Hoe om jou kinders onafhanklik groot te maak - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Hoe om jou kinders onafhanklik groot te maak
Hoe om jou kinders onafhanklik groot te maak
Die meeste ouers kan daarvan getuig dat hulle kleuters en jong kinders voete sleep (om dit sagkens te stel) wanneer dit kom by die verrigting van selfs die eenvoudigste en alledaagse roetinetake. Om die waarheid te sê kan dit, sonder om eers enige wetenskaplike meningsopname te doen – gelys word as een van die frustrerendste aspekte van ouerskap.
Dit is om hierdie einste rede dat om onafhanklike kinders groot te maak in alle waarskynlikheid (alhoewel debatteerbaar) ʼn ouer se belangrikste taak is. Baie ouers neem net aan dat kinders eenvoudig onafhanklik “word” en sekere stadia van onafhanklikheid bereik, ongeag wat jy doen.
Alhoewel dit van baie kinders mag waar wees, is die ouers se rol in die kweek van hierdie onafhanklikheid van die uiterste belang – veral met skaam en erg afhanklike kinders wat nie geneig is om van hulle ouers se leiding gespeen te word nie. Ouers mag deur hulle optrede hulle kinders se onafhanklikheid aanmoedig of stuit
“In vroeë ontwikkeling maak jou kinders vir seker op jou staat. As kleingoed maak hulle op jou staat vir voeding, skoonmaak en mobiliteit. Namate hulle groot word, word hulle meer onafhanklik in hierdie basiese areas van die lewe, maar maak steeds op jou staat vir liefde, beskerming, leiding en ondersteuning,” sê dr Jim Taylor, professor in sielkunde aan die Universiteit van San Francisco.
“Namate jou kinders adolessensie bereik en na volwassenheid beweeg, begin hulle minder op jou staatmaak en verkry meer onafhanklikheid in alle aspekte van hulle lewens. Hierdie skeidingsproses berei jou kinders voor vir die eise van die volwasse lewe. Maar hierdie vordering na volwassenheid is nie onvermydelik nie en word dikwels deur ouers gekortwiek wat dit goed bedoel maar mislei is.”
Wat kan ouers dus doen om hulle kinders se afhanklikheid van hulle geleidelik te verminder sodat hulle uiteindelik die nes kan verlaat, sonder om hulle selfvertroue te belemmer en hulle heeltemal ankerloos te laat? Hier volg ʼn paar wenke:
Identifiseer geleenthede en teiken prioriteite
“Maak ʼn lys van dinge wat sy self kan doen. Myne het 13 take, insluitend om haar tande te borsel. Vra haar vir watter take dink sy is sy groot genoeg om op haar te neem – dit sal waarskynlik haar bereidwilligheid verhoog om te probeer,” sê Jackie Gillard, bydraer tot die advies vir ouers webwerf Today’s Parent.
Sy raai ouers aan om hulle kinders aan te moedig om een item op ʼn slag aan te pak, om hulle nie te oorweldig nie.
“Een van jou take as die ouers is om jou kinders verantwoordelikheid te leer. Die beste manier om te verseker dat jy en jou kinders die gepaste verantwoordelikhede aanvaar, is vir elkeen van julle om te weet wat julle verantwoordelikhede is,” sê Taylor.
“As jy en jou kinders ʼn duidelik begrip het van wat van elkeen van julle verwag word, sal dit makliker wees om binne die grense van daardie verantwoordelikhede te bly.”
Eerstens, maak ʼn lys van wat jy gaan doen om jou kinders te help slaag en stel dan saam met jou kinders ʼn lys op van wat hulle verantwoordelikhede is. “Volgende, identifiseer ander individue wat verantwoordelikhede (en wat hulle is) sal hê in jou kinders se prestasie-aktiwiteite, soos onderwysers, instrukteurs of afrigters.”
Taylor sê daar behoort reperkussies te wees as hierdie verantwoordelikhede nie nagekom word nie. “Daar moet ook gevolge wees as verantwoordelikhede nie uitgevoer word nie. Die beste gevolge is dié wat iets wegneem wat vir jou kinders belangrik is en hulle die beheer te gee om dit terug te kry deur gepas op te tree. Hierdie proses voorsien absolute duidelikheid aan jou sowel as jou kinders oor wat hulle ‘take’ is.”
Kompromitteer en prys
Om met jou kinders te kompromitteer is net so belangrik as om met jou sakevennote en kollegas ʼn ooreenkoms aan te gaan. “As sy hardnekkig vasskop, kompromitteer en voeg ʼn bietjie pret by. “Vir ʼn paar dae het ek die hemde gestryk en sy die broeke. Ek het gesê haar boomtakke (arms) het hulle blare (haar hemp) nodig gehad en dat sy goeie werk gedoen het – en dat dit ook wonderlik sou wees as sy ook haar eie hemp kon aantrek,” sê Gillard.
Onthou altyd om nie perfeksie na te jaag nie. As sy haar skoene aan die verkeerde voete aantrek, prys die feit dat sy haar skoene aangetrek het. Sy sal wel hierdie foute op haar eie agterkom.
ʼn Bietjie praktiese raad
Dr Wendy Sue Swanson, ʼn pediater by Seattle se kinderhospitaal en skrywer van Mama Doc Medicine, sê daar is talle ouderdomgepaste maniere waarop jy vrees vir vryheid kan verruil.
Jonger kinders kan by ʼn bekende vriend of nefie/niggie afgelaai word vir ʼn kuiertjie en voor-kleuterskoolkindertjies kan betrokke raak by voedselvoorbereiding. Afhangende van die omstandighede, kan om te kampeer en uit te slaap ook hulle onafhanklikheid en selfvertroue bou. “Wat is so onafhanklik daaraan om te kampeer? Geen ouers! Kinders kan van so jonk as Graad 0 ʼn kamp vir een dag bywoon, en sommige is vroeër as ander gereed om uit te slaap, alhoewel baie kinders eers gereed voel om dit vir die eerste keer te probeer tussen die ouderdomme van 8 en 12,” sê Swanson.