K'RANT: As ʼn storie nie ʼn storie is nie
PIET EBERSöHN skryf: Ek het al vertel van die keer toe ek, Frans Scheepers en nog ‘n vriend, met ‘n bustoer Sabie toe is vir ‘n goudstormloop en toe sommer tot ons verdriet ‘n vakansie-erf gekoop het.
Saam op die bus was Jan Brits, ‘n nuusredakteur van Die Transvaler in die jare her. Weet iemand dalk wat van hom geword het?
Nietemin, Jan het ‘n paar staaltjies vertel waarvan ek darem twee onthou.
In die eerste geval is ‘n redelik onervare verslaggewer deur DT Rustenburg toe gestuur om ‘n onderhoud met die plaaslike volksraadslid te voer oor die pas verhoogde aksynsbelasting op tabakprodukte. Die distrik Rustenburg was ‘n vername tabakproduserende gebied en DT wou weet wat die uitwerking van die verhoogde belasting op die gemeenskap sou wees. Die aksynsbelasting is destyds ook nie jaarliks verhoog soos die geval deesdae is nie.
Met die verslaggewer se terugkeer en terugrapportering dat daar geen storie was nie, was die subkantoor besig met die finale saktye en het daar groot druk geheers. Die hoofsub het destyds ook nog die funksie van die latere nagredakteur vervul en die verslaggewer se verslag is onder die omstandighede by sy een oor in en by die ander uit.
Toe die druk verwerk is en die hoofsub oor sake kon nadink, is die verslaggewer ontbied.
“Hoe is dit moontlik dat daar nie ‘n storie is nie?” wou die hoofsub weet. “Jy het dan ‘n afspraak met die LV gehad.”
“Ja,” was die antwoord, “maar hy kon dit nie nakom nie. Hy was in die hospitaal ná ‘n skietongeluk.”
• ‘n Ander van Jan se staaltjies was oor ‘n verslaggewer wat met komkommertyd aangesê is om te bel en te hoor wat by die planetarium in Milnerpark aangaan.
‘n Beampte het hom meegedeel dat daar ‘n vertoning van Jupiter op die program was.
“Is dit ‘n dolfyn of ‘n pikkewyn?” wou die verslaggewer weet.