Musiek wat deur koptelefoon gespeel word, kan die luisteraar in 'n meer intieme ervaring dompel. Stokkete / Shutter
Ons navorsing ondersoek musiek en klank oor vyf instellings: tuis, werk, kleinhandelruimtes, privaat voertuig reis en Publieke vervoer.
Ons onderhoude het gevind dat onderhoude dikwels tuis geïdealiseer word volgens wat dit is Rowland Atkinson noem 'n 'toevlugsoord'. Hy stel voor dat, hoewel 'huise selde 'n plek van stilte is', ons ons geneig is om hulle voor te stel as 'toevlug (s) teen ongewenste klank' wat psigiese en perseptuele 'voeding vir ons as sosiale wesens' bied.
Ons het die maniere ondersoek waarop mense die huis vorm en daarop reageer as 'n stel 'veranderlike mikro-klankbeelde". Deur middel van 29-in-diepte onderhoude, ondersoek ons ​​hoe mense musiek en klank gebruik om die huis as 'n soort "interaksieorde". Erving Goffman bedink hierdie term om vas te stel hoe mense reageer op die gevoel "teenwoordigheid" van 'n ander.
Daardie teenwoordigheid kan taalkundig of nie-taalkundig, visueel of akoesties wees. Dit kan materiële drempels, soos mure en heinings, oorsteek. Goffman geskryf:
Die werkmure doen dit, deels omdat hulle vereer word of sosiaal erken word as kommunikasiehindernisse.
Die kweek van soniese oorde deur musiek
Soos ons in ons onlangse opstel in Behuising, Teorie en Samelewing, die soort luister wat die beste pas by die idee van die huis as 'n gehooroord, is die luister van die slaapkamer - veral deur jong mense. Ons het gevind dat die slaapkamer, sowel as 'beheer' en 'afsondering', luisteraars 'n gevoel van 'transendensie' gegee het en hulle in 'diep' luister gedompel het. Een onderwerp het gesê:
As ek 'n nuwe album kry ... wil ek dit beleef deur ... op die vloer te gaan lê ... dan sal ek die ligte afskakel, en ek hou net van musiek, my oë sal nie oop wees nie.
Vir veral jong mense is luister na musiek in hul slaapkamer die klassieke 'sonic haven'. George Rudy / Shutterstock
'N Ander een het gesê dat sy koptelefoon aangetrek het om na spesiale musiekkeuse te luister, hoewel dit nie nodig was nie. 'Koptelefoon ... is 'n meer intieme ... soort ding', selfs in 'n slaapkamer-omgewing.
As dit kom by musiek in gedeelde ruimtes en in verhouding tot bure, het ons onderhoudsonderwerpe albei bewus gelyk van die viscerale magte van musiek en gretig om die territoriale of akoestiese "bewaarplek" van ander te respekteer. Een jong vroulike vrou wat 'n huis met haar ma deel, het die tipe musiek wat gespeel is, versigtig gekonsentreer, en in watter deel van die huis dit gespeel is. Haar keuses hang af of haar ma tuis was en of sy belangstelling in spesifieke genres getoon het.
Al die respondente wat in gedeelde huishoudings gewoon het, het 'n soort sensitiwiteit uitgespreek om nie snags musiek te speel nie.
'N Ander een woon alleen in 'n woonstelkompleks van vyf. Sy het die bure ernstig genoeg opgeneem om net aan haar klavier te "wegtink" toe sy seker was dat haar onmiddellike buurman nie tuis is nie. Sy het nie 'n baie klavier gespeel nie 'in haar woonstel en was net bereid om op 'n klavier te gaan "speel" in sale en in ander nie-huishoudelike instellings.
Musiek as 'n oorbruggingsritueel
'N Ander van ons bevindings stem saam met die mikrososiologiese fokus op hoe mense organiseer tyd en ruimte in die alledaagse lewe. Ons het byvoorbeeld bewyse gevind van hoe musiek gebruik is om wakker te word of om na die naweek oor te skakel, of as 'n "oorbruggingsritueel" tussen werk en huis.
Een onderhoudvoerder het opgemerk dat hy 'in elk geval' terloops aangetrek 'is as hy van die werk af kom. Sy meganisme om na die tuismodus oor te skakel is om na musiek te luister ... pretty much sodra ek by die huis kom ... tensy ek net omdraai en gaan êrens anders reguit ". Met ander woorde, hy het die grens tussen tuis en nie-huis met musiek geassosieer en die luisterrituele van terugkeer huis toe.
Vir volwassenes kan hul gunsteling musiek in die motor speel die wettige ekwivalent van die slaapkamer van 'n tiener. Shutter
Een van die temas in akademiese literatuur oor media en die huis is elektroniese en digitale media vervaag die grens tussen die binnekant en buitekant van die huis. Daar is ongetwyfeld radio, televisie, en nou bring verskillende digitale platforms die wêreld "daarbuite" in die onmiddellikheid en intimiteit van ons eie binnelandse wêrelde. Maar as Jo Tacchi merk op van radioklank, kan hierdie geluide ook gebruik word om 'n sonic te weef tekstuur van huishoudelike gemak, veiligheid en roetine.
Ons het ook interessante soniese kontinuïteite tussen ons huise gevind en hoe ons onsself tuis maak in nie-huishoudelike omgewings. soos Christina Nippert-Eng skryf:
Pendels wat in ons motors toegesluit is, bied die werkende vrou of man die wettige ekwivalent van 'n tiener se slaapkamer, dikwels kompleet met stereostelsel en gunsteling musiek.
Kortom, soniese toevlugsoorde is bloot 'plekke waar ons kan intree na privaatheid', binne of buite ons letterlike huise.
Michael James Walsh, Assistent-professor sosiale wetenskap, Universiteit van Canberra en Eduardo de la Fuente, Erelidmaat, Skool vir Geesteswetenskappe en Sosiale Ondersoek, Universiteit van Wollongong, Universiteit van Wollongong