5 redes waarom Solidariteit se 'Plan B' sleg is vir Suid-Afrika (en Afrikaners) | Netwerk24
Hitte, vuil water lol voor Tokio-Spele
Bloedige hitte en probleme met watergehalte het die reëlingskomitee van die 2020 Olimpiese Spele in Tokio die afgelope paar weke slapelose nagte besorg.
Kiwi-krieketbase betaal vroue-kaptein op kraamverlof
Amy Satterthwaite, die kaptein van die Nieu-Seelandse vrouekrieketspan, gaan die eerste speler word om voordeel uit nuwe kontrakbepalings te trek.
Kings se haker-spens effens leeg
Die Southern Kings, wat volgende week hul eerste opwarmingswedstryd van die nuwe seisoen speel, het net twee fikse hakers, maar Robbi Kempson, hul instaan-afrigter, sê hy is nie daaroor senuagtig nie.
Deur Adriaan Basson 07 Oktober 2015 09:59
"As my buurman honger is, kan ek nie slaap nie." – Dr. Anton Rupert
"We're in this together / We're in this together / Forever / Together." – Mick Hucknall
Die vakbond Solidariteit en sy filiale soos Helpende Hand en Afriforum doen in 'n klomp gemeenskappe baie goeie werk waarvoor hy eer verdien.
As vakbond was Solidariteit en veral sy hoofsekretaris, Gideon du Plessis, aan die voorpunt om die Aurora-mynskandaal te ontbloot; daarvoor gee ek hom applous.
Afriforum werk saam met landelike munisipaliteite om paaie en rioolwerke reg te maak; ek eer hulle daarvoor en ons berig daaroor.
Pogings om Akademia in 'n Afrikaanse Harvard te omskep, is optimisties, maar 'n interessante eksperiment wat getoets sal word deur die harde realiteite van vraag en aanbod.
Maar die vakbond se jongste poging om geld te maak uit Afrikaners wat keelvol is vir korrupsie, swak dienslewering en 'n disfunksionele regering deur 'n "parallelle regering" vir wit Afrikaners te vestig, is 'n siniese skema wat die wig tussen Afrikaners en ons swart landgenote gaan vergroot.
Met Solidariteit se instink om te wil help bou aan 'n toekoms vir ons en ons kinders is daar niks verkeerd nie, maar hulle het die eeue-oue waarheid, soos vasgevang deur Rupert se aanhalings hierbo, vergeet. Ons kan eenvoudig nie in isolasie voortbestaan terwyl ons landgenote makeer nie.
Die plan word amptelik eers Saterdag in Centurion bekend gestel, maar die hooftrekke daarvan het Sondag en Maandag in onderskeidelik ​Rapport en ​Beeld verskyn.
Solidariteit se bestuurshoof, Dirk Hermann, het in 'n Twitter-gesprek bevestig die besonderhede in die media was akkuraat – die voorsitter Flip Buys is self daaroor aangehaal. Daarom is ek gemaklik om te reageer op Solidariteit se sogenaamde "Helpmekaarplan 2020" en te argumenteer waarom ek glo dit is sleg vir Suid-Afrika en veral Afrikaners om dié vyf redes:
Ons kan eenvoudig nie in isolasie voortbestaan terwyl ons landgenote makeer nie.
If one will always have to feel white first, and African second, it would be better not to stay on in Africa. It would not be worth it for this.
Dit is maklik om te kritiseer en Netwerk24-lesers soos LM van Zyl het reeds gevra wat my alternatief tot Buys-hulle se plan is. As die Helpmekaarplan 'n antwoord is op die vraag: "wat kan ek as wit Afrikaner doen om die ANC se swak regering teen te werk en 'n toekoms vir my kinders te verseker?", stel ek die volgende alternatiewe voor:
1. Raak betrokke in jou eie gemeenskap by jou kinders se skool, die buurtwag en uitreik-aksies om minderbevoorregtes in jou onmiddellike omgewing te help. Doen moeite om jou bure en mense in jou omgewing te leer ken.
2. Raak betrokke by 'n verskeidenheid organisasies wat hulle beywer om onderwys te versterk (soos Equal Education, Fedsas en Partners4Possibility). 'n Beter onderwysstelsel vir soveel as moontlik Suid-Afrikaners is die enigste manier om 'n toekoms te verseker.
3. Neem deel aan protes-aksies soos verlede week se teenkorrupsie-optogte in Pretoria en Kaapstad waar 'n verenigde front van Suid-Afrikaners vir Zuma en die ANC wys hoe ons oor swak regering voel.
4. Betree die politiek as jy dink dit is die plek waar jy 'n verskil kan maak. Die DA het hulself oor die jare bewys as 'n effektiewe opposisieparty en in die Wes-Kaap regeer die party talle munisipaliteite, distriksrade en uiteraard die provinsie. Ek het vroeër geskryf dit is jammer Solidariteit en die metaalwerkersunie Numsa werk nie saam in die stigting van 'n nuwe vakverbond of politieke werkersbeweging nie.
5. Neem deel aan openbare debatte oor regeringsbeleid. Maak voorleggings aan parlementêre portefeuljekomitees oor gebiede waaroor jy kundig is of neem deel aan openbare vergaderings wat die regering verplig is om te hou voordat hy groot projekte implementeer.
6. Ondersteun nie-regeringsorganisasies soos Freedom Under Law, Corruption Watch of Outa wat miljoene rande bestee aan hofsake om regeringsbeleid te hersien of aanstellings (deur veral Zuma) voor die hof te daag.
7. Belê in private onderwysfirmas soos Curro wat daadwerklik iets daaraan doen om die toekoms van gehalte-onderrig, ook in Afrikaans, te verseker. Ten spyte van onlangse voorvalle by een van hul skole, het Curro 'n indrukwekkende model beet wat daarin slaag om op 'n nie-rassige grondslag onderwys van gehalte te bevorder.
8. Ondersteun projekte deur organisasies soos Afriforum om ons munisipaliteite te versterk en dienslewering – veral aan die armstes wat nie private dienste kan bekostig nie – te verbeter. Moenie dit doen omdat jy heeldag skuldig voel oor apartheid nie (veral as jy nie daarvoor gestem het nie), maar omdat jy die institusionele bevoorregting van wit mense (insluitend Afrikaners) erken en as 'n verantwoordelike landsburger optree om jou medemens te help.
9. Skep werk en ondersteun die mense en gesinne wat vir jou werk. Ja, die regering gee te min erkenning aan entrepreneurs (insluitend boere) wat daagliks miljoene monde voed. Fokus eerder op die individue en gesinne wie se lewens en toekoms jy verander deur skouer aan die wiel te sit.
10. Doen aansoek vir werk in die staatsdiens as jy geskik is vir die pos en die vaardighede het om 'n verskil te maak. Ek is telkens verbaas oor hoe baie wit mense, selfs Afrikaners, nog in die staatsdiens werk. Dit is 'n mite dat daar geen werk vir Afrikaners in die staatsdiens bestaan nie. Ja, natuurlik is daar gevalle waar wit mense onregverdig behandel en teen gediskrimineer word, maar daar is net soveel gevalle waar daar verkeerdelik teen swart staatsdienswerkers opgetree word.
Vier jaar gelede het ek 'n ope brief geskryf aan Afriforum se uitvoerende hoof, Kallie Kriel, waarin ek hom gekritiseer het oor die voorhou van 'n valse slagofferskap terwyl Afrikaners eintlik in die nuwe Suid-Afrika gedy.
Ek het die brief begin met 'n aanhaling deur ons Nobelprys-wenner Nadine Gordimer: "If one will always have to feel white first, and African second, it would be better not to stay on in Africa. It would not be worth it for this."
Vandag is dié aanhaling net so gepas en behoort Buys-hulle mooi daaroor te dink voordat hulle duur planne maak om veiligheidsones vir wit mense te skep.
Is dit die moeite werd om in Afrika te wil aanbly as dit altyd só belangrik vir jou is om eers wit te wil wees?