Tot U Koninkryk: Openbaring#113: Openbaring 22: Die vermanings en beloftes
Openbaring#113: Openbaring 22: Die vermanings en beloftes
Elkeen moet 'n duidelike keuse maak waar hy of sy met die Here staan.
Op 22: Die vermanings en beloftes: Hierdie skryre
Die boek mag nie verseël word nie (Op 22:10-11)
(Rev 22:10) En hy het vir my gesê: Moenie die woorde van die profesie van hierdie boek verseël nie, want die tyd is naby.Rev 22:11 Wie onreg doen, laat hom nog meer onreg doen; en wie vuil is, laat hom nog vuiler word; en laat die regverdige nog regverdiger word, en laat die heilige nog heiliger word.
Die boek Openbaring is nie 'n verseëlde boek nie.
In inhoud en wese is dit juis 'n openbaring, 'n bekendmaking.
In die geval van die boek Daniël was dit 'n ander saak (Dan. 12:4; 8-9).
Die openbaringe en gesigte wat Daniël ontvang het, het so 'n geweldige tydsduur tyd gedek dat hy nie veel verstaan het wat hy geskrywe het nie (Dan. 12:8-9).
Daniël is meegedeel dat hy die boek moet verseël tot die tyd van die einde wanneer baie van die profesieë verduidelik en geopenbaar sal word deur latere openbaringe.
Met die boek Openbaring is baie van die boek Daniël se inhoud opgeklaar, meer detail bygevoeg en verduidelik.
Daarom is Johannes beveel om nie die boek Openbaring te verseël nie, want die tyd is naby.
Bedoelende, die vervulling van die dinge wat in die boek opgeteken is, is naby.
Die boek Daniël is vir Nuwe-Testamentiese gelowiges nie meer 'n verseëlde boek nie, veral nie vir diegene wat die eindtyd betree het nie.
Sekerlik sal die boek Daniël vir die oorgrote meerderheid van die Joodse volk in ons dae nog 'n geslote boek wees omdat hulle nie die Nuwe Testament lees nie en daarom dus nie die boek Openbaring verstaan nie.
Die Messiaanse Jode, andersyds, lees Daniël met begrip en verligting omdat hulle die boek Openbaring ken en bestudeer.
Juis daarom word die regverdiges en die onregverdiges dan nou vermaan (Op. 22:11).
Die regverdige moet nog regverdiger word en die heilige nog heiliger, alles met die oog op die spoedige wederkoms van Jesus Christus die vlekkelose Lam.
Laat die onregverdige voortgaan in sy onreg en vuilheid – dit sal tot sy eie ondergang lei.
Die eindtyd word dus gekenmerk deur hulle wat óf heiliger lewe (die regverdiges) óf hulle wat vuiler lewe (die onregverdiges).
Dit is die onderskeidende kenmerk tussen mense in die laaste dae voor die wederkoms van die Here Jesus Christus.
Vriendskap met die wêreld word uitdruklik as vyandskap teen God bestempel (Jak. 4:4; 1 Joh. 2:15-17).
Ons sien in Openbaring 22:11 'n ernstige waarskuwing dat besluitneming karakter bepaal, en karakter eindbestemming bepaal.
Jesus Christus se verklarings (Op 22:12-13)
Rev 22:12 En kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees. Rev 22:13 Ek is die Alfa en die Oméga, die begin en die einde, die eerste en die laaste.
Christus se aansprake my loon is by My impliseer dat die Here gedagtig aan ons dienswerk en lyding is, en niks wat vir Hom gedoen is, is tevergeefs nie.
Die Here sal beloning gee waar dit toekom.
Die verskyning van Jesus Christus het dan juis ten doel om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees.
Elke gelowige sal by die regterstoel-oordeel van Christus regverdig behandel word en sal elkeen hul gepaste loon ontvang (1 Kor. 3:11-15; 2 Kor. 5:10; Rom. 14:10).
Daarom is Openbaring 22:13 'n groot aanmoediging vir die gelowige omdat die Here beloof Hy sal eindig wat Hy begin het.
Hy is die Alfa en die Oméga, die begin en die einde, die eerste en die laaste.
Dié beskrywings dra die gedagte van voltooiing, van ewigheid, van gesag en outoriteit.
Hierdie beskrywings behoort aan God alleen.
Daarom is Hy en Hy alleen die waardige een om belonings te gee, want Hy oordeel in waarheid en geregtigheid.
Die uiteinde van die verlostes en die veroordeeldes (Op 22: 14-15)
Rev 22:14 Salig is die wat sy gebooie doen, sodat hulle reg kan hê op die boom van die lewe en ingaan deur die poorte in die stad. Rev 22:15 Maar buite is die honde en die towenaars en die hoereerders en die moordenaars en die afgodedienaars en elkeen wat leuens liefhet en doen.
Die kontras is hier tussen dié wat God se gebooie onderhou, hulle mag die nuwe Godstad ingaan, en hulle wat God se Woord verwerp het.
Laasgenoemde groep word nooit in ewigheid in die nuwe Jerusalem, die Godstad, toegelaat nie.
Die verlostes wat toegang tot die stad het, het toegang omdat dit hul verloste staat is wat hulle die reg op toegang gee.
Hulle het God se Woord onderhou, daarom is hulle in staat daartoe om die stad binne te gaan deur die poorte, en also deel te hê aan die boom van die lewe.
Daar is baie wat aanspraak maak daarop dat hulle die Here ken (Matt. 7:21- en sy Woord ken (Joh. 5:39, 46), maar daar is min wat dit doen (Matt. 7:24- 27; Luk. 13:23-24).
Diegene wat die Here se Woord bewaar het deur regverdig en heilig te lewe (Op 22:11), het toegang tot die stad sowel as die boom van die lewe.
Die onderskeidende kwaliteit van die inwoners van die nuwe Jerusalem is dat hulle almal verlostes is.
Maar buite is hulle wat nie verlos is nie.
Hulle is die honde (onrein mense, valse leraars, Fil. 3:2; 2 Pet. 2:22).
Saam met hulle is al die slegte mense, die towenaars, hoereerders, moordenaars, afgodedienaars en almal wat leuens liefhet, ook die vreesagtiges, ongelowiges en gruwelikes (Op. 21:8).
Hulle almal is buite.
"Buite" beteken om in die poel van vuur te wees, want dié is buite en ver verwyder van die heerlike Godstad (Jes. 66:24).
Net soos Adam en Eva in hul sondige toestand toegang tot die tuin van Eden en die boom van die lewe belet is (Gen. 3:22-24), so sal al die sondaars tot in ewigheid die heerlikheid van die nuwe Jerusalem ontsê wees.