Hoe om kinders te help om hulle te herstel van rampe
Louisiana se historiese vloede het vermoor ten minste agt mense. Soveel as 20,000 is ander gered en duisende is in skuilings gedwing.
Rampe, hetsy natuurlik, soos orkane en vloede, of mensgemaakte, soos oorloë, kan geweldige omwentelinge in mense se lewens veroorsaak.
Stel jou voor wat evolueer uit jou huis - selfs tydelik - sal voel. Hoe gaan dit met jou huis en al jou besittings vernietig? Vir volwassenes is dit traumatiese en diep ontstellende ervarings. Vir kinders kan hulle selfs meer ontstellend wees. Die verlies van 'n huis vir 'n kind kan beteken dat die enigste huis waarin hy of sy ooit geleef het, verloor het.
Volgens die VN is jongmense, insluitend kinders, die grootste groep mense wat deur rampe wêreldwyd geraak word. oor 100 miljoen Jeug regoor die wêreld word elke jaar aan rampe blootgestel. In die Verenigde State word dit ongeveer geskat 14 persentasie kinders sal 'n ramp in die kinderjare ervaar.
As professor aan die Georgia State University, het ek bestudeer hoe kinders na rampe soos die orkaan Katrina, Charley, Ike en Andrew, groot wildbrande, en hoe kinders reageer op voortgesette trauma soos die Golfkrisis. Ek het gevind dat die meeste kinders uit hierdie ervaring sal kom, net goed. Maar vir 'n klein minderheid kan die gevolge vir jare dors.
Noodsimptome is algemeen in die nasleep van rampe
Dit is baie algemeen dat kinders simptome van post-traumatiese stres, depressie en angs na 'n ramp rapporteer.
Hierdie simptome kan soos nagmerries of flashbacks na die ramp lyk, vermy herinneringe aan die gebeurtenis of meer bekommerd wees oor gebeure in die algemeen. Kinders kan ook probleme ondervind in die skool of meer wees sittende. Baie jong kinders het nie goed ontwikkelde mondelinge vaardighede nie, en hulle kan nie emosionele nood kan beskryf nie.
Maar vir die meeste kinders hou hierdie simptome nie baie lank nie. My kollegas en ek het kinders gevolg Orkaan Andrew in 1991, en bevind dat die meeste kinders met een jaar na Andrew teruggekom het of herstel het van simptome van trauma. Net 20 persent het steeds verhoogde simptome gerapporteer.
In 'n ander studie volg kinders daarna Orkaan Katrina In 2005 het ons gevind dat 71 persent teruggekeer het en teruggekeer het na normale vlakke van funksionering binne een tot twee jaar na die ramp.
'N klein minderheid van kinders is diep geraak deur rampe. oor 4 persent van die kinders wat ons gevolg het na Katrina, het ernstige simptome gerapporteer wat nie meer as twee jaar later opgelos is nie. Byvoorbeeld, kinders het aan flashbacks aan Katrina gerapporteer, vermy herinnerings aan Katrina en voel geïrriteerd.
As u egter post-traumatiese stres in die kinderjare ervaar, kan dit vir kinders blywende gevolge hê, selfs as hulle weier. In een studie het ons kinders in Koeweit wat aan die Golfkrisis in 1991 blootgestel is, geassesseer, en hulle het 10 jaar later weer opgevolg. Kinders wat hoër vlakke van post-traumatiese stres simptome in 1991 gerapporteer het, het meer probleme ondervind met betrekking tot hul opvoedings- en beroepuitkomstes terwyl hulle verhuis het. tot in volwassenheid.
Waarom sukkel sommige kinders terwyl ander terugkeer?
'N Kind se blootstelling aan stressors tydens en dadelik na die ramp is 'n belangrike faktor wat voorspel of hy of sy na moontlike traumatiese gebeure sal sukkel. Byvoorbeeld, het die kind gedink dat hy tydens die ramp sou sterf? Het sy getuig dat iemand seergekry het? Watter ander stressors het hy ervaar?
Skoolgaande kinders kan hierdie stressors duidelik beskryf, ondanks die feit dat hul taalvaardighede minder goed ontwikkel is. Byvoorbeeld, my kollegas en ek Op 'n vraag kinders in grade drie en vier skryf oor hul ervarings tydens orkaan Ike. Een kind het geskryf: "My huis het gesink. My trekker [sic] het gesink. My kat het weggehardloop. 'N Ander kinders het geskryf: "Daar was geen kos wat ons kon kry nie, maar ons het van die rooi kruis af gekom."
Volwassenes weet nie altyd wat kinders voel nie
Verrassend genoeg is volwassenes nie goeie beoordelaars van wat kinders onder rampe ervaar nie. Alhoewel hierdie bevinding dikwels verrassend vir volwassenes is, dui navorsing daarop dat ouers nie groot is nie regters van kind gedrag en gevoelens in die algemeen.
In ons bestudeer van die kinders na die orkaan Katrina, het ons ma's en kinders gevra wat gebeur het tydens en na Katrina. Daar was baie min ooreenkoms tussen wat mamma gedink het met die kind gebeur het in vergelyking met wat die kind gesê het, gebeur het. Byvoorbeeld, ons het ma's en kinders gevra of hul huise erg beskadig is en of klere en speelgoed tydens die ramp verwoes is.
Hoër vlakke van meningsverskil in antwoorde tussen ma en kind het hoër vlakke van nood in die kind voorspel. Hierdie verskille kan die behoefte aan ouers aandui om hul kinders se nood te erken ten einde hul kind se behoeftes te bevredig.
Hoe kan jy kinders help om meer veerkragtig te wees ná 'n ramp?
Veranderinge in skoolprestasie, of hoe gereeld hulle vriende sien of nie soveel aktiwiteite geniet nie, kan almal waarskuwingstekens wees dat kinders na 'n ramp kan sukkel.
Stressors soos ouers wat werksgeleenthede verander of iemand in die gesin word siek is geneig om na rampe te toeneem, en hulle kan selfs herstel van 'n ramp vir kinders. Volwassenes moet daarvan bewus wees en leer kinders omgaan met vaardighede soos die identifisering van gevoelens en probleemoplossing.
Aangesien ouers dalk nie so goed is soos om te raai hoe hul kind voel nie, is dit goed om hulle te vra. Moenie aanvaar dat jy weet nie. Terselfdertyd, as 'n kind sê hy voel goed na die trauma en blyk goed te funksioneer, moenie aanvaar dat hy "wegkruip" hoe hy regtig voel nie.
Die nuus toon dikwels die ergste ervarings wat tydens rampe met mense gebeur. Om kinders te veel aan hierdie beelde en stories bloot te stel, kan hulle herleef. Gee kinders inligting wat geskik is vir hul ouderdom.
Die belangrikste ding is om so gou as moontlik kinders terug te kry in hul roetine. Roetines is bemoedigend vir kinders, en help hulle om te voel dat die lewe weer op die regte spoor is.