Erkenning van die beswaar teen liggaamsgepaste kameras deur werkers | OMG Solutions
Erkenning van die beswaar teen liggaamsdrade kameras deur werkers
Die kameras moet lei tot 'n afname in die geweld teen polisiebeamptes. Kritici vrees die teendeel. Die probleem is eensydige beheer.
'N Liggaamskam op die skouer van 'n polisieman
Moet sy heeltyd loop?
Liggaamsweë is die laaste ruk van die herbewapening van die polisie. Die een federale staat ná die ander skep tans die wetlike basis vir die gebruik van klein kameras op die skouer of op die borssak van polisiebeamptes. Tot dusver is die polisie veral ten gunste van innovasie. Of dit ook vanuit 'n burgerregsperspektief voordele inhou, hang heeltemal van die ontwerp af.
Deur middel van 'n hoë-tegnologie kamera wat op die skouer van die polisiemanne geplaas word, sal die gedrag van die agente gemonitor word.
Die maatreël is om te bevestig dat die korrekte optrede van die polisie volgens die protokolle en twee om dade van moontlike korrupsie te voorkom, en nommer drie ook presies is om getuienis te hê wanneer hulle teen die polisie-optrede kla.
Die polisie glo dat die opneem van botsende kontrole geweld teen polisiebeamptes verminder. Kritici vermoed die teendeel. Oproeriges is gewoonlik dronk en kan veral deur die gebruik van kameras uitgelok voel. Albei klink aanneemlik. Die polisie sal vermoedelik die eerste een wees wat rapporteer of liggaams-kams eintlik teenproduktief is en die gesondheid van amptenare in gevaar stel.
Die tweede probleem is die sogenaamde vooropname. Sodat die kamera en die vorige minuut geaktiveer kan word - wat nuttig is om die situasie te verstaan ​​- moet die kamera voortdurend loop. Data-beskermers beskou dit as nuwe data-bewaring. Die term lyk 'n bietjie te hoog. By die bewaring van telefoondata word die kommunikasiegedrag van die hele bevolking minstens ses weke aangeteken. Hier gaan dit andersyds oor die voorsorgopname van beelde en klank van net 60 sekondes - en dit in 'n situasie waarin die polisie nie in die geheim nie, maar openlik optree.
Veral problematies is die eensydige beheer van die Body-cams. Want dit is slegs die polisiebeampte wat bepaal wanneer die toneel permanent geberg word. En hy kan die kamera te eniger tyd afskakel. Die polisie evalueer die opnames. Daarom is die kommer duidelik dat die Body-cam slegs die aggressie van die burgers is, maar nie die verkeerde optrede van polisiebeamptes nie. Die Body-cam is dan nie 'n objektiewe nie, maar 'n manipuleerbare verwysingsmiddel.
'N Ondersoek deur die Universiteit van Cambridge het ongelooflike resultate opgelewer: toe die polisie die Body-cam aan en uit kon skakel, het die polisie se mag met 73 persent toegeneem. In teenstelling, as die kamera dwarsdeur die skof loop, het die gebruik van geweld 36 persent gedaal. Dit lyk asof werklike ontgroening slegs moontlik is as die Body-cam fyn delikate insetsels opneem. Dit moet weer met die databeskermingsbeampte bespreek word. En die polisie kan op hierdie punt wys of dit alles gaan oor die beskerming van polisiebeamptes of die welstand van alle betrokkenes.
"Die tegnologie is beskikbaar, so baie polisie-afdelings in die staat en die land gaan kamerakameras hê, om video's vanuit die perspektief van ons beamptes te hê, om te sien wat hulle probeer,"
Die polisie moet, voordat hulle hierdie rekords gebruik en versamel, bepaal wanneer hulle dit versamel, in watter situasies hulle dit gaan doen, in watter situasies hulle toegelaat word om te doen, wat gaan hulle nou doen, hoe en wanneer en hoe dit gaan wees vernietig.
Die gebruik van kamera's beteken dat die opname van 'n beduidende hoeveelheid oudiovisuele inhoud insluitend interaksies met identifiseerbare individue. In hierdie interaksies kan die naam, ras, etnisiteit, kleur of ouderdom van die individu aangeteken word. Hierdie opnames, benewens die nuwe tegnologieë van video-analise en gesigsherkenning, laat wetstoepassing 'n ongekende vlak van akkuraatheid in die identifisering van 'n individu. Enige inligting rakende 'n 'identifiseerbare individu' word beskou as persoonlike inligting in die sin van die Wet op die Beskerming van Persoonlike Inligting en Elektroniese Dokumente (PIPEDA).
Afdeling 7 van PIPEDA bepaal dat "persoonlike inligting nie mag versamel word sonder die medewete en toestemming van die individu nie", tensy, onder andere, "die versameling redelik is vir doeleindes wat verband hou met die ondersoek na die oortreding van 'n ooreenkoms of die oortreding van federale of provinsiale wetgewing ". Tog is dit nie noodwendig dat die polisie se polisiebeamptes hul eie aanstoot neem nie. In die naam van respek en vertroulikheid van ons persoonlike inligting, kan die gebruik van kamera's dus nie van die wetlike raamwerk gespaar word nie. Die gratis gebruik van hierdie tegnologie sou die betekenis van die idee van privaatheid ondermyn.
Die risiko van die inval van privaatheid stop nie daar nie. Die owerhede argiveer nie net wie jy is nie, maar ook wat jy sê. Niks sou die kameras se kameras verhoed om inligting oor willekeurige verbygangers op te neem sonder hul medewete nie. Hierdie tegnologie sal glad in ons samelewing moet ingaan om nie privaatheid te belemmer nie.
Op dieselfde manier is dit interessant om daarop te let dat die kamera-kwessies gekonfronteer word met menings wat intern gedeel word. Benewens die wettige probleme, sou die aanvaarding van kameras 'n belangrike belegging van tyd en hulpbronne in die betrokke eenhede beteken.
Die uitdagings is om getuies en slagoffers se verklarings te versamel. Ons het gevind dat mense huiwerig is om as getuies te getuig omdat hulle weet dat hulle op videoband is. Sommige mense weier ten sterkste dat hulle opgeneem word. Ander probeer die kamera-uitsig vermy. Die kameras moet met die hand geaktiveer word, is op sigself 'n uitdaging. Vir ... beamptes wat dit nog nooit gehad het nie, sal hulle moet leer hoe hulle werk en onthou hoe om dit te doen in 'n hoë-spanning situasie. Die ondersoek wys dat beamptes ongeveer 'n half jaar nodig het om die kamera aan te skakel, word natuurlik.