Definisie van plankton - Diere - 2022
Wat is plankton en die belangrikheid daarvan
Die term "Plankton" verwys na a stel lewende wesens wat in die water woon, is die mees uitstaande kenmerk wat slegs met mikroskope gesien kan word. Op etimologiese vlak kom die woord van die Griekse woord "πλαγκτός", wat die aard van hierdie skouspelagtige organismes duidelik gemaak het en dit as 'dwaal' beskryf. Daarbenewens is daar ook ander eksemplare wat op die een of ander manier met die plankton in aanraking kom, maar die eienaardigheid het om op 'n ander manier te bewoon en op te tree, soos om voortdurend te beweeg of te woon in 'n omgewing baie nader aan die grens met die lug.
plankton kan op 200m diepte of meer gevind worddit beweeg egter gewoonlik nie ver van die gebiede waarin dit geleë is nie, want een van die eienaardighede wat dit plankton maak, is die voortdurende skorsing waarin hulle geleë is. Hulle is almal baie klein en deursigtig, met ietwat blouerige kleure as hulle onder 'n mikroskoop ontleed word. Daar is egter sommige spesies wat op die oppervlak is en kleure tussen rooierig en blouerig is, wat sonder veel moeite waardeer kan word. Sommige het selfs bioluminescentie.
Een van die klassifikasies wat as geskik geag word om hierdie klein wesens te organiseer, is verdeel dit in zooplankton en fitoplankton, word eersgenoemde onderskei deur 'n geïntegreerde groep verbruikers en produsente te wees, wie se diversiteit en hoeveelheid wissel na gelang van die soort water wat hulle bewoon, iets wat hulle in gemeen het met die laaste groep waarin die meeste waterplante meer as 50 produseer. % suurstof in die aardkors, hulle voed met behulp van fotosintese en hulle is die voedsel van zooplankton. Sommige intellektuele en wetenskaplikes het gekies vir 'n nuwe verdeling van die plankton, volgens 'n eienskap soos die grootte daarvan of met betrekking tot die afstand van die gebied wat aan die kus bewoon.
Victor Hensen was die eerste wetenskaplike wat die term gebruik het plankton in 1887 om na die stel organismes wat sweef met die genade van die bewegings van die see. Daarom het hy 'n woord gekies wat hulle so gepas beskryf, omdat plankton 'dwaal' of 'dwaaler' beteken.
Hierdie stel organismes is baie talryk en uiteenlopend en bewoon sowel varswater as seewater. Dit is meer verteenwoordigend in die oseane 'n paar biljoen bedrae bereik en kan toeneem in kouer see. In soetwaterekosisteme kom hulle egter gewoonlik voor in lentiese stelsels soos mere, damme of reservoirs, aangesien dit in gebiede met strome weggespoel sal word.
In die volgende Green Ecology-artikel kan u meer leer oor die biodiversiteit van die oseane.
Die plankton kan op verskillende maniere geklassifiseer word. Volgens u voeding dit word onderskei plankton tipes:
fitoplankton: Dit is 'n plankton van 'n plantaardige aard en kry net soos plante energie en organiese materiaal deur fotosintese uit te voer. Dit woon in die fotografiese laag, dit wil sê die gebied wat sonlig ontvang, en kan tot 200 m in die oseaan bereik. Dit bestaan ​​uit sianobakterieë, diatome en dinoflagellate.
soöplankton: Dit is 'n plankton van diere. Dit voed op fitoplankton en ander zooplankton-organismes. Dit bestaan ​​uit skaaldiere, jellievisse, vislarwes en ander organismes. Zooplankton-organismes kan onderskei word volgens die tyd van hul lewe wat tot die plankton behoort. Holoplanktoniese organismes is deel van die plankton al hul lewe, terwyl die meroplantoniek dit slegs in een stadium doen, wat gewoonlik die larfstaat is.
bacterioplankton: Gevorm deur bakteriële gemeenskappe. Hulle is verantwoordelik vir die ontbinding van die detritus en speel 'n sleutelrol in die biogeochemiese siklusse van sommige elemente (C, N, O, P), weer- en trofiese kettings.
Virioplancton: Gevorm deur akwatiese virusse. Bestaan ​​hoofsaaklik uit bakteriofage en eukariotiese alge-virusse. Hulle neem deel aan die hervermindering van voedingstowwe, in biogeochemiese siklusse en vorm deel van die trofiese netwerke van plankton.
Die meeste organismes van die plankton het 'n mikroskopiese grootte, en die meeteenheid is dus mikron (een duisendste van 'n millimeter). die grootte Medium wissel tussen 60 mikron en millimeter. In hierdie sin is die verskillende soorte plankton wat bestaan ​​is:
ultraplancton: 5 mikron Bakterieë en klein flagellate is ingesluit.
nano plankton: Van 5 tot 60 mikron. Gevorm deur eensellige mikroalge soos cocolitoforides en klein diatome.
micro: Van 60 mikron tot 1 millimeter. Sommige eensellige mikroalge (diatome, dinoflagellate), weekdiere en copepods (klein skaaldiere).
mesoplancton: Van 1 tot 5 millimeter. Vislarwes
macroplancton: Tussen 5 mm en 10 cm. Sargasso, slappe en jellievis.
Megaloplancton: Meer as 10 cm. Jellievis.
Daarbenewens is plantorganismes teenwoordig verskillende liggaamsvorms wat reageer op die behoeftes van die omgewing waarin hulle leef, soos dryfvermoë of waterviskositeit. Een van die strategieë of aanpassings wat bevorder word om in die water te dryf, is om die liggaamsoppervlak te vergroot, vetdruppels in die sitoplasma te inkorporeer en van die hart, molte en ander strukture los te maak. Daar is egter sommige organismes wat 'n klein swemkapasiteit danksy skurwe en ander lokomotiefaanhangsels soos versierings. Waterviskositeit verander met temperatuur, en is hoër in warm gebiede en dit beïnvloed die lewendigheid van individue. Sommige diatome het siklomorfose ontwikkel, dit wil sê die vermoë om verskillende liggaamsvorms in die somer te ontwikkel (lang en breë dop met puntige ente) en in die winter (kort en stomp dop).
Weet jy hoeveel spesies leef in die see? In die volgende artikel vertel ons dit
Die plankton het ook die vermoë om die klimaat plaaslik op die kuste en die see te reguleer. Dit kom voor in een van die fases van die swawelsiklus, dié van DMS (die afkorting vir dimetielsulfied). DMS is verantwoordelik vir die bekende 'reuk van die see'. DMS verskyn wanneer DMSP (dimetylsulfoniumpropionaat) afgebreek word, een van die eenvoudige organiese verbindings wat ons die oorvloedigste in die see kan vind. Fitoplankton sintetiseer en versamel in sy DMSP-selle om die effek van seewater sout teen te werk en ontwatering te voorkom. Dus laat die alge dit in die see vry wanneer hulle sterf en breek of as hulle deur die dieretuin ingeneem word. Die bakterieë gebruik dit ook om koolstof en energie te verkry en laat dan die DMS vry wat in die atmosfeer ontsnap.
In die atmosfeer word DMS geoksideer deur ultravioletstraling en vorm dit sulfaat-aërosols wat kondenseer vogvormende wolke. Aangesien wolke die hoeveelheid straling wat die aardoppervlak bereik, beperk, veroorsaak dit: temperatuur afneemDaarom verminder DMS die kweekhuiseffek.
Dit is 'n delikate proses omdat die verhoging van die digtheid van wolke die hoeveelheid ultravioletstraling verminder wat die oppervlak van die see bereik waar die fitoplankton geleë is en dit ophou om DMSP te vervaardig.
Ten slotte moet ons nie die belangrikheid van die organismes wat die Aarde bewoon, onderskat nie, want hierdie klein wesens het getoon dat hulle groot mag het oor die prosesse wat hierdie planeet regeer, wat dit nodig maak om hul kennis te verdiep en hul verlies te voorkom.
As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan Wat is plankton en die belangrikheid daarvan, beveel ons aan dat u in ons kategorie wilde diere gaan.