Ek wil begin met die tweede (makliker!) deel van jou vraag, naamlik hoe die ekokritiek oor Darwin voel. Een manier sou wees om vertaler-protagoniste (soos in ‘n Ander tongval), of skrywer-protagoniste, as medium te gebruik om die manier waarop sy (die skrywer) die mens se posisie in ‘n postmoderne wêreld verstaan, uit te druk. ‘n Ander manier sou wees om intertekstualiteit in te span as element: om déúr skrywers of teoretici te praat, nie slegs om oor breër sosiale of humanitêre kwessies te besin nie, maar ook oor die skryfproses, of vertaalproses, in Krog se geval. “Mutilados” is seker wat D.J. Opperman ‘n optelgedig sou noem. Nieuwoudt se eerste bundel word deur onder andere Joan Hambidge geresenseer, asook deur Ingrid Woudstra op Versindaba. Let veral op die lys wat Hambidge saamstel. Van my diepste insigte oor Irak het gekom in ‘n gesprek met ‘n Irakese hot dog-verkoper in Tromso, die mees noordelike stad op die aardbol. ‘n Ontmoeting met die Franse kunsmeester Louise Bourgeois se seun in Mali, wat die bou van ‘n dam daar probeer keer het, was ook inspirerend.