Marthinus Theunis Steyn is gebore op Rietfontein, Winburg op 2 Oktober 1877 en oorlede te Bloemfontein op 28 November 1916.
Sy pa was Marthinus Steyn en sy moeder Cecilia Wessels. Hy het eers 'n plaasskool bygewoon en het daarna na Grey Kollege, Bloemfontein. By die voorstel van Regter James Buchanan het hy sy opleiding aan die Deventer in Nederland. Voor die vergadering vir die toelating eksamen aan die Universiteit van Leyden het hy besluit oor die reg opleiding by die Inner Temple in Londen, waar hy vroeg in die 1880's toegelaat word. In 1882 was hy genooi is na die bar. Hy het nou teruggekeer na die Vrystaat en het gou 'n florerende praktyk in Bloemfontein. Op 10 Maart 1887 het hy getroud Rachel Isabella (Tibbie) Fraser. Sy openbare loopbaan begin in 1889 met sy aanstelling as Prokureur-Generaal. Hy het opgestaan vinnig deur die range en op 5 Mei 1892 is hy bevorder tot eerste kriminele oordeel.
Wanneer FW Reitz bedank as president in 1895 Steyn waarna die ooglopende keuse vir die opvolging word. J.G. Fraser, die ander kandidaat gekant nouer samewerking met die Suid-Afrikaanse Republiek (ZAR), terwyl Steyn ondersteun dit. Die Jameson-inval het die gevolg sonder enige twyfel. Steyn gewen en was ingesweer as president op 4 Maart 1896. Hoewel hy net 39 jaar oud sy besluite en die natuurlikheid waarmee hy aangepas aan sy hoë posisie het getuig aan 'n reeds volwasse houding teenoor die lewe. Hy het ook vertoon 'n sterk gevoel van doel en plig.
Nouer samewerking met die Suid-Afrikaanse Republiek het nie uitsluit samewerking met die res van Suid-Afrika. Steyn het geglo dat, na die Jameson Raid, politieke gevoel in die Kaapkolonie ondersteun die republieke. Sir Alfred Milner, die nuwe Britse Hoë Kommissaris gou uitgedaag hierdie verhouding as wat hy was 'n vurige imperialistiese. Van 1896 af het hy was besig met die bevordering van die lojaliteit en politieke eenheid van die Engels-sprekende Suid-Afrikaners en kanalisering uitlandervroue ontevredenheid en die opposisie te Kruger se regering. Steyn het egter oorweeg Britse imperialisme 'n gevaar vir die onafhanklikheid van die Oranje Vrystaat. By 'n konferensie in Bloemfontein Maart 1897, is bygewoon deur Pres Kruger, Steyn voorgestel dat hulle die politieke alliansie van 1889 uit te brei deur die byvoeging van' n klousule tot die effek dat die twee regerings sou raadpleeg met mekaar oor alle sake wat kan lei tot oorlog met Groot-Brittanje.
Steyn probeer oorreed om die Transvaalse regering om meer buigsaam in hul beleid met betrekking tot uitlandervroue franchise en die dinamiet monopolie. In 1899 is die situasie ontstaan het na 'n kop wanneer Milner verbreek het gesprekke met die Kruger oor die franchise vraag tydens die Bloemfontein Konferensie (31 Mei - 5 Junie 1899) -' n vergadering aangehits deur Steyn. Oorlog was nou duidelik op hande. Op 27 September 1899 het hy aan die Vrystaat Volksraad 'n duidelike en finale verslag oor die onderhandelinge en die gevolgtrekking gekom dat hy eerder sou verloor die onafhanklikheid van die Vrystaat met eer.
Gedurende die eerste maande van die oorlog het hy opgelos ontelbare probleme en besoek die kommando's se burgers aan te moedig. Na afloop van die katastrofiese oorgawe van Generaal Piet Cronje by Paardeberg Steyn 'n beroep op die gedemoraliseerde burgers' n bepaalde stand te maak: eers by Poplar Grove (1900/07/03) en dan by Abrahamskraal (1900/10/03), maar sonder sukses.
Op 13 Maart Lord Roberts het Bloemfontein. Steyn en die regering verlaat het Bloemfontein op die 12de. Op Kroonstad Steyn was die voorsitter van 'n gesamentlike Raad van Oorlog, waar Kruger en Generaal Piet Joubert was ook teenwoordig. Hier het hulle besluit om af te skaf en waens gemonteer kommando in die toekoms waardeur die Boere groter mobiliteit in diens te neem.
Die OVS regering nou het om terug te val herhaaldelik voor die opmars van Lord Roberts. Wanneer Bethlehem het in Britse hande op 7 Julie is die setel van die regering was Steyn en sy uitvoerende raad "in die veld." Nou gebly met De Wet in die oorlog.Steyn het dikwels om in te gryp wanneer Transvaal wou onderhandel met die Britse oop te maak. In Mei 1900 het hy na Pretoria 'n moedeloos president Kruger aan te moedig. Wanneer die vrede onderhandel is genoem Steyn gebly vasbeslote dat die oorlog was om voort te gaan. Op Senekal 'n diep ontsteld Steyn gehoor oor Botha se onderhandelings met Kitchener op Middelburg (28/02/1901). Hoewel niks gekom van hierdie, dit was 'n duidelike aanduiding dat Transvaal se vasberadenheid om voort te gaan met die oorlog was weer wankel. Steyn het met die Transvaalse regering op Klipdrif naby Vrede en hulle het besluit om voort te gaan met die stryd. Nadat hy op die hoogte van 'n volgende rondte van onderhandeling tussen die ZAR en Kitchener Mei 1901 het hy geprotesteer kragtig dat die OVS was nie geraadpleeg oor die vergadering met die Transvalers by Waterval.Op 31 Oktober 1900 het hy weer by De Wet in die Wes-Transvaal. en saam met hom na die Oranje Vrystaat. Naby Bothaville hulle amper in die vyand se hande. In Desember Steyn vergesel De Wet tydens sy eerste onsuksesvolle poging om die Kaapkolonie binne te val. Hy het ook vergesel De Wet tydens sy tweede mislukte poging om die Kaapkolonie binne te val in die 10 Februarie 1901.
Wanneer sy ampstermyn verstryk het hy daarop aangedring dat hulle 'n presidensiële verkiesing te hou. Steyn was die enigste kandidaat en by Doornberg hulle plegtig geadministreer die ampseed en hersaamgestelde die uitvoerende raad.Op 11 Julie 1901, Steyn, deur die pogings van Ruiter, sy persoonlike kneg, daarin geslaag om vas te ontduik op Reitz. Sy lyfwag en die lede van sy regering was egter gevang en hy het sy kabinet te herstel.
Steyn se amptelike antwoorde op Britse proklamasies is wetlik goed beredeneerde, en is geformuleer in 'n manier wat aangemoedig om die Boere. Op 19 Maart 1900 het die President het sy antwoord op Roberts se anneksasie van die Vrystaat. In hierdie hy plegtig verklaar dat die Republiek van die Vrystaat steeds bestaan, ten spyte van die sogenaamde anneksasie. Op 7 Augustus 1901 was daar 'n ander een van Kitchener se dreigende proklamasies waarin almal wat nie oorgawe voor 15 September was gedreig met verbanning en konfiskering van eiendom. In Steyn se antwoord van 15 Augustus het hy gesê sy ontvanklik metodes van oorlogvoering te Kitchener.
Na 'n paar Republikeinse oorwinning teen die einde van 1901, soos Tafelkop (20 Desember) en Groenkop (25 Desember) Steyn by die kommando van Generaal de la Rey op Doornspruit Maart 1902 Dr von Rennenkampf te raadpleeg oor sy oë, wat getoon het die eerste simptome van die ernstige siekte wat daarna bedroefde hom. Hier Waarnemende President Schalk Burger hom meegedeel dat die eerste stappe in die rigting finale onderhandelinge vir vrede is aan die gang. Op 9 April 1902 het die regerings van die twee republieke ontmoet by Klerksdorp. Hoewel sy bene was al semi-verlam, sy sal bly ontembaar. Sy enigste voorwaarde vir vrede was die behoud van onafhanklikheid. Wanneer die regerings met Kitchener op 12 April om Pretoria was dit besluit om verteenwoordigers van die burgers in die veld te ontbied, omdat net die mense, volgens die grondwet van die republieke, kan die vraag van hul onafhanklikheid te besluit. Kitchener baie was beïndruk deur Steyn en sê van hom: ". Hy is kop en skouers bo die ander, en het 'n groot invloed" Op 15 Mei, wanneer hy aankom by Vereeniging is hy heeltemal byna verlam. Hy het net twee vergaderings bygewoon, maar ds JD Kestell en sy generaals het hom ingelig en hom gereeld geraadpleeg. Op 29 Mei, het hy na Kroonstad waar mediese aandag is beskikbaar. Hy het bedank as president en was dus gespaar, die bitterheid van die ondertekening van die verdrag van Vereeniging. Teen die tyd dat sy vrou het hom op 11 Junie 1902 was hy heeltemal hulpeloos. Met die finansiële steun van die vriende wat hulle na Europa vertrek het mediese hulp vir sy toestand te soek. Vir die volgende drie jaar Prof C. Winkler en verskeie ander dokters behandel Steyn. In 1903 het hy genoeg herstel om terug te keer waar hulle hulself by Onze Rust.
Hy verwelkom self-regering in 1907 as die beweging vir 'n verenigde Suid-Afrika was baie lief vir hom. Steyn was om te dien as een van die Vrystaat afgevaardigdes by die Nasionale Konvensie in Durban in Oktober / November 1908, waar hy vise-voorsitter verkies. Hy uitgeoefen groot invloed beide in en uit die konferensiesaal. Hy was 'n kandidaat vir die premierskap, maar as gevolg van gesondheids redes hy het geweier en afgetree het na sy plaas. Hy was egter nie afstand van nasionale sake. Sy deur was altyd oop en vriende en leiers dikwels gesoek sy advies.
Op 16 Desember 1913 het die Nasionale Vrouedag Memorial waarvoor hy, meer as enigiemand anders, het gewerk, was onthul in Bloemfontein. Op 28 November 1916 het hy het skielik gesterf, terwyl die aanspreek van die Oranje Vrouevereniging in die Memorial Hall in Bloemfontein. Hy is begrawe aan die voet van die Women's Memorial.?