Suikersiekte - insipidus.
Diabetes Insipidus, ongewone siekte weens 'n tekort aan vasopressien, onder die menslike hormone van die sukkelhypofyse-sweetkliere, wat die hoeveelheid van 'n stroom van pitte wat deur niere afgeskei word, instel. Die simptome van diabetes insipidus sal gekenmerk word dors en die verwydering van groot hoeveelhede urine, net soveel as 4 tot 10 l per dag. Hierdie 'n stroom van kuit bevat 'n lae besondere die swaartepunt beskik nie oor 'n oortollige glukose nie. Dikwels, hipodermiese inspuiting of sinus inaseming van vasopressien, stel die aanduidings van die toestand voor.
Nefrogeniese diabetes insipidus (DI) identifiseer 'n vermindering in urinêre fokusvermoë wat as gevolg van kapasiteit die werking van antidiuretiese hormoon (ADH) sal voortspruit. Hierdie probleem kan maklik weerspieël vlak van weerstand op die ADH-plek van aksies binne die versamelbuisies, of steurnis met die teenstroomstelsel wat geskeduleer is, byvoorbeeld om medullêre skade of verminderde natriumchloriedherabsorpsie binne die medulêre faset van die swaar opgaande arm of been van die siklus van Henle. Die mees tipiese faktore agter ADH hoeveelheid weerstand wat meer as genoeg is om poliurie te skep, is Nephrogenic PADA (kinders) en aanhoudende li (simbool) inname, hipokalemie en hiperkalsemie (volwassenes).
Sentrale diabetes insipidus (DI) word gewoonlik gesien as 'n verminderde vrystelling van antidiuretiese liggaamshormoon (ADH), wat 'n veranderlike hoeveelheid polyurie lewer. Onvoldoende ADH kan wees as gevolg van afwykings wat werk op 'n aantal van die plekke wat betrokke is by ADH sekresie: die hipotalamiese osmoreceptors; die supraoptiese of paraventrikulêre kern; of dalk die uitstekende deel van die supraopticohypophyseal stelsel. Die mees algemene faktore agter sentrale DI (CDI), wat vir bykans alle gevalle verantwoordelik is, is neurochirurgie of spanning, hoof of moontlik sekondêre tumore of infiltratiewe siektes (soos byvoorbeeld Langerhans-selhistiocytose) en idiopatiese DI.
Sentrale DI - Sentrale PADA (ook bekend as neuro-hipofiseale of dalk neurogene DI) hou verband met 'n gebrek aan vrystelling van antidiuretiese hormoon (ADH). Hierdie probleem gaan gereeld idiopaties wees (moontlik as gevolg van outo-immuunprobleme vir die ADH-selle), of kan veroorsaak word deur bloot trauma, pituïtêre mediese operasie, of dalk hipoksiese of dalk ischemiese enkefalopatie. Skaars familie-instansies is reeds beskryf. (Sien "Faktore agter sentrale diabetes insipidus").
Nefrogeen DI - Nefrogene PADA word beslis as gereelde ADH afskeiding gesien, maar verskillende vlakke van renweerstand van sy waterbehoudende effek. Hierdie probleem, in sy swak tipe, is beslis redelik basies, aangesien net omtrent alle individue wat veroudering van die bevolking of onderliggende reniforme siektes het, 'n afname in optimale konsentrasievermoë het. Hierdie probleem is egter nie ernstig genoeg om 'n kenmerkende opwekking in 'n stroom van die uitlaatgevoel te maak nie.