Elke persoon het 'n gevoel van lewe. Sy soeke word tradisioneel gedefinieer as 'n geestelike en filosofiese probleem, waarvan die essensie die bestaan van elkeen van ons neig om te definieer. As ons meer globaal dink, dan na die lot van die hele mensdom. Dit is belangrik. En as die lewe sy betekenis verloor het, is dit onwaarskynlik dat iets erger alreeds sal gebeur.
Oor die probleem
Dit gebeur gewoonlik tydens depressie. Alhoewel dit meestal die verlies van die betekenis van die lewe is wat hierdie toestand veroorsaak. Gedurende wat jy niks wil hê nie. 'N Persoon is depressief, hy ervaar nie vreugde nie, toon nie belangstelling in enigiets nie, voel voortdurend moeg. Sy toesprake is pessimisties, hy wil nie en kan nie konsentreer nie, soms dink hy aan die dood of selfmoord, slaap altyd of doen dit glad nie. En bowenal, dit is 'n gevoel van nutteloosheid, gepaardgaande met 'n gevoel van vrees, angs en selfs skuld.
Die lewe het sy betekenis verloor ... Hoeveel pyn in hierdie frase. En wat is die rede vir hierdie probleem? Met 'n gebrek aan wat 'n persoon die meeste benodig. Vir sommige is dit 'n werk en 'n geleentheid om 'n duisterende loopbaan te maak. Vir ander - 'n geliefde, 'n gesamentlike tydverdryf, sagte gevoelens en passie. Vir die res - 'n familie met 'n klomp kinders. Vir iemand anders is die betekenis van die lewe enorme rykdom. Vir ander - die geleentheid om te reis en te ontwikkel. Voorbeelde kan 'n oneindige getal wees. Maar dit kom alles neer op een eenvoudige waarheid. Gelukkig. Ja, dit is die betekenis van die lewe - om gelukkig te wees. Of, soos hulle sê, om in 'n toestand van volkome tevredenheid te wees met die voorwaardes van hul bestaan en wese. Dit is die betekenis van die lewe. Hierdie verskynsel word terloops aktief deur okkultisme, teologie, sielkunde en filosofie bestudeer.
Die paradoks, maar baie mense verstaan dat die lewe sy betekenis verloor tydens ... pogings om dit te vind. Sulke gevalle is nie ongewoon nie. En inderdaad, mense wat gedurig dink oor wat die betekenis van die lewe is, is die mees ongelukkige. Hulle probeer aktief hulle begeertes, hul eie karakter en hulself leer. En baie is nie tevrede met die berugte antwoord op die ewige vraag nie, wat verseker dat die betekenis in geluk lê.
En dan probeer 'n mens hom vind in esoteriese, filosofiese en godsdienstige leerstellings, wat natuurlik nie 'n duidelike antwoord op hierdie vraag gee nie. Daarom begin 'n persoon om dit te soek in musiek, letterkunde, liriese poësie en selfs natuurwetenskappe.
En in die oorgrote meerderheid van die gevalle kom teleurstelling na hom toe. Hy het alles wat jy nodig het vir 'n volle lewe: werk, naby mense, vriende, die ander helfte, die salaris is nie sleg nie. Maar dit maak nie meer sin nie. Omdat die persoon verseker was: alles is verval. En stadig, maar hy verloor belangstelling in alles. Begin om hoofpyn te ervaar, sukkel met slapeloosheid, ervaar chroniese moegheid. En so is dit baie moeilik om te lewe. Pogings om af te lei begin. In die beste gevalle is 'n persoon lief vir rekenaarspeletjies. In die ergste - verdrink in alkohol en dwelms. Die mees ernstige gevolg is selfmoord. In die algemeen is die werklike depressie.
As die lewe sy betekenis verloor het, wil jy niks doen nie. Vir die eerste keer is dit 'n keerpunt, dit is toelaatbaar. Maar dan moet jy optree. Óf homself, óf deur iemand nader en onverskillig in te dien. Baie mense draai na sielkundiges. Natuurlik is daar effektiewe wenke. Maar die universele aanbeveling, wat almal ook help, bestaan nie.
So, wat as jy die betekenis van die lewe verloor het? Begin soek vir antwoorde. Om mee te begin is dit belangrik om te bepaal wat aangaan. Na alles, die essensie is nie net in 'n slegte bui, afskeid van 'n geliefde of opgehoopte moegheid nie. Die verlies van die betekenis van die lewe kan nie met enige hartseer vergelyk word nie.
En ons moet onthou dat ons almal deur begeertes gedryf word. En hulle moet tevrede wees. Wat kan erger wees as wat jy nie wil hê nie? As jy nie jou eie geestelike behoeftes bevredig nie, kan jy nie ongeluk vermy nie. En leegheid, wat gevul moet word. Om geleidelik te ontslae te raak van haat van jouself en jou liggaam, jou omgewing en die wêreld as geheel, moet jy onthou wat 'n mens nog altyd wou hê. Kom ons neem byvoorbeeld 'n reis na die sonnige Dominikaanse Republiek, na die sagte see. Deur middel van krag moet jy weer met hierdie begeerte oplig. Begin met die beplanning van 'n reis, versamel dinge, haal 'n hotel op. Daar is 'n gesegde: "eetlus kom met eet." En in hierdie geval ook. 'N Persoon sal geïnspireer word in die proses. En die resultaat sal die bevrediging van sy primêre begeerte wees, wat 'n gevoel van besef, selfversorging en plesier behels.
Almal weet dat dit 'n navorsingsmetode is, waarin die bestudeerde voorwerp in aparte dele verdeel word vir beter begrip. Die analise is nie net van toepassing op wiskunde, programmering en medisyne nie. Maar ook op die onderwerp wat bespreek word. Wat as ek die betekenis van die lewe verloor het? Ontleed die huidige situasie.
Ons moet ons aksies evalueer en foute identifiseer. Niks gebeur net so. En die rede waarom die persoon ook op die rand was, het wortels. Maar die belangrikste - in geen geval kan jy jouself veroordeel nie. Alles het al gebeur. Wat is dan geslaag. En nou moet ons uitvind waarom dit alles gebeur het om nie ons foute in die toekoms te herhaal nie.
Dit is baie belangrik om nie jammer te voel nie. Dit is 'n slegte gevoel, wat weer 'n mens depressief maak. Hy moet die oomblik aanvaar soos dit is. En selfs in die mees vreeslike, wilde situasie, probeer om voordele te vind. Ten minste dat die lewe aangaan. En in die toekoms is daar 'n kans om te slaag.
En selfs as 'n persoon 'n ongelooflike moeilike lewe het, kan 'n storie oor wat trane in die mees vervelige man in die heelal veroorsaak, nie vir jouself lank jammer hoef te voel nie. Ja, alles het in duie gestort. Dis al onder, daar is nêrens anders om te val nie. Daarom is dit nodig om op te staan. Met moeite, deur pyn en angs. Dit kan help om te besef dat die persepsie van alles rondom net 'n kwessie van afstemming is. Ja, dit is makliker om te argumenteer as om alles te ervaar, maar die persoon self sal tot so 'n gevolgtrekking kom as hy uit 'n betreurenswaardige toestand kom.
As 'n persoon die vraag oorskry, "Hoekom moet ek woon?", Is dit tyd om 'n mooi skoon notaboek met 'n pen te kry en dit in 'n dagboek te verander. Dit is 'n baie kragtige tegniek. En jy kan dit nie onderskat nie.
"En wat moet ek daarin skryf?" - slinks, maar met 'n skeptisisme sal 'n depressiewe persoon vra. En die antwoord is eenvoudig - alles. Absoluut enigiets. Gedagtes kan begin met enige frases en uitdrukkings - jy hoef dit nie te struktureer en te organiseer nie, want dit is nie 'n opstel nie. 'N Dagboek is 'n manier om jou emosies uit te gooi. As 'n reël, 'n persoon wat voortdurend vra: "Hoekom woon ek?" Wil nie met iemand in aanraking kom nie. En emosies versamel. Dit is dus beter om dit op papier te besin. Met verloop van tyd word dit 'n gewoonte. En dan sal die persoon opmerk dat daar in die kop sowel as op papier nog nie so 'n verwarring is nie, wat alreeds waargeneem is.
En dan in die dagboek kan jy begin om die resultate van jou werk op jouself te vier. Verhoed iemand om 'n plan vir die toekoms te skets?
Terloops, as jy beter voel, moet jy iets vind om te doen. Geen wonder dat hulle sê dat 'n mens lewe, terwyl hy belangstel om te lewe. Jy moet 'n stokperdjie vind wat nie net plesier sal bring nie, maar ten minste 'n minimum van optimisme en vreugde inspireer. Miskien begin teling parakiete? Dit sal 'n goeie idee wees, want almal weet dat ons kleiner broers onbeperk positief, vreugde en hulp gee, die lewens toetse slaag. Hulle is immers vanselfsprekend lief vir hul meester. En liefde gee ons krag.
Vir wie moet ons lewe?
Mense, wat in die magteloosheid geval het en moeg was om te soek na die redes waarom hulle op die rand was, begin hulself hierdie vraag vra. Vind die oorsaak van buite, so te sê. Party deur die krag begin om te leef vir 'n geliefde, ouers, troeteldier of kinders. Miskien help dit. Maar die sleutelwoord kombinasie hier is "deur krag." Omdat die probleem, iets wat 'n persoon direk en op die mees direkte manier raak, steeds onopgelos bly.
Jy moet vir jouself lewe. Selfsugtig? In geen geval nie. En selfs al ja, in 'n gesonde, produktiewe egoïsme is daar niks verkeerd nie. Jy moet ophou om te dink oor wat vir ander gedoen kan word. En stel jouself uiteindelik in die eerste plek.
Terloops lê dikwels die oorsaak van diepe depressie juis hierin. Die feit dat 'n persoon nog nooit vir homself geleef het nie. Hy het soos gewoonlik gereageer. Ek het gedoen wat ek moes doen. Ek het probeer om die verwagtinge van die ouers of die baas te ontmoet. Het probeer om te voldoen aan algemeen aanvaarde standaarde, sodat "alles soos mense is." Alhoewel ek in die diepte van my hart iets heeltemal anders wou hê. En die besef hiervan kom gewoonlik in 'n tyd wanneer dit op die rand staan. Maar moenie moed verloor nie. Ons moet onthou - daar is genoeg tyd vir alles wat regtig in die tyd wil wees. Dit is so. Omdat begeertes altyd hul tyd ondergeskik stel. En ons hoef nie te wag nie - ons moet hulle dadelik begin implementeer. En dan sal die vrae oor waarom die lewe sy betekenis verloor, na die agtergrond gaan.
Dit is nog 'n effektiewe metode. Hy kan help. Enigeen - of dit 'n man is wat in depressie verdrink of 'n vrou wat alle sin in die lewe verloor het. Die raad van 'n sielkundige is dit: jy moet die verlede ignoreer. Vergeet dit. Om vir ewig uit die geheue te gooi. Die verlede trek dikwels 'n mens af, soos 'n klip aan die bodem van die rivier, aan die voet van 'n verdrinkte man.
Jy moet al die brûe verbrand. Breek kontakte met onaangename mense met wie 'n persoon gedwing is om te kommunikeer. Om my gehaat werk te stop. Onderdruk die baas? So kan jy uiteindelik hom vertel in die oë van alles wat in die stort opgehoop het. Verdeel die wettige "tweede helfte", om 'n lewe te vestig waarmee daar geen kans is nie. Beweeg van 'n verveelde en gehate stad na 'n ander plek. Oor die algemeen praat ons van die begin van 'n baie nuwe lewe. Die een wat almal so lief is om vandag te praat.
En dit is die belangrikste ding: met die verwezenlijking van elke aksie moet 'n persoon deur homself die besef dat hy 'n nuwe persoon word. Nie wat hy was nie. Jy kan dit selfs regmaak met visualisering - verander die voorkoms (haarsny, haarkleur en kontaklense, beeld, bruin, ens.). Al hierdie dinge kan ligtelik deur sommige mense geneem word. Maar weer, dit lyk so van buite af. Nadat u al die bogenoemde gedoen het, sal 'n persoon rondkyk, na homself in die spieël kyk en verstaan - hy is reeds anders. En hy het geen reg om terug te keer na die ou lewe nie.
Wanneer gedagtes soos "Wat doen ek?" En "Wat doen ek met my lewe begin in my kop verskyn," is dit tyd om te breek. Gewenste lang. Om nie heeltemal in depressie te val nie en nie in die regte depressie te val nie, moet ons dadelik 'n vakansie neem, 'n huis by die meer of in die bos huur en daar gaan. 'N Skielike verandering in die situasie en eenheid met die natuur het 'n aansienlike aantal mense gered.
Wat daarna? Dan moet jy self antwoorde gee op die berugte vrae "Wat doen ek?" En "Wat doen ek met my lewe?". Om te besef wat presies ongemak veroorsaak. Hoekom is daar ontevredenheid en wanneer hierdie vrae inderdaad verskyn het. En daarna - vind oplossings vir probleme. Miskien vind 'n nuwe betekenis van die lewe. As 'n reël het mense wat betyds gebreek het en met die begin van die ophoping van onderdrukking gesorteer, nie die rand bereik nie en nie in 'n diepe depressie val nie.
Terloops, die breek doen nie sonder om die nabye toekoms te beplan en doelwitte te stel nie. Hulle, soos die betekenis van die lewe, moet vir elke normale persoon wees wat 'n persoon wil wees. Doelwitte moet nie wêreldwyd wees nie (koop 'n villa in Spanje, verander van "Lada" na "Mercedes", doen beleggingsbesighede, ens.). Hulle moet haalbaar wees. En diegene vir wie ek die oggend wakker wil word. Dit is wenslik dat die doelwitte op lang termyn was. Drie is genoeg. Dit is beter om hulle neer te skryf in die berugte dagboek. Dit kan so lyk: "Doel 1: spaar vir 'n jaar om in Griekeland te rus. Nr 2: Elke oggend, doen 'n 5-minuut lading. No.3: Verhit die Engelse taal tot 'n gespreksvlak. " Doelwitte moet gemotiveer en ingestel word op positiewe lewensveranderinge. Dit is die hoofbeginsel van hul produksie.
Help jou buurman
Dit is nie maklik vir iemand wat op die rand is nie. Maar die depressiewe staat wat hy ervaar, raak ook mense naby aan hom wat begin wonder: hoe om iemand te help wat die betekenis van die lewe verloor het?
Dit is 'n baie moeilike vraag. Daar is geen universele antwoord nie. Alles hang af van individuele sielkundige eienskappe. Wat sal een help, kan nie 'n ander persoon uit depressie uitbring nie.
'N Mens kan met sekerheid sê. Die kans om iemand te help, is in iemand wat hom goed ken. 'N Persoon wat goed vertroud is met die spesifieke eienskappe van sy geliefde, kan raai watter aksies geneem moet word om dit makliker te maak. Die belangrikste ding is om standaarde te vermy, wat gewoonlik niks wys nie, behalwe onverskilligheid, selfs as die persoon regtig wou help. Dit is frases soos "Alles sal goed wees", "Moenie bekommerd wees nie, die lewe sal goed wees", "Vergeet dit net!", Ens. Jy moet hulle vergeet. 'N Persoon het 'n probleem: die betekenis van die lewe is verlore, hoe om te lewe? Oor enige "vergeet dit net!" Kan nie aangaan nie.
So, wat moet ek doen? Om mee te begin - kom net na 'n persoon. 'N Eenvoudige "Hoe gaan dit met jou?" Miskien sal hy hom wil deel. Maar nie sielkundig nie "Wil jy hieroor praat?". Dit is nodig om druk te vermy en alles te doen wat gewoonlik die stemming verhoog. As hy natuurlik nie die welwillendheid bestuur nie. In hierdie geval hoef jy nie aanstoot te neem nie - dit is sleg vir hom, die draaipunt is nog nie geslaag nie (as dit nie lank werk nie, moet jy ongelukkig 'n dokter vir antidepressante sien).
So kan jy rustig sy gunsteling musiek of TV-reeks insluit, sy geliefde kos en drank bring, begin praat oor die interessantste onderwerp vir hom. Klein dingetjies Miskien, maar hulle is ten minste 'n bietjie, so help om 'n persoon die smaak van die lewe te herstel.
Die tegniek van die laaste dag van die lewe
Dit is die laaste ding waaroor ek wil praat. Wanneer 'n persoon depressief is en geen sin in sy bestaan sien nie, sal hy nie ophou dink nie: wat as hierdie dag van die lewe die laaste was? Die gedagte van die goue verdwyning van die hele werklikheid sal almal opwek. Natuurlik, wanneer 'n mens lewendig en goed is, het hy genoeg tyd vir depressie, hartseer en moedeloosheid. Dit klink oordrewe, maar dit is waar. Maar hy moet dink oor die feit dat hy net 24 uur oor is - alles kry 'n ander betekenis, en nie die feit dat daar 'n heroorweging van waardes is nie, noem.
En as daar geen begeerte bestaan om te bestaan nie, is dit die moeite werd om hierdie tegniek te gebruik. Leef die huidige dag as die laaste. Miskien, daarna sal die begeerte om te bestaan, weer opvlam.
Om die betekenis van die lewe te verloor, is die ergste wat kan gebeur. En dit sal beter wees as niemand daardeur geslaag het nie. Maar in elk geval is die belangrikste ding om te hoop vir die beste in die dieptes van ons harte. En optree. Na alles, soos die groot Amerikaanse skrywer Jack London gesê het: "'n Man word een lewe gegee, so hoekom lewe dit nie behoorlik nie?"