Om hierdie gedig aan die begin van die bundel “opsomming” te noem, is om soos T.S. Eliot in Four Quartets: “In my end is my beginning” voorop te stel. Jy is vasgevang in die winter sneeu en niemand daar om te help nie. . [HG 1.15.5] Waarom moet ek dan boete doen vir my skuld, waarvoor ek nooit iets kon bygedra het nie, aangesien ek net die vrug van sonde, maar nie die oorsaak daarvan is nie - en moes derhalwe die se├źn, wat vir julle almal ten volle gegee was, ontbeer, en moes vir my moeisaam afsloof, en terwyl julle soos takbokke rondgespring het, was ek belas met die onverdiende vloek van Jehova?! [GJE 5.112.9] Want wie langs hierdie voorheen beskrewe weg, nie die kindskap van God sal bereik nie, sal weliswaar as `n voltooide, verstandige en tog wel geluksalige skepsel op sy geestelike aarde woon, lewe, handel en wandel, en sal selfs ander aangrensende geestelike wêrelde besoek - ja, hy sal deur sy hele heelalsfeer* kan trek!, maar verder as dit sal hy dit ewiglik nie maak nie, en die behoefte tot `n daadwerklike verlange na iets hoërs sal ook nie in hom opkom nie. (*”Heelalsfeer” (Duits -Hüsenglobe) is die naam vir die groepering van tientalle miljoene maal tientalle miljoene sonne, wat hulle as sentrale sonne van die eerste, tweede, derde, en vierde klasse saam met die tallose ander planetêre sonne, soos wat ons vanaf die aarde kan sien rondbeweeg.