Ysbeelde in China »
Januarie 4, 2009 deur Joh
Dou-voor-dag, elke dag: goggas in die kombuiswasbak. 'n Spinnekop of twee, baba kakkerlakkies, bruin besies, swart besies, . . . Meeste van die tyd spartel hulle om uit te kom – klim op teen die gladde kante, val terug voor hulle bo kom, skarrel rond, probeer weer. Sal ek hulle wil tot wese ignoreer, die kraan oopdraai en my rug op hulle draai terwyl hulle met die maalstroom in die pyp af verdwyn? Of help ek hulle een-vir-een om op 'n vadoek te klim sodat ek hulle by die deur kan uitgooi?
Sit vanoggend so oppie stoep en pap eet, toe vang my oog 'n gevladder op die grasperk. Van naderby beskou is dit toe 'n mooie mot: veelkleurig, byna soos 'n skoenlapper, maar met 'n groot swaar vet lyf. Terwyl ek so sit en kyk word die gevladder al minder en minder; na omtrent 5 minute stop dit heeltemal. Ek strek weer nader, en kyk: daar lê 'n dooie mot, omgekantel op sy sy. Die wil tot wese kan nie die verganklikheid oorwin nie. En tog stoei ons voort: van die kleinste, feitlik onsigbare lewende selletjie tot die grootste kragtige walvis.
Sê dan vir my: sal jy 'n besigheid begin, en al jou geld daarin belê, as jy voor jou heilige siel weet dat dit gaan bankrot speel? Hier faal die rede ons weereens.
Posted in Joh | 8 Kommentaar
op Januarie 5, 2009 at 6:47 vm Die piesangverkoper
Om een of ander rede laat dit my dink aan 'n reël uit Leipoldt:
"Die windswaal sing–nou, waarvoor moet hy sing?
Vir jou en my? Nee, wragtie, vir homselwe,
Net om hy iets moet sê iets, iets, moet bring!"
Is die noodwendigheid van die lewe nie in mens ingeprogrammeer soos wat sing in 'n swaeltjie ingeprogrammeer is nie.?
Daar is ook 'n scene in Religulous waar 'n Katolieke Jood vir die aanbieder vertel hoe lekker die hemel gaan wees, hy gaan aan oor hoe mooi dit gaan wees en hoe salig die immer teenwoordige Jesus. Die aanbieder luister geduldig, totdat die ou klaar gepraat is. Dan sê die aanbieder, "So why don't you kill yourself?" Vir 'n oomblik weet die arme Katolieke Jood nie wat om te sê nie. Mens wil maar lewe.
op Januarie 5, 2009 at 10:16 vm Emil
En mens moet ook lewe, want dit is al wat ons tans het.
op Januarie 5, 2009 at 6:39 nm Louwie
'n Klip raak los en rol van die berg af want hy kan nie anders nie. Hy stamp ander los en hulle rol saam want hulle kan ook nie anders nie.
Wie de duiwel het die eerste klip losgewoel? En wou hy graag aan die rol gaan?
Is so Piesang. Mense pleeg wel selfmoord, nie omdat dit anderkant glo so lekker is nie, maar omdat dit hier so sleg is. Helse groot fout!
Die vraag bly; waarom MOET ons lewe?
Die enigste antwoord wat vir my dalk sin maak is soos ek dit uiteen gesit het in my storie waar ou Hitler o.a. bygesleep is en wat baie mense so afgemuf het.
Miskien sal ons meer weet oor die lewe as die Hedron versneller weer op spoed is en die "God partikel" opgespoor word?
op Januarie 7, 2009 at 11:03 vm Emil
Maak dit saak hoekom die klip losgeraak het? Dit gebeur.
op Januarie 7, 2009 at 8:27 nm rosalindfranklin
Dit is nou 'n goeie storie. Weet die goggas hulle spartel verniet kan 'n mens vra.
op Januarie 7, 2009 at 8:55 nm Joh
Emil, passop – nou-nou dink mense jy's 'n boeddhis! 😉
op Januarie 7, 2009 at 9:18 nm Joh
Ha ! Die volgende vraag is: is dit verniet? 😈
op Januarie 8, 2009 at 7:48 nm Louwie
Ek hou van die Buddhiste benadering van "dit gebeur", of 'dit is soos dit is' ens.
Maar as daai appel destyds op daai ander ou se kop geval het en hy gesê het 'ag wel, jy weet, dit gebeur' in plaas van 'sh*t, wat is hier aan die gang?' dan dink ek sou ons nie nou op Mars rondgevroetel het nie.