Geskryf deur Maggie Craddock
Ons wil almal dink dat ons voorbereid is op die onverwagte. In my werk as uitvoerende afrigter, het ek geluister dat baie mense professionele situasies beskryf waar hulle uit die waak gekom het en ontdek dat hul reaksies onder druk hulle verbaas.
Of dit nou 'n denkleier is wat op 'n kritieke oomblik met die mond gebind word of 'n bestuurder wat sy / haar humeur tydens 'n personeelvergadering verloor, baie mense is verward oor hul eie optrede as die spel hoog is.
Hierdie gapings wat oopmaak vir die oog tussen mense se hoop dat hulle sal reageer en hoe hulle reageer, is simptomaties van vertroue. Dit kan begin as 'n verdeling van vertroue tussen organisasies en hul werknemers, maar dit kan geleidelik ontwikkel tot 'n verdeling van vertroue binne individue self.
Omstandighede soos hierdie laat baie hardwerkende mense emosioneel verlam voel, in die versoeking kom om impulsiewe besluite te neem, en streef daarna om eksterne gesagsfigure te behaag presies op die oomblik dat hulle na hul outentieke innerlike stem moet luister.
Floreer in veranderende tye
Wat doen jy doen wanneer onverwagte probleme opduik wat dreig om u te oorweldig, u vermoë om ander te vertrou, of selfs u vermoë om u persoonlike en professionele waardes in lyn te bring, ondermyn? Of u nou probeer uitvind wat u regtig wil doen, watter soort kultuur u sterk punte komplementeer, of selfs hoe om 'n beter ouer en lewensmaat te wees - hierdie proses kan help. Dit sal verbeter hoe u uself sien, u verwagtinge van ander verhelder en u help om 'n gevoel van vertroue te bevorder wat noodsaaklik is om gesonde besluite te neem by kritieke keerpunte in u lewe en loopbaan.
Om te verander in veranderende tye, moet u uself meer as een keer in die loop van u loopbaan weer uitvind. In werklikheid vind werkverandering deesdae meer gereeld plaas as in enige vorige generasie. En elke keer as u van werk verander, word u professionele behendigheid getoets, tesame met u emosionele veerkragtigheid en selfs liggaamlike uithouvermoë. Die pragmatiese eise van die werkplek daag ons almal uit om te slaag op maniere wat ons outentieke self weerspieël.
Die verhaal van die Titanic bevat belangrike lesse vir almal wat vasgevang voel in 'n doodloopstraat of 'n professionele rol wat hul potensiaal verdwyn en hul selfbeeld beskadig. Dit is omdat, wanneer die Titanic gesink het, alles wat hierdie passasiers gedefinieer het, het daarmee gesink - en hulle het niks anders gehad as hul aangebore vermoë om hulself en ander te vereenselwig as hulle wil oorleef nie.
Die Titanic Storie: van groot skip tot reddingsboot
Die Titanic word as oninkombaar beskou, en dit het dus tot 'n skok gekom toe die skip onverwags 'n ysberg getref en dodelik beskadig geraak het. Die bemanning was onvoorbereid om die skip te laat vaar, en daar was nie genoeg reddingsbote vir almal aan boord nie.
Vir diegene Titanic passasiers en bemanning wat dit in een van die reddingsbote gemaak het, was daar nuwe uitdagings. Hulle bevind hulself skielik in klein vaartuie wat in die verraderlike, vriesende waters van die Atlantiese Oseaan geleë is. Gedurende 'n paar uur het diegene wat nog gelewe het, van die grootste, buitengewoonste luukse toer in die geskiedenis tot heerlike dood gegaan as hulle nie hul skrik oorwin en as groep saamgetrek het nie.
Miskien is die beroemdste en bekendste verhaal betrekking op Reddingsboot # 6 en hoe hierdie dapper mans en vrouens daarin geslaag het om hul diepste vrese die hoof te bied, 'n leierskapsuitdaging te oorkom, mekaar te vertrou as hul lewens op die regte pad was, en effektiewe groepstappe te neem tot hulp aangekom. Vir die lesers van vandag glo ek dat baie van die mees relevante lesse uit hierdie deel van die Titanic verhaal behels hoe sommige van die individue op hierdie reddingsboot hul persoonlike angs oorkom het en as 'n groep verenig is om die kans te slaan.
Aanvanklik het baie passasiers geweier om te aanvaar dat die Titanic besig om te sink, en in die reddingsbote het sommige mense oorweldig geraak deur hul emosies en kon niks doen nie. Sommige kan nie aanpas by die situasie en die toename in verwagte rolle en norme nie. Hulle het vasgehou in wat ek die "Big Ship-ingesteldheid" noem.
Wat hierdie verhaal vandag so waardevol maak, is dat die oorlewendes in daardie klein vaartuig op daardie noodlottige nag 'n fundamentele geestelike verskuiwing moes maak as die groep sou oorleef. In wese… neem dit waarna ek verwys as die "Reddingsboord-ingesteldheid" aan. Dit behels die loslating van onbetwiste aannames, die erkenning van gevaar, die vrees van ons aangesig, die opdrag of die verwagte rolle opsy sit, op onsself en ander vertrou, en as 'n groep saamwerk om almal te help red.
Die Titanic is 'n kragtige metafoor vir mense wat vandag sukkel om die onverwagte veranderinge in perspektief te plaas. In baie gevalle, byvoorbeeld, as onverwagte probleme 'n onderneming of 'n departement bedreig, meld die betrokkenes dat hulle 'n verdeling van norme en vertroue het. In sommige organisasies is daar so min vertroue dat mense vreeslik geïsoleer voel, van kollegas en vriende ontkoppel word en van hul outentieke self gedistansieer word. Sommige mense kan nie van hierdie isolasie sin maak nie, maar maak aanpassings om hulself gesond te hou. Hierdie aanpassings behels dikwels dat u probeer om op te tree, aangesien alles aan die buitekant net goed is.
'N Komplekse reeks emosies prikkel egter gereeld van binne, en as mense dit vermy om hierdie emosies te ondersoek en te bestuur, hoe groter is die kans dat dit 'n moeilike situasie sal vererger deur oneffektief of onvoorspelbaar onder spanning te reageer. In die ergste geval, as 'n situasie iemand se vertroue in hulself ondermyn, beïnvloed dit alle dele van hul lewens, insluitend hul familie en persoonlike verhoudings.
Om ontkenning te gebruik om in 'n kranksinnige situasie gesond te bly, is begryplik as dit verkeerd gelei word. Uit 'n natuurlike begeerte om hulself te beskerm, hou mense dikwels op om emosioneel eerlik te wees, wat hul verband met hul eie waarheid beskadig.
Soos die kaptein en bemanning op die Titanic mense wat geweier het om te let op waarskuwings van ysberge totdat dit te laat was, kan mense in die hedendaagse arbeidsmag hul eie waarskuwingstekens wegsteek en dit ontken: hulself van hul gevoelens afsny, weier om probleme te erken en vermy hul eie risiko's. In die naam van werksekuriteit, kan mense kies om te glo dat leiers en ander vir hulle veilig is eerder as om hul eie oordeel te vertrou.
Mense wat die Reddingsboord-ingesteldheid kweek, leer om die onverwagte te verwag. Hulle bly bewus van moontlike gevaar en probeer om aksie te neem voordat dit toeslaan. As hulle 'n probleem kan vermy, waarom sou hulle dit dan nie doen nie? As hulle nie kan nie - en hulle raak vasgevang in 'n stormwand van verandering - maak hulle die reddingsbote gereed en berei hulle voor om te oorleef, wat dit ookal spesifiek in hul situasie beteken.
Die waarheid is dat almal op een of ander tydstip verras sal word deur onverwagte probleme. Ons sal onvoorbereid betrap word. As dit gebeur, sal ons dan paniekerig raak en die probleem ontken, dan kan ons flenter en dinge vererger? Of sal ons hierdie situasie herken, pouse hou om ons emosies te hanteer en te bepaal wat gebeur, en dan optree om die groeppoging te bevorder wat help om almal te red.
Wat is die reddingsbootproses?
Die reddingsbootproses is op sy mees basiese basis 'n verskuiwing in die ingesteldheid, van die "Big Ship-ingesteldheid" na die "reddingsboot-ingesteldheid." Hierdie verskuiwing in denke kan enige tyd gemaak word. Dit kan nuttig wees in elke aspek van ons lewens. Maar dit is noodsaaklik in 'n krisis wanneer ons effektief met ander onder druk moet optree. Metafories moet ons, wanneer ons 'n ysberg in ons lewens tref, ons denke verskuif van ons eie onderneming op die 'groot skip' na strategiese samewerking met ander om in 'n 'reddingsboot' te oorleef.
Hierdie "reddingsbootverskuiwing" in denke verander hoe ons op drie maniere met mekaar verband hou. Eerstens behels dit hoe ons met onsself verband hou en hoe ons ons eie emosies en innerlike uitdagings navigeer. As dinge verkeerd loop, kan vrees, angs, paniek, woede en baie ander moeilike en ongewenste emosies na vore kom - wat ek ons ​​'innerlike ysberg' noem.
Die vermoë om effektief in 'n krisis op te tree, hang eerstens af van die emosionele en geestelike uitdaging in ons self; anders loop ons die risiko om op selfverslaanende maniere op te tree. As ons deur die Big Ship-ingesteldheid gekondisioneer word om ons rol te speel, te doen wat ander vir ons sê, om nie probleme te veroorsaak nie en ons ware gevoelens te onderdruk, maak dit dit nog belangriker om ons verbinding met ons outentieke self te herstel.
Die tweede gebied is interpersoonlike bewustheid en hoe ons onder druk verkeer met ander. Sodra die Titanic onder die oseaan gegly het, was die magsstruktuur of die hiërargie van bevel minder belangrik as interpersoonlike invloed. Rang het nie saak gemaak nie. Persoonlike gesag het gewen bo gesanksieerde gesag, en informele leierskap is gerespekteer oor amptelike titels.
Informele leierskap beteken om jouself te vertrou, ander te ondersteun om hul angs te oorkom en hulself te vertrou, en om 'n gesindheid van gesamentlike pogings om gemeenskaplike probleme op te los, ongeag u kundigheid, te bevorder. Om dit te kan doen, moet ons bewus wees van ander en aandag gee aan alle aspekte van verbale en nie-verbale kommunikasie.
Die derde gebied behels die samewerking met die groep self, wat beteken dat die verskillende sterk punte van die groep gebruik kan word en saamtrek. In 'n reddingsbootsituasie kan mense wat met mekaar meeding om die skote te roep, almal in die water laat. Samewerking word 'n oorlewingsvaardigheid.
Wat dit in die regte lewe beteken, hang af van die omstandighede, maar die aksies wat ons neem, maak 'n verskil. Die passasiers op reddingsboot # 6 het min hulpbronne, maar hulle gebruik wat hulle moes om warm te bly, oor die vloer te bly en vasberade te bly om lank genoeg te leef om gered te word. Die verhale van hoe hulle oorleef het deur mekaar te vertrou en hul hulpbronne te gebruik, gee ons almal tydlose inspirasie.
Die agt vrae wat bestaan ​​uit die reddingsboot-proses
Hier is 'n kort oorsig van die agt vrae wat bestaan ​​uit die reddingsboot-proses, wat stap-vir-stap voortgaan om u te help om outentiek te werk wanneer die belange hoog is:
Is hierdie skip veilig? Geslagte mense is gefassineer met die eenvoudige vraag: As die Titanic beter voorbereid was, kon hierdie tragedie voorkom word? Waarskynlik. Is u maatskappy voorberei? Die eerste stap in die reddingsbootproses is om die omgewing waar u werk te assesseer. Is dit in lyn met u waardes? Vergestalt dit die Big Ship-ingesteldheid? As dit 'n opsie is, moet u nou vertrek of miskien nie aan boord gaan nie?
Wat doen ek as ek probleme ervaar? Die Titanic ignoreer waarskuwings oor ysberge. Selfs as Titanic van stapel gestuur, was daar probleme wat daartoe gelei het dat sommige bemanningslede en passasiers probleme ondervind het. Niemand voel gemagtig om te praat of aksie te neem nie. U kan egter probleme op die horison as in u emosionele reaksies op gevaar herken deur te pouse en te bepaal wanneer u rooi vlae opmerk.
Wanneer is dit tyd om in 'n reddingsboot te klim? Mense ontken soms probleme of vertraag hul reaksies daarop, en hoop om dit reg te maak voordat hulle opgemerk word. Albei het op die Titanicen dit het die onvermydelike ontruiming vererger. Om die "reddingsboot-verskuiwing" in ons ingesteldheid te bewerkstellig, is van uiterste belang om probleme proaktief aan te spreek.
Wat as ek vries in 'n krisis? Die Big Ship-ingesteldheid stel ons in staat om ons gevoelens te ignoreer, tot die minimum te beperk of te onderdruk. Dit kan 'n 'innerlike ysberg' skep van moeilike emosies wat in 'n krisis opduik, wat veroorsaak dat ons vries as ons moet optree. As mense nie in ooreenstemming is met hul outentieke self en persoonlike waardes nie, kan hulle onder druk breek. Sodra 'n krisis aanbreek, is die eerste doel om ons eie emosionele reaksie te erken, te erken en te bestuur.
Hoe vind ek innerlike krag onder druk? As die onverwagte toeslaan, is die oplossing nie in die werknemerhandboek nie. Sake soos gewoonlik werk nie, en die ou norme is nie van toepassing nie. Ons moet dus die emosionele behendigheid en persoonlike oordeel kweek om outentiek en strategies onder druk te reageer. Ons bemagtig ons met die persoonlike gesag om in 'n krisis probleemoplossers te word.
Op wie kan ek vertrou in 'n krisis? Die eerste persoon wat ons moet vertrou, is onsself deur die moed op te roep wat nodig is om ons kwesbaarhede en perke te erken. Dit stel ons in staat om te bepaal wat ons nodig het om 'n probleem op te los en te evalueer wie binne 'n groep sal help. Dit kweek ook die onderskeidingsvermoë wat nodig is om uit te klaar wie om te vertrou en waarom hulle onder druk moet vertrou. Ons leer om titels en status te ignoreer en probeer om in lyn te kom met mense wat ook die Reddingsboord-ingesteldheid beliggaam.
Hoe kan ons saam oorleef? Die antwoord op hierdie vraag is eenvoudig: deur die houding aan te neem dat ons almal op mekaar moet let. Ons het almal se hulp nodig om deur te kom, en dit beteken dat almal ondersteun en ingesluit moet word. Ons behandel almal gelyk en verwerp niemand as 'uitgawes' nie.
Wat sal my storie wees? Die Titanic oorlewendes het geen idee gehad hoe lank hulle op die see sou sit nie, en ook nie in ons lewens nie. Ons moet net aanhou roei en glo dat die volgende regte aksie op die oomblik uiteindelik sukses sal wees. Hierdie benadering help ons nie net om te oorleef nie - dit verseker dat ons floreer. Ons skryf ons verhale van oorlewing en sukses voortdurend, deur ons voortdurende optrede, deur die lewensredding van die reddingsboot deur ons lewens aan te neem, eerder as om te wag vir 'n krisis om te verander.
Uiteindelik, as dit kom by ons outentieke leierskapspotensiaal, leer die reddingsbootproses ons dat, wanneer die emosies van 'n groep van vrees na vertroue verskuif, die kollektiewe ingesteldheid van selfhulp na ons-hulp verskuif.
Wat onderskei mense wat onder druk reageer effektief van diegene wat vas bly? Dit hou nie net verband met hoe mense dink nie, hoewel dit belangrik is om bedagsaam te wees. Dit gaan nie net oor hoe mense voel nie, hoewel dit die kern van die geduld is om gevoelens te identifiseer en te aanvaar.
Dit gaan daaroor om die innerlike uitdagings wat deur 'n krisis opduik, te navigeer, ons dieper kragte onder druk te benut, en saam met ander te werk om probleme op te los op 'n manier wat ooreenstem met ons waardes en outentieke self. Dit is 'n grondslag vir die kartering van u eie kursus in die werkplek en in u lewe.
© 2020 deur Maggie Craddock. Alle regte voorbehou.
Nuwe Biblioteek Wêreld. www.newworldlibrary.com
Reddingsboot: Navigeer deur onverwagte loopbaanverandering en ontwrigting
deur Maggie Craddock
Vandag se hardwerkende kundiges is besig om skielike golwe van finansiële spanning, bestuurskakeling en vermindering op te spoor. Gebruik van die ervarings van Titanic oorlewendes as 'n kragtige metafoor. Maggie Craddock, uitvoerende afrigter, bied lesse aan vir 'n transformerende benadering tot ons professionele lewens, een wat erken dat 'elke man vir homself' nie langtermyn werk nie. Redding is georganiseer as 'n reeks sleutelvrae wat ons almal moet afvra as ons onverwagte loopbaanontwrigting of moeilike veranderinge ondervind. Hierdie vrae help lesers om hul outentieke prioriteite uit te klaar, die groepsenergie te beoordeel wat 'n spesifieke werkplek lei, en die tipe werk te identifiseer wat hulle sal help om hul ware potensiaal te bereik.
Maggie Craddock, Skrywer van Redding, is 'n veteraan-uitvoerende afrigter wat bekend is vir haar werk saam met Fortune 500 se uitvoerende hoofde en senior bestuur. Sy is te sien op CNBC, ABC News en die nasionale openbare radio. Sy is ook 'n gesertifiseerde terapeut en ook die skrywer van Die outentieke loopbaan en Kraggenes. Meer inligting by WorkplaceRelationships.com.
Video / Interview met Maggie Craddock: kartering van u eie loopbaankursus
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Die Titanic bied tydlose lesse oor oorlewing in enige situasie aan