Lesse wat ons Leer: 2008
Die Bespotting van Gode
Die volgende vraag het by my opgekom:
Hoekom baklei die Moslems so geweldig sodra daar enige bespotting plaasvind van hul god Allah of hul profeet Mohammed?
Terwyl die gelowiges weinige of geen reaksie openbaar wanneer die Waaragtige God van Hemel en Aarde bespot word deur die wêreld nie.
Is ons as gelowiges ook nie veronderstel om die swaard op te neem wanneer ons God gelaster en bespot word nie?
Die antwoord wat ek gekry het:
Die Moslems en ander gelowe aanbid ’n dooie god wat nie in staat is om die mense te straf vir hul bespotting en lastering nie en daarom moet die dienaars van die dooie gode self die wraak in eie hand neem namens hulle afgod.
Daar teenoor dien ons die Lewende Waaragtige God wat self die wraak kan uitoefen oor Sy vyande en het nie mense nodig om die stryd namens Hom te stry nie.
Aan Hom kom die wraak en die straf toe.
Posted by Gelofteboer at 8:20 AM
Hoe maklik het dit tog nie vir die adamiet geword sy sondes en oortredinge voor die deur van sy vleeslike liggaam te plaas. Die swakheid van die vlees om die sondes van die wêreld te weerstaan het so algemeen geraak asof alles die liggaam se skuld is. Dit is ingebou in die menslike natuur.
So asof die adamiet die mentaliteit van ‘n dier het wat redeloos en sonder verantwoording kan optree.
Waar moet ons die skuldige gaan soek wat die liggaam lei om te oortree en te sondig – by die natuur van die liggaam self? Of eerder by die siel?
Die liggaam is aan ons geskenk deur die Almagtige Skepper YHWH as ‘n tydelike houer vir ons siel en gees. Die liggaam slyt en gaan tot niet, maar nie die siel en gees nie.
Die gees is die stukkie van die Goddelike Gees wat in ons woon en wat ons kan laat groei tot die grootse genade van die Almagtige of ons kan dit afskeep en dit so diep bêre dat dit nie meer tot ons spreuk nie. Die gees is dit wat ons onderskei van al die ander wesens wat geskape is en dit is die stukkie Goddelikheid in ons. Aan ons word die keuse gebied om die stukkie heerlikheid te laat groei sodat dit later totaal beheer oorneem van ons lewe en dat ons oorgaan van ‘n staat van harde materie na ‘n staat van Gees waar ons in die volkome liefde van God wandel.
Of ons kan dit laat afsny uit ons lewe sodat alles net klipharde materie is en geen gees – dan het ons geword soos al die ander skepsele van die skepping.
Die wonder van YHWH se liefde is dat Hy die keuse aan die adamiet self gelos het – want daarin is opgesluit die opregte liefde – om lief te hê omdat jy wil en nie omdat jy moet nie.
Watter absurditeit is dit tog nie om die skuld vir die swakheid van die siel te plaas op die vlees.
Dwaal jou oë maar vanself na die verkeerde dinge, of luister jou ore uit vrye wil na dit wat onwelvoeglik is, spreek jou mond vanself dit wat vieslik is of hardloop jou bene vanself agter die kwaad aan? Die liggaam hardloop tog nie vanself om te gaan hoereer nie – daar moet ‘n wils besluit wees vir die liggaam om die aksies uit te voer.
Die vlees (liggaam) begeer slegs om versorg en gevoed te word. Nie om gemanipuleer te word deur die siel as ‘n instrument tot sonde nie.
Nou as dit nie die liggaam is nie dan moet daar tog iets of iemand wees wat vir die vlees voorskryf wat om te doen of nie te doen nie.
Die liggaam gaan nie iets doen wat aan homself skade berokken nie want dit is so gebou om homself te preserveer en die inhoud daarbinne te beskerm. Die liggaam se natuurlike instink is gebaseer op oorlewing. Maar die liggaam kan ook so gekondisioneer word om sekere dinge tot so mate te geniet dat dit later daarvan afhanklik raak. Die liggaam dink hy het dit nodig vir oorlewing want die besluit vann die siel het die liggaam mislei.
Alles lê in die siel – as die siel suiwer is sal dit verkleef wees aan die gees en saam groei tot ‘n genade eenheid voor God en sal die liggaam moet volg in dit wat die siel vir hom voorskryf.
Maar as die siel bedorwe en korrup is staan dit alleen en die Goddelike influistering is nie daar nie en die siel neig homself na die bose – dit word dan ook weerspieël in die optrede van die liggaam.
Dus as die siel rein is sal die optrede van die liggaam ook rein wees maar as die siel besoedeld is sal die optrede van die liggaam ook besoedeld wees.
Moet dus nie weer die verskoning gebruik dat jy toegegee het aan die vleeslike behoefte van die liggaam nie – want dit is ‘n leuen – die liggaam word geoefen deur die siel wat die optrede, hetsy goed of sleg bepaal.
Posted by Gelofteboer at 2:59 PM
Ja, en so het nog ‘n verjaarsdag gekom en gegaan en noodwendig dink mens meer terug oor jou lewe hoe ouer jy word. Jy wonder hoe sou dit gewees het as jy dit of dat gedoen het – wat sou die uiteinde daarvan wees.
Soms is mens spyt oor dinge wat jy gedoen het of dinge wat jy nie gedoen het nie maar te midde van dit alles is daar ‘n vrede en geluksaligheid met my lot wat net Vader aan my kan skenk.
Soms is mens vies vir jouself omdat jy nie die grond of daardie huis gekoop het nie, want dan kon jy vandag baie geld daarmee gemaak het. Gelukkig ken mens ook jouself en soms is dit pynlike om die eie foute en tekortkominge te erken.
Want as ek ryk moes wees weet ek hoe ‘n mens ek sou wees – hoogmoedig – soos baie rykes is en daarom kan ek Vader dank dat Hy my nie ryk gemaak het sodat ek in my hoogmoedigheid Hom sou versaak of bespot het nie.
Maar daar is een ding waaroor ek werklik spyt is en dit is dat ek YHWH se groot en Almagtige Genadige Liefde eers werklik in die laaste paar jare leer ken het en ek besef vandag eers werklik hoeveel ek reeds gemis het. Hoeveel verder kon ek nie al gestaan het op die pad van geestelike groei nie.
Dis soos ‘n ou wat verlam is en in sy huis gekluister is – jare terug het hulle al vir hom vertel dat daar rolstoele is waarmee hy oor die weg kan kom en so bietjie uit die huis uit kan kom om die buitelug en –lewe te ervaar, maar hy was bevrees vir die rolstoel ding. Op ‘n dag het die dokter hom meegedeel dat sy tydjie maar kort hier op aarde en hy het besluit dis nou of nooit. Hy het ‘n rolstoel in die hande gekry en het die wêreld buite sy ingekluisterde huis gaan verken.
Dit was die mees wonderlikste ervaring wat hy gehad het en kon nie genoeg kry van die heerlikheid van die buitelug nie.
Nou is hy in twee gedagtes oor die hele episode – omdat sy tydjie wat oor is so kort is en hy besluit om die kans te waag, nou is dit vir hom heerlik en wonderbaar – as hy dit al jare vroeër gedoen het kon hy al so baie geniet het – maar die vraag is ook – sou hy dit nie nou al gewoond gewees het nie en dan sou dit nie nou so ‘n wonderlike ervaring vir hom gewees het nie?
Is jy bly oor dit wat jy nou ontdek het en geniet dit ten volle of is jy ongelukkig omdat jy dit nie lankal ontdek het nie en tob nou die heeltyd oor die verlies.
Posted by Gelofteboer at 9:05 AM
Volgens die woordeboeke: ‘n vrees of haat vir vreemdelinge of volksvreemdes.
Die afgelope Sondag is die eerste kleinkind gedoop en die predikant se preek het gehandel rondom xenophobia.
Die predikant is maar aan die liberale kant en het nie ‘n probleem met volks vreemdes nie.
Die kerk waarvan hy predikant is het ook nie ‘n probleem met ander volke nie en is tans in die proses om met hul saam te smelt. Die verbastering van wit en swart word as ‘n natuurlike proses aanvaar sonder enige veroordeling daarvan.
Hy het voorgelees uit Efesiërs hoofstuk 2.
Hieruit het hy probeer bewys dat ons almal een is en dat die middelmuur verwyder is tussen die besnede en die onbesnedene. Die gedeelte word dan ook aangewend om te beweer dat die Israeliet en die nie-Israeliet nou dieselfde is. Hy gebruik net die term Jodd en Nie-Jood)
Ongelukkig verstaan die mense nie die begrip besnedene en onbesnede nie want die onbesnedene in die spesifieke gedeeltes van die Skrif verwys na die tien verlore stamme wat in ballingskap weggevoer is na Assirië en wat later daarvandaan weg beweeg het na die Europese lande toe. Die besnydenis onder hulle het in onbruik verval en daarom is daar na hulle verwys as die onbesnedenes of heidene.
Gedurende sy preek het ek maar redelik vies geraak vir die predikant knapie want ek kon duidelik die sinspeling van vrede en broederskap met alle volke agterkom wat hulle verkondig.
Maar agterna moes ek weer gaan terugsit en dink – Siener se voorspelling van al die volksvreemdes wat in Suid Afrika gaan vergader, in die wit tente in die Karoo. Hoe gaan ons optrede teenoor die volksvreemde volksgenote wees. Sal ons hulle met ope arms ontvang as mede Israeliete of sal ons ou koeie uit die sloot grawe soos dit wat hulle ons voorouers alles aangedoen het bv. die Engelse.
Gaan ons ook xenophobies raak of gaan ons hulle ontvang met die liefde en ontferming soos wat Yahshua van ons vereis.
Sal ons kan vergewe en vergeet?
Sal ons ons mede Israeliet broers met ope arms in ons midde verwelkom?
Mag Yahweh ons leer om onvoorwaardelik lief te hê en die hand van vriendskap en hulp uit te steek na ons mede Israeliet broer en suster.
Posted by Gelofteboer at 12:29 PM