Haastig, Benjamin - Geskiedenis Podcasts - 2021
Rush, Benjamin - Geskiedenis
Rush, Benjamin (1745-1813) Geneesheer en sosiale hervormer: Benjamin Rush is gebore in Byberry Township, Pennsylvania, op 24 Desember 1745. Sy pa is dood toe die jong Rush ses jaar oud was. Nadat hy afgestudeer het aan die College of New Jersey (later Princeton genoem), het Rush na die Universiteit van Edinburgh in Skotland gegaan om sy mediese studies voort te sit. Die bywoning van mediese lesings in Engeland, sowel as in Frankryk, waar hy Benjamin Franklin ontmoet en hom bevriend het, wat hom gehelp het om vir sy uitgawes te betaal. Rush keer in 1769 terug na die Verenigde State, vestig hom in Philadelphia en verwerf 'n pos om chemie aan Philadelphia's Medical College te gee. Toe die beweging na rewolusie begin, het Rush 'n sterk patriot geword. Boonop publiseer hy essays oor slawerny, matigheid en gesondheid in 1771. As ondertekenaar van die Onafhanklikheidsverklaring, word hy aangestel as geneesheer-generaal, wat die gewondes help versorg in die gevegte van Trenton, Princeton, Brandywine en ander gevegte. Tydens die oorlog het Rush openbare briewe teen die Statute van die Konfederasie geskryf. In 1778 bedank Rush uit sy militêre kantoor vanweë die onregverdigheid van die manier waarop hospitaalwinkels vir soldate gebruik word, asook die slegte gevoel wat tussen hom en generaal George Washington ontstaan ​​het. Terugkeer na Philadelphia, het Rush 'n mediese praktyk opgestel en sy pligte as professor hervat. Vir 29 jaar lank was hy 'n chirurg in die Pennsylvania -hospitaal en was hy van 1790 tot 1793 die portarts van Philadelphia. Hy was 'n groot voorstander van openbare onderwys waaroor hy grootliks geskryf het, stigter van Dickinson College en die Philadelphia Dispensary. In 1787 dien hy in die Pennsylvania -konvensie wat die Amerikaanse grondwet bekragtig het, en was hy ook betrokke by die totstandkoming van die Pennsylvania -grondwet. In 1793 is Philadelphia deur 'n ernstige geelkoors -epidemie getref. Rush was een van die min dokters wat gekies het om in die stad te bly om die siekes te help versorg. Weens sy versoek het baie Afro -Amerikaners ook in die stad gebly om siekes te help, sommige ten koste van hul lewens. Van 1799 tot aan die einde van sy lewe was Rush die tesourier van die Amerikaanse munt. Daarbenewens dien hy as president van die Pennsylvania Society for the Abolition of Slavery; president van die Philadelphia Medical Society; ondervoorsitter en medestigter van die Philadelphia Bible Society; en vise-president van die American Philosophical Society. Rush, 'n bekende dosent in geneeskunde, het Philadelphia 'n sentrum gemaak vir mediese studies in die Verenigde State. Benewens sy vele geskrifte oor filosofie, opvoeding, politiek en ander sosiale kwessies; hy het uitgebrei oor mediese onderwerpe geskryf. Rush is op 19 April 1813 in Philadelphia oorlede.
Rush is gebore as die vierde kind van sewe. Hy het sy pa, John, verloor toe hy vyf was, maar was gelukkig met 'n stewige, emosioneel en godsdienstig vaste ma (Susanna Hall Harvey), wat 'n kruidenierswinkel geopen het om haar kinders te onderhou. Op agtjarige ouderdom is Rush gestuur na die skool onder leiding van sy oom, eerwaarde Samuel Finley, en die "Groot Ontwaking" het die kolonies onder die loep geneem. Sy godsdienstige sienings is uitgebrei en gepoleer onder president Samuel Davies aan die Presbyterian College van New Jersey (later Princeton), waar hy in 1760 die baccalaureusgraad behaal het. 'n welwillende God dat alles verstaanbaar, betekenisvol en vir 'n doel bestaan ​​het.
Onder Davies se invloed beskou Rush die wet as 'n loopbaan, maar besluit eerder ten gunste van medisyne. Hy het homself vir die volgende vyf jaar by Dr. Hy is blootgestel aan 'n mate van chemie in die lesings oor materia medica deur John Morgan, wat hom aangemoedig het om sy mediese opleiding in Edinburgh voort te sit, met die vooruitsig om 'n afspraak te maak met die voorsitter van chemie by sy terugkeer.
Rush, wat laat in 1766 ingeskryf het vir die mediese program aan die Universiteit van Edinburgh, bevorder sy chemiese loopbaan deur twee jaar agtereenvolgens die lesings van Joseph Black by te woon. By die voorbereiding van sy doktorale proefskrif het Rush sy chemiese middel toegepas op 'n studie van die verteringsprosesse in die menslike maag. Na 'n sterk self-eksperimentering wat veroorsaak het dat spesiale maaltye veroorsaak word, het hy besluit dat die suurheid van die maaginhoud deur fermentasie veroorsaak word. Rush het 'n fout gemaak in sy gevolgtrekking en besef dit eers in 1804, toe hy gekonfronteer word met die nuwe eksperimentele bewyse wat sy student John R. Young gelewer het.
Na sy afstudering het Rush na fabrieke in Engeland getoer om die gebruik van chemiese reaksies te ondersoek en besoekende Franse aptekers: Baumé, Macquer en Augustin Roux. Met sy terugkeer na Amerika word hy op 1 Augustus 1769 aangestel as professor in chemie aan die College of Philadelphia (vandag die University of Pennsylvania Medical College). Die volgende jaar het hy die nuuskier uitgereik Sillabus van 'n kursus van chemie. Met die lesings wat in 'n mediese konteks aangebied word, is dit nie verbasend dat hy 'n kwart van hierdie skraal volume bestee het aan farmaseutiese chemie nie.
Die aanstelling van Rush het die formele begin van chemie in Amerika ingelui. Rush was bly om hierdie verantwoordelikheid te aanvaar, nie net vir die toename in die professionele gestalte nie, maar ook vir die tevredenheid wat hy put uit die voetspore van twee leiers van die agtiende-eeuse geneeskunde, wat ook professor in chemie was: Herman Boerhaave van Leiden en William Cullen. Hy was vasbeslote dat chemie vir die groter gemeenskap nuttig sou wees, en daarom het hy in 1775 'n kursus aangebied vir die opgevoede publiek en vir die studente van die Young Ladies Academy van Philadelphia in 1787. In sy onderrig het Rush die buitelyne van Joseph Black se kursus noukeurig gevolg. maar het ongelukkig nie sy leraar se voorliefde vir eksperimentele demonstrasies gevolg nie.
Eksperimentering was in die algemeen nie die voorpunt van Rush nie; hy het sy chemiese opleiding slegs gebruik om die ware aard van 'n kwakkanker te onthul en om die chemiese samestelling en terapeutiese doeltreffendheid van verskillende plaaslike minerale waters te bestudeer. Hy het sy kennis ten goede gebruik tydens die Revolusie, toe hy in 'n regeringskomitee gedien het wat destyds die plaaslike vervaardiging van kruit bevorder het, en sy instruksies vir die vervaardiging van soutpeter wyd herdruk is.
Rush se onderrig in chemie eindig in Oktober 1789, toe sy vroeë mentor, John Morgan, sterf en Rush sy pos as professor in die teorie en praktyk van medisyne oorneem. Rush het nooit belangstelling in die keuse van sy opvolgers verloor nie, almal was sy studente: Caspar Wistar (1789–1791), James Hutchinson (1791–1793), James Woodhouse (1795–1809) en John Redman Coxe (1809–1818) ). 'N Ander student wat Rush aangemoedig het, was John Penington, wat in 1789 die eerste chemiese samelewing in die Verenigde State georganiseer het.
Rush het in 1769 met sy mediese praktyk begin. Dit het aanvanklik grootliks onder die armes gegroei en het geleidelik 'n wye spektrum van die samelewing ingesluit. Rush is deur Redman opgelei om die kliniese waarnemings en insigte van Sydenham te eerbiedig en Boerhaave se teoretiese stelsel te aanvaar, maar in Edinburgh verskuif hy sy entoesiasme na Cullen se teorie. Met sy professoraat in 1789 het hy weer begin om sy teoretiese fokus te verander, en 'n kollegiale herorganisasie wat hom laat in 1791 tot professor in die geneeskundige institute (fisiologie) en kliniese praktyk laat dwing het, om sy siening van basiese fisiologiese prosesse te heroorweeg. Ontwikkel in sy onderrig gedurende hierdie akademiese jare en in sy mediese ervarings met die geelkoors -epidemie van 1793, is sy idees teen 1795 vasgestel. sy fokus op die reaksie van die arteriële stelsel. Deur koors as sy paradigma te gebruik, het hy gesê dat 'n bewegingstoestand (of wat hy die konvulsiewe of onreëlmatige werking genoem het) in die are die enigste oorsaak van die siekte was. Aangesien die meeste siektes hom as gevolg van verhoogde spanning voorgekom het, het hy bloeding en ander uitputtende middels logies, maar te veel entoesiasties op sy pasiënte toegedien. Die geskiedenis het hom rond, maar dikwels buitensporig veroordeel vir die krag van hierdie behandeling.
As dokter moet Rush ook beskou word as 'n suksesvolle en gewilde onderwyser van ongeveer 3000 studente gedurende die vier-en-veertig jaar van sy loopbaan. Baie het sy teorieë nie aanvaar nie, en die doktorale proefskrifte wat in die latere jare onder Rush geskryf is, laat 'n duidelike indruk dat sy leerlinge hom oortref het in hul vermoë om die groeiende eksperimentering in die mediese wetenskappe te waardeer. Belangriker nog, hy het hulle geïnspireer, bly hul mediese konsultant lewenslank en het hulle geleer om oplettend te wees, toegewyd aan hul pasiënte en bewus van die nuanses van die dokter-pasiënt-verhouding.
Rush se rustelose verstand het baie sfere ondersoek: teorie en praktyk, mediese regspraak, die fisiologie van ballonbestygings, transkulturele en veral Indiese medisyne, geriatrie, tandheelkunde, veeartsenykunde. Alhoewel hy op baie gebiede aktief was, was hy hoofsaaklik besig met medisyne en word hy algemeen erken as die toonaangewende dokter in die Verenigde State.
In 1787 is Rush in die Pennsylvania -hospitaal in beheer van die kranksinnige geplaas. Psigiatriese hervorming versnel in die Westerse wêreld en Rush was in pas met leiers soos Vincenzo Chiarugi van Italië, Philippe Pinel van Frankryk en die Tuke -familie van Groot -Brittanje. Rush, wat die behoefte erken het om die mens as 'n geheel te sien, met liggaam en gees 'intiem verenig', was doelbewus onortodoks en het 'n groot deel van sy fisiologiese lesings gewy aan 'n bespreking van die werking en funksies van die gees. Toe hy van sy fisiese teorieë na die sielkunde oorgaan, ontwikkel hy 'n komplekse teorie wat gebaseer is op 'n mengsel van assosiasie en fakulteitsielkunde. Rush se praktyk en onderrig in psigiatrie het uitgeloop op die publikasie van Mediese navrae en waarnemings oor die siektes van die gees (1812), die eerste boek oor psigiatrie deur 'n inheemse Amerikaner. In hierdie werk bespreek hy onder baie ander onderwerpe 'morele afwykings', 'n konsep wat hom al in 1786 aangeraak het toe hy publiseer 'N Ondersoek na die invloede van fisiese oorsake op die morele fakulteit. Hy het besef dat nie net intellek nie, maar ook gedrag en emosies versteur kan word, en sy pogings om hierdie verskynsels te verstaan, verteenwoordig sy kreatiefste bydrae tot psigiatriese denke.
Rush, 'n man van die Verligting, toon die beste eienskappe van die eeu - humanisme, optimisme en 'n vurige geloof in die vordering van kennis. Hierdie eienskappe was sigbaar in sy politieke hervormingsaktiwiteite: hy onderteken die Onafhanklikheidsverklaring en veg vir die federale grondwet. Hy het gehelp om die Dickinson -kollege te stig, het groter onderwys vir vroue ondersteun en 'n netwerk van kolleges opgeroep wat uitloop op 'n nasionale universiteit. Hy het slawerny en doodstraf gekant, steun vir matigheid en strafhervorming. As voorganger en inspirerende onderwyser het Rush 'n groot impak op die Amerikaanse wetenskaplike toneel gehad. Maar vir al sy vertroue in die duidelikheid van sy waarnemings, was Rush se gewone manier om sy hipoteses te bekragtig, analogies en hy het nooit die eksperimentele metode vir die werklike waarde daarvan waardeer nie. As mediese teoretikus behoort hy baie meer aan die stelselbouers van die agtiende-eeuse eeu. Vir die veld van wetenskap lê sy belangrikheid, soos Lyman Butterfield so treffend gesê het, in sy rol as "'n evangelis van die wetenskap."
'Rush': die ander stigtervader uit Philadelphia met die naam Benjamin
Benjamin Rush, die mediese dokter en stigtervader, het die Renaissance-burgerlike deelname van sy mentor, Benjamin Franklin, geneem.
Charles Willson Peale/Met vergunning van Crown
Hy is die minder bekende stigter uit Philadelphia met die naam Benjamin-die een wie se gesig nie die rekening van $ 100 betaal nie.
Benjamin Rush was 'n ondertekenaar van die Onafhanklikheidsverklaring. Hy was ook 'n dokter - waarskynlik die bekendste dokter in Amerika - wat bekend geword het as die Amerikaanse Hippokrates. Tydens die Revolusionêre Oorlog was Rush saam met genl George Washington toe hy die Delaware kruis, hy slagoffers agter die vyand behandel en later 'n pionier op die gebied van geestesgesondheid word.
Hy was ook 'n gewaagde afskaffer, 'n voorstander van openbare onderwys - veral vir vroue -opvoeding - en 'n produktiewe skrywer.
Stephen Fried vertel die verhaal van die man wat in 'n nuwe biografie '' 'n voetnoot-stigter, 'n tweede ondertekenaar 'geword het Rush: Revolusie, waansin en die visioenêre dokter wat 'n stigtervader geword het.
Oor hoe Rush se mediese opleiding sy latere politieke sienings gevorm het
Revolusie, waansin en die visioenêre dokter wat 'n stigtervader geword het
Koop uitgelese boek
U aankoop help om NPR -programmering te ondersteun. Hoe?
Rush was 'n smid se seun, hy het nie baie geld gehad nie. Hy was dus die jong ster van daardie era en het probeer om 'n bestaan ​​te maak as dokter, wat moeilik was. Die goeie ding dat hy as dokter probeer bestaan, is dat hy arm pasiënte moes behandel - hy moes pasiënte van alle rasse behandel. Dit is dus nie verbasend dat hy die stigterspersoon geword het wat die meeste geïnteresseerd was in diversiteitskwessies nie, omdat hy verbaas was oor rassevooroordeel, maar dat hy verbaas was oor godsdienstige vooroordeel. En daarom het hy baie vroeg al aandag aan hierdie dinge gegee en 'n artikel geskryf wat nie net teen slawerny was nie, maar spesifiek gepraat het oor die vooroordeel.
Oor hoe Rush se werk in die Pennsylvania -hospitaal, die eerste hospitaal in die land, sy siening oor geestesongesteldheid gevorm het
Dit was een van die eerste plekke waar mense met geestesongesteldhede uit hul huise behandel is, en ongelukkig het hulle geen idee gehad hoe om mense te behandel nie - hulle het hulle opgegaar, hulle gesluit, hulle aan die vloer vasgeketting, hulle het op strooi geslaap . Daar is toe geglo dat mense met 'n geestesongesteldheid nie blootgestel is aan koue of hitte nie, en eintlik na die Revolusie - toe hy eintlik beheer begin neem het oor wat hier aangaan, het 'n universiteitsprofessor sowel as 'n personeellid hier by die hospitaal - ons kan sien hoe hy geld vir beter sorg probeer kry, en mense probeer laat verstaan ​​dat beide geestesongesteldheid en verslawing, wat destyds meestal alkoholisme was, mediese probleme was. Dit was 'n redelik nuwe idee. En het hulle probeer destigmatiseer en probeer om mense hier in te haal vir behandeling. En ek sou aanvoer dat die geskiedenis van moderne geestesgesondheidsorg hier in hierdie gebou met Rush begin.
On Rush onderteken die Onafhanklikheidsverklaring in die sogenaamde Independence Hall
As jong dokter het hy hier entings gegee. En 'n paar jaar daarna was hy in die kontinentale kongres en onderteken die onafhanklikheidsverklaring. Hy beskou dit as 'n baie plegtige oomblik, 'n baie eng oomblik. Hulle was baie bewus daarvan, ten minste hy, dat hulle iets onderteken wat verraadlik was en dat hulle hul lewe in hul hande kon neem. Rush het regtig in gelykheid geglo, so ek dink dat dit sy besluit om ten gunste van onafhanklikheid te wees, ingelig het. Hy was baie vroeg in lyn met onafhanklikheid, al was dit gevaarlik vir sy loopbaan hier in Philadelphia. Philadelphia het die grootste persentasie lojaliste, want hulle het die meeste om te verloor as daar werklik onafhanklikheid was.
Oor die feit dat Benjamin Rush, wat slawerny 'n misdaad genoem het, 'n slaaf met die naam William Grubber besit het
Ons weet nie hoekom hy 'n slaaf gekoop het nie. Dit was in die latere jare van die oorlog, en hy het 'n aantal jare 'n slaaf gehad. En hy het hom bevry voordat die [Pennsylvania] Abolition Society weer aktief geword het nadat Franklin [uit Europa] huis toe gekom het. Hy het nie daaroor geskryf nie, behalwe om oor sy vryheid te skryf. En toe William Grubber sterf, het Rush hom in die Pennsylvania -hospitaal laat behandel en betaal vir sy begrafnis wat hy oor hul verhouding geskryf het. Elke verhaal is dus nie 'n reguit verhaal nie. Dit is nie my plek om verskoning te vra vir alles wat hy gedoen het nie, maar net om te wys dat dit 'n baie ingewikkelde man was wat 'n enorme bydrae tot Amerika gelewer het.
By die dood van Benjamin Rush in 1813, op 67 -jarige ouderdom
Die begrafnis van Benjamin Rush is iets waarna byna elke burgerlike groep mense gestuur het. Dit word in die koerante beskryf as die tweede net na [George] Washington se begrafnis en [Benjamin] Franklin se begrafnis. Rush was dus nie net een van die laaste ondertekenaars van die verklaring wat nog gelewe het nie, maar hy was ook die belangrikste dokter in Amerika. Dit was dus 'n baie groot ding.
Franklin se [graf] is die een wat waarskynlik die meeste besoek is, maar ek dink dat die graf van Rush die een is wat die meeste gedink het. Ek dink wel dat u hierheen [Christ Church Burial Ground, in Philadelphia] kan kom en kan nadink oor voorspraak vir geestesgesondheid en voorspraak vir verslawing. U kan hier kom praat oor openbare onderwys, want Rush was regtig een van die eerste mense wat daaroor gepraat het. U kan praat oor godsdiensvryheid. Daar is dus baie om oor na te dink as u hier sit en dink aan Benjamin Rush.
Oor John Adams se beoordeling van sy goeie vriend Benjamin Rush na Rush se dood, toe hy geskryf het:
Dr Rush was 'n groter en beter man as dr Franklin: Tog was Rush altyd vervolg en Franklin het altyd aanbid. . Rush het Amerika oneindig meer goed gedoen as Franklin. Albei verdien 'n hoë posisie onder weldoeners in hul land en die mensdom, maar Rush is verreweg die hoogste.
Ek stem natuurlik saam met John Adams. John Adams was ontsteld dat Rush nie sy reg gekry het nie. En Adams kyk hoe hy in 'n patriot groei, tot 'n ongelooflike belangrike wetenskaplike en dokter. Hy was baie naby aan Rush en baie hartseer dat Rush, volgens hom, nie sy reg sou kry nie.
Maar dit is nie 'n telkaart hier nie. Al wat ek ooit sou vra, is dat die twee Benjamins in hul eie belangrikheid gesien word. Ek dink dat Benjamin Franklin beskou word as die belangrikste figuur in die Amerikaanse geskiedenis. Hy is ongelooflik belangrik. As Benjamin Rush hier was, sou hy sê: 'U gaan die vraag afvra of Benjamin Franklin belangrik was?' Rush was die beskermheer van Franklin, hy het Franklin aanbid, en in die latere jare van Franklin het Rush gesorg dat mense aandag aan Franklin gee as hy te oud en siek lyk. Hy was nie van plan om 'n ondertekenaar van die Constitution te wees nie Rush het daarop aangedring dat die Pennsylvania -afvaardiging hom byvoeg. Hy was dus eerbiedig vir Franklin, maar Franklin is in 1790 oorlede, en ek wou baie graag hê dat Rush die volgende Benjamin sou wees, en die persoon wees wat die tradisies van Franklin tot in die volgende eeu voortgesit het. En ek dink hy het as wetenskaplike, as onderwyser, as skrywer. En ek dink Franklin sou dit erken.
Denise Guerra en Evie Stone het hierdie onderhoud vir uitsending vervaardig en geredigeer.
Feite oor Benjamin Rush 9: goeie opvoeding
Dit lyk asof sy ouers baie besorg was oor goeie opvoeding. Daarom moes die jong Benjamin by sy oom en tante woon om goeie opvoeding te kry. Hy was toe 8 jaar oud. Kry feite oor Benito Juarez hier.
Feite oor Benjamin Rush 10: die opvoedkundige agtergrond
Rush het 'n Bachelor of Art -graad aan die College of New Jersey verwerf. Daarna het hy 'n M.D. -graad aan die Universiteit van Edinburgh in Skotland behaal nadat hy daar in 1766 tot 1768 gestudeer het.
Feite oor Benjamin Rush
Hou jy van lees feite oor Benjamin Rush?
(4 Januarie 1746 en ndash 19 April 1813) was 'n stigtervader van die Verenigde State en staan ​​ook bekend as die & ldquoVader van Amerikaanse geneeskunde. as die stigter van Dickinson College in Carlisle, Pennsylvania, en het gehelp om 4 ander te vind. Rush onderteken die onafhanklikheidsverklaring en woon die kontinentale kongres by. Hy was 'n stigterslid van die eerste Bybelgenootskap van America & rsquos, en word erken dat hy gehelp het met die beweging van die American Sunday School, gehelp het om Amerika se eerste anti-slawerny-samelewing te organiseer en was 'n leier in die nasionale afskaffingsbeweging. Hy beklee verskeie professorate aan die universiteit, en is behoorlik getiteld & ldquoDie vader van openbare skole onder die grondwet, en rdquo 'n voorstander van gratis openbare skole vir alle jeugdiges. Hy publiseer die eerste Amerikaanse handboek oor chemie en was aktief in die Sons of Liberty in Philadelphia.
In 1791 het dr. Rush 'n lang stuk geskryf, wat 'n dosyn redes verskaf het waarom Amerika sou voortgaan om die Bybel in ons openbare skole te onderrig. (Besoek die webwerf van Wallbuilder & rsquos om 'n gedeelte van die brief te sien soos dit in 1830 deur die American Tract Society gedruk is.) Ten tyde van sy dood was dr Benjamin Rush & mdash saam met George Washington en Benjamin Franklin & mdash waarskynlik een van Amerika en rsquos drie mees opvallende mans. Hy het persoonlik meer as 3 000 mediese studente opgelei.
In Junie 1776 is hy verkies om die provinsiale konferensie by te woon om afgevaardigdes na die kontinentale kongres te stuur en is aangestel om Philadelphia te verteenwoordig. In 1777 word hy dokter-generaal in die Kontinentale Weermag, maar word kritiek op die administrasie van die mediese diens van die weermag en dr. William Shippen, wat daarvoor verantwoordelik was. Hy het direk by generaal George Washington gekla wat tot die kongres uitgestel is. Die kongres ondersteun dr. Shippen en dr. Rush bedank. Terwyl die oorlog voortduur, het hy herhaaldelik probeer om Washington as opperbevelhebber te verwyder. Hy het selfs so ver gegaan as om 'n anonieme brief aan die goewerneur van Virginia, rsquos, Patrick Henry te skryf. Hy is deur generaal Washington gekonfronteer, en die konfrontasie het veroorsaak dat hy homself van alle oorlogsaktiwiteite verwyder het.
In 1789 skryf hy in koerante van Philadelphia dat die federale grondwet aangeneem word. Hy is verkies tot die Pennsylvania -konvensie en het 'n hand by die aanvaarding daarvan gehad. Van 1797 tot 1813 was hy tesourier van die Amerikaanse munt.
Op 28 Maart 1787 skryf hy 'n ope brief & ldquo Aan die burgers van Philadelphia: A Plan for Free Schools & rdquo.
& ldquo Laat die kinders en hellipbe noukeurig onderrig word in die beginsels en verpligtinge van die Christelike godsdiens. Dit is die belangrikste deel van die onderwys. Die groot vyand van die redding van die mens het myns insiens nooit 'n meer effektiewe manier uitgevind om die Christendom uit die wêreld te verwyder as om die mensdom te oortuig dat dit onbehoorlik was om die Bybel by skole te lees nie. & Rdquo
Hy vervolg in dieselfde brief:
Die enigste grondslag vir 'n nuttige opvoeding in 'n republiek is om in godsdiens gelê te word. Sonder hierdie kan daar geen deug wees nie, en sonder deug kan daar geen vryheid wees nie. & Rdquo
Min Amerikaners sou vandag twyfel aan die grootheid van George Washington. Die eerste president van die Verenigde State, Washington, is genoem die eerste van die mans, en#8221 en die vader van sy land. Maar in 1778 het iemand 'n beroep op die verwydering van Washington gedoen as bevelvoerder hoof van die kontinentale weermag ten gunste van Thomas Conway. Opvallend soos dit vandag mag lyk, dit is presies wat Benjamin Rush aanbeveel het. Benjamin Rush, gehaat deur sy vyande en geliefd onder sy bewonderaars en studente, was die bekendste Amerikaanse dokter van sy generasie en 'n toegewyde Patriot. Hy het die idealisme van die Revolusie voortdurend op elke gebied van sy lewe toegepas, hetsy polities, medies of sosiaal, maar Benjamin Rush het ook 'n onafhanklikheid van denke en daad getoon wat hom dikwels in die moeilikheid beland het.
Benjamin is op Oukersaand van 1745 gebore aan John en Susanna Hall Harvey Rush in Byberry, Pennsylvania. John Rush, 'n wapensmid en 'n boer, is dood toe Benjamin net vyf jaar oud was. Toe Benjamin agt was, het hy skoolgegaan onder die sorg van sy oom, Samuel Finley. Benjamin het uiteindelik die College of New Jersey [nou Princeton University] binnegegaan en 'n BA -graad behaal. [Bachelor of Arts] in 1760. Aanvanklik wou Benjamin regte studeer, maar het spoedig in medisyne belanggestel. Van 1761 tot 1766 studeer hy medisyne in Philadelphia as vakleerling onder dr John Redman. Benjamin het sy opleiding uitgebrei deur lesings in die stad by te woon, veral dié van dr. William Shippen en dr. John Morgan aan die College of Philadelphia. Benjamin het tydens die Stamp Act -krisis belanggestel in die politiek, maar die vordering in sy gekose beroep het die meeste van sy energie beset. Op aanbeveling van dr. Redman het Benjamin in 1766 na Skotland gevaar en sy opleiding aan die Universiteit van Edinburgh voortgesit.
In Skotland het Benjamin die meeste van sy tyd aan sy studies gewy, hoewel hy ook met sy medestudente oor die groeiende krisis in Amerika gedebatteer het. Hy het sy doktorsgraad in 1768 ontvang en is na Londen om sy opleiding in die St. Thomas 's -hospitaal te voltooi. Terwyl hy in Londen was, het hy 'n vriend geword van Benjamin Franklin, wat gehelp het om die jong dokter 'n afspraak te maak by die College of Philadelphia as professor in chemie. Na 'n kort besoek aan Parys keer die jong dokter terug na Philadelphia in 1769. Binne 'n jaar publiseer Benjamin sy eerste boek, A Syllabus of a Course of Lectures on Chemistry, dit was die eerste Amerikaanse teks wat daaroor gepubliseer is. Hy beoefen ook medisyne in die stad en konsentreer eers op die versorging van armes. Teen 1775 verdien hy 'n eerbare inkomste as dokter.
Die republikeinse beginsels van Benjamin het in die vroeë 1770's weer opgeduik, en sy hernieude belangstelling in politiek het hom tot ander professionele strewes gelei. Hy het lid van die American Philosophical Society geword en gehelp om die Pennsylvania Society te organiseer vir die bevordering van die afskaffing van slawerny. Sy boeke weerspieël hierdie uitgebreide belange wat hy in 1772 gepreek het aan die here vir die here op gemoedelikheid en oefening, en 'n toespraak tot die inwoners van die Britse nedersettings in Amerika, oor die slawe-bewaring in 1773. afskaffer vir die res van sy lewe. Hy het artikels in plaaslike koerante geskryf oor die groeiende krisis met Groot -Brittanje en gereeld korrespondensie onderhou met Thomas Paine, Thomas Jefferson en John Adams.
Effekte van Spirtous Liquors deur Benjamin Rush
Benjamin het ook tyd gevind vir 'n persoonlike lewe te midde van sy politieke aktiwiteite. Hy trou op 11 Januarie 1776 met Julia Stockton van Princeton, New Jersey. Die egpaar het dertien kinders grootgemaak. In Junie 1776 word Benjamin lid van die Provinsiale Kongres en 'n toonaangewende voorstander van onafhanklikheid. 'N Maand later sluit hy aan by die Pennsylvania -afvaardiging na die Kontinentale Kongres en onderteken hy die Onafhanklikheidsverklaring.
In April 1777 stel die kongres Benjamin aan as sy chirurg-generaal vir die middelste departement [middelstate]. Hy het die mediese diens in 'n ellendige toestand gevind en dr. Shippen, direkteur-generaal, op 'n onpolitieke manier van wanadministrasie beskuldig. Hy het 'n klagbrief aan George Washington geskryf, wat die brief aan die kongres oorgedra het. Die kongres het bevind dat Shippen bekwaam was, en Benjamin bedank sy kommissie uit protes. Dit was 'n gepaste optrede om die brief aan die kongres oor te dra, maar Benjamin het gevoel dat hy deur sy opperbevelhebber verlate was. Toe Washington in 1777 tydens die Slag van Brandywine verslaan is, het Benjamin se wrok oorgegaan tot 'n aktiewe bevraagtekening van die bevel van Washington.
Op 12 Januarie 1778 skryf Benjamin 'n anonieme brief aan goewerneur Patrick Henry van Virginia, wat daarop dui dat Washington vervang moet word deur óf generaal Thomas Conway óf generaal Horatio Gates. Sedert Washington in 1776 die leër aangeneem het, het ontevrede New Englanders probeer om hom deur 'n generaal van New England te vervang. Aangesien Thomas Conway dikwels as 'n gunsteling -kandidaat verskyn het, het die sameswering bekend gestaan ​​as die "Conway Cabal. " . Ongelukkig vir Benjamin was Patrick Henry toegewy aan Washington en het die brief aan die opperbevelhebber oorgedra. Washington herken dadelik die handskrif van die chirurg-generaal en beskuldig hom van ontrouheid. Hierdie openbaarmaking versterk die steun vir Washington in die kongres, en die saak het die militêre loopbaan van Benjamin beëindig. In 1778 keer Benjamin terug na sy privaat mediese praktyk in Philadelphia.
In 1780 begin Benjamin lesings lewer aan die nuutgeboude Universiteit van die staat Pennsylvania, wat in 1791 met die College of Philadelphia sou saamsmelt [Die verenigde instelling is hernoem tot die Universiteit van Pennsylvania]. In 1783 word hy lid van die personeel in die Pennsylvania -hospitaal en dien hy die res van sy lewe daar. Sy ervarings in die hospitaal het sy belangstelling in sosiale hervorming en sorg vir die armes hernu. Hy het Amerika se eerste gratis apteek in 1786 geopen, en toe hy tot die bekragtigingskonvensie van Pennsylvania verkies is, het hy en James Wilson die beweging in Pennsylvania gelei om die federale grondwet in 1787 aan te neem. In 1789 werk Benjamin weer saam met James Wilson om 'n meer liberale staatsgrondwet vir Pennsylvania.
Toe die administrasie van Washington in 1797 geëindig het, het Benjamin weer die federale diens aangeneem as tesourier van die Amerikaanse munte. In 1803 word hy verkies tot president van die Pennsylvania Society for Promoting the Abolition of Slavery, maar sy lewe bly hoofsaaklik toegewy aan die mediese professie. In sy mediese navrae en waarnemings uit 1789, beweer Benjamin dat alle siektes die gevolg is van 'n oormatige opgewondenheid van die bloed. Hy het bloeding en suiwering aanbeveel as 'n geneesmiddel vir elke kwaal, 'n praktyk bekend as "heroic " medisyne. Hierdie teorie het 'n groot toets ondergaan tydens die Yellow Fever -epidemie van 1793. Benjamin beweer dat sy metodes werk as dit behoorlik gebruik word, maar hy het nagelaat om gedetailleerde rekords van sy eie gevalle by te hou. 'N Kritikus, William Cobbett, wys op 'n verband tussen die toename in bloeding en die toename in sterftes, en die heroïese medisyne verloor vinnig guns in die Amerikaanse mediese gemeenskap. Benjamin het die epidemie egter oorleef met sy reputasie ongedeerd, en hy het aangehou om heroïese tegnieke te gebruik lank nadat ander die benadering laat vaar het. In sy laaste jare het Benjamin egter sy aandag gevestig op geestesongesteldheid. Sy boek uit 1812, Mediese ondersoeke en waarnemings oor die siektes van die gees, toon medelye met geestesongesteldes en verwag aspekte van psigoanalise. Benjamin sterf op 19 April 1813, op die ouderdom van sewe en sestig jaar.
Mediese kis van die Jamestown-Yorktown Foundation
Primêre brondokumente: Benjamin Rush
Die volgende gedeeltes is geneem uit Carl Binger, Revolusionêre dokter: Benjamin Rush, 1746-1813 , (New York: W.W. Norton, 1966).
Benjamin Rush se kommentaar op 'n besoek aan die Engelse Lagerhuis uit 'n brief van 1768 aan Ebenezer Hazard.
But is our case desperate? Geensins. We have wisdom, virtue, and strength enough to save us if they could be called into action. The northern army has shown us what Americans are capable of doing with a GENERAL at their head . . . A Gates, a Lee, or a Conway would in a few weeks render them an irresistible body of men . . . You may rest assured of each fact related in this letter. The author of it is one of your Philadelphia friends. A hint of his name, if found out by the handwriting, must not be mentioned to your most intimate friend [Washington]. Even the letter must be thrown into the fire. But some of its contents ought to be made public in order to awaken, enlighten, and alarm our country. I rely upon your prudence . . .
". . . It will be a disagreeable task to accuse him [Shippen] publicly of ignorance and negligence of his duty. But the obligations I owe my country preclude all other ties. I shall act strictly agreeable to the dictates of my conscience, and if the system is altered and Dr. Shippen can be restrained by proper checks from plundering the sick, I shall not resign my commission but shall serve another campaign. This resolution is taken not only from a sense of duty and a love of country, but in consequence of the advice of some very worthy members of Congress, who assure me that a contrary step will be ascribed to want of perseverance or to downright disaffection . . . "
" . . . The anonymous letter, with which you were pleased to favor me, was written by Dr. Rush, so far as I can judge from a similitude of hands. This man has been elaborate and studied in his professions of regard for me . . . I cannot precisely mark the extent of their views, but it appeared in general, that General Gates was to be exalted on the ruin of my reputation and influence . . . General Mifflin, it is commonly supposed, bore the second part in the cabal and General Conway I know, was a very active and malignant partisan but I have good reason to believe, that their machinations have recoiled . . . "
Tuta libertas. Those were the words that John Dickinson used to describe the new college. Tuta libertas: &quotA bulwark of liberty." To further his educational enterprise, Rush asked that Dickinson&mdashknown widely as the &quotPenman of the Revolution" and the governor of Pennsylvania&mdashlend his support and his name to the college that was being established in the western frontier of his state. Dickinson was easily convinced, and together he and Rush set about the task of devising a seal for the college. The image they created&mdashfeaturing a liberty cap, a telescope and an open Bible&mdashremains the official college seal today. It represents a mission that has been ingrained in Dickinson College for more than two centuries: to offer students a useful en progressive education in the arts and sciences&mdashan education grounded in a strong sense of civic duty to become citizen-leaders.
Part of Rush's treatment of the mentally ill was based upon his idea of the cause of physical disease. One of his prescriptions for a patient was "bleeding . . . strong purges—low diet—kind treatment, and the cold bath." Anticipating Freudian analysis by a century, Rush also listened to his patients tell him their troubles and was interested in dreams. He recommended occupational therapy for the institutionalized insane. Syne Medical Inquiries and Observations, Upon the Diseases of the Mind, 1812, a standard reference for seventy years, earned him the title of "the father of American psychiatry."