Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 22 Februarie 2004 (aand)
Lofpsalm 49:1, 6
Skrifberyming 26:6 (9-1)
Skriflesing: Nehemia 13:14-22
Teks: Nehemia 13:14-22; Kategismus Sondag 38
Nehemia verwyt die volk dat hulle moet onthou dat die Here al oor hulle stad ’n groot onheil gebring het as gevolg van hulle geloofsonverantwoordelikheid – o.a. dinge soos die ontheiliging van die Sabbat. Met hierdie soort sonde vererger hulle die toorn van die Here.
In die vierde gebod gee die Here vir ons ’n bevel dat ons die Sabbat heilig moet hou.
Daar is baie klem daarop dat die dag spesifiek anders moet wees as enige weeksdag.
Hierdie dag moet gekenmerk word deur die feit dat ons dit heilig hou.
God het die dag geheilig en ons mag nie die karakter daarvan verander nie.
.Die punt is net dat die Here sonde soos Sabbatsontheiliging nie ongestraf laat bly nie.
Daarom is die volgende dinge noodsaaklik:
1. Die sabbatsgebod reël God se orde oor ons.
2. Die sabbatsgebod is ’n voorskou van die ewige lewe.
Waarom moet die dag heilig gehou word?
Die antwoord is dat hierdie dag vorentoe wys – na die lewe hierna waar ons in volmaaktheid saam met die Here gaan lewe.
Hierdie simboliese betekenis van die dag word in Exodus 31:13 aan ons geopenbaar:
Julle moet sekerlik my sabbatte onderhou, want dit is ’n teken tussen My en julle in julle geslagte, sodat die mense kan weet dat Ek die Here is wat julle heilig. (AFR53)
Dit gaan dus oor die verband wat daar is tussen ons en die ewige seën van die Here. Levitikus 16:30 (en Levitikus 23:32, 25) lê baie sterk klem op die versoening wat op dié dag tussen ons en die Here plaasvind. Dit wys al na die werk van die Messias toe wat as deel van sy versoening ’n tydperk van volmaaktheid tussen ons en die Here gaan skep.
Want op hierdie dag moet hy vir julle versoening doen om julle te reinig; van al julle sondes moet julle voor die aangesig van die HERE rein word. (Lev. 16:30 AFR53)
Géén beroepswerk mag julle doen nie; maar julle moet aan die HERE ’n vuuroffer bring. (Lev. 23:25 AFR53)
’n Dag van volkome rus moet dit vir julle wees, en julle moet jul verootmoedig. Op die negende van die maand in die aand, van aand tot aand, moet julle jul sabbat hou. (Lev. 23:32 AFR53)
Om die Sabbatdag te heilig beteken dat ons hierdie dag aktief moet beplan. Maar nie met ons alledaagse werksaktiwiteite nie. Dit moet bestaan uit omgang met die Here. Daarom is die Bybelse opdrag baie duidelik:
Rus van al jou liggaamlike werk.
Dien God in gees en waarheid.
Die leiers van Israel het die Sabbat ontheilig omdat hulle in hulle tyd lewenswaardes gehad het wat gemaak het dat hulle beginsels begin buig het.
Met hierdie skewe waardes van hulle het hulle die volk in die moeilikheid in gelei.
Hulle geld het ’n mag geword wat hulle allerhande onheilige dinge laat doen het op die Sabbat.
Om te kon geldmaak, moes hulle op die Sabbat hulle parskuipe trap.
Om goeie geld te kon maak, moes hulle produkte op die Sabbat met hulle esels stad toe vervoer word.
Dieselfde was toe waar van hulle wyn en vrugte wat gereed was vir bemarking.
Om hierdie saak weer in die regte perspektief te kry, het die Here die hele volk vernietig en hulle selfs uit hulle land uit laat wegvoer, en ’n gedeelte van ’n nuwe geslag teruggebring.
Met hulle het die Here weer voor begin – o.a. in die onderhouding van die Sabbat.
Ons moet dus baie versigtig wees om ook in ons tyd nie die beginsels wat die Here ten opsigte van die Sabbat stel, te oortree nie, want die Here sal nie huiwer om ons ook met verdelging te straf nie, want Hy het reeds gewys dat Hy dit baie maklik doen.
Ons leer uit die Bybel van dinge wat ons moet doen op die rusdag.
Dit is dinge soos eredienste, katkisasie, Bybelstudie en gebed.
Dit staan in Deuteronomium 31:11, 12 geskryf:
. . . as die hele Israel kom om te verskyn voor die aangesig van die HERE jou God op die plek wat Hy sal uitkies, moet jy hierdie wet voor die hele Israel, voor hulle ore lees. Laat die volk byeenkom, die manne en die vroue en die kinders en jou vreemdeling wat in jou poorte is, dat hulle kan hoor en dat hulle kan leer om die HERE julle God te vrees en sorgvuldig al die woorde van hierdie wet te hou. (Deut. 31:11-12 AFR53)
Dink daaraan dat Jesus die dag van die tempelreiniging gesê het “My huis moet ’n huis van gebed genoem word.” Dit staan o.a. in Markus 11:17 (AFR53):
En Hy het geleer en vir hulle gesê: Is daar nie geskrywe: My huis moet ’n huis van gebed genoem word vir al die nasies nie? Maar julle het dit ’n rowerspelonk gemaak.
Dit is natuurlik ’n aanhaling van Jesaja 56:7 (AFR53):
. . . hulle sal Ek bring na my heilige berg, en Ek sal hulle vreugde laat smaak in my huis van gebed; hulle brandoffers en hulle slagoffers sal welgevallig wees op my altaar; want my huis sal ’n huis van gebed genoem word vir al die volke.
Sondag is aanbiddingsdag. Dit beteken omgang met die Here.
Alles wat ons op die Sondag doen, moet daarvan getuig dat ons dankbaar is dat die Here ons sondes aan die Here Jesus gestraf het, en dat ons daarna saam met Hom uit die dood opgestaan het, en dat ons nou die ewige volmaaktheid kan afwag.
Die Here het voorskrifte gegee oor hoe ons aan hierdie verwagting van die wederkoms en ons dankbaarheid uiting moet gee:
Dit moet uitkom uit in ons sang, want ons moet die Here ook met ons musiek en sang loof.
Dink aan Psalm 149: Sing tot Gods eer met lof en dank, ’n nuwe lied met nuwe klank.
Of Psalm 150 wat sing van ’n juigend blye skare en van alles wat leef en beweeg wat saam met hulle die Here moet loof.
Die Sabbat was ook die dag waarop die volk hulle dankoffers aan die Here moes bring. Onthou u nog Maleagi se woorde? Die Here het gesê: Bring julle tiendes en beproef My en kyk of Ek julle nie sal seën nie.
Ons kan mos nie met leë hande na die Here toe kom nie. Daarom gee ons ook onder die erediens uit ons oorvloed aan die armes, sodat die Here ook hulle gebrek verlig.
Die Rusdag wat deur die Here vasgestel is, verkondig aan ons dat die Here se seën ons volg – deur die dag; in die eredienste, en veral met die oog op die dag wanneer ons die ewige rus ingaan as ons by die Here is.
Daar is ’n bepaalde ritme in die lewe. Elke keer as jy die opdrag wat die Here vir jou gee, breek, het dit gevolge wat op ander vlakke in jou lewe inslaan.
As jy die reël van die Sabbatdag breek, verval die res van jou lewe in chaos.
Die reël van die Sabbat is dat die dag bedoel is om die Here te aanbid, en om die hele dag so in te klee dat jy die eer van die Here soek – veral teen die agtergrond dat weeksdae se werk ons aanbidding kan vertraag of verminder.
Hierdie dag se verbintenis met die Here moet so sterk word dat dit elke dag van ons lewe beheers – soos wat dit eendag in die hemel sal wees.
Die oomblik as hierdie opdrag in wanorde verval, naamlik dat ons nie meer die rusdag heilig hou nie, trek die Here net sy hand oor ons terug. Die Bybel leer nie verniet dat God ’n God van orde is nie.
Daarom ontstaan daar op elke gebied waar ons sy orde versteur, wanorde.
As ons op die Sondag ons aanbidding en heiligheid prysgee, loop dinge deur die week ook skeef, want dan skiet mense mekaar in die strate dood en beroof huise en verkrag mekaar, ens.
Daarom het ons as Kerk van die Here die plig om toe te sien dat die Here se orde op die Sabbat nagekom word.
Mens kan net vrede bereik as jy die Here ken, en die ordebepalings wat Hy vasgelê het, nalewe.
En as ons dit ook uitdra na en vestig by al die mense wat die Here nie ken nie.
Almal wat op die Sondag getrou is met erediensbywoning, ontvang die seën van die Here.
Hulle word onderrig in alles wat vir die Here belangrik is.
Dit beteken dat hulle kennis oor die Here verbreed en dat hulle verhouding met die Here verdiep.
Sulke mense is ook die wat so baie krag uit die Here put dat hulle die krisisse wat opduik, kan hanteer.
Hulle is die onder ons wat rypheid en insig aan die dag lê as dit by die verstaan van ons tyd kom.
Het u al daaraan gedink hoe ’n groot gebeurtenis dit is as ’n hele kerk saam bid en saam sing tot eer van die Here? En wanneer hulle saam geseën word?
Ons moet die Sabbat vier soos wat die Here Jesus dit gedoen het.
Die Bybel leer ons dat dit sy gewoonte was om op die Sabbat na die sinagoge toe te gaan.
Dit moet ons gewoonte ook wees om saam te kom in die kerkgebou in die eredienste – want dan volg ons ons Here in sy gewoontes.
Jesus het kerk toe gegaan omdat Hy die Here daar ontmoet en aanbid het.
Die betekenis van die aanbidding in die eredienste is dat dit vorentoe wys na die dag wanneer ons die ewige Sabbat by die Here ingaan.
Dit is die tydperk wanneer ons in die hiernamaals op die Nuwe Aarde gaan woon.
Daar sal nie ’n tempel wees nie, want die Here is dan altyd by ons.
Daar is ook nie weeksdae nie, want dit is dan een ewige rusdag.
Terwyl ons nog op die aarde is, roep die Here ons met sy Heilige Gees om elke erediens by te woon.
Hy wil met ons gemeenskap beoefen.
Hy wil ons in hierdie samekomste leer en troos en vermaan.
En Hy wil ons veral seën.
Kom daarom elke Sondag en woon die eredienste by.
(a)Tit 1:5; 2 Tim 3:14; 1 Kor 9:13, 14; 2 Tim 2:2; 3:15. (b) Ps 40:10, 11; 68:27;
Hand 2:42. (c) 1 Tim 4:13;1 Kor 14:29. (d) 1 Kor 11:33. (e) 1 Tim 2:1; 1 Kor:l4:l6.
(f) 1 Kor 16:2. (g) Jes 66:23
Slotpsalm 130:3, 4
Datum: 22 Februarie 2004 (aand)