Vir Jouself – Yollie se lewe
Posted on January 26, 2020 by Yolandi Serfontein
Ek hoef nie eens te beskryf hoe 2019 vir my persoonlik was nie. En ek gaan dit nie weer beskryf nie. Ek gaan nie weer beskryf deur wat ek als was nie. Die stres, die hartseer, die ongelooflike baie trane, my gesondheid wat ‘n knou gekry het as gevolg van al die stres en hartseer, en ek wat soos in met die hele tyd moeg gevoel het so na aan die einde van die jaar, soveel so dat ek byna aan ‘n algehele uitputting gely het. Ek wil nie weer in daardie detail ingaan nie want dit is soos ek nou voel, agter my en dit moet so bly vir my onthalwe. Verlede jaar kon nie gouer verby gaan soos wat dit het nie. Nie dat als so sleg was nie. Daar het iets goeds daarvan gekom.
In September elke jaar gaan ek na die Kaaptadse maraton in Rondebosch, daar by die common wat bestaan uit ‘n oop stuk veld wat omtrent so 2.5KM ver is. Net so voor die maraton sal ek en my Pa rondom die common stap. Verlede jaar en die jaar voor dit was ek onkant betrap met die wind wat so sterk gewaai het, dat dit my asem weggewaai het. Gewoonlik is 2.5km redelik maklik vir my om te behaal, maar nie as ‘n Suid-Ooster so sterk waai dat jy byna op jou rug beland nie. Net hierdie deel was die begin van iets nuuts vir my.
Ek was, figuurlik gesproke, met my rug teen die muur na my labrador se skielike afsterwe. Als kon nie erger gegaan het as wat dit al klaar het nie. Dit was veilig om te sê dat my lewe baie leeg was. Ek was soggens so moeg ek kon skaars opstaan. Ek was saans so moeg gewees dat ek kon skaars my arms bo my kop hou. Dit is hoe dit gegaan het vir maande aanmekaar totdat my verlof begin het in Desember. Ek was emosioneel gedreineerd gewees. Ek het ‘n sterk front voorgehou oral waar ek kon. Op sosiale media en in mense se geselskap, maar dinge het maar sleg gegaan. Totdat ek iets gedoen het was dit als verander het, iets wat my aan die gang gehou het deur die moeilike tye waardeur ek was.
Ek het myself fiks gekry en aangehou oefen. Ek het my lewe in ‘n heel ander rigting ingeslaan en my doel was om aan Parkruns begin deel te neem. Ek het begin om my lewe op dreef te kry en dit in iets meer positiefs te kry.
Dit was net ‘n uitdaging, geïnspireer deur my pa, om te kyk hoe vêr ek myself kan dryf. Ek doen dit vir myself om weer daardie hoop te hê dat daar tog iets goeds is in my lewe. Ek het aangehou oefen en met elke oefen sessie, fikser geword. Ek het ook baie beter begin voel ook.
Ek het op Saterdag, 28 Desember 2019, aan my eerste Parkrun by Rondebosch Common deelgeneem en klaargemaak in ‘n tyd van 45 minute en 2 sekondes. Dit was ‘n lekker ervaring wat my gelukkig laat voel het vir die eerste keer in ‘n paar maande. Om myself weer in ‘n positiewe manier uit te daag om te sien hoe vêr ek kon kom.
Ek het gister aan my vierde Parkrun deelgeneem in ‘n tyd van 39 minute en 53 sekondes, my persoonlike beste tyd. Die bewolke en koel weer het beslis gehelp en was perfek gewees om te stap en hardloop wat ek later in die resies gedoen het. As ek nie my beste tyd gehaal het nie, sou ek weer probeer het met die volgende Parkrun. Die doel van dit als is dat jy aanhou moet probeer en nie so maklik moed opgee nie. En jouself te geniet om persoonlike beste tye probeer haal, ten spyte van wat als plaasvind.
Met al die negatiewe dinge wat plaasgevind het in my lewe verlede jaar, het ek een baie waardevolle les geleer uit dit als. En dit is om iets vir jouself te doen en niemand anders nie. Dit het ek gedoen sonder enige verskonings of verduidelikings aan enige iemand.
Ek het dit gedoen, net om te besef dat daar soveel mooi dinge is in die lewe om te ervaar as om vas te kyk in al die negatiewe aspekte van die lewe. Ek doen sulke dinge om byvoorbeeld fiks te word en aan Parkruns deel te neem om myself uit te daag en myself te lig en ‘n bietjie pret te hê daarby ook.
Al is jou omstandighede nie altyd maklik nie. Al vertrap mense jou drome en jou ambisie om iets in die lewe te bereik. Al is daar so baie negatiewe mense om jou wat glo jy kan niks bereik in die lewe nie. Doen dit ten minste vir jouself. Want jy skuld sulke negatiewe mense niks in die lewe nie.
Doen dinge vir jouself. Pak uitdagings aan vir jouself, want dit is net jy wat dit kan doen en dit is net jy wat iets in die lewe kan bereik, ten spyte van al die negatiewe dinge.
My vierde Parkun gister. Ek is die een in die blou top en grys broek, hard besig om my persoonlike beste te bereik. Foto: Rondebosch Commen Parkrun
Net na my tweede Parkrun, Saterdag, 4 Januarie 2020
Previous PostPrevious Dubbele Standaarde…
Next PostNext Een jaar gelede