Ons beleef nou die laaste groot aanslag uit die ryk van die duisternis met die oog op die wêreldwye aanbidding van die duiwel en sy christus (Op. 13:4). In die slot van hierdie gedig is die dooies geskok (Scheeres se Afrikaanse voorvaders?), terwyl sy na haarself toe skryf en elke dag in die Brabantse landskap aan haar eie doodskis timmer. Die opdrag: Moenie vrees nie, kom meer as 365 keer in die Bybel voor, m.a.w. meer as een maal vir elke dag. Vir Greshoff se sestigste verjaarsdag het Louw “Ballade vir Jan se fees” (N.P. van Wyk Louw, 1954:27-28) geskryf, in die styl van die historiese Franse ballade: drie strofes van agt reëls en ‘n vierreëlige slotstrofe, waarvan die eerste en laaste strofes so lees: Daar is ‘n bykans aggressiewe opbreek van (vroulike?) taalpatrone in hierdie bundel te bespeur en verbrokkeling, onvolledigheid én onvervuldheid lê ten grondslag van elke gedig.