- Astrodienst Guest user u1333855567
27-Oct-2016, 22:50 UT/GMT Voorkom só dat jy jou vrese aan jou kind oordra - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Voorkom só dat jy jou vrese aan jou kind oordra
Voorkom só dat jy jou vrese aan jou kind oordra
Ouers met spesifieke vrese of diegene wat oor die algemeen geneig is tot angs, is dikwels bekommerd dat hulle dit aan hulle kinders gaan oordra. Of jy nou bang is vir water, spinnekoppe of sportdeelname – doen die volgende om seker te maak jou kinders spring dit vry:
Indien jy ‘n spesifieke vrees het waarvan jy nie ontslae kan raak nie, moet jy ander volwassenes (wat ’n gebrek aan dié vrees kan demonstreer), in jou kind se lewe toelaat. Dalk is troeteldiere, vernaamlik honde, vir jou ’n bron van angs omdat jy as kind deur een gebyt is. Hanteer die vrees deur ander volwassenes wat lief is vir troeteldiere toe te laat om jou kind bloot te stel aan honde en ander diere. Só leer jou kind die vaardighede aan wat nodig is om honde en ander diere veilig te benader.
Let op wat jy vir jou kind sê. Angstige ouers waarsku dikwels hul kinders om versigtig te wees. Dié frase is nie spesifiek genoeg nie en is baie keer te herhalend om van enige hulp te wees in jou kind se ontwikkeling. Dit leer kinders dat hulle die neem van risiko’s moet vermy, dat hulle nie nuwe dinge moet probeer nie en nie foute moet maak nie omdat slegte dinge kan gebeur. Natuurlik kan slegte dinge gebeur, maar kinders het riskante en uitdagende speletjies nodig vir gesonde groei en ontwikkeling. Leer jou kind eerder om aandag te gee aan die tekens wat op veiligheid dui sowel as dié wat op gevaar dui.
In stede daarvan om altyd gevaar uit te wys – “Het jy gesien hoe wankelrig daardie stomp lyk?” – kan jy probeer om veiligheidstekens uit te wys. “Daardie stomp lyk lekker stewig. Kom ons toets dit deur eers daarop te trap voordat ons probeer om daaroor te loop.” Nog ’n veiligheidsteken – wanneer jou kind huiwer om met kinders te speel wat hy nie ken nie, kan jy hom help deur te vra of hy gesien het hoe hulle vir hom glimlag. Noem dan dat jy vermoed hulle hoop dat hy sal kom saamspeel.
Help jou kind om ’n probleemoplossingsbenadering aan te neem wanneer hy in situasies beland wat hom angstig maak. Dink aan frases wat jy kan gebruik as alternatief vir “Wees versigtig” en moedig probleemoplossing aan sonder om die neem van risiko’s op te offer – want dit is hoe kinders verken en leer. Vra vrae wat begin met: “Hoe gaan jy…? Wat kan jy gebruik? Wat is jou plan?”
Vir klein kindertjies kan jy jou eie slaaptydstories uitdink waarin die karakters planne beraam en so die situasies hanteer waarin hulle ontsteld of bang voel. Hou die stories lig en pasop om dit te oordoen. Vra jou kind se onderwyseres vir voorstelle omtrent stories wat die oorkoming van vrese aanspreek.
Moenie jou grootmensvrese deel maak van jou kind se bekommernisse nie. Soms dink ons kinders is volwasse genoeg en besit die vermoë om meer probleme of inligting te hanteer as wat hulle in werklikheid kan. Moet nooit jou kind met grootmenskwessies (soos dat jy geldprobleme het) belas nie. Hy kan dit nie oplos nie en mag dalk begin vrees dat julle die huis gaan verloor of dat dit op ’n egskeiding gaan uitloop. Help hom eerder om te verstaan dat dit verantwoordelikhede en besluite is waarvoor volwassenes sal sorg en dat hy nie nodig het om daaroor te bekommer nie.
Druk die strategieë wat jy gebruik om jouself minder angstig te maak in woorde uit. Hopelik sal jou kind leer om dieselfde te doen. Sê byvoorbeeld hardop vir hom: “Wanneer ek tandarts toe gaan dink ek aan hoe mooi my tande gaan blink en hoeveel beter my mond gaan voel wanneer alles klaar is”, in stede daarvan om angstig te wees oor wat die tandarts doen of oor hoe raserig die toerusting is.
Help jou kind om spesifieke emosies te verstaan en dit ’n naam te gee. ’n Kind wat geneig is om angstig te raak sal dié emosie makliker herken as ander emosies soos woede, hartseer of skuldgevoelens. Navorsing toon dat mense wat die vermoë besit om hul emosies by die naam te noem, geneig is om die emosies beter te reguleer en dit is van toepassing op kinders ook. Moedig jou kind aan om te vertel wat hy voel wanneer hy vir jou angstig of vreesbevange lyk en luister na wat hy sê.
Vermy die nuus. Dis verstaanbaar dat jy moontlik angstig voel oor skietvoorvalle by skole of kinderontvoerings. Jou kind hoor dalk iets daaromtrent by maats of op die nuus. Indien hy vrae het, beantwoord dit so goed jy kan en verseker hom dat jy alles binne jou vermoë doen om hom veilig te hou. Beperk jou en jou kind se blootstelling aan media-uitsendings – te veel blootstelling vererger vrees.
Soek bewysgebaseerde oplossings. Dit sal jou help om jou eie vrese te hanteer en jou kind leer om dieselfde te doen. Doen byvoorbeeld moeite om ’n tandarts te vind wat mooi werk met kinders en maak die besoeke aan hom positiewe, bevestigende ervarings.
Dis belangrik dat jy jou eie angstigheid verstaan en dit leer beheer. Op dié wyse sal jy ook jou kind kan help en leiding gee in situasies wat hom angstig maak.