"U het gekyk totdat daar sonder toedoen van mensehande 'n klip losraak wat die beeld getref het aan sy voete van yster en van klei en dit fyngestamp het.Toe is tegelykertyd die yster, die klei, die koper, die silwer en die goud fyngestamp, en dit het soos kaf geword van die dorsvloere in die somer, wat die wind wegneem, sodat daar geen spoor van gevind is nie; maar die klip wat die beeld getref het, het 'n groot rots geword wat die hele aarde gevul het." (:34&35).
Daniël sien in hierdie droom van koning Nebukadnésar hoedat 'n klip sonder toedoen van mensehande losraak en die ontsagwekkende beeld heeltemal verbrysel. Ons lees in latere hoofstukke van Daniël hoedat koning Nebukadnésar 'n beeld oprig en Daniël se vriende weier om voor hierdie beeld te buig. Ons lees ook daarna hoedat hierdie koning oor sy koninkryk uitkyk en sy hart homself verhef en hy 'n skewe beeld van homself vorm. Hy vorm in homself die beeld dat hy deur sy eie krag, inisiatief en vermoë so 'n groot en magtige ryk gevorm het. "...het die koning aangehef en gesê: Is dit nie die groot Babel wat ek opgebou het tot 'n koninklike verblyf, deur die sterkte van my vermoë, en tot verheerliking van my majesteit nie?" (Dan. 4:30). En net hier, sonder die toedoen van mensehande, word Nebukadnésar getref. "Terwyl die woord nog in die mond van die koning was, val daar 'n stem uit die hemel: Koning Nebukadnésar, jou word aangesê — die koningskap word jou ontneem;en hulle sal jou uit die mensdom verstoot, en jou woning sal saam met die diere van die veld wees; hulle sal jou plante laat eet soos die beeste, en sewe tydperke sal oor jou heengaan, totdat jy erken dat die Allerhoogste mag het oor die koningskap van die mens en dit gee aan wie Hy wil." (Dan. 4:31&32). Hierdie Rots verpletter Nebukadnésar se eie, verwaande en skeefgetrekte beeld van homself. En hy wat Nebukadnésar is, erken eindelik God se heerskappy oor alles – ook oor hom as koning Nebukadnésar.
Ons dink ook aan die woorde van ons Here Jesus Christus wanneer Hy die Skrifgeleerdes en Fariseërs aanspreek oor hul eie beeld en aansien wat hulle opgerig en vertroetel het. Hy het geweet dat hulle nie in gehoorsaamheid aan God of uit liefde vir Hom geywer het nie, maar eerder om hul eie aansien in die oë van die Joodse volk te versterk en beskerm. Hulle het dus hul eie beeld opgerig waarvoor hul vereer wou word eerder as om hulself in nederige onderdanigheid voor die heerskappy en almag van God neer te buig. Jesus waarsku hierdie owerstes dat hulle huis in duie gaan stort omdat hulle weier om hul fondament op die Rots te lê, maar eerder hul eie wankelrige beeld wil oprig. "Jesus sê vir hulle: Het julle nooit in die Skrifte gelees nie: Die steen wat die bouers verwerp het, dit het 'n hoeksteen geword. Hy het van die Here gekom en is wonderbaar in ons oë?En hy wat op hierdie steen val, sal verpletter word; maar elkeen op wie hy val, dié sal hy vermorsel." (Matt. 21:42&44).
Ons land, volk en huise word vandag nog gevul met hierdie beelde wat ons vir onsself oprig. Ons sien hoedat in kerke op die mees skreiende wyse opgetree word. Die kerk van die dag loop agter 'n goddelose regering aan en praat dit na eerder as om teregwysinge van God te laat hoor. Ons sien, verskoon tog die kras uitdrukking, hoedat hoogeplaastes in die meeste institusie kerke vandag die wêreld agterna hoereer en die lidmate op 'n dwaalweg lei eerder as om die kerk van Christus as 'n kosbare bruid te versier. Dit is vir hierdie mense lekker om gereeld in die media te wees en om soveel aandag te geniet, groot salarisse te trek en deur mense geëer te word. Hulle streel die toehoorders in die gehoor en die mense het meer behae daarin as in 'n heilige lewe voor God! Dit is vir hulle lekker om hul eie beelde op te rig en dan noem hulle nog sommige van hierdie beelde "Jesus". As jy vir jouself 'n ander beeld van God skep en voorhou as wat ons deur sy heilige Woord geleer word, is jy besig met afgodery. Jy is besig om vir jou 'n afgodsbeeld te skep en dit maak nie saak wat jy daardie beeld noem nie. Dit verklaar dalk waarom baie mense deesdae tot "Jesus" bid, maar nie verhoor word nie. Die stomme afgod waartoe jy bid kan jou nie hoor nie omdat hy nie leef nie. Hierdie stomme afgod sal eindelik ook deur die Ewige Rots verpletter word.
Hierdie selfde Rots wat verbreek, verbrysel en verpletter is aan die teenkant vir ware gelowiges 'n vaste fondament. Hy is 'n Rots by wie ons kan skuil, 'n Rots op wie ons ons lewens kan bou en by Wie ons veilig en behoue is. Dit is Hy van wie Dawid met blymoedigheid getuig het – "Die HERE is my rots en my bergvesting en my redder; my God, my rots by wie ek skuil; my skild en die horing van my heil, my rotsvesting." (Ps. 18:3). Hy is vir 'n ongelowige wat homself teen God verset 'n voorwerp van angs, verbryseling en vernietiging. En daar teenoor is Hy vir 'n gelowige kind van God 'n veilige vesting, sterkte en onbeweeglike fondament.
Ek en u moet dalk besin oor ons eie lewens en hoe dinge daar uitsien. Is ons besig om vir onsself beelde tot ons eie eer op te rig? Of is ons daagliks besig om ons lewens op ons Rots te bou en om vir God, volgens die Gelofte van ons voorouers, 'n huis hier ter plaatse op te rig wat sy Naam tot ere strek? "Kom na Hom toe, die lewende steen wat deur die mense wel verwerp is, maar by God uitverkore en kosbaar is;en laat julle ook soos lewende stene opbou, tot 'n geestelike huis, 'n heilige priesterdom, om geestelike offers te bring wat aan God welgevallig is deur Jesus Christus." (1 Pet. 2:4&5). Indien ons as volk sou voortgaan om ons eie beelde op te rig moet ons nie verbaas wees wanneer die Ewige Rots ook op ons val en ons verpletter en verbrysel nie. Sou ons daar teenoor die uitnodiging uit 1 Pet. 2 ter harte neem en op die Hoeksteen ons volkshuis oprig, sal ons onwrikbaar bly bestaan ook deur hierdie stormagtige tyd waarin ons onsself tans bevind.