VRYHEID NÁ HIERDIE VERDRUKKING
"Maar as dit dan so gebeur, het ons ook iets om na uit te sien: ‘n vry vaderland, ‘n land wat deur God uit onverdiende genade aan ons teruggegee gaan word. ‘n Land wat ons daarvandaan met ons oorblywende asem tot die dood sal beskerm en nooit weer in die hande van ons vyande sal laat val nie. Want hierdie keer gaan die prys onvergeetlik groot wees."
Advokaat PJ Pretorius het in 1996 ‘n boekie, Volkshoop, die lig laat sien. Daarin het hy onder andere melding gemaak van Koos van der Westhuizen wie ‘n duidelike maar onrusbarende visioen oor Suid-Afrika in 1964 gehad het. Die gesig sluit aan by Siener se visoene waaroor ons in 'n opvolgartikel berig:
“Aan my is ‘n gesig getoon soos ‘n prent op ‘n silwerdoek, met dié verskil: dit was soos in lewende lywe. ‘n Suid-Afrikaanse regering aan bewind met Afrikaanssprekende leiers het onder druk en deur eise van nie-Blankes, toegewings gemaak waardeur die regering so verstrik geraak het dat daar nie meer geweier kon word wanneer eise gestel is nie. Elke toegewing is so beplan dat die Blankes stadigaan al die veranderings gewoond geraak het en dit aanvaar het.
“Ek het ‘n nie-Blanke agter die Eerste Minister sien staan met ‘n vlymskerp mes, gereed om hom dood te maak as hy sou waag om anders te doen as wat aan hom voorgeskryf word.
“In die Weermag het slegs enkele Blankes aan die roer van sake gebly. Hulle het daar slegs as pionne in die hande van die vyand gebly. Die Blankes is in die hele samelewing deur nie-Blankes oorheers. Blankes is onder toesig van nie-Blankes geplaas om te werk. Hulle is nie toegelaat om met mekaar te praat of in aanraking met mekaar te kom nie, uit vrees dat die Blankes dalk die oorheersing kan beëindig.
“As die toesighouer die minste rede gehad het om ontevrede te voel met sy arbeider, het hy hom summier doodgeskiet. Die Blankes het hierdeur in die grootste smart en ellende denkbaar geleef. Van organiseer om hulleself te red was daar geen sprake nie.
“Na ‘n moeilike tyd het die Blankes teruggekeer tot die Here hulle God. Eers hierna is deur sy Genade kontak met mekaar gemaak deur op geheimsinnige wyse tekens aan mekaar te gee. So het hulle vir slegs tien minute vergader, ‘n tyd wat baie goed benut is.
“Toe die vyand dit ontdek, is dadelik op hulle geskiet. Kort hierna het die Blankes skielik een nag saam in opstand gekom en beheer is weer oorgeneem. Hierdie oorhand het gepaard gegaan met verlies van baie bloed en lewens. In kort gestel: Ons het die beheer oor ons vaderland en onsself verloor sonder ‘n enkele geveg. Ons is onder nie-Blankes geplaas. Daarna het ons weer beheer gekry, maar eers nadat baie bloed gevloei het van die Blanke werker.
“Hiervan moet ek melding maak aangesien dit ‘n uitstaande punt is wat ek opgemerk het: dat ons land nie gered is deur die teorieë of berekeninge van ons geleerdes nie, maar deur die werkende klas Blankes...”
Hier eindig adv Pretorius se aanhaling, sonder enige verder uitbreiding daarop terwyl hy baie aandag aan Siener se visioene skenk. Daar is dus geen uitleg of bespreking oor Van der Westhuizen se visioen nie.
Wat ons egter hierby kan voeg is dat die atmosfeer van 1964 nie kon bydra tot die stemming van so ‘n visioen nie want dit was ‘n tyd van groei en vooruitgang vir Suid-Afrika soos nooit tevore. Met Republiekwording drie jaar tevore op 31 Mei 1961 onder leiding van dr HF Verwoerd was die land oppad na die kruin van sukses en sou niemand sonder goeie rede so ‘n donker prentjie van Suid-Afrika skets nie.
Ons kan dus aanvaar dat Koos vd Westhuizen self ontstel en verstom moes wees by die blote gedagte aan so ‘n toestand. Want het ‘n Blanke Afrikaanse regering dan nie die land deur eise aan die Swartes oorhandig nie? Sonder ‘n enkele geveg?
En is die Swartes nie op die oomblik in beheer van alles nie?
Ook die enkele Blankes wat nou in die Weermag outoriteit kan uitoefen het waar geword.
Dat ons summier doodgeskiet word, in die grootste ellende verkeer en uitwissing in die oë staar het ook presies so gebeur.
Ons kan ook nie organiseer om in opstand te kom nie want die groepe Blankes wat die erns van die toestand besef word nie toegelaat om openlik te vergader en planne te beraam nie. Daarby besit ons nie meer die mag van die media en intelligensiediens nie, dus kan ons mekaar nie in die geheim bereik nie, net soos die visioen verklaar. Die regering se inligtingsdiens het reeds elke Afrikaner-organisasie binnegedring, daarom kan 'n nasionale offensief nie beplan word nie – die Boeremagsaak is 'n sprekende voorbeeld van hoe die militêre intelligensie agter die hele saak gesit het.
En is die Blankes nie besig om terug te keer na God soos Van der Westhuizen gesien gebeur het nie? Dink maar net terug aan die groeiende opkoms elke jaar op 16 Desember by die Voortrekkermonument, in 2008 tussen 10 000 tot 14 000 duisend. In 2009 is hierdie aantal by verre oortref en is daar gepraat van tot 30 000 Blankes. Mense wat daar opsigtelik in opregte ootmoed vergader het vertel mos die prentjie van herlewing, dit ten spyte van die misleidende boodskappe wat daar gelewer word. Dit alles verklap die Afrikanervolk se uiterste behoefte om weer te verootmoedig.
En baie bloed het al gevloei maar as die res van Koos vd Westhuizen se visoen in die kol is, is dit is klaarblyklik nog net die puntjie van die ysberg. Om weer beheer van hierdie mooi land te neem sal nog baie Blanke bloed eis.
Maar as dit dan so gebeur, het ons ook iets om na uit te sien: ‘n vry vaderland, ‘n land wat deur God uit onverdiende genade aan ons teruggegee gaan word. ‘n Land wat ons daarvandaan met ons oorblywende asem tot die dood sal beskerm en nooit weer in die hande van ons vyande sal laat val nie. Want hierdie keer gaan die prys onvergeetlik groot wees.