PressReader - Beeld: 2017-08-02 - Ak­teurs ge­plaas ‘in skil­de­ry wat be­weeg’
Ak­teurs ge­plaas ‘in skil­de­ry wat be­weeg’
Stuk kyk na gen­der­po­li­tiek bin­ne ver­hou­dings
Sue Pam­Grant, ak­tri­se, dra­ma­turg en vi­su­e­le kuns­te­naar, en haar man, DJ Grant, sit met hul ver­wer­king van hul to­neel­stuk Cha­sing C­hairs hul skep­pen­de ver­bin­te­nis van so­wat 30 jaar voort. Sy ge­sels met AJ Op­per­man.
Soos jy en jou man is die twee ka­rak­ters ook skep­pen­de, kuns­sin­ni­ge le­wens­maats. Ver­tel van jou en DJ se sa­me­wer­king.
Dit is die e­nig­ste ma­nier van werk wat ek en hy ken. Dit is hoe ons funk­si­o­neer. Dit raak vu­rig, le­wen­dig en vro­lik, vol ar­gu­men­te, maar dit loop ook oor van gees­drif en die uit­ruil van i­dees.
Dit is ’n bui­ten­ge­wo­ne ver­hou­ding. Ons vul me­kaar aan en ons is baie ge­fo­kus. Ons stel ons werks­ruim­te op in ons slaap­ka­mer vir ’n lang­na­week en ons wérk. Ons werks­wy­se is ook in­tu­ï­tief.
Cha­sing C­hairs is ’n ver­wer­king van die stuk wat in 2003 ge­skryf is. Die teks raak aan kwes­sies soos fi­lo­so­fie en funk­sies.
En om­dat die twee ka­rak­ters ’n paar­tjie soort­ge­lyk aan ons is, ook twee skep­pen­des on­der een dak, is hier­die ’n be­sin­ning oor ons eie loop­ba­ne en sa­me­wer­king.
Jy is be­kend daar­voor dat jy dik­wels uit­voe­ren­de en vi­su­e­le kuns in een pro­duk(­sie) kom­bi­neer. Jou vi­su­e­le kuns­uit­stal­lings het dik­wels ’n uit­voe­ren­de e­le­ment, by­voor­beeld ’n rol­prent (wat jy ge­skep het) wat ge­lyk­ty­dig ver­toon word. Van jou vo­ri­ge to­neel­stuk­ke se stel word ook deur jou skil­de­rye aan­ge­vul. Is Cha­sing C­hairs ’n voort­set­ting daar­van?
Dit is ’n om­ke­ring van die werk wat ek in my kuns­a­tel­jee ver­rig. My to­neel­stuk­ke vind dik­wels in ’n baie oop ruim­te plaas. Ek het die ont­werp van die stel en die uit­rus­tings be­har­tig. Ek breek dik­wels die re­ëls van teater met my werk.
Ek maak die ruim­te oop en dit word ’n doek. In die ge­val van ’n to­neel­stuk is dit ’n doek wat be­weeg. En die ak­teurs vorm deel van daar­die doek. Hul­le is bin­ne die skil­de­ry en die skil­de­ry be­weeg. Vir my is dit nie net ’n ver­hoog nie. Daar is nie gren­se nie.
Skryf jy met spe­si­fie­ke ak­teurs in ge­dag­te?
Ek het ge­weet Chi M­hen­de gaan die vrou­li­ke ka­rak­ter ver­tolk. In hier­die ge­val was dit na­tuur­lik ’n ver­wer­king van ’n reeds be­staan­de teks waar­in ek des­tyds die vrou­li­ke rol ver­tolk het.
Dit help my wel wan­neer ek reeds ’n stem het [van die per­soon wat die ka­rak­ter gaan speel]. As ek ’n re­ël kan hoor of sien, kan ek vo­ren­toe be­weeg. In­dien nie, moet ek her­skryf daar­aan.
Ek wou hier­die keer ook hê dat die ka­rak­ters ’n ge­meng­de paar­tjie is.
So in daar­die op­sig was die rol­ver­de­ling baie spe­si­fiek. Daar word eg­ter nooit in die stuk daar­van mel­ding ge­maak dat dit ’n ge­meng­de hu­we­lik is nie. Ek wou ook hier­die keer die gen­der­po­li­tiek bin­ne ’n ver­hou­ding on­der­soek.
T­heo [Lan­dey] en Chi is al­bei baie eer­bie­dig teen­oor die teks en daar­voor loof ek hul­le. Dis baie mee­sleu­rend om na hul­le op die ver­hoog te kyk.
Fo­to: SUE PAM­GRANT
Chi M­hen­de in Cha­sing C­hairs.
Cha­sing C­hairs is tot Son­dag in die Bar­ney Si­mon­te­a­ter in die Mark­te­a­ter op die plan­ke. Ver­to­nings is tot Sa­ter­dag om 20:15 en Son­dae om 15:15. Kaar­tjies kos R70 tot R150. Be­spreek by Web­tic­kets.