Maar hoe op aarde het sterf en die dood (en die gepaardgaande hartseer) 'n olifant geword? Dit is nie so lank gelede dat die oorledene (ten minste in landelike gebiede) tuis uitgelê is, die kis wat in die voorkamer van die huis geplaas is vir besigtiging, of die lyk wat in die bed gelê is, beskikbaar is vir elkeen wat hul laaste respek wou betaal nie .
Slegs 50 jaar gelede het die bedroefde maande lank swart armbande gedra om te wys dat hulle treur en versigtig behandel moet word, net soos ons optree teenoor swanger moeders. Aangesien gesondheid egter verbeter het, en namate ons langer leef, het dit in die Westerse samelewing al hoe meer ongewoon geword dat volwassenes in die middeljarige ouderdom 'n lyk gesien het. Dit bring 'n vrees vir wat die dood eintlik is, en 'n algemene neiging om te erken dat dit enigsins sal gebeur. Vandaar die olifant in die kamer.
Die meeste van ons kies om slegs die kamer te sien, nie die olifant daarin nie. Selfs as dit oor ons tuimel, soos gediagnoseer word met 'n terminale siekte of 'n lewensbeperkende siekte, verkies baie om voor te gee dat die olifant nie bestaan ​​nie. Dit val dan op die familie en vriende wat agterbly om die gemors op te ruim nadat daardie persoon dood is. Omdat die lewe van 'n individu is slordig.
Kyk net rondom jou, waar jy ook al is. As u gister gesterf het, wat sou u geliefdes dan vind (afgesien van u liggaam)? Sou hulle dinge maklik kan opruim? Sou hulle nodig het om 'n gedetailleerde soektog deur belangrike 'dokumente' (aanlyn en aflyn) te soek na belangrike dokumente? Kon hulle maklik u lys met kontakte of adresboek vind?
Die erkenning dat die olifant bestaan, is die eerste fase in die aanvaarding dat die lewe ook die einde daarvan insluit.
Dit is 'n tekening wat ek spontaan gemaak het toe ek eers besef het dat my werk gefokus sou wees op iets waaroor baie mense nie wil praat nie.
Om die teenwoordigheid van End of Life Elly te erken, moet u erken dat 'n olifant in die eerste plek bestaan. U kan dit nou doen deur eenvoudig 'hallo' vir Elly te sê, hardop. Hiermee begin u die proses om te erken dat die dood plaasvind. Ons sal sterf. Ons familie en vriende sal sterf. Ons sal hartseer ervaar, en dit sal ook gebeur as ons sterf. Ons weet nie wanneer dit sal gebeur nie, maar dit sal op 'n sekere punt gebeur. Nadat u 'hallo' gesê het, kan u omdraai en haar met enige van hierdie drie stappe in die gesig staar:
Stap buite in die natuur, en gebruik u vyf sintuie bewustelik terwyl u stap. Die stap kan in u tuin, 'n park, 'n hout; oral waar plante, bome, bosse, wilde diere is. Neem 15 minute aan die stappie om doelbewus na tekens van lewe en dood te soek. Let op dat saailinge groei; let dan op die dooie blare van vroeër wat in klein stukkies onder jou voete gemaal word. Hoor die voëlsang. Raak aan die bas aan 'n boom en let op die tekstuur en hoe dit jou laat voel. Tel 'n takkie of 'n stuk hout op. Voel dit, terwyl u verstaan ​​dat dit 'n stuk van 'n groter boom of struik is, maar dat dit 'dood' is. Let op enige lewende en dooie diere wat u sien. Wees bewus daarvan dat die lewe self die dood insluit, net soos die dood die lewe insluit. Dink aan die idee dat die liggaam waarin u woon presies dieselfde is as 'n boom, plant of dier wat doodgaan.
Visualiseer Elly in jou kamer op die oomblik. Kyk haar net in die hoek, goedaardig, staan. Stel jou voor dat jy hallo vir haar sê. As u dit doen, sê u hallo vir die teenwoordigheid van die dood in die lewe. Let op hoe dit jou laat voel, en watter gedagtes jy daaroor het. Gesels met haar as u dapper genoeg voel - u kan dalk verbaas wees oor wat sy te sê het.
Erken dat u eie dood sal plaasvind. Let op hoe u daaroor voel. Skryf u gedagtes neer in 'n dagboek. As dit nogal vreesaanjaend voel, let dit net op en los dit nou. U kan later weer daaraan kom.
"As ek oor my eie dood begin nadink, voel ek verskrik dat ek nie bestaan ​​nie. Dit beteken dat ek net nie wil kyk na hierdie soort lewensduur nie. En tog weet ek dat ek moet. " - Michael, Engeland
Hoe weet u dat daar 'n olifant in die kamer is?
U voel ongemaklik oor die onderwerp wat die olifant verteenwoordig. Dit is so eenvoudig. Almal sal dit voel, in 'n mindere of meerdere mate, dit hang net af van hoe bewus jy is. Olifante is oral te sien, nie net met die dood nie, hoewel dit is waarop ons hier fokus.
Die ander dag is ek ondervra oor 'n plek op 'n sakekursus. Ek het 'n kamer binnegekom waar daar vier ander kandidate was. Niemand het gepraat nie en daar was 'n atmosfeer van spanning in die kamer. Daar was beslis 'n olifant wat loer, die een wat 'ons mag nie met mekaar praat nie, want ons ding almal saam om 'n plek op die baan'.
Ek is bekend daarvoor dat ek olifante aanspreek, of hulle End of Life Elly genoem word of nie. Toe begin ek praat. Dit het 'n rukkie geduur, maar kort voor lank het ons almal met mekaar gesels en in gesprek getree, en oorgegaan van 'n atmosfeer van kompetisie na een van meer ontspanning en met die hoop op almal vir almal. Sjoe!
Wat gebeur as die einde van die lewe nie erken word nie?
Elly gee nie om of sy erkenning kry of nie. Die onus rus op u om met haar te kommunikeer - sy (die dood) is daar, of u nou daarvan hou of nie. As daar egter nie aan haar aandag gegee word nie, sal sy probleme veroorsaak.
Ek het voorheen genoem oor die gemors wat opgeklaar moet word as iemand sterf sonder dat enige van hul sake georganiseer is. Die manier waarop hierdie gemors opduik, is administratiewe verwarring, probleme met verhoudings omdat mense aanpas by hul geliefde om nie meer daar te wees nie, argumente, langdurige geskille wat ontstaan, regstryd, onvermoë om aan te gaan, en baie tyd en onnodig koste daaraan verbonde.
Dink aan Prince, die beroemde popster, wat skielik in April 2016 oorlede is. Hy het nie goed voorberei op 'n goeie einde van die lewe nie; het nie eers 'n testament nagelaat nie. Nou sal die familie en prokureurs baie jare, en duisende dollars, uitgesorteer word voordat dit alles opgelos word. Is dit regtig hoe u dinge vir u gesin wil oorlaat?
U is miskien nie 'n miljoenêr nie, maar ek is seker dat u steeds besittings het. Selfs as u die beste bedoelings het, is dit moed, toewyding en vertroue om hierdie werk te doen.
Wat gebeur nadat Elly erken is?
Nadat Elly erken is, sal sy nie meer 'n olifant in die kamer wees nie. In plaas daarvan sal sy 'n bruikbare deel van die meubels word. Sy gaan nie weg nie, maar sy sal beslis nie probleme veroorsaak nadat u familielid of vriend sterf nie; In plaas daarvan sal sy 'n goedaardige teenwoordigheid wees, net 'n deel van die lewe self. Dit stel u in staat om meer volledig daarop te konsentreer om lewendig te wees en die beste te benut. Sy moedig 'n ironiese grap of twee aan, of selfs 'n vol gelag.
As jy haar erken, sal dit jou ook makliker maak om mense wat treur, sowel as die wat sterf, te bevind.
Video / onderhoud met Jane Duncan Rogers: Before I Go
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Die olifant in die kamer: jy kan hom ignoreer, maar hy is nog steeds daar