'Ons' versus 'hulle': op soek na 'n nuwe Suid-Afrikaansheid
OP SOEK NA SONDEBOKKE
Suid-Afrikaners definieer hulself te maklik in terme van wat hulle nié is nie, en boonop binne eng beskouings van nasionaliteit. Ons moet beter doen as om aan te sluit by die groeiende koor wat sing 'ons is nie buitelanders nie', skryf SISONKE MSIMANG.
'N PAAR weke gelede het 'n rumoerige skare van tienduisende mense in Parys, Frankryk, byeengekom om Éric Zemmour, 'n regse politikus wat hom as deel van sy presidensiële veldtog venynig teen immigrante uitspreek, toe te juig. Net maande tevore het hy beweer dat kindermigrante – baie van hulle uit Afrika en die Midde-Ooste – "diewe, moordenaars en verkragters" is.
Dis onwaarskynlik dat Zemmour sy politieke ambisies sal vervul. Tog was hy suksesvol in sy mobilisering van steun vir "the great replacement", 'n vreemde samesweringsteorie wat gereeld deur die Amerikaanse omroeper Tucker Carlson en ander nasionalistiese figure wêreldwyd verkondig word. Die kern van dié teorie is dat elites teen wit mense saamspan met die doel om hulle met Afrikane en mense uit die Midde-Ooste te vervang – 'n "volksmoord deur vervanging".
Hoewel Zemmour se uitsprake dikwels ooglopend vals en doelbewus verdelend is, glo sy ondersteuners hy "veg om te keer dat Frankryk verdwyn"...