Dis nog altyd so. Desember se Oujaar betrap jou so ampertjies onverhoeds en as jy so ŉ entjie verder kyk sien jy die nuwe jaar wat jou skielik nader wink. Daar is só baie wat jy nog kon en wou doen en ŉ mens wens amper jy kan die koms van die nuwe jaar net so ŉ bietjie uitstel.
Dis nou agtertoe-kyk-tyd – tyd om terug te kyk na die lief en leed en dankbaar te wees vir albei. Want dis die lief wat die leed draagliker en die leed wat die lief kosbaarder maak. Vir ŉ atleet is dit nie die pyn van oefening wat hom bybly nie, maar die soete bevrediging om die wedloop te voltooi en te weet dit was nie tevergeefs nie.
Kom ons dink vir ŉ wyle oor die kosbare gawes wat nie ŉ prys het nie omdat geld dit nie kan koop nie. Elke mens smag na onvoorwaardelike liefde – nie net die maklike liefde nie, maar dalk ook vergifnis en dalk nog ŉ kans. GEE tyd en as ons nie tyd het nie, moet ons tyd maak. Tyd om te luister en tyd om te praat. Tyd om saam te huil, te lag en te speel. GEE moed vir die moedeloses, hoop vir die hopeloses, raad vir die radeloses en koers vir die verdwaaldes. Bring vreugde om verdriet te laat verdwyn. Wees daar vir iemand. GEE vashouplek, ankerplek, huilplek, troosplek en bidplek. Ons is daar vir mekaar.