Volmaan – 28 Mei 2010 VESAK | SkalkSkryf
« Dierbaar Eetbaar
Boesem vyande »
Volmaan – 28 Mei 2010 VESAK
Mei 29, 2010 deur Joh
Onmeetbaar is die heilsaamheid
wat voortspruit daaruit om eer te betoon aan
hulle wat rein en vreesloos is.
Wesens wat bevry is van smart en verdriet
is waarlik eerwaardig.
Dhammapada verse 195-196
Dit is die deugde in onsself wat die deugde in anner raak sien. Wanner ons een of anner deug in iemand anners gewaar word darie selle eienskap in ons gevoed en versterk.
Ons plaas afbeeldings vannie Boeddha hoog op sodat ons moet opkyk daarna en opsien na dit wat daardeur gesimboliseer word. Vandag is 'n spesiale dag vannie jaar wanner ons die geboorte, ontwaking en afsterwe van ons leermeester die Boeddha herdenk.
Wat 'n voorreg is dit om vertroue te hê in 'n weg van ontwikkeling wat verwys na smart en verdriet as geleenthede vir groei, insig en ontwaking. Sulke gevoelens is nie wie of wat ons is nie – daar is baie meer aan ons as dit.
Deur voor ons leermeester die Boeddha te buig, leer ons om voor lewe en dood te buig, en om deur elke onnervinding te leer.
Daardie beslissende nag
(Prênkie onwettiglik ge-annekseer vanaf die LA Times webwerf met appologie aan die kunstenaar)
Posted in Joh | Tagged maanpreke | 10 Kommentaar
op Mei 29, 2010 at 8:14 nm Louwie
Soos Wilber dit vir ons verduidelik; vir die postmoderne mens het daar niks oorgebly om voor te buig nie. Of hy is self te belangrik weens sy "enorme" verstand om voor enige iets of iemand te buig, of sy panenteïsme/post-teïsme maak hom een met God, en hoe kan god nou voor god buig?
Ons het ons onskuld verloor, ons nederigheid. Ons het ons nekkies styf gemaak, ons kan nie meer op kyk nie. Dinge van die gees is nou geestelike afwyking.
op Mei 29, 2010 at 9:53 nm Joh
Voorwaar, dit is net so. Net soos die gode kwyn as hulle nie meer deur mense se geloof onnerskraag word nie, net so kwyn die deugde wanner die mensdom hulle nie meer waardig ag nie.
En dan wonner ons wat word vannie wêreld?
op Mei 31, 2010 at 9:29 nm Andrew
Dit lyk my ek het die "geestelike vlak" van die Boeddha al verby gesteek deurdat ek nooit sal verwag dat enige iemand voor my moet buig nie, so ydel is ek nie.
Anyway, geluk met sy verjaarsdag.
op Junie 1, 2010 at 9:50 nm Louwie
Baie geluk met jou goeie vordering Andrew. Die wêreld kort dringend mense waarna hulle kan opsien, maar as jy nou te ver gevorderd is gaan hulle dalk spontaan voor jou buig sonder dat jy dit van hulle verwag.
Daar staan nêrens geskryf dat of die Buddha of die Christus van die mense verwag het om voor hulle te buig nie. Die mense doen dit normaalweg spontaan in die teenwoordigheid van sulke uitsonderlike persone.
Ek vermoed dit gaan nie gou met jou gebeur nie, al sê jy ook hulle moet 😀
op Junie 2, 2010 at 11:54 vm Andrew (die leer meester)
Ek is so bly om te hoor jy dink mense sal hulle gatte aan my afvee as ek hulle moes vra om voor my te buig. Buig is maar net 'n metafoor vir onderdanigheid. Een van die probleme met ons samelewing is dat ons gesag blindelings aanvaar en selde bevraagteken, en dit lei tot onderdrukking.
Ek weet nie veel van die Boeddha nie maar die Christus hemel is niks meer as 'n slawe kolonie nie. Lees die tien gebooie weer. En dis dieselfde met Islam. In fact weet jy wat beteken Islam? Dit beteken submission. En die tweede mees algemeenste Moslem naam is Abdullah wat die slaaf van God beteken. Wat dink jy as jy 'n Jood sien wat voor 'n klip muur staan en sy kop vorentoe en agtertoe skud terwyl hy in die eter in praat?
Gelowiges is de facto slawe en in my huis is dit nie deugsaam nie.
op Junie 2, 2010 at 11:57 vm Andrew
Jammer vir die format fout, net Abdullah is veronderstel om in bold te wees.
op Junie 2, 2010 at 12:57 nm Joh
Andrew, die aanhaling sê baie duidelik "eer betoon", en die buiging wat in die kommentaar na verwys word is 'n uitdrukking van sodanige eerbetoning.
Daar is 'n wesenlike verskil tussen eerbetoning en onnerdanigheid.
Is daar enige iemand aan wie jy persoonlik ooit eer sou betoon, en indien so, hoekom?
op Junie 2, 2010 at 1:08 nm Joh
Wat die Jood by die muur aanbetref, dink ek hy doen iets wat vir hom sin in sy lewe bring. Net soos dit vir jou sin maak om saam met Appollo oppie berg te sit en oor die see uit te staar. Omdat dit nie vir my sin maak nie, hoef ek nie oorlog teen hom te verklaar nie. Hy loop sy pad, en ek myne, en jy sit jou sit.
op Junie 2, 2010 at 5:49 nm Andrew
Sonder om te hard daaroor te dink sou ek se dat ek eervol teenoor enige iemand sou wees wat eerlik, regverdig en nie onderdrukkend is nie. Ek aanvaar jou verduideliking dat buiging in hierdie konteks eerbetoning beteken.
"Hy loop sy pad, en ek myne, en jy sit jou sit."
Dis so mooi maar dis ook die kern van die konflik tussen die twee kampe. Die dag wanneer gelowiges beleefd genoeg sal wees om hulle persoonlike ideologie privaat te hou sal vrede miskien heers. Maar ongelukkig kan 'n mens nie met 'n gelowige onderhandel nie. Godsdienstige geloof is per definisie nie onderhandelbaar nie omdat dit 'n rigiede en blindelingse aanvaarding van 'n stel idees is. Kritiek word onderdruk en woorde soos laster word geskep. Verdraagsaamheid is 'n vreemde konsep vir 'n gelowige. Hoeveel kinders ken jy wat eers toegelaat is om 'n verskeidenheid godsdienstige gelowe te studeer voordat hulle 'n keuse gemaak het van wat om te glo? En in sommige verkrampte gemeenskappe kan ongeloof ook sosiale selfmoord beteken, of selfs erger.
Dalk is wedersydse respek net te idealisties vir die mens se primitiewe frontal cortex.
op Junie 3, 2010 at 6:34 nm Louwie
As twee mense met `n primitiewe frontal cortex met spies en assegaai teenoor mekaar staan in `n dispuut oor grond, `n vrou of `n bokooi of `n god, dan is die uiteinde bloed op die grond.
As twee mense met `n wêreldsentriese morele staat van ontwikkeling teenoor mekaar staan in dispuut oor grond, of `n vrou of geloof, dan is daar wedersydse respek en dialoog om die probleem op te los.
Wat sou gebeur as eersgenoemde spiesdraer en laasgenoemde denkende mens teenoor mekaar te staan kom?