Vinette Ebrahim: ‘My blou veer van hoop’ | SARIE
Vinette Ebrahim: ‘My blou veer van hoop’	deur Martie Swanepoel
Hoe lank gaan die veldtog aanhou?Tot die regering iets aan die saak doen. Ek glo aan reg en geregtigheid, en ek sal baklei tot die dood toe as ek sterk voel oor iets.
Waar het die passie begin?Randall se dood was ’n keerpunt. Dit was vir my vreeslik dat hy net so kort op aarde kon wees. Hy het elkeen aangeraak met wie sy pad gekruis het.
Jy het misdaad ook aan eie lyf ervaar?Toe ’n gewapende man verlede jaar my motor wou kaap, het ’n doodse kalmte oor my gedaal. Dit was vreemd, maar ek het vrees in sy oë gesien. Die kalmte het in woede omgesit toe ek hom in my motor sien sit. Ek het ’n baksteen gesoek en op hom afgestorm. Ek het by myself gedink: “Jou blikskottel, as ek vandag hel toe moet gaan, gaan jy saam!” Maar hy het weggekom.
Hoe het jy dit verwerk?Aanvanklik moeilik. Dit het twee weke geneem voor ek die moed gehad het om by die hek uit te ry. Ek het nie vir berading gegaan nie, maar baie teenoor vriendinne ontlaai. Mense soos Annelize van der Ryst (Matrone in 7de Laan) het baie vir my beteken. Sy het ’n gawe.
Wie is na aan jou?My hart se punt is my kleinkind, Saige Matthew (10). Hy’s Talia (26), my jongste, se kind. Lehana (30) is my oudste. Dan is daar my lewensmaat, Ivan D. Lucas, my ma, my broer Vincent (Ashwin Kumar in die Britse reeks The Kumars at No 42) wat in Londen woon, en my ander broer Ivan, ’n IT-kenner.
Talia se ongeluk op 8 Junie moes baie traumaties gewees het vir jou?Sy’s twaalfuur die middag beseer in ’n tref-en-trap-ongeluk en ek was om 6.15 nm. op ’n vlug Kaap toe. Ek was vreesbevange dat my kind gaan sterf. Sy het baie seergekry en onder meer haar bekkenbeen gebreek. Ek het haar 45 minute lank uit ’n koma gepraat. Die woord “Mamma” uit haar mond was ongelooflik. Ek het so gewens ek kon haar pyn wegneem. Ek was dae lank in ’n waas, maar ek is nou gevul met ’n diepe dankbaarheid.
Was jy bang toe ’n skare jou en jou man vanjaar by Aardklop bestorm het?Nee, ek was net skaam om ’n bruin mens te wees. Ek was hartseer. Ivan het op die verhoog gestaan en vir hulle gesê hulle toon geen respek teenoor ons nie. Ons gaan nie met die vertoning voort nie. Die skare was rumoerig en opstandig omdat daar nie genoeg sitplek was nie. As die polisie nie opgedaag het nie, kon dinge lelik geword het. Hoe het julle ná die tyd gevoel?Hartseer en hulpeloos. Nadat die polisie ons uit die skare begelei het, is ons terug hotel toe. Ons het elkeen ’n drankie geskink en die ding deurgepraat. As ons eers begin praat, kan ons die wêreld se probleme oplos.
Voel jy kwesbaar op die verhoog?Dis moeilik as iemand die vertoning ontwrig. Dis selfsugtig. Die gehoor betaal en hulle het die reg om dit te geniet. ’n Vrou het eenkeer haar 6-jarige kind na ons Boesman en Lena-vertoning gebring en reg voor in die gehoor kom sit. Weens die kru taal daarin word dit nie aanbeveel vir kinders onder 15 nie. Dit het my die heeltyd kriewelrig laat voel. Die arme kind het waarskynlik kom kyk hoe “Charmaine van 7de Laan” van nader lyk, en toe sien sy die kras vrou op die verhoog. Ek het ná die tyd ’n woordjie met die ma gewissel.
Is jy altyd so kwaai?Ek kan lekker befoeterd raak, vra my man! Ek is soos ’n drukkoker, ek moet net soms stoom afblaas.
Jy is ernstig en intens. Sukkel jy met spanning?Ek beleef nog elke dag angsvlakke voor die kamera. En op openingsaande is ek ’n wrak.
Hoe voel jy oor die Kanna wat jy as beste aktrise vir Lena in Boesman en Lena gewen het?My hart sweef! Dis my eerste toekenning, en dit vir ’n verhoogstuk! Hopelik wys dit jy kan in ’n sepie wees en ook die verhoog aan die brand speel. Ons toer nou al 18 maande daarmee. Ek wens so ons kan ’n behoorlike speelvak in ’n teater kry.
Mense weet min van jou?Ja, ek doen glad nie die celeb-ding van in die kollig leef nie.
Watter invloed het jou pa se politieke loopbaan op jou gehad?Hy het die liggies van politieke bewustheid aangesteek. Ek was in st. 2 toe Verwoerd vermoor is. Ons het in rye gestaan toe die nuus aangekondig is. Ek het kliphard van my laat hoor: “Dis nou goed en wel, maar wat kom, kan dalk erger wees.” Die onderwyser was onthuts, maar dit was waarskynlik soos ek die grootmense by die huis hoor praat het.
Wat het jou pa jou geleer?Om nooit minderwaardig te voel nie. En om almal te respekteer. Ek was bietjie kwaad vir hom toe hy in die driekamerparlement was. Ek het in daardie stadium gevoel die onderhandelinge was onregverdig, omdat dit nie verteenwoordigend van al die mense in die land was nie. Ek het gevoel hulle het ons bruin mense misbruik. Maar nou, met ’n terugblik, is ek trots op wat hy vir ander beteken het.
Wat het vir jou ná die Struggle verander?Net een ding. Die ANC het vir baie mense hul menswaardigheid teruggegee, maar dit sit nog nie brood op die tafel of gee ’n dak oor die kop nie. Dit beskerm hulle ook nie teen misdaad nie.
Voel jy dit is tyd vir verandering?Die huidige regering was nou lank genoeg in die magsposisie. Hulle mors geld. Die gaping tussen ryk en arm raak te groot. Ons kort balans. Ek is bang vir wat kan gebeur. Is daar hoop vir ons toekoms? Met die reëlings vir die optog is my geloof in die mensdom herstel. Ek weet daar is goedheid in baie mense in ons land.
Wat maak jou trots om ’n Suid-Afrikaner te wees?Tans is daar nie baie om op trots te wees nie. Ek sal die dag trots wees as minibus-taxibestuurders leer om verantwoordelik te bestuur. En ag, as ons krieketspan tog net begin wen! Ek sal ook trots wees as die regering uiteindelik sê: “Ja, ons hoor julle!” . . . en iets daaraan doen.
Jy het jou kinders as enkelma grootgemaak?Dit was nie aldag maklik nie. Ek en hul pa is vroeg geskei. Dit was nie ’n goeie tyd in my lewe nie.
Raak dit jou nog?Ek wil nie in detail ingaan nie. Daar was emosionele en fisieke mishandeling. Ek het die hartseer agter my gesit, maar jy dra altyd ’n stukkie daarvan saam.
Hoe het jy oorleef?Ek kon nie voltyds in die teater werk nie. Ek was in ’n stadium by ’n reklamemaatskappy, ek was telefonis by ’n hotel, ek het koeldrankmasjiene verkoop en ek het goed op Kaapstad se Groentemarkplein verkoop.
Wat het jy jou kinders geleer?Al skop die lewe jou op jou agterstewe, gaan aan en hou jou kop omhoog. En daar is altyd ’n oplossing vir ’n probleem.
Jy het toe geluk gevind?Ek en Ivan is sielsgenote. Ons deel ’n liefde vir die teater. Hy laat my lag, die ou blikskottel. Ek kan nie my lewe sonder hom voorstel nie. Ons hou mekaar regop.
Maar wie is Vinette regtig?Ek is ’n werkende aktrise en ek wil werkend bly tot ek tagtig is. Ek hoop iemand sal vir my sê dat dit tyd is om op te hou! Dan sal ek die pad vat. Weskus toe. Dis waar ek wil gaan rus.