Geskryf deur Jocelyn Stacey
'N Brandweer brand in Augustus 2018 op 'n sleepwa in sentrale British Columbia. DIE CANADIAN PERS / Darryl Dyck
"Die brande was nooit 'n bedreiging vir ons nie. Dit was die staat wat die bedreiging was. "
In twee kort sinne het hoof Joe Alphonse, stamstoel van die Tsilhqot'in National Government, na 'n Huis van Commons komitee 'n sentrale insig van rampstudies. Die omgewing skep nie rampe nie - mense doen.
In 2017 het British Columbia die eerste van twee agtereenvolgende jare van rekordlopende veldbrande. Op Julie 7, volg 130 weerligstaking, brande (versterk deur klimaatsverandering) geskeur deur die BC-binneland, verteer 760,000 hektaar Tsilhqot'in gebied en verswelg drie van ses Tsilhqot'in gemeenskappe.
Die gevolglike provinsiale veldbrandreaksie het geopenbaar hoe mense - deur beleide, praktyke en wette - sommige gemeenskappe meer vatbaar vir rampe veroorsaak. Dit was 'n treffende voorbeeld van die wet se rol in die ramp, wat ek gekarteer in verhouding tot die 2016 Fort McMurray-veldbrand. Ná die 2017-veldbrande het ek met die Tsilhqot'in Nation gewerk om sy gemeenskappe se ervarings met 'n veldbrand te dokumenteer.
Dekades van navorsing het gedokumenteer dat sosiale faktore soos ras, geslag, vermoë en armoede bydra tot die skade wat tydens rampe gely het. Wette en beleide wat mense en gemeenskappe gedurende gewone tye voortdurend marginaliseer, maak dieselfde mense kwesbaar vir rampe.
Wildvuurkaart vir die Tsilhqot'in gebied gedurende die somer van 2017. Tsilhqot'in Nasionale Regering, skrywer met dien verstande
Hierdie teorie is die somer van 2017 getoets toe vure deur Tsilhqot'in-gebied woed het. Die veldbrande onthul die onvoldoende van bestaande wette en die voortgesette nalatenskap van koloniale beleid as sleutelskuldiges in die kwesbaarheid van die Tsilhqot'in tydens die veldbrandrespons. Verwarring en konflik oor regsbevoegdheid was sentrale en blywende temas van die veldbrandrespons.
Jurisdiksie is fundamenteel vir selfbeskikkende inheemse volke. Dit is ook fundamenteel om te verstaan ​​hoe verskeie vlakke van regering en agentskappe betrokke by noodbestuur saamwerk om mense veilig te hou tydens 'n krisis. Jurisdiksie beantwoord die vraag: Wie moet besluit?
Die Tsilhqot'in ervaring
Wie moet besluit wanneer 'n Eerste Nasies-gemeenskap ontruim tydens 'n noodgeval? Tsilhqot'in leierskap het geweet die antwoord op hierdie belangrike vraag. Tsilhqot'in leierskap kry om te besluit, nie British Columbia.
En tog, in sy onlangse verslag oor die 2017-veldbrande, die Tsilhqot'in Nation dokumente hoe federale en provinsiale amptenare vir die eerste keer fundamentele jurisdiksieprobleme ondervind het. Wetlike noodbesluite in Tsilhqot'in gemeenskappe is betwis of verkeerd geïnterpreteer.
Rookpluime van veldbrande styg bo die Tsilhqot'in-gebied in sentraal-Brits-Columbia in 2017. Tsilhqot'in Nasionale Regering, skrywer met dien verstande
Een gemeenskap, Tl'etinqox, het verkies om nie te ontruim ondanks 'n provinsiale ontruimingsbevel wat die omliggende gebied bedek het nie. Nadat die vorige veldbrande en kultureel onvanpas ontruimings onder leiding van die provinsie gelei is, het Tl'etinqox-leierskap verseker planne was in plek om sy eie noodreaksie effektief te lei.
Onder die Grondwet is 'n provinsiale ontruimingsbevel nie van toepassing op Eerste Nasies se reserwes nie. Die gemeenskap se wettige besluit het gelei tot a dramatiese stand-off met die RCMP, wat gedreig het om die gemeenskap se kinders te verwyder.
In Yunesit'in het die RCMP die gemeenskap se ontruimingsbevel verkeerd geïnterpreteer. In plaas daarvan om saam met Yunesit'in leiers en personeel te werk aan 'n sagte ontruiming wat mense aangemoedig het om te vertrek, het die RCMP eensydig 'n onmiddellike ontruiming toegepas.
Namate Tsilhqot'in-leiers en -burgers gewerk het om onwettige besluite te neem deur noodreaksies - soos die handhawing van padblokkades wat noodsaaklike voorrade vir Tsilhqot'in-gemeenskappe inhou, het die veldbrande verbrand en gemeenskappe kwesbaar gelaat.
Regs jurisdiksie is verweef en oorvleuel
Verwarring en konflik oor Inheemse jurisdiksie is nie beperk tot noodreaksie nie.
Inheemse gemeenskappe in Kanada lê by die kruising van verskeie regstelsels. Federale en provinsiale wette sny mekaar en met inheemse wette, bestuurstelsels en tradisies van die gemeenskap.
Die Waarheids- en Versoeningskommissie erken die behoefte om inheemse en nie-inheemse regstelsels te versoen deur middel van hernude nasie-na-nasie verhoudings in sy 94 oproepe na aksie. Soos Die meeste van die 94-oproepe tot aksie, dit is nog steeds 'n werk in die proses.
Die Tsilhqot'in Nation het in hierdie projek 'n sentrale rol gespeel met sy geskiedenis verklaring in 2014 van Aboriginale titel, wat die Tsilhqot'in as wettige eienaars van die land onder die Kanadese wet erken het, die eerste in sy soort in Kanada.
Hierdie werk van ontrafeling van die onderskeie rolle van die Tsilhqot'in Nasie, BC en Kanada in die beheer van die grond, water, wild en hulpbronne in Tsilhqot'in gebied word voortgesit. Maar die 2017 brande het aan die lig gebring dat daar baie, veel meer werk gedoen moet word.
Byna vyf jaar na die Tsilhqot'in Nation se landmerk Hooggeregshof van Kanada-oordeel het die Nasie 'n gedetailleerde pad vir vennootskap met BC en Kanada om te verseker dat inheemse jurisdiksie in noodbestuur erken en ondersteun word.
Hierdie vennootskap sal regerings-tot-regeringsprotokolle behels om erkenning van noodmaatreëls van Tsilhqot te verseker en om koördinasie oor Tsilhqot'in en nie-Tsilhqot'in-amptenare in staat te stel. Dit sal finansiële ooreenkomste insluit om jurisdiksionele geskille tussen die federale en provinsiale regerings op te los oor wie die Eerste Nasies se gemeenskappe sal terugbetaal vir brandbestrydingsuitgawes en ander noodmaatreëls. Dit sal verseker dat inheemse volke met erkende regsregte en -titel 'n prominente rol speel in die opgradering van die rehabilitasiewerk op die land om te verseker dat land, wild en gemeenskappe vooruit beweeg word.
Die regerings van die Tsilhqot'in Nation, British Columbia en Kanada het in April 2018, die eerste van sy soort in Kanada, 'n drieledige ooreenkoms oor noodbestuur onderteken. Tsilhqot'in Nasionale Regering, skrywer met dien verstande
Kanadese staatsreg en inheemse wetgewing is waarskynlik nie waarskynlik wanneer die oorsaak van 'n veldbrand ramp geïdentifiseer word nie. Hulle is egter een van die vele maniere waarin mense - nie die omgewing nie - rampe veroorsaak. Om verskeie regstellings oor 'n gedeelde landskap te versoen, is moeilike en delikate werk, en dit is nodig om toekomstige rampe te voorkom.
Jocelyn Stacey, Assistent Professor, Universiteit van British Columbia
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Hoe inheemse leierskap beskerm gemeenskappe uit klimaat rampe