Chapter 10: Object-Oriented Programming: Polymorphism - CodeProject 12,507,343 members (66,475 online)
144.4K views25 bookmarked
My vote of 5 thatraja28-Sep-10 0:22
thatraja28-Sep-10 0:22 Good one
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 28-Sep-16 3:58Refresh1 Engineered Oak Herringbone Parquet | Urbane Living Urbane Living
£108.24 / m2
Grade European EN Standard EN13489: Natur (Known as Prime in UK) Wat huistuiniers kan leer van die wedergeboorte na die vuur | Mighty Natural
Geskryf deur Kingsley Dixon
'N Ontstellende verskynsel kom voor wanneer 'n bosvuur deur 'n landskap skeur. Vanuit die geswarte grond spruit 'n buitengewone natuurlike herlewing - gesinchroniseerde ontkieming wat die landskap in blomme en kleur tapyt.
So, wat is dit in bosbrande wat plante hierdie soen van die lewe gee? Die antwoord is rook, en dit transformeer toenemend alles van grootskaalse grondherlewing tot kwekerye en tuinmaak.
Die raaisel van saadontkieming
Verbrande plante oorleef bosbrande op verskillende maniere. Sommige word beskerm deur houtagtige onderstamme en basbedekte stingels; ander trek uit ondergrondse knoppe. Maar die meeste plante wek hul grondsaadbank, wat al dekades, of selfs 'n eeu, dormant kan lê.
Die rook-geïnduseerde saadontkieming word egter nie maklik gerepliseer deur mense wat die plante self wil laat groei nie. Tradisioneel kon baie inheemse Australiese flora-soorte - van bykante-lelies tot flanelblomme en snellerplante - nie maklik of glad nie uit saad gekweek word nie.
Die randlelie, waarvan daar gevind is dat die saad ontkiem het na rookbehandeling. Flickr
Die afgelope dekades het dit beteken dat die plante afwesig was van restourasieprogramme en tuine, wat die biodiversiteit verminder.
In 1989 het die Suid-Afrikaanse botanikus en 'n dubbel-doktorandum, dr. Johannes de Lange met 'n soortgelyke konundrum geworstel. Hy het probeer om die krities skaars te red Audonia capitata, wat neerkom op 'n handjievol plante wat rondom Kaapstad groei. Die saad wat hy versamel het, kon nie ontkiem word nie, selfs nie na hitte- en asbehandelings nie. Uitwissing het onvermydelik gelyk.
Maar tydens 'n klein eksperimentele vuur het die windwisselaar de Langer in dik rook toegedraai. Met waterige oë besef hy dat rook die misterieuse feniksfaktor kan wees wat die saadjies tot die lewe sou bring. Teen 1990 het hy gewys deur rook op die grond te blaas, het sy seldsame spesie in verbasende getalle ontkiem.
Die tegniek is eenvoudig. Skep 'n smeulende vuur van droë en groen blaaragtige materiaal en gee die rook in 'n afgeslote area waar saad in saadbakke gesaai is of as 'n dun laag versprei word. Laat rus een uur en water vir tien dae spaarsaam om te voorkom dat die rook uit die saadmengsel spoel. Die res hou van die natuur.
Diagram wat die verskillende maniere waarop rook op sade toegedien word, toon. Aangebied deur Simone Pedrini
Die neem van rook ontkieming die wêreld
Kort na die ontdekking van de Lange het ek die Kirstenbosch Nasionale Botaniese Tuin in Kaapstad besoek. Ek het 'n paar bakke saailinge agter gesien - sommige van sade wat met rook behandel is, sommige sonder. Die verskil was skerp. Rookbehandelde sade het 'n oproer van groen opgelewer in vergelyking met ander wat dun, wurgende saailinge tot gevolg gehad het.
Maar was rook net 'n geïsoleerde Afrika-verskynsel? Sou 150 jaar van gefrustreerde pogings om sommige van die aanskoulikste en kleurrykste spesies in Australië te ontkiem - van grevillea- en waaierblomme tot skaars inheemse heide - ook deur rook verander word?
Aanvanklik was die antwoord nee, want elke poging met Australiese wildeblomsaad het misluk. Maar na vele proewe, waaroor ek as direkteur van wetenskap in die Wes-Australiese Botaniese Tuin toesig gehou het, het sukses gekom in 1993. Ekstra tyd in die rookhuis en 'n ernstige fout in die outomatiese gietstelsel het gelei tot die ontkieming van 25 verskillende spesies met saailinge. Daar word gemeen dat sommige mense nog nooit vantevore ontkiem het nie, soos geelklokkies met wilde pluk (Geleznowia verrucosa) of die reuse-veerrus (Loxocarya gigas).
Hierdie ontdekking het vir die eerste keer beteken dat rook gebruik kan word vir spesies wat moeilik is om te ontkiem vir die tuinier en gesnyde blomkwekers. Deesdae meer as 400 inheemse sade, en moontlik meer as 1,000, reageer op rookbehandeling. Dit bevat kangaropoot, katoensterte, spinifex, inheemse bosvoedseltamaties en geurige boronias.
Snelaanplantings, die herstel van die mynareas en, veral, die pogings om bedreigde plantspesies te red, baat nou ook baie by die ontkiemingstegnieke van rook. Byvoorbeeld, rookhuise is nou 'n gereelde deel van baie kwekerye, wat ook rookwater koop om sade in te week vir saai.
Kangaroo pote sade reageer goed op rookbehandeling. Aangebied deur die skrywer
In die herstel van die mynperseel, direkte toediening van rook op sade verbeter ontkiemingsprestasie dramaties. Dit het gelei tot besparing in miljoene dollar in saadkoste.
Rook is ook 'n kragtige navorsingsinstrument word gebruik om die saadbanke van inheemse grond te kontroleer, wat insluit die nadelige gevolge van voorgeskrewe brand in die winter en lente op die oorlewing van inheemse spesies.
Samewerking met navorsingsgroepe in die VSA, China, Europa en Suid-Amerika het die gebruik van rook uitgebrei om soortgelyke hardnekkige saad regoor die wêreld te ontkiem.
So, wat is rook se geheime bestanddeel?
In 2013 het 'n Australiese navorsingspan 'n deurbraak gemaak om te bepaal watter 4,000-chemikalieë in 'n rookpomp tot gevolg het dat sulke ontkieming begin. Hulle het die chemiese en het die ontdekking in die tydskrif Science gepubliseer.
Die rookchemikalie, wat deel uitmaak van die butenoliedgroep molekules, is die naam karrikinolide, geïnspireer deur die plaaslike inheemse Noongar-woord vir rook, karrik.
Karrikinolide is nie 'n krimpende viooltjie van 'n molekule nie: net 'n halwe teelepel is genoeg om 'n hektaar bosveld te ontkiem, wat gelykstaande is aan 20 miljoen sade.
Rook word verkoop aan tuiniers en vir kommersiële gebruik in die vorm van rookwater, rook-geïmpregneerde skywe of rookkorrels. Almal bevat die magiese karrikinoliedmolekule.
Waarom nie dit tuis probeer nie?
Tuiniers kan probeer om hul eie sade te rook - maar dit wat jy verbrand, is van belang. Houtrook kan giftig vir sade wees. As u u eie rook maak van blaarrymateriaal en droë strooi, verseker u dat u die regte brandbare materiale het om te ontkiem.
Daar is gevind dat ten minste 400 inheemse saadspesies, en moontlik tot 1,000, op rookbehandeling reageer. Verskaf deur skrywer
As u 'n bottel rookwater byderhand het of om u eie rookhuis te bou, kan dit 'n groot verskil maak aan die ontkieming van baie spesies - ook die hardnekkige pietersielie-sade. Om meer uit te vind, wys die volgende webinar hoe u rook kan gebruik en u eie rookapparaat kan bou.
Kingsley Dixon, hoogaangeskrewe John Curtin-professor, Curtin Universiteit