Fishbourne Romeinse paleis - Inligting - 2022
Fishbourne Romeinse paleis
Fishbourne Roman Palace in West Sussex huisves die oorblyfsels van 'n groot Romeinse paleiskompleks wat in die 1ste eeu gebou is. As die grootste Romeinse woonplek in Brittanje, bied dit 'n fassinerende insig in Romeinse Brittanje en bevat dit 'n groot versameling pragtige mosaïekwerk.
Fishbourne Roman Palace geskiedenis
Fishbourne Roman Palace, gebou in 75 na Christus op die terrein van 'n Romeinse voorraadkompleks, was 'n groot en indrukwekkende ontwikkeling wat net 30 jaar na die verowering van Brittanje verskyn het. Dit sou gebou gewees het vir die hoogste klasse van die Roemeens-Britse samelewing, en is die grootste Romeinse woonkompleks wat in Brittanje ontdek is-dit is selfs groter as die Buckingham-paleis!
In die volgende 200 jaar is Fishbourne Roman Palace verder opgeknap, insluitend die toevoeging van 'n verskeidenheid ingewikkelde mosaïek in meer as 100 kamers, waarvan baie vandag nog gesien kan word. Baie teorieë omring wie die paleis moontlik besit het, met voorstelle, waaronder Tiberius Claudius Togidubnus, 'n pro-Romeinse stamhoof van die Regni-stam wat in Tacitus 'Agricola genoem word.
Bewyse dui daarop dat Fishbourne in die laat 3de eeu deur 'n brand verwoes is en dat slegs die paleismure daar staan. Dit blyk dat die terrein nooit weer na die datum herbou is nie, met die oorskot wat verlore en vergete was tot hulle in die 1960's ontdek is.
Fishbourne Roman Palace vandag
Vandag word Fishbourne Roman Palace bestuur deur die liefdadigheidsorganisasie Sussex Past en is dit oop vir toeriste en opvoedkundige groepe. Besoekers kan oudiovisuele uitstallings, artefakte en rekonstruksies van die terrein bekyk, sowel as die oorblyfsels van die Noordvleuel, wat onder 'n bedekte omheining beskerm word.
Daar is baie uiters goed bewaarde mosaïeke in Fishbourne Roman Palace, waaronder die beroemde 'Cupido on a Dolphin mosaic' en 'n Medusa-mosaïek, soortgelyk aan dié wat by Brading Roman Villa en Bignor Roman Villa gevind word.
Die webwerf bevat ook 'n gerekonstrueerde Romeinse tuin, ontwerp en geplant volgens argeologiese en historiese bewyse, sowel as 'n museum wat Romeinse tuinboutegnieke ondersoek.
Kom by Fishbourne Roman Palace
Fishbourne Roman Palace is in die dorp Fishbourne in West Sussex geleë en kan bereik word deur die A259 van die Fishbourne -rotonde op die A27 af te neem en die bruin toeristeborde na die terrein te volg. Die treinstasie van Fishbourne is 7 minute se stap van die perseel af, terwyl die busdienste 56, 700 en 770 by Salthillweg, 8 minute se stap, stop.
'N Besoek aan Fishbourne Roman Palace
Reading Museum het 'n groot versameling argeologie. Dit is versamel sedert die stigting van die museum in 1883 en bevat artefakte so uiteenlopend soos antieke wapens wat tydens werk deur Thames Water opgegrawe is, middeleeuse beeldhouwerk uit die ruïnes van Reading Abbey en internasionaal belangrike vondste uit die Romeinse stad Calleva in die huidige Silchester.
Die span probeer altyd om ons versamelings beter te verstaan ​​en te organiseer, en verlede jaar het ons aansoek gedoen om 'n mentorskema by die Society of Museum Archaeologists aan te sluit. Hierdie organisasie bied vaardigheidsdeling en opleidingsgeleenthede oor alle aspekte van versamelingsversorging, interpretasie en toegang.
Ons was suksesvol met ons aansoek en as ons mentor het ons die kundige Rob Symmons, kurator van Fishbourne Roman Palace, die grootste woning van die Romeinse inval in Brittanje, wat dateer uit 75AD, aangewys.
Ons het Rob in die museum ontmoet verlede November, en vroeër vanjaar het ons die besoek aan Fishbourne Roman Palace teruggekeer. Lees verder om uit te vind wat ons versamelingspan geleer het, asook ons ​​ervaring met die besoek aan Fishbourne!
Fishbourne Roman Palace en Reading -personeel by die Palace
Uitspattigheid in Romeinse Brittanje: 'n besoek aan Fishbourne Roman Palace
As deel van ons reeks waarin kundiges Britse plekke aanwys om historiese onderwerpe te illustreer, besoek Miles Russell Fishbourne Roman Palace, eens 'n weelderige gebou met moontlike koninklike verbindings ...
Gepubliseer: 20 Januarie 2014 om 15:06
Fishbourne is een van die groot suksesverhale van die Britse argeologie. Die terrein is die eerste keer ontdek in 1960, toe 'n meganiese graaf wat 'n sloot gegrawe het, 'n massa teëls en puin getref het. Daaropvolgende opgrawings het 'n goed ingerigte, met mosaïek gevulde paleis onthul (dit is heeltemal verkeerd om dit '' villa 'te noem) met vier kolonnevlerkies rondom 'n oop binnehof. Saamgestel deur 'n leër van hoogs geskoolde argitekte en vakmanne wat van die Europese vasteland af ingebring is, sou die terrein in vandag se terme ongeveer £ 8 miljoen gekos het.
Die paleis wat ons vandag sien, het ontwikkel uit 'n binnehof in Mediterreense styl, wat in die middel van die 60's na Christus gebou is. Alhoewel dit klein was volgens die latere standaarde van die paleis, het dit 'n uitstekende interne dekor gehad, insluitend kolomme bedek met Korintiese hoofstede, geverfde muurgips, pleisterwerk, marmer uit Oos -Frankryk en Italië, en swart en wit geometriese Romeinse mosaïek. 'N Fragment uit 'n marmerportret van die jong keiser Nero, wat in die museum te sien was, dui op moontlike bande tussen die eienaars van die huis en die keiserlike gesin.
Wat ook al die aard van hierdie eerste groot ontwerp by Fishbourne, dit lyk asof dit nooit voltooi is nie. Geboue wes van die binnehof was nie veel bo die grondvlak voordat konstruksiewerk gestaak en 'n meer uitspattige bouprojek onderneem is nie. Die nuwe paleis is gebou op 'n skaal wat ongekend was in Noord -Europa.
Luister: Miles Russell sluit aan by die Geskiedenis Ekstra podcast om sleutellesers en soekvrae oor Romeinse Brittanje te beantwoord
Wat bly vandag oor by die Fishbourne Roman Palace?
Besoekers aan die webwerf vind dit vandag dikwels moeilik om die omvang en omvang van die oorblyfsels wat voor hulle lê, te begryp, die moderne besoekersgebou wat slegs twee derdes van die een vleuel (die noordelike) beskerm, met die oostelike, westelike en suidelike reeks wat almal lê begrawe onder tuine, behuisings en 'n moderne pad. Op 'n oppervlakte van net meer as 150 meter is die voetafdruk van die gebou groter as die van Buckingham -paleis. Vir 'n boorling van Rome sou so 'n eksotiese repertoire van dekoratiewe en argitektoniese kenmerke heel normaal voorgekom het, maar vir die inheemse Brit sou al hierdie kleur en spoggerige klipwerk indrukwekkend gewees het.
Die oorspronklike ingang van die paleis was via 'n groot saal, geleë op die sentrale as van die oostelike vleuel. Ten noorde van hierdie ingang, geskei daarvan deur 'n verskeidenheid administratiewe kantore, was 'n gangsaal wat waarskynlik bedoel was vir semi-openbare vergaderings en vergaderings tussen die buitewêreld en verteenwoordigers van die paleis. Ruimte in die suide is oorheers deur 'n luukse badstel.
Die oostelike ingang lei direk na 'n groot oop binnehof. Opgrawing hier het die slote vir 'n sierheining (nou herplant) aan die lig gebring, 'n Romeinse innovasie wat die begin van die Britse obsessie vir tuinmaak aandui.
Die westelike reeks, wat ontvangs- en vermaaklikheidsgebiede bevat, is oorspronklik op 'n verhoogde platform gebou sodat dit die kompleks sou oorheers en het gevolglik aansienlik gely as gevolg van latere ploegwerk. Tog is dit duidelik dat die hooffokus van die vleuel 'n groot kamer was, amper seker die belangrikste eetkamer (triclinium). Die apsis is ontwerp om 'n geboë eetbank (stibadium) te bevat waar gaste kan sit, eet, gesels en vermaak kan geniet.
Die noordelike vleuel by Fishbourne vorm die fokus vir drie groot eenhede. Dit het die vorm van woonstelle, elk met hul eie slaapkamers en eetkamer/onthaalareas. Hierdie organisasie van ruimte laat vrae ontstaan ​​oor hoe hierdie reeks oorspronklik gefunksioneer het. Dit kan wees dat akkommodasie opsygesit is vir belangrike besoekers of dat aparte woongebiede deur meer as een hoëstatusgesin gebruik is.
Ongelukkig is daar baie min bekend oor die suidelike vleuel by Fishbourne, waarvan die meeste tans onder die A259 lê. Beperkte ondersoek in die tuine van huise wat aan die pad grens, dui daarop dat die reeks uitkyk na 'n terrasagtige siertuin en die see. Die bene van wilde varke en takbokke wat hier gevind word, kan aandui dat die paleiseienaars hul eie kuddes en jagveld gehad het.
Wie het in Fishbourne Roman Palace gewoon?
Wie het in so 'n paleis gewoon? Dit is 'n vraag wat argeologie nog nie oortuigend moet beantwoord nie. Die waarskynlikheid is dat dit 'n pas geïnstalleerde administrateur, staatsamptenaar (soos die goewerneur of tollenaar), sakeman of handelaar was, desperaat vir die gemak van Rome, of iemand wat die Romeinse saak gehelp het: 'n prominente Britse aristokraat met verbindings. Dit is aanloklik om die paleis aan twee histories getuigde figure te koppel: Tiberius Claudius Togidubnus, 'n man wat op 'n inskripsie van die nabygeleë Chichester 'n 'Groot Koning van die Britte' genoem word, en Tiberius Claudius Catuarus, 'n welgestelde Brit wie se naam op 'n goue ring gevind net oos van die paleis.
Maar Fishbourne was slegs een van 'n aantal vroeg -Romeinse paleisgeboue wat in die tweede helfte van die eerste eeu nC langs die suidkus van Engeland gevestig is. Wie ook al die bewegers en skudders van die ontwikkelende Romeinse provinsie was, dit lyk asof hulle sonder entiteit entoesiasties nuwe huise ontwikkel het. Die waarskynlikheid is dat hulle Britte op die mark was.
Binne 'n paar jaar het alles egter verander. In die eerste dekades van die tweede eeu is die groot gang in Fishbourne afgebreek en 'n badstel wat in die noordelike vleuel ingevoeg is, is ontbind en alle groter ruimtes is onderverdeel. Dit dui daarop dat die tydperk vir enkelbewoning verby was en dat die paleisgebou in besit was van twee of meer afsonderlike eienaars. Dit is uit hierdie latere fase dat die beroemdste 'cupido on a dolphin' poligrome mosaïek, een van die beste vloere wat uit Romeinse Brittanje oorleef het, geskep is.
Namate die boerderye van Suid -Engeland in die derde en vierde eeu nC voorspoedig was, het Fishbourne gekrimp en afgeneem. Aangesien die paleis 'n plek was waar die nouveaux riche hul geld vinnig en opvallend bestee het, is dit nie verbasend nie. Die eerste villa's, hoewel beïnvloed deur die argitektoniese repertoire van Fishbourne, was sentrums waar rykdom gegenereer word, boerderye ontwikkel geleidelik met verloop van tyd, en hul eienaars koop die Romeinse kultuur in soos en wanneer finansies dit toelaat. Fishbourne kon nie sy hoë uitgawes behou nie, en toe die geld uiteindelik opraak, het die gebou begin stagneer. In die latere derde eeu het 'n laaste, verwoestende brand beëindig, watter planne ook al vir die struktuur.
Dr Miles Russell is 'n senior lektor in prehistoriese en Romeinse argeologie aan die Bournemouth Universiteit. Hy is die skrywer van Bloedlyn: die Keltiese konings van Romeinse Brittanje (Amberley, 2010)
Na aanleiding van die stigting van die gebou, het dit gemengde behandeling ondergaan, aangesien afdelings aangepas is om aan die veranderende behoeftes te voldoen. Een kamer het selfs 'n smid geword.
Die paleis is op 'n stadium tussen 270-296 tydens 'n stormagtige tydperk van die Britse geskiedenis deur vuur vernietig. Carausius, wat aan bewind gekom het nadat hy die Suid -Britse kus teen seeroweraanvalle verdedig het, het mag oorgeneem en as onafhanklike keiser van Brittanje en Gallië regeer tot sy moord in 293. In 296 neem Constantius Chlorus die bewind terug. Sy seun het natuurlik later die mag in York oorgeneem en het 'n dinamiese uitwerking op die geskiedenis gehad deur sy ondersteuning van die Christendom. Barry bespiegel oor die vernietiging dat 'n verband tussen plaaslike en nasionale gebeurtenisse nie onmoontlik is nie.#Redding het na die brand plaasgevind: geen dakteëls (bruikbare boumateriaal) het in die aslaag oorleef nie.
Hierna was die terrein bedek en het dit plaasgrond geword. Die skrape van Saksiese en Middeleeuse ploegskare kan op sommige van die mosaïek gesien word. Die mees opwindende graf is gevind op die terrein wat uit hierdie latere tydperk dateer. 'N Skelet lê nog dramaties in sy graf wat deur die middel van 'n mosaïek gesny is. Replika of nie, dit is 'n spookagtige gesig en selfs beïnvloed
Omgekeerde mosaïek (wankel as gevolg van grondwater. Let op vierkantige gate wat die oorblyfsels van 'n graanpaal is) 'N Hypocaust om die paleis lekker warm te hou vir koue Britse winters.
Fishbourne Roman Palace - Geskiedenis
Fishbourne Roman Palace het die sluiting oorleef en op 17 Mei weer vir besoekers oopgemaak. Gaan die tyd en veiligheidsmaatreëls na op die webwerf van die Sussex Archaeological Society, eienaars van die webwerf, by.
Die komitee van die vriende is in noue kontak met die eiendomsbestuurder, Melanie Marsh, en die personeel van die paleis om uit te vind waar ons die beste kan wees en hoe om die jaarlikse lidmaatskapsintekeninge en die skenkings wat die vriende en ander so mildelik het, te gebruik verskaf.
Om te help om te herstel van die inperking, toe daar geen geld ingekom het nie, het die paleis baie besoekers nodig, kom dus as jy kan, moedig vriende en kennisse aan en spandeer wat jy kan spaar in die kafee, die boekwinkel en die geskenkwinkel.
Goeie nuus - op 22 Augustus sal die immergewilde gladiators weer hul vaardighede en vaardighede in die paleis demonstreer.
Ons, die Vriende, vertrou steeds op ons lede se subskripsies en skenkings om ons in staat te stel om toelaes aan die paleis te maak vir items wat hul begroting andersins nie sou dra nie. As u 'n donasie wil maak (of verdere skenkings), is ons baie dankbaar.
Om te help, stuur u tjek aan die tesourier: Mr Paddy Thomas, Flat 29, Holly Tree,
Mark Anthony Court, HAYLING ISLAND, Hants PO11 0AE, of
bankoorplasing na TSB Bank, sorteerkode 30-15-42 a/c 18431568 Vriende van Fishbourne Roman Palace.
Fishbourne Roman Palace is 'n filiaal van Sussex Archaeological Society, wat geen openbare geld ontvang om te help met die instandhouding van die verskillende terreine nie. Ons Grondwet maak voorsiening daarvoor dat die Vriende geld spesifiek insamel om die paleis te help om toerusting aan te skaf of aktiwiteite te finansier wat anders as sy begroting sou beloop. Vriende gee ook tyd om op die terrein te help, gereeld of tydens spesiale geleenthede, soos kinderaktiwiteite.
Op ons projekbladsy kan u 'n paar van die maniere sien waarop ons kon help. Selfs as u nie aan Palace -aktiwiteite kan deelneem nie, bied u lidmaatskapintekening of skenking waardevolle ondersteuning.
Fishbourne Roman Palace is in die dorp Fishbourne, Chichester in West Sussex. Die paleis is die grootste residensiële Romeinse gebou wat in Brittanje ontdek is en het 'n buitengewoon vroeë datum van 75 nC, ongeveer dertig jaar na die verowering van Brittanje. Die vele uitstekende mosaïekvloere uit hierdie tydperk maak dit nog meer besonders. 'N Groot deel van die paleis is opgegrawe en bewaar, asook 'n museum op die perseel. Die reghoekige paleis omring formele tuine, waarvan die noordelike dele gerekonstrueer is. In die 2de en 3de eeu is uitgebreide veranderings aangebring toe baie van die oorspronklike swart en wit mosaïek bedek was met meer gesofistikeerde gekleurde werk, insluitend die perfek bewaarde dolfynmosaïek in die noordelike vleuel. Meer veranderinge was aan die gang toe die paleis in ongeveer 270 afgebrand het, waarna dit verlaat is.
Museummodel van Fishbourne Roman Palace
Ontdekking en opgrawing
In 1960 het die argeoloog Barry Cunliffe die terrein eers stelselmatig opgegrawe, wat per ongeluk ontdek is deur 'n ingenieur wat by Portsmouth Water Company werk en 'n nuwe waterleiding oor 'n veld gelê het. Die Romeinse villa wat deur die span van Cunliffe opgegrawe is, was so groot dat dit as Fishbourne Roman Palace bekend geword het, en 'n museum is opgerig om sommige van die oorblyfsels te beskerm en te bewaar. Dit is soortgelyk in grootte aan Nero se Goue Huis in Rome of aan die Villa Romana del Casale naby Piazza Armerina op Sicilië, en weerspieël in ooreenstemming die basiese organisasie van die paleis van keiser Domitianus, die Domus Flavia, voltooi in 92 na Christus Palatine Hill in Rome. Fishbourne is verreweg die grootste Romeinse woning wat noord van Italië bekend is. Op 'n oppervlakte van ongeveer 150 meter het dit 'n groter oppervlakte as die Buckingham -paleis. 'N Moderne museum is deur die Sussex Archaeological Society gebou, met die meeste sigbare oorblyfsels, insluitend een vleuel van die paleis. Die tuine is aangeplant met outentieke plante uit die Romeinse tydperk
Die ligging van Fishbourne, naby Chichester (Noviomagus Reginorum), word gereeld gekyk in besprekings oor die weelde rykdom wat in Fishbourne verteenwoordig word, sowel as versterking vir die aanspraak van Cogidubnus as die eienaar van die villa. Die stad Chichester was in die hartjie van die dominante Atrebates-stam, maar hul vroeë kennismaking met die Romeinse imperialisme het 'n pseudovriendelike verhouding tussen die Romeine en die Atrebates geskep. Die stammense in die gebied is later die Regnii genoem nadat hulle so lank deur die Romeinse kliëntkonings regeer is.
Geskiedenis en paleisbeskrywing
Plan van North Wing The Cupido op 'n dolfynmosaïek
Formele tuin: komplekse boksheinings Skulpmosaïek met dolfyne
Gerekonstrueerde muurskildery Walled City "mosaïek, kamer N7
Aanvanklik was die geboue op die terrein meer as 33 m lank, blykbaar 'n voorraadbasis vir die Romeinse leër wat in die vroeë deel van die verowering in 43 nC gebou is. Later is twee residensiële houtraamgeboue gebou, een met klei- en mortelvloere en gipsmure wat 'n gemaklike huis blyk te wees.
Hierdie geboue is in die 60's na Christus gesloop en in die omgewing van 65 na Christus vervang met 'n uitgebreide en aansienlike klipmuur-villa, of 'n protopaleis, wat 'n binnehof met kolonnades en 'n badstel insluit, saam met twee ander geboue en materiaal wat uit die vorige geboue geneem is. Dit is versier met muurskilderye, pleisterwerk en marmer poligroom panele. Die lewensgroot kop van 'n jong man wat in marmer gesny is, gevind tydens opgrawings in 1964, en geïdentifiseer word as 'n gestalte van Nero van 13 jaar, geskep tydens of kort daarna sy formele aanneming deur die keiser Claudius in 50 nC. protopaleis. Buitelandse, waarskynlik Italiaanse, vakmanne moes in hierdie vroeë tydperk in diens geneem word. Hierdie gebou was nie uniek in hierdie omgewing nie, aangesien die villa in Angmering in baie opsigte soortgelyk was en dui op 'n aantal aristokrate wat in die omgewing woon en seker dieselfde personeellede gebruik het.
Die groot paleis met vier woonvleuels rondom 'n formele binnehof van 250ft x 320ft is in ongeveer 75-80 nC gebou en het ongeveer 5 jaar geneem om dit te voltooi, met die protopaleis in sy suidoostelike hoek. Die massiewe nivellering van die uitgestrekte terrein bereik plek -plek tot 5 voet. Die tuine is omring deur kolonnades in die vorm van 'n peristyle.
Die noordelike en oostelike vleuels bestaan ​​elk uit suites van kamers wat rondom die binnehowe gebou is, met 'n monumentale ingang in die middel van die oostelike vleuel. In die noordoostelike hoek was 'n groot byeenkomssaal. Die westelike vleuel bevat staatskamers, 'n groot seremoniële onthaalkamer en 'n galery. Die suidelike vleuel bevat waarskynlik die eienaar se privaat woonstelle, hoewel die noordelike vleuel die mees uitgebreide sigbare mosaïek bevat. Die paleis bevat tot 50 uitstekende mosaïekvloere, sentrale verwarming onder die vloer en 'n integrale badhuis. Die tuin bevat uitgebreide aanplantings van gevormde beddings vir heinings en bome met watertoevoer vir fonteine. Boonop kyk die suidelike vleuel uit oor 'n uitgestrekte kunsmatige terras wat as 'n reghoekige tuin uitgestrek is tot by die see, waar 'n kaamuur was. Hierdie tuin is aangeplant as 'n 'natuurlike' landskap met bome en struike, en met 'n dam en stroom. Dit het ook kolonnades aan ten minste een kant gehad.
Die versiering van die paleis was uitgebrei, insluitend muurskilderye, pleisterwerk en opus sektiele, marmer poligroompanele waarvan voorbeelde in die museum voorkom. Soos in die protopaleis, moes buitelandse vakmanne in hierdie vroeë tydperk in diens geneem word.
Die paleis oortref die oorspronklike eienaar en is vroeg in die 2de eeu omvattend hermodelleer, en miskien onderverdeel in twee of meer aparte villa's, met die toevoeging van 'n bad-suite in die noordelike vleuel. 'N Merkwaardige nuwe Medusa -mosaïek is ook gelê op 'n vroeëre een in die middel van die noordelike vleuel in ongeveer 100 nC.
In die middel van die 2de c. AD, 'n verdere groot herontwerp, sluit in die afbreek van die suite van die onlangse bad en die oostelike punt van die noordelike vleuel, waarskynlik as gevolg van insakking van die onderliggende vroeëre vul. Nuwe baddens is in die tuin en peristyle voor die oostelike vleuel gebou, en 'n muur oor die tuin omring die noordelike helfte. Die noordelike vleuel is ook ingrypend gewysig in plan, met 4 nuwe polichrome mosaïek, waaronder die Cupido -mosaïek uit ongeveer 160 nC.
Soms in die laat 3de eeu is verdere herontwikkeling gedoen. Die finale wysigings was onvolledig toe die noordelike vleuel in 'n brand vernietig is c. 270 nC. Die skade was te groot om te herstel, en die paleis is verlaat en later afgebreek. Dit is nie bekend of die brand toevallig was, deur kusaanvallers ontstaan ​​het of deel was van 'n meer wydverspreide tydperk van ontwrigting wat veroorsaak is deur die opstand van die 'Britse' keiser Carausius in die 280's na Christus
Die aanvaarde teorie, wat eers deur Barry Cunliffe voorgestel is, is dat die vroeë fase van die paleis die woning was van Tiberius Claudius Togidubnus (of Cogidubnus), 'n pro-Romeinse plaaslike hoofman wat na die eerste fase as koning van 'n aantal gebiede geïnstalleer is van die verowering. Togidubnus is bekend deur 'n verwysing na sy lojaliteit in Tacitus's Agricola, en van 'n opskrif ter herdenking van 'n tempel gewy aan Neptunus en Minerva wat in die nabygeleë Chichester Guildhall gevind is. 'N Ander teorie is dat dit gebou is vir 'n ander boorling, Sallustius Lucullus, 'n Romeinse goewerneur van Brittanje aan die einde van die 1ste eeu, wat moontlik die seun van die Britse prins Adminius was. Twee inskripsies wat die teenwoordigheid van Lucullus aanteken, is in die nabygeleë Chichester gevind, en 'n versiering van die paleis tot in die vroeë negentigerjare sou baie veiliger by so 'n interpretasie pas. As die paleis vir Lucullus ontwerp is, dan was dit moontlik net 'n paar jaar in gebruik, want die Romeinse historikus Suetonius meld dat Lucullus tereggestel is deur die waankeiser Domitianus in of kort na 93 nC. Ander teorieë dui daarop dat die eienaar van die die paleis was óf Verica, 'n Britse kliëntekoning van die Romeinse Ryk in die jare voor die inval van Claudia, óf selfs een Tiberius Claudius Catuarus, wie se goue seëlring in 1995 daar naby ontdek is
Die uitleg van die paleis
Die eerste ding wat 'n besoeker aan die paleis by die oostelike ingang sien, was 'n tuin wat na die onthaalsaal aan die westekant van die gebou lei. Hulle moes oor die lengte van hierdie tuin tot by die deur loop, en het so die vele prag onderweg verbygesteek. In hierdie tuin is blombeddings op 'n pragtige manier aangelê. Fonteine ​​wat op estetiese plekke langs die gruispaadjies geplaas is, is gevoed deur loodpype wat water uit 'n fontein buite die terrein vervoer het.
Die ingangsportaal is bereik deur 'n kliptrap op te klim en deur 'n 12 m hoë stoep te kom wat deur vier gesnyde kolomme gesier is. Binne was die gehoorkamer waar gaste ontvang is op 'n vloer van 'n ingewikkelde mosaïek wat tonele uit die Romeinse geskiedenis uitbeeld wat van muur tot muur versprei het. Die plafon is in rooi, pers en blou geverf. Rondom hierdie kamer was pragtig ingerigte suites vir gaste.
Vanuit die ingangsportaal het hulle na 'n ander tuin gegaan met 'n paadjie van 9 m breed met struike langs elke kant. Tussen die struike was uitsparings met meer fonteine ​​van Purbeck -klip en marmerbeelde.
In die noordelike vleuel was twee binnehowe omring deur nog gastekamers. Dit het mosaïekvloere en was bedek met marmer uit die verre ooste van die Romeinse Ryk. In die noordooste was die groot byeenkomssaal wat 24 meter lank was. Agt kolossale piere het die saal in gange verdeel en die dak van 100 ton (101,818 kg) ondersteun. Aan die voet van sommige kolomme was beelde van klassieke Romeinse figure gesny.
In die oostelike vleuel was nog twee binnehowe met tien kamers. Dit was van 'n eenvoudiger ontwerp, nie so ingewikkeld ingerig nie, wat aandui dat dit gebruik is vir die helpers wat die gaste vergesel het.
Die mooiste deel van die paleis was die suidelike vleuel langs die badhuis en waarskynlik waar die eienaar en sy gesin gewoon het. Hierdie deel van die huis was tussen twee patio's, een met 'n wonderlike uitsig oor die tuine, die ander na die hawe van Chichester. Hier het die eienaar sy bote gehou en tussen die pragtige tuine gewandel.
Die bou van die paleis moes 'n monumentale taak gewees het inaggenome die materiaal wat gebruik is en die afstande wat dit vervoer is. Die opgrawingswerk vir die fondamente alleen het beteken dat ongeveer 36.576 kubieke meter grond verwyder moes word. Daar was 160 klipkolomme in die paleis en 50 mosaïekvloere wat deur ingevoerde vakmanne gebou is. Die materiaal, tesame met die probleme van ontwerp, organisasie en vervoer, beteken dat dit 'n taak van epiese omvang was. Uit die ontwerp is dit duidelik dat 'n topargitek uit Rome ingebring is om die paleis te ontwerp.
Die Romeinse paleis in Fishbourne is slegs 'n halfuur se ry van die huis van my neef Tony af. Hy neem my een keer elke twee jaar daarheen. Op een of ander manier vind ons iets nuuts op elke reis.
Ek lees hierdie boek elke tien jaar. Ek ontdek elke keer iets nuuts oor die webwerf en iets nuuts oor Romeinse Brittanje.
Dit is die eerste boek van die nou baie bekende Barry Cunliffe. U sien 'n meester en 'n hand op elke bladsy. Die Romeinse paleis in Fishbourne is slegs 'n halfuur se ry van die huis van my neef Tony af. Hy neem my een keer elke twee jaar daarheen. Op een of ander manier vind ons iets nuuts op elke reis.
Dit is die eerste boek van die nou baie bekende Barry Cunliffe. U sien 'n meester se hand op elke bladsy. . meer
Ons is by ontvangs begroet deur 'n lieflike dame en is genooi vir 'n praatjie oor die geskiedenis.
Die museum is pragtig ingerig en die uitstalling op so 'n manier is maklik om te volg. Die mosaïekvloere is goed bewaar en pragtig om te sien. Om so naby aan die geskiedenis te wees, was 'n voorreg en om die inligtingsborde te kon lees, terwyl ons die tyd geneem het om rond te gaan, bygevoeg om te besoek.
Die pragtige tuine is die moeite werd om rond te loop en die heerlikheid te geniet.
Vir kinders, jonk en oud, is daar opvoedkundige gebiede rondom die museum wat individue aanmoedig om mosaïek, padlegging en vele ander take te probeer maak. Dit is goed deurdag en is 'n inklusiewe museumspyseniering vir alle ouderdomme.
Fantastiese mosaïek en 'n baie vriendelike, behulpsame personeellid wat. alhoewel ons om 4.15 aangekom het, was dit baie tegemoetkomend en het ons die villa ook verduidelik. en het ons gered van die video van 13 minute wat nogal woedend aangebied is deur 'n ander personeellid wat ek nie seker verstaan ​​dat ons net wou kyk nie.
Die mosaïek is wonderlik, dit is lanklaas dat ek my aan die geskiedenis toegegee het en na mosaïeke gekyk het, maar die wat hulle het, is wonderlik en word baie goed vertoon.
Het ons besoek terdeë geniet.
Beveel die besoek aan die ruïnes van hierdie fassinerende Romeinse paleis aan in die dorpie Fishbourne, Chichester in West Sussex, Engeland. Toegang is ongeveer £ 8 per volwassene. Die groot paleis is in die 1ste eeu nC gebou, ongeveer dertig jaar na die Romeinse verowering van Brittanje op die terrein van 'n Romeinse leërvoorraadbasis wat op die Claudiaanse inval in 43 nC gevestig is. Die reghoekige paleis omring formele tuine, waarvan die noordelike helfte gerekonstrueer is. Daar was uitgebreide veranderings in die 2de en 3de eeu, met baie van die oorspronklike swart en wit mosaïek wat bedek was met meer gesofistikeerde gekleurde werk, insluitend die perfek bewaarde dolfynmosaïek in die noordelike vleuel. Hierdie ongelooflike pragtige mosaïek alleen is die besoek werd. Daar is ook 'n interessante museum aangeheg waar wonderlike artefakte - insluitend interessante artikels soos deurskarniere (wat 'n mens nie kan dink selfs 2000 jaar gelede bestaan ​​het) gesien kan word nie. Die paleis het omstreeks 270 nC afgebrand, waarna dit verlaat is.
Die naam Fishbourne kom van die ou Engelse woorde fisk (vis) en burna (stroom), en beteken die stroom waar visse gevang word. Die skikking is in 1086 in die Domesday Book aangeteken Fiseborne.  
Die burgerlike gemeente Fishbourne is in 1987 gestig uit dele van die gemeentes Appledram, Bosham, Chichester en Funtington. Die gemeente val onder die distrik Chichester District Council van Harbour Villages, die West Sussex County Council -afdeling van Chichester West, en die kiesafdeling van die Britse parlement Chichester, wie se LP sedert 2017 Gillian Keegan van die Conservative Party is.
Fishbourne is die plek van Fishbourne Roman Palace, 'n belangrike argeologiese terrein. Op die terrein is oorblyfsels gevind wat dateer uit die tyd van die Romeinse verowering van Brittanje in 43 nC. wie se koning Verica uit sy vyande gevlug het vir Romeinse beskerming. Daarna is die houtgeboue vervang deur een van die grootste Romeinse paleise in die Romeinse wêreld. Die paleis is aan die einde van die derde eeu deur brand beskadig en nooit herbou nie.
Die oorsprong van The Manor, wat aan die noordelike punt van Appledram Lane South, tussen die gemeentes Appledram en Fishbourne geleë is, kan dateer uit die bewind van Henry VIII.
Fishbourne is in April 1540 tot die eer van Petworth geannekseer en vir die eerste keer 'n herehuis genoem. Daar word gesê dat 'Sir Thomas White en andere' in 1558 die opperhoof van die kroon gehou het, maar in 1560 word John Fenner, wat op Kersdag 1566 gesterf het, se herenhuis van New Fishbourne toegestaan. Vanaf 1570 was The Manor besit deur Francis Bowyer, wethouder van Londen, en sy vrou Elizabeth. Hul seun Sir William Bowyer vestig die landhuis in 1605 op homself en sy vrou Mary, en gee dit vier jaar later aan sy seun Henry oor sy huwelik met Anne, dogter van Nicholas Salter. In 1633 is The Manor aan William Cawley verkoop. Tydens The Restoration is die boedels van Cawley verbeur en Fishbourne was een van die herehuise wat aan James, hertog van York, gegee is. Ander geregistreerde eienaars van The Manor House was sir John Biggs, sir Thomas Miller, Dame Susannah Miller, eerwaarde sir Thomas Combe Miller, 6de bart., Edward Stanford en generaal-majoor Byron.
Die herehuis is gedateer 1687 op 'n noordelike vleuel wat deur Sir Thomas Miller by die gebou aangebring is.
Die Britse skrywer, Kate Mosse, is grootgemaak in Fishbourne. 
^"2001 -sensus: West Sussex - bevolking per gemeente" (PDF). West Sussex County Council. Gearchiveer van die oorspronklike (PDF) op 8 Junie 2011. Besoek op 12 April 2009.
"Wyk/burgerlike gemeentebevolking 2011". Besoek op 15 Oktober 2015.
"GENUKI: New Fishbourne". Besoek op 10 Junie 2020.
Glover, Judith (1974). The Place Names of Sussex. London, England: B. T. Batsford. bl. 56. ISBN0713428538 .
Stephenson, Hannah (1 June 2021). "Kate Mosse: I'm very lucky that I've been able to care". Die Onafhanklike . Retrieved 3 June 2021 .