’n Helikopter kom laag oor die bosse aangevlieg. Die helikopter, ikoon van wildbewaring in Afrika. ’n Skoot klap. Die renosterkoei steier. Dan kom sy weer op die been en hardloop met mening om weg te kom van die gevaar. ’n Tweede skoot klap. Dié slag struikel die koei en rol in die stof. Bloed spuit met ’n dik straal uit haar kop, om ’n laag rooi skuim in die sand te maak.
Die saagdraer druk die lem teen die basis van die horing, styf teen die vel. ’n Mens moet nie mors nie. Die saag skree skril soos dit deur die horing sny. Die brandreuk hang swaar in die lug. Bloed en stukke vel trek in ’n stroom die grasveld binne. Dan val die horing met bebloede basis in die sand.
Johan Fourie skryf onderhoudend en met eerlikheid en passie oor die skemer wêreld van die stropers – mense wat gevorderde tegnologie, helikopters en groot geld inspan vir hul duistere motiewe. Sy deeglike kennis van die veld, natuur en die taktiek wat die stropers gebruik dra daartoe by dat hy die leser ŉ naelbytervaring gee oor ŉ saak wat elke Suid-Afrikaner na aan die hart behoort te lê. Die leser is telkens saam met die spesiale magte bly oor hul suksesse, maar ook saam met hulle ontsteld as hul weer ŉ renoster verloor.