Geskryf deur Jo Coghlan
Daar is baie natuurlike dinge wat u nie wil eet nie. Timothy Valentine / Flickr
Produsente en handelaars van alles, van toiletpapier tot huise, wil hê dat u moet glo dat hul produk 'groen' is. Meer "groenwas" hul produkte.
Groenwas is die misleidende bewerings van voordele vir die omgewing wat aan 'n produk verbonde is. Dit is misleidende bemarking wat ontwerp is om 'n produk of 'n onderneming as die omgee vir die omgewing uit te beeld.
Almal word groen, maar waar is hul standaarde?
Die Amerikaans-gebaseerde omgewingsbemarkingsfirma TerraChoice het bevind dat produkte met die naam "groen" met 73 gestyg het van 2009 tot 2010. Groot bokswinkels het 'n hoër persentasie (22.8%) van die produkte met 'groen' etikette aangebied as spesialiteitshandelaars (11.5%) en groen boetiekwinkels (12.8%).
Maatskappye en produkte merk verbruikersgoedere en dienste toenemend as 'omgewingsvriendelik', 'volhoubaar' of 'omgewingsvriendelik'. Verbruikers se eise vir 'eko-etikette' wil blootlê wanneer produkte of dienste 'n negatiewe of onbeduidende impak het.
Die Internasionale Organisasie vir Standaarde (ISO) -regulering ISO14024 is die internasionale maatstaf vir milieu-etikettering.
Die Australiese regering se milieu-etikette (gereguleer deur die Environmental Protection and Heritage Council) voldoen aan ISO14024. Omgewingsmerke word ook gereguleer onder die Wet op die Bewaring van die Omgewing en die Biodiversiteit (1999).
Daar is vrywillige maatreëls beskikbaar vir egte "groen" produkte. Die Environmental Choice Australia Ecolabel word toegeken deur Good Environmental Choice Australia (GECA).
GECA-standaarde voldoen aan ISO14024, is gebaseer op internasionale beste praktyk en oorweeg die produk of diens gedurende sy lewensiklus; dit wil sê hulle kyk na die produk se oorsprong, vervaardiging, gebruik en wegdoening.
'N Etiket kan slegs 'n gedeelte van die verhaal vertel
Die Australiese Wet op Handelspraktyke (1974) verbied ondernemings om misleidende en misleidende aansprake te maak, groen of andersins. Baie voorbeelde van "groenwas" oortree miskien nie die Wet op Handelspraktyke nie, maar dit is net nie nuttig vir verbruikers of die omgewing nie.
Groenwastaktieke dui daarop dat 'n produk 'groen' is, gebaseer op 'n onredelike beperkte reeks eienskappe en belangrike omgewingskwessies geïgnoreer word.
Papier is byvoorbeeld nie noodwendig omgewingsvriendelik nie, net omdat dit uit 'n volhoubare oes kom. Daar moet rekening gehou word met ander belangrike omgewingskwessies in die papiervervaardigingsproses, insluitend energie, kweekhuisgasvrystellings en water- en lugbesoedeling.
Produkte word dikwels sonder 'n bewys "groen" gemerk, of hul aansprake kan nie gestaaf word deur maklik toeganklike inligting of deur 'n betroubare derde party nie. Gewone voorbeelde is weefselprodukte met verskillende persentasies herwinde inhoud na verbruikers.
Soms is etikette vaag, swak gedefinieerd of so breed dat die werklike betekenis daarvan waarskynlik deur die verbruiker verkeerd verstaan ​​word. 'Natuurlik' is 'n voorbeeld. Arseen, uraan, kwik en formaldehied kom natuurlik voor en is giftig. 'Natuurlik' is nie noodwendig 'groen' nie.
Ander omgewingsaansprake kan waar wees, maar is nie nuttig vir verbruikers wat produkte wat die beste vir die omgewing is verkies nie. 'CFK-vry' is 'n algemene voorbeeld. 'CFC-vry' is nie 'groen' nie omdat CFC's volgens wet verbied word.
Net so lei slagspreuke soos 'brandstofdoeltreffende sportnutsvoere' verbruikers af van groter omgewingsimpakte.
Nie 'n onskadelike gier nie
'Groen' foto's of beweer dat die pakkie herwinbaar of biologies afbreekbaar is, ongeag die inhoud, is ook afleidend. Verbruikers moet vasstel of die produk van derdepartye gesertifiseer is en vra of dit aan wettige nasionale en internasionale standaarde (ISO14024) voldoen.
"Groenwas" is problematies vir energieverbruikers. Die Victoriaanse Hazelwood-kragstasie produseer 8% van Australië se nasionale elektrisiteit en 25% van Victoria se elektrisiteit. Dit is 'n aanleg vir bruinkole en lewer ook 3% van Australië se koolstofvrystelling.
Hazelwood word besit deur International Power. International Power word besit deur die wêreldwye reus GDF Suez. GDF Suez het 'n reeks promosie- en adverteerprodukte wat spog met sy skoon energiebriewe en terselfdertyd 'groen was' oor die eienaarskap van plante soos Hazelwood.
"Groenwas" het ernstige gevolge. Dit kan werklike groen verandering voorkom. Dit lei die besteding na produkte met onbeduidende of nie-bestaande voordele. Dit verhoed dat werklik groen produkte hulself onderskei. En dit moedig meer "greenwash" aan as produkinnovasie.
Greenpeace beweer dat ondernemings oor hulself val om aan te toon dat hulle omgewingsbewus is. Verbruikers vind dit al hoe moeiliker om die verskil te sien tussen die maatskappye wat werklik 'n verskil wil maak en diegene wat 'n groen gordyn gebruik om donker motiewe te verberg.
Jo Coghlan, dosent in Australiese en internasionale politiek, Suidelike Kruis Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en versagting > Greenwashing: Kan u daardie etiket vertrou?
Klimaatsverandering is nou 'n klimaatkrisis en 'n klimaatskeptikus wat nou 'n klimaatsontkenner is, volgens die ...