Aubergine Valentine: beskrywing en kenmerke van die variëteit, verbouing en versorging met foto's - Raad - 2022
Die Valentine-eiervrug is in Holland geteel en het nie minder as tien jaar gelede die eerste keer in die gewasregister gekom nie. Dit beteken dat dit 'n baster is - 'n variëteit wat nog nie gewild geword het nie en nie gevestig is nie. Dit is onmoontlik om dit tuis te vermeerder, aangesien niemand weet wat uit die sade sal kom nie.
Valentina het die volgende eienskappe:
hoogte - tot 70 sentimeter, benodig gewoonlik nie rekwisiete nie;
bosigheid - medium, bosse groei eerder as in breedte;
opbrengs - gemiddeld, u kan tot 3 kilo van een meter insamel;
die wagtydperk is kort, slegs ongeveer 70 dae vanaf die landingstydperk.
Valentine lyk redelik standaard vir eiervrug - lengte tot 25 sentimeter, donkerpers. Verskil in subtiliteit - die deursnee is tot 5 sentimeter op die breedste punt. Die pulp is lig, sonder bitterheid, as dit nie blootgestel word nie.
As u na die eienskappe kyk, is dit duidelik dat Valentina die volgende voordele het:
ordentlike opbrengs - natuurlik, 3 kilogram is nie 5 nie, maar dit is nog steeds nie sleg vir 'n klein privaat boerdery nie;
spoed - die eerste ryp vrugte kan reeds middel Julie verwyder word;
goeie smaak - veral as u die eiervrugte verwyder voordat dit hard word;
aanbieding is een van die kenmerke van die variëteit; dit lyk voordelig;
weerstand teen die tabaksmosaïekvirus is belangrik, want dit laat u nie bekommerd wees oor ten minste een van die klassieke eiervrugsiektes nie.
Daar is nie soveel minusse teen hierdie agtergrond nie; daar is net een ernstige een.
Valentine is 'n baster wat nie tuis vermeerder kan word nie. Elke jaar sal u weer sade moet koop totdat die variëteit stabiliseer en die resultate van die groei van tweede generasie sade goed gedefinieër is.
Die verbouing van 'n baster
Om Valentina te laat groei en 'n goeie oes te lewer, moet sy eers behoorlik geplant word.
Saai saad sonder ontkieming
Die eerste fase is om saad te saai. Aangesien eiervrugte baie termofiel is, word hulle gewoonlik in klein potte geplant om saailinge te kry wat bestand is teen eksterne toestande.
U moet dit reeds einde Februarie of begin Maart begin, sodat die saailinge teen die tyd dat dit buite warmer word, sterker geword het en dit goed kan plant.
Sade moet gekook word:
kyk vir ontkieming - laat dit vir 'n halfuur in die water sak en verwyder die wat dryf;
opwarm - sit die battery vir 'n paar dae;
ontsmet en behandel met 'n groeistimulant - u kan dit terselfdertyd doen deur byvoorbeeld aalwynsap te gebruik.
Die gevolglike sade kan slegs geplant word. Hiervoor word enige houer gebruik - van plastiekbekers tot spesiale bokse. Dit is net belangrik dat daar een self is vir een houer, want eierplante hou nie van druk nie.
Hulle neem grond met humus en turf, raak in potte aan die slaap, grawe klein vlak gaatjies uit en lê die saadjies uit. Strooi daarna aarde bo-oor en bedek elke pot met kleefplastiek sodat 'n kweekhuiseffek binne-in verkry word.
Oor tien dae moet die eerste lote verskyn.
Nadat die eerste lote deurgebreek het, is dit nie meer sade nie, dit is reeds saailinge. Sy kry 'n temperatuurregime - die eerste drie weke vanaf ses-en-twintig grade. Dan word die temperatuur gedurende die dag met een graad verlaag, en dit word snags binne sestien gehou.
Verder benodig u:
lig - voorsien dit van 'n lamp ten minste tien uur per dag;
kunsmis - gebruik iets soos "Kristalina";
water - u moet elke dag water gee as die grond uitgedroog het, en die water moet warm wees.
Twee weke voor die afklim moet u die saailinge verhard - neem dit 'n paar uur per dag in die vars lug.
Aubergine in kweekhuise
In onverhitte kweekhuise kan saailinge in Mei oorgedra word en dan terselfdertyd oorgeplant word. Dit is belangrik dat die saailinge op hierdie stadium ongeveer 25 sentimeter lank is en met 'n paar goed gevormde blare.
Plaas die potte sodat daar 40 sentimeter tussen die plante is. Water dit twee tot vier keer per week, saggies, met warm water. Dan word die aarde losgemaak. Aan die einde van Junie word eierstokke op eierstokke ondersoek.
Die grootste is oor, die res word verwyder.
Die belangrikste verskil tussen 'n kweekhuis en 'n groentetuin is die behoefte aan ventilasie. Plante het vars lug nodig, u moet dit soggens en saans laat loop. As die blare geel word, kan dit te wyte wees aan suurstof.
Eiervrug in die tuin
As u in die suide woon, kan u vermy dat u tyd in 'n kweekhuis mors en eiervrugte in u groentetuin plant. Die plek vir hulle moet sonnig wees, beskut teen die wind. Dit is goed as wortels, ertjies, kool, boontjies of groente verlede jaar daarop gegroei het. Indien nie, moet u dit in die herfs behoorlik bemes met organiese materiaal.
Saailinge word eenvoudig geplant - hulle grawe gate van 15 sentimeter diep, vul dit met warm water en dra 'n klomp aarde uit 'n boks of pot. Strooi dan turf oor en los.
In die eerste dae moet u die saailinge water gee sodra die grond droog is, dan twee keer per week. Selfs in die vroeë dae moet die saailinge skadu bied, anders kan dit uitbrand sonder die direkte sonlig.
Wanneer die eiervrugte geplant word, bly dit net om na hulle behoorlik om te sien.
Gieter word twee keer per week uitgevoer en word gekombineer met losmaak en onkruid.
Word met warm water saggies onder die wortel natgemaak, sodat die blare nie ly nie. Dan selekteer hulle die onkruid en maak die grond los, om die wortels nie te beskadig nie.
Valentina word, soos die meeste eiervrugte, drie keer gevoer:
wanneer twee weke na plant verloop het - op hierdie oomblik het jong bosse groot ondersteuning en voedingstowwe nodig;
toe die eerste blomme verskyn - op hierdie tydstip is die vrugte vasgebind, die plante het weer ondersteuning nodig, anders kom dit klein uit;
voor oes - sodat die bossies lank vrugte kan dra.
Vir bemesting word organiese materiaal gebruik, soos hoendermis of groen kunsmis, of kunsmis wat fosfor en kalium kombineer.
Om die bos goed te laat groei, moet u geel blare daaruit verwyder, en wanneer die eerste vrugte vasgemaak word, moet u die kleintjies verwyder sodat daar nie meer as 5-7 vir elk is nie. Andersins sal daar baie oes wees, maar die vrugte daarin sal klein en nie baie lekker wees nie.
Ondersteuning vir Valentina is gewoonlik nie nodig nie.
Die beste verdediging is voorkoming. Om die aanval van plae te vermy, word basiliekruid, kruisement, calendula en boontjies langs eiervrugte gekweek. Om siektes te voorkom, verryk dit die grond en sorg dat daar verlede jaar geen ander nagskaduie op groei nie.
As die insekte nog opgewen word, word dit met die hand versamel of met insekdoders vergiftig.
As die eiervrugte deur grys verrotting getref word, word hulle deur die Horus afgedryf.
Valentine is immuun en word daarom selde siek.
Oesvalentine begin in Julie, wanneer die vrugte 25 sentimeter bereik. U moet dit nie later doen nie - die eiervrugte sal bitter wees, hulle moet deurweek word voordat dit gebruik word, en dit sal nie noodwendig help nie.