'n Plan B
Drome is my vlug
Ek sit nou hier en dink aan die verganklikheid van die lewe - en die ouderdom. Dis nog nooit juis iets waaraan ek aandag gegee het nie. Mens word ouer, jy kan minder doen, jou vel is meer verrimpeld (en nog meer!), en daar is ’n paar skete en pyne. Gelukkig is ek nog vol energie, het goeie gesondheid (was laas in die hospitaal met die geboorte van my dogter 47 jaar terug) en my brein is nog so skerp soos ’n naald. My geheue ook.
Waaroor dit nou eintlik gaan is die feit dat ek artritis ontwikkel het in my duime. Ek sukkel om ’n speld van die lessenaar af op te tel en het so nou en dan pyn, veral in die winter. En daar’s swelsel. En ’n knopperige been wat ek net bokant elke duim kan voel. Andersins is daar nie probleme met my hande (of duime nie), ek kan nog goed soos bottels en allerhande dinge perfek hanteer en optel (oopmaak is nie meer so maklik nie en aartappels skil is baie moeilik) en ek kan nog my verfkwas en potlood vashou. En ek kan nog (vinnig) tik op my rekenaar se sleutelbord. Dit verg min duim-verbruik.
Nou hier’s die ding - wat gebeur die dag as ek nie meer my verfkwas kan vashou nie? As ek nie meer kan teken of skilder nie? As ek nie meer in my Joernale kan skryf nie? Dis waaruit my lewe bestaan - skilder. En tuinmaak. En herinneringe neerskryf. En wat gebeur die dag as ek nie meer daai dinge kan doen nie? Dis mos dan nou tyd om vooruit te dink en te besluit wat ek gaan doen indien so iets gebeur.
Nou, my pa het altyd gesê, moenie die bobbejaan agter die berg gaan haal nie. Maar my geaardheid neig bietjie na vooruit beplan, bietjie van ’n “control freak”, alles het ’n plek en alles moet reg wees. Daar’s altyd ’n plan B ingeval dinge bietjie verkeerd loop. En wat ek nodig het is ’n plan B.
Maar voor ons by Plan B uitkom, eerste van alles, ek glo in die doktrine van Louise Hay, dat al ons siektes en skete vanaf ons gedagte-patroon afkomstig is. En in haar boek “Heal Your Body with your Mind” is die oorsaak van artritis in ledemate as volg : “Arthritis in joints represents changes in direction in life and the ease of these movements.” Reg. Dit verstaan ek. Ons is nou op die ouderdom (ek is hierdie jaar 71) waar ons afgetree het en in die proses is om ons plot, waar ons al 42 jaar woonagtig is, te verkoop en kus toe te verhuis. Dis ’n groot verandering. Daar’s gedagtes van my tuin, al my diere, my hoenders, te veel goed in ’n groot 3-slaapkamer huis om saam te neem en wat van alles gaan word.
Die nuwe gedagte-patroon om aan te leer, volgens Louise, is, “I easily flow with change. My life is Divinely guided and I am always going in the best direction.” Lees weer, “Best direction”, nie “right direction” nie. My pa het ook altyd gesê, alles gebeur vir die beste. Mens kan nooit sê watter besluit is reg of verkeerd nie, dis net ’n besluit, maar wat jy met die besluit doen is wat belangrik is. En nou die dag het ek ook afgekom op hierdie pragtige gesegde : ♥ “I am not sad because it is over, I am smiling because it happened.”
I am smiling because it happened
Al my herinneringe is veilig, ek sal vir ewig dankbaar wees vir die lewe wat ek hier gehad het, die diere wat ek lief gehad het en wat vir my lief was, al die ondervindings en al die lief en leed. So, van hier af beweeg ek met gemak vorentoe in die beste rigting wat ek kan. En koebaai artritis.
Nou vir Plan B. Sonder artritis gaan ek nog verf en skilder en teken en skryf totdat ek ’n honderd jaar oud is. Ek gaan nog nuwe saadjies saai en plantjies in ’n stukkie grond plant, al is dit net in ’n potjie of twee. Ek gaan kaalvoet op die strand loop en skulpe optel, ek gaan saam met my dogter en kleinkinders rond kerjakker en nuwe dinge sien, nuwe dinge leer en nuwe dinge doen. En dit alles met ’n dankbare gevoel vir dit wat ek nog het wat perfek is.
Labels: artritis, plan b
Gedagte vir hierdie Sondag
Labels: gedagtes, sondag
Om ‘n tuin te plant is om te glo daar is ‘n môre…
…Blomme laat hul geur na op die hand wat hulle kos gee!
… en my tuin glo definitief daar is ‘n môre! Alles wat groei het nou klaar saad geskiet; die Kappertjies, albei die Wit en Swart Karee's, die Chondropetalum tectorum (large Cape Rush, een van die Restios) en selfs van die kaktusse – soos die blommetjies van die Rattail-kaktus wat naderhand kwyn en in ‘n saadjie verander en deur die wind in die tuin versprei word.
Rattail-kaktus in volle blom
Desember en Januarie, met hul lang sonnige dae, word beskou as midsomer. Dit is wanneer die laaste vroeg somerskleur van beddingplante, jaarplante, struike en rankplante wyk voor die geharde helderkleurige somerblomme en loofplante wat die hitte kan weerstaan en die tuin tot in die herfs kan deursien.
Daar is altyd baie tuinwerk – swaar reëns in ons somermaande kan grond wegspoel of laat vaspak so nou is die tyd om dit liggies met ‘n vurk los te maak en te bedek met ‘n los deklaag.
Die beddings is mooi reg gemaak en kompos bygevoeg
Februarie is die tyd wanneer ek kyk of daar muskiete in die dam, tussen die Varings, ander grootblaar plante en die hoenderhok is. ‘n Paar druppeltjies paraffien of olie tussen die plante sal hulle weghou en niks aan die plante doen nie. Vir die hoenderhok spuit ek ‘n eko-vriendelike muskietdoder.
Om van muskiete in my dammetjie ontslae te raak is ‘n ander saak. Ek kan nie paraffien of diesel gebruik nie, want ek het baie insekte soos Waterskerpioene, Naaldekokers en Waterkewers wat sal omkom as ek die water op hierdie manier behandel. So al genade is om ‘n paar maal ‘n jaar die hele dam leeg te maak, te skrop en vol te maak met vars water. Alle paddas word gevang, in emmers geplaas en later weer terug gesit. Ongelukkig word baie van die Waterskerpioene en -kewers ook uitgespoel, maar vind gewoonlik hul pad weer terug water toe. Die Naaldekoker-nimf is ook darem behulpsaam om die muskietplaag onder beheer te hou.
Geniet jou herfs en winter tuin-takies, maar moenie vergeet om jou tuin te geniet nie!
Labels: om 'n tuin te plant is om te glo daar is 'n môre, tuintake, tuintakies
Waarheen vlieg die tyd?
Ek weet dis 'n simpel vraag. Almal vra dit. Maar dis 'n gedagte wat by baie van ons opkom elke Nuwe Jaar. Dis dan wanneer ons besef hoeveel dinge ons wou doen, hoeveel dinge ons nie gedoen het nie en wat ons nag alles graag sal wil doen voor ons tyd op is.
'n Ou paspoort foto van 1985 (hier was ek 39)
Terwyl ek gister besig was om my rekenaar bietjie "skoon" te maak (dit gebeur elke nuwe jaar!), het ek op 'n ou paspoort foto van 1985 afgekom. My gedagtes het terug gevlieg na daardie jare - al die plekke waar ek gewerk het, die oorsese reis wat ek onderneem het, 'n besigheid (dekor-winkel) wat ek gekoop het, ons vorige plot wat ons besig was om te ontwikkel - en ek het besef daar was baie wat ek wel vermag het in die afgelope plus/minus dertig jaar. Die suksesse wat behaal is, die hartseer, die mooi tye, die moeilike tye, alles wat ons lewens vul en die moeite werd maak.
'n Onlangse foto van 201, ek en my kleiindogter
Deesdae sê ek dankie vir my familie, al die nuwe vriende wat ek gemaak het, my nuwe tuin (wel, my 12-jaar oue tuin), tyd wat ek in die natuur geniet, my gesondheid en elke nuwe dag wat gebore word.
Dinge wat ek nog wil doen? Daar's nie veel op my lys nie. Ek's gelukkig met dinge soos hulle is. Solank daar genoeg kos op die tafel is, solank ek so nou en dan met my kinders en kleinkinders kan praat (en ek sê 'nou en dan praat', want 'n ge-tekstery en FaceBoek boodskappe gaan my nie aan nie!), solank hierdie pragtige land van ons genoeg reën kry en solank die son elke oggend opkom, is ek gelukkig.
Die dinge wat ek nie gedoen het nie? Ek kan nou om't lewe nie aan enige iets dink nie!
Micky is pragtig en fotogenies en vet en plomp en sag om vas te hou!
Micky, my Bantam-kruis-Silkie hen
Elke oggend betree die trotse hoenderhaan die hoenderhok. Saggies soen hy nege van tien henne. Maar van die tiende hoenderhen pluk hy ‘n veer. So gaan dit aan van dag tot dag…. die nege gesoende hoenders is bly, en die tiende hoender dra die pyn geduldig.
Maar op die 14de dag het die hoenderhen nou genoeg van hierdie prosedure gehad en sy skree vir die haan: “Jy kom elke oggend breëbors hier ingestap en soen al die nege ander henne. Maar by my pluk jy ‘n veer! Wat's jou plan?!“
"Vir jou wil ek kaalgat sien, Skattie!"
at 04:46:00 No comments:
Labels: hen, hoender, kaalgat, micky
Lente en Aalwyne
Dis nou vir jou 'n ding! Ek het 'n paar navrae gehad om hierdie blog lewendig te hou! Baie mense het gesê hulle hou nie van WordPress nie, is nie daar geregistreer nie, so kan nie juis kommentaar lewer nie. Ek het ook na gister se Blogger statistieke gekyk (wat effens verskil van Google Analytics) en gister het 114 mense hierdie blog besoek. So hier's ek nou weer en ons sal sommer afskop met lente. Maar Blogger is nog steeds vol snert, elke nuwe pos kom dubbel uit met een as 'n "draft", wat mens dan moet uithaal. Ai.
"Aalwyn" potloodskets en waterverf in my Tuin-joernaal - Maree (Aloe ferox) Bitter Aalwyn
Hierdie Lente is/was definitief 'n bietjie snaaks. nes ek gedink het dis nou lekker warm, toe tref erge koue ons weer. Maar die Aalwyne het pragtig geblom hierdie winter, en elke winter stel hulle my nooit teleur nie met hulle pragtige blomme wat hou tot diep in die lente. Hulle is waarlik 'n lewens-redder vir al die voëls na die dorre winter, veral die Swart Suikerbekkie (Black Sunbird of, die nuwe naam, Amethyst Sunbird)), wat vroeg-winter al van die heerlike nektar gebruik maak. Ek het hierdie skets van een van my aalwyne in my Tuin-joernaal gedoen nadat ek opgemerk het hoe die bye ook om die blomme saamdrom om te drink. Die plant verskaf die meeste nektar na einde-winter se kant toe.
Vroeg-winter en die aalwyne begin net blom
Middel-winter en almal is in volle blom
Einde-winter en die blomme is vet en vol nektar
Lente en die Aalwyne is nou vol saad, 'n ware bewys dat lente uiteindelik hier is!
at 08:39:00 No comments:
Labels: aalwyn, aloe ferox, lente en aalwyne
Hierdie blog het verhuis
Hierdie blog het verhuis na "Net Nog 'n Paar Gedagtes" op WordPress. Vandat Google+ die wêreld begin oorneem het, gee Blogger deesdae soveel probleme dat ek daaraan dink om al my blogs oor te skuif na WordPress. Ek is nie 'n groot WordPress "fan" nie - tensy jy een van die betaalde templates gebruik, is daar nie veel waarmee jy kan speel sover dit uitleg en voorkoms aangaan nie, maar op die oomblik is dit verkieslik bo Blogger se veranderings en probleme. Indien dinge dalk verbeter op Blogger, sal ek daaraan dink om terug te kom.
Baie dankie vir almal se ondersteuning en, as jy lus is, sal ek bly wees om jou daar te sien!
This blog has moved to "Net Nog 'n Paar Gedagtes on wordPress". Eversince Google+ started taking over the world, Blogger has been giving endless problems, so much so that I'm thinking of moving all my blogs over to WordPress and closing my Google account. I'm not that great a fan of WordPress - unless you're using a paid template, there's not much you can do as far as layout and appearance is concerned - but at the moment it is preferable to all the changes and problems on Blogger at the moment. If and when things might improve on Blogger, I will think of coming back.
Thanks for all your support and, if you feel like it, I'd love to see you at my new home!
at 03:07:00 No comments:
Labels: blog het verhuis, blogger, blogger problems, wordpress
My plekkie en my omgewing
Ek woon in Tarlton, Gauteng, aan die grens van die Noord-Wes Provinsie in Suid Afrika, op 'n 8,5ha kleinhoewe, waar die natuur meeste van my sketse inspireer.
DIE OMGEWING TARLTON is geleë half-pad tussen Krugersdorp en Magaliesburg, grensende aan die 'Cradle of Humankind' (Wieg van die Mensdom) wat 'n 'World Heritage Site' verklaar is deur UNESCO in 1999, en is 50km Noord-Wes geleë vanaf Johannesburg in Suid-Afrika se Gauteng-provinsie.
Die gebied beslaan 474 vierkante-myl en bevat 'n komplekse reeks grotte, insluitende Sterkfontein-grotte, waar die 2.3-miljoen jaar oue fossiel Australopithecus africanus ("Mrs. Ples") gevind was in 1947 deur Dr. Robert Broom en John Robinson.
Die ondergrondse meer diep in die Sterkfontein-grotte, en wat die oorsprong van die Magaliesrivier is wat 15km verder by 'n oog in Maloney's Eye (sowat 5km vanaf Magaliesburg) uit die grond uitborrel.
Om en by 5km van ons af, is Maropeng, met 2500m² se uitstallings van fossiele en klip-gereedskap miljoene jaar oud, met 'n ondergrondse bootrit deur gange van soliede ys en voorstellings van vulkane en Antarktieka, restaurant, koffie-winkel en curio winkel. Maropeng bedoel "om terug te keer na die plek van oorsprong" in Setswana.
Nog een van die gange - Evolusie van die Mens
Omtrent 10km vanaf ons geleë is die 1400-hektaar Krugersdorp Wildtuin, met Wit Renosters, Buffels, Kameelperde, Seekoeie, Swart Wildebeest, Zebras en vele bokspesies, insluitende die raar Sable Antelope, Tsessebe, Elande, Waterbokke, Koedoes, Oryx, Rooi Hartebeeste, Blesbokke, Springbokke en Impala, met 'n spesiale 100ha afgekampte Leeu area in die middel van die wildtuin (waar die eienaar, Dirk Brink, so twee jaar gelede deur 'n trop leeus aangeval en verskeur is). Die wildtuin spog met die uitstekende Ngonyama Restaurant en offer ook ware Afrika verblyf.
'n Dam in die wildtuin waar ek al menigmaal skilpaaie of ander diertjies en voëls vrylaat.
Skuins oorkant ons plot is die welbekende Tarlton International Raceway, waar 'dragsters' die kwart-myl rekords verbreek en dorstiglik brandstof en buitebande verbrand!
Ons is ook omring deur vele volstruis-plase, vee-, groente- en blomplase, verskeie besighede, B & B's en bloekombome, wat aangeplant is vanuit Australia vir die gebruik van houtpale en -stutte in die vele myne in die omgewing.
Rustenburg is 'n uur se bestuur vanaf ons, Hartebeespoort Dam is so 40-minute ver en die 'Magalies Meander' strek vanaf Tarlton, deur Magaliesburg en deur Hekpoort, Vlakdrif, Maanhaarrand, Skeerpoort en tot by Hartebeeshoek, naby Broederstroom.
'n Pragtige gedeelte van Gauteng om woonagtig te wees!
Labels: my omgewing, my plekkie, tarlton