Bybelskool » Psalm 92 – Groots is alles wat U doen, Here
05 Jun2014 Psalm 92 – Groots is alles wat U doen, Here
Sommige gemeentes en Christelike organisasies het ‘n gebruik om elke sewende week ‘n sabbatsweek te neem. Dit beteken dat hulle vir ‘n week lank alle aand aktiwiteite van die gemeente staak. Dié tyd word dan gebruik vir familie- en gesinstyd weg van die georganiseerde aktiwiteite van die gemeente, iets wat die leiers in gemeentes natuurlik ook nodig het!
Jy kan gerus ook self gereeld ‘n spesiale sabbatsdag as geloofsgewoonte hou om jou te herinner aan die ritme van rus en werk wat die Here vir ons bedoel het. Hier is ‘n paar eenvoudige riglyne vir só ‘n dag:
Onthou: die gebruik van die sabbat is nie afhanklik van jou gereedheid om tot stilstand te kom nie. Ons kom nie tot stilstand omdat ons klaar is met iets nie. Ons doen dit omdat dit tyd is om tot stilstand te kom. Die gebruik van die sabbat is God se gawe aan jou vir ‘n herhalende gereelde tyd van rus, sodat jy Hom en jou mense kan geniet. Dit is ‘n tyd van wees, nie ‘n tyd van doen nie.
Gebruik die tyd om op intieme wyse met God en jou mense te verkeer. Gaan stap, hou ‘n piekniek, gaan kuier by vriende, skakel af van telefone en Internet gebaseerde kommunikasie, sit jou “to-do”-lysie weg tot die volgende dag.
Jy kan ook meer lees oor die sabbat in my bydrae oor Jesaja 56-57.
Vers 2-8 – ‘n Danklied: “Dit is goed om die Here te loof (dank – 2014 vertaling).”
Vers 9-10 – ‘n Belydenis: “Almal wat onreg doen, sal vernietig word.”
Vers 11-12 – ‘n Vertrouenslied: “Maar vir my gee U krag soos dié van ‘n buffel.”
Vers 13-16 – ‘n Verwagtingslied: “Die regverdiges sal sterk wees soos palmbome.”
Weereens gee dié indeling ‘n mens ‘n handige struktuur vir jou eie gebede: dank, belydenis, vertroue, verwagting.
Dank: “Dit is goed om die Here te loof” – vers 2-8
Daar is min dinge wat ‘n mens meer bewus maak van die teenwoordigheid van die Here as om in lofprysing en danksegging voor die Here te verkeer. Die woordjie loof in die 1983 vertaling is een manier om die Hebreeuse woord yā∙ḏā(h) te vertaal. Die 2014 vertaling het dank en dit kan ook bely beteken, hoewel dit dan gewoonlik met negatiewe sake geassosieer word. In die konteks beteken die woord dus loof of dank.
Die fokus is op God se liefde en trou, sy groot dade en alles wat Hy gedoen het. Trouens: “ Groots is alles wat U doen, Here, ondeurgrondelik u gedagtes.” Wie dit nie besef nie, is onnosel. Wie dit nie insien nie, het geen insig nie. Sulke mense sal daarom uitgewis word, al lyk dit asof hulle voorspoedig is (onthou Ps. 73!).
Let op hoe die Psalmis hierdie lof en dank met musiek voor die Here bring, met snaarinstrumente (‘n tiensnarige instrument word waarskynlik bedoel), harpe en liere. Dit is dus bedoel vir die volle vergadering van die geloofsgemeenskap.
Belydenis: “Almal wat onreg doen, sal vernietig word” – vers 9-10 Die lof en dank lei onvermydelik tot ‘n belydenis dat God se koningskap vir ewig is en dat Hy dit sal bewys in die feit dat onreg en dié wat onreg pleeg, God se vyande, uitgewis sal word.
Vertroue: “Maar vir my gee U krag soos dié van ‘n buffel” – vers 11-12
Daarteenoor staan die gelowiges wat kan getuig dat hulle krag het soos dié van ‘n buffel, dat God hulle toelaat om deel te hê aan die oorwinning oor Sy vyande, wat ook die gelowiges se teëstanders is. Vir hulle hoef gelowiges dus nie in vrees te lewe nie. Hulle dreigemente sal tot niks kom nie.
Verwagting: “Die regverdiges sal sterk wees soos palmbome.” – vers 13-16
Omdat die vertroue in God deur hulle ervaring bevestig word (vers 11-12), kan die Psalmis dus ook die verwagting en hoop uitspreek dat dit in die toekoms ook só sal wees. Hy gebruik die twee metafore van die krag van die palmbome sowel as die hoë seders van Libanon om hulle oorlewing en lewenskrag te beskryf. Omdat hulle die Here ken, sal hulle selfs in hulle ouderdom nog toeneem in krag, sodat ook dié getuienis sal laat blyk dat die Here regverdig is. Hy bly vir ons die onbeweeglike rots.
Die wonder van Psalm 92 lê aan die een kant in die struktuur wat dit vir ons gebede gee: dank, belydenis, vertroue, en verwagting. Dit is ‘n gebedsmodel wat soveel sin maak vir ons gebedslewe.
Aan die ander kant is dit die hoof Psalm vir die sabbatsweek (die fees van die weke) wat saamval met ons Pinksterweek. Dit herinner my dus daaraan om 1) tot rus te kom in die wete van God se liefde en trou, 2) om sy groot dade in herinnering te roep, 3) om my vertroue in Hom te bely en ook 4) my verwagting van sy regverdigheid uit te spreek.