"In die harte van mense vandag is daar 'n diep verlange na vrede. Wanneer die ware gees van vrede deeglik oorheersend word, word dit 'n innerlike ervaring met onbeperkte moontlikhede. Eers as dit regtig gebeur, wanneer die gees van vrede ontwaak en besit neem van mans se harte, kan die mensdom gered word om te vergaan. ' - Albert Schweitzer
"Vrede is nie 'n verhouding van nasies nie. Dit is 'n geestestoestand wat deur 'n kalmte van siel teweeggebring word. Vrede is nie net die afwesigheid van oorlog nie. Dit is ook 'n gemoedstoestand. 'N Volhoubare vrede kan slegs vir rustige mense kom.' - -Jawaharlal Nehru
Die grootste wapen van massavernietiging is die houding van militarisme in die menslike gees. Die missiele en bomme uit hierdie arsenaal is dodeliker as enigiets wat ons in sleepwaens en bunkers en silo's kon vind. Hoeveel wapens ook al gevind kan word, alhoewel baie vernietig kan word, sal daar tien meer verskyn vir elkeen wat verdwyn. Ons sal nie veilig wees voordat die houding van militarisme ontbind is nie; ons sal nie veilig wees voordat die houding van ware vrede geskep word as die oppergesag van die wet vir mense en nasies nie.
Die menslike ras het op hierdie presiese punt gekom: verandering, of vergaan. Daar is geen middelgrond nie. Wapens van massavernietiging versprei soos giftige wolke in die gedagtes van soveel mense wie se mag die beskawing dwarsoor die wêreld bedreig. Verander, of vergaan. Laat ons verander. Ons weet al van militarisme; ons weet alreeds van hierdie barbaarsheid. Ons weet nog nie van vrede nie. Laat ons dus leer en dan verander.
Die dringendste vraag
Daar is geen dringender vraag as hierdie nie: Hoe kan ek vrede maak? Hoe moet ons geweld met gewelddadigheid ontmoet, oorlog met vrede ontmoet, vrees met liefde ontmoet, haat met deernis ontmoet? Hoe moet ons die houding van militarisme afbreek en die gesindheid van vrede, binne ons eie denke en binne die samelewingstruktuur, installeer? Dit is eerstens 'n keuse, 'n besluit, 'n verbintenis, 'n standpunt.
In hierdie oomblik waarin die wêreld sidder en wankel van booswigte en gewelddadige oortuigings, moet ons tot vrede roep, staan ​​vir vrede en optree vir vrede. Ons moet slegs vrede aanvaar. Maar eers moet ons self vrede word, nie 'n idee of beeld van vrede nie, nie die retoriek van vrede nie, maar werklike vrede, die vrede waarin geweld nie kan ontstaan ​​nie, die vrede waarin die houding van militarisme nie kan voortbestaan ​​nie.
Ons moet daardie vrede soek, daardie vrede ken en daardie vrede word. Hoe doen ons dit? Ons kan dit doen deur begrip, en deur besinning, en deur empatie. Ons moet dit al verstaan is vrede. Dit word die siel genoem, en dit word almal in gelyke mate gegee as 'n vlam van die vuur van die Skepper, vol liefde en vreugde - dit is die siel en dit is vrede. Ongeag wat ons verstand mag sê, ongeag wat die nuus van vandag mag sê, ongeag wat die samelewing mag sê, vrede is die wesenlike aard van alle mense.
Dit is die wrede ironie van ons tyd en die menslike toestand: binne elkeen van ons is die liefdevolle en vreedsame vlam van die Skepper, en tog aanvaar ons geweld en oorlog asof hulle so natuurlik soos sonlig is. Hulle is nie. Dit is 'n afwyking, 'n siekte; en die medisyne ervaar die werklikheid van die siel. Ons kan nie ons pad na vrede doodmaak nie. Ons kan nie ons pad na veiligheid bombardeer nie. Ons moet verstaan ​​dat vrede binne die siel van alle mense bestaan.
Betree die stilte: vind en leef uit die siel
Hoe vind ons ons weg na die siel? Hoe leef ons vanuit die siel? Ons moet diep nadink oor die aard van die gees, ons moet diep nadink oor die aard van gedagtes en oortuigings. Al lyk dit onrealisties, moet ons dit doen. Ons moet kennis neem van die stilte wat op ons wag net onder die verstrooide oppervlak van die gees. Ons moet saam in stilte sit. Ons moet saam met ander in Stilte saamwerk. Ons moet die stilte die haatlike misleidings van demagogie laat verlig en verander. Dit is hoe ons die siel binnegaan.
Ons moet leer om stil te wees, en binne hierdie stilte was ons onsself skoon van woede, vrees en haat. En ons moet ons oortuigings oor die self en ander bevraagteken, ons moet ondersoek instel na die oorsprong en aard van woede en vergelding, van vrees en vyandigheid. Ons moet met een woord wys word, soos die manier waarop bome verstandig is, en gletsers en getye. Ons moet wys word, soos woestyne en berge: stil, diep, majestueus.
Deur hierdie stilte binne te gaan, ontdek ons ​​ons siel, en binne die oneindige skoonheid van ons siel, ken ons vrede, word ons vrede. Ons moet dit nou, vandag en môre en elke dag doen vir die res van ons lewens: ter wille van ons en ter wille van ons gesinne, ons gemeenskappe, ons wêreld.
Maar moenie mislei word nie: stilte is nie passief nie. Stilte is nie swak nie. Stilte is nie stom nie.
The Mind and Heart of The Universal Soul
Die stilte waarvan ek praat, is die verstand en hart van die universele siel: dit is aktief, sterk en hard. En dit is rustig. En dit is onoorwinlik. As ons werklik vreedsaam binne raak, sal ons vrede skep sonder.
Dit is die werk wat ons almal moet doen, nou en vir die res van ons dae. Daar is geen groter werk as dit nie. Daar is geen groter welvaart as hierdie nie. Daar is geen groter filosofie as dit nie. Daar is geen groter veiligheid as dit nie. Daar is geen groter geregtigheid as dit nie. Daar is geen groter bydrae as hierdie nie. Daar is geen groter waarheid as dit nie.
U hoef nie my woord daarvoor te neem nie. U weet dit self. U weet dit nou, rus in u siel, rus in die diepte van u wese. Hier vind ons mekaar. Hier vind ons ons verlore liefde en deernis. Hier, in hierdie diepte, vind ons daardie waarheid wat buite verskille is, buite dogmas, bo regverdigings. Dit is die universele siel, en sy gesig skyn van skoonheid, sagtheid, liefde, medelye, vergewing. Maar bowenal skyn dit dieselfde in alles, en ons moet leer om dit as 'n lewende waarheid te voel.
Ons wêreld waag die risiko om hierdie siel te verloor, as ons dit nie in onsself vind nie en as ons dit nie doen nie, staan ​​en beweeg en praat en handel ons in die wêreld met die volle gewig en maat en krag van hierdie siel wat weer binne ons eie diepte gevind word. waar die Skepper dit geplaas het.
Staan vir vrede, praat vir vrede en skep vrede
Moenie mislei word deur die skril stemme wat u vrese aanroep en u aanspoor tot oorlog, tot geweld, tot brutaliteit nie. Moenie dit doen nie. Draai weg van hierdie geraas en betree die Stilte van u siel. Deur hierdie plek binne te gaan, vind dan nuwe monde en nuwe woorde, nuwe hande en nuwe aksies, nuwe harte en nuwe deernis. Laat die kinders wat op hemelse gebied wag, skielik gelukkig wees oor die vooruitsig om na die aarde te kom.
Laat ons nou besluit om elke dag die diepte van Stilte in te gaan, laat ons besluit om ons verstand en hart in hierdie stil waters te suiwer, laat ons besluit om alle woede en haat en vrees in hierdie stil waters weg te was, sodat ons die vrede kan vind , die liefde, die vreugde wat binne ons is en dat ons hierdie siel-skatte vryelik met mekaar deel in vriendskap en wedersydse respek.
Laat ons bevestig dat ons vrede het, en met die wete dat ons vrede is, laat ons ook bevestig dat ons sal staan ​​vir vrede, sal praat vir vrede en vrede sal skep in elke uur van elke dag.
Alhoewel daar 'n groot leër is van diegene wat geweld verkies, moet ons 'n nog groter leër skep van mense wat vrede verkies. Sodra ons ons weg gevind het na die geestelike hart, in die stilte van die siel, in die denke van God en dan na eenheid met die hele lewe - het ons geen ander keuse as om in vrede te leef nie.
© 2002, deur Robert Rabbin.
Robert Rabbin is 'n skrywer, spreker en geestelike aktivis. Hy is die skrywer van talle boeke en artikels en die skepper van TruthForPresident.org, 'n aanlyn spirituele aktivisme-bron. Hy is ook die skrywer van Echoes of Silence: Awaking the Meditative Spirit. Vir meer inligting, besoek gerus www.radicalsages.com. Robert is vroeg in Desember van 2017 oorlede.
Kyk na 'n onderhoud met Robert Rabbin:
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Van verlange na vrede tot vrede en vrede