In hierdie artikel word die fundamentele vraag na die betekenis van die "Skrifgetrouheid" van die erediens gestel. Enkele moontlike antwoorde hierop word krities ondersoek, gevolg deur 'n pleidooi vir 'n verrykte verstaan en gebruik van die unieke eienskappe van die Skrif in die liturgie, met inbegrip van faktore soos die fokus (teologiese raamwerk), vorm (genre) en funksie (intensie) van Bybelse tekste. Ten slotte word die vraag gestel of daar'n konstruktiewe interaksie tussen ons eksegese en liturgie bestaan, asook wat die implikasies van sodanige inter-aksie vir ons eredienste sou wees.