Posted on 22/12/2013 by Francois Maritz
Categoriesnuwe testament, preke Tagslukas, lukas 2:8-20, van der kloof
Previous PostPrevious internasionale aksente
Next PostNext die ewigheid in ‘n oomblik Haalbaarheid Archieven - Pagina 7 van 7 - Expanding Visions - IT regiebureau
smartphone Code informatiebeveiliging ELO MOOC Apple SaaS regie op IT IT-dienstverlening IT-regie Cloud computing Digitale disruptie informatiebeveiliging Tablets byod 21st Century Skills Chromebook Bestemmingsplan Privacy iPad Google iaas Tablet DLWO Innovatie waarde van IT Januarie | 2014 | MaanKind
Monthly Archives: Januarie 2014	The allure of demure	20
Sleutelwoordefeminisme, hulpeloos	Onderdanigheid is nou nie juis ‘n eienskap waarvan jy my kan beskuldig nie. Was ook nog nooit. Die drie oujongkêrel-ooms langsaan het my as klein kind, die bynaam Cheeky gegee. Welverdiend ook.
Ons koop normaalweg nie die Sunday Times nie, maar om een of ander rede het ek hierdie een onder oë gehad so twee jaar gelede. In die Times Live, was ‘n baie interessante stuk, The allure of demure wat ek steeds onthou, en die afgelope week het dit my weer bitterbek gehad.
Ons doen mos die besigheidsliga rolbalding, waar klomp mense wat nie weet wat hulle doen nie, balle rol. Met ons eerste oefening was daar hierdie demure dingetjie, wat soos haar alie rol, maar as sy so een uit tien balle naastenby in die regte rigting kry, juig die mans haar in ‘n koor toe. Die res van ons word aangespreek en reggehelp met kwaai fronse as ‘n bal nie die pad volg wat hulle aandui nie.
Nou hier in my middeljare dink ek al hoe meer daaraan, Feminisme was ‘n aaklige ding om aan ons geslag te verkoop, dit het bloot gemaak dat ons ‘n raw deal kry. Ons moes alles wees, want ons is gemaak glo dat ons supervroue is. En het ons nie probeer nie… En wie het in elke situasie met die prys (en dikwels ook die bevordering) weggestap? Ms Demure. En wie het die werk gedoen? En waar het dit die sterk vroue gelaat? Ms Demoer (in). ‘n Paar dekades gelede was ons taamlik uitgelewer, jy kon dit aanvaar, of jy kon jou loopbaan net daar kortknip.
Om een of ander rede is ek nie die soort vrou wat getroetel word, of voor gesorg word nie. Ek sorg. Ek neem mede-verantwoordelikheid. Ek doen die admin en die banksake. Die belasting. Ek hou tred met tegnologie. Die liewe MaanMan, bless his slimme soul, kom nog van die ou skool, waar die sekretaresses (dit was nog voor die tyd wat hulle PA’s genoem was) alles gedoen het. Die base het mos net die besluite en die dinkwerk gedoen.
Liewe Gas	14
Posted by MaanKind in Dag-tot-dag, Toerisme	≈ 11 Kommentaar
SleutelwoordeKleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie	Baie dankie dat jy by ons oorgebly het. Ons waardeer jou besigheid en wil jou graag weer sien. Ons wil graag ons plekke so inrig dat jy graag wil terugkom, soos die klomp wat gereeld hier kom bly. Ons leer mekaar en mekaar se families en seer en skades en vreugdes ken.
Noudat die lekker vakansieweer voortduur terwyl jy weer terugklok werk toe, word ons oorval met navrae vir akkommodasie vir die res van die jaar. Dikwels verloor die gesprek so:
Gas: Haai, ek is op julle website.
Ek: Ja? Waarmee kan ek help?
Gas: Het julle nog plek?
Ek: Vir wanneer soek julle plek?
Gas: Vir die langnaweek (Uhm watter langnaweek?)
Ek: Vir hoeveel mense soek julle plek? (Belangrik om te weet … Ons het 4-slaper en 6-slaper)
Gas: Ons is omtrent ses
Ek: Hoeveel presies?
Gas: Ek dink agt
Gas: En kinders?
Ek: Daar is so vier
Ek: Jammer, ons sal ongelukkig nie kan help nie… (Hulle wil almal in een 6-slaper instop)
Baie plaaslike mense kom soek plek vir hulle kinders of kuiermense by ons, en is baie geskok dat ons R600 pn vra vir 4 mense in die hoog seisoen. Die kinders wil immers net slaap, hulle gaan amper nooit hier wees of kosmaak nie, hulle soek net ‘n ou plekkie om hulle koppe neer te lê. Miskien ‘n ou braaiplekkie ook, hulle wil darem bietjie privaatheid ook hê.
Nou is daar sekere universele dingetjies wat mense glad nie verstaan nie. Soos koste per nag. Ons woonstelle kos geld om te onderhou, te meubileer en toegerus te hou. Yskaste, TV’s en mikrogolwe en so hou presies die waarborgtyd plus een week. Beddegoed moet gereeld vervang word. As iemand groen naellak op ‘n kussingsloop mors, gooi ek sy mater uit. Alles kom in stelle van twee, en mens kry 50 shades of cream, al is alles 100% katoen percale. Die handdoek waarmee die rooi naellak opgevee is, het my vier handdoeke gekos. (Daar was net vier in die stel, en mens sit nie odd amper dieselfde handdoeke neer nie.) Ek wonder of mense tuis ook so onverskillig is met naellak, want ek het al van ‘n bank ook afgekrap. Dié op die yskas kon nie af nie, maar die yskas is ook daarmee heen.
Van stelle gepraat. Die plekmatjie wat iemand gesit en snytjies sny het, het my ook vier plekmatjies gekos.
Lepels en vurke maak die handigste tools. Of andersins het baie van ons gaste psychokinesis- vermoëns, want om die harde vleklose staal gebuig te kry, sit nie in ‘n kind se broek nie. En daardie vurk wat saam met die padkos ingepak is in my plastiese bakkies kos my ook weer ‘n nuwe stel … Terloops, plastiese bakke is daar vir gebruik, nie vir inpak nie.
Glase wat breek verstaan ek, dis ‘n blote ongeluk. Maar jy hoef regtig nie moeite te doen om ‘n amper-dieselfde een te gaan koop nie. Ons gooi dit uit. Wie wil met ‘n odd spul in die kaste sit?
Ek weet die handdoeke is lekker sag om daardie duur bergfiets van jou se ketting op neer te sit, en sommer byderhand om die ghries van jou hande af te vee, maar wat van ‘n koerant of tydskrif? Ek is oortuig dit sal ook doen.
Ja, ek weet ons kussings slaap lekker. Ons doen juis baie moeite om hulle in die hande te kry. Die voos stukke spons waarmee die kussings al omgeruil is, gaan reguit asblik toe!
Die rede waarom ons op al die dubbelproppe groot skryf, Kleinmond, beteken daardie prop wil graag in Kleinmond bly woon…
Nee, ek weet jou hond is skoner as ‘n mens, en dis jou kind, maar ons het ‘n streng No Pets beleid, om baie goeie redes. Jammer daaroor, regtig.
Mens kan ook tegnies raak en bereken as ons die plek sou verkoop en die verskil wat sou oorbly nadat ons ‘n woonhuis gekoop het belê, gaan ons dalk meer rente verdien as die inkomste uit huurwoonstelle. Party dae dink ek dis makliker … maar intussen, kom weer!
Is jou alignment uit?	09
Posted by MaanKind in Dag-tot-dag	≈ 11 Kommentaar
SleutelwoordeChiropraktisyn	Soms voel ek baie dun uitgesmeer, dan voel ek of my alignment bietjie uit is, dan wens ek ek kon my soos ‘n kar op daardie dun spoortjies oor ‘n groot gat trek, dat werktuigkundiges kan stel en smeer en so, totdat alles weer mooi in lyn is.
Ons word ons oumas	01
Is ons besig om ons oumas en oupas te word, wat baie myle skool toe gestap het, en in bolle stomende beesmis getrap het om kaal wintersvoete wat deur ryp knars, warm te kry?
Ek kom agter dat nostalgie mense se oordeel soms kleur – As iemand so nostalgies raak oor ‘n kerse op plase weet ek sommer hulle het nie daarmee grootgeword nie. Dieselfde as hulle ‘n kleinhuisie ‘n longdrop noem en nostalgies saampraat, dan kan jy maar weet hulle het dit dalk net as ‘n aardigheid op ‘n ouma se plaas beleef. Die oumense het nog gefrons oor wangedrag, en hulle het dikwels ‘n onderwyser se woord bo die van hulle kinders gestel. Daar was geensins hierdie ding van onvoorwaardelike aanvaarding van kinders wat maar kan aanjaag soos hulle wil, en die ouers dreig die hele mensdom met die hoogste howe nie. Kinders moes hulle plek ken.
Daar is die afgelope tyd so baie gepraat oor lyfstraf dat ek dit nie eers gaan noem nie, behalwe dat ek dankbaar is dat kinders hopelik beter beskerm is daarteen deesdae.
Watter geslag is nou eintlik beter af? My ma se geslag wat jong dames was met styl? Kyk maar na hulle foto’s, die jong meisies van die 40’s en 50’s. Hulle lyk almal soos modelle, ten spyte van skaartes na WW11. My oorle’ ouma sou die jeug van die dag as sloeries beskryf het! As ek net kyk na my eie kleredrag, weet ek my ma as jong vrou lyk mooier, maar ek trek vinniger aan en is gemakliker met FitFlops plek van peep-toes met hoë hakke.
So het elke geslag sy dinamika, en dis vir my lekker om terug te kyk. En te waak daarteen om die Goeie Ou Dae te verromantiseer. Anders word ek dalk my ouma…
(Foto’s van my ma)