Groet uit Zuid-Afrika door Henk Van de Graaff
Afdrukken E-mail Dit is tog merkwaardig dat twee volke, die Vlaamse volk en die Boerevolk, wat as gevolg van tyd en afstand in groot mate van mekaar weggedryf het, tog skielik weer merk dat hulle eintlik één is en steeds dieselfde gedagterigting volg.
Die Boerevolk kan homself ten volle vereenselwig met die IJzerwakemanifes: Selfbestuur - Nooit meer oorlog - Godsvrede.
Dit is uiteindelik wat elke vredeliewende volk wil hê: die reg om sy eie sake te bestuur en beheer, om sy eie kultuur uit te leef, sy eie helde te vereer, maar selfs uiteindelik ook om sy eie misdadigers te straf volgens sy eie regspleging.
Net so opmerklik is die gelyklopende tendense in Vlaandere en Suid-Afrika. Hoe veel male moes ons nie ook aanskou hoedat mense ter wille van politieke gewin, opportunisme of doodgewone kruipery voor die vyand, sy eie volksbates verkwansel en vervreem. Net soos die tradisionele IJzerbedevaartkomitee van sy weë afgewyk het, gebeur dieselfde in Suid-Afrika. Wij hebben dagelijks een strijd om ons Voortrekkermonument gereinigd te houden van popfestivals. Bij Bloedrivier wordt er weer een strijd gestreden om ook daar het nieuwe verraad en verloederingsproces tegen te gaan. Ook wij ondervinden dat het niet gemakkelijk is een bestaand comité te overtuigen of zelf over te nemen.
En soms is het juist goed eens iets nieuws aan te pakken. Men hoeft niet te huiveren om als een volksverdeler uitgescholden te worden, want een kunstmatige eenheid kan op de lange duur niet slagen en heeft een grotere verdeeldheid reeds ingebouwd.
Soms is het nodig iets nieuws te beginnen om nieuwe gedachten te stimuleren, om jong bloed bij te krijgen en een nieuwe dynamische actie van stapel te sturen.
Die patroon wat ons in Suid-Afrika beleef en wat ons in Vlaandere waarneem, is so dieselfde. Maar een ding staan vas oor die hele wêreld heen: volksnasionalisme is in opmars. Volksnasionalisme kan nie gesmoor, geignoreer of gestuit word nie. Dit is net jammer dat die wêreld nog nie kan besef dat volksnasionalisme uiteindelik die oplossing is vir alle geweld, oorloë of ander vorme vir konflik nie. Nasionalisme is 'n brandende liefde vir die eie, maar met 'n besondere respek vir die ander, solank die ander my ook insgelyks respekteer.
Daarom kan die versugtinge van die IJzerstryders, naamlik "Nooit meer oorlog - Godsvrede" slegs realiseer in 'n situasie van selfbestuur, van volksonafhanklikheid.
Ongelukkig schijnt het te zijn dat Godsvrede en Nooit meer Oorlog niet zo gemakkelijk te behalen zijn. Zolang er nog Franse, Amerikaanse, Engelse en ANC-imperialisten op de wereld zijn, lijkt de gewenste Godsvrede nog ver in het verschiet en zullen er nog oorlogen komen. Zolang onze feesten gekaapt worden door meelopers van het internationalisme moet er een strijd gestreden worden. Zolang er ergens kleine jongens zijn die niets anders te doen hebben dan Pretoria te veranderen naar 'Tshwane', van Warmbad 'Bela-ela' maken en die goeie ou Transvaal 'Gauteng' gaan noemen, is er een strijd te strijden. En zolang men voort gaat om boeren op het platteland op de gruwelijkste denkbare wijzen te vermoorden (er zijn nu al bijna 1.500 boeren in Zuid-Afrika vermoord sinds 1994!), klinkt zelfs de verzuchting naar nooit meer oorlog naar iets onhaalbaars. Trouwens, wij zijn in een staat van oorlog die onze vijand op ons afdwingt.
Geen oorlog duurt eeuwig. Na de strijd volgt de vrede, maar pas na de strijd! Ons Boerevegters het vrede gehad na die Slag van Majuba, waar die Engelse verpletterend verslaan is en ons selfbestuur herstel is. Ons herdenk tans Majuba jaarliks soos u die Slag by die IJzer herdenk, en as u ooit 'n besoek aan Suid-Afrika oorweeg, laat dit saamval met die laaste naweek in Februarie om die Majubafees by te woon.
Na die Tweede Vryheidsoorlog se stryd en vernedering, toe 4.000 man op die slagveld gesneuwel het en 27.000 vroue en kinders in konsentrasiekampe vermoor is, het daar 'n tydperk van vrede aangebreek, juis omdat daar selfbestuur was. Maar as daardie selfbestuur, waarvoor u en my voorouers geveg het, in gevaar gestel word, mag ons nie terugdeins vir die stryd wat daarop mag volg nie. Al sou dit beteken dat ons die era van Godsvrede moet onderbreek!
Ons hoop dat die nuwe inisiatief van hierdie byeenkoms, wat spruit uit 'n daad van verset teen die oue, hoe teenstrydig dit ook mag klink, sal lei tot dit waarvoor die IJzerstryders ook geveg het: "Zelfbestuur - Nooit meer oorlog - Godsvrede".
Die oorblyfsel van die Bittereinders van die Boerevolk steun u hierin, en ons sal graag weer hier wil besoek aflê. Ons hoop dat hierdie byeenkoms en dit wat mag volg in volgende jare, inderdaad 'n bousteen mag wees in 'n uiteindelik vrye en onafhanklike Vlaandere, regeer deur nasionalistiese Vlaminge.
En mag u inisiatief om ons vanaf Suid-Afrika te nooi om hierdie nuwe geboorte meet te maak, ook help dat ons as volksnasionaliste van verskillende volke oor grense heen nouer kan saamwerk om van mekaar te leer, te bemoedig en te ondersteun.
Henk Van de Graaff Volg ons