Rupert Bunny Pastorale, 1893 Art in Detail - Simboliek kunsbeweging - 2021
Rupert Bunny | Pastorale, 1893 | Kuns in detail
Titel: Pastorale [See idyll Pastorale]kunstenaar: Rupert Charles Wulsten Bunny (1864-1947) **datum: 1893styl: Impressionismemedium: Olie op doekdimensies: 142.0 h x 251.0 wHuidige ligging: Nasionale Galery van Australië
Rupert Bunny (1864-1947) ** was 'n Australiese skilder **, wat sukses behaal en kritiese lof as 'n uitgeweken in die fin-de-siècle Parys behaal het.
Hy het 'n eerbare noem by die Parys Salon van 1890 en 'n brons medalje by die Paryse Exposition Universelle in 1900.
Die Franse staat het 13 van sy werke vir die Musée du Luxembourg en streeksversamelings verwerf.
Rupert Bunny ** was konvensioneel van sy tyd, aspekte van simboliek ** en estetisisme en die aanvaarding van soortgelyke allegoriese onderwerpe as 'n aantal van sy Europese tydgenote. Water was herhalend in sy beelde; Dit het 'n spesiale rol gehad. Die kunstenaar se sterk gevoelens oor water kan na die kinderjare teruggespoor word, toe hy 'n groep mense sien wat vreemd geklee is in lang wit togae wat in die see naby sy huis in St Kilda, Melbourne, loop.
Van waar Bunny gekyk het, het hy nie besef dat die plegtige seremonie 'n Christelike ritueel van die doop was nie. Bunny se eerste eensame volwasse verdriet het ook water ingesluit. Agt 19 het hy sy sterwende pa op 'n reis oor die wêreld begelei om die water van Karlsbad te genees. Bunny in die volwasse lewe het met persoonlike stres gepraat - en die uitslag wat daaruit voortspruit - deur te bad in warm water. Baden was, het hy gesê, die enigste geneesmiddel. In 'n reeks skilderye wat in die 1880's en 1890's geproduseer is, was water teenwoordig as die 'natuurlike'element van vreemde see mense. Bunny eerste sketse see-nimfe en tritons in 1887, in die Franse provinsie Bretagne. In sy sketsboek, onder tekeninge van antieke menhirs, steil kranse en see, toon een beeld 'n naakte vrou wie se bene eindig in visstappe, lê terug oor 'n rots in die see.
Bretagne, bekend as 'n streek van mite en legende, en 'n oord sedert die 1860's vir skilders geïnspireer deur sy eksotisme en die geheim van sy silwerlig, blyk dus een inspirasiebron vir Bunny se beelde van tritons te wees. Nog 'n bron was die Switserse romantiese kunstenaar Arnold Böcklin **, wie se skilderye oorvloedig is in sentaurs, tritons, nimfe en buitensporige skeppings. Die 1893-skildery was Bunny se tweede 'pastorale' - 'vreemd genoeg genoem', het die tydskrif van kuns gesê,'aangesien dit veral 'n seestrand van ideale nimfe is'. Die Pastorale 1890 was ook 'n seestrand. Uit hierdie skilderye was Bunny se opvatting van 'n pastorale 'n allegorie van die soort wat deur die Franse skilder Puvis de Chavannes gewild geword het. Van Gogh het geskryf oor Puvis de Chavannes ** seestrand Pragtige land c.1882, in terme van Bunny se pastorale idee:
'jy voel jy is getuie ... 'n vreemde en gelukkige ontmoeting tussen baie afgeleë oudheid en naakte moderniteit'.
Die ontmoeting tussen die oudheid en die moderniteit is noodsaaklik vir die manier waarop Bunny se pastorale bedink is en die gevoelens wat hulle aanroep. Die stemming is nie soseer nostalgie as 'n bewustheid van kontras nie: Bunny se aangename land bestaan ​​langs mekaar met moderniteit, in kritieke verband daarmee. Daar is kontrasterende ryk in elkeen van Bunny se pastore. Alhoewel die beelde heeltemal anders is, word albei verdeel in gebiede van land en see, elk met sy heidense inwoners: meerminne en meermanne in die see; aapagtige dwergies op die land; en tussen hulle, letterlik vul die ruimte tussen die 'ideale nimf"genoem deur die tydskrif van kuns en 'n aantreklike jeugdige. Bunny se nimf en jongman is van die suiwer moderne soort wat in estetiese romans en die prente van die pre-Raphaelite-kunstenaar Edward Burne-Jones aangebied word. Swaarder, bleek, strategies geklee en maagd, hulle beskik oor 'n gentiliteit wat opvallend ontbreek in die naakte wesens aan weerskante. Die jeug in albei skilderye sit op die bank met bene wat hang en speel op 'n pyp; musiek, vir Bunny, is die element wat hierdie uiteenlopende realms saam bind. Die see-nimfe kyk na die musiek, die fauns buk hul hande agter hul ore om beter te hoor en die nimf luister met haar kop op die jeug se skouer. Rooi poppies, simboliseer soet drome, blom in die gras. Wit kranse en 'n grot in die verte dui daarop dat Bunny die kranse kranse van Bretagne en Normandië in gedagte kon hou. Hy wou egter nie 'n spesifieke werf of 'n spesifieke effek van lig beskryf nie. Sy besorgdheid was om 'n wêreld van reverie op te roep. | © Anne Gray (ed), Australiese kuns in die Nasionale Galery van Australië
La "Pastorale", onder die druk van die Nasionale Galery van Australië, en die nasionale davidartista Australiano ** Rupert Bunny, wat in die groot kleurlys verskyn, en wat in die klassieke kunswerke is, het 'n groot rolprent gehad. 'estetismo e soggetti allegorici.Il successo internazionale di Rupert Charles Wulsten Bunny (29 plekke in 1864 - 25 maggio 1947) Durante i 50 anni che trascorse a Parigi, het jy al baie geluk in Europa en die eerste plek in die wêreld.
Dit is 'n goeie idee om die Salone di Parigi deel van 1890 te besoek, en dit is 'n belangrike voorbeeld van Parys. Exposition Universelle 1900 Seppellimento di Santa Caterina d'Alessandria.
Met die Franse regering het ek 13 mense in die omgewing van die Luxemburgse Museum gekies. Era un:
"Colorista sontuoso e pittore splendidamente erudito di temi ideali, die creator dei dipinti più ambiziosi prodotti da australiano".