Monantes: tuisversorging, reproduksie, soorte, foto's - Interessant
Monantes (Monantes) is 'n sappige meerjarige kamerplant wat aan die Tolstyankov-familie behoort. Die tuisland kan as die Kanariese Eilande beskou word. Die naam Monantes is van Griekse oorsprong, waar die wortel "mono" een is, "athus" beteken "blom".
Beskrywing van monante
In die natuur is hulle kruidagtige meerjarige plante, klein bossies, hul stingels is laag en meestal reguit, minder gereeld - kruip langs die grond, bekroon met rosette van blare, kan dikwels taamlike digte polle vorm. Die blare groei afwisselend op die stam, baie selde - teen mekaar is dit sappig met 'n waterige pulp, ovaal of eiervormig. Die bloeiwyse is omringend, dit groei met 'n kwas. Die blomme word ook versamel in bloeiwyses van rasse, groei op lang bene, die kleur is van liggroen, groenbruin tot pienk.
Versorging van geld in die huis
Monantes floreer en groei net aktief in helder lig. In donker hoeke en kamers kan die plant verdun en selfs sterf. Hou van suidvensters en direkte lig. In die winter en herfs is dit belangrik dat die plant ekstra beligting kry.
In die lente-somerperiode groei monante goed by normale kamertemperatuur, in die somer kan die plant selfs die hitte hanteer. In die winter is goed verligte en koel kamers geskik vir hom, die belangrikste ding is dat die temperatuur nie onder 10-12 grade daal nie. As die temperatuur in die winter hoër is as 12 grade, kan die plant geel word en van die blare afval.
Monante, soos enige vetplante, verdra voldoende droë lug; ekstra vog is nie nodig nie.
Gedurende die periode van groei-aktivering (in die lente en somer) word monantes matig natgemaak, maar gereeld, nadat hulle op die grond in die pot gewag het om uit te droog, nie net van bo nie, maar verkieslik tot onder. Gedurende die rustyd (herfs en winter) word die hoeveelheid water geleidelik verminder, en sorg dat die blare nie begin val en verdor nie.
Dit is beter om 'n ligte en los grond te kies vir monante met 'n sandinhoud. Blaargrond, wat met houtskool en growwe sand gemeng word, werk goed. 'N Dreineringslaag is aan die onderkant van die pot nodig.
Monantes word 1-2 keer per jaar gevoer met konvensionele kaktuskunsmis.
Oorplant Monantes soos nodig. Dit gebeur as die rosette in so 'n mate groei dat dit nie meer in die pot pas nie. Breë, vlak houers is geskik vir die plant.
Reproduksie van monante
Monantes reproduseer meestal deur oorgroeide bosse, lae of steggies te verdeel. U kan plante op enige tyd van die jaar verdeel en plant, ongeag die toestand daarvan.
Stingels met rosette is geskik as steggies. Nadat u die sny afgesny het, moet dit op 'n koel plek gelaat word, sodat die snit effens droog is en behoue ​​bly, waarna dit dadelik gewortel kan word sonder addisionele ontkieming in potte met 'n mengsel van nat turf en sand. U moet sulke saailinge in 'n warm en helder kamer plaas. Sodra die steggies wortel geskiet het, kan dit in wye, lae potte oorgeplant word.
Dit is die beste om die steggies in die lente te wortel gedurende die periode van aktiewe groei. Neem vir die voortplanting die voetstukke wat aan die stingels van die potte hang, sit potte met voedingsgrond onder, waarop die moeder se voetstukke gelê is, u kan die stingels liggies met draad aan die grond heg. Nadat die roset in nuwe grond wortel geskiet het, word dit van die moeder se stam afgesny.
Dit is die maklikste om 'n plant te verdeel. As die plant groei, word dit opgegrawe, die bosse aan die wortel word in aparte saailinge verdeel en in voorbereide houers geplant.
Monantes is baie bestand teen allerhande siektes. Maar dit is vatbaar vir witluise. Die stingels en die ruimte tussen die blare kan gevul word met 'n katoenagtige spinweb, waarop die plant nie meer groei nie. Monante kan ook 'n spinmyt besmet, die blare sal geel word en bedek word met 'n dun web. Die plant kan met spesiale middele van plae genees word, en die verhoudings duidelik waarneem.
As gevolg van die baie droë lug kan die blare verdor. Maar dit gebeur baie selde.
Die onderste laag blare wat rosette vorm, kan geel word en afval, dit gebeur as gevolg van oorvloedige water.
Van sonbrand word die plant bedek met droë bruin kolle.
As die blare bleek word en die rosette hul simmetriese voorkoms verloor, beteken dit dat die plant nie genoeg beligting het nie.
Tipes en variëteite monante met foto's en name
Botanies is Monantes verdeel in verskeie hoofspesies met geringe verskille van mekaar.
'N Klein meerjarige struik met kruidagtige blare, groei in groepe en vorm polle. Die takke is bekroon met groot en digte ovaalvormige of keëlvormige rosette van blare, waarvan die deursnee tot 1,5 cm is. Die blare is vlesig, het 'n sappige binnevleis, lyk soos klein wiggies in vorm en is dig gerangskik, wat maak hulle lyk soos teëlwerk. Elke vel is klein in grootte, die maksimum grootte is 8 mm lank en 2,5 mm breed. Die pamflette word omring deur die kleinste papille. Uit die middel van die blaarroset groei 'n stomp, aan die einde daarvan word 'n kwas gevorm met 4-8 klein blommetjies, groen of groenbruin van kleur, ongeveer 1 cm in deursnee.
'N Klein meerjarige plant, dit is 'n struik tot 8 cm hoog. Die blare is eiervormig, groei afwisselend, sappig en vlesig, soos enige vetplante. Die blare is tot 7 mm lank en 3-4 mm breed. Hulle blom in bloeiwyses van 3-7 klein blommetjies, liggroen van kleur.
'N Meerjarige plant in die vorm van 'n struik wat kruip soos 'n mat, het 'n kruidagtige struktuur. Lote word gekroon met digte blaarrosette tot 1 cm in deursnee. Die blare oorvleuel mekaar, is in digte teëlrye gerangskik, is klubvormig, glansend, donkergroen van kleur. Die pyl van die peduncle word gevorm uit die middel van die roset, aan die einde daarvan is daar 'n kwas-bloeiwyse van 1-5 blomme, dikwels pers van kleur.
Anders as ander spesies, het hierdie struik sterk vertakte stamme. Kruidagtige meerjarige plante waarvan die takke altyd in blaarrosette eindig. Die blare is klein, eiervormig of druppelvormig, met 'n smal punt aan die stam. Die grootte van die blare in 'n volwasse plant is 4-7 mm lank en 2-4 mm breed. Bloeiwyses groei ook van blaarrosette, met 'n maksimum aantal blomme van ongeveer 5 stukke, die kleur van die bloeiwyse is bruingroen of donkerrooi.
Oudste botaniese tuin in Chelsea
Min Russiese besoekers aan die Chelsey Flowers Show weet dat die oudste Engelse botaniese tuin, Chelsea Physic Garden, net 15 minute se stap van die uitstalling af is. En dit is die moeite werd om nie net vanweë sy eerbiedwaardige geskiedenis te besoek nie, maar ook as 'n unieke lewende museum en landskapvoorbeeld van 'n farmaseutiese tuin met die rykste versamelings. Dit is in 1873 gestig deur die Society of Pharmacists of London vir die bekendstelling en bestudering van medisinale plante, sowel as die opleiding van aptekers in die vakleerling. Vir Engeland was destyds ongewoon 'n tuin wat nie aan 'n universiteit gekoppel was nie. En die woord 'fisiek' het toe 'natuurlik' beteken in teenstelling met alles wat metafisies was. Die moderne Oxford Dictionary definieer hierdie woord as 'medisyne' en ook as 'die kuns van genesing'.
Aanvanklik is daar 1,6 hektaar grond aan die oewer van die Teems toegewys, nou is die tuinarea 1,54 hektaar. Hierdie plekke was toe al bekend vir hul tuine en groentetuine; daar was verskeie groot huise van koning Henry VIII. Aptekers het hierdie plek ook gekies omdat hul arrogant geverfde aak hier vasgemeer is, wat gebruik is vir koninklike vakansiedae en ekspedisies om plante vir herbaria te versamel. Hierdie plek is ook gekenmerk deur 'n spesiale mikroklimaat, wat dit moontlik gemaak het om tot vandag toe die oudste olyfboom in Groot-Brittanje te bewaar wat in oop grond groei.
In die eerste dekade van die tuin se bestaan ​​is daar aktief gesoek na 'n tuinier wat die tuin kon bestuur. Uiteindelik is die apteker John Watson aan hulle toegewys. Hy het kontak gemaak met die professor in Plantkunde van die Universiteit van Leiden, Paul Hermann, om plante en sade uit te ruil en het gou vier Libanese sederplantjies van hom ontvang, wat van die eerste gekweekte eksemplare in die land geword het. Hierdie seders het tot vandag toe nog nie oorleef nie, maar dit word in baie ou gravures vasgelê. Een van die seders het tot 1903 oorleef, en die nageslag daarvan kan nog in Cambridge gesien word. Tot nou toe publiseer die tuin 'n jaarlikse Index Seminum vir die uitruil van sade met ander botaniese tuine. En sy kweekhuise, wat versamelings van nuttige hitte-liefdevolle plante opberg, word beskou as die oudste in Europa.
In 1712 is die landgoed deur dr. Hans Sloan (1660-1753) gekoop. In 1716 word hy tot ridder geslaan en word hy gou president van die Royal Horticultural Society en die Royal College of Physicians. Vir 'n voorwaardelike prys van 5 pond het hy hierdie gebied aan aptekers verhuur op voorwaarde dat die tuin sy doel sou behou. Hy het die grondslag gelê vir die toekoms van die tuin en geëis dat daar jaarliks ​​vyftig eksemplare nuwe plante aan die Royal Society gebring moes word. Sedert 1795 word die versameling dus met 2000 monsters aangevul en dit is 3700.
Sloane is op 93-jarige ouderdom oorlede en sy versamelings en biblioteek vorm die basis van die British Museum en daarna die Natural History Museum. Die huur van £ 5 word steeds aan sy erfgename betaal. Sloane se ander noemenswaardige bydrae was die aanstelling van Philip Miller (1691-1771) as hoof tuinier, wat 50 jaar van sy lewe aan die tuin gewy het en dit wêreldbekend gemaak het. Hy is daarna opgevolg deur William Forsyth, na wie forsythia vernoem is.
Miller het 'n aktiewe uitruil van sade en plante met bekende plantkundiges gedoen. Hy word die outeur van agt uitgawes van die Gardener's Handbook, wat nie net in Groot-Brittanje nie, maar ook in Amerika, die vernaamste gids vir die verbouing van plante is, en in Nederlands, Duits, Frans vertaal is. Van hier af is katoen vir verbouing na 'n nuwe kolonie in die Amerikaanse deelstaat Georgia gebring. Miller het ook malere voorsien, wat gekweek is om rooi verf te produseer.
Baie plante is die eerste keer deur Miller beskryf. In 1730 het Karl Linnaeus die tuin verskeie kere besoek, wat die naam van Miller agter hierdie plante gelaat het. Nou is daar Miller's Garden met plante wat deur hom bekendgestel is.
In 1732 het Sloane die grondsteen gelê vir 'n pragtige serre waar Miller 'n tydjie saam met sy gesin gewoon het. Hierdie gebou het nie oorleef nie, dit is gesloop in die middel van die 19de eeu, toe die tyd van een of ander agteruitgang hier gekom het. In 1899 is die tuin deur die City Parochial Foundation oorgeneem, maar dit word steeds as 'n onderrigbasis vir studente gebruik. In 1983 besluit die stigting dat hy nie meer die tuin kan ondersteun nie, en vir die eerste keer in sy 300-jarige geskiedenis word dit vir die publiek oopgestel.
Die noordelike deel van die tuin word bewoon deur administratiewe geboue, lesingsale, 'n kafee en 'n aandenkingswinkel, 'n 'tropiese gang' met kweekhuise. In die kweekhuis hierteenoor word termofiele medisinale eksotika ook in potte verbou.
Hypeastrum is baster.
Kan aartappels in 'n kweekhuis verbou word?
Daar was geen normale somer waar ek lank woon nie (dit lyk nie die noorde nie). Dit ruik nog nie na aardverwarming nie. Dit lyk asof die hele oes binnekort in 'n kweekhuis moet verbou word. Miskien het iemand probeer om aartappels in 'n kweekhuis te verbou?
Aartappels kan natuurlik in 'n kweekhuis verbou word, maar u moet verstaan ​​dat die koste hoog sal wees. Dit is steeds beter om vroeë aartappels onder 'n filmomslag te verbou. Daar word 'n bed opgemaak waarop 2 rye aartappels geplaas word, draadboë of buise geïnstalleer word en met 'n film bedek word. Aan die begin en aan die einde van so 'n tonnel is die film nie toegemaak nie, sodat daar ventilasie is. Soms word so 'n skuiling eers in die tweede helfte van die groeiseisoen voor die aanvang van die reënperiode gemaak, dus word die plantasie teen laatroes beskerm. Die belangrikste ding in so 'n skuiling is die beskerming teen neerslae en dit kan nie eers op die grond gedoen word nie, sodat lug van die kante af waai. Maar hierdie metode sal ook ekstra koste meebring.
Die beste oplossing is om aartappelvariëteite wat baie vroeg ryp word, te gebruik wat 45 dae ryp word vanaf ontkieming en wanneer dit op hoë rante of rante gekweek word. Dan, selfs in streke met 'n kort somer, is dit moontlik om aartappels te verbou voordat koue reënweer begin.
Aartappels is 'n gewas wat oral verbou kan word. Die belangrikste ding voor plant is om die land, knolle en die kweekhuis self te bewerk met 'n middel van laatroes. In Belo-Rusland word sommige ondernemende burgers van vroeë variëteite einde Januarie in 'n kweekhuis geplant. En in Mei-Junie verkoop hulle vars. Wel, die kas is natuurlik toegerus met 'n primitiewe potstoof met 'n watertenk, sodat dit die hitte 'n bietjie langer behou. Niks is dus onmoontlik nie.