Hansie en Grietjie… – Bali Drome
Hansie en Grietjie…
Mens sou maklik met 'eendag lank lank gelede…' kon begin. Want om op jou stap tussen ryslande deur kop te hou, het jy eintlik broodkrummels nodig. Maar soos met Hansie en Grietjie is daar dinge wat jou steeds gaan help om jou spoor byster te raak, ja. Nie net voëltjies wat jou padaanwysers gaan oppik nie, ook eende oppad werk toe.
Jip, in ñ ry sal jy hulle teëkom, goed gemanierd en voorbeeldig. Maar wag, dis ñ annerdag se storie…
ñ Stap deur die ryslande. Dit is werklik soos om in ñ storieboek prentjie in te tree. Kompleet met hekse (eintlik maar net voëlverskrikkers) en kastele (kleinerige tempels vir die rysgodin). Jou kop loop leeg, maak plek vir dinke gevul met groen drome. Want regtig, dit is groen in sy oortreffende trap, oraloor. Oralom. Jou kamera kan haas nie bybly nie, en jy struikel kort-kort oor ñ watervoor omdat jy nie jou oë voor jou óók nog kan hou nie. Jy vergeet die broodkrummel ding, en baie halfure later help die padkaart jou niks. Regtig niks.
En jy gee net oor. Soos my begeerte om my eie lewenspad net heeltemal vir God te kan oorgee, dis daai soort oorgee.
Jy wandel soms al in die rondte, en neem dieselfde uitsig twee maal af. Maar vir jou is dit weer ñ eerste. Soos die siekte wat mens binne sekondes laat vergeet…ek verwys na die fliek 50 FIRST DATES met Drew Barrymore. Kyk dit so een keer ñ jaar weer, en love dit weer en weer…
Iewers 'trap' jy ñ Balinese dorpie raak, en moet jy ñ nuwe "pc stick" in jou kop kry. "Oversharing" van die natuur, dit is wat gebeur.
Nooit ooit voel jy alleen of onrustig nie. Net verstom. Ek sukkel selfs soms om te verwerk wat ek sien. Dan gaan sit ek maar stil op ñ klip.
Ek glo nie dit is net maanskyn en rose om permanent hier te bly nie, nee. Hul politiek is beroerd. Daar is omkopery onder die polisie. Die eiland word plek-plek oorweldig deur nuwe ontwikkelings, en niemand hou kop nie.
Maar op ñ ryslanddag skakel die realistiese dinke af, en die 'voel' en 'sien' dinke neem voortou. Jou lyf kry die ritme van die wind, en jy probeer die mooi inasem.
Sodat dit kan bly. Sodat jy soms terug by jou eie huis in ñ stoel kan gaan sit, en die Bali asem uitblaas…En onthou.
Author travel460Posted on Oktober 18, 2016 November 1, 2017
7 thoughts on "Hansie en Grietjie…"
Oktober 22, 2016 om 4:54 vm
Jy oortuig my al meer en meer: Bali is 'n plek om te besoek!
Oktober 22, 2016 om 7:28 vm
Jy is so reg Toortsie, kom volgende keer saam. Ons sal ñ "ball" hê! Lekker naweek vir jou. Una.
Oktober 22, 2016 om 7:30 vm
Oeee lekkerrr! 🙂
Oktober 22, 2016 om 9:38 vm
ñ Vraag. As ek fotos van Google Images gebruik in my blog, wat moet ek byskryf?
Oktober 24, 2016 om 12:24 nm
Dit is waar, daar het ek kilometers gestap sonder weet van paaie en nooit alleen of bedreig gevoel nie. Net een wees met die Bali ritme.