Ek is jammer oor die besluite - Nuttige inligting - 2022
Uiteindelik is dit altyd maklik om slimmer te wees, veral as u swanger is, geboorte gee, borsvoed. Daarbenewens het geen skool ons voorberei op die belangrikste taak van ons lewens nie; ons kry ongelukkig meestal net waar ons misluk het.
Ek is jammer dat ek vir epidurale narkose gevra het
Lilla Vecsei (36) is 'n ma van drie met drie kinders'Ek het nie met my dokter gepraat oor die pynverligtingsmetodes en die gevolge wat dit op my eerste swangerskap gehad het nie. Ek het niks geweet nie, maar ek was bang,' het hy gesê. 'Toe my kut opdaag, het ek die inspuiting al ontvang, en dit was gereed vir die feite. Ek het agterna besef dat dit nie 'n goeie idee was nie. Ek het geen pyn gevoel wanneer of wanneer ek moes nie. In die eerste plek het ek nie vir narkose gevra nie en my lewe verdubbel omdat my tweeling gebore is, maar dit was ook baie beter om pyn te voel. die baba gly in my in, asof al die skielike pyn van die pyn weg is.
Ek is jammer dat ek nie borsvoed het terwyl ek na my oesters geluister het nie
Erzsébet Hornyik (37) ondernemer, ma met drie kindersBaie mense lag oor die borsvoeding van die eerste baba, maar ons was so sleg dat ons twee maande gelede by Bogi in die hospitaal beland het. Ek dink die grootste probleem was dat ek so naïef was oor die saak: ek het nooit gedink dat dit enige probleem kan wees nie, ek het nie regtig daarop voorberei nie, en ek het probeer om almal te ontmoet wat net probeer help. ongeduldig, gou moeg van hart. Ek het nie geweet wat om te doen nie. Erхltessem? Of moet ek vertrek? Ek het begin senuweeagtig raak omdat die kind aanhoudend gehuil het. Hy wou waarskynlik nie die melk ordentlik melk nie, hy was net bereid om so maklik as moontlik te werk, maar hy het vinnig honger geword. Die meerderheid het gesê dat hy te veel geëet het en 'n stewige kop in die maag gehad het, so ek het gewag vir drie van die eetplekke, ek het gedink hy sal beslis ordentlik eet. Dit het nie gelyk of Bogi se gewig na 'n paar weke iets opgedoen het nie, en op agtjarige ouderdom beland ons in die hospitaal, waar sy ondersoek is en dat sy geen organiese probleme het nie, net nie genoeg nie. Ek het op een of ander manier altyd gevoel dat dit die probleem was, maar ek was nie seker nie. Al moes ek geluister het na die drange van my ma, nie om almal te behaag nie, sou ons miskien die kerk verdeel het. Ek was 'n bietjie slimmer met my klein boeties, maar dit is die rede waarom ek my arme Bogi vir my studiegeld betaal het.
Ek is jammer dat ek nie voorheen na 'n sabel gegaan het nie
Krisztina Balogh (32) is 'n senior moeder met twee kindersEk het die grootste deel van my dag by die werk deurgebring toe ek swanger geraak het met my eerste baba. Ek het baie dinge hanteer, my baas kon regtig nie daarmee klaarkom nie, en ons het hom aangesê om so lank as moontlik in te gaan. Daar was geen probleem daarmee nie, en dit was 'n warm somer, en ek het gedink dit is beter vir my om in die lugversorgingskantoor te wees as tuis op die solder. Die laaste paar maande het ek nat geword, my been was geswel, wat my oefensessie nie goed gedoen het nie, alhoewel ek dit gereeld geskeer het, veral as my ouer kollegas nie daarvan gehou het om na te kyk nie. Ons was einde September bespreek, so ek het gedink ek sal tot volgende maand rus, so ek het gewerk tot middel Augustus. om môre te vertrek om daar saam te woon. Op my laaste dag by die werk het ons gespaar vir 'n vier-dimensionele ultraklank, waar ons opgemerk het dat die baba groter niere as normaal het, wat heeltemal onverwags was, aangesien alles in orde was. Ons het dae daarna eksamens afgelê, maar ons het gesê dat daar eers 'n korrekte diagnose gemaak sou word sodra die baba gebore is. Ons was verskriklik bang, en ek kon aan niks anders dink nie, net om gesond te wees. Daar is nie 'n week sedert my baba gebore is nie. Einde Augustus, meer as vier weke voor die hamerdatum. Ek weet nie hoekom die dokters my ook nie gesê het nie, ek dink ek was so gespanne dat hy nie meer binne wou bly nie en so gou moontlik uitvind. Omdat dit egter nie was nie, is ek dadelik na die pediatriese kliniek geneem, en is ek na die koppie in die verloskunde opgeëindig. Hoe dit ook al sy, dit sou lekker gewees het as ek meer tyd gehad het om te ontspan en my nie net 'n maand lank te verlaat nie, veral omdat dit skaars 'n paar dae gehad het.
Ek is jammer dat ek in die gees nie bereid was om die koper te wees nie
Márta Adбmy-Nacsák (36) onderwyser, ma van tweeGedurende my swangerskap het ek nie 'n oomblik gedink dat komplikasies tydens die bevalling ons tot 'n operasie kan laat beland nie. Ek het nie omdat ek nie so iets gehoor of gelees het nie, want soos baie ander het ek ook tydskrifte en boeke bestuur. Maar op een of ander manier het ek die moontlikheid van 'n koppie heeltemal uitgesluit; ek het glad nie daarvoor gesorg nie; ek was seker dat ek my baba natuurlik sou baar. My dokter het my beroep ondersteun, en sy het nie regtig oor moontlike komplikasies gepraat nie, en ook nie oor bekers nie. Maar dit het nie saak gemaak nie, want ek sou net die inligting langs my laat vaar het, ek sou dit nie gevoel het nie. Dit het geblyk dat ek twaalf onse kaviaar na harde botter moes doen. Die baba was in so 'n posisie dat hy nie in staat sou wees om te stoot nie, en hy het selfs vasgeval in die vrugwater. Oor die algemeen het ek geen beswaar gemaak nie, want ek was jammer vir die operasie en was bang dat my dokter nie gebruik maak van drastiese metodes nie, maar hy was seker. Maar die drama het voortgegaan: om die baba daarheen te bring, het dit my geskok waarvoor ek nie bereid was nie, al moes ek verduidelik hoekom ek nie moes spring nie. Ek is bang dat dit blyk dat ek nie soos 'n regte vrou voel nie, ek kan net dink aan watter moeder sy nie 'n baba kon kry nie. My angs was net drie jaar oud en die geboorte van my tweede baba dat jy met 'n koppie gaan uitgaan. Ons was die afgelope twee weke, toe hy sy rug draai, en my pa het gesê dat dit te gevaarlik sou wees om na 'n koppie 'n stertjie te hê. Die situasie het dus duidelik geword, hoewel dit voorheen vir my 'n klein legkaart veroorsaak het om oor te kies. My baba het dit vir my opgelos. Ek was bereid om geboorte te gee, in harmonie, en my toestand het my angs heeltemal verlig, en ek het uiteindelik soos 'n regte moeder gevoel.Hulle sal dalk ook belangstel in: