Demensie: Is verwerkte vleis nog 'n risikofaktor? | Magtige natuurlike
Demensie: Is verwerkte vleis nog 'n risikofaktor?
Richard Hoffman, Universiteit van Hertfordshire
Die ekwivalent van een spekrasier hou verband met 44% verhoogde demensie-risiko. voorraadoplossings / Shutterstock
Die bewyse van 'n verband tussen verwerkte vleis en kanker is nou sterk genoeg vir sommige organisasies om aan te beveel eet nie. Daar is ook toenemende bewyse van 'n verband tussen verwerkte vleis en tik 2 diabetes. En nou, 'n nuwe studie het by die lys van ellende vir liefhebbers van verwerkte vleis gevoeg deur dit te koppel aan 'n verhoogde risiko vir demensie. Maar hierdie jongste assosiasie is miskien nie so oortuigend nie.
Die nuwe studie, van die Universiteit van Leeds, gebruik data van die UK Biobank, wat 'n biomediese databasis is wat gedetailleerde genetiese en gesondheidsinligting bevat van byna 'n halfmiljoen mense, tussen 40 en 69 jaar oud. Die navorsers het gemeet hoe gereeld deelnemers berig dat hulle verwerkte en onverwerkte vleis verbruik het. en dan gevalle van demensie oor 'n tydperk van agt jaar gemonitor.
Gedurende hierdie tydperk het 2,896 25 deelnemers demensie ontwikkel. Die navorsers het bereken dat die eet van 44 g verwerkte vleis per dag - wat gelykstaande is aan een rasper spek - gepaard gaan met 'n verhoogde risiko van demensie van 52%. En vir diegene wat demensie ontwikkel het, het verwerkte vleis geassosieer met 'n verhoogde risiko van Alzheimer se siekte met 50% - die hoofoorsaak van demensie. Daarenteen het hulle gevind dat die verbruik van 19 g per dag onbewerkte rooivleis soos beesvleis, varkvleis of kalfsvleis beskermend was, en dat dit verband hou met die vermindering van die risiko van demensie met XNUMX% in vergelyking met mense wat tot een keer per week vleis eet.
Om teenoorgestelde gevolge vir die gesondheid vir verwerkte vleis en onverwerkte vleis te vind, is ongewoon, veral omdat dit voorkom baie studies toon dat beide verwerkte vleis en rooivleis die risiko van kanker verhoog. So, wat kan hier aangaan?
Studies wat die verband tussen die verbruik van 'n spesifieke voedsel en 'n verhoogde risiko vir 'n siekte ondersoek, bewys nie dat daar 'n oorsaaklike verband is nie. Baie faktore is gekoppel aan 'n verhoogde risiko vir demensie, en slegs 'n klein verskeidenheid hiervan kan in een studie geëvalueer word. Dit maak dit moeilik om vaste gevolgtrekkings te maak oor die oorsaak van 'n waargenome effek.
Die Leeds-studie het 'n breë definisie van verwerkte vleis gebruik. Dit het nie net ham, spek en wors ingesluit nie, maar ook meer hoogs verwerkte vleisprodukte, soos vleispasteie, kebabs, hamburgers en hoenderkluitjies. Mense wat hierdie hoogs verwerkte vleisprodukte verbruik, sal waarskynlik ook smaak hê vir ander hoogs verwerkte voedsel, soos chips of koeke, wat deel uitmaak van die tipiese westerse dieet.
'N Ongesonde dieet kan ook die skuld kry. slae1 / Shutterstock
Dus kan hoogs-verwerkte vleisprodukte eenvoudig 'n verteenwoordigende aanduiding wees vir 'n ongesonde dieet, en dit kan die risiko van demensie verhoog, eerder as spek, ham of wors. Navorsing toon dat 'n ongesonde westerse dieet gekoppel is aan 'n verhoogde risiko vir Alzheimer se siekte. Daar word vermoed dat die nadelige gevolge van 'n swak dieet op die derm mikrobiota (die gemeenskap van triljoene mikrobes in ons ingewande wat ons help om ons welstand te handhaaf) hou verband met neurologiese afwykings, insluitend demensie.
Die mate waarin die vleis gaargemaak is, is ook nie in hierdie studie oorweeg nie. 'N Hoë kooktemperatuur kan vleis verhoog negatiewe impak oor gesondheid. Die meeste verwerkte vleis, soos worsies en spek, word by hoë temperature tot bruin gaargemaak. Hierdie verbruining is 'n aanduiding dat giftige verbindings, genaamd gevorderde glyings eindprodukte (AGE's), op die oppervlak van die vleis gevorm het. OUDERDOME veroorsaak neuro-inflammasie in die brein. En in diere modelle en menslike studies dit hou sterk verband met 'n verhoogde risiko vir Alzheimer se siekte.
in 'n opname van 549 voedsel, gebraaide spek het verreweg die hoogste vlakke ouderdomme gehad. Alhoewel die biefstuk hoog was, was dit steeds tien keer laer as vir spek. Die ouderdomme was laer in ander rooivleis (alhoewel dit nog steeds hoog was in vergelyking met die meeste ander kosse) en was afhanklik van hoe die vleis gekook is. Omdat die manier waarop mense vleis eet soveel wissel, is dit miskien nie verbasend dat dit op die oomblik is nie geen duidelike konsensus nie of daar 'n verband is tussen vleis eet en verminderde kognitiewe funksie.
Een van die onderskeidende kenmerke van die deelnemers aan die Leeds-studie wat demensie ontwikkel het, was dat hulle waarskynlik mans was. Alhoewel demensie oor die algemeen meer algemeen by vroue voorkom, kom dit onder mans onder 65 jaar meer voor. 'N Hoofoorsaak vir hierdie sg vroeë aanvang van demensie word gedink te wees traumatiese breinbeserings, wat meer voorkom by mans wat in streke van sosio-ekonomiese ontbering. Die relatief jong ouderdom van die deelnemers aan die studie beteken dat die meeste mense met demensie geklassifiseer sou word as vroeë demensie, maar breinbesering is nie as 'n moontlike oorsaak in hierdie studie beoordeel nie.
Behalwe dat hulle meer verwerkte vleis geëet het, was die deelnemers aan die studie wat demensie ontwikkel, ook meer ekonomies ontneem, minder opgelei, rokers, minder liggaamlik aktief, meer geneig om 'n geskiedenis van beroerte te hê en 'n familiegeskiedenis van demensie. Miskien is dit die belangrikste bevinding uit die studie.
'N Hoë verbruik van hoogs verwerkte vleis kan eenvoudig 'n verteenwoordigende aanduiding wees van 'n minder gesonde leefstyl in die algemeen - iets waaraan 'n enkele studie nie besonderhede kan gee nie. As dit so is, dan is daar 'n veldtog vir openbare gesondheid wat hieraan aandag gee breër kwessies is van kardinale belang vir mense met agtergeblewe agtergronde om hul algehele risiko vir demensie te verminder. Die vermindering van die verbruik van spekvleis het waarskynlik baie minder effekte.