Seroom by honde - simptome en behandeling - aktivismenone
Hoof aktivisme Seroom by honde - simptome en behandeling
Seroom by honde - simptome en behandeling
Seromas is 'n ophoping van bloedserum onder die vel, in die subdermale gebied, alhoewel dit soms tussen die spiere kan ontwikkel. Dit is hoofsaaklik een van die moontlike komplikasies in chirurgie, veral na 'n ventrale middellynoperasie. Alhoewel baie van nature deur die liggaam van die hond resoreerbaar is, sal dit in ander gevalle nodig wees om die vloeistof te verwyder en selfs 'n drein te plaas..
Om die voorkoms daarvan te voorkom, moet 'n fyn chirurgiese proses en 'n omvattende sluiting van die operatiewe wond uitgevoer word om dooie ruimtes wat vatbaar is vir die ontwikkeling van 'n seroma, te vermy. Hou aan om hierdie AnimalWised-artikel te lees vir meer inligting oor die Seroma by honde, die simptome en behandeling daarvan.
U kan ook belangstel in: Slokdarmontsteking by honde - simptome en behandelingsindeks
Wat is 'n seroma?
Oorsake van seroma by honde
Simptome van seroma by honde
Diagnose van seroma by honde
Voorkoming van seroma by honde
'N Seroma word gedefinieer as die vloeistofakkumulasie, spesifiek bloedserum, buite die bloedvate, wat onder die vel opgaar, in die subdermale gebied. Dit verskil van hematoom deurdat die seroma nie rooibloedselle het nie.
Honde-seromas kan ook voorkom in ander plekke, Wat:
Hondseroma is sagte knop en oor die algemeen nie pynlik nie wat voorkom in die leë ruimtes onder die vel, tussen die vetterige laag tussen die vel en die hond se spiere, of as gevolg van 'n slag of insnyding. Dit is die resultaat van die inflammatoriese proses en die verdedigende reaksies van die honde-organisme.
Moet egter nie 'n seroma met 'n abses verwar nie. Ten einde hulle te onderskei, gaan ons in hierdie ander artikel oor absesse by honde - oorsake en behandeling.
Seromas kom hoofsaaklik voor na die operasie, as 'n vorm van chirurgiese komplikasies, veral in spreekkamers met insnyding in die ventrale middellyn van die buik. Die voorkoms van seroma-voorkoms by ventrale middellynoperasies is ongeveer 10%, dit wil sê 1 uit 10 honde hulle sal dit aanbied.
Hierdie komplikasie het meer risiko om voor te kom indien die chirurg die volgende gedoen het tydens die chirurgiese prosedure:
Oormatige disseksie van die hond se vel en onderhuidse weefsel.
Nie baie delikate of traumatiese hantering van weefsels nie.
Swak sluiting met dooie ruimtes.
Ander moontlike oorsake van seromas by honde is veranderinge in bloedstolling, lekke of trauma.
Seromas by honde veroorsaak a swelling onder die vel gevul met vloeistof. As u geopereer is, sal die seroma gevind word rondom die sny- en sluitplek van die chirurgiese wond. Die algemeenste is dat dit subdermaal voorkom, maar dit is waarskynlik dat dit soms tussen die spierlae voorkom.
Oor die algemeen kan die hond die volgende voorstel kliniese tekens wat verband hou met seroma:
Swelling van die area wat gepaard kan gaan met pyn.
Verhoogde temperatuur rondom die chirurgiese wond.
Duidelike vloeistoflek in die littekenarea.
Afhangend van die ligging van die nie-chirurgiese seromas, sal die hond wys neurologiese tekens, aanvalle en koma insluit in gevalle waar dit in die brein of kop ontwikkel. As dit 'n servikale seroom is, kan dit die beweeglikheid van die nek pla en belemmer, en as dit in die skouers voorkom, kan dit seer wees as u loop.
Die voorkoms van 'n knop of swelling van die vel naby die chirurgiese wond binne 'n paar dae na die operasie is 'n rede om 'n seroma te vermoed. Dit moet egter van hematoom en hernias onderskei word as gevolg van dehisensie van die hegting, veral in gevalle van abdominale chirurgie..
Dit kan onderskei ultraklank, om uit te vind of daar organe in die knop is of dat dit bloedvloeistof is. Die vloeistof ekstraksie met 'n naald onderskei ook kneusplekke van seromas.
In die geval van kraniale seroom, moet gevorderde beeldtegnieke soos magnetiese resonansbeelding of rekenaartomografie gebruik word..
By die meeste honde, die seroma sal deur die vel herabsorbeer word ongeveer 10-20 dae. In ander gevalle kan die volgende gedoen word:
Onttrekking: as die vloeistof weens grootte of swaartekrag nie heeltemal kan geabsorbeer word nie, wat dit nodig sal maak om dit te onttrek deur die vloeistof met 'n naald te versamel.
Rioolstelsel: In die ernstigste gevalle kan dit nodig wees om 'n drein in die gebied tydelik te plaas sodat die bloedserum nie in die area ophoop nie. 'N Afvoerput is 'n buis wat die buitekant verbind met die seroma, wat die vel kruis, sodat ekssudasie na buite kan ontsnap. Dreinering kan in die ergste gevalle passief wees met die aanbring van 'n kompressieverband of geslote afvoerafvoer. In laasgenoemde geval moet die drein nie verwyder word voordat die ekstraherde vloeistof nie meer as 0,2 ml / kg per uur is nie..
Kortikosteroïede of chirurgie: As die matige seroma nie behandel word nie, kan inkapseling daarvan voorkom. Wanneer genoemde seroma verhard, wat 'n onestetiese litteken sal laat. In hierdie gevalle is kortikosteroïede en selfs chirurgie nodig.
Antibiotika: Dit kan ook gebeur dat die seroma besmet raak en 'n abses in die litteken veroorsaak met etter wat dreineer. In hierdie gevalle moet 'n antibiotika gebruik word.
Analgetika: as die hond pyn of baie ongemak het, sal pynstillers of ontstekingsmiddels toegedien word.
Om die vorming van seromas te voorkom, moet daar tydens die operasie en in die postoperatiewe periode sorg gedra word:
In chirurgie: trauma aan die weefsels moet geminimaliseer word, sowel as die ontleding van die noodsaaklike en effektiewe sluiting sonder dooie spasies. Laasgenoemde sal bereik word deur die onderhuidse weefsel aan die onderliggende fascia te heg om die ruimte uit te wis. Die doeltreffendste hegtingspatroon is die deurlopende hegtingspatroon (kwiltpatroon) waarin 'n mens na ongeveer drie steke aan die fascia geanker is..
In die postoperatiewe: verbande of drukstowwe moet aangetrek word, sowel as om die hond op 'n rustige plek te hou, in matige rus en met 'n Elizabethaanse kraag aan die hond om te verhoed dat die gebied lek..
Honde wat met ander honde loop en wys dat beste vriende altyd bymekaar bly
Waarom is die maag van my hond geswel en hard?
Waarom moet u u hond nooit daar laat nie
Toe hulle hierdie renosterbaba gered het, het hulle nie van my verwag om met hierdie dier te bevriend nie