Kernkragplanne voorlopig gestuitDr. Pieter Mulder, voormalige leier van die Vryheidsfront Plus. Die ANC-regering se kernkragplanne is deur ŉ uitspraak in die hooggeregshof in Kaapstad gestuit. Die vraag is of die planne permanent gestuit is. Solank Jacob Zuma president is, moet aanvaar word dat die planne net voorlopig gestuit is. Hy is baie ernstig om dit deur te voer. Waarom is die kernkragplanne vir Zuma so belangrik? Omdat dit meer oor Brics en Zuma se verhouding met pres. Wladimir Poetin van Rusland gaan as oor die noodsaaklikheid van kernkrag vir Suid-Afrika. In Desember 2010 het Suid-Afrika lid van Brics geword met Brasilië, Rusland, Indië, China en Suid-Afrika as lidlande. Van die vyf lande is Suid-Afrika verreweg die kleinste. In elke meetbare opsig hoort Suid-Afrika eintlik nie tussen hierdie groot ontwikkelende ekonomieë nie. Waarom is ons dan daar? Omdat die groot Brics-lande, soos China en Rusland, Suid-Afrika sien as ŉ gerieflike toegangspoort tot Afrika. Let wel, Afrika met ŉ potensiële koopmark van 1 200 miljoen inwoners. Afrika met minerale en landbougrond wat hierdie groot ekonomieë nodig het. In Julie 2014 het die Brics-lande ooreengekom om ŉ nuwe Brics-ontwikkelingsbank te skep. Die bank moet hierdie lande help met infrastruktuur-ontwikkeling. Die nuwe bank is gestig oor frustrasies wat die Brics-lande met die Internasionale Monetêre Fonds – die IMF het. Die IMF is te Westers volgens hulle. Die IMF se hoofkantoor is in Washington en die VSA en die Europese lande kan dus eintlik enige besluit van die IMF veto. Die Brics-besluit is dat die Afrika-hoofkantoor van die nuwe ontwikkelingsbank in Suid-Afrika moet wees. Zuma voel baie gevlei en belangrik om deel van hierdie Brics-klub se leiers te wees. Ná gesprekke tussen Zuma en die Russiese leier Poetin, is sekere ooreenkomste oor kernkrag vir Suid-Afrika tussen die twee lande geteken. Min. Gordhan het ernstige probleme met die finansiële implikasies van hierdie ooreenkomste en het dit vertraag. Min. Joemat-Petterson, wat nog altyd lojaal aan Zuma se kant was, moes die kernooreenkomste so gou moontlik in werking begin stel. As gevolg van opposisiepartye se navrae, sekere media-onthullings en die hofsake kon sy die proses nie vinniger laat gebeur nie. By elke Brics-beraad is Zuma nou in die verleentheid omdat hy nie vordering teenoor Poetin oor die kernsake kan meld nie. Dieselfde probleme geld vir die Afrika-deel van die nuwe Brics-bank. Min. Gordhan het voorwaardes vir die stigting van die bank gehad wat nie vir Zuma aanvaarbaar was nie. Die gevolg is dat die bank ná drie jaar nog nie in Suid-Afrika gevestig is nie. In April vanjaar moes Suid-Afrika weer aan die ander Brics-lande verslag lewer waarom daar nie met die Afrika-deel van die bank gevorder is nie. Dit is ŉ groot verleentheid vir Zuma voor die ander Brics-leiers. Deur Gordhan en Joemat-Petterson in Maart te kon vervang met ja-baas-ministers, hoop Zuma om gouer kernkrag- en bankresultate te kry. Daarmee bewys hy aan sy Brics-medeleiers dat hy wel nog in beheer van Suid-Afrika is. Daarom moet ook aanvaar word dat Zuma teen die jongste hofuitspraak oor die kernooreenkoms sal appelleer of alles in sy vermoë sal doen om dit te omseil. Baie van Zuma se onlogiese en kortsigtige besluite maak nie sin nie. Om van Gordhan en Joemat-Petterson in Maart ontslae te wou raak, maak wel meer sin as dit teen die Brics-agtergrond beoordeel word. Dan is sake soos korrupsie en persoonlike bevoordeling van sekere individue uit hierdie transaksies nog nie bygereken nie.