Afrikaans: Deur te let op die wyse waarop die term Umwelt beslag gekry het binne die biologiese denke van die twintigste eeu word ’n mens herinner aan die Kopernikaanse omwenteling ten gunste van die “subjek” wat in die moderne filosofie ingetree het. Oorspronklik besit die term Umwelt ’n ruimtelike konnotasie. Daarom lê ’n analise daarvan ’n interdissiplinêre verweefdheid bloot wat die grense van enige spesifieke dissipline te bowe gaan. Hierdie interdissiplinêre oorweging open die weg vir sistematiese perspektiewe teen die relevante historiese agtergrond, spesifiek die Umweltlehre van Jakob von Uexküll. Hy het (in aansluiting by Kant) die nosie van ’n “subjek” in biologiese navorsing aan die orde gestel. Hierdie bydrae word beoordeel in die lig van terme soos bio-milieu and bio-sfeer in terme van die talle subjek-objek relasies wat in die natuur (beide binne die ryke van plante en diere) aangetref word. Hierdie oorwegings belig argumente op grond waarvan die ongekwalifiseerde toepassing van die begrip Umwelt op die menslike ervaring bevraagteken moet word.