Shaleen Surtie-Richards vereer by Naledi-toekennings
JY LEES NOU Shaleen Surtie-Richards vereer by Naledi-toekennings
Nadat Hennie van Greunen, die regisseur, Rachelle Greeff se draaiboek vir my gegee het om te lees, was ek in my m—r . Dit was so´ sad. Armoede en dwelms vra nie watter kleur jy is nie. Ek was diep geroer deur die gruwelike verkragting van Anene Booysen, op wie se lewe dit losweg geskoei is. Ek stap nie sommer by ’n bedelaar verby sonder om vir hom kos te gee nie ...
Ek kom uit ’n gesin van opvoeders. In die´ stuk vertolk ek die rol van Jasmien Adams, die onderwyseres. My ma was nie ’n koek-en-tee-vrou wat gesit en skinder het nie. Sy het saans aandskole by ons huis gegee, waar sy mense leer lees en skryf het. Sy het bakkompetisies geree¨l om plaaswerkers te motiveer om hul mooiste koeke te bak. Mamma was ’n mense-mens, ’n doener, sy het kinders leer dans en kuns doen, was ’n fenomenale spreker, een van oorlede mev. Marike de Klerk se groot vriendinne ... Haar seksonderrig vir die jonges: “Onthou, drie sekondes plesier is ’n leeftyd se hartseer vir ’n kind.”
Jy sien e´lke rol as ’n uitdaging en het hope sepie-ondervin– ding: Nenna in Egoli, Mattie in Generations, Dorothy in 7de Laan en Fran in Villa Rosa . . .
mos tegniese akteurs en die murg-en-been- akteurs. Ek lees nie boeke oor toneelspel nie. Watse snert is dit dat jy om ’n hoek moet staan en met niemand mag praat nie? Ek gaan nie in “ander we^relde in” nie. ’n Goeie akteur is nie noodwendig iemand wat kan huil nie. Jy moet jou karakter eerlik interpreteer. Ek het ook ’n goeie oor vir die ritme van woorde.
Ek is mal oor my job en wil dit vir ewig doen. Na´ dertig jaar motiveer ek myself deur te dink dat nuwe mense elke aand vir die eerste keer na die show kyk. Ek kry steeds skoenlappers op die verhoog. Jong mense dink hulle is na´
’n maand famous. E´k het as jong akteur nog help teater skoonmaak, plakkate opgesit, ek ke´n die bedryf.
My pa het kleintyd vir my gese^ enigiets is moontlik, maar ek moet my alie lig en uit die lewe gaan haal wat ek wil he^. Dit kos harde werk, opofferings. “Werk eers vir jou naam, daarna vir jou geld,” was sy raad. Moederskap was nie deel daarvan nie, maar wat ’n kick as kinders my omhels en ek die ou hartjies teen my voel bons.
Na´ my pa in 2000 dood is, het hy my gebel om te simpatiseer. Sy eerste woorde was: “Shaleen, you make us proud in this country.” Die´ besige man, wat kwalik tyd het om toilet toe te gaan. Hy het gese^ hy besef wat dit is om ’n pa te verloor. Ek sal nooit, ooit sy menslikheid vergeet nie. Kort nadat hy uit die tronk vrygelaat is, loop ek hom op die Kaapse Internasionale Lughawe raak, storm agter hom aan, gryp sy arm en se^: “Excuse me, Mr Mandela.” Hy se^ toe: “I know you.” Ek begin toe giggel van skok. Hy se^ toe hy het Fiela se kind en The Last Emperor in die Victor Verster-gevangenis gesien. Ek kon dit nie glo nie.
Die Naledi-toekennings word jaarliks in Johannesburg gehou en sal 25 April op eKasi Open View Channel 105 uitegsaai word.