Hemelvaart: Die hemel het reeds begin (3)
Die Grieks [direkte vertaling] sê dit meer duidelik: “Maar God wat ryk is aan barmhartigheid, het vanweë sy groot liefde waarmee Hy ons liefgehad het, ook óns, terwyl ons dood was as gevolg van die oortredings, lewend gemaak saam met Christus – deur genade is julle gered – en ons in Christus Jesus saam opgewek en saam in die hemele laat sit”.
Die “laat sit” is daarom 'n werklikheid en staan vas omdat ons verbonde is met Christus. Ons is nl “in Christus” in die hemele gesit. U moet daarop let, dat hier nie staan, “met” Christus Jesus, maar “in” Christus Jesus. Ons is dus heeltemal in Hom in-gelyf, ge-inkorporeer. Ons het met Christus één liggaam geword. Paulus sê: ons is die “liggaam van Christus” [1Kor 12:27; Ef 4:2].
Dus, waar Christus is, is ons. Ons is met Hom begrawe in die dood, sodat ons in feite nie meer in die dood begrawe word nie. Ons word ook saam met Christus weer lewend gemaak. Hy het ons met Hom opgewek. Soos Christus uit die graf gekom het, kom ons ook uit die graf. Ons het reeds opgestaan uit die dood [hier word daar nie van die liggaam gepraat wat aan die verderf onderworpe is nie, maar van die gees]. Daarom sterf ons ook nie meer nie. “elkeen wat lewe en in My glo, sal in alle ewigheid nooit sterwe nie” [Joh 11:25-26]. By die hemelvaart het daar nie alleen iets met Christus gebeur nie. Daar het ook iets met óns gebeur wat “in Christus” is. Toe Christus in die hemel gaan sit het, het ons ook ons plek in die hemel gekry. En 'n Christen moet sy plek ken. Ons moet weet waar ons staan. En dit is wat die Hemelvaart ons leer. Ons plek is nou in die hemel. Moffatt het dit mooi vertaal: “Hy laat ons sit in hemelse geweste.”
Paulus verkondig aan ons in hierdie wonderlike woorde die konkrete eenheid van die gelowiges met Christus wat na die hemel opgevaar het. Dit is dus: die konkrete hemelvaart van almal wat in Jesus Christus is. Waar Hy is, daar is ons. Ons kan dit ook só stel: Met Christus se hemelvaart het vir hulle wat in Hom is, die hemeltyd nie net in beginsel nie, maar ook prakties begin. Christus is die hoof, en waar die hoof is, daar is ook die lede van die liggaam. Ons burgerskap, ons domisilie [vaste verblyfplek] is nie alleen daar nie, maar omdat ons in Hom leef, woon en werk ons ook daar. Ons het nie net ons hemelse verblyfsvergunning nie. Nee, ons woon al daar. Met Christus se hemel het ook direk ons hemel begin.