KONKRETE POËSIEKonkrete poësie is die soort digwerk waarin die ruimtelike, akoestiese en visuele eienskappe van die taal maksimaal benut word vir die totstandkoming van die kunswerk. Die konkrete poësie wil sover moontlik alle semantiese en dekoratiewe moontlikhede van die taal ontgin. Konkrete poësie is bedoel om sowel gelees as "bekyk" te word. Daarom word in die konkrete poësie gebruik gemaak van dit wat sintuiglik konkreet is aan taal, nl. KLANK en/of vorm van die woorde of letters. Dit gaan dus in besonder om gedigelemente wat gesien en gehoor kan word.
In die moderne Nederlandse poësie is daar in die tydperk voor die Tweede Wêreldoorlog twee besondere figure wat i.v.m. die konkrete poësie vermeld moet word. Van Ostaijen, geïnspireer deur die Duitse digter August Schramm, het veral in die latere fase van sy EKSPRESSIONISME, nl. in die fase van sy organiese ekspressionisme, besondere waarde geheg aan die dinamiek van die geïsoleerde woord. Die woord het geen ander woorde nodig om te bestaan nie en sy sintaktiese verband is onnodig om kom­munikasie te bewerkstellig. In sy bundel Feesten van angst en pijn (1928) word die gedagte uitgebou dat die gedig ŉ "organische ... ritmische of dynamische uitbouw van geïsoleerde kernwoorden" is waarby die wit ruimtes as stiltes "een even grote rol spelen als de woorden" (De Roover, 1968: 45). Van Ostaijen se opvattings oor die woordoutonomie was vir sy tyd baie omstrede en dit is soms beskou as ŉ proses van kultuurontbinding wat die tradisionele, etiese diensbaarheid van die poësie aangetas het. Hoewel die volgende gedig, vanweë sy subjektiwisme (die voorkoms van ŉ *verteller), nie heeltemal strook met die opvat­tings van die konkrete poësie nie, bied dit tog ŉ goeie illustrasie van die wyse waarop die visuele benut word: met as sleutelwoord lawiene word ŉ visuele beeld (o.m. deur die tipografie) van ŉ digterlike ek se sielservaring geskep:ikgil gillen gulpenlallen vallen valspannen ik wordt gespannenj'j jij jijwie is jijeen maneen lawiene storten stortenWillen
ŉ Gesaghebbende bron oor konkrete poësie is die boek van Sea­man (1981), terwyl ook die spesiale uitgawe van Poetics Today, 3(3) van 1982, die konkrete poësie as internasionale verskynsel indringend vanuit verskillende invalshoeke bespreek. Mev. C.S. Reinecke van die PU vir CHO is besig met ŉ indringende studie oor die voorkoms van visualiteit in die Afrikaanse poësie.(Vgl. VISUELE MOMENTE IN DIE LITERATUUR en COLLAGE IN DIE LITERATUUR.)