Die lewe volgens Wim Vermaak: 'n onderhoud | LitNet
Titel: Die lewe volgens Wim Vermaak
Skrywer: William Oosthuizen
Wim Vermaak se lewe is onderstebo. Hy is op die punt om graad 9 te dop, omdat sy aandag in die LO-klas afgetrek word deur die nuwe meisie met die vlegsel. Sy tweelingsuster, Maddie, wil opsluit deel word van Mars One se sending na Mars en veroorsaak vir hom selfs meer probleme wanneer sy van die dak af foeter en haar enkel breek, omdat sy wou sterre kyk. Hul verstrooide ouma Hantie, wat pas by hulle kom intrek het en boonop Wim se kamer beset, eet 'n internetslenter vir soetkoek op en nou moet hý oppasser speel. En dan is daar Harold, sy ma se menslike geraamte wat die kunsstudente in opstand bring, en sy advokaat-pa wat as hoof van die Menseregtekommissie in 'n botsing van belange beland wat 'n groot rusie in die huis veroorsaak. Maar dalk is Wim se LO-taak tog die antwoord om dinge weer op koers te kry.
Cliffordene Norton gesels met William Oosthuizen oor sy eerste jeugverhaal.
Definitief organies. Jare gelede het 'n mensgeraamte een nag in ons spaarkamer oornag. Dit het my laat dink – 'n storie met 'n geraamte in 'n sleutelrol, maar nie 'n spookstorie nie, kan interessant wees. Toe 'n Mars-ekspedisie 'n werklikheid begin word, het nog 'n gedeelte van die storie sy plek gevind. En ons almal weet hoeveel moleste ouer mense kan aanvang as hulle nuwe dinge aanleer, soos Wim se ouma en tegnologie. En toe begin die karakters hulself aanmeld.
Hoekom voel Wim Vermaak verantwoordelik vir sy familie? Ís hy die familie se beskermheer?
Wim het 'n nogal goed-ontwikkelde sin vir verantwoordelikheid, al is hy 'n dromer. Hy besef net nie altyd dat die werklikheid baie fasette het nie.
Uit die beskrywing lei ons af wat belangrik is vir Wim se familie. Wat, behalwe sy familie, is belangrik vir Wim? Wat is sy stokperdjies? Wie is sy vriende? Wie is hy wanneer niemand kyk nie?
Wim is 'n dromer, effens naïef en goedgelowig. Hy glo nogal in "going with the flow" en nie golwe maak nie, en is telkemale geskok deur die werklikheid wat anders manifesteer as sy weergawe daarvan. Hy het een goeie vriend, Freek, wat baie meer realisties is oor die lewe, en saam is hulle 'n goeie span.
Tienerjare is 'n moeilike fase om vas te vang. Waarom skryf jy jeugboeke? Wat is jou geheim om hierdie lewensfase opreg vas te vang?
Nou vra jy my vas. Miskien is die antwoord dat ek self twee tieners gedurende daardie tydperk aan huis gehad het en dit eerstehands beleef (en oorleef) het.
Wat is die eerste jeugverhaal wat jou tot die genre bekeer het?
Vir seker Robert Louis Stevenson se Treasure Island, die beste kinderboek ooit. En in Afrikaans, Willem Poprok – 'n klassieke voorbeeld van die genre.
Hierdie is jou eerste jeugverhaal. Wat was die grootste struikelblokke en/of hoogtepunte wat jy tydens die skryf van die boek ervaar het?
Ja, Wim is my eerste jeugverhaal. Die beste was om te sien hoe die stukke van Wim se lewe stadig maar seker bymekaar kom ten spyte van struikelblokke wat hy soms self geskep het weens sy dromerige lewensuitkyk.
Hoe lank het jy aan die boek geskryf en is daar planne vir 'n opvolg?
Wim het seker so oor 'n driejaartydperk ontwikkel, met verskeie herskrywes in die proses. Ek oorweeg 'n opvolg, en wag dat 'n goeie storie hom kom aanmeld.
Sommige skrywers begin met karakters, ander met 'n storie (plot) of ruimte. Watter deel van 'n storie ontkiem eerste in jou kop?
Definitief die storie – as ek 'n idee het, begin die karakters hulle opwagting maak.
Wat is jou skryfproses? Hoeveel beplanning doen jy voordat jy begin skryf?
Ek beplan die storielyn nogal in besonderhede en benader 'n boek soos die skryf van 'n draaiboek van 'n film, met soveel visuele elemente as moontlik, en met definitiewe krisispunte en 'n sterk subplot wat die storielyn ondersteun.
Watter boek(e) is op die oomblik op jou bedkassie?
Ek lees verskeie boeke op een slag – tans Carver se Where I'm calling from en Ingrid Winterbach se nuutste.