David Glasgow Farragut - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Admiraal David Glasgow Farragut (5 Julie 1801 - 14 Augustus 1870) was die eerste senior offisier van die Amerikaanse vloot tydens die Amerikaanse Burgeroorlog. Hy was die eerste agterste admiraal, vise-admiraal en volle admiraal van die vloot. Hy word in die populêre kultuur onthou vir sy moontlik apokriewe orde in die Slag van Mobile Bay, gewoonlik geparafraseer: "Verdoem die torpedo's, volspoed vorentoe." Die oorwinning by Mobile Bay het die bod van Abraham Lincoln vir herverkiesing verhoog en het 'n belangrike rol gespeel in die oorwinning van die Noordelike State oor die Konfederale State van Amerika.
Destyds was die vloot nie so goed ontwikkel soos die Amerikaanse leër nie. Daar was sedert die geboorte van die volk volle generaals in die leër, maar Farragut was die eerste volle bewondering van die vloot. Die nalatenskap van Farragut het gehelp om die saak op te bou om die vloot verder te versterk, wat 'n deurslaggewende rol sou speel in toekomstige militêre verbintenisse soos die Eerste en die Tweede Wêreldoorlog.
Vroeë lewe en vlootloopbaan
David Glasgow Farragut is gebore vir Jorge (of George) en Elizabeth Shine Farragut, 'n vrou van Skotse-Ierse afkoms, by Lowe's Ferry aan die Holston (nou Tennessee) rivier. Dit was 'n paar kilometer suidoos van Campbell's Station, naby Knoxville, Tennessee, waar sy vader in die Tennessee-milisie as 'n kavallerier gedien het. Jorge Farragut Mesquida (1755-1817), 'n Spaanse handelaarskaptein van Minorca, 'n Baleariese eiland, het voorheen na Amerika geëmigreer om by die Amerikaanse rewolusionêre saak aan te sluit. Hy was afstammeling van 'n Minorcaanse noemnaam Don Pedro, wat 'n belangrike figuur was om die Mores uit Spanje te verdryf. Die geboortenaam van David was 'James', maar dit is in 1812 verander na sy aanname deur die toekomstige skeepskaptein David Porter in 1808 (wat hom die pleegbroer van die toekomstige burgeroorlog-admiraal David Dixon Porter) maak. Farragut is deur Porter ingeneem nadat sy ma aan geelkoors oorlede is en Porter het aangebied om as die opsigter van die seun op te tree om George Farragut terug te betaal vir sy vooraf versorging van Porter se vader nadat hy 'n hitteslag gehad het wat noodlottig geblyk het (Davis 2000, 683).
David Farragut het op 17 Desember 1810 op negejarige ouderdom die vloot binnegegaan as 'n midshipman. In die oorlog van 1812, toe hy slegs 12 jaar oud was, het hy die bevel gekry oor 'n prysskip wat deur die USS geneem is Essex en haar veilig na die hawe gebring. Hy is gewond en gevang tydens die vaart van die Essex deur HMS Phoebe in Valparaiso-baai, Chili, op 28 Maart 1814, maar is in April 1815 omgeruil. Deur die jare wat gevolg het, het hy in die een opdrag na die ander die hoë vermoë en toewyding aan plig getoon wat hom in staat sou stel om 'n groot bydrae te lewer tot die unie-oorwinning in die burgeroorlog en om 'n beroemde bladsy in die geskiedenis van die Amerikaanse vloot te skryf. Farragut het tot in die uitbreek van die oorlog in Norfolk, Virginia gewoon, maar nadat hy steun verleen het aan president Lincoln se verdediging van Fort Sumter, moes hy verder noord verhuis na die Hastings-on-Hudson-gebied in New York (Davis 2000, 684).
Toe die burgeroorlog uitgebreek het, het Farragut sy dienste aan die Unie aangebied, maar hy het aanvanklik net 'n setel in die Naval Retirement Board gekry weens kommer oor sy geboorte in die suide. Na verloop van tyd het Farragut mettertyd, danksy die oproepe van kommandant David Dixon Porter, sy aannemende broer, en die assistent-vlootsekretaris Gustavus Vasa Fox, op die hoogsee toegestaan. In bevel van die Wes-Golfse blokkeringskader, met sy vlag op die USS Hartford, in April 1862 hardloop hy verby Fort Jackson en Fort St. Philip en die Chalmette, Louisiana, batterye om die stad en die grootste hawe van New Orleans, Louisiana, op 29 April daardie jaar in te neem, 'n deurslaggewende gebeurtenis in die oorlog. Sy land het sy groot matroos na New Orleans vereer deur op 16 Julie 1862 die rang van agterste admiraal te skep, 'n rang wat nog nooit tevore in die Amerikaanse vloot gebruik is nie. (Voor hierdie tyd het die Amerikaanse vloot weerstand gebied teen die admiraal en verkies om die term 'vlagoffisier' te verkies om dit van die tradisies van die Europese vloot te skei.) Later daardie jaar het hy die batterye vergesel om Vicksburg, Mississippi, te verdedig. Farragut het op Vicksburg geen wesenlike sukses gehad nie, waar een skynbare, gekonfedereerde ystervark sy flotilla van 38 skepe gedwing het om in Julie 1862 te onttrek (Davis 2000, 684).
Hy was 'n baie aggressiewe bevelvoerder, maar nie altyd samewerkend nie. By die beleg van Port Hudson was die plan dat Farragut se flotilla met die gewere van die konfederale vesting sou verbygaan met behulp van 'n afwykende landaanval deur die Army of the Golf, onder bevel van generaal Nathaniel Banks, om 08:00 op 15 Maart. , 1863. Farragut het eensydig besluit om die rooster tot 14:00 op 14 Maart te skuif en sy lopie verby die gewere te begin voordat die grondmagte van die Unie in posisie was. Op hierdie manier het die ongekoördineerde aanval die Konfederate toegelaat om op die flotilla van Farragut te konsentreer en sy oorlogskepe groot skade berokken.
Het jy dit geweet? David Glasgow Farragut was die eerste volle bewondering in die Amerikaanse vloot
Die strydgroep van Farragut is gedwing om terug te trek met slegs twee skepe wat die swaar kanon van die Konfederale bastion kon verbygaan. Na die oorlewing van die skouer het Farragut geen verdere rol gespeel in die stryd om Port Hudson nie, en General Banks is gelaat om die beleg voort te sit sonder die voordeel van die vloot. Die Unie-leër het twee groot aanvalle op die fort gemaak en albei is met groot verliese afgeweer. Farragut se vloot was versplinter en kon egter die monding van die Rooi Rivier met die twee oorblywende oorlogskepe versper, maar die gedeelte van die Mississippi tussen Port Hudson en Vicksburg nie doeltreffend patrolleer nie. Die beslissing van Farragut blyk dus duur te wees vir die Union Navy en die Union Army wat die grootste ongevalle in die Burgeroorlog tydens die Slag van Port Hudson gehad het.
Vicksburg het op 4 Julie 1863 oorgegee en Port Hudson as die laaste oorblywende Konfederale vesting aan die Mississippirivier gelaat. Generaal Banks het op 9 Julie 1863 die oorgawe van die konfederale garnisoen in Port Hudson aanvaar, wat die langste beleg in die Amerikaanse militêre geskiedenis beëindig het. Beheer oor die Mississippi-rivier was die middelpunt van die strategie van die Unie om die oorlog te wen en met die oorgawe van Port Hudson is die Konfederasie nou in twee gesny (Davis 2000, 684).
Op 5 Augustus 1864 behaal Farragut 'n groot oorwinning in die Slag van Mobile Bay. Mobile was toe die laaste groot hawe van die Konfederasie aan die Golf van Mexiko. Die baai was swaar gemyn (vasgemaakte vlootmyne was bekend as torpedos op daardie stadium). Farragut het sy vloot beveel om die baai op te laai. Wanneer die monitor USS Tecumseh het 'n myn geslaan en gesink die ander begin terugtrek.
Farragut kon sien hoe die skepe van sy hoë sitplek af terugtrek, tot die tuig van sy vlagskip die USS Hartford. 'Wat is die probleem?' is deur die trompet geskree van die vlagskip na die USS Brooklyn. "Torpedos!" is teruggeskree as antwoord. "Verdoem die torpedo's!" sê Farragut, "Vier klokke. Kaptein Drayton, gaan voort! Jouett, volspoed!" (Shippen 1883, 638). Die grootste deel van die vloot het daarin geslaag om die baai binne te gaan. (Farragut het korrek voorspel dat die meerderheid van die myne nie sou ontplof nie omdat hulle deur die soutwater gedeaktiveer is (Davis 2000, 684). Sy belangrikste teenstander, die CSS Tennessee, is maklik oorval. Farragut het toe geseëvier oor die teenkanting van swaar batterye in Fort Morgan en Fort Gaines om die eskader van Admiraal Franklin Buchanan te verslaan (Davis 2000, 684).
Hy is op 21 Desember 1864 tot vise-admiraal bevorder en na die oorlog tot volle admiraal op 25 Julie 1866 (Davis 2000, 684-685).
Admiraal Farragut se laaste aktiewe diens was in die Middellandse See as bevelvoerder van die Europese Eskader, met die skroeffregat Franklin as sy vlagskip, en hy is op 69-jarige ouderdom in Portsmouth, New Hampshire, aan 'n hartaanval oorlede (Davis 2000, 684). Hy word begrawe in die Woodlawn-begraafplaas, Bronx, New York.
'N Standbeeld van Farragut, wat in 1881 vervaardig is uit die vaartuig van sy vlagskip, staan ​​op Farragut-plein in die middestad van Washington, D.C. Die interpretatiewe gedenkplaat van die National Park Service op die voorgrond noem sy prominentste lyn.
Talle plekke en items word genoem ter nagedagtenis aan Admiraal Farragut:
Farragut Field is 'n sportveld by die Verenigde State Naval Academy.
Farragut, Tennessee, die stad wat naby sy tuisdorp Campbell's Station grootgeword het, en sportspanne van die plaaslike hoërskool, Farragut High School, staan ​​bekend as "The Admirals."
Farragut, Iowa, 'n klein boeredorpie in die suidweste van Iowa. Die beroemde slagspreuk van admiraal Farragut groet besoekers van 'n advertensiebord aan die rand van die stad. Die plaaslike skool, Farragut Community High School, bied 'Admiral' en JV 'Sailor' spanne aan. Die skool bevat ook memorabilia van die skepe wat die Farragut-naam dra.
Vyf Amerikaanse vlootvernietigers is die naam USS Farragut, waaronder twee klasleiers.
In die Tweede Wêreldoorlog het die Amerikaanse vryheidsskip SS David G. Farragut is ter ere van hom genoem.
Farragut Square-park in Washington, D.C.
Twee Washington-metrostasies is vernoem na Farragut Park: Farragut-Noord en Farragut-Wes.
Twee Amerikaanse posseëls: die $ 1-stempel van 1903 en 'n $ 0,32-stempel in 1995.
Skatkisbiljette van $ 100 dollar, ook genoem muntstukke, van die Reeks 1890 en 1891, bevat portrette van Farragut aan die buitekant. Die noot van die 1890-reeks word deur versamelaars 'n waatlemoennota van $ 100 genoem, omdat die groot nulle aan die agterkant soos die patroon op 'n waatlemoen lyk.
David Glasgow Farragut High School, die Amerikaanse Departement van Verdediging, geleë op die vlootstasie in Rota, Spanje. Hul sportspanne staan ​​ook bekend as "The Admirals."
Farragut Career Academy in Chicago, en die sportspanne staan ​​ook bekend as die Admirals. Die NBA-ster Kevin Garnett het Farragut Career Academy bygewoon.
Farragut-monument op Madison Square in New York
'N Laerskool in Mayagüez, Puerto Rico.
'N Graadskool (PS 44) in The Bronx.
Admiraal Farragut Academy is 'n voorbereidende skool met vlootopleiding wat in 1933 in Pine Beach, New Jersey, gestig is, met 'n tweede kampus in St. Petersburg, Florida.
'N Staatspark in Idaho, wat as 'n vlootbasis gebruik is vir basiese opleiding tydens die Tweede Wêreldoorlog.
'N Hotel in Minorca by Cala'n Forcat.
'N Borsbeeld in volle vlootregalië op die boonste verdieping van die Tennessee State Capitol.
Admiraal Farragut-woonstel op die waterweg in Coral Gables, Florida.
Madison Square Park, New York, deur Augustus Saint Gaudens, 1881, replika in Cornish, New Hampshire, 1994
Farragut Square, Washington D.C., deur Vinnie Ream, 1881
Marine Park, Boston, Massachusetts, deur Henry Hudson Kitson, 1881
Hackley Park, Muskegon, Michigan, deur Charles Niehaus, 1900
'N' Commodore Farragut ', wat duidelik gebaseer is op David Farragut, verskyn in Jules Verne se roman van 1870 Twintig Duisend Ligas Onder Die See.
In die fiktiewe televisiereeks is Star Trek, word 'n aantal Starfleet-sterre skip Farragut genoem.
Die album Damn the Torpedoes deur Tom Petty and the Heartbreakers is vernoem na die beroemde aanhaling van David Farragut.
1903 posseël uitgereik deur die Amerikaanse poskantoor ter herdenking van David Farragut.
1812, opgedra aan die Essex.
1815-1817, bedien in die Middellandse See aan boord van die onafhanklikheid en die macedonian.
1818, nege maande aan land studeer aan Tunis.
1819, dien as luitenant op die haai.
1823, onder bevel van die Ferret.
1825, dien as luitenant op die Brandywine.
1826-1838, gedien in ondergeskikte hoedanighede op verskillende vaartuie.
1838, onder bevel van die sloep geplaas Erie.
1841, behaal die rang van bevelvoerder.
Die Mexikaanse Oorlog, beveel die sloep van die oorlog, Saratoga.
1848-1850, diens by Norfolk, Navy Yard in Virginia.
1850-1854, diens by Washington, D.C.
1855, het die rang van kapt.
1854-1858, plig om Mare Island Navy Yard by San Francisco Bay op te stel.
1858-1859, bevelvoerder van die sloep van die oorlog, Brooklyn.
1860-1861, gestasioneer op die Norfolk Navy Yard.
Januarie 1862, beveel USS Hartford en die Wes-Golfse blokkerende eskader van 17 skepe.
April 1862, neem die bevel van New Orleans.
16 Julie 1862 bevorder tot agterste admiraal.
23 Junie 1862, gewond naby Vicksburg, Mississippi.
Mei 1863, beveel USS Monongahela.
Mei 1863, beveel die USS Pensacola.
Julie 1863, beveel USS Tennessee.
Op 5 september 1864 word die bevel oor die Noord-Atlantiese blokkeringskader aangebied, maar hy weier.
21 Desember 1864 bevorder tot vise-admiraal.
April 1865, Pallbearer vir die Abraham Lincoln begrafnis.
25 Julie 1866 bevorder tot admiraal.
Junie 1867, beveel USS Franklin.
1867-1868, onder bevel van die Europese Eskader.
As die eerste volle admiraal in die Amerikaanse vloot, en as gevolg van sy leierskap tydens die Burgeroorlog, was Farragut 'n inspirerende figuur binne vloot- en militêre kringe. Die oorwinning van 'n sterk vloot onder effektiewe leierskap as 'n belangrike komponent van militêre bekwaamheid, word onderstreep deur sy oorwinning op Mobile Bay, wat gekrediteer is as bydrae tot die bevordering van president Lincoln se herverkiesingsbod. In die toekomstige oorloë het 'n sterk Amerikaanse vloot 'n wesenlike rol gespeel in die beskerming van voorsieningskonvooie aan haar Europese bondgenote in die Eerste Wêreldoorlog en om die oorwinning teen Japan in die Stille Oseaan-teater van die Tweede Wêreldoorlog te bekom.
Brockett, L. P. 1866. Ons Groot Kapteins: Grant, Sherman, Thomas, Sheridan en Farragut. New York, NY: C. B. Richardson.
Davis, Michael S. 2000. "David Glasgow Farragut." in Ensiklopedie van die Amerikaanse burgeroorlog: 'n politieke, sosiale en militêre geskiedenis, onder redaksie van David S. Heidler en Jeanne T. Heidler, 682-685. New York, NY: W. W. Norton & Company. ISBN 039304758X
Duffy, James P. 1997. Lincoln se admiraal: die burgeroorlogveldtogte van David Farragut. New York, NY: Wiley. ISBN 0471042080
Eicher, John H., en David J. Eicher. 2001. Hoë opdragte van die burgeroorlog. Palo Alto, CA: Stanford University Press. ISBN 0804736413
Farragut, Loyall. 1879. The Life of David Glasgow Farragut, eerste admiraal van die Amerikaanse vloot, met sy joernaal en briewe. New York, NY: D. Appleton and Company.
Hearn, Chester G. 1998. Admiraal David Glasgow Faragut: die burgeroorlogsjare. Annapolis, besturende direkteur: Naval Institute Press. ISBN 9781557503848
Lewis, Charles Lee. 1941-1943. David Glasgow Farragut. Annapolis, besturende direkteur: United States Naval Institute.