Vir 'n aansienlike aantal mense het seedoring 'n simbool van warmte en geselligheid geword. Onthou net wat 'n heerlike teeboerderdee. Seeduif Perchik is 'n betreklik nuwe variëteit wat in die botaniese tuin van die Moskou Staatsuniversiteit geteel is. Lomonosov en is in 1993 in die Staatsregister opgeneem. Hy het sy eie eienskappe, wat bespreek sal word.
Seeduif Perchik behoort tot mediumgrootte bosse. Bereik 3-4 m hoog, indien nie beperk tot die teelt nie. Die blare is lineêr, tot 8 cm lank en 0,8 cm breed. Die bos het 'n matige aantal dorings.
Die vrugte van die plant is eiervormig. Die gewig van een bessie is gemiddeld 0,5 g. Die vrugte is eetbaar, het 'n suur smaak met 'n pynappelgeur kenmerkend van die Perchik-variëteit. Die bessie bevat 'n groot hoeveelheid vitamien C.
'N Belangrike eienskap van die seeduif - die vrugte daarvan is een van die nuttigste in die plantewêreld. Dit bevat 'n groot hoeveelheid vitamiene, waaronder: A, B, C, H, PP, E, sowel as organiese sure en vlugtige.
Seeduif word nie net geplant vir die kweek van bessies nie. Hierdie plant is baie mooi, daarom word dit aktief in landskapontwerp gebruik. Seeduif behoort nie aan veeleisende bosse nie, maar kennis van nuttige inligting sal baie foute vermy.
Het jy geweet? In China speel die seedoring 'n baie belangrike rol - meer as 90% van alle vrugte van die plant word daar geproduseer. Boonop is drank daarop gebaseer natuurlike doping vir Chinese atlete wat presteer, ook tydens die Olimpiese Spele.
As u 'n bossie plant, moet u let op sommige nuanses. Seeduif, ongeag die verskeidenheid, verdra nie oorplanting nie. Dit is te danke aan die lang en versterkte wortelstelsel. Daarom is dit beter om onmiddellik die plek te bepaal.
Die plant kan in die lente of herfs geplant word. Soos die langtermynpraktyk toon, is die lente egter die beste tyd om te plant. Die herfs is te onstabiel seisoen, want daar is konstante veranderinge in weer- en temperatuurveranderinge, wat die ontwikkeling van saailinge negatief beïnvloed.
Video: Eienskappe en kenmerke van versorging van die seebos
Enige ander grond as klei is geskik vir plant. Vir suurgronde is aanvullende maatreëls ook nodig: voeg 250-400 g gemaalde kalksteen by 1 m² grond. Moenie die grondwater vergeet wat op 'n diepte van 2 m of minder moet lê nie.
Voordat hulle plant, let sommige tuiniers nie op die wortels van die saailing nie. Dit is 'n fout waardeur niks kan groei nie. Die wortels moet nie gedroog word nie. As dit egter wel plaasvind, plaas dit dan vir 1-2 dae in die water met 'n groeiperator om hul elastisiteit te herstel.
Belangrik! By die voorbereiding van die plantgroewe vir saailinge word stowwe-bevattende stowwe gereeld gebruik. In die geval van seedoring is dit beter om hulle te weier, aangesien dit 'n brandwond veroorsaak.
Die landing self kan in verskillende opeenvolgende stappe verdeel word:
Terreinkeuse. Die belangrikste ding is dat dit goed belig word deur die son en sonder trekkings. Die grond moet ook aan die bogenoemde aanbevelings voldoen.
Grawe gate van 65x65 cm en 'n bajonetdiepte. As daar verskillende bosse is, moet die afstand tussen die kuile ​​minstens 2 m wees.
Voordat u 'n saailing plant, die gat moet verwerk word. Om dit te doen, plaas 200 g superfosfaat daarin en meng dit met 4-5 emmers humus.
In elke gat wat u benodig ry 'n pen waaraan 'n boompie vasgemaak is. Dit is belangrik dat die nek van die plant nie dieper as 3 cm in die grond gedompel word nie. Nadat u die saailing geïnstalleer het, moet u sy wortels reguit maak.
Die gat is bedek met aarde gemeng met turf, humus of sand in gelyke verhoudings. 'N Nuut aangeplante bos moet met 2-3 emmers water natgemaak word.
Na plant, gedurende die eerste maand, moet die seedoring elke dag natgemaak word - 2-3 emmers is genoeg.
Het jy geweet? Die antieke Grieke noem die seedoring "Glansende perd." Vars of gedroogde takkies die vel verlig en die sterkte aan vermoeide perde herstel.
Die versorging van die seedoring, hoewel dit nie probleme beteken nie, maar 'n bietjie kennis nodig is. Elke seisoen benodig 'n ander sorg. Daarom sal dit belangrik wees om te leer om aan te pas by veranderende omstandighede.
In die natuurlike omgewing groei die seedoring dikwels naby riviere. Daaruit kan ons 'n eenvoudige gevolgtrekking maak dat die plant higrofiel is. 'N Gebrek aan vloeistof, veral in warm weer, sal die blare en vrugte afvoer. Daarom speel water 'n belangrike rol.
Desondanks, ondanks die waterliefde, word die plant nie gereeld natgemaak nie.
Die norm vir besproeiing per m² grond is 3-4 emmers - 'n jong bos, 6-8 emmers - vrug. Die stam moet natgemaak word
4 keer sal dit genoeg wees in 'n seisoen:
In die vroeë stadiums van blom.
'N Maand na die eerste natmaak.
Om die rypwording te versnel in 'n tydperk van sterk vrugte.
Na die oes, om die bosse te help voorberei vir oorwintering.
In warm somers of in die afwesigheid van reën, kan die aantal besproeiings verhoog word, maar nie veel nie. Oormatige vog is net so gevaarlik as dit nie is nie. Dit is die beste om deur die blare te navigeer. As hulle elasties en sonder geel is, is vog voldoende en is ekstra water nie nodig nie.
Belangrik! Vrugte moet onmiddellik na hul rypwording geoes word. As u hiermee vertraag, kan die bos beseer word - die takke breek onder die gewig van die gewas.
Seeduif is nie veeleisend op die grond nie. Boonop kan sy dit verbeter. As kunsmis gebruik is tydens die aanplant van 'n saaiboerdery, is aanvullende bemesting nie nodig in die eerste drie jaar van die ontwikkeling van die bosse nie. Dit is te danke aan nodulebakterieë wat in die wortelstelsel woon. Hulle absorbeer stikstof uit die lug en skei stowwe af wat nodig is vir die ontwikkeling.
Ammoniumnitraat kan vir 'n drie jaar oue plant gebruik word.. Boonste aantrek word onmiddellik gedoen nadat die sneeu gesmelt het, dit wil sê in die vroeë lente. Dit word op die buitenste deel van die stam-sirkel aangebring. Kunsmisvolume 20 g per m².
'N Ander volwasse plant het vrugte nodig. Dit bestaan ​​uit die toevoeging van fosfor en kalium tydens die groei van die eierstokke. Kunsmis word in water verdun. Vir 10 liter vloeistof benodig u 1 eetlepel. l kaliumsulfaat, 2 uur. "Uniflor-micro" en 2 eetlepels. dubbel korrelige superfosfaat. Hierdie mengsel is ontwerp vir een bos.
U moet ook 2 blare top-verbande doen. Die eerste word uitgevoer tydens die bloei van blare, maar voordat dit blom. Hiervoor word die ureumoplossing in water verdun (1 eetlepel per 10 liter vloeistof). As alternatief word "RoCsa" gebruik - vloeibare kunsmis, die dosisse is dieselfde as vir ureum. Die tweede blare van die topblaar word gedurende die blomperiode bekendgestel.. 'N Vloeibare oplossing van "Kaliumhumaat" word gebruik (1 eetlepel lepel per 10 l water).
U kan in enige seisoen behalwe die winter snoei. Die eerste drie jaar nadat 'n saailing geplant is, word slegs sanitêre kapsel geproduseer. U moet lote wat siek is, uitgedroog of gebreek is onder die gewig van die vrugte afsny.
U kan die gewenste vorm vir die kroon begin gee, drie jaar na plant. U moet dit doen terwyl die niere nog slaap. Vir plante van 8 tot 10 jaar is snoei teen veroudering nodig. Slegs sterk driejarige lote is oor, aangesien dit die vrugbaarste is, en al die ander na die takperseel gesny word.
Piekvrugtigheid in die seebos kom op 12 jaar oud voor. Dan moet dit heeltemal afgesny word en slegs 'n stompie agterlaat. Daarvandaan sal die plant in die tweede rondte begin groei, wat die vroeëre voorkoms en voormalige vrugbaarheid vinnig herstel.
Seeduif is 'n unieke plant. Dit word in landskap gebruik en sal 'n wonderlike versiering vir die tuin wees. Die belangrikste kenmerk van die seebos in sy vrugte.Dit word gebruik in kook- en medisyne, vir die maak van tee, kosmetiese maskers, tinkture, olies en nog baie meer. Dit alles onderskei 'n duidelike seedoring tussen ander verteenwoordigers van die planteryk.