Sete Quedas | coetzeeblog
Category Archives: Sete Quedas
10 Vrydag Aug 2018
Dit het alles, by die ou hande begin. Noem ek per toeval die probleem, met die rutematiek, soos ou Johannes, dit destyds op die plaas in die Vrystaat, dit genoem het. Noem een, in die geselskap, gaan kyk by daardie Sjinesewinkel, daar aan die Paraguaykant, daar is kaneelolie, hulle sê, dit is baie goed vir die rumatiek. Moet seker wees, sleg vir die rumatiek en goed vir die liggaam.
Sit ons af soon toe. 'n Interessante winkeltjie. Word hartlik ontvang, deur die vriendelike Taina. Glad nie, die Sjinees, wat ons verwag het nie. Ons dwaal deur die rakke. Van alles en nog wat. Baie min, werklik Sjinees. Droë vrugte, neute, kruie, speserye, natuurprodukte, klere, handsakke, musse uit Sjina, speelgoed, horlosies, ander gemorsies (tipies sjinees), christelike lektuur, beeldjies van die maagd, wat my laat wonder. Is dit tipiese Sjinees?
Kyk verder. Die vrou, van die huis, sien 'n mooi leer handsak. Made in Brazil. Betaal die kaneelolie en die handsak. Raak aan die gesels met Taina. Waar kom julle produkte vandaan? Ons, kry alles van Brasilië af. Wie is die eienaar? Daar is twee, julle het hulle net gemis. Josiane en Roselaine. Nie naasteby Sjinees nie. Nou hoekom Top China? Ek weet nie, seker gedink, dat dit 'n goeie naam is, wat die kliente sal trek.
Mag ek fotos neem. Natuurlik. Wat maak jy met die fotos? Ek skryf, so bietjie, oor ons lewe hier. Ek sal graag wil sien, wat jy geskryf het. Geen probleem nie, maar ek dink nie jy sal verstaan nie, want dit is Afrikaans. Oo, ken julle die Pohls, van Corpus Cristi. Ja, vriende van ons. My broer, is 'n vriend, van een van hulle, ek sal dat hy vir my vertaal.
Of die kaneelolie, gaan help vir die rumatiek? Dit sal die tyd leer. Dat kaneel, cholestrol beveg, dit weet ek reeds.
11 Sondag Feb 2018
Facebook, het deesdae die gewoonte, om te weet waar jy is en dan kom vertel hy jou van allerhande plekke naby jou. Veral, eetplekke, lyk dit my, is sy sterkpunt. Lig hy ons, verlede, week in van Okinawa Sushis, hier in Sete Quedas. Ons glo dit eers nie, Sushi, honderde kilometers, van die kus af. Maak seker, verskaf hy, dit is nou Facebook, tot 'n kaart ook. Tog reg. Rua Dom Aquino, sommer 'n paar blokke van ons af. Iets om te ondersoek.
Nou nie dat ons deskundiges, op die gebied van Sushieet, is nie. Soms, wil dit vir my voorkom, asof daar ook baie status en snobisme aan gekoppel is. Mense, wat so terloops, laat val, dat hulle by daardie eksklusiewe hotel of restaurant, die beste Sushi nog, geeet het. So, ook met wynkenners en deesdae se koffiedrinkers, sommige. Natuurlik, kan mens nie veralgemeen nie. Duur, koffie masjiene, tot R15000 stuk. Dan is daardie koffie, gebrou van bone, van een of ander obskure landjie, vir my, net so bitter, sterk en onsmaaklik, as die duur landgoedwyn, wat die kenners verkies. Elkeen, is natuurlik geregtig op sy/haar smaak. Gee ek, nou, my plattelandse onkunde en platvoersgeit weg.
Saterdagaand, besluit ons, dit is die aand vir Sushi. Vriendelik, die viertal. Berei, ons bestelling, flink, terwyl ons wag. Hulle probeer verduidelik, tussen die gewerskaf, wat elkeen is. Geen geriewe om daar te eet nie, net wegneem. Klein hokkie, waar alles gebeur. Waar kry julle, al die bestanddele? Dit kry ons van Campo Grande af.
Matriarg, ma Regina, duidelik die dryfveer. My pa, was 'n Japanees, ek is hier gebore. Praat, nie eintlik Japanees nie. Leandro, haar seun en sy vriendin, Kenia, die werkers, dink nie mens kan hulle kokke noem nie. Dan, aktiewe Gabriella, algemene klein "busybody" met die mooi groen oë, vriendelik en vra uit. Is julle toeriste? Nee, ons het 'n woonstel en bly net soms hier. Ek, jy het baie energie. Ja, erken sy, ek kan nie stilsit nie. Nog baie om te vra en uit te vind, toe is ons bestelling gereed. Hoop julle geniet dit! Seker, ons sal. Baie, dankie.
Ongelukkig, is ons kennis, van Sushi te beperk, om 'n deskundige mening uit te spreek. Dit was heel lekker. Nou nie so lekker, dat ons dit 'n gereelde ete sal maak nie.
04 Saterdag Nov 2017
Posted by coetzee2014 in Brazil, Sete Quedas, Uncategorized
Ongelukkig, was die eienaar, Davi, nie daar nie. In Brasilië, is dit so, dat baie mense, net bekend is, op hul name, asof hulle geen van, het nie. Al die werkers, is bedrywig. Elkeen besig met sy taak. Duur 'n rukkie, voor een my raaksien, sy masker afhaal en vra waarmee, kan hy my help. Ek wil graag die eienaar spreek, hy is nie hier nie, maar waarmee kan ek help? Samuel, is hy.
Aluminium, is deel van vandag se afval en besoedelingsprobleem en kan maklik herwin en weer gebruik word. Miljoene koeldrank- en bierblikkies, ontsier die heelal. Die smeltery van Davi, is nou 'n plek waar daardie afval, weer nuttig gemaak word. Blink, potte, panne, kastrolle, ketels, braaiers, braaibehore, soplepels en wat ookal, van aluminium, gemaak.
1500 kg word per maand verwerk. 140 kg word na 'n uur en half, vloeibaar in die smeltpot. Gas en 'n stewige waaier, sorg vir die nodige hitte, tussen 300ºC en 480ºC smelt dit en word dan met groot "sop" lepels in die gietvorms geskink. Daardie gietvorms, bestaan uit 2 dele. Beide, gevul met 'n spesiale sand. Die onderste helfte bv, bevat die onderste oppervlak, van die deksel, soos op die foto's, die boonste gedeelte, die oppervlak van die boonste deel van die deksel. Hierdie werk, moet baie noukeurig gedoen word, sodat die spasie tussen die twee net reg is om die dikte van die deksel te vorm. 'n Gaatjie word in die boonste gedeelte gelos, daarop word 'n deksel geplaas, om te voorkom dat enige ongewenste materiaal daar in val en sodra die vloeibare aluminium gereed is, word dit versigtig geskink. Na, ongeveer 10 minute het die vloeistof, gestol en kan die sand verwyder word. Daarna, volg die proses, om al die oortollige materiaal te verwyder en moet dit gepoleer word.