Toe ons gister laat middag terug kom om die bikes weg te sit en die mannetjies word aangesê om eers hulle fietse te was, was ek alles behalwe 'n cool pa!
Gisteraand toe ek net noem dat ek ‘n draai op die plaas wil gaan maak, toe rol die trane oor hy nie saam gaan nie. Ek verander toe maar die planne en besluit om hom saam te vat, al gaan ons nou gedruk wees vir tyd.
Daar waar die paadjie ‘n vurk maak draai ons regs en ry die stukkie pad grens toe. Ons moet stop toe die pad ophou en die laaste stukkie voet slaan.
Na ons bevestig dat die draad nog net daar is waar ons hom laas gesien het, draai ons terug na die vurk om die keer die noordelike grens te gaan inspekteer.
Terwyl ek die bikes laai kry hy nog kans om te skiet na wie weet wat want ek het net een voël gesien en die was ‘n myl ver.
En soos ek nou hier skryf, hoor ek hom snork op sy matras wat hy hier langs ons bed kom neer gooi het. Dit is darem maar lekker om kind te wees!
Ek wens dat ek net 'n 10de van die pa kan wees vir my kiddies wat jy is. En ek try, maar val party (lees baie) dae miserably kort, dan is jou posts weer 'n goeie eye opener.
Ek het grotendeels sonder ‘n Pa groot geword en die kort tydjie wat hy daar was, was hy ook maar nie daar nie. Ek probeer hard om die teenoorgestelde te wees, maar kom ook baie kort.
Vir die laaste 3 weke dreig ek al om ‘n middag af te vat en ‘n draai te loop ry. Ek geniet solo ritte van tyd tot tyd vir die eenvoudige rede dat jy ordentlik kan kop skoon maak en jy slegs verantwoordelik is vir jouself.
Die enigste probleem is dat niemand weet waar jy is nie, veral as jy soos ek geen roete beplanning doen nie.
Ek stop by die eerste koepel van die trein brug en beloer die graffiti. Die woorde van my Ouma herhaal in my gedagtes: “Gekke en dwase skryf op mure en glase.” Ek wonder watse gek of dwaas het hier sy stempel afgedruk? Jordan moet seker baie spesiaal wees.
Dit is ongelooflik hoe vinnig jy uit die groenigheid ewe skielik jouself in die Klein Karoo vind. Dis asof die N9 die grens is.
Daar is ‘n doodse stilte in die lug. Al wat jy hoor is die rivier wat loop en ‘n eensame ‘lbj’ wat roep vir geselskap.
Net ander kant die poort stop ek eers om Heimer se plaas van ‘n afstand te besigtig. Netjiese plek wat die man hier het.
Ek draai die oor bietjie toe en kom skielik by ‘n Y-aansluiting. Ek ken nie die pad nie en ry sonder gps.
Dis volstruis wêreld en soos ek ry wonder ek wat in die groot voël se klein koppie aangaan. Soos jy aan gery kom, gaan die goed aan die hol. Dit alles is seker te verstane, maar selfs al is jy verby, hol hulle steeds?? Wys jou maar net weer om nie met ‘n klein koppie te dink nie.