Sokrates het "waarheid" gehuldig as die hoogste waarde, menend dat dit ontdek kan word deur redenasie en logika in redevoering: oftewel, dialektiek. Sokrates het beredenering hooggeag, d.i. beroeping op die logiese, eerder as emosionele aansporing, as die gepaste middel tot oorreding, die ontdekking van waarheid, en as die bepaler van aksie. Vir Sokrates was waarheid, nié arête nie, die hoëre verdienstelikheid, en elke persoon sou bowenal moes strewe na waarheid as riglyn vir sy lewe. Sokrates het daarom die Sofiste en hul lering van retoriek as artistieke, emosionele redekuns teëgestaan, wat nie logika of bewyse vereis het nie. Verskillende vorme van dialektiese redenasie het in die Indosfeer en die Weste ontstaan, uit verskillende tydvakke onderskeidelik. Onder die vernaamste vorme van dialektiese redenasie is die Sokratiese, Hindoe, Boeddhistiese, Middeleeuse, Hegelse, Marxistiese, Talmoediese en die Neo-ortodoksie.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Dialektiek&oldid=1475875"	Kategorie: Filosofie	Navigasie-keuseskerm
AlemannischአማርኛAragonésالعربيةAsturianuAzərbaycancaБашҡортсаBoarischБеларускаяБеларуская (тарашкевіца)‎БългарскиবাংলাBrezhonegBosanskiCatalàНохчийнکوردیی ناوەندیČeštinaCymraegDanskDeutschΕλληνικάEnglishEsperantoEspañolEestiEuskaraفارسیSuomiFrançaisGalegoעבריתहिन्दीFiji HindiHrvatskiMagyarՀայերենBahasa IndonesiaIlokanoIdoÍslenskaItaliano日本語ქართულიQaraqalpaqshaҚазақша한국어KurdîКыргызчаLatinaLimburgsLietuviųLatviešuМакедонскиമലയാളംမြန်မာဘာသာNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålOccitanਪੰਜਾਬੀPolskiPiemontèisپنجابیPortuguêsRomânăРусскийРусиньскыйСаха тылаSrpskohrvatski / српскохрватскиSimple EnglishSlovenčinaSlovenščinaShqipСрпски / srpskiSvenskaKiswahiliதமிழ்ไทยTürkçeТатарча/tatarçaУкраїнськаاردوOʻzbekcha/ўзбекчаTiếng ViệtWinarayმარგალურიייִדישVahcuengh中文Bân-lâm-gú粵語	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 1 Augustus 2016 om 20:00 bygewerk.