Literêre bewegings, 'n kort wandeling deur die geskiedenis | Huidige literatuur
John Ortiz | | skrywers, Geskiedenis van die literatuur, Verskeie
Miguel de Cervantes en die Renaissance.
Deur die geskiedenis heen is verskillende literêre bewegings binne die wêreld van letters gevestig. Elkeen op sy oomblik en sintetiseer die soeke en begeertes van die mensdom. Asook jou diepste vrese en vrese. Immers, kuns het nog altyd as 'n weerspieëling van die werklikheid gefunksioneer.
Baie van die bewegings is selfbewus. Hulle het stigtingsdokumente en manifeste wat rekenskap gee van motiverings, doelstellings en behoeftes. In die meeste gevalle reageer die titel op 'n historiese oorsig wat nie net literatuur of kuns insluit nie.
1 Klassieke tydperk: moderering
2 Die Middeleeue: duisternis?
3 Wedergeboorte (van die mensdom)
4 Die barok herlaai
5 Neoklassisisme: 'n nuwe hersiening van die gewone waardes
6 Romantiek en die kuns van droom
10 Die era van die "Post"
Klassieke tydperk: moderering
Dit het alles in Griekeland begin en daarna na Rome versprei. Natuurlik is dit 'n geheel Eurosentriese siening. Klassisisme sluit die XNUMXde eeu vC in. C. tot V d. C. Balans en harmonie was die belangrikste waardes. Die skrywers gee om vir die kyker. Vermaak was een van die motiewe. Maar verhoog ook die siel.
Die Ilias Homerus en Koning Oedipus van Sofokles is twee embleme van hierdie tyd. Op die een of ander manier keer literatuur deur die jare altyd na hierdie outeurs terug. Daarbenewens is die "Aristoteliese struktuur" steeds die groot paradigma wat storievertelling betref. 'N Konsep wat sedert die uitvinding van die bioskoop aan die einde van die XNUMXde eeu die geldigheid daarvan bevestig het.
Die Middeleeue: duisternis?
Skoonheid het opgehou om belangrik te wees. Alles het rondom God begin draai ... wel, meer in vrees vir hom. 'N Tydperk wat so kontroversieel is as wat dit lank is. Dit wissel van die val van die Wes-Romeinse ryk tot die aankoms van Columbus in Amerika. Dit het chronologies saamgeval met die val van die Bisantynse ryk en die uitvinding van die drukpers.
Middeleeuse outeurs het oor die algemeen 'n didaktiese funksie vervul. Sy 'taak' was om morele standaarde te bevorder en dat die mense die sosiale reëls ken waaraan hulle moes onderwerp. Baie van die werke het oorleef danksy mondelinge oordrag, wat die onnauwkeurigheid in die ontleding van hierdie tydperk verhoog. Desondanks het fundamentele stukke ons dae bereik. Die Sing van my Cid Dit is 'n bewys daarvan.
Wedergeboorte (van die mensdom)
Die terugkeer van die lig. Baie definieer wat in die grootste deel van Europa gedurende die XNUMXde en XNUMXde eeu met hierdie frase gebeur het. 'N Regverdiging vir die klassieke bewegings wat in Antieke Griekeland beduie is. Dit is een van die mees ikoniese artistieke oomblikke in die mensegeskiedenis. En hoewel die visuele kunste en argitektuur al die kolligte monopoliseer, is literatuur 'n aspek wat nie geïgnoreer kan word nie.
Die natuur neem die middelpunt in. Dieselfde as 'n nuwe blik op filosofie, maar nou verstaan ​​as 'n element van die Christendom. Dit is die dae van Leonardo Da Vinci en Michelangelo. Laasgenoemde, 'n prominente digter, benewens sy bekende faset as skilder en beeldhouer. Shakespeare, Machiavelli en Luther verskyn ook op die toneel. Dieselfde as die belangrikste werk in Castiliaans aller tye: Don Quijote deur Cervantes.
Die barok herlaai
Dit lyk asof die barok breek met die skynbare normaliteit wat gedurende die Renaissance geheers het. Van krag gedurende die sewentiende eeu, Alhoewel dit die gees van klassisisme gehandhaaf het, het die stemme van protes aanleiding gegee tot meer komplekse narratiewe in die literatuur. Waar nie net aandag aan die vorms gegee is nie. Die keuse van onderwerpe om te bespreek was 'n belangrike saak
Ridderstories het in die mode voortgegaan en ook ruimte gelaat vir pastorale en pikareske verhale. Verskeie selfbewuste bewegings is in haar gesmee, waarvan baie teenoor mekaar staan. Soos wat in Spanje gebeur het met Culteranismo, verteenwoordig deur Luis de Góngora y Argote en Conceptualismo, wat sy grootste eksponent in Francisco de Quevedo gehad het.
Neoklassisisme: 'n nuwe hersiening van die gewone waardes
Deur die eeue heen het die mensdom 'n toenemende waansin ontwikkel. Dit word perfek weerspieël in die kunste: die "meer moderne tye", die meningsverskil en veranderinge verskyn vinniger. LDie herlaai van die barok het byna onmiddellike reaksie gevind met Neoklassisisme. Nog 'n terugkeer na wat die Grieke en Romeine voorgestel het.
Gedurende die XNUMXde eeu het die briewe hul moraliserende doel herstel, hoewel hierdie keer op die rede gefokus het. Die vorms was nog steeds belangrik, maar die doel was om 'n skoon, duidelike en eenvoudige kommunikasie te bewerkstellig. Oorbodige ornamente is opsy gelaat. Prag Goethe's is een van die mees verteenwoordigende stukke van hierdie tydperk.
Romantiek en die kuns van droom
Gedurende die eerste deel van die XNUMXde eeu het kapitalisme en pragmatisme na vore getree as die huidige paradigmas. Literatuur het voor hierdie panorama nie veel entoesiasme getoon nie en reageer met die opkoms van die Romantiek. Die verdediging van individuele vryheid was een van die hoofmotore van hierdie tendens. Sowel as die regverdiging van subjektiwisme, fantasie en intimiteit.
Die eerste joernalistieke verslae het nie net met 'n insiggewende visie of as protes verskyn nie. Dit word ook gesien as 'n vorm van artistieke manifestasie. Die lys name uit hierdie tydperk is so uitgebreid as heterogeen: Mary Shelley, Bram Stoker, Edgar Allan Poe, Gustavo Adolfo Bécquer en 'n baie lang ensovoorts.
Die 'heerskappy' van die romantiek het nie lank geduur nie. In dieselfde negentiende eeu vind hy teenstand in Realisme. Nie meer subjektiwisme nie, nie meer intimiteit nie. Die ontleding van die werklikheid en kollektiewe menslike ervarings vul die toneel. Gevoelens en die noodsaaklikheid om te ontsnap word tot vergetelheid veroordeel.
Madame Bovary Gustave Flaubert verteenwoordig 'n non plus ultra van hierdie tydperk. 'N Roman wat, behalwe omstrede, geweldig revolusionêr was. Daar is ook name soos Alexandre Dumas en Henry James.
Rubén Darío en Modernisme.
Die 'moderne tyd' het uiteindelik aangebreek. Aan die begin van die XNUMXste eeu, na 'n warrelwind van bewegings en teenbewegings wat gedurende die vorige eeu verskyn het, literêre modernisme roep, tot 'n mate, weer die verlede op. Liefde en erotiek neem die toneel oor. Die ontwyking van die tyd word weer toegelaat.
Latyns-Amerikaanse lirieke is nou heeltemal volwasse. Wat uit Spanje kom, word nie net nageboots nie, maar dit word ook voorgestel. Soveel so dat die groot verwysing na die lirieke van hierdie tydperk reg in die middel van 'n kontinent gebore is wat nog altyd sy oorspronklikheid geëis het. Ons praat oor die Nicaraguaanse Rubén Daro en sy fundamentele stuk: Azul.
"Almal teen die wêreld." Miskien is hierdie frase 'n bietjie oordrewe, maar die artistieke avant-gards is gebore om voorheen met alles te breek. Hulle ontstaan ​​ook om die waarde van akademisme te bevraagteken. Dit is 'n geweldige ontevrede periode waarin die hoofaanspraak op vryheid van uitdrukking fokus.
Dit is parallel gebore met die modernisme, en dieselfde landengte wat sy 'hedendaagse' (die Tweede Wêreldoorlog) 'n rem geplaas het, het die belangrikheid daarvan hersien. Name so uiteenlopend soos bepalend in die geskiedenis van letters kom onder hul eksponente voor. Vier voorbeelde:
Die era van die "Post"
In 'n sekere mate is dit die tydperk wat ons beleef. Ons praat van 'n postmodernisme, sowel as post-avant-garde. Binne albei is daar ander noodsaaklike bewegings in die literatuurgeskiedenis. Dit is veral belangrik vir Latyns-Amerikaanse briewe, magiese realisme, met Gabriel García Márquez as een van die grootste verwysings.