'N Ou vloer wat al sy prag herstel - Nuttig - 2022
Die binneontwerper Víctor Zorita Hy het 'n regte juweel gevind toe hy die bevel van die eienaars aanvaar. Dit was 'n jong paartjie, liberale professionele persone wat op soek was na 'n vloer in die sentrum van Madrid, beide om te leef en om hul werk te doen. Die gebou is oorspronklik vanaf 1912, en die struktuur daarvan bevestig die kriteria vir argitektuur van daardie jare. As punte ten gunste aangebied hoë plafonne, balkonne op die straat en houtvloere. In teenstelling hiermee is 'n kompartementele verdeling met binne-kamers wat skaars die lig bereik het. Die feit dat hy in 'n ooglopende slegte toestand was, met veelvuldige vorige werke - geen integrerend en nie altyd suksesvol nie, het hom van voor af begin.
Die hervorming is met twee doelstellings voorgestel: skep oop omgewings en laat natuurlike lig in elke hoek bereik. Om dit te kan doen, het Víctor Zorita die uitgawemure onderdruk en die plant in groter ruimtes herverdeel. Die woonkamer is byvoorbeeld die resultaat van die samesmelting van twee kleiner kamers. Die anneksasie daarvan behels ook ander dekoratiewe oplossings, soos om die nuwe ruimte met plafonlisterwerk te verhoed, en LED-strokies daarin weg te steek waarmee u indirek verstelbare beligting kan geniet. 'N Wesenlike deel van die hervorming was ook die rehabilitasie van die oorspronklike elemente Dus het die balkonne hul eertydse glorie herwin: die binnenshuise fraileras - die ekwivalent van die rolluike, wat op die deure aangebring is - is wit geverf om die lig van die huis te verbeter; die kristalle is vervang deur isolerende glase; en die buitenste yster Majorcans is in blou gelak. Die grond, van melis denne, is ook gerehabiliteer, selfs in die kombuis, waar 'n spesifieke vogbehandeling toegepas is. Slegs in die gang en die badkamer, waar dit beskadig is, is die hout deur 'n laminaat vervang. Wat die mure betref, het Victor Zorita besluit om hulle wit te verf om die lig te verhoog, met twee uitsonderings: die badkamer en die voorkant van die kaggel in die sitkamer, waar hy opvallende patroonpapiere gebruik het. Uiteindelik het die interieurontwerper 'n groot deel van die meubels, soos die bank van blou fluweel, persoonlik ontwerp, in ooreenstemming met die rol van die sitkamer, of die eetkamer en kantoortafels, twee omgekeerde weergawes van dieselfde stel materiale: glas en hout.
Advertensies - Hou lees onder dekoratiewe bronne
Vaas met smal mond, van Ikea, en lila, van Sandra Marcos. Goue kreef, van Zara Home.
Die kaggel - oorspronklik van die huis - het die hoofkarakter van die sitkamer geword deur die muurpaneel waarop dit rus, met 'n treffende papier te bedek.
Die patroon in blou kleure kontrasteer met die mondstuk, in wit marmer, en beklemtoon die skoonheid van die ontwerp.
papier Veerwaaier, uit die versameling Frontier, van die firma Cole & Son. Leunstoel deur Hanbel. Watchman, van Westwing.
Dubbel onderkant Patricia Gallego
Weerskante van die skoorsteen het die muur twee terugslae wat van vloer tot plafon met spieëls bedek is om die diepte van die kamer visueel te verhoog.
Aan die regterkant kan u die glashuis sien wat na die kombuis lei.
Koffietafel, deur Borgia Conti. Gedrukte kussings, van Atanara; die gladde materiaal is met Güell Lamadrid-stowwe gemaak. Op die kaggel, grys kershouers van Sandra Marcos.
Reguit lyne oorvloedig in die kaggel, leunstoel en koffietafel. Die invoer van 'n sirkelvormige element, soos die sytafel, verbreek die oorheersing van die stukke met hoeke en balanseer die samestelling.
Die oorspronklike deure is gehou, maar die funksionaliteit daarvan is verbeter deur die ou vensters te vervang met 'n pasgemaakte stelsel met dubbele beglazing, wat die binneland van klimaatvariasies en geraas isoleer.
Die kantoor word van die sitkamer geskei deur 'n pleisterbiblioteek. As daar geen agterkant is nie, kruis die lig wat deur die balkonne binnekom die ruimte tussen die rakke en bereik die werkarea. Die tafel, met soliede houtstruktuur en glasplaat, is visueel baie lig en laai nie die ruimte op nie.
Tafel ontwerp deur die interieurontwerper Víctor Zorita. Hanbel se lamp. Skryfbehoeftes en bokse
voel in die boekwinkel, deur Ikea.
Drie elemente trek die aandag: die plafonlamp met beeldhouwerk, die oorspronklike sentrums
van die tafel en die foto teen die muur, geverf deur die interieurontwerper. Danksy hulle word die eetkamer 'n kunsgalery op klein skaal.
Het u die tafel opgemerk? Dit lyk asof die bevlekte massief houtomhulsel sweef danksy die twee stukke gelamineerde glas wat dit ondersteun.
Tafel ontwerp deur Víctor Zorita. Lamp, lig en omgewing. Sculptural centre, Shibbi.
Víctor Zorita het die kleur blou gekies as die draad tussen die eetkamer en die leefarea. Ons sien dit in die rol van die kaggel, op die bank en in die skildery wat die interieurontwerper self geskilder het.
Dit was by die ingang, aangesien die eienaars ook die huis as hul werkplek gebruik. Die oorspronklike ontwerp van die tafel gee karakter aan die omgewing. Agter, teen die muur, skildery deur Miguel Zorita.
Dit speel 'n drievoudige rol: dekoratief, as 'n stuk tussen die leefarea en die eetkamer; opberging, wanneer dit as kroegkas gebruik word; en prakties wanneer bottels, brood of vrugte byderhand bly tydens eet of eet. Model, deur Borgia Conti.
'N Gedeelte van die muur, wat voor die hervorming die woonkamer van die kombuis geskei het, is vervang deur 'n deur met twee barbellplate wat profiele in swart gelakte yster en glas kombineer. Met die struktuur kan beide omgewings geïntegreer of onafhanklik wees sonder om natuurlike lig te verloor.
In die kombuis het Victor Zorita 'n tafel op die skiereiland ontwerp wat benewens 'n ontbytkroeg en kitskos 'n hulpwerkoppervlak bied. Geregte, bak en kombuisware van Ikea.
Meubels, tafelblad, enjinkap en selfs wasbak is in swart gekies om 'n blok te skep wat visueel soos 'n enkele stuk lyk. Die kontras met die wit mure gee 'n aantreklikheid van elegansie.
Meubels, deur Zelari de Nuzzi. Tellerblad, deur Rak Ceramics. Sink, deur Poalgi. Grifo, van Tres Taps. Proe van Bell
Die slaapkamer is versier in hierdie kleur-kop met tekkies ingesluit - om 'n rustige atmosfeer te bevorder wat die slaap vergemaklik. Die rol val op tekstiele, met rooi kwasstroke en mink, wat die omgewing warm maak.
Kussings en vlegsels: afdrukke met rooi motiewe, Atanara en vlakte, in minkafwerking, deur Sandra Marcos.
Gestempel op glad
Dit is 'n uitstekende kombinasie as kussings gegroepeer word. Plaas die vlakte hieronder, met 'n formaat van 50 x 50 cm, en daarop, die afdrukke, reghoekig en altyd kleiner.
Die badkamer was versier met patroonvormige papierblaarvormige blare. Daarbo lyk die ronde spieël soos die son van 'n hemelse landskap. Die deur is oorspronklik, maar met veranderinge: waar voorheen kristalle was, is houtpanele met lyswerk aangebring, wat die plaat in 'n ondeursigtige oppervlak omskep om privaatheid te waarborg. Boonop is dit in wit geverf, en die metaalhandvatsel is gerehabiliteer om die bekoorlike lug van die verlede te behou.
papier duif, uit die versameling suurstof, van die firma Khroma, Espejo, van Maisons du Monde. Gestreepte handdoeke van Zara Home en bykomstighede van H&M Home
Elke detail is beplan om 'n gesellige atmosfeer te skep waar u kan ontspan na 'n dag by die werk. Die deursigtige badskerm verhoog die gevoel van ruimheid. En die lamp, 'n opgeskorte model van natuurlike vesel aan die onderkant van die badkamer - voor die toilet - kry indirekte en intieme beligting, ideaal om tuis skoonheids- en welstandrituele te geniet. Plafonlamp, deur Leroy Merlin.
- Die ou mure wat die huis in veelvuldige smal kompartemente verdeel het, is verwyder om 'n skuins verdeling te bewerkstellig, wat 'n gevoel van oop en leë ruimtes meebring.
- Die soeke na natuurlike lig was 'n wesenlike doelwit van die hervorming. Víctor Zorita het die verspreiding van die vloer na die balkonne wat deur die hele fasade loop, heroriënteer, en het stelsels bedink wat die gang van die lig sou vergemaklik, soos die kombuisomgewing of die biblioteek sonder die kantoor se agterkant.