Die laaste gedeelte van Matteus 5 is 'n herhaling van sommige van die Tien Gebooie. Die klem val op die liefdesgebod:
As ons dit nie kan doen nie, is ons niks beter as die verwerplike tollenaars nie, want hulle het die gebruik gehad om net die lief te hê wat hulle liefhet.
Dit wat dieper liggend is, is dat ons gebooie net kan oortree wanneer jy vooraf die lus ontwikkel het om die gebod te oortree.
Jy sal die Sabbatdag ontheilig wanneer daar iets anders is wat jy in die plek van Sabbatsheiliging wil stel.
Iemand steel tog nie normaalweg iets en wonder na die tyd wat hy daarmee gaan doen nie. Hy wil eers iets hê (begeer) en dan gaan steel hy dit.
Oneer aan ons ouers en verset teen gesag kan eers gebeur wanneer ons 'n ander toestand of optrede begeer as om ons te onderwerp aan die reëls en gesag wat oor ons gestel is.
Ons lees in Lukas 15:16 van die begeertes van die verlore seun. Hy het begeer om sy maag te vul met die peule wat die varke eet.
Maar Ek sê vir julle dat elkeen wat na 'n vrou kyk om haar te begeer, reeds in sy hart met haar egbreuk gepleeg het.
Ons lees in Titus 2:11 dat die wêreldse begeertes direk teenoor die genade van God staan. Omdat hierdie soort van begeerte-sondes almal van die duiwel af kom, vernietig dit die mens. Ons kan dus tereg sê dat die Here ons met hierdie gebod wil beskerm.
Die Bybel gee soms 'n volledige beskrywing van iemand se geskiedenis om daarmee die ontstaan en die gevolge van sonde wat iemand gepleeg het, aan te toon. Kom ons kyk na een so 'n volledige voorbeeld.
Dit is hoe sonde in die gedagtewêreld begin, maar eindig in 'n fisiese daad: die regverdige Nabot verloor sy lewe en die onregverdige Agab en sy familie word deur God vervloek.
NB: Ons het dus inderdaad beheer oor ons begeertes, hulle ontstaan nie, en bly nie lewe as ons hulle nie vertroetel nie.