Nuus | Bedehuis Bethanië | Kerk van die Heilige Maria die Egiptenaar
April 27, 2019 · 9:17 nm
Christus het Opgestaan! Waarlik, Hy het opgestaan!
DIE PAASBOODSKAP VAN ONS PATRIARG 2019
Ons glo “in een Here Jesus Christus …… wat gely het en begrawe is opgestaan het”.
Ons vier met gejubel en geestelike vreugde die lewegewende Pasga! “Pasga van behae, Pasga, die Pasga van die Heer. ‘n Pasga al-eerbiedwaardig het vir ons opgegaan. Pasga! Laat ons mekaar met blydskap omhels. O Pasga, losprys van verdriet!”
Ons ontken egter nie die verskriklike werklikheid van ons alledaagse lewe nie; die pyn, die ongeregtigheid, die siekte. Pasga is ‘n unieke, dinamiese gebeurtenis. Verdriet en rou word verdryf deur die glans van die goddelike Lig en oorwinning van die lewegewende Opstanding.
Ons weet dat baie van ons broers en susters in hierdie tyd finansieel versmoor word en dat ander op die rand van armoede verkeer.
Onveiligheid en allerhande ander struikelblokke, met die katastrofiese gevolge daarvan op die lewenstandaarde van ons mense, is ‘n aangeleentheid vir die hele samelewing, waar die slagoffer nie langs die pad lê en die aanskouers van hierdie drama aan die ander kant van die pad verbygaan nie, maar waar ons almal as mede-reisigers die gevolge dra van dit wat ‘n uitwerking op almal gemeenskaplik het. In die heel eerste plek roep hierdie verskynsels, deur die bewuswording van tekortkominge om op liefdevolle en samewerkende wyse daarmee tred te hou, en die gebrek daaraan, almal tot self-ondersoek op. Om ons woed oorloë en kom rampe voor. Gebiede naby ons word oorweldig deur vlugtelinge en immigrante, wat die skaakmat van politieke en finansiële dienstigheid van die wêreldmagte ervaar.
Te midde van die donkerte wat deur menslike lyding veroorsaak word, straal die ewige lig van die Opstanding van die Heiland met heerlikheid. Volgens die Ortodoksie is elke mens ‘n unieke en onherhaalbare persoonlikheid, ‘n beeld van God, ongeag kleur, taal, godsdiens en kulturele agtergrond. Dit vra om opregte hulpverlening aan die mens, en sekerlik aan die behoeftiges, met volle verwysing na die verlossende gebooie van die Skepper. Die Kerk is die Liggaam van Christus. Binne haar, “as een lid ly, ly al die lede saam” en omdat God liefde is, “bly hy wat in liefde bly in God en God in hom.”
Geloof in die Here “wat gely het en begrawe is en opgestaan het”, en die eksistensiële verhouding met Hom, keer geduld en uithouvermoë , geestelike krag en innerlike vrede vir die siel af. Terselfdertyd moedig hierdie geloof ons aan om op liefdevolle wyse naas diegene wat ly te bly. Agting en versorging vir hulle wat gekwel word, gee op die mees wesenlike wyse uitdrukking aan ons aanbidding van Christus wat “vir ons verlossing” opgewek is. Ons begrip van die smarte van ons naaste en sorg vir hul verligting, bewys ons geloof in die Opstanding en ons praktiese liefde soveel meer.
My kinders “CHRISTUS HET OPGESTAAN! “Dit is ‘n dag van liefde. Die hel is oorwin (…..) Elke gesig straal, volgens die Griekse digter Dionisios Solomos, vanweë die heilige kers wat Christene in hul hande hou”. Mag die Verrese Heer, die Leier van die Lewe, ons hoop, liefde, krag en vreugde skenk in die ewige lig van sy Opstanding. Terwyl ek julle almal die seën van die Verrese Christus, die Oorwinnaar oor die dood, skenk, groet ek elkeen van julle persoonlik met die Opstandings-segelied: CHRISTUS HET OPGESTAAN! WAARLIK, HY HET OPGESTAAN! terwyl ek julle almal “van die Here” alles wat goed en aangenaam is toewens “vir alles wat ons vir Hom doen”.
Met die seëninge van die Opstanding,
Desember 25, 2018 · 6:55 vm
Kersboodskap van ons Patriarg
Die Geboorte van Christus!
Dit is nie ‘n roemryke bladsy uit die geskiedenis van die mensdom nie, en ook nie ‘n mooi viering wat die teenswoordige verfraai nie, maar ‘n gebeurtenis gerig op die ewigheid, waarin ons lewens vervolmaak word, ons lewens wat op soek is na verbetering en redes vir regverdiging.
Wat meer as twee duisend jaar gelede in die Heilige Land plaasgevind het, is eenmalig en kan nie herhaal word nie, wat bewys word deur die moontlikhede wat hulle voordoen en die geleenthede wat geskenk word. Daar het hemel en aarde, die engele en die liedere, die ster en Hy , toe ontmoet. Toe het God die mens ontmoet, as die God-mens, nie (as die God) van oordeel nie, maar van verandering; nie (as die God van) die geskiedenis nie, maar van verlossing; nie (as die God) van verwerping nie, maar van versoening.
Voor die krip van Christus verander alles. Die magtiges word swak, die rykes arm, die wyses onkundig. Almal begryp hul nietigheid, hul onvolmaaktheid en hul wesenlik brose krag. Daar Christus Self neerdaal en een met ons word, verloor alle titels hul waarde, posisies hulle heerlikheid en ampte hul krag.
Hierdie ontmoeting word ook op die vasteland van Afrika nie net op 25 Desember elke jaar ervaar nie, maar elke minuut en oomblik. Die kleinste uithoekie daarvan word ‘n nederige grot vir die Geboorte van Christus en elke sendeling Sy nederige bedienaar en ‘n ware vertolker van die boodskap wat Hy bring, dié van vrede en samewerking tussen God en die mensdom en mense onderling, in een gesin, in Sy Kerk.
Die ster wat daardie nag in die hemel geskyn het, kom strooi oorvloedig lig in die harte van almal wat dag en nag in die velde van die Ortodoksie arbei – hier in ons Afrika – en begeester tallose siele, ongeag ouderdom en oorsprong, om die Evangelie van die Here te leer of daarin onderrig te word. Dit is hulle almal wat bydrae tot die liturgiese, geestelike, maatskaplike, opvoedkundige, humanitêre werk van ons Patriargaat wat duisende siele elke dag aanvaar. Hulle bied hul kennis en hul inspanning sodat Christus gebore mag word in die siele van ander mense en hul arbeid ontvang ryke seëninge van die Goddelike Kind.
Die vreugde van alles wat ons weereens ervaar, asof dit vandag gebeur, is duidelik in die harte van almal. Van my eie hart – as Primaat van die Apostoliese Troon van die Evangelis Markus – tot dié van elkeen van my medewerkers, die geestelikes van alle stande en die leke in elke amp.
Ons seën en bedank veral die plaaslike Staatsowerhede wat alles wat ons bied aan die inwoners van hierdie skone gebied van ons planeet goedkeur, daartoe bydra en hul daarin verheug.
Ons glo en gee Christus, Hy wat hulle ontmoet wat na Hom verlang, Hy wat hulle bemagtig wat Hom volg, Hy wat geopenbaar is aan hulle wat in Hom glo. Vir ons Patriargaat is die Geboorte van Christus nie ‘n heilige herinnering, ‘n uur van formele wense oordra, ‘n geleentheid vir blote nadenke nie. Dit is ‘n feit wat voortduur, wat lewenskragtig is, met leerstellings. Dit het die wil, dit bevat die getuienis, dit behou die reg om voort te gaan om elke Sendingpoging in die Geboorte van Christus, elke plek in ‘n Bethlehem en elke hart in ‘n grot te verander.
Die Fees van die Geboorte van Christus 2018
April 18, 2018 · 2:43 nm
Betanië word groen
Een van ons weldoeners wat in Australië woon, het my ‘n geweldige guns gedoen deur my aan Billy de Jong van Sustainable Technologies voor te stel. Ons was op die punt om op sonkrag oor te gaan toe ek Billy ontmoet het. Hy het, na hy die situasie van kraggebruik hier by Betanië deeglik nagegaan het (met ‘n indrukwekkende program wat hy self ontwerp het), voorgestel dat ons in plaas van batterye gebruik, gebruik maak van superkapasitors, iets waarvan die meeste mense, ook kundiges, nie van geweet het nie. Natuurlik word die superkapasitors saam met sonpanele gebruik. Ons is nou op die punt waar ons binne die volgende paar dae totaal selfversorgend sal wees wat elektrisiteit betref. ‘n Paar foto’s gee ‘n aanduiding van wat hier aan die gebeur is:
Waar die superkapasitors gehuisves word op die agterstoep van die Bedehuis; waar die kinders ook na die oggenddiens saam eet.
Die twee superkapasitors.
Die woonhuis op die erf, wat ook deel het aan die sonkrag
Die agterstoep van die Bedehuis. Tans is daar ses sonpanele op die stoepdakkie. Later vandeesweek word nog ses bokant dié geplaas.
Ek is daarvan oortuig, en ek is beslis nie alleen nie, dat superkapasitors op die voorpunt staan van enorme tegnologiese en maatskaplike veranderinge wat gaan volg op hierdie uitvindsel, en ek is baie in my skik dat ons as ‘n gemeente van die oudste Kerk op aarde, ook een van die eerste groepe in ons land is wat op die voorpunt staan van ‘n hele nuwe wending in die geskiedenis van die wêreld. Dit is net weereens ‘n teken daarvan dat die Ortodokse Kerk en die wetenskap en die tegnologie hoegenaamd nie onversoenbaar is nie. Die Kerk het geen probleem met die wetenskap en die tegnologie as sodanig nie. In die Kerk kan ons ons net verheug oor die wonderlike kreatiwiteit wat God aan die mens gegee het om met wonderlike oplossings vorendag te kom vir die reuse probleme waarmee die wêreld en die aarde worstel.
Filed under Afrikaans-Ortodoks, Ortodokse Kerk, Uncategorized
April 8, 2018 · 12:00 vm
PAASBOODSKAP VAN ONS PATRIARG 2018
Prot. Nr. 49/2017
“Julle het die Leidsman tot die lewe gedood. God het Hom uit die dode opgewek, waarvan ons getuies is.” (Hand. 3:15)
Die Apostels getuig en die wêreld vier fees. Die Apostels bely en die wêreld is verheug. Die Apostels verklaar en die wêreld glo. Dat die Skepper van ons lewens waarlik opgestaan het. Dat die Oorsaak van ons lewens waarlik opgestaan het. Dat die Herskepper van ons lewens waarlik opgestaan het.
Kan die lig van die Opstanding nietemin die toenemende donkerheid van die mens se geskiedenis oorkom? Kan die boodskap van die Opstanding al ons broers en susters in Christus, alle welwillendes, vryelik bereik? Of wonder die Profeet steeds: “Het ons nie almal een Vader nie? Het een God ons nie geskape nie? Waarom handel ons dan troueloos met mekaar?” (Maleági 2:10)
Toe God ons geskape het, het Hy dit vrywillig gedoen. En toe Hy ons deur Sy enigste Seun herskape het, het Hy dit gedoen sonder dat ons iets vooraf aangebied het. Die Koninkryk van God, met ander woorde ons vereniging met God, sal net gebeur as ons God wil hê; net as ons na God soek; net as ons die wil van God eksistensieel as ons vernaamste prioriteit stel.
Die Apostoliese geloof oor God se wil is duidelik: “Ek sien waarlik dat God geen aannemer van die persoon is nie, maar dat in elke nasie die een wat Hom vrees en geregtigheid doen, Hom welgevallig is.” (Hand. 10:34-35) Om die Koninkryk van God binne te gaan vra net die vrees van God as agting vir Sy wil, en die geregtigheid van God as die vrug van Sy wil.
Wat doen ons egter? Ons verwerp die vrees van God. Ons beskou die vrees van God as sou dit ons ego oneer aandoen. Verder verwring ons God se geregtigheid. Ons sien dit deur die misvormde lense van nasie, ras, kleur of verskeidenheid. En ons kom tot die punt waar ons onder opeenvolgende lae van elemente van identiteit, die een en enigste element begrawe wat ons almal verenig: ons gemeenskaplike oorsprong in God.
Ons vergeet dat ‘n Samaritaan die voorbeeld geword het van medelydende mensliewendheid. Ons vergeet dat ‘n Samaritaanse vrou die voorbeeld van innige lewensverandering geword het. Ons vergeet dat ‘n ontugtige vrou die voorbeeld van reddende bekering geword het. Ons vergeet dat die rower van die elfde uur die eerste bewoner van die Paradys geword het. Ons vergeet dat die enigste onderskeid wat op menslike vlak moet bestaan, die een is wat ons broers en suster onderskei as diegene wat selfversorgend is en diegene wat hulpbehoewend is.
My liewe broers en susters, waar ons vandag die Opstanding van ons Heer vier en ons wonings oopstel om ons vreugde te deel, laat ons die wil van God in gedagte hou. Christus het gesê: “ Wanneer jy ’n môre- of middagete gee, moenie jou vriende nooi, of jou broers of bloedverwante of ryk bure nie, ….Maar wanneer jy ’n feesmaal gee, nooi armes, verminktes, kreupeles, blindes, en jy sal gelukkig wees.” (Lk. 14:12-14)
Waarom moet ons al daardie behoeftiges nooi? Ons heilige voorganger, die Patriarg van die tasbare liefde, die Heilige Johannes die Ontfermer, het die antwoord gegee: “Want hulle kan ons waarlik die Koninkryk van die Hemel help beërwe.” Dit is nie net dat ons broers en ons susters óns nodig het nie. Ons het hulle veel meer nodig, want ons behoeftige broers en susters hou die sleutels tot die Paradys.
Dit is met hierdie geloof dat ons deur die Afrika van die nasies loop, die Afrika van stamme, die Afrika van uiteenlopende kulture. Nie met die geloof van die intellek nie, maar met die geloof van die hart. Nie met ideologiese geloof nie, maar met humanitêre geloof. Nie met die geloof wat voorkeur toon nie, maar met die geloof dat in elke persoon van elke broer en suster wat ons ontmoet in Afrika, op die Vasteland van hoop, Christus moontlik verberg is, die Oorsaak van Lewe!
April 6, 2018 · 3:43 nm
Goeie Vrydag te Betanië: Die simboliese graf van Christus
Die “epitafios” wat vanoggend tydens die Goeie Vrydag-vespers in ons kapel ingebring is en wat vanaand met Diens van die Klaagliedere in prosessie gedra gaan word.
Maart 21, 2018 · 2:42 nm
Dienstye vir Heilige Week 2018 op Robertson by die Kerk van die Heilige Maria die Egiptenaar
Saterdag 31 Maart: Liturgie vir Lasarussaterdag: 9 vm
Vespers vir Palmsondag 5 nm
Sondag 1 April: Liturgie vir Palmsondag: 9:30 vm
Bruidegomsmette: 6:30 nm
Maandag 2 April: Liturgie van die Voorafgewyde Gawes: 9 vm
Dinsdag 3 April: Bruidegomsmette: 6:30 nm
Woensdag 4 April: Mette en Siekesalwing: 6:30 nm
Donderdag 5 April: Vesperale Liturgie vir die Instelling van die Heilige Nagmaal: 8:30 vm.
Twaalfevangeliesdiens: 6:30 nm
Vrydag 6 April: Vespers vir Goeie Vrydag: 10:30 vm
Mette met Klaagliedere: 6:30 nm
Saterdag 7 April: Vesperale Liturgie (die eerste Pasgadiens): 9 vm
Die nagdiens, gevolg deur die Paasmette en die Paasliturgie: 11 nm
Sondag 8 April: Die Agapevespers: 12 nm (net voor middagete.)
Desember 14, 2017 · 6:30 nm
Veranderde Dienstye by die Bedehuis
Vanweë ‘n besering wat vr. Zacharias opgedoen het, en ‘n taamlik radikale operasie aan sy knie as gevolg daarvan, is hy tot aan die einde van Februarie nie daartoe in staat om die Liturgie te vier nie. Leserdienste vind egter wel plaas op Sondae, om 9:30 vm. Op Sondag 24 Desember sal daar egter nie ‘n diens die oggend wees nie, maar wel ‘n Vigiliediens om 3:30 die middag. Op Kersdag self sal Aartsbiskop Sergios saam met vr. Diaken Nicholas Esterhuizen die Liturgie hier in ons kapel vier om 8vm. Die Aartsbiskop sal sy gedeeltes in Grieks doen terwyl die Litanieë in Engels sal wees en die response en gesange in Afrikaans gesing sal word.
Die Saterdagdienste in Kaapstad in Engels en in Afrikaans is ook opgeskort tot die begin van Maart, wanneer vr. Zacharias hopelik weer op die been sal wees.
Desember 13, 2017 · 6:05 nm
‘n Preek deur Vr. Anthony Coniaris van die Grieks-Ortodokse Kerk in die VSA vir die Sondag van die Voorouers, 2017, na aanleiding van die voorgeskrewe Evangelie volgens Lukas ( 14:16-24)
Uit Engels vertaal deur Vr. Zacharias van die Bedehuis te Robertson
Die Here het hierdie gelykenis vertel: (Lk. 14:16-24)
‘n Sekere man het ‘n groot maaltyd gegee en baie mense uitgenooi.
En hulle het hul almal eenparig begin verontskuldig. Die eerste het vir hom gesê: Ek het ‘n stuk grond gekoop en ek moet noodsaaklik uitgaan om daarna te kyk. Ek vra u, verskoon my tog.
En ‘n ander een het gesê: Ek het vyf paar osse gekoop en gaan hulle probeer. Ek vra u, verskoon my tog.
En ‘n ander een het gesê: Ek het ‘n vrou getrou en daarom kan ek nie kom nie.
En daardie dienskneg het gekom en dié dinge aan sy heer vertel. Toe het die eienaar van die huis kwaad geword en vir sy dienskneg gesê: Gaan gou uit in die strate en die gangetjies van die stad en bring die armes en verminktes en kreupeles en blindes hier in.
Die meester van die maaltyd het dubbeld seker gemaak dat die gaste die uitnodiging sou ontvang. Hy het aan elkeen twee uitnodigings gerig: Die eerste was om vir elkeen te laat weet dat hy genooi is; die tweede, op die dag van die maaltyd, om aan te kondig dat alles gereed is: “Kom, want alles is nou gereed.”
“Kom!” Die Evangelie is nie soseer ‘n bevel as ‘n aanbod nie; nie soseer ‘n eis as ‘n gawe nie – maar eerder ‘n uitnodiging om te deel in die ongelooflike vreugde van die koninkryk.
“Kom!” God verwag jou! Hy is gereed vir die armes, die verminktes, die blindes, die verlamdes. Hy is gereed vir hulle wat hul lewens op die hoofweë en kronkelpaaie van die lewe deurgebring het. Hy nooi almal uit: “Kom, want alles is nou gereed!”
Soos ‘n herder soek vir die verlore skaap, soos ‘n vrou wat op haar knieë afgaan om ‘n verlore muntstuk te vind, soos ‘n vader wat wag op sy verlore seun om huis toe te kom, so soek, roep en nooi God sonder ophou.
“Kom, want alles is nou gereed!” Kom, julle wat na betekenis soek in die lewe. Kom julle wat honger en dors na die geregtigheid. Kom julle wat struikel onder die las van sonde en skuld. Kom julle wat be-angs en bang is. Kom julle wat treur. Kom julle wat na vrede en vervulling soek. Kom, ‘ Die tafel is gelaai, geniet almal daarvan. Die kalf is gemes, laat niemand honger weggaan nie. ……. Geniet almal die rykdom van sy goedheid. …. Laat niemand sy foute beween nie, want vergifnis het uit die graf uit opgekom. Laat niemand die dood vrees nie, want die dood van die Verlosser het ons vrygemaak.’ (Uit die Paaspreek van die Heilige Johannes Chrysostomos)
Daar is baie wat die Christendom beskou as ‘n soort tiranieke godsdiens. Vir hulle is dit niks anders nie as ‘n reeks gebooie: ‘Dit moet jy doen; dat mag jy nie doen nie.’ Maar die Christendom is nie in die allereerste plek ‘n “behoort” godsdiens nie. Dit is in die allereerste plek ‘n “kom” godsdiens. Die groot aantrekkingskrag van Christus is nie geleë in Sy “jy mag nie”, maar in Sy “kom na My toe”. Kom en word met die Heilige Gees vervul. Kom en word vervul met die krag van God se teenwoordigheid. As ons na Hom toe kom, sal ons sekere dinge doen, nie omdat ons dit “behoort” te doen of “moet” doen nie, maar omdat ons ons daarin verheug om dit te doen as uitdrukking van ons liefde vir Jesus.
In sy kommentaar op hierdie woord “kom”, en veral op die woorde van Jesus ” Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is”, het die Heilige Johannes Chrysostomos hierdie kosbare woorde geskryf: “Sy uitnodiging is ‘n uitnoding van goedertierenheid. Sy goedheid is onbeskryflik. ‘Kom almal na My toe,’ nie net heersers nie, maar ook hul onderdane, nie net die rykes nie, maar ook die armes, nie net die wat vry is nie, maar ook slawe, nie net mans nie, maar ook vroue, nie net die jeug nie, maar ook ouer mense, nie net diegene met gesonde liggame nie, maar ook die verminktes en hulle met geskende ledemate, vir julle almal sê Hy, kom! Want sodanig is die gawes van die Meester; Hy ken geen onderskeid tussen slaaf en vryes nie, ook nie tussen ryk en arm nie, maar alle ongelykhede van hierdie aard word opsygesit. ‘Kom’, sê Hy, ‘almal wat vermoeid en belas is’.
” En kyk ‘n bietjie wie Hy roep! Hulle wat hul krag aangewend het om die wet te oortree, hulle wat deur hul sondes belas is, hulle wat hul hoofde nie meer kan oplig nie, hulle wat met skaamte vervul is, hulle wat nie meer hulle gevoelens kan lug nie. En waarom roep Hy hulle? Nie dat hulle rekenskap moet gee nie, en ook nie om te oordeel nie. Maar waarom? Om hulle verligting van hul lyding te gee, om hulle swaar las van hulle weg te neem.”
Wanneer Jesus sê: “Kom!” staan Hy nie op die boonste sport van ‘n lang leer in die hemel om vir ons die teken te gee dat ons moet begin klim nie. Want Hy het Self met die leer afgeklim tot op die vlak van ons elmboë. Hy het na ons toe gekom.
” (Hy) Wat ter wille van ons, mense, en ter wille van ons saligheid neergedaal het uit die hemele, vlees geword het deur die Heilige Gees en die Maagd Maria, en mens geword het. (Die Geloofsbelydenis van Nicea). “Sy het haar eersgebore Seun gebaar en Hom toegedraai in doeke en Hom in die krip neergelê.” Hy het gekom, gebore in ‘n stal. Hy het gekom en aan die kruis gesterf. Hy het gekom om vir ons die maaltyd van verlossing vir ons voor te berei. En nou – vandag – stuur hy sy diensknegte om ons uit te nooi: “Kom, want alles is nou gereed.”
In plaas daarvan om dit te aanvaar, is hierdie uitnodiging verwerp. “Ek het ‘n stuk grond gekoop….. Ek het vyf spanne osse gekoop…….. Ek het ‘n vrou getrou ……. Ek kan nie kom nie. Verskoon my tog.” Dit was die reaksie. Is dit nie vandag dieselfde reaksie nie? Die groot tragedie vir ons is dat ons op die ou end die verkeerde uitnodigings in die lewe aanvaar. Ons loop die feesmal mis, die oorvloedige lewe van Christus, en aanvaar die mindere en die verbygaande. En Jesus weekla steeds: “O Jerusalem, Jerusalem, ….. hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak net soos ‘n hen haar kuikens onder die vlerke bymekaarmaak, en julle wou nie!”. (Mt. 23 37)
“Kom, want alles is nou gereed.” “Maar ek is nie waardig om te kom nie”, maak jy beswaar. “My klere is nie geskik nie. Ek sou nie weet hoe om my in die Meester se paleis te gedra nie.” Dit alles maak geen saak nie. Die uitnodiging is aan almal gerig. Die goeie nuus is dat jy nie volmaak hoef te wees om te kom nie. Kom soos jy is – met al jou sondes en smarte, swakhede en mislukkings, probleme en vrese. Kom na die enigste Een wat jou kan vergewe en genees. Kom na die enigste Een wat jou waardig kan maak.
“Kom, want alles is nou gereed.” Om na Jesus te kom, is ‘n manier van lewe. Dit begin met die doop. Dit behels ‘n daaglikse toewyding, bekering, gehoorsaamheid, aanbidding, Bybel lees, en gereelde Kommunie. Dit behels die daaglikse stap met Jesus. Dit behels nie net “Kom!” nie, maar ook “Gaan!” “Gaan uit in die wêreld en wees my dissipels. Wees dienaars. Wees ligte. Wees sout.”
Nie een van ons sal ooit die wonder van die helder verligte banketsaal, die heerlikheid van die voedsel, en die vreugde om deel te wees van hierdie verstommende gemeenskap ervaar, tensy ons die verskonings agterlaat en dit waag om die uitnodiging te aanvaar nie.
Kom nou na Hom toe en wees verseker dat Hy jou op die laaste dag sal stuur na die grootste “Kom” van alles: ” Kom, julle geseëndes van my Vader, beërf die koninkryk wat vir julle berei is van die grondlegging van die wêreld af.
Here, ek kom. Geen verskonings. Geen verontskuldigings. Ek weet ek is nie waardig nie. Sonder U het ek gelewe asof ek blind is en verlam. Ek kom honger en dors. Ek kom om gevoed te word. Amen.