Nuuskommentaar: Ons erfenis is ontwikkel en gekoester, en nou skynbaar gesteel …Foto: Stellenbosch Lente/Facebook. Dit is nie altyd natuurrampe of oorloë wat die kultuurerfenis van volke laat verdwyn nie. Die aanslae teen Afrikaans bly veelvuldig, en daar gaan van Afrikaanssprekendes verwag word om hard te werk om die voortbestaan van die taal en sy sprekers te verseker. Want, leer die Psalmdigter, my erfenis is vir my mooi. “My erfenis is vir my mooi.” Hoeveel artikels en berigte oor Erfenisdag het nie al met hierdie treffende woorde uit Psalm 16:6 begin nie? Maar dit is net ’n sinsnede. Die hele teksvers lui: “Here, my erfdeel, my beker, U bepaal my lot. Die meetsnoere het vir my in lieflike plekke geval, ja, my erfenis is vir my mooi.” Hierdie woorde kom uit die 1953-vertaling. In die 1983-vertaling is “erfdeel” met “wat ek ontvang het” vertaal. Die NetBible vertaal die vers so, wat weer ’n ander dimensie daaraan gee: “It is as if I have been given fertile fields or received a beautiful tract of land.” Die aanloop hiertoe is uit vers 5: “Lord, you give me stability and prosperity; you make my future secure.” Dit is duidelik uit die verskillende vertalings dat die skrywer dit wat hy van die Here ontvang as bate beskou, en dat dit gekoester en selfs besing behoort te word. Maar terwyl ons die erfenis besing, hetsy of dit grond is soos deur die NetBible vertolk of enige seëning, is die regering besig om wysigings aan die Grondwet aan te bring sodat grond sonder vergoeding afgevat sal word wat weer eens, volgens die NetBible, eintlik stabiliteit en voorspoed moet verskaf. Maar wat is die algemene gevoel onder die Afrikaner/minderheidsgroepe oor hul erfenis? Vele ervaar dit dat die erfenis wat sekuriteit en stabiliteit moet bied verslons of gesteel is, of steeds word. Baie ervaar dit as synde dat ons vreemdelinge in ons eie land geword het. Kort-kort moet ons hoor hoe politici soos Julius Malema en Ace Magashule dinge kwytraak soos dat die wit mense se voorouers in Suid-Afrika misdadigers was wat met seilskepies hierheen gekom het. Die ANC in die Wes-Kaap is suur omdat talle skole in die provinsie nie belangstel om hul ore uit te leen en skole se name te verander nie. Skole met name soos Cecil John Rhodes en Hendrik Verwoerd staan op die voorpunt van die lys “aanstootlike name” wat verander moet word. Tans word die Gautengse LUR vir onderwys, Panyaza Lesufi, as waarskynlik die grootste sloper van Afrikaanssprekendes se erfenis beskou – ’n regte eietydse Milner, iets wat hy gereeld ontken, soos teenoor Hanlie Retief in haar Rapport-rubriek, maar haar tog voordat die onderhoud klaar was, uit sy kantoor laat gooi. (Lees hier.) Vanjaar het die regering heelwat moeite gedoen om iets van Erfenisdag te maak. Daar was selfs ’n radio-advertensie in “Afrikaans”, maar waarin Afrikaans vermink is soos om na die “Uniegeboue,” in plaas van na die korrekte “Uniegebou” te verwys. In breë trekke sou die herdenking van erfenis neerkom op die viering van ’n taleveelheid wat saam ’n soort taalharmonie skep. Dié boodskap sneuwel sommer in die wegspringblokke deurdat Lesufi nie op die een of ander manier berispe word oor sy verdelende en kwetsende tong nie. Theuns Eloff van die FW de Klerkstigting skryf in Rapport soos volg: “Alle Suid-Afrikaners (ook minderheidsgroepe wat nie swart is nie) moet die vryheid gegun word en die verdraagsaamheid geniet om dit wat vir hulle kosbaar uit die verlede is en wat nie teen die beginsels van die huidige Grondwet is nie, te vier en te gedenk.” Maar is ’n erfenis dan so kwesbaar en broos? Voorbeelde in die argeologie is volop van erfenisse wat verdwyn het, en nou moeisaam en met baie geduld gerekonstrueer moet word nadat dit eens netjies opgeteken was. Lank voor die Europeërs na die Amerikas gekom het, het die Majas oor ’n besondere skrifstelsel beskik. Karakters, simbole en kleur is ingespan om onder meer alles van belang op te teken. Hierdie dokumente is op enkele uitsonderings na as “heidens” verwoes. Pas het argeoloë vasgestel dat die baie ou Minoïese beskawing en hul hoofstad Knossos op die eiland Kreta nie deur ’n reuse-uitbarsting van die vulkaan op die eiland Thera, ’n tsoenamie of aardbewing verwoes is soos tot dusver aan skoolkinders geleer is nie, maar omdat hul skrifstelsel verander het. Dit blyk dat klimaatsverandering groot beskawings, waaronder moontlik dié van die Romeine, laat ondergaan het.