Hoekom gaan Ackers wérklik die pad vat?Johan Ackemann (Foto lionsrugby.co.za) Johan Ackermann, Rassie Erasmus, Jake White, Jimmy Stonehouse, Gary Gold, Dawie Theron, Loffie Eloff en ŉ hele rits ander bekwame afrigters. As dit nie die gevaarligte by die Suid-Afrikaanse rugbybase laat brand nie, dan weet ek nie so mooi nie. Ja, net soos in die spelers se geval, is die geelwortel om in ponde, euro’s en Japanse jen betaal te word, ŉ baie goeie rede, maar is daar werklik agter die kap van die byl gekom? Wanneer Ackermann, jou land se beste Superrugbyafrigter, die pad vat om Gloucester in Engeland te gaan afrig wat agtste van 12 spanne in die Engelse Premierliga is, wat 10 van sy 18 wedstryde verloor het, kan jy maar net jou kop skud. Ja, dis ŉ nuwe uitdaging, ja, dis ŉ nuwe rugbykultuur en omgewing, en ja, dis ŉ ideale geleentheid om jou rugbyhorisonne te verbreed. Maar is dit werklik die rede? Ackermann het nie grys gebiede nie, dis of wit en swart. Hy was altyd lojaal en eerlik, die sout van die aarde. Dis soos hy gespeel het; hy het altyd sy bes gegee, in 13 toetse vir die Bokke en ŉ magdom wedstryde vir die Blou Bulle en Bulls, die Cats en Lions, Northampton Saints, Griekwas en die Sharks. Dis wat hy ook van sy spelers verwag. Hulle sal deur ŉ muur vir hom hardloop en daar is baie min spelers wie se spelpeil nie onder hom verbeter het nie. Sy gesin en godsdiens speel ŉ baie groot rol in sy lewe. Ek onthou hoe hy as destydse speler by die Lions se onthale met sy vrou en twee jong kinders opgedaag het. Kinders was taboe by onthale, behalwe vir Ackers, want almal het geweet, dis of almal, of niks. Hy het onder Carel du Plessis, Harry Viljoen en Jake White vir die Springbokke gespeel en moes in baie meer as 13 toetse gespeel het. Ek het hom die eerste keer sien speel toe hy in 1993 die Bokke gas in ŉ oefenwedstryd op Loftus B gegee het. Hy was hard, kliphard. Ek het toe reeds geweet dat hy die hoogste sport sal bereik. Maar nou is hy, soos talle ander, vir Suid-Afrikaanse rugby verlore. Hoekom?