Patchogue II PC-586 - Inligting - 2022
Patchogue II PC -586 - Geskiedenis
a. 1 3 ", 1 40 mm., 2 20 mm; kl. PC-461)
Die tweede Patchogue (PC-586), 'n duikbootjagter, is op 29 Mei 1942 deur Defoe Shipbuilding Co., Bay City, neergelê.
Mich .; op 15 Julie bekendgestel as PC-586; en in opdrag van 5 Oktober.
Na see-proewe in die Golf van Mexiko het PC-586 deur die Panamakanaal gegaan en gedien as 'n begeleide vaartuig langs die weskus van die Verenigde State. Haar kusbedrywighede is uiteindelik uitgebrei na die Hawaiiaanse eilande, en gedurende die tydperk 1 Augustus tot 31 Desember is sy as kommandant, Hawaiian Sea Frontier, vir diens aangestel. Gedurende hierdie tyd lewer sy waardevolle diens as opleidingswerk in Pearl Harbor. Sy het eweneens patrollie- en eonvoy -escort -missies in Hawaise waters uitgevoer.
'N Konvooi-escortmissie het PC-586 na Saipan geneem op 23 Julie 1944. Met die einde van die vyandelikhede het die duikbootjagter die vloot se gereedheid versterk deur kortliks in 'n opleidingskapasiteit uit Pearl Harbor te dien, en dan langs die ooskus by Charleston, SC en Coco Solo, Canal Zone
PC-586 ontmantel en gaan in Januarie 1950 in die reservaat in Norfolk, Va. Sy word 15 Februarie 1956 genoem Patchogoue. Sy is op 1 April 1959 van die vlootlys geslaan en kort daarna verkoop aan Potomae Shipwrecking Co.
Patchogoue het een gevegster ontvang vir diens in die Tweede Wêreldoorlog.
Die Patchogue Village Justice Court is een van ongeveer 2300 geregtelike howe in die staat New York en is deel van die New York State Unified Court System. Die Patchogue Village Justice Court is hoofsaaklik voorsitter van oortredings wat na bewering binne die grense van die Incorporated Village of Patchogue plaasgevind het. Dit sluit in: Oortredings van die motorvoertuig- en verkeerswet in die staat New York en die skending van die boukode van die staat en die dorpskode van die Patchogue Village wat verband hou met die bou- en huisvestingsake.
Patchogue, ongeveer 100 myl oos van Manhattan, is in 1893 ingelyf. 'N Natuurlike rivierfront en hawe is hulpbronne wat die dorp die afgelope 100 jaar gebruik het om 'n moderne en grootliks selfstandige gemeenskap te word.
Patchogue is die posadres vir inwoners van die dorp, sowel as inwoners van die aangrensende gehuggies East Patchogue, North Patchogue, Canaan Lake en sommige gebiede op Fire Island.
Patchogue en die aangrensende gehucht Medford deel 'n skooldistrik en biblioteek. Daar is laerskole, middel- en hoërskole, plus programme vir voortgesette opleiding vir volwassenes. Die skooldistrik, biblioteek en St. Joseph's College bied 'n verskeidenheid opvoedkundige geleenthede. In 2010 het die Patchogue-Medford-biblioteek die 2010 Nasionale Medalje vir Museum- en Biblioteekwetenskap ontvang vir die biblioteek se werk in tweetalige programmering. 
Die Patchogue -teater vir uitvoerende kunste is geopen in 1923. Dit is later opgeknap in 'n triplex, waarna dit in 'n enkele filmteater omskep is. Dit het in die laat 1980's gesluit. In die middel van die negentigerjare het die Village die teater aangeskaf en die gebou volledig opgeknap. Dit het nou 1 166 mense.
Patchogue het plekke van aanbidding van verskillende Christelike denominasies. Drie kerke in Patchogue is op die National Register of Historic Places gelys. Die Congregational Church in East Main Street, United Methodist Church in South Ocean Avenue tussen Church Street en Terry Street, en die St. Paul's Episcopal Church in Rider Avenue oorkant Terry Street. St Francis de Sales is die Rooms -Katolieke gemeente wat in die 1880's gestig is. Dit is gevorm en floreer ondanks die protes van die inheemse beweging Know Nothing -beweging. Patchogue het ook twee sinagoges, Young Israel of Patchogue en Temple Beth-El. Patchogue is ook die tuiste van die Blue Point Brewing Company.
Vrywilligersorganisasies sluit in The Patchogue Chamber of Commerce, Knights of Columbus Council 725, Kiwanis, Rotarians en Lions. Die Patchogue Ambulance Company is 'n vrywillige diens.
In 2019 is die plaaslike middestad deur die American Planning Association erken as een van Amerika se vier "Great Neighborhoods." Sedert 2007 erken die vereniging meer as 300 buurte, strate en openbare ruimtes wat gemeenskappe sterker maak en mense bymekaar bring deur goeie beplanning. 
Volgens die United States Census Bureau het die dorp 'n totale oppervlakte van 6,5 km², waarvan 5,8 km2 grond en 0,7 km2 groot is (10,71 km2) %) is water.
2019 (geskatte) 12,321  4.4%
In 1812 was daar 75 inwoners in Patchogue volgens Die Brooklyn Eagle, gepubliseer in 1930. 
Teen die sensus  van 2000 was daar 11 919 mense, 4 636 huishoudings en 2 749 gesinne in die dorp. Die bevolkingsdigtheid was 5 301,2 mense per vierkante myl (2 045,3/km 2). Daar was 4 902 wooneenhede teen 'n gemiddelde digtheid van 2,180.2 per vierkante myl (841.2/km 2). Die rasse -samestelling van die dorp was 81,27% wit, 3,89% Afro -Amerikaanse, 0,34% inheemse Amerikaners, 1,39% Asiërs, 0,02% Pacific Islander, 9,23% van ander rasse en 3,85% van twee of meer rasse. Hispanics of Latinos van enige ras was 23,84% van die bevolking. 
Daar was 4636 huishoudings, waarvan 29,5% kinders onder die ouderdom van 18 gehad het, 40,3% egpare wat saam gewoon het, 13,4% 'n vroulike huishouding gehad het sonder 'n man en 40,7% nie-gesinne. 31,8% van alle huishoudings bestaan ​​uit individue, en 9,0% het iemand wat alleen woon, 65 jaar of ouer. Die gemiddelde huishoudelike grootte was 2,54 en die gemiddelde gesinsgrootte was 3,20.
22,5% van die inwoners van Patchogue was jonger as 18 jaar, 9,2% wissel van 18 en 24, 37,1% van 25 tot 44, 20,7% van 45 tot 64 jaar en 10,5% was 65 jaar of ouer. Die gemiddelde ouderdom was 35 jaar. Vir elke 100 wyfies was daar 100,4 mannetjies. Vir elke 100 vroue van 18 jaar en ouer was daar 99,7 mans.
Die mediaaninkomste vir 'n huishouding in die dorp was $ 47.027, en die mediaaninkomste vir 'n gesin was $ 60.126. Mans het 'n gemiddelde inkomste van $ 38,561 teenoor $ 30,599 vir vroue gehad. Die inkomste per capita vir die dorp was $ 22,962. 8,1% van die gesinne en 10,7% van die bevolking was onder die armoedegrens, insluitend 13,5% van diegene onder 18 jaar en 10,4% van die 65 jaar of ouer.
In 2010 was die demografie 61,8% wit, 29,6% Spaans, 5,3% swart, 0,3% inheemse Amerikaners, 1,6% Asiërs, 0,1% ander rasse en 1,4% twee of meer wedrenne.  
Patchogue -man wat teregstaan ​​op aanklagte van seksuele misbruik, is weer gearresteer op nuwe aanklagte, sê die polisie
'N Man van Patchogue wat reeds in 2010 teregstaan ​​op aanklagte van seksuele misbruik van 'n 7-jarige meisie, is Woensdag weer in hegtenis geneem op aanklagte van seksuele misdaad waarby drie kinders in die sorg van sy vrou was, het die polisie in Suffolk County gesê.
Angel Tacuri (52) is in sy huis gearresteer en aangekla van twee aanklagte van seksuele gedrag van 'n eerste graad, 'n aanklag van seksuele mishandeling van die eerste graad en drie van die gevaar van die welsyn van 'n kind, volgens die polisie. Hy sal na verwagting Donderdag in die eerste distrikshof in Central Islip teregstaan.
Die aanklagte spruit uit beweerde mishandeling van drie jong meisies, toe tussen 3 en 8 jaar oud, wat volgens die polisie tussen 2010 en 2015 plaasgevind het.
Volgens die Suffolk-polisie het die drie meisies na vore gekom nadat Tacuri voorheen in die 7-jarige se saak aangekla is en gesê het dat hulle 'op afsonderlike tye' seksueel mishandel is terwyl hulle in die sorg van Tacuri se vrou by hul huis was. Tacuri is voorheen in Januarie in hegtenis geneem en aangekla van eersteklas kriminele seksuele dade en eerstegraadse seksuele mishandeling van 2010, waarby die 7-jarige meisie betrokke was, het die polisie gesê.
Die prokureur van Tacuri kon Woensdag nie onmiddellik vir kommentaar bereik word nie.
Maar uit hofrekords blyk daar dat 'n tydelike beskermingsbevel teen Tacuri gelas is nadat hy op 15 Januarie aangekla is - en dat hy vrygestel is van 'n borg van $ 40 000. Sy volgende geskeduleerde verskyning in die saak word op 8 Oktober gelys.
Dit was nie onmiddellik duidelik of sy verband na die nuwe arrestasie ingetrek sou word nie.
Die pandemie het die onderwys op Long Island verander. Vind uit hoe.
Die polisie het gesê die ondersoek na Tacuri duur voort en speurders van die spesiale slagoffers vra die familie of familielede van enigiemand wat glo dat hulle moontlik 'n slagoffer was, om 911 te bel of hulle te kontak by 631-852-6531.
John Valenti, 'n verslaggewer op Newsday sedert 1981, is nasionaal deur die Associated Press and Society of the Silurians vereer vir ondersoekende, ondernemende en nuusberigte, sowel as rubriekskrywing, en is die skrywer van "Swee'pea", 'n boek oor die voormalige basketbalster in New York, Lloyd Daniels. Valenti verskyn in die Emmy-bekroonde ESPN 30-vir-30-film "Big Shot."
Die geskiedenis en toekoms van die Smith & Wesson interne slot
Dit was nie te vermy nie. Uiteindelik sou ons die verdomde slot moes bespreek.
Die slot waarna ek verwys, is natuurlik die Internal Locking System (ILS) op Smith & amp Wesson -rewolwers, wat vanaf 2001 byna die hele lyn bygevoeg is. "Die slot" is een van die groot kontroversies in die moderne geskiedenis van vuurwapens 'n Polariserende beweging wat die gemeenskap vinnig in een van twee kampe verdeel het, net soos die produksieveranderinge in Winchester-gewere in 1964, of die toevoeging van die "Series 80" vuurpen deur Colt's tot die baie geliefde 1911-pistool in 1983.
Net soos Winchester en Colt in die verkeerde stappe, kon die leierskap by Smith & amp; Wesson nie die terugslag wat die nuwe verandering sou volg, begryp en voorspel nie. Die slot het passies aangesteek, gevoelens beledig en die verkoop van die handelsmerk beskadig. Boonop het die probleem nie verdwyn nie. In plaas daarvan het dit gevries. Die oortreding het krag gehad.
Dit is dus tyd dat 'n RevolverGuy hierdie onderwerp inweeg. As entoesias het ek 'n paar sterk persoonlike menings oor die slot, maar ek sal my bes doen om dit soveel as moontlik van die feite te skei en daarop te wys wanneer dit binnekom.
Die Britte kom
Die verhaal van die slot begin iewers rondom Junie 1987, met die verkryging van die Smith & amp Wesson -handelsmerk deur Tomkins plc, 'n ingenieursonderneming met sy hoofkwartier in Londen. Destyds hervat Tomkins homself deur 'n reeks verkrygings in verskillende, nie -gekoppelde bedrywe, met die oog op inkomstegroei. Onder die verskillende afdelings onder die Tomkins -sambreel was dié wat handel oor motoronderdele, badbenodigdhede (pype, vensters, bakke), baktoerusting en die Smith & amp Wesson -verkryging en vuurwapens.
Die Bangor Punta -jare was moeilik by Smith & Wesson
Die Tomkins -verkryging het gevolg op finansiële probleme onder die eienaarskap van Bangor Punta, 'n ander konglomeraat soos Tomkins, wat hier in Amerika gevestig was. Toe Bangor Punta die beherende belang in Smith & amp Wesson in 1965 by die Wesson-familie koop, het hulle uitgebrei na bykomstige verkope, insluitend ammunisie, holsters en polisietoerusting van Smith & amp Wesson (beperkings, soberheidstoetstoerusting, patrolliemotorsirene en ligstawe, oproer, ens.). Bangor Punta het die onderneming behoorlik laat groei, en teen die laat sewentigerjare was hierdie byprodukte verantwoordelik vir ongeveer 25% van Smith & amp Wesson se verkope.
In die vroeë 1980's het Smith en Wesson egter tekens van nood begin toon. Die probleem was gewortel in die agteruitgang van die Carter-era in die ekonomie, tesame met verouderde infrastruktuur en verhoogde arbeids- en materiaaluitgawes. Kortom, die inkomste daal terwyl die koste styg. Meer kommerwekkend was die algemene konsensus dat Springfield se kwaliteitsbeheer 'n knou kry, en dat S & ampW -produkte nie meer volgens hul tradisioneel hoë standaarde voldoen nie. Selfs die vurigste ondersteuners van die handelsmerk erken in druk dat standaarde daal.
Toe, in die middel van die 1980's, begin die 'Wondernine Wars'. Toe oom Sam in 1985 die Italiaanse Beretta 92 as die nuwe dienspistool kies, het Smith en Wesson hulself inhaal in 'n hoë spel. Hul pistole in die 39 en 59-reeks was nog nooit baie gewild in die kommersiële of die wetstoepassingsmarkte in die VSA nie, en vroeë modelle het 'n reputasie ontwikkel vir onberispelike betroubaarheid. Die S & ampW Tweede Generasie-toetrede tot die drie rondes van Pre-XM9 en XM9 pistoolproewe het ook nie goed gevaar nie, en dit het die beste gekry deur ontwerpe van buitelandse vervaardigers Beretta en Sig Sauer, wat die aanvaarding en verkope van die S & ampW-produk benadeel het.
BDU's en Berettas. Die Amerikaanse weermag se keuse van die Beretta 92 om die eerbiedwaardige 1911 te vervang, het skokgolwe veroorsaak en formeel die " Wondernine Wars begin, en S & ampW het gesukkel om mee te ding.
Die groot spyker in die kis was egter die invoer van die Glock 17, begin in 1985. Die radikale pistool het aanvanklik gesukkel om aanvaarding van 'n konserwatiewe mark te kry, maar die sterkte van die ontwerp en 'n aggressiewe bemarkings- en verkoopveldtog het vinnig die katapult veroorsaak plastiekpistool in die paalposisie. Die kommersiële en wetstoepassende outopistoolmarkte is spoedig oorheers deur Glock, met Beretta en Sig Sauer wat groot happies van die res opneem. Smith & amp Wesson se verkope het gedaal, en die wins het tussen 1982 en 1986 met 41% gedaal.
Die Lear Siegler -eienaarskap van S & ampW was kort
Die finansiële probleme het daartoe gelei dat Lear Siegler Holdings Corporation (wat Bangor Punta in 1984 verkry het) die Smith & amp Wesson -handelsmerk gestort het. Tomkins plc het dit in Junie 1987 gekoop en onmiddellik belê in nuwe ontwerp- en vervaardigingstegnologieë om die produk te verbeter. Hulle het ook streng kwaliteitsbeheerprosesse ingestel. As gevolg hiervan het die produkgehalte van Smith & amp Wesson drasties verbeter, met 'n waarborgopbrengs van tot 81% vir die pistoollyne en 50% vir die rewolwerlyne teen die middel van 1989.
Tot dusver was die lewe onder die Union Jack oor die algemeen 'n verbetering vir Smith & amp; Wesson.
Die slegte ou dae
Maar daar was stormwolke op die horison vir Smith & amp; Wesson, en dit duur nie lank voordat die botsing van twee magte uiteindelik die omstandighede teweeg gebring het wat ons die slot gegee het nie.
Die eerste was voortgesette ekonomiese druk. Terwyl die kwaliteit van die produk onder Tomkins plc herstel het, het die verkope steeds verswak. Smith & amp; Wesson het sy reeks pistole dramaties verbeter teen die tyd dat die derde generasie gewere in die laat 1980's bekendgestel is, maar hulle het steeds gesukkel om tred te hou met die buitelandse kompetisie. Teen die middel van die negentigerjare het die Sig Sauer P228 die pistool geword by die federale wetstoepassing, en die Glock het die gewildste geweer in uniformpolisholsters geword (veral die Glock 22, ingebou in Smith & amp Wesson se nuwe naampatroon-die. 40 S & ampW - waarmee S & ampW gehoop het om sterk terug te keer). 'N Mislukte poging om in die middel tot laat 1990's met die ongelukkige Sigma kop-aan-kop met Glock te gaan, belas nie net die onderneming met 'n duur skikking nie, maar illustreer ook die onderneming se stryd om 'n mededingende pistoolontwerp te skep wat goed verkoop het.
Die tweede mag was geweerbestryding. Met die verkiesing van Bill Clinton in November 1992, was een van die land se mees leers teen geweer nou in die Withuis. As president het Clinton vinnig 'n beroep op die kongres gedoen om beperkings te plaas op die publiek se eienaarskap en gebruik van vuurwapens, en minder as twee jaar nadat hy die ampseed afgelê het, onderteken hy die Wet op geweldsbestryding en wetstoepassing van 1994. Deel van die wet was 'n verbod op die vervaardiging, oordrag of besit van semi -outomatiese wapens wat deur die wetgewing omskryf word, asook beperkings op die vervaardiging, oordrag en besit van tydskrifte wat langer as 10 rondtes gehou het.
Die president onderteken in 1994 die verbod op aanvalswapens en 8221.
Alhoewel die 'Assault Weapons Ban' die belangrikste prestasie van Clinton was, het die president ook aggressief 'n aantal ander geweerinisiatiewe gevolg. Onder hulle het hy twee heftige regters teen die geweer in die hooggeregshof (Ginsburg en Breyer) geplaas en die laer federale howe met nog vele meer gevul. In Verenigde State V. Emerson, het sy departement van justisie aangevoer dat die tweede wysiging slegs die reg om soldate wat in die National Guard dien, te bewaar en te dra.
Onder sy toesig en leiding het die sentrums vir siektebeheer en -voorkoming 'n politieke wapen geword, wat navorsing befonds wat antwapenbeskouings ondersteun (die direkteur van die National Center for Injury Prevention, 'n afdeling van die CDC, het aangevoer dat gewere, soos sigarette) , moet behandel word as " vieslik, dodelik – en verbied "), terwyl navorsing aktief onderdruk word wat die doeltreffendheid van geweerbeheer uitgedaag het. Trouens, die situasie met CDC het so erg geword dat die kongres in 1996 gedwing is om op te tree en die Dickey -wysiging goedgekeur het, wat die CDC verbied het om enige van sy geld te gebruik om te pleit vir geweerbeheer (dom, die huidige kongres het teruggekeer na praktyke, en het net $ 25 miljoen gefinansier vir geweernavorsing wat beslis teen geweer sal neig).
Verder het die president wetgewing aangevoer en onderteken wat die National Instant Criminal Background Check System (NICS) geskep het, wat van toepassing was op alle nuwe vuurwapenverkope. NICS was die eerste verpligte federale agtergrondtoets en wagtydperk van die land (vyf dae, totdat die NICS -stelsel volledig in werking was).
Maar die Clinton -aanval op gewere en wapeneienaars was nie volledig nie. In 'n poging om nog meer druk op die bedryf te plaas, het die president sy sekretaris vir behuising en stedelike ontwikkeling (HUD) opdrag gegee om die groot vuurwapenvervaardigers te onderteken om ooreenkomste te onderteken wat meer beperkings op die handel in vuurwapens sal plaas. Om samewerking te lok, het die sekretaris van die HUD, Andrew Cuomo (dieselfde Cuomo, wat as goewerneur later buite-wetlike maatreëls sou tref om die ongrondwetlike "SAFE Act" deur die New Yorkse wetgewer in 'n "nood" sessie na Januarie 2013 te dwing, ) gereël dat verskeie munisipaliteite hul regsgedinge oor produkaanspreeklikheid teen vuurwapenvervaardigers wat aan die ooreenkoms deelgeneem het, laat vaar. Alhoewel die munisipaliteite min kans gehad het om die ligsinnige pakke te wen, het hulle geweet dat 'n verdediging onbetaalbaar duur sou wees vir die klein vuurwapenondernemings wat hulle met belastingbetalers hof toe gebring het. Die pakke is eenvoudig ontwerp om die vuurwapenbedryf deur litigasie te lam, sodat Cuomo se belofte van verligting 'n oortuigende aanbod was.
As jy daar was, onthou jy. Moeilike tye.
Die res van die bedryf, veral die aartsvyande Beretta en Glock, weier die poging, maar Smith & amp; Wesson in Britse besit stem in, in ruil vir: Beloftes van gunstige behandeling op munisipale gebied (ten minste vyftien stede onderteken, waaronder Atlanta, Detroit , Los Angeles, Miami, St. Louis en San Francisco), staats- en federale vuurwapenkontrakte bestaande munisipale regsgedinge.
Die "HUD -ooreenkoms" is op 17 Maart 2000 tussen Smith & amp Wesson en die departemente van die tesourie en behuising en stedelike ontwikkeling onderteken. Die bepalings van die ooreenkoms was onderdrukkend en omvangryk, wat veranderinge in tegnologie, 'veiligheids' -funksies van handwapens, produktoetsing, verkoop- en verspreidingsooreenkomste vereis, rekords wat aan BATFE gerapporteer is, advertensies en beperkings op aankope van verbruikers. Die ooreenkoms het 'n belegging in 'smart gun' -tegnologie vereis, en S & ampW verbied om nuwe ontwerpe te vervaardig wat tydelike tydskrifte kan huisves (onder die nuwe Clinton -verbod) wat meer as 10 rondes gehou het, en het handelaars onder druk geplaas om meer van hul verkooprekords met BATFE te deel as die wet benodig, tydskrif ontkoppel en kameraanwysers laai, 'n gedragskode van handelaars opdrag gee wat (gedeeltelik) agtergrondkontroles van elke transaksie vereis (selfs as dit nie deur die wet vereis word nie), 'n verbod op persone onder 18 jaar in geweerwinkels sonder 'n 'n volwassene teenwoordig en 'n beperkte verkoop van vuurwapens tot twee keer per week, onder 'n lang lys ander vereistes.
Die ooreenkoms vereis ook 'n interne sluitapparaat vir alle gewere wat binne 24 maande deur Smith & amp Wesson verkoop word.
Die geweergemeenskap se reaksie op die S & ampW-HUD-ooreenkoms was vinnig. Smith & amp; Wesson het onmiddellik kritiek gekry van ondersteuners van die tweede wysiging regoor die land, veral nadat inligting opgeduik het dat hulle hul mede -vennote in die bedryf verraai het deur vertroulike kommunikasie van bedryfsvergaderings met die feds tydens onderhandelinge te deel.
Baie Smith & amp Wesson -handelaars het die handelsmerk laat vaar en geweier om by die hoogs beperkende en opdringerige "gedragskode" te hou wat Smith & amp Wesson nou van hul handelaars vereis het. Sake het afgeneem namate die verspreidingsnetwerk vir Smith & amp Wesson -produkte opgedroog het.
Die inkomste het jare voor die HUD -ooreenkoms gedaal, maar Smith & amp; Wesson het 'n nog groter knou gekry. Baie entoesiaste (die grootste bestedingers in die mark) het die handelsmerk geboikot en die verkope het gely. Boonop het die beloofde en langverwagte munisipale, staats- en federale kontrakte nooit gerealiseer nie. Die HUD -ooreenkoms, wat bedoel was om Smith & amp; Wesson van bankrotskap te red, het eerder inkomste gedood.
Met Smith en Wesson wat erg bloei, het invloedryke mense in die bedryf probeer om spanning te kalmeer en die handelsmerk te red van vernietiging, maar 'n groot deel van die geweergemeenskap het dit nie gehad nie. Die HUD -ooreenkoms het 'n senuwee getref.
Die laagtepunt is egter nog nie bereik nie. Die meerderheid van die gewere wat in die openbaar gekoop het, en toe - bly nie op hoogte van politieke ontwikkelinge wat hul vuurwapenregte beïnvloed het nie, en hul eerste geleentheid om met hul beursie te stem, kom eers 'n jaar later, met die bekendstelling van die HUD -Vereiste interne sluittoestelle.
In Mei 2001, net meer as 'n jaar nadat die HUD-ooreenkoms onderteken is, het eienaarskap van Smith & amp Wesson weer verander, met Tomkins plc wat die handelsmerk aan Saf-T-Hammer Corporation verkoop het. Saf-T-Hammer was 'n vervaardiger van vuurwapenslotte en veiligheidsprodukte, en teen die einde van die jaar het 'n interne sluitstelsel van hul ontwerp begin om die linkerkant van Smith & amp Wesson-rewolwers te vul, in ooreenstemming met die bepalings van die HUD -ooreenkoms.
Die slot is 'n sleutelbediende stelsel wat die beweging van die hamer blokkeer wanneer dit geaktiveer word. As die sleutel in die slot geplaas word en teen die kloksgewys gedraai word, draai dit 'n nok aan die binnekant van die syplaat. Hierdie nok dra 'n draaiende sluitstuk met 'n verhoogde stud op die oppervlak, en as die nok draai, draai dit die slotstuk en lig die stud in sy posisie.
Die pons wys na die stud op die sluitstuk/vlag, wat in 'n groef aan die kant van die hamer ry. Hierdie stud sal aan die hamer bind en verhoed dat dit beweeg. Die blaarvormige stuk regs is die roterende nok wat die sluitstuk lig en die stelsel inskakel as u die sleutel linksom draai. Beeld van INGunOwnerers.com. https://www.ingunowners.com/forums/gunsmithing/327405-hillary-hole-how-deal-stupid-lock.html
In die verhoogde posisie pas die stud in 'n inkeping in die linkerkant van die hamer, wat verhinder dat die hamer agteruit beweeg. Die sneller sal nie na agter beweeg as die slot vasgemaak word nie, want die hamer is vasgemaak deur die kram op die sluitstuk, en die res van die aksie word nou vasgemaak as gevolg van die onroerende hamer. Die silinder kan egter oopgemaak of toegemaak word terwyl die slot ingeskakel is.
Die pons wys na die baan in die kant van die hamer waarin die stud op die sluitstuk/vlag ry. As dit deur die nok in posisie gedraai word, sal die stud in die kerf kom, die hamer toesluit en verhoed dat dit beweeg. Beeld van INGunOwners.com. https://www.ingunowners.com/forums/gunsmithing/327405-hillary-hole-how-deal-stupid-lock.html
Op 'n geslote geweer, as die sleutel met die kloksgewys gedraai word, draai die nok weer die sluitstuk, en die stud laat die kerf op die hamer los sodat dit kan beweeg. In die ontgrendelde posisie ry die stud in 'n geboë kanaal in die kant van die hamer, waar dit nie die beweging van hamer belemmer nie.
Die vlag "LOCKED " is net onder die hamerspor sigbaar.
By blootgestelde hamer-rewolwers word die sluitstuk gedeeltelik deur 'n gaping in die hamerkanaal van die raam gehys as dit na die geslote posisie gedraai word. Die blootgestelde deel van die stuk lyk soos 'n klein vlagjie, en dit bevat 'n "LOCKED" inskripsie as 'n visuele herinnering aan die stelsel. . . wel, gesluit. Op "hamerlose" rewolwers is daar geen sigbare vlag as die slot ingedruk word nie, maar die stelsel werk identies aan die binnekant.
Die hamerlose gewere het nie 'n sigbare vlag nie, maar die stelsel werk dieselfde, met 'n kolf op die interne sluitstuk wat die hamer vasmaak wanneer die sleutel gedraai word. Beeld van INGunOwners.com. https://www.ingunowners.com/forums/gunsmithing/327405-hillary-hole-how-deal-stupid-lock.html
Toe die slotte in 2001 die eerste keer op gewere verskyn, was die reaksie oor die algemeen negatief. Miskien is dit meer akkuraat om te sê dat die kliënte wat die slot afgekeur het, meer stem was as diegene wat daarvan gehou het. Sommige verbruikers waardeer beslis die vermoë om die meganisme van die handwapen as 'n veiligheidsfunksie te sluit, maar die oorgrote meerderheid mense wat 'n mening oor die slot uitgespreek het, het dit absoluut gehaat. . . en hulle was hard.
Van die begin af was daar drie hoofredes waarom skuts die slot gehaat het. Die redes het die afgelope twee dekades dieselfde gebly, selfs al het 'n nuwe generasie skieters die kultuur betree. Die drie redes, in geen spesifieke volgorde nie, is skoonheidsmiddels, betroubaarheid en simboliek, en ons kyk na elkeen.
Eerstens, skoonheidsmiddels. Die eenvoudige feit is dat daar baie mense is wat die slot haat omdat hulle dink dit is lelik. Skoonheid is regtig in die oog van die waarnemer, so daar is waarskynlik mense wat nie omgee om die slotgat en die rigtingpyltjie op die syplaat te sien nie, maar daar is ook 'n legio mense wat dink dit lyk vreeslik. Nie een van die twee is verkeerd nie; hulle het net 'n ander estetiese smaak.
Skoonheid, of die Dier?
Persoonlik val ek toevallig in laasgenoemde kamp. Ek dink die slot lyk soos 'n turf wat in die syplaat van die geweer begin kroon, met 'n pyltjie om jou te wys watter kant toe jy dit moet afvee. Maar dis net ek. Soos ons vroeër op die webforums gesê het, in die vroeë dagbreek voordat sosiale media die kommunikasie verwoes het, YMMV.
Dit het nie lank geduur voordat berigte oor sluisfoute (meer presies, ongewenste selfverbintenisse van die slot) gereeld op Al Gore se internet begin insluip het nie, en twyfel laat ontstaan ​​oor die betroubaarheid van die slot.
As ek nou terugkyk, terwyl baie van die vroeë verslae oor die sluiting van sluise vals was (vir 'n rukkie was skutters vinnig om 'n fout met die rewolwer as 'n slotprobleem te noem, selfs al was daar geen bewyse om 'n verband aan te dui nie), was daar 'n ware vuur om te gaan met al die rook. Terwyl Smith & amp; Wesson en 'n paar invloedryke persoonlikhede in die vuurwapenpers die eerste berigte van selfinteraksie-slotte vinnig afgee het, is daar mettertyd genoeg datapunte bymekaargemaak om aan te dui dat die slot in sekere omstandighede wanfunksioneer en die aksie bind sodat die sneller en hamer is op hul plek gevries.
Die waarheid oor slotmislukkings lê êrens tussen die internethisterie en die insiders van die bedryf wat ons gewaarsku het dat dit oor niks gaan nie. "
Alhoewel daar geloofwaardige berigte was oor foute met blootgestelde hamer- en hamerlose ontwerpe, 'n verskeidenheid kalibers en rame gemaak van al die verskillende materiale (staal, aluminium, Scandium), het 'n redelik konsekwente patroon na vore gekom in die meerderheid van die bevestigde slotfoute . Oor die algemeen is die gewere wat die meeste vatbaar is vir selfaanvalle, blootgestel aan hamergewere, met rame gemaak van liggewig materiale (veral Scandium), wat groot kaliber rondes afskiet (veral .44 Magnum) of hoë druk, kleiner kaliber rondes (soos .357 Magnum of .38 Special +P +).
In die praktyk is die sluitstuk (wat verdubbel as 'n "LOCKED" vlag op die blootgestelde hamergewere) onder baie geringe veerspanning, van 'n klein spoelveer aan die basis. Onder die sterk terugslagkragte in liggewig, swaar gelaaide gewere, het traagheid die sluitstuk toegelaat om in 'n verhoogde posisie te "dryf" en aan die hamer vas te bind en dit op sy plek te sluit. Soms kan hierdie wanfunksie in die veld uit die weg geruim word, maar ander tye was die konfyt ernstig genoeg om die rewolwer uitmekaar te haal en/of die aandag van 'n opgeleide wapensmid.
Omdat die sluitstuk groter is op die blootgestelde hamerpistole, om die sigbare vlag op te neem, blyk dit dat die gewere groter is as by die hamerlose modelle, waar die sluitstuk kleiner is en minder traagheid het om die spiraalveer spanning.
Die skare skieters wat geneig was om die slot te hou, het die berigte van selfaanvalle aangegryp en het geweer wat heeltemal toegerus is vir defensiewe gebruik, of vir beskerming teen gevaarlike wild, verklaar. Op hiperboliese wyse verkondig 'n legio Keyboard Commandos donker visioene van somberheid oor skieters wat 'dood in die strate' sou beland met selfverloofde, geslote gewere in hul hande.
In werklikheid was die waarskynlikheid van 'n slot wat self betrokke was by die oorgrote meerderheid gewere en skieters laag. Die probleem was werklik, en die risiko moenie geïgnoreer of verwerp word nie, maar dit is onwaarskynlik dat die oorgrote meerderheid van geweer-ammunisie-kombinasies daartoe lei dat die slot self aangaan. Die keuse van 'n selfverdedigingsgeweer wat nie met 'n interne slot toegerus was nie, was 'n redelik konserwatiewe manier om 'n moontlike probleem te vermy, en 'n probleem wat baie kenners voorgestel het, maar die mense wat vasgekeer was met 'n geweer met 'n slot (as gevolg van die beskikbaarheid van die produk of toestand) wette) is nie gedoem om lewenslank te misluk nie-veral as hulle nie 'n Scandium-geraamde, .44 Magnum of .357 Magnum met swaar vragte skiet nie.
My persoonlike siening is dat ek 'n geweer sou verkies wat nie toegerus is met 'n interne slot vir selfverdedigingsopdragte nie, maar as omstandighede 'n geweer met 'n slot toeskryf as die beste of slegs of #keuse, sou ek my nie te veel kwel nie. In plaas daarvan sou ek my net toespits op gereelde opleiding met my geweer onder realistiese omstandighede (met ammunisie of 'n gepaste analoog), en ek sal let op enige aanduidings van probleme.
Die skrywer is van mening dat 'n geweer sonder slot die voorkeur het bo 'n geweer wat toegerus is vir selfverdediging, maar meestal uit 'n oorvloed van versigtigheid. Lock-equipped guns are suitable if they have proven to be reliable during extensive training with duty loads.