In 268 n.C. is die tempel verwoes of beskadig in ’n aanval deur die Gote, ’n Oos-Germaanse volk; dit is daarna miskien herbou of herstel, maar dis onseker. Die latere geskiedenis van die tempel is nie duidelik nie en die Gote kon dalk die tempel finaal verwoes het. Minstens sommige van die stene is gebruik om ander geboue mee te bou. Van die pilare in die Hagia Sophia in Konstantinopel (die hedendaagse Istanboel) was oorspronklik in die Tempel van Artemis, en ander standbeelde en dekoratiewe items is oral oor dié stad gebruik.
Die Tempel van Artemis was welbekend in die Renaissance, soos hierdie uitbeelding in ’n 16de-eeuse graveerwerk deur Martin Heemskerck wys.
Ná ’n soektog van ses jaar is die terrein van die Tempel van Artemis in 1869 ontdek deur ’n ekspedisie onder leiding van John Turtle Wood wat deur die Britse Museum geborg is. Uitgrawings het tot in 1874 geduur. Nog ’n paar stukke beeldhouwerk is gevind tydens uitgrawings in 1904–'06 onder David George Hogarth. Die stukke beeldhouwerk van die tempel wat in die 4de eeu herbou is en ’n paar van die vroeëre tempel wat in die herbouwerk gebruik is, word tans in die Britse Museum uitgestal.
Vandag word die terrein verteenwoordig deur ’n enkele pilaar wat opgebou is uit onverwante stukke wat daar ontdek is.
Die argaïese heiligdom onder die latere tempels was duidelik vir die een of ander vorm van "Groot Godin", maar niks is van haar kultus bekend nie. Die geskrifte wat dit as dié van die Amasones beskryf, verwys na die stigtermites van latere Griekse inwoners wat die kultus en tempel van "Artemis Ephesia" ontwikkel het. Die rykdom en glans van die stad en tempel is aanvaar as bewys van Artemis Ephesia se mag en was die rede vir haar plaaslike en internasionale aansien: ondanks die verskeie rampe wat die tempel getref het, is dit telkens herbou – as geskenk vir en tot eer van die godin – en het dit verdere vooruitgang meegebring.
Toe Alexander die Grote die Perse verslaan en aanbied om vir die tempel se tweede herbouing te betaal, is sy aanbod vriendelik maar ferm van die hand gewys. Die Efesiërs het gemeen "dis nie geskik dat een god ’n tempel vir ’n ander een bou nie".
Uit ’n Griekse oogpunt is Efese se Artemis ’n ander figuur as die Griekse godin. In die Griekse mitologie is Artemis die tweelingsuster van Apollo; sy is ’n maagd en jagter wat die Titaniese Selene as maangodin vervang het. In Efese is ’n godin wat die Grieke met Artemis verbind het, in ’n argaïese, voor-Hellenistiese vorm vereer. Volgens Robert Fleischer was sy uit hout gesny en met juwele versier. Op geld wat in Efese gemunt is, word die godin met oënskynlik verskeie borste uitgebeeld en met ’n kroon wat die stad se mure voorstel.
Die godin het ook aspekte met die Griekse godin Kybele gemeen gehad, soos dat sy deur vroulike slawe onder toesig van ’n priesteres bedien is, asook deur eunugs en jong maagde.