Risiko's en behandelings van 'n tweeling tot tweelingoortappingsindroom (TTTS) - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelRisiko's en behandelings van 'n tweeling tot tweelingoortappingsindroom (TTTS)
Deur Cheryl Bird, RN Opgedateer op 8 Mei 2019
MichaelBlackburn / Getty Images
Tweeling-tot-tweeling-oortappingsindroom is 'n toestand van die plasenta wat 'n aantal identiese tweelingswangerskappe beïnvloed. In TTTS laat abnormale verbindings tussen die bloedvate in die plasenta die bloed van die een tweeling na die ander tweeling vloei. In sommige gevalle deel 'n tweeling die gemeenskaplike plasenta ongelyk, en een tweeling het moontlik nie 'n aandeel groot genoeg om die nodige voedingstowwe te ontvang om normaal te groei of te oorleef nie.
Wanneer kom TTTS voor ">
Tweeling-tot-tweeling-oortappingsindroom vind slegs plaas wanneer identiese tweeling 'n plasenta deel. TTTS kan voorkom in drievoudige of hoër swangerskappe as twee van die babas identies is en 'n plasenta het. Broodryke tweeling en identiese tweeling met afsonderlike plasenta's loop geen risiko vir TTTS nie.
Wat is die tekens van TTTS?
TTTS-tweelinge het verskillende simptome, gebaseer op die skenkers of ontvangers daarvan .
Skenkers TTTS-tweelinge ontvang minder bloed van die plasenta en verloor bloed aan die ander tweeling. Skenkers tweeling is kleiner, beide voor en na die geboorte. Hulle is bleek en bloedarmoede, het 'n verminderde urienuitset in die utero en kleiner as die gemiddelde blaas. As die tweeling twee amniotiese sakkies het, sal die skenker tweeling verminder het amniotiese vloeistof (oligohydramnios).
Ontvanger tweeling ontvang te veel bloed, beide van die plasenta en van die ander tweeling. Hierdie babas is groter en het oormatige vrugwater (polihidramnios). Omdat hierdie babas soveel bloed in hul liggame het, kan hul bloedsomloopstelsels te veel wees, wat hartprobleme kan veroorsaak.
Afhangende van hoe ongelyke bloed deur die babas gedeel word, kan 'n tweeling tot tweelingoortappingsindroom redelik sag of baie ernstig wees. Sodra TTTS gediagnoseer is, sal dokters die swangerskap noukeurig volg om te sien of die simptome vorder of nie.
Stadiums van TTTS
Fase I: die skenker tweeling het amniotiese vloeistof verminder; die ontvanger-tweeling het oormatige vrugwater.
Stadium II: dieselfde as hierbo. Die blaas van die skenker-tweeling is nie sigbaar op 'n ultraklank nie - 'n teken van verminderde urienproduksie in utero.
Fase III: Al die bogenoemde simptome is aanwesig; bloedvloei in die naelstringe is abnormaal.
Fase IV: Al die bogenoemde simptome is aanwesig; die tweeling van die ontvanger is edematous en toon tekens van hartversaking.
Fase V: Al die simptome hierbo is aanwesig en een tweeling is dood.
Hoe word TTTS behandel?
As dokters besef dat identiese tweeling 'n plasenta het, sal die moeder fyn gevolg word vir tekens van TTTS. As stadium I TTTS gediagnoseer word, sal die moeder tipies net noukeurig gemonitor word. Sodra TTTS na die fase II of III vorder, kan dokters fetale laseroperasies of amniotiese vloeistofreduksie probeer. Behandeling kan nog later in die siekte aangewend word, maar die kans op sukses is minder.
In fetale laseroperasies word laserterapie gebruik om bloedvate in die plasenta te skei wat die bloed van die een tweeling na die ander laat vloei. Die operasie word oor die algemeen as meer suksesvol beskou as vermindering van die amniotiese vloeistof. Tweelinge wat na fetale laseroperasies gebore word, het 'n groter kans op oorlewing en 'n laer kans dat dit langtermyn-effekte van TTTS het. Die operasie misluk egter soms, en TTTS sal aanhou vorder.
By die vermindering van die amniotiese vloeistof word die amniotiese vloeistof gedreineer vanaf die sak rondom die ontvanger-tweeling. Die prosedure mag slegs een of enkele keer gedoen word. Die teorie agter die vermindering van die amniotiese vloeistof is dat vermindering van vloeistof die spanning op die hart van die ontvanger verminder en voorkom dat premature kraam voorkom wanneer oormatige vrugwater 'n spanning op die serviks plaas.
Langtermyneffekte van TTTS
Baie van die simptome van ligte TTTS, insluitend bloedarmoede en poliëtemie ('n hoë aantal rooibloedselle), kan na geboorte suksesvol behandel word. Aangesien baie TTTS-tweelingswangerskappe nie na die termyn van toepassing is nie, is die langtermyngevolge van TTTS soortgelyk aan die langtermyn-gevolge van premature tyd.
In gevorderde gevalle van TTTS kan die babas wat op die lang duur betrokke is, langtermyngevolge hê buiten die probleme van premature tyd. Intraventrikulêre bloeding en ander brein letsels kom meer gereeld voor by TTTS babas, selfs na laserbehandeling of amnioreduksie. As die siekte nie behandel word nie en nie noukeurig gevolg word nie, kan die langtermyngevolge hartversaking en die dood van een of albei tweelinge insluit.
Copyright aktiewe spel: Risiko's en behandelings van 'n tweeling tot tweelingoortappingsindroom (TTTS) - aktiewe spelLees Meer