Kicky Corn - Nuwe resepte - 2021
Aangepas uit die heerlike gereg van Bobby Flay met vars geroosterde mielies, crème fraiche, cojita -kaas en koriander, het ek hierdie weergawe gemaak met bestanddele wat ek in my kombuis gehad het. Dis wonderlik!MEER+MINDER-
Opgedateer 1 Augustus 2016
verpakking (12 oz.) bevrore mielies
eetlepels suurroom (opgehoopte)
eetlepels suurlemoensap (goed gebottel)
eetlepels gerasperde Parmesaankaas (meer as versiering, indien verkies)
eetlepel vars basiliekruidblare, fyngekap (opsioneel)
Sout vars gemaal en peper na smaak
Kook mielies in die mikrogolfoond volgens die pakketaanwysings. Sit die pakkie eenkant sonder om oop te maak.
Meng alle bestanddele behalwe mielies in 'n klein mikrogolfvaste bak of beker. Mikrogolf 30 sekondes hoog (tot warm en romerig).
Maak die gevriesde mieliepakkie versigtig oop en gooi mielies in 'n opdienbak. Giet suurroommengsel oor mielies en meng tot deeglik gemeng. Garneer met meer gerasperde Parmesaankaas, indien verkies. Bedien dadelik.
1 stysel; 0 Vrugte; 1/2 ander koolhidraat; 0 afgeroomde melk; 0 Laevetmelk; 0 Melk; 1/2 groente; 0 Baie maer vleis; 0 Maer vleis; 0 Vetterige vleis; 1 Vet;
By rolprentteaters is ek altyd 'n lekkergoedmeisie. Junior Mints, om presies te wees.
By die huis gaan ek egter oor die springmielies. Ek blameer my ma wat gereeld uit die kombuis gestap het met 'n bak waarmee die gesin dit kon deel terwyl sy na 'n gehuurde film kyk. Daar was baie ernstige besprekings oor hoe lank om die mikrogolfoond vir elke individuele handelsmerk in te stel, in die hoop om elke laaste pit op te daag. Ek het selfs haar gewoonte aangeneem om die oorblywende sout en botter af te suig van die laaste paar pitte onderaan wat dit nie gemaak het nie. 'N Gewoonte wat my pa en my broer laat verdwyn het, maar wat ons tot vandag toe aanhou.
En as ek nog verder teruggaan in my geheue. Terug in twee huise van New Jersey tot in Queens, in 'n tyd toe ek so klein was dat ek 'n stoel nodig gehad het om by die stoof uit te kom, onthou ek toe ek bekyk het hoe my ma die Jiffy Pop vinnig bo die vlam skud. Haar hand in 'n oondwant, die draadhangeragtige handvatsel, die sagte foeliebedekking wat met elke pop soos 'n opgeblase maag sou groei en uitbrei. Ek sou 'n kans smeek en uiteindelik het ek dit gekry, 'n klein handjie in die reuse handskoen, om die dun, warm handvatsel. 'U moet aanhou skud,' sou sy opdrag gee en my arm in die beweging lei. Snaaks hoe ek nie die smaak van daardie soort onthou nie, net die hitte en die wetenskap.
Anderhalf dekade later was ek in Italië. Alleen in 'n land waar ek die taal vir die eerste keer nie geken het nie. Dit was net 'n paar uur nadat die taxi my en my 7 tasse in die middel van 'n piazza laat val het. Uitgepakte sakke stapel om die woonstel en ek het op die bank gekrul-'n standaard weergawe van die nuwe Ikea wat onlangs in Toskane geopen is, tot groot ergernis en ontsteltenis van puriste wat beweer het dat die verf-vir-kleur meubels nie hoort nie in hierdie ou huise. Ek was te moeg om om te gee, ek was dood om te gaan slaap, maar ek wag op 'n man met die naam Roberto, wat volgens die verhuringsagentskap die aand om 8 uur kom om my die verborge skakelaars en eienaardighede van my nuwe huis te wys.
Ek was ook honger, want sedert my aankoms was ek te angstig en uitgeput om die woonstel te verlaat. Die lekkernye wat ek uit my Air France -vlug gespaar het, was weg. Dus rook ek eerder deur die pakkie sigarette wat ek op my Parys -tussenstop gekoop het (in groot swart vet letters met die frase "Fumer Tue"), en het in die kombuis rondgesteek. Daar was potte en messe (van Ikea), en 'n warboel speserye. die boonste rak was bedek met tientalle leë wynbottels wat die vorige insittendes agtergelaat het. Ek het nog nie geweet dat ek en my kamermaats die versameling meer as verdriedubbel voordat ons vertrek nie. Op die toonbank sit 'n glasbottel olyfolie en, onverklaarbaar, 'n groot messelkruik vol springmieliepitte.
Daar was geen mikrogolfoond nie, maar onthou ek die Jiffy Pop, het ek rondgejaag na 'n geskikte pot. Ek bedruip olyfolie en 'n handjievol pitte en skat al my afmetings. Die deksel pas styf en ek sit dit oor die stoof. Kort voor lank vul die bekende geraas die kamer, hard en gewelddadig in die metaalpot. Ek skud, vir 'n goeie mate, en hou aan totdat die knal vertraag en ek die deksel verwyder het.
Ek gryp die soutskudder en gaan terug na die rusbank, waar ek sout en direk uit die pot eet terwyl ek MTV Italia kyk en wag vir Roberto.
Mielies het 'n stapelvoedsel geword toe ek in Florence gewoon het. Ons het 'n skynbaar eindelose aanbod nagelaat, en ek en my kamermaats het dit dikwels aangewend as daar min geld was (en dit was altyd styf). Eers het ons dit eenvoudig geëet, net olyfolie en sout, maar gou het ons dinge bygevoeg. Gerasperde pecorino en swartpeper was 'n gunsteling. Net soos komyn en cayenne. Soms het ek dit met melk en suiker geëet, en ek noem dit "die koringvlokkies van die arme meisie."
Vir hierdie weergawe, 'n nuwe gunsteling, het ek gerookte paprika, cayenne en sout bygevoeg. Ek het begin met gewone gesmeerde mielies in die mikrogolf, maar jy kan begin soos jy wil. As u dit nog nooit probeer het nie, beveel ek aan dat u dit ten minste een keer op die stoof doen. Daar is net iets wonderliks ​​daaraan.
Nuut op die punt om altyd nagereg te bestel? Oorweeg om op my RSS-feed in te teken, volg my op Twitter, word 'n fan op Facebook, of meld aan om my e-posopdaterings een keer per week te ontvang deur u adres in die boks aan die regterkant in te vul.
En as u ooit vermaaklike of kookadvies benodig, moet asseblief nie 'n e-pos stuur nie. Dankie vir die lees!
1 groot bak (ongeveer 5-6 koppies) varsgekapte gebotterde springmielies
1 teelepel Gerookte Spaanse Paprika
Kombineer die warm springmielies met die speserye in 'n groot houer met 'n deksel (jy kan 'n pot met 'n deksel of 'n houer in Tupperware-styl gebruik) Bedek en skud totdat dit heeltemal bedek is.
"Aw, Shucks "-styl pittige parmesaan geroosterde koring
Midweek, Musikfest 2015. Is iemand anders al uitgeput? En ek was tot dusver net twee keer daar!
Ek blameer werk, soos gewoonlik. Die afgelope naweek was nie te erg nie, maar Vrydag en Maandag was druk besig. En teen 18:00 Maandag het ek reguit in die vakansiemodus gegaan, en ek het myself nie 'n minuut gegee om te ontspan en asem te haal nie. Ek het 'n bietjie geslaap vanoggend, en ek is van plan om vanmiddag na my ouers te gaan vir 'n bietjie swembadtyd en aandete. Ek sal waarskynlik vanaand gaan oorslaan om my energie vir die res van die week te bespaar, insluitend die Snoop Dogg -vertoning Saterdagaand.
As mense oor Musikfest praat, gaan die gesprek vinnig van die groot betaalde aksies na al die wonderlike gratis optredes, na die bier tot by die kos. O, soveel kos. Daar is sappige shish kabobs, lekker tacos, gevulde pretzels groter as jou kop, roomysbroodjies groter as jou motor, piekels op stokkies, en splinternuut hierdie jaar! – gebakte botter. (Ja, ek het dit probeer. Net 'n klein happie. Dit was so aaklig as wat jy jou sou kon voorstel.) Maar een van die lekkerste kos by Fees is Aw Shucks se mieliekop. Suikermielies, gebraai oor 'n oop vlam, gedoop in gesmelte botter, besprinkel met 'n skelm suidwestelike speserye -mengsel en bedek met parmesaankaas. Daar is nie genoeg byvoeglike naamwoorde om te beskryf hoe mal hierdie koring is nie. Oral rondom Musikfest sal jy mense sien rondloop, koring in die een hand, ligte bierbeker in die ander, botter en speserye wat hul salige gesigte bedek.
Aw Shucks het die afgelope paar jaar so gewild geraak op feeste en feeste in die omgewing dat hulle 'n permanente stand in die plaaslike AAA -bofbalstadion het, so as u 'n mieliesug van April tot Augustus het en daar nie 'n soort fees is nie aan, kan u steeds u oplossing kry.
Of jy kan dit net tuis maak, soos ek.
Ek kan jou van hier af hoor. "Maar Jenn! Dit is nie 'n koringoor nie! U BLOG is vol leuens. "
Ag, kalmeer, katjies. Net so lekker as om mielies te eet, is dit ook deurmekaar as almal uitkom. Die dae wat ek van plan is om Aw Shucks by 'Fest te geniet, neem ek altyd nat slapies om op te ruim. En 'n verandering van klere. En soms 'n druppel lap. Dit neem toewyding om daardie mielies te eet. Dit is beslis nie 'n deftige onderneming nie. My manier is egter baie netjieser en minder werk om by die goeie dinge uit te kom.
Die eerste ding wat u nodig het, is die speserymengsel van Aw Shucks. Die mengsel self bestaan ​​uit gegranuleerde knoffel, paprika, knoffelsout, uie poeier, sout, peper en rooipeper, sodat u dit tuis kan herskep, maar daar is 'n geheimsinnige ander speserye in die bestanddele, so dit is twyfelagtig of u die regte kombinasie kry. Die mengsel is beskikbaar by alle Aw Shucks -erwe, op hul webwerf en op sekere plaasplase in die vallei. Dit bring ons natuurlik by ons volgende bestanddeel en die mielies.
Ek het 'n dosyn ore opgetel by Newhards Corn Shed in Coplay, net 'n entjie se ry op Mauch Chunk Road, van die 15de afrit op Roete 22. 'n Fantastiese klein plaasstaander, wat herinner aan die plekke waar ek altyd saam met my ma en ouma gekoop het grootword in die Poconos. 'N Paar van die beste mielies wat ek ook geproe het. As u u koring by die kruidenierswinkel koop in plaas van Newhards, doen u dit verkeerd.
'N Tiental bakkers sal u $ 6,50 kos. My enigste twyfel is dat dit blykbaar net dosyn en 'n half dosyn sakke verkoop, so hou daarvan of nie, jy koop mielies vir 'n skare.
Skuif, verwyder sy, spoel af en druk droog. Plaas mielies op u rooster op hoë hitte en rooster elke paar minute, tot sewe tot tien minute lank, totdat die mielies gerooster en bruin is. Selfs donkerder op plekke sal in die minste nie seermaak nie, en dit sal net daai outentieke "Aw, Shucks " smaak gee. As ek 'n houtskoolrooster gehad het, sou dit nog beter gewees het, maar houtskool maak my bang.
Ontkorrel dan u kop. Ek het gevind dat die maklikste manier om dit te doen die metode is wat ek by Rachael Ray geleer het, 'n klein bakkie onder in 'n veel groter bak, om die koring oor te steek en aan elke kant af te sny van die kop. Mielies gaan in die groter bak en nie oor die vloer nie, boem.
Sodra al die mielies uit die koppies gesny is (en u die kleiner bak verwyder het), voeg gesmelte botter, speserymengsel en gerasperde parmesaankaas by.
Meng om te kombineer. U het nie meer sout of peper nodig nie, daar is meer as genoeg in die speserymengsel en die parmesaankaas. Voeg die mengsel by 'n oondbak.
Rasper nog 'n paar parmesaankaas en strooi nog 'n bietjie speserye oor. Bak onbedek by 425 vir ongeveer 15 minute.
U kan die braaikuiken vir 'n minuut of twee aanskakel om die bokant bruin te maak as u wil.
Byna net so goed soos die oorspronklike.
Een dosyn koringare, geskud en skoongemaak
4 TB botter, gesmelt
1/2 koppie gerasperde parmesaankaas, met nog meer bo -oor gerasper
1/2-1 TB "Aw Shucks " speserye mengsel, afhangende van u smaak
Rooster mielies vir 7-10 minute oor hoë hitte, draai af en toe tot dit bruin en gebraai is. Verwyder mielies uit die koppies. Roer gesmelte botter, parmesaankaas en speserymengsel by (begin met 'n kleiner hoeveelheid en proe terwyl u die gewenste speserye bereik). Giet die mengsel in 'n oondbak, bedek met nog gerasperde kaas en strooi 'n bietjie meer speserye oor. Bak 15 minute by 425, draai die braaikuiken aan die einde aan tot bruin en maak die kaas bo -op, indien verkies. Haal uit die oond (duh) en sit voor. Maak 'n wonderlike kant vir biefstuk of braaivleis.
En om te drink ...
Beide gegrilde seekossies en mielies het 'n inherente soetigheid, wat baie goed pas by chardonnay. Kies: 'n fyn wit Bourgondië, soos 'n Meursault? Of 'n opkomende chardonnay uit Oregon? Of een van die meer ingehoue ​​weergawes uit Kalifornië of Australië? As u verkies om nie chardonnay te eet nie (of as u dink dat die lekker salsa te pittig sal wees), is riesling 'n ander alternatief, hetsy droog uit Oostenryk of Duitsland of 'n matig soet Duitse spätlese. Ek kan ook 'n goeie Savennières of Anjou chenin blanc uit die Loire -vallei voorstel, 'n ryk wit Rhône -wyn, of selfs 'n goeie Champagne. As jy op rooi aandring, probeer 'n beskeie vrugtige pinot noir. ERIC ASIMOV
Met ongeveer 10 jaar woonstel in my persoonlike geskiedenis, kom ek uit die stadium van my lewe met twee dinge: 'n onwrikbare drang om te krimp elke keer as ek iets swaar op die vloer laat val, en 'n arsenaal karakterprofiele van heerlike gekke bure.
Daar was byvoorbeeld Maxine, die Squirrel Whisperer. Met vurige sout-en-peper hare, het sy die vensters en deure van haar woonstel opgerig om die plaaslike eekhorings toe te laat om haar kombuis binne te gaan. Sy het haarself aan my voorgestel deur my te laat weet dat haar man haar "na 32 jaar se huwelik verlaat het! Psshh. 'N dokter. Jy weet hoe dit is." Natuurlik doen ek dit, Maxine.
En Oliver, die aantreklike Afro-Amerikaanse kêrel wat langsaan gewoon het en te alle tye geluister het na bedrieglike hoeveelhede mambo terwyl hy sigare rook en Cognac drink. As hy nie bedek was met pragtige, spierwit linne, kan hy gevind word in 'n sy-kimono en bypassende pantoffels. 'N Gladde operateur, die Oliver. Hy het 'n onstuimige verhouding gehad met Celeste, 'n vriendelike aardmoedertipe, oor wie ek altyd by my man gekla het omdat hy so 'n luidrugtige praatjie was totdat ek gehoor het hoe sy vir iemand vertel dat sy doof is in een oor. Oeps.
Sharon, die 60-jarige oorgroeide hippie was regtig iets. Kortom, toe sy niks van die middel af gedoen het nie, was sy 'n S & ampM -entoesias wat maandelikse partytjies sou hou met 'n baie, baie vreemde gastelys. Soos middeljarige, ingekamde, ingedrukte polohemp, vreemde mans wat na die gym kyk. Sy was altyd beleefd genoeg om ons te laat weet wanneer 'n partytjiedatum nader kom, sodat ons dit nie die afgelope week kon agterkom nie, toe al haar bedompige plastiekmeubels, suggestiewe kerse en asbakke in 'n paar twyfelagtige dinge begin verskyn het tafeldoeke op die voorste grasperk. Toe ons eenmaal na een van haar partytjies genooi is, het ek in reaksie daarop gemompel dat ek die naweek buite die stad kon wees en probeer het om nie te huil toe sy my opdrag gegee het om 'sexy aan te trek' as ek dit sou bywoon nie. Nee dankie. Nee dankie hoegenaamd.
Maar aan die blink kant was daar Joan. Ek was mal oor Joan. Ek mis nog steeds vir Joan. Sy was van die jazzy, ouer enkellopende dames wat waarskynlik in die 60's was, maar 'n dekade jonger gelyk het en 'n rooi cabriolet gery het, wat amper 'n pasmaat was vir haar netjiese klein kapsel. Sy was superfiks en stylvol en het al 12 jaar aan die program gewerk. Dit was altyd lekker om haar in die Pottery Barn te ontmoet waar sy gewerk het en met haar in haar woonstel te gesels, pragtig versier, waarskynlik met haar afslag op werknemers.
As Joan se pragtige kleinkinders kom kuier, neem sy hulle in die swembad in die gebou, soos Esther Williams, in 'n vintage stuk met 'n groot sonbril en 'n doek met 'n stippel. Ek het haar Kicky Joan genoem. En o, was sy ooit skelm! Warm en pret en kompleks met 'n bietjie ekstra speserye, daardie Joan. Net soos hierdie Cheddar-Jalapeno Corn Biscuits. Dit is die punt wat ek die afgelope vier paragrawe probeer bereik het.
As jy nog hier by my is, laat ek jou dit vra: is jy so versot op sop en chilis en bredies van allerhande soorte soos ek die afgelope tyd hier rond is? Dis Januarie, mense. Groot warm bakke met sout is eenvoudig die regte ding om te doen. Maar as ek nog 'n resep lees wat my opdrag gee om 'n een-pot maaltyd af te rond met 'n vervelige brood brood en 'n groenslaai, gaan ek huil. Tik hierdie koekies in.
Hierdie koekies (muffins, wat ook al) is soveel meer opwindend en aansienliker as u standaard mieliebrood, vol smaak-goeie, skerp verouderde cheddar, 'n hopie uie en 'n stukkie jalapeno om alles skopagtig te maak. En maklik, maklik, maklik, ouens. Absoluut 'n weeknag -ding terwyl jou soppot wegborrel. Hierdie resep is een wat u gewilliglik deel van u lewe sal maak. Anders as die meeste woonbuurte.
Soek hier 'n goeie, verouderde, ekstra skerp cheddar-dit maak 'n groot verskil in smaak. Klein kase sal net in die mengsel verdwyn. Ek het 'n driejarige in my supermark gevind vir amper dieselfde prys as die kommersiële goedere. Hierdie koekies word die beste warm uit die oond bedien, maar as u in die mikrogolfoond sit, kan u die oorblyfsels die volgende dag herleef.
1 koppie karringmelk, by kamertemperatuur
1 stok ongesoute botter, gesmelt en afgekoel
6 gram gerasperde, ekstra skerp cheddar, verdeel
1/3 koppie fyngekapte ui (ongeveer 3 groot)
2 eetlepels ontpit en fyngekapte jalapeno (ongeveer 1 groot)
Plaas 'n oondrak in die middelste posisie en voorverhit die oond tot 350 grade. Spuit 'n 12-koppie muffinpan met kleefwerende kossproei.
Klits die meel, mieliemeel, suiker, bakpoeier en sout in 'n groot bak.
Klits die karringmelk, eiers en gesmelte botter in 'n medium bak tot goed gemeng.
Roer die nat bestanddele by die droë mengsel, vou liggies met 'n rubberspatel totdat daar geen droë sakies oorbly nie-moenie te veel meng nie. Vou die gerasperde cheddar, die ui en die jalapeno in. Laat die mengsel vir 15 minute staan.
Gebruik 'n standaard roomysbolletjie en deel die beslag in die voorbereide muffinvorm. Sprinkel die res van die gerasperde cheddar oor die bokant. Bak tot die koekies effens goudbruin is en 'n tandestokkie 20-25 minute skoon uitkom. Laat 10 minute in die pan afkoel voordat jy dit verwyder. Bedien warm.