Die koffiemasjien lees my gedagtes. Elke keer wanneer ek dink “Ek is lus vir koffie” skakel die blerrie ding outomaties af. Ek dink aan die ding in ‘n manlike vorm. Hy is aspris en hy weet waste houvas hy oor my het met sy verleidelike aromas en verslawende bestanddele. Hy weet ek sal hom nooit weg gooi nie. Baie soos die werklike man in my lewe.
Hy jaag aan. Soms big time. Hy weet hy kan maar. My gedrag in die verlede het dit aan hom bewys. Vergewe en vergeet. Vergewe en bietjie langer gevat om te vergeet. Vergewe en nou sal ek nooit weer kan vergeet nie. Weet hy dit? Ek dink so, maar soos alle mans kies hy om dit te vergeet.
Dis die effek van ‘n affêre. In ons geval affêres. Dit verhard jou. En ontnugter jou tot op ‘n punt waar jy dink, Jou Bliksem! Dis genoeg. Dan kyk jy na sy bone. Asem hom in en proe hom en dan vergeet jy momenteel van sy ontydige afskakel.