Mozart Wolfgang Amadeus - Inligting - 2022
Mozart Wolfgang Amadeus (27.1.1756, Salzburg, - 5.12.1791, Wene) is 'n Oostenrykse komponis. Onder die grootste musiekmeesters is Mozart opvallend vir die vroeë blom van 'n kragtige en algehele talent, die ongewone lot van die lewe - van die oorwinnings van 'n wonderkind tot 'n moeilike stryd om bestaan ​​en erkenning in volwassenheid, die ongeëwenaarde moed van die kunstenaar wat die onversekerde lewe van 'n onafhanklike meester tot die vernederende diens van 'n despotse edelman verkies het, en, ten slotte, die oorkoepelende betekenis van kreatiwiteit, wat byna alle genres van musiek dek. Die lewe van Wolfgang Amadeus Mozart, soos geen ander genie nie, is in mites en legendes gedompel. Baie het kort na sy dood opgestaan, sommige is later gebore, maar almal is tot dusver verbasend hardnekkig. Deur die eeue heen beskou ons nie meer die waarheid nie, wat aanleiding gee tot talle interpretasies van mites en hul openbarings.
Mozart se naam was Wolfgang Amadeus. By die doop het Mozart die naam Johann Chrysostomus Wolfgang Theophilus gekry. Die Griekse "Theophilus" in Duits beteken "Gottlieb", en in Latyns - "Amadeus" (dit wil sê, "om God lief te hê"). Van al drie opsies is Amadeus die beste by oor. Dit is die naam wat Mozart vir homself gekies het.
Mozart was uniek, 'n wonderwerk; hy het in die spits gewerk, en alles het hom buitengewoon maklik opgekom. Natuurlik was Mozart 'n musikale genie, het fenomenale vermoëns. Maar agter sy meesterstukke is 'n titaniese werk, het hy hard en hard gewerk. Ondraaglik baie van die vroeë kinderjare af. Mozart se genie manifesteer hom vanaf die ouderdom van drie. Sy vader, 'n beroemde onderwyser en musikant wat by die Prins van Salzburg gedien het, het onmiddellik sy seun onderrig gegee. Klein Mozart het klein stukke ná sy suster maklik herhaal en dit maklik memoriseer. Reeds op vierjarige ouderdom het hy sy eerste concerto vir die klavesimbel gekomponeer, en op sesjarige ouderdom het hy die klavesimbel, viool en orrel meesterlik gespeel. Mozart was nie eens ses jaar oud toe sy lang konsertoer begin het nie: saam met sy suster Anna, ook 'n talentvolle kunstenaar, en mentorvader, het die jong Wolfgang die helfte van Europa gereis. Hulle het etlike jare konserte in München, Parys, Wene, Londen gehou, Holland en Switserland besoek. Die gehoor het die seun bewonder wat geblinddoek kon speel, meesterlik geïmproviseer, die mees ingewikkelde passies op gelyke voet met volwasse musikante uitgevoer ... Die genie was slegs sewe jaar oud toe sy sonate vir klavier en viool in Parys gepubliseer is. Natuurlik was hierdie reise die kinders uitputtend. Onderweg was Wolfgang en Nannerl dikwels siek, meer as een keer op die punt van die dood. Hulle het albei longontsteking en pokkies opgedoen. Daar word geglo dat die oorsaak van die vroeë dood van Mozart is in die siektes wat hy tydens sy moeilike kinderjare opgedoen het. Gedurende sy reise neem Mozart lesse, ontmoet hy met 'n groot aantal komponiste en musikante van daardie tyd, bemeester verskillende musiekstyle en tale. Dit is onmoontlik om 'n ander komponis te vind wat met soveel glans as Mozart die mees uiteenlopende genres en vorme bemeester het: dit geld vir simfonie en konsert, divertissement en kwartet, opera en massa, sonate en trio. In totaal het Mozart meer as 600 werke geskryf van byna al die belangrikste musikale genres - simfonieë, kamermensembles, konserte, liedjies, arias, massas, kantate.
Mozart het in armoede geleef; sy tydgenote het nie sy talent waardeer nie. Mozart word beskou as 'n klassieke voorbeeld van hoe uitmuntende kunstenaars deur die heersende klas uitgebuit word en skaars belonings ontvang. Trouens, Mozart het baie ordentlike tantieme ontvang. Vir een uur se onderrig in klavier het hy twee gulden betaal (ter vergelyking het sy slavin 12 gulden per jaar ontvang). In 1782 was Mozart se opera "The Abduction from the Seraglio" 'n reuse sukses. Oor die jare lewer hy baie klavierkonserte. En hoewel dit gebeur het, het hy geen betaling vir sy arbeid ontvang nie, maar gereeld betaal hy enorme fooie (ter vergelyking: die jaarlikse salaris van Mozart se pa in Salzburg was 350 blomme, en sy seun kon drie keer meer vir een konsert ontvang). Persoonlike korrespondensie toon dat die mate van armoede van die gesin in mites merkbaar oordrewe is. Die buitensporige leefstyl het egter vinnig al die geld verbruik. Nadat Mozart, nadat hy 'n fantastiese bedrag vir die uitvoering verdien het, dit binne twee weke deurgebring het. 'N Vriend aan wie 'n genie gekom het om geld te leen, vra: "U het nie 'n kasteel of 'n stal of 'n duur minnares of 'n klomp kinders nie ... Waar doen u u geld?" En Mozart antwoord: "Maar ek het 'n vrou, Constance! Sy is my kasteel, my trop volbloedperde, my geliefde en my klomp kinders ..." Daar was ses kinders in die gesin, maar vier van hulle het in die kinderjare gesterf. Die Mozart-gesin is onderbreek deur die seuns van Carl Thomas en Franz Xaver, wat nooit nageslag gehad het nie. Mozart se huwelik, waarin hy sonder die toestemming van sy vader aangegaan het, was gelukkig. Wolfgang en Constance was dieselfde, albei het 'n ligte en vreugdevolle houding teenoor die lewe. Daar is 'n legende dat 'n gas een winter na hulle toe kom en hulle dans: die Mozarts het probeer om warm te bly, sonder geld vir vuurmaakhout ... Maar selfs toe die wispelturige gehoor in Wene opgehou het om na Mozarts se operas te luister en sy werk "uit die mode gegaan het", het die komponis het voortgegaan om goeie fooie van ander Europese lande te ontvang, asook die salarisse van die hof.
Mozart en Salieri. Hulle het begin praat oor die feit dat Mozart kort na sy dood vergiftig is: die onderwerp van gifstowwe en vergiftiging destyds was uiters gewild. En ondanks die feit dat almal in die vroeë biografieë van Mozart deur almal, ook sy vrou Constanta, geweier is, het die gerugte nie opgehou nie. Ongeveer dertig jaar het verloop sedert die dood van Mozart, toe Antonio Salieri, destyds reeds 'n ernstige siek persoon, in hierdie mite verskyn het. Volgens die getuienis van diegene wat in daardie jare by hom was, het Salieri nooit 'n bekentenis afgelê dat hy Mozart doodgemaak het nie, soos die koerante beweer het. Miskien het Pushkin oor die gerugte in die koerante gelees en dit verewig in sy verhaal oor "geniepsigheid en onheil". Later het hierdie tema geklink in die toneelstuk "Amadeus" van Peter Schaeffer, wat deur Milos Forman vir die film gebruik is. Daar is egter geen historiese bewyse van die vete tussen die twee komponiste nie. Inteendeel, die teendeel is goed gedokumenteer: Salieri se bewonderende opmerkings oor Mozart; Mozart se weergawe van Salieri tydens die uitvoering van sy opera. Salieri het geen gronde gehad vir afguns oor Mozart nie: laasgenoemde het byvoorbeeld bykans geen instrumentale musiek gekomponeer nie, en in die opera-genre was Salieri se reputasie onder sy tydgenote baie hoër. Dit is bekend dat Mozart Salieri gekies het as die onderwyser vir sy seun Franz. Terloops, onder die vele studente van Salieri, wat 'n groot rol in die musikale lewe van Europa gespeel het, was Beethoven, Czerny, Meyerbeer, Schubert, Liszt ...
Mozart het 'n rekwiem vir sy dood geskryf. Op 'n herfsaand klop 'n grys vreemdeling aan die deur van Mozart ... Hy beveel 'n rekwiem op instruksies van sy meester, graaf Walsegg-Stuppach, wat sy vrou onlangs begrawe het. In afwagting van sy naderende dood, beset deur swart gedagtes, het Mozart 'n vereiste begin komponeer - vir homself. Dit is hoe die legende vertel. Te oordeel na die Mozart-korrespondensie van die laaste maande van sy lewe was hy egter in 'n goeie bui. En sy dood was 'n skok vir familie en vriende. (Hier het Salieri pas 'n vereiste vir sy dood in 1804 geskryf. Maar hy is veel later, in 1825, oorlede.) Mozart se redes vir die dood is ook kontroversieel. Sy siekte het baie vinnig verloop, en op 5 Desember 1791 sterf Wolfgang Amadeus aan vreeslike lyding aan 'n "sterk koors". Wat die koors veroorsaak het, is nie duidelik nie, en dit is nie verbasend nie in die lig van die ontwikkelingsvlak van medisyne. Die genie is behandel deur die beste Weense dokters met behulp van die metodes wat destyds aangewend is. (Na aanleiding van sy voorgeskrewe bloedvergieting word beraam dat Mozart ongeveer twee liter bloed verloor het.) Dit is waarskynlik dat daar 'n epidemie van inflammatoriese aansteeklike siektes in Wene was, iets soos die griep. Alhoewel daar tientalle teorieë bestaan ​​oor die siekte wat die genie doodgemaak het: van trichinose tot vergiftiging.
In die vergetelheid begrawe Mozart is in die massagraf van die armes begrawe ... Slegs een persoon het hom na die begraafplaas gesien ... Die weduwee het geweier om na die begrafnis te kom ... 'n Welgestelde vriend van die Van Swieten-gesin het geld gespaar vir die begrafnis ... Dit is nie heeltemal waar nie. Onder die hervormings van die Oostenrykse keiser Joseph was nuwe begrafnisreëls. Volgens hulle is begrafnisse nou buite die stadsgrense geneem (voorheen het die gewoonte om die dooies in die sentrum, naby die hoofkatedraal, in Europa te begrawe) gefloreer. Die begrafnisprosedure self was uiters vereenvoudig. 85% van die stadsbegrafnisse is in gewone grafte aangebring waarop geen gedenktekens aangebring kon word nie (dit spaar ruimte). Elke 7-8 jaar word die grafte opgegrawe en weer gebruik. Die weduwee is nie na die begraafplaas om die kis te gaan haal nie, en dit was ook in die orde van die saak. Die gedenkgeleentheid vir Mozart het in sy Masonic-lodge plaasgevind. Die lykswa is eers na sesuur die aand na die begraafplaas. Dit is nie aanvaar om hom buite die stadspoorte te volg nie, geen rituele is destyds by die begrafplaas gereël nie, en slegs begraafplaas was teenwoordig. En vir 'n paar jaar het die 'sukkelende' van Swieten ruim betaal vir die opvoeding van die seuns van Mozart, die eerste uitvoering van sy rekwiem gereël, konserte gereël ten gunste van Constanta en kinders in verskillende Europese stede.
Opgeoffer deur die Vrymesselaars. Mozart, soos baie van sy tydgenote, is weggevoer deur die idees van Vrymesselary en was 'n lid van die Masonic lodge (saam met sy vriend Haydn). Sy nuutste opera, The Magic Flute, bevat messelaars-temas en allegories. Maar ... Verdere bespiegeling: die leiers van die orde het vermoedelik gedink dat die opera te karikatuur is, en verneem dat Mozart sy eie geheime samelewing gaan skep. Die genie het dus die slagoffer geword van 'n anti-Christelike messelaars-sameswering: die messelaars het hom met kwik vergiftig, die spore van die graf doelbewus verberg en die skedel daarvoor gesteel vir hul rituele. Hierdie mite is deur die Nazi's gekweek; hy is later onthou. Volgens die teorie van die 60's van die XX eeu het die dood van Mozart 'n opoffering geword by die inwyding van 'n nuwe Masonic-tempel.
Mozart-effek. Hierdie term verwys na 'n stel teenstrydige wetenskaplike bevindings dat klassieke musiek kortliks (15-20 minute) 'n deel van die geestesvermoë van die mens verhoog (byvoorbeeld ruimtelike denke). En dat die luister na Mozart in die wieg goed is vir die kleinding. Passiewe luister na die werke van Mozart, of klassieke musiek in die algemeen, lei nie tot 'n korttermyn- of permanente toename in intellektuele vermoëns nie. Sulke gevolgtrekkings is deur Duitse wetenskaplikes gemaak tydens 'n studie wat in opdrag van die Duitse Ministerie van Onderwys en Wetenskap gedoen is. Dit wil sê, 'n positiewe effek wat nie langer as 20 minute na die luister duur nie, is gevind, maar dit het uit enige musiek en selfs lees uitgekom.