Die gebruik van die woord bewustheid in enige bespreking kan verwarrend wees, want dit is 'n woord wat soveel dinge beteken. In die oggend is my kat bewus van my terwyl ek die kombuis voorberei om haar kos te berei. Ek is bewus as ek nie aan die slaap raak nie. Soos Jung dit definieer, is bewustheid die persepsie van 'n verhouding tussen 'n onderwerp (my ego) en iets anders wat buite my of deel van my innerlike wêreld is.
Wanneer ons die wortels van die woord ondersoek, vind ons dat dit kom uit die Latynse con, wat beteken "met" en scio, wat beteken "om te weet." Bewustheid is "kennis met" en dit maak dit 'n verhoudingsaktiwiteit. Om die terme van die Hebreeuse geleerde Martin Buber te gebruik, vereis die bewussyn 'n "ek" en 'jy,' twee afsonderlike entiteite wat in staat is om 'n verhouding te hê. Om in die Jungiese sin bewus te raak, kom nie maklik nie. Dit vereis 'n toegewyde poging om onsself te ken, maar hierdie poging beloon ons met 'n gevoel van energie, versekering en vrede. Om meer bewus te raak, help ons om meer verenig binne en meer liefdevol te voel.
Die antieke mistieke tradisies van die Oos en Wes beskou ons alledaagse bewussynstoestand as 'n illusie, 'n toestand van 'wakker slaap'. Hierdie toestand, wat ek komplekse bewussyn noem, is nie een van bewusteloos asof ons eintlik aan die slaap was nie. Dit is 'n toestand van beperkte bewustheid, om vasgevang te wees in die sosiale houding wat geskep word deur ons geskiedenis en die sosiale karakter van ons kultuur.
Skeiding tussen ek en jou
Om wakkerwording aan hoër bewussyn te begin, is om die proses van diskriminasie van dinge in twee te begin, sodat hulle 'n "Ek" en "jy" kan word. Dit is 'n interessante paradoks wat ons eers moet skei. Verbind dan om sodoende by te dra tot ons gevoel van heelheid. Maar sonder hierdie proses het ons geen manier om daarvan bewus te wees dat ons geheel en al voel nie. As ek byvoorbeeld nie bewus word van myself as 'n individu nie, bly ek deel van die kudde mentaliteit. Maar sodra ek myself as 'n individu bewus geword het, kan ek dan die aard van ons sosiale karakter van ons kultuur verband hou en daardeur effektief daarin leef, sonder om daaraan te dink.
Toe ek Churchill en sy depressie vroeër genoem het [Redakteur se nota: Verwys na vroeër in die boek - nie ingesluit in hierdie uittreksel nie.] Ek het jou vertel van sy vermoë om daarvan te skei, en om sy "swart hond" te noem. Voordat hy sy diskriminasie gemaak het, was hy sy depressie, en wanneer dit gekom het, het dit hom en sy lewe oorheers. Sodra hy daarvan geskei het en 'n "ek" geword het en sy swart hond 'n "jy" het sy persepsie verander en kon hy op 'n meer objektiewe manier met sy depressie verband hou. Hierdie losbandigheid het hom gehelp om daarby te leef sonder dat hy daardeur geviktimiseer word en die depressie toelaat om sy hele lewe te beheer.
Ek onthou Erin, wat pas 'n werk met 'n groot hotelketting as verkoopspersoon geneem het. Erin hou van haar werk, behalwe vir een ding. Soms moes sy met groepe reisagente en konvensiebeplanners praat, die voordele of dienste van die hotel verduidelik of 'n groep 'n entoesiastiese verwelkoming by die hotel gee, die fasiliteite verduidelik en interessante aktiwiteite in die stad noem. Erin was bang vir openbare spraak. Haar hande sal skud, haar stem sal bewe; sy sal haar plek verloor, voel moeg en baie skaam dat sy nie die entoesiasme wat sy glo was deel van haar werk was nie, wat sy regtig gevoel het maar nie kon uitdruk nie.
Erin het probeer om haarself te skei van haar vrees en selfs met haar te dialoog, maar haar pogings het nie gewerk nie. Ek het haar gevra om haar oë toe te maak, 'n paar ontspannende asem te neem en vir my te vertel watter beeld, watter geestelike prentjie, in gedagte gekom het wat haar vrees kon verteenwoordig. Na 'n paar oomblikke het sy geantwoord: 'n groot donker raaf. '
Ek het voorgestel dat sy met die raaf begin dialoogeer deur dit te visualiseer en dan die dialoë te skryf. Ek het haar gevra om dit hoflik te benader, om dit net te probeer leer ken deur haar naam te vra en as dit met haar wou praat. Die raaf het gereageer dat sy naam Fred was, dat hy bereid sou wees om haar te leer ken, maar stadig omdat die rawe mense nie vertrou nie. So begin 'n baie versigtige, respekvolle en konstruktiewe uitruil.
As ons probleme ondervind met dialoog, is dit dikwels nuttig om 'n denkbeeldige beeld by te voeg, maar dit moet uit ons verbeelding kom en nie gedwing word nie, of ons sal nie die "legitimiteit" van wat ons dialoog eerbiedig nie. Ons sal nie toelaat dat dit 'n "jy" is nie.
Later het Erin my vertel dat hierdie begin verander het hoe sy haar vrees ervaar het. Sy het gesê dat sy voor die aktiewe verbeelding oefening hulpeloos vasgevang het soos 'n aktrise in 'n drama, en kort daarna was 'n deel van haar vry, sit in die gehoor en kyk na die drama. Hierdie skeiding het haar gehelp om kalm en hoopvol te voel.
Ken jou self en laat jou self jou ken
Ons moet die spesifieke aspekte van onsself ken en toelaat dat hulle ons ken. As ek met my gewig praat, moet ek dit hoor en ook vertel hoe dit my laat voel. Aangesien 'n "I-jy" verhouding ontwikkel, moet ons albei bereid wees om te verander en toelaat dat ons bereid is om ons tot 'n staat van interbeing te bring. Hoe meer ek hierdie proses volg, hoe meer selfbewustheid bou ek. Ek kan nou afhang van my gewig om my op hoogte te hou van hoe gebalanseerd my lewe is. My liggaam lyk dikwels of ek oorbeklemtoon is in 'n gebied, te hard werk, of nie bepaalde gevoelens herken nie.
Op baie maniere lyk my liggaam om te weet wat my siel beïnvloed voordat my verstand dit doen. En terselfdertyd voel ek meer heeltemal, soos die verskillende dele van my mekaar ken en saamwerk. Ek vind hierdie werk baie opwindend. Die versekering dat dit gesentreer en gevoel word, is die resultaat van hoe goed ons onsself ken en met onsself verband hou.
Dialogs is nie die enigste manier waarop ons 'n bewuste verhouding met onsself kan skep nie. Om ons ervarings en aspekte van ons persoonlikhede meer objektief te beskou, gee aandag aan ons lewens en reflekteer op hulle, joernalisering, drome verken en onsself uitdruk deur te teken, skilder, musiek, beeldhouwerk en dans.
Om meer bewus te raak, beteken dat ons die reëls verander waardeur ons leef en die oortuigings wat ons handhaaf. Dit beteken om aktief na ons innerlike lewens te luister, die tyd en moeite te neem om met onsself verband te hou. Alhoewel dit ons tydelik alleen kan laat voel of 'n paar onmiddellike verhoudings kan bedreig, is dit eintlik die weg na meer kreatiewe en vervullende verhoudings - met die mense in ons lewens en met onsself.
Om onsself te leer ken, is 'n stap uit vrees in liefde.
Dr Bud Harris het 'n Ph.D. in beroepsielkunde, en 'n graad in analitiese sielkunde, wat sy nagraadse opleiding voltooi het by die CG Jung-instituut in Zürich, Switserland. Hy het meer as dertig jaar ondervinding as praktiserende psigoterapeut, sielkundige en Jungiese ontleder. Besoek sy webwerf by www.budharris.com
Video / aanbieding met Dr. Bud Harris: Heilige selfsug: 'n gids tot die skepping van 'n lewe van liefde, egtheid en stof
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Stap uit vrees vir liefde: die pad om meer bewus te word