Geskryf deur Robert Shaw
Nag was nog altyd 'n moeilike ryk vir mense: ons moes leer om die koue en die donker te hanteer om daarin te floreer. Sedert die industriële rewolusie het ons maniere gevind om ons huise en stede aan te pas om gedurende die nag te werk. Maar soos ons oorwinning van die donker voortduur, word die grens tussen nag en dag toenemend vaag.
In 1988 het die sosioloog Murray Melbin die nag beskryf as 'n grens wat nie anders as die Amerikaanse weste is nie. Soos vroeë Amerikaanse setlaars weswaarts oor die vasteland uitgebrei het, het hy ook geargumenteer, die samelewing begin om in die nag uit te brei.
Melbin se metafoor het die nag as 'n afsonderlike sosiale entiteit behandel en aangevoer dat hy, net soos geografiese grense, deur "pioniers" bewoon is: individue en groepe wat werk- of ontspanningsgeleenthede buite die algemene samelewing soek, hetsy deur begeerte of noodsaaklikheid.
Die nag terug
Byvoorbeeld, die nagtyd is geneig om a te hê hoër persentasie van swart en minderheid etniese werkers as die dag. Net so het die LGBTQ-gemeenskap in die middel van die 20-eeu - en nog steeds vandag, in sommige kontekste - gevind dat, met die samelewing slaap, hulle kon in bars en klubs vergader wat opgetree het as gemeenskapsentrums sowel as plekke van ontspanning.
Politieke optrede het ook in die nag 'n huis gevind: van aandbyeenkomste van aktiviste in gemeenskapsentrums of die agterste kamers van kroeë, tot meer radikale politieke aktivisme. In haar outobiografie, Het Sylvia Pankhurst byvoorbeeld die suffragette-brandstigting-veldtog beskryf: "Vroue, die meeste van hulle is baie jonk, deur die nag oor die onbekende land getoer, met swaar gevalle van petrol en paraffien."
Desondanks is die nag nie noodwendig 'n verwelkomende ruimte vir almal nie. Die donker ure kan bedreig word vir onderdrukte en gemarginaliseerde groepe en bewegings. Diegene wat ruwe slaap sukkel om aan die slaap te raak, vrees vir hul persoonlike veiligheid. En bewegings soos Vat die nag terug moes hardloop vir vroue se reg om die stad in die nag te gebruik om ernstig op te tree.
Maar dinge verander. Die nag het meer oop geword en ons huise is nou verbind soos nooit tevore nie. Eerste 24-uur nuus, dan het mobiele en internet kommunikasie die huishoudelike omgewing meer poreus gemaak - jy kan dit op 'n telefoon of tablet in die bed by 2am lees. Nie meer word die nag afgesny van die hoofstroom gemeenskap nie; In plaas daarvan kan mense kommunikeer en betrokke raak by die buitewêreld.
Twee wêrelde bots
Selfs in die Verenigde Koninkryk, wat lank reeds besigheids sluitingsure het as die meeste ander lande, bly baie winkels en dienste nou lank in die aand oop. Sommige groot stede het 24-uur vervoernetwerke: Londen se nagbuis is miskien die bekendste, maar nagbussen kan in die meeste groter stede gevind word. Alhoewel 24-uur besighede nie wydverspreid is nie, is hulle veel meer algemeen as wat hulle een keer was.
Inderdaad, die nag self het meer daggelyk geword. LED straatligte produseer 'n wit lig wat baie nader aan daglig is as die oranje gloed van hul voorgangers van natriumgaslamp. LED's kan die "glans" van ligbesoedeling verminder, maar in 2017 is die Britse hoof mediese beampte jaarlikse verslag gewaarsku dat hulle mense ook kan verander sirkadiese ritmes, en hul gesondheid beïnvloed.
Na-uurse feeste en kulturele aktiwiteite is nou alledaags, en hoewel pubs en nagklubs steeds ons donker sentrums oorheers, is daar nou meer kafees oop tot die aand. Dit is aangevoer dat die tradisionele nag tyd heeltemal verlore gaan - dat 'n era van die "24 / 7-samelewing" onvermydelik is. Ek sou redeneer dat dit te ver gaan.
Gaan na enige voorstedelike straat in byna enige wêreldstad en vind nagte donkerder, stiller en minder aktief as in die middestad. Selfs berugte drink- en partyruimtes het hul stilstand. By 4am bevat Newcastle se Bigg Market - 'n bekende hotspot vir onthullers - min meer as 'n paar seagulls wat by verlate kebabs pluk.
Oorblyfsels van 'n lang nag. Gemeenskapsfotografie 'nou en dan' / Flickr., CC BY-NC
Nag is ongetwyfeld nog 'n uitdaging - beligting is duur, en die samelewing betaal daarvoor in geld en uitstoot van koolstofdioksied. Die nagtydsmobiliteit bly beperk en die nagbus- en spoordienste loop op baie verminderde netwerke.
Nog in die donker
Dus, die nagtyd verdwyn nie heeltemal nie. In plaas daarvan is sy tradisionele vorm fragmentering - splinter oor tyd en ruimte. Eilande van "dagagtige" aktiwiteit begin in stadsentrums verskyn, terwyl tradisionele nagaktiwiteite in die dag kruip.
Politieke organisasie het nou nuwe spasies van aanlynaktiwiteit gevind, wat die vertroue op aand- en laatnaandvergaderings verminder. Maatskappye soos Uber en Deliveroo skep 'n nuwe indiensnemingsmodel - een wat wegbeweeg van "dagskofte" en "nagskofte" na korter, gereelde werksperiodes. Meer algemeen, navorsing het bevind 'n neiging tot mense wat hul werk oor 24-ure versprei.
Eerder as 'n "verlies van nag", Ons kan dus in plaas daarvan 'n transformasie van beide nag en dag sien, met albei meer gevarieerde en meer buigsame eienskappe.
Die dag is beslis oorval in die nag, aangesien ons gedrag en ekonomieë toenemend onbelemmer word deur sonsopkoms en sonsondergang. Maar totdat ons stede dieselfde dienste en ervarings by 4am bied soos by 4pm, sal die nag 'n paar van sy raaisels behou.
Robert Shaw, Dosent in Geografie, Newcastle Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Omgewing > Hoe die moderne wêreld die grense tussen nag en dag vervaag