Hy hou jou vas — byt vas!
Sulke gedaan-voel-tye slaan ons heel dikwels na ’n ontstellend emosionele of fisieke harde tyd wanneer die lewe, gebeure of mense elke greintjie energie uit ons geput het. En hierdie muur-van-moegheid kan ons enige tyd van die jaar tref, maar gewoonlik beleef ons almal teen die einde van die kalenderjaar, ’n fase wanneer ons bene en humeure lam is, ons asem en energievlakke min is en ons vasbyt en geduld byna op is. Heel dikwels is ons geestelike lewe in sulke tye ook maar so-so … en dan kry ons nóg swaarder!
Paulus het — soos baie ander gelowiges — deeglik kennis gedra van hierdie kan-nie-meer-nie-tyd. Wanneer hy sy brief aan die gelowiges in Filippi uit die tronk skryf, moedig hy hulle juis aan om, te midde van spanningsvolle tye, getrou te bly. Hy doen dit juis deur sy atleet-beeld wanneer hy in Filippense 3:14 skryf: Soos ’n atleet wat sy oë op die wenpaal hou, so span ek alles in my in: ek wíl die prys aan die einde kry…
Liewe vrou, God se hand is in vasbyt-tye meer as ooit na jou toe uitgesteek. Hy is daar om jou bene op te lig as jy sukkel om aan te hou, Hy is daar om jou geestelik te ondersteun en jou te dra wanneer jy self nie meer kan nie. Praat met God oor jou moeg-wees-tyd, bespreek jou emosies en jou geestelike en fisieke moegheid. Ja deel élke faset van jou lewe met Hom. Dan sal jy berusting en tevredenheid ervaar omdat jy weet dat jy jou wedloop nie alleen hoef af te lê nie. Mag jy wanneer jy dit gedoen het, ook soos Paulus sê: Vir alles in die lewe, die goeie of die slegte, sien ek kans omdat Jesus my bron van krag is. (Fil. 4:13)
Kobus Neethling skryf: Een van die fundamentele eienskappe van mense wat voortdurend presteer, is die doel om te volhard. Dis die soort moed wat ’n mens nie maklik laat tou opgooi nie.
Byt vas, liewe mens!
Here, ek’s gedaan! Dankie dat U sterk is juis wanneer ek swak is en dat U my vashou wanneer ek laat los. Tel my asseblief op, hou my styf vas en dra my dan.
Oppad na die kruin
Klimmers gebruik draers (Sherpa’s) om hulle te help tot op ’n punt waarna hulle dan alleen verder klim. En dis hiér waar die manne van die seuns geskei word. Dis dán wanneer jy stoksiel alleen met jouself is, waar jou kragte tot die uiterste beproef word, waar jou stamina tot op die been getap word en waar oorwinning gepaard gaan met absolute hel vir jou liggaam. Daar het egter ook al meer as 230 mense op die berg gesterf en daar is meer as 200 liggame wat nooit van die berg verwyder sal word nie. Dié liggame het bykans glad nie vergaan nie a.g.v. die koue en ys. Dis ’n grusame gesig vir klimmers wat daar verbybeur.
U laat die mens sterwe: U sê net: “Word weer stof!” Duisend jaar is vir U soos gister as dit verby is, soos een enkele wagbeurt in die nag. U maak ‘n einde aan ‘n mens, hy gaan die doodslaap in. Hy is soos gras wat in die môre afgesny word: in die môre is dit nog groen, maar dit word afgesny en teen die aand is dit verlep en dit verdroog. Ons vergaan onder u toorn, ons gaan te gronde onder u gramskap. U sien ons oortredinge raak, U bring die sondes wat ons wou wegsteek, aan die lig. Onder u toorn vlieg ons dae en skiet ons jare verby soos ‘n gedagte. Ons lewe maar sewentig jaar, of, as ons baie sterk is, tagtig, en dié is vol swaarkry en leed. Dit is gou verby, ons vlieg na ons einde toe. Wie ken die krag van u toorn beter as u dienaars? Wie ken u gramskap beter? Leer ons ons dae so gebruik dat ons wysheid bekom. Hoe lank nog, Here, voordat U ons te hulp kom? Ontferm U tog oor ons.
Verder het ek in hierdie wêreld gesien: dit is nie die vinnigstes wat die reisies wen nie, nie die sterkstes wat die oorlog wen nie, nie dié met wysheid wat kos het nie, nie die verstandiges wat ryk word nie, nie dié met kennis met wie dit goed gaan nie. Alles word bepaal deur tyd en geleentheid. Die mens ken selfs nie die tyd van sy dood nie. Soos visse wat gevang word in ‘n net, soos voëls wat gevang word in ‘n wip, so word die mens gevang as die teëspoed kom, as dit hom skielik oorval.
Aan elkeen wat die oorwinning behaal, sal Ek van die verborge manna gee, en daarby sal Ek vir hom ‘n wit steentjie gee met ‘n nuwe naam daarop gegraveer, wat niemand anders ken nie, net hy wat dit kry.
Hier staan Een groter as Jona
Wat moes Hy nog doen om hulle te oortuig? Die een groot teken wat nog moes plaasvind, was die teken van sy dood en opstanding. Maar selfs dit sou geen verskil aan die harde harte maak nie. Dus die waarskuwing (vs 41): “Die mense van Nineve sal op die oordeelsdag saam met die mense van vandag opstaan en teen hulle getuig. Hulle het hulle immers op die prediking van Jona bekeer. En hier staan Een wat groter is as Jona.”
Jona was een van die “kleiner” profete, ’n sondige, ongehoorsame mens wat sy opdrag probeer ontduik het. Sy prediking het uit een sin bestaan: ”Nog net veertig dae en Nineve word verwoes!.” Geen wonderwerke bevestig sy boodskap nie. Hy het vir mense uit die heidendom, sonder die Jode se godsdienstige agtergrond, gepreek.
En tog het hulle tot bekering gekom.
Daarteenoor is die volk van God, ook die Skrifgeleerdes en die Fariseërs, herhaaldelik deur Jesus Christus self tot bekering geroep. Hy het geen sonde gehad nie en het met liefde gekom om ’n boodskap van genade en versoening te verkondig. Sy boodskap het met talle wondertekens gepaard gegaan. Hy het vir mense gepreek wat ’n besondere godsdienstige agtergrond gehad het.
En tog het hulle nie tot bekering gekom nie.
Wat ’n geweldige aanklag! Die Nineveërs sal op die oordeelsdag met reg teen die wêreld getuig, veral teen diegene wat ondanks ’n godsdienstige agtergrond in ongeloof volhard het. Immers, Een groter as Jona het deur sy Woord en Gees met ons gepraat. – Ds. C.J.H. Breed
○ Uit die Woord: Party van die skrifgeleerdes en die Fariseërs sê toe vir Hom: “Meneer, ons wil ’n wonderteken van u sien.”
– Matt. 12:38.
Ons verwag dat ons lewens ook so vol wonderwerke moet wees soos dié van die manne en vroue waarvan ons in die Bybel lees, maar natuurlik lees ons nie van hulle alledaagse bestaan nie, want die Boek sou dan te oninteressant wees. Hulle het ook jare lank geleef, sonder dat iets noemenswaardig gebeur het.
Moses het byvoorbeeld 40 jaar lank skape in die woestyn opgepas voordat die Here in ’n brandende doringbos met hom gepraat het. Die Apostel Paulus het 13 jaar in Arabië deurgebring voordat God hom gebruik het.
Die moeilikste plek om ’n Christen te wees, is by die huis. Dit is hier waar die samelewing tans die grootste teenslae ervaar – in die huisgesin, waar egskeiding gesinne verbrokkel en waar mishandeling plaasvind. Dit is so ontmoedigend om aanhoudend in die nuus te hoor van bloedskande en verkragting wat tuis, agter geslote deure plaasvind. Ons moet daadwerklik begin bid oor die situasie in die huisgesin. Die enigste manier hoe dit reggestel kan word, is met ons terugkeer na die Woord van God.
Leef in onderdanigheid
Die Bybel is baie duidelik oor hoe ons die verwonde huisgesin moet benader. In Efesiërs 5:21 sê die Here: “Wees uit eerbied vir Christus aan mekaar onder-danig.” Ons het nodig om aan mekaar onderdanig te wees, omdat ons Jesus Christus eerbiedig en gehoorsaam. Daar is niks oor te redekawel nie. In vers 22 staan daar: “Vrouens, wees aan julle mans onderdanig, net soos julle aan die Here onderdanig is.” Dit is nie opsioneel nie, dit is ’n opdrag. Baie van die jong dames wat ek beraad voordat hulle gaan trou, sê dat hulle weier om onderda-nig te wees. As hulle weier om onderdanig te wees, kan God hulle huwelik nie seën nie.
Ef 5:25 sê: “Mans, julle moet julle vrouens liefhê soos Christus die Kerk liefgehad en Sy lewe daarvoor afgelê het.” Christus het die Kerk so lief gehad dat Hy vir die Kerk gesterf het! As ons bereid is om vir ons vrouens te sterf, weet ek sal ons vrouens ons respekteer en met graagte aan ons onderdanig wees.
In vers 31 word ons daaraan herinner: “Daarom sal ’n man sy pa en ma verlaat en saam met sy vrou lewe, en hulle twee sal een wees.”Ouers meng te veel in by jong getroude paartjies. Ons moet verstaan dat hulle die probleme op hulle eie moet oplos. Ons moet vir hulle bid. Dit is al.
Ons moet daar wees met raad as hulle dit nodig het, en slegs as hulle daarvoor vra. Die van ons met jonger kinders moet hulle dissiplineer. Die Woord van God sê wie sy seun nie tugtig nie, het hom nie lief nie; en hoe dikwels sien ek dit nie vandag nie. Ons moet ons kinders lief genoeg hê om hulle die nodige dissipline te gee.
Dit is hartseer om so baie oumense te sien wat verstoot is. Hulle het niks meer om voor te leef nie en niks om voor op te staan nie. Aan die ander kant is dit so verkwikkend om ’n ouer egpaar te sien wat betrokke by familiebyeenkomste is, omring deur hulle kleinkinders.
Die Bybel is baie duidelik daaroor dat vaders en moeders geëer moet word. Dit is die vyfde gebod, maar dit is die eerste gebod met ’n belofte daarby. Die Woord sê: “Eer jou vader en jou moeder, dan sal jy lank bly woon in die land wat die Here jou God vir jou gee.”
God se plan vir die huwelik
Ons moet terugkeer na die grondbeginsels. Egskeiding is nie iets wat ligtelik opgeneem moet word nie. As jy hierdie artikel lees en jy is reeds geskei, moet jy tot inkeer kom, jy moet dinge regmaak en aangaan met jou lewe. Jy hoef nie onder ’n wolk van oordeel te leef nie. Onthou, die Here veroordeel nie Sy kinders nie – Hy oortuig jou van sonde.
Die kortpad is nie die vinnigste pad huis toe nie en om ’n oorhaastige besluit te neem, soos om te skei, is nie altyd die regte uitweg nie. Ons moet deur ons probleme werk, gaan sit en met mekaar praat en die Here se aangesig soek, vergifnis vra en deurdruk.
Ons kan nie ons vrouens dwing om aan ons onderdanig te wees nie; ons kan nie mans dwing om hulle vrouens lief te hê nie – niks kan in die huwelik geforseer word nie. Die Here Jesus Christus is ons Middelaar, Hy is ons Tussenganger en die Bybel is die handboek vir ’n suksesvolle huwe-
lik. Ons moet terugkeer na Christelike Goddelike waardes sodat ons huwelike ’n voorbeeld van die manier waarop God wil hê ons moet leef vir die wêreld kan wees.
Die gesin kry voorkeur
Ons moet ons gesin voor enige iets anders plaas. Dit moet voor ons werk, voor ons sport en selfs voor ons bediening kom. Die Here seën jou terwyl jy in die bres tree vir huisgesinne. Laat ons hierin volhard tot Jesus se wederkoms.