Turksvy - Opuntia - vetplante - kenmerke van die turksvy - Versamelings
Turksvy - Opuntia
Die turksvy is 'n plant wat van Mexiko afkomstig is, maar tans is dit wydverspreid en verbou ook in baie lande soos die Verenigde State, Chili, Noord- en Suid-Afrika, Brasilië, Turkye, die Midde-Ooste en in Italië, veral in die suidelike streke soos Sisilië, Calabrië, Sardinië en Puglia. Op Sisilië groei die turksvy spontaan op verskillende soorte grond en word dit in verskillende dele van die streek verbou, ná Mexiko is dit die tweede grootste produsent van hierdie vrugte. Die turksvy het 'n groot hoeveelheid waterdraersweefsels, en is dus die kenmerk daarvan dat dit 'n vetplant is. Dit is 'n meerjarige plant wat 'n hoogte van vyf meter kan bereik. Die turksvy behoort tot die geslag van Cactaceae wat op sy beurt weer in vier subgenera verdeel word: Cylindropuntia met silindriese lemme, Platyopuntia met plat lemme, Tephrocactus en Brasiliopuntia. Soos al die plante wat daaraan deel maak, word dit ook 'n vetplant genoem, dit wil sê 'n plant wat in staat is om water in sy weefsels op te neem; die eienaardigheid van die plante wat aan hierdie geslag behoort, is om geen takke te hê nie en om blomme direk vanaf die stam te ontwikkel. Aangesien die turksvy 'n plant is wat in woestyngebiede kom, pas dit hom aan by taamlik ekstreme toestande, soos baie warm sonnige dae en ysige koue nagte. Die wortels van die turksvy is nie baie diep nie, gemiddeld bereik hulle 'n maksimum diepte van ongeveer dertig sentimeter, maar aan die ander kant het hulle 'n goeie verlengingsvermoë (selfs van baie meter). Die stingel van die turksvy is saamgestel uit lemme, dit wil sê gemodifiseerde stingels of takke wat die funksie van die blare het, het 'n plat of ovaal vorm en kan 'n lengte hê van dertig tot veertig sentimeter, 'n breedte tot vyf en twintig sentimeter en een maksimum dikte van drie sentimeter. Die ware blaarapparaat van die turksvy bestaan ​​uit kegelvormige blare van enkele millimeter, aan die basis waarvan daar gewysigde oksels is; op die oppervlak van die lemme is daar hare wat glochiede genoem word wat uit baie gevaarlike hake bestaan ​​en in sommige gevalle kan die turksvy ook dorings hê. Die blomme van hierdie plant is baie mooi en pronkend, hulle het beide vroulike en manlike geslagsorgane en kan verskillende kleure hê, afhangende van die spesie: geel, oranje, wit, hulle ontwikkel in die lente-somer periode. Die vrugte is 'n eetbare bessie met baie sade binne.
'N Tradisie met betrekking tot hierdie plant, wat tans nog gedurende die oestydperk gebruik word, is om die werkers in die wingerde turksvye te gee om te eet om te verhoed dat hulle te veel druiwe eet.
Daar is baie spesies turksvy, hieronder sal ons praat oor die belangrikste en mees algemene.
Opuntia Ficus Indica: dit is die bekendste turksvy, dit is in die eerste helfte van die 1500's in Europa bekendgestel en dan wêreldwyd versprei. Hierdie spesie is verdeel in verskillende variëteite wat al dan nie dorings het.
Opuntia Policantha: dit is 'n spesie wat hoofsaaklik in breedte ontwikkel en 'n "bosvorm" aanneem. Die blomme het soms 'n geel kleur met 'n paar rooi kolle, hulle blom van Julie tot September. Die lemme het baie klein wit stekels.
Opuntia Humifusa: hierdie spesie kom uit die noorde van die Verenigde State, soos in die vorige een, die blomme is geel met rooi kolle en blom vanaf Julie.
Opuntia Compressa: die kenmerk van hierdie spesie is om die bestandste teen koue klimaat te wees.
Die turksvy is 'n plant wat in oop lande en in potte gekweek kan word.
In die oop veld, soos in die vorige paragrawe genoem, pas dit aan by verskillende soorte grond, in potte moet u voortgaan met die herverwerking. Dit het baie lig nodig, maar nie direkte sonlig wat dit kan beskadig nie. As dit buite gehou word gedurende die somer, moet dit in 'n helder, maar skaduryke plek geplaas word. Hierdie plant is baie bestand teen slegte weer, maar dit is raadsaam om dit nooit bloot te stel aan temperature wat onder vriespunt val nie, want dit sal ly. Verpotten moet gedoen word met 'n geskikte grond gemeng met growwe sand om die dreinering van water te vergemaklik en waterstagnasie te voorkom. Tydens hierdie operasie sal dit ook raadsaam wees om die gesondheid van die wortels na te gaan en indien daar siekes is, moet dit uitgeskakel word. Soos hierbo genoem, groei die wortels van die turksvy baie wyd, daarom is dit raadsaam om elke jaar te kyk of die pot nie te klein geword het om dit te bevat nie. Wees versigtig om jouself nie te steek nie, en voeg water by die turksvy deur dit te onderdompel.
Die turksvyplant vermeerder deur steggies of sade.
Ons onthou altyd dat die vermeerdering met saad onseker is, omdat ons nie seker is om nuwe saailinge te kry wat gelyk is aan die moederplant nie. Vir veiligheid is dit raadsaam om te kies vir vermenigvuldiging met steggies.
Die beste tyd vir saadvermenigvuldiging is die herfs. Die saad moet gewas word en laat droog word, en om vinniger te ontwikkel, moet dit een nag in warm water geplaas word; Na hierdie bewerking word saai uitgevoer deur die saad eweredig te versprei op die geskikte grond gemeng met goed nat sand en dit effens te begrawe. Op hierdie stadium sal die houer met die sade in 'n helder gebied geplaas word by 'n temperatuur van ongeveer vyf en twintig tot dertig grade. Teen die tyd dat die nuwe saailinge uitloop en 'n hoogte van ongeveer vyf tot tien sentimeter bereik, is dit gereed om in potte oorgeplant te word.
Wat die vermeerdering met steggies betref, kan dit op verskillende tye van die jaar gedoen word. As die plant buite gekweek word, is die beste in die lente-somer, indien dit binnenshuis gekweek word, is enige periode geskik. Die lemme moet verwyder word deur dit met 'n skoon en skerp mes te sny. Na hierdie bewerking sal die gesnyde dele met 'n swamdoderproduk bedek word en laat dit droog word, waarna dit tot ongeveer die helfte van hul lengte herverpak word. Die houer met die steggies sal in 'n droë gebied geplaas word met 'n temperatuur van ongeveer tien tot sestien grade. As die wortels verskyn, kan dit oorgeplant word. Blomme en vrugte sal na ongeveer twee tot drie jaar gesien word.
Die turksvy moet ongeveer elke maand in die lente en somer bemes word, die kunsmis moet vloeibaar wees en met besproeiingswater gemeng word en moet al die elemente bevat wat nodig is vir die korrekte ontwikkeling van die plant, dit wil sê: stikstof, fosfor, kalium, magnesium, yster, mangaan, koper, sink, boor, molibdeen. Gedurende die herfs en winter moet dit nie bevrug word nie.
Die waterinname moet in die lente-somerperiode groter wees, met 'n frekwensie van een toediening elke week, terwyl dit laer sal wees gedurende die koue seisoen, een toediening elke maand voldoende sal wees. Onthou altyd dat die grond tussen die een nat en die volgende moet droog word, selfs die turksvy is bang vir waterstagnasie.
Snoei en oes
Die snoei van die turksvy-kaktus bestaan ​​uit die uitskakeling van die lemme wat uitgestrooi, misvormd of siek geword het. Hierdie operasie word in die lente of aan die einde van die somerperiode uitgevoer. Ons gaan na die scozzolatura, dit is die verwydering van blomme en lemme wat in die lente ontwikkel is, om beter laat vrugte te hê.
Die oes van die vrugte word op die oomblik van rypheid uitgevoer, dit is nodig om spesiale beskerming te gebruik om prik of irritasie te voorkom. Na die oes moet die vrugte gewas word en dan kan dit gemanipuleer word.
Daar is baie eienskappe en gebruike van die turksvy, hieronder sal ons sommige daarvan illustreer.
Die vrugte van hierdie plant het samentrekkende eienskappe en is ryk aan vitamien C. Die pulp in die lemme kan baie nuttig wees om ontsteking van wonde te voorkom en het genesende eienskappe; die afkooksel van die blomme is nuttig om diurese te bevorder. Danksy die rykdom aan vitamien C is turksvy vroeër algemeen gebruik om skeurbuik te bekamp, ​​'n baie herhalende siekte by kinders.
'N Indica turksvy-uittreksel kan baie nuttig wees vir die behandeling van alkoholvergiftiging.
Die sade bevat 'n eetbare olie met eienskappe soortgelyk aan soja-, mielie- en sonneblomolie.
In die kombuis kan die jonger lemme gebruik word as plaasvervanger vir peulgewasse en om skottelgoed voor te berei.
In sommige lande soos Mexiko word die vrugte geëet sodra dit gepluk of gekook of gedroog word, en met die pulp word 'n mosterd, 'n konfyt, 'n alkoholiese drankie of 'n stroop geproduseer.
Dit is 'n baie weerstandbiedende en sterk plant, hy het nie talle aanvalle van siektes en parasiete nie, maar is veral onderhewig aan ongemak deur verkeerde verbouing.
Dit kan gebeur dat die plant nie blomme uitstoot nie en ongewone vorms aanneem. Hierdie simptome kan veroorsaak word deur onvoldoende toevoer van lig, daarom is dit raadsaam om dit oor te dra na 'n ligter gebied.
As die plant die groen dele verkleur en dit leeg lyk, is dit 'n simptoom van lae watertoevoer tydens besproeiing. Probeer op hierdie stadium regstel deur die water te verhoog; inteendeel, as die plant sag word, sal dit eerder 'n simptoom wees van 'n oormatige toevoer van water. As die turksvy 'n donker kleur kry, sal dit beteken dat dit aan te koue temperature blootgestel is, in hierdie geval sal dit nodig wees om dit in 'n warmer gebied te plaas.
Ander vyande van die turksvy kan wees: die cochenille, die vlinder van die kaktus wat deur sy larwes die plant laat geel word, die Mediterreense vrugtevlieg wat die plant deur die larwes verrot.
Botaniese naam: Opuntia ficus-indica (familie: Cactaceae).
Waar kom dit vandaan: Dit kom oorspronklik uit Amerika en is deur Christopher Columbus na Europa gebring.
Waarom word dit dan turksvy genoem? Omdat destyds gedink is dat Columbus in Indië geland het.
Hoeveel: Van 25 tot 30 euro.
Hoe dit gemaak word: Dit is 'n bos wat gevorm word deur 'n bruin stam waarvan die takke, wat 'skoppe' genoem word, begin waarop daar stukkies dorings is.
Aan die begin van die somer blom heldergeel blomme op die lemme wat ovaalvormige vrugte word met baie soet pulp.
Waar om dit te bewaar: Die jonger monsters kan in potte en binne bly, goed blootgestel word aan lig. Maar gegewe die uitbundige groei, is die ideaal om dit in die tuin in volle son te laat groei.
Donna Moderna beveel aan: Hierdie kaktus benodig 'n meer sanderige en klipperige grond as die klassieke mengsel.
Plaas dit in 'n groot, diep houer en gebruik twee dele aarde en drie dele sand en klippe vir die grond om gereelde verpotting te voorkom.
As u die plant in die tuin hou, moet u dit in die winter met 'n laken van termiese materiaal beskerm.
Vetplante vir buitelug - gehard en eksoties
As u reeds hierdie artikel lees, word gesê - is u 'n groot fan of wil u meer leer oor die kenmerkende skoonheid van hierdie spesifieke plante? Ons by die redaksie sien daarna uit om u hier te sien. Hier het u gelyk, want in 'n reeks interessante artikels gee ons verslag oor verskillende vetplante en hul eienskappe, gee u nuttige wenke vir versorging en help u om hierdie plante tuis of buite in die tuin te laat groei. Op ons webwerf vind u kreatiewe idees met vetplante en wenke om 'n terrarium in u huis of in 'n rotstuin te skep. U kan hier ook baie leer oor binnenshuise vetplante. Laat ons vandag 'n ander groep van hierdie plante van naderby bekyk: vetplante buite.
Buite vetplante versier die tuin en gee dit 'n eksotiese aanslag
Buite word aanbeveel om meerjarige soorte van hierdie perfekte oorlewendes te plant. Onder die vele sappige soorte is daar diegene wat beslis gehard is. Soos al die ander, is hierdie vetplante ook maklik om te versorg. Die plante kom oorspronklik uit subtropiese gebiede, waar dit baie warmer is as ons s'n, en het goeie opbergingsorgane ontwikkel.
Hulle het vlesige blare en dik stamme waar dit perfek water opberg en lang droogtetye maklik kan oorleef. Vetplante is sonnig buite, waar die grond goed gedreineer is. As u hierdie eksotika reg in die tuin plaas en daar sappige trosse maak, sal u u buitegebied met 'n sterk eksotiese aanslag toevoeg. Sonder veel aandag of moeite sal vetplante buite u tuin verfyn en die hele buitegebied nog aantrekliker maak.
Ons raad: Sorg vir natmaak, want eksotiese dikblaarplante verdra skaars te veel vog.
Die tipiese "Suidlanders" val die Duitse tuine binne
Vetplante groei buite in Duitse tuine
Geharde vetplante is die klassieke in enige Mediterreense tuin. Hier by ons kan hierdie tipiese "Suidlanders" goed oorleef onder tuinplante in 'n sneeu winter. Dit is nie nodig om die dik laag sneeu gedurende die koue wintermaande te verwyder nie, want dit dien vetplante as 'n beskermende laag. Maar reën en humiditeit is nie goed vir plante nie. Kies hiervoor 'n beskutte plek, moontlik suidwaarts, en skep sodoende die beste omstandighede vir verdere ontwikkeling.
Die versorgingswenke vir alle vetplante is soortgelyk
As u hulle goed ken, het u dalk geen probleem om hierdie eksotiese plante te versorg nie
Ons vyf gunstelinge onder rustige vetplante vir buitelewe
Om die prentjie te voltooi, stel ons die onderstaande gewilde vetplante buite bekend. Dit gaan nie net oor die beroemde vet hen en die pragtige huiswortel nie. Ons het ander variëteite gekies en ons wil dadelik u belangstelling rig.
Dit is immergroen vetplante wat uit Mexiko kom. Hulle name is te danke aan die Mexikaanse tekenaar Atanasio Echeverria y Godoy. Plante vorm goed gevormde blaarrosette met vlesige, dikwels stamlose blare. Hulle blomme is opvallend, meestal in pienk, rooi, oranje of geel. Daar is tans echeveria spesies wat gehard is en aangepas is vir die koue winter in Europa.
Echeveria is eksotiese dikblaarplante wat die koue trotseer
Regoor die wêreld is ongeveer 420 Sedum-soorte bekend, by ons word hierdie dikblaarplante nog steeds henne of klipkappers genoem. Dit is geharde klimplante wat elke somer talle Duitse tuine versier.
Sedumsoorte is 'n onontbeerlike deel van die Duitse tuine
Agaves is opvallende vetplante binnenshuis in potte en buite in potte of direk in die tuingrond. Hulle kom oorspronklik uit die woestyngebiede van Amerika. Daar is meer as 200 spesies regoor die wêreld bekend. Almal word veral onderskei deur hul swaardvormige groen blare en dik vleis. Daar is egter agavesoorte waarin die blare blougroen en wit strepe het. Hierdie verkleuring verbeter die dekoratiewe effek van hierdie vetplante. Plante stoor genoeg water in hul blare en oorleef enige droë seisoen maklik en maklik. Ons verbou 'n paar geharde spesies. Buite in die tuin moet hulle geplant word in 'n goed gedreineerde, voedingsarme ondergrond. Omdat hierdie eksotiese diere goed by ons slaap, het hulle 'n beskermde winterskuiling nodig of moet dit beskerm word teen die ysige winterweer buite Noord-Europa.
Die swaardvormige groen blare van die agave is onmiddellik sigbaar
Laastens, maar nie die minste nie, wys ons u twee kaktusse wat u tuin nog eksotieser sal maak. Opuntie is ook bekend onder die naam Prickly Pear Cactus. Oorspronklik kom die plant uit Noord- en Suid-Amerika, waar dit aangepas het by verskillende temperatuurskommelings. In Europa het die kaktus in die suidelike Middellandse See gevestig, maar dit word ook in ons land aangetref. Daar is spesies wat gehard is en die ysige winterkoue in ons gebiede kan weerstaan, maar in beginsel moet hierdie kaktusspesie in 'n beskutte plek slaap. Die turksvy-kaktus versier tuine vanaf die vroeë lente, waar dit gedy in temperature bo 10 grade Celsius. Die turksvy kan tot 5 meter hoog word en kan beslis 'n blik op u buitelug word. Maar wees versigtig! Dit het lekker maar gevaarlike dorings! Sy blomme is betowerend mooi en fyn, gewoonlik geel, pienk en oranje van kleur.
Turksvy - die definitiewe hoogtepunt in die tuin
Die volgende vetplant met dorings is die balkaktus, alombekend as die skoonma- of skoonmoederstoel. Die kaktus hou van 'n helder, sonnige plek in die tuin, direkte sonlig is goed vir hom. Slegs in die winter het die eksotiese koel plek nodig waar die temperatuur ongeveer 10 grade is. Aan die begin van die koue winterseisoen begin sy rusperiode, dus moet u ophou om te giet en te bemes. Balkaktus word beskou as maklik om te versorg, selfs vir beginners in tuinmaak is dit geskik.
Maak u tuin so interessant en divers as moontlik
Maak u tuin so interessant en divers as moontlik, met geharde vetplante
Buitelandse vetplante is gewoonlik ekspressiewe en geharde plante
Hulle vlesige blare is meestal groen, maar hulle kan 'n ander kleur hê
Sukkulente buite kan individueel of in groepe geplant word
Hoe dit ook al sy, hulle is altyd baie verrassend
Stewig, weerstandbiedend en opvallend!
Ontdek die onbeperkte wêreld van vetplante!
Kweek van die turksvy
Die turksvy hou van sonnige, windbeskutte plekke en behoeftes.
Dit pas by enige soort goed gedreineerde gemengde grond aan.
Dit moet gereeld natgemaak word tydens die plantfase, skaars gedurende periodes van ernstige droogte. Dit is gewoonlik tevrede met alleen reënwater.
Bemes in die tydperk November-Desember-Januarie met kaliumsulfaat.
Engels: Barbaryvy, Barbary Fig, Indian Fig, Indian-fig, Tuna Cactus
katalà:Figuera de moro
corsu:Kut van Indië
Spaans:Chumbera, Higuera de Chumbo, Higuera de Pala, Nopal, Penca, Tuna, Nopal de Castilla
Frans:Figuier de Barbarie
makkies: индиска смоква
Oksitaans:Figuièr de Barbariá
shqip:Fiku i detit
Tiếng Việt:Xương rồng Nopal
O. f.var. amiklaea, O. f.var. decumana, O. f.var. gymnocarpa, O. f.var. sabotenNota: lys wat potensieel sinonieme bevat
BioLib skakel: Opuntia ficus-indica (L.) Meule.
Katalogus van Life skakel: Opuntia ficus-indica (L.) Meule.
GRIN skakel: Opuntia ficus-indica (L.) Meule.
ITIS-skakel: Opuntia ficus-indica (L.) Meule.(spieël)
IUCN: Opuntia ficus-indica (L.) Meule. (ou webwerf) (Data tekortkomend)
NCBI skakel: Opuntia ficus-indica
Die skakel Plantlys: Opuntia ficus-indica (L.) Meule.(Bron: KewGarden WCSP)
Tropicos-skakel: Opuntia ficus-indica (L.) Meule.(+ subbelasting)
Vermenigvuldiging van die turksvy - Opuntia
Die opuntia of turksvy is 'n vetplant of sappige plant wat maklik deur voortplantings van blare vermeerder kan word, al is die vermeerdering in die natuur deur saad.
Voortplanting deur steggies van 'n gedeelte van die stam of lemme wat in die lente periode tussen April - Mei uitgevoer is.
Jong en goed gestruktureerde lemme word van die moederplant afgesny (met behulp van handskoene en die hulp van 'n goed geslypte mes).
Om wortels te vergemaklik, word hulle in die lug gelaat om die snye te genees, dit neem minstens 10 dae.
Wanneer die snye heeltemal genees is, moet die lemme ongeveer die helfte van hul lengte in houers (vir verbouing in potte) met sand of direk in die grond begrawe word, ongeveer 15-20 cm van mekaar af en dan gereeld water om die grond klam maar nie pap nie.
Die steggies wat wortel gemaak word, moet op 'n beskutte plek en in die son geplaas word. As die turksvy voortplant word in die laat somer, is dit raadsaam om die steggies in potte of tuis te beskerm met 'n deklaag strooi of met strooi.
Wortels vind binne 'n kort tyd plaas, en daarenteen vrugte, gewoonlik 3-4 jaar na plant.
Vermenigvuldiging van die turksvy deur saad
Die turksvy-kaktus kan ook met saad vermenigvuldig word (alhoewel dit 'n bietjie of selde gebruik word).
In hierdie geval, as gevolg van genetiese veranderlikheid, sal die verkryde plante verskillende eienskappe hê as die moederplant; hulle sal deur 'n lang jeugfase gaan en om vrugte te kan produseer, moet hulle volle produksie bereik, wat gewoonlik na minstens 7 plaasvind. jare.
Die jong saailinge wat uit saad gebore word, groei in werklikheid baie stadig, anders as dié wat deur voortplanting deur steggies gebore word.
Om Opuntia-plante met hierdie tegniek te verkry, word die saai gewoonlik in die herfs uitgevoer
die vars sade wat die pulp omring, moet gewas word en dan laat droog word
aan die ander kant, moet die droë kutikula waaraan hulle toegerus is, ontneem word deur dit in 'n wasbak met warm water te plaas.
Sodra dit gedoen is, word die saad eweredig versprei oor die grond wat deur saadgrond en deels deur sand gevorm word.
Oes van turksvye
Die oes van ryp vrugte word in die maande Julie en Augustus of Oktober tot November in fases gedoen, verkieslik vroegoggend met beskermende handskoene.
Turksvye moet vars geëet word nadat die skil verwyder is.
Scozzolatura van die turksvy
'N Wydverspreide praktyk wat gebruik word om die kwaliteit en goedheid van turksvye te verbeter, is die van skottelenddie lenteblomme word verwyder om die moederplant tot 'n tweede blom te stimuleer, die vrugte wat dit produseer, word genoem bastardoni hulle is kwalitatief beter en groter as dié van die eerste blom.
Snoei van die turksvy
Voer 'n oefensnoei in die eerste drie lewensjare om 'n harmonieuse vorm soos 'n bossie te bevoordeel en eers daarna te snoei vir inperking en verdunning. Die droë en vrot lemme word skoon afgesny.
Die juweelrooi vloeistof blink uit rye glasbottels, amper bloedkleurig vervaag tot 'n diep maroen. Hierdie ingrypende nektar is een van die mees unieke likeure in die Middellandse See, en dit kom van 'n onwaarskynlike bron: die turksvy, ook bekend as die kaktusvrug. Tradisioneel vervaardig in Sisilië, waar dit genoem word turksvy likeur, en Malta, waar dit genoem word bajtra, die likeur is stroperig van tekstuur met 'n geur wat herinner aan heuningdauwspanspek en 'n alkoholiese skop.
Die turksvy se tint is nie die enigste kleurvolle ding daaraan nie. Wetenskaplik bekend as Opuntia ficus indica (of fico d'india in Italiaans), die vrug se naam vertaal letterlik na "fig of India." Dit is nie 'n vy nie en ook nie uit Indië nie. In werklikheid kom turksvy, soos die meeste kaktusse, van die Westelike halfrond en is hy inheems aan die Suidwes-Verenigde State en Mexiko, waar dit steeds 'n basisvoedsel is. Na die Columbiaanse uitruil na die Middellandse See oorgeplant, is die knorrige ledemate van turksvy-kaktusse nou heer oor die Siciliaanse en Maltese landskappe en vorm organiese heinings tussen naburige velde.
Hierdie bedrieglike netelige plante lewer welige vrugte op. Op Sisilië produseer die kaktusse in Augustus kleiner vrugte, wat uitgeskot word om plek te maak vir 'n tweede oes van groter, vetter vrugte wat teen die herfs in rypheid uitbars. As 'n huldeblyk aan hul grootte, en vermoedelik ook aan die pynlike spykers wat hulle bedek, verwys Siciliërs na hierdie tweede oes deur die fyn moniker bastardoni, wat beteken (jy het dit raai) 'groot skurke'. Hierdie rotte bastards word dan geoes, geskil, gefermenteer en uiteindelik in die ikoniese likeur omskep.
Diegene wat nie gelukkig genoeg is om op Sisilië of Malta te wees nie, kan turksvy likeur aanlyn of in spesialiteitswinkels in die Middellandse See vind. Ambisieuse tuiskokke kan ook die vrugte koop en hul eie weergawes maak. Turksvy-likeur word tradisioneel koud, in sierlike glase, saam met 'n na-ete verbruik panna cotta of sagte kaas. Dit word ook die beste gebruik om uit te kyk oor die turkooise Middellandse See, maar selfs as u nie vaste eiendom aan die see het nie, sal die geur van hierdie ikoniese likeur u beslis vervoer. Cheers!
Sisiliaanse en Maltese mense glo dat turksvye medisinale en velsorgvoordele het. Alhoewel dit onduidelik is of hierdie medisinale eienskappe vertaal na turksvy-likeur, kan 'n mens die ongewone lang lewensduur van sommige Siciliërs nie ignoreer nie.