Klein huise op vertoon in Portland, Oregon in 2017. Dan David Cook / Wikimedia, CC BY-SA
Rente styg in klein huise - leefbare wooneenhede wat tipies onder 400 vierkante voet meet. Baie van hierdie belang word gedryf deur media dekking wat beweer dat die lewe in klein huise goed is vir die planeet.
Dit lyk intuïtief voor die hand liggend dat die vermindering van 'n klein huis 'n mens se omgewingsimpak sal verminder, aangesien dit 'n veel kleiner ruimte beslaan en minder hulpbronne verbruik. Maar min navorsing is gedoen om eintlik te meet hoe mense se omgewingsgedrag verander as hulle hierdie drastiese beweging maak.
Vir my doktorsgraad in omgewingsontwerp en beplanning, Het ek probeer om hierdie gaping in kennis te vul deur 'n studie te ontwikkel wat meetbare bewyse kan lewer oor hoe afbreek invloed op omgewingsimpakte beïnvloed. Eers het ek 80-downsizers ondervra wat vir 'n jaar of langer in klein huise gewoon het om hul ekologiese voetspore in vorige behuising en huidige ekologiese voetspore in hul klein huise te bereken. Toe het ek nege in-diepte onderhoude gevoer om te leer oor gedrag wat verander het na downsizing.
Ek het bevind dat onder die 80 klein tuisondernemers in die Verenigde State, ekologiese voetafdrukke gemiddeld met ongeveer 45% verminder is. Verrassend, ek het bevind dat afskaling baie dele van sy lewenstyl kan beïnvloed en op onverwagte maniere die impak op die omgewing kan verminder.
Baie kleinhuisbewoners besit hul huise reguit. Sommige bou hulle van kras of kits af.
Die onvolhoubare Amerikaanse behuisingsmodel
In onlangse dekades is die geboustendens "groot". Nuwe geboue in die Verenigde State het gewoonlik 'n groter gemiddelde vierkante beeldmateriaal as in enige ander land in die wêreld.
In 1973 het die gemiddelde pasgemaakte Amerikaanse huis 1,660 vierkante voet gemeet. Deur 2017 het die gemiddelde toegeneem 2,631 vierkante voet - 'n 63% toename. Hierdie groei het die omgewing op baie maniere benadeel, insluitend die verlies van groen ruimte, verhoogde lugbesoedeling en energieverbruik en fragmentering van ekosisteem wat kan verminder biodiversiteit.
Die konsep van minimalistiese lewe bestaan ​​al eeue lank, maar die moderne klein huisbeweging het eers in die vroeë 2000s 'n tendens geword, wanneer een van die eerste klein huisbou-maatskappye is gestig. Klein huise is 'n innoverende behuisingsbenadering wat boumateriaalafval en oormatige verbruik kan verminder. Daar is geen universele definisie vir 'n klein huisie nie, maar hulle is gewoonlik klein, doeltreffende ruimtes wat kwaliteit oor kwantiteit waardeer.
Mense kies om baie redes vir klein huise te verminder. Hulle kan insluit om 'n meer omgewingsvriendelike lewenstyl te leef, hul lewens en besittings te vereenvoudig, meer mobiel te word of finansiële vryheid te bewerkstellig, aangesien klein huise tipies kos aansienlik minder as die gemiddelde Amerikaanse huis.
Baie aanslae van die kleinhuisbeweging het sonder kwantitatiewe bewyse aangevoer dat individue wat tot klein huise afneem, 'n aansienlike laer omgewingsimpak sal hê. Aan die ander kant dui sommige resensies aan dat klein huislewe hulself kan leen onvolhoubare praktyke.
Verstaan ​​voetspoor veranderinge na downsizing
In hierdie studie is die omgewingsimpakte van klein huisnedersettings ondersoek deur hul individuele ekologiese voetafdrukke te meet. Hierdie metriek bereken die menslike vraag na die natuur deur 'n meting te voorsien van grond wat benodig word om huidige verbruiksgedrag te onderhou.
Om dit te doen, het ek hulle bereken ruimtelike voetafdrukke in terme van globale hektaar, oorweging van behuising, vervoer, kos, goedere en dienste. Ter referentie is een globale hektaar gelykstaande aan ongeveer 2.5-akker, of oor die grootte van 'n enkele sokkerveld.
Ek het bevind dat onder die 80 klein tuisondernemers in die Verenigde State, die gemiddelde ekologiese voetspoor was 3.87 globale hektaar, of ongeveer 9.5-akker. Dit beteken dat dit 9.5-akker sal benodig om daardie persoon se lewenstyl vir een jaar te ondersteun. Voordat hulle in klein huise beweeg het, was hierdie respondente se gemiddelde voetspoor 7.01 globale hektaar (17.3-akker). Ter vergelyking is die gemiddelde Amerikaanse voetspoor 8.4 globale hektaar, of 20.8 hektaar.
My interessantste bevinding was dat behuising nie die enigste komponent was van deelnemers se ekologiese voetspore wat verander het nie. Gemiddeld is elke hoofkomponent van downsizers se lewenstyle, insluitend voedsel, vervoer en verbruik van goedere en dienste, positief beïnvloed.
As geheel het ek bevind dat mense minder geneig om minder energie-intensiewe voedselprodukte te eet en meer omgewingskundige eetgewoontes te eet, soos om meer plaaslik te eet en meer van hul eie kos te eet. Deelnemers het minder per motor, motorfiets, bus, trein en vliegtuig gereis, en het meer brandstofdoeltreffende motors gehardloop as wat hulle gedoen het voordat hulle afbreek.
Hulle het ook aansienlik minder items gekoop, meer plastiek en papier herwin, en minder afval geskep. Samevattend het ek gevind dat downsizing 'n belangrike stap was om ekologiese voetspore te verminder en pro-omgewingsgedrag aan te moedig.
Om hierdie bevindinge 'n stap verder te maak, kon ek voetafdrukdata gebruik om te bereken hoeveel hulpbronne moontlik gestoor kan word as 'n klein deel van die Amerikaners afgeneem het. Ek het bevind dat ongeveer 366 miljoen hektaar biologies produktiewe grond gered kan word as net 10% van die Amerikaners tot 'n klein tuiste afgeneem het.
Fine-tuning voetspoor ontledings
My navorsing het meer as 100-gedrag geïdentifiseer wat verander het na downsizing na 'n klein huisie. Ongeveer 86% het 'n positiewe impak gehad, terwyl die res negatief was.
Sommige keuses, soos die oes van reënwater, die aanneming van 'n kapsule-klerekasbenadering en carpooling, verminderde individuele omgewingsimpakte. Ander kan moontlik mense se voetspore uitbrei - byvoorbeeld, reis meer en eet meer gereeld uit.
'N Handjievol negatiewe gedrag was nie verteenwoordigend van alle deelnemers aan die studie nie, maar is steeds belangrik om te bespreek. Byvoorbeeld, sommige deelnemers het langer afstande gery nadat hulle na landelike gebiede verhuis het waar hul klein huise geparkeer kon word. Ander het meer gereeld geëet omdat hulle kleiner keukens gehad het, of minder gerecycleer omdat hulle nie ruimte gehad het om herwinbare produkte te berg nie en minder toegang gehad het tot herwinningsdienste.
Dit is belangrik om hierdie gedrag te identifiseer ten einde potensiële negatiewe implikasies van klein huislewe te verstaan ​​en ontwerpers in staat te stel om hulle aan te spreek. Dit is ook belangrik om daarop te let dat sommige gedrag wat ek aangeteken het, beïnvloed kan word deur ander faktore as afskakeling na 'n klein huisie. Byvoorbeeld, sommige mense kon hul motorreis verminder omdat hulle onlangs afgetree het.
Nietemin, al die deelnemers aan hierdie studie het hul voetspore verminder deur te verminder tot klein huise, al het hulle nie om omgewingsredes verminder nie. Dit dui daarop dat downsizing mense lei om gedrag aan te neem wat beter vir die omgewing is. Hierdie bevindings bied belangrike insigte vir die volhoubare behuisingsbedryf en implikasies vir toekomstige navorsing oor klein huise.
Byvoorbeeld, iemand kan hierdie studie aan 'n beplanningskommissie-kantoor in hul dorp voorstel om aan te toon hoe en hoekom klein huise 'n volhoubare behuisingsbenadering is. Hierdie resultate het die potensiaal om ook klein huisbouers en ontwerpers te ondersteun, mense wat klein huisgemeenskappe wil skep en ander probeer om soneringsordonnansies in hul dorpe te verander om klein huise te ondersteun. Ek hoop dat hierdie werk addisionele navorsing sal aanwakker wat meer bekostigbare en volhoubare behuisingskeuses vir meer Amerikaners lewer.
Maria Saxton, Ph.D. Kandidaat in Omgewingsbeplanning en Ontwerp, Virginia Tech
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Wanneer mense na klein huise verminder, aanvaar hulle meer omgewingsvriendelike lewenstyl