Inligting in die Withuis oor vergaderings tussen Obama en China se Xi - EU-verslaggewer
DIE WITTE HUIS
Kantoor van die Pers Sekretaris
Junie 8, 2013
Nuuskonferensie gesê DEUR
NASIONALE Security Advisor TOM DONILON
Palm Springs, Kalifornië
2: 27 PM PDT
MNR. RHODES: Haai, almal. Dankie vir jou besoek aan hierdie inligtingsessie te draai die vergaderings oor die afgelope twee dae tussen President Obama en president Xi. Ek sal dit om asseblief hier om ons nasionale veiligheid adviseur Tom Donilon 'n uitgesoekte van daardie vergaderings gee. Daarna sal ons vrae te neem.
Tom is natuurlik baie gefokus op hierdie China-vergadering as 'n hoofpersoon vir die president oor die verhouding tussen die VSA en China, sodat hy kan praat met enigiets wat verband hou met daardie of ander buitelandse beleidsvrae. Ek is ook bly om vrae te neem oor die FISA-verwante stories wat onlangs in die nuus was. In hierdie opsig wil ek u aandag vestig op 'n feiteblad wat ons aan ons pers gestuur het op die versameling van intelligensie ingevolge Afdeling 702 van FISA, aangesien dit 'n baie goeie basislyn verskaf vir besonderhede oor die program.
Maar daarmee sal ek dit oorskakel na Tom om vir jou 'n openingsaanbieding te gee. Dan neem ons vrae.
MNR. DONILON: Dankie, Ben. Goeie middag, almal. Ek is jammer om 'n bietjie laat te wees. Ek wou vandag praat oor die baie unieke en belangrike vergaderings wat tussen die president Obama en president Xi Jinping van China die afgelope paar dae hier in Kalifornië plaasgevind het.
Ek sou sê aan die begin dat die president was baie goeie gesprekke in 'n informele atmosfeer, uniek informele atmosfeer, met President Xi oor die afgelope twee dae. Die gesprekke was positief en opbouende, omvattende en baie suksesvol in die bereiking van die doelwitte wat ons uiteengesit vir hierdie vergadering.
Voordat ek na die besonderhede van die vergadering kyk, wou ek 'n konteks hiervoor gee. Die vergadering is natuurlik 'n belangrike deel van die President se breë nasionale veiligheidstrategie wat ons sedert die begin van hierdie administrasie uiteengesit het, en onderstreep die belangrikheid dat die Verenigde State produktiewe en konstruktiewe verhoudings met die belangrike magte in die wêreld het. En ons strategiese waarneming dat indien die verhoudings konstruktief en produktief is, dan sou die Verenigde State die land se nasionale belange doeltreffender kan nastreef en dat ons met ander wêreldwye probleme doeltreffend kan oplos.
Hierdie vergadering is ook sentraal tot ons herbalanseringstrategie in Asië-Stille Oseaan. Soos ek al baie gesê het, is die president van mening dat die toekoms van Asië en die toekoms van die Verenigde State diep en toenemend gekoppel is, en ons het vroeg tydens ons ampstermyn - eintlik tydens die oorgang - geoordeel dat ons ondergewig was in Asië, en ons het die afgelope ses of sewe jaar in ander dele van die wêreld oorgewig, veral met betrekking tot ons militêre operasies in die Midde-Ooste en in Suid-Asië.
Daarom het ons 'n vasberade strategie onderneem om 'n stabiele sekuriteitsomgewing te bewerkstellig en 'n streeksorde wat gewortel is in ekonomiese openheid en vreedsame oplossing van geskille en respek vir die universele regte en vryhede in Asië.
Ons herbalanseringstrategie bevat natuurlik 'n aantal elemente: versterking van alliansies, die verdieping van vennootskappe met opkomende magte, bemagtiging van plaaslike instellings, help om streeksekonomiese argitekture te bou wat gedeelde welvaart kan handhaaf - TPP is natuurlik die kern daarvan. En natuurlik sluit dit die bou van 'n stabiele, produktiewe en konstruktiewe verhouding met China in wat ons van die begin van die regering af gehad het.
Met betrekking tot hierdie vergadering, soos ek van meet af aan gesê het, was dit op baie maniere 'n unieke ontmoeting. En weer, as jy terug gaan deur elke ontmoeting tussen 'n Amerikaanse president en die leierskap van China te bestudeer sedert president Nixon se historiese vergadering in Februarie van 1972 in China, dink ek die uniekheid en die belangrikheid van 'n aantal aspekte van hierdie ontmoeting regtig kom na vore.
Nommer een, die opset en die styl. Die omgewing hier was natuurlik in 'n baie informele omgewing en die styl was informeel tussen die president van die Verenigde State en die president van China, wat nie die normale instelling is vir hierdie vergaderings as u dit deur die jare bestudeer het nie. Ek dink die naaste vergadering wat gekom het - met betrekking tot die soort styl - sou die Crawford-vergadering in 2002 tussen president Bush en Jiang Zemin gewees het. Maar daardie vergadering was aan die einde van sy ampstermyn, Jiang Zemin se ampstermyn, en die totale vergaderingsduur was, dink ek, slegs 'n uur en 'n half of twee uur. Hierdie vergadering was natuurlik heeltemal anders.
Tweedens, die lengte van die besprekings, wat ons bereken het om agt uur te bereik, en die breedte en diepte van die besprekings, wat redelik strategies was en feitlik elke aspek van die verhouding tussen die Verenigde State en China gedek het.
Derdens was die tydsberekening - en die tydsberekening hier baie belangrik. Dit was aan die begin van president Obama se tweede ampstermyn as president van die Verenigde State. Dit was aan die begin van president Xi se ampstermyn as president van China, 'n verwagte periode van tien jaar. So, punt een.
Punt twee, dit kom ook by 'n belangrike oomblik van oorgang vir die Verenigde State van Amerika. Soos ek gesê het, ons begin by die tweede kwartaal van die President se maar ook op 'n punt waar ons werklik is op soek na prioriteite tweede termyn en ons ekonomie herstel, dink ek, en 'n groot deel van die herstel werk wat ons gedoen het in die eerste kwartaal is nou vrugte afwerp. En die derde, ons in die gesig staar 'n intense reeks bilaterale, streeks- en globale uitdagings waarop VSA en China samewerking is van kritieke belang.
Die instelling, die styl, die lengte van die bespreking, die breedte van die kwessies wat bespreek word, en die tydsberekening wat ek dink, onderstreep die punt dat dit 'n belangrike en unieke ontmoeting tussen die Amerikaanse president en die leier van China is. En weer dink ek as jy terug gaan en 'n deeglike studie van die ontmoetings tussen die leiers van die Verenigde State en China sedert 1972 doen, dink ek dit word regtig duidelik.
Hoe het hierdie vergadering ontstaan? Laat ek dit net 'n paar minute bespreek. Ons het vanaf die begin van die tweede termyn onderneem om op 'n doelbewuste en doelgerigte manier met die leierskap van die nuwe leierskap van China in gesprek te tree. President Obama het inderdaad 'n telefoongesprek met president Xi gelukgewens met sy verkiesing tot president op 14 Maart, die dag waarop hy verkies is. Ek dink hy het letterlik pas van die vergadering gekom en president Obama het die middag met hom gepraat.
Daarna het ons 'n reeks ontmoetings met die Chinese onderneem. Sekretaris Lew het feitlik onmiddellik uitgegaan om ekonomiese kwessies te bespreek. Generaal Dempsey, die hoof van ons gesamentlike stafhoofde, het militêre en veiligheidskwessies bespreek. Sekretaris Kerry het uitgegaan om diplomatieke en buitelandse beleidskwessies te bespreek. En ek het die drie van die vergaderings gevolg met my eie reis na China net 'n paar weke gelede om die wye verskeidenheid kwessies wat die Verenigde State en China in die gesig staar te bespreek, en om die grondslag vir hierdie vergadering te lê. Weereens het ons 'n doelgerigte en doelbewuste poging aangewend om met die leierskap van China in gesprek te tree en aan hierdie verhouding te werk as ons in ons tweede termyn gaan.
Vervolgens het ons onsself gevra, wanneer moet die president en president Xi mekaar ontmoet. En op die huidige skedule was dit nie tot die G20-byeenkoms in St Petersburg in September nie. En dit het ons geslaan as te lank van 'n tyd; die vakuum sou te groot gewees het. En die president het besluit dat hy sou onderneem om te probeer om 'n vergadering op 'n vroeër datum te skeduleer. En dit is natuurlik hierdie ontmoeting.
Ons het ook gedink hard oor die styl van die vergadering en wat die doel sou wees. En ons het as 'n doel, 'n spesifieke doel om 'n persoonlike verhouding tussen die President en President Xi te bou, en het 'n geleentheid wat nie onder die druk van wat op die rand van 'n ander multilaterale vergadering om werklik gaan sit en verken die kontoere van die VSA -China verhouding.
Die struktuur van die vergaderings: Die vergaderings het, soos u weet, gistermiddag begin, en die eerste onderwerpe vir bespreking was die prioriteite wat elke president vandag vir sy land het om die strategiese konteks vir die bespreking te stel. President Xi het dus breedvoerig gepraat oor sy planne vir sy presidentskap en die plan van sy regering om 'n reeks kwessies te oorskry, te begin met die ekonomiese kwessies. President Obama het gepraat oor sy planne vir sy tweede termyn en hoe hy dinge sien ontvou, en daarna het hulle 'n breër gesprek gevoer oor hoe dit - die strategiese konteks het die betrekkinge tussen Amerika en China beïnvloed.
Dit is dus weer eens, ek dink 'n unieke gesprek tussen 'n president van die Verenigde State en 'n president van China om weer aan die begin van die tweede termyn van president Obama en aan die begin van president Xi 'n taamlike lang bespreking te voer oor hoe hulle sien waar hul lande binnelands is en wat hul prioriteite internasionaal is. Dit was die eerste stel sessies.
Tweedens het ons gisteraand tydens aandete 'n volledige reeks bilaterale kwessies bespreek, insluitend veiligheidskwessies, en ons het gisteraand 'n lang gesprek gevoer oor Noord-Korea, waaroor ek kan praat as u dit wil doen.
Vanoggend het president Obama en president Xi gaan stap om 'n een-tot-een-vergadering te hou - 'n ware een-tot-een-vergadering - met net tolke teenwoordig - het hier rondgeloop en dan gevind 'n plek om te gaan sit. Die vergadering het vanoggend ongeveer 50 minute geduur - en weer gepraat oor 'n aantal sleutelkwessies tussen die Verenigde State en China.
Hulle het van daardie vergadering teruggekom, en ons het weer aan die konferensietafel gaan sit en daarna 'n taamlike uitgebreide bespreking gevoer oor ekonomiese kwessies, insluitend kuberkwessies - wat ons glo natuurlik die middelpunt moet wees van die ekonomiese besprekings wat die Verenigde State gedoen het. State en China het.
Soos ek gesê het, het gisteraand by 'n ete het ons 'n lang gesprek oor Noord-Korea, en laat my praat oor wat net vir 'n paar minute. Soos ek gesê het, dit was 'n beduidende bespreking gisteraand tydens die ete. En soos julle almal weet wat hierdie kwessie te dek, het China 'n aantal stappe wat in die afgelope maande 'n duidelike boodskap te stuur na Noord-Korea, insluitende deur verbeterde toepassing van sanksies en deur openbare verklarings deur die senior leierskap in China.
Die presidente het gisteraand ooreengekom dat dit 'n belangrike gebied is vir die versterk samewerking tussen die VSA en China. Hulle het ingestem dat Noord-Korea moet ontken; dat geen land Noord-Korea as 'n kernwapenstaat sal aanvaar nie; en dat ons saamwerk om die samewerking en dialoog tussen die VSA en China te verdiep om denuclearisering te bereik. Die president het ook aan president Xi beklemtoon dat die Verenigde State enige stappe sal doen wat ons moet neem om onsself en ons bondgenote te verdedig teen die bedreiging van Noord-Korea.
Die twee partye het beklemtoon dat dit belangrik is om steeds druk uit te oefen om Noord-Korea se vermoë om te versprei te stop en om duidelik te maak dat die voortgesette strewe na kernwapens onversoenbaar is met sy ekonomiese ontwikkelingsdoelstellings. Ek glo die besprekings oor hierdie kwessie sal ons in staat stel om voort te gaan en op 'n noukeurige manier te werk in terme van ons samewerking om saam te werk om ons doel te bereik.
Ek dink die kern is: ek dink ons ​​het 'n redelike mate van belyning oor die Koreaanse kwessie gehad - Noord-Koreaanse kwessie, en die absolute ooreenkoms dat ons sal voortgaan om saam te werk aan konkrete stappe om die gesamentlike doelwitte te bereik wat die Verenigde State en China het met betrekking tot die Noord-Koreaanse kernprogram.
Soos ek gesê het tydens die ekonomiese bespreking wat ons vandag gehad het, was kuberveiligheid en kuberkwessies 'n belangrike onderwerp. En weereens, ek dink hulle het dit geneem - eintlik het daardie kwessies die grootste deel van die bespreking vanoggend tussen president Obama en president Xi beslaan. Gegewe die belangrikheid van ons ekonomiese bande, het die president natuurlik die bedreiging vir ons ekonomiese en nasionale veiligheid deur kuber-geaktiveerde ekonomiese spioenasie duidelik gemaak. En ek wil presies weet waaroor ons hier praat. Waaroor ons hier praat, is pogings deur entiteite in China om, deur middel van kuberaanvalle, deel te neem aan diefstal van openbare en private eiendom - intellektuele eiendom en ander eiendom in die Verenigde State. En dit is hier die fokus, daarom was dit vanoggend in die ekonomiese bespreking.
En weereens het ons 'n uitvoerige bespreking hieroor gevoer. Die president het benadruk dat die oplossing van hierdie kwessie regtig die sleutel is tot die toekoms van ekonomiese en Amerikaanse betrekkinge tussen die VSA en China. Hy het president Xi gevra om voort te gaan om ernstig te kyk na die probleem wat ons hier geopper het.
En weer het ek in Maart 'n toespraak hieroor in New York gehou en presies deurgegaan wat die agenda vir ons sou wees met betrekking tot China, en die eerste plek is om hierdie bekommernis te erken. En ek dink dat hierdie kommer op hierdie stadium erken word. Nommer twee - om spesifiek die soorte aktiwiteite wat ons hier geïdentifiseer het, te ondersoek - en die Chinese het ingestem om daarna te kyk. En derdens, om met die Verenigde State in gesprek te tree oor norme en reëls - dit is wat aanvaarbaar is en wat nie aanvaarbaar is op die gebied van kuber nie. Die twee presidente het leiding gegee aan die nuwe kuberwerkgroep, wat, soos u weet, ingestel is onder strategiese ekonomiese dialoog, wat, soos ek gesê het, 'n dialoog sal voer oor die reëls en norme van gedrag in die kuberruimte wat vertrouensbouende maatreëls te ondersoek. En ons het die spanne opdrag gegee om aan die leiers verslag te doen oor hul besprekings.
Ander kwessies wat uiteraard bespreek is, was natuurlik die ekonomie - en ons kan dit diepgaande bespreek as u wil - menseregte, en, belangriker, militêre-tot-militêre verhoudings tussen die Verenigde State en China.
Dit was die afgelope jaar en 'n half of twee jaar 'n belangrike aspek van ons besprekings met China, en die feit is natuurlik dat dit die militêre-tot-militêre verhouding is wat agterbly op ons politieke en ons ekonomiese verhouding. Dit is aan die Chinese kant erken, en ons het eintlik 'n bietjie momentum om hierdie verhoudings te verhoog en te verdiep namate ons hier vorentoe gaan, terwyl ons probeer om 'n omvattende en positiewe verhouding met China te bou.
Ek dink weer dat die president se vergaderings hier in Sunnyland, soos ek gesê het, sonder twyfel uniek was. En soos president Obama gister gesê het, die uitdaging wat hy en president Xi in die gesig staar, om die strewe om 'n nuwe koers vir ons verhouding in kaart te bring, in 'n werklikheid te omskep en om uit te bou wat president Xi en president Obama die nuwe model van verhoudings tussen groot magte.
Dus, daarmee wil ek graag u vrae beantwoord. Ek kan ook nog 'n uur of twee aangaan oor die besonderhede van die vergadering. (Gelag.)
Q Tom, jy het gesê dat die kommer oor kuber op hierdie punt deur die Chinese erken word. Hoe spesifiek is hulle in hierdie erkenning in die privaatbyeenkomste, aangesien dit in die openbaar geneig is om dit nie te erken nie? En Xi het ook gisteraand by die bilat genoem dat China ook slagoffers van cyber-hacking was. Sê hulle dat die VSA China rig, of gaan hulle so breed breek in hierdie besprekings?
MNR. DONILON: 'n Paar dinge - en, dankie, Julie. Nommer een, soos ek gesê het, is dit belangrik om presies te verstaan ​​waaroor ons hier praat. Die bespreking wat ons met China rakende hierdie onderwerp voer, is regtig nie gefokus op kuberkrakery en kubermisdaad nie. Dit is probleme waarmee ons gesamentlik gekonfronteer is, en ons moet op 'n gesamentlike manier saamwerk om ons hierteen te verdedig en met norme van padreëls vorendag te kom met betrekking tot die probleme waarmee ons te make het twee lande waarvan die ekonomie en waarvan die volledige reeks aktiwiteite toenemend aanlyn is en toenemend aan die internet gekoppel word, wat hulle kwesbaar maak.
Dit is egter nie die fokus van die bespreking wat ons vandag gevoer het nie - behalwe in die mate dat ons albei erken dat dit 'n probleem is, en dat dit belangrik is vir die twee groot ekonomieë in die wêreld.
Die spesifieke saak waaroor president Obama vandag met president Xi gesels het, is die kwessie van kuber-geaktiveerde ekonomiese diefstal - diefstal van intellektuele eiendom en ander soorte eiendom in die openbare en private koninkryk in die Verenigde State deur entiteite in China. En die president het dit vandag met 'n paar besonderhede deurgaans deurgegaan en die Chinese regering gevra om oor hierdie kwessie te praat en te verstaan ​​dat dit is - as dit nie aangespreek word nie, as dit steeds die direkte diefstal van die Verenigde State se eiendom is, dat dit sou 'n baie moeilike probleem in die ekonomiese verhouding wees en sou 'n remmer wees vir die verwesenliking van die volle potensiaal.
Ons het, soos u weet, 'n stelselmatige poging aangewend ten opsigte van hierdie kwessie. Ons het die afgelope jaar of wat met die Chinese daaroor gesels. Ons het dit openbaar gemaak. Ek het dit gedoen - die eerste administrasiebeampte wat dit gedoen het. En ons het toenemend direkte gesprekke met die Chinese gevoer deur die verskillende dialoë wat ons opgestel het.
Wat egter van kritieke belang is, dink ek is dat dit nou regtig die middelpunt van die verhouding is. Dit is nie 'n aanvullende saak nie, dit is 'n kwessie wat op die oomblik baie ter sprake is.
Met betrekking tot die vraag wat u direk gevra het of hulle dit erken, is dit interessant, u kan vra of die Chinese regering op die hoogste vlak bewus was van al die aktiwiteite wat aan die gang is met betrekking tot diefstal met kuber. - u kan hierdie vraag egter nie vandag beantwoord nie. U moet - dit is heeltemal direk en dit is nou duidelik dat die Chinese senior leierskap die belangrikheid van hierdie kwessie vir die Verenigde State duidelik verstaan, en die belangrikheid van die Verenigde State om 'n oplossing vir hierdie kwessie te soek.
V As ek u net 'n bietjie meer daaroor kan uithaal, Tom. U het gesê dat die president baie spesifieke inligting oor kuberkrakery deurgegaan het. Het hy spesifieke gevalle van diefstal uiteengesit? En as u 'n bietjie na Noord-Korea sou kon gaan, wat spesifiek het hulle ingestem om te doen? Het hulle - gaan daar meer gesprekke gevoer word? Gaan terug na die Verenigde Nasies? Wat presies?
MNR. DONILON: Wat cyber betref, dink ek dat dit akkuraat is om te sê dat die president pres. Xi die presiese soorte probleme beskryf waaroor ons bekommerd is, en onderstreep dat die Verenigde State geen twyfel het oor wat aangaan nie hier, dat hierdie aktiwiteite in werklikheid aan die gang was en dat dit strydig was met die soort verhouding wat ons met China wil bou, wat 'n omvattende vennootskap is. Om 'n omvattende vennootskap te hê op dieselfde tyd as daar grootskaalse diefstal aan die gang is, is nie - wel, dit gaan baie moeilik wees om te doen.
Maar dit, soos ek vir Julie gesê het, ek dink wat hier belangrik is, is dat dit 'n breë verhouding met China is. Ons het 'n volledige reeks probleme. Ons het 'n half biljoen dollar per jaar handelsverhouding met China. Ons het allerlei interaksie tussen die Verenigde State en China. Ons is hoogs interafhanklike lande en samelewings en ekonomieë, en weer het ons 'n verskeidenheid kwessies. En dit is 'n kwessie wat aan die orde kom en dit sal weer opgelos moet word in die konteks van hierdie breë verhouding.
Ten opsigte van Noord-Korea dink ek dat die belangrike punt hier volledig ooreenstem met die doelwitte - dit is ontkering; volledige ooreenkoms dat die resolusies van die Veiligheidsraad, wat druk op Noord-Korea plaas, eintlik toegepas moet word, en volle ooreenkoms dat ons sal saamwerk om te kyk na stappe wat geneem moet word om die doel te bereik.
Hoekom? Laat ons nou net 'n oomblik daaroor praat met betrekking tot motivering hier. Hoe het die Chinese en die Verenigde State tot dieselfde siening gekom ten opsigte van Noord-Korea en die absolute onaanvaarbaarheid van 'n volledige kernwapenprogram.
En ek dink dit kom by hierdie. Dit kom by die impak, as jy wil, van Noord-Korea steeds 'n kernwapen program wat hulle sal toelaat om 'n proliferator, wat hulle sal toelaat om 'n bedreiging vir die Verenigde State van Amerika bied, soos ons het bespreek word agtervolg en ek met hierdie groep voor, en wat vyf bespreek sal hulle in staat stel om werklik Keer, as jy wil, sekuriteit in Noordoos-Asië.
'N erkende wapen staat in Pyongyang, wapen program in Pyongyang sou natuurlik diepgaande implikasies in die res van Noordoos-Asië hê, en dit is natuurlik die resultate wat die Chinese nie wil sien nie. Hulle is die resultate wat die Verenigde State nie wil sien nie. So ek dink wat jy in werklikheid hier aan die gang het, is 'n gedeelde bedreigingsanalise en 'n gedeelde analise oor wat die implikasies en impak van Noord-Korea sal wees om 'n kernwapenprogram te volg.
MNR. DONILON: Hallo, Mark.
Q Kan ek vra 'n FISA vraag?
MNR. DONILON: Ja, maar ek wil eerder -
Q Jammer. Kan ek vra 'n FISA vraag? Kan jy vir my sê watter soort ondersoek die president wil in die lek van die FISA materiaal? Wil hy 'n kriminele ondersoek?
MNR. DONILON: Ben, wil jy dit neem?
MNR. RHODES: Ja, ek sal dit neem. Eerstens, Mark, wat ons nou daarop gemik is om te doen, en jy het dit gesien in die DNI-stelling, is eerlik om 'n evaluering te doen van die skade wat aan die Amerikaanse nasionale veiligheid gedoen word deur die openbaring van hierdie inligting wat noodwendig geheime is omdat die Verenigde State intelligensie-aktiwiteite moet kan uitvoer sonder dat die metodes aan die wêreld geopenbaar word.
Op die oomblik is daar 'n resensie aan die gang, om te verstaan ​​wat moontlike skade kan wees. Soos dit verband hou met enige moontlike ondersoeke, is ons nog in die vroeë stadiums hiervan. Dit is duidelik dat die Departement van Justisie daarby betrokke moet wees. So dit is iets wat ek dink in die komende dae deur die Departement van Justisie van die intelligensie-gemeenskap aangespreek sal word in oorleg met die volle interagency wat geraak word deur hierdie baie ontstellende lekkasies van nasionale veiligheidsinligting.
V En een vraag oor China - aan die ligter kant. Kan u my vertel van die bankie wat geskenk gegee is? Het president Xi -
MNR. DONILON: Jy wil die bank doen?
MNR. RHODES: Ja.
MNR. DONILON: Ek sal jou laat Ben doen die bank.
V Het die President dit afgelewer?
MNR. RHODES: Ek verstaan ​​'n paar feite oor die bank. Die bank is gemaak van 'n Redwood, wat natuurlik baie eie aan dié deel van die VSA. En die protokol Kantoor ek dink jy kan nie meer besonderhede gee nie, maar ek dink Tom het genoem dat die twee leiers in staat was om 'n wandeling te neem en was in staat om te sit oor wat geword het van die bank dat die Chinese sal saamneem.
Maar weer, ek dink dit is 'n illustrasie van die pragtige deel van die wêreld waar ons in is, natuurlik, verder noord. En ons kan u bykomende besonderhede van ons protokolpersone kry.
MNR. DONILON: Mark, net 'n paar dinge om op te voeg, al is, nie ten opsigte van die bank spesifiek, maar met betrekking tot die persoonlike interaksie tussen President Obama en president Xi. Ons, soos ek vroeër gesê het, sien dit regtig as 'n geleentheid vir die twee presidente by 'n belangrike oomblik hier om hul persoonlike verhouding te verdiep, om vas te stel en te verdiep hul persoonlike verhouding as 'n grondslag vir die toekoms; om die omvang van die kwessies wat ons moet aanspreek spreek.
En ek dink vanuit hierdie perspektief dat hierdie vergadering redelik suksesvol was - baie tyd saam, baie persoonlike tyd saam, insluitend - weereens heel ongewoon dat die president van China en die president van die Verenigde State suiwer bestee het- eenmalige tyd saam sonder hulpmiddels, net tolke, soos ek gesê het, vir 'n lang tydperk.
'N Baie lewendige aandete vanaand, en ook aan die einde van die sessies vandag Mark, kon die president ook tyd spandeer met President Xi en sy gade, mevrou Peng, vanmiddag vir ongeveer 30 minute voordat die Chinese afvaardiging na Beijing.
Daarom wou ek jou 'n soortgelyke gevoel gee van al die elemente wat ons dink belangrik is om die soort verhouding te bou wat ons graag tussen die twee leiers wil sien, asook die verhouding wat ons tussen die twee bou. regerings.
MNR. RHODES: Jessica.
V Ek het twee vrae -
MNR. DONILON: Goed.
QI dink President Xi uitgenooi President Obama na China. Dit is belangrik om op te volg wat vinnig om te bou op hierdie verhouding. Kan jy kortliks praat oor 'n bietjie van die kleur in die ontmoeting met die First Lady van China?
En dan draai jy na die FISA-vraag, nou dat die DNI sommige inligting oor PRISM afgeklassifiseer het, miskien kan jy 'n bietjie meer vrylik daaroor praat. Kan jy mense help om te verstaan, aangesien die administrasie sê dat slegs nie-Amerikaanse persone geteiken word, berig The Guardian dat die 3-biljoen digitale items net in Maart van Amerikaanse bedieners afgehaal is. Hoe kan jy dit verduidelik en Amerikaners verseker dat toesig beperk is tot nie-Amerikaners?
MNR. DONILON: Dankie, Jessica. Met betrekking tot die besoeke was dit weer 'n unieke besoek aan Kalifornië deur president Xi. En terloops, wat ook nog 'n interessante aspek hiervan is dat die Verenigde State dit voorgestel het en daar was regtig 'n vinnige aanvaarding deur president Xi van die uitnodiging om hierdie vergadering baie vroeg in sy termyn te hê. Met betrekking tot toekomstige besoeke, wat jou vraag is, dink ek hulle kom in twee kategorieë, en ons het dit in die vergaderings bespreek. Mens sou 'n soortgelyke informele besoek aan China wees en die ander sou die meer formele wederkerige uitruil van staatsbesoeke wees. En die presidente het albei hierdie kwessies bespreek en het ingestem om hul spanne te werk aan die tydsberekening en poging om dit te skeduleer.
Ek dink die bottom line is dit egter Jessica. Nommer een is dat die president wil graag 'n soortgelyke sessie in China het, buite die hoofstad in 'n meer ontspanne omgewing om die soort het informele give-en-neem dat hy hier gehad het. En in elk geval sal ons werk om die volgende saam te stel, as jy wil, siklus van beurse van die staat besoek aan Washington en Beijing.
Met betrekking tot die vergadering wat die president met Madam Peng en president Xi gehad het, was dit ongeveer 30 minute. Dit het in die sonkamer plaasgevind as u - in die Annenberg-huis. Hulle het 'n aantal dinge bespreek, waaronder haar loopbaan en haar aktiwiteite as First Lady of China.
Ben, wil jy hierdie een neem?
MNR. RHODES: Ja. Jessica, eerstens, wil ek u wys op die DNI-feite oor PRISME, wat volgens my baie inligting bevat, insluitend die feit dat die Amerikaanse regering niemand kan teiken onder die goedgekeurde prosedures vir die versameling van artikel 702 nie, tensy daar is 'n buitelandse intelligensie-doel vir die verkryging van daardie inligting.
Dus met ander woorde, selfs vir buitelandse persone moet daar 'n bykomende stap wees om 'n verband met die versameling van buitelandse intelligensie te identifiseer om addisionele inligting na te streef. Vir Amerikaanse burgers en Amerikaanse persone en mense in die Verenigde State kan hulle nie doelbewus deur hierdie program geteiken word nie, dus maak hulle nie deel uit van die doel van hierdie versameling nie. Verder, as enige Amerikaanse burger betrokke sou raak - besig was met aktiwiteite wat vir die regering van belang was, sal ons moet - net soos met die telefoonsituasie, sal ons moet teruggaan om 'n lasbrief te kry om na te streef verdere versameling oor die inhoud van enige Amerikaanse individu se mededeling.
So sal daar 'n bykomende laag buite PRISM wees vir die Amerikaanse regering om te streef, hersien inligting wat verband hou met 'n Amerikaanse persoon se potensiële verband met byvoorbeeld terrorisme.
Q Kan u kommentaar lewer op die hoeveelheid data en, indien moontlik, hoe die volume data verband hou met nie-Amerikaanse persone?
MNR. RHODES: Ek kan nie kommentaar lewer nie - ek bedoel, die NSA en die intelligensiegemeenskap is waarskynlik die mense wat kommentaar kan lewer op die hoeveelheid van hierdie data. Om hier duidelik te wees, is dit nie asof daar mense sit wat elke stuk inligting lees wat in die universum van versameling is wat die Amerikaanse regering het nie. Soos ons met die telefoonprogram bespreek het, is daar 'n soort data wat ons metadata noem, wat meer uitgebreid is, maar meer anoniem.
Ek dink die punt wat baie belangrik is vir Amerikaners om te verstaan, is dat vir die Amerikaanse regering om te besluit om ondersoek in te stel na 'n Amerikaanse burger of 'n Amerikaanse persoon, daar 'n bykomende stap moet wees buite hierdie programme wat beskryf word om 'n lasbrief en in wese 'n leiding te volg as daar 'n vermeende verband met terrorisme is.
Net soos die president gesê het, luister ons nie na iemand se oproepe nie. Ons wil ook nie mense se elektroniese kommunikasie lees nie. As ons 'n moontlike verband met terrorisme kon opspoor, sou ons na 'n regter moes gaan en 'n lasbrief sou volg om die leiding te ondersoek, net soos in enige ander intelligensie- of strafproses.
Die feiteblad maak dit dus duidelik dat dit breë programme is wat nie weer Amerikaanse persone of mense in die Verenigde State is nie. En om 'n bietjie dieper te gaan, moet ons teruggaan en al die prosedures deurgaan om 'n addisionele lasbrief te kry.
Ek dink dat die feiteblad ook, soos ons gesê het met die inligting rakende telefoongegewens, uiteensit dat al drie die regeringstakke dit streng toesig hou. Dit is dus 'n FISA-bepaling, dus is die hof betrokke by al hierdie aktiwiteite. Die Kongres hou dit ook in hul halfjaarverslae, wat byvoorbeeld aan die Kongres oor hierdie aktiwiteite verskaf word. En dit is natuurlik deel van die Patriot Act wat deur die Kongres in 2009, 2011 goedgekeur is. Natuurlik het die uitvoerende gesag ingeboude prosedures vir die hersiening van hierdie programme deur inspekteursgeneraals en ander meganismes om seker te maak dat daar nie misbruik word nie. en om seker te maak dat hulle gepaste waarborge instel om die privaatheid en burgerlike vryhede van die Amerikaanse volk te beskerm.
V Opvolg -
MNR. RHODES: ons sal u kontak. Maar ek wil - kom ons gaan na Jackie hier.
V Hallo. Net op twee afsonderlike dinge regtig vinnig. Het u al die TransPacific Partnership bespreek, en het China aangedui dat hulle bereid is om by die besprekings aan te sluit? En oor die klimaatsverandering - dit is nogal 'n belangrike ooreenkoms wat u vrygestel het. U het voor die vergadering gesê daar sal geen aflewerings wees nie. Kwalifiseer dit nie as 'n aflewering nie? Was dit 'n verrassing dat dit bymekaar gekom het?
MNR. DONILON: Dankie, Jackie. Met betrekking tot die tweede vraag - ek sal binne 'n minuut terugkom na die eerste - is dit geen verrassing nie. Ons het daaraan gewerk. Vroeër vanjaar het sekretaris Kerry 'n werkgroep oor klimaat saamgestel om praktiese stappe te ontwikkel wat ons saam kon neem om klimaatsverandering aan te spreek. En gedurende die loop van die vergadering, oor die algemeen, het die presidente oor die algemeen die klimaat bespreek en natuurlik ooreengekom dat ons 'n sterk gesamentlike belang het om die klimaatkwessie aan te spreek - 'n sterk gemeenskaplike belang vanuit baie perspektiewe, insluitende volhoubare ekonomiese groei.
As gevolg van die werkgroep se pogings was daar vandag 'n voorbeeld van praktiese samewerking. En dit was, Jackie, net gereed vir die twee presidente om tot vandag toe in te stem om saam te werk om die impak van fluorkoolwaterstowwe op klimaatsverandering aan te spreek. Die VS lei die poging om 'n Montreal-protokolproses te gebruik om die produksie en verbruik van HFC's af te faseer. Meer as 100 lande steun die poging, en vandag, belangriker nog, het China ingestem om met die VSA aan hierdie inisiatief saam te werk. HFC's is, soos u weet, 'n kragtige bron van kweekhuisgasse. Ek dink ons ​​het 'n gedetailleerde feiteblad met betrekking tot hierdie ooreenkoms deurgegee.
Maar weereens, dink ek - ek wil net beklemtoon, dit is die soort praktiese samewerking waaraan ons werk om meer in die klimaatsveranderingsgebied en in ander dele van ons verhouding te sien. Die uiteinde hiervan is dat ons die werkgroep laat instel het. Die werk is gedoen. Daar was gereed om ooreengekom te word, en ons het geen behoefte gesien nie - enige redes dat die presidente regoor die tafel nie net vandag hiertoe sou instem en dit formeel sou uitsit nie, met betrekking tot ons gesamentlike werk nou in Montreal en die Montreal-proses.
Die tweede vraag, die ander vraag wat u gestel het, was oor TPP. 'N Paar punte daaroor. Soos u weet, is die TransPacific Partnership een van die belangrikste inisiatiewe wat die administrasie aan die gang het. Dit is regtig die belangrikste kern van ons ekonomiese werk en ons herbalanseringspoging in Asië. Ons hoop om die TPP teen later vanjaar, en miskien al in Oktober, te probeer voltooi. En soos ek gesê het, dit was 'n baie belangrike projek vir ons.
Dit is vandag 'n bietjie bespreek, met president Xi wat aangedui het dat China daarin belangstel om inligting oor die proses te hê en verder oor die proses ingelig te word en miskien 'n meer formele meganisme vir die Chinese in te stel om inligting oor die proses en die vordering wat ons maak met betrekking tot die TPP-onderhandeling. Natuurlik het ons ingestem om dit te doen. In wese was dit 'n versoek om 'n mate van deursigtigheid met betrekking tot die poging. En weereens, ons verwag om hierdie poging vanjaar te voltooi.
Dit is natuurlik een van die belangrikste handelsinisiatiewe wat ons aan die gang het, en 'n ander een sal bespreek word wanneer ons later in die maand na Noord-Ierland na die G8 gaan. Dit is die handel en belegging wat ons wil onderhandel en voltooi met die Europeërs, wat volgens my twee van die belangrikste ekonomiese belange in die wêreld is.
V Op hierdie stadium sal China dan net op hoogte gehou word? Dit is nie --
MNR. DONILON: Op hierdie stadium - dit was hul versoek, ja. Net om direk te wees -
Q Diplomasie en -
MNR. DONILON: Wel, op hierdie stadium - soos ek gesê het, het ons baie hard daaraan gewerk. Ons is wesenlik op die pad met betrekking tot hierdie ooreenkoms. Ons hoop om dit vanjaar te voltooi. En die punt van president Xi vandag was dat die Chinese graag op hoogte gehou wil word en 'n mate van deursigtigheid in die proses wil hê. En ek het alles gegee wat daarop gesê is. Dankie, Jackie.
Q Dankie. Was daar iets wat president Obama aan mnr. Xi gesê het oor die spanning tussen Japan en China oor die Senkaku-eilande?
MNR. DONILON: Hulle het gisteraand tydens die aandete die Senkaku-eilandkwessie bespreek. Die Amerikaanse mening hieroor is, soos u weet, dat ons uiteindelik geen standpunt inneem oor die soewereiniteitskwessie nie. Maar die president se punte gisteraand was in hierdie trant - dat die partye moet traag, maar nie eskaleer nie; en die partye moet poog om gesprekke hieroor te voer deur middel van diplomatieke kanale en nie deur optrede uit die Oos-Chinese See nie. Dit is in wese die gesprek wat gisteraand plaasgevind het.
QI wou jy spesifiek praat oor Sunnylands. Hoekom het jy die Annenberg Estate? En het die presidente het 'n kans om gholf, gaan visvang? Maak die President het planne om die gholfbaan te gebruik? En was julle 'n bietjie teleurgesteld dat president Xi het nie bly by die boedel?
MNR. DONILON: Wel, dankie vir die vraag. Nommer een, het ons by die fasiliteit hier omdat ons vertroud is met dit as 'n beskikbare konferensiesentrum vir presidensiële vergaderings en minister van buitelandse sake vergaderings was. So het ons 'n lêer op Sunnylands het, as jy wil, as 'n moontlike beraad plaasvind, nommer een.
Nommer twee, soos ek vroeër gesê het, was ons op soek na 'n vroeë vergadering tussen president Obama en president Xi. President Xi was op reis na Latyns-Amerika, president Obama sou in die maand Junie aan die Weskus wees, en ons het die idee aangesteek dat een manier om dit in 'n ontspanne omgewing te doen, sou wees om - en om dit vroegtydig te doen - sou dit weer in Kalifornië wees - in verband met die besoek van president Xi aan Mexiko en Sentraal-Amerika, en met president Obama se beplande besoeke hier aan Noord-Kalifornië en Los Angeles. So dit pas bymekaar.
En soos u weet, is dit 'n fasiliteit wat doelbewus en presies ontwerp is vir presies hierdie soort vergaderings. En dit was 'n geweldige fasiliteit vir ons om vandag te gebruik. Ek weet nie - president Obama het hier gebly en die Chinese afvaardiging het in sy hotel gebly. Dit is die normale - dit sou die normale benadering wees - dat dit ongewoon sou wees om op dieselfde plek te bly.
Q Wat van die golf?
MNR. DONILON: Ek weet nie van gholf.
MNR. RHODES: Ons hou u op hoogte van gholf. (Gelag.)
V Dit is 'n groot probleem hier buite.
MNR. DONILON: Ek doen 'n klomp dinge in my huidige posisie, en een van hulle is nie gholf. (Lag.)
V. Mnr. Donilon, watter tipe uitreik gaan die regering met ander Asiatiese bondgenote doen, spesifiek oor hierdie vergadering, om hulle gerus te stel in 'n situasie waar die VSA en China baie nader kom dat dit nie ten koste van die word ander bondgenote uit die weg geruim? En tweedens, op die tydsberekening van u aangekondigde vertrek, het dit 'n bietjie vreemd gelyk dat dit enkele dae voor hierdie beraad gekom het. Kan u miskien die konteks van die tydsberekening verduidelik, en waarom dit voor en nie daarna was nie?
MNR. DONILON: Goed. Die nommer een, met - dit is 'n uitstekende vraag aan die bondgenote en vennote in die streek. Ons het voor hierdie vergadering kontak gehad met bondgenote en vennote in die streek om met hulle deur te gaan wat die kwessies en ons benadering sou wees. Ek het persoonlik voor die sitting met senior amptenare in die meeste geallieerde regerings gesels. Ons sal beslis direk met hulle in aanraking kom na die sessie. Ek dink ek het Dinsdag eintlik vergaderings met verteenwoordigers om 'n volledige oorsig te kry, en ek verwag dat die president in kontak sal wees met sy eweknieë van die belangrikste bondgenote om dit te ondergaan.
Weereens, dit is deel van ons herbalanseringspoging hier. En ons herbalanseringspoging na Asië is 'n omvattende poging om te verbeter wat ons gesien het as 'n wanbalans in ons pogings wêreldwyd, om meer in Asië te belê omdat ons ons toekoms in toenemende mate met Asië sien as ons in die 21ste eeu gaan.
En soos ek vroeër gesê het, het die herbalanseringspoging baie elemente daarin. Dit sluit in die eerste plek die opknapping van ons bondgenootskappe in, en ek dink dat ons eerlikwaar nogal suksesvol was sedert ons ampstermyn. Dit sluit in om ons verhouding met opkomende moondhede soos Indië en Indonesië te betrek en te verdiep, en ons was redelik aktief daaroor. Dit behels ons werk, as u wil, aan die veiligheid en politieke argitektuur in Asië, en ons het baie hard daaraan gewerk - insluitend, terloops, die president se besluit om op die topvlak aan die Oos-As-top deel te neem en ons vasbeslotenheid om die instelling die eerste diplomatieke en veiligheidsinstelling in Asië te maak. En ek dink dit het 'n groot verskil gemaak.
Dit sluit ons pogings, soos ek was net te bespreek met Jackie, op die ekonomiese kant waar ons probeer om op te bou uit die ekonomiese argitektuur en kom met n wen-wen benaderings hier, en die TPP is ons skoolhoof poging nou met betrekking tot ekonomie. En dit sluit die bou van 'n produktiewe en konstruktiewe verhouding met China.
Ons vennote en bondgenote in die streek verwag ons om ons verpligtinge na te kom om hulle. Hulle verwag dat die Verenigde State van Amerika om voort te gaan om die sekuriteit pogings onderneem, die vorming van 'n platform, as jy wil, wat die grondslag waarop die ekonomiese en maatskaplike ontwikkeling van Asië is gebou is, en voortgaan om alles wat voorsien. Maar hulle verwag ons ook om betrokke te raak in 'n produktiewe en konstruktiewe verhouding met China. En ons het die dubbele verwagtinge, en as 'n skoolhoof mag in Asië, ons gaan oor die vergadering van die verwagtinge.
Met betrekking tot my planne, my gesprek met die President met betrekking tot my getrek het uit hierdie huidige werk begin eintlik aan die einde van verlede jaar. Die president het my gevra om aan te bly deur die middel van die jaar. Ons het 'n aantal projekte wat ons gehad het aan die gang, insluitend 'n reis wat ons geneem het, insluitende die Midde-Ooste en ander plekke; 'n aantal van die ekonomiese inisiatiewe wat ek gepraat oor hier; en werk aan die China verhouding, wat ons gedoen het.
Ek wou 'n a hê - die van julle wat my ken, dit gaan u nie verbaas nie - ek wou 'n gestruktureerde en tydige oorgang hê. Ek wou genoeg tyd hê vir ambassadeur Rice om dag in en dag uit saam met my te werk, want sy begin op 1 Julie, reg in die middel van die jaar, as nasionale veiligheidsadviseur. En dit was eerlikwaar die tydsberekening wat daarvoor gewerk het. Dit is noukeurig oorweeg. Dit was die onderwerp van verskeie gesprekke tussen my en die president en my en ambassadeur Rice, en dit was die regte tyd.
Nou, hoekom voor die vergaderings vandag? Ek het gedink dit is belangrik, eerlik, om so 'n deursigtige met my Chinese eweknieë as moontlik wees. Ek het, soos jy weet, die skoolhoof Withuis persoon wat met die senior Chinese leierskap omdat ons in die kantoor gekom het. Ek het tien en tien ure met die senior leierskap in China deurgebring het oor die afgelope vier en 'n half jaar. En eerlik, sou ek nie gemaklik is kom tot 'n beraad met individue met wie ek gewerk aan 'n paar van die mees sensitiewe kwessies in die wêreld en nie heeltemal by voorbaat met hulle oor wat my planne gaan wees.
Q Dankie. President Obama het genoem dat die VSA en China 'n gesonde kompetisie moet hê. So kan jy uitbrei oor hoe 'n gesonde kompetisie sal wees, watter areas waarvoor die kompetisie sal kom en wat sal ons van die VSA verwag om met China te werk om daardie gesonde kompetisie te bou? Dankie.
MNR. DONILON: Ja. Om 'n gesonde kompetisie op te stel wat u tussen twee groot lande sou verwag - dus binne die konteks is dit die soort gesonde kompetisie wat u sou verwag tussen twee groot lande in alle gebiede, ook in die ekonomiese gebied. En so was dit volgens my 'n redelike reguit waarneming oor die verhouding.
Nou, waaroor ons egter ook hier gesels het, is die belangrikheid daarvan dat die verhouding nie onnodig versleg tot strategiese wedywering nie, as u wil. En dit is weer eens die wortel van hierdie nuwe model van groot magsverhoudinge waaroor president Xi en president Obama gepraat het, waaroor president Clinton - waaroor sekretaris Clinton ook gepraat het in 'n baie belangrike toespraak wat sy verlede jaar tydens die Amerikaanse Instituut vir Vrede.
Wat is die wortel hiervan? Hoekom het ons hieraan gekom? En dit is gewortel in die gesprek wat jy en ek het. Dit is gewortel in die waarneming en die siening deur baie mense, veral in die internasionale verhoudingsveld en sommige mense in die Verenigde State en sommige mense in China, dat 'n stygende mag en 'n bestaande mag op een of ander manier vir konflik bestem is. dit is eintlik net 'n onverbiddelike dinamika tussen 'n voortkomende krag en 'n bestaande krag.
Ons verwerp dit, en die Chinese regering verwerp dit. En die uitbou van die sogenaamde nuwe verhoudings, 'n nuwe model van verhouding tussen groot moondhede, is die poging om te verseker dat dit nie gebeur nie; is 'n poging om te verseker dat ons nie swig voor die idee dat verhoudings tussen lande een of ander onveranderlike wetenskap van die fisika is nie - dat dit eintlik gaan oor leierskap, dit gaan oor bewuste besluite en om te doen wat die beste vir u onderskeie is mense.
MNR. RHODES: Goed, ons neem nog 'n paar. Ek gaan hier na The Guardian.
V Dankie vir die vraag. Ek het 'n breë vraag oor nasionale veiligheidsbeleid wat ek as moontlik aan die Nasionale Veiligheidsadviseur sou wou rig, want dit gaan nie spesifiek oor FISA nie. Gister het die president gesê dat die Amerikaanse volk nie bekommerd moet wees oor wat hulle hierdie week oor toesig geleer het nie omdat daar voldoende toesig van sowel die Kongres as die regbank was. Wat sou u sê vir diegene wat sê dat u al by verskeie geleenthede spesiale voorreg aangeroep het om te keer dat appèlle die hof bereik? En in die geval van 'n toesig oor die kongres, het die Kongres onlangs gesê dat u nie tel hoeveel keer toegang tot Amerikaanse data verkry is nie, terwyl ons vandag, deur middel van die informasie-ontginningstool waaroor ons vandag geskryf het, uitvind dat u elke laaste IP-nommer - IP-adres. Hoe kan u die Amerikaanse volk dan gerusstel dat die kongres- en geregtelike toesig werk soos die president dit sê?
MNR. DONILON: Wel, dit is 'n spesifieke vraag wat jy gevra en ek sal dit oor draai na Ben. Maar ek dink ek kan dit sê, al is, is dat hierdie programme is baie belangrik om die Verenigde State van Amerika en sy vermoë om homself te beskerm, nommer een. Nommer twee, as die president het gister, hierdie programme is onderhewig aan toesig nie net in die uitvoerende tak, wat baie versigtig prosedures en prosesse moet veral seker maak dat die privaatheid en burgerlike vryhede van alle Amerikaners te beskerm, maar ook onderhewig aan baie versigtig toesig deur 'n hof, 'n onafhanklike tak van die regering van die Verenigde State, en deur middel van noukeurige en aanhoudende inligtingsessie en toesig deur die Kongres. En dit is wat ek dink 'n baie belangrike aspek van hierdie hele bespreking, as die President gister uitgelê.
MNR. RHODES: Op die besonderhede het jy 'n paar vrae daar gehad. Eerstens, dink ek dat die NSA in 'n verklaring aan The Guardian voorsien is, het hulle nie die vermoë om die identiteit of ligging van alle kommunikeerders met sekerheid te bepaal binne 'n gegewe kommunikasie wat hulle versamel nie. Dit is dus nie asof hulle die vermoë het om spesifiek die vraag te beantwoord wat die identiteite en nommers van die individue wat met insameling geassosieer word.
Wat hulle doen, is pas 'n verskeidenheid van instrumente, sowel outomatiese en handleiding, te hersien en te karakteriseer kommunikasie en die beskerming van die Amerikaanse volk te verseker. So in wese wat dit beteken is daar voorsorgmaatreëls gebou in die wyse waarop hulle hersiening data in te samel en om daardie privaatheid regte gerespekteer word verseker. En soos ek gesê het, enige bykomende ondersoek wat verband hou met enige iemand sou vereis bykomende owerhede deur 'n regter toegestaan.
Met betrekking tot die Kongres, op die Seksie 702-program wat vandag geklassifiseer is, is dit in Desember 2012 deur die Kongres erken. Dit het 'n verslagdoeningsvereiste vir die Kongres. Daarom moet die Direkteur van Nasionale Intelligensie en die Prokureur-generaal halfjaarlikse verslae verskaf wat die nakoming van die teikenprosedures asook die minimaliseringprosedures wat met die teikenproses verband hou, beoordeel. En daar is addisionele inligtingsessies wat gemaak word aan beide die Intelligensie en die Regterlike Komitees in die Kongres wat met hierdie spesifieke program verband hou.
Ek wil ook vir mense oplet, en ons het dit beskikbaar gestel, dat ons, volgens die ander bepalings wat verband hou met telefoongegevens onder FISA, aan mense beskikbaar gestel het dat daar talle - ek dink 13 - inligtingsessies was ons het geïdentifiseer wat oor die afgelope tyd gegee is - in die onlangse verlede oor die bepaling van FISA - en die betrokke intelligensie-toesigkomitee is ook die Intelligensiekomitee. En ek dink u het 'n brief van Senators Feinstein en Chambliss van Februarie verlede jaar - of Februarie 2011 - gesien wat aangebied het om inligtings te gee aan ander kongreslede wat addisionele vrae gehad het oor hierdie spesifieke program wat deur FISA goedgekeur is.
Die punt is dus dat mense gevra het wat die mening van die president in die algemeen is. En ek is sedert die begin van 2007 by die president, en hy het sy kommer uitgespreek oor die gebrek aan toesig en waarborge wat in die verlede met programme gepaard gegaan het - byvoorbeeld as u 'n regverdige afluister gehad het wat nie die volle toesig oor 'n oordeel. Wat hy as president gedoen het, is om te sê watter programme nodig is, watter vermoëns nodig is om die Amerikaanse volk te beskerm en watter nie.
So byvoorbeeld, die verhoogde ondervraging tegniek program dat ons gevoel beloop martel ons voel nie was gepas met ons waardes of wat nodig is vir ons nasionale veiligheid, en ons het daardie program. Met betrekking tot sommige van hierdie ander programme wat onlangs in die nuus was, die beginsel dat hy bring om te dra, is hoe kan ons verseker dat daar toepaslike wigte en teenwigte en toesig gebou in alles wat ons doen. So, byvoorbeeld, hoe kan ons seker maak dat al drie takke van die regering het oë van hierdie programme?
Hulle is noodwendig geheim. Ons het 'n intelligensie-gemeenskap vir 'n rede. Ons het 'n bedreiging van terrorisme wat ons moet bestry. Ons het 'n vyand wat doelbewus probeer ons metodes van intelligensie-insameling om te werk. Ons kan dus nie bloot uit te saai na ons terroriste vyand, hier is hoe ons intelligensie in te samel op jou. Dis hoekom, gegewe die feit dat dit die geheim, wat jy nodig het in die howe te bring en wat jy nodig het in die Kongres te bring.
Alles wat die afgelope paar dae gedoen en gerapporteer is, behels dus programme wat die toesig van die kongres - en die kongres se toesig - gereël het van die betrokke komitees. Deur die hermagtiging van die Patriot Act, in ander inligtingsessies, is daar ook geleenthede vir ander lede om oor hierdie programme ingelig te word. Die verkose verteenwoordigers van die Amerikaanse volk het dus hierdie programme in die oog.
Met betrekking tot die howe, is dit 'n FISA program. So per definisie is daar 'n regter wat af moet teken op hierdie aktiwiteite. En soos ek gesê het, daar moet addisionele signoff wees indien daar gaan pogings om 'n ondersoek te streef nie. En ons bou in tjeks in die uitvoerende tak. Dus het ons vasgestel, onder ons administrasie, baie geregulariseerde Inspekteur-generaal verslae van alles wat ons doen.
Dus, binne die konteks van noodwendig geheime programme, maak ons ​​seker dat daar al die regeringsvlakke lae is. En dit is iets wat die President glo nodig is om te verseker dat hul privaatheid en burgerlike vryheid bekommernisse in ag geneem word om te verseker dat ons hersien of hierdie programme effektief en noodsaaklik is, gegewe die aard van die bedreiging wat ons in die gesig staar. En dit is die beginsel wat hy sal aanhou om te dra.
En die debat wat deur hierdie openbarings gelei is, soos hy gesê het, terwyl ons nie dink dat die openbaring van geheime programme in die nasionale veiligheidsbelang van die Verenigde State, die breër debat oor privaatheid en burgerlike vryhede is nie, het hom opgehef. sy toespraak by NDU die dag toe hy uit sy pad gegaan het om dit te identifiseer as een van die afwykings waarmee ons moet worstel, gegewe die feit dat as ons alles wat nodig is vir ons veiligheid, ons te veel privaatheid opoffer en burgerlike vryhede, maar as ons alles gedoen het wat nodig is om die privaatheid en burgerregtebeskerming van 100 persentasie te beskerm, sal ons nie gesonde verstand stappe neem om die Amerikaanse volk te beskerm nie.
So ons sal daardie debat hê. Ons verwelkom kongresbelang in hierdie kwessies. Ons verwelkom die belang van die Amerikaners en natuurlik die media in hierdie kwessies. Maar ons is vol vertroue dat ons gedoen het wat ons moet doen om hierdie balans tussen privaatheid en sekuriteit te vestig deur in hierdie streng toesigsmeganismes te bou.
V Met betrekking tot Noord-Korea het hulle gepraat oor die hervatting van sesparty-gesprekke of oor die versterking van die sanksies teen Noord-Korea? En my tweede vraag is dat hulle bespreek het oor die repatriasie van Noord-Koreaanse gebrekkiges? Baie dankie.
MNR. DONILON: Ja. Ten opsigte van Noord-Korea was daar 'n bespreking oor die belangrikheid daarvan om die resolusies van die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies af te dwing en te verhoog - en die druk op Noord-Korea voort te sit, sodat die keuse vir Noord-Korea baie duidelik is.
Tydens die Sesparty-gesprekke was dit 'n bespreking oor die belangrikheid van enige gesprekke wat voortgaan om outentieke en geloofwaardige te wees, dit wil sê gesprekke wat eintlik tot 'n sinvolle resultaat sou lei. En ons het nie regtig van die Noord-Korea op hierdie stadium gesien nie, die soort verbintenis met betrekking tot die inhoud van potensiële gesprekke, dink ek, gaan nou vorentoe beweeg.
En ek het nie - op die -
Q Noord-Korea afvalliges.
MNR. DONILON: Dit is nie bespreek nie.
MNR. RHODES: Die laaste vraag gaan na Kristin.
MNR. DONILON: Hey.
Q Hi, Tom. Hoe ver vooruit het jy besef dat die Chinese First Lady sou kom om hierdie beraad, en het jy dink oor insluitend Obama in die gebeure by almal?
MNR. DONILON: Ek weet nie die presiese tydlyn nie, maar my begrip is dat toe ons die vergaderings hier beplan, dat daar 'n bespreking was oor Madam Peng wat sou kom en dat daar op daardie stadium aangedui is dat mev. Obama se skedule haar nie sou toelaat om kom hier op hierdie datums. En die datums word natuurlik aangedryf deur 'n aantal ander faktore - die reisrooster van president Xi, die reisrooster van president Obama. En dit is dus goed voor die vergaderinge verstaan.
MNR. RHODES: Goed, dankie, almal.
MNR. DONILON: Ek wil net dankie sê. Hulle was regtig deurdagte vrae. Dit is natuurlik 'n baie belangrike verhouding en 'n baie belangrike oomblik vir hierdie verhouding en die deurdagte vrae werklik waardeer. En ek sien jou in Noord-Ierland en in Duitsland.
Goed, dankie, almal. Dankie.
EINDE 3: 21 PM PDT
Lees meer: http://iipdigital.usembassy.gov/st/english/texttrans/2013/06/20130609275764.html?CP.rss=true#ixzz2VkApFG7J