Tekskritiek - wat is dit? Basics, die beginsels en metodes van tekskritiek
Nie almal weet dit is tekstuele. сферы распространения этой дисциплины, между тем, имеет огромное практическое значение. Definisie van die omvang van die verspreiding van hierdie dissipline, intussen, is dit van groot praktiese belang. Kom ons kyk na dit in meer detail.
Wat is die tekstuele?
, как в дисциплине, собраны многочисленные произведения. In die literatuur, soos in die dissipline, ingesamel talle werke. Skep hulle gebruik 'n verskeidenheid van onderwerpe, folklore, menslike prestasie. рукописи, посмертные и прижизненные издания разных авторов, их дневников, писем, записных книг. Tekskritiek - is die studie van manuskripte en postuum leeftyd uitgawes van verskillende skrywers, hul dagboeke, briewe, notaboeke, boeke. Binne die dissipline bestudeer en werke van folklore (sprokies, romans en dies meer.). специальная сфера филологии. Historiese teks - is 'n spesiale gebied van filologie. Dit ondersoek die eienaardighede en gedrag van die skep en publiseer werke.
Hoofsaaklik tekstueel - is die studie van folklore en artistieke rekords. Takke haar uitstaan, na gelang van die spesifieke probleem. Op grond hiervan onderskei areas:
Werke van die moderne tyd.
Daar word gesê dat so 'n verskeidenheid van nywerhede nie inmeng met die dissipline van 'n enkele telling.
отрасль, которая занимает вполне конкретное и самостоятельное место. Tekskritiek - is 'n bedryf wat 'n spesifieke en onafhanklike plek beklee. Dissipline is nou gekoppel aan ander gebiede van filologie. In die besonder, die teoretiese en historiese bronne wat in die navorsing. Ontleding van die produkte is uitgevoer nie net in die ruimtelike dimensies gedra en uiteindelik ontwikkel vorm. Tekstuele studies die bron en tydelik.
Vorming van die dissipline in Europa
отрасль, существование которой прослеживается с самых древних времен. Tekskritiek - is 'n bedryf waarvan die bestaan kan teruggevoer word na die antieke tye. In hierdie geval, die stigting plaasgevind het in stadiums en is nou verbind met die ontwikkeling van sosiale en kulturele lewe. использовались в античной филологии при корректировке, толковании и комментировании записей. Tekstuele metodes gebruik in klassieke geleerde aan te pas, te interpreteer en kommentaar te lewer oor blog inskrywings. Dit gevorm vroeg genoeg sogenaamde "Bybelse kritiek". Sy verskyning hou verband met die name van Origenes, malachiet, Celsus. Daarna het die "Bybelse kritiek" geleidelik 'n wetenskaplike karakter verkry. Deur die 17-19 eeue het die basis gevorm vir die bekendstelling van 'n gesonde ontleding van godsdienstige boeke. 'N Nuwe tendens in historiese bewussyn na vore gekom in die Renaissance. Op die oomblik, aansienlik versterk bande tekstuele en humanitêre sfere van die wetenskap. Die stigters van die Europese strome in die Nuwe Era word beskou as die Duitse, Reyske, Bentley, ens Porson.
. In die 19de eeu is dit 'n betekenisvolle bydrae tot die begrip van die teks fondamente. Sleutel aandag gefokus op die studie van bronne, die identifisering van die "argetipe" van homogene analise van motiewe. Professor Becker ontwikkel 'n kritiese benadering tot die voorbereiding van publikasies van die Grieks-Romeinse klassieke skrywers. Daarna is hy in diens van Leopold von Ranke om 'n groot gebied van historiese navorsing. Duitse skool as 'n basis vir ontleding hoofsaaklik gebruik antieke werke.
Die meganistiese teorie
Kontemporêre tekstuele wetenskap begin word gevorm Karlom Lahmanom. Hy ontwikkel die teorie van "algemene foute", die onthullings van wat dui op 'n soortgelyke oorsprong van die manuskripte. Die basis vir 'n meganistiese teorie Lachmann was streng tegniek en beginsels van tekskritiek. Sy lined up op 'n kwantitatiewe vergelyking van die elemente. Benaderings tot die antieke rekords van die kritieke verwerking wetenskaplike toegepas werke van die Duitse Middeleeue. tekstuele beginsels in die studie van die Nuwe Era van manuskripte is aangegaan skool Scherer, Bernays. Lachmann se idees ontwikkel in die Praag skool werke. Intussen meganistiese teorie is gekritiseer Bedier as gevolg van sy nie-universaliteit.
Die vorming van die dissipline in Frankryk
In hierdie land, het aandag aan tekskritiek is wat in die middel van die 19de eeu. Die 20ste eeu is gekenmerk deur die verskyning van die skool Lanzon en die aktiewe werk van die Instituut Parys. In 1970-er jare. Frankryk na vore gekom en is aktief die ontwikkeling van 'n nuwe rigting - 'n genetiese kritiek. Dit was 'n belangrike sentrum van Parys Instituut van manuskripte en moderne tekste. Die filosofiese grondslag van die skool was die teorie van relatiwiteit. Dit verduidelik grootliks die posisie van die genetiese kritiek. Op hierdie stadium, ons geformuleer belangrike vrae wat nuwe tekstuele ondersoek. Dit is in die eerste plek die oorsprong, beweging rekords, speel al die fases van die skepping van die werk in die proses van skryf. Die navorsers het 'n voorkeur vir 'n enkele uitgawe gee nie. Aanhangers glo nie dat manuskrip die onlangse skrywer se voordele bo die oorspronklike konsep. Hulle beskou dit as verskillende stadiums van die skepping.
Daar moet kennis geneem van die spesifisiteit van wat is die proses van die skepping van die werk, sy geskiedenis. в рамках генетической критики существенно расширяет сферу исследования. Tekskritiek in die raamwerk van 'n genetiese brei aansienlik die omvang van die studie. Dit verwys na die essensie van die skryfproses. Dit op sy beurt, help om die genetiese kritiek skaal van die voorwerp te verhoog. Dit is gerig in hierdie geval die teks is nie net in die smal literêre aspek, maar ook in 'n algemene sin. Dit impliseer 'n onvermydelike kombinasie van verskillende dissiplines. Onder hulle geskiedenis, en linguistiek, en medisyne, en sielkunde, en wiskunde. Soos vir die studie van klassieke vorme van die moderne tyd kuns, genetiese kritiek is belangrik, maar onvoldoende.
Tekskritiek in Rusland
Werke geskep in 11-17 eeue, hoofsaaklik verteenwoordig in die vorm van manuskripte. Hierdie feit voorafbepaalde die belangrikste kenmerke van die skepping, bestaan en versprei van talle monumente van die Russiese letterkunde. Daar was ook 'n paar probleme van tekskritiek. Herskryf die boeke sal onvermydelik lei tot verlies van stabiliteit van die aanbieding, na al die nuwe weergawes aan te bied. Hoe langer was die bestaan van die produk, hoe meer dit is verwerk. Die nuwe weergawes weerspieël Scribal vaardighede (of die gebrek daaraan), artistieke smaak, eise van die lewe. 'N tydperk waarin begin tekstuele ontwikkel - is 16-17 eeue. aktiewe regstelling plaasgevind het in hierdie eeu, sistematisering en beskrywing van manuskripte.
die tyd van Peter
Gedurende hierdie tydperk, is spesiale aandag geskenk aan die Ou Russiese letterkunde. Dit is bekend dat onder die bevel van 1722 die koning beveel om in te samel en bring tot Petersburg kronieke, chronograaf, krag boek. In 1724 is vasgestel deur die Akademie vir Wetenskap. Van daardie oomblik af het dit begin aktief bestudeer van die antieke monumente. Groot bydrae tot die studie van die manuskripte gemaak Schletzer en Miller.
In die tweede helfte van die 18de eeu begin 'n stelselmatige editsionno-tekstuele werk. Die eerste stappe in hierdie rigting was die publikasie van "Russiese Waarheid" kronieke Nestor. Novikov geskep versameling, wat inligting oor 300 skrywers van die ou tyd ingesluit. 'N Nuwe fase veroorsaak dat die ontwikkeling van kopiereg begin. Editsionnye prestasies in die Europese boek kultuur, het sy benadering en kundigheid gebruik in die publikasies van die werke van Feofana Prokopovicha, Lomonosov, Sumarokov, Cantemir.
Die eerste dekades van die XIX eeu is gekenmerk deur die verbetering van tekstuele benadering. Metodes toegepas grootliks verryk bibliografiese en bibliografiese studie van antieke bronne. Op sy beurt, word hierdie proses grootliks beïnvloed deur die opkoms van folklore - die verwerking van rekords van mondelinge kreatiwiteit van die mense. Die kwessie van kulturele identiteit in sy verskillende uitdrukkings, het in die reeks van vakke van navorsers van die Ooste, Makarov, Bourne. , возникали новые определения. Die verbetering van die basiese konsepte van tekskritiek, was daar nuwe definisie.
Die opkoms van "die rigting van skeptisisme"
In die vroeë 30-er jare. 19de eeu 'n nuwe skool. Haar idees is grootliks verband hou met gedagtes Schlozer. As hoof van die "skepties skool" gemaak Kachenovsky. Sy benadering is gebaseer op die idee dat jy nie elke getuienis van antieke bronne kan glo. Hierdie skeptisisme was onvoorwaardelike en waardigheid, en die ooglopende nadele. Kritiese denke Kachenovsky gelei verbetering tegnieke wat gebruik word in die studie van verhalende bronne. Sy is gewoond aan die feite in terme van interne geldigheid en konsekwentheid met die algemene wette van historiese ontwikkeling te evalueer. Maar ondersteuners van die skool geneig om die ontkenning van die Kiev tydperk net omdat die verhaal van die materiaal bewaar in later bronne.
Hierdie navorser ontwikkel die idees Schlozer toegepas op artistieke bronne. Pogodin aangedring op die studie van alle uitgawes van die teks, met behulp van die tegniek van vergelyking. Hy was in staat om die dwaling van 'n groot aantal spesifieke bevindinge van "skeptici" bewys. In die studie gebruik Pogodin die ontleding van nasionale en algemene historiese omstandighede van die voorval, bestaan en verspreiding van die produk. Sy benadering, op sy beurt, is ontwikkel Buslaev.
Dit was die grootste verteenwoordiger Buslaev hierbo genoem. Hy ontwikkel die idee van die kontinuïteit van taal en folk legendes, mites. Sy tesis was beskou as die eerste ervaring van vergelykende en historiese taalkunde aan oudhede Slawiese toespraak. Daarna Buslaev al sy siening uiteengesit in die fundamentele twee-volume werk.
Met die toenemende belangstelling van navorsers om later bronne met verloop van tyd. Begin vervaardig historiese benadering tot literêre erfenis 18 en 19 eeue. Die eerste keer dat vir die verbetering van die nasionale kultuur in die moderne omstandighede is dit nodig om uit te voer " 'n kritiese analise van boeke, jaarlikse en individuele besigtiging werk glad nie," was die praat van die veld. Die meeste van sy idees is voortgesit in die werke van Belinsky. Beplan in 1841 en gedeeltelik geïmplementeer laaste werk is gefokus op die opposisie voorwaardelik estetiese benadering tot individuele werke van 'n nuwe siening van die hele erfenis van die skrywer in chronologiese volgorde en kreatiewe volheid.
Dit het aansienlik gegroei en die middel van die 19de eeu, bereik 'n hoë vlak. Op baie maniere, dit het bygedra tot 'n organisasie van akademiese werk op die publikasie van werke vorm. Die aktiwiteit op die publikasie van monumente van antieke en moderne waardevolle bydrae en behoort Tikhonravov Buslaev. Hulle het 'n model vir die soort van tyd hul wetenskaplike publikasies. Veselovsky het 'n nuwe benadering tot filologiese studies ontwikkel. Dit was van groot belang vir die ontwikkeling van teksanalise metode.
Op 'n vroeë stadium van ontwikkeling van huishoudkunde verwysing tekstuele om gepubliseerde bronne van die moderne tyd is dit opgemerk sekere idees nagemaakte klassieke geleerde. Binnekort egter navorsers het begin om hul eie metodes te vind. Dit is te danke aan die vrylating van 'n reeks van wetenskaplike en kritiese werke. In 1851 begin Annenkov opleiding een van hulle. Die navorser gedoen tekstuele studie van manuskripte Pushkin se. In parallel, het hy 'n werk waarin hy materiaal ingesamel vir 'n biografie van die digter geskep. Beide van hierdie werke is deel van 'n omvattende studie. Innovasie Annenkov waardeer Nekrasov, Turgenev, Dob, Chernyshevsky en ander.
die verbetering van benaderings
Gebaseer op bewyse, het die navorsers bestudeer 'n wye verskeidenheid van literêre kreatiwiteit. Hierdie aktiwiteit waargeneem sedert die middel van die 19de eeu, wat tasbare resultate. Die behoefte aan feitelike, bibliografiese, ontwikkeling van bron veroorsaak dat die opkoms en suksesvolle ontwikkeling van 'n nuwe rigting in die dissipline. Navorsers in 'n nuwe manier begin om die waarde van die bibliografie waarneem. Mintslov, in die besonder, het geskryf dat sonder die voorlopige werk onmoontlik is om die geskiedenis van die literatuur beskryf. En sonder dat dit, op sy beurt, geen basiese navorsing kan nie suksesvol wees nie.
Opsporing geverifieerde feite, hul historiese telling gevorm skoolhoof benadering gelei Maikov en Saytovym. Die eerste beskou hy homself as 'n dissipel Sreznevsky. Deur die pogings van hierdie wetenskaplikes het 'n versameling van essays Batiushkov gepubliseer. In die toekoms, die idee van die skool in die rigting van argivale soektogte, die saamstel van biografieë, werk met bronne ontwikkel Modzalevsky. Hy het die bekende kaart-indeks, wat 165,000. Kaartjies sluit. Dit is gehou in die Pushkin House, in die Departement van manuskripte. Veral bekend vir sy bydrae tot die studie van die Decembrists. Die hoogste prestasie in die akademiese Pushkin studies word beskou as deur hulle geannoteerde uitgawe van "Pushkin. Dagboek", "Pushkin. Briewe". Sistematisering van die materiaal wat het opgehoopte binne die filologiese navorsing oor die geskiedenis van die Russiese literatuur van 19-20 eeue., Het 'n groot hoeveelheid van die verwysing inligting. In hulle onder andere, daar is werke Vengerov, fundamentele werk Mezieres. Sleutelbeginsels van nasionale klassieke teks dus gevorm deur die vroeë 20ste eeu. Hulle is gebaseer op reeds op daardie tydstip editsionnom geweldige ervaring en 'n kritiese oorsig van die idees van Wes-formalistiese leer bestaande.
Teen die vroeë 20ste eeu, St Petersburg Akademie vir Wetenskap is gesien as die sentrum van tekstuele studies. Dit vorm twee voorste skole. Een onder leiding Shakhmatov ander - Peretz. Hierdie skole, in werklikheid, bevorder baie soortgelyk idees. Hulle was besig met die studie van die teks in die geskiedenis van sy skepping en al sy veranderinge. Shakhmatov staatgemaak op materiaal wat in die loop van taalkundige waarnemings. Peretz gebruik in meer literêre benaderings. Shakhmatov ontwikkel kroniek verklaring ontledingstegniek. Terselfdertyd het hy die beginsels van historisme en voorgestel maniere van die bestudering van komplekse bronne in alle vorme en weergawes. Nogal 'n baie van die tyd wat hy gewy aan antieke manuskripte, die kwessies van ethnogenesis. Shakhmatov het die grondslag gelê vir die historiese studie van literêre nasionale taal, sowel as die wetenskap van tekskritiek. Soos vir Peretz, die eerste het hy 'n seminaar in Kiev. Nadat hy verkies om die Akademie van die wetenskaplike hy verhuis na Petrograd. Hy geskep net in pre-revolusionêre leer Guide to tekskritiek. Hierdie werk bied idees vir die begrip van die nuwe benadering. Toelating op grond van aandag aan die studie van literêre geskiedenis bron.
'N Kritiese stap in die vorming van die algemene konsep van tekstuele regverdiging om beginsels en benaderings in die werk van Academicus Likhachev. Die skrywer het die idee van 'n kwalitatief nuwe stel, magtig die behoefte om die betekenis en inhoud van die beweging in tyd bron te verken. Dit was uiteindelik weerlê die meganistiese teorie, gebaseer op die voorkeur van die chronologies vroeër teks. Met die verloop van tyd van die aansoek gebiede, hoofsaaklik gebaseer op die oplossing van probleme van publikasie karakter, het die dissipline intrek in die kategorie van die basis. Ontwikkeling van tekstuele vloei in een lyn met die algemene historiese en kulturele veranderinge in die land. Tans gedefinieer sleutel areas van Russiese tekskritiek: antieke letterkunde, moderne tye en moderne tekste, en folklore.
Wat is die radius van die aarde
Agente van sosialisering
Burj Khalifa - die hoogste gebou in die wêreld
Waar mode groothandel klerasie vir vroue - op die Internet
Musikant Nikolai Voronov: biografie, kreatiwiteit en persoonlike lewe
Rosa (Rosaceae trek Sem ..): Oorsig, eienskappe en graderings
Was hare by die huis: tips en truuks
Eie aangedryf artillerie US-76i. Wêreld van Tanks
Sooibrand tydens swangerskap in die laat stadium. Fondse uit sooibrand tydens swangerskap in die vroeë en laat fases