Ag my aarde, van die eerste keer wat ek in Ust’-Kamenogorsk, of Öskemen, in die noord-oostelike hoek van Qazaqstan aangekom het, het die voetgangers se ongeërgheid my gefassineer. Hier word nie op skool geleer om links, regs en dan weer links te kyk voordat jy oor die pad stap nie.
Maar mens, mens weet seker jou lyf en die van jou kinders is nie so hard soos die buitekant van ‘n motor nie. En ek hoef nie te raai wie tweede gaan kom as daar wel ‘n ongeluk is nie. Daarom stop ek, kyk ek regs, links en weer regs, want die verkeer van die linkerkant af is naaste aan my.
Ek kan wel verstaan waarom die mense in die winter nie links of regs kyk nie. Ek het in die winter probeer met die kappie van my jas oor my kop en ver oorgestoot om my gesig te probeer warm hou. Jy moet basies jou hele lyf draai om links of regs te kan kyk. En teen daardie tyd moes jy al weer gekyk het voor jy stap.
Ons het egter die week ons asem weggeskrik toe ‘n motor met ‘n spoed oor die rooi robot by ons gejaag het. Gewoonlik begin ons stap sodra die lig groen is, want die mense is gehoorsaam. Ry nie oor rooi robotte nie. As ons gestap het, was ek nie nou hier om die storie te vertel nie. Om een of ander rede het ons die dag getalm voor ons stap. Ek kan net glo dat die Here se beskermengeltjies by ons was. Nog nie ons tyd om te groet nie.
Ek het hierdie video’tjie in Ust geneem. Toe ons bo in Pienta Restaurant in die ADK winkelsentrum gesit het. En afgekyk het op die verkeer om die sirkel. En natuurlik die voetgangers.
Eendag gaan ek nog vra dat iemand anders my afneem. Weet nie wat manlief doen nie, behalwe dat hy nie vir my mik nie, maar vir iets anders. En dan lyk ek so op foto’s. Helfte sy grootte in die regte lewe.
Dus van ons regterkant af. Die bus in die heel verste baan ry nie stadiger nie en ek vertrou nie die vrede nie. Maar ons twee is op die voetoorgang. Hy sal moet stop. Manlief stap, ek wil stop. So in die middel van die straat. Gaan hy stop?
Nee, wat, regtig. Ek verkies om te wag tot hulle stop voor ek stap. Hierdie geryery soos jy op die video kan sien is regtig nie goed vir my hart nie.
Laat my dink aan my skoolkinders in Welkom. Ek het gereël dat die verkeerspolisie die verkeer soggens en smiddae reël as die kinders oor die hoofpad agter Welkom High se hokkievelde moes stap.
En ja, die video wys ek mis die ou stad, Ust, wat September sy 300 jaar verjaarsdag gaan vier. Hy gaan 300 word sonder ons wat nou in die groot stad bly. Tussen blink liggies, maar ook soveel duurder as wat Ust was.
Wil ek daar wees? Nee, gits, ek is die Here so dankbaar vir die skuif na Almaty. Dit is net soveel nader aan Suid-Afrika. En dit is pragtig. Ek kan nie wag vir volgende naweek nie …
Ai Letty-Anne, jy sien mos op die video, hulle begin ry nog voor mens behoorlik oor is. Ek haat dit … Dankie.