Die Mystieke Smoo-grot van Skotland: 'n Reisgids - Reisverhale - 2020
Ek wens ek kan oral wees, maar totdat hulle perfek kloning tegnologie is, is daar net een van my wat hierdie groot wêreld besoek. Ek beplan nou om gereelde gasskrywers op die webwerf te hê om plekke wat ek nog nie was nie, uit te lig ... plekke wat ons saam kan droom om eendag te besoek. Hierdie maand praat my vriend, Alex Berger, oor Noord-Skotland en deel die verhaal van Smoo Cave. Dit is pragtig geskryf. Geniet dit!
Op die gesitste kalksteenkliffe aan die mond van die Geodha Smoo-inlaat het ek die teen van my looplaar oor die sagte, gedempte pers heide bloeisels geborsel. Ek het 'n paar minute vroeër in die slaperige Skotse dorp Durness aangekom en die 10-minute loop langs die rand van die inlaat gemaak, met die hoop om een ​​van Skotland se mistieke sonsondergange te vang. Die geluid van gekraakte golwe wat hul voortdurende oorlog teen die kuslyn voer, het in my ore geholp toe ek die skoon reuk van heide, soutbespuiting en seewier my longe laat vul.
My aankoms in Durness was die hoogtepunt van 'n lang dag se rit op die noordwestelike kus van Skotland. Die slaperige klein dorpie van 400 staan ​​langs een van Skotland se mees unieke natuurwonders. Geleë aan die einde van Geodha Smoo, 'n middellangse inham wat deur die oseaan, wind en 'n klein stroompie gesny word, lyk Smoo Cave soos 'n draak se oop maw wat in die kant van die omliggende klipkrans gesig is.
Wat die grot uniek maak in die Verenigde Koninkryk is sy geografiese eienskappe. Die uitgestrekte buitenste kamer is deur die eeue aan die see gesny, terwyl 'n reeks binnekantse hutte en tonnels uitgekap is deur die twee varswaterstrome wat hul weg deur die grot dring. Die eerste van hierdie twee strome beluister deur 'n onderwater poel geleë aan die einde van die diepste toeganklike deel van die grot. Die tweede kom uit die waters van die Allt Smoo, 'n stroom (of woedende stroom, afhangende van die reën) wat oor die Skotse platteland waai voordat hy skielik 80 voet deur 'n gat in die klipplafon en tot in Smoo Cave se tweede grootste grot slaan.
Daar kom die waters saam met diegene wat van onder die berge af weggedring het om in 'n diep swembad te verbind. Slegs gedeeltelik verlig deur klein muurlampe en die dowwe lig wat deur die gat in die dak vloei, is die donker waters grotendeels, behalwe vir die periodieke werveling van 'n visvin, die sagte mis van die waterval en die sagte rimpeling van 'n opblaasbare vlot omdat dit besoekers dieper in die hart van die grot vervoer.
Op my vorige besoek aan Smoo het die reëns die klein Allt Smoo in 'n woedende rivier laat draai. Dit maak dit onmoontlik om meer te spandeer as die kortste oomblikke op die houtplatform wat aan die einde van die klein tonnel wat die grot se groot mond verbind en die oorstroomde dieptes van die tweede kamer. Hierdie keer, toe ek stadig onder die mosbedekkende plafon van die grootkamer geloop het, het ek gehoop ek het die kans om die grot se dieptes te verken.
Met die meeste van die toeriste wat vir aandete gelos het, het ek myself alleen in die middel van die hoofkamer bevind. Met 'n dak in die plafon wat deur die Allt Smoo gekerf is voordat dit 'n maklike roete in die kamer gevind het, het die grot plafon boë met meer as 40 voet speling. Die agterkant van die grot is bedek met groen mos en klein plante, terwyl 'n perfek verligte wêreldwye spruit gloei asof 'n smaragse poort na 'n ander wêreld oopgemaak het.
Vir diegene wat bekend is met die epiese van Beowulf, is dit maklik om die vroeë-Noorse ontdekkingsreisigers te voorspel, wat argeoloë sê dat hulle een keer kamp in die grot gemaak het, rond 'n kampvuur gesit het wat stories van seehekse en grottrolletjies vertel. Vir ander wat dalk van soortgelyke seegrotte gedroom het, is dit maklik om met gedagtes te vlieg met fantasie en drome reguit vanuit die Arthuriese legende. Dit lyk waarskynlik, aangesien die argeologiese rekord vir die grot tekens toon van bewoning wat meer as 4000 jaar na die Neolitiese Era strek, dat die grot inspirerende reisigers was, selfs terwyl die farao's die ou piramides in antieke Egipte grootgemaak het.
Ek het die oomblik gerus en in die tweede kamer stilgehou vir verskeie foto's voordat ek teruggekeer het na die koshuis. As die weer saamwerk, het die volgende oggend beloofde avontuur en die geleentheid om in Smoo se diepste dieptes te duik.
Verken die grot
Tot my plesier het die oggend met net die ligste Skotse storte gekom. Ek het vinnig tot by die hoofingang in die hoofkavel afgekom, 'n paar pond vir die toer betaal, en was vir 'n hardhat toegerus. Ek het by die ander aangesluit, en ons is opdrag gegee om in die tweede kamer in te gaan waar 'n opblaasbare riviervlot net onder die houtkykplatform was. Na 'n kort wagtyd het ons gids aangekom en ons versigtig ingedraai in 'n vertikale leer en in die boot. Hy was 'n knapperige ou Skotman wat natuurlik 'n diep verhouding met die grot gehad het en al jare toere gehad het. Nadat ons 'n paar geblafde bevele gehoorsaam het, het ons ons koppe gesit en onsself teen die onderkant van die vlot gedruk terwyl hy ons van die laerhangende hawe en langs die rand van die tweede grot uitgetrek het.
Binnekort het ons onsself by die buitenste kante van die val aangetref toe hy verduidelik hoe die waterval gekom het en die geskiedenis van die grot. Ná 'n kort pouse het hy 'n paar stukkies gekrummelde brood oor die rand van die boot gegooi. Sodra dit water getref het, het ons oë verruim as 'n klein weermag van onsigbare vis die brood geskeur en daarna teruggekeer na die dieptes van die swart waters.
Met 'n gretige chuckle, 'n stoot en 'n bevel om ons koppe te bedink, het ons gids twee toue gebruik om ons oor die kamer te trek en onder 'n lae hangende boog met net genoeg speling vir die boot. 'N Helm het liggies op die rotse gesteek terwyl ons die boot onder die boog en in 'n klein kamer gelei het. Daar het ons gids uitgepluk en ons versigtig op houtplankte gelei, in die middel van 'n klein stroom.
Diep in Smoo Cave
Die tonnel wat voor ons uitgestrek het, was omtrent die hoogte van 'n lang man. Die mure lyk elkeen soos 'n versteekte seebodem, wat hul ou verlede weerspieël.
Wees versigtig om ons voet te gee, ons het ons gids langs die verhoogde planke dieper in die grot gevolg. Die reis was nie lank nie, maar het gedien om by te voeg tot die gevoel van vreemde wêreld. Elke stap het ons verder gevat wat gevoel het as 'n mengsel van 'n ondergrondse rivier en die soort ou myn wat ons voorouers 100 generasies gelede uitgekap het.
Die tonnel gaan skielik dood. Die mure van die grot flair effens en dan konvergeer, bedek aan die een kant deur 'n dik laag wye stalaktiete wat gedeeltelik uit die muur uitsteek. Onder hulle vloei die stroom oor die gevalle rotse wat op sy beurt plek gee vir fyn sand en 'n klein swembad wat onder die stalaktiet-bedekte muur gly.
Met die ligte twis van teleurstelling in sy stem het ons gids verduidelik dat pogings om die tonnel verder te verken deur die gebruik van duikuitrusting met leë hande opgedaag het. Aanwysings het voorgestel dat die kamer waarskynlik verder in die kranse sou voortgaan, maar silt en struikelblokke in die onderwater van die tonnel het dit onmoontlik gemaak om te verken. Dit was duidelik dat hy die hart van 'n ontdekkingsreisiger gehad het en die dag gejaag het toe sommige verskuiwing of verandering dit moontlik gemaak het om daardie dieptes te vind en te delf.
Hy het ons bedagsame reverie gebreek en sy teorie uitgespreek dat die grotstelsel op een punt die moontlikheid het om die bykomende kamers verder in die kranskant oop te maak. As bewyse het hy gebuk gegaan by klein stukkies soet houtskool wat bymekaargekom het, in die sand by die poel se lip gevang. Bits houtskool, soos dié wat ons gesien het, is getoets en was ongeveer 4000 jaar oud. Nog interessanter, hulle het aanduidings aangedui dat hulle waarskynlik uit mensgemaakte kookbrande ontstaan ​​het.
Sy passie om die kwessie van waar die houtskool vandaan kom en wat dit diep in die grot verlaat het, het ons verbeelding aangepak, want ons het stadig teruggekeer na die boot. Elk van ons het ons voete effens gesleep, gretig om die ervaring uit te trek. Maar so gou as wat dit alles begin het, het ons ons in die boot teruggekry, ons gesigte gedruk teen die dik rubber van die vlerk se kante terwyl ons onder die klein boog druk en weer in die grot met die waterval opgekom het.
Smoo Cave is nie die grootsste grot wat jy ooit sal verken nie. Dit is ook nie die mooiste nie. Tog is daar iets spesiaals daaroor wat die verbeelding vertraag. Van my kant sien ek uit na die geleentheid om terug te keer en die hoop te hê dat ons die grot se raaisel op die dag sal los en meer sal leer oor wat daar agter sy oorstroomde gang is.
Logistiek: Durness word die beste bereik per motor of motorfiets. Dit kan egter deur middel van 'n bus of 'n bus / treinkombinasie deur middel van Lairg bereik word. Benewens Smoo Cave is Durness ook 'n gewilde basis vir die ondersoek van die Kaapse Wrath. Daar is verskeie koshuise en talle hotelle en B & Bs in die omgewing; Die maklikste om Smoo Cave te besigtig, is die Durness Jeugherberg. Smoo Cave is gratis om te besoek, maar die boot toer kos ongeveer 5 GBP en duur gewoonlik 20-30 minute. Die grot is toeganklik die hele jaar.
Alex Berger is die skrywer van VirtualWayfarer.com en 'n Amerikaanse wat tans in Kopenhagen, Denemarke woon. 'N Ywerige reisiger, sy passies sluit in reisfotografie en akademiese navorsing oor die ontwikkelende roltegnologie speel in die vorming van backpacker-kultuur.
Bespreek jou reis na Durness: Logistieke wenke en truuks
Vind 'n goedkoop vlug na Durness met Skyscanner of Momondo. Hulle is my twee gunsteling soekenjins. Begin met Momondo.
U kan u koshuis in Durness met Hostelworld bespreek. As jy elders wil bly, gebruik Booking.com aangesien hulle die goedkoopste tariewe konsekwent terugbesorg. (Hier is die bewys.)
Wil jy meer inligting oor Skotland?
Besoek gerus ons sterk bestemmingsgids in Skotland vir nog meer beplanningstips!
Kyk die video: Defensie Jaaroverzicht 2017 (Mei 2020).
Copyright 2020 \ none \ Die Mystieke Smoo-grot van Skotland