September 9, 2012 September 9, 2012 netjane3 Kommentaar
Was. Verlede tyd. Dit wat verby is
September 6, 2012 September 6, 2012 netjane4 Kommentaar
Ek is laasweek met ‘n suckerpunch gevang. Ek het gedink ek sou daaroor kom, dat ek in die eersteplek nie die hou so in my hart moes gevoel het nie. Liefie meen ek moes dit in die eersteplek nie as ‘n hou ervaar het nie.
Die firma waarvoor ek gewerk het (en as ek dit so stel klink dit stupid, soos “net ‘n werk”), maar dit was vir my meer. My eerste werk, mense waarvoor ek baie lief geraak het en omgegee het, die plek waar ek ure van my tyd en hart ingesit het en waar ek en die firma so saam-saam groot geword het, het hulle 10de bestaansjaar onder hulle huidige naam en in hulle “nuwe” kantoor gevier. Die viering het saammet lentedag geval.
Ek het dit op Facebook gesien. Ek is nie genooi nie. Liefie sê toe heel verbaas (in so ‘n stadige stemmetjie, asof hy met ‘n stout kind wat nie wil luister nie praat) : “but you_don’t_work_there_anymore”. My redenasie was dat so ‘n viering ‘n groot ding is, dat ek nog op goeie voet met die kantoor is, dat daar baie mense was wat nie daar werk nie en dat ek (in my nederige opinie) ‘n groterige rol by die kantoor gespeel het en dat mens nie na die toekoms kyk sonder om darem erkenning aan jou verlede te gee nie. “I used to be important there” sê ek vir Liefie. Hy rol sy oë. “W-A-S” antwoord hy my, ewe op Afrikaans.
Wel, as as verbrande hout is, is was seker doodgeblaasde kerse.