Die moeilike (maar nie onmoontlike) band tussen ouers en tweens - Stadiums van die adolessent - 2021
'My seun hou nie meer van my nie', 'Voordat hy daarvan gehou het om by my te wees en hy my nou vermoor', 'sal hy nie die kamer verlaat nie!' Dit is 'n paar van die huilende kommer van ouers met kinders wat adolessensie nader. Namate hulle ouer word, verander die verhouding met ouers. Alhoewel ouers babas is, is hulle hul grootste toevlug, maar deur die jare leer hulle om meer outonoom te wees. En dit alles kan daartoe lei 'n band tussen ouers en tweens wat ingewikkeld is, maar dit is glad nie onmoontlik nie. U moet dit net met die regte gereedskap werk.
Die ruspes, voordat hy in 'n skoenlapper omskep, skuil in 'n chrysalis waar dit 'n rukkie sal bly totdat die metamorfose-proses voltooi is. Gedurende hierdie tyd word sy hele liggaam getransformeer totdat hy sy vlerke in eensaamheid kan sprei. Geen ander insek help hom nie; hy gaan deur hierdie hele proses. Hierdie voorbeeld lyk vir my fassinerend om te praat oor voorouderdom.
As ons ophou dink, daar is baie parallelle tussen hierdie fase van ons kinders se lewens en die metamorfose van die vlinder. Soortgelyke gebeure kom by albei voor: die kind begin 'n proses van liggaamlike en sielkundige transformasie, wat die ouers se ondersteuning en begrip nodig het.
Hierdie ontwikkelingsfase word gekenmerk as 'die kreatiewe pouse', waar daar gesoek word na identiteit. Sosiale onttrekking is normaal, want u moet u eie identiteit bevestig, verdiep in u gedagtes en emosies. Dit kan veroorsaak word probleme met die band met ouers, want miskien word dit ervaar as 'n emosionele verkouheid van seun tot vader. Ons kan egter nie vergeet dat dit die teenoorgestelde is nie: ons voor-adolessente seun trek weg van ons omdat hy homself bevind, en hy verander in iets nuuts. Soos die vlinder!
Alhoewel die 'werk' van transformasie van ons kinders eensaam is, moet ouers nie daaraan bewus wees nie. Ons kan ons kinders help, hulle lei, raad gee en beskikbaar wees vir alles wat hulle nodig het. Al wat ons kinders nodig het, is dit gereeld om te weet dat ons langs hulle staan ​​in die gesig van al hierdie veranderinge wat hulle ervaar.
Daarom bied ek u hieronder 'n reeks aanbevelings aan wat u kan help werk die band met u adolessente kind. Laat ons hulle een vir een sien:
Ouers wanhopig dikwels wanneer hulle, hoewel ons probeer om 'n gesprek met ons kinders te voer en 'n belangstelling in hul lewe wil hê, nie baie oop is vir gesprek nie. As u kinders dus in enkelvoudige letters op u reageer of nie vir u wil vertel hoe die dag van hulle was nie, moet u hulle nie onder druk plaas nie. Dit is beter dat u hulle eenvoudig laat weet dat as u iets moet vertel, is u daar om te luister.
2. Soek vermaak
Nooi u kinders uit om aktiwiteite te doen wat hulle op hierdie reis help, soos joga of meditasie. U kan selfs (as hulle wil) hierdie sportsoorte as gesin beoefen.
3. U skakel sal verander, maar dit is normaal
Dit is normaal dat u voel dat u kind nie meer daardie liefdevolle kind is wat u gehardloop het nie. Dat hy nou ver en onverskillig is, beteken nie dat jy nie meer vir hom belangrik is nie. Inteendeel, dit benodig baie van u, van u stille geselskap op hierdie reis.
4. Vermy konfrontasies
Aangesien daar tydens preadolescensie (en later in die adolessensie) 'n groter geneigdheid tot emosionele gebrek aan beheer is, kan dit wees dat hulle reaksies intens is. Ek beveel aan dat u u kind help met hierdie emosionele hantering met frases soos 'ek verstaan ​​dat u kwaad is', 'kalmeer hier is ek om u te help', 'laat ons dit saam oplos', ens.
Preadolescence is net 'n pouse; jy sal sien hoe jou kind vinniger verander as wat jy dink. Dit is net 'n oomblik waar moet binne sy eie geskiedenis ontdek word, dus nou moet u ons stil geselskap benodig, sodat u weet dat ons ook daar is om u te vergesel wanneer u dit nodig het.
U kan meer artikels lees wat soortgelyk is aan Die moeilike (maar nie onmoontlike) band tussen ouers en tweens, in die kategorie tienerstadiums op die perseel.