#BrusselsAttacks: Israel en Europa na Brussel - watter insigte kan ons deel? - EU verslaggewer
Kan Israel 'n bron van advies aan Europa in die volgende fases van die oorlog teen terreur? Die antwoord is 'n besliste ja, as 'n basiese voorwaarde voldoen word, skryf Kol (res.) Dr. Eran Lerman.
Israel moet versigtig voor die aanbied van advies aan ander. Ons het immers het ons deel van foute in hierdie oorlog. In 'n sarsie van optimisme in die vroeë 1990s, byvoorbeeld, 'n paar van ons beste en helderste is daarvan oortuig dat 'n berugte twee-faced heining-sitter soos Yasser Arafat kan vertrou word om op te staan ​​om Hamas. Ons het baie geleer sedertdien, maar dit beteken ons nie die reg om af te praat met Europeërs wat vind dit verstaanbaar moeilik om hul eie verwagtinge te werp, en 'n paar van hul norme, ten einde aan te pas by meer wrede werklikhede. Om van hulp te wees, moet ons sensitief wees vir Europese behoeftes en beperkinge wees.
(In hierdie konteks verwys "Europa" na die relevante vestigings in individuele EU-lidlande en, tot 'n sekere mate, by die NAVO-hoofkwartier. EU-liggame as sodanig het byna geen institusionele kapasiteit as dit kom by intelligensiewerk en die toepassing daarvan teen terroriste nie. bedrywighede).
As Europa aan die oorlog teen terreur te wen, sal dit geen alternatief het as om sy aanhoudende post-Koue-Oorlog ingesteldheid te laat vaar en te erken dat daar inderdaad 'n oorlog te veg. Die terreurveldtog dit gesigte is die werk nie misdadigers nie, maar van 'n vyand, 'n term wat die gelukkige post-1990 kontinent het byna vergeet.
Hierdie vyand is nie die Islam of die Arabiere per se. Dit is 'n moderne revolusionêre weergawe (of perversie) van die godsdiens van Islam, polities gevorm in 'n sjabloon grootliks geleen van Europese twintigste eeu totalitarisme. So 'n begrip vereis veranderinge in wetlike houdings, in opvoedkundige perspektiewe, in politieke dinamika, en bo alles, in die opbou van (en besteding aan) verbeter intelligensie en operasionele vermoëns.
In Israel, het ons geleer-op die harde manier, deur middel van die stryd-op verskeie maniere benader die probleem van geweld, maksimalistiese Islamisme. Die lesse wat ons geleer het kan aangepas word vir gebruik in Europa te wees, ten spyte van die ooglopende verskille. Daar is, in die besonder, belangrike konseptuele lesse wat kan en moet gedeel word.
Eerstens hier onder is die behoefte aan omvattende, veelsydige en deurdringende intelligensieversameling. Dit vereis 'n kombinasie van verskeie elemente. Daar moet bowenal effektiewe Sigint (seinintelligensie) wees, wat in die hedendaagse wêreld hoofsaaklik die monitering van kommunikasie op die internet beteken, asook meer tradisionele afluister.
Tweedens moet daar uitgebreide, maar oordeelkundige en intelligente data-ontginning in oopbronmateriaal wees, 'n metode wat opmerklik nuttig kan wees as die regte vrae gevra word en die werk nou aansluit by ander "all source" -materiaal.
Derde, moet daar 'n sterk Humint element (; dit wil sê, loop agente en indringende terreur ringe menslike intelligensie) wees.
Humint is 'n moeilike, maar noodsaaklike komponent op intelligensie werk; en om te oordeel deur onlangse ondervinding, heel moontlik, selfs binne die geheimsinnige Islamitiese staat organisasie.
Vierde, daar moet 'naby kruis-nasionale samewerking tussen relevante agentskappe wat verskillende stukke van die legkaart te hou nie.
Vyfde, is 'n sterk en toegewyde korps van ontleders wat vereis word; mense wat nie bang is om die waarheid te praat aan bewind.
Dit is waar dat 'n sekere mate, 'n paar van hierdie behels die noukeurig gemonitor en wettig goedgekeur skending van individuele regte. Maar daarin lê 'n belangrike punt. Ons kan en moet help om mekaar te erken dat alle basiese regte, waaronder die reg om huis toe te kom in een stuk menslike; bang om te loop in jou eie dorp; en om veilig te vlieg na jou bestemmings-behoefte om gerespekteer word. Dit kan slegs bereik word indien die owerhede weet wat hulle doen.
Goeie intelligensiedienste is duur en dit vra hoë kwaliteit mannekrag. Tog is dit juis hul vermoëns wat vrye samelewings in staat stel om nie net veilig te leef nie, maar om dit te doen sonder om te verval in groot groothandeling en agterdog teenoor elke Moslem onder hulle. Israel bevat 'n aansienlik groter deel Moslems as België of Frankryk, maar Israel se veiligheidsmaatreëls het die voorkoms van terreuraanvalle deur Israeliese Moslems redelik laag gehou. Israeliete is dus in staat om, ondanks baie uitdagings, relatief normale lewens te lei.
Liberale, wat tradisioneel 'n diepe vermoede koester van magtige en geheimsinnige intelligensie-agentskappe, verwar die idee van noukeurige toesig dikwels met die gevaar van 'rassistiese' profilering. Maar soos Israel se ervaring toon, werk dit andersom. Sodra u vertrou dat u veiligheidsdienste die planne van 'n dodelike minderheid monitor en vervul, word dit makliker om te vermy om alle Arabiese of Moslemgemeenskappe met dieselfde kwas te teer. Hulle hoef nie outomaties onder verdenking te kom nie. Vrees broei haat; kennis bou vertroue en samewerking.
Intelligensie moet ook gedeel word en betyds beskikbaar gestel moet word om effektiewe teenterreuraksie te kan neem. Dit was nog nooit maklik om stukkies data in 'aksievolle intelligensie' te vertaal nie. Ernstige probleme in hierdie verband moes oorkom word vir Israel om die gety te draai tydens die anti-terreurveldtog in 2002-03, en daar was 'n paar mislukkings van verspreiding gedurende die gevegte in Libanon in 2006. Israel se leerkurwe was steil. Sommige van die diepste insigte wat gedurende daardie jare verkry is, kan oorgedra word aan diegene in Europa wat nou voor die soortgelyke uitdaging van grootskaalse terreuraanvalle te staan ​​kom.
Sulke aanvalle verg deeglike beplanning en voorbereidingswerk. Hulle sal dus waarskynlik waarskuwingseine 'uitstraal'. Om hierdie seine nuttige intelligensie te word, moet inligting betyds gedeel word. Tradisionele versperrings van geheimhouding wat relevant was gedurende die Koue Oorlog-era, is irrelevant teen 'n immer-dinamiese terreurbedreiging wat geveg en verslaan moet word en nie bloot afgeskrik moet word nie.
'N Ander kritieke aspek in die oorlog teen terreur is die afsny van die geldvoorraad aan terreurnetwerke. Ondanks organisatoriese probleme in die afgelope jaar, het Israel 'n wye kennis op hierdie gebied opgedoen, en die formele aankondiging die afgelope Februarie van Israel se toetrede tot die Financial Action Task Force (FATF) weerspieël 'n laat, maar tog welkome erkenning van ons unieke bydrae. Om hierdie strategiese instrument te laat geld, moet Europese moondhede - gesteun deur die VS en die NAVO-alliansie - egter stelselmatige en gefokusde steun van Turkye verseker, wat steeds 'n gevaarlike Hamas-netwerk huisves en nou eers wakker word met die volle gevaar van IS.
Die uitdaging om Turkse samewerking te bewerkstellig, wat hanteer moet word as deel van die breër Europa-Turkse betrokkenheid (met al die gepaardgaande ekonomiese belonings vir Erdogan se bewind), sluit aan by die delikate vraag hoe om die stroom migrante na Europa in so 'n mate te monitor. 'n manier om vyandige agente uit te filter wat die verwelkoming van Europa misbruik. Weereens, om sulke monitering effektief en stelselmatig te doen, is nie 'rasseprofilering' nie. Dit is die enigste intelligente manier waarop die deure van Europa oopgelaat kan word vir ware vlugtelinge, van wie baie van die Islamiete vlug en hul regering verafsku.
Aan 'n ander front van die stryd kan en moet eensgesinde lande saamwerk om vooruitgang te maak in die bekamping van die vermoë van die terreurorganisasies om die internet te gebruik. Israel het die saak uitgespreek. Op die oomblik moet dit duidelik blyk dat dit absoluut absurd is vir IS en Al-Kaïda om 'webkaarte' (onderskeidelik Dabbiq en Inspire) en aanlyndienste beskikbaar te hê. Die pogings wat aangewend is, effektief en regverdig, om kinderpornografie uit te roei, kan sekerlik toegepas word om kindermoordenaars en verkragters van Yazidi-meisies die aanlynviering van die pornografie van gewelddadige dood wat hulle as politieke instrument gebruik, te ontken.
Israel kan van groot hulp op al hierdie kwessies word deur die aanbied van ernstige, konsekwent en respek betrokkenheid. Verbitterde uitskellery neem ons nêrens (- selfs al is sulke gedryf word deur die baie gevalle waarin die Europeërs geskik is om onregverdig oordeel Israel vir die manier waarop dit konfronteer sy vyande sien). A koöperatiewe houding kan werklik 'n verskil te maak. Die interne dinamika van die Europese beleidmaking is vinnig verander. Trouens, die kognitiewe gemeenskap van militêre, sekuriteit en intelligensie amptenare en kundiges, te lank gemarginaliseer in interne debatte, waarna geluister word weereens.
Israel se verswakte betrekkinge met Europa het baat gevind by Israelse hoëtegnologie- en kubervaardighede; Israeliese bydraes tot Oos-Mediterreense stabiliteit; elemente van gemeenskaplike erfenis (veral duidelik in die 'nuwe Europa'); en die volharding van historiese geheue, wat sterk bly in Duitsland en elders. Die algemene stryd teen terreur kan nog 'n konstruktiewe element word in die heropbou en versterking van die verhouding tussen Europa en Israel.
Kol (res.) Dr. Eran Lerman is 'n Senior Navorsingsgenoot by die BESA Center, en voormalige adjunk vir buitelandse beleid en internasionale sake by die Israel Nasionale Veiligheidsraad. Hy was vir twee dekades in die Israeliese militêre intelligensie.