Brein basiese beginsels: beloningstelsel dryf ons gedrag Beloning Stigting
Om te verstaan ​​waarom ons deur lekker kos, liefdevolle aanraking, seksuele begeerte, alkohol, heroïne, pornografie, sjokolade, dobbel, sosiale media of aanlyn inkopies gedryf word, moet ons weet van die beloningstelsel.
Die beloningstelsel is een van die belangrikste stelsels in die brein. Dit dryf ons gedrag na aangename stimuli soos kos, seks, alkohol, ens. En dit dryf ons weg van pynlike (konflik, huiswerk, ens.) Wat meer energie of moeite verg. Dis waar ons emosies voel en daardie emosies verwerk om aksie te begin of te stop. Dit bestaan ​​uit 'n groep breinstrukture in die kern van die brein. Hulle weeg om 'n gedrag te herhaal of om 'n gewoonte te vorm. 'N Beloning is 'n stimulus wat 'n aptyt dryf om gedrag te verander. Belonings dien tipies as versterkers. Dit beteken dat hulle ons gedrag herhaal wat ons (onbewustelik) so goed vir ons oorlewing waarneem, selfs wanneer hulle nie is nie. Genot is 'n beter beloning of stimulus as pyn vir die motivering van gedrag. 'N Wortel is beter as 'n stok ens.
In die middel van die beloningstelsel is die striatum. Dit is die streek van die brein wat gevoelens van beloning of plesier veroorsaak. Funksioneel koördineer die striatum die verskeie aspekte van denke wat ons help om 'n besluit te neem. Dit sluit in beweging- en aksiebeplanning, motivering, versterking en beloning persepsie. Dit is waar die brein die waarde van 'n stimulus in 'n nanosekonde weeg, wat 'seep' of 'wegbly' seine stuur. Hierdie deel van die brein verander die meeste merkbaar as gevolg van verslawende gedrag of dwelmmisbruikversteuring. Gewoontes wat diep ryp geword het, is 'n vorm van 'patologiese' leer, dit is buite beheer.
Dit is 'n nuttige kort TED praat oor die onderwerp van Die Pleasure Trap.
Die rol van dopamien
Wat is die rol van dopamien? Dopamien is 'n neurochemiese wat aktiwiteit in die brein veroorsaak. Dit is waaraan die beloningstelsel werk. Dit het verskeie funksies. Dopamien is die 'go-get-it' neurochemiese wat ons dryf aan stimuli of belonings en gedrag wat ons nodig het om te oorleef. Voorbeelde is kos, seks, binding, pyn vermy, ens. Dit is ook 'n sein wat ons laat beweeg. Byvoorbeeld, mense met Parkinson's Disease verwerk nie genoeg dopamien nie. Dit kom voor as ruige bewegings. Herhaalde spore dopamien versterk ons ​​neurale paaie sodat ons 'n gedrag wil herhaal. Dit is 'n belangrike faktor in hoe ons iets leer.
Dit is baie versigtig gebalanseer in die brein. Die belangrikste teorie oor dopamien se rol is die aansporing-opvallendheid teorie. Dit gaan oor wil, hou nie daarvan nie. Die gevoel van plesier self kom van natuurlike opioïede in die brein wat 'n gevoel van euforie of 'n hoë veroorsaak. Dopamien en opioïede werk saam. Mense met skisofrenie het gewoonlik 'n oorproduksie van dopamien en dit kan lei tot geestelike storms en uiterste emosies. Dink Goldilocks. Balans. Bingeing op kos, alkohol, dwelms, porno ens versterk daardie paaie en kan tot verslawing in sommige lei.
Dopamien en Genot
Die hoeveelheid dopamien wat deur die brein voor 'n gedrag vrygestel word, is eweredig aan die potensiaal om plesier te verskaf. As ons genot ervaar met 'n stof of aktiwiteit, beteken die geheue wat ons verwag dat dit weer aangenaam sal wees. As die stimulus ons verwagting oortree, is dit meer aangename of minder aangename - ons sal min of meer dopamien dienooreenkomstig die volgende keer as ons die stimulus ervaar. Dwelms kap die beloningsisteem en skep aanvanklik hoër vlakke van dopamien en opioïede. Na 'n tyd word die brein gewoond aan die stimulus, dus benodig meer van 'n dopamien hupstoot om 'n hoë te kry. Met dwelms benodig 'n gebruiker meer van dieselfde, maar met die stimulering van porno, benodig die brein nuwe, verskillende en meer skokkende of verrassende om die hoë te kry.
'N Gebruiker soek altyd die geheue en ondervinding van die eerste euforiese hoë, maar kom gewoonlik teleurgestel. Ek kan nie ... kry nie. Bevrediging. 'N Gebruiker kan ook na 'n tyd die porno of alkohol of sigaret nodig hê om 'n kop te bly van die pyn wat veroorsaak word deur lae dopamien en stresvolle onttrekkingsimptome. Vandaar die bose kringloop van afhanklikheid. In 'n persoon met 'n substansgebruik of gedragsafhanklikheid kan die 'drang' om te gebruik, wat veroorsaak word deur fluktuerende dopamienvlakke, voel soos 'n oorlewingsbehoefte van 'n lewe of dood en lei tot baie swak besluitneming net om die pyn te stop.
Hoofbron van dopamien
Die hoofbron van dopamien in hierdie middelbreinarea (striatum) word in die ventrale tegmentale area (VTA) geproduseer. Dit gaan dan na die nucleus accumbens (NAcc), die beloning sentrum, in reaksie op die sig / cue / anticipatie van die beloning, laai die sneller gereed vir aksie. Die volgende aksie - 'n motor- / bewegingsaktiwiteit, geaktiveer deur 'n opwindende sein, gaan dit kry, of 'n inhibeerende sein, soos 'stop', word bepaal deur 'n sein van die voorfrontale korteks sodra dit die inligting verwerk het. Hoe meer dopamien daar in die beloningsentrum is, hoe meer word die stimulus as 'n beloning beskou. Mense met buite-beheer gedragsversteurings, of verslawings, produseer te swak 'n sein van die prefrontale korteks om die begeerte of impulsiewe aksie te inhibeer.
<< Neurochemicals Adolessente brein >>