Water het nog altyd 'n sentrale rol in die Nederlandse geskiedenis gespeel. Na die laaste groot watersnoodramp in 1953, is daar besluit om die Deltawerke te bou; een van dié grootste waterbeheerprojekte ter wêreld. Die Deltakommissie is in die lewe geroep 20 dae na die Noordseevloed, op 21 Februarie 1953.
Hierdie kommissie het advies gegee oor die verbetering van veiligheid in die rampgebied. Hulle gee egter nie om hoe veilig die gebied moet word nie, solank die Nuwe Waterweg en die Westerskelde oop bly vir die ekonomiese belange van die hawens van Rotterdam en Antwerpen. Uiteindelik, op 18 Oktober 1955, het die Deltakommissie 5 voorstelle gehad wat gelei het tot die Deltaplan. Uiteindelik het die Deltawerke altesaam 5 miljard euro gekos.
Uiteindelik het die Oosterskeldekering die grootste waterkering geword in die wêreld. Die stormvloedkering, met 'n totale lengte van 3 km, sou bestaan uit 65 voorvervaardigde betonpilare waartussen 62 staalskuiwe bevestig sal word.
Hierdie nuwe kering, die Maeslantkering, is die enigste kering ter wêreld met sulke groot beweegbare dele. Die twee deure is elk 240 m lank. Hierdie kering sou in die Nuwe Waterweg geplaas word.
Die Deltawerke is 'n wêreldwye model vir tegnologiese ontwikkeling waar die veiligheid van mens en natuur die hoofrol speel. Nederland het daardeur sy invloed op waterveiligheid vergroot. Die Deltawerke vorm 'n unieke kompromie tussen veiligheid, ekonomie, ontspanning en die natuur.