het net 'n groep Gatacre se manne nodig gehad om 'n weg na die top te vind, wat maklik kon gebeur het, en dit was baie waarskynlik dat die aanval 'n dawerende sukses sou gewees het met die Boere wat op die vlug geslaan het en Stormberg gevang het. Geen kritiek van enige aard sou dan gewees het nie.
Minstens een van die junior offisiere op die berg was van mening dat indien kolonel Eager die aanval beveel het om voort te gaan, die troepe so naby die top was dat hulle sou slaag, veral omdat die Boere reeds besig was om weg te smelt.
Die probleem van Gatacre was in wese dat hy 'n operasie moes onderneem met 'n klein aantal onervare, onvoldoende opgeleide troepe, onvoldoende toerusting, 'n gebrek aan opgeleide personeelbeamptes, geen kaarte nie, op die grond was dit nie voldoende vir hom of vir iemand anders nie. bekend met. In sulke omstandighede was die kans baie sterk teen Gatacre.
General Gatacre in Indië in die 1880's: Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Lord Roberts skryf in 'n memorandum aan die minister van buitelandse sake van 16 April 1900 oor die Stormberg -geveg: Na my mening het luitenant-generaal Gatacre by hierdie geleentheid gebrek aan sorg, oordeel en selfs gewone militêre voorsorgmaatreëls getoon."
Die mees kritieke kritiek op Gatacre is waarskynlik dat hy die operasie voorberei het op die basis van 'n naderoptog langs die hoofweg Molteno-Stormberg wat die spoorlyn volg en die operasie op kort kennisgewing verander na een op 'n nuwe en minder seker roete. die Steynsbergpad. Selfs al ken sersant Morgan die gebied goed, is dit moeilik om hom te kritiseer omdat hy die nuwe roete op 'n maanlose nag misgeloop het. Hier kan gesien word die onstuimige streep wat Gatacre se karakter oorheers het, gewoonlik tot sy voordeel, maar by Stormberg tot sy vernietiging.
Die verandering van die roete was so presies en swak georganiseer dat 'n belangrike deel van die mag, die volgende veldambulans en ammunisie-kolom nie ingelig is nie en die Stormberg-pad gebruik het.
Gatacre het ná die geveg erken dat hy tot die volgende dag moes gewag het voordat hy met die aanval begin het.
Boere met 'n geweer gevang tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Stormberg is nie 'n stryd eer nie. Al die regimente wat in Suid -Afrika geveg het, het die stryd eer 'Suid -Afrika' ontvang met die datums van teenwoordigheid in die land.
Regimentele staaltjies en tradisies met betrekking tot die Slag van Stormberg:
Generaal Gatacre was bekend aan die troepe as "Rugpyn" as gevolg van die laste wat hy vir hulle en vir homself opgelê het. Sodra dit in die skande gekom het, het hierdie bynaam, gebore uit wrede bewondering en toegeneentheid van die manne van Gatacre, 'n term van openbare bespotting geword.
Een van die vele verhale uit Stormberg is dat Gatacre na bewering die gids wat die kolom gelei het, geskiet het. Dit is onwaar.Die gids, sersant Morgan, het getuienis aan die daaropvolgende raad van ondersoek gegee en gesê dat hy verward geraak het oor die roete.
Die weduwee van Gatacre, Lady Beatrix Gatacre, het 'n biografie van haar man geskryf wat in 1910 gepubliseer is, om sy geheue te herstel, getiteld General Gatacre: Die verhaal van die lewe en dienste van sir William Forbes Gatacre, K.C.B., D.S.O. 1843-1906.
Die verskaffing van tramperde aan die twee veldbatterye by hul aankoms in Suid -Afrika het 'n storie laat ontstaan ​​oor 'n skutter wat nie sy nuwe perd kon laat beweeg nie. Sy kameraad het uitgeroep 'Moenie moeite doen met u spore nie, Fred. Lui jou bloedingklok. "
Onderoffisiere van 77th Field Battery Royal Field Artillery, een van Gatacre se batterye tydens die Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Queen's South Africa -medalje met klampe vir 'Natal' 'Belmont' en 'Modderrivier': Slag van Stormberg op 9/10 Desember 1899 in die Boereoorlog
Verwysings na die Slag van Stormberg:
Die Boereoorlog word wyd gedek. 'N Deursnit van interessante volumes sou wees:
Die Groot Boereoorlog deur Sir Arthur Conan Doyle
Totsiens Dolly Gray deur Rayne Kruger
Met die vlag na Pretoria deur HW Wilson
General Gatacre: Die verhaal van die lewe en dienste van sir William Forbes Gatacre, K.C.B., D.S.O. 1843-1906 deur Lady Beatrix Gatacre (weduwee)