Die oorwinning van weerstand in die daaglikse lewe en in meditasie
Image deur Ralf Kunze
Wanneer ons begin om iets betekenisvols en belangrik te doen, soos meditasie, kom verskonings op wat ons verhoed om dit hele hart en aandag te gee.
Ons kan dae en nagte op onverskillige afwykings wegskiet, maar wanneer dit tyd kom om te mediteer, ontstaan ​​skielik allerhande verpligtinge, valse verwagtinge of twyfel. Ons mag dalk dink, "Ek moet met my familie wees," of "Ek moet konsentreer op die maak van geld," of "ek moet 'n bietjie maatskaplike werk doen." Of anders betwyfel ons die meditasie: "Ek is nie daarvoor toegerus nie. Miskien is daar 'n beter metode," en so meer. Die selfveroordelende verskonings is eindeloos.
Hindernisse soos hierdie, beide in die daaglikse lewe en in meditasie, kan begin as onskuldige imps maar verander in vernietigende demone as ons nie versigtig is nie. 'N Paar jaar nadat ek as vlugteling in Indië aangekom het, het ek Engels begin leer. Wanneer ek my Engelse leser opgetel het, is my konsentrasie altyd gebreek deur sulke gedagtes soos: "Dit is belangriker om te bid en mediteer as om Engels te studeer. Voordat ek Engels kan leer, kan ek dood wees. By die dood is niks anders as positiewe gewoontes van verstand sal my bevoordeel. " Maar toe ek gebid het, sou boodskappe in my kop kom, soos: "Die lewe is lank, die vlugtelinge lewe is moeilik, en om te kan oorleef, moet ek Engels leer."
Ek het my toegegee aan allerhande feite van luiheid om te vermy wat goed was vir my. Dit het baie tyd en moeite gedoen om my weerstand te oorkom en om gemaklik te leer Engels toe ek dit moes leer en gebede te sê toe ek veronderstel was om te bid.
Oorwinning van sulke gewone tendense, herprogrammering van my verstandelike gewoontes, het as gevolg van lang en konsekwente dissipline deur twee metodes gekom: (I) waaksaamheid en (2) die sweep van regte boodskappe toe te pas.
Mindfulness: Gee vanself tot die oomblik
Mindfulness is die term Boeddhiste wat gebruik word om die gee van jouself tot op die oomblik te beskryf. In plaas van om te bekommer oor die verlede of beplanning vir die toekoms, leer ons om tuis te voel in die hede. Dit is die wonderlikste voog van ons welsyn as ons op hierdie manier leef. Dus, maak nie saak of ons die grasperk of meditasie sny nie, ons moet dit heeltemal gee. Ons gedagtes is werklik die meeste tuis, maar leef so goed, maar dit kan oefening neem voordat ons leer om in die huidige oomblik te wees sonder om te soek na begeertes of bekommernisse.
As ons weerstand teen iets voel, is een benadering bloot om bewus te wees van die weerstand, sonder oordeel of skuld. Dan kan ons stadig in die aktiwiteit verlig, met 'n openhartige gevoel dat ons dit eenvoudig sal gee. Dit is verbasend hoeveel ons kan leer om te geniet wat ons doen as ons geduldig en oop is en as ons net in die hede leef.
Dit kan ook help om onsself 'n bietjie, saggies maar stewig te druk. Ons kan die truuks van die wilde en dwaalende gees herken en ons 'n positiewe boodskap gee om weer op koers te kry. Toe ek in die klooster grootword, het my wyse en waardige tutors al die truuks van seuns geweet wat lui en onregverdig kon wees. Dikwels kan onderwysers streng wees, maar my onderwysers was altyd lief. Soms is die opleiding wat ons aan ons gee, soos die opleiding wat liefdevolle ouers aan klein kinders gee, wat gelei moet word om hulle nie te keer van moontlike skade af.
Ons moet 'n gebalanseerde benadering tot ons gedagtes leer, soms stadig maar stewig stoot as die gees te lui of dwaal is, maar nooit te gewelddadig of aggressief is nie. As ons mediteer, kan dit maklik wees om op te gee teen die geringste onaangename gevoel of weerstand. Weereens, ons moet net bewus wees van daardie gevoelens en dan weer terug in die meditasie.
Voel goed oor meditasie
Baie begin meditators het my gekla: "Dit is nie regverdig dat ek in 'n aangename plek mediteer en vrede ervaar terwyl soveel ander sukkel nie."
Alhoewel dit 'n pragtige gedagte is, is dit ook skandelik. As ons eerlik bekommerd wees oor selfsugtigheid, moet ons vir so 'n wonderlike houding geprys word. As ons meer respekteer en omgee vir ander as onsself, is dit die hart van die Boeddhistiese praktyk. Hierdie houding sal natuurlik vir ons meer krag en openheid gee, en diegene wat dit verdien, moet gesalfereer word. Maar die meeste van hierdie skuldige gevoelens ("Ek moet ander help, nie mediteer nie"), is verskonings om te verhoed dat 'n verbintenis tot enigiets waardig word. Diegene wat die behoefte het om "onbaatzuchtig" te wees as 'n plaasvervanger vir die bevrediging van gemoedsrus, kan dit as 'n verskoning gebruik om ledig te bly.
Sulke skuldgevoelens kan 'n teken wees van skok, 'n reaksie op die feit dat ons innerlike wonde deur ons nuwe ondervinding van meditasie getref is. Die ervaring kan so intens en vreemd wees dat sommige van ons veiliger daaraan skyn as om dit te dra.
Ons moet verstaan ​​dat ons ander moet help om ons eie gedagtes te verbeter en ons die geleentheid te gee om vrede te ervaar. As ons nie brood het nie, hoe kan ons 'n stukkie brood met 'n ander hongerige persoon deel? As ons gedagtes vol bekommernisse, haat en pyn is, hoe kan ons ander help om vrede en vreugde te vind?
Soos die Christelike kontemplatiewe Thomas à Kempis gesê het: "Hou jouself eers in vrede, en dan sal jy in staat wees om vrede vir ander te bring."
Soms is 'n baie eenvoudige benadering tot meditasie nodig, hetsy as gevolg van tydsbeperkings of omdat volmaakte eenvoud jou temperament en agtergrond pas.
Een van die eenvoudigste meditasies van almal is om jou asemhaling te volg. Om jou asemhaling bewus te maak, is 'n elementêre daad van oorweging. Dit fokus en kalmeer jou, en terwyl dit absoluut geskik is vir beginners, kan dit ook lei tot hoër besef. Tydens die aktiwiteite van die dag kan jy op enige oomblik weer met jou asemhaling verbind word, met kalmte en vrede oor die inaseming en uitaseming. As jy bekommerd is, kan die uitaseming help om jou te kalmeer.
Nog 'n eenvoudige benadering is om in die oggend in die eerste wakker te word, terwyl jy nog in die bed is. Wanneer mense op soek is na iets "maklik" maar effektief, is dit die praktyk wat ek die meeste aanbeveel. Jou bewustheid is so oop op die eerste ontwaking, dit is 'n vrugbare oomblik om jou vreedsame verstand aan te moedig. In plaas daarvan om na verstrooide gedagtes en bekommernisse te jaag, rus bloot in die oop gevoel van wakkerwording. Wees bewus van die warmte van jou liggaam of jou asemhaling of die lig wat in die venster kom. Rus openlik in watter gevoel jy ook al het. Jy kan ook aan jou liggaam dink as 'n liggaamslig, soos die lig van 'n nuwe dag.
Wanneer jy opstaan, staan ​​op met 'n hart oop vir die nuwe dag. Pouseer dan gedurende jou daaglikse roetine en bring terug wat vreedsame of ruim gevoel wat jy in die oggend ervaar het. Laat jouself 'n paar oomblikke toe om in die openheid te rus.
Jy moet genoeg oor jou gedagtes weet om te kies watter meditasie die beste pas by jou behoeftes. Jou behoeftes, as meditator en deelnemer in die lewe, kan verander volgens die oomblik en die eise van bui en omstandighede. Die wyse raad van ander kan jou help. Maar uiteindelik is jy verantwoordelik vir jou eie welsyn en moet jy na jou innerlike wysheid kyk om jou te help lei.
Vir genesing is dit belangrik om inspirasie te hê. 'N hoopvolle en geïnspireerde gevoel genereer entoesiasme, vertroue en openheid en maak dit makliker vir ons om te mediteer.
Ons moet egter nie obsessief wees oor die meditasie-ervaring of rigiede verwagtinge oor wat moet gebeur nie. Gryp na die uitslae sal slegs 'n toerismetjie wees wat ons geestelike en fisiese energieë verstop.
Ons moet nie geestelike perke van tyd, kwaliteit of omvang oplê nie, soos die gedagte: "Ek moet binne so 'n tyd genees word" of "ek moet 'n effektiewe werk doen om my probleem te genees." So 'n ingesteldheid kan ons vordering beperk.
Op 'n natuurlike manier moet ons elke asem en elke dag van ons lewens, ongeag wat dit bring, as deel van die proses van genesing neem, net soos mense elke dag reën of skyn.
Sommige mense wat na my werkswinkels kom, dink dat al hul probleme genees sal word, soos magie, in een sessie. Ongelukkig werk dit amper nie so nie. Deesdae is ons gekwalifiseer om 'n "vinnige oplossing" en direkte resultate te hê. As ons medelye met openhartigheid maak, kan dit selfs in die naweek 'n verskil maak. Maar ons moet voortgaan.
Nie lank gelede het 'n groot Boeddhistiese geestelike onderwyser 'n praatjie aan 'n Westerse gehoor gegee nie en het hulle aangeraai om elke dag 'n bietjie te mediteer. "Dit kan nie op kort termyn 'n verskil maak nie," het hy gesê, maar in weke, maande, jare, of dalk dekades, sal jy iets anders voel. " Mense het begin lag; hulle wou hom hoor sê dat al die voordele dadelik bereik sou word. Maar dit kan tyd neem, en dit ontmoedig baie van ons. As ons besluit om hierdie week vir tien ure te oefen en ons mense nie heeltemal verander het nie, is ons gereed om op te gee. Ons dink dit werk nie.
Vir baie jare het baie van ons energie bekommerd geraak oor probleme en oor wat ons wil hê. Dit is soos negatiewe meditasie. Dus het ons onsself in die verkeerde rigting opgelei. Om dit te herhaal, duur meer as 'n paar uur of dae.
Ons moet geduldig en konsekwent wees. Ons eet elke dag kos. Ons doen dit nie om dit te doen nie. Maar wanneer dit kom by meditasie, dink ons ​​een of ander manier: "Ek het dit een keer gedoen, ek wil dit nie weer doen nie."
Die sleutel is om meditasie 'n deel van ons lewens te maak, soos om 'n draad in die materiaal van 'n tapisserie te weef. Om 'n gesindheid van genot na ons meditasie te bring, help geweldig. Dit help ook om die vreedsame gevoelens van meditasie in ons daaglikse aktiwiteite te bring. So kan ons die vrugte van ons pogings begin proe.
Wanneer die genesing van verstand 'n gewoonte word, word ons gedagtes soos 'n groot rivier. Alhoewel die rivier nie altyd blyk te beweeg nie, sal ons sien hoe die water stadig is, stadig na die see toe.
Verheuging aan die gang
Dit is altyd belangrik om die vordering wat jy gemaak het as gevolg van jou meditasie te sien en te erken, selfs al is dit klein. Let op enige positiewe verandering in hoe jy dink, voel of optree. Gee jouself die geleentheid om die ervaring te beleef om goed te voel, soveel en so lank as wat jy kan. Vier en bly in enige vordering hoegenaamd. As jy struikel, wees ook bly daarvan, want stryd kan 'n vrugbare deel van groei wees as jy so dink.
Selfs as jy goeie vordering gemaak het, sal jy dit verminder deur te dink: "O, my meditatiewe vordering is so onbeduidend," of "Wat kan 'n bietjie meditatiewe ervaring in verhouding tot die berge van probleme wat ek ondervind?" Dan sal die positiewe energie wat jy deur die meditasie gegenereer het, verdwyn, en jou negatiewe energieë sal die kans kry om hul vastrapplek te herwin.
As jy vir vyf minute mediteer, moenie sê: "Dit is te sleg dat ek nie 'n halfuur kon mediteer nie." In plaas daarvan, vertel jouself, "Ek het vyf minute gedoen. Wonderlik!" Soms is ons lui, mal of wild; dan moet ons onsself weer op die pad stoot. Maar pasop om altyd 'n negatiewe draai op wat jy doen. In plaas daarvan, let op die positiewe, brei op die gevoel, en hou die genesende energie wat vloei.
As jy verheug oor die meditasie wat jy gedoen het, sal selfs die meditasie en die resultate daarvan onbelangrik wees, die genesende krag wat deur hulle gegenereer word, sal vergroot word. Die genesing van jou verdrukking kan dag en nag voortduur weens die krag van vreugde. Dit is soos om 'n bietjie kapitaal in 'n uiters warm voorraad in 'n bloeiende mark te belê.
Boundless Healing: Oordenking Oefeninge om die verstand te verlig en die liggaam te genees
deur Tulku Thondup.
Hierdie boek bied eenvoudige meditasie tegnieke om genesende energieë in die liggaam en verstand op te wek. Met behulp van Boeddhistiese beginsels as basis het Tulku Thondup 'n universele gids geskep wat almal kan gebruik. Dit sal diegene wat goeie gesondheid wil behou, sowel as diegene wat troos en verligting van siekte of geestelike nood benodig, bevoordeel.
Tulku Thondup is in Tibet gebore en studeer aan die Dodrupchen-meesterskap. Hy het na Indië in 1958 gevlug, waar hy vir baie jare geleer het. In 1980 het hy na die Verenigde State as besoekende geleerde aan die Harvard Universiteit verhuis. sy baie boeke Op Tibetaans Boeddhisme sluit die helende krag van verstand, meesters van meditasie wonderwerke, verligte reis en die praktyk van dzogchen.