Voedselallergieë vs Omgewingsallergieë: Wat is die verskil? | Troeteldiere Huishouding
Voedselallergieë vs Omgewingsallergieë: Wat is die verskil?
Troeteldiere, soos mense, kan voedsel- en omgewingsallergieë ontwikkel. Hierdie allergieë, wat honde en katte ongemaklik jeuk maak, kan frustrerend moeilik en duur wees om te diagnoseer en te bestuur.
Alhoewel voedsel- en omgewingsallergieë soortgelyk is, is dit die moeite werd om elke allergie individueel te verstaan ​​om te bepaal wat jou troeteldier uitvind hoe hulle gediagnoseer en behandel word.
Simptome van voedselallergieë in troeteldiere
Voedselallergieë word veroorsaak wanneer die immuunstelsel 'n normale dieetbestanddeel as 'n buitelandse indringer beskou en dit aanval. Hierdie dieet "indringers" is meestal proteïene (beesvleis, hoender en eiers) by honde en hoender, vis en melk in katte.
Voedselallergieë by honde kan op enige ouderdom voorkom, maar begin gewoonlik minder as 'n jaar oud. Hond allergie simptome sluit die hele jaar deur, matige tot ernstige jeuk, velprobleme (soos skelheid en rooiheid) en maagontsteking (braking, diarree). Gereelde velareas sluit in die voete, ore, oksels en moue.
Tekens van katvoedselallergieë, wat op enige ouderdom kan voorkom, sluit in simmetriese haarverlies en erge kop- en nekklierigheid.
Diagnose en behandeling van voedselallergieë
'N voedsel eliminasie verhoor is die goue standaard vir die diagnose van 'n voedsel allergie. Tydens die verhoor, wat tot drie maande duur, word 'n troeteldier gevoed met 'n beperkte bestanddeel dieet wat bestanddele bevat, veral proteïene, waarvoor hulle nie voorheen blootgestel is nie. Tydens die verhoor, SLEGS kan hierdie dieet gevoer word - geen behandelings, gegeurde medisyne of enige ander voedselbronne nie. Omdat kommersiële bestanddele met beperkte bestanddele spore bedrae van gemeenskaplike "indringer" proteïene bevat, word veterinêre voorgeskrewe eliminasie dieet verkies.
As allergie simptome aansienlik of heeltemal verbeter met die eliminasie dieet, die troeteldier word geweier om sy ou dieet. As die simptome vinnig terugkeer (tussen een uur en twee weke), kan daar besluit word dat die troeteldier allergies is vir bestanddele in die ou dieet. Die troeteldier word dan teruggebring op die eliminasie dieet, met bestanddele van die ou dieet wat individueel by die eliminasie dieet gevoeg word totdat die allergie-inducerende bestanddeel geïdentifiseer word.
Klink ingewikkeld? Dit kan wees. As u troeteldier vermoedelik voedselallergie het, sal u veearts u deur elke stap van die voedsel-eliminasieproef stap om die diagnose te bevestig.
Ongelukkig kan voedselallergieë nie genees word nie. Hulle word langtermyn bestuur deur die allergie-inducerende bestanddeel te vermy.
Simptome van Omgewingsallergieë in Troeteldiere
Troeteldiere kan allergies raak vir verskeie omgewingsstowwe, soos gras en stuifmeel. Hierdie allergiese reaksie is 'n chroniese toestand genoem atopiese dermatitis (AD). AD, wat meer algemeen as voedselallergieë is, is oorerflik en begin dikwels tussen 6 maande en 3 jaar. Sekere honderasse, soos Golden Retrievers, is aan allergieë van die omgewing blootgestel.
In teenstelling met voedselallergieë, begin die jeuk met AD as seisoenale (gedurende warmere maande) en word uiteindelik nie-seisoenaal. Die jeukigheid, veral by honde, kan lei tot ernstige velprobleme, soos verhoogde pigmentasie en herhalende bakteriese en gisinfeksies; katte ervaar kop en nek jeuk. Soortgelyk aan voedselallergieë, beïnvloed AD gewoonlik die voete, gesig, ore, oksels en maag.
Diagnose en behandeling van omgewingsallergieë
Om AD te diagnoseer, word ander allergieë (kos, vlooie) eers uitgesluit. Dan word allergie toetsing uitgevoer om die spesifieke omgewingsallergen te identifiseer. Intradermale allergie toetsing is die goue standaard vir die diagnose van AD en word uitgevoer deur klein hoeveelhede vermeende allergene in die vel te spuit en op soek na 'n velreaksie. Bloedmonsters kan ook vir allergie toetsing gebruik word, maar is minder betroubaar.
Soos voedselallergieë, is omgewingsallergieë nie geneesbaar nie. Allergeen-spesifieke immunoterapie word beskou as die beste opsie vir die bestuur van omgewingsallergieë in troeteldiere. Hierdie behandeling help om 'n dier aan spesifieke omgewingsallergene te desensitiseer en simptome te verlig. Ander bestuurstrategieë sluit in die beperking van blootstelling aan die spesifieke omgewingsallergen, behandeling van sekondêre velinfeksies en die gebruik van aktuele medisyne om jeuk te verlig. As u troeteldier AD het, sal u veearts hierdie bestuursopsies bespreek en u help om te besluit watter een vir u en u troeteldier die beste sal werk.