Fasadeverf: Hoe om die regte produk te vind - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Fasadeverf: Hoe om die regte produk te vind
Hoë eise word aan die fasadeverf gestel. Dit moet nie net dekoratief wees in die sin van 'n aantreklike fasade-ontwerp nie, maar ook beskermende eienskappe hê om die verskillende weerstoestande te kan weerstaan. Benewens goeie hegting aan die substraat, moet die verf waterdampdeurlaatbaar en waterabsorberend wees en ook die vermoë hê om krake te oorbrug. Weerstand teen die groei van mikroörganismes soos alge en mos kan ook 'n voordeel wees.
Fasade kleure in vergelyking
Akrielverf is teoreties 'n sintetiese harsemulsieverf en is die eerste keer in die 1940's in die VSA bemark. Vir 'n lang tyd was akrielverf uitsluitlik vir kunstenaars gereserveer. Maar met toenemende omgewingsbewustheid is akrielverf ook vir die eerste keer gebruik om buitefasades te verf. Wanneer jy jou akrielverf kies, let op die verskillende kwaliteitsvlakke. Die volgende geld: hoe hoër die akrielinhoud, hoe beter is die weerstand en bedekking van die fasadeverf. Die mees belowende maar ook die duurste is "100% suiwer akriel".
Silikaatverf, 'n minerale verf, is aan die einde van die 19de eeu gebruik. Uitgevind deur die vakman en navorser Adolf Wilhelm Keim in die 19de eeu. Dit is waar die term "kiemkleur" vandaan kom. Die doel was om soortgelyke kunswerke as in Italië op die huisfasades in Beiere te kan verf. Maar die rowwe weer het die kunswerke ná 'n kort rukkie vernietig. Uit hierdie noodsaaklikheid is die minerale verf uitgevind wat soos kalk lyk, maar 'n aansienlik langer raklewe het. Die verf bevat kaliumsilikaat as bindmiddel, wat die verf nie net vir 'n lang tyd duursaam maak nie, maar dit ook baie weerbestand maak. Daarbenewens is minerale verf baie waterdamp deurlaatbaar, dit wil sê oop vir diffusie. As gevolg hiervan is daar geen kondensasie nie en die oppervlak kan "asemhaal". In teenstelling met emulsie- en gomverf, vorm silikaatverf 'n onoplosbare binding met die minerale substraat, ook bekend as silisifikasie. Silikaatverf is dus slegs geskik vir substrate wat silikon bevat - die verf kleef nie aan hout of plastiek nie. Maar wees versigtig: Silikaat- of minerale verf het 'n alkaliese en bytende effek. Dra dus altyd beskermende klere wanneer jy verf!
Wenk: As gevolg van sy diffusie-oop eienskappe is die silikaatverf veral geskik vir die verf van klinker, wat ook 'n diffusie-oop fasade materiaal is.
Dispersieverf is gebaseer op die chemiese beginsel van dispersie. Hier word twee stowwe saam gemeng wat gewoonlik skaars oplos of met mekaar kombineer. Om steeds homogeniteit te bereik, word sekere bindmiddels en oplosmiddels bygevoeg. In die geval van emulsieverf vorm die pigmente 'n tydelike binding met die oplosmiddels en bindmiddels. 'n Sintetiese harsemulsieverf in ooreenstemming met DIN EN 1062 moet vir buitegebruik gebruik word. Daar moet dit sekere eienskappe vervul. Oor die algemeen is emulsieverf oortuigend vanweë hul goeie omgewingsversoenbaarheid en maklike verwerking: emulsieverf is nie-giftig, nie-korrosief en verdamp skaars enige skadelike stowwe, mits dit geen biosiede bevat nie. Soms word dit bygevoeg om vorm te voorkom. Boonop is hierdie tipe fasadeverf relatief goedkoop.
Dispersieverf kan beide binne en buite gebruik word. Vir die buite area word die kleure gedefinieer deur die DIN EN 1062 standaard.
In die verlede is kalkverf hoofsaaklik gebruik om plaashuise, stalle en skure te verf. Die kleur is egter minder geskik vir moderne, veellaagde fasades – deesdae word dit amper net vir fasade-opknappings gebruik. Die kleur het nietemin voordele: As gevolg van sy alkaliniteit het dit 'n ontsmettingseffek en is ook baie asemhaalend. As jy egter kalkverf kies, moet jy daarop let dat die kleur nie baie intens is nie en dus hoofsaaklik geskik is vir fasades in pastelskakerings. Wenk: Dit is die beste om jou fasade met kalkmelk te verf, want die verf droog die beste op klam kalkpleister.
Polimeerharsverf is nie op water gebaseer nie, maar bevat oplosmiddels wat deur akrielharse gebind word. Die fasadeverf is dus nie geskik vir liggewig- en termiese isolasiepleisters wat polistireen bevat nie. As jy met polimeerharsverf wil verf, moet jy 'n minerale substraat hê soos steenwerk of beton. Die voordeel van hierdie fasadeverf is dat dit baie sterk kleef en die substraat stol. Boonop bevat dit geen water nie, wat beteken dat dit by lae temperature verwerk kan word.
Fasadeverf met 'n lotus-effek
In die geval van 'n fasadeverf met 'n lotus-effek, word 'n sintetiese harsdispersieverf met nanopartikels verryk. Dit skep 'n kunsmatige ruwheid van die verfoppervlak sodat dit soos die blare van die lotusplant lyk. Die idee hieragter is om 'n oppervlak te hê wat so vuilafstotend as moontlik is. In die praktyk kan 'n verhoogde vuilweerstand bewys word, nietemin is kleure met lotus effek bowenal sensitief vir vet en is dus nie geskik vir huise in industriële gebiede waar vetbevattende rookgasse ontstaan.
Veral in die geval van terrashuise moet die fasadekleur gekoördineer word met die omgewing en naburige huise.
Watter bindmiddels is daar?
Die reeks fasadeverf kan in verskillende groepe verdeel word deur die bindmiddels wat hulle bevat:
Organies gebonde fasadeverf
Sintetiese harsemulsieverf is organies gebonde verf. Hulle bevat gewoonlik 'n sintetiese hars soos akriel of akriel-stireen polimeer. Hierdie bindmiddel kleef aan die substraat nadat die water verdamp het. Hierdie kleure word dus akriel-, akrilaat- of stireen-akrilaatverf genoem.
100% suiwer akriel is een van die organies gebonde kleure en oortuig met meer buigsaamheid. Dit is ook meer weerbestand en dus van hoër gehalte as ander fasadeverf met akriel.
Soms word spesiale bymiddels by akrielverf gevoeg om sekere eienskappe te waarborg. Fasadeverf met die SIL-etiket bevat siloksane en het verbeterde waterafstoting en waterdampdeurlaatbaarheid. Fasadeverf wat algie- en swamdoders bevat, is ideaal om besmetting deur mikroörganismes soos alge en mos te voorkom.
Minerale verf, dit wil sê mineraalgebonde verf, is byna uitsluitlik silikaatverwe. Potaswaterglas word as bindmiddel gebruik. Soms word 'n klein hoeveelheid van 'n sintetiese harsdispersie bygevoeg om die eienskappe te verbeter.
Hoe kan jy produkte van goeie gehalte herken??
As jy 'n bevredigende resultaat wil hê, moet jy geensins wegskram van koste wanneer dit by fasadeverf kom nie. Winskopies van die hardewarewinkel kan aanloklik wees, maar as 'n reël is die kwaliteit glad nie vergelykbaar met duur produkte nie. Jy kan kwaliteit kleur herken aan die hoë proporsie bindmiddels. Die volgende geld: hoe hoër die verhouding bindmiddel, hoe meer permanent is die kleur. Bindmiddels laat ook egalige toediening toe en het beter bedekking. In die geval van wit muurverf is dit ook raadsaam om aandag te gee aan 'n hoë proporsie wit pigmente, die sogenaamde titaandioksiedpigmente. Hoe hoër die verhouding van hierdie pigmente, hoe hoër is die witheid en helderheid.
Die ondeursigtigheid en die nat skuur van emulsieverf kan in verskillende klasse verdeel word. Die volgende geld vir die ondeursigtigheid:
Klas 1: Deursigtigheid ten minste 99,5 persent
Klas 2: ondeursigtigheid ten minste 98,0 persent
Klas 3: Deursigtigheid ten minste 95,0 persent
Klas 4: ondeursigtigheid onder 95,0 persent
Daar is vyf klasse nat skuur:
Klas 1: Die verf vryf nie af nie.
Klas 2: Die verf is vuurbestand en vlek nie. Dit is geskik vir swaar gebruikte kamers.
Klas 3: Die verf is wasbaar.
Klas 4 en Klas 5: Wanneer jy afvee, kan 'n duidelike skuur gesien word. Die kleur is nie geskik vir leefruimtes nie, maar perfek vir kelders of stoorkamers.
Fasade kleure in oorgang
Elkeen van ons sien kleur anders. Hierdie feit maak dit so moeilik om te bespreek. Dit is 'n sensoriese persepsie wat begin met 'n senuwee-stimulus in die oog, maar net saamgestel word in 'n beeld in die brein. Ons verstand sluit ook ons ​​baie persoonlike ervarings, belangstellings, ervarings, gestoorde kennis en die huidige bui in. Dit verklaar hoekom almal kleure anders sien, waarneem en voel. Terloops, die gebruik van die optimale kleur is nog altyd gedebatteer. In 1810 stel Goethe sy kleurteorie op, wat hy self as baie belangriker as sy hele literêre werk beskou het. Hy was verkeerd met sy fisiese tesisse, maar sy waarnemings oor optiese persepsie dien steeds as die basis vir moderne kleurteorieë.
Wat fasadekleur betref, het baie stede en dorpe in die verlede hul eie kode gehad. Jy kan dit nog in die ou dorpe lees. Hamburg staan ​​vir rooierige baksteengeboue, in Stuttgart is daar hoofsaaklik geboue gemaak van sandkleurige natuurlike klip. Dit kan toegeskryf word aan die feit dat boumateriaal en pigmente uit die omliggende gebied hoofsaaklik gebruik is. Vervoer van verder sou ook heeltemal te duur gewees het. Selfs toe is meer geld aan openbare geboue, soos stadsale en kerke, bestee. 'n Stad is uitsluitlik deur die kleur van die fasade en die materiaal gestruktureer, en dit was maklik om die belangrikheid en funksie van 'n gebou in die stedelike ruimte te sien. Op jou volgende wandeling deur die ou dorp in die verskillende stede, let op hierdie verskille.
Vandag is byna elke materiaal en elke fasadekleur vir almal beskikbaar. Terwyl die keuse van kleur vir jou eie huis vroeër gegrond was op die estetiese ontwerp van die geboue in jou stad, lyk die nuwe ontwikkelingsgebiede nou oral amper identies – sonder streeksdifferensiasie. As jy wil uitstaan, verf moediger. Bowenal bepaal jou eie smaak en sogenaamde trendkleure toenemend die keuse van kleure vir die fasade.
Die neiging is al vir 'n paar jaar na wit fasades met aksente in antrasietgrys - wat verseker dat die nuwe ontwikkelingsgebiede regoor Duitsland nogal eenders lyk. Daar was vroeër groter streeksverskille.
Hoe vind jy die regte fasadekleur?
Dit is 'n fyn kuns om die kleur vir die fasade so te kies dat dit harmonieus met die gebou en die omgewing saamsmelt - en op die lang termyn behaag. Kenners raai oor die algemeen af ​​om huidige modes of neigings as 'n gids te kies. Hulle is beperk in tyd. Die algemene konsensus is dat minder meer is. Jy raak byvoorbeeld vinnig moeg vir intense, helder oppervlaktes, veral vreemde fasades – en selfs jou persoonlike smaak verander oor die jare. En 'n buite-skildery kan net agterna verander word met groot uitgawes van tyd en geld.
Geboue lyk heeltemal anders net as gevolg van hul kleur of die materiaal wat gebruik word. Albei kan proporsies versterk of die fasade sy eie struktuur en orde gee. By die keuse van die regte fasadekleur speel ander areas van die huis egter ook 'n rol. Die dakoppervlak en dak, moontlike daksale, die deur- en vensterrame en moontlik selfs die balkonborswering is belangrik vir die besluitnemingsproses. Omdat alle oppervlaktes en materiale bymekaar moet pas. Vra in elk geval jou argitek of eiendomsontwikkelaar om vir jou 'n persoonlike collage van kleure en materiale te skep. Op hierdie manier kan jy jou beter en makliker voorstel hoe al die elemente saamwerk.
Eksperiment: een huis, vier fasadekleure
Kenners en argitekte beskou fasadeverf natuurlik met 'n besonder kritiese oog. Die volgende eksperiment, waarin een en dieselfde huis verskeie kere geverf is, wys hoe verskillend die onderskeie kleur die kyker beïnvloed.
Hoekom 'n swart fasadeverf? Die vorm van die huis pas by die straattoneel in. Dit tree effens terug, die houtheining neem die hoogte van die buurman se voetstuk in. Wanneer daar verby gery word, is hierdie verfwerk meer 'n silhoeët as 'n huis, verduidelik argitek Thomas Fabrinsky.
Foto: Stephan Baumann / Bild_Raum
Sandkleurige fasade: 28 persent van huiseienaars wil beige en geel op hul fasade hê. In hierdie gekleurde voorbeeld kan jy die veel sterker kontras tussen die dak en die muur sien. Die huis lyk baie meer teenwoordig in die straatruimte.
Rooierige fasadekleur: 10 persent van die eienaars kan hul huis in rooi voorstel. Dit verwys waarskynlik hoofsaaklik na fasades wat met rooi bakstene geklink is. Baksteen het 'n sagter, meer natuurlike struktuur as 'n gladde fasadepaneel. Want die eksperiment wys: Die huis lyk soos 'n brandweerstasie.
Groen fasadekleur: Teen 10 persent is groen in die vierde plek as 'n gewenste kleur. 'n Pastelgroen sal meer waarskynlik verkies word as 'n ryk groen. 'n Gekleurde groen verskyn redelik dikwels in die stadsbeeld, veral in geboue uit die Wilhelminiaanse era. Geen wonder nie, want dit word geassosieer met die natuur en met positiewe eienskappe.
Fasadeverf: dis wat die argitek sê
Argitek Thomas Fabrinsky van Karlsruhe gebruik doelbewus kleur en materiaal in sy huise.
Foto: Thomas Fabrinsky Argitek
Kleur in argitektuur, veral op die fasade, is 'n ingewikkelde onderwerp. Hoe gebruik jy hierdie stilistiese toestel?
Dit is 'n sensitiewe onderwerp, want ons almal moet na die fasadekleur kyk, of ons dit nou wil hê of nie, soms vir dekades! Die basiese houding van argitekte is dus eerder terughoudend, kalm en stil. Ons laat die voorkoms van die materiaal werk. Kleur word slegs as 'n deklaag gebruik as dit geregverdig is in terme van inhoud, vanselfsprekend en verstaanbaar.
Een huis in jou eksperiment is heeltemal swart – daar was ander voorstelle?
Nee, dit was van die begin af ons motief. Die eiendom is nooit aangebou nie en die nuwe huis moet net as 'n skaduwee gesien word.
Stap vir stap: verf fasades korrek
1. Stap: voorbereiding van die ondergrond
Voordat jy jou fasade kan begin verf, moet die substraat nagegaan word. Verwyder enige plantafval en vuilheid. Dit is die beste om die fasade een keer deeglik te was. Die fasadeskoonmaak met die hoëdrukreiniger slaag baie goed. Skraap dan enige los en afskilferende kolle en bloeisels af.
2. Stap: dreineer
As jy vind dat daar enige bronne van vog is, moet dit gedreineer word voordat die fasadeverf aangebring word. Jy kan die ooreenstemmende areas hervul met seëlmiddel gebaseer op 'n suiwer akrilaat.
3. Stap: Hoe absorberend is die oppervlak?
As jy 'n ou, verkrummelende fasade wil oorverf, moet jy kyk hoe absorberend die substraat is voordat jy verf. Spuit eenvoudig 'n bietjie water op die fasade: As die water direk geabsorbeer word, moet 'n onderlaag aangebring word, anders sal die verf streperig word en die duursaamheid van die verf verminder. 'n Onderlaag gebaseer op suiwer akrilaat is ook die beste geskik vir hierdie doel. Laat hulle in elk geval oornag droog word.
4de. Stap: Berei die gipsbasis voor
Enigiemand wat met afgekapte gips te doen het, moet eers die geaffekteerde areas weer toemaak. Dit is belangrik om daarop te let dat vars toegepaste minerale pleisters eers ná vier tot ses weke oorgeverf moet word. Sintetiese hars en dispersiepleisters moet vir ten minste 'n week hard word.
Hoeke en rande word die beste met 'n kwas geverf. 'n Roller moet egter vir die oorblywende area gebruik word.
5. Stap: Is die weersomstandighede reg?
Om die resultaat bevredigend te laat wees, moet die regte weerstoestande ook heers. Dit moet ten minste 10 grade Celsius wees. Daarbenewens word dit nie toegelaat om in direkte sonlig te verf nie.
6de. Stap: dien onderlaag toe
Sodra jy klaar is met die voorbereiding van die substraat, kan jy begin om die fasadeverf aan te wend. Daar word onderskei tussen die onderlaag en die bolaag. Wanneer die verf geprimeer word, kan die verf tot 10 persent met water verdun word. Die enigste belangrike ding is om hulle kragtig te meng. Die beste manier om die verf aan te wend is met 'n roller; 'n kwas kan nuttig wees vir hoeke en kante. Wanneer jy buitefasades verf, maak seker dat jy net "nat-op-nat" rol om strepe en benaderings te vermy.
7de. Stap: bolaag
Vir die bolaag, gaan voort op dieselfde manier as vir die onderlaag, maar die fasadeverf moet onverdun of verryk wees met 'n maksimum van 5 persent water.