AFRIKAANSE OPSOMMING : Vennootskappe is aan die toeneem as 'n voorkeur benadering in die gebied van streeks- en plaaslike ekonomiese ontwikkeling (S&PEO) in Suid-Afrika. Die navorser, as 'n professionele persoon in hierdie veld, het opgemerk dat daar probleme ondervind word om die langtermyn sukses van hierdie vennootskappe te verseker, reeds in die vroëe stadium van die toepassing van die benadering. Alhoewel die toepassing van 'n generiese ontwerp- of bedryfsmodel nie prakties is nie, is dit teoreties moontlik dat daar 'n mate van gemeenskaplikheid bestaan rondom die sleutelfaktore wat bydra die sukses of mislukking van vennootskappe in S&PEO. Hierdie vraag was die motivering vir hierdie studie en die basis van die navorsingsprobleem. Die hoofdoelwitte van die studie was om (i) die groei in vennootskappe as benadering binne die huidige wetgewende en praktykraamwerk vir S&PEO in Suid-Afrika te kontekstualiseer; (ii) literatuur en benaderings uit die velde van netwerke en publieke administrasie in twee gevalle in die praktyk toepas; en (iii) teoretiese grondslae te lê vir 'n netwerkbestuurstrategie vir vennootskappe in S&PEO. Die oorhoofse doel van die studie is om te help om maniere te vind om bedryfs- en prestasie hindernisse in S&PEO-vennootskappe te oorkom, in ooreenstemming met die pragmatiese en reflektiewe praktisynsbenadering. Die empiriese studie is onderneem deur 'n multi-metode benadering toe te pas. Die gevallestudiemetode is gebruik om 'n ryk en diepgaande analise van twee S&PEO-vennootskappe in die Wes-Kaap, Suid-Afrika te doen (‘n plaaslik gedrewe inisiatief deur ‘n groep rolspelers, en ‘n voorskriftelike regerings gedrewe inisiatief). Die literatuur studie het bevestig dat verskeie stelle rolspelers in 'n S&PEO-landskap beskou kan word as 'n netwerk van akteurs waarin een vennoot, gewoonlik 'n plaaslike owerheid of subnasionale regering, die netwerk wil beïnvloed en bestuur na 'n gemeenskaplike doel. Dit sal van hierdie sleutel speler vereis om aktief goeie netwerkbestuur binne die S&PEO-netwerk te verseker. Vennootskappe in S&PEO kan in die vorm van platforms, forums of entiteite ingestel word om hierdie netwerkbestuursaksies uit te voer. Dit vereis verder dat 'n aantal goeie netwerkbestuursaksies en -strategieë suksesvol moet wees - beide om positiewe ekonomiese ontwikkelings resultate te lewer en om aan belanghebbendes se verwagtinge te voldoen. By die beantwoording van die navorsingsvraag is bevindings gedistilleer in 'n stel aanbevelings met ‘n sterker netwerkbestuursfokus vir deelnemers aan S&PEO-vennootskappe gefomuleer: 1. Sluit uit die staanspoor 'n duidelike fokus op netwerke in in die vormings proses van ‘n S&PEO-vennootskaps. Hierdie benadering begin met 'n erkenning en begrip van die netwerk aan die begin van 'n proses en beweeg dan na 'n fokus op die ideale netwerkvorm wat die vennootskap poog om te versterk of uit te brei. 2. As netwerkbestuur 'n sleuteloogmerk is, moet daar verseker word dat vennootskap funksies uitgevoer word wat hierdie oogmerk as resultaat sal lewer. Drie afsonderlike moontlike funksies kan nagestreef word, naamlik om te dien as 'n netwerk platform, die bou van 'n netwerkstruktuur of 'n netwerkbestuur funksie. 3. Verstaan waar 'n vennootskapsinisiatief op enige gegewe tydstip in die netwerk bestuurs lewensiklus is en watter aksies nodig is om na die volgende fase te beweeg. Die tyd om deur fases te vorder verskil vir plaaslik gedrewe teenoor meer sentraal gedrewe vennootskappe. Enige vennootskap kan 'n logiese nuttige lewe hê en dus is stabiliteit nie noodwendig die doel nie. As doelwitte bereik is, of prioriteite verskuif, is heroriëntering wenslik. Die dood of sluiting van 'n vennootskap is nie altyd negatief nie, aangesien belanghebbendes voortgaan met nuwe prioriteite en selfs nuwe vennootskappe as doelwitte bereik is. Die studie sluit af met die daarstel van 'n bestuurstrategie vir toepassing in plaaslik gedrewe S&PEO vennootskappe in Suid-Afrika. Dit bied 'n padkaart wat aan die begin van ‘n vennootskapsinisiatief gevolg kan word, maar kan ook later toegepas word indien dit reeds gevestig is. In Suid-Afrika beklemtoon die mislukking van regeringsgedrewe S&PEO toenemend die behoefte aan plaaslik gedrewe, innoverende inisiatiewe en multivlak-bestuursbenaderings. Hierdie benaderings poog om die behoeftes van plaaslike rolspelers te bevredig en die potensiaal van lokaliteite te ontsluit, of dit in provinsies, groot stede of klein dorpies is. Hierdie studie het nie gepoog om 'n standaard benadering of struktuur vir S&PEO-vennootskappe voor te stel nie. In teen deel poog dit om die saak te stel vir die toepassing van onder benutte benaderings uit netwerkwetenskap om vennootskapsleiers, bestuurders en deelnemers toe te laat om hul eie vordering beter te visualiseer en te bestuur. Dit kan langtermyn-ondersteuning vir die werk van ‘n vennootskap binne ‘n netwerk verseker. Uiteindelik is die netwerk bestuurs teorie "nie die teorie van alles nie" (Klijn & Koppenjan, 2012: 201), maar dit bied groot potensiaal om komplekse uitdagings aan te spreek. Die veld van S&PEO, en die praktyk van vennootskappe, bied nie net 'n toepassingsgebied van 'n mandjie netwerk benaderings nie, maar dit kan tasbaar en baie prakties baat vind by hierdie toepassing, soos hierdie studie demonstreer.