Romans, films en toneelstukke skep 'n unieke manier om met verskillende kwessies om te gaan en te leer.
Maar kinderliteratuur sluit idees en oortuigings in jong mense kan onbewustelik absorbeer. Dit kan gevaarlik wees as lesers nie aktief betrokke raak by of optrede op die bladsy ondervra nie. Op hierdie manier is hulle passief en kan hulle die boek se boodskap glo - of dit nou gepas is of nie.
in 'n 2006 studie, het navorsers 272 tieners ondervra en gevind dat hulle 'skrifte' oor verhoudings en seksualiteit geïnternaliseer het. Die navorsers het die dinamika tussen karakters geskryf "word so geïnternaliseer en outomaties dat adolessente moontlik nie reflekteer oor gedrag nie".
Dit dui daarop dat sommige gehore nie die boodskappe wat hulle verbruik, kritiseer nie. Die navorsers het ook bevind dat veral jong vroue betrokke is by vertellings.
Omdat tieners leer oor seksualiteit en verhoudings uit die tekste wat hulle gebruik Of dit nou boeke, toneelstukke of films is - dit is noodsaaklik om ouers en onderwysers toe te rus om hierdie onderwerpe aan te pak.
Die Victoria Curriculum and Assessment Authority produseer n lys van boeke wat onderwysers in die jaar 12 kan kies.
Twee tekste uit die lys - Jane Austen se Pride and Prejudice en die film uit 1954 Agterste venster - is goeie voorbeelde om aan te toon hoe onderwysers en ouers gesprekke met jongmense oor toestemming kan begin. Elke teks bied die geleentheid om met hierdie kwessies te kommunikeer sonder om eksplisiete tonele te lees of te sien.
Trots en vooroordeel en die agentskap van 'n vrou
Dit is belangrik vir jongmense om seksuele situasies in die regte lewe te sien en daaruit te leer. Maar die onderwerpe van toestemming en magswanbalanse verskyn steeds in boeke en films wat nie eksplisiete sekstonele gebruik nie. As u die breër konteks van toestemming in die werklike lewe sien, kan u meer genuanseerde kwessies soos kulturele druk en geslagsverwagtinge ondersoek.
Onderwysers en ouers in Engels kan byvoorbeeld die van Jane Austen gebruik Pride and Prejudice om 'n bespreking te begin rondom toestemming.
'N Belangrike aspek van toestemming is die vermoë van 'n persoon om werklik ja of nee te sê en te glo. Wanneer 'n persoon se agentskap beperk is, word hul vermoë om daadwerklik in te stem, in gevaar gestel. In sommige gevalle kan die geslag van 'n persoon hul agentskap negatief beïnvloed. Dit is die geval met Elizabeth Bennett.
Kom ons neem die toneel tussen William Collins en Elizabeth. Aangesien hy 'n huwelik voorstel en sy weier, beweer Collins dat dit 'die vaste gewoonte van [haar] seks is om 'n man te verwerp', wat impliseer dat haar weiering eerder gebruiklik is as 'n wil.
Lizzie reageer deur te sê: "U moet my verlof gee om self te oordeel, en my die kompliment gee om te glo wat ek sê". Met ander woorde, waarom sal u nie nee antwoord nie?
Collins sê hy sal nie "ontmoedig" word deur haar duidelike weiering nie, en Lizzie vra weer die "kompliment om opreg geglo te word". Collins verklaar dan dat die 'uitdruklike gesag' van haar 'uitstekende ouers' tot hul huwelik sal lei.
Collins vertrou nie Lizzie se woord nie omdat sy 'n vrou is, en hy glo dat haar pa haar sal dwing om dit na te kom. Haar vermoë om nee te sê word gekompliseer deur die feit dat sy 'n vrou is.
Onderwysers en ouers kan hierdie toneel begin ondervra deur te vra:
waarom glo mnr Collins nie in Lizzie se reg om nee te sê nie?
dink u moedig ons moderne samelewing soortgelyke sienings aan?
wat gee Lizzie se vader die reg om namens haar ja te sê?
dink jy waardeer ons spesifieke stemme bo ander?
glo jy vroue as hulle ja sê, of nee?
Hierdie oomblik in die teks kon gesprekke begin oor die samelewing se siening van vroulike agentskap en gelowige vroue.
Agterruit en die manlike blik
Die gewildste teks in die 2020-Engelse eksamen, Rear Window, word vertel vanuit die perspektief van Jeff - 'n man in 'n rolstoel. Alles word deur sy woonstelvenster bekyk. Die rolprent laat vrae ontstaan ​​oor die manlike blik.
Kritici van die Alfred Hitchcock-film uit 1954 het die vele maniere bespreek Jeff oortree vroue-agentskap, veral in sy behandeling van Miss Torso.
Om gesprekke oor toestemming in Rear Window te begin, bespreek ek die vertolking van Miss Torso.
Soos haar bynaam wil voorstel, word Miss Torso byna geheel en al gekenmerk deur haar voorkoms. Jeff sien hoe sy gereeld dans en mans vermaak. Hy seksualiseer Miss Torso al ken hy haar nie en het nog nooit met haar gepraat nie.
Interessant genoeg, wanneer Jeff speurder Doyle vang by juffrou Torso, vra hy 'Hoe gaan dit met jou vrou?' Jeff identifiseer die ongeskiktheid van Doyle se blik, maar nie sy eie nie.
Onderwysers of ouers kan studente vra:
het Jeff die reg om na Miss Torso te kyk?
wie is verantwoordelik vir die manier waarop hy haar beskou?
hoewel Jeff nie Miss Torso aanrand nie, hoe is sy 'n slagoffer?
hoe kan Miss Torso reageer op die wete dat daar gekyk word na haar?
wat dink ons ​​samelewing oor die skuld van slagoffers?
Hierdie twee tekste kan gebruik word om besprekings in skoolklaskamers en rondom eettafels te begin. Die getuienis toon verskanste idees wat bydra tot geweld en seksuele aanranding, moet aangepak word deur kritiese besinnings oor geslag, verhoudings en seksualiteit.