In 2014 was wetenskaplikes wat die grond in Central Park bestudeer, verbaas oor die lewenskragtigheid van die mikrobiese lewe wat hulle ontdek het. Roberto Nickson oor Unsplash, EAT
As u aan grond dink, dink u waarskynlik aan golwende landerye. Maar wat van stedelike bodem? Met stedelinge wat na verwagting verantwoording moet doen 68% van die wêreldbevolking teen 2050, word hierdie dikwels vergete bron al hoe belangriker.
Stadsgebaseerde landbou neem toe. Maar stedelike grond hou meer dikwels verband met besoedeling en risiko's vir gesondheid. Die aarde in ons parke, tuine en paaie ondersteun egter baie aspekte van die daaglikse lewe. As ons onlangse navorsingsverslag hoogtepunte, stedelike grond huisves natuurlewe, berg water op, voorsien voedsel, help om die klimaatkrisis te bestry en verbeter die welstand.
Met ander woorde, grond bied verskeie ekosisteemdienste: die voordele wat ons daaruit trek uit die omgewing.
Grond is allesbehalwe inerte materiaal. In New York se Central Park was navorsers in 2014 verbaas om die breedte van mikrobiese diversiteit in die grond was soortgelyk aan dié wat regoor die wêreld gevind is, ook in arktiese, tropiese en woestyngrond. Minder as 17% van die 167,000 XNUMX soorte mikrobes wat hulle in die park geïdentifiseer het, is voorheen ontdek.
Stedelike tuine kan wees brandpunte vir biodiversiteit ook. Mense is geneig om baie verskillende dinge te plant of die grond ongestoord te laat, wat albei die biodiversiteit van die grond laat floreer.
Die groen in 'n stad - soos dié op Park Hill, in Sheffield - bied meer voordele as wat u sien. Benjamin Elliott oor Unsplash, EAT
Grond is die grootste aardse stoor van koolstof op die planeet, wat amper twee keer soveel koolstof opberg as in alle lewende plante en die atmosfeer gekombineer. Stedelike grond doen dit ook om te voorkom groot hoeveelhede koolstof om die atmosfeer as CO₂ te bereik.
Grond stoor ook water, wat help om gelokaliseerde oorstromings in beboude gebiede te voorkom. Stede installeer toenemend wat bekend staan ​​as volhoubare dreineringstelsels (SuDS), soos walwe en reëntuine. Dit is aangeplante gebiede met vlak dalings of holtes wat oortollige reënwaterafloop kan bevat, sodat dit stadig in die grond kan infiltreer en voorkom dat dreineringsinfrastruktuur oorweldig word.
In oos-Londen, byvoorbeeld, is die Derbyshire Street Pocket Park het gesien hoe die omheinde doodloopstraat van 'n woonstraat (wat meestal vliegstyl aangebied is) in 'n fietspad en gemeenskapsruimte verander het, met deurdringende plaveisel, planters en bome. Dit is belangrik dat die pad en sypaadjie gedeeltelik opgegrawe is en vervang word met gras- en plantbeddings.
En dan is daar natuurlik die voedingsstowwe wat die grond vir die bome en plante bied wat lewensbelangrik in stede is. Stedelike hitte-eilande, wat lei tot hoër stedelike lugtemperature as omliggende landelike gebiede, kan wees verminder deur plantegroei.
Bome en plante vang ook lugbesoedeling op en verbeter stedelike luggehalte, sowel as die sosiale en estetiese voordele van groen ruimtes vir verbeterde gesondheid en welstand. Maar stedelike bome misluk dikwels om te oorleef as gevolg van grondverdigting of onvoldoende grondvolume. Dit volg dat as ons die voordele van bome wil hê, ons eers aan die grond moet dink.
Soos vuil behandel
Die probleem is dat ons dit nie doen nie. Stedelike grond word dikwels verkeerd behandel. In konstruksieprojekte moet die hergebruik van materiale deeglik beplan word om te voorkom dat grond as afvalmateriaal aangewys word. In 2016 het die grond ongelooflik uitgemaak 55% van die materiaal wat na stortingsterrein gestuur word in die Verenigde Koninkryk.
Grond wat nie na die stortingsterrein gestuur word nie, kan gestroop word en gestapel elders totdat dit nodig is - soms vir jare. Dit put suurstof uit en maak die organismes wat dit huisves dood. As die grond op 'n konstruksieterrein bly, word dit dikwels sterk verdig. Hier word die grondstruktuur - die rangskikking van gronddeeltjies en porieë daarin - beskadig, wat weer die beweging van lug, water en wortels beperk.
Stede is onder druk om uit te brei. Namate nuwe behuising, paaie en stedelike ontwikkelings gebou word, word al hoe meer grondoppervlaktes gebou verseël met ondeurdringbare oppervlaktes, wat voorkom dat grond sy vele voordele bied.
Om hierby te voeg, was daar 'n onlangse oplewing in die vervanging van tuingrasperke met grasgras van plastiek. Dit dreig om gronde in stedelike tuine en die vele ekosisteemdienste wat hulle lewer vinnig af te breek.
Stedelike grond moet by stedelike beplanning en ontwerp ingesluit word. Op konstruksieterreine moet dit dringend opgeknap word as 'n nuttige hulpbron en dienooreenkomstig hanteer word, sodat dit nie vullisterrein toe gaan nie.
Die bou van die Londense Queen Elizabeth Olympic Park behels 'n uitgebreide maak skoon om grond wat besmet is (onder andere met olie, petrol, teer en swaar metale) deur dekades van industriële gebruik te behandel. Grondhospitale is op die perseel geskep om grondwas (om die kleinste deeltjies te verwyder waaraan die besoedeling vasgehou het) en bioremediëring (waarin mikrobes gebruik word om organiese besoedeling af te breek). Meer as 80% van die grond is dan hergebruik om nuwe park te skep.
In New York het die Skoon grondbankprojek stuur uitgegrawe gronde na ander konstruksieterreine waar nodig, en voorkom dat dit stortingsterrein gaan.
Hierdie tipe ingryping is geneig om slegs op grootskaalse konstruksieterreine te gebeur. Maar as u 'n tuin het, kan u baie dinge doen om u grond te help.
Toenemende organiese materiaal deur kompos of deklaag by te voeg, help dit om die grondstruktuur en waterhouvermoë te verbeter, bied dit 'n beter voeding vir plante en dra dit by tot die opberging van koolstof. Laat die gras langer groei en plant meerjarige plante (en bome en struike, as u die ruimte het) sal dit moontlik wees om uitgebreide wortels te laat groei wat koolstof in die grond voeg. Laastens, vermy die bewerking of omkeer van die grond te veel, aangesien dit die ontbinding van organiese materiaal bespoedig en CO₂ in die atmosfeer vrystel. As u oortollige grond moet weggooi, probeer dit plaaslik te adverteer aan mense wat dit nodig het eerder as om dit na stortingsterrein te stuur.
Dit kan lyk soos klein veranderinge. Maar met 87% van die Britse huishoudings met 'n tuin, en 'n geskatte 300,000 mense grawe in lotings, kan dit 'n groot verbetering maak in die grond waarop ons stede gebou is.