Histories is die disleksie-etiket toegeken aan leerders met 'n gemiddelde tot 'n bogemiddelde IK, en ten spyte van "voldoende" leergeleenthede 'n ernstige leesagterstand het. Minder-begaafde kinders se leesprobleme was toegeskryf aan hulle intellektuele beperkinge.
• Een van die mees ooglopende tekens is omkerings. Kinders met hierdie probleem verwar dikwels letters soos b en d, of hulle lees of skryf woorde soos "rot" vir "tor."
• 'n Ander teken is weglatings — wanneer 'n kind "staf" lees of skryf wanneer die woord eintlik "straf" is.
• Die kind wat baie stadig of hakkelrig lees, woord vir woord, of wat sy plek verloor, en dan hele stukke uitlaat of dieselfde reël twee keer lees.
• Hy mag probeer om die letters hardop te klank, maar kan dan nie die regte woord sê nie. Hy mag die letters "k-a-t" klank, maar dan die woord "koud" sê.
• Die kind mag die letters van 'n woord in die verkeerde orde lees of skryf, soos "snik" in plaas van "niks", of die lettergrepe verkeerd om soos "emelent" in plaas van "element", of woorde in die verkeerde volgorde soos "daar is" in plaas van "is daar".
• Hy mag woorde spel soos wat hulle klink, soos "sienkie" pleks van "seuntjie".
• Hy mag met swak begrip lees, of miskien min onthou van wat hy lees.
• Hy het dikwels 'n swak of baie stadige handskrif.
Omdat daar verkeerdelik geglo is dat die brein nie kan verander nie, is daar histories ook geglo dat disleksie, soos alkoholisme, "ongeneeslik" is.