Die vryheidsbal - Nuut
14 Julie fees in Cherbourg.
© NARA / Die Caen-gedenkteken
Publikasiedatum: Desember 2013
Cherbourg vier sy bevryding
Na die landing van 6 Junie 1944 vorder die geallieerde troepe in die Cotentin. Aan die hoof van verskeie hoofsaaklik Amerikaanse afdelings het generaal Collins op 22 Junie die aanranding op Cherbourg geloods. Na verskriklike gevegte wat aan beide kante en meer as 39 000 Duitse soldate gevangenes groot verliese opgelewer het, is die stad op 26 Junie herower (die hawe en die arsenaal het eers onder 1er Julie). Dit is noodsaaklik vanuit militêr-strategiese oogpunt (die hawe word die belangrikste middelpunt vir die verskaffing van die leërs aan die westfront), en die oorwinning het ook 'n sterk embleem, en Cherbourg word die eerste groot stad wat deur die Geallieerdes bevry is. in Frankryk (voor Caen, 19 Julie).
Spontaan en informeel of selfs meer formeel: die verskillende vieringe wat in die stad plaasvind, betrek dikwels Amerikaanse soldate en die bevolking. Hulle bereik 'n hoogtepunt op 4 Julie (Amerikaanse Nasionale Dag) en, nog meer opvallend, op 14 Julie; 'n hoogs simboliese viering, waarvan baie beelde die voorbeeld van "Fête du 14-Juillet à Cherbourg" weerspieël wat hier bestudeer word. Soms word sulke voorstellings 'n sterk ideologiese potensiaal, wat wyd versprei en uiters belangrik is, en speel dit 'n onbeduidende rol in die volgorde van gebeure as hulle die bewussyn en voorstellings op hul eie manier vorm.
Bevryders en bevry
Hierdie foto is op 14 Julie 1944 geneem deur 'n lid van die Amerikaanse weermag in beheer van die foto-opstel. Dit toon Amerikaanse soldate en burgerlikes wat gemeng is, en dans op die bal wat aangebied is ter geleentheid van die Franse Nasionale Dag.
Hoog geplaas (eerste of tweede verdieping van 'n gebou wat uitkyk oor die toneel), neem die fotograaf 'n goeie deel van die toneel vas. Op een van die stadsplein, miskien die stadhuisplein (links agter), het 'n digte en groot skare bymekaargekom waarin 'n meerderheid burgerlikes (mans, vroue en kinders) verskyn en soldate in Amerikaanse weermaguniform (infanterie en vloot). Die opvallende effek van die geheel smelt al die individue saam in 'n enkele kompakte en deurlopende massa wat selfs lyk soos 'n golf wat die dyk lek, om effens op te staan ​​teen die mure wat die vierkant in die agtergrond aandui.
Twee duidelike en minder gevulde ruimtes val dan baie duidelik uit. Regs van die beeld is 'n verhoog (amper leeg op hierdie presiese oomblik) sigbaar, waarskynlik vir toesprake en ingrypings deur amptenare (politiek en militêr). Op die voorgrond in die middel, effens buite die raam, beweeg die dansende paartjies ongeveer twee vir twee, omring deur toeskouers wat in 'n sirkelboog gerangskik is, en wat soms hande klap.
In 'n stad wat skaars herower is en steeds gekenmerk is deur die dubbele trauma van Nazi-oorheersing en onlangse gevegte, het die toneel wat deur "Fête du 14-Juillet à Cherbourg" getoon word, 'n besondere betekenis.
Verbode in die besette sone (soos in Cherbourg) of herlei na 'n dag van rou waarmee die kerk in die vrye sone geassosieer word, word die viering van 14 Julie hier vir die eerste keer in Frankryk hergebore. Deur die nasionale vakansiedag word die hele land aan homself, sy geskiedenis, sy trots en sy Republikeinse identiteit terugbesorg. Cherbourg verskyn dan simbolies as die metonimie van 'n volk wat uiteindelik bevry is, as die embleem van 'n hele vaderland wat vreugde en lewe herontdek. Die ideale beeld van hierdie toekomstige Frankryk (die dansbeweging en die van die skare wat die beeld van die toekomstige herowering metafories oproep) word dus teruggestuur aan al die volke wat in Europa en in die besonder in die land nog steeds onderdruk word.
Maar hierdie foto wys ook doelbewus die houding van die Amerikaanse soldate. Dit is nie die nuwe insittendes nie en hulle gedra hulle nie soos oorwinnaars nie, maar hulle verskyn hier as die redders, die vriende wat hierdie ware nasionale viering toelaat en aanmoedig. As sodanig wek die fisiese en vleeslike samesmelting van die onduidelike skare 'n perfekte gemeenskap van liggaam en gees tussen die bevrydes en hul bevryders. Gesmelt in die skare, behoort die Geallieerdes ook vir 'n tyd tot die nasionale gemeenskap wat uiteindelik herontdek en dankbaar is. "Fête du 14-Juillet à Cherbourg" lewer dan miskien (en onbewustelik) 'n politieke boodskap: soos hierdie unie in gejuig, voor die hand liggend en natuurlik, moet die toekomstige betrekkinge tussen die Franse en die Amerikaners (ideaal gesproke) bestaan ​​uit tot 'n totale ooreenkoms en eenheid.
Farid ABDELOUAHAB, Die jaar van vryheid: Junie 1944 - Junie 1945, Parys, Akropolis, 2004.
Georges BERNAGE, Eerste Amerikaanse oorwinning in Normandië: Cherbourg, Bayeux, Heimdal, 1990.
John MAN, Atlas van die D-daglandings en die Slag van Normandië op 6 Junie - 24 Augustus 1944, Parys, Autrement, coll. "Atlas Mémoires", 1994.
Olivier WIEVIORKA, Geskiedenis van die landing in Normandië. Van die oorsprong tot die bevryding van Parys (1941-1944), Parys, Le Seuil, coll. "Points Histoire", 2007.