1 Soek hosting met hierdie funksies in Weergawe-beheer
2 Weergawe beheer en hosting
3 Hoe weergawebeheer werk
3.1 Wat doen weergawebeheer??
4 Redes om weergawebeheer te gebruik
4.1 Vryheid om foute te maak
4.2 Vryheid om iets nuuts te probeer
4.3 Volledige geskiedenis van die hersienings aan u kodebasis
4.4 Minder onbeantwoorde vrae
4.5 Papierspoor van wat gedoen is en waarom
4.7 Fasiliteer makliker samewerking tussen spanlede
5 Implementering en weergawebeheer
5.1 Druk alles op een slag
5.2 Tipes Weergawe-beheerstelsels (VCS)
6 Gesentraliseerde weergawe-beheerstelsels
6.1 ‘N Voorbeeld van gesentraliseerde VCS-werkvloei
6.2 Die werkvloei
7 Gedesentraliseerde (of verspreide) weergawe-beheerstelsels
7.1 Bron van Waarheid, gebruikers en nodusse
7.2 ‘N Voorbeeld gedesentraliseerde VCS-werkvloei
7.2.1 Aan die gang kom
7.2.2 Wysigings aanbring
7.2.3 Bestuur van verbindings
7.2.4 Stoot takke
7.2.5 Stuur u werk af
8 Vergelyk en kontrasteer versprei (gedesentraliseerd) teenoor gesentraliseerde weergawe-beheerstelsels
8.1 Nadele van ‘n gesentraliseerde stelsel
8.2 Lêers in ‘n verspreide stelsel
8.3 Beslissende voordele en nadele van ‘n verspreide stelsel
8.4 Waarom is hierdie nadele??
9 Verspreide weergawebeheerstelselopsies
9.2.1 Ooreenkomste met Bazaar
9.3.1 Git op verskillende platforms
9.6.1 Gitlab self-gasheer en ten volle gehuisves planne
9.6.2 Funksiepariteit tussen Gitlab-planne
9.6.3 Het u ‘n privaat bewaarplek nodig?
10 Gesentraliseerde weergawebeheerstelselopsies
10.1 Gelyktydige weergawe-stelsel (CVS)
10.2 Onderonsie (SVN)
10.2.1 Wat die ondermyning die moeite werd maak?
10.2.2 Maklik om te gebruik en teikenmark
10.3.1 Waarmee word TFS gebruik?
Soek hosting met hierdie funksies in Weergawe-beheer
Weergawe beheer en hosting
Koders kodeer graag.
Dit kan maklik wees om ‘n redakteur oop te maak en soveel moontlik kode uit te deel.
Dit geld veral as u aan ‘n persoonlike projek werk of die enigste ontwikkelaar is.
Dit kan selfs meer aanloklik wees as u ‘n vinnige kodeerder is of ‘n baas het wat dadelik oplossings en oplossings wil hê.
Maar as u ‘n nuwe kode in die produksie gebruik sonder ‘n behoorlike weergawe-beheerstelsel, doen u nie regtig sagteware-ontwikkeling nie, doen u ‘Cowboy Coding.’
Hoe weergawebeheer werk
Weergawebeheer, ook genoem hersieningsbeheer, weergawe, of bronkontrole, is ‘n metode om die hersienings wat op dokumente, kode of ander lêers aangebring is, op te spoor.
Weergawe-beheerstelsels (VCS) of weergawe-beheersagteware kan selfstandige toepassings wees wat ingebou is in dokumente-bewerkingsprogramme (soos Word of Google Docs).
Dit kan ook ingebed word in inhoudbestuurstelsels (soos WordPress of MediaWiki) of in ‘n geïntegreerde ontwikkelingsomgewing (IDE) soos Microsoft se Visual Studio.
Wat doen weergawebeheer??
Weergawebeheerprogrammatuur stel ontwikkelaars, redakteurs en ander spanlede in staat om vorige weergawes van lêers te besigtig, sowel as om vorige weergawes te herstel.
Weergawebeheer hou ‘n meesterkopie van die kodebasis in. Baie weergawe-beheerstelsels laat toe dat verskeie parallelle kopieë van die hele kodebasis gelyktydig bestaan.
Elke sagteware-ontwikkelaar het hul eie kopie van die kodebasis: hulle kan hersienings doen sonder om die hoofbronkode te beïnvloed.
Hierdie hersienings word op ‘n gepaste tydstip ingebring en saamgevoeg in die hoofbronkode.
Hoe hierdie samesmelting gebeur, hang af van die weergawebeheerstelsel (VCS) wat gebruik word.
Redes om weergawebeheer te gebruik
Nog nie oortuig dat u ‘n weergawe-beheerstelsel benodig nie?
Hier is die redes waarom weergawebeheer die moeite werd is om te gebruik:
Vryheid om foute te maak
Vryheid om iets nuuts te probeer
‘N Volledige geskiedenis van hersienings aan u kodebasis
Minder onbeantwoorde vrae
Papier spoor van wat gedoen is en waarom
Fasiliteer makliker samewerking tussen spanlede.
Gebruik u ooit die UNDO-knop (CTRL-Z) terwyl u werk? Natuurlik kan jy. Dit is een van die belangrikste kenmerke van moderne rekenaars.
Wat die UNDO-knoppie jou gee, is die vryheid om foute te maak. Dit is een van die voordele wat u met weergawebeheer kry – dit is miskien die belangrikste voordeel.
Met weergawebeheer kan u iets probeer – ‘n nuwe oplossing, ‘n nuwe funksie, ‘n foutoplossing.
As dit nie werk nie, kan u bloot u kode na ‘n vroeëre punt terugbring of die voorgestelde wysigings weggooi.
Hierdie hersienings sal nie saamgevoeg word in die hoofbronkode nie. (Dit is soos om punte te bespaar in ‘n videospeletjie.)
Dit is nuttig om twee redes:
U sal onvermydelik foute maak, so u kan net so ‘n manier hê om dit maklik reg te stel.
As u eers weet dat u ‘n manier het om foute om te keer, word dit baie makliker om na ‘n onbekende gebied te waag en risiko’s te neem met nuwe oplossings of ongetoetste idees..
Volledige geskiedenis van die hersienings aan u kodebasis
Het u al ‘n lang tyd aan ‘n projek gewerk en dan sê iemand wat dit gebruik: ‘Het die uitgangsknoppie nie gebruik om ‘n stoorwaarskuwing te aktiveer voordat u die aansoek sluit nie? “
As ‘n stelsel vir ‘n lang genoeg tyd bestaan, is dit onvermydelik dat sommige funksies verander en verwyder word.
Gewoonlik was daar een of ander rede om die funksie in die eerste plek te hê (selfs met funksies wat uiteindelik verwyder word).
Daar was egter ook ‘n rede waarom ‘n gegewe funksie verwyder is (selfs al was die rede dat iemand dit per ongeluk gedoen het).
Later, as iemand opdaag en vra oor ‘n funksie wat vroeër daar was, kan jy regtig hard probeer om te onthou wat gebeur het.
Of as u weergawebeheer het, kan u na vorige hersienings kyk en met definitiewe antwoorde terugkom:
Wat daardie funksie vroeër gedoen het
Toe dit verwyder is
Waarom dit verwyder is.
Dit is veral nuttig as u:
Implementeer die funksie weer (soms kan u net die kode wat verwyder is, weer implementeer!)
Verdedig die voortgesette uitsluiting van u produksieklare toepassings.
Papierspoor van wat gedoen is en waarom
Dit hou nou verband met die weergawe van die weergawe, maar dit gaan meer oor ontwikkelaars en minder oor funksies.
U papierroete is (gewoonlik) nie ‘n letterlike papierspoor nie, maar met weergawebeheer kan u dinge sien soos:
Watter hersienings is gedoen
Toe hersienings gedoen is
Wie het die hersienings gedoen?.
Dit is nuttig as u probeer om saam te werk waarom dinge soos hulle is. U kan krediet of skuld erken of bloot uitvind wie u moet vra oor ‘n spesifieke funksie of implementering.
Gewoonlik word weergawe-bewaarplekke op verskeie plekke gestoor.
Dit bespaar u projekte om ‘n enkele masjien as ‘n katastrofiese enkele mislukkingspunt te hê.
Fasiliteer makliker samewerking tussen spanlede
As slegs een persoon aan ‘n projek werk, kan u wegkom sonder om ‘n weergawe-beheerstelsel te gebruik (hoewel dit steeds ‘n slegte idee is).
As meerdere mense egter saam aan ‘n projek werk, is die risiko dat mense mekaar se hersienings skryf of onverenigbare kode (ook bekend as samesmeltingskonflikte) skep, baie groot.
As sodanig is een onmisbare kenmerk van weergawe-beheerstelsels (VCS) die vermoë om onderling onversoenbare wysigings van die meesterkode-basis te kontroleer om te verseker dat alles saamwerk.
Implementering en weergawebeheer
Hoe skuif u lêers van u plaaslike ontwikkelingsmasjien na u toetsomgewing en dan uiteindelik die produksieomgewings?
Sommige mense hou net ‘n FTP-venster oop en laat lêers binne wanneer hulle dit verander.
Dit is onverstandig. Dit is te maklik om die nodige lêer uit te laat, en as daar ‘n onverwagse probleem op die bediener is, word dit moeilik om u wysigings om te keer.
Druk alles op een slag
As u sekere soorte weergawebeheer (veral Git) gebruik, kan u u hersienings op een slag na ‘n afstandbediener stoot. Dit maak nie saak watter omgewing – ontwikkeling, toetsing of produksie – die bediener hanteer nie.
As enige van u hersienings op enige punt in die toekoms ‘n probleem veroorsaak, kan u die hersienings maklik terugrol sodat dinge weer begin funksioneer.
Tipes Weergawe-beheerstelsels (VCS)
Daar is basies twee soorte weergawe-beheerstelsels:
Gesentraliseerde weergawe beheerstelsels
Kom ons kyk na diepte hierna.
Gesentraliseerde weergawe-beheerstelsels volg ‘n kliënt-bediener-model.
In hierdie stelsels sit ‘n enkele, hoof (‘sentrale’) bronkode op ‘n bediener. Daar word na individuele lêers gewerk waaraan gewerk word.
Die werkkopie word dan “gesluit”. Ander word óf gewaarsku dat hulle nie die hersiening van die lêer moet maak nie, of dat hulle die lêers (of albei) moet redigeer nie..
Ontwikkelaars stoot dan die hersienings wat hulle aan hierdie lêers gedoen het, terug na die sentrale bronkode, wat die weergawe is wat gebruik word vir kode / sagteware-ontplooiings in produksieomgewings.
‘N Voorbeeld van gesentraliseerde VCS-werkvloei
In ‘n gesentraliseerde weergawe-beheerstelsel is daar ‘n sentrale bediener (of bewaarplek) wat optree as die bron van die waarheid.
Dit is ook die stel kodes wat tipies in ‘n produksieklare toestand gehou word.
Dit beteken dat die kode op enige gegewe tydstip na ‘n produksie-omgewing gestuur kan word sonder negatiewe gevolge.
As u aan iets moet werk, vind u die lêers waarop u moet werk. U “kyk” dan na hierdie lêers, wat beteken dat:
U trek ‘n kopie na u plaaslike masjien, waar u daarop kan werk
Die lêers self is gesluit teen redigering deur ander in u span
As u klaar is met veranderinge, kan u dit pleeg, insluitend ‘n aantekening oor wat u gedoen het.
In teenstelling met gedesentraliseerde stelsels waar u u wysigings saamvoeg (ons sal ‘n bietjie meer oor samesmeltings praat), druk u u veranderinge eenvoudig na die sentrale bediener. Dit maak die slotte wat u op daardie lêers het, vry.
Gedesentraliseerde (of verspreide) weergawe-beheerstelsels
Gedesentraliseerde / verspreide weergawe-beheerstelsels is dié waarby die betrokke sagteware-ontwikkelaars beskik:
‘N volledige kopie van die hele kodebasis (in teenstelling met ‘n werkskopie van sekere lêers)
‘N Geskiedenis van hersienings.
Bron van Waarheid, gebruikers en nodusse
Daar is geen enkele gebruiker of node nie, dit is belangriker as enige ander node, hoewel daar gewoonlik een enkele bewaarplek is wat as die oorsprong aangewys word. (Dink aan ‘n bewaarplek as ‘n lêer, maar met historiese inligting.)
Die oorsprong is soortgelyk aan die ‘sentrale’ bronkode in ‘n gesentraliseerde VCS.
Individuele veranderinge word, wanneer dit gereed is, saamgevoeg in die bron van waarheid (tipies bestempel as die meester tak).
Vanweë die asinchroniese en onafhanklike metode waardeur gedesentraliseerde VCS werk, samesmeltingskonflikte moet deur die ontwikkelaars opgelos word voordat samesmelting plaasvind.
Dit is hoe onversoenbare verskille tussen die werk van twee of meer ontwikkelaars verhinder word om die meestertak te verbreek.
‘N Voorbeeld gedesentraliseerde VCS-werkvloei
In hierdie afdeling behandel ons die gebruik van ‘n gedesentraliseerde weergawe-beheerstelsel.
Die vereiste vertakking en samesmelting maak die gebruik van sulke stelsels effens meer ingewikkeld as die gesentraliseerde eweknieë.
U kan op twee maniere begin:
U kan ‘n nuwe bewaarplek op u dev-masjien initialiseer
U kan ‘n bestaande bewaarplek kloon.
Ongeag die opsie wat u gekies het, u sal ‘n volledige kopie van die bronkode op u rekenaar kry.
Verskillende weergawes van die kode word takke genoem, met die bron van die waarheid en die weergawe wat na ‘n produksie genaamd die meestertak gestuur word. As u verspreide VCS gebruik, is dit goeie praktyk om die meestertak te alle tye gereed te hou vir produksie-ontplooiing.
Elke keer as u een of meer lêers wil verander, skep u ‘n nuwe tak. Soos die naam aandui, is ‘n tak ‘n uitskakeling van die hoofkode.
Die aantal veranderinge wat u in ‘n tak insluit, kan wissel.
U kan net ‘n klein verandering aanbring, of u kan maande se veranderinge aan ‘n enkele tak hou.
Tipies sou u (ten minste) sorg dat al die veranderinge verband hou met ‘n enkele funksie.
Die proses om ‘n verandering te stoor, word genoem pleeg.
Elke verbintenis wat u maak, moet u aantekeninge byvoeg oor wat u gedoen het – u VCS moet outomaties daarop let dat u die persoon was wat die verandering gepleeg het en wanneer.
Bestuur van verbindings
Met verloop van tyd sal u ‘n logboek kan sien van alle verbintenisse wat gemaak is, wanneer dit gedoen is, en deur wie.
Verbintenisse het die bonusfunksie dat u u wysigings net ‘n bietjie op ‘n slag kan terugrol.
Dit is van die veronderstelling dat u verskeie verbindings gemaak het en nie net een groot verbintenis aan die einde van u projek nie).
U kan dink aan verbintenisse as afdelings van takke.
Terwyl takke veranderinge hou wat verband hou met ‘n gegewe funksie, is die kleiner veranderinge wat saamgevoeg word die volledige funksie-opdatering.
Takke is ook nuttig om u werk te deel.
Laat ons byvoorbeeld sê dat u met verskeie ander werk, en dat u almal bydra tot ‘n enkele bewaarplek.
Wel, as u u werk wou deel (miskien wil u die kode wat u geskryf het, hersien), kan u net die tak waaraan u gewerk het, druk in plaas van die hele bewaarplek.
Stuur u werk af
As u lees om u werk te stuur, kan u begin met die samesmelting, waar iemand (meestal nie u nie) u funksietak in die meestertak saamsmelt..
Die algemene proses is soos volg:
U stoot u tak na die sentrale bewaarplek en versoek dat dit in die hoofvertak ingetrek word
Iemand anders beoordeel u tak en as alles in orde is, finaliseer hulle die samesmelting.
Let daarop dat weergawe-beheerstelsels die beoordelaar slegs sal laat saamsmelt as u voorgestelde wysigings nie in stryd is met iets wat reeds in die hoofvertakking saamgevoeg is nie.
As dit nie die geval is nie, moet u die samesmeltingskonflikte oplos en u versoek opdateer.
Vergelyk en kontrasteer versprei (gedesentraliseerd) teenoor gesentraliseerde weergawe-beheerstelsels
Wat is die primêre verskille tussen ‘n gedesentraliseerde / verspreide weergawe-beheerstelsel teenoor ‘n gesentraliseerde weergawe-beheerstelsel?
Die duidelikste verskil tussen gesentraliseerde en gedesentraliseerde VCS is ten opsigte van toegang en gemak.
Nadele van ‘n gesentraliseerde stelsel
U kan aan ‘n gesentraliseerde stelsel dink as soortgelyk aan toegang tot ‘n gedeelde Dropbox-lêergids deur ‘n webblaaier.
Omgekeerd is toegang tot ‘n verspreide stelsel die ekwivalent van die sinchronisering van ‘n gedeelde gemeenskaplike Dropbox-lêergids met u eie rekenaar.
Voordat u gebruikers kan begin redigeer, moet hulle met ‘n gesentraliseerde stelsel:
Toegang tot die sentrale bronlêers
Laai die werkkopie wat hulle benodig, af
Kyk na die werkkopie sodat dit gesluit is en nie deur ander gewysig kan word nie.
Lêers in ‘n verspreide stelsel
Met ‘n verspreide stelsel is die lêers al reg waar u dit nodig het.
Dit is omdat een van die eerste stappe om ‘n verspreide stelsel op te stel, is om al die lêers, sowel as die weergawe van die weergawe, op u plaaslike ontwikkelingswerkstasie te kloon..
Die kloning van ‘n bewaarplek is analoog aan die kopiëring van ‘n lêer. Onthou egter dat bewaarplekke ekstra historiese inligting het.
As u gereed is om te begin werk, moet u net die lêers wat u opgetrek het, op u rekenaar oopmaak.
Die besit van al die lêers wat u plaaslik benodig, is ‘n groot voordeel in terme van spoed en doeltreffendheid.
Die enigste keer dat u met die bediener moet kommunikeer, is om ‘n lêer daaruit te trek of ‘n lêer daarheen te stoot.
Beslissende voordele en nadele van ‘n verspreide stelsel
Hierdie asinchroniese metode stel gebruikers ook in staat om verskeie hersienings plaaslik te doen voordat hulle oor die volgende stap besluit:
Hulle hersienings uitstoot na almal wat aan die projek werk (deur na die oorsprongstak te gaan en die hersienings te laat intrek)
Stuur hul hersienings om spanlede vir keuring te kies voordat dit sigbaar gemaak word vir die hele span.
Een groot nadeel van ‘n verspreide VCS is egter die hoeveelheid ruimte wat ‘n plaaslike bewaarplek benodig.
Afhangend van die grootte van u projek, kan individuele bewaarplekke wat u op u rekenaar gekloon het, uiteindelik baie ruimte inneem.
Hierdie probleem word versterk as u verskeie bewaarplekke vir ‘n enkele (of selfs veelvuldige) projekte moet kloon.
Waarom is hierdie nadele??
As u die aantal tekslêers, beeldlêers, video’s en veranderlike groottes in ag neem, kan dit problematies wees, veral vir diegene wat op begrotingswerkstasies werk..
Vir gebruikers met sulke beperkings, kan ‘n gesentraliseerde VCS ‘n beter opsie wees, aangesien gebruikers slegs die lêers wat hulle benodig, moet aftrek, nie die volledige stel bronkode en die gepaardgaande hersieningsgeskiedenis nie..
Wat is die opsies wat u beskikbaar het as u ‘n weergawe-beheerstelsel (VCS) kies?
In die volgende afdelings sal ons verskillende gewilde verspreide weergawe-beheerstelsels dek, asook verskeie gewilde gesentraliseerde weergawe-beheerstelsels.
Hopelik help dit u om ‘n opsie te kies wat aan u behoeftes voldoen. Indien nie, sal hierdie lys u help om te begin met die soeke na die opsie wat werk!
Laat ons begin met ‘n paar van die gewildste verspreide opsies beskikbaar.
Bazaar is die weergawebeheerstelsel geborg deur Canonical, geskryf in Python.
As ‘n cross-platform, open source projek, kan gebruikers op macOS, Linux en Windows hierdie produk gebruik.
Vir gebruikers wat vertroud is met Concurrent Version System (CVS) of Subversion (SVN), sal Bazaar-opdragte soortgelyk lyk.
Bazaar, in teenstelling met sommige van die ander verspreide VCS, kan u dit gebruik met of sonder ‘n sentrale bewaarplek of bediener waar die hoofbronkodeset woon.
Dit kan ook goed met ander VCS geïntegreer word – u kan veranderinge aan SVN aanbring, en u kan lêers lees wat deur Git of Mercurial opgespoor word..
U kan ook die Bazaar-geskiedenis na baie ander stelsels uitvoer.
Fossil is ‘n kruis-platform verspreide weergawe beheerstelsel wat ook funksies bevat vir:
Fossiele skepe met ‘n ingeboude webkoppelvlak wat gedetailleerde veranderingsgeskiedenis en projekstatusinligting vertoon.
Die doel van hierdie koppelvlak is om verminder die kompleksiteit inherent betrokke by projekopsporing en om die gebruiker te verbeter Situasionele bewustheid in die kodebasis.
Ooreenkomste met Bazaar
Soos Bazaar, vereis Fossil nie dat u ‘n sentrale bediener moet gebruik nie, maar as u dit doen, sal die samewerking tussen u spanlede makliker wees.
Fossiel gebruik SQLite-databasisse om die inhoud daarvan te stoor.
Git is ‘n weergawe-beheerstelsel wat deur die “vader van Linux”, Linus Torvalds, geskep is.
Alhoewel Git prominent in die sagteware-ontwikkelingswêreld verskyn, kan dit gebruik word om veranderinge in enige soort lêerset op te spoor.
Oor al die ander, Git prioritiseer prestasie.
Dit is belangrik wanneer verspreide weergawe-beheerstelsels die volgende benodig:
Die aanvanklike trek van alle projeklêers (nie net aan die werkstukke nie)
Ondersteuning vir nie-lineêre werkstrome.
Git op verskillende platforms
Alhoewel Git met Linux ontwikkel is, is dit ‘n kruis-platform oplossing.
Tipies word elke projek in ‘n individuele bewaarplek bestuur. (Onthou dat ‘n bewaarplek in wese ‘n lêergids is, maar met ‘n log van veranderinge).
Lêers vir groot projekte word soms in meerdere bewaarplekke verdeel.
Git word tipies gebruik in samewerking met ‘n soort webgebaseerde gasheerdiens.
Dit is die metode waarmee meerdere medewerkers hul werk kan deel, asook die oorspronklike bronkode en die veranderinge wat deur hul eweknieë aangebring is, kan optrek.
Een van die mees algemene webgebaseerde hosting-dienste wat vir Git gebruik word, is GitHub (as ‘t ware ‘n saak van die gesig, is GitHub die grootste gasheer van die bronkode ter wêreld).
Benewens die ondersteuning van al die weergawe-en-funksie-funksies van Git, bied GitHub:
Funksie versoek bestuur
Taakbestuur- / produktiwiteitsinstrumente
U kan selfs eenvoudige webbladsye genereer en aanbied met GitHub.
Alhoewel GitHub beide openbare en privaat bewaarplekke aanbied, is daar ‘n fooi vir die gebruik van ‘n privaat bewaarplek (terwyl ‘n openbare bewaarplek gratis is).
Dit stem ooreen met GitHub se toewyding aan open source-kode.
Bitbucket is die bydrae van Atlassian tot die wêreld van webgebaseerde hosting vir Git (en Mercurial) gebruikers.
Benewens sy gratis rekeninge, bied Bitbucket meer funksieryke kommersiële planne.
Vir sommige gebruikers is Bitbucket ‘n beter opsie as GitHub, aangesien Bitbucket niks verander as u ‘n privaat bewaarplek gebruik nie.
Gratis rekeninge kry ‘n onbeperkte aantal privaat bewaarplekke, hoewel die aantal bydraers beperk is.
Bitbucket word tipies gesien as die opsie vir professionele ontwikkelaars werk met eie bronkode.
Die primêre gebruik daarvan is vir die hersiening van kodes en kodes, hoewel Bitbucket wel ‘n paar ekstra’s bied soos:
GitLab is ‘n bestuurder van Git-gemaakte bewaarplekke wat ‘n opsie bied wat self aangebied word of ‘n webgebaseerde diens. GitLab bied Wiki-verwante funksies en gereedskap, sowel as funksies vir opsporing van probleme.
Gitlab self-gasheer en ten volle gehuisves planne
GitLab bied vier verskillende oplossingsplanne vir self-gasheer aan:
Kern: vir klein spanne of persoonlike projekte (Core is heeltemal gratis te gebruik)
Voorgereg: vir persoonlike projekte of klein spanne wat professionele ondersteuning wil hê.
Premium: vir spanne wat hoë beskikbaarheid, hoë werkverrigting of 24/7 ondersteuning benodig.
Uiteindelik: vir groot ondernemings is bykomende sekuriteits- en voldoeningsfunksionaliteit nodig.
As u nie belangstel in self-hosting nie, kan u kies vir die die volledige weergawe van Git. Vir elke self-gasheerplan is daar ‘n ooreenstemmende gasheerplan:
Kern → gratis
Voorgereg → Brons
Premium → silwer
Uiteindelik → goud
Funksiepariteit tussen Gitlab-planne
GitLab verseker dat dit paraat is tussen die self-aangebied en volledig gehuisves planne (dit wil sê, die funksies wat aangebied word vir diegene wat op die Starter-plan aangebied word, is dieselfde as dié op die Brons-plan).
Het u ‘n privaat bewaarplek nodig?
Vir diegene van u wat ‘n privaat bewaarplek benodig (of veelvuldige privaat bewaarplekke), kan u GitLab ten sterkste oorweeg.
In hierdie situasies is GitLab goedkoper as GitHub en vinniger as Bitbucket (hoewel dit duidelik is dat u kilometers kan wissel afhangende van veranderlikes wat spesifiek op u situasie verband hou).
Mercurial is ‘n kruis-platform verspreide weergawe beheerstelsel wat die volgende is:
In staat om sowel gewone teks as binêre lêers te hanteer
Gevorderd in sy vertakkings- en samesmeltingsvermoëns.
Ondanks die kompleksiteit wat sulke funksies kan meebring, streef die ingenieurs steeds na ‘n konseptueel eenvoudige produk met ‘n maklik-om-te-gebruik, geïntegreerde web-koppelvlak.
Alhoewel die opdragreël die primêre metode is waarop ‘n gebruiker met Mercurial kommunikeer, is daar baie grafiese gebruikersinterfaces (GUI) -uitbreidings beskikbaar, en baie geïntegreerde ontwikkelingsomgewings (IDE) bied ingeboude Mercurial-integrasie-ondersteuning.
Die volgende weergawe-beheerstelsels is van die gewildste gesentraliseerde opsies wat beskikbaar is.
Gelyktydige weergawe-stelsel (CVS)
Concurrent Versions System (CVS) is ‘n gratis sagteware vir die beheer van weergawes.
Die oorsprong van CVS is met ‘n reeks skulpskrifte wat middel 1986 gestuur is.
CVS word nie meer gehandhaaf nie (die laaste keer dat die ontwikkelaars ‘n nuwe weergawe gestuur het, was 2008), maar u sal steeds mense vind wat CVS gebruik.
As u CVS gebruik, moet u daarop let dat die terminologie wat dit gebruik effens verskil van dié wat deur ander weergawe-beheerstelsels gebruik word.
Byvoorbeeld, ‘n stel verwante lêers word ‘n module genoem, terwyl die reeks modules wat ‘n CVS-bediener bestuur, die bewaarplek genoem word..
CVS noem dat die lêers wat deur ontwikkelaars gekontroleer word, die werkkopie, sandbox of werkruimte is.
Hersienings aan die werkkopie word via verbindings na die bewaarplek gestuur, terwyl die opdatering die proses is om die veranderinge wat tans in die bewaarplek aanwesig is, te bekom.
Apache’s Subversion (SVN) is ‘n open source weergawe- / hersieningsbeheerstelsel.
Ons noem dat die Concurrent Versions System (CVS) nog steeds sommige gebruikers het, maar dat CVS nie sedert 2008 opgedateer is nie.
As sodanig is Subversion ontwerp om op te tree en word dit gereeld gebruik as ‘n (meestal) versoenbare alternatief / opvolger van CVS.
Wat die ondermyning die moeite werd maak?
Terwyl verspreide stelsels soos Git blykbaar die meeste aandag trek in die wêreld van weergawe-beheerstelsels, word Subversion gereeld gebruik, veral in die open source-gemeenskap.
Subversion is oorspronklik in 2000 ontwikkel as ‘n alternatief vir CVS, maar met foutoplossings en bykomende funksies wat nie in CVS voorkom nie.
Een van die grootste voordele van Subversion is sy ingeboude, fynkorrige toestemmings stelsel.
U kan toegang tot lêers en gidse per gebruikerbasis beperk.
Voorts is Subversion ‘n goeie opsie vir diegene wat binêre lêers en ander bates wil hê wat in dieselfde bewaarplekke gestoor is as die bronkode (selfs meer as u ‘n groot aantal binaire lêers het).
Maklik om te gebruik en teikenmark
Uiteindelik moet u nie die feit dat daar ‘n leerkurwe is by weergawebestuurstelsels, verdiskonteer nie.
Onderworpenheid kan wees makliker vir mense (veral nie-tegniese gebruikers) om te leer en te verstaan ​​as ander weergawe-beheerstelsels.
Laastens is Subversion ‘n goeie opsie vir ondernemings wat in swaar gereguleerde bedrywe.
Alhoewel u beslis enige weergawe-beheerstelsel kan hack om die ouditroetes te onderhou, moet u seker maak dat u onderneming aan die toepaslike regulasies voldoen.
SVN, as ‘n ondernemingstelsel, het die funksies wat nodig is om hierdie proses vir u makliker te maak.
Team Foundation Server (TFS) is Microsoft se bydrae tot die wêreld van weergawe-beheerstelsels.
TFS bevat ook funksies vir:
Toets en vrystelling van bestuursvermoëns.
In wese bevat TFS alles wat u benodig om alle aspekte van die lewenssiklus van sagteware-ontwikkeling te bestuur.
Waarmee word TFS gebruik?
TFS kan gebruik word in baie verskillende geïntegreerde ontwikkelingsomgewings (IDE’s).
Dit is spesiaal gebou vir gebruik saam met Visual Studio of Eclipse.
U kan TFS self gasheer, of u kan inteken op die gehoste weergawe genaamd Visual Studio Team Services.
Verder is TFS een van die min produkte met ingeboude uitbreidbaarheid.
U kan sekerlik ander stelsels hack om die manier waarop u wil te werk as dit strydig is met die ontwerp van die produk, maar TFS maak hierdie proses baie makliker.
Daar is baie verskillende weergawebeheerstelsels daarbuite, en alhoewel hulle almal weergawebeheer effens anders implementeer, is dit belangrik dat u een gebruik.
Die verskil tussen Git, CVS en SVN, is nie so groot soos die verskil tussen nie hê nie, of om ‘n weergawe-beheerstelsel te hê.
Moenie die katastrofiese verlies van u bronkode waag nie – neem vandag ‘n weergawe-beheerstelsel aan!