Kinders met CRA - ontwikkeling, funksies, opleiding, karakterisering - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Kinders met CRA (verstandelike vertraging) word ingesluit in 'n spesiale groep individue, gemeng in die mate van psigo-fisiologiese ontwikkeling. Psigiaters skryf die vertraging van geestelike ontwikkeling toe aan die klas van minder uitgesproke afwykings van geestelike ontwikkeling. CRA vandag word op 'n vroeë ouderdom beskou as die mees algemene tipe geestesversteurings. Dit is nodig om slegs oor die teenwoordigheid van die remming van die ontwikkeling van geestesprosesse te praat, onder die voorwaarde dat die individu nog nie verby die grense van die laerskoolperiode gegaan het nie. In gevalle waar ZPR simptome gedurende die senior skoolperiode waargeneem word, moet 'n mens al van oligofrenie of infantilisme praat. Die afwyking wat uitgedruk word in die vertraging van verstandelike vorming, neem 'n posisie tussen abnormale ontwikkeling en die norm.
Wat is die CRA? 'N individu met CRA word nie gekenmerk deur die teenwoordigheid van ernstige onreëlmatighede in die vorming van verstandelike prosesse, soos verstandelike vertraging of die primêre onderontwikkeling van die motoriese of visuele stelsel nie. Die hoofprobleme wat hulle ervaar, word gewoonlik geassosieer met afwykings in sosiale aanpassings- en leeraktiwiteite. As gevolg van die verlangsaming van die vorming van individuele verstandelike funksies, word hierdie probleme by kinders waargeneem.
Ontwikkeling van kinders met CRA
Ongeveer 50% van die skoolkinders wat nie op skool slaag nie, is kinders wat 'n diagnose van CRA in die geskiedenis het.
Kenmerke van die ontwikkeling van kinders met CRA lei hulle tot skoolmislukking. Daarom word gespesialiseerde opvoedkundige instellings, skole en spesiale klasse van nivellerings- of korrektiewe ontwikkelende klasse geskep vir die opvoeding van sulke kinders.
Kenmerke van kinders met CRA word meer dikwels na die aanvang van onderwys in 'n voorskoolse organisasie of skool bespeur. Dit word gekenmerk deur 'n stadiger ontwikkelingshoeveelheid van sekere prosesse van die psige, onvolwassenheid van die persoonlikheid, en nie growwe siektes van die kognitiewe sfeer nie.
CRA in kinders word gekenmerk deur 'n stabiele intellektuele tekort van 'n ligte graad en omkeerbaarheid van ontwikkeling met 'n vaag uitgespreek begeerte vir vergoeding, wat slegs moontlik is in gevalle van gespesialiseerde opleiding en bekwame onderwys. As gevolg van steurnisse oor 'n taamlike lang tydperk by kinders, word onvolwassenheid van die senuweestelsel waargeneem, van funksionele aard. Dit word op sy beurt uitgedruk in die swakheid van sulke verstandelike prosesse soos opwekking en inhibisie, die probleme om komplekse verbindings te vorm.
Die meeste funksies van die psige (byvoorbeeld ruimtelike voorstellings, kognitiewe prosesse, ens.) Word gekenmerk deur 'n komplekse komplekse struktuur en is gebaseer op die samehang van aksies van verskeie funksionele sisteme. As gevolg hiervan, die vorming van hierdie soort aksie by kinders met CRA is stadig en verloop anders as in vergelyking met normaalweg ontwikkelende persone. As gevolg daarvan word die ooreenstemmende funksies van die psige nie op dieselfde manier gevorm as by gesonde babas nie.
'N Stel aktiwiteite en 'n program vir kinders met CRA, fokus op ontwikkeling en is gemik op die ontwikkeling van die verstandelike vermoëns van kinders met 'n geskiedenis van verstandelike vertraging, wat die leerproses by die skool ondersteun. Moderne praktyk van opvoeding en gespesialiseerde opvoeding van kinders met CRA bied die geleentheid om 'n positiewe voorspelling te ontvang in die assimilasie van kinders van die kurrikulum van 'n algemene onderwysinrigting met behoorlike metodologiese organisasie en sielkundige en pedagogiese werk.
Die geestelike ontwikkeling van kinders met verstandelike vertraging is gebaseer op hul hulp in die bemeestering van hul eie geestelike aktiwiteit, sy kernstruktuurelemente (byvoorbeeld regulatoriese of motiverende en aanduidende). Die algemene fokus van werk met kinders word aanvanklik verminder tot groepaktiwiteite, waarin die inisiatief van hul organisasie aan die onderwyser behoort, wat aan individuele aksies oorgaan, waar die inisiatief tot die kind behoort; kom neer op die doelwitstelling deur die onderwyser en die skepping van sy bui vir implementering.
Werk met kinders met CRA is gerig op die vorming van 'n kollektiewe doelwitstellingvaardigheid, en dan die ontwikkeling van individuele doelwitstelling met 'n ooreenstemmende emosionele houding teenoor hierdie proses, praktiese aktiwiteite en sy vrugte. Aanvanklik word die werk van kinders direk deur die onderwyser geassesseer. Die taak van onderwysers is om die vaardigheid van kollektiewe assessering te ontwikkel, en dan individuele selfevaluering.
Die uiteenlopende werk van kinders, uitvoerbaar in die natuur, verskillende manipulasies met natuurlike aangeleenthede, bied beduidende geleenthede vir die sistematisering, verdieping en uitbreiding van kinders se kennis oor die nabye omgewing, die ontwikkeling van gemeenskaplike konsepte en algemene alledaagse konsepte.
Geestelike aktiwiteit met kinders met CRA word gevorm op grond van praktiese aksies. Groot klem word gelê op die keuse van mobiele speletjies met hul geleidelike komplikasie, wat soos volg plaasvind. Eerstens, die aantal reëls styg, dan word die reëls ingewikkelder. Aanvanklik voldoen elke lid van die groep aan die reëls, en dan slegs die verteenwoordiger van die groep.
Ook belangrik is kreatiewe aktiwiteite vir kinders met CRA, met spesiale klem op produktiewe kunsvorme, byvoorbeeld modellering, tekening, toepassing, ens. Op grond van praktiese aktiwiteite, met die doelgerigte werk van 'n onderwyser, kan jy vinnig geestelike aktiwiteit ontwikkel wat sal wees gebaseer op die algemene konsepte en argumente van 'n verbale-logiese aard.
Kenmerke van kinders met CRA
Kinders wat aan hierdie afwyking ly, word gekenmerk deur 'n aantal buitengewone eienskappe wat nadrukkelijker word na inskrywing in die skool aangesien hierdie kinders nie heeltemal gereed is om te leer nie.
Kenmerke van kinders met CRA lê in die gebrek aan vaardighede, vaardighede, gebrek aan kennis vir die verloop en assimilasie van skoolmateriaal. Sulke kinders kan nie, in die afwesigheid van gespesialiseerde hulp, die vaardighede van tel, skryf en lees nie. Die norme van gedrag wat in skoolinstellings aangeneem word, is baie moeilik vir hulle om te waarneem. Ook, hierdie babas het probleme met arbitrêre aktiwiteite. Hierdie eienskappe word vererger deur 'n verswakte toestand van die senuweestelsel. U kan die tipiese probleme wat inherent is aan alle babas wat aan hierdie patologie ly, belig.
Die spraak van kinders met CRA word as 'n geheel gevorm, met 'n mate van agterstand agter sy ouderdomsnorm. 'N Kind met 'n vertraagde ontwikkeling kan nie 'n kort herverklaring bou met 'n gepaardgaande betekenis van 'n storie of 'n sprokie nie. Hy kan slegs individuele en dikwels agrammatiese sinne bou. Die lusteloosheid van die artikulatoriese apparaat veroorsaak 'n gebrek aan uitspraak van sommige geluide.
Kinders met 'n vertraging in die vorming van verstandelike prosesse in die klimaat van die klaskamer pas nie as gevolg van hul eie naïwiteit, gebrek aan onafhanklikheid en direkteheid nie. Hulle word gekenmerk deur gereelde konflikte met eweknieë, nie waarneem en nie skoolinstruksies nakom nie. Terselfdertyd is hulle heeltemal bewus van hulself in dobbelaktiwiteite en word hulle daaraan toegewys as daar 'n behoefte is om te ontsnap van harde opvoedkundige aktiwiteite. Speletjies met rigiede rame (rolspeletjies) is ontoeganklik vir kinders en dra selfs by tot hul vrees of weier om te weier om te speel.
Die kind wat aan CRA ly, ervaar probleme om persoonlike, doelgerigte aktiwiteite te organiseer. Hy kan immers nie homself as 'n student besef nie en kan nie die motivering van 'n leeraktiwiteit of sy doel verstaan ​​nie.
Inligting van die onderwyser wat na die onderwyser gestuur word, word in slow motion waargeneem en word op soortgelyke wyse verwerk. Vir 'n meer volledige persepsie van die kind benodig 'n visuele praktiese ondersteuning en uitgespreek implementering van instruksies. Onderontwikkeling van verbale-logiese denke lei tot meer tyd spandeer om die gevoude verstandelike bedrywighede te bemeester.
Kinders met CRA word gekenmerk deur 'n lae prestasievlak, vinnige moegheid. Die tempo van hul prestasie is baie laer as hul eweknieë. As gevolg hiervan, vir hulle opleiding in 'n gereelde sekondêre skool is ontoeganklik. Onderwys in die gewone sekondêre skool van sulke kinders kan hulle meer skade berokken as goed. In 'n gewone skoolinrigting begin die kinders vir die eerste keer hul eie verskille met hul eweknieë te besef, as studente misluk, is daar onsekerheid oor hul eie potensiaal en word vrees vir 'n moontlike straf gebore.
By kinders met CRA is daar 'n verminderde kognitiewe aktiwiteit, wat lei tot 'n gebrek aan nuuskierigheid en nuuskierigheid. Hulle word ook gekenmerk deur impulsiwiteit, disinhibition, lusteloosheid, verhoogde motoriese aktiwiteit. In sulke babas is daar 'n fokus op nie-belangrike besonderhede (minderjarig), die weglating van 'n betekenisvolle logiese oomblik, 'n skending van die oordrag van die volgorde van gebeure. Kinders met vertraagde ontwikkeling is geneig om van een onderwerp na die ander te spring.
Kinders met CRA word gekenmerk deur die oppervlak van die verstand. As hulle 'n nuwe materiaal bestudeer, neem hulle as die hoofpunte kennis van die eerste besonderhede wat in hul oë gehaas het, of verskynsels op die oppervlak, en hulle probeer nie die kern van die inligting kry nie. Daarom is dit vir hulle moeilik om betekenisvolle veralgemenings te vorm. Sulke skoolkinders het inherente foute van verwarring van konsepte, 'n formele benadering in die assimilasie van die materiaal. Die inertheid is verbind met die oppervlak van die intellektuele sfeer. Studente sukkel om die betekenis van nuwe konsepte en moontlike metodes om hulle te bestuur, te bemeester. In die bemeestering van die konsepte is skoolkinders geneig om hul stereotipiese gebruik te gebruik. Hulle kan nie by die gewone bedrywighede met hulle weier as hulle oortuig is dat hulle ongegrond is nie. Kinders met vertraagde ontwikkeling, vermy meestal geestelike stres in die meeste gevalle. Vir hulle is dit makliker om probleme op te los deur gebruik te maak van bekende metodes, selfs al is dit nogal omslagtig. Terselfdertyd word studente met hierdie siekte gekenmerk deur onstabiliteit van verstandelike prosesse. Hulle is gereël om op die gewone maniere op te tree, maar enige ewekansige oomblik kan hulle verwar. Die onstabiliteit van verstandelike prosesse word ook uitgedruk in die moeilikheid om te fokus op 'n groep tekens wat die betekenis van 'n assimilable konsep vorm. Studente met hierdie anomalie word ook onderskei deur 'n swak bewussyn van hul eie denke, met ander woorde, 'n begrip van hoe hulle die probleem oplos, is swak uitgedruk.
Die toespraak van kinders met CRA word gekenmerk deur die tekortkominge wat maklik onder normale kommunikasie voorkom. As gevolg hiervan word spesifieke probleme gevorm om die vaardighede van lees en bemeestering van die alfabet te bemeester. Die beperkte aanbod van inligting en kennis oor die omgewing, die struktuur van die wêreld van sulke kinders, is te wyte aan die armoede van verbale kommunikasie en die agteruitgaande ontwikkeling van die kognitiewe sfeer.
Kinders met CRA vra baie selde vrae aan volwassenes. Hulle is nie nuuskierig nie. By babas met vertraagde geestelike ontwikkeling word die behoefte aan kommunikatiewe interaksie verminder, beide met eweknieë en volwassenes. Die meeste van hulle toon groter angs oor betekenisvolle volwassenes. 'N nuwe individu in hul omgewing veroorsaak baie minder aandag in vergelyking met 'n nuwe vak.
Ons kan swak emosionele stabiliteit, selfbeheersingsstoornis in aktiwiteit, aggressiewe gedrag, probleme om aan te pas by die span in 'n spel of opvoedkundige proses, onderskei, onsekerheid, bui veranderlikheid, gemanierde, gebrek aan differensiasie van voorwerpe en mense, vertroudheid onderskei. Al hierdie eienskappe dui op 'n onderontwikkeling van sosiale volwassenheid.
Kinders met 'n stadige vorming van verstandelike prosesse het probleme om te konsentreer om 'n oplossing te vind indien nodig. Dit word ook geassosieer met die gebrek aan vorming van die emosionele-vrye sfeer in hulle. In die klaskamer kan sulke studente nie meer as 15 minute aktief werk nie. Na hierdie tyd word moegheid, aandag en aktiwiteit skerp, uitslagaktiwiteite voorkom, baie foute en regstellings word in hul werk waargeneem. Daar is gereelde flitse van irritasie.
Korrektiewe werk met kinders van die CRA het sy eie prioriteite. Hierdie gebiede moet die vorming van die emosionele sfeer van studente insluit. Baie van die kompleksiteite van sosiale skoolaanpassing is te danke aan die onvolwassenheid van die ervarings, die eksentrisiteit van die emosionele beheer oor gedrag.
Oppervlakkigheid van gevoelens, vinnige versadiging, ligte emosionele opwinding, gemoedsveranderlikheid, labiliteit, uitdrukking van invloed, lei tot probleme van kommunikatiewe interaksie met volwassenes en eweknieë. Negativisme, aggressie, vrees dra nie by tot die gunstige vorming van die persoonlikheid van die kind met stadige ontwikkeling nie. Daarom word die tydigheid van korrektiewe werk in verhouding tot die emosionele sfeer noodsaaklik.
Die eienaardige ontwikkeling van die emosionele sfeer kan hul bewussyn en gedrag aansienlik beïnvloed. Disfunksie van individuele vlakke van die emosionele sfeer transformeer die tipe van sy hele organisasie, en kan lei tot die vorming van verskillende variasies van sosiale disadaptasie.
Kinders met stadige ontwikkeling is inherent vrees vir nuwe, onverwagte indrukke, wat noodwendig in hulle lewens voorkom as gevolg van veranderinge in leeromstandighede. Hulle voel 'n groter behoefte aan goedkeuring en aandag. Sommige kinders kan aggressiwiteit toon wanneer hulle hul normale toestande verander, sommige wys 'n eienaardige reaksie op straf (hulle kan begin swaai of sing). So 'n reaksie kan beskou word as 'n buitensporige vergoeding in 'n traumatiese situasie. Sulke kinders is inherent hipersensitief vir ritmiese invloede, die behoefte aan sulke aksies en die liefde vir musiek. Kinders geniet musiekklas bywoon. Hulle kan verskillende dansbewegings vinnig bemeester. As gevolg van die uitwerking van ritme, word sulke kinders vinnig kalm, hul bui word selfs.
Kinders met CRA het probleme met adaptiewe gedrag uitgespreek, wat in verskillende vorme kan manifesteer. Beperkte geleenthede vir selfversorging en maatskaplike vaardigheidsopleiding, saam met ernstige tekortkominge in gedrag, is kenmerkende eienskappe van kinders met CRA. 'N Pynlike reaksie op kritiek, beperkte selfbeheersing, onvanpaste gedrag, aggressiwiteit en dikwels selfbeskadiging - dit alles kan waargeneem word. Gedragsprobleme word veroorsaak deur die mate van ontwikkelingsvertraging - hoe dieper die vlak van stadiger ontwikkeling, hoe meer uitgespreek is die oortreding van gedragsreaksies.
So kan die patologiese toestand wat uitgedruk word in die vertraging in die vorming van verstandelike prosesse beskou word as 'n polysimptomatiese tipe verandering in die intensiteit en aard van die ontwikkeling van kinders, wat meervoudige kombinasies van versteurings en hul simptome insluit. Ten spyte daarvan, in die geestestatus van kinders met CRA, word hieronder 'n aantal sleutelkenmerke aangebied.
Die onvolwassenheid van verskeie ontledersisteme en die minderwaardigheid van visuele-ruimtelike oriëntasie bied die sensoriese perseptuele sfeer aan. Die psigomotoriese wanorde sluit in 'n wanbalans in motoriese aktiwiteit, impulsiwiteit, swaarkry in die assimilasie van motoriese vaardighede, en verskeie gestremde koördinasie van bewegings. Dinkaktiwiteit word verteenwoordig deur die oorheersing van die eenvoudigste verstandelike bedrywighede, 'n afname in die graad van logika en abstrakte denke, probleme in die oorgang na abstrakte-analitiese konfigurasies van geestelike aktiwiteit. In die mnemoniese sfeer word die dominansie van meganiese memorisering oor abstrakte logiese geheue, die oorheersing van direkte geheue oor gemedieerde memorisering, 'n afname in geheue volume, 'n beduidende afname in onwillekeurige memorisering waargeneem. Spraakontwikkeling word verteenwoordig deur beperkte woordeskat, vertraag die bemeestering van grammatikale struktuur, probleme in die bemeestering van geskrewe taal en tekortkominge in uitspraak. Die emosionele-vrye sfeer word verteenwoordig deur algemene onvolwassenheid, infantilisme. Die oorheersing van spelmotivering, die begeerte om plesier te geniet, die onvermoë van motiewe en belange word waargeneem in die motiveringsfeer. In die karakterkundige sfeer is die waarskynlikheid van die voorkoms van verskillende aksentuasies van karakterkwaliteite en psigopatiese manifestasies merkbaar.
Werk saam met kinders met CRA
Metodes van blootstelling en remediërende werk met kinders op die gebied van verstandelike gestremdheid moet streng ooreenstem met die sleutelposisies van die formasie in 'n spesifieke ouderdom, gebaseer op die eienskappe en prestasies wat kenmerkend is van hierdie ouderdom.
Korrektiewe ontwikkelingswerk met kinders met CRA moet die toestande skep en organiseer met die doel om die funksies van die psige maksimaal te ontwikkel, wat veral intensief ontwikkel word in die huidige tydperk.
Die program vir kinders met CRA moet ideaal gefokus word op die vorming van voorvereistes vir verdere suksesvolle ontwikkeling in 'n latere leeftydgaping, om die ontwikkeling van die kind se persoonlikheid op die huidige ouderdom te harmoniseer.
By die opstel van 'n strategie vir remediërende werk gemik op ontwikkeling, het L. Vigostky geglo dat die inagneming van die sone van die naaste vorming ewe belangrik sal wees. Onder so 'n ontwikkelingsone kan 'n mens die verskil verstaan ​​tussen die mate van kompleksiteit van die take wat aan die kind beskikbaar gestel word met sy onafhanklike resolusie en wat hy kan bereik met die hulp van volwassenes of vriende in 'n groep.
Korrektiewe werk met kinders met CRA moet gebou word met inagneming van die ontwikkelingsperiodes wat die optimale is vir die vorming van 'n sekere kwaliteit of geestelike funksie (sensitiewe periodes). Hier moet u verstaan ​​dat met die reaksie van die vorming van verstandelike prosesse, sensitiewe tydperke ook betyds kan beweeg.
Daar is verskeie belangrike areas van korrektiewe werk met siek kinders. Die eerste rigting het 'n gesondheidskarakter. Die volle vorming van kinders is immers net moontlik onder die toestand van die fisiese ontwikkeling en gesondheid. Hierdie rigting sluit ook in die take om die lewens van babas te stroomlyn, d.w.z. die skep van normale toestande vir hul verdere optimale lewensaktiwiteit, die bekendstelling van 'n redelike daaglikse regime, die skepping van die beste motorroetine, ens.
Die volgende rigting kan as korrektiewe en kompenserende effekte beskou word met behulp van neuropsigologiese tegnieke. Die moderne vlak van ontwikkeling van die neuropsigologie van kinders kan betekenisvolle resultate behaal in die werk van 'n korrektiewe aard met die kognitiewe aktiwiteit van kinders. Met behulp van neuropsigologiese metodes word skoolvaardighede soos lees, skryf en tel suksesvol gebalanseer. Verskeie gedragsversteurings, soos fokus of beheer, kan reggestel word.
Die volgende lyn van werk sluit in die vorming van die sensoriese-motoriese sfeer. Hierdie rigting het 'n spesiale betekenis wanneer u met studente werk wat afwykings het in sensoriese prosesse en defekte van die muskuloskeletale stelsel. Vir die ontwikkeling van kreatiewe vermoëns van kinders met 'n stadige vorming van verstandelike prosesse is baie belangrike stimulering van sensoriese ontwikkeling.
Die vierde rigting is die stimulering van kognitiewe prosesse. Die mees ontwikkelde vandag kan beskou word as die stelsel van sielkundige invloed en pedagogiese hulp in die volle vorming, belyning en vergoeding van gebreke in die ontwikkeling van alle verstandelike prosesse.
Die vyfde area werk met emosionele prosesse. Toenemende emosionele bewustheid, wat impliseer die vermoë om die gevoelens van ander individue te verstaan, uitgedruk in die voldoende manifestasie en beheer van hul eie emosies, is absoluut belangrik vir alle kinders, ongeag die erns van die patologie.
Die laaste rigting is die ontwikkeling van aktiwiteite wat kenmerkend is van 'n sekere ouderdomsgroep, byvoorbeeld speletjies of produktiewe aktiwiteite, opvoedkundige aktiwiteite en kommunikasie.
Onderrig van kinders met CRA
Teen die tyd van die aanvang van leer by kinders met 'n stadige ontwikkeling van verstandelike prosesse, word staafdinkoperasies soos analise en sintese, sintese en vergelyking gewoonlik nie ten volle gevorm nie.
Kinders met CRA kan nie die take navigeer nie, weet nie hoe om hul eie aktiwiteite te beplan nie. As ons dit vergelyk met verstandelik gestremde babas, dan sal hulle 'n veel hoër leervermoë hê as oligofrenika.
Leerders met CRA is baie beter af met hulp, hulle kan die gedemonstreerde metode om aksies uit te voer oor soortgelyke take oordra. Onderhewig aan die onderwysers se voldoening aan die spesiale vereistes vir die onderrig van hierdie kinders, kan hulle die opvoedkundige inligting van aansienlike kompleksiteit bestudeer, ontwerp vir studente met normale ontwikkeling wat toepaslik is vir hul ouderdomsgroep.
Kenmerke van die onderrig van kinders met CRA word grootliks bepaal deur die mate waarin studente in die voorbereidende stadium die vaardighede van leeraktiwiteite leer. In die voorbereidende klas is die kerntaak van opleiding korrektiewe werk met betrekking tot spesifieke gebreke in die ontwikkeling van kognitiewe aktiwiteit van studente, hul denkprosesse, vergoeding vir tekortkominge in basiese kennis, voorbereiding vir die bemeestering van sleutelvakke en die ontwikkeling van geestesaktiwiteit in die verstaan ​​van opvoedkundige materiaal.
Om kinders te leer wat vertraag word in die ontwikkeling van verstandelike prosesse, moet 'n mens gebaseer wees op die take wat gestel word deur die vereistes van die algemene onderwysskoolkurrikulum en ook rekening hou met 'n aantal spesifieke take en 'n korrektiewe oriëntasie wat voortspruit uit die kenmerke van die psigofisiologiese eienskappe van skoolkinders van hierdie kategorie.
Praktyk toon dat dit raadsaam is om moontlike probleme in onderrig en skoolaanpassing van kinders te waarsku, selfs in die toestande van voorskoolse sentrums. Vir hierdie doel is 'n spesifieke model van voorskoolse instelling (DOW) van 'n opvoedkundige oriëntasie van 'n kompenserende tipe vir kinders wat gekenmerk word deur die inhibisie van die ontwikkeling van verstandelike prosesse ontwikkel. In sulke instellings word remediërende werk verteenwoordig deur: diagnostiese en raadgewende rigting, terapeutiese en gesondheids- en korrektiewe en ontwikkelingsriglyne. Defekteurs of spraakterapeute doen korrektiewe en ontwikkelingswerk met voorskoolse kinders met die deelname van die gesin van babas.
Klasse vir kinders met CRA neem die toestand en graad van ontwikkeling van kinders in ag, wat lei tot opleiding op verskillende gebiede: vertroudheid met die omgewing, ontwikkeling van spraakfunksies, die ontwikkeling van korrekte klankuitspraak, kennis met fiksie, leeraktiwiteite, voorbereiding vir verdere geletterdheidsopleiding, primitiewe vorming wiskundige begrippe, arbeidsopleiding, fisiese ontwikkeling en estetiese onderwys.
Met die produktiewe bemeestering van kurrikulums in gespesialiseerde klasse, as gevolg van die besluit van die skool se medies-psigologiese-pedagogiese konsultasie, word die kind na 'n sekondêre skool oorgeplaas na 'n klas wat ooreenstem met sy vlak.
Kyk na die video: KIDS ART SET. My Little Pony STAMP ART STUDIO Creative Activity For Kids. itsplaytime612 (Januarie 2020).
Copyright 2020 \ none \ Kinders met CRA