In Suid-Afrika beheer die Suid-Afrikaanse Vervoerdienste 'n groot deel van die gespesialiseerde dienste. In Europa het ook die padvervoer oor baie lang afstande vinnig ontwikkel. Daar bestaan byvoorbeeld padvervoerdienste tussen Wes-Europa en die Midde-Ooste.
Veral na die Tweede Wêreldoorlog het daar in Europa, Noord-Amerika en Suid-Afrika, naas die bestaande infrastruktuur van spoorlyne, waterweë en hoofpaaie, 'n uitgebreide netwerk van motorsnelwee tot stand gekom. Wat persoonlike vervoer betref, het die klem al hoe meer begin val op die gebruik van die passasiersmotor, behalwe oor lang afstande, ten opsigte waarvan die lugvaart in belangrikheid toegeneem het. Openbare vervoerdienste het oor die algemeen in gewildheid afgeneem.
Byna oral ter wêreld word padvervoer gereël deur wetgewing wat daarop gemik is om die bedryf en aanverwante stelsels, soos die spoor-, lug- en watervervoer, 'n mate van beskerming te verleen deur die totale mark redelik onder hulle te verdeel.
Die Wet op Padvervoer (1977) reël in Suid-Afrika die vervoer van goedere wat teen vergoeding geskied, asook die vervoer van goedere in 'n gehuurde voertuig, Die toestemming om 'n padvervoerdiens te lewer, word vergun deur plaaslike padvervoerrade of deur die Nasionale Vervoerkommissie (NVK) deur middel van 'n motortransportsertifikaat vir 'n karweier. Nadat daar vasgestel is dat die bestaande vervoergeriewe ontoereikend is, kan vrystelling ook verleen word aan 'n aanvullende gebruiker (dit wil sê 'n sakeonderneming wat teen vergoeding ŉ vervoerdiens lewer), mits hy slegs binne 'n radius van 80 km die diens lewer.
In Europa is die spoorweë nie in so 'n monopolistiese posisie soos die Suid-Afrikaanse Vervoerdienste nie, en die vervoerondernemings word dus nie so erg gekortwiek soos plaaslike ondernemings nie. Daar het die bedryf so ontwikkel dat die private kontrakteur oor al hoe langer afstande vrag kan vervoer. Tussen die hawens van Wes-Europa en die Midde-Oosterse lande, soos Turkye, Iran, Sirië en Irak, het daar 'n totaal nuwe padvervoermark ontstaan.
Daar word selfs oorweging geskenk aan uitspanterreine waar vee tydens ŉ lang reis afgelaai kan word sodat hulle eers 'n bietjie kan wei. Hoewel sekere padvervoerondernemers skepties is oor die implikasies van die voorgestelde wetgewing vir hulle bedryf, is dit wei belangrik dat die diere goed versorg moet word. Die nuwe maatreëls sal dus in ŉ ernstige leemte voorsien.