Hugo in ballingskap - Interessant
Hugo in ballingskap
Victor Hugo oor die Azette-staking
Victor Hugo meubels publieke veilingsplakkaat.
Titel: Victor Hugo oor die Azette-staking
Skrywer: HUGO Charles (1826 - 1871)
Afmetings: Hoogte 93 - Breedte 70
Tegniek en ander aanduidings: Soutpapier
Prentverwysing: 98-001973 / RMN4219298-001973
Titel: Victor Hugo on the Rock of the Outlaws
Prentverwysing: 98-002019 / PHO1986-123-159
Titel: Victor Hugo meubels publieke veilingsplakkaat.
Stooring plek: Parys argiewe webwerf
Kontak kopiereg: © Argiewe van Parys
Prentverwysing: D 42 E3 27
© Argiewe van Parys
Dramaturg, romanskrywer, digter, Victor Hugo het 'n heilige monster van die Franse letterkunde geword. Gedurende die XIXe eeu word sy onversadigbare literêre aktiwiteit toenemend weerspieël in sy politieke toewyding. Verniet.
'N Hewige teenstander van Napoleon III, moes hy in Brussel in ballingskap gaan om te ontsnap van die onderdrukking wat op die Republikeine geval het: 26 000 arrestasies, 9 500 mense wat na Cayenne en Algerië gedeporteer is en 1 500 uitsettings (waaronder 66 adjunkte). Maar solank Victor Hugo nie boeke publiseer nie, selfs nie pamflette teen die regime van Napoleon III nie, kan sy vrou Adèle en sy dogter in Parys bly. Deur die besluit te neem om eers The story of a crime (wat hy toe nie voltooi het nie) te skryf, dan maak Napoleon-le-Petit (wie se titel meer as 'n provokasie is) Victor Hugo hom gemaak- selfs 'n verbode persoon. Die Hugo-familie het besluit om al hul meubels te verkoop om in Jersey bymekaar te kom voor die publikasie van Napoléon-le-Petit, in Augustus 1852.
Die plakkaat vir die uitverkoping het in Parys groot opskudding veroorsaak. Daar is 'n skare by die meubeluitstalling. Dit is 'n openbare manifestasie van sy verwerping van die politieke situasie, sowel as die voorbereiding van die ballingskap van sy gesin.
Hugo het die eiland Jersey, 'n Franssprekende en liberale land, gekies, waar hy, omring deur sy familielede en 'n paar ander verbode, voortgegaan het om sy opposisie teen die regime uit te spreek deur in Brussel die pamflet Napoleon die Kleine (1852) te publiseer en dan die verse te wreek. "Onder die eksplisiete titel, Die strawwe (1853).
Foto's van ballingskap
Ballingskap word ervaar as 'n onreg, 'n rou gekruis deur moedeloosheidskrisisse. Die lang jare buite Frankryk was egter bevorderlik vir die skepping. Kontak met die wilde natuur en die spektakel van die oseaan inspireer Hugo om poësie te beoefen, Die strawwe, toe gepaai, Oordenkinge (1856). Van meet af aan beplan Hugo om sy werke met portrette te pas om sy legende te behou, op 'n tydstip waarin sy bestaan ​​in die geskiedenis verander. Destyds het die daguerreotipe-tegniek  slegs reproduksie met behulp van litografie toegelaat, 'n proses wat deur Hugo as 'swaar' beskou is, wat die ontluikende fotografie verkies . Hy het die artistieke moontlikhede van hierdie ontdekking voorsien en 'n werkswinkel in sy huis in Jersey laat oprig. In hierdie tegniek geïnisieer deur die Republikein Edmond Bacot, word Charles, die seun van Hugo, die hoofuitvoerder van die vader se projek.
Dit is die vader Hugo wat die foto's opstel, die terreine en die posisies kies. Sy skerp oog komponeer, soos 'n skilder, sienings wat lyk soos illustrasies in verse wat terselfdertyd saamgestel is.
Victor Hugo oor die Azette-staking (1852-1853)
Hugo wou eerstens die Franse onthou as 'n versetsstryder, lojale verdedigers van die republikeinse ideale van 1848 en verwerp enige kompromie (amnestie in 1859, hy weier om na Frankryk terug te keer). Vir hierdie doel neem hy sy plek in op die strand van Azette, asof hy deur die see omring is, sy arms gekruis en sy blik op die horison gerig. Die versekering van die houding, die stabiliteit van die komposisie, waarvan hy verskyn as die subtiele "spilpunt", "verwys na die slotsom van" Ultima Verba  ":
En as daar net een oor is, sal ek die een wees!
Hugo wil ook visioenêr en demiurge wees. Op hierdie foto wat hy veral waardeer, lei diagonale die blik verby die voorkant waarvan die silhoeët van die digter die kruin vorm, en ontdek in twee derdes van die beeld 'n uitgestrekte uitspansel, oop vir oneindigheid, waar harmonieus afgewissel word. donker en ligte bande. Verhewe verskyn die figuur van die digter, met die gesig na die heelal, die enigste wat in staat is om met die natuur en met God in verbinding te tree, soos die verse van "Stella " oproep:
En terwyl die skaduwee in lang voue skuil,
Ek het 'n stem van die ster hoor kom
En wie het gesê ...
Die rol van die digter
Die foto's van Jersey is baie sterk. Destyds het geen kunstenaar, hetsy skilder of fotograaf, met Hugo meegeding in die kuns om homself te verteenwoordig nie. Die bemeestering van chiaroscuro en die ekspressiwiteit van die posisies breek met tradisionele voorstellings, wat baie meer akademies is. Hugo kon die direkte karakter en die poëtiese krag van fotografie benut om sy beeld van die digter in ballingskap op te lê. Getrou aan die romantiese opvatting, het hy hom 'n hedendaagse profeet gemaak wat gereed is om openbaring te ontvang, soos op Moses op Sinai se rots. Die digter is ook diegene wat mense deur woorde verlig, hier poësie waarvan die liriek ooreenstem met die van die foto's. So het Hugo self sy eie mite bewustelik gevorm. In die volgende dekades sal illustreerders en spotprenttekenaars die beeld van Hugo op sy 'voetstuk', 'n ware lewende beeld, hergebruik. Hierdie voorstelling strook met die verwagtinge van die 19de eeuse samelewing.e eeu, soos blyk uit die begrafnis van die digter in 1885 en sy plek in die III-skoole Republiek.
Paul Bénichou, Die tyd van die profete, Parys, Gallimard, 1977. Sophie GROSSIORD, Victor Hugo, "en as daar net een oor is ...", Parys, Gallimard, coll. "Ontdekkings", 1998. Victor HUGO, Die strawwe, riet. Parys, Hachette, 1998. Adèle HUGO, Die dagboek van Adèle Hugo, Parys, Moderne briewe, Minard, 1968-1984. Adèle HUGO, Victor Hugo vertel deur Adèle Hugo, Parys, Plon, 1985. Hubert JUNIE, Victor Hugo, tome II "1844-1870", Parys, Flammarion, 1992. Katalogus van die uitstalling La Gloire de Victor Hugo (Galeries nationales du Grand Palais, 1985-1986), Parys, RMN, 1985. Katalogus van die tentoonstelling In samewerking met die son.Victor Hugo, foto's van ballingskap, Parys, Orsay Museum - Huis van Victor Hugo, 1998.
1. Daguerrotipe: proses wat in 1838 deur Daguerre ontwikkel is, wat bestaan ​​uit die bevestiging van die beeld op 'n metaalplaat. Die daguerreotipe laat die verkryging van 'n direkte, maar unieke positiewe punt toe.
2. Fotografie: proses wat in 1839 deur Fox-Talbot ontwikkel is en in 1847 amptelik in Frankryk bekendgestel is. Dit laat die druk van veelvuldige positiewe bewyse van een negatief op papier of glas toe.