Versindaba Uncategorized Archives : Versindaba
Digtersprofiel: Louise Boshoff (Prinsen)
Louise Boshoff (Prinsen) is in Groblersdal gebore. Sy gaan skool op Menlopark Laer- en Hoërskool en Verwoerdburg Hoërskool. Sy studeer by UP en Kovsies.
Louise skryf gedigte vandat sy 16 jaar oud is. In matriek wen sy Die Transvaalse Onderwysvereniging se prys vir Poësie en Prosa. Sy wen ook 'n digkompetisie op universiteit. Sy publiseer Handlandskap in 1988 en Witpad in 1999 self, nadat Elize Botha en Ian Raper haar aanmoedig daartoe. Witpad word by kunsgallerye, Protea Boekwinkel en deur Louise self by KKNK, op die sypaadjie, verkwansel. Verder word haar gedigte opgeneem in Groot Verseboek, Die Mooiste Afrikaanse Liefdesgedigte, As die Son Kon Oogknip en word 'n gedig – "Die man wat ek liefhet" – getoonset en gesing deur Koba Wicomb. Die CD heet: êrens is jy. Daar is ook gedigte op 'n CD wat Ian Raper opgeneem het – Klinkspringer. 'n Gedig oor rotskuns dien as die leitmotief van 'n toneelstuk by die Woordfees.
In 2022 verskyn haar bundel Handspoor by Naledi.
'n Kortverhaal is opgeneem in Amfiteater, saamgestel deur Piet Roodt. Hy was 'n belangrike mentor vir haar. Fanie Olivier is ook 'n lankbekende mentor. Sy skryf sewe artikels vir 'n toep op aanvraag van die ontwikkellaar. Die artikels handel oor swangerskap en ouerskap. Sy het ook aanlyn 'n artikel oor humor en Covid-19 by Therapy Route gepubliseer. Sy werk tans aan kinderverhale.
Louise is 'n sielkundige van beroep. Sy het in 2002 haar PhD in Kinder en Ontwikkeling Sielkunde voltooi en werk meestal met adolossente. Hulle geite en humorsin hou haar jonk en verwonderd. Sy werk ook met angs en Logoterapeutiese insigte. Aangesien sy al lank getroud is met Louis Prinsen en haar beroep vir 40 jaar beoefen, het sy wysheid en insig en gewone boereraat verkry om met haar kliënte te deel.
Louise is betrokke by 'n diggroep, maak kleipotte en speel lawaaierig saksofoon.
Skryf asseblief die profiel in narratiewe vorm en nie as 'n reeks feite ondermekaar nie, ten einde dit meer lesersvriendelik te maak.
Indien jy bereid is om 'n profiel te skryf oor 'n gestorwe digter, laat weet my asseblief by taljard.marlies@gmail.com]
Tags: Digtersprofiel, Louise Boshoff (Prinsen)
Nuwe Bundel. Johan Myburg: Narreskip
Oor hierdie Hertzogpryswenner se nuutste bundel sê Louis Esterhuizen: "Nog selde het ek 'n versameling gedigte teëgekom wat so volgehoue en voluit op satire ingestel is, in dié mate dat hierdie gedigte gunstig vergelyk met MM Walters se indrukwekkende digterskap. Bykans die totaliteit van menswees en menslike prestasie word in hierdie gedigte voor stok gekry: van die klassieke skrywers en mitologieë, tot die hedendaagse; so ook die visuele kunste en musiek.
Daniel Hugo sê: "Hierdie skip is – soos Lucas Malan se 'n Bark vir die ontheemdes (1981) – 'n nuwe versameling gedigte waarin hy à la Slauerhoff 'n onderdak of kajuit kan vind. Dit neem spesifiek die vorm aan van 'n "ship of fools". Die enigste manier om in Suid-Afrika te oorleef is dus om die geweld, korrupsie en onbevoegdheid van die politieke leiers en staatsamptenare satiries uit te beeld."
Binne die bestek van vier digbundels het Johan Myburg hom gevestig as een van die mees gerekende digters in die Afrikaanse digkuns; hoofsaaklik omdat elke publikasie van hom van 'n fyn vakmanskap getuig wat nie net sy eie nie, maar die totale digkuns verruim. Hy debuteer met Vlugskrif (1984). Sy volgende bundel, Kontrafak (1994) word met die Eugène Marais-prys bekroon. In 2008 verskyn die indrukwekkende Kamermusiek; 'n bundel waar die kamer die sentrale ruimte is waarbinne handeling afspeel. Benewens digter is Myburg ook 'n joernalis en kunskritikus. Hy woon en werk in Johannesburg, het filosofie, sielkunde en teologie en visuele kuns nagraads gestudeer.
[Protea Boekhuis 2022. PRYS: R240.00 (BTW ingesluit). FORMAAT: 137 x 213 mm. Sagteband. AANTAL BLADSYE: 112. ISBN (GEDRUKTE BOEK): 978-1-4853-1345-8]
Tags: Johan Myburg, Narreskip, Nuwe Bundel 2022
Nuwe Bundel. Elna van Niekerk: Die brug van ongesêde dinge
Die brug van ongesêde dinge
In hierdie digbundel skryf Elna van Niekerk oor die mitiese ontmoeting tussen mens en mens, mens en dier, mens en ding. Sy leef by-die-dinge en kyk met 'n vars oog na die wêreld en sy bewoners. Haar taalgebruik getuig van 'n fyn oor vir die klanknuanses en kleurskakerings van Afrikaans. Die digter Daniel Hugo noem Van Niekerk se debuut die opwindende werk van 'n selfversekerde digter.
[Turksvy Publikasies 2022. Prys R240. 110 bl. ISBN 978-0-620-97642-8]
Tags: Die brug van ongesêde dinge, Elna van Niekerk, Nuwe Bundel 2022
Nuwe Bundel. Anita van der Walt: Op die nerf af
Op die nerf af
Anita van der Walt
Die meeste gedigte in hierdie bundel het ontstaan nadat Anita van der Walt ses weke in 'n hoësorgeenheid op 'n ventilator in 'n medies geïnduseerde koma gehou is ná breinbloeding. Later van tyd het sy haar oë oopgemaak … en nog 'n bietjie later kon sy huis toe gaan. Sy kyk as 't ware met nuwe oë na die wêreld. Die gedigte getuig van verwondering oor die skoonheid van die lewe en die natuur. Sy skryf sowel beeldryke vrye verse as gedissiplineerde haikoes en tankas. Elke gedig is 'n verkenning en besinning in die kleine. Op die nerf af is 'n waardige vervolg op haar debuutbundel, Hierdie Maandag is abstrak van 2021.
[Turksvy Publikasies 2022. Prys: R240.00. 110 bl. ISBN 978-0-620-98568-0]
Tags: Anita van der Walt, Nuwe Bundel 2022, Op die nerf af
Nuwe Bundel. Elmarie Stofberg: digby
In hierdie boeiende debuutbundel word die aandag gevestig op die wesenlike kenmerke van objekte, mense en alledaagse ervarings soos die verloop van tyd, die wisseling in seisoene en verandering van landskappe. Dit is 'n vorm van abstraksie. Daar word so intens en digby na dinge gekyk dat dit heeltemal anders en nuut lyk. Die titel Digby sinspeel ook op die digter se abstrakte kunswerke wat by elke gedig staan. Die veertig kwatryne, waarin alles tot die essensiële gereduseer word, is verwant aan die digtheid en helderheid van Japannese haikoes.
dit was eers toe sy terugloop op haar eie spoor
tot waar die pad gevurk het
dat sy kon erken
sy het toe tóg die regte een gevat
[Turksvy Publikasies 2022. Prys: R250.00. 82 bl. ISBN: 978-0-620-98032-6]
Tags: digby, Elmarie Stofberg, Nuwe Bundel 2022
René Bohnen is kort na middernag op 24 Augustus 1958 in Kwazulu-Natal gebore. Sy matrikuleer aan die Hoërskool Estcourt, waarna sy B.A.(Tale) studeer aan die Universiteit van die Oranje Vrystaat. In 1980 behaal sy 'n Honneursgraad in Engels. Hierna werk sy vir twee jaar as navorser by die Departement Engels aan dieselfde universiteit, wat uitloop op die departement se publikasie An Interim bibliography of criticism of South African literature in English (Barbara Richter and René Bohnen).
Bohnen debuteer in 2000 met die bundel Spoorsny, wat A.P Grove in Beeld 'n "belangwekkende debuut" noem. Haar tweede bundel, In die niks al om verskyn in 2011 by Lapa. In 2017 publiseer Naledi haar derde bundel, Op die vingerpunte van die heelal.
Vóór enige bundels gebeur, doen sy lewenservaring op en werk sy grootliks in die mediese wêreld en met mediese terminologie, enersyds as praktykbestuurder en andersyds as dataverwerker vir Bestuurde Gesondheidsorg by groot fabrieke in Suid-Afrika. In die jare 1984 tot 2002 vertaal sy voubiljette en ander gedrukte materiaal vir farmaseutiese maatskappye, sowel as verskeie handboeke vir mediese studente, sielkundiges en personeelbestuurders. In 1994 is sy medeskrywer van 'n Engelse opleidingshandleiding vir winkelsbestuurders van 'n bekende groot winkelgroep in Suid Afrika. In die jare 2003 tot 2018 betree sy die vryskutmark en vertaal 'n handboek vir vroedvroue, artikels vir mediese publikasies en enkele artikels vir die bankwese.
In 2009 voltooi Bohnen 'n M.A. in Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Pretoria, onder leiding van Henning Pieterse.
Sy tree in 2010 tot 2012 as fasiliteerder op by kreatiwiteitswerkswinkels, by narratiewe terapiesessies, asook by spanbougeleenthede by die Universiteit van Johannesburg. In 2011 behartig sy die Kreatiewe Skryfkuns-module vir derdejaar studente aan die Universiteit van Pretoria.
Bohnen se verse is deur André P. Brink opgeneem in die "geblikte" Groot Verseboek. Enkele gedigte word voorgeskryf vir skole. Bohnen se gedigte verskyn ook in o.a. Vers en vrou, Die heel mooiste liefdesgedigte in Afrikaans, As die son kom oogknip, Woordreise en Om die aarde aan te haal en ander gedigte, asook in veelvuldige uitgawes van The Sol Plaatje European Union Poetry Anthology, Tydskrif vir Letterkunde en Karapaks. Gedigte is gepubliseer op die AVBOB webwerf, in beide Afrikaans en Engels. Engelse gedigte word opgeneem in Electric Juice, uitgegee deur Dye Hard Press, sowel as in Meandering Paths en Crossroads of the Century. Verskeie gedigte word geplaas op Litnet. Essays en kort sketse verskyn in Renaissance Magazine. Bohnen skryf artikels vir al die uitgawes van die tydskrif Pomp, onder redaksie van Hendrik Venter.
As lid van die Bekgeveg-span tree Bohnen op by Aardklop, die KKNK en Innibos kunstefeeste saam met digters Henning Pieterse, Danie Marais, Andries Bezuidenhout, Leon de Kock, Johannes van Jerusalem, Eugene Ashton en Jo Prins, onder andere. Sy tree ook op by die Woordfees.
Heerlike uitvloeisels uit die poësie is toonsettings. Die komponis Franco Prinsloo se toonsetting van Bohnen se "Walvisnota" wen die ATKV-prys vir voorgeskrewe komposisies vir gevorderde kore en word uitgevoer deur kore landwyd. Dit is verkrygbaar op die CD Vox Novus, op aanlyn musiekplatforms en ook op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=6kNDheVm26c
Sy wen in 2014 Versindaba se Lykdigkompetisie, met haar gedig "Peter Blum". In 2017 wen sy tweede prys in die Sol Plaatje European Union Poetry Competition. Verskeie ander gedigte wen pryse in kompetisies op Litnet en Versindaba. In 2013 wen Bohnen 2de prys in die plekgedigkompetisie op Versindaba, met die distopiese ekogedig "Nieu Bethesda 2020", wat deur die operasangeres Lisa Lorenz modern getoonset en gesing word by konserte in Zürich en Suid-Afrika. Dit is op die CD Mondverse beskikbaar, asook op YouTube, saam met foto's van die dorpie: https://www.youtube.com/watch?v=JHwROpEx238
Die sangeres Eva Mouw neem "Woensdagkind" op nadat sy dit pragtig getoonset het. Dit is ook op You Tube beskikbaar: https://www.youtube.com/watch?v=IP9oof3lDW8
In 2007 en 2008 is Bohnen deel van die paneel wat aan 'n reeks poësiebesprekings, Digterby, vir die daaglikse koerant Beeld hanteer. Sy skryf ook enkele resensies vir koerante soos The Natal Witness en Beeld. Van 2011 tot 2014 plaas sy bloginskrywings op Versindaba, oor alledaagse gebeurtenisse met digterlike assosiasies.
In 2015 word Cordis Trust se Orde van die Beiteltjie aan haar toegeken en in 2021 word sy op Cordis Trust se ererol geplaas vir haar bevordering van digkuns aan informele groepe.
Die Peel Street Poets in Hongkong verwelkom Bohnen se Afrikaanse én Engelse voorlesing van haar gedigte in 2016, by 'n wonderlike kosmopolitiese aand. Na 'n besoek aan Tilburg in 2017, waar sy die Wintersalon in't Wevershuisje as genooide digter bywoon, word Bohnen se gedigte in Nederlands vertaal deur Emma Crebolder, Theo Rikken en Vicky Franken. Van hierdie vertalings word gepubliseer in die Nederlandse tydskrif Terras (Nr 15).
As digter-fotograaf ondersoek René die verskillende moontlikhede van woord-beeldkuns. Sy werk steeds as vryskutfotograaf, skrywer, teksversorger en vertaler.
Tags: Digtersprofiel, Rene Bohnen
Ná die inwyding op 20 April 2022 van 'n besonderse kultuursentrum op Stellenbosch gesels Maryke van Velden met Marlise Joubert oor hierdie indrukwekkende projek van die Jannie Mouton Stigting. Ter agtergrond: Die perseel wat die Oude Leeskamer huisves, is reeds oor jare heen deur verskeie instansies gebruik; onder andere as landdroskantoor, skool, woonhuis, leesklub byeenkomste, argitekkantore, ensovoorts. In 2017 het die Oude Leeskamer die besit van die Jannie Mouton Stigting geword. Jannie Mouton het ruim bygedra toe die jaarlikse Versindaba feeste begin is. Daaruit het die Versindaba webblad mettertyd ontstaan.
Maryke van Velden en Mev. Deidré Mouton tydens die openingsaand
Marlise Joubert: Maryke, baie geluk aan die span by die Jannie Mouton Stigting met die opening van 'n besonderse kultuursentrum so in die historiese hart van Stellenbosch. Kan jy miskien vertel wat Jannie Mouton beoog het met hierdie kompleks en waarom? Watter rol vervul jyself by hierdie kultuursentrum?
Maryke van Velden: Marlise, die visie vir die Oude Leeskamer is om 'n toonaangewende erfenisbate te word. Dit word 'n nuwe tuiste vir Jannie Mouton se eie boek-en kunsversamelings, wat 'n soort fondasie vorm vir uitbreiding: beide op materiële wyse, maar ook as 'n platform vir ontluikende Suid-Afrikaanse skrywers en kunstenaars. Die fasiliteit bestaan uit vyf spesiale ruimtes, naamlik Jannie se Leeskamer, 'n kunsgalery, 'n skrywerswoonstel, die Jannie Mouton Stigting se kantore en De Eetkamer restaurant. Ekself dien as kreatiewe bestuurder by die Oude Leeskamer. Dit sluit onder meer die beplanning en beheer van uitstallings in.
MJ: Wat behels Jannie se Leeskamer alles? Hoe groot is die persoonlike versameling? Kan dit op enige dag gratis besoek word vir navorsing of dalk vir 'n paar leesure? Ek was nogal verstom oor die hoeveelheid digbundels in die versameling, wat my ook bring by die vraag of hierdie versameling konstant uitgebrei sal word met die jongste publikasies in die verskillende genres? Was Jannie Mouton 'n groot liefhebber van Afrikaanse poësie?
MvV: Jannie se Leeskamer is 'n pragtig gerestoureerde lokaal wat Jannie Mouton se lewenslange passie vir lees en vir boeke beklemtoon. Besoekers kan dit benut as stil leesruimte, of vir navorsingsdoeleindes. Die versameling bestaan uit 3000+ boeke, wat, as dit teenmekaar gestapel is, meer as 100m in bestek neem! En dit brei steeds stelselmatig uit. Jannie Mouton se groot liefde lê by Afrikaanse letterkunde, wat ook verklaar waarom die grootste gedeelte van sy versameling uit romans en uit digbundels bestaan. Hy het dikwels gedigte voorgelees aan familielede, of gaste by sy huis. Jannie se Leeskamer is oop vir die publiek op Dinsdae tot Saterdae-oggende.
Kunsgalery. vlnr: "Ingrid Jonker 1" deur Susqya Williams, "Untitled (Ecstacy 7)" van Wim Botha, "Crossroads" van Willie Bester.
MJ: Vertel ons meer oor die kunsgalery waar daar tans, as ek reg verstaan, skilderye hang wat uit Jannie Mouton se persoonlike versameling kom. Wat is die visie daarvoor? Sou kunstenaars in die toekoms ook hulle eie werke kan uitstal om te verkoop?
MvV: Die tentoonstelling wat tans wys (die eerste een by die Oude Leeskamer) is getiteld fonds|vonds, en sluit 'n verskeidenheid van Suid-Afrikaanse werke van ouds in, asook kontemporêre werke. Die konseptuele vertrekpunt vir hierdie tentoonstelling is uit Jannie Mouton se boekversameling opgediep; kunswerke wat uitgestal word, sluit teks in, óf tree in gesprek met bepaalde temas uit die boeke. Daar is twee baie spesiale werke (een skildery en een tapisserie) wat met vergunning geleen is uit Jannie Mouton se persoonlike versameling. Trouens, hierdie twee werke was voorheen in sy leeskamer by sy huis. Die uitstalling sluit aan by die algehele visie van die Oude Leeskamer galery: om visuele kuns in Suid-Afrika te bevorder en te ondersteun. Uitstallings (groep- of solo-) duur elk een kwartaal lank en word rondom temas saamgestel. Jannie Mouton se persoonlike kunsversameling sal in die toekoms ook in die fasiliteit se kunsargief bewaar word.
MJ: En dan is daar ook die Skrywerswoonstel wat enige skrywer se droom is om te benut. Ek sal graag wil weet hoe die keuring vir die gebruik daarvan sal geskied. Wat is beskikbaar in die woonstel? Kan skrywers byvoorbeeld aansoek doen om daar te werk. Of om klaar te skryf aan gedigte of 'n prosawerk. Wat is julle riglyne of kriteria? Is dit vir ongepubliseerde of gevestigde skrywers bedoel? Word aansoekers gekeur deur 'n paneel en volgens 'n voorlegging?
MvV: Ja, die Oude Leeskamer se splinternuwe Skrywerswoonstel is 'n geweldige aanwins. Ons is opgewonde om dit binnekort vir die skrywerspubliek te open. Die lokaal is geskep om as korttermyn woonplek te dien vir skrywers om sonder onderbreking skeppend te kan skryf in die afgesonderde en inspirerende ruimte van die Oude Leeskamer. Die woonstel sluit in slaapgeriewe, 'n badkamer, 'n skryftafel en 'n klein kombuisarea. Jannie se Leeskamer sal natuurlik ook bedags beskikbaar wees vir die skrywersgas om te benut, asook ons binnehof. Vergunning van gebruik vind op uitnodigingsbasis plaas. Fyner riglyne vir die gebruik van die skrywerswoonstel moet nog bepaal word.
In die Oude Leeskamer
MJ: Hierdie kompleks met die groot oop binnetuin tussen die kunsgalery en De Eetkamer restaurant daarnaas maak uiteraard voorsiening vir heelwat ander kultuuraangeleenthede. Oorweeg julle enigsins iets soos boekbesprekings, boekpraatjies, konserte, voorlesings, opvoerings en dies meer? Kan jy miskien ook kontakbesonderhede hier aangee, indien kunstenaars of skrywers julle wil nader vir meer besonderhede?
MvV: Dit is korrek, ja. Die binnehof is 'n lieflike ruimte. Hierdie ruimte word hoofsaaklik benut deur die restaurant, De Eetkamer. Ons sien wel uit daarna om verskeie dele van die fasiliteit aan te wend vir skrywersgesprekke, boekbekendstellings, werkswinkels, voorlesings en so meer. Navrae kan gerig word aan Maryke Van Velden, by maryke@oudeleeskamer.org. Ons webblad sal ook binnekort aktief wees, waarop meer inligting verkry sal kan word.
MJ: Baie dankie, Maryke. Mag hierdie sentrum nog diep spore trap in ons Afrikaanse letterkunde, 'n ruimte vir ontmoetings en kreatiwiteit.
Posted in Nuus / Briewe, Onderhoude, Uncategorized | Lewer kommentaar »
Digtersprofiel: Zandra Bezuidenhout
Zandra Bezuidenhout (née Bauermeister) is op 15 Junie 1945 in die Strand, Wes-Kaap, gebore, waar sy ook haar kinder- en jeugjare deurbring. Sy is 'n leerder aan die Laerskool Hendrik Louw wanneer haar eerste gediggie, "O skone lente!", in Die Jongspan verskyn. In 1962 matrikuleer sy aan die Hoërskool Hottentots-Holland, waarna sy in 1965 'n B.A.-graad met Afrikaans-Nederlands en Engels as hoofvakke aan die Universiteit Stellenbosch behaal. In haar finale jaar was sy lid van prof. DJ Opperman se letterkunde-laboratorium. Ná die verwerwing van 'n Hoër Onderwysdiploma aan UNISA in 1978 gee sy etlike jare onderwys, maar word uiteindelik 'n vryskut-taalpraktisyn.
Bezuidenhout sit later haar letterkundestudies in Afrikaans-Nederlands aan die US voort en behaal in 1993 die honneursgraad cum laude. Daarna voltooi sy in 1995 die Nederlandse komponent van haar magistergraad aan die Rijksuniversiteit van Leiden. Die studie word aan die US onder leiding van prof. Lina Spies aangevul met 'n skripsie oor die laatwerk van Elisabeth Eybers. In 1995 verwerf sy die MA-graad cum laude.
Ter voorbereiding van haar doktorale proefskrif bring sy twee navorsingsperiodes in Nederland deur. Met 'n sosio-literêre studie oor die eietydse poësie van vroue in die Afrikaanse, Vlaamse en Nederlandse taalgebiede verwerf sy in 2006 die DLitt-graad aan die US, met prof. Dorothea van Zyl as promotor. Tydens haar nagraadse studiejare werk sy as tutor en assistent aan die US se departement Afrikaans en Nederlands, en as navorsingsassistent en vertaler aan die fakulteit Opvoedkunde.
Sedert sy in 1994 ernstig begin dig het, word haar werk in letterkundige vakjoernale en op poësie-webwerwe gepubliseer. In 2000 debuteer sy met 'n solo-digbundel getiteld dansmusieke (Suider Kollege Uitgewers), waarmee sy in 2001 die Ingrid Jonkerprys verower. 'n Tweede bundel, Aardling, verskyn in 2006 by Protea Boekhuis, gevolg deur Derde gety, in 2021 uitgegee deur Human & Rousseau. Verskeie van haar gedigte word in Groot Verseboek (Tafelberg, 2000, 2008) en ander versamelbundels opgeneem, terwyl Engelse vertalings van haar verse in bykomstige publikasies verskyn.
Ondertussen publiseer sy literêre kortverhale, artikels en resensies, en word sy 'n medewerker aan die destydse rubriek "Taalskatkis" in Die Burger. As intravertaler was sy betrokke by die Afrikaanse Bybelvertaling van 2020, waarvoor die boeke Spreuke en Judas aan haar toegewys is. Hoewel sy ook algemene Engelse publikasies in Afrikaans vertaal, is sy merendeels verantwoordelik vir die Afrikaanse vertaling van Nederlandse romans, poësie, niefiksie en kinderliteratuur. Hiervoor is 'n werksverblyf in die Amsterdamse en Antwerpse vertalershuise verskeie kere aan haar toegeken. Sy is ook die samesteller en vertaler van 'n tweetalige bloemlesing getiteld Arsenaal van klank met gedigte van die Nederlandse digter Anna Enquist (Protea Boekhuis, 2006). Sy dra 'n hoofstuk oor hierdie digter by in Verbintenis en venster: die Nederlandstalige letterkunde van aanvang tot hede, Deel 2 (Van Coller et al., 2019. Van Schaik).
Bezuidenhout tree plaaslik en in die Lae lande op by kunstefeeste en ander literêre geleenthede, en neem deel aan vertalerslypskole. Sy keur en redigeer poësiemanuskripte vir uitgewers, maar sit ondertussen haar vertaalwerk voort. Sy is getroud met Gert Bezuidenhout en die egpaar het drie volwasse kinders.