Twilight, Lake Tahoe - Albert Bierstadt - Oil Painting Reproductions and Prints
Albert Bierstadt - Twilight, Lake Tahoe Na maande van verwoestende intrige is die federale verkiesing uiteindelik verby, maar ons lyk asof dit die kontroversie is. Konflik is aan die toeneem as mense hulself die vraag vra, dikwels werklik verward en vreesaanjaend oor moontlike antwoorde: "Wat nou?"
Uiterste reaksies aan alle kante hou die bekende model vir menslike verhoudings bekend as die Dramatriehoek, ontwikkel deur psigoterapeut Stephen Karpman. "Die Karpman-dramatriehoek vorm die verband tussen persoonlike verantwoordelikheid en krag in konflikte en die vernietigende en verskuiwende rolle wat mense speel. Hy het drie rolle in die konflik gedefinieer; Vervolger, redder (die een posisie) en slagoffer (een af ​​posisie). "
Wanneer ons die situasie deur hierdie lens beskou, word dit maklik om die polarisasie wat gebeur, te verstaan. In hierdie drama driehoek is ons die slagoffers van die regering se ondoeltreffendheid of korrupsie, 'n riggedieerde verkiesing, 'n apatiese kieser, ensovoorts. Die vervolger is mnr. Trump of Sekretaris Hillary en die Obama-administrasie of enige van daardie vermeende redes waarom dinge die pad gegaan het hulle het of het nie gedoen nie. Die Redder van die Uur is Trump, wat tydens een toespraak belowe het (nadat ons die talle rampe in gevaar gestel het) dat hy die enigste was wat dinge kon oplos. Of dalk kan die redder iemand wees wat maniere uitwys om sy agenda te verswak.
Ontself verwyder van die Dramatriehoek
Eerder as om die geldigheid van al hierdie dinge te evalueer of selfs te evalueer, kom ons verskoon ons van die Dramatriehoek self. Dit sal maklik kwalifiseer vir wat Robert Frost na verwys as "die pad minder gereis." Hier is die afsluitende strofe uit sy epiese gedig:
"Twee paaie het in 'n hout gediversifiseer en ek -
Ek het die een minder gereis,
En dit het al die verskil gemaak. "
--Die Road nie geneem
Lmagine as ons ons politieke uitdagings omhels as 'n geleentheid om die pad minder gereis te neem? Watter verskil kan dit maak? Om mee te begin, sou dit beteken dat ons weier om 'n slagoffer te wees, weier om die skuldige spel te speel deur vingers aan 'n vervolger te wys en hoop te laat vaar iemand kan ons red. Of, in 'n enkele sentiment, kan ons self verantwoordelikheid neem.
In tye soos hierdie mense wonder, wat kan ek doen? Ek vra, "Wie kan ons wees?" Gandhi het sy woorde goed gekies toe hy ons aangeraai het om die verandering te wees wat ons in die wêreld wil sien. Dit dui op volle verantwoordelikheid, om ons praat te voer en persoonlik te voorsien wat ons mag anders was die klag ontbreek.
Dit is duidelik dat ons verkies dat ons verkose beamptes integriteit het, om hul besluite met die kiesers in gedagte te hou eerder as om slegs hul korporatiewe skenkers te bied en nie hul persoonlike oortuigings op ons te dwing nie. Maar ons het gestem, ons het gekies, nou kan ons as burgers besig bly, maar - belangrikste en mees impakvolle - kan ons daartoe verbind om 'n persoonlike voorbeeld te wees van wat nodig is.
Wat is regtig genoem vir Right Now
Dit mag hopeloos naïef en simplisties wees, maar ek voel wat regtig genoem word, is om goeie bure te wees. Tyd was toe ons mekaar gehelp het, sonder polarisering volgens politieke, godsdienstige of ekonomiese menings. Gemeenskap kom eerste en sorg vir mekaar. Dit is bemoedigend en ontmoedigend om te sien hoe ons geneig is om in noodgevalle saam te trek. Groot, maar moet ons wag vir 'n noodgeval voordat ons mekaar help?
Onder die dogma, ons is almal pretty much dieselfde en ons wil baie soortgelyke dinge hê. Ons kan baie verskil oor hoe om dit te bereik, maar as ons begin met doelwitte waaroor ons kan saamstem, soos veiligheid vir ons kinders, gesondheidsorg vir ons almal, 'n ekonomie wat eerlike werk beloon, ens., Dan kan ons elkeen reis ons eie pad na konsensus.
Die standaard konflik resolusie model volg 'n baie ander patroon: "Elke kant neem 'n posisie, argumenteer daarvoor en maak toegewings om 'n kompromie te bereik." Sê dus die skrywers van Kom na Ja, soos hulle voor te berei om hul radikale alternatief te bied, opgesom op hierdie manier:
"Die mees kragtige belange is basiese menslike behoeftes. Om die basiese belange agter 'n verklaarde posisie te soek, kyk veral na die basiese bekommernisse wat alle mense motiveer. As jy sulke basiese behoeftes kan versorg, verhoog jy die kans om beide 'n ooreenkoms te bereik. en, indien 'n ooreenkoms bereik word, aan die ander kant daarvan voldoen. Basiese menslike behoeftes sluit in: veiligheid, ekonomiese welsyn, 'n gevoel van toebehore, erkenning en beheer oor 'n mens se lewe. So fundamenteel soos dit is, basiese menslike behoeftes is maklik om te kyk. "
Stygend na die geleentheid in tye van krisis
Abraham Maslow se hiërargie van behoeftes sit op 'n baie ander soort driehoek - sit 'self-aktualisering'. Ironies genoeg word hierdie behoefte dikwels ontmoet deur 'n krisis te hanteer. Om persoonlike betekenis in groter diepte te ervaar, moet ons gereeld uit ons geriefsone gebring word, gekonfronteer met dringende uitdagings wat voldoende is om ons te motiveer vir verandering.
Nou is so 'n tyd, presies wat die Chinese karakter vir gevaar en geleentheid in een simbool verteenwoordig. Die vraag is, sal ons na die geleentheid styg en voorsien wat nodig is in ons eie lewe of nie? Daar is altyd ander te blameer, omstandighede om te berou, 'n hele paar redes om 'n slagoffer te bly en te wag vir die kavalery om in te ry. Miskien, na die verkiesing, is die situasie dringend dringend dat genoeg van ons hierdie minder geryde pad kan loop en maak eintlik 'n verskil.
Wat ontbreek ons?
Politieke pundits het daarop gewys hoe Demokrate 'n groot klop gemis het, met die ondersteuning daarvan waar dit nie was nie, veral in die werkerswykwyk. Kiesers daar is lyding en hulle het 'n veranderingsagent oor 'n status quo-veteraan gekies. Wat het die kundiges ook mis en wat is dit? we ontbreek?
Uiteindelik is ons geneig om die feit te mis dat ons geluk nie hoofsaaklik afhanklik is van ander nie, dat die veelbelovende "strewe na geluk" nutteloos is. Dit mag dalk godslasterlik wees, maar dit is ook waar. In 2016 staan ​​Amerika 13th in die Wêreld Geluk Verslag, agter lande soos Ysland en Israel, beide met meer beduidende onlangse uitdagings as wat ons in die gesig gestaar het.
Ek wys daarop dat ons almal ervaar wat ons uitdruk. As ons meer geluk en liefde wil hê (en wie nie?) Dan is die antwoord eenvoudig: druk meer geluk en liefde uit.
As ons wonder wat dit beteken om 'n minder gereisde pad te reis, is dit 'n rigting: aanvaar 100% persoonlike verantwoordelikheid vir die kwaliteit van u gedagtes, woorde en aksies. En as jy vra, "Wat nou?" Hier is ons geleentheid om in Gandhi se voetspore te volg en die verandering wat ons in die wêreld wil sien, te wees.
Lewe 'n Ontwaakte Lewe: Die Lesse Van Liefde
deur meester Charles Cannon met Will Wilkinson.
Meester Charles Cannon is die geestelike direkteur van die Synchronicity Foundation for Modern Spirituality. sy ander boeke sluit in: Lewende 'n Ontwaakte Lewe: Die Lesse van Liefde; Vergifnis van die onvergeeflike; Ontwaking van die Amerikaanse Droom; Die Bliss of Freedom; Moderne Spiritualiteit; en die meditasie gereedskapkas. Vir meer inligting kontak die Synchronicity Foundation. Besoek die webwerf: www.Synchronicity.org
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Wat nou? 'N Geleentheid om die pad minder te ry?