Ons het weer die afgelope tyd gekyk na die feite van Paasfees! Die vaste en sekere feite van Jesus se genoegsame kruisdood as volkome offer vir ons sondeskuld. Die heerlike feit van die liggaamlike historiese opstanding wat ‘n bewys is van sy oorwinning oor sonde, Satan, dood en hel. God het Jesus se offer aanvaar en daarom kan die duiwel ons nie meer beskuldig of afpers weens ons sonde nie.
Paulus verduidelik vir ons die kind van God se onaantasbare oorwinnaarstatus deur vier retoriese vrae te vra. Dis retoriese vrae waarvan die veronderstelde antwoord, elke keer is : “Nee, niks, niemand nie…” en dan gee Paulus die rede vir die antwoord. Die rede sal jy sien kom in feite neer op die Paasgebeure – die kruis en opstanding van Jesus. Kom ons kyk kortliks na die vier vrae:
EERSTENS (31) “Wat is nou ons gevolgtrekking oor al hierdie dinge? Dít: God is vír ons, wie kan dan teen ons wees?” As God vir ons is, wie kan teen ons wees? Die antwoord : Niemand nie! Wat is die rede vir hierdie vertroue? “Hy het sy eie Seun nie gespaar nie, maar Hom oorgelewer om ons almal te red. Sal Hy ons dan nie al die ander dinge saam met Hom uit genade skenk nie?” (32) Wel, as God so ver gegaan het om selfs sy eie Seun nie te spaar nie, maar ter wille van ons te offer, is dit net logies dat Hy vir ons als sal gee wat ons ook al mag nodig kan hê. (Hierdie woorde in die Grieks eggo die aangrypende gebeurtenis in Genesis 22:16, waar Abram nie sy seun wou spaar nie, maar bereid was om hom te offer) Paulus voer ‘n logiese argument, van die grote na die kleine. As Iemand bereid was om sy heel kosbaarste vir jou te gee, gaan hy tog nie ‘n probleem hê om iets minder belangriks vir jou te gee nie…