Ek gaan so dan en wan ‘n “dagboek” van ons nuwe lewe hier kom “bieg” maar wees gewaarsku ons kuier vir die dood!
Die woude agter Knysna naby Simola Golf Landgoed is die oorsprong van feitlik alle sport. Die wedrenne eindig dan etlike kilometres later in die dorp. Ek en my gesin is nou nie die tipe van outjies wat erg is oor fietsry of hardloop nie so ons het maar net soos al die ander motoriste in verkeers knope gesit, want diegene wat weet hoe Knysna lyk sal verstaan as jy aan George se kant van die dorp bly moet jy die hoofpad gebruik om enige plek te kom. Die N2 om die meer is ook die hoofroete vir enige ry of hardloop item weens die uitsig …….
Ek dink die ou fototjies vertel die storie so ek hoef regtig nie nie meer oor die ondervinding te skryf nie. Die verdict : “Dis nogals lekker ek sal dit weer eet” Ons sal teen die pryse op die Oesterfess volgende jaar verseker ‘n paar dosyn deurwerk.
Die restaurantjies by die Bordeaux Waterfront is soos gewoonlik druk besig. Aimée stap tot teen die reelings wat die wandelpaadjie van die rivier skei en kyk oor die rivier uit. Die rustige vloei van die rivier en die opgewonde gesels van toeriste, wat in vreemde tale die waterfront bespreek, laat haar sag glimlag. Die rivier, die waterfront en die eindelose restaurantjies kan deur inwoners so maklik as vanselfsprekend aanvaar word maar vir haar was dit nog altyd idilies. Toeriste drink die atmosfeer in en dit maak die waterfront lewendig en vrolik. Die mengelmoes van kleure en geure begroet haar as sy naderstap na die restaurant Fernand waar tante Gabriël haar gaan ontmoet. Sy is aspris baie vroeg sodat sy so bietjie alleen kan wees. Sy het nodig om haar gemoed te kalmeer, sy weet nie hoekom nie maar ‘n snaakse gevoel het haar vroeg aand oorweldig toe sy regmaak vir die ete afspraak met tante Gabriël.
“Ah, u tante het bespreek, ek het vir julle ‘n tafel reggemaak.” antwoord die bestuurder en lei Aimée na ‘n tafeltjie aan die kant van die restaurant. Die tafel is effe eenkant en word geskei deur lieflike potplante. ‘n Pragtige uitsig oor die rivier en die mense wat op die plein wandel maak die tafeltjie eintlik meer romanties as privaat.