Inligting Historisisme, Preterisme en Futurisme
Dec 20th 2019, 03:43 PM
Profesie speel ‘n ongelooflike belangrike rol reg deur die Bybel. Om die waarheid te sê, die hele Ou Testament is vol van profesië oor Jesus se eerste koms aarde toe. Jesus beaam dit immers sélf;
Die goue reel van profesie is natuurlik die volgende;
2Pe 1:20 ...terwyl julle veral dít moet weet, dat geen profesie van die Skrif ‘n saak van eie uitlegging is nie;
Satan was natuurlik ook terdee van beide bewus en het alles in sy vermoë gedoen om te keer dat die Israeliete reg was vir Jesus se koms deur allerhande eie-uitlegging doktrines die wereld in te stuur voor Jesus se koms. En die meerderheid Israeliete het dit gemis en Jesus in die proses gekruisig.
‘n Mens sal naïef wees om te dink dat Satan nie vandag in ons tyd ook besig is met dieselfde taktiek sodat ons nie gereed sal wees vir die Wederkoms nie. Ons lees immers;
Open 12:12 ...; wee die bewoners van die aarde en die see, want die duiwel het na julle neergedaal met groot woede, omdat hy weet dat hy min tyd het.
Hierdie is net ‘n informasie draad en nie ‘n besprekingsdraad nie. So as iemand vrae het of met my wil verskil, is hulle welkom om ‘n aparte draad oop te maak en dit daarin te doen.
Dec 20th 2019, 04:12 PM
Wat het die Israeliete dan geglo in die tye voor Jesus se koms? En selfs tydens Sy wandel hier op aarde? Wat was hul verwagtinge van die Messias?
Laat ons nie bespiegel nie. Kom ons laat die Bybel sélf toe om dit vir ons te leer;
Hand 1:6 Die wat bymekaargekom het, vra Hom toe en sê: Here, gaan U in hierdie tyd die koninkryk vir Israel weer oprig?
Die Jode (insluitend die dissipels) het verwag Jesus sou hierdie oorwinnende koning wees wat die Jode sou kom verlos van hul Roemeinse juk en hul poletieke mag sou herstel. Hulle het dus ‘n politieke koning verwag.
En kyk hoe antwoord Jesus die Émmaüsgangers, want dit is uiters insiggewend;
Let wel: Alles. Nie net ‘n vers hier en daar nie. Maar die geheel.
Vandag sit ons met ‘n soortgelyke probleem wanneer dit by Bybel profesie kom. En veral wanneer dit by die antichris kom. Daarom dan hierdie draad. Ons gaan fokus op die antichris en geskiedenis. En Satan se vals doktrines. Kom maak hierdie reis saam met my mee.
Dec 20th 2019, 06:00 PM
Bybel-Profesie is ‘n bitter interessante onderwerp. Ons lees:
2Pe 1:19 En ons het die profetiese woord wat baie vas is, waarop julle tog moet ag gee soos op ‘n lamp wat in ‘n donker plek skyn, totdat die dag aanbreek en die môrester opgaan in julle harte;...
Die Bybel sê dus: Bestudeer profesie!
Wanneer laas het enige van wie hier ookal lees byvoorbeeld gesit en ‘n preek oor profesie gehoor?
Die moderne “Protestante Mega-predekers" soos Rick Warren sê byvoorbeeld:
“When the disciples wanted to talk about prophecy, Jesus quickly switched the conversation to evangelism. He wanted them to concentrate on their mission in the world. He said in essence, “The details of my return are none of your business. What is your business is the mission I have given you. Focus on that!” – Rick Warren in “Purpose Driven Life”, p. 285.
“If you want Jesus to come back sooner, focus on fulfilling your mission, not figuring out prophesy.” – p. 286.
Kan ons profesie dus ignoreer? As die Bybel sê ons moet dit bestudeer? En sal die duiwel hierdie profesie nie net probeer negeer soos via Mega-Evangeliste nie, maar ook wil verdraai nie?
Dec 20th 2019, 06:21 PM
Kom ons gaan kyk gou na ‘n paar belangrike beginsels rakende Bybel profesie.
Beginsel 1: Omdat profesie in beelde praat, moet ons profesie toelaat om profesie te verklaar.
Te veel wil mense hul eie verklarings aan Bybel profesie gee. En ter selfde tyd verklaar dat die Heilige Gees dit aan hulle openbaar het...
Nee, laat profesie dit self verklaar. Kom ons kyk na ‘n voorbeeld.
In Openbaring lees ons die volgende profesie:
Kom Jesus met letterlike wolke? Ons kan dit uit eie verklaring so wil interpreteer. Maar sal ons reg wees?
Ons lees in ander profesië die volgende, en ek gee die Engelse KJ-weergawe daarvan;
Nou dat ons profesie toegelaat het om dit self te verklaar, wat leer ons? Ons leer dat die wolke waarmee Jesus kom miljoene engele is!
Wolke in profesie is dus engele.
Daar is ook ander verse wat dit bevestig;
Mat 16:27 Want die Seun van die mens staan gereed om met sy engele in die heerlikheid van sy Vader te kom, en dan sal Hy elkeen vergeld volgens sy dade.
Wat ons ook vind is dat veral Daniël die sleutel tot Openbaring is. Soos ons ook nog gaan sien.
Dec 20th 2019, 06:38 PM
Beginsel 2: Dikwels gee God ons herhalende profesië wat meer en meer inligting oor ‘n bepaalde tema gee.
Met ander woorde, ons het ‘n profesie oor ‘n tema, dan nog een oor dieselfde tema, maar dit gee ekstra inligting en so meer.
In Daniël 2 vind ons ‘n profesie oor die toekoms van die wereld tot en met die Wederkoms in die beeldspraak van ‘n standbeeld.
In Daniël 7 kry ons weer ‘n profesie oor die toekoms van die wereld tot en met die wederkoms; maar die keer in die vorm van 4 diere. Nie net kry ons meer inligting oor die wereld geskiedenis nie, maar ons vind ook nou hier ekstra inligting in terme van die verskyning van die antichris.
In Openbaring kry ons weer profisië oor dieselfde tema as Dan 2 en 7, maar ook met hope meer en ekstra detail, veral oor die antichris.
Tussen in Daniël en Openbaring kry ons natuurlik ook ander profesië oor die antichris.
Mens kan dit beskryf soos Google Earth. Waar ons begin naaste aan die sataliet met die aarde voor ons (Dan 2), en dan begin ons al hoe nader inzoom deur Dan 7 regdeur tot by Openbaring. En soos ons inzoom sien ons al hoe meer detail.
Dec 20th 2019, 07:02 PM
Beginsel 3: Re die Antichris – Die antichris moet aan 100% van die profesië oor hom voldoen.
Weereens ‘n belangrike beginsel oor die antichris.
Byvoorbeeld, daar is mense vandag wat glo die antichris moet nog kom, en dat dit ‘n enkele persoon gaan wees wat in ‘n letterlike tempel in Israel gaan sit. Voldoen so ‘n antichris-beskouing aan 100% van die profesië oor die antichris?
Die antwoord is...NEE.
Eerstens wys Bybel profesie dat die antichris direk uit die Romeinse ryk uit kom nadat Rome tot ‘n val gekom en opgebreek het in kleiner koninkryke (waarvan die antichris EEN van hulle was) – Dan 7.
Die antichris is dus al met ons sedert daardie tyd volgens die Bybel (oor die 1500 jaar al...) en kan onmoontlik ‘n individu wees, want geen mens kan so lank leef nie.
Tweedens leer Dan 7 ons dat die antichris ‘n koninkryk is, so weereens kan die antichris nie ‘n individu wees nie.
Daarom is die doktrine dat die antichris ‘n individu is wat nog in die toekoms moet kom, glad nie Bybels nie.
Ek herhaal weer, die antichris moet OF aan 100% van die profesië voldoen OF hy kan nie die antichris wees nie.
En ek het nog maar net twee voorbeelde genoem. Daar is baie meer.
Dec 21st 2019, 07:53 AM
Ons lees die volgende in Openbaring:
Open 13:15-17 En dit is hom gegee om ‘n gees aan die dier se beeld te gee, sodat die dier se beeld ook sal praat en maak dat almal gedood word wat die dier se beeld nie aanbid nie. 16 En hy maak dat aan almal, klein en groot, en die rykes en die armes, en die vrymense en die slawe ‘n merk op hulle regterhand en op hulle voorhoofde gegee word; 17 sodat niemand kan koop of verkoop nie, behalwe hy wat die merk of die naam van die dier of die getal van sy naam het.
Uit hierdie twee gedeeltes leer ons 2 dinge van die dier (antichris):
Hy word aanbid (vers 15) (die antichris het dus Godsdienstige mag)
Niemand kan koop en verkoop nie (vers 17) (Die antichris het Politieke mag)
Die antichris is dus ‘n Koninkryk (Dan 7) met beide Godsdienstige mag en Politieke mag. Dit word her-bevestig deur die hoer wat op die dier sit en die aarde regeer (Open 17).
‘n Vrou in profesie is ‘n kerk (Eph 5:22-23, 2Co 11:2, Jer 2:32, Joh 3:29, Jes 54:5 en Jes 54:6), en ‘n hoer is ‘n afvallige kerk. Die vrou op die dier leer ons dus weereens dat die antichris-koninkryk beide Godsdienstige mag het (die hoer-gedeelte) en Politieke mag (die dier gedeelte).
En soos Grattan Guinness dit so mooi saamvat in sy opsomming in Romanism and the Reformation oor wat al die Hervormers en Protestante ook soos een man geglo het;
To this he devotes, on the contrary, the greater part of the prophecy; and I must ask you now carefully to note the various points that prove this horn to be a marvelous prophetic symbol or hieroglyph of the Roman Papacy, fitting it as one of Chubb's keys fits the lock for which it is made, perfectly and in every part, while it refuses absolutely to adapt itself to any other.
Dec 27th 2019, 06:51 PM
Ter Wille van agtergrond van Historisisme wil ek vandag ‘n biekie fokus oor die TYD waarin die antichris leef – volgens wat Bybelprofesie, en nie mense nie, ons leer. En soos ek reeds in plasings # 5 en # 6 alreeds daaraan begin raak. Kom ons spandeer nou méér gedetaileerde tyd daaraan.
In Daniël 2 het ons die profesie van die beeld. Dit gee vir ons die oorhoofse toekomstige wereld-geskiedenis vanaf Babilon tot en met die Wederkoms. Dit dek die koninkryke van die wêreld.
Dan 2:21 Hy tog verander die tye en die geleenthede; Hy sit konings af en stel konings aan;...
Dan 2:37,48, 39 U, o koning, koning van die konings, —ú is die hoof van goud. En ná u sal daar ‘n ander koninkryk opstaan...
LET OP hoe konings en koninkryke vervangbaar met mekaar gebruik word. Want, soos voorheen genoem: ‘n Koning kan nie ‘n koning wees sonder ‘n Koninkryk nie en vice versa. As daar dus net van ‘n koning of net van ‘n koninkryk in profesie gepraat word, beteken dit nie net die een of net die ander een nie. Dit beteken die Koning MET SY KONINKRYK, of die koninkryk MET SY KONING.
Ons leer dat die kop die Babiloniese koninkryk was, die bors en arms die Koninkryk van die Mede en Perse, die lende die Griekse Koninkryk en die bene die romeinse Koninkryk. Re die bene van die beeld, daar is twee bene, wat die twee dele verteenwoordig wat die Romeinse ryk uit bestaan het: Die Oostelike Basentynse Koninkryk en die Westelike gedeelte wat onder Rome geval het. Die beeld het voete van yster ek klei gehad. Met sy 10 tone natuurlik.
Die eerste belangrike oorhoofse punt wat ons hier leer is dat dit ‘n opsomming van Konings en hul Koninkryke is.
Die tweede oorhoofse punt wat ons hier leer is dat die koninkryke mekaar DIREK opvolg. Daar is nie periodes van jare of honderde of duisende jare tussen in elke opeenvolgende koninkryk nie! Dit is aaneenlopend. En hierdie punt is baie baie belagrik.
Daniël twee is dus die spreekwoordilike foto soos geneem direk vanaf die Google sataliet sonder dat daar nog eers in gefokus is.
Dan begin ons in”zoom” of infokus na Daniël 7 toe, en omdat ons in fokus, sien en leer ons méér detail. In Dan 7 word die koninkryke van die wêreld soos gesien in Dan 2 verteenwoordig deur diere.
Die eerste dier “was soos ‘n leeu, en hy het vlerke van ‘n arend gehad.” – Dan 7:4 en het die Babiloniese koninkryk verteenwoordig.
Die tweede dier “het gelyk soos ‘n beer, en is aan die een kant opgerig; en drie ribbes was in sy bek tussen sy tande” – Dan 7:5 en het die koninkryk van die Mede en Perse verteenwoordig.
Die derde dier het gelyk “soos ‘n luiperd, en dit het vier vlerke van ‘n voël op sy rug gehad; ook het die dier vier koppe gehad,...” – Dan 7:6 en het die Griekse koninkryk verteenwoordig. Na Alexander die Grote (die koning van Griekeland) se dood, het sy vier generaals die koningkryk opgedeel in 4 koningkryke (waarvan hulle die konings was) – vandaar die vier koppe.
Die vierdie dier was “vreeslik en skrikwekkend en baie sterk, en dit het groot ystertande gehad; dit het verslind en vermorsel en die oorskot met sy pote vertrap; en dit was verskillend van al die diere wat voor hom gewees het, en dit het tien horings gehad.” – Dan 7:7 en het die Romeinse Ryk verteenwoordig.
En net dat ons nie ons eie uitleg hieraan gee nie;
Dan 7:17 Hierdie groot diere wat vier is—vier konings sal uit die aarde opstaan;...
Dan 7:23 Só het hy gesê: Die vierde dier—die vierde koninkryk, ...
Sien wat ek bedoel: Die 4de dier word terselfde tyd ‘n koning en ‘n koninkryk genoem.
Net so is die Antichris terselfde tyd ‘n koninkryk én ‘n koning. Dit kan ONMOONTLIK nie ‘n individu wees soos so baie so graag wil glo nie! ‘n Antichris as individuele persoon is ongelukkig nie Bybels nie. Die Antichris moet OF aan 100% van die profesië oor hom voldoen, of dit kan nie die antichris wees nie. Dit is werklik so eenvoudig soos dit.
Net nog ‘n stukkie om te bepeins;
Hoe lank het die koninkryk/koning van die Mede en Perse bestaan?
Geskiedenis vertel ons dit het bestaan tussen 539-331 BC (208 jaar dus). En in daardie 208 jaar het die koninkryk verskeie konings gehad. Tog word Mede Persiese Ryk profeties as ‘n koning of ‘n koninkryk beskryf! Asof dit net ‘n enkele koning gehad het. Maar dit het ‘n suksessie van konings gehad.
Dieselfde met die antichris. Al word dit as ‘n koning of ‘n koninkryk beskryf is die antichris ‘n suksessie van konings gedurende die tydsduur van die koninkryk. Dit is nie ‘n individu nie.
Maar kom ons lees verder, want in Daniël 7 leer ons vir die eerste keer van die antichris. Daniël het gesien dat die vierde dier – die Romeinse Ryk dus – 10 horings gehad het wat direk uit sy kop uit gegroei het – vers 7. En terwyl hy wonder oor hierdie 10 horings;
Dan 7:8 Terwyl ek op die horings ag gee, kom daar ‘n ander horinkie tussen hulle op,...
Hierdie versgedeelte is uiters uiters belangrik!!!! Om die volgende redes;
Die 11de horing (die antichris) kom DIREK uit die kop van die 4de dier uit. Hy kom dus aaneenlopend DIREK uit die Romeinse Ryk uit. Daar is nie ‘n tydsverloop van meer as 1600 jaar sedert die val van die Romeinse Ryk en ons toekoms waarin daar nog ‘n sogenaamde individuele antichris nog moet kom nie! Dis nie wat die Bybel ons leer hierso nie. NEE, hy kom direk uit die vierde dier se kop uit.
Die antichris kom op TUSSEN die 10 horings, m.a.w. AL 10 horings bestaan alreeds en steeds terwyl die antichris tussen hulle opkom.
Al 10 horings kom ook DIREK uit die Romeinse Ryk uit (groei direk uit die 4de dier se kop uit, soos die antichris ook.)
Hierdie versgedeelte gee dus vir ons die TYD waarin die antichris tot sy volheid verrys! Die tyd dus waarin die antichris tot promenensie kom.
Onthou ook hierso, van hier af in Dan 7 verskuif die fokus nou vanaf die 4de dier na die horings toe in ‘n vleoi van tyd. Die horings is dus gebeure NA die vierde dier. Die Romeinse Ryk (die 4de dier) het dus tot ‘n val gekom en opgebreek in 10 hoof koninkryke. Hierdie 10 koninkryke kom dus DIREK uit die Romeinse Ryk uit. Hierdie 10 koninkryke is nie ‘n 5de dier wat van elders af kom en die 4de dier oorwin nie, nee. Die 10 koninkryke is ‘n direkte uitvloeisel van die 4de dier.
Soos die 10 koninkryke ‘n direkte uitvloeisel is vanuit die Romeinse Ryk, so ook is die 11de horinkie OOK ‘n direkte uitvloeisel van die Romeinse ryk. Die Antichris tree dus op die wereld verhoog vanuit die Romeinse Ryk nadat die Romeinse Ryk tot ‘n val gekom het.
Die antichris is dus ook ‘n tydgenoot van die 10 hoof koninkryke wat ontstaan het nadat die Romeinse Ryk tot ‘n val gekom het!
Die antichris is dus al in prominensie op die wereld verhoog met ons sedert die val van die Romeinse Reik.
Die antichris moet dus nog nie iewers in die toekoms kom nie; die antichris is al met ons vir baie eeue al!
Dit is natuurlik as ons die Bybel wil glo en nie glo wat ons graag eerder wil glo nie. Wanneer ons op die Bybel staatmaak eerder as op ons eie veilbare redenasies en interpretasies...
Nie net dit nie, ons sien ook die eerste groot politieke aksie van die antichris wanneer ons vers 8 verder lees;
Dan 7:8 ...en drie van die vorige horings is daarvoor ontwortel; en kyk, in hierdie horing was oë soos mens-oë, en ‘n mond wat groot dinge spreek.
Die antichris vernietig 3 van daardie 10 koninkryke.
Kom ons gaan kyk nou na die geskiedenis:
Die oorgrote meerderheid is dit eens dat die Romeinse Ryk tot ‘n val gekom het in omtrent 476 AD. En dat dit opgesplit het in hoofsaaklik 10 hoof-koninkryke naamlik;
en die Ostrogoths.
Laasgenoemde drie (Heruli, Vandale en Oosgote) het uitgesterf. As jy in die geskiedenis gaan kyk is hul uitgemoor deur.....Lande wat beheer was deur die Rooms Katolieke Kerk! Die Roomse Kerk het hulle vernietig deur die weermagte van die lande wat hulle (die Kerk) beheer het, te gebruik om dit mee te doen. Gaan kyk gerus na die ou geskiedenis boeke. Nie die nuwe herskryfde boeke nie.
Die klein horinkie (die 11de horing) het net soos Daniël 7 geprofeteer het, hierdie drie horings (Heruli, Vandale en Oosgote) wortel en tak uitgeruk.
Wie is dus die antichris in hierdie verhaal?
Dec 28th 2019, 07:18 AM
In die vorige plasing het ons geleer in Profesie dat:
1. Koning/koninkryk wedersyds vervangbaar gebruik word as een en dieselfde ding
2. Daar byvoorbeeld na die Mede Persiese Ryk verwys word na koning/koninkryk, alhoewel hierdie ryk etlike konings gehad het (meer as 9).
3. Dus, koning verwys na ‘n suksessie van individue. Daarom geld dieselfde konsep ook vir die koning/koninkryk van die antichris.
Daar gaan natuurlik mense wees wat met my verskil en 2 Thes 2 opbring en beweer dat die antichris ‘n enkele individu is. Kom ons kyk daarna.
2Th 2:3 Laat niemand julle op enige manier mislei nie, want eers moet die afval kom en die mens van sonde geopenbaar word, die seun van die verderf...
Ek gaan die verhoog gee an H. Grattan Guinness, wat soos volg verduidelik hoe al die Kerkvaders, Hervormers en vroeë Protestante soos een man geglo het in hierdie verband; ek stel voor u lees dit werklik aandagtig:
The names which the apostle gives to this head of the apostasy in this prophecy are "that man of sin,...the son of perdition," and "that wicked" or "lawless" one. These expressions might convey to the mind of superficial readers the idea that the predicted head of the apostasy would be an individual.
Careful study however shows this to be a false impression; an impression for which there is no solid foundation in the passage. The expressions themselves, when analyzed grammatically, are seen to bear another signification quite as well, if not better, and the context demands that they be understood in a dynastic sense. "The man of sin," like "the man of God," has a broad, extended meaning.
When we read "that the man of God may be perfect, thoroughly furnished unto all good works," we do not suppose it means any one individual man, although it has the definite article. It indicates a whole class of men of a certain character, a succession of similar individuals. The use of the indefinite article (analogous to the omission of the article in Greek) does indeed limit an expression of the kind. A man of sin could be only one, just as a king of England could mean only an individual. The king, on the other hand, may include a whole dynasty. A king has but the life of an individual, the king never dies.
When, in speaking of the Jewish tabernacle in Hebrews, Paul says that into the holiest of all "went the high priest alone once every year," he includes the entire succession of the high priests of Israel. That a singular expression in a prophecy may find its fulfillment in a plurality of individuals is perfectly clear from John's words, "As ye have heard that antichrist shall come, even so now there are many antichrists."
Any doubt or ambiguity as to the true force of the expression "the man of sin" is however removed by a consideration of the context of this passage. Grammatically it may mean either an individual or a succession of similar individuals. The context determines that it actually does mean the latter. "The mystery of iniquity," in which this man of sin was latent, was already working in Paul's day. The apostasy out of which he was to grow was already in existence. "The mystery of iniquity doth already work." The man of sin, on the other hand, was to continue till the second advent of Christ, which is still future; for he is destroyed, as it is distinctly stated, only by the brightness of the epiphany. The interval between Paul's days and those of the still future advent was then to be filled by the great apostasy in either its incipient working as a mystery of iniquity or its open manifestation and great embodiment in the career of "the man of sin and son of perdition." That career must consequently extend over more than a thousand years, for the process of gestation is certainly briefer than the duration of life. In this case of the man of sin the two together occupy at least eighteen centuries. What proportion of the period can we assign to the hidden, mysterious growth of this power, and what to its wonderfully active and influential life? The life must of course occupy the larger half, to say the least of it, and therefore, as no individual lives on through ages, we may be sure that it is a succession of men, a dynasty of rulers, that is intended by the ambiguous expression. We, students of the nineteenth century, may be sure of this, though the students of early centuries could not.
Paul himself probably supposed that the antichrist he foretold would be an individual, for it is not always given to prophets to understand the messages they are inspired to deliver. "Not unto themselves, but unto us" they minister, as Peter tells us. At any rate, the early Church thought so, as their writings prove. They expected an individual antichrist, who should be followed by an immediate advent of Christ. But it must be remembered that the apostles and the early Church knew nothing of the eighteen centuries of delay which have actually taken place. They could not have guessed or even conceived that well-nigh two thousand years would pass before the second advent. They expected it in their own day.
Paul wrote as if he himself would see it: "We who are alive and remain unto the coming of the Lord"; and no revelation was given the effect of which would have been to rob the early Church of that sweet and sanctifying hope. On the contrary, the prediction of the apostasy and the antichrist who should head it up are purposely so worded as not to extinguish that hope. Even in Daniel, where chronological limits are assigned to the Roman "little horn," the expression which conveys them is symbolic, and could be interpreted with certainty only by the fulfillment.
No duration at all is mentioned in this prophecy by Paul, only the two limits. "Already" the apostasy was developing, and it would not be destroyed till the advent. That much was clearly revealed, but not the length of the interval between the starting point in apostolic days in the first century, and the advent, which has not yet ù in the nineteenth ù taken place. There was a good reason for the form of the prophecy ù for the ambiguous use of the singular number. It neither asserted nor excluded a dynastic meaning. Time alone could decide, and time has decided. – “Romanism and the Reformation”. H. Grattan Guinness.
Ten laaste lees ons ook:
2 Thes 2:4 die teëstander wat hom verhef bo al wat God genoem word of voorwerp van aanbidding is, sodat hy in die tempel van God as God sal sit en voorgee dat hy God is.
Dit bevestig weereens dat die klein horinkie (Koning/koninkryk) OOK aanbid word – die bevestiging dat dit beide politieke en godsdienstig mag het, soos ook bevestig in Openbaring 13:15-17 en uitgelig in plasing #7.
Dec 28th 2019, 01:30 PM
Kom ons kyk ‘n biekie verder na 2 Thes 2:
2Th 2:4-5 die teëstander wat hom verhef bo al wat God genoem word of voorwerp van aanbidding is, sodat hy in die tempel van God as God sal sit en voorgee dat hy God is. 5 Onthou julle nie dat ek dit altyd vir julle gesê het toe ek nog by julle was nie? 6 En nou, julle weet wat hom teëhou, sodat hy op sy tyd geopenbaar kan word.
Paulus het nie net geweet wat die antichris terug gehou het nie, maar het dit ook aan die Thessaloniërs verduidelik wat dit was wat die antichris terug gehou het en verhinder het om op die wereld verhoog na vore te kom. En om te verduidelik wat dit was, laat ek dit weereens oor aan H. Grattan Guinness;
The Fathers held that the Roman empire was the "let," or hindrance, referred to by Paul in 2 Thessalonians, which kept back the manifestation of the "man of sin." This point is of great importance.
Paul distinctly tells us that he knew, and that the Thessalonians knew, what that hindrance was, and that it was then in existence. The early Church, through the writings of the Fathers, tells us what it knew upon thesubject, and with remarkable unanimity affirms that this "let," or hindrance, was the Roman empire as governed by the Caesars; that while the Caesars held imperial power, it was impossible for the predicted antichrist to arise, and that on the fall of the Caesars he would arise. Here we have a point on which Paul affirms the existence of knowledge in the Christian Church. The early Church knew, he says, what this hindrance was. The early Church tells us what it did know upon the subject, and no one in these days can be in a position to contradict its testimony as to what Paul had, by word of mouth only, told the Thessalonians. It is a point on which ancient tradition alone can have any authority. Modern speculation is positively impertinent on such a subject. – H. Grattan Guinness, “Romanism and the Reformation”.
Wat Guinness dus hier sê is dat omdat Paulus vir die vroeë Kerk vertel het wat die antichris terug hou, ons moet gaan kyk na wat hulle geskryf het daaroor, want NET HULLE sal deffinitief weet wat Paulus direk vir hulle gesê het en wat hulle deur middel van woorde aan mekaar oorgedra het. Ons, wat amper 2000 jaar later hier sit, kan onmoontlik wil spekkuleer wat dit was wat Paulus vir hulle gesê het. Ons sal arrogant wees as ons vandag dink ons weet beter as daardie Kerkvaders wat dit direk van Paulus af gehoor het. Guinness gaan dan verder deur te kyk wat dardie Kerkvaders dan gesê het;
What then was the view of the early Church?
Look at the words of Tertullian. Quoting Thessalonians, he says: "Now ye know what detaineth that he might be revealed in his time, for the mystery of iniquity doth already work; only he who now hinders must hinder until he be taken out of the way. What obstacle is there but the Roman state; the falling away of which, by being scattered into ten kingdoms, shall introduce antichrist..that the beast antichrist, with his false prophet, may wage war on the Church of God?"
In his magnificent "Apology," addressed to the rulers of the Roman empire, Tertullian says that the Christian Church, not himself, mark, but the Christian Church prayed for the emperors, and for the stability of the empire of Rome, because they knew "that a mighty shock impending over the whole earth, in fact, the very end of all things, threatening dreadful woes, was ONLY RETARDED by the continued existence of the Roman empire. "
Read the words of Chrysostom in his "Commentary on 2 Thessalonians": "One may first naturally inquire what is that which withholdeth, and after that would know why Paul expresses this so obscurely. . 'he who now letteth will let, until he be taken out of the way.' That is, when the Roman empire is taken out of the way, then he shall come; and naturally, for as long as the fear of this empire lasts, no one will readily exalt himself; but when that is dissolved, he will attack the anarchy, and endeavor to seize upon the government both of men and of God. For as the kingdoms before this were destroyed, that of the Medes by the Babylonians, that of the Babylonians by the Persians, that of the Persians by the Macedonians, that of the Macedonians by the Romans, so will this be by antichrist, and he by Christ."
Then, accounting for Paul's reserve in alluding to this point he adds: "Because he says this of the Roman empire, he naturally only glanced at it and spoke covertly, for he did not wish to bring upon himself superfluous enmities and useless dangers. For if he had said that, after a little while, the Roman empire would be dissolved, they would now immediately have even overwhelmed him as a pestilent person, and all the faithful as living and warring to this end."
From Irenaeus, who lived close to apostolic times, down to Chrysostom and Jerome, the Fathers taught that the power withholding the manifestation of the "man of sin" was the Roman empire as governed by the Caesars. The Fathers therefore belong to the historic, and not to the futurist school of interpretation; for futurists imagine that the hindrance to the manifestation of the man of sin is still in existence, though the Caesars have long since passed away. – H. Grattan Guinness, “Romanism and the Reformation”.
Die Romeinse Ryk moes dus eers tot ‘n val gekom het voor die antichris na vore kon tree en tot ptominensie kon kom.
Dit sluit 100% aan by Daniël 7, waar die klein horingkie uit die 4de dier se kop uit groei, tussen die ander 10 horings uit. Nadat die Romeinse Ryk geval en in 10 hoof koninkryke opgedeel het, kon die 11de horing, die antichris-koninkryk, direk uit die vervalle Romeinse Reik uit groei en tot prominensie kom en ontbloot word.
Terwyl die Romeinse Reik daar was, was die antichris ook reeds daar, maar sy prominensie is terug gehou deur die Romeinse Ryk sélf.
Toe die Romeinse Ryk val, toe is daar niks meer om die antichris tee te hou nie, en hy het gegroei en die pous het al die titels van die Romeinse Caesars oorgeneem soos Pontifex Maximus ensomeer. Hulle naam gee hulle weg; Roman Catholic Church.
Let ook op die volgende kwotasie;
"If a man consider the origin of this great ecclesiastical dominion , he will easily perceive that the Papacy is none other than the ghost of the deceased Roman empire, sitting crowned upon the grave thereof .“ - Historian Thomas Hobbes, "Leviathan," p.457
Jan 4th 2020, 09:26 AM
Dit was natuurlik nie net die Hervormers wat die Roomse sisteem as die antichris sisteem van profesie uitgewys het nie. Soos Martin Luther dit dan ook gestel het in
“We are not the first to declare the papacy to be the kingdom of Antichrist since for many years before us so many and such great men (whose number is large and whose memory is eternal) have undertaken to express the same thing so clearly and plainly” – Luther, as cited by Dave Hunt, “A Woman Rides the beast”, p. 257.
Daar was al reeds voor hulle die Albigenses, Waldenses, Lollards en vele vele meer. Hulle het almal geklaim dat die pouslike koninkryk die profetiese vervulling was van ook Paulus se waarskuwing;
2Th 2:3-4 ..., die seun van die verderf 4 die teëstander wat hom verhef bo al wat God genoem word of voorwerp van aanbidding is, sodat hy in die tempel van God as God sal sit en voorgee dat hy God is.
Hulle het by hierdie siening gestaan, want in die Nuwe Testament word die Kerk die tempel van God genoem (1Kor 3:16-17,21) en die Pouse was wel bekend daarvoor dat hulle hulself verhef het (en doen dit steeds) in die midde van die Kerk. Kom ons kyk na ‘n paar voorbeelde van lasterlike stellings (Open 13:1,6; 17:3) wat die Pouse in herdie verband al gemaak het;
Jesus het gesê;
Mat 23:9 En julle moet niemand op die aarde julle vader noem nie, want een is julle Vader, Hy wat in die hemele is.
Tóg in teenstelling hiermee het die Pouse die naam “Heilige Vader” of dan “Holy Father” op hulle self geneem, saam met alle klaims van outoriteit wat met so ‘n titel saam gaan:
”The Pope holdeth place on earth, not simply of man, but of the true God” -Pous Innocent die 3de wat die inkwisisie begin het in “Decretals of Gregory IX, Book 1, Chapter 3”
Pope Nicholas: “I am in all, and above all, so that God Himself, and I, the Vicar of God, have both one consistory and I am able to do almost all that God can do. I then, being above all...seem by this reason, to be above all Gods.” – “The Church History of England: Reformation Period” by Jisiah Pratt, pub. 1856, p.159.
Pope Nicholas het ook geklaim dat die Pous selfs die Evangelie kan verander;
“Wherefore, no marvel if it be in my power to dispense with all things, yea, with the precepts of Christ.” – Ibid. Pratt, p. 159
Selfs die Katolieke noem die pous, “Our Lord God the Pope” – “The beast and his image”, by Frederic Fysb, pub. 1837, p. 276.
Die Latheraanse Konsillie, toe hulle pous Julius II aangespreek het, het die volgende gesê;
“Take care that we lose not that salvation, that life and breath which thou hast given us for thou art shepherd, thou art physisian, thou art governor, thou art husbandman, thou, finally art ANOTHER GOD ON EARTH. – Lateran Counsil, cited by Dr Ian R.K. Paisley, “The Bible of the antichrist”, p.2
“The Pope is not simply the representative of Jesus Christ: On the contrary, he is Jesus Christ, Himself, under the veil of the flesh. Does the Pope speak? It is Jesus Christ who is speaking. Hence...when anyone speaks of the Pope, it is not necessary to examine but to obey” – “Evangelical Christiandom”, Jan 1, 1895, p. 15, published in London by J.S Phillips.
Jesus het van Homself gesê;
Tog stem die pouse nie daarmee saam nie;
Pope Pius IX: ”I alone...am the successor of the apostles, the vicar of Jesus Christ... I am the the way, the truth, and the life...” – “History of the Christian Church” by Henry Sheldon, p.59.
Hierdie is maar net ‘n paar kwotasies. Klik gerus op hierdie skakel: https://www.worldslastchance.com/end...ots-mouth.html en gaan lees dit in detail.
“The pope, possessed by demons, defends his tyranny with the canon, ‘Si papa’ [Yes Father] . This canon states clearly: If the Pope should lead the whole world into the control of hell, he is nevertheless not to be contradicted. It’s a terrible thing that on the account of the authority of this man, we must lose our souls, which Christ redeemed with His precious blood.” – Luther’s works, “Table Talk”, vol. 54, no. 441, p.330.
Al die Hervormers het soos een man geglo dat die pouslike sisteem die antichris koninkryk is. Wycliff reg deur tot Spurgeon to ook.
”It is the bounden duty of every Christian to pray against Antichrist, and as to what Antichrist is, no sane man ought to raise a question. If it be not the popery in the Church of Rome, there is nothing in the world that can be called by that name.” – Charles Spurgeon, as cited by Dr. Ian R.K. Paisley in “Spurgeon on Antichrist”.
Die siening dat die antichris nie ‘n enkele persoon is nie, maar van baie manne in ‘n enkele posisie was via die Albigenses, Waldenses en so meer ook alreeds by Wycliff gevestig. In Matt 24 vra die dissipels vir Jesus en Sy antwoord;
Wycliff het geglo dat die “Baie” wat gaan sê dat hulle Christus is, die opeenvolgende pouse is. Ons sien dit dan ook in hulle kwotasies dat die pouse wel nie net sê dat hulle Christus is en in die plek van Christus is nie, hulle neem ook Christus se titels en outoriteit vir hulle self.
Een van die titels van die pous, Vicarus Christi, beteken letterlik “’n ander Christus”. Soos die pouse self sê;
"Have no fear when people call me the 'Vicar of Christ,' when they say to me 'Holy Father,' or 'Your Holiness,' or use titles similar to these, which seem even inimical to the Gospel." (Source: Pope John Paul II, Crossing the Threshold of Hope (New York: Alfred A. Knoff. 1995): 6.)
Wycliff som dit dan op in sy gevolgtrekking;
”Antichrist is thus a monstrous composite..,” - John Wycliffe, Opus evangelicum, Book 3, as quoted in McGinn, Antichrist, 182.
Die Latynse ekwiwilent van die Griekse woord “anti” is “vicarius”. Die woord “vicar” kom daarvan af. “Vicar of Christ” beteken dus letterlik “Antichrist”. Hoe duidelik WIL mens dit dan hê?
Die pouslike koninkryk voldoen aan elke profesie oor die antichris.
Selfs die Antichris sê via kwotasies en titels dat hy die antichris is.
En tog is daar steeds mense vandag wat glo die antichris moet nog kom en gaan ‘n individu wees. Ek sluit hierdie plasing af met die woorde van Wycliff (1380);
”Why is it necessary in unbelief to look for another Antichrist? – Wycliffe , translated from “De Veritate Sacrae Scripturae -- 'On the Truth of Holy Scripture'
Ons het die vorige plasing afgesluit met ‘n kwotasie van Wycliffe.
Met die Reformasie het almal soos een man geglo date die Roomse bestel die antichris-mag is en dat hy aan elke profetiese beskrywing van die antichris-mag voldoen. Kom ons kyk gou wat die Kerkvader van elke groot denominasie te sê gehad het in hierdie verband en soos hier https://bibleask.org/who-was-the-ant...ant-reformers/ gevind...
Martin Luther declared, “We here are of the conviction that the papacy is the seat of the true and real Antichrist.” (Aug. 18, 1520). Taken from The Prophetic Faith of Our Fathers, by LeRoy Froom. Vol. 2., pg. 121. John Calvin (1509-1564) (Presbyterian):
“Some persons think us too severe and censorious when we call the Roman pontiff Antichrist. But those who are of this opinion do not consider that they bring the same charge of presumption against Paul himself, after whom we speak and whose language we adopt… I shall briefly show that (Paul’s words in II Thess. 2) are not capable of any other interpretation than that which applies them to the Papacy.” Taken from Institutes of the Christian Religion, by John Calvin. John Knox (1505-1572) (Scotch Presbyterian):
John Knox sought to counteract “that tyranny which the pope himself has for so many ages exercised over the church.” As with Luther, he finally concluded that the Papacy was “the very antichrist, and son of perdition, of whom Paul speaks.” The Zurich Letters , by John Knox, pg. 199. Thomas Cranmer (1489-1556) (Anglican):
“Whereof it followeth Rome to be the seat of antichrist, and the pope to be very antichrist himself. I could prove the same by many other scriptures, old writers, and strong reasons.” (Referring to prophecies in Revelation and Daniel.) Works by Cranmer, Vol. 1, pp. 6-7. Roger Williams (1603-1683) (First Baptist Pastor in America):
Pastor Williams spoke of the Pope as “the pretended Vicar of Christ o­n earth, who sits as God over the Temple of God, exalting himself not o­nly above all that is called God, but over the souls and consciences of all his vassals, yea over the Spirit of Christ, over the Holy Spirit, yea, and God himself…speaking against the God of heaven, thinking to change times and laws; but he is the son of perdition (II Thess. 2).” The Prophetic Faith of Our Fathers, by Froom, Vol. 3, pg. 52. The Westminster Confession of Faith (1647):
“There is no other head of the church but the Lord Jesus Christ. Nor can the pope of Rome in any sense be head thereof; but is that Antichrist, that man of sin and son of perdition that exalteth himself in the church against Christ and all that is called God.” Taken from Philip Schaff’s, The Creeds of Christendom, With a History and Critical Notes , III, p. 658, 659, ch. 25, sec. 6. Cotton Mather (1663-1728) (Congregational Theologian):
“The oracles of God foretold the rising of an Antichrist in the Christian Church: and in the Pope of Rome, all the characteristics of that Antichrist are so marvelously answered that if any who read the Scriptures do not see it, there is a marvelous blindness upon them.” Taken from The Fall of Babylon by Cotton Mather in Froom’s book, The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. 3, pg. 113. John Wesley (1703-1791) (Methodist):
Speaking of the Papacy, John Wesley wrote, “He is in an emphatical sense, the Man of Sin, as he increases all manner of sin above measure. And he is, too, properly styled the Son of Perdition, as he has caused the death of numberless multitudes, both of his opposers and followers… He it is…that exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped…claiming the highest power, and highest honour…claiming the prerogatives which belong to God alone.” Antichrist and His Ten Kingdoms, by John Wesley, pg. 110. A Great Cloud of Witnesses:
Hierdie is die Historisisme-siening. Dit was op Bybelse profesie gebasseerd en baie het op die brandstapel hiervoor gesterf.
Hoekom dan is daar vandag dan so baie mense wat nog wag vir ‘n antichris om te kom?
Dit gaan ons na kyk in die volgende plasing.
Jan 30th 2020, 03:45 PM
Mettertyd het die kennis vermeerder terwyl on nou nader aan die tyd is as die kerkvaders, bespeur ons die eindtyd gebeure wat gou op hande is en in vervulling wil gaan. Die grootste wêreld verwagting van die christendom in ons era, is die bou van die tempel. As die tempel gebou word sal almal weet en verstaan. As die Antichris in die tempel sit sal alle teorie wat in die verlede uitgespreek is en teen die profesie gemik is verdwyn soos wolke voor die son. Die Antichris het n tydperk van 1260 dae wat nog nie vervul is nie. Daar is alreeds te veel pouse in bewind gewees wat konsuis uitgewys is en nie die profesie vervul het nie. Dat daar baie antichriste is, verseker, maar nie die pous as die aankomende antichris wat in die tempel moet sit nie. Die antichris is n diktator, nie n godsdienstige nie. Hy stel nie belang in die tempel om God te aanbid nie, maar om homself as God te verklaar. Paulus het ook na die afval verwys wat die antichris voorafgaan. Die skrif spreek vir homself en is duidelik genoeg vir elke heilige wat op God hoop, Hom vertrou in die oordraagbare kennis van Johannes die apostel wat nie vir ons sal lieg nie. Die een wat lieg is die antichris en hy wat nie glo dat Christus in die vlees gekom het nie.
Jan 30th 2020, 05:22 PM
Jan 30th 2020, 06:41 PM
Vandag kos ons geloof ons niks.
Vandag se generasies het grotendeels die Protestante Reformasie, en dit se belangrikheid, vergeet. En daarmee saam ons waaksaamheid teen misleiding. Vandag volg almal verskillende winde van doktrines en vergeet om te gaan kyk wat die Bybel daaroor sê. Sola Scriptura is lankal vergete. En juis daarom verstaan baie min vandag die rol wat die Futerisme-leer speel in die Teen-Reformasie beweging.
Die verskriklike kragtige impak wat die Hervormers gemaak het deur die Rooms Katolieke sisteem op ‘n Sola Scriptura basis as die antichris geïdentifiseer het, kan skaars begryp word vandag. Om H. Grattan Guineness weer aan te haal:
“The Reformation of the sixteenth century, which gave birth to Protestantism, was based on Scripture. It gave back to the world the Bible. It taught the Scriptures; it exposed the errors and corruptions of Rome by the use of the sword of the Spirit. It pplied THE PROPHECIES, and accepted their practical guidance.
Such Reformation work requires to be done afresh. We have suffered prophetic anti-papal truth to be too much forgotten. This generation is dangerously latitudinarian indifferent to truth and error on points on which Scripture is tremendously decided and absolutely clear.” Romanism and the reformation. H. Grattan Guiness. 1887.
Soos wat derduisende Christene vanuit die antichris sisteem uitgekom het in reaksie op:
het die Roomse sisteem begin wankel.
Onthou: ‘n vrou in profesie is ‘n KERK, Openbaring 18:4 praat van HAAR, ‘n vrou, dus ‘n KERK. Net nog ‘n bewys dat die Kerkvaders en Hervormers dit reg gehad het.
Maar terug by die geskiedenis: Soos die Roomse bestel sy houvas oor mense verloor het en hulle die antichris-sisteem verlaat het, het die Roomse sisteem weer met metodiek vorendag gekom wat hulle oor die eeue heen teen die Heruli, die Vandale, die Oosgote, die Waldenses, Hussiete en ander groeperings wat hul as “ketters” gebrandmerk het grbruik het: Vervolging!
Hulle het die staat gebruik as hul militere mag om die Christene mee te vervolg. Miljoene Christene is vermoor omdat hulle nie onder die outoriteit van Rome die knie wou buig nie. Historikuste skat dat die getal by die 50 000 000 kon wees wat hul lewens vir Christus en Sy Woord opgeoffer het onder Pouslike beheer.
Omdat die Antichris sisteem ook politieke mag gehad het, het hulle die weermagte van die koninkryke onder hul beheer gebruik om die vervolging te doen soos Spanje, Frankryk, Duitsland, Engeland ensomeer.
Gedurende die 16de eeu het dinge egter begin verander. Baie konings en koninklikes en regeerders se oë het ook begin oopgaan en hulle het ook Protestantisme begin omhels. Dit het die Roomse bestel natuurlik verder ontstel, want nou het hulle al hoe minder weermagte gehad om Christene mee te vervolg en hul Kerklike en Politieke mag het begin taan.
Die Roomse antichris bestel het begin besef dat hulle besig is om te verloor, en as hulle nie met nuwe taktiek vorendag begin kom nie, sou dinge al hoe meer suid vir hulle gaan. Hulle sou die Hervorming moes begin teenstaan met ‘n Teen-Hervorming!
In 1545 het die Roomse bestel ‘n Konsulie bymekaar gebring in ‘n stad met die naam van Trent. Dit is een van die mees bekendste konsulies in die geskiedenis. Hierdie konsulie en aangehou tot en met 1563. Dit is dan ook genoem die Konsilie van Trent (Council of Trent). Google dit gerus.
Ons gaan daarna kyk in die volgende plasing.