Coccidia (Coccidiosis): 'n oorsaak van diarree by honde en katte | Troeteldiere Huishouding
Koksidie ​​is klein protosoë (een-selle organismes) wat in die dermkanale van honde en katte woon. Hulle veroorsaak siektes die algemeenste by puppies en katjies jonger as ses maande, by volwasse diere wie se immuunstelsel onderdruk word, of by diere wat op ander maniere gestres word (bv. Verandering in eienaarskap, ander siektetoestande).
By honde en katte word die meeste coccidia van die genus genoem Isospora. Isospora canis en I. ohioensis word die spesie meestal by honde aangetref. Ongeag watter spesie teenwoordig is, verwys ons gewoonlik na die siekte as kokkidiose. As 'n puppy ouderdom, is hy geneig om 'n natuurlike immuniteit te ontwikkel teen die effekte van coccidia. As volwassene kan hy coccidia in sy ingewande dra, en die siste in die ontlasting werp, maar ervaar geen slegte effekte nie.
Hoe word koksidia oorgedra?
'N Puppy word nie met die coccidia-organismes in sy ingewande gebore nie. Die puppy is egter een keer gebore en word dikwels blootgestel aan sy ma se ontlasting, en as die moeder die infeksiewe siste in haar ontlasting vergiet, sal die jong diere hulle waarskynlik inname neem en sal coccidia binne die dunderm van die jong dier ontwikkel. Aangesien jong hondjies, gewoonlik dié wat minder as ses maande oud is, geen immuniteit teen coccidia het nie, die organismes in groot getalle reproduseer en die jong diere se ingewande parasiteer. Dikwels het dit ernstige gevolge.
Van blootstelling aan die koksidia in ontlasting tot aan die begin van die siekte is ongeveer 13 dae. Die meeste hondjies wat siek is aan koksidia, is dus twee weke oud en ouer. Alhoewel die meeste infeksies die gevolg is van verspreiding van die moeder, is dit nie altyd die geval nie. Enige besmette hondjie of katjie is besmet met ander hondjies of katjies. In broeiplekke, skuilings, dierehospitale, ens., Is dit verstandig om diegene wat besmet is van diegene wat nie isoleer te isoleer nie.
Wat is die simptome van kokkidiose?
Die primêre teken van 'n dier wat aan kokkidiose ly, is diarree. Die diarree kan matig tot ernstig wees, afhangende van die vlak van infeksie. Bloed en slym kan teenwoordig wees, veral in gevorderde gevalle. Ernstige geaffekteerde diere mag ook braak, eetlus verloor, dehidreer word, en in sommige gevalle sterf van die siekte.
Die meeste besmette hondjies wat die skrywers ondervind, is in die ouderdomsgroep van vier tot twaalf. Die moontlikheid van kokkidiose moet altyd oorweeg word wanneer daar in hierdie ouderdomsgroep 'n los stoel of diarree voorkom. 'N Mikroskopiese fekale eksamen deur 'n veearts sal die siste identifiseer wat 'n diagnose bevestig.
Daar moet genoem word dat stres 'n rol speel in die ontwikkeling van koksidiose. Dit is nie ongewoon dat 'n oënskynlik gesonde hondjie 'n paar dae later by sy nuwe huis kom en diarree ontwikkel nie, wat lei tot 'n diagnose van koksidia. As die hondjie minder as dertien dae by die nuwe tuiste was, het hy coccidia gehad voordat hy aangekom het. Onthou, die inkubasietydperk (vanaf blootstelling aan siekte) is ongeveer dertien dae. As die hondjie al verskeie weke by sy nuwe eienaar was, het die blootstelling aan coccidia waarskynlik plaasgevind nadat die dier by die nuwe huis aangekom het.
Alhoewel baie gevalle lig is, is dit nie ongewoon om ernstige, bloederige diarree te veroorsaak nie, wat lei tot uitdroging en selfs die dood. Dit is die algemeenste by diere wat siek of besmet is met ander parasiete, bakterieë of virusse. Kakidisose is baie aansteeklik, veral onder jong hondjies. Algehele kennels kan besmet raak, met poppies van baie ouderdomsgroepe wat gelyktydig geraak word.
Wat is die behandeling van koksidiose?
Gelukkig is coccidiosis behandelbaar. Dwelms soos sulfadimetoksien (Albon®) en trimethoprimsulfadiasien (Tribrissen®) was effektief in die behandeling en voorkoming van koksidia. Omdat hierdie middels nie die organismes doodmaak nie, maar eerder hul voortplantingsvermoë inhibeer, is die eliminasie van koksidia uit die dunderm nie vinnig nie. Deur die vermoë van die protozo om te reproduseer, word tyd toegelaat vir die puppy se eie immuniteit om die organismes te ontwikkel en te verwyder. Dwelmbehandelings van een tot drie weke word gewoonlik benodig.
Hoe word kokkidiose voorkom of beheer?
Omdat coccidia versprei word deur die ontlasting van draerdiere, is dit baie belangrik om streng sanitasie te oefen. Alle fekale materiaal moet verwyder word. Behuising moet so wees dat kos en water nie met ontlasting besoedel kan word nie. Skoon water moet te alle tye verskaf word. Die meeste ontsmettingsmiddels werk nie goed teen koksidia nie; verbranding van die ontlasting, en stoom skoonmaak, onderdompeling in kookwater, of 'n 10% ammoniakoplossing is die beste metodes om koksidia te vermoor. Koksidie ​​kan vries weerstaan.
Kakkerlakke en vlieë kan meganies koccidia van een plek na die ander dra. Muise en ander diere kan die coccidia inneem en wanneer dit byvoorbeeld deur 'n hond vermoor en geëet word, kan die hond besmet word. Daarom is insek- en knaagdierbeheer baie belangrik vir die voorkoming van kokkidose.