Ons bevind ons tans weer in ŉ tydperk waarin daar heelwat nuwe digbundels verskyn, en ná die uitgewersdroogte op die gebied van poësie ŉ dekade of wat terug is almal baie dankbaar vir die onvoorsiene genade wat die publikasiehuise weer aan die digkuns verleen het.
Maar ek kan nie anders as om te voel dat van hierdie digters ŉ oneer aangedoen word deur die té maklike publikasie van bundels nie. Miskien het die baie webwerwe vir aspirant-poëte, die baie skryfskole en digtermentorskappe aan universiteite meer hiertoe bygedra as wat ons besef.
Die ander teks wat jy ook hiermee moet saamlees, is Botha se joernaal van ŉ anoreksielyer wat in 2010 by Zebra Press verskyn het: ŉ Dans met die dood, ŉ teks wat my regtig geraak het.