Die moeilikste deel is altyd die afskeid
Op 'n sekere punt in ons lewens moet ons almal daardie eienaardige tydsbuis bewoon waar ons die lewe van 'n lewe moet aanskou. Dit is moontlik die moeilikste, maar mees noodsaaklike ding wat ons moet doen-wat opdaag vir 'n gebeurtenis wat ons vrees en weet hoe om onsself deur middel van hierdie onmiskenbare heilige tyd.
Baie vreemde gevoelens kan opgeskop word wanneer ons versoek word om versorgers te wees, of om versigtig te wees van. Gevoelens soos magteloosheid en blaam, of selfs wrok en woede teen die "onregverdigheid" van dit alles. Maar regtig, dit is die mooiste deel van die lewe, daardie oomblik wanneer ons om vrede te maak met sterfte moet kom.
Intuïtief weet ons dat ons moet wees daar vir daardie-dat ons moet oorgee in ons omstandighede, ons hartseer ervaar, en bo ons selfgesentreerde gevoelens styg. Ons gevoelens is immers net gevoelens. Hulle lei ons na ons waarhede, maar hulle is nie noodwendig die waarheid self nie.
Dit is net moeilik om jou voet te vind, om jou regte plek op daardie tydstip te vind, opgeskort in daardie soort genade. Maar hier is wat jy altyd kan doen om die pyn in die gesig staar, om jou botsende gevoelens in hul behoorlike plek gestel en maak jou rol en doel duidelik en gemaklik: Druk alles ter syde stel, en sluit jou hart te Lief te hê. Binne die fundamentele begrip dat daar geen dood is nie, sal Liefde jou altyd intuïtief voorsien van sekerheid, ondersteuning, doel en rigting.
Geestelike Geneeskunde van die een na die ander
Barmhartige identifikasie met mekaar is ons verbintenis met daardie genesende krag as deel van die circuit- die omsendbrief, wedersydse, geestelike ooreenkoms tussen die persoon wat die genesing meeste en die persoon wat die kans om dit aan hulle te bring het nodig. Die waarheid is dat almal benodig die genesing, en daarom is dit die identifikasie wat ons ondervind met mekaar, wat die ware sleutel is om hulp en troos te verskaf - die "geestelike medisyne" - wat slegs van een na die ander oorgedra kan word.
We is die voertuie van hierdie kragtige geestelike energie. Soos waterwiele, as ons die energie van liefde en deernis in ons lewens versamel, bring die lewe ons in die posisie om dit vir iemand anders uit te gooi. Intussen, wat as een van die mees pynlike episodes van die lewe beskou kan word, is regtig die geleentheid om een ​​van sy grootste belonings te bied - die vervulling van die mees heilige ooreenkoms wat ons met mekaar gemaak het, êrens, een of ander tyd.
As ons gewillig (of selfs nie so gewillig) deelneem aan hierdie ewige siklus van versorging, dink ek ons ​​word intuïtief bewus van die onsigbare geestelike masjinerie by die werk in die wêreld en in ons lewens hier op hierdie planeet. Soos soveel eerbiedige geestelike tekste vir ons gesê het, giving-Om van diens te wees aan ander, ter syde stel alle selfsugtige bekommernisse wat ons natuurlik mag hê, gee ons meer van die kosbare, lewensvatbare, lewensvatbare belonings as wat enigiets anders moontlik kan. Genesing en troos, en hier is dit weer. Liefde. En dit werk beide maniere om te versorg en omgee te word.
Verbind met die Goddelike Magie van Liefde, Lewe en Gelag
Die Heelal (God, as jy wil) opskort ons in hierdie borrel van genade op daardie tyd, veral aan die einde van die een of ander se lewe, wanneer al wesenlikheid vervaag in die niet en die suiwer gees besit ons heeltemal en onherroeplik. Ons is verbind aan die goddelike magie van Liefde en Lewe wanneer ons getuig dat die oorgang van die gees dra uit die pynlike liggaam, en terug in daardie vreugdevolle lig van wat en geluk.
Onthou nou jou ervarings wanneer jou vriende siek was en blyk te wees "op hul laaste bene"? Dink aan hoe die ander om jou moet voel as dit jou is wat nou daar is. Dit was altyd 'n onmiskenbare moeilike situasie vir enigiemand om te hanteer. En wat maak dit moeilik om moeilike situasies makliker te maak? Hoekom, lag, natuurlik. Ons weet almal dat daar kategories geen tyd is wanneer humor nie 'n baie welkom aanvulling is nie. . . 'n godsdiens, in werklikheid.
Sekerlik sterf word nie algemeen beskou as baie snaaks nie. Trouens, niemand (behalwe miskien 'n stand-up-komediant) mag regtig snaaks wees nie, behalwe die een wat dit eintlik doen. Dan kan dit so snaaks wees as wat jy dit wil maak. En as jy geneig is om nou 'n been te trek, het jy 'n groot voordeel op 'n slag soos dit - die element van verrassing.
As jy sterf, glo my, niemand verwag jou om snaaks te wees nie, so miskien kan jy die onverwagte doen. Moenie jouself so ernstig opneem dat jy nie dinge effens kan verlig nie. En as dit vir iemand anders se voordeel bedoel is, is dit weer waar: ligte hart laat meer lig toe om in enige donker situasie in te gaan.
Het jy jouself ooit net heeltemal 'verloor' 'reg op 'n baie ernstige oomblik en in 'n skreeusnaakse lag uitgebars? Dit voel goed, alhoewel dit so verkeerd kan wees. Baie keer is dit die "ernstige" oomblikke wat die meeste moet oopmaak! Dit kan altyd so reg wees. . . wanneer dit so verkeerd is.
sê Totsiens met styl
Baie mense stuur jou blomme wanneer jy siek is. Hoekom nie die onverwagte? stuur hulle blomme eerste, met 'n kaart wat sê: "Dankie dat jy die beste vriend is wat iemand ooit kan hê!" Of, "Jy het my lewe soveel verbeter - of ek jou wou of nie." Of, "Dit maak my hartseer om te dink dat ek nog meer hare sal hê as jy. "
sê totsiens met 'n klein styl. 'N bietjie oorspronklikheid. Dis nie die tyd om jou maniere te vergeet nie, maar dit is ook nie die tyd om te vergeet wat gemaak het dat jy mekaar liefhet nie. Behalwe, dink aan watter inspirasie ander van jou positiewe gees sal kry, en hoe goed sal dit wees - en van al die mooi dinge wat hulle later sal sê as dit jou is wat van hierdie sterflike spoel afstoot.
As jy nog 'n klomp situasie gehad het, het jy nie 'n wrok gehad nie, en so nie, maar dalk 'n vriend wat iets so groot (soos 'n kajak) leen en nie terugkom nie-laat jou vriend 'n briefjie los. of haar van die haak af. Iets soos hierdie (of dit waar is of nie):
Ek het jou my kajak geleen, wat is goed. Moenie daaroor bekommerd wees nie. Om die waarheid te sê, ek het dit net 'n paar keer gebruik, so ek wil hê jy moet dit hou en dit goed gebruik. Dit was altyd vir my te swaar. Seëninge vir jou, my vriend! Sien jou rivier!
nou is altyd 'n goeie tyd om genereus te wees
nou is altyd 'n goeie tyd om mildelik met alles te wees - jou goed, jou humor, jou gees, jou liefde. En veral die dinge wat jy nodig het nie meer. Gee jou gesin. Gee aan vriende, of om vreemdelinge. Gee vir iemand wat regtig nodig het. Gee vir iemand wat dalk glad nie nodig het nie. Ek bedoel, wat dit nodig het? gee net vir, as 'n teken van jou opregte agting, en as 'n knik vir die ewigherinkarnerende gees van herwinning.
Om veral grootmoedig te wees, was nog altyd 'n goeie manier om hallo te sê of totsiens. of totsiens. Or auf wiedersehen. Or hasta la vista. Jy sal agterkom dat in baie tale totsiens nooit regtig totsiens sê nie - dit is meer soos "tot die volgende keer" of "wanneer ons weer ontmoet." Dit is asof ons almal dit reeds geweet het.
Openhartigheid is veral belangrik
Ons het almal ervaar van oomblikke van spontane openhartigheid - wanneer een van ons kinders ons baie trots maak; terwyl 'n besonder transendente musiekstuk ervaar word; As jy 'n groot groot hond sien, kan 'n klein katjie op sy kop aan die slaap raak. Dis die gevoel waaroor ek praat.
Dit is die sensasie wat jy kry as jou gedagtes dadelik afskakel en jou hart instinktief opwind met liefde en deernis. Ons beslaan skielik 'n plek binne onsself waar ons outomaties toelaat dat die lewe eenvoudig is wat dit is. 'N ongelooflike maklike plek van volledige verdraagsaamheid, aanvaarding, gewilligheid en deernis. daar is vreugde daar-en geen plek vir wrok, of afguns, of vrees. Sonder om eers te dink, vind ons onsself bemagtig deur liefde. Die geheim is om 'n gevoel te handhaaf, en om te probeer om dit te maak ons ​​primêre toestand van.
Oefening vir die opening van jou hart
Terwyl ek nie gewoonlik op oefeninge groot is nie, is hier 'n oefening vir die opening van jou hart wat jy kan besoek om te help om dit oop te hou:
Staan op en, op 'n denkbeeldige wyse (asseblief), gryp die naat reg oor jou solar plexus met albei hande en maak jou bors oop asof jy 'n groot rok oopmaak.
nou asem uit en laat al die energie van jou hart uitstort!
Toe asem in en laat alles eksterne dis vol skoonheid en lig en hartseer gaan.
Hou nou asemhaling, en probeer asemhaal vir so lank as wat jy kan.
Dit is die enigste fisiese oefening in die boek, sodat jy kan terug gaan sit.
Maak openhartigheid ons manier van lewe
Wanneer ons openhartigheid ons lewenswyse maak, brei ons lewens uit en oorvleuel op die vierde-dimensionele manier, ongeag hoeveel tyd ons saam gelos het. Ons kan ons Liefde, ons hartseer, en ons hoop met almal en alles gelyktydig besit. Ons besef 'n nuwe soort vermenging, 'n nuwe identifikasie met die lewe.
Selfs voorheen klein en emosionele beperkte lewens word groot en vreugdevol en feesvierend. Hulle kan groei om al diegene wat ons liefgehad het, te bevat, almal wat ons mag liefhê, en al die Lewe wat ons met elke mens en elke skepsel deel wat ons ken - of selfs diegene wat ons nie ken nie. Want as ons heeltemal openhartig is, kan ons almal en alles verstaan ​​en verstaan.
Om in die moeilikste gedeeltes van die lewe in te gaan, word 'n hele nuwe mandjie eiers wanneer ons hulle vrywillig en openhartig betree. Want wanneer ons ons hartenergie uitbrei, brei ons medelydende bewussyn ook uit en ons kan maklik met die kosbare, gefokusde krag van liefde verbind word - die soort wat ons natuurlik wil deel as ons net 'n bietjie tyd oorbly.
Die lewe, skryf selfs groter, is duidelik veel te groot 'n ding vir hierdie een klein bubble-life van ons om te bevat. Ons kan net vervat wees deur dit, nou en vir ewig-meer. Sodra ons dit weet, begin ons die "vierde dimensie" beset, waar ons met ons geliefdes sal bly, om hulle lief te hê, deur hulle gelei te word, om in hulle harte te lewe en om in ons te leef.
© 2014 deur Robert Kopecky. Alle regte voorbehou.
Hoe om die lewe (en die dood) te oorleef: 'n gids vir geluk in hierdie wêreld en daarbuite
deur Robert Kopecky.
Robert Kopecky is 'n Emmy genomineerde kunsdirekteur. Hy het die krediete vir Showtime's ontwerp Onkruide, en hy bestuur die PBS-kinderskou Woordwêreld. Hy dra by tot Evolver.net, NewBuddhist.com, TheMindfulWord, en elders. Hy woon in Brooklyn met sy vrou, Sue Pike, die Animal Talker (SuePikeEnergy.com). Besoek hom by www.robertkopecky.blogspot.com/.
Kyk na 'n video met Robert: Hoe om die lewe (en die dood) te oorleef - Namaste Boekwinkel, NYC
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Die moeilikste deel is altyd die afskeid