Loop | Slaai Sonder Blare
Ons het mekaar gegroet by die skool. Die einde van die akademiese termyn het aangebreek en ons loop in verskeie rigtings. Party vlieg huis toe, ander ry met Jan Tuisbly se motortjie en ander gaan sommer net avontuur soek deur te ontdek en rond te loop.
My beker loop oor, want ek loop nie 'n alleenpad nie. My boetie, sussie en peetkind is op die vliegtuig… op pad om die Kerstyd hier by ons deur te bring en ek sal jok as ek sê ek is nie kinderlik opgewonde nie. Die tyd tot hulle aankoms moet nou net uitloop. Die oploop na hierdie vakansie was propvol afwagting en ek verwag dat ná afloop van die vakansie gaan ek weer herlaai wees. En só loop ek vandag die pad:
Ek waggel nie en al is my bene vol selluliet, blou kolle en spatare, huppel ek meer as wat ek voete sleep. Ek het sekerlik die mees onpaar, onvroulike mielietrappers met skewe tone en knoppe wat vreemdelinge laat gril, maar hierdie voetjies het my oor kontinente gedra. Ek loop nie soos 'n hoender wat wintersvoete het nie, al dans ek soos 'n donkie op dagga.
My man raak liries oor die loop van sekere gewere en skroom nie om te laat loop as die omstandighede goed is vir 'n kopskoot nie. Hoe langer die loop is, hoe langer word die projektiel blootgestel aan die druk van die ontploffing in die kamer en hoe vinniger gaan die koeël die loop verlaat. Die lewe werk ook so: hoe langer jy in die onder druk geplaas word, hoe vinniger kan jy loop.
Ek loop nie te koop met hierdie insig, allemintige algemene kennis of wonderlike wysheid nie, maar ek weet dat dit nie die moeite werd is om op eiers te loop nie. Ek laat loop met gereelde komplimente, goeie rooiwyn, beter geselskap en die beste uit-die-maag-lag-humorsin wat ek kan optower. Ek jaag so min as moontlik mense op loop en bly liefs uit die loopgrawe van die lewe. My gedagtes loop gemaklike draaie en mense kom loop lê maklik in my hart. Ek weet om weg te loop vat dikwels meer moed as om stil te staan en te veg. Ek verstaan ek moet lig loop vir sekere mense, maar selfs vir hulle is my wens vandag dieselfde. Ek groet kollegas en vriende tot die nuwe jaar, met die eenvoudige, eerbare woorde wat my mond verlaat, want dit waarvan die hart vol is, loop mos uit by die mond. In hierdie eenvoudige woorde, lê wense van veiligheid en vrede en liefde en guns en vergifnis en vryheid opgesluit, so lees gerus tussen die lyne:
Tot ons paaie weer kruis, mooi loop.
3 thoughts on "Loop"
Desember 23, 2016 at 7:17 vm
Ek loop die pad lees-lees saam met jou. Ek hou so van jou skrywe, wil dit hardop aan almal voorlees! Wanneer gee jy die boek uit? Ek wil die héle versameling stories hê…
Desember 19, 2016 at 4:42 vm
Aaah dankie! 😉 Vriendskap vra nie baie nie… gawe woorde is dikwels meer as genoeg om 'n ongewone vriendskap te smee.
Desember 15, 2016 at 2:13 nm
So diep uit die hart, dit is pragtig gesê Chantelle. Jy klink defnitief na iemand met wie ek ook vriende sou wees.