Ons spysverteringstelsel kan beskou word as 'n chemiese verwerkingsaanleg. Dit moet in hul nuttige komponentdele 'n verskeidenheid verskillende 'voedingsbronne' afbreek wat elkeen 'n ander proses vereis. Die prosesse is dikwels teenstrydig:
? 'n alkaliese omgewing / 'n suur omgewing
? 'n dosis ensiem A / a dosis ensiem B
? Voorbehandeling in die maag / onmiddellike behandeling in die dunderm
Opmerklik, ons spysverteringstelsel kan hierdie prestasies uitvoer, maar nie gelyktydig nie. 'N Chemiese ingenieur sal sê dat elke voedingsstof op sy eie as 'n bondel behandel moet word.
Byvoorbeeld, 'n gemengde belemmering van was kan bestaan ​​uit vettige oorpakke en sy onderklere. Mens kan hierdie lading in batches hanteer omdat die vereiste prosesse strydig is. Ons weet dat die wasmasjien aan al hierdie vereistes voldoen, mits elke tipe was afsonderlik hanteer word.
Die voorafgaande oorweging lei tot die konsep om kos in groepe te eet, wat dieselfde chemiese en meganiese behandeling in die spysverteringskanaal verg. Dit staan ​​bekend as die beginsel van goeie kos kombinasie.
Vandag het ons die proses ingewikkeld en beskaamd gemaak deur nuwe soorte kos in ons dieet in te voer. Veral stysels, suiwelprodukte en vrugte met 'n drasties verdraaide suikerprofiel.
Voedsel kan geklassifiseer word, soos in die wasgoed, in die kategorieë wat onafhanklik oorweeg moet word. Die nuutste begrip van die biologiese prosesse gee die volgende belangrike resultate.
? Vrugte moet nie saam met enige van die ander kategorieë geëet word nie, veral proteïene. Vrugte moet op 'n leë maag geëet word.
1ste Rede: Vrugte word verteer in die dunderm, en moet nie opgehou word om in die maag te wag nie. As dit gebeur, sal hulle begin fermenteer, inmeng met ander verteringsprosesse, en hulle voedingswaarde het in gevaar.
2e Rede: Vrugte het 'n oorwegend suur natuur. Suur inhibeer ptyalinproduksie in die mond, dus strydig met styselbehoeftes en inhibeer maagsuurproduksie in die maag, wat dus teen proteïenbehoefte in stryd is.
? Proteïen / styselkombinasies moet vermy word.
1ste Rede: die menslike spysverteringstelsel is ontwerp vir die deurlaat van 'n hoë volume lae digtheid, maklik verteerbare voedsel, veral plantvoedsel, dit wil sê, vrugte, slaaie en groente. Stysels bied 'n probleem omdat hul spysvertering in die mond begin (met ptyalin). Hierdie vertering word deur die suur in die maag gestop en dan in die dunderm voortgesit, onder die werking van ensieme soos amilase wat deur die pankreas deur die pankreaskanaal afgeskei word.
Proteïene, en veral dierlike proteïene, bied nog 'n probleem aan. Hulle ondergaan 'n langdurige beurt en blootstelling aan die sure en ensieme wat in die maag voorkom. Dit kan 'n paar uur duur voordat die maag die gevolglike chimme in die dunderm vrystel. Die vertering gaan dan voort in die dunderm onder die werking van ensieme soos protease, wat weer deur die pankreas deur die pankreaskanale afgeskei word.
In teenstelling met die hoender, wat drie pankreaskanale het, is die enkele menslike pankreaskanaal 'n knelpunt. 'N Keuse moet gemaak word deur die pankreas oor watter ensiem eers uitskei. As die stysel / proteïen kombinasie hoofsaaklik stysel bevat (90%), of oorwegend proteïen (90%). dan is die keuse maklik, en vertering kan voortgaan soos die natuur beplan het. As dit pervers is, is die ete 'n gelyke mengsel van stysel en proteïen, dan word die ensiemafskeiding deur die pankreas versteur. Die onvoltooid verteerde oorblyfsels reis moeilik deur die spysverteringskanaal. Die hoogs gesofistikeerde masjinerie van ensiemaktiwiteit, hormonale terugvoer en voedingstofabsorpsie word versteur. Die balans van die dermflora word versteur. Slegte bakterieë vermenigvuldig. Nuttige bakterieë word ontmoedig. Die dermmuur kan poreus word, en soos vroeër beskryf, beweeg bakterieë, swamme (soos candida) en onverteerde voedseldeeltjies deur die bloedstroom, wat ongemak skep waar hulle ook al gaan. Dyspepsie, ulserende kolitis, lewerafwykings, demineralisering, depressie van die immuunstelsel, candidiasis, allergieë en algemene slegte gesondheid kan die gevolg wees.
Die spysverteringstelsel is ontwerp om hoofsaaklik op vrugte en plantegroei te werk. Vleis is meer problematies. Stysel is selfs meer so. Dit is eenvoudig nie 'n goeie idee om dit meer as een problematiese voedsel op 'n slag te gee nie. Hier word die probleem vererger deur die twee voedingstowwe wat teenstrydige behandelingsprosesse het.
2e rede: proteïene soos stysel veroorsaak ook die afskeiding van insulien. Wanneer stysels terselfdertyd ingeneem word, word insulienafskeiding vermenigvuldig. Al die slegte effekte van hiperinsulinemie word dus vermenigvuldig.
Erger, amper altyd, vet is teenwoordig in groot hoeveelhede proteïene. Hierdie vet word dadelik gestoor en verkieslik in die vetselle.
Laastens, laat ons dinge in perspektief hou. Daar is baie keer wanneer klein hoeveelhede proteïene in 'n styselbak ingesluit word. So is die geval met tradisionele Asiatiese kookkuns waar daar klein stukkies hoender, neute of vis in die rys is. Daarenteen is daar geleenthede wanneer daar klein hoeveelhede stysel in 'n proteïenskot is, soos 'n paar stukkies suikermielies in 'n tuna salade. Dit is onbelangrik, mits die stysel of die proteïen oorheers. Die probleem ontstaan ​​as die proteïene en stysels ewe gebalanseerd is en hulle veg vir mekaar. Dit is die geval met soveel van wat ons vandag eet. Byvoorbeeld, spek en eiers met pommes, hot dogs, hamburgers of kaas toebroodjies.
* Slaaie en groente vereis nie spesiale kombinasiemaatreëls nie.
* Olies en Vette benodig geen spesiale kombinasiemaatreëls nie.
Tydsberekening: Laat hierdie minimum tydperke na die maaltyd toe, as jy met 'n volgende ete na 'n ander kategorie oorskakel:
Na vrugte. 15 minute; Na Stysel, 1 uur: Na Sagte Proteïen (grootliks van groentesoort), 2 uur; na harde proteïen (hoofsaaklik van dierlike oorsprong), 3 uur.
Vrugte meng goed met Vrugte
Vrugte meng goed met Groente
Groente meng goed met Proteïene
Groente meng goed met Stysels
Stysels meng sleg met Fruit
Stysels meng sleg met Proteïen
Proteïene meng sleg met Stysels
Proteïene meng sleg met Vrugte
Die belangrikheid van klein en gereelde maaltye ('Browsing')
Die menslike anatomie is ontwerp om te werk met gereelde, maar klein hoeveelhede kos. Die werking van die maag, soos dit kos ontvang en verwerk, is nou bestudeer. Een ding is duidelik. Die maag funksioneer nie as 'n soort hekse ketel nie, waar alles wat by 'n maaltyd ingeneem word, almal saamgesmelt word.
Wat eintlik gebeur, is dat die eerste mondvolgies in die maagwand gly en aan die verre punt, die antrum, vestig. Hier vind spierwond plaas om die kos met die maagsap te meng.
Die volgende bondel gly ook in die maagwand af, hou deels daaraan vas en vestig bo-op die eerste bondel. Hierdie bondel kry ook goeie blootstelling aan die maagsap wat deur die maag afgeskei word. Aangesien die eerste bondel na die duodenum ontruim word, word die tweede aangedryf deur peristaltiese aksie om sy plek in die antrum te neem en omgekeer te word.
As jy op hierdie stadium ophou eet, het die vertering voortgegaan soos dit ontwerp is. Vir die meeste van ons is dit egter nie die einde van die saak nie. Ons is nou net op die hoofgereg. Miskien is dit biefstuk en friet. Hierdie gly in die maag. Onthou dat die eerste en tweede bondels die maag mure bedek het. Hierdie derde bondel vestig in die middel. Dit is nie in kontak met die maagsap nie. Dit is die geleentheid vir die vleis van die dier om te gooi en die aartappel te fermenteer.
Baie mense voeg dan belediging by besering deur vars vrugte-woestyn te eet. Dit sit bo-op alles wat jy geëet het. Die vrugte stilt rustig en veroorsaak nog meer gas en spysvertering.
Hier is belangrike redes waarom groot etes by die oorsprong van swak vertering en swak gesondheid is.
Daar word beraam dat die ideale volume van 'n ete nie meer as een en 'n half pennies is nie. Dit is die volume wat net die maag vul sonder om dit uit te strek. Verhoog die hoeveelheid tot twee pennies en die maag moet strek, maar binne aanvaarbare grense. Die meeste van ons in die oulike Wes was so gewoond om ons mae te oorvul dat hulle permanent gestrek en uit vorm gewees het.
Die les is dat ons klein maar dikwels moet eet - en altyd binne die beginsels van natuurlike eet!
Hierdie artikel is uit Natural Eating, uitgegee deur Geoff Bond. ? 2000. Herdruk met toestemming van die uitgewer, Griffin Publishing Group, www.griffinpublishing.com
Geoff Bond het grade in suiwer en toegepaste wetenskappe van die Universiteit van Londen in die 1960? S. In die 70? S en 80? S Geoff het baie jare lank onder mense in afgeleë dele van die derde wêreld gebly. Dit was daar dat hy sy begrip van menslike oorsprong en Pleistoseen-eetpatrone verdiep. Hierdie unieke, 30 jaarkursus van onafhanklike studie van "Voedingsantropologie" het gelei tot die ontwikkeling van die natuurlike voedselfilosofie, gebaseer op die strengste wetenskaplike navorsing. Besoek sy webwerf by http://naturaleater.com/ of kontak hom by [EMAIL PROTECTED]