Raadop met jou kermende kleuter? - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Raadop met jou kermende kleuter?
Dryf jou kleuter se gekerm jou soms tot raserny? Die irriterende gepraat met 'n huilstem maak jou so kwaad dat jy uiteindelik maar toegee en haar haar sin gee. Jy dink dat sy jou probeer manipuleer, maar is dit werklik die geval? En hoe hanteer 'n mens dit op 'n positiewe manier?
Waarom kerm kleuters?
'n Gekerm kom redelik algemeen by kinders vanaf 'n jong ouderdom voor. Hulle doen dit soms om hul sin te kry of om aandag te trek. Dikwels is dit egter omdat sy nie oor die nodige woordeskat beskik of weet hoe om te sê dat sy olik, moeg, honger, dors of ongemaklik voel of baie graag iets wil doen (of nie wil doen) nie. Soms kerm kinders ook wanneer hulle verveeld, gefrustreerd, kwaad of hartseer is.
Só kan jy die gewoonte beëindig
Om te voorkom dat ander volwassenes en selfs haar maats nie van jou kind hou nie en sy uiteindelik 'n kermende tiener en volwassene word, het sy jou leiding nodig. Let wel, van die onderstaande wenke is slegs toepaslik indien jy seker is dat sy nie siek, honger, dors of moeg is nie.
– Maak seker sy weet wat 'kerm' beteken. Sy weet moontlik nie eers dat sy kerm nie. Om dus te sê dat sy moet ophou kerm as sy nie eens weet wat dit beteken nie, is sinneloos. Maak 'n video-opname wanneer sy kerm en wys dit vir haar.
– Luister na wat sy sê of vra (indien jy kan hoor) en gee erkenning deur dit te herhaal. Dit bewys dat jy kennis neem van haar behoefte, al stem jy nie onmiddellik in nie.
– Moenie toelaat dat die gekerm jou ontstel nie; bly kalm en moenie uit moedeloosheid of frustrasie aandag skenk of toegee nie. Dit versterk net haar negatiewe gedrag.
– Ignoreer haar (dit beteken om voor te gee dat jy haar gekerm nie hoor nie, selfs al irriteer dit jou grensloos), haal diep asem, verlaat die vertrek, luister na musiek, of gaan onverstoord voort met dit waarmee jy besig is.
– Maak dit 'n huisreël dat 'n gekerm onaanvaarbaar is. Sê dat jy nie gaan reageer as sy kerm nie, en dat sy 'mooi' moet praat. Besluit op 'n teken wat aandui dat jy ophou luister, soos om jou ore toe te druk.
– Waarsku of herinner haar gereeld aan hierdie huisreël. Soms is 'n gekerm bloot 'n slegte gewoonte en sy besef nie eens dat sy kerm nie. Dit mag nodig wees om haar gereeld daaraan te herinner dat dit ontoelaatbaar is.
– Wanneer sy oor iets kerm, kielie haar of speel prettige speletjies wat haar laat lag en haar aandag aftrek van dit wat haar ontstel, of gee haar net 'n liefdevolle drukkie.
– Wees buigsaam. Soms is daar situasies waar 'n mens nie 'n versoek hoef te weier net "omdat ek so sê" nie. Indien moontlik, kom haar halfpad tegemoet. Wanneer sy byvoorbeeld so lekker in die parkiespeel, wat van bietjie toegee en sê: "Nog tien minute, maar dan gaan ons huis toe en moet jy bietjie slaap". Stel jou foon se alarm sodat sy presies weet wanneer die tyd verstreke is.
– Prys positiewe gedrag. Wanneer sy iets op 'n mooi manier vra, of ophou kerm, reageer positief en sê dankie dat sy mooi praat, of sê: "My ore hou van daardie stem". En onthou 'n liefdevolle drukkie. Dit sal haar aanmoedig om ook in die toekoms eerder mooi te vra of te praat as om te kerm.
– Voorkom toekomstige gekerm. Leer vir haar die vaardighede om ongemaklike emosies soos frustrasie, teleurstelling of hartseer te hanteer. Leer haar om iets ander te kry wat haar tevrede sal stel of gelukkig sal maak indien dit wat sy nóú wil hê of wil doen nie moontlik is nie. Leer ook vir haar die nodige woordeskat om te kan sê hoe sy voel of om haar behoeftes uit te spreek. Wees ten alle tye 'n voorbeeld.
– Let op watter situasies snellers vir 'n gekerm is en probeer dit vermy. Is sy honger, het sy te min geslaap of is dit al lank na slaaptyd? Is sy nie dalk siek nie? Let daarop en tree voorkomend op.
– Skep saam met haar 'n denkbeeldige "neulende monster" vir daardie situasies waartydens jy weet sy normaalweg kerm en bêre hom in 'n kas voor julle die huis verlaat, of gooi hom by die motorvenster uit sodra sy begin kerm. Só fokus jy op die gedrag en nie op die kind self nie.