Oktober | 2008 | Kaalvoet ini reen
Herfs en 'n "long walk home"
By kaalvoetinireen 15 Kommentare
Die tyd van die jaar in Korea is werklik iets om te sien met al die bome wat oornag van kleur verander en die nuwe seisoen met helder gele, oranjes en rooi omhels.
Saterdagoggend het ons vroeg opgestaan om die herfskleure te bewonder. Ons het op die eerste beste bus geklim na Bulguksa tempel met die idee om net weer vinnig daar deur te mission en dan na die graniet buddha (Sokkuram grotto) toe te stap wat nie ver daarvanaf is nie, of so is daar gese…
Die tempel was soos altyd indrukwekkend en dit was baie stil en rustig, ten spyte van die hordes mense wat daar rondgedrentel het. Tevrede met dit wat ons gesien het, stap ons uit en slaan 'n ander rigting teen die berg op, in. Die bordjie het gese dat dit 3.1km ver is, maar vir ons is dit nie 'n probleem nie aangesien stap, al is wat ons doen. Niemand het egter die blerrie helling in ag geneem nie! Dit was 'n nimmereindigende opdraende en later het ek met elke tree hier in my binneste geskel. Om mee te begin was ek nie 100% gesond nie en om met 'n draaiende kop (agv middeloorontsteking) daar op te stap teen helshoogte is nie pret nie. Ons het op daardie stadium ook nog nie middagete gehad nie, so ons was baie braaf.
Die uitsig langs die pad en die natuurtonele het dit egter makliker gemaak en het ons op die ou einde die bergpiek bereik na 'n hele paar ure se klim. Teen die tyd was dit al sterk skemer en 'n koue windjie het opgesteek en nie een iets warm saamgebring nie. Die kersie op die koek op daardie oomblik was toe daardie Koreaan die ingang na Sokkuram toemaak en se hulle is nou toe vir die dag! Ek het gedink ek gan net daar dood!!!
Ten minste het die mooi sonsondergang van daar bo met 'n uitsig oor die valei aan die eenkant en die see aan die anderkant opgemaak vir die uitputtende tog die berg op!
Met niks anders om te doen daar bo moes ons toe maar by die enkele busstop gaan wag vir 'n bus in die koue. Nog 2 Koreaanse meisies het by ons aangesluit…Dit was later al donker en nog geen bus en die wind waai vir ons weg!
Die 2 pluk toe 'n kaart daar uit en bel om uit te vind oor die bus…"opta" was die antwoord!!! Dus, geen bus! Nou sit ons in die koue, geen bus is oppad nie en daar is ook geen taxi in sig nie! Die logiese stap…stap al langs die teerpad af tot by Bulguksa om 'n bus te kry! Ons kon nie met dieselfde bergpad terugstap nie, want daar is geen ligte nie en jy sal jou doodval!
So 200m gestap sien ek 'n bordjie wat al so half toegegroei is, wat in Koreaans aandui dat Bulguksa 8km vorentoe is! Hoeveel goed kan dan nou nog verkeerd loop??? Met geen ander keuse is ons lot daar af met moee bene, 'n lee mag en hoendevleise all over.
Na so 2 ure se stap het 'n ou man gestop en ons al 5 opgelaai. Die Koreaanse meisies is eers uitgetrap oor hulle in die donker saam met ONS stap en toe laai hy ons dank Vader by Bulguksa af. Van daar het ons dadelik 'n bus huistoe gekry waar ons iets warm kon aantrek en kon eet.
Waar ons lot saam is is daar altyd iets om oor te vertel en dis dan ook hoe ek my laaste "mission" vir 2008 in Korea sal onthou.
Die beste dieet is….
By kaalvoetinireen 32 Kommentare
…om deur 'n eg Koreaanse mark te stap.
Niksvermoedend bewonder mens die stapels vars vrugte en groente en ou Koreaanse mensies wat sommer so rondsit en oor en weer geselsies maak. Moenie vir een oomblik dink jy gaan honger anderkant uitstap nie! O nee, eerder half aan die groen kant met geen eetlus.
Mens stap nog so in bewondering en meteens dam 'n volksvreemde reuk op wat hom in jou neusgate anker! Dit het my so laat dink aan my eerstejaar rotdisseksies! Ure later het alles nog na pure rot geruik!
Ek dog ek is besig om finaal my varkies te verloor, want hoe kan groente en vrugte dan nou so reuk produseer?! Toe ek omkyk het ek egter gesien dat een my varkies gevang, geslag en opgekook het. Mag ek nooit so honger word nie!
Links: Harte, longe, derms en wie weet wat nog…
Dis het dadelik gevoel of ek iewers in Afrika is! Oh my goodness, NEE!
Net toe ek dog die ergste is verby het die sogenaamde "vars" vis mark te voorskyn gekom, waar jy letterlik enige blerrie ding wat uit die see kom kan koop. Daar is tot haaie wat geslag en verwerk word en die tannietjie smile ewe breed as mens naderstaan. So asof ek enigsins my mond daaraan sal sit, wat nog van koop!
Die volgende foto's is wat ek onlangs by verskillende markte in Korea geneem het.
Oesters en haaitjies
Seekatte en "spoon worms"
Mossels so groot soos bakstene en speserye
Krap se kind en gedroogde inkvis
Gedroogde vissies en groente
Ek hoop nie ek het enige iemand se eetlus bederf nie…maar hierdie kan wragtig as 'n goeie dieetmiddel gebruik word en jy hoef nie te worry oor wat jy eet nie. Mens eet sommer net glad nie!!!
Son, see en rou vis…
Yeosu (Yeosu-si) is 'n stad in die Suid-Jeolla Provinsie van Suid-Korea. Die stad bestaan uit die Yeosu peninsula en 317 eilande, waarvan 49 bewoon word en 268 ongerep gelaat is.
Yeosu het koel somers en matige winters, wat te danke is aan die seewind en warm strome. Hierdie klimaat besorg dan ook langer lente en herfs as in die ander streke van Korea.
Yeosu is 'n stad van geskiedenis en lojaliteit, waar die hoofkantore van die destydse Suid-Jeolla Provinsie se vlootbasis gelee was. Dit is ook hier waar die groot Admiraal Yi Sun Shin die bekende Geobukseon of "turtle ship" ontwerp en gebou het om sy land te red teen die Japanese inval.
Tans is daar geweldig baie ontwikkeling aan die gang in Yeosu met die opkomende 2012 Wereldekspo wat daar aangebied word.
Ons het Vrydagmiddag in Yeosu aangeland en geen idee gehad waar om te begin blyplek soek nie. Dis ook glad nie die beste manier om 'n taxi te vra nie, maar ek leer ook nie. Om 'n laaaaang storie kort te maak het ons uiteindelik 'n lekker blyplekke gekry op Dolsan-do (eiland) met 'n uisig oor die hawe en die Dolsanbrug wat die eiland met die vasteland verbind.
Ons het ons omgewing so bietjie gaan verken en in die hawe opge-einding, waar 'n paar manne 'n vissie probeer uittrek het met die laaste soonstrale wat oor 'n berg skyn. Meeue het in die lug rondgedraai , al agter bote wat van die diepsee af terugkeer.
Meteens was dit pikdonker, met slegs die neonligte van die merkwaardige Dolsanbrug wat die hemelruim verlig. Orals om die kus van die eilande sien ek geel ligte skyn en helder kleure van die brug wat op die stil waters dans.
Ek het nog rustig op 'n sementmuurtjie gesit en alles ingeneem toe my maag op my beginne skree… Ek moes hom maar in toom hou, want ek het die manne belowe hulle kan gaan Hwe eet. Ek sal kyk en myself vermaak, maar eet??? Huh-uh! Wel, ek het die gaar goete verorber, voor die mans kon 😉
Ek het amper ge-Hwe met die blote gedagte dat ek rou vis moet eet. Soos ek al voorheen gese het, dit skeel my min hoe dit lyk of ruik, maar ek weet te veel om dit willens en wetens sonder enige vorm van vuur naby dit te eet.
Dis natuurlik uiters vars. Die ou vissie swem nog al te lekker daar voor in die tenk en as hy weer sien, snak hy na asem en word hy in dun stukkies gesny!
So, Hwe is dan rou vis wat in dun skyfies gesny word en dan bedien word saam met soya en wassabi. Die bykosse het ingesluit: broccoli, perskes (raai wie't dit ge-eet?), gaar prawns en sulke gaar mini krefies. Rou perlemoen, nog ander rou skulpdiere, clams en ander goed van vreemde oorsprong.
Die kersie op die koek was natuurlik die "Sanapchi". Dit is klein seekatjies wat lewendig opgesny word en hul bewegende tentakels (wat nog baie suigkrag het) word dan in 'n bord gegooi en jy moet dit probeer afsluk sonder om te verstik! Ek het my vrek gelag en dis deels hoekom die video so kort is, maar dit gee mens 'n idee watse mission dit afgee om die outjies ge-eet te kry!
Genadiglik het die grappie nie te lank aangehou nie en kon ek na 'n beskaafde eetplek gaan om kos te kry. Die keer het ek ge-eet en hulle het gekyk 😉