Huishoudelike Geweld | Kaneelsuiker
My vuis jeuk alweer,
Jou gesig lyk so sag;
My verwoestende humeur.
Ek storm in by die deur
En demonstreer my krag,
My vuis jeuk alweer.
Jou nuwe rok skeur;
Wil jou hou onder my mag,
As jy so treur
tot laat in die nag;
Jy wou my ‘n les leer,
Ek maak seker jy sweer,
By die huis sal jy wag,
Want my vuis jeuk alweer.
This entry was posted on Sondag, Augustus 16th, 2009 at 12:45 nm and is filed under Poësie.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
5 Responses to Huishoudelike Geweld
kaneelsuiker sê:	Augustus 16, 2009 om 12:47 nm	Ek dink ‘n Villanelle digvorm het goed gewerk om die tema deurgans te versterk.
Sonkind sê:	Augustus 16, 2009 om 5:08 nm	Weet jy hoe dit voel om saam met huishoudelike geweld te leef? Dis nie poëties nie. 👿
kaneelsuiker sê:	Augustus 17, 2009 om 5:53 nm	Wie het ooit gesê poësie moet net die mooi in die wêreld vasvang? Jammer dat ek slegte gevoelens opwakker, maar dit is juis die punt.
Nikita sê:	Augustus 30, 2009 om 2:23 nm	Sjoe, ek ken gelukkig nie geweld nie, maar die gedig het my bietjie “geruk”, ek hou ook nie daarvan om eers daaroor te lees nie, te erg.
kaneelsuiker sê:	Augustus 30, 2009 om 7:50 nm	Ek sal in die toekoms baie ligter gedigte ook skryf, miskien moet ek hulle skei in verskillende kategorieë. Ek voel net ek wil niks wegsteek nie, al die vuil swamme moet blootgestel word, sodat hulle nie kan floreer in die donker nie.
As mense meer atent op byvoorbeeld geweld is, kan dit vinniger gestop word. Vir baie slagoffers is dit moeilik om hulp te vra. As iemand na hulle kan uitreik kan dit baie pyn verlig. Ook mense wat sukkel met sterk aggressie kan gehelp word. Dit is iets wat ek toevallig verstaan, daarom wil ek daaroor skryf.