Die volgende berig is geplaas deur 'n besorgde volksgenoot na 'n besoek aan Munsieville
van Johan op ma mei 28, 2018 5:33 pm
Ek het voor 5 vanoggend hierdie artikel geskryf. Nog nooit in my lewe het enigiets wat ek moes skryf soveel van my geverg nie...dis nie nonsens wat hier gepraat word nie, dis wat Lenel gistermiddag in Munsieville by Krugersdorp aangetref het....
As jy enige mense ken wat hiervan moet weet, deel dit asseblief:
WAAR 'N VOLK SY SKAAMTE WEGGEGOOI HET....
Dit was op 'n tyd 'n ashoop - 'n plek waar mense vuilgoed weggegooi het. Die dinge in hulle huise en lewens wat van geen nut was nie en 'n bron van skaamte geword het. Gebreekte goed.
Nou is dit mense wat daar weggegooi is. Bejaarde mans met verrimpelde hande. Kinders met groot oë...net oë waarin daar niks uitdrukking meer is nie. Kinders wat na dinge kyk sonder om in te neem wat hulle sien, want dinge rondom hulle is maar net daar, dit het geen nut nie.
Uit die maalkolk van die menslike gang aan die Gautengse Wes-Rand het hulle hier uitgespoel. Die man in die sinkhok - wat op 'n afstand lyk soos die tipiese hok wat op 'n boereplaas staan vir die werfhond. Maar dis 'n mens wat daarin skuiling maak. Die man wat geopereer is vir 'n breuk, maar die wond is nou oop. 13 cm lank, 5 cm wyd en stinkend van die verswering van septisemie. "Het jy vir my pleisters gebring?" vra hy "Ek gee hom nog 'n week," sê die ou man wat saamloop. "Dis die vyfde een vanjaar. Hulle wonde raak septies en hulle sterf. Nog 'n week, ek het dit al baie gesien..."
Nie ver daarvandaan is 'n skuiling waarin twee bejaardes woon. Hulle het albei meer as 70 lewensjare agter die rug. In Zimbabwe was hy 'n welvarende man, 'n loodgieter. Maar hy is daar verdryf en hy kon nie sy voete hier weer vind nie. Die vrou lê. Sy het nie meer voetsole nie, die onderkant van haar voete is 'n gistende wond. Maar die klinieksusters kom nie na hierdie plek toe nie. Sy moet gestut word om aan te sukkel tot waar 'n taxi haar kan oplaai en by 'n staatshospitaal gaan los.
En die klinieksusters is nie die enigste wat hier wegbly nie. "Die vrou daar oorkant se man is 'n rukkie terug dood," sê die ouman wat saamloop. "Die predikante wou nie hierheen kom om te help nie. Ons het een van die swart pastore wat in die veld kerk hou gevra om hom te begrawe."
Tussen die klippe speel 'n klompie kinders. Dis 'n moedelose spel, sonder doelwit of rede. Hulle ken selfs die mees basiese vaardighede nie, want wanneer anders kinders leer om te tel deur 'n ma wat sê: "Gaan haal vir my 3 eiers" of "Hardloop gou kafee toe met hierdie R20 noot en koop 'n brood. Kyk dat jy die regte kleingeld kry," leer hulle dit nie aan nie. Hier is selde drie eiers om te gaan haal en R20 is 'n fortuin wat hulle nie ken nie. Die enigste rede vir hierdie spel van hulle is om die tyd om te kry en moeg genoeg te raak om te slaap.
Die kinders speel in Afrikaans, dis asof die woorde van hulle spel wegskram van hierdie verrotte aarde af. Dis nie 'n taal wat jy op 'n ashoop wil hoor nie. Daar is geen skaduwee nie, geen bome of struike nie, geen vrugbare grond vir groente nie, geen water om dit mee nat te maak nie. Dis net die glansende wit son bo hulle wat hierdie spel waarneem. En tog speel hulle... Dis die oë wat jou die hardste slaan. Groot donker poele van blou verwagting na iets wat hulle self nie kan identifiseer nie.
Dit is die teenstrydigheid, die harde afbakening van realiteite wat 'n mens die diepste tref wanneer jy hier loop. Die opslaankaia wat pynlik netjies en skoon is met die handgeskrewe kennisgewing langs die deur: "Hier klop jy voor jy inkom." Nie omdat daar iets in is om weg te steek nie - op hierdie ashoop van menslike verval kan niks weggesteek word nie. Maar omdat die enigste anker nog die laaste bietjie selfrespek en eiewaarde is.
Daarteenoor is die verlies, juis aan skaamte en selfrespek, die sigbaarste by die kinders. Die drie seuntjies, twee witkoppe wat duidelik boeties is en die donkerkoppie met die parmantige kroontjie en die sprinkeling sproete wat in die asdrom agter die swart gesin se kaia krap. Hulle doen dit elke oggend...
Voor een van die skuilings staan 'n lamlendige houtbankie met 'n dogtertjie daarop. Die krulle van die ligbruin, toutjieshare kleef aan haar voorkop en laag in haar nek vas. Miskien is sy drie, dalk al ses. Hulle ontwikkel nie hier soos ander kinders nie. Dis kinders van onbepaalbare ouderdom, sommige ou, ou mensies in kinderlyfies. Sy is vuil met die vuilheid van baie dae en sy hoes terwyl sy klaend na haar ma roep. "Die ma is netnou hier weg saam met die Nigeriërs, sy sal terugkom met geld en kos vir die kleintjie na vanaand se kant toe," sê die ouman wat saamloop.
Wanneer sy vanaand terugkom sal sy oorstap na die saamgebondelde kaias en hop-huise waarin die swart inwoners van hierdie plek woon. Hulle het darem water en toilette. En daar sal sy 'n kom water bedel om die stank van misbruik van haar liggaam af te was. Almal doen dit - want die lopende water en toilette wat hulle drie jaar gelede beloof is, het nog nooit gekom nie. Hulle bedel almal waswater en drinkwater by die swart plakkerskamp.
Sy sal haar liggaam daarmee was, maar die etterende sweer aan haar gees sal sy nie kan genees nie. Dit het al té stukkend geraak. Die man met die operasiewond sal sterf, en 'n swart lekeprediker sal hom naby die ashoop begrawe en hy sal vergete raak. Sy sal sterf lank voordat sy dood is. En die dogtertjie sal volgende jaar 4 jaar oud wees, en dan 5 en dan 6 en niemand weet wanneer die eerste keer sal wees dat 'n Nigeriër hom aan haar vergryp nie. Want daar is niemand wat dit sal kan keer nie.
'n Mens ry nooit terug na 'n ashoop om te gaan kyk wat het geword van die goed wat jy weggegooi het nie. En dit is dalk die verskriklikste aanklag van alles - niemand kom hierheen om te kyk wat het geword van sy broers en susters wat weggegooi is nie.
Ek ken my kollega. Ons werk lankal saam, ons praat en beplan en deel ons ideale en drome vir ons volk en huil soms by mekaar. Ek ken haar, ek noem haar lankal : "my kleinsussie". Lenel Cotty Wessels van Front Nasionaal is 'n sakevrou, 'n beplanner, 'n doener, 'n strateeg. Sy hou kop en bestuur situasies en dink doelgerig. Maar toe sy my gisteraand bel kon ek hoor dat sy emosioneel hard getref is. Sy het gery na dié plek om te gaan kyk hoe lyk die realiteite van blanke armoede. En sy het 'n kykie gehad in die ingangsportaal van hel op aarde.
Re: Die volgende berig is geplaas deur 'n besorgde volksgenoot na 'n besoek aan Munsieville
van Johan op ma mei 28, 2018 9:18 pm
Als gevolg van de racistische wetten die het ANC toepast op het Blanke Volksdeel in Zuid Afrika.Leven ca 1 miljoen Blanke in +/- 400 kampen verspreid over het land onder erbarmelijke omstandigheden.
Die Suid-Afrikaanse grondwet regverdig sekere vorme van diskriminasie. Teen die einde van apartheid in 1994 en met die aanvang van meerderheidsregering, was die beheer van groot ondernemings in beide die openbare as die publieke sektore grotendeels in wit hande. Dit was 'n ernstige wanbalans, aangesien witmense vir ongeveer minder as 10% van die gehele bevolking van Suid-Afrika uitmaak, wat beteken het dat die land se ekonomie daadwerklik deur 'n verskriklik klein gemeenskap beheer is. SEB se doel is om die Suid-Afrikaanse ekonomie te transformeer sodat dit die demografiese samestelling van die land verteenwoordig.
SEB is meer daarop gemik om swartes te bevoordeel. Dit is eerder regstellende aksie wat die meeste kritiek ontlok van teenstanders teen diskriminasie. Die Suid-Afrikaanse regering ag egter steeds beide strategieë as noodsaaklik tot die ontwikkeling van Suid-Afrika in 'n welvarende staat en dit is ook een van die amptelike doelwitte wat deur die regerende party, die ANC, daargestel is.
Waar het op neer komt is dat alles wat door de Blanke is opgebouwd in rap tempo door zwarte naar de verdommenis word geholpen.Terwijl Blanke in een sneltrein vaart werk/huis/recht op voorzieningen/.............. verliezen schieten de kampen de grond uit,met de op hand zijnde landonteigeningen zal dit aantal nog groter worden.Wat hier gaande is,is het uitwissen van een volk op alle mogelijke manieren.
van Johan op wo jun 06, 2018 9:22 am
We urgently need your support. Winter is upon us, and so is the demand for blankets, warm clothes, food, and other useful household items, to improve the lowdown living conditions of this and other white, impoverished communities. Most of these people receive little or no financial aid from the government or distant families. They are the forgotten people.
By sharing with friends, families, and Businesses, you can already make a huge difference. Instead of waiting for the government to get involved and start helping the white disadvantaged, we would like to take that first step. We cannot do it on our own though. That is why we would want to challenge you to make a massive difference in the following two ways. By donating, and then to share to at least, five friends you know, and even to groups and organization you belong too, that are looking to help further causes and people in stressful situations like these.
We are asking you to take R100, R200, R500 an R1000 even R10 000, and give to impact, and change the hopes of these forgotten poor. What a difference you can make in a child's life, or one of these unemployed and elderly, by donating only R100 or more. Then share the Cause to bring to light their suffering in hope for a more positive response, as to elevate their poor living conditions.
People go without food and even regular meals. Please open your hearts, and wallets to support our people in need. This is really what is happening in South Africa, and we need help all over. Let us break the silence. Make a difference and be part of this project to feed the hungry, clothe the naked, heal the sick and to give drink to the thirsty. Yes, help them escape their prison of poverty by offering employment. They are willing and able to work.
How can we give them a plate of food if the plate is empty and our hands are cut off? 'Please share this with all your friends, and the more people share, the more we raise awareness for make a difference before it is too late. It is so sad to hear that some the kids still go off to school hungry. Unfortunately, this happens worldwide, in our country, and even around us. Like Mother Teresa once said, when she faced the enormous demand and desperate need of the poor and forgotten people of Calcutta "I may not be able to help everyone, but I can start with one."
Cash donations bank details are available; Volunteers can join to be part Come with bringing friends and teams.
A special Thank you to everyone who already has given, volunteered and have pledged their support to see beauty come from these camps.
Section 18 Registered
PAYPAL: Lcronje6@gmail.com Cel: 0736317914
Email: Lcronje6@gmail.com Boeregemeenskaptransvaal1@gmail.com
van Werner Heisenberg op wo jun 06, 2018 11:10 am
Het is de hoogste tijd dat de zweep weer uit kast gepakt zal worden, de enige taal die zwarte apen begrijpen.