Geskiedenis van Yalding: Studente -aktiwiteit - Geskiedenis Podcasts - 2021
1. Yalding Village in 1336 Dorp Yalding
2. Yalding en die feodale stelsel Yalding in 1336
3. Besonderhede van u ouers Gesinsbesonderhede
4. Probleme met slegte oeste Yalding in 1336
Weer en oes
5. Die oorlog met Frankryk Die Honderdjarige Oorlog
6. Die nuwe heer van die herehuis Graaf van Stafford
7. Die pes Siekte in die 14de eeu
8. Beperkings op lone Wet op Arbeidswet
9. Jou ouers se dood Gesinsbesonderhede
10. Besoek van John Ball John Ball
11. Die meningspeilingsbelasting Belasting in die 14de eeu
12. Die Boereopstand Rebellie
Boere se opstand chronologie
Die dood van Wat Tyler
Straf van die Boere
13. Die einde van die feodale stelsel Afname in feodalisme
Lesplan: KS4 -geskiedenis, misdaad en straf
Op die eerste oogopslag kan die 18de eeu vir studente as een van die hardste, bloedigste periodes van die Britse regterlike geskiedenis verskyn, veral as hulle die goed getrapte grond van die lys van misdade teen die einde van die eeu getoon word. Selfs die naam wat aan die wette van hierdie tydperk toegeken word - The Bloody Code - roep 'n gevoel van voorgevoel op, maar daar is vrae wat beantwoord moet word. Wat was die Bloody Code? Watter houdings en faktore het tot die Bloody Code gelei? Het dit gewerk? Hoe 'bloedig' was dit in vergelyking met ander tydperke? In hierdie les sal studente argiefmateriaal gebruik om hulle te help om die vrae te beantwoord. Dit kan dien as deel van 'n inleiding tot straf in die periode 1700-1900, wat straf in die 18de eeu dek en kan maklik uitgebrei word tot 'n reeks lesse wat misdade, strawwe en veranderinge ondersoek.
Deel 'n beeld en 'n kort inleiding met leerlinge oor Henry Fielding, stigter van die Bow Street Runners. Deel dan 'n afskrif van Henry Fielding se gevoelens oor wet en orde in Londen (tinyurl.com/d3sd6zs). Afhangende van die vermoë van u studente, moet u moontlik die transkripsie aanpas om dit beter te verstaan.
V: Wat dui dit op die tipe misdade wat in Londen en ander groot stede soos dit gepleeg word?
V: Wat dui dit op veranderings wat die afgelope eeu plaasgevind het?
V: Wat dui dit op sy houding teenoor misdaad in hierdie tyd?
V: Wat dui dit op die misdaadsyfer?
Verduidelik aan die klas dat dit nou hul taak sal wees, deur gebruik te maak van hedendaagse bewyse wat hulle tot hul beskikking sal hê om te toets of iets soos die Bloody Code-wette 'n geskikte afskrikmiddel teen wetsoortreding kan wees.
Teen 1815 was daar ongeveer 222 misdade wat met die dood strafbaar was. Maak 'n stel kaarte met kort besonderhede van die wat jy interessant vind (jy kan soveel gebruik as wat jy wil, maar 10-15 sal genoeg wees om vinnig te bly en die punt te illustreer). Gee die kaarte aan verskillende studente. Op sy beurt, vra studente met kaarte om voor die hof te staan ​​en hul misdaad voor te lees. Die studente word dan die hof en moet besluit oor die straf wat hulle deur middel van 'n stemming sal uitdeel. Die vier hoeke en ander dele van die kamer kan opgestel word om die hooftipes straf tot hul beskikking te verteenwoordig. Studente moet besluit watter straf hulle dink elke misdaad verdien en stuur die kaartehouer na die betrokke deel van die kamer. Nadat alle studente versprei is, bespreek watter vrae en kwessies die studente se besluite aan die orde gestel het:
V: Waarom het hulle hierdie besluite geneem?
Openbaar die waarheid dat al hierdie misdade met die dood strafbaar was en skuif al die kaartdraers na die veroordeelde sel van die kamer.
V: Watter probleme het hierdie soort kode veroorsaak?
Waarom is sommige van hierdie misdade met die dood strafbaar? Wat kan dit ons vertel oor die gesindheid van mense wat die wette en die samelewing op die oomblik maak?
Studente moet die Old Bailey -argief (tinyurl.com/cwzg3cg) en die hofargief van Durham Assizes (tinyurl.com/d432mje) gebruik om 'n voorbeeld van The Bloody Code te ondersoek. Studente sal die strafrolletjies vanaf 1786 gebruik om die soorte misdade teen die soorte straf op te stel. Hierdie inligting kan op enige manier aangeteken word, maar 'n grafiek kan 'n uitstekende visuele gids wees. Studente moet die bewyse van die vonnisse vergelyk met die soorte misdade wat met die dood strafbaar was wat hulle vroeër gesien het en die volgende vrae van die getuienis stel:
V: Watter strawwe is uitgedeel? Vir watter misdade?
V: Watter misdade het die doodstraf gekry?
V: Watter persentasie van die totale lys het die doodstraf gekry?
V: Hoe vergelyk hierdie doodsvonnisse met die misdade wat reeds met die dood strafbaar is?
3: Hoe 'bloedig' was die bloedige kode?
Daar is twee belangrike kwessies wat studente oor die Bloody Code moet oorweeg:
2. Hoe het strawwe met ander tydperke vergelyk?
A) Studente moet die Old Bailey -argief gebruik om 'n bietjie dieper in te gaan op die misdade van 1786 (http://tinyurl.com/csd9sk). As u genoeg tyd het, kan u dit tot 'n les op sigself uitbrei deur 'n paar verhale van die betrokkenes te terg (die saak van Margaret Dawson is interessant om te ondersoek.) Studente moet die soekfasiliteit gebruik om een ​​te ondersoek. enkele misdaad as voorbeeld. Aangesien diefstal hoë prioriteit was, is dit die voorbeeld wat ek graag wil gebruik. Vra studente om in die jaar 1786 na groot geweld te soek, maar verander elke keer die sin waarna hulle soek (vir gemak, vra ek studente om op alle subkategorieë vir elke tipe straf te klik eerder as om elkeen afsonderlik te soek). Vra hulle om op te let hoeveel verskillende strawwe aan dieselfde misdaad gegee is en hoe wyd hierdie strawwe verskil. (Wenk - as hulle klik op bereken totaal, sal die bladsy vir hulle sê hoeveel mense onder hul soekkriteria daardie sin in daardie jaar ontvang het)
V Wat vertel dit ons oor hoe konsekwent sinne toegepas is?
V Wat was die gewildste straf vir groot roof in 1786?
V Waarom sou dit moontlik gewees het?
B) Verdeel nou die klas in die helfte. Die een helfte van die klas het weer toegang tot Yalding Manorial Court Records vir 1334/5 (tinyurl.com/d6pyu3v), en die ander helfte moet weer toegang tot die Old Bailey -argiewe en die Durham -argief (tinyurl.com/cjuhpdp) kry en hierdie keer soek vir die jaar 1836. Studente moet hul grafieke wat hulle voorheen gemaak het, hergebruik en die soorte misdade wat gepleeg is teen die uitgedrukte strawwe, weergee. As studente in groepe werk, is dit 'n goeie idee om die Old Bailey -argief vir meer bekwame studente op te slaan, want teen 1836 is daar geen strafopsommings soos in 1786 nie, dus moet studente in plaas daarvan 'n statistiese ontleding doen om 'n tafel te teken deur oortreding en straf (tinyurl.com/bpq9snj). Ek het 'n voorbeeld gemaak om die proses te illustreer, wat u kan vind op tinyurl.com/booqudd. Studente kan die data uit die tabelle wat hulle skep gebruik om veranderinge te interpreteer en by hul grafieke te voeg.
1. 'n Geskrewe stuk waarin studente gevra word om te ondersoek hoe bloedig die bloedige kode was, of studente gevra om te ondersoek waarom die Bloody Code nie werk nie.
2. Verdere navorsing oor die strawwe wat howe soos The Old Bailey op hul webwerf en ander hanteer. Kan studente ander hofargiewe vind? Doen navorsing oor spesifieke gevalle uit die jare wat bestudeer is op die Old Bailey -webwerf. Gebruik dit om 'n speletjie te maak wat verband hou met misdaad en straf en die bloedige kode.
Klasbespreking: Herinner studente aan die aanvanklike vraag: Hoe bloedig was die Bloody Code? Studente moet in ag neem dat dit die groot aantal misdade was wat die doodstraf opgelê het en die feit dat baie hiervan klein was, nie noodwendig die sukses daarvan nie, omdat vonnisse inkonsekwent was en dat daar ook 'n aantal ooreenkomste was met ander tydperke wat nie histories op dieselfde manier gedoop is nie. Studente moet ook kyk na die faktore wat die wetgewing van hierdie tydperk beïnvloed het. Laastens moet studente hul oordeel ook in die konteks van hul getuienis plaas, omdat hulle slegs 'n baie klein steekproef beskou het.
Daar is 'n hele aantal geleenthede om studente verder te strek deur met sulke argiewe te werk. As u verder in hierdie fassinerende argief ingaan, word u nie net daaraan herinner dat dit deel uitmaak van lewensverhale van regte mense nie, maar dat u ook die gevoel van die tydperk werklik voel. waarom vra u nie studente om sommige van die regte verhale van die ou bailey -webwerf te gebruik nie, plus verdere navorsing om hul eie histories akkurate fiksie of dramatiese stuk te skryf?
Vir diegene wat logies of wiskundig ingestel is, kan u 'n bietjie ekstra getalknouery en statistiese werk vra oor die betrokke tydperk sowel as ander, byvoorbeeld die persentasie sterftes oor die hele eeu as 'n persentasie van die totale aangemelde misdade, die persentasies van verskillende misdade as 'n uitdrukking van die totaal van die eeu, 'n statistiese vergelyking van verskillende tydperke of die kombinasie van verskillende veranderlikes ... data.
Historiese vereniging misdaad en straf podcasts - tinyurl.com/d366377
Oor die kenner
Mel Jones is baie gelukkig in haar rol dat sy saam met kundiges in geskiedenisonderrig, onderwysers en studente, saamwerk. Mel hou niks meer daarvan as om te sien hoe die studente 'n gons kry van wat hulle doen deur middel van navraag en die gebruik van primêre bronne en argiewe nie.
Die naam Wateringburynet soos baie van die nabygeleë gemeentes (soos West Malling, Barming, Farleigh), is 'n Angelsaksiese naam wat beteken "Die vesting (begrawe) van die mense (ing) van Ander (Water)". 
Wateringbury se bestaan ​​word die eerste keer gedokumenteer in die testament van die 10de eeu van Bihtric en Aelfswith en in die vroeë 11de-eeuse verpligting wat in die Textus Roffensis aangeteken is om 'n deel van Rochester Bridge te onderhou.  Die nedersetting het 'n losstaande 'hol', wat in die herfs gebruik is om varke op eikels en neute te voer, in die beboste Weald of Kent by Lilly Hoo, wat tot die 19de eeu deel van die gemeente was vir sekulêre aangeleenthede (en vir kerklike aangeleenthede tot in die 20ste eeu).
In 1066, soos opgeteken in die Domesday Book van 1086, het Wateringbury bestaan ​​uit twee herehuise wat onderskeidelik in besit was van Leofeva en Godil, albei Angelsaksiese vroue met elders grondbesit.  Teen 1086 is hulle vervang deur inkomende Normandiërs, Ralph seun van Thorold en Hugh de Brebouef, wat albei die herehuis van biskop Odo van Bayeux gehou het. Daar was 30 huishoudingshoofde (insluitend dorpenaars, kleinboere en slawe) in die Domesday Book by die twee herehuise, wat 'n totale bevolking van ongeveer 150 mense insluitend kinders insluit. Drie meulens is aangeteken, een wat nog bestaan ​​en 'n ander wat tot in die vroeë 20ste eeu bestaan ​​het.
'N Kerk word ook in die Domesday Book genoem. 'N Klipkerk gewy aan Johannes die Doper ('n gewilde laat Angelsaksiese toewyding) staan ​​in Wateringbury. Die koor en toring van die huidige kerkgebou dateer uit die 13de eeu.  Die huidige kerk is egter waarskynlik op dieselfde plek as die Angelsaksiese kerk.
Middeleeuse tydperk wysig
Naas die kerk is Wateringbury Place die grootste huis in die dorp en in die Middeleeue die grootste landgoed. Dit is in 1707 volledig herbou deur die Style -familie, na bewering 200 meter van 'n voormalige opgeboude gebou. Die Style -familie was die eienaar van Wateringbury Place vanaf die vroeë 17de eeu tot die vroeë 19de (terugkeer in 1945 tot 1978). Twee huise van Middeleeuse oorsprong bestaan ​​nog steeds, die Pelikane en die Wardens, en verskeie ander huise het 'n 16de -eeuse oorsprong.
Uit die twee boedels van die Domesday Book het daar vier middeleeuse herehuise ontwikkel met hul eie landgoedhowe:  Chart, Canons en Westbury asook Wateringbury Place. Die kaart was in die omgewing wat nou Pizien Well genoem word, en 'n mace genaamd die Stomme Borshouer, wat nou in die kerk hang, word met hierdie herehuis verbind. 'N Reg om 'n mark in Wateringbury te hou, is in 1311 deur koninklike handves verleen. 'N 18de -eeuse plaaslike antiquaris, Edward Greensted, sê die mark is waarskynlik in Chart gehou. Canons was tot die Reformasie in besit van die Prior en Canons of Leeds. Westbury was 'n klein herehuis wat besit word deur 'n familie met die naam.
Moderne tydperk wysig
Teen die laat sewentiende eeu het die bevolking van Wateringbury verdubbel van die vlak van die Domesday Book en teen die tyd van die eerste sensus in 1801 was die bevolking 817, en dit het in die eerste helfte van die 19de eeu vinnig gegroei (tot 1,448 in 1851) voordat dit geval het. die tweede helfte (tot 1 316 in 1901), wat die algemene nasionale neiging van verstedeliking weerspieël. Wateringbury was 'n vroeë motor onder die onmiddellike omliggende gemeentes in die subsidiëring van emigrasie in die 1830's om armoede te verlig deur finansiële hulp te verleen vir emigrasie na Kanada in 1832 en na Australië in 1838. 
Gedurende die 19de en vroeë 20ste eeu was daar in September van elke jaar 'n groot tydelike instroming van houers. In 1900 beraam die predikant, Greville Livett, dat daar 3 300 sulke 'immigrante' was, insluitend hul kinders.
Wateringbury het baat gevind by die werk in die tydperk 1740 tot 1747 van die Medway Navigation Company (MNC) om die rivier die Medway bo Maidstone bevaarbaar te maak, en so beskikbaar vir die vervoer van lywige vragte.  Die middeleeuse klipbrug is deur 'n hout vervang as deel van die MNC se navigasieverbeterings in die middel van die 18de eeu, wat op hul beurt in 1914 vervang is. 9] deur die dorp gekom het. In 1844 het die Medway -vallei spoorlyn dit 'n alternatiewe vervoerskakel vir passasiers en vrag gegee.
Die tiendeopname van 1839  bied 'n momentopname van die dorp en sy ekonomiese aktiwiteit ten minste wat die landbou betref. Akkerbou het 26% van die gemeente en bosse beslaan, hoofsaaklik onder kastanje, en 20%. Hop bedek 14% en vrugte 10%. Die oppervlakte hop het egter later uitgebrei, en as kontantoes het dit die dorp rykdom gebring, hoewel die jaarlikse instroming van tydelike arbeid ook sosiale probleme meebring.
Twee brouerye, die Phoenix -brouery van die Leney -familie en die Kent -brouery van die Jude- en Hanbury -gesinne, het in die 18de eeu in die dorp ontwikkel en eers in die laat 20ste gesluit. In die tweede helfte van die 19de eeu het Leney internasionaal bekend geword as 'n teler van korthaarbeeste met individuele eksemplare wat astronomiese pryse bereik het (2 000 gina's vir 'n enkele dier in 1874) op veilings in die dorp met uitvoer na die VSA en Nieu -Seeland.
In die 1820's het Matthias Lucas, burgemeester van Londen in 1827, 'n selfgemaakte man wat uiters ryk geword het uit die handel, Wateringbury Place verkry. Tydens sy verblyf was hy baie aktief in dorpsake, en bou hy verskeie groot huise (The Red House, The Beck, The Thatched House, The Limes en The Orpines) op die landgoed Wateringbury Place te huur. Hy het ook die belange van die dorp verteenwoordig by parlementêre navrae oor die navigasie van die Medway en die vrugtehandel. Hy is in 1848 oorlede, en sy kleinseun het die landgoed in 1876 verdeel en verkoop.
'N Ander burgemeester van Londen, Horatio Davies, besit Wateringbury Place teen 1897, die jaar van sy burgemeesterskap.  Hy was 'n kunsliefhebber en 'n diskriminerende koper van foto's, en het die huis gevul met beroemde kunswerke en antieke silwerware. 
In die negentiende eeu word aangeteken dat Wateringbury verskeie klein privaat koshuise het, en in 1843 'n openbare nasionale skool. Daar was ook 'n ontploffing van sport en ander klubs en aktiwiteite in die negentiende eeu. Die verenigings het ingesluit: 'n Amicable Benefit Society die Oddfellows Boys Brigade en Scouts tuinbou- en dramagemeenskappe. 'N Werkende manneklub is in 1887 gestig met aansienlike ondersteuning van die plaaslike owerheid. 'N Reeks jaarlikse roeieregatta's wat in die 1860's en 1870's op die Medway gehou is, lok elke jaar 'n groot aantal mense na Wateringbury om te sien, met spesiale treine wat op 'n silwer Wateringbury -regatta beker gelê word, wat steeds jaarliks ​​by die National Schools regatta toegeken word.
Die Eerste Wêreldoorlog het die dorp, soos baie ander, beïnvloed deur 41 sterftes, wat ongeveer 12% van die mans in die militêre ouderdom verteenwoordig het. Die predikant het berig dat as gevolg van die tekort aan manlike hopplukkers, die betrokke kinders baie erger as vorige jare was.
Tussen die oorloë het 'n groot brand in 1927 vier sterftes in Wateringbury Hall veroorsaak en baie nasionale en internasionale aandag getrek.
In die Tweede Wêreldoorlog het kinders wat uit Woolwich ontruim is, skool bygewoon in die dorpsbom as gevolg van die nabyheid van West Malling -vliegveld 3 sterftes in die dorp van V1 "Doodle Bugs" (2 militêre personeel by Wateringbury Place en 1 burger op Manor Farm) en die huisvesting van krygsgevangenes in die dorp.
In die tweede helfte van die 20ste eeu het die bevolkingsgroei wat deur nuwe behuisingsontwikkelings voorsien word, herleef, deels op die terreine wat voorheen deur die twee brouerye beset is, wat albei gesluit het. Hulle is voorheen deur 'n nasionale brouer oorgeneem na aanleiding van die destydse neiging om brouerye te konsolideer.
In die 21ste eeu het Wateringbury 'n dorpsaal, 'n laerskool  die treinstasie, verskeie kroeë en 'n paar winkels.
Die grootste deel van die dorp en Wateringbury Place is 'n aangewese bewaringsgebied.  In 2017 is 'n reeks blou gedenkplate in die dorp geïnstalleer deur die Wateringbury Local History Society, waaronder die herdenking, onder meer admiraal sir Henry Ruthven Moore, Dame Ellen Terry, Lena, Lady Login en William Rutter Dawes. 
2001 Britse sensus Wateringbury Tonbridge en Malling distrik Engeland
Bevolking 2,015 107,561 49,138,831
Buiteland gebore 3.7% 4.6% 9.2%
Wit 98.8% 98.3% 90.9%
Asiaties 0.5% 0.7% 4.6%
Swart 0% 0.1% 2.3%
Christen 77.9% 76.1% 71.7%
Moslem 0.2% 0.3% 3.1%
Hindoe 0.3% 0.2% 1.1%
Geen godsdiens nie 13.6% 15% 14.6%
Werkloos 2% 1.9% 3.3%
Afgetree 13.9% 14.2% 13.5%
By die Britse sensus van 2001 het die kiesafdeling in Wateringbury 'n bevolking van 2 015 gehad. Die etnisiteit was 98,8% wit, 0,6% gemengde ras, 0,5% Asiër, 0% swart en 0,1% ander. Die geboorteplek van die inwoners was 96,3% van die Verenigde Koninkryk, 0,5% van die Republiek Ierland, 1% van ander Wes -Europese lande en 2,2% elders. Godsdiens is aangeteken as 77,9% Christen, 0,2% Boeddhisties, 0,3% Hindoe, 0,2% Sikh, 0,2% Joods en 0,2% Moslem. 13,6% het geen godsdiens gehad nie, 0,2% het 'n alternatiewe godsdiens en 7,5% het nie hul godsdiens aangegee nie. 
Die ekonomiese aktiwiteit van inwoners tussen 16 en 74 jaar was 43,9% voltyds, 12,1% deeltyds, 10,3% selfstandig, 2% werkloos, 2,5% studente met werk, 3,2% studente sonder werk, 13,9% afgetrede, 7,1% wat na die huis of gesin omsien, 2,8% permanent siek of gestremd en om ander redes 2,2% ekonomies onaktief. Die indiensnemingsbedryf van inwoners was 15,7% kleinhandel, 12,1% vervaardiging, 7% konstruksie, 15,6% vaste eiendom, 11,5% gesondheids- en maatskaplike werk, 6,4% onderwys, 6,4% vervoer en kommunikasie, 6,6% openbare administrasie, 3% hotelle en restaurante, 8,5% finansiering, 1,7% landbou en 5,5% ander. In vergelyking met nasionale syfers het die wyk 'n relatief hoë persentasie werkers in finansies en 'n relatief lae persentasie in hotelle en restaurante. Van die wyk se inwoners tussen 16 en 74 jaar het 23,1% 'n hoër onderwys -kwalifikasie of 'n ekwivalent gehad, vergeleke met 19,9% landwyd. 
Vroeë dokumentasie toon die naam van Coxheath as Cokkyshoth (1422  en 1489) en Coxhoth (1585).  Die nabygeleë Cock Inn (gestig in 1568)  kan dui op die etimologie daarvan.
Alhoewel daar min bewyse is van vroeë vestiging, was die nabygeleë Boughton Monchelsea die plek van 'n Romeinse steengroef.
In die 16de eeu bepaal die strategiese posisie van die rif sy keuse vir een van die plekke in die netwerk van bakens wat opgerig is in die jaar van die Armada van 1588. Die eerste bekende plek van 'n baken was op die rif naby wat vandag bekend is as Amsburyweg en Westerhillweg.
Militêre invloed Redigeer
Afgesien hiervan, was die heide tot in die agtiende eeu 'n verlate stuk grond wat die spoor van snelwegmanne was. Gedurende die 1720's het die land begin gebruik as 'n plek vir krieketwedstryde, wat bekend geword het as Coxheath Common krieketveld. Dit was die gebied se belangrikste gebruik tot 1756, toe dit met die aanvang van die sewejarige oorlog skielik 'n groot militêre kamp geword het, met 12.000 Hanoveriese en Hessiese troepe daar.
Sy voormalige sinistere reputasie het gou plek gemaak vir 'n nuwe een - omdat die aantal tweestryde daar gestry word, gewoonlik oor die dames van die nabygeleë Maidstone. Die distrik het 'n gemengde mening oor die kamp gehad. Die sakegemeenskap was oor die algemeen geneig om hulself te verdra oor die nadele, maar die gevoelens loop een of twee keer hoog tussen Maidstone Corporation en die militêre owerhede, wat die reg moet uitoefen om soldate te straf wat hulself in die stad se grense gedra het.
Geïnspireer deur die Pruisiese leër van Frederik die Grote, wat maneuvers uitgevoer het waardeur eenhede teen mekaar "geveg" het en die standaard geword het waarmee ander Europese leërs hulself gemeet het, het die Britte besluit om self gevegte te voer. In die tyd gemotiveer deur vrees vir inval in Frankryk, is 'n aantal oefenkampe in die suide van Engeland opgerig om rou milisie en gereelde troepe te laat oefen vir 'n onvermydelike botsing. Een plek wat gekies is, was Coxheath.
Die Westminster Magazine het die gebeure behandel in een van die kampte wat daar gehou is gedurende die somers van 1778 en 1779. Hierdie kamp was in alle opsigte op groot skaal met 17 000 troepe sowel as burgerlikes betrokke, baie verteenwoordig die 700 kleinhandelaars wat van Londen na diens die soldate.  Op 18 September 1778 is 'n skyngeveg op Barming Heath gehou met die Grenadiers, Light Infantry en Dragoons betrokke.
Die kamp was die toneel van verskeie groot resensies van troepe deur besoekende hooggeplaastes, waaronder een van die koning self, George III, en sy koningin Charlotte in 1778. Die koning het dit 'n geleentheid gemaak om die burgemeester van Maidstone, William Bishop, tot ridder te maak voordat hy links, wat waarskynlik iets gedoen het om die wrywing tussen die kamp en die nabygeleë stad te verminder. Die laaste belangrike krieketwedstryd is gespeel in 1789, die jaar van die Franse Revolusie.
Daar word geglo dat die rympie "The Grand old Duke of York" in die kaserne was en dat die betrokke heuwel een van Linton Hill, Westerhill of Vanity Lane was. Kort na die nederlaag van Napoleon in die Slag van Waterloo, is die meeste troepe ontslaan. Die leërkamp is in 1815 deur 'n parlementswet gesluit en in 1817 is die heide deur plaaslike grondeienaars omring, wat die reg van dorpenaars om dit te gebruik, verwyder.
Heath Road (nou aangewys as die B2163) wat die dorp deursny, loop meer as 2 myl in 'n absoluut reguit lyn (hoewel die meerderheid van hierdie deel van die pad in die naburige Boughton Monchelsea en Linton geleë is). Die baie reguit verloop van hierdie pad is die direkte gevolg van die werk deur die militêre ingenieurs. 
Die inwerkingtreding van die nuwe Poor Law in 1834 het gelei tot die stigting van die "Coxheath Poor Law Union" in 1835, meer algemeen bekend as die Coxheath Union. Hierdie vakbond het ook baie van die ander plaaslike gemeentes betrek. 'N Onwillige Maidstone is uiteindelik gedwing om in 1836 aan te sluit,  wat die aantal gemeentes wat betrokke was op 15 te staan ​​bring, wat daartoe gelei het dat die vakbond se naam amptelik na die Maidstone -unie verander word (hoewel hedendaagse verwysings blyk dat die naam van die Coxheath Union in die algemeen bly gebruik).
Die Maidstone Union Workhouse is in 1836 op 'n perseel suid van Heathweg gebou, en vervang 'n kleiner werkhuis wat naby die aansluiting van Heathweg en Stockett Lane in 1771 gebou is.   Teen die middel van die 19de eeu toe Kent was Die helfte van die totale nasionale oes en ongeveer 50 000 hektaar (200 km2) word verbou, en duisende Londenaars het na Kent gereis op soek na werk in die hop -tuine. Uiteindelik het die vraag die vraag oortref en baie het op die platteland aangekom net om te hoor dat dit nie nodig is nie. Honger en ontberend het hulle hulself op die genade van die vakbondhuishouders gewerp. In 1867 was die werkhuis vir 600 tot 700 mense tuis. 
Die moderne burgerlike gemeente is in 1964 geskep uit gebiede wat voorheen binne die gemeentes East Farleigh en Linton (en in 'n mindere mate gebiede van Hunton en Loose) was , die tydsberekening wat saamval met grootskaalse behuisingsontwikkelings in die dorp.
Die ou werkhuis is opgeneem in die Linton-hospitaal, hoewel dit in die middel van die negentigerjare uiteindelik gesluit en gesloop is.
Die belangrikste kenmerk van Coxheath is miskien die Holy Trinity -kerk, wat in 1884 gebou is as die kapel van die werkshuis en laastens die voormalige Linton -hospitaal. Dit word in 1996 die parochiekerk van die dorp na die sluiting van die hospitaal en val onder die bisdom Rochester. 
'N Replika -baken met die wapen van die dorp vier die rol van die gebied as 'n seinvuurterrein, aangesien die tyd van die Armada aan die kant van die Heathweg oorkant die Bird in Hand -openbare huis staan. Die oorspronklike baken, en sy eerste replika, is afgeblaas en vervang.
Die tweeling tussen La Séguinière en Coxheath is gebore uit 'n vergadering van verteenwoordigers uit die twee dorpe in 1995. Dit is in 2003 deur La Séguinière geformaliseer en deur Coxheath in 2004. Die hoofdoel is om taalkundige en kulturele uitruil tussen die twee dorpe te bevorder.
Afwisselend tussen die twee munisipaliteite word daar jaarliks ​​'n vergadering gehou. Die voorgestelde vereniging het ook ten doel om plasings vir jongmense in Engeland en Frankryk te bevorder. 
Die huidige gemeentevoorsitter is mnr Clive Parker. Coxheath is deel van die parlementêre kiesafdeling Maidstone and the Weald, wie se parlementslid vanaf Mei 2010 Helen Grant van die Konserwatiewe Party is. Voor Brexit in 2020 was dit verteenwoordig deur die kiesafdeling Suidoos -Engeland vir die Europese Parlement.
Die dorpie lê aan die suidelike rand van die greensand -rif wat deur Kent loop. In die noorde val die land saggies af in die Medway -vallei. In die suide is daar 'n steiler afdaling na die Low Weald.
2001 Britse sensus Coxheath -saal Maidstone (nie-metropolitaanse distrik) Engeland
Bevolking 3,856 138,948 49,138,831
Buiteland gebore 3.2% 4.6% 9.2%
Wit 98.7% 98.3% 90.9%
Asiaties 0.2% 0.7% 4.6%
Swart 0.3% 0.1% 2.3%
Christen 80.6% 76.1% 71.7%
Hindoe 0.1% 0.2% 1.1%
Geen godsdiens nie 11.9% 15% 14.6%
Afgetree 17.1% 14.2% 13.5%
By die Britse sensus van 2001 het die kiesafdeling van Coxheath 'n bevolking van 3 856 in 1 582 huishoudings, waarvan 3 732 (96,8%) Britte van geboorte was. Wat etnisiteit betref, beskryf 98,7% hulself as wit, met 0,5% gemengde, 0,2% Asiatiese of Asiatiese Britte, 0,3% Swart of Swart Britte en 0,4% Chinese of ander etniese groepe. Godsdiens is aangeteken as 80,6% Christene, 0,2% Moslem, 0,2% Boeddhisties, 0,1% Hindoe. 11,9% het geen godsdiens gehad nie, 0,4% het 'n alternatiewe godsdiens en 6,7% het nie hul godsdiens verklaar nie. Van die 3,120 volwassenes (16 jaar en ouer), het die sosio-ekonomiese uiteensetting deur NRS sosiale graad gevind dat 1,631 mense in die ABC1-kategorie val en 1,489 mense in die C2DE-groepering.
Die ekonomiese aktiwiteit van die 2 792 inwoners van 16 tot 74 jaar was 43,6% voltyds, 14,1% deeltyds, 8,8% selfstandig, 2,0% werkloos, 1,9% studente met werk, 2,9% studente sonder werk, 17,1% het afgetree, 5,3% sorg vir huis of gesin, 2,7% permanent siek of gestrem en 1,8% om ander redes ekonomies onaktief. Die arbeidsindustrie van inwoners was 19,3% kleinhandel, 12,3% vervaardiging, 11,3% vaste eiendom, 11,2% gesondheids- en maatskaplike werk, 10,5% konstruksie, 7,3% vervoer en kommunikasie, 6,6% onderwys, 5,8% finansies, 5,2% openbare administrasie, 2,9% hotelle en restaurante, 1,9% landbou en 5,7% ander. 
Die dorp word bedien deur busdienste wat deur Arriva gelewer word. Dit het nie 'n treinstasie nie. Die naaste stasie is East Farleigh op die Medway Valley Line. Die naaste hoofdienste is via Maidstone -oos in die noorde (bedien Londen en Ashford/Canterbury/Ramsgate) of Staplehurst en Marden in die suide op die suidoostelike hooflyn.
In Februarie 2015 het Laerskool Coxheath 308 leerlinge tussen die ouderdomme van 4 en 11.  Sekondêre onderwys word verskaf deur skole elders in die Maidstone -omgewing.
Yalding - Historiese foto's en kaarte van die Yalding -omgewing
Huidige kopieregvrye foto's van die Yalding -omgewing
Historiese beelde van die laerskool Paddock Wood, indien beskikbaar
Hierdie Microportal is gebou op die 2 -dae Microportals -platform wat u toegang gee tot drie kliks tot plaaslike en wêreldwye inligting, van kardinale belang vir u persoonlike sowel as u werkslewe. Die platform bied lewendige plaaslike data oor vervoer, wat aangaan, verblyf, uiteet, inkopies, sport, godsdiens en weer, asook uitgebreide verwysings- en hulpbronafdelings, insluitend TV, radio, aanlyn inkopies, roetebeplanning, gesondheid, opvoeding en meer.
Ons is nie verantwoordelik vir die inhoud van eksterne internetwebwerwe waaraan enige twee dae ondersteunde webwerwe gekoppel is nie. Ons deel geen kontakinligting met ander verskaffers nie. Ons gebruik koekies om ons webwerf doeltreffend te laat werk. Meer inligting oor privaatheid en koekies.
Kopiereg en kopie 2004 � 2 -daagse mikroportale, East Quither Farm, Milton Abbot, Tavistock, Devon, PL19 0PZ, UK.
Geskiedenis van Yalding: Studente -aktiwiteit - Geskiedenis
Leer aktief deur uit te vind hoe entstowwe werk, hoe entstowwe gemaak word, hoe om risiko's te visualiseer en meer. Klik deur hierdie aktiwiteite om die verlede, hede en toekoms van inenting en aansteeklike siektes te ondersoek.
Kyk hoe hoë inentingsyfers die on ingeëntes beskerm.
Lees hoe die Amerikaanse immuniseringskedule mettertyd verander het.
Sien die stappe wat betrokke is by die vervaardiging van entstowwe.
Lees meer oor die reaksie van die menslike immuunstelsel op inenting. Volg dan die stappe in die proses op u eie.
Leer hoe wetenskaplikes die oorsaak van 'n aansteeklike siekte identifiseer.
Pas die wetenskaplike by die siekte wat hy gehelp het om te voorkom.
U is midde -in 'n siekte -uitbraak. Pas die wetenskaplike metode toe in 'n epidemiologiese omgewing om die bron van die siekte te bepaal.
Ontdek die kenmerke van verswakte, geïnaktiveerde, subeenheid en gekonjugeerde entstowwe.
Jong mense se gesondheidsinligting
Om universiteit of kollege toe te gaan, is een van die grootste beleggings wat u kan maak - hoeveel gaan dit u kos en watter hulp is daar?
Die meeste studente hoef nie vooraf klasgeld te betaal nie, aangesien dit gedek word deur 'n studiegeldlening. Daar is ook onderhoudstoelaes en lenings om te help met lewenskoste, soos huur, kos, boeke, vervoer en vermaak. Meer inligting kan gevind word op Directgov.
Besoek www.moneysavingexpert.com vir 'n onafhanklike oorsig van wat dit kos en wat die nuwe studiefinansieringsreëlings vir u beteken.
Klik Manage versions.
To save a copy to your computer, click Aflaai.
Klik Upload new version.
Let wel: If you upload a new version of a file owned by someone else, the original owner will stay the same.