Die meeste stowwe met hierdie tipe struktuur het nogtans meestal 'n effens verwronge kristalrooster wat 'n laer simmetrie het. Dit geld ook vir die mineraal perovskiet self wat 'n ortorombiese struktuur het.
Stowwe wat 'n ABX3 stoigiometrie en 'n onverwronge kubiese perovskietstruktuur het is taamlik seldsaam. Voorbeelde is CaRbF3 en SrTiO3. Strontiumtitanaat het 'n kubiese sel met 3,905 Å en ruimtegroep Pm3m. Die atoomposisies is:
Die A-ione is meestal taamlik groot en word deur 'n kuboktaëder van 12 anione omring. Die B-ione is kleiner en het 'n sesvoudige, oktaëdriese omringing.  Hierdie struktuur kan van die kubiese digpakking van anione afgelei word deur 1/4 van die anione deur die A-ioon te vervang en 1/4 van die oktaëderholtes met B-ione te beset. Die ReO3-struktuur kan van die perovskietstruktuur afgelei word deur die A-ione weg te laat.
Die Ca-ioon in CaTiO3, die eintlike mineraal perovskiet, is kleiner as die Sr-ioon. Dit is eintlik te klein vir die holte met 12-omringing. Dit lei tot 'n verwronge struktuur met gekantelde TiO6-oktaëders. By hoër temperature verander die drie kantelhoeke en by 1512(12) K vind 'n eerste orde-oorgang na 'n stuktuur met hoër simmetrie plaas (ruimtegroep I4/mcm), wat net een kantelhoek het wat nie 0 ° is nie. Hierdie kantelhoek gaan daarna ook geleidelik na 0 ° en by 1635 K word die stof kubies met 'n onverwronge stuktuur. Hierdie tweede oorgang in van die tweede orde.