Gegradueerdes: Word hulle reg voorberei vir die arbeidsmark? - Solidariteit Wêreld LoopbaanSolidariteit Wêreld Loopbaan
Tuis › Artikels › Gegradueerdes: Word hulle reg voorberei vir die arbeidsmark?
Aan die begin van elke nuwe jaar daag duisende studente by kampusse regoor die land op – vol hoop dat ’n universiteitsgraad hulle lewens sal verbeter. Die realiteit is egter dat ’n graad dit nie waarborg nie.
Suid-Afrika het ’n werkloosheidsyfer van 29.1%, wat beteken dat een uit elke drie Suid-Afrikaners nie ’n werk het nie. Dis volgens Statistieke Suid-Afrika se kwartaallikse arbeidsmagopname (QLFS) vir die vierde kwartaal van verlede jaar.
Tog hou besigheidsleiers vol dat daar wel werk daarbuite is. Na hulle mening is die probleem ’n gebrek aan bekwame talent. Dit wil dus voorkom asof daar ’n diskonneksie bestaan tussen wat universiteite hulle studente leer en die vaardighede wat in die mark benodig word. Kundiges sê egter dat dit meer te make het met hoe studente opgelei word.
Al hoe meer werkgewers fokus deesdae nie meer op indrukwekkende graadsertifikate wanneer hulle gegradueerdes aanstel nie. Vir hulle maak die wyse waarop studente leer saak, want dit vorm hoe hulle dink en wat hulle by die werk doen.
Baanbrekers soos Ernst & Young het graadklassifikasies uit hul toelatingsvereistes verwyder omdat hulle nie meer glo dat akademiese sukses altyd ‘n teken van professionele sukses is nie.
‘n Nuwe soort gegradueerde
Werkgewers is nou op soek na gegradueerdes wat vir hulself kan dink, wat maklik in ’n werksomgewing met ’n vinnige pas kan aanpas, wat bereid is om nuwe maniere van werk aan te leer, en wat kreatiewe oplossings vir werklike probleme kan ontwikkel – alles vermoëns wat meer afhang van hoe hulle geleer het as van wat hulle geleer het.
In die tradisionele universiteitsmodel het “leer” toegang tot inligting en kennis, onderwyshulpbronne en onderrigkundigheid beteken. Tegnologie maak dit egter vandag vir almal maklik om inligting, kennis en leerbronne te bekom.
Ons het ook in die afgelope 15 jaar ‘n reuse-sprong gemaak in ons begrip van hoe die brein werk en hoe mense leer. Ontwikkelings soos dié het die manier waarop ons oor hoër onderwys dink heeltemal verander.
Tyd om weer na ou modelle te kyk
In baie universiteite geskied leer egter steeds in groot lesingsale en word die vermoë om inligting te onthou en te herhaal, beloon. Dis een van die oneffektiefste maniere om te leer, het navorsers soos die fisikus en Nobelpryswenner, Carl Wiesman, getoon.
Universiteite moet hul benadering tot leer heroorweeg indien hulle mense wil oplei wat krities kan dink, leierseienskappe toon, en die samewerking en probleemoplossingsvaardighede besit wat nodig is vir die moderne lewe.
Effektiewe leer hang van drie dinge af
Eerstens moet studente kan nadink oor wat hulle leer. Besinning help studente om te bepaal wat hulle weet en watter kennis hulle nog kortkom. Dit help hulle ook om nuwe idees en konsepte in hul kennismateriaal te integreer. As studente nadink, versterk hulle die neurale weë (breinpaadjies) in hulle brein en bou hulle nuwe weë wat inligting verbind wat voorheen nie met mekaar geassosieer is nie. Hierdie skakels maak kritiese denke moontlik.
Tweedens vind ware leer plaas wanneer studente ophou om passiewe ontvangers van inligting te word en hulle eerder aktiewe eksperimenteerders word. Wanneer studente aktief deelneem, aanvaar hulle verantwoordelikheid vir die resultate en verseker hulle dat leer vir hulle relevant is. Hulle ontwikkel selfregulering, motivering en nuuskierigheid – eienskappe wat hulle later in die lewe sal help om aan te hou met leer.
Derdens vind leer plaas wanneer studente nuwe konsepte of vaardighede toepas. Dit is die natuurlikste toets waarmee ‘n student se begrip van wat hulle studeer, bepaal kan word. Om iets te doen, terugvoering daaroor te ontvang, die benadering te verfyn en dit dan weer te doen, bou ook neurale weë vir opsporing en verbinding.
Universiteite word gesien as die basis van die beplanningsfase vir dit waarna ’n samelewing strewe. Daarom is dit universiteite se plig om indiensneembare leiers te produseer – mense wat die uitdagings die hoof kan bied wat ons land se vooruitgang belemmer, mense met die nodige vaardighede en denkwyses. Daarvoor sal universiteite die manier waarop hulle leermetodes beskou, ontwerp en assesseer, moet verander.