Iwane Matsui (松井 石根, Matsui Iwane, 27 Julie 1878 - 23 Desember 1948) was 'n generaal in die Keiserlike Japanse Leër en die bevelvoerder van die ekspedisie-mag wat in 1937 na China gestuur is. Hy is skuldig bevind aan oorlogsmisdade en is deur die Geallieerdes tereggestel vir sy betrokkenheid by die Nanjing-slagting.
Matsui, wat in Nagoja gebore is, het 'n militêre loopbaan gekies en in die Russiese-Japanse Oorlog (1904–05) geveg gedien. Hy het hom vrywillig aangebied vir 'n oorsese opdrag daar kort nadat hy in 1906 aan die Army War College in 1906 gegradueer het. Toe Matsui deur die geledere opgestyg het, het hy 'n reputasie verwerf as die voorste kenner van die Japanse weermag oor China, en hy was 'n ywerige voorstander van pan-asiatisme. Hy het 'n sleutelrol gespeel in die stigting van die invloedryke Vereniging vir Groot-Asië.
Matsui het in 1935 uit die diens getree, maar is in Augustus 1937 aan die begin van die Tweede Chinees-Japannese Oorlog weer in gebruik geneem om die Japannese magte te lei wat betrokke was by die Slag van Sjanghai. Na die oorwinning van die geveg het Matsui daarin geslaag om Japan se hoë opdrag om na die Chinese hoofstad Nanjing te vorder, te oortuig. Die troepe onder sy bevel wat Nanjing op 13 Desember gevange geneem het, was verantwoordelik vir die berugte Nanjing-slagting.
Matsui het uiteindelik uit die leër in 1938 onttrek. Na die nederlaag van Japan in die Tweede Wêreldoorlog is hy skuldig bevind aan oorlogsmisdade by die Internasionale Militêre Tribunaal vir die Verre Ooste (IMTFE) en tereggestel. Hy en ander veroordeelde oorlogsmisdadigers is in 1978 by die Yasukuni-heiligdom vasgelê, 'n daad wat kontroversie ontlok het.