Palmbome - groeiende palm - palm siektes - Tuin - 2021
Die palm is 'n spesie wat struike en plante met 'n groot en robuuste stam insluit. Dit is waarskynlik net 'n plant wat, met 'n stam van groot afmetings, gewoonlik gedefinieer word as "palmboom". Die stam kan min of meer hoog wees, afhangende van die spesie, glad of gekenmerk deur groot skubbe, van 'n grys of bruin kleur. Hierdie morfologiese verskille in die kleur en vorm van die stam hang altyd af van die spesie waaraan die palm behoort. In sommige spesies bereik die stam selfs dertig meter hoog, in ander is dit nie meer as vier meter nie. Die blare kan dubbel en fyn wees, wat aan die twee kante van die stam vas is, of eenvoudig en puntig wat soos 'n waaier oopmaak. Die plantgewoonte is duidelik struikgewas, met 'n baie dik en dekoratiewe kroon en met die tipiese voorkoms van 'n tropiese plant. Gewoonlik is dit 'n immergroen en meerjarige plant.
Die palm bevat verskillende soorte plante. Baie word vir dekoratiewe doeleindes verbou, beide in private en openbare tuine. Ander word gebruik omdat materiaal van hul blare gemaak is. Van die bekendste en gekultiveerde variëteite noem ons die dwergpalm, blou, van klapper, dadel en Hawaii. Die dwergpalm, wetenskaplike naam Chamaerops humilis, algemeen bekend as die St. Peter-palm, is inheems aan Afrika en Suid-Europa. Die wetenskaplike en algemene naam van die plant is afkomstig van die grootte van die stam, wat gewoonlik nie vier meter hoog is nie. Dit is die enigste spesie wat wild groei in die suidelike gebiede. Die blou, wetenskaplike naam Brahea armata, is 'n immergroen boom wat stadig groei, wat selfs vyftien meter hoog kan word. Die kokosneutpalm, wetenskaplike naam Cocos nucifera, is 'n plant wat selfs honderd jaar van die lewe kan bereik. Die stam het hoogtes tussen twintig en dertig meter. Die dadelsoort, wetenskaplike naam Phoenix dactylifera, is 'n reuse palm: sy stam kan dertig meter hoog word. Soortgelyk aan die dadelpalm is ook die Kanariese palm, wetenskaplike naam Phoenix Canariensis. Die palm van die eilande met dieselfde naam is baie indringend, omdat dit geneig is om baie lank te word. Die palm van Hawaii is die enigste van die genus palma wat nie tot die Aracaceae-familie behoort nie. Dit is 'n vetplant (vet) plant wat aan die Campanulaceae-familie behoort. Die wetenskaplike naam is Brighamia insignis en is inheems aan die vulkaniese gebiede van die Hawaiiese eilande. In sy natuurlike omgewing bereik dit vier meter hoog, en in ons gebiede wat in potte verbou word, is dit nie meer as een meter nie.
Die vorm en morfologie van die blomme en vrugte van die palm verander volgens die spesie waaraan hulle behoort. Oor die algemeen lyk die palmblomme in 'n ovaalblaar met die naam "spata" gesluit. Hul kleur is geel of witterig. Die bloeiwyses van die palm is ook tweeslagtig, dit wil sê dat hulle slegs manlik of slegs vroulik is. Die plante met manlike sowel as vroulike blomme word 'hermafrodiet' genoem. Die palm blom gewoonlik in die lente; sommige spesies kan ook tussen die lente en somer blom. Die vrugte, daarenteen, is soortgelyk aan haselneute, maar met konsekwentheid en grootte wat volgens die spesie verskil. Dink byvoorbeeld aan die kokospalm, wat groot ovaalvrugte produseer, en aan die dadelpalm, wat vrugte van twee tot drie sentimeter breed en tot sewe sentimeter lank lewer. Die vrugte van die palms is eintlik drupes, of vlesige vrugte wat bestaan ​​uit skil, pulp en een of twee houtagtige sade.
Blootstelling, temperatuur en grond
Aangesien dit 'n tropiese plant is, het dit sonnige blootstelling nodig. Sommige spesies verkies die hele dag regstreekse son, terwyl ander minstens vyf uur op een slag hou. Die dwerg, aan die ander kant, blyk selfs te weerstaan ​​teen lae temperature en ryp. As gevolg van hierdie hoë aanpasbaarheid, word dit ook in alpiene gebiede verbou. Die kokosnootpalm, daarenteen, moet gekweek word by temperature bo tien grade. Die plant vrees vir koue wind en temperatuur verander. Die datum een, aan die ander kant, het baie hoë temperature, selfs veertig grade, nodig om vrugte te lewer. Laastens dra die blou spesie ook wintertemperature onder tien grade, en dit maak dit ideaal vir verbouing in berggebiede. In die geval van aanhoudende winterryp, kan jong blare egter verwoes word. Die ideale grond vir palmbewerking moet vrugbaar, goed gedreineer en ryk aan humus wees. Vir sommige palms kan dit ook voldoende wees vir normale tuingrond, solank dit met sand gemeng word om dreinering te help. Die kokosneutpalm groei byvoorbeeld baie goed op sout- en sanderige grond.
As die palm in die geskikte grond gekweek word, wat vrugbaar, gedreineer en ryk aan humus is, hoef dit nie bemes te word nie. Dit maak die verbouing veral maklik, omdat dit nie nodig is om kunsmis of kunsmis toe te dien nie. Wat besproeiing betref, is die palm 'n tropiese plant, en dit kan periodes van droogte weerstaan. In die winter kan besproeiing weens swaar reën opgeskort word. Gieter is in plaas daarvan nodig gedurende die vegetatiewe periode (lente - somer) om die algemene ontwikkeling van die plant, blare en vrugte ryp te maak. Voordat u weer natmaak, wag totdat die grond heeltemal droog is.
Verpotten en snoei
Die palm, wat 'n stadig groeiende plant is, kan 'n paar jaar in potte gehou word. Die oorplanting in die grond moet plaasvind wanneer die plant nie meer in die vaas opgeneem kan word nie. Verpotten vind gewoonlik na twee of drie jaar plaas. As die palm in die grond geplant word, tensy dit 'n dwergpalm is, is dit nodig om 'n gebied so ver as moontlik van die omgewing te voorsien, sodat dit nie probleme veroorsaak met die oormatige voortplanting van die blare van die plant of stam. Die palm word in die eerste twee, drie jaar gesnoei om die vorm en groei van die kroon te bepaal. Hierdie operasie word opleiding snoei genoem. Produksnoei is nie nodig om die rypwording van blomme en vrugte te stimuleer nie. In sommige gevalle kan dit nodig wees om die droë of beskadigde dele te verwyder.
Die palm is 'n plant wat voortplant deur saad of deur plantbossies uit te plant. Palms van die geslag Phoenix versprei byvoorbeeld uitsluitlik deur saad. Die dwergpalm, aan die ander kant, kan ook voortgeplant word deur die suiers uit te plant. Dit word in die vroeë lente of herfs geneem. Die gewortelde saailinge word dan in potte geplaas met 'n deursnee van hoogstens tien sentimeter. As saadvermeerdering gekies word, is dit nodig om eers teen die lente te saai.
In die geval van te vogtige grond of oormatige besproeiing, kan die palm beïnvloed word deur wortelvrot. Die parasiete wat die plant die meeste aangetas het, is die kogineale, die rooi spinnekop en 'n vreesaanjaende kewer wat 'rooi kalander' genoem word. Laasgenoemde val veral die dadelpalm aan en verteer sy kroon heeltemal. Duisende Siciliaanse dadelpalms is letterlik deur hierdie kewer vernietig, wat nou as 'n regte kulturele plaag beskou word.
Geskiedenis en simboliek
Die palm is 'n plant wat sedert antieke tye bekend is. Dit is vyf duisend jaar gelede in Mesopotamië en in die Midde-Ooste verbou. Die belangrikheid daarvan is dat die plant dertig keer in die Bybel en twee en twintig keer in die Koran genoem word. Op pad na die Nuwe Wêreld, in Amerika, moet daar egter op gelet word dat die palm ook sy naam gegee het aan 'n Amerikaanse munisipaliteit in die deelstaat Florida. Hierdie voorstedelike sentrum word eintlik Palmettobaai genoem. Tydens die Amerikaanse rewolusieoorlog is palmbome ook gebruik om die fort te bou wat die soldate teen Britse gewere beskerm het. Dit lyk inderdaad asof die sponsagtige hout van die stam die kanonades van die vyandelike troepe opgeneem of afgelei het. Die palm het ook 'n belangrike betekenis in die taal van plante en blomme. Die blare daarvan is byvoorbeeld beskou as 'n simbool van oorwinning en oorwinning in die voor-Christelike era. Die antieke Romeine het die oorwinnende gladiators met blare van hierdie plant beloon. Aan die begin van die Christendom bly dit steeds 'n simbool van triomf en oorwinning. In die Evangelie gaan Jesus in werklikheid op 'n esel na Jerusalem toe, bekroon deur die mense wat palmblare en olyftakke vashou. Die geleentheid word elke jaar gedurende Paastyd herdenk en word onthou as die "Palmsondag". In Christelike simboliek verteenwoordig dit die oorwinning van die geloof teen die vyande van die siel, maar ook vrede en oorvloed.
Die palm se eienskappe verander volgens die spesie waaraan hy behoort. Die voordele word toegeskryf aan datums. Uit hierdie vrugte, byvoorbeeld drupes van die palmboom met dieselfde naam, word 'n stroop verkry wat in water gekook word, hoes en verkoues. Ander palmsoorte het geen spesifieke eienskappe nie, ander kan ook giftig wees. In die meeste gevalle word die palm egter om ornamentele redes gekweek.