Onverdraagsaamheid sal SA vernietigSuid-Afrikaanse vlag. Argieffoto. Suid-Afrika is op ’n mespunt. Hoeveel individue het nie al die een of ander tyd hierdie stelling gemaak nie? Dit wil egter voorkom asof Suid-Afrika hom die afgelope maand veral hiér bevind en asof die verdeeldheid en onverdraagsaamheid onder mense in die algemeen, maar veral tussen rassegroepe, met rasseskrede aan die toeneem is. ’n Mens hoef maar net te kyk na die misplaaste reaksie en kritiek op Kallie Kriel en Ernst Roets van AfriForum se besoek aan die VSA. Terwyl Kriel en Roets die VSA besoek het suiwer met die bedoeling om die internasionale wêreld omtrent die krisis rakende plaasmoorde en die gevare van die ANC-beleid van onteiening sonder vergoeding in te lig, is hulle met hul terugkoms verguis. Die narratief van beskuldiging en beswaddering wat ’n groep linkse akademici, joernaliste en kommentators teen organisasies soos AfriForum probeer bevorder, is egter nie volhoubaar nie. In plaas daarvan dat gesonde diskoers, debatvoering en openhartige gesprekke deur diesulkes aangemoedig word, ten einde groter samehorigheid en verdraagsaamheid in die land te bevorder, word etikette om mense se nekke gehang wat hulle nie verdien nie. Dieselfde geld die hantering van die Ashwin Willemse-debakel. Nick Mallett en Naas Botha is as’t ware in die openbaar verhoor en skuldig bevind voordat enige redelike prosesse gevolg of ondersoeke gedoen is. Toko Xaza, minister van sport en ontspanning, wou hê Mallett en Botha moet sommer summier geskors word, terwyl Mmusi Maimane, DA-leier, sonder om enige feite tot sy beskikking te hê, ook op die twitter-veroordelingswa gespring het. SuperSport het op die oog af darem kopgehou en aangedui dat daar eers agter die kap van Willemse se tiradebyl gekom sal word voordat enige afleidings gemaak of besluite geneem word. Gewone landsburgers raak toenemend bewus van die menseverhoudinge-krisis waarop Suid-Afrika afstuur. As daar nie spoedig leierskap na vore gaan tree om gemoedere te kalmeer, en wat billikheid en regverdigheid na alle kante van die spektrum gaan bevorder nie, lê daar ongetwyfeld tye van intense rassespanning voor wat niks goed vir die land en ál sy mense inhou nie. Suid-Afrika dra, soos meeste ander lande ter wêreld, swaar aan ’n verlede. ’n Verlede waar foute gemaak is, mense te na gekom is en mense gely het. Suid-Afrika het egter nie die tyd of die luukse om in die verlede vasgevang te bly nie en vir groepe om mekaar aanhoudend in ’n staat van beskuldiging te plaas of om te eis dat een groep tot in lengte van dae as onderdrukkers gebrandmerk moet bly, gaan niemand tot voordeel wees nie. As Suid-Afrikaners nie baie vinnig ’n middelgrond vind om saam die enorme uitdagings en probleme te pak nie, sal die geskiedenisboeke eendag die verhaal van verspeelde kanse, mislukkings en ’n samelewing wat nie oor homself kon kom nie, vertel. In die woorde van Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, is dit dan vandag meer waar as ooit dat wedersydse vertroue hernuwe moet word. Daar sal verandering moet kom. En dit sal net kan gebeur as Suid-Afrikaners begin fokus op dít waaroor hulle saamstem, en nie toelaat dat dit waaroor hulle verskil, hulle só verdeel dat hulle mekaar deurentyd beveg en in die proses vernietig nie.