Ek was nog altyd ’n ywerige leser en het van kleins af skribbelboekies vir digpogings en stories saamgesleep. Vandat ek kan onthou, wou ek in ’n boekwinkel instap en my eie boek daar sien.
Ek het by ’n paar skryfskole betrokke geraak, waarvan die een onder leiding van die skrywer Rachelle Greeff vir my van groot waarde was. Ek probeer steeds om die perfekte kortverhaal te skryf.
Lennet woon alleen in ’n woonwa buite Baardskeerdersbos waar hy met groente en dagga boer. Hy was ’n rekenmeester, het ’n meisie gehad, het ’n pa wat aan alzheimersiekte ly wat hy nie besoek nie en ’n broer wat hom hiervoor en vir baie ander dinge nie kan vergewe nie. Dink jy baie mense sou ook eerder alleen in ’n woonwa woon as om hul drake in die oë te kyk?
Die boek het lieflike fynbosbe-skrywings waarvoor jy ’n bron gee, maar jy weerhou die naam van die mens wat jou al die inligting oor die kweek van dagga gegee het. Jy kan mos nou maar sê wie dit is aangesien dagga gewettig is!
Ongelukkig het ek nie die boer se toestemming nie. Boonop vermoed ek die hoeveelhede wat hy verbou, sal nie gou gewettig word nie, met of sonder die hofuitspraak.
Ek het aanvanklik nie geweet hoe die boek sou eindig nie, maar dit was werklik bevredigend om te sien hoe die drade in die laaste paar bladsye bymekaartrek.
Dit wat met die skatryk Van Zyl-gesin gebeur het, onder meer die bloed oral in hul weelderige huis op ’n sekuriteitslandgoed, laat ’n mens aan ’n bekende onlangse moordsaak dink. Sê jou lesers soms vir jou sulke dinge? Kry jy inspirasie uit werklike sake?
Ek is mal oor almal, maar ja, ek het ’n sagte plekkie vir Alex, wat tussen dié sterk vroue moet leef, en vir Adriana, wat lesers in die vorige boek, Sirkus, sou raaklees.
Sarah moet jy altyd ’n bietjie in toom hou, want as jy weer sien, kan sy ’n saak te maklik en vinnig oplos. Ek moet altyd vir haar hindernisse skep sodat sy nie binne 10 bladyse al die antwoorde het nie.
Sondag is jou sesde roman (waarvan die titels almal met ’n S begin). Oorweeg jy dit om voltyds te skryf?
’n Hele paar mense het so in my boeke beland sonder dat hulle weet. ’n Voormalige model wat gereeld by ’n koffiekroeg ingestap het waar ek skryf, was byvoorbeeld my inspirasie vir Ranna.