Mayer is uitvoerende hoof van Yahoo. Yahoo se voorraad het omtrent 'n jaar verloor derde van sy waarde verlede jaar, aangesien die maatskappy $ 7.5 miljard in 2014 gemaak het om $ 4.4 miljard in 2015 te verloor. Tog het Mayer binnegekom Van $ 36 miljoen in vergoeding.
Selfs as Yahoo se direksie haar vuur, bepaal haar kontrak dat sy kry $ 54.9 miljoen in skeiding. Die skeidingspakket is in a regulerende liassering Vrydag met die Securities and Exchange Commission.
Met ander woorde, Mayer kan nie verloor nie.
Dit is nog 'n voorbeeld van nie-verloor-sosialisme vir die rykwenners, ongeag wat jy doen.
Waarom het Yahoo se aandeelhouers dit daarmee aangepak? Meestal omdat hulle nie daarvan weet nie.
Die meeste van hul aandele word gehou deur groot pensioenfondse, onderlinge fondse en versekeringsfondse wie se bestuurders wil nie die boot rock nie want hulle skim die room, ongeag wat met Yahoo gebeur.
Met ander woorde, meer nie-verloor sosialisme vir die rykes.
Ek wil nie mev. Mayer of die bestuurders van die fondse wat in Yahoo belê, kies nie. Hulle is tipies van die nie-verloor stelsel waarin Amerika se korporatiewe en finansiële elite nou funksioneer.
Maar die res van Amerika werk in 'n ander stelsel.
Hulle is die hiperkapitalisme wat gesny word. In watter lone krimp word mediane huishoudelike inkomste steeds daal, werkers word sonder waarskuwing ontslaan, twee-derdes is lewende salarisse om te betaal, en werknemers word geklassifiseer as "onafhanklike kontrakteurs" sonder enige arbeidsbeskerming by almal.
Waarom is daar sosialisme vir die rykes en die hiperkapitalisme vir almal anders?
Omdat die spelreëls - insluitend arbeidswette, pensioenwette, korporatiewe wette en belastingwette - deur diegene op die top gemaak is, en die prokureurs en lobbyiste wat vir hulle werk.
Beteken dit dat ons Bernie Sanders se "politieke rewolusie" moet afwag (of die gedagte, Donald Trump se outoritêre populisme vergaan) voordat enige van hierdie waarskynlik sal verander?
Voordat ons na die barricades gaan, moet u weet van 'n ander hoof uitvoerende beampte, Hamdi Ulukaya, wat 'n derde model ontwikkel, en nie die sosialisme vir die rykes of hiperkapitalisme vir almal anders verloor nie.
Ulukaya is die Turks-gebore stigter en hoof uitvoerende beampte van Chobani, die opwaartse Griekse yoghurtmaker wat onlangs teen sowat $ 5 miljard gewaardeer is.
Laaste Dinsdag Ulukaya aangekondig Hy gee al sy 2,000 voltydse werkers aandele van aandele ter waarde van 10 persentasie van die privaat gehou maatskappy se waarde wanneer dit verkoop of publiek word, gegrond op elke werknemer se diens en rol by die maatskappy.
As die maatskappy uiteindelik gewaardeer word teen $ 3 miljard, kan die gemiddelde werknemeruitbetaling $ 150,000 wees. Sommige langdurige werknemers sal meer as $ 1 miljoen kry.
Ulukaya se aankondiging het wenkbroue oor korporatiewe Amerika opgewek. Baie beskou dit as 'n daad van liefdadigheid (Forbes Magazine oproepe dit is een van die "mees onbaatsugtige korporatiewe dade van die jaar").
In werklikheid is mnr. Ulukaya se besluit net goeie besigheid. Werknemers wat vennote word, word selfs meer toegewyd aan die verhoging van 'n maatskappy se waarde.
Daarom toon navorsing dat maatskappye wat werknemers besit - selfs dié met werkers wat net 'n minderheidsbelang hou - geneig is uit-voer die kompetisie.
Mnr. Ulukaya het net die kans gegroei dat Chobani gewaardeer sal word teen meer as $ 5 miljard wanneer dit verkoop word of sy aandele van voorraad is vir die publiek beskikbaar. Wat sal hom, sowel as sy werknemers, veel ryker maak.
Soos Ulukaya aan sy werkers geskryf het, is die toekenning nie 'n geskenk nie, maar 'n onderlinge belofte om saam te werk met 'n gedeelde doel en verantwoordelikheid.
'N Handjievol ander maatskappye steek hul pad in 'n soortgelyke rigting.
Apple het verlede Oktober besluit om aandele nie net aan uitvoerende hoofde of ingenieurs toe te ken nie, maar ook uurliks ​​betaalde werkers. Twitter se uitvoerende hoof, Jack Dorsey, gee 'n derde van sy Twitter-aandele (omtrent 1 persent van die maatskappy). "na ons werkersbeleggingspoel om regstreeks in ons mense te herbelê."
Werknemersbesitplanne, wat al jare lank bestaan, is die afgelope tyd 'n bietjie terugkom.
Maar die oorgrote meerderheid Amerikaanse maatskappye is nog steeds gesluit in die ou hiperkapitalistiese model wat werkers beskou as koste om te sny eerder as as vennote om suksesvol te deel.
Dit is grootliks omdat Wall Street steeds ongunstig op sulke samewerking lyk (onthou, Chobani is nog privaat gehou).
Die straat bly obsessie met korttermynvoorraadprestasie, en sy ontleders glo nie uurliks ​​werkers het baie bygedra tot die onderste lyn nie.
Maar hulle is bereid om oordrewe ongekende belonings op uitvoerende hoofde te gee wat nie verdien nie.
Laat hulle in 'n paar jaar Yahoo met Chobani vergelyk, en kyk watter model die beste werk.
As ek 'n weddenskap man was, sou ek my geld op Griekse joghurt sit.
En ek sal op 'n model van kapitalisme weddenskappe wat nie die sosialisme vir die ryk of wreed hiperkapitalisme vir die res nie verloor nie, maar die kapitalisme vir almal deel.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > Ekonomiese > Daar is 'n ander manier om kapitalisme te doen