Ons het nie gevra om jou te kry nie. Buurman Brian het op ‘n dag aangekom met die pragtigste baba staffiebrakkie en gevra of ons jou wil hê, hy wil jou graag vir Marina gee. Hy het jou as geskenk gekry maar wou nie regtig nog ‘n hond hê nie en kon nie nee sê vir sy vriend wat dit goed bedoel het nie. Ons almal was onmiddellik verlief!
Boesman Proppie du Preez. Ek het nog nooit ‘n hond met soveel emosies gesien soos my ou Boesie nie. Hierdie droefgeestigheid was oor ek nie sy prop vir hom wou gooi nie.
Wanneer ons veld toe was, het Boesie sy prop of bal saamgedra. Partykeer wanneer hy dan uitasem geraak het, het hy die bal onder ‘n bos gelos en wanneer ons weer daar verby loop, dit gaan haal. Soms het hy bietjie vergeet waar hy dit gelos het, en dan het ons maande daarna weer die bal gekry. Ongelukkig het hy klippe ook gesien as balle en het hy het sy tande stomp gekou. Hy was stout met die klippe en het hulle in sy beddegoed weggesteek vir ons.
Boesman was erg lief vir water maar was glad nie ‘n goeie swemmer nie. Intendeel, hy kon amper glad nie swem nie. Na ‘n stappie in die veld het hy die waterbak gebruik om in af te koel, of op die swembadtrappies se vlak watertjies gaan lawe.
Ons het hom in die swembad probeer waterveilig maak, maar dit was nie baie doeltreffend nie. Hy was egter glad nie bang nie en ons moes hom ‘n paar keer uit die dam gaan red as hy agter iets aangehol het en die water skielik dieper was as wat hy verwag het en hy moes swem. Hy kon vir ‘n klein entjie swem maar het dan paniekerig geraak. As mens ‘n klip in die water gegooi het, het hy sy kop onder die water gedruk en gesoek tot hy hom kry. Wafferse duikboot gewees, die Boesie van ons, en dit net sodat ons weer die klip kan gooi, en hy hom weer kan gaan haal.
Toe kry ons vir Rusty en ons leer ‘n sy van Boesie wat ons nie geken het nie. Van dag een af het hy niks van Rusty gehou nie. Na hy hom die derde keer gegryp het, het Rusty ‘n nuwe huis gekry vir sy eie veiligheid. Waarom hy so renons in die hondjie gehad het, weet ek nie. Dit was nie omdat hy ‘n reuntjie was nie, want Rusty se opvolger was Toffie, en hy en Boesie was dik tjomme. Ou Toffie was ‘n pragtige hond met die oulikste frons op sy voorkop.
Ek sal nooit, ooit ‘n nartjie kan eet sonder om na my Boesie te verlang nie. Hy was baie lief vir vrugte en waatlemoen en nartjies was sy gunsteling. Hy het goeie maniere gehad met kos, maar een ding wat hy uit my hand sou gryp, was ‘n naartjieskyfie. My broer het my herinner aan lietjies ook en toe onthou ek die pekanneute ook waaroor hy so stout was. Hannes vertel hoe hy jou kon aanstaar totdat jy vir hom ook ‘n lietsjie afskil en dan mooitjies die pit uitspoeg. Wanneer die rooi-ivoorbessies ryp was, het ek, Boesie en Pippie kompetisie gehou om te sien wie kry die beste bessies. Hulle het altyd gewen, hulle ogies was te naby aan die grond en Boesie het soos ‘n varkie gesnork in sy soektog. Hierdie jaar sal dit net ek en Pipstert wees…Ek dink ek gaan bietjie huil…
Wanneer ek oefen, kom al die diere om my te ondersteun. Boesie het altyd gebly tot die bittereinde. Wanneer die deur oopmaak met my boog in die hand, het hy gaan wag vir my
Ongelukkig is ‘n mens nie altyd by die huis wanneer dit begin reën nie. Vroeër die jaar het ek een dag by die huis gekom na ‘n reënbui terwyl ek by die werk was. Boesie was in die huis en ek het gedink Emelina het hom ingelaat. Sy het nie… Toe dit ‘n volgende keer reën het ek hom gevang terwyl hy by die kombuisvenster tussen die diefwering probeer inwriemel. En dit regkry voor ek die deur kon oopmaak. Hy het basies ingeval en die impak was reg op sy elmboog. Sy oë was dof van pyn en verder het hy nie ‘n geluid gemaak nie. Ek het hom dadelik veearts toe geneem vir plate. Dit het gewys dat die elmboog gekraak is, dat hy erg osteo-artritis het en dat sy beendigthed baie laag is. Na ‘n paar dae se pynbehandeling was hy weer sy ou self.
Die laaste paar maande het hy die gesinsirkel voltooi deur Annerine se hond te word. Daar is hy lekker bederf met die kinders se oorskietkossies en het hy in die huis geslaap. Ek het maar sy blikke sagte kos afgestuur soontoe, want die ou man se tande was stomp-af van al die klippe kou.
Ek sukkel om die laaste stuk geskryf te kry. Ek begin, en dan vee ek uit. Dan probeer ek weer, maar dan huil ek. Want dit is erger as swaar vir my. Dit wat gebeur het, breek my hart…
Party honde is troeteldiere. Boesie, jy was familie en my hart is rou oor jou. Oor dit ek was. Dis nie hoe ek vir vir jou sou wou hê nie. Ek is so, so jammer. Mag daar ‘n oneidige aantal tennisballe hop vir jou waar jy nou is, en mag jy en T-Rex uitgelate agter die skoenlappers en sprinkane aan baljaar. Dra my groete oor aan Sokkies en ou Toffe. Blaf maar vir Pietkat, dis OK , jy mag nou maar. Gee vir Chokki ‘n soen en tart maar die slange, ek dink nie hulle kan spoeg in die hemel nie.