Cougar - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Cougar (Puma concolor) is 'n baie groot, wilde kat in die Nuwe Wêreld (familie Felidae), wat gekenmerk word deur 'n slanke liggaam, lang agterpote, intrekbare kloue, en tipies 'n ongeïdentifiseerde, bruinerige, grys of rooierige jas. Ook bekend as puma, berg leeu, of pantherafhangend van die streek, het hierdie groot, alleenstaande kat die grootste verskeidenheid van enige wilde aardse soogdiere in die Westelike Halfrond (Iriarte et al. 1990), wat strek van Yukon in Kanada tot in die suidelike Andes van Suid-Amerika. Dit is ook die tweede swaarste kat in die Nuwe Wêreld, na die jaguar, en die vierde swaarste in die wêreld, na die tier, leeu en jaguar, hoewel dit die naaste verwant is aan kleiner vels.
Die cougar is 'n aanpasbare, algemene spesie, en word in alle belangrike habitatte in die Nuwe Wêreld aangetref. Die poema is 'n bekwame roof-en-hinderlaag-roofdier en streef na 'n groot verskeidenheid prooi. Primêre voedselbronne sluit in hoefdiere soos takbokke en kleinbokke, sowel as tuisbeeste, perde en skape, veral in die noordelike deel van die reeks, maar dit jag soorte soos insekte en knaagdiere. As 'n roofdier aan die bokant van sy voedselketting, help die poema om populasies van prooi-spesies in balans te hou.
Die poema verkies habitatte met digte onderborsel en rotsagtige gebiede om te steel, maar dit kan in oop gebiede woon. Dit is 'n eksklusiewe kat en vermy mense gewoonlik. Aanvalle op mense bly skaars.
As gevolg van vervolging na die Europese kolonisasie van die Amerikas, en die voortgesette ontwikkeling van die cougar-habitat, het die bevolking in baie dele van sy historiese omvang afgeneem. Die cougar is veral in die ooste van Noord-Amerika uitgeroei, behalwe 'n geïsoleerde sub-bevolking in Florida; die dier kan moontlik dele van sy voormalige oostelike gebied herkoloniseer. Met sy groot verskeidenheid het die cougar tientalle algemene name en verskillende verwysings in die mitologie van die inheemse bevolking van die Amerikas en in die hedendaagse kultuur.
Alhoewel poema's soos die huiskat lyk, is hulle ongeveer dieselfde grootte as 'n volwasse mens.
Cougars is skraal katte, met ietwat ronde koppe en met regop ore. Hulle het 'n kragtige voorkwart, nek en kakebeen, wat hulle in staat stel om groot prooi te gryp en vas te hou. Soos met alle katte, loop hulle viervoetig, digitaal, op hul tone. Hul agterpote is langer en sterker as hul voorpote, wat hulle krag gee om te spring en te spring, maar nie stamina vir langafstand hardloop nie. Hulle het groot pote, met vyf intrekbare kloue op hul voorpote (een 'n dekwol) en vier op hul agterpote. Die groter voorpote en kloue is aanpassings aan die prooi wat vasgeklou word (Wright en Amirault-Langlais 2007).
Cougars het proporsioneel die grootste agterpote in die katfamilie (Nowell en Jackson 2006), wat 'n uitstekende sprong- en kort-sprintvermoë moontlik maak. 'N Uitsonderlike vertikale sprong van 5,4 meter (18 voet) word vir die cougar gerapporteer (SDZ 2008). Horisontale springvermoë word voorgestel op enige plek van 6 tot 12 meter (20 tot 40 voet). Die poema kan so vinnig as 55 kilometer per uur hardloop (35 myl per uur) (CanGeo 2008), maar is die beste aangepas vir kort, kragtige naellope eerder as lang jaagtogte.
Agterste poot van 'n poema
Cougarkleur is eenvoudig (vandaar die Latyn concolor) maar kan baie verskil tussen individue en selfs tussen broers en susters. Die jas is tipies taverig, maar wissel tot silwergrys of rooierig, met ligter kolle op die onderlyf, insluitend die kake, ken en keel. Babas word raakgesien en gebore met blou oë en ringe op hul sterte (Nowell en Jackson 2006); jeugdiges is bleek, en donker kolle bly op hul flanke (DEC 2008). Ondanks die teendeel, en selfs naslaanwerke met verwysing na die feit dat melanistiese (swart) vorms van cougars algemeen voorkom (Grzimek et al. 2004), beweer ander owerhede dat geheel-swart kleur (melanisme) nog nooit in cougars gedokumenteer is nie (Glenn 2006). .3 Die term "swart panter" word gereeld gebruik om te verwys na melanistiese individue van ander spesies, veral jaguars en luiperds (MB).
Cougars is groot katte. Terwyl die katfamilie (Felidae) gewoonlik verdeel word in die 'groot katte' van die subfamilie Pantherinae en die 'klein katte' van die subfamilie Felinae, vorm die poema deel van die Felinae-subfamilie en kan dit nogtans soveel of meer weeg as sommige van die 'groot katte.' Cougars kan so groot soos jaguars wees, maar is minder gespierd en kragtig; waar hul reekse oorvleuel, is die poema geneig om kleiner te wees as die gemiddelde. Die poema is gemiddeld swaarder as die luiperd, maar kleiner as die tier of die leeu. Volwasse cougars is ongeveer 60 tot 80 sentimeter lank (2,0 tot 2,7 voet) lank by die skouers. Die lengte van volwasse mans is ongeveer 2,4 meter lank (neus tot stert), met 'n algehele variasies van 1,5 tot 2,75 meter (5 en 9 voet) vir die spesie in die algemeen (TPW; DEC 2008). Mans het 'n gemiddelde gewig van ongeveer 53 tot 72 kilogram. In seldsame gevalle kan sommige meer as 120 kilogram bereik. Die vroulike gemiddelde gewig is tussen 34 en 48 kilogram (75 tot 105 pond (Nowell en Jackson 2006). Cougar-grootte is die kleinste naby die ewenaar en groter na die pale toe) (Iriarte et al. 1990).
Anders as lede van die 'groot kat' genus Panthera-tiger (Panthera tigris), leeu (Panthera leo), jaguar (Panthera onca), en luiperd (Panthera pardus- die poema kan nie brul nie, sonder die gespesialiseerde larinks en hyoïde apparate van Panthera (Weissengruber et al. 2002). Soos huiskatte, word cougars met 'n lae toon gesing, gril en klanke gesing, sowel as tjips en fluitjies. Hulle is bekend vir hul gille, waarna daar in sommige van die algemene name verwys word, hoewel dit dikwels die verkeerde interpretasies van ander diere is (ECF 2006)
Gedrag en dieet
Poema's is hinderlaag-roofdiere wat meestal op takbokke en ander soogdiere voed.
Soos alle katte, is die cougar 'n verpligte vleisetende vleis wat vleis in sy dieet benodig. (Sommige katspesies, soos bobcats, vul hul vleis dieet aan met vrugte). Soos met ander katte, is die tande van cougars baie geskik vir hul dieet, met lang honde om prooi te gryp en lemagtige kiestande om vleis te sny (Voelker 1986).
'N Suksesvolle generaal-roofdier, sal die poema enige dier wat hy kan vang eet, van insekte tot groot hoefdiere. Die belangrikste prooi-spesies is verskillende takbokspesies, veral in Noord-Amerika; muile takbokke, witstert takbokke, eland en selfs die groot eland word deur die kat gevang. Ander soorte soos kleinvee, perde en vee soos beeste en skape is ook in baie gebiede primêre voedselbasis. In 'n opname van Noord-Amerika se navorsing is bevind dat 68 persent van die prooi-items hoefdiere was, veral takbokke. Slegs die Florida-panter ('n subspesie van cougar) het variasie getoon, en verkies verkieslik om wildehonde en armadillos (Iriarte et al. 1990). Ondersoek in die Yellowstone Nasionale Park het aangetoon dat elande, gevolg deur muilehert, die poema se belangrikste teikens was; die prooi basis word gedeel met die grys wolwe van die park, met wie die poema meeding om hulpbronne (Akenson et al. 2007; Oakleaf et al. 2007). 'N Ander studie oor die dood van die winter (November-April) in Alberta het getoon dat hoefdiere meer as 99% van die poema-dieet uitmaak. Gevolglik is individuele herkenning van prooi waargeneem, aangesien sommige cougars selde bighorn-skape doodgemaak het, terwyl ander baie op die spesie vertrou het (Ross et al. 1993).
In die Sentraal- en Suid-Amerikaanse cougarreeks neem die verhouding van takbokke in die dieet af. Klein tot middelgrootte soogdiere word verkies, met inbegrip van groot knaagdiere soos die capybara. Ungulates was slegs een persent van die prooi-items in een opname, ongeveer die helfte van Noord-Amerika. Die kompetisie met die groter jaguar word voorgestel vir die afname in die grootte van die prooi-items (Iriarte et al. 1990). Ander gelysde prooi-spesies van die poema sluit muise, ystervark en hase in. Voëls en klein reptiele word soms in die suide gebruik, maar dit word selde in Noord-Amerika aangeteken (Iriarte et al. 1990).
Die poema is tipies 'n hinderlaag-roofdier, hoewel hy in staat is om te laat spaander. Dit struikel deur kwas en bome, oor takke of ander bedekte kolle voordat dit 'n kragtige sprong op die agterkant van sy prooi lewer en 'n versmoorende nekbyt kry. Die poema kan die nek van sy kleiner prooi breek met 'n sterk byt en momentum wat die dier op die grond dra (Wrightv en Amirault-Langlais. 2007). Dit het 'n buigsame ruggraat wat sy doodstegniek help.
Die dood word gewoonlik elke twee weke op ongeveer een groot hoefdier geskat. Die periode krimp by wyfies wat jonk word, en kan so kort as een dood elke drie dae wees wanneer welpies ongeveer 15 maande byna volwasse is (Nowell en Jackson 2006). Die kat sleep gewoonlik 'n doodslag na 'n voorkeurplek, bedek dit met kwas en kom oor 'n periode van dae terug om te voed. Daar word algemeen gerapporteer dat die poema nie 'n aasvanger is nie en dat hy selde prooi verteer wat nie doodgemaak is nie; maar hertekarkasse wat blootgestel is vir studie is deur cougars in Kalifornië geskraap, wat meer opportunistiese gedrag suggereer (Bauer et al. 2005).
Die poema is bekwaam om te klim, wat dit toelaat om mededingers van die hond te vermy. Alhoewel dit nie sterk met water geassosieer word nie, kan dit swem (SDZ 2008).
Wyfies bereik seksuele volwassenheid tussen ouderdom van half en drie jaar. Hulle het gewoonlik elke twee tot drie jaar een werpsel gemiddeld gedurende hul voortplantingslewe (UDWR 1999); die periode kan so kort as een jaar wees (Nowell en Jackson 2006). Wyfies is ongeveer 8 dae in 'n 23 dae siklus in estrus; die draagtyd is ongeveer 91 dae (Nowell en Jackson 2006). Wyfies word soms as monogaam gerapporteer (CanGeo 2008), maar dit is onseker en veelheid kan meer gereeld voorkom. Kopulasie is kort maar gereeld.
Slegs vrouens is betrokke by ouerskap. Daar is gesien dat vroulike pouers hul katjies hewig beskerm en dit is gesien dat hulle diere so groot soos grizzly bere verdedig. Rommelgrootte is tussen een en ses katjies, gewoonlik twee of drie. Grotte en ander alkove wat beskerming bied, word as rommelstrooiing gebruik. As hulle blind gebore is, is katjies aanvanklik heeltemal afhanklik van hul ma en begin speen op ongeveer drie maande ouderdom. Terwyl hulle groei, begin hulle saam met hul ma op reis gaan, en eers die moordsterre besoek en na ses maande op hul eie klein prooi begin jag (UDWR 1999). Katjie-oorlewingsyfers is net meer as een per werpsel (Nowell en Jackson 2006).
Onder volwassenes verlaat hul moeder om op ongeveer twee jaar oud en soms vroeër hul eie grondgebied te vestig; mans is geneig om gouer te vertrek. Een studie het getoon dat daar 'n hoë morbiditeit onder cougars is wat die verste vanaf die moederlike reeks beweeg, dikwels as gevolg van konflik met ander cougars ('intraspesifieke' konflik) (UDWR 1999). Navorsing in New Mexico het getoon dat "mans versprei aansienlik verder as vroulike diere is, en waarskynlik meer groot uitbreidings van 'n nie-poema habitat sou deurkry, en waarskynlik die grootste verantwoordelikheid was vir die kerngeenvloei tussen habitat kolle" (Sweanor et al. 2000).
Die lewensverwagting in die natuur word tussen 8 tot 13 jaar gerapporteer, en waarskynlik gemiddeld 8 tot 10; 'n Vroulike vrou van ten minste 18 jaar is deur die jagters op Vancouver Island vermoor (Novell en Jackson 2006). Cougars leef moontlik so lank as 20 jaar in gevangenskap. Oorsake van dood in die natuur sluit in gestremdheid en siektes, kompetisie met ander poema's, hongersnood, ongelukke, en waar moontlik, jag van mense. Feline immuungebrekvirus, 'n endemiese VIGS-agtige siekte by katte, is goed aangepas vir die cougar (Biek et al. 2003).
Sosiale struktuur en tuisreeks
Soos byna alle katte, is die poema 'n eensame dier. Slegs moeders en katjies leef in groepe, met volwassenes wat slegs vergader om te paar. Dit is geheimsinnig en krepend, en is die meeste aktief rondom dagbreek en skemer.
Die poema is territoriaal en hou aan by 'n lae bevolkingsdigtheid.
Ramings vir gebiedsgroottes verskil baie. Grzimek et al. (2004) rapporteer dat die manlike reeks ten minste 260 vierkante kilometer (100 vierkante myl) is en dat die tuisgebied vir die spesie in die algemeen wissel van 32 tot 1 031 vierkante kilometer. 'N Verslag in Canadian Geographic let op groot manlike gebiede van 150 tot 1000 vierkante kilometer (58 tot 386 vierkante myl) met vroulike reekse die helfte van die grootte (CanGeo 2008). Ander navorsing suggereer 'n onderste limiet van 25 km² (10 vierkante myl) vir die spesie, maar 'n nog groter boonste limiet van 1300 km² (500 vierkante myl) vir mans (UDWR 1999). In die Verenigde State is daar baie groot reekse in Texas en die Black Hills van die noordelike Groot Vlaktes aangemeld, meer as 775 km² (300 vierkante myl) (Mahaffy 2004). Manlike reekse kan die vroulike wyfie insluit of oorvleuel, maar ten minste waar dit bestudeer word, nie met dié van ander mans nie, wat daartoe bydra dat konflik tussen poema verminder word. Reeks wyfies kan effens met mekaar oorvleuel.
Skraapmerke, urine en ontlasting word gebruik om gebiede te merk en maats te lok. Mannetjies kan 'n klein hoop blare en grasse bymekaar skraap en daarna urineer as 'n manier om grondgebied te merk (SDZ 2008).
Die groottes van die tuisreekse en die algehele oorvloed van poema hang af van die terrein, plantegroei en buitevloed (UDWR 1999). Een wyfie wat grens aan die San Andres-gebergte, byvoorbeeld, is gevind met 'n groot omvang van 215 km² (83 vierkante myl), wat deur swak prooi-oorvloed benodig word (Sweanor et al. 2000). Navorsing het getoon dat cougar-oorvloed van 0.5 diere tot soveel as 7 (in een studie in Suid-Amerika) per 100 km² (38 vierkante myl) (Nowell en Jackson 2006).
Omdat mans verder as wyfies versprei en meer direk meeding om maats en gebiede, is hulle waarskynlik in konflik betrokke. Waar 'n sub-volwassene nie sy moederlike omvang verlaat nie, kan hy deur sy pa vermoor word (Mahaffy 2004). As mans mekaar ontmoet, spot en spoeg hulle, en kan hulle in gewelddadige konflik verkeer as nie een van hulle agteruitgaan nie. Jag of hervestiging van die poema kan aggressiewe ontmoetings verhoog deur gebiede te ontwrig en jong, kortstondige diere in konflik met gevestigde individue te bring (WEG 2007).
Die poema het die grootste verskeidenheid van enige wilde landdiere in die Amerikas. Die reikafstand strek 110 grade breedtegraad, van die noorde van Yukon in Kanada tot die suide van die Andes. Dit is een van slegs drie katspesies, saam met die bobcat en Kanadese lynx, inheems aan Kanada (Wright en Amirault-Langlais. 2007). Die wye verspreiding daarvan spruit uit die aanpasbaarheid daarvan by feitlik elke habitat: dit kom voor in alle woudtipes, sowel as in die laagland- en bergwoestyne. Studies toon dat die cougar streke met digte onderborsel verkies, maar met min plantegroei in oop gebiede kan leef (IUCN 2002). Die voorkeurhabitats sluit in neerslagagtige canyons, platorandjies, randrots en digte kwas (SDZ 2008).
Cougar, gefotografeer in die Arizona-Sonora-woestynmuseum, Tucson, Arizona.
Die poema is oor die grootste deel van sy oostelike Noord-Amerikaanse gebied met die uitsondering van Florida in die twee eeue na die Europese kolonisasie uitgeroei en het ernstige bedreigings ondervind. Die cougar strek tans oor die meeste Wes-Amerikaanse state, die Kanadese provinsies Alberta en British Columbia, en die Kanadese Yukon-gebied. Sommige mense meen dat daar klein bevolkingsgroepe (ongeveer 50 individue) kan bestaan, veral in die Appalachian-gebergte en in die ooste van Kanada. Daar is wyd besprekings gedoen oor moontlike herkolonisering van Oos-Noord-Amerika, volgens DNA-bewyse is die teenwoordigheid daarvan in die ooste van Noord-Amerika, terwyl 'n gekonsolideerde kaart van Cougar-waarnemings talle verslae toon, van die Mid-Wes-Groot Vlakte tot in Oos-Kanada. Besoeke aan cougars in die ooste van die Verenigde State duur voort, aangesien daar in Maine, Vermont, New Hampshire en Michigan, Cougars met nageslag gesien is. Die enigste oostelike bevolking wat onomwonde bekend is, is die Florida-panter, wat krities bedreig word.
Suid van die Rio Grande bevat die International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) die kat in elke Sentraal- en Suid-Amerikaanse land behalwe Costa Rica en Panama (IUCN 2002). Alhoewel daar in Noord-Amerika spesifieke statistieke oor provinsiale en provinsiale state beskikbaar is, is daar baie minder bekend oor die kat in sy suidelike reeks.
Die totale broeipopulasie van die poema word deur die IUCN op minder as 50 000 geskat, met 'n dalende neiging (IUCN 2002). Amerikaanse staatsvlakstatistieke is dikwels meer optimisties, wat daarop dui dat die poema-bevolkings herstel het. In Oregon is 'n gesonde bevolking van 5 000 in 2006 aangemeld, wat 'n teiken van 3 000 oorskry het (ODFW 2006). Kalifornië het aktief probeer om die kat te beskerm en 'n soortgelyke aantal cougars is tussen 4,000 en 6,000 voorgestel (CDFG 2007).
Ekologiese rol, predasie en kompetisie
Afgesien van mense, is daar geen spesie wat op volwasse cougars in die natuur vreet nie. Die kat is egter nie die toppunt-roofdier in baie van sy omvang nie. In die noordelike reeks is die poema in wisselwerking met ander kragtige roofdiere soos die grys wolf, swart beer en die grizzly. In die suide moet die cougar met die groter jaguar meeding. In Florida kom dit voor met die Amerikaanse alligator.
Voorpootafdruk van 'n poema. 'N Volwasse pootafdruk is ongeveer 10 cm lank (ESD 1991).
Die ekostelsel Yellowstone National Park bied 'n vrugbare mikrokosmos om inter-roofdier-interaksie in Noord-Amerika te bestudeer. Van die drie groot roofdiere lyk die massiewe bruin beer oorheersend, maar al is dit nie altyd in staat om beide die grys wolfpak en die poema van hul dood te dryf nie. Een studie het bevind dat bruin of swart bere 24 persent van die dood van cougar in Yellowstone- en Glacier-nasionale parke besoek het, wat 10 persent van die karkasse gebruik het (COSEWIC 2002).
Die grys wolf en die poema kompeteer meer direk om prooi, veral in die winter. Alhoewel dit individueel kragtiger is as die grys wolf, kan 'n eensame poema oorheers word deur die pakstruktuur van die honde. Wolwe kan doodslaan steel en die kat af en toe doodmaak. Een verslag beskryf 'n groot pak 14 wolwe wat 'n vroulike poema en haar katjies doodmaak. Omgekeerd is alleenwolwe 'n nadeel en word hulle deur cougars doodgemaak. Wolwe het 'n groter invloed op die dinamika en verspreiding van die poemabevolking deur gebiede en prooi-geleenthede te oorheers en die gedrag van die katlyn te ontwrig. Een navorser in Oregon merk op: "As daar 'n pak rond is, is poema nie gemaklik om hul dood te maak of katjies groot te maak nie. Baie keer sal 'n groot poema 'n wolf doodmaak, maar die pakkieverskynsel verander die tafel" (Cockle 2006). Albei spesies kan intussen roofdiere soos bobcats en coyotes doodmaak en is geneig om hul getalle te onderdruk (Akenson 2007).
In die suidelike deel van sy reeks deel die cougar en jaguar mekaar oorvleuel (Hamdig 2006). Die jaguar is geneig om groter prooi te neem en die cougar kleiner waar hulle oorvleuel, wat die grootte van die cougar verminder (Iriarte et al. 1990). Van die twee vruggies lyk die poema die beste in staat om 'n breër prooi-nis en kleiner prooi te ontgin (Nuanaez et al. 2000).
Soos met enige roofdier aan of naby die bokant van sy voedselketting, beïnvloed die poema die bevolking van prooi-spesies. Roofdiere word gekoppel aan veranderinge in die spesiemengsel van takbokke in 'n streek. 'N Studie in Brits-Columbië het byvoorbeeld opgemerk dat die bevolking van muilehert, 'n bevoordeelde cougar-prooi, besig was om af te neem terwyl die bevolking van die witstert-hertjies wat minder gereeld voorgejaag word, toeneem (Robinson et al. 2002). Die Vancouver-marmot, 'n bedreigde spesie wat endemies is vir een streek met 'n digte poemapopulasie, het afgeneem as gevolg van poema- en gryswolfvoorraad (Bryant en Page 2005).
Benaming en etimologie
Die cougar het talle name in Engels, waarvan puma en berg leeu is gewild. Ander name sluit in catamount, panther, skilder as gevolg van sy swart stertpunt, en bergskreeu. In Noord-Amerika word 'panter' die meeste gebruik om te verwys na die Florida-panter-subpopulasie. In Suid-Amerika verwys "panter" na die gevlekte sowel as swart kleurmorfe van die jaguar, terwyl dit ook breedweg gebruik word om na die Ou Wêreld-luiperd te verwys.
Die poema hou die wêreldrekord vir die dier met die grootste aantal name weens die wye verspreiding daarvan oor Noord- en Suid-Amerika. Dit het meer as 40 name in Engels alleen (Guinness 2003, 49).
"Cougar" word by die Portugese geleen çuçuarana, via Frans; die term is oorspronklik afgelei van die Tupi-taal. 'N Huidige vorm in Brasilië is suçuarana. "Puma" kom via Spaans uit die Quechua-taal van Peru (Harper 2001a, 2001b).
Taksonomie en evolusie
Die poema is die grootste van die 'klein katte'. Dit word in die subfamilie Felinae geplaas, hoewel die grootste kenmerke daarvan ooreenstem met dié van die groot katte in die subfamilie Pantherinae (Wozencraft 2005). Die familie Felidae het glo ongeveer 11 miljoen jaar gelede in Asië ontstaan. Taksonomiese navorsing oor vruggies bly gedeeltelik en baie van wat bekend is oor hul evolusiegeskiedenis is gebaseer op mitochondriale DNA-analise (Nicholas 2006), aangesien katte swak in die fossielrekord voorgestel word (Johnson et al. 2006), en daar is beduidende vertrouensintervalle met voorgestelde datums.
Alhoewel dit groot is, is die cougar nou verwant aan klein vels.
In die nuutste genomiese studie van Felidae, die algemene voorouer van vandag leopardus, Lynx, Puma, Prionailurus, en Felis afstammelinge het ongeveer 8 tot 8,5 miljoen jaar gelede oor die Bering-landbrug na die Amerikas gemigreer (mya). Die afstammings het daarna in daardie volgorde afgewyk (Johnson et al. 2006). Noord-Amerikaanse korrupsies het Suid-Amerika 3 mya binnegeval as deel van die Groot Amerikaanse wisselaar, na die vorming van die Isthmus van Panama. Die poema is oorspronklik gedink om in te hoort Felis, die geslag wat die huiskat insluit, maar dit word nou in geplaas Puma saam met die jaguarundi, is 'n kat net meer as 'n tiende van sy gewig.
Uit studies is aangedui dat die cougar en jaguarundi die meeste verwant is aan die moderne jagluiperd van Afrika en Wes-Asië (Johnson et al. 2006; Culver et al. 2000), maar die verhouding is onopgelos. Daar word voorgestel dat die jagluiperdslyn van die land afwyk Puma afstamming in die Amerikas en migreer terug na Asië en Afrika (Johnson et al. 2006; Culver et al. 2000), terwyl ander navorsing daarop dui dat die jagluiperd uiteenlopend in die Ou Wêreld self was (Ross et al. 2005). Die uiteensetting van klein migrasie na die Amerikas is dus onduidelik.
Onlangse studies het getoon dat daar 'n hoë vlak van genetiese ooreenkoms onder die Noord-Amerikaanse poema populasies is, wat daarop dui dat hulle almal redelik onlangse afstammelinge van 'n klein voorouergroep is. Culver et al. (2000) stel voor dat die oorspronklike Noord-Amerikaanse bevolking van Puma concolor is ongeveer 10.000 jaar gelede tydens die Pleistoseen-uitsterwings uitgeroei, toe ander groot soogdiere, soos Smilodon, ook verdwyn. Noord-Amerika is toe herbevolk deur 'n groep Suid-Amerikaanse cougars (Culver et al. 2000).
Tot die laat negentigerjare is tot 32 subspesies aangeteken; 'n Onlangse genetiese studie van mitochondriale DNA (Culver et al. 2000) het egter gevind dat baie hiervan te veel lyk om as molekulêre vlak as onderskeibaar te wees. Na die ondersoek is die kanonieke Soogdierspesies van die wêreld (3de uitgawe) erken ses subspesies, waarvan vyf uitsluitlik in Latyns-Amerika voorkom (Wozencraft 2005):
Argentynse puma (Puma concolor cabrerae)
sluit die vorige subspesies en sinonieme in hudsonii en puma (Marcelli, 1922);
Costa Ricaanse Cougar (Puma concolor costaricensis)
Oos-Suid-Amerikaanse cougar (Puma concolor anthonyi)
sluit die vorige subspesies en sinonieme in acrocodia, borbensis, capricornensis, concolor (Pelzeln, 1883), greeni en nigra;
Noord-Amerikaanse Cougar (Puma concolor couguar)
sluit die vorige subspesies en sinonieme in arundivaga, aztecus, browni, californica, coryi, floridana, hippolestes, improcera, kaibabensis, mayensis, missoulensis, Olympus, oregonensis, schorgeri, stanleyana, vancouverensis en youngi;
Noord-Suid-Amerikaanse cougar (Puma concolor concolor)
sluit die vorige subspesies en sinonieme in bangsi, incarum, osgoodi, soasoaranna, soderstromii, sucuacuara en wavula;
Suid-Amerikaanse puma (Puma concolor puma)
sluit die vorige subspesies en sinonieme in araucanus, concolor (Gay, 1847), patagonica, pearsoni en puma (Trouessart, 1904)
Die status van die Florida-panter, wat hier in die Noord-Amerikaanse poema ineengestort het, is steeds onseker. Dit word steeds gereeld as subspesies gelys Puma concolor coryi in navorsingswerke, insluitend diegene wat direk met die bewaring daarvan verband hou (Conroy et al. 2006). Culver et al. (2000) het self mikrosatellietvariasie in die panter van Florida opgemerk, moontlik as gevolg van inteling; in reaksie op die navorsing, stel een bewaringspan voor dat die mate waarin die wetenskaplike gemeenskap die resultate van Culver et al aanvaar het, en die voorgestelde verandering in taksonomie nog nie opgelos is nie (FPRT 2006).
Bewaring van poema hang af van die bewaring van hul habitat.
Die Wêreldbewaringsunie (IUCN) noem tans die poema as 'n 'naby bedreigde' spesie. Dit het die status van die cougar van 'die minste kommer' verskuif, terwyl dit die moontlikheid oopgemaak het dat dit tot 'kwesbaar' kan word wanneer meer inligting oor die verspreiding van die kat beskikbaar word (IUCN 2002). Die poema word gereguleer kragtens aanhangsel I van die konvensie vir internasionale handel in bedreigde spesies van wilde fauna en flora (CITES 2008), wat onwettige internasionale handel in monsters of dele lewer.
Oos van die Mississippi, die enigste onomwonde bekend poema bevolking in die Verenigde State, is die Florida-panter. Die Amerikaanse vis- en natuurlewediens het histories 'n Oosterse poema as die panter in Florida erken en beskerming verleen onder die Wet op Bedreigde Spesies. Sekere taksonomiese owerhede het albei benamings in die Noord-Amerikaanse poema in duie gestort, met Oosterse of Florida-subspesies wat nie erken word nie (Wozencraft 2005), terwyl 'n benaming van die subspesie nog deur sommige bewaringswetenskaplikes erken word (Conroy et al. 2006).
Die cougar is ook beskerm oor die grootste deel van die res van hul reeks. Vanaf 1996 is poemajag in Argentinië, Brasilië, Bolivia, Chili, Colombia, Costa Rica, Frans-Guyana, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Panama, Paraguay, Suriname, Venezuela en Uruguay verbied. (Costa Rica en Panama word nie deur die IUCN as die huidige reeks lande gelys nie.) Die kat het geen geregtelike beskerming in Ecuador, El Salvador en Guyana gehad nie (Nowell en Jackson 2006). Gereguleerde poemajag kom steeds in die Verenigde State en Kanada voor, hoewel hulle beskerm word teen alle jag in die Yukon; dit is toegelaat in elke Amerikaanse deelstaat vanaf die Rotsgebergte tot die Stille Oseaan, met die uitsondering van Kalifornië. Poue word gewoonlik met pakke honde gejag totdat die dier 'geterg' is. As die jagter op die toneel aankom, skiet hy die kat van naby aan die boom. Die poema kan nie wettiglik in Kalifornië doodgemaak word nie, behalwe onder baie spesifieke omstandighede, soos wanneer 'n individu tot 'n bedreiging vir openbare veiligheid verklaar word (CDFG 2007). Statistieke van die Departement van Vis en Wild dui egter daarop dat die doodmaak van poema in Kalifornië sedert die 1970's aan die toeneem is, met 'n gemiddeld van meer as 112 katte wat tussen 2000 en 2006 per jaar gedood is, teenoor 6 per jaar in die 1970's.
Bewaringsbedreigings vir die spesie sluit in vervolging as plaagdier, agteruitgang en fragmentering van hul habitat, en die uitputting van hul prooi basis. Habitatkorridors en voldoende gebiedsgebiede is van kritieke belang vir die volhoubaarheid van poemapopulasies. Navorsingsimulasies het getoon dat die dier 'n lae risiko vir uitsterwing het in gebiede van 2200 km² (850 vierkante myl) of meer. So min as een tot vier nuwe diere wat per dekade in 'n bevolking beland, verhoog die volharding aansienlik, wat die belangrikheid van habitatkorridors ten grondslag lê (Beier 1993).
Aanvalle op mense
Cougar waarskuwing boodskap
As gevolg van die groei in stedelike gebiede, oorvleuel cougar al hoe meer met gebiede wat deur mense bewoon word. Aanvalle op mense is skaars, aangesien cougar-prooi-erkenning 'n aangeleerde gedrag is en hulle gewoonlik nie mense as prooi erken nie (McKee 2003). Aanvalle op mense, vee en troeteldiere kan voorkom as die kat by mense woon. Daar is sedert 1890 bevestigde aanvalle op mense met twintig sterfgevalle in Noord-Amerika, waarvan vyftig van die voorvalle sedert 1991 plaasgevind het (AZGFD 2007). Die sterk bevolkte deelstaat Kalifornië het sedert 1986 'n dosyn aanvalle gesien (na net drie van 1890 tot 1985), insluitend drie sterftes (CDFG 2007). Aanvalle kom die meeste voor gedurende die laat lente en somer, wanneer jong pouers hul moeders verlaat en na 'n nuwe gebied soek (GovBC 1991).
Soos met baie roofdiere, kan 'n poema aanval as hy in die hoek sit, as 'n vlugtende mens hul instink stimuleer om te jaag, of as 'n persoon "dood speel." Die oordrewe van die dier deur intense oogkontak, harde maar kalm geskree, en enige ander aksie om groter en dreigender te vertoon, kan die dier laat terugtrek. Om met stokke en rotse terug te veg, of selfs met blote hande, is dit dikwels effektief om 'n aanvallende poema tot ontkoppeling aan te wend (McKee 2003; GovBC 1991).
As die poema aanval, gebruik hulle gewoonlik hul kenmerkende nekbyt en probeer hul tande tussen die werwels en in die rugmurg plaas. Nek-, kop- en rugmurgbeserings is gereeld en soms dodelik (McKee 2003). Kinders loop die grootste risiko vir aanvalle, en is die minste geneig om 'n ontmoeting te oorleef. Gedetailleerde ondersoek na aanvalle voor 1991 het getoon dat 64 persent van alle slagoffers - en byna alle sterftes - kinders was. Dieselfde studie het getoon dat die grootste persentasie aanvalle in Brits-Columbië plaasgevind het, veral op Vancouver-eiland, waar veral die poema-bevolkings baie dig is.
In die mitologie en kultuur
Die genade en mag van die cougar is wyd bewonder in die kulture van die inheemse bevolking van die Amerikas. Die Inca-stad Cusco is volgens die ontwerp van 'n poema ontwerp, en die dier het ook hul naam aan beide die Inca-streke en mense gegee. Die Moche-mense het die puma dikwels in hul keramiek verteenwoordig (Berrin en Larco Museum 1997). Die hemel- en dondergod van die Inka, Viracocha, is met die dier geassosieer (Kulmar 2007).
In Noord-Amerika het mitologiese beskrywings van die cougar verskyn in die verhale van die Hotcâk-taal ("Ho-Chunk" of "Winnebago") van onder andere Wisconsin en Illinois (Blowsnake) en die Cheyenne. Vir die Apache en Walapai van Arizona was die huil van die poema die dood van die dood (USDA 2007).
↑ W. C. Wozencraft, “Cougar,” in D. E. Wilson en D. M. Reeder, red., Soogdiersoorte van die wêreld: 'n taksonomiese en geografiese verwysing. (Baltimore: Johns Hopkins Press, 1992, IS
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Cougar