Produksie van geloofwaardige hoë waarde genetika, is vir die stoetteler slegs moontlik indien hy in sy teeltbeleid die betroubare aantekening van geboortes, ouers en eienaarskap tesame met produksie-meting met ’n diere-aantekeningstelsel op ’n betroubare databasis, toepas.
Om egter presisie boerderypraktyke toe te pas om 'n suksesvolle boer te kan wees, sal slegs moontlik wees met 'n positiewe ingesteldheid teenoor boerdery.
Om tans, in die omstandighede waarin boerdery in Suid-Afrika bedryf moet word, by die veebedryf betrokke te kan wees, is opsigself 'n groot rede om positief te wees vergeleke met van die probleme waarmee ander boerderyvertakkings worstel.
Wanneer mens kyk na die globale ekonomiese toetstande van die afgelope paar jaar, dan is dit verblydend dat die veebedryf beslis nie die negatiewe klimaat tot dieselfde mate as ander sektore, ervaar het nie.
Vleispryse het tot 'n groot mate gestabiliseer, die droogte van die afgelope jaar ten spyt en alhoewel speenkalf pryse basies dieselfde is as tien jaar gelede, maak diegene wat op presisieveeboerdery ingestel is, wel nog 'n bestaan aangesien hulle meer koste-effektief kan produseer.
As gelet word op die inligting in Grafiek 1, is dit duidelik dat, ten spyte van 'n progressiewe verhoging in produksie sedert 2006, daar nie voldoen word aan die stygende verbruik van rooivleis nie en is Suid-Afrika steeds 'n netto invoerder van rooivleis.
Dit is dus duidelik dat die veebedryf dié sektor in die Landbou is, waarby dit goed is om betrokke te wees, want enige landbouprodusent is in 'n voordelige posisie as hy 'n produk produseer waarin daar 'n tekort is.
Hoeveel saaiboere sal nie daarvan kan getuig dat hul vee hul deurgehaal het in ’n seisoen wat die saaiery hulle in die steek gelaat het nie?
Die veebedryf met al sy produkte maak 43% van die BBP (Bruto Binnelandse Produk) van landbou uit. Die res word deur al die ander landbouprodukte saam, opgemaak. Die veebedryf is dus inderdaad die ruggraat van die Suid-Afrikaanse landbou.
Maar, een van die grootste gevare vir enige produk is dat daar 'n behoefte geskep word, waarin nie voorsien kan word nie.
Dit word beraam dat 73% van Suid-Afrika se grond, slegs geskik is vir veeboerdery. Groot dele is semi-aried en selfs aried en het gevolglik 'n lae produksiepotensiaal. Maar steeds – vee is in elk geval al waarmee in hierdie gebiede geboer kan word.
Hierdie positiewe aanwysers in die veebedryf, is egter geen waarborg dat veeboerdery inderdaad op die medium en lang termyn, winsgewend sal bly nie. Die gemiddelde vlak van produksie van die Nasionale kudde, is eenvoudig nie tekenend van 'n volhoubare besigheid nie.
Hierdie is ook 'n groot uitdaging vir die bedryf. Insetkostes, ook vir die veeboer, het so 'n vlak bereik dat dit eenvoudig nie meer moontlik is om suksesvol of selfs lewensvatbaar te bestaan met diere wat onder gemiddeld reproduseer en produseer nie.
Hierdie geleentheid moet aangegryp word om, nie net meer nie, maar meer doeltreffend te produseer tot so 'n mate dat daar nie na ander opsies gekyk hoef te word nie.
Dit is alleenlik moontlik indien met die regte diere op die regte plek op die regte manier geboer word - dus, presisieboerderypraktyke.
Daar is vandag beswaarlik 'n saaiboer wat 'n redelike bestaan maak wat nie presies weet wat sy grondsamestelling is en wat hy presies moet aanvul vir 'n spesifieke opbrengs met 'n spesifieke saadkultivar nie. Verder bepaal hy presies hoeveel kunsmis per hektaar hy moet toedien, presies hoeveel saad per hektaar geplant moet word, hoe diep geplant moet word in die spesifieke grondtipe en les bes, monitor hy dit presies, want hy kan eenvoudig nie bekostig om een sak kunsmis of een kilogram saad te veel of te min neer te sit nie. Daarvoor is die risiko’s wat hy nie kan beheer nie, te groot en die marges te klein. Daarom moet hy die beheerbare risiko’s, met al die hulpmiddels tot sy beskikking, optimaal bestuur.
As prysnemers is die Suid-Afrikaanse boer in 'n baie moeilike posisie en moet hy alles moontlik doen om die risiko’s waaraan hy niks of weinig kan doen, sover as moontlik te verskans deur dié wat hy wel kan beheer.
'n Erkende plaassagteware program aanskaf vir aantekening van dier-inligting en hierdie inligting op Stamboek se Logix-aantekeningprogramme laat verwerk.
Hierdie programme en dienste verwerk alle gemete inligting tot bruikbare gegewens, verslae en selfs BLUP teelwaardes (stoettelers) vir die identifikasie van die mees produktiewe en winsgewende diere vir seleksiedoeleindes.
Dit is verder belangrik dat die progressiewe veeboer toegang het tot diensverskaffers wat op hoogte is van die nuutste tegnologie en veekundige teelt hulpmiddels soos byvoorbeeld Genomiese ontledings wat reeds besig is om 'n omwenteling in teling en seleksie in die praktyk, teweeg te bring.