net 'n gedagte vir die feesgety…. | die lewe na 40
net 'n gedagte vir die feesgety….
November 23, 2015 / Andorize
Daar is 'n spreekwoord wat sê: "Te veel van 'n goeie ding is nie goed nie."
Ek geneig om te verskil. Te veel van 'n goeie ding kan eintlik wonderlik wees.
As ek dink aan Desember wat voorlê; aan die vakansie, Kersfees, Oujaar, Nuwejaar…. Dit word beweer dat hierdie tye die hoogste selfmoordsyfer toon as enige ander tyd deur die jaar.
Hoe kom 'n mens deur hierdie tye? Veral as jy deur trauma en pyn gekwes is, en die Kersseisoen daardie bitter en pynvolle herinneringe meebring?
Persoonlik is dit vir my net nog 'n vakansie sonder my kinders. Sonder 'n lewensmaat. Sonder 'n gesin. Sonder die opgewondenheid van see toe gaan; die opmaak van 'n kersboom; kersgeskenke; 'n heerlike feesmaal voorberei….
En ek is nie die enigste een nie. Daar is ander mense ook – jonk en oud – wat soortgelyke omstandighede in die gesig staar. Die vraag is: hoe kom ons hierdeur? Hoe kom ons anderkant uit sonder om weer van voor af uitmekaar te val net om die nuwejaar weer al die stukke te begin optel?
Een gedagte: oor-ondersteun jouself.
Die samelewing het reeds na hierdie mentaliteit van oorvloed oorgeslaan (met 'n "te veel" vooraan). Die res van die tyd ly mense aan 'n tipe emosionele anoreksia wat selfsorg betref. Oral op sosiale netwerke soos Facebook en Pinterest sien mens foto's van gelukkige gesinne en honderde maniere hoe om jou huis te versier, gewilde resepte vir Kersetes, ens. Ongelukkig het dit 'n negatiewe effek op mense wat nie die voorreg het om al die voorbereidings te doen nie.
So hoe oor-ondersteun jy jouself in so 'n tyd? Vir my beteken dit om te doen wat ek moet doen om myself te ondersteun en deur te dra deur hierdie tyd. Om my interne battery gelaai te hou. Om nie bloot te oorleef nie, maar werklik te leef. Hoekom 'n mens partykeer dink dat jy oraait is in die rooi zone terwyl jy eintlik 'n voller lewe kan lei, gaan my verstand te bowe.
Die kernpunt is: Wat is eintlik belangriker, 'n gelukkige jy? Of 'n depressiewe en negatiewe uitkyk op wat kon gewees het?
Dit is nie maklik nie, ek weet. Maar dit is moontlik. Jy kan deur die volgende maand kom sonder vrese dat jy dit nie gaan maak nie; sonder twyfel; sonder mismoedigheid; sonder uitsigloosheid. Dit kan vir jou 'n tyd van heel word beteken. Daar is genoeg ruimte en tyd om die hartseer van die verlede te verwerk, en die hier en die nou te verwelkom en dit onvoorwaardelik te aanvaar.
So kom ons wees dapper soos wat die kersseisoen nader spoed. Doen iets radikaal soos om vir jouself 'n geskenk te koop en 'n feesmaal voor te berei. En as jy nie lus is daarvoor nie, gaan koop vir jou 'n takeaway of gaan eet uit. Gaan fliek. Los die skottelgoed wat kan wag tot more. Lees 'n boek. Vat 'n road-trip. Gaan kuier vir vriende of familie. Eksperimenteer met hoe dit voel om vir jouself te sorg, om jou menswees te koester en te vertroetel, om jouself te ondersteun, en sommer alles te doen wat jy nooit vir jouself doen nie.
En help ander om jou om dieselfde te doen.
Oor die lewe...., Uncategorized
feesseisoen, Kersgety, ondersteun jouself, pyn, trauma, versorg jouself
← woorde wat jou tiener NIE vir jou sê nie….
Moenie dinge vooruit hardloop nie →
6 thoughts on "net 'n gedagte vir die feesgety…."
Ek troos myself altyd aan die feit dat geen gesin so gelukkig is as wat hulle op Facebook en op foto's lyk nie (en ek is nie eers alleen nie).
Dis 'n feit. Sosiale netwerke kan baie misleidend wees!
Ek het so vriendin – op FB maak sy selfs vir my jaloers as jy kyk na hoe "blessed and loved" sy is en hoe fantasties haar man en kinders is.
En dan onthou ek weer ek weet wat REGTIG in hulle huis aangaan. Dis eintlik hartseer want ek kry soms die idee dat sy haarself meer wil oortuig as die ander mense.
Dis regtig so hoor. Ek weet ook van baie mense wat FB byvoorbeeld as 'n masker gebruik vir dit wat werklik agter toe deure aangaan. Dit is eintlik hartseer, maar dit grief my dat die samelewing in so 'n toestand verval het dat mense nie eers meer eerlik voor mekaar kan wees nie en moet maskers dra. Very sad indeed.