Keiserlike paleis Hofburg - Inligting
Keiserlike paleis Hofburg
Die keiserlike paleis Hofburg, of net "die Hofburg", is 'n groot paleis in Wene en was onder die eienaarskap van die Oostenryk-Hongaarse Habsburg-dinastie tot 1918, toe dit oorgedra het na die Oostenrykse Republiek.
Vandag is dit 'n bruisende netwerk van museums, restaurante en sale, sowel as die setel van die president van Oostenryk.
Alhoewel die oudste, vierkantige dele van die gebou uit die dertiende eeu dateer, het die keiserlike paleis van Hofburg 'n woning geword van die keisers van die Heilige Romeinse Ryk van die Duitse Nasie vanaf die vyftiende eeu en die setel van die keiser van Oostenryk vanaf die vroeë negentiende eeu.
Die oudste en goed bewaarde deel van die Hofburg is die gotiese kapel of 'Burgkapelle', waar besoekers Sondae te midde van die asemrowende argitektuur die Weense seunskoor kan hoor sing.
Die keiserlike paleis in Hofburg bevat 'n magdom argitektoniese juwele wat afkomstig is van 'n reeks opknappings en uitbreidings wat tydens die eienaarskap van die Habsbergs uitgevoer is, waaronder werke van Filiberto Luchese, Lukas von Hildebrandt en Joseph Emanuel Fischer von Erlach, waarvan laasgenoemde ook ontwerp het dele van die Schonbrunn -paleis.
Hofburg-paleis bestaan ​​nou uit 'n reeks museums, soos die Sisi-museum, wat die keiserlike silwerversameling huisves, die Euphesus-museum vir neo-barok-argitektuur, die natuurhistoriese museum en die versamelings van militêre wapenrusting.
Die Hofburg-paleis is 'n moet-besoek as u Wene besoek. Dit is 'n magdom ryk kultuur en geskiedenis wat die krag van die Oostenrykse ryk is, en dit wag om ondersoek te word. Die Habsburgse keisers het hul keiserlike forum opgebou tot een van die uitspattigste plekke en staan ​​nou as die amptelike setel van die Oostenrykse president. Met 'n verskeidenheid museums soos die Imperial Treasury Vienna, kunsgalerye en gesogte versamelings, is daar baie om te ontdek.
Oorspronklik 'n versterkte kasteel, het die bou van die keiserlike paleis Hofburg omstreeks 1275 begin tydens die bewind van koning Ottokar Przemysl. 'N Paar dekades later het die Habsburgers aan bewind gekom. Die paleisstruktuur het in 1533 en daarna uitgebrei namate talle geslagte Habsburgers hul eie toevoegings aangebring het.
Nadat hulle die Ottomane (1683) verslaan het, het die Habsburgers die vaal, vestingagtige buitekant van die ou kasteel 'n barok-opknapping gegee. Die keiserlike paleis van Hofburg is nou 240 000 m en sup2 en het 18 vleuels, 19 binnehowe en meer as 2 000 kamers. Tot 1918 het die keiserlike paleis die woning en setel van die regering van die Habsburgse keisers gebly.
Moet standbeelde by die Hofburg sien
Daar is baie pragtige en indrukwekkende standbeelde te sien, soos die bronsbeeld van aartshertog Karl met 'n vlag in die hand wat trots op sy perd ry, of die van Kaiser Franz I, 'n monument met verskeie standbeelde en Franz in die middel. Hy het sy klassieke klere aan, met 'n septer in sy linkerhand en 'n opgestrekte regterhand asof hy iemand groet. Daar is baie ander belangrike beelde in die nabygeleë gebiede, soos Michaelerplatz.
Daar is baie uitstekende aktiwiteite by die Hofburg -paleis wat u nie wil misloop nie. Die een besoek die Spaanse Ryskool, waar u tydens die oggendoefeninge na die perde kan kyk. U kan sien hoe die ruiters die perde in versterkende aktiwiteite lei terwyl u klassieke Weense musiek geniet.
'N Ander groot aktiwiteit is die besoek aan die keiserlike tesourie, die belangrikste skatkamer ter wêreld, en die tuiste van twee keiserlike krone (die keiserlike kroon van die Heilige Romeinse Ryk en die Oostenrykse keiserlike kroon van keiser Rudolf II), die Bourgondiese skat en die skat in die Orde van die Goue Vlies, wat een van die grootste smaragde ter wêreld insluit.
'N Ander fantastiese idee is om die Sisi -museum te besoek, wat honderde voorwerpe bevat ter herdenking van die lewe en tye van keiserin Elisabeth (Sisi), een van die belangrikste figure in die Weense kultuur en geskiedenis. En daar is ook baie ander dinge om te sien en te doen!
'N Onvergeetlike ervaring by Hofburg is om een ​​van die plaaslike balle by te woon. Sommige van die balle sluit in die Rudolfina Redoute, die bal van die regspersoneel, die Hofburg -bal van die Weense besighede, die bal vir die nuwe jaar en die rsquos -aand, en die F & ecircte Imp & eacuteriale, waarvan die meeste baie gewild is onder die inwoners.
Die keiserlike paleis Hofburg
Die keiserlike paleis Hofburg is die amptelike woning van die federale president van Oostenryk. Dit het 'n aantal van die invloedrykste persone in die Oostenrykse geskiedenis gehuisves en staan ​​bekend as die winterkoshuis van Habsburg tydens hul dinastie.
Dit is histories omdat dit die politieke sentrum van die monargie in Oostenryk was. Die kamers van die keiserlike paleis was eens gewy aan die revolusionêre planne van hervorming deur wyle keiser Joseph II. Dit was ook getuie van funksies vir die Kongres van Oostenryk en het vir baie verskillende mense voorsiening gemaak vir keiser Franz Joseph. Die ryk geskiedenis daarvan is genoeg om dit 'n gewilde paleis in Oostenryk te maak.
Die wêreld van die Habsburg, die belangrikste koningshuis in Oostenryk, kan in die Hofburg -keiserpaleis beleef word. Dit is die tuiste van die Imperial Silver Collection, die Sisi Museum en die Imperial Apartments.
1. Die Imperial Silver -versameling. 'N Verskeidenheid voorwerpe wat nodig is in die keiserlike huishouding. Dit toon die kultuur van eet in die paleis pragtig.
2. Die Sisi -museum. As u wil kyk na die wêreld van die groot keiserin Elisabeth, kan u die Sisi -museum besoek en die meeste persoonlike items vind wat aan die koningin behoort het.
Die pragtige keiserin word dikwels verkeerd verstaan ​​en het 'n groot passie vir reis. Die Sisi -museum is een van die plekke waar u ware insig en herinnering aan die historiese ikoon, keiserin Elisabeth, kan vind.
3. The Imperial Apartments. Dit is 'n insig in die wêreld van Oostenryk se bekendste paartjie, keiser Franz Joseph en keiserin Elisabeth. Dit is ook 'n toonvenster van die kamers wat elke lid van die Habsburg -stam tydens hul bewind beset het.
Die Hofburg Imperial Palace, die tuiste van die beroemde keiserlike dinastie van Oostenryk, gee u 'n voorsmakie van die land se geskiedenis, sy kultuur, elegansie en roem.
Die keiserlike paleis is in die jaar 1500 onder voltooi Keiser Maximilian I (1459-1519). Die paleis is op dieselfde skaal gebou as wat vandag gesien word en is as 'n waterverf deur Albrecht Dürer vasgelê. Die skildery toon 'n laat -gotiese binnehof met 'n bedekte trap, 'n kruin -toring en die vrouekamers (of 'vrouekamers'). Die onthaalarea, wat vandag bekend staan ​​as die 'Gotiese kelder', is gebou in die styl van 'n groot saal met kolomme en gewelwe. 'N' Kürnstube '(die tuiste van Maximilian se jagtrofeë), die' silwer kamer '(skatkis) en die feessaal (met afbeeldings van Hercules) herinner ook aan die tyd.
Die "Rennplatz" -plein voor die keiserlike paleis was 'n kompetisie-arena om die sportliefhebbende keiser tevrede te stel.
Byna 250 jaar later, Maria Theresa (1717-1780) het die Innsbruck-paleis besoek en dit as agter die tyd beskou. Sedert 1665 was daar geen Tiroolse vorste nie en die goewerneur, wat namens die keiser in Tirol regeer het, het in die goewerneurskwartier op die eerste verdieping gewoon. Die verteenwoordigingskamers op die tweede verdieping, wat vir die keiserlike gesin gereserveer was, was onbewoon. Maria Theresa het gereël dat die paleis herbou word in die Weense laatbarokstyl en het haar beste kunstenaars na Innsbruck gestuur: Konstantin von Walter en Nicolaus Parcassi. Martin van Meytens en sy skool en Franz Anton Maulbertsch is aangestel vir die binneland. Die opknappings is onderbreek deur die Sewejarige Oorlog en is daarom eers in die 1770's voltooi.
Maria Theresa besluit om vas te hou die troue van haar seun Leopold (II) en Maria Ludovica von Bourbon in Innsbruck in 1765. Die organisering van die viering was nogal 'n prestasie - alles moes gereël word, van meubels tot tafelgerei. Die troue is op 4 Augustus gehou en was 'n wonderlike viering met 2000 gaste (hoewel die meerderheid "toeskouers" was, wat beteken dat daar nie vir hulle voorsiening gemaak is nie). Die uitbundige vieringe duur 14 dae en behels buitensporige kos, operabesoeke en baie plesier. Op 18 Augustus 1765 word die vieringe skielik beëindig na die skielike heengaan van keiser Francis I.
Maria Theresa het diep gerou oor haar geliefde man: hy is volgens die gebruiklike begrafnisplegtighede in Habsburg in die Giant Hall gelê en later per boot na Wene geneem, waar hy in die keiserlike krip ter ruste gelê is.
Maria Theresa laat die kamer waar die keiser sterf, omskep in 'n nuwe kapel, het die Triomfboog gebou met die een kant vir rou en die een vir die troue en 'n klooster gestig waar twaalf edele Tiroleërs elke dag vir 'n paar uur vir die dooie keiser moes bid. Laasgenoemde het die jare oorleef en bestaan ​​vandag nog op kleiner skaal.
In die 19de eeu het aartshertog Karl Ludwig (1833-1896) was die goewerneur in Innsbruck. Gedurende hierdie tyd het hy die "Binne-woonstel" vir sy skoonsuster laat opknap Keiserin Elisabeth (Sisi). Meubels in die tweede rokokostyl deur die Weense hofkunstenaar August La Vigne is na Innsbruck gebring en elke kamer is in 'n ander kleur versier. Die meubels is versier met pragtige sy, wat ook as gordyne en muurbedekkings gedien het. Elisabeth het slegs 'n paar keer in Innsbruck gebly, maar haar man, Keiser Franz Joseph, was 'n gereelde gas in Tirol en het in die keiserlike paleis gebly.
Na die einde van die monargie (1918) het voormalige keiserlike besittings staatseiendom geword. Vandag is die keiserlike paleis die derde belangrikste historiese gebou in Oostenryk en word bestuur deur die Burghauptmannschaft. Die derde en laaste deel van die algemene restourasiewerk is tussen 2006 en 2010. Die paleis word gereeld gebruik vir hoëprofiel-geleenthede.
1. Hutte (uit die tyd van Maria Theresa)
GUARD SAL: Groot gevegstonele met Karel V van Lorraine (Ottomaanse oorloë), die keiserlike generaal en eerste goewerneur van Tirol, getroud met Eleonore von Habsburg. Grootouers vir Franz Stephan (keiser Francis I).
GIANT HALL: die belangrikste banketsaal in Wes-Oostenryk, ter viering van die tyd van die Habsburgers: ter herdenking van Maria Theresa, Francis Stephen van Lorraine en hul 16 kinders (portrette in die lengte deur Martin van Meytens en skool), na 1765.
Plafonfresko's deur Franz Anton Maulbertsch uit ongeveer 1770: "Eenwording van die Habsburgse en Lorraine -dinastieë" en "Regalia van Tirol".
Word vandag nog steeds as 'n banket- en geleentheidsaal gebruik.
RAADKAMER: Bevat die drie hoofordes: Orde van St Stephen, Orde van die Goue Vlies, Duitse Orde
2. Keiserlike woonstelle: salon, skoonheidsalon, studeerkamer, kleedkamer, verskeie slaapkamers elk in verskillende kleure versier, meubels en interieurversiering, tweede helfte van die 19de eeu.
3. Kapel en kapel voorportaal, sakristie (uit die tyd van Maria Theresa): bevat die troue en dood van 1765KAPEL: tweede helfte van die 18de eeu, hoë barokbeeldgroep deur FA Leittensdorffer
4. Kruin toring (oorspronklik uit die tyd van Maximilian), Crest Tower aan die kant van die hofkerk, versier met die wapen van keiser Maximilian I, bedek tydens die heropbou van die barok (vandag 'n afgeronde hoektoring). Dürer se voorstellings van die laat -gotiese keiserlike paleis (faks) , vertikale planne
Die Hofburg was die woonplek van die Habsburgers vir meer as 600 jaar en dus die middelpunt van die Heilige Romeinse Ryk.
Die Silver Collection Museum bied besoekers 'n fassinerende insig in die kultuur van die eetkamer in sy verskillende vorme.
Ontvang keiserlike nuus
Video's kan nie tans gespeel word nie. Aanvaar asseblief die vereiste koekies.
Hierdie webwerf gebruik koekies - meer inligting hieroor en u regte as gebruiker kan gevind word in ons privaatheidsbeleid aan die einde van die bladsy. Klik op "Ek stem saam" om koekies te aanvaar en ons webwerf direk te kan besoek, of klik op "koekie -instellings" om u koekies self te bestuur.
Hier kan u die koekie -instellings wat op hierdie domein gebruik word, bekyk of verander.
Koekies is 'n tegniese kenmerk wat nodig is vir die basiese funksies van die webwerf. U kan hierdie koekies in u blaaierinstellings blokkeer of uitvee, maar daardeur loop u die gevaar dat verskeie dele van die webwerf nie behoorlik funksioneer nie.
Die inligting in die koekies word nie gebruik om u persoonlik te identifiseer nie. Hierdie koekies word nooit vir ander doeleindes gebruik as wat hier gespesifiseer word nie.
PHPSESSID: Nodige koekie vir die bestuur van php -sessies. Vervaldatum: sessie. Tipe: Typo3 -koekie.
cookieNoticeTech: Word gebruik om te kyk of die gebruiker tegnies nodige koekies toelaat. Vervaldatum: sessie. Tipe: pasgemaak.
koekie KennisgewingGA: Word gebruik om te kontroleer of die gebruiker ontledingskoekies toelaat. Vervaldatum: sessie. Tipe: pasgemaak.
cookieNoticeFunctional: Word gebruik om te kyk of die gebruiker koekies op sosiale media toelaat. Vervaldatum: sessie. Tipe: pasgemaak.
cookieNoticeAll: Word gebruik om te kyk of die gebruiker alle koekies toelaat. Vervaldatum: sessie. Tipe: pasgemaak.
LanguageRecognizer: Word gebruik om die taal van die gebruiker te herken. Vervaldatum: 30 dae. Tipe: pasgemaak.
As u ingeslote video's vanaf YouTube of Vimeo bel, word 'n verbinding tot stand gebring met die eksterne verskaffers. Meer inligting kan gevind word by https://policies.google.com/privacy?hl=de&ampgl=at of https://vimeo.com/cookie_policy
Ons gebruik analiskoekies om ons webwerwe en dienste voortdurend vir u te verbeter en op te dateer. Die volgende analise -koekies word slegs met u toestemming gebruik.
_ga: Word gebruik om gebruikers te onderskei. Vervaldatum: 2 jaar. Tipe: Google Analytics.
_gid: Word gebruik om gebruikers te onderskei. Vervaldatum: 24 uur. Tipe: Google Analytics.
_gat: Word gebruik om die versoektempo te versmoor. As Google Analytics via Google Tag Manager ontplooi word, sal hierdie koekie die naam _dc_gtm_ & ltproperty-id & gt hê. Vervaldatum: 1 minuut. Tipe: Google Analytics
versamel: Word gebruik om data na Google Analytics te stuur oor die besoeker se toestel en gedrag. Volg die besoeker oor toestelle en bemarkingskanale. Vervaldatum: sessie. Tipe: Google Analytics.
Aristokratiese lewe in die keiserlike paleis
Die Hofburg -paleis is sedert 1279 die hart van die mag in Wene, so natuurlik is dit ryk aan geskiedenis wat nêrens anders ervaar kan word nie. Hierdie massiewe paleiskompleks, wat eens die winterkoshuis van die Habsburg was, dien nou as die werkplek en die tuiste van die president van Oostenryk. Besoekers kan egter steeds 'n blik op die keiserlike verlede van die Hofburg -paleis kry, die ryk versierde keiserlike woonstelle, die Sisi -museum en die uitspattige silwer versamelings is almal oop vir gaste wat die ryk geskiedenis van die paleis wil verstaan.
Die Sisi -museum, wat in 2004 gestig is, is opgedra aan die raaiselagtige keiserin Elisabeth. Die vrou van keiser Franz Joseph, Elisabeth (genaamd Sisi), was 'n onkonvensionele en geesdriftige vrou wat nooit heeltemal by die hoflike samelewing in die hoofstad pas nie. Gedurende haar lewe was sy bekoor, gerug en bewondering, en na haar tragiese dood deur sluipmoord in 1898 het die mite van Sisi net gegroei. Hierdie museum bevat meer as 300 honderd voorwerpe en gee gaste 'n insig in haar gebeurtenisvolle lewe en dood, terwyl die mite afgebreek word om die vrou daaronder te onthul.
Imperial Apartments Vienna Hofburg - toilet- en gimnasiumkamer van keiserin Sisi
Sisi, 'n liefhebber van mode, perdry en reis, was bekend vir haar oënskynlik eksentrieke gewoontes, sowel as haar merkwaardige skoonheid. Daar word gesê dat dit twee uur geneem het om haar enkellange hare te kam. Vandag kan besoekers aan die Imperial Apartments self haar kleedkamer sien, waar Sisi elke oggend om 06:00 sit om haar skoonheidsrituele te begin. Hierdie kamer is noukeurig bewaar, saam met die ander woonstelle wat die Habsburgs vir 600 jaar bedien het. Van keiser Franz Joseph se groot trap, tot sy studeerkamer, gehoorkamer en konferensiekamer, kan besoekers self sien waar die geskiedenis van Hapsburg gebeur het.
Die keiserlike woonstelle toon ook die meer persoonlike kant van die Habsburgs, insluitend hul slaapkamers, salonne en selfs die oefenkamer van Sisi. Deur hierdie kamers te loop, bied gaste 'n intieme blik op die luukse daaglikse lewens van die Habsburgers. Een aspek hiervan was die uitgebreide etes wat moontlik gemaak is deur die massiewe silwer versamelings van Hofburg -paleis. Gaste kan die merkwaardig bewaarde silwer kamer, wat uit die 15de eeu dateer, sien om die kultuur van eetkamer beter te verstaan.
Hofburg -paleis bied besoekers 'n blik op die keiserlike verlede van Oostenryk, en bied gaste die geleentheid om die Habsburgers as mense en heersers te verstaan.
Sisi Museum in die Imperial Museum in Wene
Die lans (Oudgrieks: λόγχη, lonkhē) word in die Johannes -evangelie (19: 31–37) genoem, maar nie die Sinoptiese evangelies nie. Die evangelie sê dat die Romeine beplan het om Jesus se bene te breek, 'n gebruik wat bekend staan ​​as crurifragium, wat 'n metode was om die dood te bespoedig tydens 'n kruisiging. Omdat dit die vooraand van die sabbat was (Vrydag sononder tot Saterdag sononder), moes die volgelinge van Jesus hom "begrawe" weens die sabbatswette. Net voordat hulle dit gedoen het, het hulle besef dat Jesus reeds dood was en dat daar geen rede was om sy bene te breek nie ("en geen been sal gebreek word nie"). Om seker te maak dat hy dood is, het 'n Romeinse soldaat (in die buite-Bybelse tradisie as Longinus genoem) hom in die sy gesteek.
Een van die soldate het met 'n lans (λόγχη) aan sy sy gesteek, en dadelik kom daar bloed en water uit. John 19:34
Die verskynsel bloed en water is deur Origenes beskou. Katolieke, hoewel hulle die biologiese werklikheid van bloed en water aanvaar as wat uit die deurboorde hart en liggaamsholte van Christus kom, erken ook die allegoriese interpretasie: dit verteenwoordig een van die belangrikste leerstellings/raaisels van die kerk, en een van die hooftemas van die Evangelie van Matteus, wat die homoousiaanse interpretasie is wat deur die Eerste Raad van Nicea aangeneem is, dat "Jesus Christus sowel die ware God as die ware mens was." Die bloed simboliseer sy menslikheid, die water sy goddelikheid. 'N Seremoniële bewys hiervan word gevind in 'n Katolieke mis: die priester gooi 'n klein hoeveelheid water in die wyn voor die inwyding, 'n daad wat erkenning gee aan Christus se menslikheid en goddelikheid en herinner aan die uitreiking van bloed en water van Christus se kant aan die kruis. Saint Faustina Kowalska, 'n Poolse non wie se voorspraak en geskrifte gelei het tot die vestiging van die goddelike barmhartigheid, erken ook die wonderbaarlike aard van bloed en water en verduidelik dat die bloed 'n simbool is van die goddelike barmhartigheid van Christus, terwyl die water 'n simbool van Sy goddelike deernis en van doopwater.
In die meeste variante van die Ortodokse Goddelike Liturgie balanseer die priester die gasheer (prosphoron) met 'n liturgiese spies voordat dit verdeel word ter ere van die Drie -eenheid, die Theotokos (Maagd Maria) en verskeie ander herinneringe. Die diaken lees die relevante gedeelte uit die Johannes -evangelie saam met gedeeltes van die Handelinge van die Apostels wat handel oor die herdenking van die heiliges. Die meeste van hierdie stukke, wat opsy gesit is, word die antidoron wat na die liturgie versprei moet word, 'n relikwie van die antieke agape van die apostoliese tyd, wat as geseënd beskou word, maar nie ingewy of geheilig is in die Westerse begrip nie. Die hoofstuk word The Lamb, die gasheer wat op die altaar ingewy is en aan die gelowiges uitgedeel word vir die Nagmaal.
Die naam van die soldaat wat Christus se sy deurboor het met 'n lonchē word nie in die Johannesevangelie gegee nie, maar in die oudste bekende verwysings na die legende, het die apokriewe Evangelie van Nikodemus by laat manuskripte van die 4de eeu gevoeg Handelinge van Pilatusword die soldaat geïdentifiseer as 'n hoofman oor honderd en word Longinus genoem (wat die Latynse naam van die spies maak Lancea Longini).
'N Vorm van die naam Longinus kom voor op 'n miniatuur in die Rabula Evangelies (bewaar in die Laurentian Library, Florence), wat in 586 deur een Rabulas verlig is. In die miniatuur is die naam LOGINOS (ΛΟΓΙΝΟϹ) is in Griekse karakters geskryf bo die kop van die soldaat wat sy lans in Christus se kant steek. Dit is een van die vroegste rekords van die naam, as die opskrif nie 'n latere byvoeging is nie. 
Daar word beweer dat ten minste vier groot oorblyfsels die Heilige Lans of dele daarvan is.
Onder die koepel van die Sint -Pietersbasiliek word 'n oorblyfsel beskryf wat as die Heilige Lanse in Rome beskryf word, alhoewel die Katolieke Kerk geen aanspraak maak op die egtheid daarvan nie. Die eerste historiese verwysing na 'n lans is deur die pelgrim Antoninus van Piacenza (570 nC) gemaak in sy beskrywings van die heilige plekke van Jerusalem, en skryf dat hy in die Basiliek van die berg Sion die doringkroon gesien het waarmee ons Here gekroon is en die lans waarmee Hy in die sy geslaan is ", : 18  alhoewel daar onsekerheid is oor die presiese plek waarna hy verwys. : 42 'n Lans word genoem in die sg Breviarius by die Kerk van die Heilige Graf. Die beweerde teenwoordigheid in Jerusalem van die relikwie word getuig deur Cassiodorus (c. 485–585)   sowel as deur Gregory van Tours (c. 538–594), wat eintlik nie in Jerusalem was nie.
In 615 word Jerusalem ingeneem deur die Persiese magte van koning Khosrau II (Chosroes II). Volgens die Chronicon Paschale, die punt van die lans, wat afgebreek is, is in dieselfde jaar gegee aan Nicetas, wat dit na Konstantinopel geneem het en dit in die kerk van Hagia Sophia, en later aan die Kerk van die Maagd van die Pharos, neergesit het. Hierdie punt van die lans, wat nou in 'n ikoon was, is verkry deur die Latynse keiser Baldwin II van Konstantinopel, wat dit later aan Louis IX van Frankryk verkoop het. Die punt van die lans is daarna vasgemaak met die doringkroon in die Sainte Chapelle in Parys. Tydens die Franse Revolusie is hierdie oorblyfsels na die Bibliothèque Nationale verwyder, maar die punt het daarna verdwyn. 
Wat die groter deel van die lans betref, beweer Arculpus dat hy dit rondom die kerk van die Heilige Graf omstreeks 670 in Jerusalem gesien het, maar daar is andersins geen melding daarvan na die sak in 615. Sommige beweer dat die groter relikwie oorgedra is na Konstantinopel in die 8ste eeu, moontlik op dieselfde tyd as die Doringkroon. Die teenwoordigheid daarvan in Konstantinopel blyk in elk geval duidelik te wees deur verskillende pelgrims, veral Russe, en hoewel dit agtereenvolgens in verskillende kerke neergelê is, blyk dit moontlik te wees om dit op te spoor en te onderskei van die relikwie van die punt. Sir John Mandeville verklaar in 1357 dat hy die mes van die Heilige Lans albei in Parys gesien het en in Konstantinopel, en dat laasgenoemde 'n veel groter relikwie as eersgenoemde was, is dit die moeite werd om by te voeg dat Mandeville nie algemeen beskou word as een van die betroubaarste getuies van die Middeleeue nie, en dat sy vermeende reise gewoonlik as 'n eklektiese mengsel van mites beskou word, legendes en ander fiksies. "Die lans wat aan die kant van ons Here deurboor het" was een van die oorblyfsels in Konstantinopel wat in die 1430's getoon is aan Pedro Tafur, wat bygevoeg het "God gee dat hulle by die omverwerping van die Grieke nie in die hande van die vyande van die geloof geval het nie, want hulle sal met min eerbied behandel en behandel word. " 
Wat ook al die relikwie van Konstantinopel was, het dit wel in die hande van die Turke geval, en in 1492, onder omstandighede wat noukeurig beskryf is in Pastoor se Geskiedenis van die pouse, stuur die Sultan Bayezid II dit na pous Innocentius VIII om die pous aan te moedig om sy broer en mededinger Zizim (Cem Sultan) gevange te hou. Op die oomblik is daar twyfel oor die egtheid daarvan in Rome, soos Johann Burchard opteken,  vanweë die teenwoordigheid van ander mededingende lans in Parys (die punt wat van die lans geskei is), Neurenberg (sien Holy Lance in Wene hieronder) en Armenië (sien Holy Lance in Echmiadzin hieronder). In die middel van die 18de eeu verklaar pous Benedictus XIV dat hy uit Parys 'n presiese tekening van die punt van die lans gekry het, en dat hy by die vergelyking met die groter relikwie in Sint Petrus tevrede was dat die twee oorspronklik een lem gevorm het.  Hierdie oorblyfsel het sedertdien nog nooit Rome verlaat nie, en die rusplek is by Sint Petrus.
Die Holy Lance in Wene word in die keiserlike tesourie vertoon of Weltliche Schatzkammer (lit. Worldly Treasure Room) by die Hofburg -paleis in Wene, Oostenryk. Dit is 'n tipiese gevleuelde lans van die Karolingiese dinastie.  Op verskillende tye word gesê dat dit die lans van Saint Maurice of die van Konstantyn die Grote was.  In die tiende eeu het die Heilige Romeinse keisers in besit van die lans gekom, volgens bronne uit die tyd van Otto I (912–973). In 1000 gee Otto III aan Boleslaw I van Pole 'n replika van die Heilige Lanse tydens die kongres van Gniezno. In 1084 het Henry IV 'n silwer band met die opskrif "Nail of Our Lord" daarby gevoeg. Dit was gebaseer op die oortuiging dat die spyker wat in die spiespunt ingebed is, een was wat gebruik is vir die kruisiging van Jesus. Dit was eers in die dertiende eeu dat die Lance geïdentifiseer word met dié van Longinus, wat gebruik is om Christus se sy te deurboor en deurdrenk was in water en die bloed van Christus. 
In 1273 is die Holy Lance vir die eerste keer gebruik tydens 'n kroning. Omstreeks 1350 het Karel IV 'n goue mou oor die silwer een laat sit, ingeskryf Lancea et clavus Domini (Lans en spyker van die Here). In 1424 het Sigismund 'n versameling oorblyfsels, waaronder die lans, van sy hoofstad in Praag na sy geboorteplek, Neurenberg, verplaas en besluit dat hulle daar vir ewig gehou moet word. Hierdie versameling is die Imperial Regalia genoem (Reichskleinodien).
Toe die Franse Revolusionêre leër Neurenberg in die lente van 1796 nader, het die stadsraadslede besluit om die Reichskleinodien na Wene vir veilige bewaring. Die versameling is toevertrou aan 'n baron von Hügel, wat belowe het om die voorwerpe terug te stuur sodra die bedreiging opgelos is.  Die Heilige Romeinse Ryk is egter in 1806 ontbind en in die verwarring verkoop hy die versameling aan die Habsburgers.  Die stadsraadslede het gevra om die versameling terug te gee na die nederlaag van die leër van Napoleon in die Slag van Waterloo, maar die Oostenrykse owerhede het geweier. 
In Mein Kampf, Het Hitler geskryf dat die Imperial Insignia "nog steeds in Wene bewaar gebly het, en dit lyk asof hulle as magiese oorblyfsels optree eerder as as die sigbare waarborg van 'n ewige verbintenis. Toe die Habsburgse staat in 1918 in stukke verbrokkel het, het die Oostenrykse Duitsers instinktief 'n geskreeu opgeroep. vir vereniging met hul Duitse vaderland. "  Tydens die Anschluss, toe Oostenryk aan Duitsland geannekseer is, het die Nazi's die Reichskleinodien na Neurenberg, waar hulle dit tydens die partykongres in September 1938 vertoon het. Hulle het dit dan oorgeplaas na die Historischer Kunstbunker, 'n bunker wat in sommige van die middeleeuse kelders van ou huise onder die kasteel van Neurenberg ingebou is om historiese kuns teen lugaanvalle te beskerm. 
Die meeste Regalia is aan die einde van die oorlog deur die Geallieerdes teruggevind, maar die Nazi's het die vyf belangrikste stukke weggesteek in die hoop om dit as politieke simbole te gebruik om hulle te help om terug te keer na die mag, moontlik onder bevel van Nazi Kommandant Heinrich Himmler.  Walter Horn - 'n geleerde uit die Middeleeuse studies wat uit Nazi -Duitsland gevlug het en in die Derde Leër gedien het onder generaal George S. Patton - het na afloop van die oorlog 'n spesiale ondersoeker geword in die monument-, beeldende kunste- en argiefprogram, en Die taak was om die ontbrekende stukke op te spoor.  Na 'n reeks ondervragings en valse gerugte het die stadsraadslid van Neurenberg, Stadtrat Fries, toegegee dat hy, mede-raadslid Stadtrat Schmeiszner en 'n SS-amptenaar op 31 Maart 1945 die Imperial Regalia verberg het, en hy het ingestem om die span van Horn na die webwerf.  Op 7 Augustus het Horn en 'n Amerikaanse weermagkaptein Fries en Schmeiszner begelei na die ingang van die Panier Platz Bunker, waar hulle die skatte agter 'n metselmuur in 'n klein kamer buite 'n ondergrondse gang gevind het, ongeveer 80 meter lank onder die grond.  Die Regalia is eers teruggebring na die kasteel van Neurenberg om herenig te word met die res Reichskleinodien, en dan met die hele versameling die volgende Januarie aan die Oostenrykse amptenare oorgeplaas. 
Die museum dateer die Lance uit die agtste eeu.  nadat Robert Feather, 'n Engelse metallurg en tegniese ingenieurskrywer, die lans vir 'n dokumentêr in Januarie 2003 getoets het.    Hy het ongekende toestemming gekry om nie net die lans in 'n laboratoriumomgewing te ondersoek nie, maar om die delikate bande van goud en silwer wat dit bymekaar hou, te verwyder. Op grond van X-straaldiffraksie, fluoressensie-toetse en ander nie-indringende prosedures, dateer hy die hoofliggaam van die spies vroeg na die 7de eeu.   Feather het in dieselfde dokumentêr verklaar dat 'n ysterspeld - wat lank beweer dat dit 'n spyker van die kruisiging was, in die lem gehamer en met klein koperkruise afgeskakel is - in lengte en vorm 'konsekwent' is met 'n eerste -eeu nC Romeinse spyker.  Daar was geen oorblyfsel van menslike bloed op die lans nie. 
Nie lank daarna nie, het navorsers van die Interdissiplinêre Navorsingsinstituut vir Argeologie in Wene X-straal en ander tegnologie gebruik om 'n reeks lansies te ondersoek en vasgestel dat die Weense Lance dateer van ongeveer die 8ste tot die begin van die 9de eeu, met die spyker blykbaar van dieselfde metaal en het 'n verband met die tyd van die eerste eeu nC uitgesluit. 
'N Heilige lans word bewaar in Vagharshapat (voorheen bekend as Echmiadzin), die godsdienstige hoofstad van Armenië. Dit was voorheen in die klooster van Geghard gehou. Die eerste bron wat dit noem, is 'n teks Heilige oorblyfsels van ons Here Jesus Christus, in 'n dertiende-eeuse Armeense manuskrip. Volgens hierdie teks sou die spies wat Jesus deurboor het, deur die apostel Thaddeus na Armenië gebring gewees het. Die manuskrip spesifiseer nie presies waar dit gebêre is nie, maar die Holy Lance gee 'n beskrywing wat presies ooreenstem met die lans, die kloosterhek, sedert die dertiende eeu, presies die naam van Geghardavank (klooster van die Heilige Lanse). [ verduideliking nodig ]
In 1655 was die Franse reisiger Jean-Baptiste Tavernier die eerste Westerling wat hierdie relikwie in Armenië gesien het. In 1805 verower die Russe die klooster en die oorblyfsel is na Tchitchanov Geghard, Tbilisi, Georgia, verplaas. Dit is later na Armenië terugbesorg en word steeds vertoon in die Manoogian-museum in Vagharshapat, vasgelê in 'n 17de-eeuse relikwie.
Gedurende die beleg van Antiochië in Junie 1098 het 'n arme monnik met die naam Peter Bartholomew berig dat hy 'n visioen gehad het waarin St Andrew vir hom gesê het dat die Heilige Lanse begrawe is in die kerk van Sint Petrus in Antiochië. Na baie grawe in die katedraal, het Bartholomew na bewering 'n lans ontdek. Despite the doubts of many, including the papal legate Adhemar of Le Puy, the discovery of the Holy Lance of Antioch inspired the starving Crusaders to break the siege and secure the city.  In the 18th century, Roman cardinal Prospero Lambertini claimed the Antiochian lance was a fake.
Other lances Edit
Another lance has been preserved at Kraków, Poland, since at least the 13th century. The story told by William of Malmesbury of the giving of the Holy Lance to King Athelstan of England by Hugh Capet seems to be due to a misconception. [ aanhaling nodig ]
In his opera Parsifal, Richard Wagner identifies the Holy Spear with two items that appear in Wolfram von Eschenbach's medieval poem Parzival: a bleeding spear in the Castle of the Grail and the spear that has wounded the Fisher King. The opera's plot concerns the consequences of the spear's loss by the Knights of the Grail and its recovery by Parsifal. Having decided that the blood on the Spear was that of the wounded Saviour – Jesus is never named in the opera – Wagner has the blood manifest itself in the Grail rather than on the spearhead. 
Naam The Hofburg
Tik Palace complex/Museums
Built/opened 13th century
Ligging Michaelerkuppel, 1010 Wien, 1st district, Innere Stadt
Hoe om daar te kom This attraction is in the city center and is reachable on foot.
Ticket Price From $20, depends on the tour
Openingstye 7 days a week, 10:00-17:00
Originally built as a fortified palace, The Hofburg was being expanded through centuries and now it is a palace complex with 18 wings, 19 courtyards and 2,600 rooms totaling over 240,000 m² and with almost 5,000 people who work and live there.
Most visited parts of Hofburg are Sisi Museum, Imperial Apartments en Silver Collection. The palace is also famous for hosting excellent classical music concerts.
When calling embedded videos from YouTube or Vimeo, a connection is established with the external providers. Further information can be found at https://policies.google.com/privacy?hl=de&ampgl=at or https://vimeo.com/cookie_policy
_gat: Used to throttle request rate. If Google Analytics is deployed via Google Tag Manager, this cookie will be named _dc_gtm_&ltproperty-id>. Expiration: 1 minute. Type: Google Analytics
versamel: Used to send data to Google Analytics about the visitor's device and behaviour. Tracks the visitor across devices and marketing channels. Expiration: Session. Type: Google Analytics.