Boonop kry hy drie keer per week dialise vir drie ure op 'n slag, en 'n nieroorplanting is sy enigste hoop op 'n normale lewe.
“My seun verstaan nie hoekom hy nie soos ander kinders 'n normale lewe kan lei nie. Wanneer hy mense sien wat siek is, vra hy altyd of dit met hom ook gaan gebeur en hoekom God dit toelaat as hy dan vir Hom so lief is,” vertel Chigumbu.
In Namibië is daar nie 'n waglys vir nierskenkers nie. So iets bestaan in Suid-Afrika, maar voorkeur word aan Suid-Afrikaanse burgers gegee.
“Ek onthou ek het gedink dit is 'n nagmerrie en sal eindig. Min het ek geweet dit was maar net die begin van my reis,” vertel sy.
“Soms veroorsaak die mediese uitgawes en die beperkinge op sy dieet dat my salaris nie alles vir die maand dek nie. Dan moet ek reëlings tref om vir sy medikasie te betaal,” sê sy.
Weens die dialise en sy siektetoestand is Shaali by die Privaatskool Welwitschia ingeskryf, wat vir kinders met spesiale behoeftes voorsiening maak.
Die dialise hou haar seun aan die lewe, maar om uiteindelik 'n normale lewe te kan lei, het Shaali dringend 'n nieroorplanting nodig.
“Ek sal enigiets doen sodat my seun nie die grootste deel van sy lewe in hospitale moet deurbring nie, en om sy daaglikse pyn weg te vat,” sê sy.
Chigumbu erken die finansiële las van Shaali se siekte is baie swaar en om te help met bydraes het sy 'n trustrekening vir sy mediese uitgawes geopen.
“Jy kan nie net by 'n winkel instap en 'n nier koop nie. Sommige mense is werklik ondersteunend, ander voel as jy dit al vir soveel jaar deurgaan, moet jy mos nou al daaraan gewoond wees,” het sy gesê.