Die koste van ouer wees - ivfbabble
Finansies, Frankryk en IVF, Tuis, Jou verhale
Ons is almal bewus van die poskode-lotery rondom befondsing vir vrugbaarheidsbehandeling. Die wrewelrige proses om mense se reg om ouer te word, te skei, afhanklik van waar hulle woon.
Gelukkig vir ons het ons plaaslike CCG drie IVF-ronde aangebied.
Ongelukkig vir ons, die feit dat Steve al 'n Vader was, het beteken dat ons plaaslike CCG gevoel het dat ons nie dieselfde reg verdien as ander in ons omgewing nie.
Dit laat my bloed kook net as ek daaraan dink.
Die poskode-lotto is op sigself onregverdig en onregverdig, maar gooi hierdie bykomende straf in die mengsel en ek is omtrent seker dat iemand êrens nie wil hê dat ek 'n ouer moet wees nie.
Steve was vrugbaar, hy het 'n dogter wat, hoewel dit nie waarborg dat hy weer sal kan swanger word nie, daarop dui dat enige probleme waarskynlik by my sou wees. Toetse het ons teorie bevestig en daarom het Steve geen hulp of ingryping nodig gehad om ouer te word nie.
My liggaam aan die ander kant suig!
Ek het twee ineengeslane buise, polisistiese eierstokke en ek ovuleer nie, wat beteken dat ek mediese hulp benodig om swanger te word.
Dit beteken tog dat dit MY is wat die finansiering benodig? Nie die VSA nie, Steve kan sy werk net goed doen, ek het die hulp nodig, ek het ingryping nodig, ek het die duur mediese hulp nodig. Ongeag wie my maat is of hoe vrugbaar hy is?
Ek was nie swanger nie. Niemand noem my 'Mamma' nie.
Die kwalifikasiekriteria vir befondsing behandel u as 'n paartjie en daarom sluit die uitsluiting van vorige kinders in of die kinders van u en / of albei van u is.
Dit lyk asof die strop om my nek al hoe stywer word. Die woede versmoor my en verhonger my liggaam van enige goedheid wat daar mag wees.
IVF was genoeg, sielkundig en emosioneel, maar het finansies in die mengsel gesit en dit raak so oorweldigend dat ons eenvoudig nie 'n oplossing kan sien nie.
Selfs as ons die geld vir hierdie ronde kon vind, wat gebeur as hierdie ronde misluk? Hoe betaal ons vir die volgende een? £ 10 XNUMX is moeilik genoeg om die eerste keer te vind. Wat de hel gaan ons doen?
Paniek het my in stormloop oorwin, nie eers om die woede te verdun nie, maar genoeg om die negatiewe waas rondom my te versterk
Die finansiële las was baie swaarder as enige ander hartseer wat ek in hierdie stadium ervaar het. Die vrees vir IVF self hoef immers nie binnekort in die gesig gestaar te word nie, ons moes eers die geld opspoor. Daar was geen punt in my om my te bekommer oor 'n proses wat ons nog nie kon bekostig nie.
Ek het gepenaliseer en geviktimiseer.
Hoe kan iemand die ongelykheid rondom finansiering regverdig? Hoe kan my huweliksmaat se situasie en / of my verhoudingsdinamika bepaal dat ek minder geregtig was om ouer te wees as iemand anders?
Ons het die appèlproses ondersoek, maar ons konsultant het aangeraai dat hy in sy 40-jarige loopbaan nog nooit 'n suksesvolle appèl geken het nie, en dat die appèlproses self ongeveer. 12 maande.
Ongelukkig was die tyd nie 'n luukse wat ek en Steve kon bekostig nie, en na 6 jaar van TTC was geduld nie 'n eienskap waarmee ons geseën is nie. Ons het besluit om nie teen hierdie onregverdigheid te appelleer nie.
Ons het ons huis verkoop en soveel as wat ons kon bespaar
Gelukkig het ons daarin geslaag om die siklus te finansier met die hulp van ons familie en vriende.
Maar dit laat u werklik besef dat DIE STELSELS ONREG IS.
Die begeerte van onvrugbare paartjies om ouers te wees, word bevoordeel deur oordeel en diskriminasie wat hul behoefte en reg kategoriseer, afhangende van hul ligging en gesinsdinamika.
Dit bewys ook dat baie mense, as dit kom by 'n kind, alle opsies finansieel en emosioneel sal uitput om 'n weg rondom 'NEE' te vind.