Hierdie bevinding stem ooreen met navorsing deur Jones (2005:3) wat bevind het dat die nuwe, dikwels moeilike werks- en sosiale omgewings bydra tot studente se gevoel van meerdere volwassenheid. Dit is opvallend dat baie studente gesê het dat hulle 'n verskil kan opmerk tussen studente wat direk na matriek gaan studeer het en dié wat eers 'n wegbreekjaar geneem het. Laasgenoemde groep het volgens hulle 'n baie meer volwasse benadering tot die lewe as die eersgenoemde groep.
Dit blyk dat diegene wat 'n wegbreekjaar neem genoeg tyd kry om oor hulself, hul toekoms en hulle verwagtinge van die lewe na te dink. 'n Groot groep het te kenne gegee dat hulle hulself beter leer ken het en een het selfs aangedui dat sy haarself gedurende die jaar "gevind" het. Die volgende woorde is verteenwoordigend van hoe baie van hulle die invloed van 'n wegbreekjaar op hul selfkennis verduidelik het: "En 'n mens leer jouself ken. Mens leer jouself actually verstaan. Jy het meer tyd om oor jouself te dink en oor wat jy wil doen, hoe wil jy dit doen en waar wil jy dit doen". Omdat die meeste van die studente 'n wegbreekjaar geneem het omdat hulle onseker was oor 'n moontlike studierigting, het hulle die jaar gebruik om na te dink oor hul studie- of beroepsrigting. Sommiges het na die eerste jaar reeds 'n besluit geneem, terwyl ander (ses van die 25) nog onseker was en hul wegbreekjaar verleng het. Nog drie moes dit noodgedwonge verleng omdat hulle hul aansoekvorms om universiteitstoelating te laat ingehandig het.
Die feit dat baie van die deelnemers aan die navorsing hulle dikwels in moeilike situasies bevind het, het nie net bygedra tot selfkennis nie ("Dit wys 'n mens waartoe jy in staat is as jy net jouself het om op staat te maak"), maar het hulle ook geleer hoe om sulke situasies te oorkom en 'n sterker mens anderkant uit te kom. 'n Deelnemer wat op 'n seiljag in die Middellandse See wou werk, het byvoorbeeld 'n maand lank gesukkel om werk te kry. Sy sakgeld was teen daardie tyd amper op en hy het onder baie moeilike omstandighede gebly en geleef. Hy het egter soos volg oor sy ondervinding gerapporteer:
"Daai eerste maand waar ek niks werk gehad het en net van brood gelewe het, was vir my moeilik, dit was vir my verskriklik moeilik, maar daarna as jy daardeur kom ... jy word 'n beter persoon. Jy word net 'n beter persoon."
Nog een het gesê dat hy geleer het om reg te kom onder slegte omstandighede en dat hy slegte dinge nou beter kan hanteer, terwyl 'n ander dit soos volg gestel het: "Daar het 'n paar rowwe goed gebeur en als, maar weer eens, dit het my groot gemaak, ek sien dit as 'n voordeel, 'n positiewe ding. Dit het my baie geleer".
As 'n mens "aan die diep kant ingegooi word" (omtrent almal wat oorsee was, het hierdie uitdrukking gebruik om hul ondervinding te verwoord) en jy sink nie, maar slaag in wat jy doen, is dit volgens hulle 'n bewys van deursettingsvermoë. Hierdie deursettingsvermoë help dan weer om deur te druk met moeilike studierigtings, soos blyk uit die volgende woorde van twee van die deelnemers:
"Ek was half in die diep end ingegooi. So dit wys vir my ek kan as ek net my mind reg kry en besluit ek gaan iets doen, dan kan ek dit doen en klaarmaak. Soos ek sien met my graad ook. Ons was 200 aan die begin. Ons is nou 35. En ek byt net vas. Jy weet, dit gaan nie altyd so goed nie, maar ek sal dit deursien, maak nie saak wat nie. So, ek het baie daaruit geleer en dis 'n goeie gevoel as jy weet, as jy dit van jouself weet, dat jy kan deurdruk."