ToekomsVenster: Jesus vervloek die vyeboomFoto: Reint Dykema. Toe hulle die volgende dag van Betanië af terugkom, het Jesus honger gekry. Hy sien toe op ‘n afstand ‘n vyeboom met blare aan en gaan daarheen om te kyk of Hy nie miskien ‘n vy daaraan kry nie. Toe Hy daar kom, kry Hy niks nie, net blare, want dit was nie vyetyd nie. Hy sê toe vir die boom: “Van jou sal niemand tot in der ewigheid ooit weer vye eet nie.” – Markus 11:12-14 Sy dissipels het dit gehoor. Dit bleik baie onregverdig van Jesus te wees om vye te verwag terwyl dit nie tyd vir vye is nie. Die gedeelte is nie so maklik om te verstaan nie maar een verduideliking hou verband met die feit dat die blare die verwagting skep dat daar vrug aan die boom is. Dit is ŉ groot frustrasie as ŉ mens by ŉ plek kom wat veronderstel is om lewe te gee en doodsheid daar vind. Die uiterlike roep nader, die innerlike stel teleur. Ek het sommer in oordragtelike sin gedink aan ons lewens as Christene. Sondag dalk gereeld in die kerk maar die vrug van die bekering ontbreek. Op pad Bloemfontein toe om te gaan bid maar die vrug bly uit. Jakobus stel dit duidelik, geloof die innerlike en vrug die veruiterlikte gekonkretiseerde geloof moet mekaar komplimenteer. Die een kan nie sonder die ander nie, die een veronderstel en bevestig die ander. Jesus se reaksie op die vrugtelose vyeboom is baie kwaai. Hy sê vir die boom “van jou sal niemand weer vye eet nie”. Gelukkig is daar ook die gedeelte waar die boom nog een jaar gegee word om te sien of die bekering gerugsteun word deur gehoorsaamheid. Hoe verskriklik moet dit nie wees as die Here die boom tot so ŉ toekoms veroordeel nie. Die gedeelte maak dit baie duidelik dat vrug uiters noodsaaklik is. Bitter en soet water uit een fontein, nee, dit kan nie. Dorings en vrug aan een boom, nee, dit kan nie. Blare sonder vrug, nee dit kan nie. Vrug wat by die bekering pas. Ek het julle aangestel om vrug te dra se die woord, vrug wat sal hou. Oorvloedige vrug wat getuig van die dertig sestig en honderdvoudige opbrengs op die saad wat gesaai is. Hoe lyk dit vandag met ons lewens? Is daar vrug, oorvloedig en gepaste vrug aan ons? Vrug is terwille van ander. Die boom dra tog nie terwille van homself nie. Ander kom verby, sien dat die vrug aangenaam en gesond is, eet daarvan en word tot nuwe lewe gewek. Ons roeping is duidelik. Vrug wat bly die bekering pas. Vandag!