Portret van Heinrich Wilhelm Olbers deur Rudolph Suhrlandt
Bremen, Heilige Romeinse Ryk
2 Maart 1840 (op 81)
Bremen, Duitse Bond
Geneeskunde en sterrekunde
Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers (1758–1840) was 'n Duitse sterrekundige, geneesheer en fisikus. Hy het twee asteroïdes en ses komete ontdek en het 'n metode ontwikkel om die baan van 'n komeet met slegs drie waarnemings te bepaal. Olbers se Paradoks, wat deur hom geformuleer is, redeneer dat die heelal nie oneindig groot kan wees nie.
Saamgestelde foto van Vesta, wat deur hom ontdek is
Olbers se Paradoks in aksie
Olbers is op 11 Oktober 1758 in Bremen gebore. Hy studeer tussen 1777 en 1780 medisyne aan die universiteit van Göttingen. Na 'n jaar se hospitaalopleiding in Wene vestig hy homself as 'n arts in Bremen. Sy passie lê egter by die sterrekunde en hy bou vir homself 'n privaat sterrewag. Nadat hy in 1820 om gesondheidsredes sy praktyk moes opgee, kon hy homself volledig op die sterrekunde toespits.
In 1797 word Olbers bekend, nadat 'n metode wat hy ontwikkel het om die baan van 'n komeet met net drie waarnemings vas te stel, gepubliseer word. Die metode is sonder sy medewete gepubliseer, maar het tydens die hele 19de eeu in gebruik gebly.
Op 1 Januarie 1802, presies een jaar na die ontdekking daarvan deur Giuseppe Piazzi, neem hy die planetoïde Ceres waar. Later daai jaar ontdek hy die tweede planetoïde, Pallas. Nadat Juno ontdek is, stel hy vas dat al drie in dieselfde gebied in die hemel bymekaarkom, wat hom help met die ontdekking van Vesta in 1807. Hiernaas het Olbers ook ses komete ontdek.
In 1820 beskryf hy die Paradoks van Olbers, 'n logiese redenering wat aantoon dat die heelal nie oneindig groot is nie. Volgens die paradoks weerspreek die donkerte van die naghemel die aanname dat die heelal oneindig en staties is.
Hy is op 2 Maart 1840 op 81-jarige ouderdom in Bremen oorlede. Hy was twee keer getroud en is deur een seun oorleef.