Tydlose Liefde – Huis Herfsblaar 2031 | MaanKind
20 thoughts on “Tydlose Liefde – Huis Herfsblaar 2031”
11 Oktober, 2011 om 7:43 vm
Dit is mooi. Hartseer. Vreugdevol. Alles in een.
11 Oktober, 2011 om 7:55 nm
Dankie, dis juis wat ek probeer doen het. Dankie dat jy dit raaklees.
9 Oktober, 2011 om 2:14 nm
9 Oktober, 2011 om 5:38 nm
8 Oktober, 2011 om 8:05 nm
Dis so mooi. Ek het gelees en gelees, toe sien ek die datum – 2031!! 🙂
9 Oktober, 2011 om 6:52 vm
8 Oktober, 2011 om 11:29 vm
8 Oktober, 2011 om 2:23 nm
Dankie, Bileam. Gaan dit drem nog goed so alleen sonder mev Donkie?
9 Oktober, 2011 om 4:28 nm
Nee, die Donkie is net ‘n halwe wese sonder sy vroutjie aan sy sy…
8 Oktober, 2011 om 10:46 vm
Dit is tog so mooi, maar hartseer. Nou wil ek die res van die storie hoor 😉
Nou een aand na die werklike verhaal van ‘n ou oom en tannie, wat na 58 jaar weer bymekaar uitgekom het, gekyk. Dis te kosbaar om die twee ou lyfies so saam te sien loop. Sy se hy het ‘n manier gehad om so onderdeur sy oogwimpers na haar te loer – na al die jare doen hy dit nog, en dit laat haar hart nogsteeds warm klop.
8 Oktober, 2011 om 2:19 nm
Die res van die storie is in Viersprong, Lana. Dis eintlik eerste geskryf.
8 Oktober, 2011 om 4:08 nm
Ek het die “sample” gelees – twee verhale… def nie die een nie. Gaan Viersprong kry.. sal mos nie, nie kan weet wat het van die twee geword nie.
8 Oktober, 2011 om 4:49 nm
Die verhaal se naam is Skryf my storie, en het nogal goeie kommentaar van resensente gekry destyds.
10 Oktober, 2011 om 9:57 vm
Dit bly n mooi storie hierdie. Dit vat aan mens se hart.
8 Oktober, 2011 om 9:08 vm
Dit beaam wat ek altyd sê – mens moet drome hê. Moet nooit jou drome begrawe of weggooi nie. Solank jy asemhaal kan hulle nog waar kom. Indien nie, hou hulle jou ten minste aan die gang.
Dis wanneer jy jou drome weggooi wanneer jy ‘huis leegmaak’ wat jy na die laaste rusplek gaan net om dood te gaan.
Waar H woon, weet ek van ten minste twee ou tannies wat al 30 jaar daar woon. Hulle het op die ouderdom van 65 gegaan. Die een tannie spesifiek, is so wakker soos ‘n akker.
Dan weet mens ook nooit of jy een van jou jeugdrome daar raakloop nie. Al is dit net vir gesels en juis om op die stoep te sit en lag oor hul vervloë jeug.
8 Oktober, 2011 om 2:20 nm
En dalk is sy onnutsig genoeg om sy rystoel se wiele af te blaas?
8 Oktober, 2011 om 8:49 vm
Dis hartseer. Soms mors mens ‘n lewe om.
8 Oktober, 2011 om 2:22 nm
Net so Son. En sal ons ooit weet of ons die regte keuses by die regte paadjies maak?
8 Oktober, 2011 om 8:31 vm
Dit is so mooi – maak mens bietjie broos !
Ja- partykeer het mens ‘n herinnering wat net jy van weet- maar oudword is ook nie vir sissies nie !!
8 Oktober, 2011 om 2:24 nm
Ek wonder baie dae oor die oumense se herinneringe. Hulle het mos ook iefdes en harte en dinge gehad? Net omdat mense oud raak, beteken mos nie hulle voel nie meer daardie nie?