My grootste meesterwerke | Martech Zone
My grootste meesterwerke
Dinsdag, Mei 22, 2007 Wednesday, May 23, 2007 Douglas Karr
My naaste vriende verstaan ​​hoe passievol ek oor my kuns is. Ek moet jou vertel dat dit nie saak maak hoe hard ek myself probeer verbeter in projek, werk, loopbaan nie ... dit verbleek in vergelyking met wat ek tuis het, my seun Bill en dogter Katie. As ek môre my lot sou ontmoet, sou ek hierdie wêreld verlaat met die wete dat ek 'n jong man en tienermeisie agtergelaat het wat talentvol, gelukkig, onselfsugtig, liefdevol, eerlik en hardwerkend is.
My seun verbaas my elke keer as hy 'n kitaar, mikrofoon of sy eie musiek op sy rekenaar meng. Hy begin by IUPUI, wat 'n Fisika-graad verwerf het, en hy mag op 'n aantal gebiede, insluitend Frans, Akoestiese Ingenieurswese, of Politieke Wetenskap volg. U moet na sommige van sy musiek op sy webwerf om sy talent te hoor, maar ek dink jy sal saamstem.
Elke naweek of so bring die kinders gekoesterde tyd saam met hul ma deur. Alhoewel ons al meer as vyf jaar geskei is, is dit 'n goeie verhouding wat ons almal het, en elkeen van ons hou die ander hoog op. Die kinders hoef ons nooit te hoor baklei nie, want ons doel is om gelukkig te wees en alles in ons vermoë te doen om dit te doen.
Een voorbeeld, ek het 'n paar graderingskaarte vir Bill bestel om geld vir hom in te samel vir die kollege. Hy het 'n motor nodig en hy sal geld nodig hê vir boeke. Ek dink hy sal goed wees met onderrig, maar dit kan nog steeds 'n lening neem. Ons sal sien. Sy ma het in elk geval al die aankondigings aan haar familie en vriende en my familie en vriende gestuur. Dit is nogal cool. (Aan ouers wat geskei word of geskei is ... dit gaan oor die kinders!)
Ons spandeer die 45 minute se ry om ons brein uit te sing. Mense wat verby ry, moet dink ons ​​is mal en die skaars gas op die rit spring gewoonlik saam met ons in die show. Ons gunsteling is Bat out of Hell van Meatloaf ... maar ons luister en sing alles. Daar is 'n paar 70- en 80-stasies op pad, sodat niks buite perke is nie.
En as ons sing, sit ons alles daarin ... hoe meer teater en oor-deurtrekende klaag, hoe beter. (Ons onderbreek wel die sang so nou en dan vir my gunsteling speletjie, "Raai daardie padkill"). Teen die tyd dat ons by afrit 50B kom, is ons gewoonlik uitasem, stemloos en lag ons mal.
'N Paar maande gelede het my dogter aan 'n Indiana-sangwedstryd in Bloomington deelgeneem. Dit was amper 'n katastrofe - die eerste sleutel het geland en Katie het die hele lied vergeet. Sy het gehuil, haarself gekomponeer en weer begin sing. Ek het haar nie gehelp nie - ek het geweet dat sy haar moes terugtrek (maar die seun het ons gedruk nadat sy klaar was). Katie beland met 'n pragtige werk en land die goud.
Vanaand was die lentekonsert in die Greenwood Middle School vir die 6de, 7de en 8ste graadkore. Katie het 'n solo, 'Portrait in Blue' gehad, en sing dit al 'n maand lank in die huis. Ek het haar een klein bietjie advies gegee voordat sy vanaand aangegaan het. Soek 'n plek en staar daarna. Daar was vanaand 'n paar honderd ouers en studente by die konsert, so ek het geweet dat sy senuweeagtig sou wees. Voor sy aangaan, het sy my vertel dat sy die liedjie vir my sing.
Ek dink vandag die hele dag aan Katie en hoe goed dit met haar gaan. En seun, het sy! Haar solo brul in die gimnasium en mense se koppe draai. Ek het nie 'n baie goeie videokamera nie, maar ek het my PDA-kameratelefoon uitgetrek en die gebeurtenis opgeneem. Ek vra om verskoning vir hoe verskriklik die kwaliteit is en die klank nie baie hard nie, maar u kan Katie seker die blues hoor sing.
Ek sal lieg as ek sê dat ek nie trane in my oë het nie. Ek kan nie in woorde uitdruk hoe ongelooflik dit was nie. Mense om my draai om en sê: 'Is dit jou dogter? Sy was fantasties! ". 'N Kykie na Katie en ek kon sien hoe gelukkig sy was. My kinders is my grootste meesterstukke.
Niks sal ooit naby kom nie.
WordPress: Pas CSS aan as die berig vandag gepubliseer word
Beoordeel dit op die Geek-skaal!
Mei 23, 2007 by 3: 05 AM
Goeie boodskap Doug! Lees dit van begin tot einde, high five tot Katie!
Mei 23, 2007 by 8: 43 AM
Dankie, Tony. Ek is een trots Papa!
Mei 23, 2007 by 3: 45 AM
Dit is net wonderlik hoe vinnig kinders grootword.
En as die aanhaling van die dag: "Erflikheid is waarin ouers van slim kinders glo."
En hey, was dit nie u wat geblog het oor die aanbied van u eie inhoud nie? Maar die laaste twee video's waar albei YouTubeGoogled?
Mei 23, 2007 by 10: 19 AM
Pragtige boodskap Doug. Ek het 'n seun op pad, en ek kan net hoop dat ek 'n goeie ouer vir hom sal kan wees.
Ek vind dit ook wonderlik dat u so 'n gesonde verhouding met u eksvrou kan handhaaf. Soos u sê, dit is vir die kinders, en dit help nie regtig as u die hele tyd baklei en die kinders soos 'n soort gedraaide gedagtespel van mekaar af speel nie. Ek het vriende gehad wat so met ouers grootgeword het, en dit is regtig hartseer om te sien.
Mei 23, 2007 by 10: 43 AM
Baie geluk Brandon! Ek het baie foute gemaak, glo my. Ek het dinge vir my kinders gesê wat ek weet hulle seermaak toe ek kwaad was en soms gee hulle hulle nie die aandag wat hulle verdien nie. Maar elke keer as ons van mekaar af weg is, sê ons vir mekaar dat ons mekaar liefhet - selfs as ons kwaad is. En ons druk ... baie!
Ek was ook eerlik met my kinders oor die foute wat ek gemaak het, en ek vra om verskoning as ek dinge verkeerd gedoen het. Soveel as wat ek kan, laat ek toe dat hulle hul eie besluite neem en dan bespreek ons ​​die gevolge van daardie besluite.
My seun grap oor hoe heg ons vriendskap is. Ons kuier net soveel soos enige van sy vriende. Vir IUPUI gaan hy eintlik tuis bly! Ek is nog steeds die baas (vir eers).
Mei 23, 2007 by 3: 36 PM
Douglas, dit was baie lekker. Dankie dat u dit met ons almal gedeel het. Dit is interessant hoe u almal speletjies in die motor speel. Julle kinders is gelukkig dat julle ... god seën !!
Mei 23, 2007 by 7: 48 PM
Dankie Doug - ek sien regtig daarna uit om ouer te wees, maar is bekommerd oor my goeie werk en my kinders nie aan die gang kry nie.
Ek dink wat u sê om eerlik met hulle te wees oor foute wat u in u eie lewe gemaak het, en om hulle eie besluite te laat neem, is beslis die regte manier. Daar is 'n paar lesse wat u maar self moet leer, al is dit die moeilike manier.