Bybelskool vir Bereane - Page 3 of 33 - In net 3 jaar kan jy die volheid van God se Woord sélf ontdek!
November 27, 2018 nati@stander.co.za
In hierdie hoofstuk sien ons weereens onsself. Ons kyk nie hoogmoedig op die mense van hierdie hoofstuk neer nie, want ons weet ons almal het al hierdie fout gemaak.
Die volk het in die vorige hoofstuk vir Jeremia gevra om die Here te raadpleeg: Moet die oorblywendes in Juda agterbly en die gevaar van die koning van Babel in die oë kyk, of moet hulle na Egipte trek, en op so manier oorlog vryspring?
Jeremia het die Here geraadpleeg en na 10 dae het die Woord van die Here na hom toe gekom: Bly in Juda. Hy sal die koning van Babel goedgunstig maak jeens hulle, en Hy wat die Here is sal hulle volk herbou.
Maar die volk het reeds hulle koppe opgemaak: Hulle gaan trek! Toe Jeremia dus met 'n boodskap na hulle toe kom wat hulle nie wil hoor nie, het hulle eenvoudig die boodskapper afgemaak. Hulle beweer dat Jeremia met Baruk saamgesweer het om so 'n boodskap vir hulle te gee, sodat hulle weggevoer kan word.
Die les in hierdie hoofstuk is die volgende: As mens nie hou van die Here se boodskap nie, is ons geneig om dit te probeer "wegverklaar". Ons sê dinge soos: "dit was bedoel vir 'n ander tyd", "dit is nie regtig wat bedoel word nie", "my situasie is anders" of "die Here sal verstaan as ek in hierdie omstandighede dit anders doen".
Dit is 'n kroniese siekte van ons om die Here se Woord af te water, en ons moet konstant daarop bedag wees. 'n Ander manier waarop ons dit doen, is om die boodskapper af te maak. As ons met iemand anders sou verskil wat die Here se wil op 'n ander manier as ek interpreteer, dan is dit die maklikste om die verskil te verklaar deur die persoon se karakter onder verdenking te plaas. Ons verdink mekaar se motiewe en kry redes waarom ons nie mekaar ernstig hoef op te neem nie. Presies dit is wat hulle met Jeremia gemaak het.
Hulle optrede lyk nog meer belaglik as mens jou herinner aan hulle woorde in die vorige hoofstuk:
"Hulle sê toe vir Jeremia: "Die Here self sal die betroubare en geloofwaardige getuie teen ons wees as ons nie alles doen wat die Here jou God jou opdra om vir ons te sê nie. Of dit nou goed of sleg vir ons is, ons sal gehoorsaam wees aan die Here ons God na wie toe ons jou stuur, sodat dit met ons goed sal gaan. Ons sal gehoorsaam wees aan die Here ons God."" (Jer 42:5-6)
Hulle toewyding aan God en sy wil was waarlik van korte duur. Ons toewyding is waarlik van korte duur. En nogtans skryf die Here ons nie af nie – hou Hy aan om met ons 'n pad te stap.
October 29, 2018 nati@stander.co.za
Johannes 10 is bekend omrede dit die hoofstuk is waar Jesus na Homself as die "Goeie Herder" verwys. Maar bekendheid met hierdie gedeelte, veroorsaak dat ons maklik oor ander betekenisvolle gedeeltes lees sonder dat ons dit agterkom.
Dit tref my altyd dat Jesus in hierdie gedeelte eintlik 2 beelde gebruik. Hy sê Hy is die goeie herder, maar Hy sê ook dat Hy die ingang is:
"Ek is die ingang; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word. Hy sal in en uit gaan en weiding kry." (Joh 10:9)
Reflekteer net vir 'n oomblik vandag op hierdie gedagte dat Jesus ons ingang is: Enige weiding (kos) wat ons kan hoop om te kry, kan ons nét kry as ons deur Hom gaan. Hy is inderdaad die enigste weg na die waarheid en die lewe.
October 10, 2018 nati@stander.co.za
Vir die volgende 5 dae vertoef ons weer in die Nuwe Testament, en spandeer ons tyd in die boek Jakobus.
Een van Jakobus se mikpunte met die skryf van hierdie brief, is om gelowiges op te roep om hulle geloof te integreer met hulle alledaagse lewe. Jakobus kruis swaarde met die feit dat ons so gefragmenteerd leef, en dit vind uitdrukking in die verskeie temas wat hy in sy brief aanspreek (die beheer van ons tong, die hantering van beprowings en versoekinge, die behandeling van mense ens)
Met dit in gedagte, maak vers 22 baie sin as inleiding tot die boek:
"Julle moet doen wat die woord sê en dit nie net aanhoor nie, anders bedrieg julle julleself." (Jak 1:22)
Hierdie vers word eintlik die fondament van die hele boek: Integreer Jesus se boodskap in ons alledaagse lewe.
Christenskap is baie meer as net 'n persoonlike verhouding met God. Dit vind ook neerslag in ons publieke verhouding met ons medemense.
October 8, 2018 nati@stander.co.za
Ons lees vandag vir die eerste keer in die boek Hooglied. Hierdie boek het al menigte bespreking ontlok: "Waarom sou 'n boek oor liefde (en seksuele begeerte) in die Bybel opgeneem wees?", het baie mense al gevra.
Verskeie het al in die verlede hierdie boek vergeestelik en gesê dat dit eintlik net 'n metafoor is vir die liefde wat tussen God en sy bruid (ons) bestaan. Mens sou seker daardie "interpretasie-sprong" op plekke kon maak, maar dit sou nie heeltemal reg laat geskied aan die oorspronklike bedoeling van die boek nie.
Dit is beter om die boek te neem vir wat dit is: 'n Vurige gedig van begeerte en liefde. En daar is niks mee fout dat so iets in die Bybel is nie. Dit is juis gepas, want die Here het die liefde (en seks) gemaak. Ons as gelowiges sal goed doen om daaroor in verwondering te wees en dit die regmatige plek in ons huwelike te gee.
Die Here was vir my goed, en het reeds vir my my lewensmaat gegee. Ek kan dink as jy nog enkellopend is en hierdie gedeeltes lees, dat dit 'n gemis in jou wakker maak. Gebruik dit nogtans om sommer vir hierdie faset van jou lewe te bid: Vra die Here dat Hy die regte persoon oor jou lewenspad sal stuur en jou begeerte na intimiteit op so 'n wyse sal vervul.
Vir my persoonlik – wat op die oomblim baie dink aan my seuns se toekomstige lewensmaats – tref Hooglied 2:7
"moenie die liefde wakker maak en aanvuur voor die tyd daarvoor ryp is nie." (Hooglied 2:7)
Ek bid vandag vir hulle seksuele onskuld, en dat hulle nie op skool en later deur seksuele vergrype soos pornografie, besoedel sal word nie. Mag die Here hulle beskerm en op sy regte tyd hulle bekendstel aan hulle toekomstige lewensmaats.
October 1, 2018 nati@stander.co.za
Ons lees in vandag se hoofstuk hoe Dawid tempelsangers aangewys het. Nadat die gedeelte uitgebrei het oor die seuns van Heman, word daar vertel hoe die indeling plaasgevind het:
"Hulle is vir diens geloot volgens die reël dat oud en jonk gelyk is, of hy nou al opgelei of leerling was." (1 Kron 25:8)
Dit is 'n interessante maatstaf. Veral in ag genome die feit dat dit 'n samelewing was wat baie status aan ouderdom gekoppel het. Tog gee hulle gelyke kans aan mense wat oud en jonk was.
Ek dink ons kan baie leer by die Joodse siening van kinders. As mens byvoorbeeld hulle feeste ondersoek, dan sien jy dat kinders 'n kritiese belangrike rol speel. Kinders was nie "verdra" nie. Die feeste is eintlik rondom hulle gebou (neem byvoorbeeld die rol van kinders tydens die rite van die paasmaaltyd).
Hier by die tempelsang, sien mens weer iets daarvan. Kinders skuif nie na die agtergrond sodat die groot mense die ding kan doen nie. Hulle is geheel en al deel van alles.
Dink ons kultuur nie dalk verkeerd oor kinders nie? Kyk ons nie dalk te veel na hulle asof hulle "onvolledige volwassenes" is nie? Ons moet altyd onthou dat kinders nie 'n "mini-Heilige Gees" ontvang het nie. Hulle is nie minderwaardige gelowiges nie. Die Here kyk nie so na hulle nie, en ons behoort ook nie.