Die vooruitsig dat Afrika se oeste genoeg sal wees om al sy mense teen die middel van die eeu te voed, is afgeleë, tensy dit groot boerderyverbeterings op sy bestaande oesland kan maak, sê 'n nuwe verslag.
Die skrywers sê die verbeteringe wat benodig word, sal tot 'n "groot, vinnige versnelling in die koers van opbrengsverhoging" lei.
As die kontinent eerder die gaping tussen voedselproduksie en mense se behoeftes wil bewerkstellig deur nuwe gebiede te kweek, sê hulle dit sal ernstige skade aan wildlewe veroorsaak en hoër uitstoot van kweekhuisgasse.
Hulle sê maniere vir Afrika om dit te vermy, vereis dat dit voldoen aan Noord-Amerikaanse en Europese standaarde van landbou doeltreffendheid. Dit is 'n moeilike taak wat 'n verbetering van 60% in die volgende 30-jare beteken, of om die geld te vind om te betaal vir graan invoer.
Hulle stel 'n ander antwoord voor om die gaping te sluit: nie net meer doeltreffend nie, maar ook meer intensiewe landbou in reeds bewerkte gebiede.
Die nuutste studie versterk bloot groeiende kommer Afrika het 'n baie honger toekoms van uiterste weer deur die direkte impak van klimaatsverandering, of die blote spoed van sy ontstaan, of as gevolg van bevolkingsgroei - of van 'n perfekte storm van al hierdie bedreigings saam.
Die verslag, wat gepubliseer in die PNAS-joernaal, is die werk van 'n span navorsers van Wageningen Universiteit en Navorsing (WUR) in Nederland, verskeie Afrika-instellings, en die Universiteit van Nebraska, VSA.
By 2050, wanneer Afrika se bevolking waarskynlik twee en 'n half keer meer as nou sal wees, sal die vasteland skaars genoeg voedsel vir almal kan aanhou, sê die verslag,
Selfs as boere baie hoër opbrengs op alle huidige Afrika-oeslande kan bereik, sal dit moontlik wees dat verdere uitbreiding na onontwikkelde gebiede nodig sal wees.
Dit sal baie riskant wees, as gevolg van die verlies aan biodiversiteit en verhoogde kweekhuisgasvrystellings, sal dit veroorsaak dat bosse skoongemaak word en grond vir landbou omgeskakel word.
Plaasopbrengste per hektaar in Afrika suid van die Sahara is tans laag. Byvoorbeeld, die mielie-opbrengs is slegs 20% van wat dit met goeie bestuur kan wees, terwyl die opbrengs in Nederland of die VSA 80% van die potensiaal is.
Alhoewel uitgebreide boerdery tans die grootste deel van Afrika se aptyt vir graan bevredig, sal die geprojekteerde groei van sy bevolking beteken dat 3.4 keer deur 2050 gestyg word. Teen daardie tyd sal selfvoorsiening op bestaande Afrika-oesland slegs moontlik wees as opbrengste ook 80% van hul potensiaal kan bereik.
Gedurende die afgelope dekade was die mielie-opbrengs per hektaar minder as twee ton, met 'n baie klein jaarlikse toename - ongeveer 30 kg per hektaar. In 2050 sal die opbrengs per hektaar sowat sewe ton moet wees, en dit beteken dat boere nou 'n jaarlikse toename van 130 kg moet bereik.
"Jy hoor steeds mense sê dat Afrika een van die wêreld se grootste graanmandjies kan word. Maar dit kan vir Afrika baie uitdagend wees om selfs selfversorgend te bly "
Loodnavorser Martin van Ittersum, professor in die Plantproduksiestelsels-groep by WUR, sê daar was ander moontlike roetes om selfversorgendheid te handhaaf. Om verskeie gewasse 'n jaar te verbou en die besproeide gebied van landbougrond uit te brei, kan opbrengs verhoog, maar dit is opsies wat met baie onsekerhede kom.
As hulle misluk, sê die verslag dat grootskaalse uitbreidings van landbougrond nodig sal wees, met hul onvermydelike risiko's vir die natuurlike wêreld en die klimaat.
Die ander moontlikheid, afhangende van die invoer van graan, sal enorme hoeveelhede kosversendings benodig, en sal met skaars buitelandse valuta betaal moet word.
Een van die navorsers, prof. Abdullahi Bala, van die Federale Universiteit van Tegnologie in Minna, Nigerië, sê die gebied wat benodig word vir die uitbreiding van gewasland is eenvoudig nie in sommige lande beskikbaar nie.
Professor van Ittersum voeg by: "Jy hoor steeds mense sê dat Afrika een van die wêreld se grootste graanmandjies kan word. Maar dit kan vir Afrika baie uitdagend wees om selfs in die toekoms selfversorgend te bly. "
Nog 'n lid van die navorsingspan, dr Kindie Tesfaye, 'n wetenskaplike by die Internasionale Mielie- en Koringverbeteringsentrum in Ethiopië, glo dat boerdery op Afrika-oesland vinnig meer intensief gemaak moet word.
Hy sê verbeterde opbrengs is afhanklik van opsies soos graansoorte wat aangepas is op plaaslike toestande, verbeterde plantbevrugting, en beheer van siektes en plae, insluitend parasitiese plante.
Die navorsers versoek ook verbeterde marktoegang, veral vir kleinboere, en beter vervoer, infrastruktuur, boerderylenings en versekering.
Hulle het data versamel van 10-lande - Burkina Faso, Ghana, Mali, Niger, Nigerië, Ethiopië, Kenia, Tanzanië, Uganda en Zambië - wat saam 54% van Afrika se sub-Sahara-bevolking en 58% van sy gewas verteenwoordig. Die navorsers het die produksie van, en die vraag na vyf groot korrels - mielies, gierst, rys, sorghum en koring gekarteer.
Hulle meen dit is onwaarskynlik dat die vooruitsigte in ander Afrika-lande beter is, aangesien die beskikbaarheid van bewerkbare grond per capita effens laer is.
Die navorsing is ondersteun deur die Bill & Melinda Gates-stigting as deel van die Global Yield Gap Atlas, 'n projek wat gesamentlik deur WUR en die Universiteit van Nebraska gelei is. - Climate News Network
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Hoekom Afrika-Gewas is op pad na voedseltekort