Terloops, die slotreëls wat jy hierbo aanhaal, probeer heel koelbloedig ook hande vat met T.S. Eliot se ikoniese The Waste Land. Met hierdie rubrisering toon die bundel dus 'n groter eenheid as Kouevuur en speel heelparty verse op mekaar in, al is die struktuur nie so dwingend as bv. dié van Komas uit 'n bamboesstok nie en al bevat die bundel naas suiwer verse met sterk beelding ook heelwat wat 'n yl indruk maak en fasiel verloop. Die paradoks in die poësie, met verwysing na Elisabeth Eybers .- Stellenbosch: E.C. Britz, 1971 Oorlog is eweneens ‘n metafoor – reeds aangedui in die titel – met verwysings na die grensoorlog en die geweld tussen mense, hul stiltes, hul verraad. “bataljon twee” (p. Ek is nie ‘n goeie passassier nie (mens sou dalk inderdaad kon sê ek is ‘n bietjie soos Atropos, “onbuigbaar” oor die “onvermydelike” – al sukkel ek om daaroor te skryf, sien ek net botsings, oftewel wat [logies moet/sou moes] gebeur [het], maar Einstein het al gesê, moenie kyk hoe val die klip nie, kyk na die botsings?!), maar ek ry ook nie graag met Jantuisbly se karretjie nie.