Van hierdie mense lewe in kinderlike afhanklikheid van God om in hulle basiese behoeftes te voorsien. Dit gaan eintlik nie baie goed met hierdie mense nie. Hulle leef van die hand na die mond. Dit is werklik nie lekker om so te lewe nie. Die swaarkry is duidelik op hulle gesigte te sien. Tog is baie van hulle baie gelukkig. ‘n Mens kan sien hoe God vir hulle sorg en hulle getuig gedurigdeur hoe God op wonderbaarlike wyse vir hulle voorsien het. Dit is juis hierdie bonatuurlike voorsiening wat hulle nog meer laat voel dat hulle in die volmaakte wil van God is. Ek het al baie van hulle getuienisse gehoor en dit is werklik wonderlik hoe God vir hierdie mense voorsien.
God sê eintlik hier, nie net dat dit sy wil is nie, maar ook dat dit vir Hom ‘n plesier is dat dit met sy kinders moet goed gaan op alle gebiede of vlakke van hulle lewens.
Hy strooi uit, hy gee aan die behoeftiges; sy geregtigheid bestaan tot in ewigheid;sy horing word verhoog in eer.
Hy sal My aanroep, en Ek sal hom verhoor; in die nood sal Ek by hom wees; Ek sal hom uitred en eer aan hom gee.
Daarom sê Ek vir julle: Moenie julle kwel oor jul lewe — wat julle sal eet en wat julle sal drink nie; of oor jul liggaam — wat julle sal aantrek nie. Is die lewe nie meer as die voedsel en die liggaam as die klere nie?
En wat kwel julle jul oor klere? Let op die lelies van die veld, hoe hulle groei; hulle arbei nie en hulle spin nie;
As God dan die gras van die veld, wat vandag daar is en môre in ’n oond gegooi word, so beklee, hoeveel te meer vir julle,kleingelowiges?
Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word.
Kwel julle dus nie oor môre nie, want môre sal hom oor sy eie dinge kwel. Elke dag het genoeg aan sy eie kwaad.
Die Here sal sy goeie skatkamer, die hemel, vir jou oopmaak om die reën van jou land op die regte tyd te gee en om al die werk van jou hand te seën; en jy sal aan baie nasies uitleen, maar self nie hoef te leen nie.
Laat elkeen gee soos hy hom in sy hart voorneem, nie met droefheid of uit dwang nie, want God het ’n blymoedige gewer lief.
Hier is die Skrif baie duidelik dat ons volop maai en in alle opsigte oorvloedig kan wees en kan hê omdat ons saai. Daar kan geen misverstande of twyfel van enige aard wees met betrekking tot God se wil vir ons nie.
In die Ou Testament het iemand (Jabes) vir die Here gevra om hom ryklik te seën en sy grondgebied te vermeerder. Dit het so gebeur want 1 Kronieke 4:10 sê dat God hom gegee het wat hy “begeer” het. Hy het hom die begeertes van sy hart gegee. Jabes was ‘n regverdige man.
Jou naam is egter nie Paulus nie. Jy is nie ongetroud nie en het ‘n familie om voor te sorg. Jy is nie geroep om die kerk te kom vestig hier op aarde nie. Paulus was definitief ‘n uitsondering. Dit is ‘n besluit wat hy geneem het en dit was waarskynlik die regte besluit in die lig van die tyd en plek van sy roeping in die geskiedenis.
Dit is egter nie God se wil vir die mens om so te lewe nie. Ek dink die Skrifgedeeltes wat ons behandel het bewys God se wil omtrent voorspoed vir sy kinders baie duidelik.
Al die broers van die arme haat hom; hoeveel te meer hou sy vriende hulle ver van hom af! Hy jaag agter hulle aan met woorde – weg is hulle!