Hy is by die Beitbrug-grenspos in Musina in hegtenis geneem deur die Suid-Afrikaanse Polisiediens en die Suid-Afrikaanse Inkomstediens.
Mulaudzi het gesê toetse is op die tablette gedoen en bevestiging is ontvang dat dit heroïen is. Die pakkie is aan die narkotika-afdeling van die polisie oorhandig vir verdere ondersoek.
Adjunkpresident Cyril Ramaposa het in die parlement voorspel dat die land eendag “weer” ’n juweel sal wees. Die taak om dit te vermag kan heel moontlik nog sy eie word, maar is hy opgewasse daartoe om endemiese korrupsie nek om te draai? En gaan die kiesers, eers van die ANC en dan van die land, hom in ’n posisie stel om dit te doen?
Volke en kultuurgemeenskappe se minderheidsregte moet ooreenkomstig internasionale bepalings bevorder word sodat die land nie ’n tweede Katalonië beleef nie.
Met net twee maande oor voor die ANC se Desember-kongres waar ’n opvolger vir Zuma as ANC-president gekies moet word, sou ’n mens al iets van die daadkrag van Ramaphosa verwag het wat nodig is om die land reg te ruk. Sy stellings oor wat in die land verkeerd is, is egter aangebied as ’n kollektiewe affêre waar dit klink of hy mede-verantwoordelikheid voor aanvaar, en dat dit die huidige vrotspul (homself ingesluit) se werk sal wees om die juweel te “herstel”. Baie kiesers koop eenvoudig nie meer ’n weergawe waar Zuma en sy kornuite deel van die oplossing kan en behoort te wees nie.
Voorts het Ramaphosa, op ’n vraag of hy somaar sal gaan as Zuma hom as die land se adjunkpresident afdank, (Zuma kan hom nie as adjunkpresident van die ANC afdank nie want hy is tot die amp verkies), so mak soos ’n lammetjie gereageer.
Ramaphosa se hertoetrede tot die ernstige politiek (deur in 2012 Zuma se ANC-presidentskap te steun in ruil vir die ANC se adjunkpresidentskap) is allerweë as ’n treetjie in die rigting van die presidentskap beskou. Met die Olimpiese Spele in Rio de Janeiro het ’n Nederlandse atleet tweede in die 100 meter eindrondte vir vroue gekom. Sy was woedend, want, sê sy, sy het nie Rio toe gekom om tweede te kom nie, maar om te wen.
Of moet die gewone landsburgers maar hul hoop begin plaas op die persoon wat al meer as kompromiskandidaat genoem word – Zweli Mkhize. Hy is die ANC se tesourier-generaal en is ’n mediese dokter. Hy word as besonder knap beskou, en het hom daartoe verbind om korrupsie te beveg. Of sou hy ’n goeie belegging vir die toekoms wees as Ramaphosa kans gekry het om te doen waarvoor ’n groot deel van Suid-Afrika wag?
Natuurlik is daar ’n sterk alternatiewe moontlikheid. In 2019 gaan die land na die stembus, en die kanse word al hoe beter dat ’n koalisieregering aan bewind kan kom. ’n Mens kan maar net hoop dat so ’n koalisieregering die huidige opposisie-felheid teen korrupsie sal kan voortsit.