Hoewel Martina al 73 is, is sy nog hups, veral met Chloe wat baie rondbeweeg. Haar seun help haar na die diere kyk veral deur met hulle te gaan stap. Martina was nog altyd ’n diereliefhebber en het nog goeie herinneringe van haar eerste labrador wat sy in 1971 as trougeskenk ontvang het. “Labradors is baie goeie waghonde. Ek voel baie veilig met hulle hier. Hulle slaap in die kamer by my.” Sy sê hulle verstaan wanneer sy met hulle soos mense praat.
Volgens Marieanna beteken die besoeke vir bejaardes ’n onderbreking in hul dag. “Die eensaamheid wat hulle ervaar, word verbreek deur die teenwoordigheid van die honde.”
Volgens Magdie moet mense altyd die voor- en nadele in gedagte hou. Sy sê dit gaan nie net oor die mens nie, maar ook oor die diere en dat dit oneties is om net aan die voordele vir die mens te dink. “Die glimlag op die persoon se gesig maak nie op vir die hartseer in die hond se oë nie. Honde en katte het fisiese, emosionele en sosiale behoeftes.
Hulle het kognitiewe stimulasie nodig. As jy dit nie vir hulle kan gee nie, moet jy dit nie doen nie. Dit gaan nie net oor wat die dier vir jou beteken nie, maar baie beslis ook wat jy vir die dier beteken.” Die verhouding tussen diere en bejaardes moet dus wedersyds voordelig wees.