Dis ‘n krisis! Regtig? | MaanKind
15 Vrydag Sep 2017
Die afgelope week of twee was ongelooflik stresvol vir almal in Kleinmond, vir álmal. Oor die grense van paaie, sentimente, kleure en gebiede. Of jy nou tyres gebrand het, kos aangedra het, patrollie gery het, inligting oorgedra het, die traangas in jou oë gevoel het, die seer van ‘n rubberkoeël op jou lyf gevoel het, of daardie sneller moes trek.
Twee gebeure staan vir my uit wat my laat besef het hoe ‘n enkele insident ‘n situasie kan omkeer. Die dag toe die vure in die berg oral gebrand het, die angs in die dorp voelbaar was en die geknetter van rubberkoeëls en die geloei van sirenes die geruis van die see uitgedoof het, was daar onverwags ‘n geraas in die lug wat ons huis laat vibreer het. ‘n Helikopter, in die kamoefleerkleure van die SANW, het laag oor ons verbygekom en oor die berg gevlieg en het doelgerig ‘n sirkel gevlieg, ‘n rooi watersak laat sak, volgeskep in die lagoon en ‘n gordyn water oor die veldbrand losgelaat. ‘n Tweede helikopter het bygekom en met militêre presisie het die twee mekaar gevolg en met die water die veldvure laat blus. ‘n Digte rookwolk was sigbaar, maar nadat die lugmag se helikopters die laaste vure teen die berg doodgegooi het met watersakke, het hulle stil verdwyn en toe daar net twee spikkels in die lug oor was, was daar so ‘n opgewonde stilte oor die dorp. Notifications, WhatsApps en boodskappe het vir ‘n ruk rondgevlieg, maar dit was asof die water ook die onderliggende aggressie by almal laat afkoel het.
Gisteraand se publieke kwartaallikse terugvoer vergadering van die Munisipaliteit in die Stadsaal is baie goed bygewoon, seker te verstane gesien in die lig van die week se gebeure. Dit was ‘n emosionele vergadering, báie emosioneel, maar een persoon wat bekend is as mediator, het sy hand gelig en die gemoedere kalmeer met ‘n besondere perspektief op alles; en my baie hoop gegee dat daar wel daadwerklik gekyk sal word na die groter sosio-ekonomiese probleem wat aangespreek moet word, ook vir groter begrip tussen organisasies en groepe.
In krisistye sien ek net weer hoe die mense wat altyd saamstaan, nog digter laertrek. Elke mens doen wat hy kan, party samel kos in vir die ekstra polisie, brandweer en ander noodpersoneel hier, party kook en versprei dit, ander ry oumense aan na ander dorpe om hulle SASSA te kry, iemand samel lugtyd in vir mense wat nie nou kan koop nie, die apteke gee selnommers om vir dringende medikasie te reël. Vrywilligers gaan pomp petrol en ander gaan was skottelgoed en voer oumense by die versorgingsoord. Die aand toe niemand in die dorp geslaap het nie, het ‘n groep jonges instinktief opgetree en oumense wat alleen is gaan help, of troos. Elkeen na sy aanleg en talent. Aan bereidwilligheid was daar geen tekort nie. Waar daar ‘n behoefte was, was daar groepe waar hulle kon vra en die aanbod het elke keer die aanvraag oorskrei.
Sonder om te veel te dink oor die gebeure, is daar net ‘n paar gedagtes wat by my opgekom het.
Neutraliteit het ‘n prys
Mense spring in en staan saam, doen wat gedoen moet word
Verwyte is maklik, kopskuiwe moeilik
Kommunikasie se rol word onderskat
Nabetragting het perfekte visie
Die energie van ‘n dorp kan gevoel word
Almal soek maar ‘n holte vir die voet, ‘n kop op ‘n kussing.
Kindness het nie kleur nie
Ons sal drastiese aanpassings in ons denke moet maak
Ons moet leer om met ons harte te luister na behoeftes
Wat vir een persoon skrikwekkend is, is vir ‘n ander ‘n oorwinning
Wat vir my na ‘n krisis lyk, mag dalk baie mense se lewe omkeer en beter maak
‘n Klomp klein ratjies laat ‘n enorme masjien draai
16 thoughts on “Dis ‘n krisis! Regtig?”
Terug pieng: Ons is relevant! Regtig? | MaanKind
22 September, 2017 om 2:07 nm
Jy het my in trane.
22 September, 2017 om 2:13 nm
Ai, man, ek was self hoeveel keer in trane oor die dinge wat soveel kante van die muntstuk het.
21 September, 2017 om 8:42 nm
Ek het dit nou waardeer dankie. Ek is altyd beindruk hoe party mense net ‘n gawe het om ‘n krisis in te kleur dat die res van ons dadelik moed skep en weer hande vat en aanstap.
21 September, 2017 om 8:57 nm
16 September, 2017 om 8:05 nm
Ek kan my nue indink hoe ek sal optree in so iets nie. Ek hoop ek sal agterna kan trots wees op myself. Julle was ysters. xxx
16 September, 2017 om 8:12 nm
Snaaks, in krisisse bly ek kalm. Ek kon regtig my kant bring op my manier.
16 September, 2017 om 7:13 nm
16 September, 2017 om 7:49 nm
16 September, 2017 om 2:00 nm
Watter deernisvolle skrywe… my hart se plek…
16 September, 2017 om 8:43 vm
Wonderlike getuienis van wat vermag kan word in eenheid
15 September, 2017 om 10:12 nm
Sjoe. Wat n bekewenis op so n klein dorpie. Jy het dit so mooi raakgevat. En John Lennon is spot on
Elsje de Jager said:
15 September, 2017 om 10:11 nm
Beautiful gestel xxx
Morne en Mavis Snyman said:
15 September, 2017 om 9:51 nm
Ons redding was gebede en genade! Dankie daarvoor
Henriette Derby said:
15 September, 2017 om 9:30 nm
Ons dorp is amazing! Mag hier baie nuwe groen latte uitloop wat ons dorp ‘n model maak van hoe dit moet wees. Mooi raak gevat.
16 September, 2017 om 8:08 vm
Die jonges verstom my. Ek is so trots op hulle.