Pous Gregorius XII is verkies in 'n tyd van groot verdeeldheid in die Rooms-Katolieke Kerk, die Westerse Skisma. Hy is gesteun deur verskeie Italiaanse prinse en koning Ladislaus van Napels. Ladislaus het sy erkenning as koning te danke gehad aan die pous van Rome. Die Teenpous Benedictus XIII in Avignon het egter ook baie steun gehad. By die begin van die konklaaf is bepaal dat die oplossing van die probleem van die Westerse Skisma eerste prioriteit sou geniet. Alle kardinale het belowe om indien die probleem opgelos sou word, die verkose pous en Benedictus of sy opvolger sou aftree sodat 'n nuwe pous gekies kon word om die geskil te besleg.
Die stagnasie het die kardinale ontevrede gemaak en hulle het Gregorius aan sy belofte herinner. Om te verhinder dat die kardinale agter sy rug iets aan te vang het die pous 'n vergadering op 4 Mei 1408 in Lucca en verbied hulle om die stad te verlaat. Om sy steun in die kollege van kardinale te vergroot stel hy vier nuwe kardinale aan waarvan twee sy familielede was. Onder die nuwe kardinale was ook die latere Pous Eugenius IV. Die aanstellings was teenstrydig met sy belofte om nie nuwe kardinale aan te stel nie.