Weemoed | Woorde
Lewe en dood loop hand aan hand daaraan kan geen mens seker twyfel nie.
Nogtans ontbreek vertroosting die oomblik as dood intree.
Hoe vertroos mens ‘n Man en kinders, kleinkinders en familielede?
Almal platgeslaan in rou. Almal was so positief dat die herstel oppad is, na die motorongeluk waartydens sy beserings opgedoen het.
Ons Matriekklas van 71 het die wonderlike voorreg dat ons ‘n hegte band behou het met ons voog- onderwyser en sy vrou. Seker die naaste omskrywing ‘n band met ‘n ouerpaar in wese nie bloedverwant nogtans kosbaar , uniek- ‘n instaan Ma en Pa .
Die klas se Hoofseun het in ‘n boodskap aan almal sy leed omskryf : “Dierbares, ek weet nie of dit Sondagmiddag-blues is of die gebeure van die dag nie en of dit die naderende Winter is nie, maar ‘n diep verlange en weemoed lê swaar op my hart.
Ek treur oor sagte mooie deernisvolle Ta Marie…”
Daarmee volstaan ek , ons treur oor die sagte mooie deernisvolle Tannie Marie.
18 comments on “Weemoed”
Gewonder of jy haar dalk geken het, woonagtig in Parys.
Nee. ongelukkig nie. Ons is mos nie van die Parys wêreld nie. Senekal is waar ons vandaan kom!
Ja, ongelukkig is dit so dat as jy rou, rou jy alleen. Gladnie lekker.
Sy was baie betrokkie by V.L.U , gesien in gister se Koerant., hulle het pragtige huldeblyk gelewer.
So jammer oor jul verlies.💐
Wonderlike egpaar, daardie saggies aanraak , haar hand oor syne .. sal ek altyd onthou
Met ons laaste reunie het sy ons almal uitgenooi vir volgende bymekaarkom by hul huis veral omdat ons Voog onderwyser sy verjaarsdag sou vier.
Ai toggie… mens weet nie wat lê voor nie
Menz verstaan die hartseer … maar vergun menz tog die een:
Yes Tannie Marie!!! Verlos en verlig!!! You go, girl!!
Dit is seker ‘n troos, net soos lewe na die dood , nogtans moet mens deur rouproses gaan – daardie verlang ! Ai ek voel so bitter jammer vir die gesin.
Dit is nooit lekker nie – sterkte!
Ai ai , dit is beslis so , verlies wat verwerk moet word, en dan wonder mens hoe oorleef ‘n naby gesin dit.
Ek dink dit is omdat ons so ongeërg met die dood omgaan tot die oomblik wat dit ons raak.
Makraak ons lees van dood orals, altyd vir my swaar om mense se smart te aanskou.
Dankie Perdebytjie, daardie gesin wonderlike voorbeeld vir my om waardig hul hartseer te deurleef.
This entry was posted on Maart 27, 2017 by ddupl3ss1s in Gedagtes vir die dag..