Ponsie is nie ‘n gelukkige kat nie. Sy is nie elke dag ongelukkig nie; om die waarheid te sê, wanneer die son skyn en sy buite in die tuin kan rondrol in die sand (veral wanneer sy so pas gebad is) of in die bome rondklouter, kan jy eintlik die genoegdoening op haar gesig lees. Sy lê soms die hele dag om en slaap daar buite. Maar o wee, die dag as die son nie skyn nie, staan sy buite op die vensterbank en skel op haar huismense. Karen sê sy is seker die kat dink ons is in beheer van die knoppies wat die son aan- en afskakel.
Op sulke dae bly sy nie lank buite nie en kom maak haar tuis op iemand se laptop. Daar lê sy lank uitgestrek oor die sleutelbord en suig die hitte in as ons nie betyds keer nie. Die feit dat sand en kathare, asook haar liggaamshitte, nie goed is vir die laptop se binnegoed nie, is vir haar van geen belang nie. Sy weet baie goed dis nie toelaatbaar om daar te lê nie, maar dit verhoed haar nie om daar langs die skerm te sit en gluur na haar mense wat nie die son-knoppie wil druk nie. Dan strek sy haar kastig uit, kruip-kruip ‘n bietjie nader en vat-vat so met die pootjie aan die sleutelbord, totdat sy aangepraat word.