werk – WOORDSPEL
Hoekie vir Adéle
March 4, 2011 March 26, 2011 Adele
Jip, uiteindelik na amper twee maande van letterlik sit waar daar 'n gaatjie is, het ek nou ook 'n genuine lessenaar, met 'n laai en 'n vullisdrom.
Dis nog 'n bietjie 'vaal' maar ek beplan om binnekort 'n paar motivational posters en dinge op te plak.
Alles Anders	werk	Leave a comment
Die Hoender in die yskas
February 3, 2011 March 26, 2011 Adele
Kyk, dis nou al algemeen bekend dat hier 'n klomp verskillende kulture saamwerk onder een dak, en ek is fine daarmee!
Maar een ding wat ek nognie mee fine is nie, is hoenderpote. Ook bekend as 'runaways' of 'walkie talkies' indien dit saam met die hoenderkop bedien word.
En ewe skielik besef ek waar die naam van daai nuwe Simba chips vandaan kom!
My Opinie	kos, werk	2 Comments
February 2, 2011 March 26, 2011 Adele
"Ag, ek sal maar vir my 'n ou joppie kry as 'n waitress"
Dit hoor ek 'n vriendin nou die dag sê toe ons praat oor maniere om jou inkomste aan te vul. Toe ek haar natuurlik vra of sy al voorheen as een gewerk het, is die antwoord "nee, maar dis gelukkig maklik".
En ek wil myself breek!
Want om 'n kelner te wees, maak nie saak waar nie, is nie maklik nie! Buiten vir lang ure op jou voete, betaal dit ook nie goed nie, en jy moet regtig goed wees en goeie fooitjies verdien om 'n bestaan daaruit te kan maak.
Ek weet! Vir twee jaar het ek as 'n waitress gewerk, en alhoewel ek dit geniet het, en wonderlike mense ontmoet het, was daar ook tawwe tye so saam met die lag. Van mense wat "vergeet" om te tip, tot mense wat kla sonder enige rede, hulle was almal daar.
So is ek dan ook een aand deur 'n dronk klient opgetel (ja, hy het my fisies opgetel) en op sy bakkie gesit toe ek vir hom sy take away vat wat hy op die tafel vergeet het. Dankie tog vir die vriendelike karwag!
Daar was die oog-rollers, wat elke keer as ek iets bring of sê hulle oë gerol het asof ek verskriklik stupid is. Hulle het ook alles teruggestuur, want die brandewyn proe nie soos brandewyn nie (maar die tweede glas, wat die eerste glas was met net 'n ekstra ysblokkie, was beter) en die chips is te sout (maar hulle het self die sout opgegooi).
Dan was daar ook die baie bekende orkes wat 15 minute voor toemaaktyd daar aankom. Hulle was 12 mense, en twee van ons het spesiaal agtergebly tot die vroeë oggendure om hulle te bedien. En na eindelose Windhoek Lights, groet hulle vreeslik vriendelik, met baie dankies, 'n R2000 rekening, maar geen tip.
Ek moes ook al 'n verklaring by die polisie gaan aflê oor 'n baie grand couple, hoog gerook wat nie kon betaal nie. Dit nadat hulle 500g rump steaks met hulle hande geëet het! Ek het nou nog die prentjie in my kop van die mushrooms wat uit die vrou se mond pop, omdat daar nie spasie is nie!
Die oomblik wat ek egter vir altyd sal onthou, het redelik aan die begin van my waitressing loopbaan gebeur. Ek het nie baie geld verdien by my "dagwerk" nie, en moes elke sent 'n hele paar keer omdraai. Voor ek die aand na die restaurant gekom het, het ek gesien dat my krag eenhede baie laag is, en het ek 'n mental note gemaak dat ek moet onthou om by die garage te stop oppad terug. So kry ek 'n wonderlike tafel, 4 vriendelike mense, gladnie demanding nie. En toe hulle betaal, is daar R180 kleingeld. Ek neem die boekie vir hulle terug, en toe die tannie vir my sê dat die kleingeld myne is, is ek so verstom, dat ek die enigste ding sê wat op my brein is! "nou kan ek gaan krag koop". Hulle moes seker gedink het hierdie arme kind wat in 'n donker plekkie sit, en vanaand kan sy krag koop! Hulle was 'n paar weke later weer daar, en toe ek by die tafel kom en my voorstel was hulle woorde "ja, ons weet wie's jy, ons koop vir jou krag".
My punt is net dit, waitressing is 'n great ekstra job. Mens ontmoet wonderlike mense, leer sosiale vaardighede vinnig aan, maak partykeer lekker ekstra geld en het die voordeel van goedkoop kos.
Maar dit is nie so damn maklik nie!
My Opinie, Ware Stories	kos, mense, werk	1 Comment
January 28, 2011 March 26, 2011 Adele
In my lewe het ek nou al in 'n paar plekke gewerk, maar nog nooit was taal so 'n issue soos waar ek tans is nie. Ok, miskien is issue die verkeerde woord, maar as jy 'n paar mense bymekaar gooi, en hulle almal laat Engels praat, terwyl dit nie een van hulle se huistaal is nie, kan jy 'n babelse verwarring te wagte wees. Of net 'n lekker lag.
Nou die tale wat ons mense praat is Afrikaans, Xhosa en Sjona. Almal baie verskillend, wat ook maak dat selfs die Engels wat ons almal probeer praat in dialek verskil.
My eerste kennismaking met hierdie vreemde taal, was toe my kollega my vra of ek weet waar bu-thê-zig is. Ek was bietjie verward, want ek ken nogals die kaap, maar selfs hierdie plek was vir my vreemd, en ek het reggesit met google om hom te help. En toe begin hy spel… B O T H A S I G.
'n Rukkie terug kom ons sekretaresse na my toe, nadat sy gaan kos koop het in Bellville CBD. Ek kan sien sy is ietwat ongemaklik. Aangesien ek Afrikaans is, en sy vermoed die woord wat sy gehoor het is Afrikaans, kom vra sy toe vir my wat beteken "jas". Nadat ek vir haar verduidelik het dat dit 'n "coat" is, was die verwarring op haar gesig baie groot. Blykbaar maak dit nou vir haar nog minder sin. Sy het glo twee bergies hoor stry, en toe skree die vrou vir die man "ma djy is djags man!" Nou hoe sou jy daai verduidelik het sonder om te lag!
Ek het self al 'n bloutjie of drie geloop met my vinnig Engels praat, veral op die foon. So het ons byvoorbeeld 'n donateur wat vas glo my naam is Ietsadel. Want toe hy my op die foon vra "who's speaking now", toe antwoord ek "it's Adele", dalk bietjie vinnig.
Vanmiddag met ete is ek weereens herinner aan hoe verskillend ons tale is, en het toe besluit dit kan nie ongeskryf gaan nie. Ons ontvangsdame, wat se sitplek in die middel van ons kantoor is, het nie vandag ingekom nie. Nou jy moet verstaan, dit is 'n klein plekkie waar ek werk, jy weet gewoonlik wie wanneer toilet toe gaan of koffie maak, so klein is dit. Twee van my kollegas het begin om hulle middagetes saam met my te kom eet in my kantoor (die raadsaal). So sit en lees ons koerant, en bespreek sommer goed wat ons mag raaklees. Ek draai ewe onskuldig na die een, en vra "where is Nyami today?", met die bedoeling dat sy dalk weet hoekom Nyami nie ingekom het nie, of daar dalk siekte is, of sy haar kind moes versorg, of so iets. Die antwoord gooi my eers, en laat my toe lag. "I don't know, I don't think she is here". Wel, is jy seker? Moet ons dalk onder die lessenaar gaan kyk?
Dit is sulke dinge wat mens bybly, lank na jy by 'n werk weg is. Ek eis egter om te dink wat sal gebeur as ons nog 'n taal by die mix ingooi…
My Opinie, Ware Stories	mense, taal, werk	2 Comments
July 1, 2010 March 26, 2011 Adele
Ware Stories	dudes, reis, werk	Leave a comment
June 11, 2010 March 26, 2011 Adele
Jip, dit was my reaksie gewees toe ek hoor waar hierdie 'workshop' is wat ek moet bywoon. Vir 'n week lank werk ek myself in 'n toestand in oor ek elke dag gaan moet inry stad toe, vir 3 dae!
En toe kom die agenda, en so ewe casual staan die adres van die konferensie saal as iewers in Washington DC! Ek hardloop deur ons gange na die baas se kantoor, het sy besef die ding is in DC? En net so casual sê sy ja, sy weet! Asof ek nou net vir haar gevra het of sy weet dat Egoli nie meer wys nie.
Nou dit was so 3 weke terug! My paspoort het 'n maand terug verval, om 'n visa te kry vir Amerika vereis amper 3 universiteits grade en dis nou somer daar anderkant!
Alles het egter net so in plek geval. Binne 'n week na aansoek het Home Affairs my paspoort. Twee dae, 'n klomp dollars en regulasie fotos later het ek 'n visa. Vliegkaartjies en hotel besprekings stroom my inbox in, en my bank is wonderlik met die geld ruil ding.
En nou vertrek ek more op United Airlines om vir oom Barrack te gaan kuier! Wel, nie regtig, maar my hotel is baie naby, so wie weet!!
Ek bly die eerste aand in die Carlyle Suites, en dan vir die res van die week in die Hilton Hotel! Beide lyk ongelooflik, en moet sekerlik 'n aardige bedraggie kos, maar aangesien ek deur die Amerikaners genooi is, betaal hulle. Jip, ek kry selfs 'n allowance!
So vir eers groet ek. Moet begin pak, die Franse se sokker kyk, en sielkundig begin voorberei vir 20 ure in 'n klein spasie! Ek is oor 'n week en 'n bietjie terug.