Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 23 Oktober 2005 (oggend)
Sing vooraf: Psalm 125:1, 2, 3
Psalm 48:4, 5
Skriflesing: Esegiël 13
Teks: Esegiël 13:12
En kyk, daar val die muur! Sal dan nie vir julle gesê word: Waar is die pleister waarmee julle gepleister het nie? (Esegiël 13:12 AFR53)
Daar was maar altyd deur die eeue tye wanneer die kerk in die een of ander krisis gekom het.
Soms het die kerk sterk vertoon.
Ander kere het die kerk baie swak vertoon.
NB: Die verswakking en dwalinge in die kerk het elke keer gebeur wanneer die kerk en die kerkleiers aan die Woord van die Here gaan verander het.
Dit is so dat ’n kerk net so sterk is as wat sy verbintenis met die Here is.
As die lidmate onvoorwaardelik glo en op die Here vertrou, dan staan daardie kerk deur die strafste krisis.
Maar elke keer wanneer die kerk homself met God gelykgestel het, het daardie kerk ondergegaan.
Die kerk val dus altyd van binne af – soos hierdie muur wat val omdat dit te swak gebou is deur die mense wat binnekant die muur bly! Dit is ook waaroor dit in hierdie gedeelte gaan!
Ons gaan nie voorbeelde uit die moderne kerkgeskiedenis aanhaal om dit te bewys nie. Ons gaan ’n voorbeeld uit die Bybel self aanhaal – die geskiedenis van Israel voor en tydens die Babiloniese ballingskap.
Die Bybel is baie duidelik daaroor dat die Jode in die ballingskap beland het omdat hulle geloof geknak het.
Maar onthou u hoe dit gebeur het?
Die sogenaamde gelowige mense het afgode begin aanbid – terwyl hulle die Here ook in die agtergrond aanhou aanbid het.
Daar was soms tye wanneer die afval so groot was dat die koningshuis die afgodsprofete gehuisves en vertroetel het.
Dink maar hier aan die tyd van Agab en Isebel toe die profete van Baäl en Asjera in die paleis gebly het, en van die koning se tafel af kos gekry het.
Die punt is net dat mense altyd hulle leiers volg in sulke tye.
Aan die begin sal ’n aantal van hulle vrae vra, terwyl ander weer sal juig.
Mettertyd gaan lê al die stof en dan is die grootste meerderheid tevrede met die nuwe instellings.
Die Here openbaar aan ons in sy Woord dat mense altyd sonde doen en sondig van aard is.
Maar ons weet ook dat daar tye kom wanneer mense in massas agter iets aanloop en dat dit elke keer was wanneer daar leiers was wat voor geloop het.
Dit is presies wat ons in Esegiël se tyd gehad het.
Let op na die volgende belangrike dinge in die gedeelte wat ons saam gelees het:
Kyk net na die werk wat God hier aan ampsdraers gee.
Die Here verwag van kerkleiers om die gelowige volk sterk te maak.
Hulle preke en leiding moet wees soos ’n geweldige sterk muur wat rondom die mense gebou word.
Kyk terselfdertyd ook hoe die lidmate daarop reageer.
Ons kry die beeld in vers 10 en 11:
Die groei van die kerk word beskryf in die muur wat die volk bou.
Dan kom die profete en hulle pleister hierdie muur.
Maar die valse profete het nie iets sterks waarmee hulle die muur pleister nie.
Hulle vat net gebluste kalk. Daarvan maak hulle ’n pasta, en dan smeer hulle dit oor die klippe wat die volk gepak het.
Die muur lyk mooi en dis pragtig wit.
Maar as dit reën of as die vyand dit bestorm en daarteen stamp met ’n stormram, dan val die kalk af.
Dan is dit net die kaal los klippe wat daar sit en die vyand kan die muur maklik afbreek.
Kyk nou na twee dinge:
Die eerste is dat die volk sy kerkleiers te maklik vertrou. Niemand het hulle werk gaan toets nie.
Die tweede saak is skrikwekkend.
Toe dit aan die lig kom dat die profete se werk brouwerk en valse prediking was, toe was dit te laat!
Toe val die muur om. Toe is die kerk tot niet.
Broeders en susters, dit is baie ernstige dinge wat die Here in hierdie gedeelte openbaar.
Ons staan almal as gelowiges in die profeteamp.
Ons het almal God se Woord tot ons beskikking.
Ons kan almal lees en verstaan.
Toets ons die tyd waarin ons lewe aan God se Woord?
Toets ons ook al ons leiers aan God se Woord?
Die waarheid is dalk te skerp om reguit te sê:
Is dit nie dalk so dat baie van ons standpunte wat ons inneem net is om onsself of iemand wat naby ons is te regverdig nie?
Is baie van ons sterk standpuntinnames nie dalk tot regverdiging van ons eie sondes nie?
Dan is die rede waarom ons vir ’n saak staan omdat ons in ons diepkant glo (hoop) dat as dit die gangbare standpunt is, die Here ons nie sal straf nie. Want almal maak so en sê so.
Dan gebruik ons nie die Bybel as grond vir ons geloof en waardes nie – ons skeur alles uit die Bybel weg waarvan ons nie hou nie, of ons verdraai dit doodgewoon.
Die Bybel leer hier dat ons die eienaardige ding gaan raakloop dat die valse profete hulle ook op God se Woord gaan beroep. Kom ons lees weer verse 6 tot 9 saam.
Hulle het nietigheid gesien en leuenagtige waarsêery, hulle wat daar sê: Die Here het gespreek – terwyl die Here hulle nie gestuur het nie; en dan wag hulle op vervulling van die woord! Het julle nie ’n bedrieglike gesig gesien en leuenagtige waarsêery gespreek nie deurdat julle sê: Die Here spreek, terwyl Ék nie gespreek het nie? Daarom, so spreek die Here Here: Omdat julle valsheid gespreek en leuenagtige gesigte gesien het, daarom kyk, Ek het dit teen julle, spreek die Here Here. En my hand sal wees teen die profete wat bedrieglike gesigte sien en leuens waarsê: hulle sal in die vergadering van my volk nie wees nie en in die boek van die huis van Israel nie opgeskryf word nie en in die land van Israel nie kom nie; en julle sal weet dat Ek die Here Here is. (Esegiël 13:6-9 AFR53)
Kyk mooi wat sê die Bybel van die mense:
U sien, die mense sien werklik gesigte.
Hulle het werklik uitgewerkte idees.
Hulle is ook oortuig dat dit wat hulle doen en sê waar en reg is.
Maar dis vals.
Daarom die geweldige eis:
Toets elke woord wat julle hoor en kyk of dit werklik die eer van God verkondig.
Dit sal jou self laat besef hoe sterk die vesting rondom jou is – of hoe swak dit is.
Die toets wat ons moet aflê, broeders en susters, is ook nie te moeilik nie. Kyk na vers 3.
So spreek die Here Here: Wee die dwase profete wat agter hulle eie gees aan wandel en agter dinge wat hulle nie gesien het nie. (Esegiël 13:3 AFR53)
Die mense loop agter hulle eie gees aan.
Hulle het nie God se openbaring gesien nie.
Hulle sien hulle eie idees – hulle persoonlike vergesigte.
Dis die toets: Dien julle leiers hulleself – of kan u duidelik sien dat God se eer heeltemal sentraal staan?
Die Here gee ’n lelike beskrywing van leiers wat die verkeerde pad loop met die mense wat aan hulle toevertrou is.
Hulle is soos jakkalse in die puinhope.
Die beeld van die jakkalse wat hier gebruik word, is dat die jakkalse soms in plekke gebly het waar daar vroeër huise was.
Die huise is nou platgeslaan, of omgeval, maar die fondasies en die murasies staan nog daar.
Die jakkalse het nou onder die bouvalle in vir hulle gate gegrawe waarin hulle gebly het, want dan het hulle gate nie so maklik ingeval nie.
Dis of die profeet wil sê dat valse leiers die bouvallige fondasies wat daar staan, verder verswak deur dit te ondergrawe met leuens.
Van vers 13 af staan daar in redelike sterk taal die oordeel van die Here beskrywe:
Die Here kom toets die muur.
Hy laat ’n stormwind opdaag.
Hy stuur ook oorstromings.
In sy toorn en grimmigheid beskik Hy sommer geweldige hael ook!
In daardie oomblik vernietig God die muur en die mense wat dit moes afrond. Vers 15 se laaste gedeelte lees:
En Ek sal my grimmigheid laat uitwoed teen die muur en teen hulle wat dit met los kalk gepleister het; en Ek sal vir julle sê: Weg is die muur! En weg is hulle wat dit gepleister het, (Esegiël 13:15 AFR53)
Die fout wat die valse profete gemaak het in die gedeelte wat ons gelees het, was dat hulle probeer vrede maak het met dinge waarmee ’n gelowige nie vrede moet hê nie.
Dit blyk uit die volgende gedeelte dat die vrouens hulle ook aan hierdie dinge skuldig gemaak het.
Maar in plaas daarvan dat hulle nog soos die mans die skyn probeer voorhou het dat hulle God dien, het hulle heeltemal soos die heidene gemaak.
Hulle het allerhande bandjies en sluiers om hulle vasgewerk en aangetrek – net soos die Oosterse towenaars – en dan het hulle ook met towery en waarsêery die volk verlei.
Hieruit blyk dit dat ons nie net met kerklike ampsdraers te doene het nie.
Die gedeelte handel inderdaad ook oor die amp van die gelowige.
Hoe leef u u geloof uit, en watter getuienis lewer u vir God? Veral in ons tyd?!
Die ander kant van hierdie saak is ons verantwoordelikheid teenoor die Here.
Ons moet sterk staan in die geloof – maar dan moet ons weet waaroor dit gaan!
Ons moet dus fyn oppas om nie in dieselfde soort van godsdiensbelewenis en godsdiensaanbieding as die valse profete te verval nie.
Ons sal hierdie saak net kan hanteer as ons die foute van die valse profete kan identifiseer en self ook kan vermy.
Hulle foute het gedraai om hulleself.
Hulle het alle belange rondom hulle eie persoon en eiewaan laat draai.
Die gevolg daarvan was dat hulle godsdiens sonder toekomsversiendheid was.
Hulle kon nie en wou ook nie die lewe sien soos wat God dit beplan het nie.
Dis hoe dit gekom het dat hulle gewetenloos geword het teenoor hulle volgelinge.
Prakties het dit beteken dat die Jode agter hierdie mense aangeloop het en so mislei is dat hulle in ballingskap beland het.
In ons teksgedeelte sê die Here dat ons ons godsdiens soos ’n muur rondom ons moet bou. Dit doen ons met versigtigheid en deeglikheid.
Die Here Jesus leer ons ook om die pad van versigtigheid te loop.
Versigtig in dié sin dat ons dinge radikaal moet vermy wat God se eer nie dien nie.
Maar ons moet ook, aan die positiewe kant, die Here se wil navolg, presies soos wat Hy dit vra.
Jesus het hierdie beginsels so nagevolg dat Hy deur die leiers van sy tyd gehaat is – dat Hy selfs tot die dood toe vervolg is, omdat hulle Hom nie kon verdra nie.
Deur sy dood en opstanding besorg Hy die krag aan ons om sy openbaring reg te verstaan, en om dit ook reg uit te dra. Daar rus dus op ons ’n baie swaar verantwoordelikheid om veral in hierdie tyd die eer en die wil van die Here baie duidelik te stel en uit te leef sodat ons nie later gestraf word oor nalatigheid nie.
Datum: 23 Oktober 2005 (oggend)