ANC se toenadering tot minderhede te laatDeur Jan Bosman Argieffoto bloot ter illustrasie. (Foto: Unsplash) Die ANC bou lugkastele as mediaberigte geglo moet word dat die regerende party nou skielik toenadering soek tot minderheidsgroepe. ŉ Jaar voor die 2024-verkiesing word die wit, bruin en Indiër-kiesers nou as belangrik genoeg geag. Die syfer van tot 20% wit kiesers is genoem waarop die ANC sy oog het. Minderhede is nie stemvee nie. Bowenal is die vervreemding tussen die ANC en minderhede in Suid-Afrika te groot om eensklaps weg te wens en te glo dat minderheidsgroepe nou vir ŉ party sal stem wat in die jare tussen verkiesings alles doen om minderhede se regte te verskraal, verdag te maak of te ignoreer en dan, so opportunisties ooglopend, nou minderhede se belange op die hart wil dra. Stukkie vir stukkie is minderhede se regte oor die laaste 29 jaar tot niet gemaak en is die meeste minderhede, wat as redelike Suid-Afrikaners saam skouer aan die wiel gesit het om die nuwe en demokratiese Suid-Afrika tot stand te bring, ook ontnugter deur ŉ land wat oorheers word deur staatskaping, onbeholpe en onbevoegde kaderontplooiing, vergrype, magsmisbruik, toenemende korrupsie en gebrekkige dienslewering. Minderhede word gestuit deur onverantwoordelike en ondeurdagte optredes en beleidsraamwerke, ŉ regering wat nalaat om te voldoen aan die Nasionale Ontwikkelingsplan, grandiose selfverryking en ongebreidelde korrupsie en magswellus. Maar die mees siniese voorstel is die gedagte wat nou deur mnr. Ramaphosa geopper is in die kommer oor minderhede om moontlik ŉ “kantoor wat uitsluitlik op nie-rassigheid sal fokus” tot stand te bring. Die nuutgevonde toenadering tot minderhede sou dalk anders beoordeel kon word as mnr. Ramaphosa enigsins gereageer het op die Afrikanerbond se voorstel wat op 13 Mei 2019 aan hom gestuur is. In dié skrywe het die Afrikanerbond die president versoek om ernstige oorweging te skenk aan die instelling van ’n spesiale skakelmeganisme vir minderhede en Suid-Afrikaanse taal-, kultuur- en godsdiensgemeenskappe om die kwellings en spesifieke behoeftes van hierdie groepe in die verskillende staatsdepartemente, provinsies en grondwetlike instellings te bevorder, te evalueer en te monitor. In hierdie verband het ons een of meer van die volgende aan die hand gedoen: Daar is talle internasionale voorbeelde van spesiale meganismes, in Europa en ook die ministerie van minderheidsake in Indië, waaruit Suid-Afrika beste praktyke kan oorneem. Suid-Afrika het egter die politieke wil nodig om internasionaal erkende minderheidsregte in Suid-Afrika te ondersteun. Daarom kan daar nie net van minderhede verwag word om deurlopend ŉ stryd te voer vir die regte van minderhede of gemeenskappe nie, maar is dit veral nodig dat die verpligtinge van die staat en regering teenoor minderhede en kultuurgemeenskappe uiteengesit word. So ŉ skakelmeganisme sou ŉ belangrike eerste stap gewees het. Moontlik het ons al te veel ervaring in die verlede van die skielike toenadering tot minderhede, en veral Afrikaners, deur die ANC voor verkiesings waarin belangrike werkswinkels en ontmoetings gehou word, ondernemings gegee word en dan na die verkiesing en ten spyte van vele opvolg versoeke nooit weer enige terugvoer nie. Die ANC het na ons mening reeds alle brûe verbrand wat verhoudinge met minderhede aanbetref. As president behoort u ŉ akkoord met minderhede aan te gaan waarin die regering homself onherroeplik verbind tot die handhawing van minderhede se regte en voorregte volgens die Grondwet. Behandel ons ook soos volwasse eersterangse burgers van Suid-Afrika en ons onderneem om ons volle samewerking te gee om Suid-Afrika opnuut weer ŉ eerstewêreld land te maak. Dit is ŉ geringe, maar baie belangrike voorwaarde!