Wat eet renosters? - babasnone
Hoof babas Wat eet renosters?
Renosters behoort tot die orde Perissodactyla, onderorde Ceratomorphs (wat hulle net met tapirs deel) en familie Rhinocerotidae. Hierdie diere vorm die groep van groot landsoogdiere, soos olifante en seekoeie, wat tot meer as 3 ton weeg. Ten spyte van hul gewig, grootte en oor die algemeen aggressiewe gedrag, word alle renosters as 'n bedreigde spesie geklassifiseer. Spesifiek, drie van die vyf soorte renosters bestaan ​​in 'n kritieke situasie vanweë hul massiewe jag.
As u nuuskierig is oor hierdie diere en meer wil weet oor hul voedingspatroon, lees dan hierdie AnimalWised-artikel waarin ons sal verduidelik wat eet renosters.
U sal dalk ook belangstel in: Wat eet kewers? Indeks
Renoster-eienskappe en nuuskierighede
Is renosters karnivore of herbivore?
Wat eet die witrenoster?
Wat eet die swartrenoster?
Wat eet die Indiese renoster?
Wat eet die java-renoster?
Wat eet die Sumatraanse renoster?
Die renosterhoring is die kenmerkendste kenmerk daarvan. Trouens, die naam is juis afkomstig van die aanwesigheid van hierdie struktuur, aangesien die term "renoster " beteken horingneus, wat afkomstig is van 'n kombinasie van Griekse woorde.
By hoefdiere is die horing 'n verlenging van die skedel, gevorm deur 'n benige kern en bedek met keratien. In renosters is dit egter nie die geval nie die horing het nie 'n benige kern nie, synde 'n veselagtige struktuur wat bestaan ​​uit dooie of inerte selle wat heeltemal gevul is met keratien. Die horing het ook kalsium- en melaniensoute in sy kern; albei verbindings bied beskerming, die eerste teen slytasie en die tweede teen die sonstrale.
As gevolg van die teenwoordigheid van gespesialiseerde epidermale selle wat aan die basis geleë is, renosterhoring kan regenereer van periodieke groei. Hierdie groei sal afhang van faktore soos ouderdom en geslag. In die geval van Afrika-renosters groei die struktuur byvoorbeeld tussen 5-6 cm per jaar.
Soos ons genoem het, is renosters groot en swaar diere. Gewoonlik, alle spesies is meer as 'n ton en hulle is in staat om bome om te slaan vanweë hul groot krag. In vergelyking met sy grootte is die brein ook klein, die oë is aan weerskante van die kop geleë en die vel is redelik dik. Wat jou sintuie betref, reuk en gehoor is die mees ontwikkelde; inteendeel, die sig is swak. Hulle is gewoonlik redelik territoriaal en eensaam.
Op die oomblik is daar vyf spesies renosters, watter is:
Witrenoster (Ceratotherium simun).
Swartrenoster (Diceros bicornis).
Indiese renoster (Renoster eenhoring).
Java Renoster (Renoster sonde).
Renoster van Sumatraanse (Dicerorhinus sumatrensis).
In hierdie artikel sal ons verduidelik wat elke soort renoster eet..
Die renoster is egter nie die enigste dier met horings nie. Ontdek ander diere met hierdie eienskap in Horned Animals - Big, Long en Twisted.
Renosters is plantetende diere dat, om hul groot liggame te handhaaf, afhanklik is van die verbruik van groot hoeveelhede groente, wat sagte en voedsame dele van plante kan wees, alhoewel hulle in skaarsheid voedsel eet met baie vesel wat in hul spysverteringstelsel verwerk word.
Elk van die renosterspesies verbruik verskillende soorte plante of dele hiervan wat in hul natuurlike ekosisteme beskikbaar is.
Elke dieregroep het spesifieke aanpassings om die voedingstowwe wat in hul natuurlike habitat voorkom, te verbruik, te verwerk en te verkry. In die geval van renosters kan hierdie aanpassings gesien word in die feit dat sommige soorte hul voortande verloor het, en ander dit skaars vir voedsel gebruik. Dus, hulle gebruik hul lippe om te eet, wat afhangend van die spesie voorgeset of breed kan wees om hul kos in te neem. Maar ja gebruik premolêre en molêre tande, aangesien dit hoogs gespesialiseerde strukture is met 'n groot oppervlakte om die kos te maal.
Die spysverteringstelsel van die renoster is eenvoudig, soos in alle perissodaktiele, so het die maag geen kamers nie. Danksy postgastriese fermentasie wat deur mikro-organismes in die dikderm- en sewe-dunderm uitgevoer word, is dit egter moontlik om die groot hoeveelhede sellulose wat hierdie diere verbruik, te verteer. Hierdie assimilasiestelsel is nie so doeltreffend nie, aangesien baie van die proteïene wat deur die metabolisme van die voedsel wat deur hierdie diere verbruik word, nie gebruik word nie, sodat die verbruik van groot hoeveelhede voedsel Dit is baie belangrik.
Die witrenoster was ongeveer honderd jaar gelede op die randjie van uitwissing. Vandag, danksy bewaringsprogramme, het dit moontlik geword om dit te wees die volopste renoster-spesies ter wêreld. Dit is egter in die kategorie van amper gedreig.
Hierdie dier word in 'n groot deel van Afrika versprei, hoofsaaklik in beskermde gebiede, en hy het twee horings dit is grys, nie wit nie. Dit het nogal dik lippe wat hy gebruik om die plante wat hy verbruik, te ontwortel, asook 'n plat en wye mond wat die weiding vergemaklik..
Dit woon hoofsaaklik in droë savannegebiede, so hul voeding is hoofsaaklik gebaseer op:
Kruie of nie-houtagtige plante.
Klein houtagtige plante (afhangend van beskikbaarheid).
Die witrenoster is een van die gewildste diere in Afrika. As u ander diere wil ken wat op die vasteland van Afrika woon, raai ons u aan om hierdie ander artikel oor Animals of Africa te lees.
Die algemene naam wat die swartrenoster ontvang het, is om dit van sy Afrikaanse familielid, die witrenoster, te onderskei, Grys en hulle het twee horings, maar dit verskil hoofsaaklik in hul afmetings en vorm van die mond.
Die swartrenoster is in die kategorie van kritieke gevaar uitsterwing, met 'n algemene bevolking wat aansienlik uitgeput is deur stropery en verlies van habitat.
Die oorspronklike ligging is droë en halfdroë gebiede van Afrika, en is waarskynlik reeds uitgesterf in die Sentraal-Afrikaanse Republiek, Angola, Tsjad, Demokratiese Republiek van die Kongo, Mosambiek, Nigerië, Soedan en Uganda.
Die mond van die swartrenoster het 'n puntige vorm, wat dit vir u makliker maak om te eet op grond van:
Blare en lae takke van bome.
Die Indiese renoster het 'n kleur silwerbruin en van al die spesies is dit die een wat die grootste voorkoms het dat dit deur lae harnas bedek is. Anders as die Afrikane, het dit enkele horing.
Hierdie renoster is gedwing om sy natuurlike habitat te verminder weens menslike druk. Voorheen was dit in Pakistan en China geleë, en vandag is die gebied beperk tot grasvelde en woude in Nepal, Assam en Indië, en in lae heuwels naby die Himalajas. U huidige klassifikasie status is kwesbaar, volgens die Rooi Lys van Bedreigde Spesies.
Die Indiese renoster voed op:
Plante aan die rivier.
Manlike Javan-renoster aanwesig 'n horing, aan die ander kant het die wyfies dit nie of het hulle 'n klein knoopvormige een. Dit is 'n spesie wat ook op die punt van uitwissing staan ​​en geklassifiseer word as kritiek bedreig.
Gegewe die lae bevolkingsgetal is daar geen diepgaande studies oor die spesie nie. Die paar bestaande individue bewoon 'n beskermde gebied van die eiland Java in Indonesië.
Die Javan-renoster het 'n voorkeur vir laaglandreënwoude, modderige vloedvlaktes, asook hoë grasvelde. Die boonste lip is van voorhond van aard, en hoewel dit nie een van die grootste renosters is nie, slaag dit daarin om sommige bome om te val om op sy nuwer dele te voed. Daarbenewens voed dit op 'n groot verskeidenheid plante, wat ongetwyfeld verband hou met die genoemde soorte habitatte.
Die Javan-renoster voed voort nuwe blare, lote en vrugte. Dit benodig ook die gebruik van sout om sekere voedingstowwe te verkry, maar as gevolg van die afwesigheid van reserwes van hierdie verbinding op die eiland, word gesien dat dit seewater drink.
Met 'n redelike klein bevolking is dit geklassifiseer as krities bedreig. Die Sumatraanse renoster is die kleinste van almal, hy het twee horings en dit is die een met die meeste hare op sy lyf.
Hierdie spesie het redelik primitiewe kenmerke wat dit duidelik van die res van die renosters onderskei. In werklikheid het studies getoon dat dit feitlik geen afwykings van sy voorgangers gehad het nie.
Die lae bestaande bevolking is in bergagtige gebiede van Sundaland (Malacca, Sumatra en Borneo), sodat hul voeding dit is gebaseer op:
Die Sumatraanse renoster ook lek soutklippe om 'n paar noodsaaklike voedingstowwe te verkry.
Laastens drink alle renosters gewoonlik soveel as moontlik water, maar hulle kan 'n paar dae duur sonder om dit te verbruik in die geval van watertekorte..
Gegewe die groot grootte renosters, is dit feitlik vry van natuurlike roofdiere As hulle volwassenes is, het hul dimensies hulle egter nie bevry van die menslike hand nie, wat al eeue agter hierdie spesie sit as gevolg van die algemene oortuigings van die voordele van hul horings of bloed vir mense..
Alhoewel die dele van die liggaam van 'n dier 'n voordeel kan uitoefen vir mense, sal die massamoord vir hierdie doel nooit geregverdig word nie, want die wetenskap het daarin geslaag om voortdurend te vorder, wat die sintese van die meeste verbindings in die natuur.