18 Trappe deur Tertius Fourie | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: 18 Trappe
Datum gepubliseer: 07 Nov 2014
Dit is agttien trappe dan is jy in 'n tipe moerland waar die donker jou beste maatjie word. So eensaam agter 'n gordyn met jou eie gedagtes. 'n Bedkassie wat so onpersoonlik is soos nog iets en 'n klerekas waarin jy soms wil wegkruip as hulle met stories kom oor inspuitings, uitstappies en allerhande kak oor jou slaappatroon. Laasgenoemde kan nogal regtig fokken irriterend wees, want niks is so lekker soos om vieruur in die oggend saam met 'n kamermaat te sit en rook en praat oor die man op die dak, die duiwel agter die tralies en die vroumens met die gedrog wat aan haar wang vasklou nie.
Soms wil jy net jou kamerdeur afbliksem en die pille teruggooi in hulle gesigte. Soms wil jy jouself met die skootrekenaar se koord ophang of met jou lyfband. Ander kere wens jy net dat jy die kassie met al daardie medikasie binne kan oopbreek en sluk en sluk totdat jy in 'n koma beland en nooit weer hoef te dink nie. Dit is sulke tye wat die geselsies in die rookkamer (vieruur die oggende werk die beste) nogal terapeuties is. Die sielkundiges keer jou in 'n hoek vas en skeur jou hart oop. As jy nie wil oopmaak nie, maak hulle vír jou oop…en dan kak jy. Ek het eenkeer my kop teen die badkamermuur gekap en in die hoekie neergesak. Gedink aan die hoekie in die sielkundige se spreekkamer. Dit sou dalk nog kouer gewees het. Fokkit, hoe sal ek nou weet.
Ek is maar net die dom poes wat 'n werk gedoen het waar ek die heeltyd na ander mense se poppe moes dans. Jy dra 'n dienspistool, jy wil 'n verskil maak, maar niemand waardeer jou nie. Jy sak na 'n skof van twaalf ure doodmoeg op jou bed neer en wens dat die Swart Hond tog maar net finaal jou strot wil uitruk. Voordat jou volgende skof aanbreek, weet jy dat jy fokol werd is, maar jy doen nogtans moeite – polish jou skoene, trek 'n skoon uniform aan, sorg dat jou taktiese toerusting in orde is. Twaalf ure later wil jy jouself in die voertuig met die dienspistool skiet. Want jy is fokken useless. Jy is mos nie een van die rykgat dose wie se pappie 'n kakhuis vol geld het waarmee jy kon gaan studeer het om 'n prokureur, dokter of rekenmeester te word nie. Jy ís maar net. Jy dwaal deur donker labarinte. Dáár waar die vrou met die fokken gedrog aan haar gesig jou verkrag; waar die man op die dak jou oorreed om te spring en waar die duiwel agter die tralies sit en skaterlag oor al die bloed, harsings, bakleiery, skote, vloekery en al daai stront wat jou al hoe dieper in die labarint laat ingaan sodat jy die misplaaste middelpunt bereik wat in elk geval niks anders as 'n fokken illusie is nie.
Soos ek sê – agttien trappe. Die relings red soms my lewe. Ander kere is dit my spieëlbeeld wat in die vloerteels reflekteer wat my probeer oorreed dat ek nog spesiaal is.