1) Waarom het jy besluit om weer in Suid-Afrika te kom woon na ’n tyd in Nederland waar jy as uitgewer gewerk het?
4) Is dit vir jou belangrik dat ’n keuse uit jou gedigte deur Daniel Hugo in Afrikaans vertaal is as Kom in, dit vries daar buite (Protea Boekhuis, 2013)? Hoe het die kritici gereageer op die vertaling?
Omdat my vrou Afrikaans is, en my skoonfamilie, en tog ook, ja, my dogtertjie, is dit vir my ŉ geskenk gewees. Ek het met Nuwe Stemme 3 en my rubrieke oor Nederlandse poësie in Beeld en Die Burger wel iets gesê oor poësie, maar nie my eie werk getoon nie. Uiteraard was ek baie verheug oor die reaksie op my gedigte, soos in die resensie van Joan Hambidge in die koerant en Phil van Schalkwyk in ŉ lang en pragtige essay op Litnet.
6) Jy het onlangs ’n bloemlesing saamgestel uit die gedigte van Elisabeth Eybers (My radarhart laat niks ontglip, Uitgeverij Van Oorschot, Amsterdam, 2013) Voel jy enige verwantskap met haar – Afrikaanse digter in Nederland; Nederlandse digter in Suid-Afrika?
Die gedigte van Ronelda was heerlik, maar ook moeilik om te vertaal. Deur die gebruik van Kaaps nou en dan, maar veral deur die verwysingsraamwerk. Wat moet jy net vertaal, en wat moet jy dalk ook verduidelik, omdat ’n Nederlandse leser nie die konteks van die gedig ken nie? Dan is dit moeilik om ’n passende taalregister te kies in Nederlands. Dialekte in Nederland speel ’n heeltemal ander rol en het ’n ander geskiedenis as Kaaps binne Afrikaans, so jy kan nie sommer grond/Santekraam vertaal in Amsterdams of Limburgs nie – dit sou nie sin maak nie. Maar Standaardnederlands (“ABN”, Algemeen Beschaafd Nederlands) is ook weer te netjies. Dit was ’n lekker uitdaging, en dit is natuurlik uitstekende gedigte, wat baie goed gevaar het by die Nederlandse leser, veral haar tweede bundel, met die Nederlanse titel Santenkraam. Vertaal is ŉ moeilike maar dankbare en nederige werk, en vir ŉ digter ook weer baie leersaam.
9) Wat is die belang van vertaling in ’n literêre sisteem? (In Nederland word dit natuurlik op ’n veel groter skaal gedoen as in Suid-Afrika.)
Ek doseer Nederlandse Taalverwering, en veral Nederlandse Letterkunde (prosa en poësie) vanaf die tweede jaar. Daar is altyd studente wat sit en staar na hulle selfoon, of dit net te moeilik vind, maar oor die algemeen is my indruk dat hulle dit tog wel interessant vind: die kennismaking met ŉ ander denkwyse, ŉ ander konteks, deur middel van letterkunde wat jy ook nog so ŉ bietjie kan verstaan, al klink dit dan snaaks, partykeer, daai “Hoog-Hollands”. Ek probeer studente se wêrelde ŉ klein bietjie groter maak hiermee – so ek hou dit oor die algemeen aangenaam en uitdagend. Daar was al verskeie studente wat byvoorbeeld baie gehou het van die roman Tirza van die bekende skrywer Arnon Grunberg, juis oor sy grimmige, nihilistiese en amper Kafkaëske wêreldbeeld.
13) Ek het iewers gelees jy was, toe jy aanvanklik na Suid-Afrika gekom het, ’n jazz-musikant. Speel jy steeds? Watter instrument?