Diesel-Men Clothing-Skinny Trousers Reliable Quality, Diesel-Men Clothing-Skinny Trousers Outlet For Sale, Diesel-Men Clothing-Skinny Trousers Big Discount On Sale
Diesel slim fit trousers Men Clothing,best diesel suv,Outlet Factory Online...
Diesel zipped pocket trousers Men Clothing,diesel outlet online,Cheap
Diesel 'P-Grundy' pants Men Clothing,diesel price,gorgeous
$648.00 $427.00Save: 34% off Paniek is 'n eskalerende gevoel van terreur wat kan voel asof ons oorstroom en geïmmobiliseer word deur die glans van verandering. Paniek is wat jy voel op pad na die altaar of na die teater tydens die aand of na die lughawe vir 'n boek toer. Dit is gewortel in "Ek weet waarheen ek wil gaan, maar hoe gaan ek daarheen kom?"
Bekommernis het 'n angstige en onverskrokke gehalte. Dit skitter onderhewig aan die onderwerp, eers op een ding vasmaak, dan op 'n ander. Soos 'n luidrugse stofsuier, is sy hooffunksie om ons af te lei van waarvoor ons werklik bang is. Bekommernis is 'n soort emosionele anteater wat in alle hoeke vir die moeilikheid stamp.
Vrees, bekommerd, paniek ... Hoe verskil hulle?
Vrees is nie obsessief soos om bekommerd te wees nie en nie soos paniek te styg nie. Vrees is meer realiteit gebaseer. Dit vra ons om iets uit te kyk. Onaangenaam soos dit is, vrees is ons bondgenoot. Ignoreer dit en die vrees eskaleer. 'N Sin vir eensaamheid sluit sy klam aan. By sy wortel is vrees gebaseer in isolasie. Ons voel soos Dawid met Goliat in die gesig staar, sonder hulp van sy broers en 'n besorgdheid dat hierdie keer sy betroubare slypskoot dalk nie sal werk nie.
Hoe meer aktief - en selfs meer negatief - jou verbeelding is, hoe meer is dit 'n teken van kreatiewe energie. Dink aan jouself as 'n wedloophorse - alles wat animasie opgewek het, soos wat jy uit die pad bly, om boeie goed op te spoor vir jou vermoë om eintlik te hardloop.
Bekommerd is Verbeeldingskrag se Negatiewe Stepsister
Bekommerd is die verbeelding se negatiewe stiefsuster. In plaas van om dinge te maak, maak ons ​​probleme. Kultureel, ons is opgelei om bekommerd te wees. Ons is opgelei om voor te berei vir enige negatiewe moontlikheid. Die nuus onderrig ons daagliks in die talle moontlike rampe wat ons almal beskikbaar stel. Is dit 'n wonder dat ons verbeelding roetineer bekommer? Ons hoor nie van die baie ou mense wat dit veilig huis toe maak nie; ons hoor van die ouma wat dit nie gedoen het nie.
Vrese vir ons eie veiligheid en die veiligheid van ander, die skielike vermoede van breingewasse en neurologiese afwykings, die "besef" dat ons blind of dowes gaan, enige en al hierdie kommerwekkende simptome dui aan dat ons op die randjie van 'n groot kreatiewe deurbraak, nie ineenstorting nie, hoewel die ooreenkoms tussen die twee opvallend kan voel.
Gegewe om 'n speelfilm te skiet, het ek my skielik geteister deur die "oortuiging" dat 'n sniper my oor die oog wou skiet. Waar hierdie fobie vandaan gekom het, weet ek nie, maar dit het my op die stadsstrate gepeuter. Dat dit op die punt staan ​​om my 'n film te skiet, beskou ek nie toevallig nie. Ook, toe die kamera aan die gang was, het my sniper weggetrek.
Skrywers vertrek op boeke, huffing op hul inhalers. Filmmakers bevolk die ER, wat skielik beset word deur korwe. Pianiste ken die terreur van dreigende artritisverlamming. Dansers ontwikkel klubvoete, stamp hulle "en pointe" tone wat na die badkamer loop. Ons oorleef hierdie mishandelinge en die sukses wat hulle makliker verduur as ons onthou dat ons nie bekommerd hoef te wees oor bekommernis nie.
Die behoefte om te fokus en kanaal Ons aktiewe verbeelding
Na vyf en dertig jaar in die kunste en vyf-en-twintig jaar van kreatiewe ontblootstelling, dink ek soms aan myself as 'n kreatiewe dowsing rod. Ek sal iemand ontmoet en my radar sal begin trek. Kreatiewe energie is duidelik en tasbare energie, vermom miskien as neurose of fretfulness, maar eintlike en bruikbare energie. Ek voel 'n bietjie soos 'n spoorsnyer - die gebuigte van iemand se onnodige angs, vertel my dat die persoon 'n aktiewe verbeelding het wat gefokus en gekanaliseer moet word, en dat ons dit nogal sal laat blom.
Een van my dogter se hoërskoolvriende was 'n hiperaktiewe tiener met blink, ywerige oë en 'n rustelose energie wat hom voet tot voet gestoot het toe hy uitgeroep het: "Kyk dadelik! Kyk!" sy aandag trek hier, dan daar. Niks het sy bekommerde aandag ontsnap nie. Hy het letterlik na die moeilikheid gekyk.
Daardie seun het 'n kamera nodig, het ek gedink, en het hom een ​​gegee vir sy hoërskool-gradeplegtigheid. Dis tien jaar later en hy is 'n rolprentmaker. Geen verrassing vir my nie. Sy kommerwekkende intensiteit het net die regte kanaal ontbreek.
Wanneer ons ons verbeelding fokus om die positiewe te bewoon, kan dieselfde kreatiewe energie wat bekommerd is, iets anders raak. Ek het gedigte, liedjies geskryf, hele toneelstukke met "angs". Wanneer bekommernis staak, herinner jouself jou gawe vir bekommernis en negatiwiteit is bloot 'n seker teken van jou aansienlike kreatiewe kragte. Dit is die bewys van die kreatiewe potensiaal wat u het om u lewe beter te maak, nie erger nie.
Ons kan leer om die skakelaar te gooi wat ons energie uit die bekommernis en in die uitvinding kan kanaliseer. As ons ons lewens moet uitbrei, moet ons oop wees vir positiewe moontlikhede en uitkomste sowel as negatiewe. Deur te leer om ons bekommerde energie omhels, kan ons dit vertaal van vrees tot brandstof. 'Gebruik dit net, gebruik dit net' ', 'n voltooide aktrise wat haarself bekommer wanneer die bekommerde testamente staak. Dit is 'n geleerde proses.
Bekommerd is Misplaas Kreatiewe Energie
In my ervaring word kunstenaars nooit meer bekommerd nie. Ons word net meer aangenaam om dit as verkeerde kreatiewe energie te herken.
Ek het in die agterkant van rolprentteaters gesit met voltooide direkteure wat aanvalle van asma en naarheid gehad het, aangesien hul flieks vir voorskou gehore gekeur is. As 'n dramaturg het ek in afgryse gekyk as my voorste dame staan ​​soos 'n carthorse, wat hiperventilering in die vlerke het, voordat hy op die verhoog begin om briljant te presteer.
Dit is tasbare nonsens om te glo dat "regte kunstenaars" op een of ander manier buite vrees is, en tog is dit die weergawe van "regte kunstenaars" wat so dikwels aan ons deur die pers verkoop word. Ons leer van 'n kunstenaar se senuwee. "Steven het sy eerste kamera op die ouderdom van sewe verwerf, maar ons hoor selde van 'n kunstenaar se senuwees. Om dié rede vertel ek graag die stories wat ek in my twintiger jare gehad het, toe ek getroud was met jong Martin Scorsese, wat vriende was met jong Steven Spielberg, George Lucas, Brian DePalma en Francis Ford Coppola. Van my bevoorregte posisie as vrou en insider, het ek getuienis van senuwees en bouts van onsekerheid wat deur die hulp van vriende gely het.
Omdat al die mans in ons intieme sirkel in baie bekende kunstenaars verval het, is hierdie stories redelik waardevol - nie omdat hulle name laat val nie, maar omdat hulle inligting laat val. Hulle vertel ons in geen twyfel dat groot kunstenaars groot vrese soos die res van ons ly nie. Hulle maak nie kuns sonder vrees nie, maar ten spyte van vrees. Hulle is nie bekommerd nie, maar hulle is vry om te bekommer en te skep. Hulle is nie supermenslik nie en ons moet nie verwag dat ons ook so moet wees nie. Ons moet ons nie onbevoeg verklaar om te probeer om te sê: "Aangesien dit so vreesaanjaend vir my is, moet ek dit nie veronderstel om dit te doen nie."
Laat ek dit weer sê: Sommige van die bangste mense wat ek ooit ontmoet het, is van die grootste Amerikaanse kunstenaars. Hulle het hul loopbane behaal deur deur hul vrese te loop, nie deur weg te hardloop nie. Die baie aktiewe verbeelding wat hulle in onstuimige verskrikkinge gelei het, is dieselfde verbeelding wat hulle toegelaat het om ons opgewonde te maak, ons te bemoedig en ons te betower. Jou eie bekommernisse kan ook die vlieënier vis wees wat jou groot talent vergesel. Hulle is beslis geen rede om nie dieper in die waters van jou eie kreatiewe bewussyn te swem nie.
TAAK: Laat die "Reel" 'n Ideaal wees
Ons verbeelding is vaardig om die negatiewe te bewoon. Ons moet dit oplei om die positiewe te bewoon. Op die rand van 'n deurbraak repeteer ons gereeld ons slegte resensies - of, ten minste, ons slegte dag. Ons verbeel ons hoe dwaas ons ooit sal verwag om ons drome te hê. Ons is trots om ons kreatiewe uitvallings te illustreer.
Gelukkig kom sukses soms vir ons of ons dit kan voorstel of nie. Tog kom dit makliker by ons en bly dit meer gemaklik as dit voel soos 'n welkome gas, iets sien uit na afwagting, nie vrees nie. Hierdie instrument is 'n oefening in optimisme, en die woord oefening is goed gekies. Party van ons moet dalk opbou om ons ideale dag opbouend voor te stel. Maar kom ons probeer dit.
Neem pen in die hand. Sit ten minste een halfuur opsy om vrylik te skryf. Stel jou voor in die begin van jou ideale dag, 'n dag waarin al jou drome waar geword het en jy leef in die middel van jou eie glorieryke prestasies.
Hoe voel dit? Hoe goed kan jy jou voorstel om te voel? Oomblikke, oomblik vir uur, wat gebeur, en persoon per persoon, gee jouself die plesier in jou eie gedagtes se oog van die presiese dag wat jy wil hê. Byvoorbeeld:
"Ek word vroeg wakker, net soos 'n pragtige oggendlig in die kamer spoel en fokus op die muur waar ek die deksels van my beste oorspronklike gegote albums vir my Broadway-vertonings gehang het. My slaapkamer het 'n kaggel en my ry Oscars en Tony Toekennings balanseer gelukkig op die mantel. Ek glip van die bed af om nie my geliefde wakker te maak nie, wat gelukkig nog aan die slaap raak. Dit is 'n groot dag, dag een van repetisies vir 'n nuwe vertoning. Almal is gretig en opgewonde om by die werk te wees, en so is ek. Ek het al voorheen met baie van hierdie mense gewerk. Ons het 'n lojale, konstruktiewe en briljante talentvolle kerngroep talent wat werk in wat hulle noem. Broadway herboren, soos die melodiese liedjies van ons werk echo die beste van Rodgers en Hammerstein. "
Laat jou verbeelding 'n regte "ham" wees. Spaar geen koste en oorweeg niks te losbandig nie. Het jy 'n telegram van gelukwensinge wat jou make-upspieël kriep? Het iemand jou twee dosyn rose gestuur, en 'n dosyn vars bagels vir ontbyt?
Wanneer die foon lui met goeie nuus, wie roep om te sê: "Dis fantasties!" Is dit jou gunsteling suster of die president? Dit is jou dag en jy het dit presies soos jy wil.
Laat jouself toe om jou absolute ideaal van die oggend tot die nag te bewaar. Sluit jou familie en vriende, jou troeteldiere, tyd vir 'n middagete of hoë tee in. Geniet scones en uitstekende resensies. Aanvaar 'n winsgewende en gesogte filmooreenkoms. Maak reëlings om 'n persentasie van jou megaprofiets aan liefdadigheid te gee. Strek jou gedagtes en jou emosionele grense om die beste dag wat jy kan voorstel en om jouself 'n gevoel van vrede, kalmte en selfrespek te gee vir 'n goeie werk.
Tarcher / Putnam uitgewery. © 2002.
Die skrywer se vervolg op haar suksesvolle gids tot kreatiwiteit. Die Kunstenaar se manier wys lesers hoe om hul kinderagtige nuuskierigheid te bemeester, wonder en vermaak om weer met hul eie kreatiewe selle te koppel. 50,000 eerste drukwerk.
JULIA CAMERON is al meer as dertig jaar aktiewe kunstenaar. Sy is die skrywer van sewentien boeke van fiksie en nie-fiksie, onder andere The Artist's Way, The Vein of Gold, en die reg om te skryf, haar bes verkoopste werk op die kreatiewe proses. 'N Skrywer, dramaturg, liedjieskrywer en digter, sy het verskeie krediete in teater, film en televisie. Julia verdeel haar tyd tussen Manhattan en die hoë woestyn van New Mexico.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Ontdek veerkragtigheid deur vrees, verbeelding en kreatiwiteit