Honde Distemper in Ferrets: Oorsaak, Voorkoming, en Entstowwe | Troeteldiere Huishouding
Kliniese siekte veroorsaak deur hondsdoener
Ferretjies en hul nabye biologiese familie, insluitende die wilde swartvoetige fret en beide wilde en huishoudelike mink, is baie vatbaar vir die honde-distemper-virus. 'N Ferret wat tekens van afwyking begin toon sal amper sekerlik sterf ten spyte van enige soort behandeling. Ferrets with distemper lyk baie siek van die begin af. Hulle het lopende, gekruiste neuse en oë. Hul oë is pynlik, sodat hulle hulle gesluit hou. Hulle loop 'n hoë koors en is slaperig en stil. Hul voete swel dikwels en die pads word hard en korsig. Die gebied rondom die anale opening word geswel en rooi. Sommige diere sal diarree hê wat dehidrasie veroorsaak. Die virus infekteer uiteindelik die brein en veroorsaak stuiptrekkings, koma en dood.
Voorkoming van afpersing
Hondsdruppelvirus word gedra en in die urine van honde wat die siekte gehad het en herwin word, gestort en diegene wat deur inenting beskerm word, maar die virus gekontak het. Wilde diere, soos wasplante, jakkalse, koeote en wolwe, kan ook met hondeversteuringsvirus besmet word en dit in hul urine gooi. Die virus kan op die skoene gedra word van mense wat loop waar die draerdiere geurineer het. 'N Fret wat nooit die huis verlaat nie, kan per ongeluk deur sy eienaar 'n verwarrende virus veroorsaak. Alle frette moet ingeënt word, selfs al sal hulle nooit voet buite trap nie.
Jills wat deur inenting beskerm word, sal sommige van hul immuniteit vir hul babas in die kolostrum slaag, die melk wat vir die eerste dag of 2 na die kits se geboorte geproduseer word. Hierdie passiewe immuniteit duur ongeveer 9 weke, en verhoed dat inenting by hierdie jong diere ten volle effektief is. Entstowwe gegee gedurende die eerste 6 of 7 weke mag min of geen beskerming gee nie. 'N reeks van inentings gegee om 9, 12, en 14 tot 16 weke bied goeie beskerming. As die laaste inenting na 12 weke gegee word, sal sommige frette met 'n buitengewoon groot hoeveelheid passiewe immuniteit nie sterk genoeg wees om inenting te gee nie. Hierdie frette kan doodgaan as dit swaar aan die virus blootgestel word.
As jy kits uit jou eie jolle oprig, moet die jolle ingeënt word voordat hulle geteel word, sodat die jong kits 'n sterk materie-immuniteit vir hulle in die kolostrum sal hê. Vaccinerende swanger jills met lewende entstowwe is riskant, veral in die eerste 2 weke na teling, en kan geassosieer word met 'n hoë voorkoms van aangebore misvormings in die kits. As dit absoluut noodsaaklik is om 'n swanger jill te stimuleer, moet haar ongeveer 35 dae na die teling gevaccineer word, sodat die ongebore kits onwaarskynlik geraak sal word. Die jill sal tyd hê om 'n immuunrespons te maak voordat sy kuikens.
As jy 'n jong kit kry en geen geskiedenis van inenting vir die moeder het nie, moet die kit so gou as moontlik ingeënt word. Alhoewel passiewe immuniteit inmeng met suksesvolle inenting, is daar geen maklike manier om te weet wat die status van die kit is nie. As jy 'n kit met 'n sterk materniese immuniteit inenting, sal dit geen kwaad doen nie, maar 'n ongewensde kit sonder passiewe immuniteit sal vatbaar wees om te verhoed.
Distemper entstowwe vir frette
Ongeag van die gebruikte entstof, is die risiko van 'n anafilaktiese (skielike allergiese) reaksie op hondeversterker-entstof hoër in frette as by honde. Om hierdie rede moet die volgende riglyne gevolg word:
Waarom verswakte entstowwe vir honde is gevaarlik vir frette
Die meeste verswakte entstowwe vir honde word op soogdier selle gekweek, is nie veilig in frette nie en moet vermy word. Baie frette het gesterf nadat hulle met honde-entstowwe ingeënt is.
Gewysigde lewende entstowwe bevat lewende afstammingsvirus, aangepas, sodat dit veilig is vir die dier waarvoor dit bedoel is. Die entstof veroorsaak immuniteit deur 'n infeksie te veroorsaak, maar nie 'n siekte nie. Die virus word aangepas (verswak) deur van een stel weefselkultuurselle na 'n ander oorgedra te word vir verskeie gedeeltes. Hoe meer keer dit verby is, hoe minder kan die virus siekte in die vatbare dier veroorsaak - dit het geleer hoe om in weefselkweek te groei en het 'vergeet' hoe om in die lewende dier te groei. As dit te dikwels gepasseer word, mag dit nie eers die dier besmet nie en geen beskermende immuniteit veroorsaak nie. As dit nie genoeg gedemp word nie, sal dit in die mees vatbare diere veroorsaak.Voorheen ingeëntte diere sal waarskynlik veilig wees, omdat hulle 'n mate van immuniteit het en vinnig kan reageer op die infeksie en die vaccinale virus elimineer.
Distemper-virus wat op eier embrio weefselkultuur gegroei het, eerder as soogdier selle, word meer gedemp en minder doeltreffend by honde en is sedert die vroeë 90's nie in honde-entstowwe gebruik nie, toe die laaste, Fromm D (Solvay), geneem is. van die mark af.
Baie gemodifiseerde lewendehond-entstowwe sal afwyk in gevoelige frette.
Ferre is meer vatbaar vir virusse as honde, en virusse wat vir honde gewysig word, word nie noodwendig genoegsaam verswak om veilig te wees vir frette nie. Besigheidsinskrywings wat hondsdempende entstowwe maak, maak die virus so min as moontlik, omdat honde beter beskerm sal word. Sommige entstof maatskappye toets hul entstowwe in frette, en alhoewel hierdie entstowwe nie vir frette gemerk is nie, weet hierdie maatskappye of hul entstof al ooit in die vatbare frette veroorsaak.
Swartvoetige frette, die enigste wilde familielede van huishoudelike frette in Noord-Amerika, is so vatbaar vir hondeversperringsvirus dat hulle nie eens ingeënt kan word met eier-embrio-tipe entstowwe nie. Inderdaad, die meeste van die laaste wilde swartvoet-frette was per ongeluk vermoor in 1971 toe hulle met mink-entstof ingeënt is.
'N Tweede probleem met honde-entstowwe is dat die meeste van hulle multivalent is, dit wil sê hulle bevat verskeie ander lewende virusse (bv. Honde adenovirus en hondeparvovirus) wat ander, onbepaalde probleme in frette kan veroorsaak. Dit is baie veiliger om 'n kundige veearts die regte entstof toe te laat as om 'n kans te gee op 'n goedkoper en moontlik dodelike produk wat nie vir frette geproduseer word nie.
Rekombinante hondeverskillende entstowwe is nou beskikbaar vir honde. Hierdie produkte is veilig vir frette omdat hulle nie lewende virus bevat nie, en dit kan nie afwyk nie. Hulle is egter nie getoets vir doeltreffendheid in frette nie, en mag nie 'n sterk genoeg immuniteit stimuleer om hulle te beskerm nie. As hierdie tipe entstof uiteindelik doeltreffend gevind word in frette en gelisensieer is, sal dit die aantal reaksies op inenting verminder, en sal die moontlikheid dat die entstof siekte veroorsaak, uitskakel. Intussen moet hierdie entstowwe vermy word.