Nuuskommentaar: Die anatomie van werkloosheid | Maroela Media
Die ander groep se benadering kom basies daarop neer dat dit handel oor die neem van hulle wat het, en gee aan hulle wat nie het nie. Die kruheidsvlakke tussen die VSA en Suid-Afrika verskil egter. Obama is aan die voorpunt van denke wat ook in Europa posgevat het, om die rykes nog swaarder te belas. Sy gedagtes staan nie in ‘n lugleegte nie. Oor die laaste 30 jaar het die top een persent verdieners in die VSA se inkomste met 274 % toegeneem, die middelinkomstegroep se inkomste het met 40% toegeneem en die laagste inkomstegroep, met net 18 %.
In 1915, skryf hy, het die rykste een persent in die VSA ongeveer 18% van die totale persoonlike inkomste in die land verdien. Nou verdien die boonste een persent 24 % van die inkomste. Dit mag dalk nie na ‘n groot toename oor so ‘n lang tydperk klink nie, maar daar was periodes waar die verskil afgeneem het. Daar was ‘n piek in die gaping voor die ekonomie in 1924 getuimel het. Dit het min of meer stabiel gebly deur die bloeitydperke van die 1950’s en 1960’s. In die 1970’s, skryf Noah, het die kompressie weer uitgerafel. In ‘n ander bron word gemeld dat die boonste 1 persent se inkomste van 1975 tot 1995 met 400 % gestyg het teenoor die gemiddeld van 18 %. Ironies, berig die Washington Post, het Noah onlangs saam met drie ander rubriekskrywers die trekpas by The Slate gekry. Noah was in daardie stadium met verlof om werk aan ‘n boek oor ekonomiese ongelykheid te voltooi.
In hierdie klimaat gedy uitsprake soos die grondgryp-praatjies, en nasionalisering. Dit skep ‘n bose kringloop met beleggers wat afgeskrik word, en werkloosheid wat verder groei. In die VSA sorg die drukgroep, die Tea Party, gerugsteun deur ander soos die 4 miljoen sterk Christin Coalition of American dat pres. Barack Obama die gordel stywer moet intrek, eerder as om die werkskeppende produktiewe sektor verder te belas. Obama, wat hierin ‘n bedreiging vir sy omstrede openbare gesondheidstelsel sien, dreig nou openlik dat hy op eie houtjie sal doen wat nodig is, en hom nie deur sy Kongres sal laat kniehalter nie. Hier dring die jeugliga daarop aan dat die grondwet gewysig moet word om die grypsug te wettig.
Terwyl die politici kop krap oor hoekom diensleweringsoptogte die afgelope aantal jare weliswaar minder geword het, maar meer gewelddadig, wys politieke sosioloë na die groeiende gaping op die skaal van relatiewe deprivasie. Die huidige sensus bied die geleentheid aan beplanners om behoorlike sosio-ekonomiese data te bekom sodat die beplanning van die aanspreek van die probleem nie in lugleegtes plaasvind nie.