In liefdevolle herinnering | Troeteldiere Huishouding
Paddington die Persiese was my eerste kat. Hy was vyf jaar oud toe my familie hom aangeneem het. My klein broer wou nog 'n troeteldier hê nadat sy muis dood is. My pa het nee vir 'n hond gesê, so 'n kat was die volgende keuse. Ek was veertien en het nie regtig gedink dat ek 'n kat gehad het nie.
Daar was baie praat oor die aanneming van 'n kat, maar niks het regtig gebeur tot een dag toe my broer, suster en ek by die skool gekom het nie en is aangesê om in die kelder te gaan kyk. En daar, onder 'n tafel, was hierdie pragtige, wit, sagte kat met groot groen oë.
Paddington het saam met 'n ouer paartjie en hul groot hond gewoon. Die paartjie het afgetree en was van plan om baie te reis en kon nie Paddington saam met hulle neem nie. Oorspronklik was die plan vir my ouers om die kat te ontmoet en daaroor te dink voordat hulle die besluit geneem het. Maar nadat hulle Paddington ontmoet het, het hulle geweet hy moet by ons familie aansluit. Dit was vir ons 'n verrassing toe ons by die huis kom om ons nuwe familielid te vind!
Ons moes alles leer oor die versorging van 'n kat. Ons het advies van vriende en Paddington is dadelik na die veearts geneem. Hy het mooi slegte tande gehad wat skoonmaak nodig gehad het. 'N Proses wat deur die veearts gedoen is wat algemene narkose vereis het. Selfs na die skoonmaak het sy tande hom 'n bietjie vir die res van sy lewe gestoor.
Omdat hy 'n Persiese met lang, baie fyn wit pels was, het hy baie versorging nodig gehad, wat hy gehaat het. Maar ons het almal baie goed daarin geword.
Paddington was 'n baie sagte kat met 'n onverwagte diep, manlike meow. Hy was altyd baie klein, en op sy swaarste was hy net sewe pond. Toe hy die eerste keer by ons kom woon, was hy baie opgewonde en was hy bly om sy eie ding te doen. Hy was nie gewoond aan kinders nie, maar uiteindelik het hy ons opgewarm. En alhoewel hy veronderstel was om my broer se kat te wees, het Paddington en ek uiteindelik die naaste band bereik.
Paddington sou ure lank op my skoot sit terwyl ek televisie gekyk of op die rekenaar gespeel het. Elke aand het hy sy kop op my been gesit of ek het my kussing gedeel terwyl ek geslaap het. Ons sal altyd mekaar uitkyk. Tot sy vyftiende jaar ...
Paddington het meer begin slaap en minder eet. Hy was weer op die hoogte en hy het nie meer op my bed geslaap nie. Ek was in ontkenning, maar 'n reis na die veearts het dit bevestig. Hy het kanker gehad sodat die besluit geneem is om sy lyding te beëindig.
Paddington was baie spesiaal. Die perfekte eerste kat. Hy het my voorgestel aan die wêreld van katte en die onvoorwaardelike liefde wat hulle kan gee. Ek het nie teruggekyk nie. Ek dink dikwels aan hom.