Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 19 Februarie 2006. (aand)
Sing vooraf: Skrifberyming 18-2:5 (36)
Lofpsalm 19:1, 6
Psalm 9:9, 10.
Skriflesing: Efesiërs 2 en Romeine 9:1-33.
Teks: Efesiërs 2:8, 9 en Heidelbergse Kategismus Sondag 7.
Ons moet met geloofsekerheid lewe.
Ons moet elke dag lewe in die wete dat die Here jou vrygespreek het van sy straf, omdat Jesus Christus vir jou borg gestaan het daarvoor.
Ons moet getuig van ons verlossing, maar ons getuienis moet dit altyd duidelik maak dat dit nie onsself is wat ons verlossing bewerk het nie.
Die Here Jesus Christus het ons verlossing aan die kruis bewerk.
Ek en jy is uit genade in hierdie verlossing ingesluit deur die verkiesing van God.
Daar is nie een mens wat hom daarop kan roem dat hyself sy verlossing bewerk het, of dat hy iets moes byvoeg tot sy verlossing by die verdienste van die Here Jesus Christus nie.
As ons oor verlossing dink of praat, is daar altyd twee groot probleme waarteen ons ons vasloop.
Die een is die uitverkiesing van die Here, want die Bybel leer ons dat die Here alleen sy uitverkiesing opgestel en in sy Raad vasgemaak het.
Ek het nie saam met Hom besluit of ek hemel toe gaan of nie.
Hy het dit alles besluit.
Hy alleen het my uitverkies en salig gemaak.
Die ander deel van hierdie geweldige saak is my verantwoordelikheid in die Here se uitvoering van hierdie saak van my verlossing.
Want die Bybel leer op baie plekke dat ek self tot bekering moet kom of ek gaan verlore.
Die Here hou my vir my sondes en my ongeloof verantwoordelik!
Hoe kom hierdie twee dinge bymekaar?
Die raakpunt tussen hierdie twee uiterstes is die Here se genade.
Uiteindelik gaan dit alles oor die genade van die Here en hoe dit in die geskiedenis van mense se lewens verwerklik word.
Hoe raak die genade van die Here mense? Ons kyk na die volgende:
1. God se genade is beperk tot sekere mense (vraag 20).
2. Ons ontvang God se genade deur die geloof (vraag 21).
Hierdie saak is seker die een enkele saak wat die moeilikste is om te verstaan en om te aanvaar in die hele Bybel. Daar is twee dinge wat die probleem veroorsaak:
Die een is die mens se eie verwaandheid wat maar altyd wil hê dat hy beslissingsreg en beheer oor alles moet hê ‑ ook oor sy eie saligheid.
Die tweede probleem is dat die Bybel baie moeilike uitsprake hieroor maak, want sommige uitsprake laat blyk dat die Here alleen beslis, en ander weer asof die mens kan beslis oor sy saligheid.
As 'n mens nie al die uitsprake met mekaar in verband bring nie, en in verband met mekaar lees nie, ontstaan hierdie verwarring. Om ons verlossing reg te verstaan, is dit dus baie noodsaaklik dat ons ons Bybel se binnekant moet ken!
Die apostel Johannes skryf dat die Here Jesus Christus aan die wat Hom aangeneem het, mag gegee het om kinders van God te word.
Die waaragtige lig wat elke mens verlig, was aan kom in die wêreld. Hy was in die wêreld, en die wêreld het deur Hom ontstaan, en die wêreld het Hom nie geken nie. Hy het na sy eiendom gekom, en sy eie mense het Hom nie aangeneem nie. Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo; (Johannes 1:9-12 AFR53)
Die woord aanneem beteken tog dat die mens 'n verantwoordelikheid het wat hy moet nakom: hy moet iets doen, naamlik Jesus Christus aanneem.
Johannes maak dit duidelik dat daar beslis mense is wat Jesus nie aangeneem het nie, en wat dus ook nie salig word nie.
Matteus gee die rede waarom dit so gebeur het: dit is nie aan hulle gegee om kinders van God te word nie. Jesus Christus het dus ook nie aan hulle die ewige lewe gegee nie.
Toe antwoord Hy en sê vir hulle: Omdat dit aan julle gegee is om die verborgenhede van die koninkryk van die hemele te ken, maar aan hulle is dit nie gegee nie. (Matteus 13:11 AFR53)
Maar Hy sê vir hulle: Almal vat hierdie woord nie, maar net dié aan wie dit gegee is. (Matteus 19:11 AFR53)
Die apostel Johannes skryf neer dat Johannes die Doper al gesê het:
'n Mens kan niks aanneem as dit hom nie uit die hemel gegee is nie. (Johannes 3:27 AFR53)
As ons al die dinge saamlees met Romeine 9 van vers 9 tot vers 16, sien ons dat hierdie "keuse" om salig te word, in sy diepste wese nie deur 'n mens geneem kan word nie.
Die gedeelte beskryf die gesprek tussen die Here en Rebekka en toe die Here vir haar gesê het dat haar oudste seun die jongste een sal dien (Gen. 25:23), omdat die Here die oudste een gehaat het en die jongste een liefgehad het.
Mens sal nou dink dat dit onregverdig is, want die kinders het dan nog nie iets verkeerds gedoen nie, waarom kan die Here dan die een verwerp?
Die Here verduidelik dan in vers 11 aan ons waarom dit so is:
Hy is heeltemal vrymagtig om te besluit soos Hy wil.
Hy laat Hom nie in sy besluit deur menslike oorwegings lei nie.
Want toe die kinders nog nie gebore was en nog geen goed of kwaad gedoen het nie dat die voorneme van God volgens die verkiesing kon bly staan, nie uit die werke nie, maar uit Hom wat roep (Romeine 9:11 AFR53)
Die gedeelte maak dus een ding baie duidelik: Jakob en Esau het nie besluit oor hulle saligheid nie.
Die Here het daaroor besluit lank voordat hulle gebore was.
Al was Jakob die eerste deel van sy lewe taamlik los in sy verantwoordelikheid teenoor die Here, het die Here hom tog deur 'n ware geloof ingelyf in die dood en verlossing van Jesus Christus.
Daar is dus 'n defnitiewe verskil tussen die manier waarop ons in die verderf beland het, en die verlossing wat deur Jesus Christus bewerk word.
Almal het deur Adam in sonde geval, terwyl almal nie deur Jesus verlos word nie.
Dis eintlik logies, want as alle mense deur Jesus verlos word, sou die hel nie bestaan het nie, want wie sou dan daarin wees?
As ons 'n leer sou aanhang waarin ons vir ons eie saligheid kan kies of dit bewerk, dan skend ons eintlik die almag van God.
Dink byvoorbeeld aan die woorde wat in Titus 2:14 staan:
ons grote God en Verlosser, Jesus Christus wat Homself vir ons gegee het om ons te verlos van alle ongeregtigheid en vir Homself 'n volk as sy eiendom te reinig, ywerig in goeie werke. (Titus 2:14 AFR53)
Die feit dat hier geskryf staan dat Jesus vir Hom 'n volk voorberei, wys tog ook baie duidelik dat Hy nie alle mense voor die voet as sy volk beskou nie. As dit die geval was, sou die Here dit so laat skryf het.
Daar is 'n baie sterk verband tussen die genade van God wat ons ontvang en ons geloof.
Die feit dat Jesus sekere persone uitsonder wat in sy genade deel, beteken nie dat ons nou in spanning moet leef en wonder of ons uitverkorenes is of nie.
Daar is mense wat bang is. Hulle wil graag in die ewige lewe ingaan, maar nou kan hulle dalk nie daar inkom nie omdat hulle nie deur die Here uitverkies is nie.
Ons kan met sekerheid weet of ons 'n uitverkorene is of nie.
Jou geloof wys dit vir jou.
Daarom is daar een gedeelte in ons belydenis wat handel oor wat 'n ware geloof is.
'n Ware geloof is 'n baie deeglike kennis van alles wat in God se Woord staan.
Daarby ook nog 'n vaste vertroue dat ons as persoon in hierdie beloofde genade en verlossing deel.
Hoe maak ons en die Bybel met mekaar en hoe maak ons met die Here Jesus Christus?
Geloof is enersyds die genade dat ons die nabyheid van God ken.
Dit is dat ons God in sy Drie‑Eenheid ken.
Maar genade is ook nog meer as dit.
Dit is is om die Bybel in jou hart te laat leef.
Dit om die volle verantwoordelikheid te aanvaar vir die dinge wat God van jou verwag ‑ soos Hy dit in sy Woord stel.
Dan kan ons weet dat God jou sal vergewe as ons uit swakheid 'n fout maak, want daar staan in Psalm 103 dat die Here Hom soos 'n Vader ontferm oor sy kinders.
Daar staan 'n lang lys van dinge wat alles jou geloof raak, soos bv. dat die Here ons ongeregtighede vergewe.
Hy laat ons onverdiend in sy genade deel deur die dood van Jesus Christus.
Wat is die krag van hierdie geloof?
Dit dat ons ons sonder twyfel aan God kan toevertrou.
Dis waar dat ons eie verdienste onwaardig is - soos ons self.
Daarom is daar geen moontlikheid dat ons ons op onsself kan verlaat nie.
Maar die feit dat ons in die Here Jesus Christus ingelyf is in die volle genade van God, maak vir ons die deure van die hemel oop. So bring die geloof lig in ons lewe, omdat daar iets is om voor te lewe.
Wat moet ek nou glo? Waar begin ek? Ons begin by die Bybel en ons glo alles wat in die Bybel beloof word, presies soos dit daar staan!
U moet nou net nie verward raak en by uself dink dat die Bybel darem 'n geweldige dik boek is met baie verskillende sake, en dat dit onmoontlik is om dit alles te weet nie.
Die Here het bepaal dat sy kerk deur die eeue die waarhede wat in die Bybel openbaar word, in belydenisskrifte saamgevat word.
Een so 'n voorbeeld is die Apostoliese Geloofsbelydenis wat ons elke Sondagoggend voor die erediens saam bely.
Die inhoud van die evangelie bind ons as gelowiges saam in hierdie ware geloof. Daarmee openbaar die Here aan ons dat ons al grootliks kan weet wie almal saam met jou die ewige lewe gaan deel: dis al die mense wat saam met jou die volle inhoud van die evangelie bely.
Besef u altyd dat as ons so saam is in 'n erediens, daar verskillende dinge is wat ons van nou af tot in ewigheid toe saambind.
Een van die dinge is ons gemeenskaplike belydenis dat ons volle saligheid rus op Jesus Christus die Here.
Ons is 'n groep mense wat almal eenders ons menslike swakheid beleef. Ons ervaar almal hoe die sonde ons dikwels verinneweer.
So maak die Here sulke ware gelowiges oor die eeue uit die mensdom bymekaar en bring Hy hulle saam in die eenheid van sy kerk.
Daarom berei ons saam voor om saam Nagmaal te vier.
Ons voorbereiding bestaan uit 'n verlange daarna dat die Here weer ons geloof versterk deur die gebruik van die sakramente.
Ons wil dit weer sigbaar ervaar dat die Here se liggaam verbreek en sy bloed vergiet is tot 'n volkome versoening van al ons sondes.
Maar ons moet besef dat ons nie in u eie kragte nagmaaltafel toe kom nie.
Ons maak ook nie 'n keuse om te kom nie.
Die Here beveel ons om te kom ‑ behalwe as u 'n sondaar is wat nie aan Hom gehoorsaam wil wees nie. Dan sal Hy u deur die kerkraad verbied om Nagmaal te kom gebruik.
Ons kom gebruik Nagmaal in die besef van ons skuld.
Maar ook in die besef van God se liefde en genade.
Ons kom omdat God die Heilige Gees ons laat glo dat ons ingelyf is in die genade van Jesus Christus.
Leef dan 'n lewe wat pas by so 'n geloof. Laat almal sien dat die Here u sy eiendom gemaak het. Nie omdat u uit uself tot die ewige lewe in staat is nie, maar omdat God u lankal daartoe verordineer het, en nou kom dit in u lewensstyl na vore.
Kom ons lees saam wat 8in die Heidelbergse Kategismus van hierdie beginsels geskrywe staan in Sondag 7: