JY LEES NOU Deurnagdans
Jare gelede het ek besluit ek doen nie meer Oujaarsaand nie. Nee, dankie, kuier julle maar sonder my verder, skiet die vonkelwynproppe en die klappers, sing lustig saam met vriende en vreemdelinge "Sal ons ou kennisse ooooit vergeet . . . "
Daar was 'n 9-jarige Ninja-vegter en 'n 14-jarige nar en 'n 19-jarige Charlie Chaplin en 'n 25-jarige cowboy, en vele ander gekostumeerde karakters van alle ouderdomme. Daar was 'n hele paar hippies van so rondom veertig jaar. Daar was 'n 75-jarige boemelaar. En daar was my man wat hom vermom het deur 'n
das te dra.
Laat ek verduidelik. Vir 'n "normale" man is 'n das natuurlik nie 'n vermomming nie, maar ek het my Alain nog nóóit met 'n das gesien nie. Nie eens op ons troudag nie. En omdat ons nie vermommings in ons vakansietasse gepak het nie, moes ons op die nippertjie improviseer. Ek het voorgestel hy dra een van my rokke en ek dra een van sy uitrustings en dan gaan ons as transvestiete, wat's nou makliker? Maar Alain het viervoet vasgesteek. Sy pa en sy broers sou nóóit ophou om hom te treiter as hy heelaand in 'n rok moes rondwals nie. Toe kies hy maar die teenoorgestelde opsie en trek hom so manlik as moontlik aan, tot