Advies: Ontbinding van die EU-breëbandutopie - verslaggewer van die EU
As 'n Amerikaanse akademikus in Europa vind ek die bewerings deur sommige Amerikaanse media oor 'n EU-breëband-utopie nuuskierig. Europeërs kla rond oor die gehalte van hul breëband, en daar is geen Europeër wat sou sê dat die VSA agter Europa is nie.
Sommige van die grootste kritici van die EU is eintlik die EU-leiers self. Oorweeg Neelie Kroes, digitale agendakommissaris: 'Die wêreld was beny oor Europa, aangesien ons 'n baanbreker in die wêreldwye mobiele industrie in die vroeë negentigerjare (GSM) gehad het, maar [omdat] ons bedryf dikwels nie 'n huismark het om aan (byvoorbeeld 1990G) verbruikers te verkoop nie. oor die nuutste verbeterings of hul toestelle het nie die netwerke wat nodig is om ten volle te geniet nie. Hierdie probleme benadeel alle sektore en beroof Europa van werk wat hy broodnodig het. EU-ondernemings is nie wêreldwye internetspelers nie ... 4G / LTE bereik slegs 4% van die Europese bevolking . In die VS bereik een maatskappy alleen (Verizon) 26%! "
Kroes prys die sukses van die Amerikaanse breëbandmodus en let op die vermoë om private beleggings en innovasie te bevorder. Sy word toenemend aangesluit deur ander Europese leiers wat erken dat die Europese benadering nie werk nie. Kroes en die Europese Kommissie beywer hulle al 'n geruime tyd vir 'n digitale interne mark, met die idee om die VSA en 'n aantal Asiatiese lande op te vang in breëband- en internetinnovasie. Om hul saak uit te bou, het hulle 'n aantal onafhanklike beoordelings oor breëband in Europa aangevra.
My nuwe verslag en video hersien hierdie EU-dokumente om te sien hoe die Europeërs hulself sien. Hulle sê die teenoorgestelde van die Amerikaanse media: Dit is die EU wat agter in die VSA val. Om seker te wees, is daar sakke van hoëspoednetwerke in Europa, maar oor die algemeen maak driekwart van Europeërs staat op DSL vir breëband. Net 34% van Amerikaners kan dieselfde sê.
Soos die ITIF's breëbandverslag waarneem, is die ontplooiing van netwerke in die VS opmerklik, veral gegewe die geo-demografiese uitdagings van die land, maar die gebied waar die VSA kan verbeter, is aanneming. Die kwessies oor aanneming hou nie verband met Amerikaanse netwerke nie, maar Amerikaanse demografie, insluitend armoede en ouderdom. Amerika, die land met die meeste breedband-intekenare in die OESO, het steeds 'n lae koers van digitale geletterdheid, veral onder bejaardes. Diegene wat nooit die internet vir hul werk nodig gehad het nie, vind min motivering om aanlyn te gaan.
As daar iets soos breëband-utopie is, dan is dit waarskynlik Denemarke waar ek woon. Dit is een land in die OESO wat deurgaans goed geslaag het op alle relevante maatreëls vir breëband. Digitale aanneming is veral hoog as gevolg van arbeidskoste. Om die loonuitgawes te verlaag (veral vir werk in die regering), is mense gedwing om vroeg digitaal te word en die Deense regering het vinnig sy maatskaplike dienste gedigitaliseer.
Toe die digitale revolusie begin, is baie poste uitgeskakel wat deur digitale selfdiens vervang kan word. Handgeskrewe persoonlike tjeks is in meer as 'n dekade nie gesien nie en geen biblioteek het 'n vakkassie nie; jy gaan self na jou boeke. Die regering sal bibliotekarisse eenvoudig nie betaal om boeke in te check nie! Verder teen volgende jaar sal alle kommunikasie met munisipale kantore slegs deur elektroniese kommunikasie geskied. U kan nie meer die landskantoor skakel nie. Die posisie sal nie meer beman word nie.
Vandag het 65% van die bevolking in Denemarke toegang tot ultra-vinnige breëband van 100 Mpbs of hoër, maar net 1.4% teken die hoogste spoedvlak in. Die Deense telekommunikasie-reguleerder berig dat 79% van die Dene breëbandpakkette met 'n snelheid van minder as 30 Mbps koop, alhoewel die pryse van alle vlakke redelik is en breëband wyd beskikbaar is. Dit is veral belangrik omdat gebruikers in baie sektore van die ekonomie, insluitend die bankwese, die gesondheid en die regering, slegs digitaal toegang tot dienste kan kry. Dienste is ten volle funksioneel teen snelhede van minder as 30 Mbps, insluitend snelhede op mobiele dienste. Dit word verder beklemtoon omdat 7 persent van die Denes nou 3G of 4G as hul primêre breëbandverbinding gebruik, wat die FTTH-klante met 100,000 oortref. Soos die meeste Dene, is my breëbandverbinding tuis DSL, en daar is absoluut niks wat ek mis nie.
'N Verslag van die New America Foundation prys die Deense kabelbedryf Stofa vir die verskaffing van ultrahoë breëbandspoed in Kopenhagen, maar Stofa dien nie my stad nie; die grootste deel van sy klante is 160 km daarvandaan. Die NAF-verslag juig ook EU-ondernemings toe wat 'lae' breedbandpryse aanbied, maar dan nie noem dat breëbanddienste gekoppel is aan die aankoop van kabel-TV-dienste deur 'n klant nie. Daar word ook nie rekening gehou met die feit dat baie van die 'lae' prysaanbiedings van Europese internet-aanbieders slegs tydelike afslag op die verkoopsplek weerspieël nie.
Terwyl geensins 'n omvattende ontleding van pryse, my verslag probeer 'n eerlike vergelyking van die kabel breëband pryse in die VSA en Denemarke deur die insluiting van die werklike koste van belastings en subsidies in die totale prys van breëband.
Die figuur illustreer 'n vergelyking van 'n premie kabel breëband-pakkette in die VSA en Denemarke. Breëband en rekening inhoud vir 'n groter gedeelte van die totale koste van die kabel inskrywing in die VSA (ongeveer 86 persent van die totale prys), en die VSA pakket sluit ook meer premie kanale. Die Amerikaanse pakket het 200 kanale, terwyl die Deense pakket bied net 63 en sluit nie HBO, Cinemax, ESPN, en ander wat deel is van die premie pakket in die VSA.
In die Deense offer, wat 'n effens hoër breëband spoed het maar twee derdes minder inhoud, breëband en inhoud maak net 60 persent van die koste. Die oorblywende 40 persent is belasting en verpligte gelde. Op balans, Deense intekenare betaal 35 persent meer as die Amerikaners vir 'n soortgelyke premie pakket. Die figuur toon duidelik dat belastings en fooie dramaties die geheelbeeld van breëband pryse te verander. Nie inkorporeer alle relevante koste maak vir 'n oppervlakkige en onvolledige ontleding. In elk geval, as die NAF loof die Europeërs, maar die Europeërs betaal meer vir die kabel, dan is dit kan nie waar wees dat die Amerikaners te veel betaal.
Die VSA het baie terreine om te verbeter, maar breëbandnetwerke is nie een daarvan nie. Amerikaners, wat net 4 persent van die wêreldbevolking uitmaak, geniet 'n kwart van die wêreldwye breëband-infrastruktuurbelegging, en private per capita-belegging in die VSA is dubbel die koers van die EU. Aangesien hulpbronne beperk is, is dit sinvol om die private sektor te benut vir netwerkbeleggings. Enige openbare fondse vir breëband word beter bestee aan aanvaarding as infrastruktuur.
Roslyn Layton is 'n PhD-genoot in Internet-ekonomie by die Sentrum vir Kommunikasie-, Media- en Inligtingstudie aan die Aalborg Universiteit, 'n Visepresident van Strand Consult, en 'n Besoekende Genoot by die Sentrum vir Kommunikasie, Internet en Tegnologiebeleid by die American Enterprise Institute.
Verwante onderwerpe:4GAmerikaanse breëband afDSLEuropese ISPsGewildefull-beeldglobale mobiele industrieStigting New America