Leef uit jou doop: 7.2 Is oordoop regtig doop? - www.bybelkennis.co.za
by Mitch Kalp · Published 29/10/2012 · Updated 28/09/2014
Hulle staan al onder die gesag van God, hulle is al met Christus verenig, hulle is al saam met Hom gekruisig en begrawe, hulle het al saam met Hom opgestaan, en al die ander betekenisse. Hulle het dit immers deur die geloof gekry. Ons het tog gesien dat die doop in bepaalde verbande werk (3.5), en dat die doop en die geloof die selfde betekenisse het (3.3). Die Here is nie afhanklik van die doop om iemand deel aan die heil te gee nie. Die doop is nie die heil self nie, maar saam met die woord en die geloof een van die heilsmiddels, die maniere waarop die Here mense deel gee aan die heil.
Maar is die oordoop dan nog regtig doop in die Nuwe-Testamentiese sin van die woord as dit eers bedien word lank nadat die persoon tot geloof gekom het? In die Nuwe Testament is dadelik gedoop. En dit was nie maar net toevallig nie. Dit het besondere teologiese betekenis gehad. Die doop was een van die heilsmiddels waardeur God iemand aan die heil deel gegee het (3.4). Maar as ’n persoon nou lankal deel het aan die heil, en dan eers gedoop (oorgedoop) word, watter betekenis het die doop dan? Wat die doop moes beteken, is nou lankal deel van die gelowige se lewe.
Kan die oordoop veel meer wees as ’n doopviering, ’n herdenking van wat die doop werklik beteken?
Dit is natuurlik nie net ’n vraag oor die oordoop nie, maar in werklikheid oor die meeste grootdope. Daar is baie min kerke wat dadelik doop soos in die Nuwe Testament. In die meeste gevalle is daar ’n beduidende tydsverloop tussen ’n persoon se bekering en die doop. In sendingsituasies is daar gewoonlik eers lang voorbereiding (kategese-onderrig). Die opvallende volgorde in Jesus se sendingbevel, “doop hulle en leer hulle” het ons verander in “leer hulle en doop hulle”.
As hierdie siening enige teologiese waarde het, kan dit dalk die kerke wie se lidmate oorgedoop word, rustiger daarmee laat omgaan. Hulle sou hierdie oordoop kon sien as ’n doopviering wat hulle lidmate elders beleef het. Dit het uit die ondersoek in elk geval geblyk dat die oorgrote meerderheid lidmate oortuig is dat hulle oordoop vir hulle baie beteken het. Hulle eie gemeente sou hulle kon gelukwens en die seën van die Here op hulle verdere lewe saam met Hom kon toebid.
Intussen het ons reeds die ander kant van die saak baie ernstig oorweeg: die feit dat die Pinksterkerke presies dieselfde sê van die kinderdoop: dis nie werklik ’n doop nie. Daarna het ons veral in hoofstuk 4 gekyk en in hoof stuk 5 daarop gereageer. Daar het ons gesien dat die kinderdoop aan die basie se vereistes vir die doop beantwoord. Dit vloei eintlik uit die wese van die doop in die Nuwe Testament voort.
♦ Die doop is God se werk/gawes in ons lewe. Hy kan ook aan kinders sy gawes gee.
♦ Die doop is gou bedien en die onderrig is eers later in die gemeente gegee. Die onderrig word ook in die geval van die kinderdoop eers ná die doop gegee.
♦ Die betekenis van die doop word eers ná die doop beleef. Dan moet die gedooptes wys dat hulle uit hul doop lewe. Dan moet hulle met die sonde ophou en God voluit dien omdat hulle deur die doop met Christus verbind is. Dit is net so geldig vir die kinderdoop.
♦ Die doop lyf ons in die genadeverbond in wat God met Abraham gemaak het. In hierdie verbond was daar van die begin af plek vir twee groepe: heidene soos Abraham wat eers tot geloof moes kom en daarna die geloofsakrament (die besnydenis – 3.6) ontvang het, en kinders van gelowiges wat eers die geloofsakrament ontvang het en daarna tot geloof moes kom. Op grond van Romeine 4 en Galasiërs 3 geld dit vandag nog net so.
Dit lyk my dus duidelik dat daar in die doop soos ons dit in die Nuwe Testament kry, die ruimte is vir die kinderdoop.