Daar was 'n effense fokop met die satellite uplinks, maar julle kan so paar van die hoogtepunte uitcheck en gereeld teruggaan na Oppikoppi se YouTube channel. http://www.youtube.com/oppikoppitv
Check byvoorbeeld die ouens se cribs uit by Koppi:
Nee fok! Op die manier gaan die hele dorp, whap whap whap, se vleishamers dit nie hou nie. Nou al 6de een wat ek op my voelkop stukkend poes! Whap-eina-whap……
Posted August 10, 2012 at 4:43 pm | Permalink
Dis naweek. Kom ons fokken duik…
Posted August 13, 2012 at 4:11 pm | Permalink
Where's that cool vw campervan tent, definitely a landmark on the corner of DJ BOB and Bullen Boulevard.Thought it would def appear in the cribs section. Corina Moscovich: 02.2012
Instantáneas de Buenos Aires en Febrero, Víctor Buggé. (por Corina Moscovich)
Estando por la zona, mi tía Susana me dice: ¿Vamos a ver la muestra? De lejos, distinguiendo caras que no son mis favoritas, contuve el no y le dije: Vamos. La muestra fotográfica en la Casa Rosada (en el patio de la sede gubernamental) con.140 fotos realizadas por el reportero gráfico oficial, Víctor Buggé fue una sorpresa. Sí, hay política; pero también hay arte. Y con eso me quedo. La exposición contiene fotos emblemáticas de las gestiones de los gobiernos de Néstor y Cristina Kirchner, e incluye escenas inéditas y privadas de cada uno de ellos en sus despachos y en sus actividades. La gente se saca fotos con las fotos. Vimos unas brasileras que "se metían" entre Lula y Cristina y se morían de risa. Otros, con el fallecido Néstor, etc.¿Folletos de la muestra? pregunté a los de seguridad en la puerta. No, nada. Es lo que se ve.
Posted by Corina Moscovich at 26.2.12 No comments:
Posted by Corina Moscovich at 22.2.12 No comments:
Argentina and South Africa (in English, in Spanish, in Afrikaans!!!!!)
Mi amigo Christo de Sudáfrica me escribió por Skype: Hi Corina. There was an article in our newspaper this weekend about the South Africans who went to Argentina to farm there. I thought you might find it interesting, so I found a link on the internet to the article: http://www.dieburger.com/By/Nuus/Por-favor-is-jy-familie-20120203-3 Y agregó: It is in Afrikaans, but maybe you can translate it with Google translator.
La verdad que por respeto a mi profesión, no puedo copiar y pegar la pobrísima traducción de don Google, pero sí, los invito a que lo hagan ustedes. La nota es del diario Die Burger, del 03/02/2012. El artículo se llama Por favor, is jy familie? y habla sobre unos sudafricanos que viajaron hasta la Patagonia argentina, al lugar donde llegaron varios sudafricanos a comienzos del siglo XX. Percibo una cierta desilusión del autor de la nota por no haber encontrado demasiada gente que hable aún el Afrikaans, o que mantenga frescas las costumbres sudafricanas. Cuando yo estuve allá (en Sudáfrica) hice una nota para Cruz del Sur, donde trataba el tema: http://corinamoscovich.blogspot.com/2010/08/bloemfontein-una-ciudad-que-florece.html También me fue difícil encontrar información y nunca conseguí comunicarme con algún descendiente de sudafricanos y eso que en mi caso, hablar en castellano no era ni es un problema. En fin, acá pego entonces el artículo con la esperanza de actuar un poquito como puente entre dos países tan maravillosos como Argentina y Sudáfrica.
Christo, my South African friend Skyped me: Hi Corina. There was an article in our newspaper this weekend about the South Africans who went to Argentina to farm there. I thought you might find it interesting, so I found a link on the internet to the article: http://www.dieburger.com/By/Nuus/Por-favor-is-jy-familie-20120203-3
And he added: It is in Afrikaans, but maybe you can translate it with Google translator.
The truth is that because I respect my profession, I cannot copy and paste the very poor translation made by Mr. Google, but, I do invite you to do it. The article is from Die Burger newspaper (03/02/2012). The article is called Por favor, is jy familie? and talks about some South Africans who traveled to the Argentinian Patagonia to the place where several South Africans arrived at the beginning of the 20th century. I perceive a certain disillusion of the author, as he did not find quite a lot of people that still talks Afrikaans, or even keeps fresh the South African customs. When I was there (in South Africa) I wrote an article for Cruz del Sur, where I talked about this topic: http://corinamoscovich.blogspot.com/2010/08/bloemfontein-una-ciudad-que-florece.html It was also difficult for me to find information and I could never communicate with a South African descendent. And ey! In my case speaking Spanish was and it is not a problem. Oh, well... here I paste the article, hoping to act a little bit as a bridge between two wonderful countries like Argentina and South Africa.
Dan gaan haal Emanuel sy rekenaar wat ’n vertaalprogram het. Ons vra in Afrikaans, en die rekenaar vertaal dit in Spaans. En so leer ons Hugo se oupagrootjie was ene Piet Venter wat in 1902 na Argentinië geëmigreer het, en Hugo is die derde geslag Venters wat op Argentynse bodem gebore is.
Hugo se vrou, Juana, beduie daar is nog iemand op pad wat “Suid-Afrikaans” kan praat. Ná ’n paar minute sluit Ricardo Kruger hom by ons aan. Weer die blou oë. Sy oupa Andries Jacobus Kruger het as 17-jarige saam met sy neef die avontuur aangepak om hulle in Argentinië te vestig. Ricardo praat nog vlot Afrikaans omdat hy nog twee broers en ’n suster in Argentinië het met wie hy Afrikaans praat wanneer hulle bymekaarkom.
En dan begin die verhaal ontvou ...
Die Argentynse regering, vertel Ricardo, het die Boere in 1902 genooi om hulle daar te kom vestig omdat die owerheid die suide van die land digter wou bevolk.
Elke Afrikanerboer het 2?500 hektaar ontvang wat hy later sou moes afbetaal. Die beste landbougrond was dit nie. Patagonië herinner aan die Karoo – daar is min water, ongenaakbare vlaktes en gure weer. Die snerpende wind en sneeu in die winter het lewensomstandighede bemoeilik, en baie van die beloftes wat voor hul vertrek uit Suid-Afrika aan die Boere gemaak is, het nooit werklikheid geword nie. Boonop kon die boere en die plaaslike bevolking nie met mekaar kommunikeer nie.
Die Boere het aanvanklik in tente gebly, en drinkwater moes soms kilometers ver aangery word. Toe die Afrikanerboere die Argentynse regering vra om vir water te boor, is olie raakgeboor – en baie daarvan. Vandag is die streek een van die belangrikste oliebronne in die land en verskyn oliepompe oral in die gebied tussen Sarmiento en Comodoro Rivadavia.
Met verloop van tyd het baie Boere en hul kinders agter werksgeleenthede aan na Comodoro Rivadavia getrek, en vandag woon talle nasate van die Afrikanerpioniers in hierdie stad, 160?km van Sarmiento.
Halfpad deur die gesprek roep Emanuel my eenkant. Hy wil my iets op sy rekenaar wys. En daar – ver, ver van die huis – begin Bok van Blerk sing: “De la Rey, De la Rey, sal jy die Boere kom lei ...”
Hy het die Spaanse vertaling van die lirieke en het die geskiedenis van De la Rey op die internet nagespeur, vertel Emanuel. Maar hoe hy die lied ontdek het, raak verlore in ons kommunikasie.
In ’n land wat oorwegend Rooms-Katoliek is, het hulle Protestants gebly, en daar is steeds ’n gereformeerde gemeente in Sarmiento.
Hulle het nog familie in Suid-Afrika, maar het geen kontak met hulle nie. Nie een van hulle het Suid-Afrika al besoek nie, en hulle stel oënskynlik nie veel belang in wat daar gebeur nie.
Hul kinders en kleinkinders kan nie meer Afrikaans praat nie. Die eerste geslag het nog met mede-Afrikaners getrou, en daar is neergekyk op Afrikaners wat met Argentyne getrou het, maar vandag is dit lankal nie meer so nie. Sowel Hugo as Ricardo is getroud met Argentynse vroue wat nie Afrikaans kan verstaan of praat nie.
Iets wat egter onveranderd gebly het, is dat hulle steeds nie van die Engelse hou nie. Nie een kan Engels praat nie, en hulle het geen behoefte om dit aan te leer nie. Tydens die Falkland-oorlog (hulle noem dit die Malvinas-oorlog) in 1982 het sowel die Venters as die Krugers al hul huisware wat in die oorlog bruikbaar sou wees, aan die Argentynse regering beskikbaar gestel sodat dit in die konflik teen die Engelse gebruik kon word.
Ons verlaat Sarmiento met gemengde gevoelens. Het ons verwag om daar volksgenote te vind wat met nostalgie na hul “verlore vaderland” verlang?
Dan het ons ons misgis.
Ons laaste leidraad is ’n stukkie papier wat Emanuel voor ons vertrek aan ons gegee het. Daarop staan “Consul – Blackie” met ’n telefoonnommer in Comodoro Rivadavia. Wanneer ons bel, antwoord Blackie in perfekte Afrikaans. Hy was 18?jaar lank Suid-Afrika se konsul in Patagonië, maar het twee jaar gelede afgetree.
Wanneer ons ontmoet, deel hy sy storie entoesiasties. Sy pa het vroeg in die 20ste eeu as 16- jarige knaap van Suid-Afrika na Argentinië gekom en is later met ’n nooi Van Wyk getroud. Blackie (sy naam en van is Martin Blackie) is in 1939 gebore as die sewende van tien kinders. Hy is dus een van die eerste geslag Afrikanerkinders wat in Argentinië gebore is. Hy het nog helder herinneringe aan die vroeë swaarkrydae, hoewel dit al beter gegaan het met sy gesin teen die tyd dat hy gebore is. Hy vertel van die moeilike tye toe sy pa met sy vrou, drie maande oue babatjie, vyftig skaap en twee honde op die kaal vlakte naby Sarmiento ’n begin moes maak. Mettertyd het hulle ’n huis gebou, water aangelê en ’n suksesvolle boerdery gevestig.
’n Gedenkplaat op die muur lys die vanne van die gesinne wat na Argentinië gekom het: Van der Walt, Vorster, Snyman, Pelser, Malan, Joubert, Swanepoel, Spies, Van Vuuren en vele meer. In die opskrif staan: “Eer jou vader en jou moeder.”
Mettertyd het die volgende geslagte geïntegreer en volwaardige Argentyne geword.
Daar is dalk uitsonderings, maar min van die Afrikaner- tradisies, -kultuur of -taal het oënskynlik in Argentinië oorgebly.
Posted by Corina Moscovich at 5.2.12 1 comment:
Instantáneas de Buenos Aires en Febrero, Víctor Bu...
Argentina and South Africa (in English, in Spanish...