Hoe studente se data ontgin word en waarom u moet oppas - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgHoe studente se data ontgin word en waarom u moet oppas
Metodes vir data-insameling
Het u al ooit agtergekom nadat u 'n ewekansige soektog op die internet gedoen het, dat daar skielik advertensies met dieselfde onderwerp of 'n soortgelyke onderwerp in u nuusfeed op sosiale media verskyn ">
Hierdie geteikende advertensies is slegs een voorbeeld van data-ontginning - 'n proses wat groot datastelle ondersoek om patrone en korrelasies te vind. Baie keer word hierdie patrone dan gebruik om produkte te adverteer, om inkomste te verhoog en om verbruikersgedrag te verstaan.
Alhoewel die versameling en gebruik van hierdie data voordelig is vir 'n aantal verskillende organisasies, waaronder tegniese ondernemings en selfs die regering, kan dit ook 'n indringing van privaatheid wees, veral as die inligting wat versamel word, op studente is. Maar namate al hoe meer skole een-tot-een met tegnologie in die klaskamer werk, is dit presies wat daar gebeur, en is dit ouers en advokate wat hieroor betrokke is.
'N Nader kyk na Data-ontginning
Big data is 'n groot deel van die sake doen vandag. In werklikheid pak maatskappye so vinnig as moontlik 'data-wetenskaplikes' op om tred te hou met ander op die sakemark. En studente se gegewens het veral van belang geword. Byna alles wat 'n student aanlyn doen, is daar 'n datahandtekening wat iemand êrens kan vang en opberg.
Omdat daar soveel data daar is en dit dikwels te groot is vir individue om sin te maak, het data-ontginning 'n manier geword om die proses te outomatiseer. As gevolg hiervan gebruik datawetenskaplikes algoritmes om patrone in die data op te spoor. Sodra die data opgesom is met behulp van algoritmes, kan datawetenskaplikes dinge aflei op grond van wat hulle waargeneem het.
'N Eenvoudige voorbeeld is dat 'n kenner van die marknavorsing by Walmart ontdek het dat wanneer pa's luiers koop, hulle ook bier gaan haal. As gevolg hiervan het die marknavorser voorgestel dat doeke en bier nader aanmekaar gesit moet word om die verkope te verhoog. Data-ontginning stel navorsers soos hierdie navorser by Walmart in staat om patrone op te spoor en veranderinge aan te bring om sodoende te benut.
Maar as dit kom by die ontginning van studentedata, ontdek ouers dat dit bykans onmoontlik is om uit te vind watter maatskappye data oor hul studente versamel. Boonop weet hulle nie hoe hierdie inligting gebruik word nie. Boonop dui die meeste kundiges in die bedryf aan dat daar groot gate in die beskerming van studente se privaatheid is.
Hulle wys byvoorbeeld op onvolledige of vae privaatheidsbeleide binne die skooldistrikte, sowel as vae diensbepalingsooreenkomste in distrikskontrakte met tegnologieverskaffers.
Skole-distrikte kan privaatheidsbeskerming skryf in hul kontrakte met opvoedkundige tegnologiemaatskappye, maar baie min daarvan doen dit. As gevolg hiervan hou dit die inligting van private studente in gevaar om gebruik te word op maniere waarop ouers nooit sou goedkeur nie.
Hoe maatskappye hierdie inligting kry
Studente word deurgaans opgespoor terwyl hulle videospeletjies speel, flieks kyk, boeke lees, vasvrae doen, opdragte voltooi en selfs rondtes in die klas vir liggaamlike opvoeding doen. Dit word ook dopgehou terwyl hulle tuis is. Maatskappye kan alles insamel van hoe goed hulle doen met die huiswerkopdragte, watter tyd van die dag hulle daaraan werk, hul liggings tydens studie, hul webblaaigewoontes, en natuurlik hoe goed dit gaan met hulle op skool.
Bo aan die lys van hierdie inligtingversamelaars is Google. Een van die belangrikste maniere waarop hulle data ontgin, is deur hul gratis G Suite for Education. Hierdie versameling Google-programme, insluitend Google Docs, Google Drive en meer, het nou 70 miljoen gebruikers wêreldwyd. Boonop word meer as 20 miljoen Chromebooks weekliks in skole gebruik.
Wat meer is, Google het toegegee dat die ontginning van data of miljoene studente-e-posse wat G Suite for Education gebruik, geskandeer het en selfs 'n klag by die federale hof ingedien het. In werklikheid het 23 ouer- en waghondgroepe 'n klag by die Amerikaanse Federale Handelskommissie ingedien. Hulle beweer dat Google die wette op kinderbeskerming oortree deur persoonlike data te versamel en aan mense onder die ouderdom van 13 te adverteer.
Volgens die Electronic Frontier Foundation (EFF) versamel Google veel meer inligting oor kinders as wat nodig is, en stoor die inligting dikwels onbepaald. Benewens die persoonlik identifiserende inligting (PII), soos die naam en die geboortedatum, kan die inligting blaaigeskiedenis, soekterme, liggingsdata, kontaklyste en gedragsinligting insluit.
"Kortom, tegnologieverskaffers soos Google spioeneer oor studente, en skooldistrikte, wat dikwels onvoldoende privaatheidsbeleide bied of glad nie privaatheidsbeleid het nie, help hulle onbewustelik om dit te doen, " skryf die navorsers van EFF in 'n verslag, Spying on Students : Toestelle wat deur die skool uitgereik word en privaatheid van studente.
'N Ander groot speler in die insameling van studentedata is Knewton, 'n aanpasbare leeronderneming wat 'n platform het om opvoedkundige inhoud te verpersoonlik. Hulle het inligting van miljoene studente regoor die land versamel deur alles wat 'n student aanlyn doen, te monitor. Elke kliek en toetsaanslag wat 'n student maak, word opgeneem, asook elke huiwering wanneer hulle deur digitale handboeke werk. As gevolg hiervan kan hulle nie net bepaal wat studente weet nie, maar ook hoe hulle dink.
Knewton kan byvoorbeeld alles vertel van wie sukkel met breuke tot wie sukkel om te konsentreer. Die doel is om vroegtydig moontlike probleme te identifiseer en kinders beter op skool te help. Facebook se vennootskap vir digitale belofte vir die Amerikaanse onderwysdepartement is nog 'n manier om studentedata te ontgin. Selfs Khan Academy het inligting oor die gebruik daarvan versamel. Maar hulle het onlangs hul beleid verander en neem stappe om studentegegewens te beskerm, soos om nie advertensies te stuur nie. Dit laat YouTube of Google Analytics nog steeds koekies op die studente se rekenaars plaas. As gevolg hiervan kan daardie derde partye inligting versamel en stoor oor hoe die studente die web gebruik.
Wat ouers moet weet oor skermtyd en sosiale media
Watter inligting word ingesamel?
Die meeste organisasies en ondernemings wat inligting oor studente versamel, monitor alles wat hulle doen. Hulle kan byvoorbeeld alles monitor wat 'n kind doen as hulle deur middel van opvoedkundige sagteware of 'n digitale handboek werk. Hulle kon ook data insamel oor die videospeletjies wat hulle speel en die tutoriale wat hulle kyk. Met hierdie inligting kon hulle alles oor 'n student opspoor. Hulle ontdek wat hy weet, hoe hy dink en hoe hy leer.
Met ander woorde, die ontginning van data kan maatskappye en opvoeders in staat stel om te ontdek of 'n kind volhard wanneer hy met 'n uitdagende probleem te kampe het. Of hulle sal miskien leer of hy dit regkry nadat hy slegs 'n paar paragrawe van 'n teks gelees het.
Deur al hierdie inligting op te spoor en in te samel, bou ondernemings inligtingryke profiele oor studente, hul individuele leerstyle en hul akademiese sukses.
Die probleem ontstaan ​​wanneer hierdie inligting gebruik word vir ander doeleindes as om onderwys te verbeter. Daar is op die oomblik geen regulasies wat hulle verhinder om die inligting te verkoop aan datamakelaars of ondernemings wat dit wil gebruik om advertensies aan te pas en te teiken nie.
Die ondernemings wat die beste in data-ontginning van studente is, kan elke dag soveel as 10 miljoen unieke datapunte op elke student insamel. Dit is meer inligting as wat Netflix of Facebook vir hul gebruikers kan versamel. Wat meer is, hierdie data het baie waarde. Nie net kan dit gebruik word om advertensies op die studente en hul gesinne te rig nie, maar dit kan ook gebruik word om profiele op te stel wat later gebruik kan word deur toelatingsbeamptes, militêre werwers en selfs werkgewers wat op soek is na 'n spesifieke vaardigheidsreeks.
Wat sê die wette?
Alhoewel die Amerikaanse onderwysdepartement benadruk het dat hulle van mening is dat die beskerming van studenteprivaatheid 'n prioriteit is, gee die Wet op Familie-opvoedingsregte en privaatheid (FERPA), wat in 1974 uitgevaardig is, die skooldistrikte die reg om studente se persoonlike inligting met private ondernemings te deel om onderwysdoelwitte te bevorder. En hoewel ondernemings veronderstel is om gestandaardiseerde toetsuitslae, dissiplinêre aksies, studentegrade en ander private inligting vertroulik te hou, is daar geen waarborg dat dit so is nie.
Beide Republikeine en Demokrate was aan boord met die ontginning van data. In werklikheid het die Obama-administrasie selfs die federale privaatheidswetgewing verslap sodat skooldistrikte studente se data wyer kon deel. En die onlangse wetgewing wat elke student slaag, kan regeringsinligting van persoonlike inligting versamel. Dit beteken dat hulle benewens adresse en ander persoonlike inligting ook inligting kan versamel oor houdings, waardes en oortuigings.
Intussen beskerm die Children's Online Act Act Protection (COPPA), wat deur die Federale Handelskommissie geadministreer word, kinders onder die ouderdom van 13 wat kommersiële webwerwe, aanlynspeletjies en mobiele toepassings gebruik. Onder COPPA word hierdie kommersiële produkte en webwerwe verplig om toestemming van ouer te kry voordat hulle data versamel. Daar word ook van hulle verwag om ouers toe te laat om te sien wat ingesamel word en die inligting dan uit te vee nadat dit die doel daarvan bereik het.
Die probleem is dat hierdie regulasies nie van toepassing is op produkte wat vir 'opvoedkundige' doeleindes binne skooldistrikte gebruik word nie. Gevolglik is dit aan die skooldistrik om seker te maak dat die inligting van 'n leerling beskerm word.
As 'n ondernemer data vir ander doeleindes wil gebruik, is toestemming van ouer nodig. Alhoewel COPPA nie altyd in opvoedkundige instellings van toepassing is nie, kan dit in die skooldistrikte nuttig wees om verkopers aan COPPA-vereistes te herinner. Sodoende kan hulle die verantwoordelikhede van die verkoper oor die beskerming van die privaatheid van studente kommunikeer.
Wat staan ​​in die kumulatiewe opvoedingslêer van 'n kind?
Wat die ontginning van data betref, is die meeste ouers bekommerd oor die gebruik van die inligting. Omdat daar relatief geen regulasies bestaan ​​oor hoe die inligting gebruik kan word nie, is ouers verstaanbaar dat besighede en ander organisasies hierdie kennis kan gebruik om hul kinders te benut.
Aangesien skole toenemend buite-sagteware gebruik om leerlinge te onderrig, te kommunikeer en selfs om potensiële leergestremdhede te diagnoseer, kan die ondernemings waarmee hulle werk, u kinders se rekords versamel, opberg en selfs verkoop. Dit beteken dat u student se aanlynleer en gestandaardiseerde toetse na universiteitswerwers, atletiekwerwers of selfs adverteerders van opvoedkundige produkte kan gaan.
Het u ooit gewonder waarom u skielik inligting ontvang vir aanvullende tutorprogramme? Miskien het dit iets te doen met die lees- en wiskundige assessering van u kind. Of, wat as Harvard en Stanford ophou om na u topstudent uit te reik? Miskien is daar iets in haar studente-rekord wat hulle laat dink dat sy nie aan hul standaarde voldoen nie. As u geen beheer oor die inligting en die verspreiding van u student het nie, kan dit u student se werklike diens wees.
'N Verdere manier waarop studente beïnvloed kan word, is deur die feit dat FERPA skole toelaat om sekere inligting te deel sonder om toestemming van die ouer te kry. Dit beteken dat geïndividualiseerde opleidingsplanne (GOP's), bywoningsrekords en dissiplinêre rekords bekendgemaak kan word as dit vir opvoedkundige doeleindes gebruik word of om skoolprestasie te verbeter. Die nadeel is egter dat hierdie inligting u student ook kan verhinder om in beter klasse of spesiale skole in die distrik uit te kom as dit gebruik word om u kind te skerm of om 'n profiel op hom op te stel.
As u kind se skooldistrik Google se G Suite for Education gebruik, een-tot-een-tegnologie aanbied, of gereeld tegnologieprodukte in die klaskamer of tuis gebruik, is dit miskien die moeite werd om die skool se privaatheidsbeleid vir leerlinge te vra, tot tegnologie. Dit is belangrik dat ouers bewus is van die tipes inligting wat die skool en sy vennote oor u student versamel, asook watter stappe die skool neem om die privaat inligting van u student te beskerm.
Net so kan u ook u leerlinge opdrag gee om nie hul skooltoestelle vir persoonlike gebruik te gebruik nie. Met ander woorde, moenie toegang tot sosiale media hê, speletjies speel, YouTube kyk nie, toegang tot Netflix of ander dinge vanaf hul skooltoestel verkry nie. Alhoewel baie van hierdie entiteite reeds hul eie data versamel, is dit ten minste in 'n aparte datapoel wat die distrik en sy tegnologievennote versamel. Hoe meer data 'n entiteit oor 'n persoon kan versamel, hoe meer inligtingryk word hul profiel. Alhoewel dit ten goede gebruik kan word, kan dit ook benut word.
Copyright aanneming en pleegsorg: Hoe studente se data ontgin word en waarom u moet oppas - aanneming en pleegsorgLees Meer