Selfdissipline - die konsep van hoe om selfdissipline te ontwikkel? - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Selfdissipline - Dit is 'n verwerf gehalte van 'n persoon wat uitgedruk word in self-organisasie, selfbeheersing, manifestasie van verantwoordelikheid en die vermoë om eie aktiwiteite te bou volgens die aangenome plan (modus, regulasies, program) en nie die emosionele toestand wat in die vakgebied voorkom nie. Dit kan lyk soos die onmiddellike implementering van 'n plan wat die begin van die implementering van die oomblik van sy vorming neem (byvoorbeeld besluit op 'n beroep - ingeskryf in kursusse, gespesialiseerde boeke gekoop en konsekwent en sonder versuim). In werklikheid kan die dae en maande tussen die oomblik van die keuse van 'n doel en die begin van 'n werklike implementering van aksies vir die verwezenlijking daarvan verby gaan (lees van boeke word uitgestel, kursusse word deur die tyd bygewoon).
Die krag van selfdissipline beïnvloed die effektiwiteit van die beoogde aktiwiteit, die spoed en graad van menslike ontwikkeling aansienlik.
Selfdissipline is die mees effektiewe metode van selfontwikkeling en die hantering van verslawings, sowel as negatiewe gewoontes (traagheid, verwarring, probleemstoornis, gebrek aan selfbeheersing). In vandag se verskillende velde wat spesialiseer in persoonlike ontwikkeling en selfontwikkeling, wat hulle ookal (sielkunde, energiepraktyke, fisieke aktiwiteit, opvoeding) het, word selfdissipline die hoofrol geskenk.
Ten einde die selfde dissipline so akkuraat te definieer en te verstaan, is dit eers nodig om die term dissipline aan te dui. Dissipline word gedefinieer as die vermoë van 'n persoon om streng te voldoen aan sekere lewensstandaarde en -beginsels. Dissipline is hoofsaaklik te wyte aan eksterne motiverende faktore, nie interne oortuigings (byvoorbeeld, 'n persoon kom betyds aan die werk, want hy is ontslagvry; hy kyk na die voorkoms en netheid van klere, want hy wil in die samelewing aanvaar word).
Dissipline word geopenbaar as gevolg van 'n sekere en natuurlike roetine wat in hierdie sosiale omgewing aangeneem word.
Vir selfdissipline om te verskyn, is interne, dissiplinerende faktore nodig, dws Vir sy ontwikkeling is selfdissipline nodig, wat 'n persoon aanvanklik tot 'n impasse bring. Dit laat hierdie bose kringloop selfdissipline toe in die konteks van die aktiwiteitsbenadering.
Selfdissipline impliseer streng nakoming van die gekose pad en plan, sowel as die verlating van aksies wat vervreem word van die doel, 'n leë en nuttelose tydverdryf. Hierdie gedrag vereis 'n hoë vlak van bewustheid wanneer aktiwiteite uitgevoer word en 'n fokus op die doelwit.
Gewoonlik ontstaan ​​probleme met dissipline en selfdissipline in 'n persoon wanneer hy homself dwing om ongewenste dinge te doen of om aksies uit te voer wat sterk in stryd is met die oortuigings en beginsels van die persoon self. Dit is 'n oriëntasie van doelwitte en behoeftes, wat nie uit 'n diep innerlike begrip van jouself kom nie, maar om ander mense se houdings en lewenswyses te kopieer. En kopiëring is altyd moeiliker as om met jou kennis te leef. Wanneer opeenvolgende pogings om selfdissipline te bereik en gedwing, is dit nie die moeite werd om te dink oor watter selfdissipline ontwikkelingstegniek nodig is nie, maar oor of 'n persoon regtig wil presies waarvoor hulle mik of is dit net die boonste deel van die ware behoefte ysberg.
In psigoterapeutiese praktyk is daar dikwels gevalle waar 'n persoon groot moeite doen om 'n sekere gekose doel te bereik (byvoorbeeld om 'n vertaler te wees), spandeer baie tyd, eksterne en interne hulpbronne (byvoorbeeld tutors, onderwys), maar uiteindelik kom niks uit nie en herinner nasien tyd. In sulke gevalle kan 'n heeltemal ander behoefte dikwels onthul word (byvoorbeeld om ouers te behaag, deur hul drome van die vertaler se beroep te verwesenlik), wat kan voldoen word aan minder duur en meer toepaslike metodes.
Die vlak van ontwikkeling en manifestasie van selfdissipline is nie 'n konstante waarde nie en hang af van die toereikendheid van die poging. Die vlak van dissipline verminder met toenemende impulsiwiteit en afleibaarheid, sowel as teen die einde van die dag met toenemende moegheid.
Selfdissipline het 'n mate van afhanklikheid wat verband hou met die eienaardighede van die sosiale omgewing. Dus, in kontak met 'n gedissiplineerde persoon, verhoog sy eie dissiplinevlak, en omgekeerd, in ontspanne toestande, langs gelukkige mense, verminder die vlak van selfdissipline.
Sielkunde van selfdissipline
Sielkunde van selfdissipline is een van die mees gesogte en gewilde onderwerpe rakende selfontwikkeling (geestelik, geestelik, intellektueel of fisies). Steeds meer mense word gekonfronteer met die feit dat die grootste struikelblok vir prestasie nie 'n gebrek aan kennis, praktiese vaardighede of teenstrydigheid van toestande, ens. Is nie, maar 'n gebrek aan selfdissipline.
Sielkunde van selfdissipline sluit vyf hoofprosesse in: assessering van 'n mens se toestand, wilskrag, rigtingswerk, ywer, volharding in 'n doelwit.
Die assessering van u toestand, vlak van ontwikkeling van die gekose vaardigheid, mate van nabyheid of afstand van die doel en die nodige take wat in die bereiking van dit is, is alle elemente van die werklikheid wat opgemerk en geëvalueer moet word voordat u op aktiewe veranderinge begin. Beide 'n positiewe en negatiewe vooruitsig en evaluering kan negatiewe resultate van die effektiwiteit van prestasie gee, aangesien met 'n oordrewe positiewe persepsie van die situasie, sal die pogings minder toegepas word as wat vereis word, en met negativisering kan meer as een persoon bereik sonder om homself te benadeel.
Ontwikkelde wilskrag is wat jou toelaat om te begin optree, om die opgehoopte traagheid van die ou lewenswyse te oorkom. Dit is onmoontlik om kwalitatiewe veranderinge te bewerkstellig deur slegs wilskrag te gebruik, maar dit is die een wat die eerste impuls gee aan aksies en die skepping van nuwe patrone van gedrag volgens 'n voorheen gekose plan. Die taak van die individu is om die potensiële energiepotensiaal van die wilskrag vir die kort tydperk tot die energie uitgeput te maak en om die traagheidslading aan die nuwe aktiwiteit te gee. In hierdie stadium van selfdissiplinêre ontwikkeling, is dit nodig om te waarsku vir moontlike remedies (gewig verloor - verwyder alle hoë-kalorie-voedsel, wat besluit het om te hardloop - kry 'n inskrywing of 'n vriend wat vir 'n lopie uitloop, diegene wat hul daaglikse roetine normaliseer - stel die timers vir die internet en kommunikasie-toestelle).
Gerigte werk is 'n integrale deel van selfdissipline, want slegs deur aansienlike pogings te maak, is dit moontlik om resultate te bereik en jou lewe te herbou. As 'n persoon voortgaan om enige aktiwiteit uit te voer, en soveel pogings doen, is daar nie ontwikkeling nie.
Die krag van selfdissipline styg op die oomblik wanneer daar gereeld pogings aangewend word op die pad na die gekose doel. Poging behels die uitvoering van die nodige aksies in 'n spesifieke voorafbepaalde tydperk, ongeag of daar 'n begeerte, belangstelling of emosionele aanleg is om dit te doen. Dit sluit roetine- of soortgelyke sake in, miskien daagliks en neem min tyd in, maar vervelig. Dit is waar die versoeking lê om hulle nie te vervul nie, dan begin die resultaat uitmekaar val en die moeilikheidsgraad styg, selfdissipline val inmekaar.
Volharding is om optrede uit te voer, selfs wanneer die motivering opgedroog het en jy wil ophou, is dit 'n geleentheid om voort te gaan optree, al is emosioneel 'n persoon absoluut nie gereed nie of wil hy nou nie hierdie dinge doen nie. Die volharding in die bereiking van die nodige doelwitte word gemanifesteer in die konstante monitering van die ontwikkelingsvlak van die nodige vaardighede en die bereiking van die uitslag, afhangende van wat die gedragstrategie of selfs die weiering om hierdie take te verrig, kan verander. Byvoorbeeld, dit is beter om opleiding met griep te kanselleer om liggaamsmag te herstel en dit later te behaal as om na die gimnasium te gaan en komplikasies te kry wat die bereiking van die gekose doel onmoontlik kan maak.
Ons het die hoofsielkundige komponente van selfdissipline oorweeg, op grond waarvan dit moontlik is om maniere en middele van sy ontwikkeling te beplan.
Hoe om selfdissipline te ontwikkel?
Die ontwikkeling van selfdissipline is 'n proses wat voortdurende instandhouding vereis, aangesien al die vaardighede wat verwerf is met verloop van tyd tot nul sal kom wanneer die dade wat deur dissipline veroorsaak word, gestaak word. Maar met voortdurende opleiding word die vermoë om meer en meer komplekse take te formuleer en uit te voer, verhoog en word dit met minder moeite bereik. Hoe groter die doel wat 'n persoon homself gestel het, hoe meer indirekte voordeel kry hy by die uitgang (bykomend tot die bereikte doel, selfdissipline ontwikkel, die vlak van geleenthede om ander take te bereik, die verkryging van unieke vaardighede verhoog).
Voordat jy direk selfdissipline begin ontwikkel, moet jy besluit oor jou eie doelwitte, begeertes, verstaan ​​vir wat en of jy gedissiplineerd moet wees. Dit is 'n baie diep werk wat die eksistensiële gebiede van selfbeskikking van 'n persoon beïnvloed en kan nogal baie tyd neem. Maar die tyd wat spandeer word, sal goed betaal, aangesien selfs die weiering van pogings om selfdissipline te ontwikkel, as gevolg van sekere veranderinge met die persoon plaasvind. Om die motiewe van sy lewe te verwesenlik, in kontak met die soeke na dit, weggespoel het, word dit onmoontlik om ure in speletjies en sosiale netwerke te verdwyn, in nonsens betrokke te raak, na een punt te kyk.
Verder is dit nodig om die interfererende en afleidende faktore uit te skakel wat die oomblik van selfverbetering uitstel (hier is dit belangrik om die tyd vir werk en die tyd vir kommunikasie te bepaal, om 'n plek vir werk te verseker, waar dit nie versteur word nie, ens.). Dit is nodig om daardie areas te identifiseer waar dit genoeg is om bloot 'n gewoonte te vorm wat gewoonlik binne eenentwintig dae gevorm word en konsentreer op die bewuste daaglikse vervulling van take. Vervolgens kan die vestiging van gewoontes met 'n sekere tydsinterval gekorreleer word en deur hulle 'n bietjie gedurende die dag te reël, 'n persoon ontvang outomatiese dissipline.
Dit is belangrik om in elke stadium te onthou dat selfdissipline 'n middel is, nie 'n doelwit nie, en nie streef na die bestel van sy lewe nie, daar moet altyd plek vir kreatiwiteit en maneuvers wees. Dit is ook belangrik om die doelwitte wat aan jou behoeftes en eienaardighede gestel word, te verwant. Jy moet nie dadelik dwing om wakker te word as jy 'n uil is nie, net ter wille van selfdissipline.
Die direkte verband tussen die vlak van selfdissipline en motivering is lank reeds deur beide geleerdes en filistyne opgemerk. Wanneer 'n persoon bewus is van sy eie doelwitte, sien hy die vooruitsigte vir verdere ontwikkeling en verlangde verkrygings. Dit is makliker vir hom om sekere take te verrig om die opgestelde plan te volg. Hoe meer doelwitte oor 'n langer tydperk versprei word, hoe meer waarskynlik is die belanghebbende persoon om intermediêre take uit te voer. Die interkonneksie van daaglikse take met mekaar en die bereiking van iets betekenisvol in die toekoms verhoog die persoonlike belangstelling, motivering en dienooreenkomstig selfdissipline.
Hoe om selfdissipline te ontwikkel? Daarom word aanbeveel dat groot en komplekse sake in kleiner en eenvoudiger take opgeneem word, beplanningskwessies in u daaglikse skedule. Dit is belangrik om een ​​of ander taak te prioritiseer en dan goed te doen deur die prioriteitgradering, sonder om in kleiner en minder belangrike sake (omdat dit eenvoudiger is) te verhandel as om een ​​moeiliker, maar prioriteitspunt te doen.
Wanneer die plan uitgevoer word, is motivering en vermoë om sekere sperdatums te bereik, belangrik. Daar kan sulke tegnieke vir die ontwikkeling van selfdissipline kom, soos om vriende en die publiek in kennis te stel van die beplande projek en die tydsberekening van die implementering daarvan (ander sal resultate eis, en dring daarop aan dat die planne betyds uitgevoer word). Dit is ook moontlik om al die nodige werk in verskeie sigbare stukkies te breek, in die uitvoering van elkeen wat u nodig het om jouself aan te moedig met iets lekker. Dit is belangrik om nie net die sperdatum vir die opdrag te monitor nie, maar ook die duur van die tydperk wat dit neem om te voltooi. Dit is jouself die moeite werd om te sien hoeveel tyd jy vir 'n bepaalde aktiwiteit kan toewys en ophou om dit te doen nadat hierdie tydperk verstryk het. Dus, bykomend tot interne motivering, word 'n eksterne stelsel van strawwe en aansporings vir die taak wat uitgevoer word, geskep.
Mens moet egter hierdie elemente versigtig benader sodat die begeerte om die doel te bereik, nie 'n doel op sigself word nie en nie rus, normale voeding, slaap, ensovoorts weggeneem word nie. In hierdie modus kan 'n mens nie normaal funksioneer nie, daarom is een van die hoofdissipline van selfdissipline om dit te gebruik om die slaapregime, matige oefening en die vars lug te verseker. Hoe meer gerus, gesond en energiek 'n persoon is, hoe makliker sal dit wees om hul aandag te vestig op die organisasie van werkprosesse.
Die ontwikkeling van selfdissipline is die moeite werd om geleidelik te begin, net soos fisiese opleiding. Die liggaam het tyd nodig om te herorganiseer in 'n nuwe modus van funksionering. Die belangrikste maatstaf om te bepaal of die persoon op die regte manier in die ontwikkeling van selfdissipline beweeg, is sy positiewe selfbeeld en die teenwoordigheid van sigbare resultate.