Labrador Breed Standard | Troeteldiere Huishouding
Ons uitvind wie die Labrador-rasstandaard, die doel van Labrador Retriever ras spesifikasies en hoe dit wissel tussen verskillende lande.
Ons sal jou laat weet hoe rasstandaarde beheer word, presies watter kleur 'n Labrador mag wees en wat jou stamboom Labrador van kop tot stert moet lyk.
Ons sal ook kyk na presies wat die Labrador-rasstandaard oor Labs sê. En waar jy meer inligting kan kry oor die eienskappe, rol en geskiedenis van die wêreld se gunsteling hond!
Wat is 'n rasstandaard?
'N Rasstandaard is die naam wat gegee word aan die stel kriteria of spesifikasies wat 'n Kennelklub gebruik om 'n stamboom van 'n spesifieke ras te beskryf.
Dit sal 'n nota van die groep insluit waaraan die hond behoort. In die geval van Labradors is dit die Gundog-groep van honde. Ander groepe sluit in speelgoed, nut, pastorale, werk- en hondehonde.
Die rasstandaard sal begin met 'n opsomming van algemene voorkoms, eienskappe en temperament.
Dit gaan dan oor na meer spesifieke punte rakende die hond se anatomie en konformasie. Dit dek alles van die vorm en stel van hul skedel, gesigsfunksies, lyf, bene en stert.
Die standaard sluit die hond se gang in, hoe goed en vrylik beweeg die hond om.
Dit beskryf selfs jastekstuur, kleur en die ideale grootte vir die volwasse hond.
Hierdie kriteria vorm die riglyne waarvolgens hierdie honde beoordeel word indien hulle in skoue aangeteken word.
Die rasstandaard vir die Lab en vir alle ander rasse van stamboekshonde word deur die Kennelklub besit, en enige veranderinge aan die Labrador-rasstandaard moet deur hulle goedgekeur word.
Wat is 'n Kennelklub?
'N Kennelklub is 'n liefdadigheidsorganisasie wat deur 'n komitee bestuur word. Dit bestaan ​​om die missie of doelwitte van sy lede te bevorder, en dit verteenwoordig ook die telers van stamboomhonde en hul belange.
Elke land het 'n eie Kennelklub, en hoewel die rasstandaarde tussen hulle ooreenstem, is hulle nie presies dieselfde vir elke ras nie.
Die Britse Kennelklub is eenvoudig bekend as The Kennel Club. Dit is in 1873 gestig deur dertien mans wat 'n konsekwente stel reëls wou hê om hul honde te wys en te toets.
In 1939 het hulle die bekende Crufts-hondeprogram verower as hul vlagskip gebeurtenis.
Hul doelwitte word genoem om die algemene verbetering van honde te bevorder. Om rasse en register honde, organisasies en verwante samelewings te klassifiseer. Hulle poog ook om beoordelaars toe te ken en goed te keur en onder andere 'n stamboekregister te verskaf.
U kan hulle webwerf hier besoek.
Die Amerikaanse Kennelklub is in 1884 gestig, kort ná die British Kennel Club.
Hul missie is kort en duidelik. Dat hulle van plan is om die studie te bevorder, teel, uitstal, hardloop en instandhouding van raszuivere honde. Dit word ondersteun deur kernwaardes wat hulle beplan om te handhaaf, insluitende die liefde van rassehonde en die belange van honde-eienaars.
Die Australiese Kennelklub staan ​​bekend as die ANKC. Dit is 'n geruime tyd gevorm ná die Britse en Amerikaanse Kennelklubs. Hulle het eers in 1949 ontmoet, en het formeel 'n paar jaar later onder die ANKC-titel van 1959 begin.
Hul missie stel hul doelwitte bekend as "om uitnemendheid in die teel, vertoon, toetsing, gehoorsaamheid en ander hondeverwante aktiwiteite te bevorder en die eienaarskap van temperamenteel en fisies gesonde suiwer geteelde honde deur verantwoordelike individue regoor Australië."
Daar is Kennelklubs regoor die wêreld wat werk om standaarde te produseer om hul rasse te beskryf.
Wie ry die Kennelklub?
Kennelklubs bestaan ​​uit komitees. Die lede van hul komitees is mense wat belangstel om die voortsetting van 'n spesifieke ras of rasse te bevorder.
Hulle sal gewoonlik diegene wees wat swaar betrokke is by uitstallings en teling honde.
Die besluite oor rasstandaarde word gemaak deur die rasklub gebaseer op wat hulle glo die korrekte stel eienskappe vir elke hond is.
Die meeste van ons rasstandaarde is lankal geskryf.
Wie stel die Labrador Retriever ras standaard
So, wie bepaal die rasstandaard presies? Dit klink soos 'n redelik belangrike werk, nie waar nie?
En dit is beslis 'n belangrike werk, want die rasstandaard het groot invloed op telers, en gevolglik oor die voorkoms, vermoëns en selfs die gesondheid van ons stamboom rasse.
Die spesifikasies vir rasstandaarde word deur rassklubs bepaal.
Dit is verenigings van mense wat passievol oor hul ras is en die komitees van hierdie klubs bestaan ​​uit telers en uitstallers met 'n lang geskiedenis van ondervinding en kennis oor hul ras.
Kan rasse standaarde verander word?
Mense praat dikwels oor die rasstandaard asof dit iets is wat net bestaan ​​en nie ondervra moet word nie. Hou eerder van 'n godsdienstige boek.
Soms is die teel van ongesonde honde geregverdig deur die kommentaar. "Wel, dit is wat die rasstandaard sê die hond moet wees" asof rasstandaarde in klip geskryf word en nooit verander kan word nie.
Trouens, dit is nie waar nie, rasstandaarde kan en word verander as die wil om dit te doen is daar.
Byvoorbeeld, op die een keer het die Labrador-rasstandaard honde van alle kleure toegelaat solank hulle solied was. Dit is wat die Labrador Retriever-rasstandaard (VK) in 1916 vir toegelate jaskleur gespesifiseer het
Die kleur is oor die algemeen swart, vry van enige roes en enige wit merke behalwe moontlik 'n klein kol op die bors. Ander heel kleure is toelaatbaar
U kan die res van die oorspronklike rasstandaard vir 1916 op die Labrador Retriever Club se webwerf vind.
Tans is Labrador-kleure meer beperk, en ons sal daaroor in 'n oomblik kyk.
Wat is Labrador spesifikasies vir?
So hoekom het hierdie 'spesifikasie' vir elke ras. Wat is die doel van die Labrador Retriever se ras spesifikasies.
Die oorspronklike 1916 ras standaard was bedoel om die Labrador se eienskappe te beskerm as 'n uitsonderlike werk geweer hond. En die spesifikasies is deur lede van die skietgemeenskap uiteengesit.
Deesdae, broe klubs en daarom rasse standaarde word dikwels meer swaar beïnvloed deur die show gemeenskap.
Die moderne rasstandaard is bedoel om regters te help toekennings aan honde wat die konsep van die ideale model van die betrokke ras ooreenstem. Dit gee Labrador-telers standaarde om te streef wanneer hulle besluit om die lyne van Labradors wat hulle vervaardig, voort te sit.
Dit is natuurlik oop vir 'n sekere mate van interpretasie. En daarom het sommige van die eienskappe van ons show Labradors geleidelik verander oor die geslagte.
Mense het my dikwels gevra hoe lank 'n Labrador moet wees of hoeveel 'n Labrador moet weeg, en ons kyk na hierdie kwessies in ons artikels oor groei en voeding.
Die rasstandaarde stel egter 'n paar riglyne vir gewig en lengte uiteen, dus kom ons kyk na die volgende.
Labrador Breed Standard VSA
Die Amerikaanse Kennel CLub maak sy Labrador-rasstandaard oop met 'n goeie beskrywing van die Labrador as 'n werkende gondog
"Die Labrador Retriever is 'n sterk gebou, mediumgrootte, kortkoppige,
hond wat 'n gesonde, atletiese, gebalanseerde konformasie het wat dit in staat stel om as 'n herwinningskanon te funksioneer; die stof en deeglikheid om watervoëls of opwaartse wild te jag vir lang ure onder moeilike omstandighede "
Dit beskryf die ras se breë skedel, otterstert en vriendelike oë en voltooi die algemene beskrywing deur te verklaar dat die labrador hoofsaaklik as 'n geweer gewerp word. Dit is nie regtig waar nie, aangesien die oorgrote meerderheid moderne Labradors nou as troeteldiere, dienshonde of vir die vertoning gebore word.
22 1/2 duim tot 24 1/2 duim vir 'n mannetjie
21 1/2 duim tot 23 1/2 duim vir 'n vrou
Gewig in werkende toestand:
65 tot 80kg
55 tot 70 pond
Met afwisselings in geel van ligte room tot jakkalsrooi. Enige ander kleur of mismerk is 'n diskwalifikasie.
Belangrik is die term diskwalifikasie verwys na die vertoningsring, nie of die hond as 'n stamboom geregistreer kan word al dan nie.
Misgemerkte honde (byvoorbeeld, 'n swart hond met 'n wit pleister of bruinmerke) wat uit stamboom ouers gebore is, kan steeds geregistreer word. En omstrede, in die VSA, kan ook silwer Labradors - ons kyk na hierdie komplekse kwessie nader aan 'n ander artikel.
Terloops, ek is lief vir die AKC se herhaalde klem op die Labrador se rol as geweerhond. 'N Beklemtoning wat sommige glo, word nie voldoende weerspieël in die beoordelingskeuses wat in moderne vertonings gemaak is nie.
U kan die huidige volledige AKC Labrador Retriever ras standaard van die AKC webwerf aflaai in 'n vier bladsy pdf dokument.
Die Kennelklub beskryf die Labrador as "sterk gebou, kortkoppig, baie aktief; breed in die skedel; breed en diep deur bors en ribbes; breë en sterk oorvleuel en agterkwart. "
Dit verwys ook na die hond se intelligensie, goeie biddabele humeur, behendigheid, uitstekende neus, sagte mond en liefde vir water "
Dit is 'n paar eienskappe wat die Labrador so 'n uitstekende werk gondog maak.
Nog 'n spesifikasie wat deur die Kennelklub genoem word, is dat die Labrador nie oormatige liggaamsgewig of oormatige inhoud moet hê nie.
In die Verenigde Koninkryk is die hoogte-riglyne effens minder hoog as vir honde in die VSA
22 tot 22 1/2 duim vir 'n mannetjie
21 1/2 tot 22 duim vir 'n vrou
Gewig word nie op die rasstandaardbladsy op die KC-webwerf gespesifiseer nie, hoewel dit wel sê:
"Bors van goeie breedte en diepte, met goedgespotte vatribbes - hierdie effek moet nie geproduseer word deur oormatige gewig te dra nie."
Die rasstandaard bevat ook aantekeninge oor gesigskenmerke, insluitende die oë moet mediumgroot wees en bruin of bruisel in kleur wees, en ore nie groot of swaar en teruggesit nie.
Hulle beskryf die mond as goed gepas en selfs tande.
Besonderhede word heeltemal onderaan hul voete beskryf en die klassieke 'otterstaart', wat dik aan die basis is en laag gedra (en dikwels onderontwikkeld in werkende geteelde honde).
Toegelate kleure is swart, geel of lewer / sjokolade. Met geel wat wissel van ligte room tot vos rooi en klein wit kolle op die bors toegelaat.
In Australië het die Australiese Nasionale Kennelklub die rasstandaard van die Britse Kennelklub hierbo aangeneem.
Hulle het ook 'n uitbreiding en volledige interpretasie van die rasstandaard erken en aangeneem in 'n PDF-dokument wat u kan aflaai. Daar is 'n interessante bibliografie van historiese boeke oor Labradors op die laaste bladsy
In 2010 het die Australiese Nasionale Kennelklub ook die stap geneem om 'n standpunt oor Silwer Labradors uit te reik.
Party mense vind dit 'n bietjie kalmerend in die natuur en sluit af soos 'n verklaring gedoen het. "As u meer inligting verlang of u wil die aktiwiteite van 'n vermeende Silver Labrador-teler aanmeld, kontak asseblief die Labrador Retriever Club"
Maar as jy nie reeds bewus was nie, kan jy sien dat silwer labradors sommige passievolle gevoelens in Labrador toegewyde wek
Al die rasstandaarde verwys na die Labrador se lieflike 'otterstert' wat in sommige van ons werkslyne verdwyn, sowel hier as in die VSA.
Maak dit saak of my Labrador nie aan die rasstandaard voldoen nie?
So, maak dit saak of jou Labrador nie aan die rasstandaard voldoen nie? As hy te lank is, of 'n groot wit pleister op sy bors het? Wat beteken dit vir jou?
Om natuurlik in die vertoningsring te wen, sal jou hond beoordeel word volgens die rasstandaard. So hoe nader hy ooreenstem, hoe beter sal jou kanse op sukses wees. Maar vir die meeste van ons is dit nie 'n probleem nie.
Trouens, die rede waarom die meeste mense wat aan my skryf en my foto's van hul honde stuur, vra of hulle aan die rasstandaard voldoen, is nie omdat hulle hoop om in die vertoningsring te wen nie, maar omdat hulle bekommerd is of hul Labrador al dan nie 'n egte stamboom
Waarom voldoen sommige Labradors nie aan die rasstandaard nie
Baie dekades gelede was dit nie moontlik om die Labrador wat vir uitstalling geteel is, uit te skei nie, en die Labradors wat vir werk geteel is, maar dit is nie meer die geval nie.
Vandag lyk veld- en banklyne van Labrador Retrievers baie anders.
Dit is dus moontlik om 'n egte stamboom te hê wat nie net aan die rasstandaard voldoen nie, maar ook maklik vir 'n kruisras of mongrel kan vergaan.
Ek het 'n vos-rooi Labrador-vroulike van werklyne met 'n baie ruwe lyf en lang, slanke gesig.
Sy het 'n otterstert en dra die een wat sy doen, te veel.
Sy is 'n groot werkende geweerhond, maar sal sonder 'n tweede oogopslag uit 'n vertoningsring gegooi word, en mense sê gereeld vir my "watter ras is dit?"
Sy het 'n onberispelike Labrador-stamboek, so my punt is om te besluit of jou Labrador voldoen aan die rasstandaard, of nie. Hy sal jou nie help om te besluit of hy of sy rasgebonde is al dan nie.
Koop 'n Labrador hondjie met die voorkoms wat jy wil
As jy jou Labrador koop om in veldproewe te kompeteer, maak seker dat sy stamboek werkende Labradors bevat wat deur honde aangedui is met veldtitels - MH, HRCH en FTCH in die VSA, FTCH in die VK (Veldtryd Kampioen)
As die voorkoms vir jou belangrik is en jy belangstel in 'n klassiek-geboue middelgewiglaboratorium met 'n groot skedel- en otterstert, of wil jou kanse in die vertoningsring probeer, soek jy eerder na baie SK (Wys Kampioene).
en verloor die atletiese eienskappe en energie wat deel van die ras is.
Wees op die uitkyk soos jy dit doen, want dit wys lyne wat te ver gegaan het. Net soos sommige veldbredende honde te ver van die oorspronklike Labrador van die 1920's en 30's afwyk, het dit ook 'n paar wyshonde. Baie swaar koppe, oormatige gewig en oormatige kort bene kan nou in sommige wyslyne gevind word, en dit is nie goed vir ons ras as 'n geheel nie.
Rasstandaarde is spesifikasies oor hoe ons honde lyk. Hulle word deur mense bepaal en kan deur mense verander word, en moet altyd die gesondheid en oorspronklike doel van die ras altyd oorweeg.
Hierdie rasse spesifikasies word saamgestel deur rassklubs onder die jurisdiksie van ons plaaslike Kennelklubs. En hulle wissel effens van land tot land
Wanneer jy 'n Labrador-hondjie koop, sal jy 'n goeie idee hê van wat hul doel sal wees. Vir die meeste mense sal dit wees om 'n gesin metgesel en troeteldier te voorsien.
As jy 'n troeteldier Labrador het en nie belangstel om hom te werk of te wys nie, maak dit glad nie saak of hy aan die rasstandaard voldoen nie.
Wat belangrik is, is dat hy gesond en gelukkig is.
U moet seker maak dat selfs al is u ouers se ouers nie Kennelklub geregistreer nie, dat hulle op groot skaal getoets is. As dit die geval is, en die ouers lyk van gesonde temperament, dan is die rasstandaard redelik irrelevant.
In beginsel is die rasstandaard 'n goeie idee. Dit is ontwikkel om te verseker dat ons die atletiese vorm, struktuur en prestasievermoë van ons Labrador Retriever-ras intact hou van een generasie na die volgende.
In die praktyk is daar potensiaal dat die rasstandaard verkeerd geïnterpreteer of oordrewe word en hoewel dit nie in 'n groot mate in ons Labradors gebeur het nie, was daar 'n aansienlike verandering in Labrador-liggaamsvorm in beide Labs en Labs as hierdie twee stamme van Labrador het gediversifiseer.
Die silwer Labrador-kontroversie
Watter tipe Labrador maak die beste troeteldier
Voldoen jou Labrador aan die rasstandaard, en gee jy om of hy voldoen aan die kriteria wat deur die Kennelklub gegee word? Hoekom nie laat weet ons in die kommentaar vak hieronder!