Cookies | Daily Globe
Root Beer Cookies 4 cups flour 1 teaspoon baking soda ¼ teaspoon salt 1 cup granulated sugar 1 cup packed brown sugar 1 cup butter ½ cup milk...lifestyles / foodDecember 14, 2015 - 3:50pm Northern Vine Guesthouse | Resensies
Konrad M - Des 2019
Keurig, skoon en netjies. Gasvry, vriendelik, goed geleë en waarde vir geld.
Northern Vine is goed geleë naby alle uitvalsweë rondom Kaapstad, veral vir besigheidsreisigers is dit ideaal. Die Shiraz-kamer is keurig, netjies, skoon en smaakvol met aandag aan detail uitgelë. Gasvye bestuur. Vicky en vriendelike staf, Hans en Angel, om te sorg vir aangename verblyf en uitstekende diens. 25 - Afrikaanse liefdes verse en ryme.
Uit die blou von onse hemel
Die blou van onse hemel op die hoéveld, het my, my hele lewe bygebly.
Ben en Jana von Wielligh het my eendag gevra waarom ek nog afrikaans kan praat na dertig jaar se awesigheid. Toe se ek vir hulle "ek glo nie mens vergeet ooit jou moeder taal nie. In my geval - my gewete praat afrikaans met my - daardie binne stemetjie is my moeder taal wat ek van Aia geleer het". En as ek heimwee voel na my moederland, dan kom daar uit die donker binnekamers van my onderbewusyn - die moeiste afrikaanse verse en ryme. In baie gevalle, omdat ek hulle op skool mos indryf. Ek weet ek spel nie te goed nie. Was nooit 'n ou vir skrywe, nomers, datums, name en spel nie. Ek het 'n kop vir beeldelike dinge en ruimtelike gebuertenis. Hou van mooi kiekkies en prentjies. Hier verder onder heg ek 'n paar verse aan, miskien beteken dit, die selfde vir iemand daar vér.
Daar was 'n paar skrywe wat my as kind baie beindrik het
ek onthou nie die name vd skrywers nie
Die eerste was "Briewe aan Jannie"
Later ongeveer in 1950 "die siel van die wit mier" is die konigen
Het so deur die jare, aandag geskenk aan die miere, hoe hulle groet, praat en baadskape dra, hoe hulle boer, tuine maak, tonnels maak, water soek, en in die kalahari skep hulle eilande van lewendes, en hier in die woud form hulle strome van lewendes wat voedsel in neem vir die tuinmaak - en hoe die werkers wat die kinders oppas, die wese bepaal van die larva/persoon dmv die voedsel wat hulle voed
net soos die bye, met "royal gelly"
Iemand het erens in die bybel gesé - "Kyk na die miere en hulle werke en word wys" - vandag deel ek my huis met vyf mier spesies wat in my potplante en onder die vloer-teels woon - en ´n skrapse bestaan maak agv beperkings
net soos ´n kapsula van lewendes in 'n bioswere.
Of liewer soos oom Eugene Marais gesé het - In daai jare het ons mos almal as oom en tanie aangespreek
Eugène Marais word erken as die vader van Etologie – dit is die wetenskaplike studie van die gedrag van diere Sy studies van termiete het hom gelei tot die gevolgtrekking dat die kolonie oorweeg behoort te word as 'n enkele organisme, 'Na afloop van die saamgestelde fisiese liggaam van 'n hoogs ontwikkelde diere soos die mens,
daar is geen beter voorbeeld van die werking van 'n groep siel as die miernes.
In samesyn en organisasie is die sluitel van ons voort bestaan - in harmonie met ons omgeewing
Miskien moet mense ook dink omtrent die doel van sy stewe - en volg die voorbeeld van die miere of bye.
ek onthou so baie van Oom Joffie v R se gedigte - van hom gehou omdat hy die natuur lewe gee - soos die fluistering van die wind - sy werk was skaars in daai jare, net so nou en dan verskyn in dia Brandwag, of was dit die Huisgenoot, sarie mare, of was dit uitspan - en hy sé
En die Skepper word verheerlik,
Vir ‘n dag so skoon, en heerlik blou.
En die voëltjies sing in skertse toon,
Mooier sing hul hierdie dag,
Want dit is die Heer se dag,
en die hele veld vol Lewe,
Almal dank die Skepper hoog verhewe.!
Om nou met vaste tred iets hoër na te strewe,
Sodat die nut van ideale uitleef strek,
En sodat jy jou plek inneem in hierdie lewe,
Waarvan die groot vereiste is, om hard te werk.
En verantwoordelikheid toon
Boa boa boom met baie uitgekerfte beelde.
Ons sing as ons bly is en sing as ons treur.
Ons sing van die lente en blomme se geur.
Ons sing van die liefde en bande gesmee,
Ja, meer selfs as van onse leed en ons wee.
Dan waarom so rusteloos die windjie se gang?
En waarom so treurig sy boodskap en sang?
Kom leer die geheime van sagte gefluister,
Dat ons na die taal van die windjie kan luister.
Wie van die mensdom verstaan sy gefluister?
Ja, wie in die wêreld sal stilstaan om te luister?
Ek droom van lente vreug,
Die blye somer jeug,
Want lente in my lewe
Is my die hoogste strewe.
Ont wakend bloei dit bly
Tot liefde ook in my.
Hoe pragtig lente kleure
Met heerlik soete geure,
Dit wek in my die dromer
Van skoonheid en van somer,
Waaruit daar vreugde groei
En liefde bloeisels bloei.
O Lente --- jeug vir my lewe
So skoon en o so bly,
Bring waarheid aan my drome,
En dek nou groen die bome
Met blyheid en met vreug,
O, Lente, blye jeug!
MY TUIN VAN VERLANGE.
Is daar iewers 'n boord of tuin ....
Met die dou-silver oggend se koms.
Waar die voéls so blink ...
In die bloekom se kruin
Waar langbaard kabouters nog stilletjies saans.
Met die krieke orkes in die skadus dans.
Is die blare so groen en die vrugte so soet
En die kuile so blink in die middag se gloed.
Is die berge so blou ...
En die vuurblom so ... rooi
En die bloeisels so dik oor die aarde gestrooi.
En elke bruin klip ... so belaai met goud
Soos toe ek 'n kind was ....
En sewe jaar oud.
Vrugte so soet soos toe ek klein was, en 7 jaar oud
As die gondel maan rooi oor die donker prieel.
Vir my knipoog ... deur die blare speel
Is daar nog 'n plek waar die geeste saans.
In die kerkhof-sipprese se skaduwees dans.
Op 'n neurie deun wat mens ver kan hoor
soos die rou lied van 'n elwe-koor
Is daar nog diep in die berg se heup ....
Die ou kasteel ...
Waar die draak met die vuuroog woon.
En trek die gepanserde ridder nog op
Met die bloedrooi pluim .. op sy perd se kop
Is daar nog die plek .. waar ek middae kan soek ...
Klik vir GROOT
Kosmos blome ooral rond
Soek na 'n skatkis in die tuin se hoek.
Is daar nog die kuil tussen ruigte en riet
Waar die blare galei oor die water skiet
En die ou truer wilger se lang hare ... met die water speel
Die beeld op die water blad ...
sien die spiel in die raaisel.
O neem my voor die veerman kom
Om my weg te neem na die heiligdom
Oor die groot revier met die baie mis
Waar die oorkant nooit bespuerbaar is
o neem my terug na die wonder tuin
Dat ek hoog uit die bloekom se lower kruin
Ver kan tuur oor die land van gloed en goud.
Soos toe ek 'n kind was ...
Die jong matroos kom met die mis
Saam in die skemer stege op
Hy treusel by 'n straatlamp
voor hy aan 'n stam ou voordeur klop.
Eers na die derde kneukel slag
Skanier 'n venster langsaan oop
'n Stram ou kop met grys gesig
Is in 'n tjalie toegeknoop.
Juffrou Coetzee woon lank nie meer
in hierdie kamers nie meneer
Wat het jou laat besluit
om so ontydig laat terug te keer
Sy het elke aand op hierdie stoep
Die mis sien opstoot uit die see
Af en toe 'n seun dof weg
sien slinger na 'n nag kafee
En miskien net gehoop
Sy't elke aand geluister hoe
die skepe bulk daar in die baai
En met die eerste skrefie lig
haar lamp geblus en omgedraai.
Maar een aand het 'n offesier
Hoe lank gelede was dit nou ...
Hier aan die deur kom klop
Het 'n ruiker in sy hand gehou
En een aand het 'n taxi haar kom haal
Maar sy het lank gewag meneer
Totdat die mis verby was, voor
die wit geboorte van die dag
om so ontydig laat terug te keer.
Die jong matroos stap met die mis
Al met die skemer stege op
Hy treusel by 'n lamppaal voor
hy aan 'n kroeg se voordeur klop
Vir hom is liefde soos stasies in die nag
Of ruigtes van asiel ...
Die rys is kort, 'n bedevaart van donker nag tot nag
Waarin hy sink om weer verwek te word
Hy weet om te vertoef is om te sterf
En afskyd bly altyd ... 'n nuwe begin
Hy weet om te gedy is om te sterf
En elke vrou 'n wyle te bemin
skakel tot meer afr verse
20 Quien es Lavonn en español
29 Wonnie vuilbaard se storie
Oupa Klaasie met sy perde stories
AMAKEIA ~ deur A.G. Visser
van die blanke pionier
“Stil maar, stil maar, stil Babani
Niemand sal vir kindjie slaan nie
Liefd’ryk sorg sy vir die wit kind,
straal uit aia Amakeia’s
vrind’lik-troue swart gesig.
“Stil maar, stil maar, pikanienie;
môre sal ons huis toe gaan.”
“Spaar hom, hy’s so klein nog,” smeek sy
“Sterf of gee die wit kind hier!”
“Oor my lewelose liggaam …”
“My belofte aan my nonna -
saamgaan om hom op te pas.”
“Is jul lewend nie te skei nie,
kort proses met haar, Maxosas,...
laat die blink asgaaie reën!”
“Tula – Tula – stil, my kind!”
Soms sneew dit op die berge
Stoere ou berg.
O berg jy wat daar uittroon bo bos en vlak
Roerloos stil in die son gebak
Saans verberg jy die son agter jou groot ou bak
Nog 'n dag wat weg gaan vlug
Jou ou mantel is gebars geskuer
Roofdier en das loer daardeur
So slaap jy van dag tot dag
Von tuis in die berge
Selfs in die grootste onheils nag
Slaap en rus maar met jou krom ou rug
Altyd sal my gedagtes na jou toe vlug
Waneer ek sterf en ek is nie meer
Bewaar my verlangens en bede
In jou blou van my verlede
Click om GROOTER te sien
Sy enigste pooging met waterverf
So het die Lewens skepper dit aan haar vertrou
Die vreemde saad diep in haar hart laat staan
Dat sy ook eenmaal as moeder en vrou
Met argulose liefde ...
selfsug uit haar hart kan hou.
en soos 'n eie skepper voort kan gaan
om ewig aan sy wonderplan te bou.
O mens so skoon so maagdelik rein
Die roosboom in gods aardse tuin
om onskendbaar aan Gods skeppings plan te bou
van uit jou wese klein en swak
Spruit telkens weer 'n nuwe lewenstak
Wat hier op aarde wortel skied
in menig sonde , smart en verdriet
Maar in liefde bly jy steeds jou taak volbring
Tot in die laaste aand se skemering
o vrou, so klein, so sag, so teer.
In jou leef steeds die weerglans van die Skepper
Se dieper aardse ideaal
Wat stil vanuit jou oé straal
As jy 'n kindjie saggies kus
Voor jy hom neerlé in die nag se rus.
Laat my as ek na my einde spoed
In die laaste strale van my lewens gloed
Net eenkeer weer die glans aanskou
wat uitsraal uit jou oé, edle vrou
Jy was se ver in hierdie laaste jare
Wat wyd en eindeloos om my duin
Jy was die yl lied van vergete snare
Wat uit die bleektes soms refrein
Dit is hier in die bos van Sentraal Amerika
In elke tempel van die mens ....
Sy eie beeldnes uit gekerf
Die fors belyning van die spier.
Die dominasie van die klier.
Die drif tot sterk en naak regeer
Die uitdaging aan die wind en weer
Die skoon begeerte om te baan.
En sterk en naak orent te staan.
Sy woord is Wet.
In elke kamer het die vrou.
Haar eie beeldnes toevertrou.
'n Stilte ... teen die lug verskuil.
'n Klein asiel om in te kuil
'n Plek waar sagte rose pryk.
'n Ongebore ... drome ryk
'n Diep geslote ligroos kuil.
Om naak en dromend in te skuil
En Hy het aan haar die nag gegee
Om haar trane af te vee.
Berge en weiveld erens in die kaap
Ons moeder aarde.
Ons moeder ken haar kinders goed
Sy gee aan almal brood
Die een bly steeds die ander voed.
Die lewe voed die dood
wie ken die hart of sy geheimenisse
van wat daar diep verborge is ...
wie ken die vreugd ... die Pyn ...
van eensaamheid ...
die diepe smagting ...