'n Penkop wat hom op vyftienjarige ouderdom by die Boeremagte aangesluit het nadat hy homself vir diensplig opgeroep" het, is byna tereggestel, was dit nie vir die Britse opperbevelvoerder Lord Kitchener nie. Kitchener - wat die doodsvonnis wat Frederich Johannes (Fred) Kirstein opgelê is, moes bekragtig û het laat weet dit is te na aan die vredesluiting (sewentien dae) en Fred moet na Indië verban word.
Op 'n keer, toe hy alleen verken het, het 'n Britse soldaat alleen te perd op hom afgekom en op hom begin skiet, waarop Fred teruggeskiet het. Hy was 'n baie goeie skut. Hy het agter 'n goot bloekomboom geskuil. As hy sy kop uitsteek, skiet die Brit. Een skoot het oor sy wang gesny en 'n ander het sy oor geraak. Hy het toe besef die Kakie was van plan om hom 'n kopskoot te gee.
Fred wou die Brit nie doodskiet nie, maar hy het besef dis nou of hy of die Brit. Fred het sy teiken getref en die Brit het swaar gewond neergesak.
Die seun stap toe nader en gee sy slagoffer van sy water. Hy kon Engels praat. Die gewonde sê toe hy het uit sy eie na Suid-Afrika gekom vir die avontuur om die wilde Boere te skiet", soos aan hom en sy makkers gesê is. Sy ma wou egter nie hê hy moes kom nie.
Hy oorhandig toe sy pistool, geweer, verkyker en perd, asook 'n brief en 'n foto van sy ma, en vra Fred om ná die oorlog aan haar te skryf. Dit het Fred dan later ook gedoen. Hy het oor die soldaat gewaak totdat hy gesterf het.
Verder het Fred deelgeneem aan die Slag van Tweebosch, Rooiwal, Modderrivier en Ysterspruit, waar hy in sy linkersy gewond is. Gelukkig was dit net 'n vleeswond. Omdat hy die uniform van 'n hoë Engelse offisier met 'n dik leer gordel aangehad het, het dit die koeël gekeer om te diep in te gaan. Uit dié slag het net drie Boere lewend gekom.
Fred het die sluitstuk van 'n Britse Maxim-Nordenfelt kanon ongesiens verwyder en dit in 'n skeur in 'n randjie naby Hartbeesfontein versteek. Toe kon die Britte dit nie meer gebruik nie.
Fred, 'n verkenner, het as boodskapper tussen die Boere en die Britse magte opgetree. Methuen het uit dankbaarheid 'n ambulans met mediese voorraad aan die kommando geskenk. So was dit deur die optrede van sommige in 'n sekere sin 'n beskaafde" oorlog.
Luitenant-kolonel RG Kekewich het hom elke dag ure lank met behulp van 'n tolk ondervra. Hy is dan glo 'n kans gegee om die regte antwoorde te gee. Fred het voorgegee dat hy nie Engels verstaan nie.
Later het Kekewich hom 'n plaas, 'n span osse en plaasgereedskap beloof as hy wys waar die sluitstuk versteek was. Fred, toe sewentien jaar oud, wou nie sê nie. Na drie dae het Kekewich hom ter dood veroordeel en gewys waar sy graf sal wees. Hy is ook aangesê om 'n brief aan sy ouers te skryf.
As kind het Fred dié siekte gehad, maar nou was dit soos 'n pes. Hy het op die seereis ernstig siek geword en in Indië kon hy 'n tyd lank nie loop. Hulle het hom op 'n kameel gesit en so het hy by 'n Britse fort in die Himalajas op die grens met Rusland aangekom.