Masai-mitologie - Wikipedia
Die Masai-mitologie omvat verskeie gelowe van die Masai, 'n etniese groep van Kenia en Tanzanië.
1.1 Engai en Olapa
Engai en OlapaWysig
Olapa is die maangodin en sy is getroud met Engai, die songod. Die twee gode het eendag baklei en Olapa, wat 'n kort humeur het, het Engai gewond. Om sy wond te verberg het hy so helder geword dat niemand reguit na hom kan kyk en sy vernedering sien nie. Uit wraak het hy een van Olapa se oë uitgeslaan. Volgens die Masai kan dit vandag steeds gesien word met volmaan.
Volgens sommige bronne kan Neiterkob/Naiteru-kop ("wat die aarde begin het") ook na Engai verwys. Hy is 'n minder belangrike god wat bekend is as die bemiddelaar tussen God en die mens.
Daar is verskeie weergawes oor hoe die oppergod, Engai, ontstaan het, maar die idee is dieselfde. Daar word geglo Engai was eers 'n mens wat al die beeste in die wêreld besit het. Toe die aarde en die lug skei, het hy al die beeste met 'n tou langs uit die lug gestuur. Die Masai het al dié beeste gekry. Toe 'n groep jaloerse jagters nie beeste kry nie, het hulle die tou afgesny. Dit het 'n gaping tussen die aarde en lug veroorsaak en die vloei van beeste na die Masai onderbreek. Daarom glo die Masai beeste is 'n direkte skakel met Engai en dat alle beeste aan hulle behoort.
Die Masai beskou hulself dus as die middel van die heelal en die uitverkore volk van Engai. Volgens hulle het Engai drie soorte mense geskep: die Dorrobo, of jagters, vir wie hy heuning en wilde diere gestuur het; die Kikuyu, die landbouers, vir wie Engai saad en graan gestuur het; en die Masai, vir wie hy al die beeste in die wêreld gegee het. Om ander stamme se beeste te steel is dus net 'n kwessie van terugneem wat regmatig hulle s'n is.
Vanweë dié mite word groot klem geplaas op die simboliek van beeste. Die Masai glo beeste besit die eienskappe van Engai. Die eet van hul vleis en drink van hul melk simboliseer die eenwording van Engai en die mens.
Die Masai glo ook elke mens het 'n beskermgees wat hulle met hul geboorte kry. Die gees beskerm die mens tot met sy dood. As die persoon sleg was, dra die gees hom ná sy dood na die woestyn, waar hy geen water en beeste het nie. As hy 'n goeie mens was, word hulle gedra na 'n land met baie beeste en weiveld.
Harold Scheub, A Dictionary of African Mythology, The Mythmaker as Storyteller. Oxford University Press, Oxford, 2000, ISBN 0-19-512456-1
Naomi Kipury, Oral Literature of the Maasai. 1983: East African Educational Publishers Ltd., Nairobi, Kenia
Spencer, Paul, (2003), "Providence and the cosmology of misfortune" en "Loonkidongi diviners and Prophets", in Spencer, P, Time, Space, and the Unknown: Maasai configurations of power and providence, Routledge, Londen (ble. 67–123).