Doop versinnebeeld die aflegging van die ou mens en die opstaan van ’n nuwe skepsel met ’n nuwe natuur in Christus.
Die begrip van die doop moet mens verstaan binne die Joodse konteks en veral omdat die Jode anders as die Grieke baie staat gemaak het op seremonie en simboliese handelinge om ’n spesifieke boodskap oor te dra van die een generasie na die volgende. Die Grieke het ’n meer analitiese en literêre stelsel gehad en selfs in hulle geboue inligting oorgedra. Maar die Jode is anders, hulle het staat gemaak op simboliese en rituele handeling binne die gesins- en volksverband, wat noukeurig nagevolg moes word.
Wat die doop betref word daar alreeds in die OT verwys na sekere reinigings wette wat doop versinnebeeld. Die woord “was” in die konteks is “Rahas” wat bad, was afwas beteken. – En Moses het Aäron en sy seuns laat nader kom en hulle met water gewas. (Lev 8:6) Maar as sy van haar vloeiing rein geword het, moet sy sewe dae tel, en daarna sal sy rein wees. (Lev 15:28) Hy moet ’n heilige linnerok aantrek en ’n linnebroek moet oor sy vlees wees en met ’n linnegordel moet hy hom gord en ’n linnetulband moet op sy hoof wees. Dit is heilige klere; en hy moet sy liggaam in die water bad en dit aantrek. (Lev 16:4) Om meer te verstaan presies hoe gebad of gewas is, moet na die Joodse interne geskiedenis gekyk word. Die Talmut, wat die Jode se grootste bron is van geskrifte geskryf deur Rabbi’s en Geestelikes oor die eeue heen gee ons baie meer lig oor presies hoe hierdie reiniging plaasgevind het.
Die enigste verwysing in hierdie geskrifte oor reiniging en afwassing rituele is die Mikvah. Oor generasies het die Mikvah verskillende vorme aangeneem, en het uit die aard van die saak eers in riviere plaasgevind, later is daar in stede spesiale baddens opgerig. Vandag nog is die gebruik van die Mikvah ’n belangrike deel van die Jood se spiritualiteit. Die enigste skrifbewys van so ’n mikvah is: Hy het ook die gegote waterbak gemaak, heeltemal rond, vyf meter in deursnee, twee en ’n half meter hoog, en met ’n omtrek van vyftien meter. (1 Kings 7:23)
Volgens die Jode sien hulle water in die volgende lig: Kan nie sonder dit lewe nie, en kan nie in dit lewe nie. Wanneer jy onder die water is, verkeer jy in ’n staat van nie-realiteit; Jy is niks, jou belangrikheid en prestasies gaan jou nie nou kan help nie, jy kan nie onder water asem haal nie. Jy verloor jou ego. Jy word gereduseer tot ’n afhanklike en eenvoudige mens.
Wanneer jy uit die water opkom is jy ’n nuwe mens. Die mikvah dui op die terugkeer na jou innerlike reinheid en onskuld van die self. ’n Bevrydende restourasie van jou spirituele toestand en posisie, ’n soort weergeboorte. In terme van die vrouens wat na menstruasie die mikvah gebruik is dit ook belangrik om die saad te reinig en hulleself te reinig vir seksuele intimiteit. Sodoende word die huweliksbande verdiep en versterk nadat hulle hulleself vir 12 dae van mekaar seksueel onthou het om weer bymekaar te kom. (1 Cor 7:5)
Die water moet vanuit ’n natuurlike bron wees, soos ’n fontein, reën, of ys wat gesmelt het. “Lewende Water” Moet te minste dubbel die hoeveelheid massa wees van wat gemiddeld die swaarste persoon sal weeg, om sodoende die vlees uit te kanselleer. Die Mikvah is nie ’n bad nie. Jy reinig jouself voor jy in die Mikvah ingaan. Alle juwele word afgehaal. Naels word kort geknip, hare gewas en liggaam word behoorlik gewas en gereinig. Dan word daar in die Mikvah afgeklim, en die persoon gaan drie keer onder die water in, die hele liggaam en hare, alles moet ondergaan. “Ek sal hoor en ek sal doen” en “Wat is ek?” word geprewel tydens die doop. Geen persoon of klere mag aan die persoon raak nie, sodat daar geen kontak met dit wat onrein is nie. Die handeling word dus sonder klere gedoen. ’n Persoon buig letterlik sy of haar knie en hurk onder die water om dan regop te kom in ’n staan posisie na die doop. ’n Rabbi of spirituele gids sal byderhand wees om seën en reinigingsgebede te bid tydens die onderdompelingsproses en tree op as getuie. Die persoon wat deur die Mikvah gegaan het word as ’n nuwe persoon gesien, nuwe mens, ’n kind van die 1ste dag.
Daar was verskeie baddens in die tempel, vir die priester asook die mense, naby die poorte en ingange. Want die gebruik van die mikvah was en is nog steeds algemeen. Elke toegewyde Jood maak vandag nog gebruik van die Mikveh om hulle toewyding aan God en hulle tradisies te versinnebeeld.
Ons weet dat die kern van die evangelie handel oor die aflê van die ou mens, en die opneem in die geloof van jou nuwe Christus natuur. TOE sê Jesus vir sy dissipels: As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en sy kruis opneem en My volg. (Mat 16:24-25; Gal 2:20; Phil 3:18) Dit is weliswaar waaroor die hele evangelie gaan dat ons deur Sy dood, nuwe skepsels geword het. (2 Cor 5:17) Dit is ook duidelik dat die doop in die naam van Jesus, verskil het van Johannes se doop wat oor sondeafwassing (Bekering) gehandel het. Want waarom moes die dissipels wat Paulus in Efese gekry het hulle laat oordoop in die doop van Christus. (Acts 19:2-5) In Romeine 6 verduidelik Paulus die doop baie duidelik; Of weet julle nie dat ons almal wat in Christus Jesus gedoop is, in sy dood gedoop is nie? Ons is dus saam met Hom begrawe deur die doop in die dood, sodat net soos Christus uit die dode opgewek is deur die heerlikheid van die Vader, ons ook so in ’n nuwe lewe kan wandel. Want as ons met Hom saamgegroei het deur die gelykvormigheid aan sy dood, sal ons dit tog ook wees deur dié aan sy opstanding; (Rom 6:3-5) Dit is ook duidelik dat Johannes nie mense se sonde permanent kon afwas nie, want hy het nie deur sy lewe vir ons die prys betaal nie. Daarom sien ons later dat diegene wat met die doop van Johannes gedoop is, weer gedoop moes word in die naam van Jesus.
(Acts 16:13-15) En op die sabbatdag het ons uitgegaan buitekant die stad langs ’n rivier waar die gebruiklike bidplek was, en ons het gaan sit en met die vroue gespreek wat daar bymekaargekom het. En ’n vrou met die naam van Lídia, ’n purperverkoopster van die stad Thiatíre, ’n godsdienstige vrou, het geluister; die Here het haar hart geopen om ag te gee op wat deur Paulus gesê is. En toe sy en haar huisgesin gedoop is, het sy by ons aangedring en gesê: As u oordeel dat ek in die Here glo, kom dan in my huis en bly daar. En sy het ons gedwing.
Paulus het nie al sy dissipels gedoop nie, inteendeel. (1 Cor 1:13-17) Sodat die mense nie een of ander magiese krag in die doop sou sien in die persoon wie hulle gedoop het nie. As ons kyk na die natuurlike orde soos in die vorige skrifte in die begin van die hoofstuk, dan is die mense gedoop deur die persoon wat hulle na die waarheid gelei het. Maar die persoon wie die doop toepas is nie so belangrik as in wié se Naam jy gedoop is nie.
Die doop van gelowiges het so ’n ryke betekenis en waarde vir die gelowige en dui op God se oneindige liefde en genade vir ons.
Soos wat bloedhonde hulle spoor verloor as die dier of mens wat hulle agtervolg deur water gaan, so het jy in Christus ’n nuwe mens geword en versinnebeeld die doop jou vrymaking van die mag van sonde sowel as die gevolg van sonde.
Die doop is wonderlike oproep tot vriende en familie wat die doop bywoon, om ook hulle lewens volkome aan God te wy, die ou mens oor te gee, en in die geloof ’n nuwe mens op te staan in Christus.Dis ’n wonderlike uiterlike teken en profetiese handeling wat getuig van die interne krag en heerlikheid van saligheid.
Die doop vorm ’n skeidslyn vir jou en jou vriende en familie tussen jou ou selfgerigte lewe en jou lewe wat nou aan God toegewy is.
Die woord sê dat nadat sommige gedoop is het hulle die gawe van die Heilige Gees ontvang, alhoewel dit nie altyd die reël is nie en sommige mense vervul is met die Heilige Gees voordat hulle gedoop is. Is dit die volgende aspek van die reddingsproses waarvoor die gelowige die Here kan vertrou, en omdat jy gehoorsaam was aan die Here deur jou te laat doop, het jy soveel meer vrymoedigheid om hom te vertrou vir die volle gawe en seën van die Heilige Gees.Ons praat in die volgende afdeling oor hierdie aspek.
Die nagmaal spreek van sy lewe wat afgelê is vir ons sonde. Doop spreek van ons lewe wat afgelê is in Christus.