Verhoudings in 'n enkele gesin - Nuttige wenke - 2021
Tipiese lewensprobleme van enkelouergesinne is meer spesifiek en dieper as in gewone kinders. Aangesien die vader of moeder stiefma is, is verhoudings in 'n enkele gesin, soos die nate van 'n lappieskombers, swak en onbetroubaar. Misleide verwagtinge, misverstand, teenstrydigheid met optrede - hierdie en ander probleme skep onnatuurlike en komplekse verhoudings in gesamentlike gesinne. Waaraan moet veral aandag geskenk word om vriendelike sterk gesinne te skep?
Die eerste ding wat stiefouers in 'n nuwe huwelik ondervind, is onverwagte verwagtinge. Miskien het die man of vrou verwag dat hulle onmiddellik van die kinders van die eggenoot sou hou, en dat die kinders ook van die nuwe ouers sou hou, maar die werklikheid het hulle mislei. U hoef nie dinge te haas en jouself te pynig met gedagtes dat u u moeder of vader op geen manier kan vervang nie. Mense kan nie vinnig aanpas en aan mekaar gewoond raak nie: volgens sielkundiges duur dit minstens 4 tot 7 jaar. Daarom moet u dit as vanselfsprekend aanvaar: probleme van hierdie aard is baie natuurlik.
Die tweede tipiese probleme van pleeggesinne is die gebrek aan begrip. Om dit te bereik, moet u leer om die gevoelens van ander familielede te verstaan. As 'n kind byvoorbeeld sy vader of moeder mis, moet u nie aan hom bewys dat die liefde van 'n stiefpa of stiefma sterker is nie. Dit is beter om u medelye met teerheid en sorg te betoon en te vra wat die kind die meeste onthou. Opregte gesprekke sal help om spanning in die hart van 'n kind te verlig. Vertroue sal geleidelik na vore kom - 'n onskatbare gawe in menseverhoudinge. Dit word nie klaargemaak nie, dit is nodig om hard te werk aan die voorkoms daarvan. En dit moet ook deeglik onthou word.
'N Verdere algemene probleme in enkelgesinne se lewe is die vrees dat kinders vreemdelinge in hul eie gesin sal wees. Sulke vrees word dikwels die sneller vir die opbou van baie probleme. Dit is veral moeilik vir vroue in sulke situasies. Hulle ly, beskuldig hulself van die onvermoë om konflik te blus, om met stiefkinders oor die weg te kom. Wat kan ek adviseer? In 'n poging om soveel tyd moontlik met haar huweliksmaat deur te bring, is dit nietemin nodig om 'n deel van hierdie tyd te skei vir kommunikasie (en privaat) met elke kind - nie net haar eie nie, maar ook met haar stiefseun en stiefdogter. Danksy vertrouende verhoudings gebou op gereelde kommunikasie, sal stiefkinders glo dat hulle geliefd is, waardeer deur hulle. As hulle huishoudelike take aan kinders toevertrou, kan hulle aan hulle bewys dat die gesin nie sonder hulle kan klaarkom nie.
Om te verseker dat die lede van die geïntegreerde gesin waarlik familie met mekaar voel, en nie bure op die gemeenskaplike leefruimte nie, moet die gades saamwerk. Die maklikste manier is om gesinsreëls op te stel en dit onder geen omstandighede te oortree nie. Daar moet egter nie baie reëls wees nie, en dit moet duidelik wees. Alle meningsverskille tussen gades moet slegs privaat bespreek word. En gesamentlike uitstappies, staptogte en gemeenskaplike aktiwiteite sal die lede van die gesin help om geduld te hê om geleidelik nader te kom, om op te hou om in 'vriende' en 'vreemdelinge' te verdeel en uiteindelik tot 'n gelukkige, vriendelike gesin te word.
Dit moet beklemtoon word dat die grootste deel van die bekommernisse op die skouers van 'n vrou in so 'n familiekring val. Sy moet baie energie spandeer om voortdurend huisgerief te handhaaf en goeie gesinsverhoudinge tussen almal op te bou. Laat hierdie wenke dus elke vrou help om die hoogste beloning van ons hele lewe te ontvang - 'n goeie sterk gesin.
Sowel in Rusland as in die Weste neem die verhouding van enkelouergesinne in die totale getal families geleidelik toe, en die persentasie kinders wat in enkelouergesinne woon, neem ook toe. In Rusland het die persentasie adolessente wat in enkelouergesinne woon (met 'n stiefpa of 'n mede-moeder) van 1994 tot 2012 toegeneem van 8% tot 14%. In die VSA, VSA Die sensusburo na 1990 versamel nie relevante statistieke nie. Van die 60 miljoen Amerikaanse kinders onder die ouderdom van 13 woon 'n geskatte helfte in enkelouergesinne. In Duitsland is 13,6 persent van gesinne met kinders onder die ouderdom van 18 enkelouergesinne, en ongeveer 10,9 persent van kinders onder die ouderdom van 18 woon in enkelouergesinne. Dus is 'n enkelgesin die derde algemeenste soort gesin in Duitsland, na 'n kerngesin en 'n enkelouergesin. In Frankryk woon in 2006 ongeveer 1,2 miljoen kinders onder die ouderdom van 18 uit 'n totaal van 13,6 miljoen (of 8,8 persent) in enkelouergesinne.
Vir lede van die geïntegreerde gesin is daar spesiale bepalings wat hul familiebande aandui:
stiefpa - moeder se man met betrekking tot kinders,
stiefma - vader se vrou met betrekking tot kinders,
stiefseun - seun met betrekking tot die man of vrou van die vader of moeder se familielede,
stiefdogter - dogter met betrekking tot die man of vrou van die vader of moeder se familielede,
halfbroer - die seun van die man of vrou van die vader of moeder met betrekking tot ander kinders,
halfsuster - die dogter van die man of vrou van die vader of moeder met betrekking tot ander kinders.
Die terme halfbroer en halfsuster kan slegs deur vader of moeder tot kinders in familielede gebruik word, maar dit is 'n fout.