Die Trump administrasie is Paspoorte ontken aan Amerikaanse burgers wat in Texas naby die VSA-Mexiko grens woon, volgens berigte.
Die administrasie beskuldig aansoekers dat hulle onvoldoende dokumentasie van hul geboorte op Amerikaanse grond het, en weier om hulle paspoorte op die basis uit te reik.
Kritici argumenteer dit is deel van 'n gety van anti-immigrant maatreëls wat insluit ander Trump administrasie pogings Om toegang tot die VSA te beperk. Hierdie maatreëls wissel van die reisverbod op Moslems van sekere lande wat die VSA binnekom in die voorstel van die Wit Huis om 'n meriete-gebaseerde immigrasiestelsel te ontwikkel.
Intussen het die toegang van duisende immigrante en vlugtelinge na Europa In onlangse jare het 'n populistiese terugslag teen buitestaanders gegenereer.
Hierdie ontwikkelings bring fundamentele vrae oor migrasie van land tot land. Wanneer en hoe het regerings die mag gehad om mense se bewegings te beperk? En hoe het paspoorte so 'n belangrike rol gespeel?
Ek het hierdie vrae ondersoek in die navorsing wat ek gedoen het vir my boek, "Die uitvloeisel van die paspoort. "Ek glo hierdie geskiedenis kan ons help om te verstaan ​​hoe regerings soveel beheer oor waarheen mense kan gaan.
Om rond te beweeg
Gedurende baie van die Europese en Amerikaanse geskiedenis is arbeid gedwing. Beide grondeienaars en state het probeer om die beweging van slawe en slawe te beperk ten einde die verlies van hul arbeidsmagte te voorkom. Voordat die 19th eeu egter hul vermoë om mense te laat vertrek, was onhandig en 'n belangrike bron van kommer vir hul eienaars. In die Verenigde State, patrollies gehelp om vlugtelige slawewette af te dwing, maar hul bereik was beperk.
Nobels, handelaars en vrye boere mag dalk vryelik rondbeweeg, maar kon in of uit 'n stad in 'n noodgeval gesluit wees as die hekke gesluit was.
Tot redelik onlangs, stop mense om weg te gaan 'n plantasie of plaas was meer belangrik vir regerings as om mense in te hou, ten minste gedurende vreedsame tye.
Dit het verander na aanleiding van die Franse Revolusie, wat in 1789 begin het. Nasionalisme - die idee dat sekere "volkere" of "nasies" hulself moet regeer - het geword 'n kragtige krag in Europa en, geleidelik, regoor die wêreld. Teen die middel van die 19e eeu het beide die Amerikaanse slawerny en die Europese serfdom gedaal as gevolg van stygende begrippe van "vrye arbeid" en die begeerte om bevolkings te laat voel dat hulle by die land behoort. Die verskuiwing na vrye, mobiele arbeid het beteken dat mense meer kans gehad het as om ooit rond te beweeg.
Daar was groot uitsonderings: Teen die vroeë 20-eeu, die oorweldigende meerderheid van die state in die wêreld was nog outoritêr of koloniaal. Mense wat daar gewoon het, kon nie vryelik beweeg nie.
Na die Tweede Wêreldoorlog en die geleidelike verbrokkeling van koloniale ryke, het die beweging binne lande egter wyd verstaan ​​as 'n kwessie van individuele vryheid. Sulke beweging het die vermoë van arbeiders vergemaklik om te gaan waar hulle nodig was, en het dus geneig om deur regerings ondersteun te word.
Mense wat 'n land verlaat, kan nog in die na-oorlogse era deur hul regering gereguleer word. Maar dit het minder bekommerd geword omdat die demokrasie versprei het. Meer demokratiese lande was minder bekommerd oor mense wat verlaat as was diegene wat hul bevolking gedwing het om te bly en werk, soos dié "agter die ystergordyn."
Dit was beheer oor die toetrede van buitestaanders wat uiters belangrik geword het met die middel-20-eeuse triomf van nasie-state. Buitelanders, die denke gaan, het dalk nie die belange van die "mense" op die hart. 'N Soort permanente vermoede het vasgehou in watter buitelanders vir toelating geag word, sonder bewys dat hulle nie lastig sou raak nie. Besit van 'n paspoort het dit bevorder deur te wys wie 'n persoon was en waar hulle gestuur kon word as hulle ongewenst was.
Soos ek in my boek beredeneer, het hierdie transformasie in die regulering van beweging 'n nuwe wêreld geskep wat grotendeels onherkenbaar sou wees vir diegene wat voor die Eerste Wêreldoorlog geleef het. Regerings oral beperk nou in vredestyd die inskrywing van mense wat hulle onwettig beskou op kriminele, etniese, ekonomiese, mediese en demografiese gronde.
Intussen het beweging binne lande losgekoppel, hoewel bepaalde ruimtes - soos militêre basisse, gevangenisse en gebiede met waardevolle hulpbronne - dikwels buite perke bly.
Sedertdien het die oorgang van internasionale grense die groot uitdaging geword vir mense wat wil beweeg. Paspoorte het die sleutel geword om hierdie proses te reguleer.
Paspoorte, oënskynlik beskeie dokumente, is geleidelik op baie plekke in die moderne wêreld ingevoer. In die Verenigde State het die federale regering in 1856 die eksklusiewe reg om paspoorte uit te reik en beveel dat hulle slegs aan Amerikaanse burgers uitgereik word.
Sodra eenvoudige stukke papier paspoorte ontwikkel het, het hulle gestandaardiseerde boekies wat persone identifiseer en regerings vertel waar hulle gestuur moet word as hulle ontoelaatbaar geag word - hulle fundamentele doel in die internasionale reg.
Vandag word paspoorte hoofsaaklik beskou as dokumente wat gebruik word om toegang tot 'n land te beperk en die relatief seldsame individu wat 'n misdadiger, 'n terroris of iemand anders is, in stryd met die ontvangende regering se voorkeure, uit te wis.
Sedert die 9 / 11-terroriste-aanvalle, het regerings 'n groter belangstelling ontwikkel in tegnologiese middele om grensoverschrijders te identifiseer. Byvoorbeeld, regerings wat deel uitmaak van die standaardinstelling Internasionale Burgerlugvaartorganisasie, het masjienleesbare paspoorte ontwikkel met geënkripteerde identifikasie-inligting, wat hulle moeiliker maak vir enigiemand anders as die werklike draer.
Diegene wie se bewegings so noukeurig in Noord-Amerika en Europa ondersoek word, kom uit lande waarvan die burgers is wat dikwels as ongewenst beskou word weens armoede, kultuur, godsdiens of ander eienskappe. Toegang tot hierdie buitestaanders het gegenereer 'n golf van ondersteuning vir nasionalistiese, populistiese partye wat die tradisionele openheid vir buitelanders in die Verenigde State opdoen en xenofobie in Europa aan die brand steek.
Deur die paspoortaanvaarding van mense wat naby die Mexikaanse grens gebore word, uit te daag, wys die Trump-administrasie ons ook daarop dat paspoorte die weerspieëling van die burgerskap is. Sonder een, kan jy nie die land verlaat en reken dat jy kan terugkeer nie. Hul vryheid om in die VSA te bly is in gevaar.
Ons leef in 'n wêreld waarin die toetrede van diegene wat "wenslik" beskou word, baie vergemaklik word, terwyl dié van diegene wat as "ongewens" beskou word, baie beperk word. Vryheid van beweging na ander lande is 'n betroubare verwagting net vir diegene uit die ryk wêreld sonder gebrek aan hul rekords; Vir die res kan die grens oorsteek baie moeilik wees.