Wie was die Man in the Iron Mask? - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Tydens die bewind van koning Lodewyk XIV was 'n raaiselagtige man wat dekades lank in die Bastille en ander Franse gevangenisse was. Niemand het sy identiteit geken of hoekom hy in die tronk was nie. Selfs vreemdeling, niemand het geweet hoe hy lyk nie - die gevangene is nooit gesien sonder dat 'n swart fluweelmasker sy gesig bedek het nie. Die anonieme gevangene het sedertdien talle verhale en legendes geïnspireer - geskrifte deur Voltaire en Alexandre Dumas het gehelp om die mite dat sy masker van yster was, gewild te maak - maar die meeste historici is dit eens dat hy bestaan. So wie was hy?
Honderde verskillende kandidate is voorgestel, van 'n lid van die koninklike familie tot 'n skande Franse generaal en selfs die dramaturg Molière. Tog dui bewyse daarop dat slegs twee gevangenes gedurende dieselfde tydperk as die 'masker' in aanhouding was: Ercole Matthiole en Eustache Dauger. Matthiole was 'n Italiaanse graaf wat ontvoer en in die tronk gestop is nadat hy probeer het om Lodewyk XIV tydens politieke onderhandelinge aan die einde van die 1670's oor te steek. Hy was 'n jarelange gevangene, en sy naam is soortgelyk aan "Marchioly" - die alias waaronder die masker begrawe is. Nog meer oortuigend is dat Louis XV en Louis XVI albei vermoedelik gesê het dat die masker 'n Italiaanse edelman was.
Ongelukkig is Matthiole waarskynlik in 1694 oorlede - 'n paar jaar te vroeg vir hom om die masker te wees. Met dit in gedagte, wys baie op die raaiselagtige Eustache Dauger as die meer waarskynlike skuldige. Sy arrestasiebevel uit 1669 bevat 'n brief van 'n koninklike minister wat tronkbewaarders opdrag gee om sy kontak met ander te beperk en "hom met die dood te dreig as hy een woord spreek behalwe oor sy werklike behoeftes." Dauger is gereeld tussen verskeie gevangenisse opgepas en is eenkeer in 'n onderdakstoel vervoer sodat verbygangers nie sy gesig sou sien nie. Alhoewel Dauger 'n gewilde kandidaat is om die masker te wees, weet historici nog steeds nie wie hy was of of sy naam 'n skuilnaam was nie. Een teorie beweer dat hy 'n nederige valet was wat by 'n politieke skandaal betrokke was, maar dat hy ook geïdentifiseer is as 'n losbandige edelman, 'n mislukte sluipmoordenaar en selfs die tweelingbroer van Lodewyk XIV.
The Truth Behind ' The Man in the Iron Mask '
Die man in die ystermasker is 'n beroemde roman deur Alexandre Dumas, 'n Hollywood -film met Leonardo di Caprio in die hoofrol. Die boek maak deel uit van die siklus van romans van Dumas en Three Musketiers, wat die avonture van D & rsquoArtagnan, Athos, Porthos en Aramis dek. In Die man in die ystermasker, die verhouding van die beroemde viertal is onder druk terwyl hulle aan weerskante van 'n magstryd veg.
Die verhaal begin met Aramis (nou 'n priester) wat saam met 'n gevangene in die Bastille -gevangenis sit. Die man is koning Louis XIV en tweelingbroer Philippe en die wettige troonopvolger. Aramis besluit om hom te help om die troon te neem, en so begin nog 'n deurmekaar avontuur in 'n tipiese Dumas -styl.
Uiteindelik dwing Louis Philippe om 'n ysterskerm te dra as hy dit verwyder, sal hy tereggestel word. Alhoewel dit 'n mooi verhaal is, is dit gebaseer op werklike gebeurtenisse, want daar was eintlik 'n gemaskerde man in verskillende gevangenisse vir ongeveer 34 jaar. Hoewel sy identiteit 'n geheim bly, glo 'n toenemende aantal historici dat hulle weet wie hy was.
Uitbeelding van die man in die ystermasker. Wikimedia
Die verkeerde benaming in die ystermasker
Die mees teleurstellende deel van die verhaal van die Man in the Iron Mask is waarskynlik die groot "ystermasker" wat in die steek gelaat is. Soos National Geographic wys daarop dat dit waarskynlik meer 'n poëtiese interpretasie as 'n fisiese beskrywing was om die gesig van die gevangene as 'yster' te noem. Historici is geneig om die teorie dat hy 'n fluweelmasker gedra het, slegs metafories yster te bevoordeel, omdat dit 'n permanente toevoeging tot sy klerekas was. Goldfinger se vinger was nie regtig goud nie, en die lede van Iron Maiden was grotendeels uit stukkies vleis. Die waarheid in reklame was nog altyd 'n moeilike manier om te kraak.
Die identiteit van die man was in elk geval 'n goed bewaarde geheim, en nuuskierige gedagtes begin al honderde jare teorieë soos kleiduiwe, net om hulle te sien afskiet deur mense wat waarskynlik daarvan hou om met die woord 'eintlik' te begin. Sommige rekords dui op 'n ware Eustache Dauger-'n bediende wat 'n verleentheid van kerkverwante getuienis gesien het, wat óf wanbesteding van fondse insluit, of, en dit is 'n gedeelte van 'n "swart massa"-as die ware ooreenkoms, maar daar is teenstrydige bewyse. Dauger is moontlik dood in 'n aparte gevangenis van die Man in the Iron Mask of in 'n dronk bedwelm nadat hy sy werk verloor het.
Wie was die Man in the Iron Mask? - GESKIEDENIS
Op 19 November 1703 verwelkom 'n graf in die Saint Paul -begraafplaas in die Bastille die lyk van 'n man wat byna die laaste vier dekades van sy lewe in verskillende gevangenisse van Frankryk deurgebring het. Hy is ongetwyfeld die bekendste gevangene in die Franse geskiedenis, al weet niemand hoekom hy meer as vyf en dertig jaar in die tronk moes sit nie, na berig word in byna perfekte isolasie en dikwels met sy gesig bedek.
Die eerste bekende rekord van die man dateer uit Julie 1669 toe Marquis de Louvois in 'n brief aan die goewerneur van die Pignerol-gevangenis, Bénigne Dauvergne de Saint-Mars, verklaar dat 'n gevangene met die naam Eustache Dauger sou aankom, wie & was #8220 slegs 'n valet. " Hierdie man sou voortaan die "man in die ystermasker wees. "
Maar was dit sy regte naam? Dit is onseker, en in die brief is dit duidelik dat die naam bygevoeg is deur 'n ander persoon as wat die res van die brief geskryf het. Waarom dit die geval is, is een van die vele raaisels rondom hierdie gevangene.
Van hier af het ons talle verwysings na die man, sommige meer geloofwaardig as ander. Voltaire noem hom byvoorbeeld in sy werk, Le siècle de Louis XIV. Voltaire was in 1717 ongeveer 'n jaar lank in die Bastille opgesluit waar hy baie gevangenes ontmoet het wat vermoedelik met die geheimsinnige gevangene in aanraking gekom het terwyl hy nog gelewe het. (Terloops, nog 'n prettige feit oor die beroemde denker van die verligting is dat Voltaire sy fortuin verdien het deur die lotery te help oprig.)
Die bestaan ​​van die man in die ystermasker word ook opgemerk deur ander historiese verwysings soos Le mémoire secret pour servir a l'histoire de la Percy deur 'n onbekende skrywer die geskrifte van een van die beroemdste joernaliste van die Franse Revolusie, Friedrich Melchior-Baron von Grimm en die persoonlike dagboek van Etienne de Junca, adjunk van die Bastille tydens die dood van die beroemde gevangene.
Die bron wat hierdie gevangene onder die massas beroemd gemaak het, was egter die boek van Alexandre Dumas, Die man in die ystermasker, wat die derde en laaste boek in die reeks was wat begin het Die Drie Musketiers. Alhoewel Dumas se boek hoofsaaklik as fiksie beskou word, bevat dit blykbaar nuttige historiese gegewens, terwyl die skrywer 'n deeglike ondersoek na die saak gedoen het. Die romans van die Fransman is dikwels geïnspireer deur regte menseverhale, waarna hy daarna fiktiewe verhale geskep het. (Dit is ook die geval met Die graaf van Monte Cristo, wat losweg gebaseer was op 'n * vermoedelik * regte man, ten minste volgens die skrywer van die werk wat Dumas gelees het, die polisie -argivaris Jacques Peuchet. Meer hieroor in die bonusfeite hieronder.)
Die bevel vir gevangenisstraf van Dauger is in elk geval gegee deur die Marquis de Louvois, minister van buitelandse sake van Louis XIV. In die bevel word onder meer genoem dat Dauger in gevangenisse met hoë sekuriteit gehou moet word, en dat hy met niemand in aanraking sou kom nie, maar 'n paar uitgesoekte persone. En as hy ooit durf praat van iets anders as sy onmiddellike behoeftes, moet hy dadelik tereggestel word.
Vir hierdie doel het hy dieselfde bewaarder vir die res van sy lewe gehad, die genoemde Franse gevangenisbewaarder Bénigne d'Auvergne de Saint-Mars, wat uiters ambisieus was, maar na bewering nie besonder helder of bekwaam was nie.
Maar soos met die meeste dinge aangaande die regte man, is dit uiters moeilik om die waarheid te vind tussen al die vroeë verslae. Terwyl daar byvoorbeeld beweer word dat hy beveel is om nooit met ander gevangenes in aanraking te kom nie en ook nie oor iets anders te praat as sy onmiddellike behoeftes nie, is dit op 'n stadium bekend dat Saint-Mars toestemming ontvang het dat Dauger 'n dienaar in die gevangenis van voormalige superintendent geword het van finansies (en medegevangene) Nicolas Fouquet, toe sy normale dienskneg siek was. Die enigste bepaling was dat hy niemand anders as Fouquet sou ontmoet nie. As daar ander was, sou Dauger nie daar wees nie. Waarom het Fouquet sulke toegang gekry? Daar word bespiegel dat dit is omdat Fouquet die res van sy lewe in die gevangenis sou deurbring, hoewel dit natuurlik nie sou verhinder dat hy briewe skryf of met ander vergader nie, wat die hele opheffing van die veronderstelde beperkings nog meer eienaardig maak.
Die feit dat Dauger aanvanklik as 'n valet aangewys is en later as een in die gevangenis gedien het, is ook betekenisvol, indien waar. Gegewe die protokolle van die eeue, sou hy koninklikes gewees het, of selfs net iemand met koninklike bloed, sou dit waarskynlik nie toegelaat gewees het nie. Iemand van die koninklike bloed wat lewenslank gevange geneem is op twyfelagtige aanklagte? Perfek (word gereeld aan bediendes gegee en baie van die voordele van adel). Onderworpe daaraan om 'n dienaar te word deur mede -koninklikes? Dit sou ondenkbaar gewees het.
Hoe dit ook al sy, die belangrikste rede waarom ons almal hierdie spesifieke gevangene onthou, in plaas van talle ander wat dieselfde lot gehad het, is sy masker. Waarom was sy gesig bedek en weggesteek vir die openbare oog? Sommige historici beweer dat dit niks anders as 'n truuk was waarmee die ambisieuse Bénigne d'Auvergne de Saint-Mars vorendag gekom het tydens die oordrag van die gevangene na Sainte-Marguerite in 1687 nie, sodat hy die skare kon beïndruk met die belangrikheid van die gevangene wat die koning self gehad het hom toevertrou om te waak. Dit was na hierdie reis dat die idee dat die gevangene gedwing was om 'n ystermasker te dra, eers begin sirkuleer.
Op 18 September 1698 is Saint-Mars weer oorgeplaas, en hierdie keer word hy die goewerneur van die Bastille in Parys, waarna Dauger weer saam met hom beweeg is. Volgens Voltaire en op sy beurt die gevangenes wat die man vermoedelik in die ystermasker by die Bastille gesien het, moes hierdie gevangene die masker te alle tye dra. Daar moet egter op gelet word dat bogenoemde luitenant du Junca wat by die Bastille gewerk het, opgemerk het dat die masker eintlik van swart fluweel was toe hy dit waarneem.
Uiteindelik sterf Dauger in die gevangenis op 19 November 1703. Saint-Mars beskryf hom as 'n 'ingesteldheid op die wil van God en die koning', " anders as die meeste gevangenes
As dit waar is dat hy te alle tye gedwing was om 'n masker te dra, is die logiese gevolgtrekking, tesame met die feit dat hy 'n dienaar van Fouquet mag wees, miskien dat dit nie 'n groot geheim was nie, maar dat die die man agter die masker was herkenbaar of het 'n duidelike ooreenkoms met 'n ander persoon, waarskynlik een aan die bewind (hetsy uit verhouding of pure toeval.)
Maar die vraag bly: as hy net 'n geringe dienskneg was, wat óf die ongeluk gehad het om iets te sien wat die koning nie wyd bekend wou hê nie, of 'n gesig gehad het wat die koning of iemand anders aan bewind was, om watter rede ook al: waarom nie besluit die Franse owerhede eenvoudig om hom dood te maak? Diegene van die boereklas kan maklik vermoor word deur die bewindhebbers, met so min as 'n beskuldiging as om met die duiwel in verbinding te wees, onder talle ander verskonings. Waarom die risiko loop om hom lewendig te laat en die moeite en koste neem om hom so noukeurig te bewaak? En as hy van koninklike bloed was, waarom is hy toegelaat om as 'n dienskneg te funksioneer? As hy 'n groot geheim gehad het, waarom is hy toegelaat om gereeld met Fouquet in aanraking te kom, wat hy moontlik ook die geheim kan weggesteek het, en wat dit op sy beurt moontlik via briewe aan ander kon onthul het?
Nodeloos om te sê dat die feit dat min daarvan baie sin maak, tot talle teorieë en bespiegelinge gelei het, met min bewyse om enige daarvan te ondersteun. Volgens Voltaire was die man in die ystermasker die ouer, buite -egtelike broer van Lodewyk XIV (via kardinaal Mazarin en Anne van Oostenryk), terwyl die geheimsinnige gevangene volgens Dumas niemand anders was as die tweeling van Lodewyk XIV nie, wat minute ouer was en dus die wettige koning van Frankryk.
'N Ander teorie is dat hy eintlik die ware vader van koning Lodewyk XIV was. U sien, Louis XIII was nogal oud ten tyde van die geboorte van Louis XIV. Maar 'n erfgenaam was nodig, anders sou die broer van Louis XIII en Gaston d 'Orléans koning word, iets wat sekere magtige entiteite, soos kardinaal Richelieu en die koningin self, om verskillende politieke redes waarskynlik teen sou wees. Hierdie spesifieke teorie verklaar dus dat die kardinaal en Anne gereël het dat 'n ander man die kind verwek. Net soos met die ander teorieë, is daar min bewyse om dit te ondersteun, maar dit sou ten minste verklaar waarom die gevangene so lief sou wees vir die koning, alhoewel dieselfde koning hom lewenslank gevange gehou het. Sou 'n koning natuurlik werklik toelaat dat sy eie vader as 'n dienskneg funksioneer, as hy weet? En as hy nie geweet het nie, waarom sou hy hom aan die lewe hou of selfs in die gevangenis sit?
Een van die mees oortuigende teorieë tot dusver kom uit 'n gekodeerde boodskap wat koning Lodewyk XIV gestuur het oor generaal Vivien de Bulonde, wat die woede van die koning opgeroep het toe hy gevlug het vir die naderende troepe uit Oostenryk, die voorraad laat vaar en selfs gewonde soldate. Sodra die gekodeerde boodskap gekraak is, is dit onthul dat dit lui:
Sy Majesteit weet die gevolge van hierdie daad beter as enige ander persoon, en hy is ook bewus van hoe diep ons nalating om die plek in te neem ons saak sal benadeel, 'n mislukking wat gedurende die winter herstel moet word. Sy Majesteit wil hê dat u generaal Bulonde onmiddellik moet arresteer en laat lei na die vesting van Pignerole, waar hy snags onder 'n wag onder 'n wag opgesluit sal word, en dat u gedurende die dag met 'n 330 309 mag loop.
Wat is die 330 en 309? Die teorie beweer dat die 330 'n masker en '8221 en die 309 'n volledige stop beteken het, maar die bewyse hiervoor is meestal spekulasie.
Of die maskerdeel nou korrek is of nie (miskien het die koning net 'n voorliefde gehad om gevangenes wat hy regtig kwaad was, te bestel om maskers as straf te dra), die grootste probleem met hierdie teorie is dat rekords daarop dui dat generaal Vivien de Bulonde dit nie gedoen het nie. #8217 sterf tot 1709, terwyl die man in die " -yster " masker in 1703 gesterf het.
En wat van die naam, Eustache Dauger. Gee dit leidrade, of is dit bloot opgemaak? Dit is bekend dat 'n regte Eustache Dauger de Cavoye, die seun van 'n kaptein in die kardinaal Richelieu se wagte, bestaan ​​het, gebore in 1637. Verder het hy uiteindelik ook by die weermag aangesluit, maar uiteindelik moes hy in skande bedank nadat hy 'n jongmoord vermoor het. seuntjie in 'n dronk bakleiery. Later is hy opgesluit. Nadat hy by sy suster gekla het oor sy behandeling in die gevangenis in 1678 en kort daarna by die koning gekla het, het die koning wel 'n bevel uitgevaardig dat de Cavoye nie meer met iemand mag kommunikeer nie, tensy 'n priester daar was.
Die probleem met die de Cavoye-teorie is dat hy in Saint-Lazare aangehou is toe die man met die ystermasker in Pignerol was. Verder, buiten die feit dat de Cavoye nie onder die beskrywing van Saint-Mars " wat aan die wil van God en die koning blootgestel is nie, onder andere, is daar aansienlike bewyse dat hy in die 1680's gesterf het, lank voor die meer bekende Eustache Dauger.
Op die ou end, terwyl ons nogal weet van die man in die ystermasker, of hy werklik skuldig was aan 'n wettige misdaad, wie hy werklik was, of dat hy werklik gedwing was om 'n strykyster te dra die masker sal die heeltyd nooit bekend wees nie. Dit is selfs moontlik dat hy eintlik net 'n ou was met die regte naam Eustache Dauger, en hy was eenvoudig 'n valet wat die koning kwaad gemaak het, maar nie genoeg om hom dood te maak nie. Al sou iemand raai hoekom so 'n probleem met 'n valet -rekening ondervind sou word. Miskien 'n verhouding met die gunsteling minnares van die koning? Wie weet? Maar aan die positiewe kant sorg dit beslis vir 'n interessante verhaal.
Die man in die ystermasker: die ware verhaal van die bekendste gevangene in die geskiedenis en die vier Musketiers
Alexandre Dumas het gesê dat sy beroemde Three Musketeers nooit bestaan ​​het nie-maar Athos, Aramis en Porthos was vlees en bloed. Hul sogenaamde fiktiewe tweegeveg met kardinaal Richelieu se wagte het eintlik in 1640 plaasgevind, en Charles d'Artagnan, 'n tiener op sy eerste dag in Parys, het langs hulle baklei. Volgens die Oxford-historikus Roger Macdonald is verskeie ander elemente van die verhaal ook waar-die kardinaal se agent, Milady de Winter, was regtig 'n Engelse aristokraat, en teen alle kanse het die landseun d'Artagnan daarin geslaag om kaptein van die King's Musketeers te word , die enigste man op wie Lodewyk XIV kon vertrou om sy magtige predikant, Fouquet, te arresteer. Dit was d'Artagnan wat Fouquet na die gevreesde Alpe -vesting Pignerol begelei het, waarin die mees geheimsinnige gevangenes, die man in die ystermasker, geleef het. Macdonald het vyf jaar lank die fiksheid ontrafel om die ware verhaal van die Musketiers en hul band met die Man in the Iron Mask te onthul, 'n meer buitengewone werklikheid as wat Dumas kon dink.-Uitgewer se beskrywing
Toegangsbeperkte item waar Addeddate 2013-08-24 18:54:35 Bookplateleaf 0004 Boxid IA1101201 Boxid_2 CH1152504 Stad New York Skenker bostonpubliclibrary Eksterne identifikasie-urn: asin: 0786716061
urn: oclc: rekord: 1036718972 Extramarc Duke University Libraries Foldoutc 0 Identifier maninironmask00roge_0 Identifier-ark ark:/13960/t5s79fp7v Faktuur 1315 Isbn 0786716061
9780786716067 Ocr ABBYY FineReader 11.0 Openlibrary OL8141473M Openlibrary_edition OL8141473M Openlibrary_work OL4976097W Pages 386 Ppi 300 Related-external-id urn: isbn: 1845293002
urn: oclc: 62091871 Republisher_date 20170605173334 Republisher_operator [email protected] Republisher_time 285 Scandate 20170604154105 Scanner ttscribe11.hongkong.archive.org Scanningcenter hongkong Shipping_container SZ0025 Worldcat1 (bron -uitgawe)
In 1662 het die drie musketiers afgetree. Aramis is nou 'n Jesuïet -priester, Porthos bedryf 'n bordeel, en Athos woon tuis saam met sy seun, Raoul. Die vierde musketier, D'Artagnan, is nou die kaptein van die wag. Terwyl hy 'n oorlog voer, stuur Louis selfsugtig al die kos na sy leër en terwyl die inwoners van Parys honger ly en vrot kos eet. Die Jesuïete het aksie geneem en probeer om die koning te vermoor, maar sonder geluk. Louis stel Aramis aan om die generaal van die Orde van Jesuïete te vind en om hom dood te maak, sonder dat hy weet dat Aramis die generaal is. Tydens die partytjie bring Raoul sy verloofde Christine, op wie die koning verlief raak. Terwyl hy met haar flirt, probeer 'n Jesuïet vermom as 'n musketier Louis doodmaak, maar word deur D'Artagnan vermoor.
Dae later het burgers saam oproerig na die paleis gekla dat hulle vrot kos gekry het. D'Artagnan verstaan ​​hul saak en belowe hulle om van Louis te verander. D'Artagnan sê vir Louis wat saamstem, maar sê vir sy adviseurs om eerder die oproeriges te skiet. In teenstelling met die wense van D'Artagnan stel Louis Raoul aan die voorkant op om hom te laat vermoor, sodat hy 'n kans met Christine kan kry. Raoul word in die geveg doodgemaak en Athos arriveer by die paleis wat bedoel is om Louis te vermoor, maar word deur D'Artagnan gestop. Omdat Christine nie daarvan bewus was dat Louis Raoul doelbewus na die voorkant stuur nie, word sy uitgenooi na die paleis waar Louis haar verlei en haar as sy minnares beweer. Aramis roep 'n geheime vergadering van die 4 musketiers op en beplan 'n plan om die koning te vervang waartoe D'Artagnan weier en sê dat hy die koning om onbekende persoonlike redes sal beskerm. Die drie musketiers sluip in 'n gevangenis in en bevry 'n man met 'n ystermasker wat na bewering Phillippe, Louis se tweelingbroer, is. Louis het hom gevange gehou sodat niemand sy plek kon inneem nie. Aramis stuur 'n replika van die masker na Louis, wat hom laat dink dat sy broer nou dood is en Christine begin nadink oor haar verhouding met Louis.
Om sy gemoedere op te lig, gooi Louis die volgende aand 'n maskeradebal waarna die musketiers van plan is om die skakelaar onder die dekmantel van die maskers te maak. Die musketiers woon die bal by en dra replika's van die masker van Phillippe, wat Louis wanvoorstel en hom na sy kamers laat terugtrek. Die drie gryp Louis en maak die skakelaar. Phillippe doen dit baie goed, maar 'n ontstelde Christine, onbewus van die skakelaar, veroorsaak 'n toneel en veroordeel hom vir wat Louis met Raoul gedoen het. Phillippe kalmeer haar, wat D'Artagnan laat besef dat Phillippe nie Louis is nie. Die muskieters probeer deur die rivier sluip, maar word omring deur D'Artagnan en sy manne. Hulle word gedwing om weer oor te skakel, maar die wagte vang Phillippe terwyl die ander ontsnap. D'Artagnan verneem dat Phillippe die broer van Louis is en Louis verneem dat hul ma ingestem het tot die oorskakeling. D'Artagnan smeek Louis om die lewe van Phillippe te red, maar die koning weier en laat Phillippe na die bastille terugbring en vir ewig in die masker bly. Louis vertrou nie meer D'Artagnan nie, maar die tweede bevelvoerder waarsku hom wanneer D'Artagnan êrens heen gaan.
Omstreeks middernag breek die vier musketiers by die bastille in en bevry Phillippe, maar word vasgevang deur Louis en die wagte. D'Artagnan onthul aan die ander dat hy die geboortepa van Phillippe en Louis is, en dat hulle 'n laaste staanplek moet aankla en moet gaan veg. Terwyl hulle aankla, beveel Louis sy manne om hulle neer te skiet, maar hulle slaag nie daarin nie en hulle mis. Louis, nou gefrustreerd, gryp 'n dolk en probeer Phillippe steek, maar D'Artagnan offer homself op en word in die rug gesteek. 'N Woedende Phillippe spring Louis en probeer hom doodmaak, maar D'Artagnan keer hom en herinner hom daaraan dat hulle broers is. D'Artagnan sterf dan en sy tweede in bevel hoek Louis, woedend dat hy sy afgod vermoor het en die musketiers help om die skakelaar te maak. As die res van die wagte die agterdeur versper, word die skakelaar gemaak en Louis, nou in die masker, probeer verduidelik, maar word stil. Phillippe beveel dat hy deur 'n doofstom gevoed moet word, sodat niemand hom kan hoor skree nie en Louis word weggeneem terwyl hy gedempte blaasbalk maak. Aan die einde van die film verduidelik Aramis, wat die verhaal vertel, dat daar gefluister is dat Louis volle vergifnis gekry het en die res van sy lewe in die eensaamheid op die platteland gewoon het, maar steeds in die masker was en nooit gevind en nooit teruggekeer. Phillippe het 'n beter Lodewyk XIV geword en sal onthou word as een van Frankryk se grootste konings.
Die geheimsinnige gevangene het geleef tydens die bewind van Lodewyk XIV. Vir sy ondersteuners was Louis le Roi Soleil - die sonkoning - in wie se bewind Frankryk haar grense uitgebrei en versterk het. Vir sy afvalliges was hy 'n byna tiran, wie se geloof in absolutisme - die idee dat hy as God se verteenwoordiger op aarde regeer het - Frankryk in 'n polisiestaat verander het.
Na sy dood het die verhaal van die onbekende gevangene 'n eie lewe begin neem, aangesien skinderbekke gesê het dat sy straf direk van die Franse troon afkomstig is. Van die begin af was die verhale van die 'gemaskerde man' meer as net onstuimige verhale: hulle het direk gespeel teen propaganda teen Louis. Tydens die Negejarige Oorlog (1688-1697) het die Nederlanders, wat veg om hul republiek teen die Franse uitbreiding te beskerm, die gerug uitgebuit om die legitimiteit van Lodewyk XIV te ondermyn. Agente van die Nederlanders versprei beweer dat die gemaskerde gevangene 'n voormalige minnaar van die koninginmoeder was en die regte vader van die koning was - wat Louis onwettig sou maak.
In Frankryk self het die vermoede oor die man se identiteit op verskeie lede van die uitgebreide koninklike familie geval. Daar was bespiegelinge dat hy Louis de Bourbon, graaf van Vermandois, seun van die sonkoning self en sy minnares Louise de La Vallière was. Louis de Bourbon is uit die hof verban nadat hy homoseksueel was. De Bourbon het daarna probeer om sy vader se guns te herwin in veldtogte in Vlaandere, waar hy siek geword het en byna seker gesterf het. Samesweringsteoretici het bespiegel dat hy in werklikheid oorleef het en in die geheim deur sy pa opgesluit is.
Was Eustache Dauger die man in die ystermasker?
Tot vandag toe bly Dauger die waarskynlikste kandidaat. Hy was 'n ware historiese persoon wat lank gevange gehou is, en die meeste moderne historici meen dat hy af en toe 'n fluweelmasker gedra het. Blykbaar was Dauger kardinaal Mazarin & rsquos -valet. Mazarin was die belangrikste minister van Frankryk tydens die bewind van Lodewyk XIV en het 'n groot fortuin opgebou. Dit lyk waarskynlik dat Mazarin van verskeie Europese monarge gesteel het, wat Dauger daarvan uitgevind het en tot stilte gedreig is.
Die Pignerol -gevangenis is gebruik om mans wat as 'n verleentheid vir die staat beskou word, te huisves, sodat dit slegs 'n handjievol gevangenes te alle tye gehou het. Dauger was nie altyd weggehou van die ander gevangenes tydens sy tyd daar nie en het selfs as dienskneg gewerk vir 'n ander gevangene, die markies van Belle-Ile, Nicholas Fouquet. Oor die algemeen het welgestelde gevangenes in Pignerol slawe gehad, maar aangesien hierdie mans self byna gevangenes geword het, was dit hul rol, was dit moeilik om iemand te vind wat bereid was om die pos aan te pak.
Toe die dienaar van Fouquet & rsquos gereeld siek word, het Saint-Mars toestemming gevra om Dauger as nuwe bediende van Fouquet & rsquos aan te stel. Toe Saint-Mars 'n rol in 'n nuwe gevangenis kry, het hy Dauger saamgeneem. Die ongelukkige man beland in verskeie gevangenisse voordat hy op 19 November 1703 in die Bastille sterf. Selfs as Dauger die man in die ystermasker was, is die rede vir sy gevangenisstraf moeiliker om vas te stel. Daar is gerugte dat hy byvoorbeeld 'n bladseun in 1665 vermoor het. As niks anders nie, sorg dit vir 'n fantastiese historiese verhaal, selfs al is die identiteit van die mens waarskynlik onthul.
Die man in die ystermasker
Die man in die ystermasker, Frans l'homme au masque de fer, (gebore c. 1658? - oorlede op 19 November 1703, Parys, Frankryk), politieke gevangene, beroemd in die Franse geskiedenis en legende, wat in 1703 tydens die bewind van Lodewyk XIV in die Bastille gesterf het. Daar is geen historiese bewyse dat die masker van alles behalwe swart fluweel gemaak is nie (velours), en eers daarna het die legende sy materiaal in yster omskep.
Hy is eers voor 1681 in Pignerol (Pinerolo, in Piemonte) opgesluit, daarna in ander gevangenisse voordat hy uiteindelik op 18 September 1698 na die Bastille in Parys oorgeplaas is. Hy sterf daar op 19 November 1703. Die volgende dag begrawe in die op die begraafplaas van Saint-Paul, is hy daar geregistreer onder die naam 'Marchioly', en sy ouderdom is aangegee as 'ongeveer 45'. Sy verskeie bewegings gedurende sy leeftyd stem ooreen met die opeenvolgende plasings van die gevangenisbestuurder Bénigne d'Auvergne de Saint-Mars, in wie se klag hy blykbaar veral toegewyd was.
Die identiteit van die man in die masker was voor sy dood reeds 'n raaisel, en vanaf die 18de eeu is verskeie voorstelle oor sy identiteit gemaak: in 1711, 'n Engelse edelman in 1745, Louis de Bourbon, comte de Vermandois, 'n seun van Louis XIV en Louise de La Vallière tussen 1738 en 1771, 'n ouer broer van Louis XIV (Voltaire het hierdie onwaarskynlike oplossing gewild gemaak, wat later deur Alexandre Dumas opgeneem is in Dix Ans plus tard ou le Vicomte de Bragelonne [1848–50], in Engels vertaal as Die man in die ystermasker) in 1883 Molière, gevange geneem deur die Jesuïete in wraak vir Tartuffe. Van die dosyn of meer hipoteses het slegs twee bewysbaar standpunte: dié vir Ercole Matthioli en vir Eustache Dauger.
Matthioli, 'n predikant van Ferdinand Charles, hertog van Mantua, is met die geheime onderhandeling van die verdrag van 1678 toevertrou, waardeur die verarmde hertog die vesting van Casale aan Frankryk sou oorgee in ruil vir 100,000 écus, maar sodra die ooreenkoms onderteken is, het Matthioli die uitwerking daarvan nietig verklaar deur die geheim aan verskeie buitelandse howe te verraai. Woedend omdat hy mislei is, het Lodewyk XIV hom stil laat ontvoer en in Pinerolo (1679) opgesluit. Daar word egter algemeen saamgestem dat Matthioli in April 1694 in die Sles Sainte-Marguerite gesterf het en dat die gevangene in die masker Eustache Dauger was.
Die briefwisseling van Louis XIV se minister Louvois dui aan dat Dauger, 'n valet, op sy bevel weens 'n onbekende rede naby Duinkerken in Julie 1669 gearresteer is. By Pinerolo was Dauger diensster van 'n ander gevangene, Nicolas Fouquet, en na Fouquet se dood in 1680 is in 'n noue opsluiting gehou met 'n ander man wat ook Fouquet bedien het. Vanaf Pinerolo het Saint-Mars hom in 1681 na Exilles geneem (terwyl Matthioli toe agtergebly het), voordat hy in 1687 na die Îles verhuis het. geheime wat Fouquet vir hulle kon vertel het. Miskien verklaar hierdie oorweging, eerder as sy oorspronklike misdaad, die absolute geheimhouding waarvoor Dauger veroordeel is en die voorsorgmaatreël van die masker.
Man in die ystermasker
The Man in the Iron Mask (Frans: L'Homme au Masque de Fer) is 'n naam wat gegee word aan 'n gevangene wat in 1669 as Eustache Dauger gearresteer is, wat in 'n aantal gevangenisse aangehou is, waaronder die Bastille en die vesting van Pignerol (vandag Pinerolo) , aangesien hy altyd vir 34 jaar in die bewaring van Bénigne Dauvergne de Saint-Mars gehou is en wat op 19 November 1703 onder die naam Marchioly gesterf het tydens die bewind van Lodewyk XIV van Frankryk 1643-1715. Die moontlike identiteit van hierdie man is deeglik bespreek en was die onderwerp van baie boeke, hoofsaaklik omdat niemand ooit sy gesig gesien het nie, wat deur 'n masker van swart fluweeldoek versteek was.
In die tweede uitgawe van sy Questions sur l'Encyclopédie (Frans vir "Questions on the Encyclopaedia"), gepubliseer in 1771, beweer die skrywer en filosoof Voltaire dat die gevangene 'n ystermasker gedra het en die ouer, buite -egtelike broer van Louis XIV was. In die laat 1840's brei die skrywer Alexandre Dumas die tema uit in die laaste aflewering van sy Three Musketeers -sage: hier word die gevangene gedwing om 'n ystermasker te dra en is die tweelingbroer van Louis XIV.
Wat die werklike feite oor hierdie gevangene bekend is, is hoofsaaklik gebaseer op korrespondensie tussen sy tronkbewaarder en sy meerderes in Parys.
Die eerste rekords van die gemaskerde gevangene is van einde Julie 1669, toe die minister van Louis XIV, die markies de Louvois, 'n brief gestuur het aan Bénigne Dauvergne de Saint-Mars, goewerneur van die gevangenis van Pignerol, destyds deel van Frankryk. In sy brief het Louvois Saint-Mars meegedeel dat 'n gevangene met die naam Eustache Dauger in die volgende maand of wat sou aankom.
Maar. Louis was an autocrat and he dominated the state and his word was the law. Anyone who offended his Royal Majesty or disobeyed his wishes could face banishment or imprisonment. There is evidence that suggests that Louis XIV was responsible for the imprisonment of the Man in the Iron Mask. The detention of a man without trial or any public record is typical of the authoritarianism of the Sun King.
Kyk die video: The Man in the Iron Mask 212 Movie CLIP - Philippe Is Freed From the Iron Mask 1998 HD (November 2021).