Suid-Afrika kon nie aan die krieketwêreldbeker deelneem nie as gevolg van 'n sportboikot teen dié land. Die nasionale krieketspan van Zimbabwe het vir 'n tweede keer aan 'n krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem. Al die ander spanne het vir 'n vierde keer aan 'n krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem. Daar was dus geen debutant nie.
Die Krieketwêreldbeker 1987 is ondanks Engelse weerstand aan Indië en Pakistan toegeken, nadat die IKK na onderhandelinge 'n rotasiestelsel goedgekeur en die volgende Krieketwêreldbeker 1992 aan Australië en Nieu-Seeland toegewys het. 'n Verskuiwing van die toernooi se huisvesting het 'n afname in die aantal boulbeurte per span van sestig tot vyftig weens die korter dagligtydperk tot gevolg gehad.
In twee groepe van vier spanne elk het elke span twee keer teen al die ander spanne wedstryde beslis; vir 'n oorwinning is vier punte, terwyl vir 'n gelykop of geen uitslag twee punte toegeken is. Die twee boonste spanne van albei groepe het vir die halfeindrondte gekwalifiseer, waarvan albei wenners tot die eindstryd gevorder het. Altesaam 27 wedstryde is beslis, waarvan 24 tydens die groepfase en drie in die uitklopfase, insluitende die eindstryd.
Navjot Singh Sidhu slaan nege sesse tydens die krieketwêreldbeker – tot dusver die hoogste aantal sesse deur 'n speler tydens 'n enkele toernooi. Hy slaan ook vier vyftigtale in vier agtereenvolgende kolfbeurte, 'n nuwe destydse rekord.
Chetan Sharma (Ind) word die eerste bouler, en die eerste Indiese bouler in 'n EDI-wedstryd, om 'n driekuns tydens 'n krieketwêreldbekerwedstryd te behaal toe hy Ken Rutherford, Ian Smith en Ewen Chatfield (almal NZ) in drie agtereenvolgende aflewerings uitboul.
Dit is die laaste keer tot in die 2015-toernooi wat geen Asiatiese span vir die krieketwêreldbekereindwedstryd kon kwalifiseer nie.