Soos ons nou al goed weet, laat dié straf van die Here die Israeliete roep na die ingrype van die Here en reageer Hy op twee maniere. Hy stuur aanvanklik ‘n naamlose profeet om hulle aan die Here se wonders in die verlede te herinner, maar hulle ook helder in te prent dat die benarde situasie waarin hulle hul bevind deur hulle eie afvalligheid te weeg gebring is.
2. Let op hoe dit nou die Here is wat na Gideon toe draai en sy wantroue van die tafel af vee met ‘n direkte opdrag in sy tweede reaksie: “Gaan met die krag wat jy het en gaan red die Israeliete uit die mag van die Midianiete!” Let op die: “krag wat jy het”! En die kragtige bemagtiging daarmee saam: “Toe, Ek stuur jou!”
Gideon se tweede reaksie wys dat hy nie byt aan dié opdrag nie. Hy hoor net: “die krag wat jy het”, nie die: “Ek stuur jou” nie. Waarmee sou hy nou die Israeliete kon gaan red? Hulle is arm en hy het geen aansien nie.
Gideon se derde reaksie wys dat hy steeds dink dat hier niks gaan gebeur nie, want hy vra vir ‘n wonder om seker te wees dat dit regtig die Here is wat met hom praat, al sit die Engel van die Here daar reg by hom. Hy berei ‘n offer vir die Here voor, sonder dat hy spesifiek uitspel wat die wonder moet wees.
5. Die Engel vra in sy vyfde verbale reaksie dat dit as ‘n offer gebring word op die rots en laat die wonder gebeur dat ‘n vuur uit die rots opvlam om die offer te verteer. Met dié is die Engel weg van Gideon en daag die besef by hom op dat Hy regtig met die Here te doene het.
7. Die gesprek duur voort tot in die nag en in die sewende en laaste reaksie dié nag beveel die Here Gideon om sy pa se altaar vir Baäl en die gewyde paal vir Asjera af te breek en ‘n netjiese altaar vir die Here daar langsaan op te rig, en dan ‘n spesifieke sewe jaar oue bul van sy pa daarop as brandoffer – die offer wat vir die vergifnis van sonde gebruik is – te offer. Asjera moet op ‘n minagtende vernederende manier as die brandhout gebruik word.
Gideon het nie op hom laat wag nie en dit alles gedoen soos die Here beveel het, hoewel die teks ons meedeel dat hy dit in die nag gedoen, waarskynlik die daaropvolgende nag, omdat hy bang was vir sy pa se familie en die stad se mense.
Hi Piet – ek doen dit so van tyd tot tyd, soos dié stuk oor leierskap by Rigters 4. En daar sal weer een wees by Rigters 10 oor Jefta. En aan die einde sal ek waarskynlik ‘n terugblik gee. Ek oorweeg ook om iets te skryf oor die geestelike lesse wat Rigters ons leer … maar dit is net DV soos die tyd my toelaat.