Joe Bastianich: die hardwerkendste man in die restaurant Biz? - Tradisionele resepte - 2021
Joe Bastianich: die hardwerkendste man in die restaurant Biz?
Joe Bastianich is 'n besige man. Terwyl hy restaurante regoor die wêreld saam met sy vennoot Mario Batali bedryf, vind hy steeds tyd om elke dag te hardloop, en is hy ook die nuwe woordvoerder van Progresso se nuwe Artisan -sop. Hy het 'n rukkie geneem om saam met ons te gaan sit vir 'n verreikende gesprek wat alles dek, van sy liefde vir sop tot die ideaal Meestersjef kandidaat, wat tans vir sy volgende seisoen besluit.
The Daily Meal: U werk die afgelope tyd saam met Progresso. Wat het jou by hulle aangetrek?
Joe Bastianich: Dit is 'n samewerking waar ek 'n produk gevind het wat ek dink ek 'n verhaal kan vertel wat verband hou met my eie, wat betekenisvol is, wat werklik is. Ek het gedink hulle doen iets wat werklik belangrik en goed en reg was, en dit het na 'n natuurlike ding gelyk.
Wat het u veral aangetrokke tot hul nuwe aanbiedinge?
In ons gesin het ons elke dag sop geëet en elke dag begin met 'n pot sop, en dit werk nog steeds so. U gaan nog steeds na my ma se huis en die eerste ding wat u die oggend ruik, is uie wat brand, en dit is 'n pot sop wat elke dag begin kook.
Vanuit die sop is alles gebou in die kookkuns van die huishouding. En ek leef nie in 'n wêreld waar my vrou elke dag sop maak nie en ek leef ook in die regte wêreld met kinders en alles. Met hierdie Artisan -sop het ek gesien dat die kwaliteit op dieselfde vlak was as iets wat ek tuis sou gebruik en vir my eie gesin sou voed, en dit is goed vir wat dit is. Dit is 'n eenvoudige produk van 'n onderneming wat uit 'n lang geskiedenis kom.
Ek het grootgeword Italiaans-Amerikaans in Queens, so dit is een van die handelsmerke wat deur die jare by my aanklank gevind het. Selfs my ouma sou hul geblikte boontjies gebruik om haar eie sop te maak, so daar was 'n mate van vertroue by my. En in die wêreld van elitistiese voedselleer, dink ek dat dit die moeite werd is om 'n produk vir daardie prys te vind en die kwaliteit te lewer waar u eenvoudig kan verhit en eet.
'Of dit nou diens of gasvryheid is, eerlik gesê, ek gee nie om nie. Solank as wat u by my restaurant kom, voel u asof iemand vir u sorg en dit voel asof u by my huis eet. dan het ek daarin geslaag. "
Hoe gaan dit met Eataly Chicago?
Ons gaan einde November oop.
Hoe sal dit vergelyk met die in New York?
Dit is groter. Dit is twee vlakke. Dit sal nie 'n biertuin op die dak hê nie, maar dit sal ander byvoegings hê wat ons nie hier het nie. Ek dink dit sal 'n bietjie konseptueel in die kos -toneel in Chicago geïntegreer word. Aangesien die New York-sentraal in New York sentraal is, dink ek dat dit Chicago-sentraal sal wees. Die temas wat gereeld voorkom: pizza, pasta, baie koffie en 'n uitgebreide plein met 'n reuse -wynbar waar u verskillende kosse uit verskillende gebiede kan bestel. Daar sal nie 'n Manzo wees nie; daar sal nie 'n tafeldoekrestaurant wees nie. Die vleisrestaurant sal goedkoper, meer sekondêre/tersiêre vleissnitte, meer soos 'n vleisrooster as 'n vol steakhuis, as jy wil. Die kernelemente bly dieselfde; alles het 'n bietjie ontwikkel om in die mark te pas.
Op watter maniere pas dit veral in die Chicago -mark?
Ons probeer altyd die inheemse voedselgemeenskap soveel as moontlik respekteer, so die hoofrestaurant het baie tuisgemaakte worsies wat ons gedink het baie vertel van wat die Chicagoans eet. Sommige van die spyskaarte in die verskillende restaurante bring 'n bietjie meer hulde aan Westerse gevoeligheid. Aan die einde van die dag is Chicago 'n Midde -Westerse stad, so ek dink dat daar respek is vir die hart van ons land en vir wat die mense wil eet.
Ons het onlangs die beste Italiaanse restaurant van Babbo America aangewys. Daar is iets waaroor ek nie heeltemal my vinger kan steek nie, maar dit is groter as wat 'n normale 'goeie maaltyd' sou wees. Wat dink jy is dit van Babbo wat dit so goed maak?
Ek dink dit is 'n sameloop van gebeure. Ek dink die kos is deel daarvan, maar ek dink Babbo gaan oor die energie, die atmosfeer, die ligging, die gebou self, die soort mense wat daar werk en die wynprogram, so ek dink daar is baie magie dit gebeur in daardie bruinsteen. Die kos was nog altyd die idee van Mario oor Italiaanse kos. Ek dink hy respekteer baie die sensitiwiteit en tradisie wat bereid is om die lyn te vervaag van wat 'n gewone Italiaanse kok sou doen. Dit maak dit 'n bietjie anders en uitlokkend interessant.
Ek weet Danny Meyer praat baie oor die verskil tussen diens en gasvryheid. Kan u daaroor inskakel?
Wel, ek wil nie op Danny Meyer se tone trap nie, want hy is die prins van alles wat gasvryheid betref, maar ek dink dat as ek vanuit 'n Italiaanse perspektief daarna kyk, ek baie minder bereid sou wees om 'n streep te trek. Ek dink dat die manier waarop u na ons huis toe kom vir die Italianers se liefde vir kos en wyn, net daaroor is om u tuis te laat voel. Of dit nou diens of gasvryheid is, eerlik gesê, ek gee niks om nie. Solank as wat u by my restaurant kom, voel u asof iemand vir u sorg, en dit voel asof u by my huis eet, en ek het daarin geslaag om diens en gasvryheid te behaal.
U het onlangs 'n restaurant in Italië geopen.
Dit word Orsone genoem. Dit is 'n heel ander ervaring.
Dit was net wonderlik na 30, 40 jaar om saam met my ma terug te gaan en weer vir Italië in Italië te kook. Daar is net iets aan kookkuns in Italië, ek weet nie hoe ek dit moet beskryf nie, maar u is altyd so naby aan die kos daar. Daar was 'n onmiddellike produk wat vir my onbeskryflik was totdat ek dit eers beleef het-hand. Daar is 'n reguitheid wat restaurante het met die verkryging van kos wat ons nie hier het nie.
Dink jy ons streef hier ten minste daarna?
Ek dink net dat met die bagasie en geskiedenis van Amerika, en hoe hierdie land gebore en bedink is, ek nie weet of ons ooit daarby sal uitkom nie. Maar as u by 'n klein plaas en 'n plaas-tot-tafel-restaurant in Wisconsin gaan eet, is dit naby. Maar in stedelike omgewings is dit wat dit is en jy sal nooit so naby aan die kos wees as in die platteland van Italië nie. En dit was wonderlik. Ons het Italianers bedien, en dit is 'n hotel, dit is 'n wynmakery, so dit is deel van 'n hele landbouprojek. Die tradisie van die Italiaanse boerdery was om produkte te skep, gasvryheid te bied, mense te voed, iewers te laat slaap en dinge te koop. En dit voltooi die siklus van die klassieke Italiaanse plaas. Nou het ons die wynmakery, restaurant, bed-en-ontbyt op een plek en dit voltooi die sirkel. So dit is wonderlik.
Waarmee kan ons uitsien na die volgende seisoen Meestersjef?
Die kinders was puik, mense hou baie daarvan, dit gaan baie goed, en dit was lekker om te doen. Ek was in die begin 'n bietjie skepties, maar ons het agtergekom dat ons dieselfde vertoning kan hê, kinders as deelnemers kan hê, en dit het interessant geword. Hulle maak goeie televisie, hulle is goeie kokke, hulle is baie vaardig, gesofistikeerd en vermaaklik in hul werklikheidskookprogram. En volgende seisoen begin ons rol, so ons soek 'n nuwer, groter seisoen en ek is opgewonde.
Hoe sou u die ideale kandidaat klassifiseer?
In die eerste plek gaan duisende mense opdaag, so jy moet 'n goeie gereg hê. Ek sê altyd om 'n gereg te bring wat ons van jou vertel, want daar is baie mense wat proe, daar vlieg baie kos die dag, so jy moet regtig probeer pop. Druk op die bord en maak jouself ook fisies bekend. Doen iets, probeer net om iemand se aandag te trek, want daar is soveel insette, daar is soveel mense, en natuurlik is ons op soek na die beste geregte, ons is ook op soek na interessante mense wat 'n storie kan vertel en op soek is na persoonlikhede. Dit is 'n wonderlike kookkompetisie, maar dit is ook 'n TV -program, dus u benodig 'n seldsame kombinasie van uitstekende kookkuns, maar ook die vermoë om uself deur u kos uit te druk.
Ek wou u uitvra oor die gewigsverliespoging en die stryd daaragter.
Ek dink dit is so 'n persoonlike ding. Vir my was dit ongeveer sewe jaar gelede, ek was net besig om gewig te verloor om mediese redes. Vir my was dit net om uithouvermoë in my lewe op te neem. Hardloop, marathons en triathlons. Net 'n balans tussen die verandering van hoe u na voedsel kyk as 'n beloning vir u daaglikse aktiwiteite, en dit as meer energie en brandstof vir ambisie beskou. Dit was die groot 'a-ha'-oomblik vir my, want ek is grootgemaak in 'n wêreld waar kos 'n beloning was, 'n viering, altyd geregte was; jy moes dit eet. En as u daarvan kan wegstap en u lewe vol kan maak, sodat u kan vul met voedsel, dan is alles wat u eet, soos 'n gas in u tenk, dit verander die manier waarop u oor dinge voel. Ek voel nie dat ek die perfekte formule het nie, ek dink dit is 'n persoonlike ding vir almal.
Kan u nog steeds eet wat u wil?
Ja, want ek oefen so baie. Ek hardloop elke dag. Ek bedoel, ek eet nog steeds nie soos twintig jaar gelede nie, toe ek en Mario drieuur die oggend Balthazar toe sou gaan en twee vir 'n koeldrank kon eet. Ek dink ek sou dood wees as ons dit doen. So ek doen dit nie meer nie. Maar ek eet vroeër. Ek probeer om nie te naby aan slaaptyd te eet nie, al die dinge wat gebeur as jy ouer word. Maar, goeie verstandige keuses, ek dink u kan nog steeds 'n groot maaltyd eet, probeer dit net gedurende die dag, groter middagetes as aandetes. Ek drink graag meer wyn in die dag as snags as ek kan.
Wat is volgende vir jou? Is daar iets wat u nog nie oorwin het nie, wat bo -aan u lys is?
Ek bedoel, daar is elke dag soveel wonderlike dinge. Daar is Eataly, daar is Los Angeles, wat op die pyplyn kom, daar is Philadelphia, São Paulo, Brasilië, wat gebou word terwyl ons praat. In die restaurantwêreld gebeur daar baie dinge in Vegas en Asië, wat in Macao oopgaan.
Kom dit ooit tot die punt dat dit oorweldigend is as dit alles gebeur?
Nee, daar is baie wonderlike mense in die onderneming, mense wat volle verantwoordelikheid en verantwoordelikheid vir projekte het, en hulle word reg gedoen en kan trots wees daarop. Ek en Mario doen nie alles nie, dit sou onmoontlik wees. Maar ons kan hopelik deelneem en ons het 'n wonderlike organisasie waarop ons regtig kan staatmaak en wat ons baie persoonlike bevrediging verskaf.
Kyk die video: Joe Bastianich Critiques Italian Dishes. MasterChef Canada. MasterChef World (Desember 2021).