Pirates - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Feite oor fiktiewe en regte seerowers
thewayofthepirates.com is 'n plek waar u alles kan vind wat u wil weet oor bekende seerowers en seerowery! Hierdie webwerf bied 'n basiese inleiding tot die wêreld van seerowers, en baie akkurate inligting oor seerower geskiedenis en legendes, sowel as resensies van seerowerboeke, films en ander fiksie.
Edward Teach (ongeveer 1680–1718) het sy dik, swart baard lank gedra, versier met lintjies. Dit het hom sy bynaam gegee, en voor gevegte het hy smeulende lontjies uit sy baard gehang om sy vyande bang te maak.
In die vroeë 1700's het Blackbeard tientalle handelskepe in die Karibiese Eilande en langs die Atlantiese kus gevang. In 1718 het hy 'n klopjag op Charleston, Suid -Carolina, op baie skepe beslag gelê en 'n losprys geëis vir die beste inwoners van hierdie plek. & Later daardie jaar is hy dood in 'n geveg met die Britse vloot. Die Britse vlootbevelvoerder, Lt. Robert Maynard, het Blackbeard se kop terug land toe gebring om 'n beloning van £ 100 te eis.
Van kaptein Charles Johnson, 'N Algemene geskiedenis van die rooftogte en moorde op die berugste pirate. . . (Londen, 1724)
Seerowers het die skedel-en-bene-vlag gehys om te wys wat hul prooi kan verwag as hulle weerstand bied teen vang. Die vlae kan ook swart of gewoon rooi wees sonder foto's en almal weet wat dit beteken.
Met vergunning van North Carolina Maritime Museum
Ontdek ander verhale oor Dangerous Waters:
Foto deur Julep Gillman-Bryan
Met vergunning van die Noord -Carolina Departement van Kulturele Hulpbronne
Blackbeard's Flagship, die Queen Anne's Revenge
Blackbeard het 'n Franse slaaf met die naam gevang Concorde in die Karibiese Eilande in November 1717. Hy hernoem dit Queen Anne's Revenge en gebruik dit as sy vlagskip vir die volgende sewe maande. In Junie 1718 het Blackbeard doelbewus die skip aan die strand geloop in Beaufort Inlet, Noord -Carolina. Hy het 'n groot deel van sy bemanning laat vaar en met 'n kleiner groep gevlug, waarskynlik sodat hy meer van sy buit kon behou.
Duikers het die wrak in 1996 ontdek. Sedertdien is duisende artefakte uit die vroeë 1700's teruggevind, wat 'n merkwaardige venster bied op die lewe aan boord van 'n seerowerskip.
Van Jean Boudriot, Le Mercure, 1730 (Parys, J. Boudriot: 1991)
Met vergunning van Jean Boudriot
Franse handelskip, 1730
Daar is geen kontemporêre beelde van Queen Anne's Revenge, voorheen die Franse slaweskip Concorde. Argeoloë glo dat die 1730 Franse handelsskip Mercure, wat hier getoon word, was naby die grootte van die seerowerskip.
Met vergunning van Chris Southerly, Underwater Archaeology Branch, North Carolina Department of Cultural Resources
Terreinplantekening van die Wreck Site, 2008
Hierdie illustrasie beskryf alle bekende kenmerke van die wrak, aangesien die sand wat dit bedek geleidelik verwyder word. Terreinplanne ontwikkel voortdurend, aangesien nuwe voorwerpe tydens aanhoudende opgrawings onthul word. Dit is die akkuraatste en permanente weergawe van die webwerf self, aangesien dit noukeurig opgeneem, gefotografeer en afgebreek word.
Die geboorte van die gay buccaneers
Die meeste van ons moderne seerower -mites spruit uit die Goue Eeu van Piraterij, van die 1650's tot die 1730's. Hierdie tydperk was die inspirasie vir die Disney Pirates of the Caribbean filmfranchise.
Dit is gebore op die eiland Hispaniola (wat tans Haïti en die Dominikaanse Republiek is) in die Karibiese Eilande.
Teen 1605 het Spanje sy kolonies in die verarmde noorde van die eiland verlaat. So kon weghol slawe, muitende soldate en matrose, byna almal wat 'n rede het om weg te kruip, daar 'n veilige hawe vind.
Baie van hulle was protestante, óf Franse Hugenote óf Engelse, en was daarom sterk gekant teen die Katolieke Spanjaarde. Saam het hulle 'n samelewing gevorm wat hulle die Brethren of the Coast genoem het.
Aanvanklik het hulle op varke en beeste gejag wat hulle gerook het oor 'n houtbraai wat 'boucan' genoem word. Dit het hulle die naam 'buccaneers' gegee.
Dit was 'n byna heeltemal manlike samelewing, en daarom het hulle in paartjies van dieselfde geslag gewoon. Twee mans sou tussen ses maande en twee jaar in die tropiese woude verdwyn. As hulle na vore kom, sou hulle in dierevelle geklee wees en met bloed bedek wees. Dan verkoop hulle gerookte vleis en huide aan verbygaande skepe.
Hulle het moontlik tot piraterij gewend om hierdie karige inkomste te subsidieer. Maar die Spanjaarde het probeer om nie net die buccaneers uit te wis nie, maar ook die diere wat hulle gejag het. En dit het hulle net meer afhanklik gemaak van seerowery.
Uiteindelik het die Spaanse vervolging die bouers gedwing om na die kleiner eiland Tortuga, aan die noordkus van Hispaniola, te trek. Dit was meer verdedigbaar, maar het nog minder natuurlike hulpbronne gehad. So het seerowery hul belangrikste bron van inkomste geword.
Pirate History, Pirate Biography, History of Piracy, History of Pirates, Pirates History, Famous Pirates
Welkom by Pirates! Feit en legende 'n webwerf wat toegewy is aan seerowergeskiedenis en alle onderwerpe wat verband hou met seerowery. Ons webwerf is verdeel in verskillende afdelings: Famous Pirates, History of Pirates, Pirate Facts en Pirate Legends. Kyk ook na ons Pirates Message Boards en Pirate Books. Gebruik die skakels bo -aan hierdie bladsy om te navigeer of af te blaai vir 'n beskrywing hieronder.
Besoek ons ​​afdeling Geskiedenis van seerowery vir skakels na artikels oor seerowers gedurende belangrike tydperke. Lees meer oor gewilde onderwerpe soos Pirates of the Caribbean en hoe seerowergeskiedenis die regering, lewe, handel en meer beïnvloed het. Lees meer oor Ancient Pirates en leer meer oor die eerste vermelding van seerowery in 1350 vC. Byna almal ken 'n tydperk wat deur boeke en media gewild is, die Goue Eeu van Piraterij. Baie mense is verbaas om te weet dat Middeleeue seerowery hoogty vier en 'n ernstige handelsprobleem is. Julius Caesar het gesukkel met die Romeinse era seerowers en vandag word baie seë steeds geteister, aangesien moderne seerowery algemeen aan die kus van Somalië voorkom. Daar bestaan ​​geen twyfel dat seerowers 'n geweldige impak op die geskiedenis van die beskawing gehad het nie! Bekyk al ons inhoud van Pirates History.
Vir elke seerowerfeit is daar talle seerowerlegendes. Met talle fiktiewe seerowerverhale het ook romantiese geïdealiseerde interpretasies van seerowerlewe gekom. Treasure Island, een van die bekendste fiktiewe verhale oor seerowery, wek steeds idees oor seerowerpapegaaie, oogkolle en penbene in die verbeelding van nuwe generasies lesers. Leer die waarheid en die oorsprong van hierdie wanopvattings oor seerowers. Was dit 'n algemene gebruik om seerowervlae, soos die Jolly Roger, op seerowerskepe te wapper? Het Johnny Depp dit reggekry met sy uitbeelding van seerowerlewe en seerowerklere? Vind die antwoord op hierdie vrae en meer oor ons Pirate Feite en Pirate Legends -afdeling.
Lees oor beroemde seerowers wat hul stempel op die geskiedenis getrap het. Lees meer oor die vroulike seerowers, Mary Read en Anne Bonny, en 'n paar ander seerowers! Maak kennis met opwindende verhale oor Edward Teach, ook bekend as Blackbeard the pirate! Lees meer as 20 verskillende seerowerbiografieë op ons Famous Pirates -bladsy.
Pirate-boeke vir kinders en volwassenes is te koop en ook aanlyn leesbaar. Kry aanbevelings vir seerowerboeke vir volwassenes en kinders wat deur bekende skrywers geskryf is. Ons voorstelle word nie net gemaak op grond van opvoedkundige verdienste nie, maar ook oor die vraag of die boeke aangenaam en lekker is om te lees. Bespaar tyd deur na ons keuse te blaai. Kyk na al ons aanbevelings vir seerowerboeke vir volwassenes en kinders.
Pirates -boodskapborde met 'n massiewe argief van boodskappe oor wetenskaplike en ander seerowerverwante onderwerpe. 'N Fantastiese plek om ander seerower -entoesiaste te vra oor navorsingskwessies rakende seerowery. Ons bied ook 'n afdeling vir kinders oor huiswerk, 'n gedeelte oor seerowerfilms en nog vele meer. Kyk na ons funksie ryk seerower bespreking met meer as 40,000 boodskappe. 'N Lewendige seerowersgemeenskap! Kyk na Pirates se boodskapborde.
U sal moontlik belangstel om 'n seerowerkostuum vir u Halloween -partytjie te koop. U kan ook na 'n verskeidenheid Jolly Roger -seerowervlae en ander seerowerverwante produkte blaai.
Feite oor seerower geskiedenis
Pirates het geglo dat hulle deur hul ore deurboor, die sig verbeter.
As 'n seerower -kaptein dink dat daar 'n kans was dat hy gevange geneem sou word, sou hy sy duur, aantreklike klere uitruil. Op hierdie manier kon hy maak asof hulle net 'n deel van die bemanning was, en nie die leier van die Piracy -operasie nie.
Die meeste seerowerings het tussen 1690 en 1720 plaasgevind.
Die swart "Jolly Roger" -vlag met 'n wit skedel en gekruisde bene was ontwerp om skrikwekkend te wees, maar 'n weergawe met 'n rooi agtergrond in plaas van swart, wat nog meer skrikwekkend was. Rooi het beteken dat daar geen genade geneem sou word nie!
Elke seerowerkaptein het sy eie gedragskode gehad. Alhoewel Pirates gesteel het om hul skat te kry, was dit op die meeste skepe streng verbied om te steel tussen skipmaats en het hulle strawwe strawwe opgelê.
Niemand het ooit 'n verborge Pirate -skatkaart gevind nie. Seerowers het gewoonlik nie 'n lang lewe gelei nie, en was geneig om al hul rykdom vinnig deur te bring. As daar nog Pirate -skatkaarte is, is dit baie goed weggesteek!
Daar is geen historiese bewys dat Pirates ooit gemaak is om op die plank te loop nie. Daar word vermoed dat dit heeltemal 'n Hollywood -mite is.
Soveel Pirates het oogkolle en houtpote gehad, want skepe was uiters gevaarlike werksplekke en Pirates het dikwels ledemate en oë verloor.
'N Bende Pirates uit 1714 genaamd die "Flying Gang" was die inspirasie agter Jack Sparrow en Disney's Pirates of the Caribbean -films.
Piraterij dateer uit die antieke Griekeland, en bestaan ​​vandag nog. Moderne seerowers val houerskepe, tenkskipskepe en soms selfs vaartuie in die see buite gebiede soos Somalië en die Straat van Malakka aan.
Regte historiese seerowers het nie soveel as "Arrr" en "Matey" gesê as wat u dink nie! Vroeë Hollywood -rolprente oor Pirates het 'n akteur met 'n dik aksent vertoon, wat die 'R' laat rol het. Dit het 'n styl vir Pirate -toespraak geskep, maar dit is nie histories akkuraat nie.
Blackbeard 's Crew en Williamsburg, Virginia
Vroeg in die 1700's het meedoënlose skelms, bekend as seerowers, die oseaan beheer in 'n era wat bekend staan ​​as 'The Golden Age of Piracy'. Pirates het vrees in die harte van hul vyande geslaan en baie handelaars was bang om op die see te vaar. Gedurende hierdie tyd was Virginia die tweede belangrikste Britse kolonie op die Amerikaanse vasteland, en seerowers was geen vreemdelinge vir hierdie gebied nie.
Seerowerverbindings in Williamsburg, Virginia, dateer uit 1693, toe seerowers sou wag totdat handelsskepe sou deurgaan om hulle te beroof van alles wat hulle vervoer het. Die mees gevreesde en gerespekteerde seerower van hierdie tyd was Blackbeard.
Blackbeard het nie net van Virginia 'n gereelde stampveld gemaak nie, maar die laaste van sy bemanning is verhoor, skuldig bevind en in Williamsburg, Virginia, gehang. Mense het deur die eeue heen gesê dat hierdie seerowers nog steeds die plek van hul dood agtervolg. Spoke is eng genoeg, maar kan jy jou voorstel dat jy geeste ontmoet wat eens genadelose seerowers was?
"…Swartbaard in 'n gevegskikking was 'n wonderlike gesig en vir matrose van die dag, so gevrees as die duiwel self ... "
Blackbeard het tydens die hoogtepunt van seerowery kaptein geword van 'n groot vloot, en toe hy sterf, sterf seerowery saam met hom. Omskryf as die verpersoonliking van suiwer boosheid, het hy vrees in die hart van baie getref.
Blackbeard se regte naam was Edward Teach, en daar is nie veel bekend oor sy vroeë lewe nie. Die meeste historici is dit egter eens dat hy omstreeks 1680 in Bristol, Engeland, gebore is. Hy het op 'n jong ouderdom sy loopbaan op see begin toe hy in die vroeë agtiende eeu as 'n seeman na Jamaika vertrek het. Sy smaak vir misdaad kom tydens Queen Anne's War toe hy as privaat in Kingston, Jamaika, dien en op Franse skepe prooi.
Uiteindelik vestig hy hom in die Bahamas, waar die berugte seerower kaptein Benjamin Hornigold gewoon het. Kort nadat die regering omstreeks 1716 die lisensie van die privaat persoon ingetrek het, het Teach kragte saamgesnoer met Hornigold. Teach was sterk, moedig en het 'n duiwel-mag-sorg-houding wat Hornigold gegroei het om te respekteer en te bewonder. Hornigold neem hom onder sy vlerk en leer hom alles wat hy weet oor die neem van skepe. Teach is uiteindelik geplaas as bevelvoerder van 'n sloep (seilboot) wat hy en Hornigold gevang het, bekend as die Ranger.
Hornigold is deur sy bemanning omvergewerp in November 1717. Hulle het Teach toe as hul nuwe kaptein verkies, en Blackbeard, die berugste seerower in die geskiedenis, is gebore.
Nadat hulle hierdie skepe gekry het, het Blackbeard se reputasie begin ontwikkel. Dit geld veral in gebiede langs die kus van Noord -Carolina en Virginia. Blackbeard het 'n groot deel van sy tyd in hierdie gebiede deurgebring, begin in Maart 1718 toe hy moeg geword het vir die Karibiese Eilande en na Noord -Amerika vertrek het. Toe Blackbeard in Mei dieselfde jaar in Charleston aankom, het hy byna sewehonderd man onder sy bevel gehad. Dit is omdat hy byna elke skip op pad na Charleston gestop en almal geplunder het.
Teach se voorkoms het hom sy bynaam gegee. Hy het 'n baie lang, koolswart baard wat hy tydens die geveg in klein varkstertjies vasgemaak het. Die varkstertjies is bymekaar gehou met gekleurde linte waarmee hy die vuurhoutjies wat onder sy hoed gebêre was, aansteek. Hy was 'n lang, gespierde en baie groot man, wat toegeskryf word aan sy vreeslike voorkoms en sy vyande geïntimideer het. Hy was altyd swart geklee, met pistole, dolke en 'n snyglas aan sy gordel. Oor sy bors was 'n bandolier waarmee hy ses gereed-vir-vuur-pistole gedra het. Hy was 'die verpersoonliking van onneembare goddeloosheid, van roekelose waagmoed, 'n nagmerrie -skurk wat so min aan menslike goedheid was dat daar geen misdaad bo hom was nie ... 'n lewendige prentjie van 'n ogre wat in die see ronddwaal en met sy hele teenwoordigheid verdor het. " Hy het 'n reputasie opgebou as die wreedste seerower op die sewe seë en was nie net bang vir sy vyande nie, maar ook vir sy eie bemanning en offisiere.
Hierdie reputasie is verder ontwikkel deur Blackbeard se passie om te veg. Sy ongeëwenaarde swaardvaardighede het mense aangespoor om te sê dat hy 'n man met 'n enkele slag in die helfte kan sny. Die bose roem wat hy verwerf het, het gelei tot vinnige oorgawe met minimale weerstand.
In Junie het Engeland seerowers 'n kwytskelding gebied, wat Blackbeard en sy bemanning genoop het om af te tree. Blackbeard het 'n huis in Bath, Noord -Carolina, gekoop en getroud met 'n vrou met die naam Mary Ormond (sy was nie daarvan bewus dat sy een van sy tien lewende vroue was nie, maar altesaam veertien). Hy het baie naby geword aan die goewerneur, John Holloway, en sy huis het 'n gewilde plek geword vir lede van die hoë samelewing. Hy het hulle gewen met baie geskenke rum en suiker.
Kort nadat hy hom in Bath, Blackbeard, gevestig het, het sy bemanning egter onrustig geraak en teruggekeer na die seerowery. Baie mense het geglo dat die goewerneur Blackbeard met hierdie poging bygestaan ​​het. Dit lyk asof die twee 'n vriendskap gevorm het en die mense van Noord -Carolina was bang dat hul goewerneur diep korrup was. In 'n daad van wanhoop het hulle hulle tot die goewerneur van Virginia, Alexander Spotswood, gewend vir hulp met hul probleem. Die ondergang van Blackbeard en sy bemanning was naby.
Die stryd om alles te beëindig
Goewerneur Spotswood het troepe per see gestuur, onder leiding van luitenant Robert Maynard, om Blackbeard te vang. Op 21 November 1718 het Maynard die gestremde skip in die oop water opgemerk en die bevel gegee vir 'n aanval. Hulle het onder die dek weggekruip om die seerowers na hul skip te lok en hulle die oorhand te gee. Toe Blackbeard en sy bemanning klim, is hulle onmiddellik omring. Die geveg het begin.
Uiteindelik wen Maynard en sy manne, en die legendariese Blackbeard bereik sy einde. Hy het swaai, maar hy is 20 keer gesteek en 5 keer geskiet tydens die geveg (25 treffers) voor sy uiteindelike dood. 'N Uittreksel uit Pirates on the Chesapeake deur Donald Shomette beskryf Blackbeard as synde,
'... ... slaan keer op keer bloed en brullende gebrek terwyl hy staande bly en met groot woede veg. Die een magtige arm swaai soos 'n dodelike windpomp oor sy kap, terwyl die ander een skoot na skoot uit die stut suiers in sy bandolier skiet. "
Maynard en sy bemanning het Blackbeard die oggend van 22 November 1718 verslaan. Hulle het sy kop afgesny en sy liggaam in die see gegooi. Hulle het sy kop op 'n hoë paal by die monding van Hampton River (vandag bekend as Blackbeard's Point) geplaas as 'n manier om iemand wat piraterij oorweeg, te weerhou. Na 'n rukkie het die inwoners Blackbeard se skedel afgehaal en gevorm in 'n drinkbeker wat in die Raleigh Tavern in Williamsburg, Virginia, gebêre word.
Blackbeard is dood in Noord -Carolina, maar sy bemanning, wat baie kort na sy dood oorgegee het, het verhoor in Virginia ingewag en "The Golden Age of Piracy" was verby.
The Public Gaol (uitgespreek tronkstraf)
Na die geveg in Noord -Carolina het 15 of 16 van Blackbeard se bemanningslede oorleef en na Virginia gebring om verhoor af te wag. Hulle is in die beroemde en primêre gevangenis in Williamsburg gehou, bloot The Public Gaol (uitgesproke tronk).
Die gevangenis is in 1704 gebou en was baie klein omdat dit slegs tydelik gevangenes moes huisves, maar dit was nie die geval nie. Vanweë die klein grootte van die gevangenis het dit tot haglike lewensomstandighede gelei (veral in die rewolusionêre oorlog). Die gevangenes, insluitend weggeloopte slawe, moordenaars, afsnyers, seerowers, oproerige Indiërs, politieke en skuldige gevangenes, en selfs kriminele kranksinniges, het net hope strooi gehad om op te slaap. Die tronk ruik en is besmet met knaagdiere, kakkerlakke en luise. Die kos was afskuwelik en 'n siekte bekend as Galliekoors (tifus) was nie ongewoon nie. Daar was geen glas op die vensters nie, dus is gevangenes, vasgeketting in ysterige boeie en boeie, nie beskerm teen die elemente nie. Die swak lewensomstandighede en oorbevolking het veroorsaak dat meer gevangenes weens hongersnood en siektes gesterf het as by die galg.
Die verhoor vir Blackbeard se bemanning het op 19 Maart 1719 in die Capitol -gebou begin. Virginians het almal behalwe twee tot die dood veroordeel Samuel Odell is vrygespreek omdat hy net een dag op Blackbeard se skip was en Israel Hands (Blackbeard se hoofhulp) begenadig is. Hy sterf jare later as 'n hawelose man in die strate van Londen.
Einde Maart 1719 verlaat die oorblywende seerowers die Public Gaol en stap in die strate van Williamsburg. Hulle het bo -op hul eie kiste (destyds gebruik) uit die tronk gery. Hulle het vandag in Nicholsonstraat, waarna Gallowsweg verwys is, afgetrek en langs Capitol Hillweg gehang wat vandag Capital Landing Road genoem word. Hulle liggame is in hokke langs die ingang van die stad gehang om seerowers af te skrik en vertroue in die regering se vermoë om geregtigheid en orde te bewerkstellig. Die dood van Blackbeard en sy bemanning was die einde van "The Golden Age of Piracy".
Dit is nie ongewoon om vreemde geluide te hoor kom van waar Blackbeard se bemanning en baie ander mense gehang is nie. Die hang was destyds skrikwekkend vir die skuldige partye. 'N Kar ry hulle na die galg en hulle moet op hul eie kiste sit.
Hangings was openbare geleenthede, en toe hulle hul bestemming bereik, was daar 'n skare wat op hulle gewag het wat op hulle sou skreeu. Die kar stop net onder die galg, die man/vrou sê hul laaste woorde, en dan beweeg die kar onmiddellik daarna. Om sake te vererger, het mense nie altyd dadelik gesterf nie. Soms het dit 'n rukkie geneem.
Klanke wat gehoor word deur wat die inwoners die Wagon of Death noem, is gehoor in Nicholsonstraat, Hangman's Road, ook bekend as Gallows Road, wat vandag Capital Landing Road is. Mense het 'n perd en wa gehoor, asook 'n gejuig uit 'n skare. Niemand het die wa fisies gesien nie, maar mense sweer dat hulle dit gehoor het en dat dit bestaan.
Daar is ook geluide van die ou Openbare Gaol gehoor (die gebruik van hierdie gebou is in 1910 gestaak en die herstel is in 1936 begin). Die geluide van stemme en stampende swaar skoene kom uit 'n verlate kamer op die tweede verdieping, asook kreun en fluister laatnag. Daar moet ook genoem word dat die tronk langs Nicholsonstraat geleë is, een van die plekke waar die Wagon of Death gehoor is.
Swartbaard was 'n genadelose, wrede, maar ook briljante en vreeslose man. Sy bemanning en sy vyande respekteer en vrees hom. Trouens, die bemanning respekteer hom so baie dat hulle hul lewens vir hom verloor het, daarom is Blackbeard se bemanning en Williamsburg, Virginia, tot aan die einde van die tyd verbind.
Daar is geluide gehoor uit die tronk en waar die bemanning langs Capital Landing Road in Williamsburg gehang is. Wat Blackbeard betref, was daar geen berigte dat hy sy spook in Noord -Carolina gesien of gehoor het nie. Dit is egter waarskynlik 'n goeie ding. Daar word gesê dat hy die verpersoonliking van die bose was toe hy geleef het, en 'n mens wonder hoe dit sou wees om sy spook te ontmoet.
Vanaf die 16de eeu het groot Spaanse skepe, galjoene, na Europa begin vaar, gelaai met kosbare vragte wat seerowers onmoontlik kon weerstaan. Soveel seeroweraanvalle is uitgevoer dat galjoene gedwing is om saam in gewapende vaartuie saam te vaar ter beskerming. Aangesien Spaanse koloniste nuwe dorpe op die Karibiese eilande en die Amerikaanse vasteland opgerig het, het ook hulle onder seeroweraanval gekom.
Alhoewel die verhale van die Goue Eeu van Piraterij nog vars in ons gedagtes is, vol kapteinskapers, skatskepe en hewige vlootgevegte, het die moderne tyd nog steeds 'n gebied in die wêreld waar seerowers die see regeer - Somalië. Na die ineenstorting van hul regering in 1991, hewige burgeroorlog en die geboorte van die ondoeltreffende nuwe regering, het die land Somalië die geboorteplek geword van die nuwe era van seerowery. Somalies-vissermanne en voormalige militia het 'n strategiese punt op die Horing van Afrika begin maak en die seevaarte in die smal seekanaal, The Gulf of Aden, begin aanval. Hierdie aanvalle het 'n groot ekonomiese impak gehad, en internasionale militêre vloote patrolleer daagliks in hierdie waters.
Die eerste georganiseerde seeroweraanval wat deur Somaliese seerowers uitgevoer is, het begin kort na die aanvang van die tweede fase van die Somaliese burgeroorlog in 2005. Hoewel die presiese oorsaak van die aanval nie bekend is nie (sommige beweer dat vissers hul waters teen buitelandse skepe wou beskerm, of dat buitelandse giftige stortingsterreine 'n groot verlies aan seelewe veroorsaak het wat vissers tot geweld gedwing het), namate die tyd aanstap, begin al hoe meer seerowers vaartuie van Suez na Indië aanval, en omgekeerd. Namate die internasionale oorlogskepe meer en meer teenwoordig geword het, het die Somaliese seerowers al hoe meer gevorderde tegnieke begin gebruik (van nou af gebruik hulle vlootmoederskepe waarmee hulle grootskaalse aanvalle op 'n verre teiken op die oop see kan organiseer). Die gebrek aan sterk regering, armoede en misdaad wat altyd bestaan, het 'n situasie veroorsaak waar seerowers by die plaaslike misdaadbase begin werk het, onder die dekmantel om as kuswagte te dien. Suksesvolle seerowers leef baie beter as die res van die land, wat die voortdurende aankoms van nuwe seerowers wat honger is na glorie en rykdom, aanhits. Volgens sommige poele ondersteun meer as 70 persent van die plaaslike Somaliese bevolking hul seerower -vloot as een van die belangrikste beskermers van die land se visgronde.
In 2008 het druk van internasionale handel geboorte gegee aan die georganiseerde militêre verdediging van handelsroetes. Die eerste oorlogskip wat die waters van die Golf van Aden binnegekom het, kom uit Indië, wat binnekort by Russiese magte aangesluit het. Die huidige militêre poging is georganiseer in 'Combined Task Force 150' wat waters rondom Somalië bewaak en nuwe meerjarige verdedigingsplan toepas wat beter beskerming van handelsskepe en voorkomende aanvalle op die pirate -kusvestings insluit. Die onmiddellike effek van die internasionale oorlogskip was duidelik sigbaar - seerowers het gou opgegee op die plaaslike aanvalle naby die Somaliese kus en hulle pogings toegespits op die wyer Indiese Oseaan en die gruwelike ontvoering van die toeris van Kenia vanaf hul strande.
Die hoofdoel van seerowers het gedurende al die jare dieselfde gebly - losprys. Net in 2010 is meer as 1100 gyselaars deur Somaliese seerowers gevange geneem, en teen die herfs van 2011 het hulle nog 300 gevange geneem. Hulle het ook verskillende hoeveelhede losprys ingesamel vir gevange skepe - wat wissel van 500.000 tot 2 miljoen dollar. Al probeer seerowers hul gevangenes lewendig hou in die hoop om losprys te ontvang, is meer as 60 seevaarders in hul tronke dood.
Internasionale regerings probeer nog steeds tot die oplossing van hierdie ernstige probleem kom, en die eerste stap moet wees om 'n stabiele Somaliese regering te skep.
Pirates - GESKIEDENIS
Alhoewel seerowers vandag as swendelaars geromantiseer word, was dit hoofsaaklik diewe en moordenaars
Pirate word dikwels geromantiseer as vindingryke ondernemers aan die rand van die wildernis en waag waagmoedige risiko's terwyl hulle egalitêre gemeenskappe skep op skepe wat 'n gedragskode vereer. Meer akkuraat was seerowers diewe wat van skepe gesteel het, op hele skepe beslag gelê en op plantasies toegeslaan het. Pirates was (en is) snelwegrowers wat op water werk.
In die 1500's was Spanje 'n dominante militêre mag met volle beheer oor alle kolonies in die Westelike Halfrond behalwe Brasilië. Daardie kolonies, en die skepe wat van en na hulle gaan, was die primêre teikens vir seerowers.
Francis Drake het in 1586 beslag gelê op Cartegena en dit geplunder. Sy skepe was moontlik gelaai met 200 slawe toe Drake in 1586 op Roanoke -eiland stop. Byna al die koloniste aanvaar sy aanbod om terug te keer van Roanoke -eiland na Engeland, en Drake het moontlik daardie slawe daar of op 'n nabygeleë plek gelos eiland.
Die vang van 'n skip in die Skatvloot wat silwer en goud na Spanje bring, was 'n seerower se droom, maar skepe wat weswaarts na die kolonies was, was ook 'n aantreklike teiken. Engelse seerowers het die eerste verslaafde Afrikaners in 1619 na Virginia gebring nadat hulle hulle as mensevrag van 'n Portugese skip na Mexiko aangegryp het.
Franse, Nederlandse en Engelse seerowers het op Portugese en Spaanse skepe gevang - en op skepe van enige land wanneer dit gemaklik was. Daarbenewens het seerowers op dorpe en plantasies wat aan die wal verdedig is, toegeslaan.
Ver in die binneland in die Caroline County is Peumansend Creek na wat vernoem is na 'n Franse privaat of seerower. Iets voor 1670 het kaptein Peuman volgens die plaaslike kennis een te veel keer op die Rappahannockrivier toegeslaan. Plaaslike koloniste het sy ontsnapping na die Chesapeakebaai geblokkeer, en hy beland in 'n spruit naby die stad Port Royal. Peuman is daar vermoor, en vandag word die plek waar hy "aan sy einde gekom het" Peumansend Creek genoem. 1
Peumansend Creek herdenk vermoedelik waar 'n privaat/seerower met die naam Peuman vermoor is
Seerskepe was die ekwivalent van moderne wegkommotors van bankrowers. Tog het die Engelse regering soms toestemming gegee dat skepe 'amptelike' seerowers was privaat persone, om Spaanse, Franse en Nederlandse skepe en kolonies aan te val. Die onderbreking van die handel in 'n mededinger verswak sy vermoë om inkomste te genereer en vir troepe en voorrade te betaal, en veroorsaak interne druk van 'n land se sakelites om 'n oorlog te sluit.
Ander nasies het hul eie privaat persone gemagtig om die Engelse aan te val in 'n vorm van swart-maar-amptelike ekonomiese oorlogvoering. In die 1600's en 1700's is sekere skeepskapteins deur verskillende Europese monarge gemagtig deur 'n dokument genaamd a brief van merk om private skepe te gebruik om handelskepe van vyandelike nasies in beslag te neem. Aangesien Spaanse kolonies in Sentraal- en Suid -Amerika in die 1800's onafhanklikheid gesoek het, het groepe wat beweer dat hulle regerings is, markebriewe uitgereik wat dit regverdig om Spaanse handelsvaartuie in die Golf van Mexiko te vang. Die dokumente bied 'n dun fineer van legitimiteit aan seerowers in Louisiana, waaronder Jean en Pierre Lafitte.
Vaartuie wat gevange geneem is, staan ​​bekend as "pryse". Privaat persone kan hulle terugvaart na 'n Amerikaanse hawe, waar 'n regter toesig hou oor 'n veiling van die skip en sy vrag en die inkomste aan kapteins en bemanning sal uitdeel.
Matrose kan deelneem aan 'n veranderende siklus van onwettige seerowery, vermeng met wettige privaatheid (wettige piraterij) en private bedrywighede: 2
In die agtiende en negentiende eeu. die nasionale vloot van selfs die sterkste maritieme state was klein. In plaas daarvan het kusstate - sterk en swak - op private vaartuie staatgemaak vir maritieme ondersteuning. Daardie private vaartuie, bekend as privateers, is belê met die mag om namens 'n staat op te tree deur middel van briewe van merk en vergelding.
In plaas van oseane wat deur die nasionale vloot gepolisieer is, het private vaartuie en hul kapteins hul vaartuie namens state geseil. 'N Vaartuig wat die een dag privaat was, kan die volgende dag 'n handelsmerkbrief dra. Sodra die termyn van die brief verstryk het, kan die vaartuig na sy vorige privaat aktiwiteite terugkeer of die brief hernu.
. Die bestaan ​​van veranderende, grootliks private vlootmagte het op sigself chaos geskep. Boonop het die krag van private vaartuie die deur oopgemaak vir seerowers - wat onder die gesag van geen staat optree nie.
Konings en koninginne het 'uitgekontrakteer' om hul vloot uit te brei deur privaatmagte te magtig, die politieke hoofpyn van die verhoging van belasting te vermy om meer oorlogskepe te bou en spanne te kry om die vaartuie te beman. Tydens die Amerikaanse Revolusie het die Kontinentale Kongres dieselfde gedoen. Die amptelike brief van goedkeuring het beteken dat private persone vyandelike vegters was en beskerm moet word as krygsgevangenes as hulle gevang word eerder as summier tereggestel word as seerowers.
Skeepkapteins en bemanningslede met handelsmerke kan in die koloniale tyd sonder enige amptelike seën op handelskepe beslag lê, skepe wat na en van Virginia vaar, ly aan ongemagtigde seerowery en privaat toestemming deur vyandige nasies. Toe die nasies in vrede was en die handelsmerke skaars was, kon kapteins en bemannings na die nie -amptelike geleenthede oorgaan.
in 1780 het die Kontinentale Kongres handelsmerkbriewe uitgereik waarin privaat persone gemagtig is om Engelse skeepvaart aan te val
Bron: Library of Congress, instruksies aan die kapteins en bevelvoerders van privaat gewapende vaartuie met kommissies of briewe van merk en vergelding
Die "spelreëls" was buigsaam. Die bepaling van wat wettig was, wissel, afhangende van wie die besluite neem. Ervare kapteins en bemannings het heen en weer tussen privaat en seerower oorgeskakel, of eenvoudig ingeskryf vir gewone kommersiële reise, afhangende van die vraag na hul dienste. Voordat John Smith in 1607 na Virginia gekom het, het selfs John Smith op 'n seerowerskip in die Middellandse See gedien. 3
Occasionally, the small guard ship was capable of defeating even well-armed pirates. In 1700, the pirate Lewis Guittar captured a fast merchant vessel, the La Paix (Vrede) in Barbados. After converting it into his pirate flagship, Guittar and La Paix seized other ships to assemble a pirate fleet. That pirate fleet captured multiple vessels off the Virginia coastline.
Swartbaard die seerower
Governor Spotswood did not wait for Blackbeard to hear about the second pardon opportunity. He dispatched Lieutenant Robert Maynard from the Chesapeake Bay to Ocracoke Island, after learning that Blackbeard's ship Avontuur had become stuck on a shoal there.
Maynard took two ships, Jane en Ranger. He found Blackbeard's ship on November 22, 1718 and demanded that he surrender, but the pirates chose to attack him.
Today, marine archeologists have excavated the Queen Anne's Revenge, which sank on the Outer Banks near Beaufort Inlet six months before Lieutenant Robert Maynard defeated Blackbeard and his pirate crew on the Avontuur. It was loaded with weapons. At least 30 cannon have been found so far, along with cutlasses and firearms. Archeologists even found grenades designed to be tossed by hand onto the deck or in the hold of a ship, plus the equivalent of a Molotov cocktail designed to set fire to a ships sails and rigging. 14
A July 1819 piracy trial in Richmond, United States v. Smith, is still relevant in defining the US approach to international law. Die bemanning van die Creola mutinied, seized a faster ship named the Onweerstaanbaar and started capturing ships. Though cargo was stolen and passengers/crews robbed, no one was murdered.
Die Onweerstaanbaar sailed to Baltimore, home of some crew members. Officials there arrested them. Two were tried and executed in Baltimore. Another 17 were tried in Richmond. One was acquitted and 16 were convicted of piracy, but the judges disagreed on whether the crews actions met the definition of "piracy" under the US Congress' 1819 Act to Protect the Commerce of the United States and Punish the Crime of Piracy.
Wanneer die Maersk Alabama was seized in 2009, the captain was held captive in a small lifeboat until Navy sharpshooters killed the pirates with him. The movie Kaptein Phillips, starring Tom Hanks, dramatized that event. Other pirates on the Maersk Alabama were captured and brought to New York for trial.
5. "Pirates series: Dutch raiders prowl Hampton Roads," Daily Press (Newport News), May 27, 2012, http://www.dailypress.com/features/history/dp-nws-pirates-2-20120527,0,428923.story (last checked August 18, 2013) 6. Arthur L. Cooke, "British Newspaper Accounts of Blackbeard's Death," The Virginia Magazine of History and Biography, Volume 61, Number 3 (July 1953), http://www.jstor.org/stable/4245947 Peter T. Leesony, "Pirational Choice: The Economics of Infamous Pirate Practices," Journal of Economic Behavior and Organization, Volume 76, Issue 3 (December 2010), p.10, http://dx.doi.org/10.1016/j.jebo.2010.08.015 "Red is for ruthless: Rare Jolly Roger pirate flag captured in north Africa battle 230 years ago goes on show for first time," Daaglikse pos, December 16, 2011, http://www.dailymail.co.uk/news/article-2074868/Rare-red-Jolly-Roger-pirate-flag-captured-battle-north-Africa-230-years-ago-goes-display-time.html (last checked September 11, 2013)
13. "November 22, 1718 - The Death of Blackbeard," This Month in North Carolina History Archives, November 2003, http://www2.lib.unc.edu/ncc/ref/nchistory/nov2003/nov2003.html (last checked August 18, 2013) Charles Ellms, Die Pirates Eie Boek, 1837 (Project Gutenberg eBook digitized 2004), pp.213-215, http://www.gutenberg.org/ebooks/12216 Mark Donnelly, Daniel Diehl, Pirates of Virginia: Plunder and High Adventure on the Old Dominion Coastline, Stackpole Books, 2012, p.106 "Blackbeard was killed by an unlawful act of a Virginia lieutenant governor before he could get a pardon," The Virginian-Pilot, August 15, 2018, https://pilotonline.com/news/local/history/article_c04b45cc-a08e-11e8-a93f-a33f08d1a13a.html (last checked August 15, 2018)