Een uit elke vier kinders leef in konflikgebiede‘n Seun hou ‘n stuk van ‘n kanonkoeël vas in Yemen se hoofstad. Foto: Unicef/Mohamed Hamoud Volgens die jongste verslag van Unicef, die VN se Kinderfonds, leef een uit vier, of 535 miljoen kinders, in konflikgebiede. Hier is hulle dikwels sonder mediese sorg, talle kry onvoldoende voeding, terwyl baie min die geleentheid kry om skool toe te gaan onderwyl hulle deurlopend in gevaar verkeer. In sub-Sahara woon drie uit elke vier kinders, oftewel 393 miljoen kinders in konflikgebiede of lande wat met ramptoestande te kampe het. In Sirië bly ’n halfmiljoen kinders in gewoonlik haglike omstandighede in 16 beleërde gebiede. In Afganistan gaan sowat die helfte van die kinders nie skool toe nie. In Haïti, twee maande ná die orkaan Matthew, het nog 90 000 kinders hulp nodig. Met Suid-Afrika se hemelhoë werkloosheidkoers is dit vanselfsprekend dat broodgebrek, ook onder kinders, ’n algemene verskynsel sal wees. Volgens die Wêreldbank leef byna 40 persent van alle Suid-Afrikaners onder die broodlyn, maar sedertdien is aangekondig dat die huidige droogte nog 50 000 mense onder die broodlyn gedwing het. Dié syfer sal waarskynlik styg, nie net weens die droogte nie, maar ook weens die land se stadige ekonomiese groei. Op globale skaal, aldus Unicef, dreig die huidige situasie om baie van die goeie werk wat gedoen is, ongedaan te maak. Weens hulp soos immunisering en kosvoorsiening, het die sterftesyfer van kinders onder vyf sedert 1990 met die helfte afgeneem. In 2015 alleen is 11,3 miljoen kinders byvoorbeeld teen masels geïmmuniseer. Tog, te midde van hierdie reusepoging dreig konflikte wat volwassenes teen mekaar voer om die goeie werk wat onder die kinderslagoffers gedoen word ongedaan te maak. Oorlog maak is egter nie die enigste manier waarop kinders van hul toekoms, en dikwels hul lewe, beroof word nie. Die Wêreldbank stel dit ook dat korrupsie ’n land van sy toekoms beroof, en hiervan het Suid-Afrika oorgenoeg. Die howe voer skynbaar ’n opdraande stryd om voor te bly met hierdie komplekse sake wat bitter lank uitgerek kan word. En terwyl ’n wit of bruin persoon, weens SEB en ander rasgebaseerde maatreëls, uit poste geweer word, word onskuldige kinders ingesleep en trek dikwels die kortste lootjie. Die nodigheid om ’n veldtog soos 16 dae van aktivisme teen geweld teen vroue en kinders van stapel te stuur, toon dat baie kinders in Suid-Afrika onder huishoudelike geweld deurloop. Of die kind nou van Aleppo of van Houghton kom, oral oor die wêreld is daar kindernood. Daar rus ook ’n verantwoordelikheid op elke burger om op te let of daar nie dalk kinderverwaarlosing of geweld teen kinders in sy regstreekse omgewing of familie plaasvind nie. Kinders moet gekoester en nie verniel word nie.