10,453,329 members (66,980 online) CodeProject::Workspaces
Multiple Column Dropdownlist for the ASP.NET DataGrid By Jayarajan S Kulaindevelu, 1 Jun 2005
Last Updated 1 Jun 2005	Article Copyright 2005 by Jayarajan S KulaindeveluEverything else krag | Bodemklippe
Posted on Junie 14, 2018 by Ansophie Joubert
Die mens se liggaam is ‘n wonderwerk. ‘n Pasgebore babatjie is so bewus van liggaamlike behoeftes. Die voorsiening daarin is die eerste bewuswording van ‘n vriendelike of ‘n onvriendelike wêreld. Stadig ontwikkel ‘n baba en begin kommunikeer en speel. So ontdek hy sy wêreld deur aanvanklik net sy ouers. As volwassene het liggaamlike behoeftes tweede plek in die groter ontwikkeling van die intellek.
Meeste van ons ure as volwassenes word aan werk, vermaak en daarna fisiese aktiwiteite spandeer. Dit is met ons intellek dat ons in ons fisiese behoeftes voorsien en nie instinktief soos ‘n baba nie. Wanneer ons gesond en aktief is, dink ons nie in besonderhede oor die funskionering van al ons organe en onsienlike ligaamsdele nie. Wanneer ‘n siekte of besering oor ons pad kom, is ons intellek op daardie liggaamsdeel, wat nie meer goed funksioneer nie, gefokus. Siekte is dan voorop in ons gedagtes en beïnvloed ons denke met betrekking tot dieet en aktiwiteite.
Wanneer ons met ‘n gebrek saamleef, wat gesonde mense vanselfsprekend neem, moet ons kompenseer vir ‘n onvolmaakte liggaam. Stel jouself voor hoe dit moet wees om blind gebore te wees. Die basiese beelde van bome, water, huise, gesigte, lig en sonskyn – die lys is lewenslank – is slegs ‘n afskynsel van wat jy kan voel met jou hande of ervaar in jou denke. Die genesing van blindheid verander jou lewe op alle vlakke en laat jou op die wêreld reageer op ‘n heel ander manier. Genesing van blindheid laat jou nie toe om dieselfde persoon te bly nie. Die genesing, ‘n aanraking van God, verander alles. ‘n Gesonde liggaam verander die siel en gees.
Genesing van blindheid in die tyd van Jesus was omtrent onmoontlik. Die mediese wetenskap was nog nie ontwikkeld genoeg om eers die oorsake vas te stel nie en kon geen genesing bied nie. Blindheid was algemeen in die midde-Ooste.
Uit ‘n teologiese oogpunt het alle blindheid by God begin (Exodus 4:11) so-ook alle genesing daarvan (Psalms 146:8). Nêrens in die Bybel word blindheid as ‘n straf vir sonde genoem nie, hoewel dié gedagte as bygeloof algemeen was. Blindheid word dikwels metafories in die Bybel gebruik. Dit kan verwys na ‘n gebrek aan intellektuele of morele begrip (Jesaja 29:9-10,18). Regters word gewaarsku dat omkopery en geskenke die oë van onderskeiding verblind (Exodus 23:8; Deuternonomium 16:19). Jesaja word geroep om die oë van Israel te veblind sodat hulle nie kan verstaan nie (Jesaja 6:10). In Jesaja 56:10 word blindheid met nalatigheid geassosieer en in Numeri 16:14 word misleiding met die gebrek aan oë gekoppel.
Blinde mense is hulpeloos vir sekere eise van die lewe. Blindheid in antieke tye het gewoonlike ‘n mislike lewe van bedel en armoede uitgespel, met min geleenthede vir enige verbetering. Die genesing van die blinde man wat ons verlede week bespreek het, was ‘n rede vir vreugde en feesviering. Die hele gemeenskap het geweet daar is een minder bedelaar op straat. Hy was nou in staat om na homself te kyk en ‘n hele nuwe lewe te begin.
Maar… die genesing het op die Sabbat plaasgevind. Jesus het die Sabbat oortree. Hy het klei gemaak en dit is as werk beskou.
Ons het al oor die belaglike wette aangaande die Sabbat gesels. Die spyker in die sandale het veroorsaak dat loop op die Sabbat sonde is omdat die gewig van die spykers ‘n las was. Vingernaels sny, hare of baard versorg of selfs n lamp uitblaas was alles werk en daarom verbode. Genesing op die Sabbat was ook sonde. Mediese versorging kon geskied solank ‘n lewe in gevaar was en dan moes dit slegs wees om te keer dat dit erger word. Enige versorging wat die pasiënt beter maak, was verbode.
Moenie lag nie. Het jy niks wat jou dryf om belaglike dinge te doen om onsienlike dinge te laat gebeur nie? Gryp jy aan ‘n stukkie hout as jy praat oor iets goed wat gebeur (touch wood)? Vrees jy die slegte wanneer goeie dinge gebeur?
Die Fariseërs het waarlik gedink dat hulle God plesier en hulle manier die enigste regte manier was.
Die blinde man is nogal ‘n karakter. Die Fariseërs irriteer hom. Lees maar weer die dialoog soos dit opgeteken is. Hy kon nie Jesus in hulle teologiese model inpas nie, en het ook nie probeer nie. Sy wonderwerk was ‘n probleem. Jesus was in sy hart en niemand kon Hom daar uit kry nie, selfs al kon hy nie die wonderwerk met sy verstand verklaar nie.
Ons het Jesus lief, nie die teorieë oor Hom nie.
Die blinde man was braaf. Hy het direk met die kerkleiers gepraat. Miskien was hy in sy blinde toestand nie so bewus van hulle wurggreep op die gemeenskap nie en kon hy meer direk met hulle praat.
Die man se ouers is bang. Die leiers was magtig om jou lewe baie onaangenaam te maak deur verbanning uit die sinagoge. Hulle kon selfs op jou besittings beslag lê. Die Fariseërs het gedink daar is bedrog rondom die wonderwerk. Hulle moes in die eerste plek seker maak dat die man werklik blind was. Valse profete het op slinkse maniere wonderwerke nageboots, om hulle eie geloofwaardigheid aan te help (Deuteronomium 13:1).
Hulle daag hom uit soos in ‘n hof om die waarheid te praat. Hulle is woedend omdat die blinde man se argument skrifgebaseer en volgens hulle eie voorskrifte is. Die wonderwerk is ‘n wonderlike ding. Jesus kan dit nie doen as Hy nie van God is nie. God hoor nie die gebed van ‘n slegte mens, daarom moet Jesus ‘n goeie mens wees.
Die feit dat God nie die gebed van ‘n slegte mens verhoor nie, kom uit die Ou Testament (Job 27:9, Psalms 66:18, Jesaja 1:15, Esegiël 8:18, Psalms 145:19, Spreuke 15:29). Die Here sorg vir die regverdiges en luister na hulle hulpgeroep. (Psalms 34:15)
Hulle argument was so swak dat hulle begin boelie en beledig het. Hulle het hom tot met geweld gedreig en weggejaag. Dit is ‘n teken van paniek en desperaatheid.
Jesus kry die man buite die Tempel. Die Here sal jou altyd vind as die kerk en die mense jou sleg behandel. Sy geloof het groot openbaring meegebring. Die Seun van God is aan hom openbaar – wat is daar meer in hierdie lewe? Hy het voor Jesus gekniel en die ewige lewe ontvang – sy geestelike blindheid is ook genees. Iemand wie sy eie blindheid besef, kan genesing ontvang. Die mens wat dink hy kan sien, is in werklikheid heeltemal blind en onmoontlik om te help. Om swakheid te erken, is krag. Om sonde te besef, is die eerste stap na vergifnis.
Kennis kan verdoem, as die waarheid nie herken word nie. Die Fariseërs het al die kennis gehad, maar hulle kon nie die waarheid sien nie. Oor eeue is hulle vir hierdie oomblik, wanneer hulle Messias in hulle midde sou staan, voorberei. Hulle het Hom nie geken nie.
Die blinde man, daarenteen, het in sy kennis gegroei en sy openbaring aangegryp. Hy noem Jesus ‘n man (9:11). Daarna het hy gedink Hy is ‘n besondere man en noem hom ‘n profeet (9:17). ‘n Profeet bring mense na God toe (Amos 3:7). Daarna het die blinde man geweet met wie hy te doen het. Hy noem Jesus die Seun van God – dit is die resultaat van openbaringskennis.
Dit is die genesing vir blindheid – die volle openbaring van wie Jesus is deur die inwerking van die Heilige Gees. Dit is die volle pakket.
Simon Petrus het geantwoord: “U is die Christus, die Seun van die lewende God.” “Gelukkig is jy, Simon Barjona,” het Jesus vir hom gesê, “want dit is nie ‘n mens wat dit aan jou geopenbaar het nie, maar my Vader wat in die hemel is.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged blind,genesing,krag,wonderwerk
132. ‘n Woord kry menslike vorm.
Posted on Junie 27, 2017 by Ansophie Joubert
Ons is so bekend met die Bybel se woorde – dit word amper betekenisloos. Ons denke moet weer verkwik word met ‘n nuwe waardering vir die wonder. Ons ken mos die woorde van Johannes 1: die Woord het vlees geword, so goed dat ons skaars weer daaroor dink. Miskien moet ons ons verbeelding in ‘n ekstreme oefening inspan en visualiseer hoe ons woorde in menslike vorm lyk.
Hoe sal die woorde daar in die kar wat na die ander motoriste geslinger word lyk? Heel moontlik soos groot, growwe, uitsmyters wat ‘n ou papslaan en disnis daar op die pad neergooi. Hoe lyk die woorde van skinder agter iemand se rug? Dalk soos ‘n donker figuur in ‘n mantel om ‘n bebloede dolk te versteek wat weer en weer verwond, soos die skerp woorde in die onsigbare realm ingestuur word. Dit klink dalk oordrewe dramaties, maar ek kan dit nie wreedaardig genoeg uitdruk nie. Ons woorde doen skade, selfs tot die dood toe. (Spreuke 18:21)
Hoe sou ons woorde van aanmoediging en liefde lyk? Kan jy jou voorstel dat hoorde lyk soos ‘n sterk arm wat iemand ophelp en afstof om aan te gaan? Ons woorde van liefde is ‘n groot omhelsing wat beskerm teen vrees en die wreedheid lewe wat ons moet hanteer. Ons woorde van gebed mobiliseer die hemelse weermag om te veg en te red.
Meer nog: daar was ‘n Man – logos – die Woord.
Teen die tyd dat Johannes hierdie Evangelie skryf, woon hy in Efese. Dit is na die die Joodse oorlog van 66-70 nC. Teen 60 nC was daar ongeveer ‘n 100 000 Griekse Christene vir elke Joodse Christen. Die goeie nuus van Jesus het uit die tradisionele Joodse wysheid uitbeweeg na ‘n baie groter toepassing in die wêreld van daardie tyd. Joodse idees was vreemd vir die Grieke. Die Grieke het byvoorbeeld, geen Messiaanse verwagting gehad nie. Hoe moes Jesus aan die denke van die Grieke voorgestel word?
In beide kulture was die konsep van die woord sentraal in ‘n hulle denke oor wysheid.
Vir die Jode was ‘n woord baie meer as net klank. Dit was iets met ‘n eie bestaan wat konkreet dinge verrig – ‘n eenheid van kragtige energie. Hebreeus was spaarsamig met woorde – 10 000 in totaal terwyl Grieks oor die 200 000 woorde gebruik het.
Die Jode het ‘n tipe letterkunde gehad wat die Wysheidsliteratuur genoem is. Dit was nie spekulatief en filosofies nie, eerder prakties om jou lewe elke dag te bepaal. In die Ou Testament is die voorbeeld van Spreuke. In sekere gedeeltes waar daar oor wysheid (Grieks=sophia) gepraat word, is wysheid ‘n misterieuse, lewende en ewige krag. Wysheid word personifiseer en soos ‘n medewerker van God voorgestel in Spreuke 3 en 8.
Dieselfde tyd as wat die Prediker geskryf is, is ‘n boek in Alexandrië in Egipte geskryf met die titel: Die Wysheid van Salomo. Die skrywer van die boek het wysheid en die woord gelykgestel.
Dus sê Johannes: As jy God se woord wil sien, God se skeppende krag wil sien, daardie woord wat lig en lewe aan die hele mensdom bring, kyk na Jesus. In Hom is God se woord tussen julle.
Maar hoe het hierdie idee in Griekse filosofie ingepas? Eintlik was dit alreeds daar, maar met ‘n verwagting vir vervulling wat die inhoud van die konsep sou bepaal. Sover terug as 560 vC het ‘n denker met die naam Heraclitus in Efese gewoon, presies waar Johannes geskryf het vyf eeue later. Heraclitus was van mening dat alles om ons in ‘n toestand van vloed is en dus van oomblik tot oomblik verander. Sy mees bekende voorbeeld hiervan, is dat dit onmoontlik is om twee maal in dieselfde rivier te tree. As jy uittree en weer intree, het die water gevloei en die rivier is anders. Indien dit waar is, hoekom is die wêreld en die lewe nie heeltemal chaoties nie? Daar kan geen sin wees as daar konstante verandering is nie.
Heraclitus se antwoord was dat die vloei van alles nie toevallig is nie – dit was onder beheer en fyn bepaal volgens ‘n patroon. Die patroon wat die wêreld orden is logos – die woord – die rede van God.
Die Grieke het vasgeklou aan die idee van logos en alles daarmee verklaar, veral in die denkskool van Stoïsisme, wat oor die orde van alles in verwondering gestaan het. Orde impliseer intelligensie, daarom is die kosmiese orde verklaarbaar met logos.
So het Plato (428-348 vC), een van die bekendste Griekse filosowe, LOGOS as die basiese feit van die lewe verhef. Hy het bepaal dat daar ‘n vooraf iets was tussen die logos van die denkende siel en die logos van dinge.
Vir die Grieke is die betekenis van logos, die woord. Plato en ander filosowe het logos nie net vir die gesproke woord gebruik nie, maar vir die ongesproke woord, die rede, die woord wat nog vorm aanneem binne denke. In terme van die heelal, was logos die rasionaal, die intelligensie wat alles bepaal.
Johannes het logos binne ‘n hele nuwe konsep toegepas om die inhoud te gee wat die Grieke nagestreef het. Skielik was die mens in staat om sedert die heel begin van alles die logos te ken, in die persoon van Jesus Christus. Hy het aan die Grieke gesê: oor soveel eeue het julle gedink en geskryf en gedroom oor logos, die verstand en krag wat die wêreld gemaak het en die orde van alles bepaal, waarvolgens ‘n mens ook redeneer en kennis kry om met God kontak te maak. Jesus is die logos van God.
Die ongesproke woord in God se denke, het menslike vorm aangeneem en tussen ons kom woon. God se rede het ‘n persoon geword.
God se woord het ‘n mense geword om ons te wys hoe sou God op hierdie aarde geleef het. Ons is “klein Christusse”, daarom noem hulle ons Christene.
In wedergeboorte kry ons die “sin” (denke) van Christus.
Want wie het die sin van die Here geken, dat hy Hom sou kan onderrig? Maar ons het die sin van Christus. (1 Korintiërs 2:16)
Hoe sou ons ons woorde in hierdie wonder-verklaring van God en Jesus onderwerp aan logos?
Kom ons bid Psalm 19:15:
Laat die woorde van my mond en die oordenking van my hart welbehaaglik wees voor u aangesig, o HERE, my rots en my verlosser!
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged Evangelie van Johannes,gebed,krag,logos,woorde
Posted on September 2, 2016 by Ansophie Joubert
Die woord “hemel” word op soveel maniere gebruik. Boeke en flieks het dikwels die woord in hulle titel of hemel die tema is of nie. In die volksmond is die hemel ‘n vae plek van volmaakte vrede, iewers in die heelal in die heel mooiste tuin met blomme, bome en water soos wat mens nie eers in jou beste verbeeldingsvlug kan optower nie. Al die prag en wonder is slegs vir Christene toeganklik en vir sommige Christene is die hemel slegs vir seker denominasies toeganklik!
Die eenvoudige definisie is die plek waar God woon en waar goeie mense heengaan na hulle dood; ‘n baie aangename plek. In ‘n voller definisie van die woord kom mens nader aan groter konsepte wat met die woord assosieer word. Die uitspansel wat oor die hele aarde ‘n koepel vorm; die woonplek van die Godheid en die regverdige afgestorwenes.
‘n Bietjie dieper krap in die woordeboek bring mens by die definisie wat ek baie bevredigend vind. Hemel is ‘n geestelike staat van ewige gemeenskap met God, ‘n denkpatroon waarin sonde afwesig is en harmonie met die goddellike manifesteer. As ek dit in kort mag opsom: hemel is waar God is en hel is waar God nie is nie.
Meeste mense dink die hemel is ‘n ver plek in hierdie oneindige heelal wat ons skaars verstaan waar al die prag en praal van Openbaring ervaar word. Ek dink dit ook en rek my verbeelding om net ‘n breukdeel daarvan in my gedagtes te skilder. Meer belangrik is dat ek weet die hemel is reg hier by my in die onsienlike, waar al die glorie en grootsheid in my hart en in die geestelike realm in onderwerping aan die Heillige Gees vir my ‘n werklikheid word, sodat ek in die gees kan “sien”.
Dink net vir ‘n oomblik waar Johannes fisies was toe hy majesteit en galnsryke glorie van die visioen ervaar het.
Romeinse tronke en strafkolonies soos Patmos, was maar meestal ‘n voorspel tot die dood. Johannes is soontoe verban onder heerskappy van die mal, wrede Dominitianus sonder hoop op terugkeer. Dominitianus se opvolger, Nerva, herroep meeste van die belaglike wetgewing van sy voorganger en Johannes word vrygelaat – ‘n wonderwerk. Daar op Patmos moes Johannes baie ver van die hemel af gevoel het, terwyl hy die onbeskryflike in sy gees ervaar het.
In die oomblik nadat hy die komplimente en korreksie aan die kerke aangehoor het, en miskien moedeloos was oor sy eie toestand en die praktiese kommunikasie met die kerk, so onbereikbaar van die eiland af, hoor hy ‘n roepstem soos ‘n trompet wat ‘n oop deur aan hom wys. Die deur is oop nie net na ‘n plek van wonderbare skoonheid nie, maar na die Troonkamer waar God is. In sy beskrywing gebruik hy elke beeld, simbool, metafoor, gelykenis, fabel en bygeloof wat in die antieke wêreld rondgegaan het en bekend sou wees. Vir hom is die belangrikste om dit wat hy sien te kommunikeer en in verstaanbare taal die oorweldigende grootsheid oor te dra.
Hoeveel maal in ons lewe word ons platgeslaan deur omstandighede en slegte nuus? Net soos Johannes het ons nodig om die stem te hoor wat ons hoër roep.
Kom op hierheen, en Ek sal vir jou wys… (Openbaring 4:1)
By die Here in Sy teenwoordigheid is die antwoord vir die boosheid en wreedheid wat ons afrem. ‘n Hemelse perpektief verhef ons uit verwarring in verwondering in. Dit rus ons toe met wysheid en krag sodat ons in aanbidding daardie ou lied kan sing: …and the things of this earth grow strangely dim, in the light of His glory and grace.
Drie deure word in hierdie eerste hoofstukke van Openbaring genoem:
Die deur van geleentheid – Philadelphia (3:8)
Die deur van die mens se hart – Laodicea (3:20)
Die deur van openbaringskennis -( 4:1) om die kennis van God bekend te maak.
Die hemele is oop om die openbaring van God te ontsluit, om in die onsienlike in te sien.
Die hemel het oopgegaan en ek het gesigte gesien wat van God af kom. (Esegiël 1:1)
Jesus praat van die hemele in Matteus 18 en bedoel die onsienlike geestelike realm hier om ons. Daar is niks om te bind in Sy woonplek nie – dis reeds perfek en sondeloos, maar hier in die geestelike realm om ons is die demoniese aktief. Afstand is geen kwessie in die geestelike realm nie. God is nooit laat nie an al voel dit asof die belofte traag is, dit sal kom. (Habakkuk 2:2) Sy woord keer nooit ledig terug nie.
Die hemele is oop vir die Heilige Gees net soos by die doop van Jesus (Markus 1:10). Die hemele is oop om die glorie van God te openbaar soos aan Nataniël belowe is in Johannes 1:51.
God op die Troon word in elke hoofstuk van Openbaring genoem behalwe 2,8 en 9. Dit was ‘n algemene beeld in die Ou Testament. 1 Konings 22:19, Psalm 47:8, Jesaja 6:1 beskryf dit as ‘n simbool vir die majesteit van God. Die trompet is ‘n klank wat nie ignoreer kan word nie, en tradisioneel die oproep tot aksie of vergadering.
Daar word geen poging aangewend om God te beskryf nie. Hy het geen menslike vorm nie. Hy word met lig beskryf soos in Psalm 104:2 en 1 Timoteus 6:15,16:
Sy verskyning sal op die bestemde tyd plaasvind. Daarvoor sorg God, die goeie en enigste Heerser, die Koning van die konings en die Here van die heersers. Hy alleen besit onsterflikheid; Hy woon in ontoeganklike lig. Geen mens het Hom gesien of kan Hom sien nie. Aan Hom kom toe eer en ewige mag! Amen.
Die lig word reflekteer in die kosbare stene soos in Esegiël 28:13 genoem word. Dit herinner ook aan die stene in die borsplaat van die hoë priester in Exodus 28:17. Dit is die fondament van die Nuwe Jerusalem (Openbaring 21:19).
Jasper was deurskynend soos ‘n diamant, helder en vlekloos. Sardis is bloedrooi en spreek van woede en oordeel. Die smarag is groen en spreek van genade, die oorheersende kleur van die reënboog, simbolies van die verbondsbeloftes en getrouheid.
Ek het eenmaal ‘n getuienis gehoor van iemand wat in die hemel was in ‘n droom of visioen. Sy het vertel dat die kleure geur het. Hoeveel wonder is daar nog vir ons om te ontedek in ontelbare dimensies en gees-verskerpte sintuie?
Die 24 trone met die ouderlinge is die 12 stamme en die 12 apostels – die Jode en die kerk – gekleed en gekroon. Sommige kommnetators stel voor dat dit net die kerk is en die apostels word vermeigvuldig met die dubbele seën, so bekend deur die ganse Skrif.
Hulle wit klere is ‘n simbool van liggaamsbedekking wat in die Bloed van die Lam gewas is in die kleur van die hemel (wit). Goue krone verteenwoordig elke moontlike kosbare seën en oorwinning in Christus.
Donder en weerligstrale is altyd met die majesteit en grootsheid van die Teenwoordigheid van God assosieer. (Esegiël 1:13, Psalm 77:18, Job 37:4. Exodus 19:16)
Die sewe lampe is die sewe geeste van God. Sewe word genoem om die volheid en allesomvattende aard van die Heilige Gees te beklemtoon. Die syfers in Openbaring is simbolies. Vuurfakkels was altyd die simbool van die Heilige Gees. (Handelinge 2:3,4 en Lukas 3:16) Jesus doop met die Heilige Gees en met vuur.
Die spieëlgladde see word beskryf as helder soos kristal. In antieke tye was dit heel ongewoon om helder glas te vervaardig. Glas was dikwels dof en net die beste kwaliteit glaswerke was helder. Helder glas was amper soos edelstene. Die kombinasie van die konsepte see (groot en ongetem) en kristal (helder, lig en kosbaar) beskryf die almag en ontoganklikheid van God in Sy heiligheid. ‘n Bewussyn van Sy heiligheid is noodsaaklik vir ons verhouding met Hom. (Exodus 24:10)
Your judgments are a great deep. (Psalm 36:6)
Die lewende wesens is vol oë, ‘n rykdom van insig en waaksaamheid. Hulle weet alles, niks is verborge of geheim nie.
Daar is ook niks in die skepping wat vir God onsigbaar is nie; alles lê oop en bloot voor sy oë. en aan Hom moet ons rekenskap gee. (Hebreërs 4:13)
Die vier lewende wesens word beskryf as gerubs. Hulle bekleë die hoogste rang in die hemel se gesagsorde. Hulle vlerke beskerm die Troon van Genade op die Verbondsark in die Tempel. Dis geen verrassing om hulle hier by die Troon te sien nie. Een van hulle hanteer die bakke met plae (15:7) en gee dit aan die engel.
Hulle is die simbole van majesteit en moed (die leeu), krag (die os), intellegensie (die mens) en spoed, krag en wysheid (die arend). Die ganse natuur en die mens kom saam om God te aanbid. (Psalm 102:22) Hulle bestaan is in aanbidding; hulle bestaan om te aanbid.
Sommige kommentators sien die simboliese klem in die vier Evangelies. In Matteus is die klem op Jesus as afstammeling uit die stam van Juda – die leeu. In Markus is die klem op Sy menslikheid – die man. In Lukas is die klem op die offer vir sonde – die os en Johannes beskryf Jesus soos geen ander as die oplossing vir elke kwessie in antwoord op die filosofie en intellegentsia van die tyd. Die arend kan reg in die son kyk sonder om sy oog te knip.
Aanbidding is ‘n gewaarwording van wie God is. Sy heiligheid, almag en ewigheid bring ‘n nuwe perspektief in ons aanbidding. Net sodra die ouderlinge opkyk van hulle aanbidding, sien hulle ‘n nuwe rede om weer te aanbid en in die proses alles wat waarde vir hulle het (goue krone) voor God neer te gooi in volle oorgawe.
Dit is slegs met die insig van die Heilige Gees dat jy weet wat jy voor God moet neergooi. Hy openbaar aan jou wat jou vashou en verhinder om ten volle te aanbid – aardse welvaart, ego en trots, ambisie, tradisie, bygeloof…
‘n Hemelse perspektief in ons lewe is die enigste waardevolle besitting. Dit verdiep ons insig, vernuwe ons denkpatrone en maak ons sterk.
Here, mag ek U in U majesteit en glorie aanskou, waar U in volle beheer van my lewe regeer, sodat u goedheid en genade in my gestalte kry.
Wat kan ‘n mens aan my doen?
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged hemel,krag,openbaring,vrees
Posted on Mei 1, 2014 by Ansophie Joubert
Die diep hartseer en skok van die Kruis daardie donker Vrydag, is opgevang in die verstommende gebeure die Sondag en die heerlike meesleurende nuus van die verskyning van Jesus aan ‘n wye verskeidenheid mense. Hy het opgestaan, Hy leef, Hy is alles wat Hy gesê het Hy is. Alles wat almal geglo het, het onherroeplik verander. Hulle het God aanskou en beleef in Sy oorwinning oor die dood en Hy het nog ‘n belofte gemaak vir die tyd wat volg. Hy gaan nooit weer weg nie. Hy sal altyd by hulle wees. Die opdrag kom – gaan wag in Jerusalem.
Elke wedergebore kind van God het die Heilige Gees in hom. Wedergeboorte kan nie plaasvind sonder die Heilige Gees nie. Die Heilge Gees werk in jou lank voor wedergeboorte of bekering. Dit is die Gees van God wat in jou werk om jou te lei tot die besluit en jou trek na Jesus toe. Jesus self het gesê: Niemand kom na My toe as die Vader hom nie trek nie. [Johannes 14:6.]
Die Hebreeuse woord vir gees is pneuma wat wind of asem beteken en word so gebruik in die gesprek van Jesus met Nikodemus in Johannes 3. Vir my is dit ‘n wonderlike beskrywende gedagte om aan die Heilige Gees te dink as die asem van God, daardie lewendgewende teug wat my diepste wese vul. In Openbaring 11:11: word dieselfde woord gebruik om die Goddellike asem van lewe te beskryf. Ook in Amos 4:13 praat dit van die Gees of wind.
Die Heilige Gees kom alreeds in Genesis 1:2 ter sprake: And the Spirit of God was hovering over the face of the waters.
Daar in die geboorte van die aarde, die skeppende, magtige aktiwiteit van die Godheid oor die chaos, reeds daar sien ons die karakter van die werking van die Heilige Gees in die chaos van hierdie wêreld. As Hy vir die oseane en die gebergtes hulle plek bepaal, hoeveel te meer in die onmoontlike van jou lewe. Die asem van die Almagtige in jou.
Paulus bid in sy gebed vir die Efesiërs in die 3e hoofstuk van die sendbrief vir hierdie vervulling. Luister na die Message vertaling:
And I ask that with both feet planted firmly on love, you’ll be able to take in with all Christians the extravagant dimensions of Christ’s love. Reach out and experience the breadth! Test its length! Plumb the depths! Rise to the heights! Live full lives, full in the fullness of God.
God can do anything you know – far more than you could ever imagine or guess or request in your wildest dreams! He does it not by pushing us around but by working within us, his Spirit deeply and gently within us.
As jy die voller omvang van hierdie bevrydende en reddened woorde wil begryp, lees saam met my die Amplified vertaling.
That you may really come to know, practically through experience for yourselves, the love of Christ, which far surpasses mere knowledge: that you may be filled [through all your being] unto all the fullness of God – may you have the richest measure of the divine Presence and become a body wholly filled and flooded with God Himself.
God self binne-in jou! Besef dit ten volle – net sodat jy weer kan juig in die Een met wie ons nou te doen het!
In Lukas 24:45 open Jesus die verstand van sy dissipels sodat hulle die Skrifte kan verstaan. In Johannes 20: 22 het Jesus op sy dissipels geblaas en gesê: Ontvang die Heilige Gees. Met die asem van Jesus en Hy wat Sy woorde lewend maak, is die dissipels toegerus.
Maar nou: In vers 49 van Lukas 24 sê Hy:
Behold I send the Promise of My Father upon you; but tarry in the city of Jerusalem until you are endued with power from on high.
Hierdie is die sleutel tot die gebeure van Handelinge 2. Die belofte van die aandoening met krag word in Handelinge 1 by die Hemelvaart herhaal. Jesus belowe die doping in die Heilige Gees en sê spesifiek in vers 8:
Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilge Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem, sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot aan die uithoeke van die wêreld.
Daar is geen twyfel dat die dissipels reeds vervul was met die Heilge Gees. Die belofte van die Vader aan Jesus, was die aandoening van krag wat plaasgevind het op Pinksterdag. Dit was daardie Heilge Gees aanraking wat nodig is vir bediening. Net soos Jesus daar in die doopwater in Matteus 3 ontvang het, sou die 120 op Pinksterdag ontvang.
Jesus as die tweede persoon van die Godheid is met die asem van God gebore. Die Heilige Gees was in Hom. Johannes die Doper was met die Heilge Gees vervul van sy geboorte af. [Lukas 1:80.]
Dit is dus duidelik dat die gebeure van Pinksterdag ‘n afsonderlike, spesiale vervulling met die Heilige Gees was, soos wat Jesus belowe in Handelinge 1:8. Dit was die kragaandoening om die kerk te begin. Regdeur Handelinge is die gebeure van Pinksterdag herhaal om met oortuiging en wysheid van woorde, die goeie nuus aan Jode, owerhede en heidene te bring. Dit was in werklikheid die kickstart van die kerk – wegspringkrag. Dit was die profesie van Johannes die Doper toe hy Jesus aan sy dopelinge uitwys en sê:
Daar is die Lam van God. Hy sal julle doop met die Heilige Gees en met vuur.
Die mense wat in die bokamer bymekaar was het op die Here gewag sonder om te weet wat gaan gebeur. Hulle het met blinde verwagting en gehoorsaamheid die buitengewone dag ervaar. Dit is al wat nodig is om die besondere ervaring te beleef. Tonge van vuur het op elkeen gekom – ‘n simbool van die geestelike verdeling van die Godheid en die toerusting van die individu. Die krag van die kerk van Christus lê duidelik in die individuele mense en hoef nie by ‘n organisasie gesoek te word nie. Die krag van die organisasie lê in die saamkom van die Heilige Gees-vervulde individue wat in eenheid die doel van die evangelie nastreef.
Andrew Murray in sy boek The Full Blessing of Pentecost stel dit so: (pp 1,2)
It is the will of God that everyone of His children should live entirely and unceasingly under the control of the Holy Spirit. Without being filled with the Spirit, it is utterly impossible that an individual Christian or a church can ever live and work as God desires. This blessing is prepared for us and God waits to bestow it. Our faith may expect it with the greatest confidence.
Hy sê verder : Every day should be a Pentecostal season in the Church of Christ.
Op die dag van Pinkster sê Handelinge 2:4:
….. is almal met die Heilige Gees vervul en hulle het in ander tale begin praat soos die Heilige Gees dit aan hulle gegee het om onder sy leiding te doen.(Nuwe Afrikaanse vertaling)
By die toring van Babel in Genesis 11 sê God:
Hier is hulle een volk en almal het een taal. Hulle het nog maar net begin om iets te doen. Hierna sal niks wat hulle beplan vir hulle onmoontlik wees nie. Kom laat Ons afgaan en verwarring bring in hulle taal, sodat die een nie die ander verstaan nie.
Op die dag van Pinkster het daardie groot Ons (God as drie-eenheid) sy volk geseën met ‘n eenheidstaal. Die woorde van Genesis staan deur al die eeue. Net soos God die mensdom verdeel het met taal, so het Hy Sy volk verenig met taal. Die taal van die kerk van Christus is Heilige Gees – taal. Dit is ‘n taal wat oor al die tale van die aarde tot elkeen van die verskillende volke wat daardie Pinksterdag byeen was, kon spreek. Eenvoudige ongeleerde Galileërs (nie as so intelligent beskou nie) is deur die Heilige Gees met taal toegerus om die taalverskeidenheid van die volke te oorkom. Toe die taalkwessie aangespreek is, toe kom die profetiese in Petrus na vore en hy preek Jesus uit die profete van ouds sodat 3000 tot bekering. Sy praktiese raad in vers 38 gee die basiese “resep” vir die bekeerlinge:
Bekeer jou, en laat jou doop en jy sal gedoop word met die Heilige Gees.
Vers 39 beklemtoon dat dit vir almal is – die belofte is vir jou en jou kinders en almal wat ver is, vir soveel as wat deur die Here geroep word. Vers 47 – daar is daagliks by die kerk gevoeg. ‘n Heerlike herlewing wat die geskiedenis swaai en die bediening van Jesus vestig tot ‘n kragtige kerk wat vandag nog die goeie nuus van genade en liefde verkondig.
Twintig jaar na die gebeure van Pinksterdag vra Paulus vir die Efesiërs of hulle die Heilge Gees ontvang het [Handelinge 19] . Hulle onkunde lei hom om hulle in die naam van Jesus te doop. Hy bid vir hulle en hulle ontvang die gawe van die Heilige Gees [vers 6]:
And when Paul had laid hands on them, the Holy Spirit came upon them and they spoke with tongues and prophesied.
Die uitstorting van die Heilige Gees het dadelik reaksie uitgelok – ook negatief. Die krag van die kerk is met hardheid en bose teenstand uitgedaag. [Handelinge 19:9] Maar die kerk moes volhard en na twee jaar het almal in Asië die boodskap van Jesus gehoor. [Handelinge 19:10]
Die gebeure van Pinksterdag is deur die eeue op baie maniere gereduseer tot onbelangrik, ontoepaslik en onnodig. Tog kan dit nie ignoreer word nie. Dis vir elkeen en die begeerte na krag in jou geestelike lewe ontsluit hierdie bron. Lees die Woord met ‘n hartsbegeerte om te verstaan en te ervaar. Die beste manier is saam met jou persoonlike Leermeester/Rabbi daar in jou binnekamer alleen. Dit is Jesus se grootste en beste geskenk. Hy sê in Lukas 11:13.
As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee – die Vader in die hemel nog baie meer! Hy sal die Heilige Gees gee vir die wat vra.
As hierdie lering vir jou vrae en onsekerheid bring – skryf vir my asb.
Ons gesels verder.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged krag,Pinksterdag,vreemde tale