Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 18 April 2004 (oggend)
Skrifberyming 8:1, 4, 5 (5-3:1, 4, 5)
Skriflesing: Jeremia 20
Teks: Jeremia 20:15
Vir jou is 'n seun gebore – waardeur hy hom grootliks verbly het. (Jer. 20:15 AFR53)
Daar is niks wat ons kan doen of wat met ons kan gebeur waaroor die Here nie die presiese detail vasgestel het en dit beskik nie!
In hierdie gedeelte van God se openbaring het ons 'n voorbeeld van hoe groot die Here se genade is:
Hy beskryf in sy Woord die geloofshelde in die oomblikke toe hulle ryk was in die genade wat die Here aan hulle bewys het.
Maar Hy beskryf in sy Woord die geloofshelde ook in die oomblikke toe hulle arm was in hulle menslike sondigheid.
Die troos van 'n gedeelte soos hierdie is dat dit aan ons openbaar dat die Here nie volmaakte mense in sy diens gebruik nie. Hy gebruik mense wat soms baie diep laagtepunte bereik. Mense wat baie verkeerd kan doen en praat – ons!
Kom ons kyk in hierdie preek na die volgende:
1. Moedeloosheid trek die waarheid skeef.
2. Moet nooit in oomblikke van moedeloosheid dink dat die Here jou verwerp nie.
Die Satan se inmenging in ons lewe is baie knaend. Hy laat ons geen oomblik met rus nie.
Daarom kry hy dit somtyds reg dat hy ons kan laat struikel wanneer ons veronderstel is om op die kruin van ons geloof en ons omgang met die Here te wees.
Wie van ons het nog nooit gehuiwer voor lewensmoegheid nie? Of in verset geraak teen dit wat die Here oor ons beskik nie. En dan baie keer ook onskuldige mense saam met ons in ons verbittering ingesleep nie!
Kyk hoe het hy dit reggekry met Jeremia.
Jeremia was nooit gelukkig daarmee dat die Here van hom 'n profeet gemaak het nie.
Ons lees in Jeremia 1 dat hy baie gekla het toe die Here hom geroep het as profeet.
Hy het gekla dat hy te jonk is en dat hy nie baie wel ter tale is nie.
Toe het die Here sy lippe aangeraak en vir hom gesê dat die Here nou die woorde in sy mond gelê het. Hy moet nou vir die volk gaan sê wat die Here vir hom voorsê om te gaan profeteer.
Nog iets wat gebeur het op die dag toe die Here hom geroep het, was dat die Here vir hom gesê het dat Hy Jeremia al geroep het en geheilig het as profeet nog voordat hy gebore was.
Die Here sê dat dit al alles gebeur het voordat hy uit sy moeder se liggaam voortgekom het.
Daarmee maak die Here sy volle beskikking oor elke mens se lewe baie duidelik.
In hierdie gedeelte wat ons saam gelees het, waar Jeremia so erg verbitterd is, verwys hy na dit wat die Here toe gesê het.
Daarom sê hy in sy verbittering dat daardie man wat vir sy pa die boodskap gaan gee het dat hy 'n seun ryker geword het, liewer sy ma moes vermoor het voordat sy geboorte gegee het.
Die gedeelte vertel spesiaal dat sy pa baie bly was oor hierdie seuntjie wat gebore is.
Die veronderstelling is dat sy pa se blydskap tevergeefs was, want hierdie seun het swak uitgedraai – hy kon nie aan die vereistes van sy roeping voldoen nie.
Hy kon nooit presteer nie, want dit wat die Here van hom gevra het, was net te veel.
Dis asof Jeremia die Here verwyt dat hy mos vir die Here gesê het dat hy nie 'n profeet kan wees nie.
Die Here sien dit nou self.
As hy saam met sy ma kon sterf voordat hy gebore was, dan was hierdie hele mislukking wat hy in sy lewe aanvang, betyds voorkom.
Hoeveel keer ervaar ons nie ook hierdie soort gevoel van mislukking as ons nie die mas kan opkom nie!
En laat ons oor Jeremia eerlik wees: die arme man het bitter swaar gekry.
Sy hele diens as profeet was uiters moeilik, want hy het baie teëspoed opgetel omdat hy die wil van die Here uitgevoer het.
In die gedeelte wat ons saam gelees het, het hy die stam van Juda gaan waarsku dat die Here Jerusalem gaan verwoes as die mense nie tot bekering kom nie.
Dadelik het Pashur, die hoofopsigter oor die tempel, Jeremia laat vang en hom geslaan en in 'n blok gesit.
Die punt is dat die duiwel in hierdie situasie die amptenare by die kerk gebruik het om Jeremia se prediking te probeer stilmaak.
Kyk ook na die absolute onbeskoftheid wat daar in die Satan se optrede sit – hy laat Jeremia by die tempel slaan en in 'n blok gesit word.
Almal wat kerk toe kom, moet skrik vir hierdie man se prediking! Die boodskap wat die kerkgangers moet kry, is iets soos: Pasop vir Jeremia se prediking! Sy prediking vat jou tronk toe!
Wat is die beginsel wat die duiwel (verkeerdelik) probeer vestig?
Pyn en die wêreldlike reg moet jou skrikmaak vir die Here.
Dit moet jou so vasvang dat jy liewer kies vir jou huidige voordeel – en daardeur veroorsaak dat jy jou verste en rykste voordeel in die koninkryk van God moet prysgee.
Wat belangrik is, is dat Jeremia deur al hierdie dinge getrou gebly het aan sy roeping teenoor die Here.
Profeties het hy in vers 13 steeds alle lof en eer aan die Here gegee.
Hy het nooit die woord van die Here verdraai of verkeerd oorvertel sodat hy as mens daardeur voordeel kon trek nie.
As profeet was hy heeltemal getrou.
Maar as mens het dinge egter anders verloop.
Sy eie belange het hy baie swartgallig gesien. Daarom het hy sy eie geboortedag vervloek.
Hy is nie die enigste een wat so wanhopig geword het nie. Job het presies dieselfde gedoen.
Hy was nog erger as Jeremia: Job het gevra of die Here nie maar daardie dag uit sy raadsplan wil uitknip en die vorige dag en die volgende dag aan mekaar wil las, sodat die dag van sy geboorte net mooi heeltemal uit die Here se raadsplan uit wegraak nie.
Jeremia se depressie laat hom sommer lelike dinge oor onskuldige mense ook kwytraak.
Die arme man wat die boodskap van sy geboorte versprei het, moet sommer soos Sodom en Gomorra deur vuur en swael verwoes word.
En sy ma moes sommer vermoor geword het.
Dit alles net sodat hy wat Jeremia is nooit in 'n posisie sou kom om tot eer van die Here te preek en te ly nie.
Die een belangrike ding, naamlik dat 'n mens totaal verward gaan raak as jy toelaat dat die duiwel jou beetkry en jy net jou eie belange en voordeel voor oë het.
Dan gaan jy net swaarkry sien. Dan kan dit gebeur dat jy soos Jeremia sommer ander mense vervloek wat met jou lewe niks verkeerds gedoen het nie.
Dan gaan jy die heerlikheid van die Here uit jou gesigsveld verloor.
Dis presies wat Jeremia oorgekom het. Hy het so balans verloor dat hy die lewe vir homself opgeëis het, in plaas daarvan dat hy besef het dat hy net tot beskikking van die Here moet wees sodat die Here se raad vervul word.
Die tweede saak van belang is dat u moet oplet dat die Heilige Gees hierdie diep insinking van Jeremia bloot beskryf, maar glad nie veroordeel nie.
Die Here doen dit omdat Hy ons wat agternakom wil leer dat sy genade so wyd is dat Hy ons nie straf wanneer ons perspektief verloor nie.
Die grootstes onder die heiliges het hierdie insinkings oorgekom.
Al sou jy in jou mensheid perspektief begin verloor en verbitterd raak, of moedeloos word – bly net getrou aan die Here. Moet net nie jou geloof verloor nie.
Die Here is nog al die tyd daar – erken dit en bly Hom aanbid.
Let op dat Jeremia nie die bestaan van die Here ontken het in sy verbittering nie. Hy het juis die bestaan van die Here erken, en ook dat die Here jou roeping op jou lê.
Hy het net gekla dat sy roeping te erg is en dat hy liewer nie gebore wou word nie.
Hoe kan die Here ons verbittering en opstandigheid sommer so maklik vergewe? Die antwoord lê in roepingsvervulling.
Jeremia is in sy swartgalligheid 'n profeet daarvan. Profeties voorspel hy iets van wat gebeur het by die geboorte van Christus.
Die engel wat aan die skaapwagters verskyn het, het ook gesê dat hy 'n tyding van groot blydskap bring. Daardie dag is die Saligmaker wat Christus die Here is, gebore.
Net soos wat Jeremia se pa die tyding van blydskap gehoor het dat daar 'n kind gebore is, het die wêreld dit gehoor in hierdie engel se woorde en in die engelesang wat daarop gevolg het.
Die Christus wat gebore is, het nie gekom om 'n wonderlike tyd op die aarde te hê nie!
Hy het aan die kruis die allerverskriklikste dood gesterf.
Hy het nie maar gekruisig geraak soos die twee rowers weerskante van Hom nie.
Jesus is aan die kruis gekonfronteer met die oordeel van God oor baie mense wat teen God gesondig het.
Deel van die dinge wat gestraf moes word, was roepingsversaking van mense wat die eer van die Here en die lus om sy opdragte uit te voer, verloor het.
Hy is ook gekonfronteer met ons lyding. Dit bring ons by die belangrike punt:
Christus se lyding sny ons lyding op 'n bepaalde punt af.
Sy lyding het deur die toorn van die Here en deur die graf gegaan. Ons sou in ons idioom kon sê dat Jesus die dood kaal hande aangepak het.
Wat baat ons by die kruisdood as ons kyk na dinge soos neerslagtigheid en verbittering wat by ons in ons lewens voorkom?
Dit, dat ons moet besef dat ons hartseer nie onbeperk of grensloos kan aanhou nie.
Alle dinge wat op hierdie lyn lê (en wat almal familielede van die dood is) soos eensaamheid, siekte, pyn, spanning/stres, moedeloosheid en wat nog, het 'n streep waar dit nie kan oorgaan nie.
Jesus se lyding en dood beperk daardie dinge almal net tot hierdie lewe.
En in hierdie lewe is daar ook nog grense daarop gelê wat maak dat hulle nie bo enige mens se kragte oor hom heen kan loop nie.
Ons sielestryd kan net so erg wees as wat dit wil, dit kan ons nooit vervreem van God se ewige genade in Christus oor ons nie.
In hierdie donker oomblikke wat Jeremia deurworstel het, het ons 'n voorbeeld van hoe groot die Here se genade is:
Hy beskryf in sy Woord hierdie geloofsheld Jeremia in die oomblikke toe hy arm was in sy moed en toe hy in sy menslike sondigheid erg moedeloos geword het.
Maar ook in daardie oomblikke was hy nog steeds ryk in die genade wat die Here aan hom bewys het, want die Here kon hom toe verdelg het, maar Hy het nie. Hy het hom weer krag gegee dat hy uit sy menslike verbittering kon opstaan en met sy werk kon aangaan.
Die troos van 'n gedeelte soos hierdie is dat dit aan ons openbaar dat die Here nie volmaakte mense in sy diens gebruik nie.
Hy gebruik mense wat soms baie diep laagtepunte bereik. Mense wat baie swak kan wees. Mense wat baie verkeerd kan doen en praat – ons! Hou moed, en lewe in Christus.