Omdat Fourie so ’n skerpsinnige joernalis, prosaskrywer en veral dan ’n redakteur is, is dit verbasend dat haar poësie nié van clichés en sentimentaliteit gestroop is nie. ’n Hebbelikheid wat hiermee verband hou is outydse taalgebruik of onaf neologismes wat uiteindelik as leesversperrings dien. En ja, dat is presies wat ek by Kempf voel. ‘n Totale rus en beheersing. Laat die voet van die trotsaard nie oor my kom nie, en laat die hand van die goddelose mense my nie verdryf nie. [ (Psalms 36:13) Daar het die werkers van ongeregtigheid geval; hulle is neergestoot en kan nie weer opstaan nie. ] Hy het nooit onraad vermoed nie en ons glo dat ons Vader in die hemel dit ook so beskik dat hy nagelaat het deur nie 'n standaard bloedtoets op 16 weke uit te gevoer het nie, want dan sou die diagnose dan reeds bekend gewees het . . .