Dit is ‘n landskap tegelyk wild en beheers – wild wanneer ‘n yswind skielik hier deur die nekke dwarrel en jy omring is deur pieke tóé onder die strooisuiker van laasnag se lentesneeu; beheers wanneer jy besef elk van daardie newelagtige kruine het ‘n naam. Elk is benoem – Scafell Pike, Great Gable, Kirk Fell, High Crag en tallose ander – in ‘n daad van besitneming en heerskappy, soos Adam met die diere van die Paradys. Die afgelope week was gevul met die absurde holdersteboldergebeure wat ‘n kenmerk geword het van die land wat eens bekend gestaan het as die “Republiek van Suid-Afrika”. ‘n Land wat gesien is as ‘n stabiele en wetsgehoorsame staat gemeet aan … Lees verder Al wat ek kan dink, is dat daar tussen die digter/prosaskrywer en die redakteur ‘n vetrouensverhouding (moet/behoort te?) bestaan, waarna dit nie meer so duidelik sal wees wat nou eintlik wie se idee was nie, en ook nie meer saak maak nie, solank die teks hulle goedkeuring wegdra.