Toermalyn PY-20 - Inligting
kpl. 161; a. 2 3 ", 4,50-kar. Mg., 2 dct.)
Toermalyn (PY-20)-'n seiljag wat in 1930 in Bath, Maine, deur die Bath Iron Works gebou is soos Sylvia, is op 16 Mei 1941 deur Logan G. Thomson gekoop. Sy het op 23 Junie die Marine Basin Co., Brooklyn, NY binnegegaan vir omskakeling voordat sy na die New York Navy Yard gegaan het, waar sy op 19 September 1941 as Toermalyn (PY-20) aangestel is, het lt.kom. Charles E. Regter, USNR, in bevel.
Die omgeboude seiljag vertrek op 2 Oktober uit die hawe van New York en arriveer twee dae later in Norfolk, Va. Sy het gedurende die twee oorblywende maande dat die Verenigde State tegnies in vrede gebly het, by Hampton Roads opereer. Na die aanval van Japan op Pearl Harbor, het sy haar aanvanklike oorlogspatrollies aan die ooskus in Norfolk en Charleston, SC, uitgevoer.
In die vroeë deel van die jaar 1942 vind Toermalyn tussen Norfolk en Key West, Fla. Op 29 Junie vertrek sy uit Key West om 'n konvooi handelsvaartuie na Norfolk te begelei. Onderweg terug na Charleston het sy Landedowne (DD-486) ​​bygestaan ​​om 'n kontak onder water te bewerkstellig; maar nie een van die twee skepe het daarin geslaag om die vermeende U-boot op te spoor nie. Die seiljag het op 5 Julie by Charleston aangekom. Haar volgende missie het haar gevra om 'n konvooi na die Britse Wes -Indiese Eilande te begelei. Sy bereik Trinidad op 26 Julie met haar aanklagte en patrolleer in daardie omgewing tot vroeg in Augustus voordat sy op die 12de van daardie maand na Key West vaar.
Na 'n rondvaart op patrollies in die waters van Florida, vertrek sy op 27 Oktober uit Key West, saam met SC-499, SC-641 en SC-675-om vyf handelaars na Havana, Kuba, te begelei. Toermalyn is daarna op pad na New York, waar sy op 7 November aangekom het. Sy het op die 19de na Guantanamo Bay, Kuba, teruggekeer en 'n patroon vasgestel wat deur baie van haar daaropvolgende diens geduur het waarin sy konvooie tussen New York en hawens in die Karibiese Eilande begelei het. Op 13 Desember 1942, vyf dae uit New York, het Tourmaline se onderwater -klanktuig 'n sterk metaal eggo gekry. Sy het vinnig aangeval en drie dieptekoste laat val voordat haar stuurrat beskadig is. Die begeleier het gedwing om met haar enjins te stuur, en die steengroef het ontsnap.
Nadat die skade herstel is, het Toermalyn die begeleiding hervat en konvooiwerk voortgesit tot 25 Januarie 1944. Op daardie dag het die seiljag bevele ontvang om by die 1ste vlootdistrik aan te meld, waar sy by die Naval Local Defense Force in Boston, Mass. die res van 1944 en tot in Junie 1945 het Toermalyn die waters aan die kus van Massachusetts gepatrolleer aan die einde van die oorlog in die Atlantiese Oseaan.
Toermalyn is op 18 Julie 1945 uit diens gestel en is tydelik by die Mystic Shipbuilding Company and Repair Yard ', Oos-Boston, Massa gelê. 3 Januarie 1946. Op 23 Januarie 1946, Andrew
M. Embiricos en Manuel E. Kulukundis, van die Greek War Relief Association, Inc., het die seiljag onder sy oorspronklike naam, Sylvia, gekoop.
Die definitiewe toermalyn koopgids
Die definitiewe gids vir die verstaan ​​van kwaliteit in toermalyn. Beoordeel kleur, duidelikheid, sny en meer. Al wat jy moet weet.
GIA Nagraadse Gemoloog
ICA -ambassadeur in Kenia
So, wat maak 'n goeie toermalyn? Wat is die kwaliteitsfaktore wat u moet oorweeg?
Eenvoudig gestel, soos met alle edelstene, is "The 4 C's" die belangrikste faktore wat kwaliteit in toermalyn bepaal: KLEUR | DUIDELIKHEID | SNY | KARAT GEWIG Ons sal een vir een in detail hierna kyk.
Beoordeel toermalyn kleur
Dit is 'n wye onderwerp, aangesien toermalyn in so 'n groot verskeidenheid kleure kom, dat die bespreking van elke kleurtipe individueel buite die omvang van hierdie artikel val. Dit is egter onnodig, aangesien kleurgehalte voortspruit uit 'n universele stel reëls. Ons sal hier die GIA (Gemological Institute of America) benadering gebruik om in te kleur. Die GIA benader kleur met behulp van drie komponente - Tint, toon en versadiging.
As u die kleur in toermalyn beoordeel, moet u na hierdie drie komponente kyk. Kom ons kyk eers na Hue.
Hue in toermalyn verstaan
Tint is die komponent wat die minste kwaliteit beïnvloed, aangesien dit hoofsaaklik die kleur "sensasie" beskryf wat die menslike oog waarneem. Kleur bestaan ​​bloot as 'n interpretasie van die ligspektrum deur die menslike oog terwyl dit deur 'n edelsteen gaan.
Blou toermalyne word Indicolite genoem, groen word Verdeliet genoem, rooi en pienk staan ​​bekend as Rubelliet.
Tone beskryf die ligtheid tot duisternis van 'n kleursensasie in 'n edelsteen. Dit is 'n belangrike komponent in die beoordeling van kleurgehalte in toermalyn, soos met alle edelstene. Dit verwys basies na hoe donker of lig 'n juweel vir die oog verskyn. Die onderstaande afbeelding toon dat 'n groen Toermalyn 'n ligte, medium of donker toon kan hê.
Wat ook al die kleur van die toermalyn, u wil op soek wees na 'n mooi medium toon, nie te donker nie, nie te lig nie.
Kleurversadiging in toermalyn
Dit is die belangrikste van die 3 komponente vir die beoordeling van die kwaliteit van kleur in toermalyn. Dit verwys na hoe diep/helder die kleur is.
"DIE T-SHIRT-ANALOGIE": Om 'n analogie te gebruik-as u 'n splinternuwe rooi T-hemp wat u by die winkel gekoop het, voorstel. Dit is intens rooi wanneer u dit die eerste keer koop. Na 'n aantal wasbeurte verval die kleur daaruit totdat dit 'n bleek weergawe van sy vorige self word. Dit was baie versadig toe dit nuut was en versadig was na baie was.
Daarom, as u 'n toermalyn beoordeel op grond van kleurgehalte - hoe meer intens/lewendig die kleurversadiging is, hoe meer waardevol is die klip.
Beligtingsfaktore en Dichroïsme
Die ligbron onder wie u 'n juweel sien, kan die kleur wat u sien beïnvloed, dus is dit altyd 'n goeie idee om Toermalines onder verskillende ligbronne na te gaan voordat u dit koop. Rooi en pienk lyk beter onder 'n gloeilamp, terwyl die koeler kleure soos groen en blou beter lyk onder daglig of wit lig.
Geen studie van kleur in toermalyn sou volledig wees sonder 'n blik op dichroïsme nie. Toermalyn is 'n sterk dikroïese edelsteen en as sodanig kan die optiese as en die loodregte as verskillende kleure vertoon.
Begrip van duidelikheidsfaktore in toermalyn
Namate edelgesteentes in die natuur vorm, kan daar dikwels onvolmaakthede in hulle voorkom. Dit kan baie vorme aanneem, insluitend krake as gevolg van hoë druk, kristalle van dieselfde spesie (of ander) wat daarin groei, naalde en met vloeistof gevulde geneesde frakture, genaamd "vingerafdrukke". Hierdie onvolmaakthede het 'n invloed op die duidelikheidsgraad van Toermalyn, en u moet bewus wees van waarna u moet kyk as u duidelikheid beoordeel.
Tipes insluitings wat u in toermalyn kan sien:
Dit hang heeltemal af van watter kleur Toermalyn u kyk. Die GIA groepeer edelstene in tipes, afhangende van hul neiging om insluite te bevat. Tipe 1 juwele is dié wat selde insluitings in die natuur bevat, tipe 2 is gewoonlik wat insluitings bevat en tipe 3 is byna altyd ingesluit.
Rubelliet en Pink Toermalyn is tipe 3 -juwele en daar kan byna altyd verwag word dat hulle oogsluitings insluit, terwyl alle ander kleure tipe 2 is.
Die volgende grafiek toon hoe tipe 2 -klippe vir duidelikheid beoordeel word.
Beoordeling sny in toermalyn
As ons sny bespreek, praat ons nie van die werklike vorm van 'n toermalyn nie. Of 'n toermalyn byvoorbeeld as 'n ovaal of 'n rondte gesny word, het geen invloed op die kwaliteit daarvan nie. Wat belangrik is, is die kwaliteit van die snit. Anders as Diamonds, word hierdie gebied van die 4 C's nie op dieselfde standaard beoordeel nie. Die onderstaande prent gee u 'n goeie idee van waarna u moet kyk en waarna u nie moet kyk nie:
'Native Cut' waatlemoen -toermalyn wat slegte simmetrie toon en 'n bolle paviljoen langs fyn gesnyde Rubelliet -toermalyn.
Let op die bolle paviljoen aan die linkerkant van die oorspronklike snitstuk en die asimmetrie in vergelyking met die beter snystuk aan die regterkant.
Gesonde verstand seëvier. Soek 'n Toermalyn met 'n mooi simmetriese snit, mooi geplaasde fasette en goeie ligterugvoer. Vermy klippe met bolle pawiljoene en asimmetriese vorms.
Karaatgewig in toermalyn
Soos met alle juweeltipes, is toermalyn skaarser in groter groottes. Om 'n juweel in die natuur groot te word, moet die hitte en druk honderde miljoene jare lank konstant bly.
'' N Edelkristal het ruimte nodig om te groei. As hierdie toestande nie konstant bly nie
edelkristalle kan nie groot word nie. Daarom is groter groottes skaars en meer
Oorsprong en bronne van toermalyn
Toermalyn word op baie plekke in die wêreld aangetref, soos gesien kan word op die kaart van toermalynbronne wat hieronder getoon word:
Kaart met bronne van toermalyn regoor die wêreld
Die belangrikste bronne van toermalyn is:
Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK)
Dit is duidelik dat dit 'n voordeel is as u direk by die bron kan koop, aangesien u in staat is om die talle wins wat in die verspreidingsketting voorkom, uit te skakel.
Die prys van toermalyn hang af van die kleur wat u koop. Die duurste variëteit toermalyn - die pragtige, skaars Paraiba -toermalyn kan $ 10.000 per karaat en hoër ophaal, afhangende van grootte en kleurversadiging, terwyl kleiner geel slegs $ 50 per karaat kan kos. Die spektrum van pryse is so groot soos die kleurreeks in hierdie wonderlike juweeltipe.
Toermalyn Rough / Uncut
Toermalyn word op verskillende maniere in verskillende dele van die wêreld ontgin en volgens die tipe bron. Sommige bronne is primêr, wat beteken dat die kristalle direk uit die aar of pegmatiet ontgin word waarin hulle oorspronklik gevorm is. Ander is alluviale bronne, wat beteken dat die toermalynkristalle deur verwering en erosie van die oorspronklike bron af weggevoer is.
Toermalyn word op verskillende maniere in verskillende dele van die wêreld en volgens die tipe bron ontgin. Sommige bronne is primêr, wat beteken dat die kristalle direk uit die aar of pegmatiet ontgin word waarin hulle oorspronklik gevorm is. Ander is alluviale bronne, wat beteken dat die toermalynkristalle deur verwering en erosie van die oorspronklike bron af weggevoer is.
Toermalyn primêre bron
Toermalyn uit primêre bronne kan nog steeds in hul "kristalgewoonte" wees. Dit beteken dat hulle in hul oorspronklike vorm is wat hulle in die natuur gevorm het. Alle juwele het 'n kristalsisteem en 'n kristalgewoonte waarin hulle groei - Toermalyn groei in 'n seskantige potlood.
Kan toermalyn behandel of verbeter word om die kwaliteit daarvan te verbeter? Die antwoord is Ja, dit kan. Die mees gebruikte behandeling vir toermalyn is verhitting. Hierdie behandeling word gewoonlik gebruik as 'n toermalyn te donker is en 'n ligter, aantrekliker kleur tot gevolg het
Ander behandelings sluit in bestraling en olie om breuke te verberg, veral by Rubellite.
Toermalyn is nog nooit suksesvol gesintetiseer nie. Wat dit beteken, is dat dit nog nooit in 'n laboratorium gekweek is nie, dus u hoef nie hieroor bekommerd te wees nie, maar daar is talle nabootsings op die mark, waaronder gewone glas en ander natuurlike edelstene soos Apatite, Topaz en Andalusite.
Antony voltooi sy GG (Graduate Gemologist) in 1998 aan die Gemological Institute of America in Kalifornië na 'n graad aan die Universiteit van Bath, in Engeland. Hy het uitgebreide ervaring in die handel in gekleurde edelgesteentes, met meer as 20 jaar wat ru by die bron gekoop het. Hy is tans die ambassadeur in Kenia vir die ICA (International Colored Gemstone Association) in New York, wat die wêreldwye liggaam vir gekleurde edelstene is.
V5.19.0 (2021-04-28) ¶
Hanteer opsionele parametreering van eth_call -toestand. (#1921)
Voeg list_storage_keys by, deprecate listStorageKeys (#1944)
Voeg net_peers deprecate netPeers (#1946)
Voeg trace_replay_transaction by, deprecate traceReplayTransaction (#1949)
Voeg add_reserved_peer by deprecate addReservedPeer (#1951)
Voeg parity.set_mode by, deprecate parity.setMode (#1954)
Voeg parity.trace_raw_transaction by, deprecate parity.traceRawTransaction (#1955)
Voeg parity.trace_call by, deprecate parity.traceCall (#1957)
Voeg trace_filter by, deprecate traceFilter (#1960)
Voeg trace_block by, deprecate traceBlock (#1961)
Voeg trace_replay_block_transactions by, deprecate traceReplayBlockTransactions (#1962)
Voeg parity.trace_transaction by, deprecate parity.traceTransaction (#1963)
Dokumenteer status oorskry van eth_call. (#1965)
Geskiedenis van Maine Toermalyn
1820 was een van die belangrikste jare in die geskiedenis van Maine. In daardie jaar het Maine staatskaping gekry en die 23ste staat in die Verenigde State van Amerika geword. In dieselfde jaar is toermalyn in die berge van Wes -Maine ontdek.
Augustus Choate Hamlin, seun van Elijah Hamlin, een van die oorspronklike ontdekkers, het die grootste deel van sy lewe die berg Mica verken op soek na skatte wat daar weggesteek is. Hy het ook die werk van sy vader, sowel as sy eie en ander, deeglik gedokumenteer, en sy History of Mount Mica, gepubliseer in 1895, gee ons 'n volledige weergawe van die oorspronklike ontdekking in 'n beskrywing so aanskoulik dat dit werklik 'n skakel is terug in die tyd, na die herfs van 1820. Sy werk word met dank erken as die belangrikste bron van ons inligting oor die ontdekking van toermalyn in Maine.
Hierdie ontdekking is gemaak deur twee studente wat geïnteresseerd geraak het in mineralogie, en wat 'n groot deel van hul vrye tyd deurgebring het op soek na minerale tussen die oop randjies en berge rondom die dorpie Parys, Maine.
Laat in die herfs van 1820, en op een van sy helder, kalm dae, het Elijah Hamlin en Ezekiel Holmes begin om die heuwels te ondersoek wat die oostelike grens van die stad Parys vorm, en wat na die noordweste strek.
Hulle het die grootste deel van die dag op Mount Mica, 'n deel van die bergrug in die suide van die dorp, deurgebring en was besig om af te daal westelike agteruitgang op pad huis toe, net toe die son sak agter die groot Witberge, vyftig kilometer of meer weg op die westelike horison. Jong Hamlin huiwer vir 'n oomblik op die heuwelkam om die opwindende toneel te geniet wat voor hom uitsprei, en toe hy na die ooste draai vir 'n laaste blik op die bos en berge agter hom, flits 'n helder groen skynsel van 'n voorwerp op die wortels van 'n boom wat deur die wind omgedraai word en sy oog vang.
Op pad na die plek, vind hy 'n deursigtige groen kristal wat los op die aarde lê en steeds aan die wortel van die omgevalle boom vasgeklou het. Die student gryp die glinsterende juweel gretig vas en roep terug na sy metgesel, wat reeds oor die wenkbrou van die heuwel gegaan het en 'n entjie van die helling af was. Nadat hulle die nuutgevonde skat ondersoek het, het die studente noukeurig tussen die omliggende grond gesoek na ander eksemplare, maar die vinnig toenemende skemering het die jeugdige mineraalkundige gou genoop om die soektog te laat vaar. Hulle het egter besluit om die volgende oggend vroeg terug te keer en die verkenning voort te sit, maar gedurende die nag het 'n storm ontstaan ​​en die heuwel en sy aangrensende velde bedek met 'n dik sneeuwmantel wat tot die volgende lente oorgebly het.
Sodra die winter se sneeu weggesmelt het en die heuwel en sy kante aan die uitsig gelaat is, het die studente weer na die soektog teruggekeer, en hierdie keer met sukses. Hulle gaan direk na die kaal rand wat op die wenkbroue van die heuwel groei, en wat hulle nie tydens hul vorige besoek ondersoek het nie, voordat die duisternis hulle ingehaal het. Toe hulle oor die rots klim, was hulle verstom toe hulle baie kristalle en fragmente van kristalle waarneem wat op die kaal randjies lê en skitter in die sonstrale. Dit het hulle versigtig versamel en ander na die aarde opgespoor onder die rand, en wat gevorm het uit die ontbinding van die rots, het hulle gretig die grond opgedraai op soek na verborge skatte. Dertig of meer kristalle van merkwaardige skoonheid en deursigtigheid het die werk van die studente beloon, en met gemengde gevoelens van vreugde en verwondering het hulle hulle teen die strale van die sonlig gehou en die verskillende skakerings van groen, rooi, wit en geel bewonder verskillende skakerings. Hulle het inderdaad op een van die rykste en skaarsste laboratoriums van die natuur afgekom.
Die nuus van die ontdekking het na die dorpsbewoners versprei, en baie van hulle het vinnig na die plek gekom en 'n aantal fyn eksemplare as trofeë of aandenkings gekry, maar die presiese aard van die ontdekking was nog onbekend, selfs vir die oorspronklike ontdekkers. 'N Paar eksemplare is na die professor van die Yale -universiteit, Benjamin Silliman, gestuur en is eers daarna as toermalyn geïdentifiseer. Beskrywings van die vroegste juwele is in 1826 deur Hamlin gepubliseer, en onthul sy vaardigheid as 'n bekwame amateurmineraloog. In 1822 het die jonger broers van Hamlin, Cyrus en Hannibal (later vise -president van Abraham Lincoln) toe skaars in hul tienerjare 'n paar skietgereedskap geleen, 'n ru -ontploffing gemaak en 'n holte in die soliede rand oopgemaak, op soek na kristalle buite die oorspronklik op die oppervlak gevind, of deur oppervlakkige grawe. Hulle pogings is baie beloon, met sommige van die grootste en destydse beste kwaliteitmonsters wat nog ontdek is. Hulle het meer as twintig kristalle van verskillende groente en rooi kleure versamel, sommige groter as twee sentimeter lank en 'n duim in deursnee.
Die nuus van die toermalynontdekking het vinnig versprei, en Mica -berg het gou bekend geword as die belangrikste plek in Noord -Amerika vir minerale van so 'n groot verskeidenheid en rykdom.
Toermalyn word nou al byna 200 jaar lank in Maine ontgin, en vandag word die berg Mica steeds beskou as die grootste potensiaal vir bykomende produksie van kristalle en edelstene. Groot ontdekkings is daar gemaak so onlangs as 1978, toe 'n merkwaardige kristal in 'n pomelo-grootte holte gevind is, en een van die klippe wat daaruit gesny is, was 'n wonderlike blougroen juweel van 256 karaat, wat 4-5 keer groter is as die vorige " grootste-beste " juweel uit hierdie omgewing.
1972 – 'n Wêreldklas -ontdekking
Plumbago Mountain was die plek van 'n ontdekking in 1972, wat nou erken word as die grootste juweelvonds in Noord -Amerika. Die nou bekende ontdekking is in Augustus 1972 deur George Hartman, Dale Sweatt en James Young gemaak, en na 'n paar voorlopige ontginning en verkenning is die Plumbago Mining Corporation georganiseer deur Hartman, Sweatt en Dean McCrillis. Hulle het 'n huurkontrak van die International Paper Company verkry, Frank Perham is gehuur, en die ondersoek na juweeltoermalyn is hervat, wat in Oktober 1972 tot gevolg gehad het, met 'n reeks sakke wat ryker was as wat voorheen in Maine ontdek is, en miskien oral in die wêreld.
Die mynboubedrywighede op Plumbago Mountain het tot 1974 voortgeduur, en besonderhede van die vroeë vondste is beskikbaar deur die lewendige beskrywings in Dean McCrillis ' daaglikse logboek:
"Maandag, 23 Oktober 1972 – Dit het vandag baie gereën, maar ons het aanhou werk en die sak ontwikkel wat ons die vorige aand gevind het. Gooi baie groot en taamlik lekker toermalyne uit. Dit blyk dat hierdie sak groter kan wees as wat ons gedink het.
Dinsdag, 24 Oktober 1972 – Weer het baie koud en helder geword. Stel twee ontploffings af om die ingang van die sak te vergroot, en spandeer die grootste deel van die oggend aan die buitekant van die sak. Rondom die middag kon ons in die sak sien en was baie bly en opgewonde om 'n groot toermalyn te sien. Ons haal 'n skepmandjie met groot toermalynkristalle, nie baie van goeie juweelkwaliteit nie, maar 'n pragtige kleur. Ons het vanaand vertrek met 'n gevoel van hoop.
Woensdag 25 Oktober 1972 Fred & Dale het aanhou werk, die sak het gister oopgemaak, die oorskot in die sak skoongemaak en ondersoek of dit verder gaan. Ek en Frank beweeg om die hoek en boor in die vloer van die put waar die stortingsterrein was. Ons beland vinnig in 'n ander sakkie, en na deeglike skietwerk het ons 'n sak oopgemaak van die beste toermalyn wat ons tot nog toe gesien het. Die kristalle was vasgevang in 'n nagmerrie -warboel soortgelyk aan " optelstokkies " en was bedek met 'n vetterige swart film mangaanvlek. Af en toe neem ons 'n kristal uit en spoel dit in 'n plas water net om onsself te verseker dat dit regtig toermalyn is wat ons vind. 8220Danger – Blasting Area " tekens ooit 50 voet, ons word voortdurend gepla deur rockhounds. Ons het die gebied afgetrek en Bob Brown van Hanover gehuur om ons te help met die mynbou en om mense weg te hou van die myngebied.
Donderdag 26 Oktober 1972 – 'n Helder, helder dag. Ons het die nuwe sak baie versigtig, met die hand gewerk, en 'n groot hoeveelheid baie fyn materiaal onttrek. Dit was ons beste dag tot dusver.
Vrydag, 27 Oktober 1972 – Nog 'n mooi, helder herfsdag. Het die grootste deel van die oggend aan die kante van die sak opgedoen en terselfdertyd rommel uitgegrawe en probeer om 'n paar kristalle in die middag te laat om besoekers van die departement van geologie in die staat te laat sien. Laat die oggend, terwyl ons die agterkant van die sak skoonmaak, het ons die begin van 'n ander wa gevind. Twee of drie kristalle so groot soos bierblikkies uitgetrek. Het die gebied ongeskonde gelaat tot die aankoms van Robert Doyle, staatsgeoloog, en sy assistent, Walter Anderson. Wys hulle die begin van die nuwe sak en nooi elkeen om die beurt om 'n kristal of twee te verwyder. Hulle was geweldig opgewonde en ons het dit moeilik gehad om hulle uit die sak te kry.
Dit was duidelik dat hierdie trosse groot kristalle duisende jare gelede plaasgevind het toe druk of bewing veroorsaak het dat die kristalle van die kante van die sakwand afbreek en in 'n massa na die middel en soms aan die onderkant van die sak val. Ons het gevind dat ons sekere gedeeltes kan paar deur kristalle versigtig te verwyder en dit dan in rye buite die sak te lê. Dit is 'n frustrerende proses, aangesien kristalle redelik eenvormig in deursnee lyk, twee of drie duim en soortgelyk in voorkoms, dit wil sê dieprooi kerne met 'n dun laag groen aan die buitekant. Het kristalle uit dieselfde trosse toegedraai en in dieselfde boks geplaas en hoop om later 'n beter pasmaat te maak. Doyle, Anderson en Malcolm McLean van die papiermaatskappy, het Dale en Fred gehelp om kristalle gedeeltelik skoon te maak en toe te draai, terwyl ek en Frank dit versigtig uit die sak gehaal het. Alle hande werk nou. Hoe verder ons gaan, hoe moeiliker word dit om die toermalyn te bereik. Ons word voortdurend gepla deur oppervlakwater wat uit die agterkant van die sak sak. Omdat ons bang is om naby die kristalle te blaas, moet ons met die hand beitel om plek in die sak te maak om te werk. baie keer moet die een man water borg terwyl die ander werk om die kristalle te onttrek. Dit lei tot baie vreemde liggaamsposisies en verstrengelinge. By meer as een keer, toe ek óf Frank óf beknop of koud geword het, moes ons stop en uitvind hoe ons onsself kan ontwrig om in 'n nuwe posisie te kom. Ons is nou diep genoeg in die rand sodat dit selfs met die probleem om water te suip, in die gat warmer is as buite. Eintlik dink ek nie dat ons op hierdie stadium regtig te veel aandag gee aan die fisiese ongemak nie, aangesien dit lyk asof die toermalyn al hoe beter word en hoe volop word hoe verder ons in die muur kom.
Dale het vandag na die bank gegaan en onderhandel oor die huur van 'n kluis in die kelder om die materiaal te stoor, aangesien ons reeds die kluise wat voorheen gehuur is, ontgroei het.
Saterdag, 28 Oktober 1972 – Baie koud en somber vandag met 'n ligte motreën. Met die hand buite die sak vergroot om ons meer ruimte te gee om te werk. Gevind wat blykbaar die begin van 'n ander sak agter die een is wat ons nou werk. Deur op ons rug in die huidige sak te lê en so ver as moontlik te strek deur 'n klein spleet agter in die sak, voel ons groot kristalle, maar kan dit nie deur die gat kry nie. Deur aan die muur te beitel en te gryp, het ons die gat genoeg vergroot sodat Frank die bokant van sy bolyf in die sak kon kry. Hy het baie fyn toermalyn en baie korrel- en kristallyne albiet uitgebring, die meeste sneeuwit en baie mooi.
Middag die sak vergroot sodat twee van ons binne kan werk. Dit is moeilik om die grootte van die sak op hierdie punt te bepaal, maar daar blyk geen einde te wees nie. Ons moet baie versigtig werk, aangesien ons neste van toermalyne vind wat willekeurig in die cleavelandite versprei is. Ons het vandag 'n ontsaglike kristal ontdek, groen, ongeveer 13 sentimeter lank, 4,5 duim in deursnee, halfdeursigtig tot deursigtig met 'n basale pinakoïde-afsluiting. Skrap die albiet versigtig van die kristal af en laat dit op sy plek bly. Verskeie lede van die party wat buite die sak gewerk het, het een vir een ingekom om hierdie wonderlike eksemplaar te sien voordat ons dit verwyder het. Ons het selfs Frank se vrou, Mary, wat klaustrofobies is, aangespoor om in te kom kyk.
Ons is nou ongeveer 12 tot 13 voet binne die berg. Ek kan nie help nie, maar ek is jammer vir diegene wat buite die gat werk. Dit lyk asof hulle al die vuil werk verrig terwyl ek en Frank baie plesier het, al is ons beknop en die fisiese arbeid is baie moeilik. Ons het vandag laat in die nag gewerk. Daar is blykbaar nog geen grens aan die binnekant van die sak nie. Frank was so moeg dat hy vanaand op die berg geslaap het in die waghut. Ek en Dale het al die materiaal wat vandag ontgin is, wat minstens 200 pond toermalyn moes beloop, van die berg af geneem en in die somerhuis van my moeder gebêre toe die bank gesluit was.
Sondag, 29 Oktober 1972 – Toe hy teen dagbreek terugkom op die terrein, werk Frank reeds in die gat. Ek het by hom in die gat aangesluit en Dale werk buite en probeer plek maak vir die puin wat ons deur die ingang sal uitstoot. Binne die sak het ons die grootste deel van die oggend die puin skoongemaak en die sak verken in 'n poging om vas te stel hoe omvangryk dit is. Op hierdie punt is die sak minstens 15 voet lank en 8 voet hoog, en dit lyk asof daar 'n ander kamer aan ons regterkant vorm.
Teen die middag het ons die eerste kamer verlaat, alhoewel daar nog baie toermalyne daar is en die tweede kamer begin verken. Ons enigste ligbronne is batterylanterns. Gewoonlik spel ek en Frank mekaar, die een hou die lantern vas terwyl die ander werk. Soms stop ons albei en trek albei lanterns aan om te verken. Dit is regtig te mooi om te beskryf. Daar is pilare van pers lepidoliet met baie kristallyne terwyl albiet tussenin stapel. Uit die albiet steek toermalynkristalle van alle groottes en kleure op. Toe ons in die tweede kamer inbeweeg, lyk dit asof die toermalyne kleiner, maar selfs meer gemmer is. Die meeste toermalynse is nou twee tot vier sentimeter in deursnee, sommige met rooi kerne en 'n groen skil, en ander soliede groen. Ons het tot dusver geen soliede rooi kristalle gevind nie.
Dit het die hele dag hard gereën en dit was baie winderig en koud, maar dit het niemand gelyk nie. Ek en Frank was natuurlik binne -in die gat en ons was glad nie bewus van die weer nie. As Dale nie rommel uitskep nie, kruip hy binne -in die ingang van die sak en draai en pak die beter monsters. Die staat het twee fotograwe gestuur om films en foto's te neem, maar hulle kon slegs foto's neem weens die slegte weer.
Die vrou van Dale en my vrou het gehelp met die sorteer buite die bal. Die gedeelte van die sak waarin ons is, is so ryk aan toermalyne dat selfs nadat ons twee in die sak die beter en groter kristalle uitgesoek het, al die vullis wat ons uitstuur, weer gesorteer moet word. Daar was vandag verskeie kere dat Frank en ek letterlik in die gat geblokkeer is, want ons het soveel matriksmateriaal by die ingang opgehoop. Diegene wat buite was, kon dit nie vinnig genoeg skop om die ingang oop te hou nie. Ek dink nie een van ons dink aan die bevalling nie, want ons het soveel pret en ek gee nie eens om nie te rook. Ek het een of twee keer probeer rook, maar ek vind die rook te irriterend vanweë die klein ruimte en die gebrek aan sirkulerende lug. Af en toe stuur iemand 'n blikkie bier of 'n Italiaanse toebroodjie in en ons sal eet en drink terwyl ons werk.
Ons is nou 25 tot 30 voet binne die rand en moet die materiaal ten minste twee keer hanteer voordat ons dit by die ingang van die sak kan kry. Die hoeveelheid materiaal wat vandag geproduseer word, is ongelooflik, want dit was selfs meer as gister en êrens in die omgewing van 300 pond. Ons het almal die materiaal op die vragmotor van Dale gepak en almal het die berg verlaat, behalwe ek. Ek was te moeg en oornag in die waghut. Môreoggend beplan Dale om meer spasie in die bank te vind om materiaal te stoor.
Maandag, 30 Oktober 1972 – Fred het vandag teruggekeer na 'n naweek by die huis en was natuurlik baie tevrede met die hoeveelheid materiaal wat ons gekry het.
Die pad van die waghut by die Twin Tunnels tot by die myn is byna onbegaanbaar. Die swaar reën het baie gebiede uitgespoel en die toestemming van 300-400 meter van die tweelingtunnels na die myn het baie gevaarlik gemaak. Ons moet ten minste een voertuig daar kan kry om ons voorraad te haal en die toermalyn snags af te bring. Bob spandeer 'n geruime tyd aan die werk op die pad en sorg dat hy dit met klein bome versier waar hy kan. Frank se bakkie en my Landrover is die enigste voertuie wat tot by die myn kan haal.
Toe Frank vanoggend aankom, het hy 'n plank van 15 voet saamgebring waarop hy relings aan weerskante vasgemaak het. Hy het ook sy seun se rooi karretjie en 'n lang tou saamgebring. Hy het gedink dit sou 'n meer doeltreffende manier wees om die materiaal uit die sak te haal. Ons het die spoor van die ingang van die sak tot by die begin van die baan met rotse en puin gelê, en ons het nou 'n ru, maar baie doeltreffende mynspoorlyn.
Daar is nog steeds baie water wat in die sak sak, wat in 'n sekere sin goed is, omdat dit aandui dat daar ten minste nog 'n sakarea voor ons lê, wat ons per ongeluk leegmaak terwyl ons grawe. Dit maak dinge egter baie ongemaklik, aangesien ons meestal in water lê of kniel.
Ons het 'n stelsel uitgewerk waarin ek en Frank om die beurt die kar gebruik. Hy werk nou in die eerste kamer en ek in die tweede kamer. As een van ons by 'n gebied met goeie toermalyn kom, pluk en pak die persoon die beter monsters versigtig uit, terwyl die ander een die kar gebruik om die albiet, lepidoliet en kleiner toermalyne te stuur wat weggegooi moet word om by die beter materiaal uit te kom . Die puin is nou so ryk aan goeie toermalyn dat dit nou twee of drie mense aan die buitekant van die sak neem om die kleiner toermalyn uit die ander materiaal te haal. Daar is soveel materiaal om te sorteer dat ons uiteindelik tussen 15 en 20 sakke ongesorteerde sakmateriaal aan die einde van die dag sak om op 'n toekomstige datum gesorteer te word. Hierdie sakke is gebruikte graansakke en weeg tussen 150 en 200 pond wanneer ons dit gevul kry.
Rostin reported details about the confidential papers that were discovered aboard the Everalda to the BdU and his lengthy wireless signals were picked up by Allied stations, allowing them to pinpoint the position of U-158 by radio direction finding. In the afternoon on 30 June, a PBM-3C Mariner flying boat (VP-74 USN/P-1, pilot Lt Richard E. Schreder) on anti-submarine patrol from Bermuda was redirected to the area, picked up a radar contact while flying in low clouds and completely surprised the U-boat on the surface by diving out of the sun, dropping two depth charges that detonated directly underneath the stern and caused her to sink immediately, leaving behind a large field of wreckage and oil. All 54 crew members and the two prisoners from Everalda verlore gegaan het. The Allies were aware that several confidential documents carried by all merchant ships were compromised in this incident and were forced to make great efforts to replace the codes and books that were in use at the time.