Don Khone Eiland - Eenvoud in Laos - VroetelVoete
Don Khone Eiland – Eenvoud in Laos
Anje April 3, 2016 2 Comments on Don Khone Eiland – Eenvoud in Laos
Ek ry op 'n fiets deur die stofstrate van Don Khone eiland. My hand lig vriendelik as ek iemand verbygaan.
Die plek is doodstil.
Nêrens blêr musiek nie; ek hoor nie eers 'n radio nie. In my ore is slegs die kabbelende Mekong, die plons-geluid wanneer 'n gooinet die water tref en die fietswiel se sagte shh-shh-shh op die grondpad hoorbaar.
Don Khone eiland maak deel uit van die 4000 eilande in die suide van Laos. Daar is letterlik 4000 eilande (of selfs meer); sommige van hierdie eilande is net 'n boom, maar ander is weer so groot soos 32 km (in omtrek) en hierdie 4000 eilande lê uitgesprei in 'n rivier! Daar words soms na hierdie rivier verwys as die 'Magtige Mekong' en in Laos se reënseisoen strek hy sy watermassa-arms tot 14 km (in breedte) van die een kant na die ander kant; hierdie rivier deel ook grense met ander lande soos Burma, Thailand, Kambodja en Viëtnam.
Don Khone Eiland se Stofstrate per Fiets
Al manier om Don Khone se stofstrate aan te durf is met 'n fiets. Hier en daar sien jy 'n bromponie en as jy gelukkig is gewaar jy 'n ding met vier wiele wat alreeds vir jare dormant staan.
Vir slegs 10 000 Kip 'n dag ($1) huur jy 'n fiets om al die stofpaadjies na hartelus in te vaar. Dit moeilik om te verdwaal, jy volg net die rivier. Die pad is klipperig en soms sanderig en mens leer ook vinnig-vinnig dat 'n fietswiel in los sand jou tot stilstand bring. Jy dink nog jy trap en dan vlieg jy sommer so bo-oor die fiets.
Al die fietse hier is natuurlik van top gehalte, gemaak in Sjina…
Óf dit nou 'n bergfiets óf padfiets sal niemand weet nie, want daar is geen ratte nie en al rem wat werk is die kantremme: jou voete. Top gehalte uit die vyftigs.
Jy trap verby die gaafste Lao mense en sê-sing Sabaideeeee tot dit by jou ore uitkom, kinders hardloop na jou en praat in 'n komplekse krulletjie-en-draaitjie taal en die diere lê lui in die middel van die pad en bak in die namiddag son. Hondsterte swiep en swaai vlieë weg, varke knor in 'n lae toon, hoenders pik-pik rond en statige waterbuffels vind 'n lafenis in die Mekong.
Deur die dag werk almal flink: hul tel hout op, vang vis, bou bote, bou huise en bou lewens, maar as die son sak dan beweeg al wat 'n ma is na die rivier om haarself en haar kroos te was in die waters van die Mekong. Kaal boudjies van jonges baljaar in die water terwyl die ma haar eie waswerk diskreet onder 'n sarong doen.
Effektief. Eenvoudig. Genoeg.
Hier is die mense nog onaangeraak deur ons moderne wêreld van slimfone en die nuutse moet-hê items. Hier het elektrisiteit het eers 'n paar jaar terug sy verskyning gemaak op, warmwater storte is skaars en 'n goeie matras is nêrens te vinde, maar dit is hoe dit hoort.
Dit is die lewe van Don Khone, oftewel, die lewe van Laos – 'n rustig-tóg-besige-lewe – 'n kontraslewe. En hier pas jy aan, hier volg jy die ritme van die rustig-tóg-besige-lewe en jy kyk die son in sy ondergang in, want hierdie deel van die wêreld is 'n stukkie stofstraat-paradys op sy eie met palmbome, blou lug en kragtige watervalle wat in Kambodja in plons.
Hou die Westerse wêreld en al sy té-dinge hier uit en trap 'n fiets, groet almal met 'n Sabaidee, waardeer 'n sonsondergang vir ure, stort koud, word gebyt deur goggas, staar, word stowwerig en word oorweldig deur die eenvoud van die lewe, want dit is hoe dit hoort.
Voetnota: Hierdie is 'n ou stuk geskryf in 2011 (en verwerk in 2016) tydens my besoek aan Laos.
Asië, Blog, Buiteland, Natuur Afrikaans, Asië, Fiets, Laos, natuur, reis
← VroetelVoete: Die Geboorte van 'n Reisblog Addo Nasionale Park – 'n Olifant Mekka →
2 thoughts on "Don Khone Eiland – Eenvoud in Laos"
Carla Lewis-Balden April 5, 2016 at 10:50 am
Anje, jy skryf so mooi! Ek hoop dis die begin van groot dinge.
Anje Post author April 6, 2016 at 7:03 pm
Dankie Carla! Dit is rerig so lekker om weer in Afrikaans te skryf (en ook op sosiale media), die taal voel soos klei wat mens kan brou en vorm soos jy wil.