Brandende mond: Brand in die mond - Simptome - 2022
Brandgevoel in die mond kan op verskeie siektes dui
Mondbrand is 'n tipiese newe-effek van die eet van veral gekruide kos en is dus baie bekend vir die meeste mense. Die brandgevoel in die mond kan egter ook veroorsaak word deur siektes wat 'n ernstige gesondheidsrisiko inhou. In die geval van herhalende vorms, moet die klagtes dus dringend ondersoek word.
Simptoom van brandende mond
As jy in die mond vassteek, word 'n pynlike simptoom beskryf, wat dikwels op die tongarea fokus, maar ook die tandvleis of die binnekant van die wang of die mukosa in die algemeen kan beïnvloed. Afhangend van die oorsaak van die brandgevoel in die mond, kan meestal opvallende veranderinge in die tong, wange, keel en tandvleis waargeneem word. Dit word in meer besonderhede beskryf in verband met die ooreenstemmende snellers en die simptome daarvan in die volgende afdelings.
Die brandgevoel kom dikwels intens voor of slegs na inname van sekere voedsel en drank, wat kan dui op beserings aan die mondslijmvlies of 'n uitdrukking van 'n allergiese reaksie wees. Meganiese irritasie, byvoorbeeld van growwe, droë brood, lei ook tot 'n verhoogde brandgevoel by sommige pasiënte.
Moontlike oorsake van brand in die mond
Die klagtes kan deur verskillende faktore veroorsaak word. Daar is 'n algemene onderskeid tussen patologiese mondbrand en die gewone reaksie op warm of gekruide kos. Byvoorbeeld, die capsaïcine wat in rissies bevat word, kan 'n uiters pynlike brandgevoel in die mond veroorsaak, maar dit hou nie verband met 'n patologiese gebeurtenis in die mond nie.
Uiters warm drankies of voedsel veroorsaak ook 'n brandgevoel in die mondarea en kan in die ergste geval selfs brandwonde veroorsaak. Hierdie feit is egter goed bekend by die meeste mense en vereis dus geen verdere verduideliking nie, veral omdat daar in sulke gevalle ook geen siekte is nie. Dit kan egter 'n uitdrukking wees van 'n meer ernstige siekte.
Meganiese irritasie as 'n sneller om die mond te verbrand
'N Algemene oorsaak is 'n ontsteking van die mond (stomatitis) of tongontsteking (glossitis) as gevolg van meganiese irritasie, soos van kunsmatige kunsgebitte, of van opvallende gedragspatrone, soos kou op die wang, vryf van die tong aan die tandrand of die tande van die tande.
'N Nuwe kunsgebit lei soms tot meganiese irritasie van die mondslijmvlies en dus tot 'n merkbare brandgevoel in die mond. Onvoldoende tandheelkundige sorg en die daaropvolgende karies is ook moontlike oorsake van meganiese irritasie en ooreenstemmende ontsteking van die tong en mondslijmvlies.
Die klein beserings wat ontstaan ​​as gevolg van meganiese spanning vorm die basis vir inflammatoriese prosesse, en veral in kontak met sout of suur voedsel, is daar 'n hewige brandgevoel in die mond. As die oorsaak van meganiese irritasie nie reggestel word nie, kan dit 'n soort chroniese verloop neem, aangesien die beskadigde mondslijmvlies nie kan genees nie weens die konstante spanning.
Orale mukosale infeksies
Verbranding van die mond kom ook meer voor in verband met bakteriële, mikogeniese of virale infeksies van die mondslijmvlies of tong. Mondvrot, wat veroorsaak word deur herpesvirusse van die genus Herpes Simplex, is byvoorbeeld bekend as 'n moontlike sneller vir die simptome. Mondvrot gaan gewoonlik gepaard met hoë koors in die vroeë stadiums van die siekte, sowel as 'n duidelik herkenbare ontsteking en swelling van die tandvleis. Dit word dikwels geassosieer met aanhoudende ligte pyn.
Die ontsteking kan ook na die verhemelte versprei, die voering van die mond aan die binnekant van die wang en die tong namate die siekte vorder. Daarmee saam vorm klein blase en sogenaamde kankerblare, waardeur die pyn aansienlik toeneem. In die besonder word die ontsteking van die sogenaamde tongwarmte (papillae) gewoonlik geassosieer met erge mond- of tongverbranding. Die papille lyk witterig as gevolg van die ontsteking of die tong bedek.
Terselfdertyd het diegene wat deur mondvrot geraak word, swelling van die servikale limfkliere en 'n onaangename slegte asem. As u met herpes simplex-virusse besmet is, word mondverbranding gewoonlik aansienlik verhoog deur kontak met voedsel, sodat pasiënte aansienlike probleme met eet het.
Een van die algemene mykoses (swaminfeksies) wat inflammasie in die mondslijmvlies veroorsaak met die ooreenstemmende brandgevoel in die mond, is infeksie met Candida albicans. Die kliniese beeld staan ​​ook bekend as sproei of orale sproei en word gekenmerk deur inflammatoriese prosesse in die mondholte sonder gepaardgaande koors. Die velveranderings in die binnekant van die mond kan ook minder dramaties wees as byvoorbeeld in die mondvrot.
Uiteindelik bly die simptome van die virus-, bakteriële en mykogene infeksies egter dieselfde, en met mykose kan ook sigbare veranderinge in die mondslijmvlies in die tandvleis, tong en binnekant van die wang verwag word.
Verskeie giftige stowwe moet ook as moontlike snellers beskou word, wat onderskei tussen langtermyn- en korttermynskade. Byvoorbeeld, alkohol- en tabakverbruik lei dikwels mettertyd tot ontsteking van die mondslijmvlies, wat dan veroorsaak dat die mond brand.
Met ander giftige stowwe, soos die onkruiddoder-paraquat en die uittreksels van giftige plante (kasterolie verkry uit kasterolie; die gif van die bolvormige botterkop), is die brandgevoel in die mond 'n uitdrukking van akute vergiftiging. Gepaardgaande simptome van vergiftiging, soos buikpyn, naarheid en braking, diarree, eetlus, duiseligheid, word vergesel. In seldsame gevalle kom vinnige hartklop, hartkloppings, kortasem en beskadiging van die niere en lewer voor.
Pyn in die longe is moontlik met parakwatvergiftiging. Benewens u mondverbranding, veroorsaak ricienvergiftiging dikwels hoë koors en braking met bloedreste en skade aan die maag en ingewande. In die ergste geval is daar 'n risiko vir 'n bloedsomloop of selfs die dood.
Brandende mond as 'n tekort simptoom
Brandgevoelens in die mond word toenemend gesien by pasiënte met 'n ystertekort, nikotinamied en foliensuurtekort of vitamien B12-tekort. Terselfdertyd kom daar gereeld relatiewe nie-spesifieke simptome soos verminderde prestasie, konsentrasieprobleme, chroniese moegheid of duiseligheid. Geskeurde hoeke van die mond (hoekige cheilitis), bros naels en diffuse haarverlies is ander moontlike gevolge van ystertekort.
Boonop is dit meer geneig om pasiënte met vitamien B12 of ystertekort aan bloedarmoede te ly (ystertekort-anemie, skadelike bloedarmoede), wat op hul beurt simptome kan veroorsaak soos hoofpyn, ore in die ore, gesigstoornisse en korttermynbewussyn.
In die mondgebied beïnvloed yster- en vitamien B12-tekort hoofsaaklik die tong. Die voorkoms daarvan word gewoonlik aansienlik verander, aangesien die papille toenemend in die loop van die siekte sterf, wat lei tot 'n gladde oppervlak van die tong - ook bekend as die lakstong. Vitamien B12-tekort kan lei tot gepaardgaande simptome op neurologiese vlak, wat kan voorkom as sensasies of tinteling in die ledemate, koördineringsstoornisse of selfs verlamming.
Algemene aansteeklike siektes
In die geval van algemene aansteeklike siektes, wat ook gepaard gaan met brandende mond of tong, moet skarlakenkoors veral genoem word. 'N Sogenaamde frambose-tong is tipies van die aansteeklike siekte wat deur streptokokke veroorsaak word. Nadat die aanvanklike wit tongbedekking losgemaak is, lyk die tong donkerrooi met 'n duidelik uitgeligte smaakknoppies.
Ander algemene simptome van skarlakenkoors sluit in koors, naarheid, braking, kouekoors en 'n seer keel wat veroorsaak word deur ontsteking van die keel. 'N Sterk, jeukerige uitslag verskyn op die liggaam van diegene wat geraak word, wat as gevolg van die spesiale voorkoms 'n relatiewe duidelike aanduiding van skarlakenkoors is.
Orgaansiektes wat metabolisme beïnvloed
Ernstige skade aan die lewer in die vorm van sirrose van die lewer word onder andere aangetoon deur veranderinge in die mond of op die tong. Die verswakte metabolisme wat verband hou met sirrose van die lewer, veroorsaak atrofie van die tongpapille, wat dan lei tot 'n gladde voorkoms van die tongoppervlak (lakstong) en 'n pynlike brandgevoel kan veroorsaak.
Die lakstong word beskou as een van die tipiese tekens van sirrose van die lewer, benewens die hoekige cheilitis, spider-nevi (rooievate vaskulêre knope), rooiheid van die handpalms, die geel verkleuring van die vel (geelsug) en 'n duidelik geswelde buik (as gevolg van ascites of vloeistof retensie). Daarbenewens kan daar meer onspesifieke klagtes voorkom soos konsentrasieprobleme, hoofpyn of moegheid.
Nog 'n moontlike oorsaak is hormonale inkorting as gevolg van hipotireose. Die gebrek aan skildklierhormone lei tot abnormale sensasies op die tong, wat as 'n brandende sensasie in die mond gesien kan word.
Ander klagtes wat verband hou met 'n onderaktiewe skildklier sluit in swak konsentrasie, moegheid, verlies van eetlus, hardlywigheid en sielkundige gestremdhede in die vorm van depressiewe buie. Daarbenewens bestaan ​​die risiko van sogenaamde myxedeem, wat uitgebreide swelling van die vel beskryf - gewoonlik in die omgewing van die ledemate. In die ergste geval kan myxedeem lei tot 'n sogenaamde myxedema koma. Benewens veranderinge in die gelaatskleur, bevat waarskuwingstekens 'n beduidende daling in die hartklop, lae bloeddruk, 'n verlaagde liggaamstemperatuur en verswakte reflekse.
Ander oorsake van brandende mond
Velsiektes soos die sogenaamde nodulêre korstmos (lichen planus) kan ook die mondslijmvlies (lichen planus mucosae) beïnvloed en sodoende 'n brandende sensasie in die mond veroorsaak. Boonop kan anatomiese eienaardighede van die struktuur van die mondslijmvlies by sommige mense gesien word, wat die voorkoms van inflammasie en die gepaardgaande brand van die mond bevoordeel.
Siektes in die speekselkliere, soos die sogenaamde Sjögren-sindroom, lei tot aanhoudende droë mond, wat weer 'n verhoogde brandgevoel op die tong kan veroorsaak. Die stygende maagsuur in die refluks van maagsuur (kort
Refluks) veroorsaak ook soms irritasie van die mondslijmvlies, wat 'n pynlike mondbrand kan veroorsaak.
Sommige pasiënte met voedselallergie ondervind 'n ongemaklike tinteling tot brandgevoelens op die tong of op die mondslijmvlies wanneer die allergene opgeneem word. Dit gaan gewoonlik gepaard met swelling van die slymvliese en tong, asook aansienlike ongemak by die vertering van die ooreenstemmende voedsel. Naarheid, braking en diarree is tipiese gevolge. Velirritasie soos 'n geweldig jeukerige uitslag kan ook opduik. Asemhalingsprobleme kan ook voorkom. In die ergste geval is daar 'n risiko vir anafilaktiese skok.
Die gebruik van sekere medisyne (bv. ACE-remmers of trisikliese antidepressante) word ook geassosieer met 'n brandende sensasie in die mond of in die tong, terwyl die allergiese reaksie op die bestanddele van die medikasie die belangrikste oorsaak van die simptome is. In die behandeling van kanker in die kop- en nekarea met behulp van bestralingsterapie, is die direkte skade aan die slymvliesstrukture weens die bestraling egter 'n rede vir 'n daaropvolgende mondbrand.
Soms kan die ongemaklike gevoel rondom die mond en tong by vroue waargeneem word in verband met die hormonale veranderinge tydens menopouse.
'N Ander moontlike sneller vir die simptome is die Kawasaki-sindroom. Hierdie toestand, wat gekenmerk word deur akute ontsteking van die bloedvate, gaan gewoonlik gepaard met koors, veranderinge in die mondslijmvlies en tong, konjunktivitis, uitslag en minder gereeld deur simptome soos swelling van die limfknope. Ander moontlike gepaardgaande simptome van Kawasaki-sindroom is onder meer afwykings in die asemhalingskanaal, soos hoes en loopneus, gewrigspyn en potensieel lewensgevaarlike hartprobleme, soos inflammasie in die hartspier of die hartvate.
'N Kykie na die mondholte bied gewoonlik relatief duidelike aanduidings van 'n moontlike patologiese gebeurtenis wat die brand van die mond veroorsaak. Dikwels is daar duidelik sigbare witterige afsettings, rooiheid of swelling. Aftese kan ook erken word as klein witterige, rooibruin weefselbeserings.
Die meting van liggaamstemperatuur gee ook belangrike leidrade of meganiese irritasie of 'n aansteeklike gebeurtenis die oorsaak is. Die korrekte assessering van die gepaardgaande simptome is veral belangrik as dit kom by die opsporing van siektes soos skarlakenkoors, mondvrot of Kawasaki-sindroom.
Laboratoriumondersoeke met die smeer van die mondslijmvlies of die tong dien om virus-, bakteriële en mikogeniese infeksies op te spoor. 'N Bloedtoets kan 'n tekort aan yster of vitamien toon. Daar kan ook aangetoon word op grond van die bloedtelling skade aan die lewer en hipotireose.
Deeglike tandheelkundige ondersoeke vir tandbederf, tandsteen en periodontose kan help om die oorsake van mondverbranding te diagnoseer. In geval van twyfel, word 'n weefselmonster geneem om die oorsaak van die klagte duidelik te bepaal. As 'n voedselallergie vermoed word, word 'n allergietoets ook aanbeveel.
Behandeling van brandende mond
Die terapeutiese benadering kan aansienlik verskil, afhangende van die verskillende oorsake. In die geval van meganiese irritasie is dit veral bedoel om volgehoue ​​spanning te vermy. Dit word byvoorbeeld gedoen in die geval van tandpassings wat nie goed pas nie, deur die gebruikte prosteses reg te stel, of in die geval van karies, deur tandherstel. As 'n regmerkie, soos kou aan die wang, die sneller is, beloof psigoterapeutiese behandeling verbetering.
Bakteriële infeksies in die mondslijmvlies kan gewoonlik relatief suksesvol behandel word met behulp van antibiotika. Dit geld ook siektes van skarlakenkoors, waarteen penisillien meestal gebruik word. Swam infeksies van die mondslijmvlies of tong word behandel met behulp van sogenaamde skimmels.
In die geval van virusinfeksies in die mondslijmvlies, soos mondvrot, is oorsaaklike behandeling egter meestal nie moontlik nie en die terapie fokus eerder op die verligting van die simptome. Pynstillers word hier gebruik om te verhoed dat u mond en onder sekere omstandighede antipiretiese medisyne verbrand. Sogenaamde antivirale middels, soos acyclovir, kan ook volgens mediese oordeel gebruik word om die virale oorsake van brandende mond te behandel. Die gebruik daarvan in virale infeksies van die mondslijmvlies is egter nie kontroversieel nie.
As daar 'n onderliggende siekte van lichen planus is, bly die kortisoon tot vandag toe die beste keuse in konvensionele medisyne, met orale behandeling deur kortisontablette te neem.
As die simptome gekoppel is aan 'n onderaktiewe skildklier, word die metaboliese balans herstel deur die toediening van skildklierhormone. Die verswakking van die orgaan kan egter nie op hierdie manier reggestel word nie en diegene wat geraak word, moet dwarsdeur hul lewens medikasie neem indien hulle twyfel.
In elk geval moet lewersiekte vermy word van alle lewerskadelike stowwe (bv. Medisyne, alkohol) om 'n verdere verswakking in die orgaantoestand te voorkom. Die skade aan die orgaan in die latere stadium van die siekte is egter onomkeerbaar en leweroorplanting kan die laaste opsie bly.
As allergiese reaksies of toksiese invloede die oorsaak van die mondbrand veroorsaak, moet verdere kontak met die snellers vermy word. Op hierdie manier moet die herhaling van die simptome voorkom word en moet 'n vroeë genesing moontlik gemaak word.
Kawasaki-sindroom word gewoonlik op medikasie behandel met immunoglobuliene, asetielsalisielzuur of kortisoonagtige medisyne en benodig gewoonlik 'n binnepasiënt om moontlike lewensgevaarlike hartfunksies te identifiseer.
Oor die algemeen is dit raadsaam om die dieet te verander na gekruide, sagte kosse met 'n sagte konsekwentheid om sodoende addisionele irritasie van die mondslijmvlies te voorkom. Droë, growwe geregte, veral warm en gekruide geregte sowel as sterk suur kosse is nie geskik nie.
Koeldrank, ideaal in die vorm van koue kamille-tee, kan verligting bied saam met die terapie. In die geval van 'n tekort aan yster of vitamien, is die verandering in dieet ook 'n goeie opsie om die tekort reg te stel deur die regte voedsel te kies, sodat diegene wat geraak word, gespaar kan word deur die nodige yster- of vitamienpreparate te neem.
Afhangende van die kliniese beeld waarop die simptome berus, kan spesiale maatreëls vir mondhigiëne, soos die gebruik van mondspoelmiddels, gels of mondspuitings, ook aanbeveel word. Met hul hulp kan die bakteriële las in die mond aansienlik verminder word, ten minste op kort termyn. Selfterapie wat sulke preparate gebruik, word egter sterk ontmoedig.
Naturopatie vir mondbrand
Die naturopatiese behandeling vir 'n brandgevoel in die mond moet ook gebaseer wees op die oorsake van die simptome, maar sommige kruie-aktiewe bestanddele beloof ook algemene verligting van die simptome. Daar word byvoorbeeld gesê dat tee van kamille, salie en peperment 'n positiewe uitwerking op inflammatoriese prosesse in die mond het. Daar word beweer dat lemmetjie-tee, tee van wilde-blare en malvalworteltee die sensitiwiteit vir pyn van die mondslijmvlies verminder en dus die mondverbranding in die algemeen.
Naturopatie gebruik onder meer marum verum as 'n homeopatiese middel teen ontsteking van die mondslijmvlies en tong. 'N Positiewe effek teen tongontsteking (glossitis) word ook toegeskryf aan die toediening van mirrtinktuur. Uittreksels uit mirre, kamille, salie en peperment kan as mondspoelmiddel gebruik word. Op die gebied van Schüssler-soutterapie word die Schüssler-soute nr. 3 (Ferrum phosphoricum) en nr. 4 (Kaliumchloratum) hoofsaaklik gebruik vir die behandeling van stomatitis of glossitis.
Aangesien inflammatoriese gebeure in die mond dikwels vermoedelik verband hou met 'n algemene versuring van die organisme, is daar vanuit 'n naturopatiese oogpunt metodes beskikbaar om die balans in die suur-basis-balans te herstel.
In die geval van herhalende bakteriese of mikogeniese infeksies in die mondslijmvlies, kan maatreëls wat die immuunstelsel versterk, toepaslik wees. Watter metode gebruik word om die liggaam se verdediging op te bou, moet afhang van die individuele vereistes van die pasiënt. Die belowende effek word byvoorbeeld toegeskryf aan outoloë bloedterapie of dermrehabilitasie. (FP)
David F. Murchison: Steek in die mond (mondelinge disestesie), MSD Manual, (verkrygbaar 08/28/2019), MSD
Jochen Jackowski et al.: Diagnostiek en behandelingsopsies vir aphthae en afto-letsels van die mond- en farinkslymvlies, S2k-riglyne (lang weergawe), Interdissiplinêre werkgroep Mondpatologie en mondgeneeskunde (AKOPOM), Duitse vereniging vir mond- en kaaksjirurgie eV (DGMKG) , Duitse vereniging vir tandheelkundige, mond- en kaaksjirurgie (DGZMK), (verkry 28 Augustus 2019), AWMF