Verskoon my, asseblief! – Hervormend
Verskoon my, asseblief!
Kom die koninkryk aan, klim mense in hulle hordes van die karretjie af.
Dit maak inbreuk. Dit val lastig. Dit mors tyd. Dit gee aanstoot. Dit wil ons in n blik druk om met mense waaraan ons walg, hand om die blaas te moet staan. Mense wat nie verdien om in die kerk te sit nie, om nie eens te praat van om die nagmaalstafel nie. . .
“Verskoon my. Asseblief!” Ons het regtig goeie verskonings. Beproefdes.
Net jammer dat jy jou plek aan die tafel kan kwytraak. En jy het n plek vlak langs God!
Dis net dat ek en al daai ander prioriteite hier en nou net soveel belangriker is.
Maar ai, die mense wat hulle aanmatig om te kom aansit, darem. . .
Ons bly liewer vanself weg want ons weet ons is dit nie werd nie. (Dis, terloops, die beste verskoning van hulle almal! Dit demonstreer dat jy genade en vryspraak glad nie verstaan nie. Nou wat glo jy dan?)
Lukas 14 : 15 tot 24
28 Mei 2017, NHKA Kampersrus
Skyfie: Verskoon my asseblief
Ons het toegang verkry tot die troonkamer van God. Daar het ons beleef hoe Jesus tot ons redding kom. Hy het gedoen wat ons moes doen maar nie kon nie. Ons huil nie meer oor die skande van ons mislukking nie, ons jubel oor Jesus se oorwinning. Nou, in ons toetredelied dink ons terug aan die pad wat ons geloop het tot hiertoe. Nes Israel s’n was dit ŉ pad deur slawerny. En nes met Israel was God ons genadig: Hy voed sy honger volk met hemelkos; Hy breek vir ons klippe oop waaruit water loop. Hy het ons van hongersnood en dood gered.
Skyfie: Sang. Sit. Psalm 105
Toetredelied (Sit, en staan daarna op vir die Votum)
Psalm 105 strofes 1, 2 en 10
Skyfie: Votum. Staan. Kom eet saam!
Wag in stilte op die Here God! Die dag van die Here is naby!
Hy het ‘n maaltyd voorberei, en dié wat Hy genooi het, gewy.
Na aanleiding van Lukas 14 : 13 tot 15.
Armes, kreupeles, verlamdes en blindes. Julle is genooi na God se feesmaal.
Jy het niks om Hom mee te vergoed nie. God is net goed vir jou.
Gelukkig is die mens wat in die koninkryk van God aan die maaltyd kan deelneem.
Skyfie: Sang. Staan. Gesang 209
Kom ons sing met ons hele hart ŉ lofsang aan die Here
Gesang 209 x 2
Skyfie: Sonde verongeluk al’s. Sit.
Die Wil van God (Sit}
Toe ons in die troonkamer van God moes opstaan, uit God se regterhand die boekrol moes vat en doen wat daarin staan, kom die skepping tot stilstand. Ons het gefaal. Ons sonde beduiwel die wêreld.
Openbaring 5 vertel
In die regterhand van Hom wat op die troon sit, het ek ‘n boekrol gesien wat aan die voor- en aan die agterkant vol geskrywe was en wat met sewe seëls goed verseël was.
Toe het ek ‘n sterk engel gesien wat met ‘n harde stem uitroep: “Wie is waardig om die boek oop te maak deur die seëls daarvan te breek?”
Maar niemand in die hemel of op die aarde of onder die aarde was in staat om die boek oop te maak en daarin te kyk nie.
Ek het baie gehuil omdat daar niemand gekry is wat waardig was om die boek oop te maak en daarin te kyk nie.
Skyfie: Skuldbelydenis. Sang. Staan. Psalm 31
Ons staan skuldig teenoor God en medemens. Laat ons ons skuld bely met
Psalm 31 strofes 1, 5 en 7
Skyfie: Moenie huil nie. Kyk die Leeu! Staan.
Openbaring 5 bring ook genade.
Kom ons bely ons geloof in die Leeu uit die stam van Juda, die Afstammeling van Dawid, Jesus Christus, ons Here en God die Seun.
Skyfie: Sang. Staan. Psalm 43. TT Cloete strofe 2. Lina Spies strofe 2.
Noudat ons ons geloof bely het, laat ons die Here vra dat Hy ons in sy teenwoordigheid sal toelaat. Kom ons sing
Psalm 43 strofe 2 (TT Cloete), en Psalm 43 strofe 2 (Lina Spies).
Skyfies: Lukas 14 : 13 tot 24
Lukas 14 verse 13 tot 24.
Bladsy 107 van die 1983 Afrikaanse Vertaling van die Bybel.
Soos Lukas die storie vertel, gebeur dit in ŉ gesiene Fariseër se huis. Dis die sabbat. Jesus is daarheen uitgenooi vir ete.
Jesus praat met die gaste by die ete oor hoe ŉ mens jou plek by so ŉ geleentheid moet ken. Hy sluit af deur aan alle gashere te sê:
“As jy ŉ feesmaal gee, nooi dan armes, kreupeles, verlamdes en blindes.
Jy kan jou gelukkig ag dat hulle niks het om jou mee te vergoed nie, want God sal jou vergoed by die opstanding van die wat reg gedoen het.”
Toe sê Jesus vir hom: “Daar was ‘n man wat ‘n groot maaltyd gegee en baie mense uitgenooi het.
Maar hulle begin almal, die een na die ander, verskoning maak. Die eerste sê vir hom: ‘Ek het ‘n stuk grond gekoop en dit is noodsaaklik dat ek uitgaan om daarna te kyk. Ek vra u, verskoon my asseblief.’
‘n Ander een sê: ‘Ek het vyf paar osse gekoop en gaan hulle probeer. Ek vra u verskoon my asseblief.’
Nog ‘n ander een sê: ‘Ek is pas getroud, daarom kan ek nie kom nie.’
“Gelukkig is sy wat glo dat in vervulling sal gaan wat die Here vir haar gesê het!”
Skyfie: Gebed. Sang. Staan. Gesang 300
Ons sing vandag ŉ gebed. Ons vra dat Jesus ons gasheer sal wees. Ons bid vir geloof. Ons bid dat Jesus ons voed. Ons bid dat Jesus ons om sy tafel met Hom en met mekaar een sal maak.
Gesang 300 strofes 1,2,3 en 4
Skyfie: Kom eet by My!
Dis tradisie, by ons Afrikaanses nes destyds by die Jode: As mens iets te vier het, eet jy. So gebeur dit dat die Jode, en die kerk ook, glo dat aan die einde van die tyd, wanneer ons in die hemel kom, ons saam met God aan tafel gaan sit en eet.
Die Nagmaal is nou al so ŉ ete saam met God. Dis ŉ eerste proetjie van die groot feesmaal wat kom: ŉ voorgereg.
Die geloofstradisie van die Jode wil dit hê dat God die gasheer sal wees, ons sy eregaste.
Dis nogal ŉ ding, die etery saam met God, want saameet is intiem. Om saam om dieselfde tafel te sit, beteken nabyheid, gemeensaamheid, onderlinge vrede, ŉ hegtheid aan mekaar, vriendskap en familieband. Gedeelde kos is meer as net mededeelsaamheid, maar amperse eenheid.
Is dít regtig met Gód moontlik?
Verbeel jou julle maak julle oë toe vir die tafelgebed. En as jy “Amen” sê sit God saam met jou aan tafel en vra doodluiters “Kry vir jou sout!” of “Wie’t lus vir wyn?”
God het ons na so ŉ ete toe uitgenooi. Jesus Christus het die banket voorberei en die Heilige Gees het die uitnodigings kom aflewer. Die deur staan al oop as ons daar aankom; moenie eers klop nie, stap in. So tuis is jy. Soos ŉ wafferse deurwag kom haal die Gees jou daar, en wys jou plek vir jou aan.
Dit beteken net een ding: Jy is deel van God se huisgesin, so welkom aan sy tafel soos jou kleinkinders aan joune. Jy is opgeneem in God se binnekring, jy is sy naaste, eie familie.
Dit bekommer my dat die kerk sulke tafelgemeenskap met God kan preek sonder dat dit die geringste beroering selfs in ons eie geledere veroorsaak. Ons is nie meer verstom nie. Nes Israel met die kwartels en manna in die kamp, die water wat jy uit klippe tap, die wolk se koeltekol in die woestynhitte en sy gloeiende lig snags, verveeld geraak het al was dit wordingsgeskiedenis, net so gaap ons half aan die slaap al is dit goeie Hervormde teologie en die beste nuus sedert iemand ons van ŉ oop, leë graf kom vertel het.
Skyfie: Dringend, of ernstig?
Ons meet dit op teen vandag se dringend en belangrik, en oordeel dan: Hierdie val onder “belangrik”, selfs “baie belangrik” of “ernstig”, maar nie “dringend” nie. Die rede is dat die koninkryk van God mos nie sal weggaan nie. Daar sal weer kans voor kom om daaraan aandag te gee; nou moet ons net eers ons lewe agtermekaar kry, die dringende goed gedoen kry. Daar gebeur goed soos: Jy koop grond; Jy het nuwe osse; Jy vat vrou. Dis alles dringend.
Met dié is God ontydig. Die tydsberekening is lastig. Dis nie dat ons God nie belangrik ag nie. Glad nie, mos? Dis net dat daar dringender goed is wat moet klaar. Dis nie dat ons nie wil feeshou nie. Hoegenaamd nie! Wie van ons hou nie van partytjies nie? Afrikaners is plesierig. Net nie nou nie. Calviniste sê werk kom eerste, nè? Afrikaners is goeie Calviniste. Arbeid voor speeltyd. Mens moet die lewe ernstig opvat. Feeste is ŉ luukse en voorsien nie juis in vandag se dringende nood of behoefte nie.
Skyfie: Gelukkig is die mens wat saam met God kan aansit.
Dis daarom dat die man aan tafel vir Jesus sê, ŉ ver-af blik in die ou se oë, seker met die gedagte “Sjoe! Ek het nou so lekker geëet!”: “Dink net hoe lekker gaan dit wees as ons eendag aan God se tafel kan aansit. Om in God se koninkryk te kan deelneem aan die feesete wat God opdis. Maggies, gelukkig is die mens wat dit eendag sal kan beleef!”
Die kêrel sê mooi goed oor die koninkryk van God. Hy sien daarna uit, sê hy. Hy droom daarvan, bou lugkastele, hy beny mense met wie dit eendag gaan gebeur. Stel jou voor met God aan tafel te wees. . .
Die man het ŉ heilsame skepsis oor hier en nou. Hy bly nugter al het hy ŉ vol maag. Hy het sy voete op die grond. Hy hou sy oë oop. Hy hou rekening met die werklikheid: Hy weet hierdie is nie die hemel nie. Dit gaan nie in hierdie bedeling gebeur dat ons so hand om die blaas met God gaan kom nie. In die hemel, ja. Nie hier nie, en ook nie nou nie. Dit gaan gans te dol hier. Te veel moet nog gedoen kom. Maar ai, dit sal darem lekker wees, dink net!
Skyfie: Jesus vertel ŉ storie.
Jesus antwoord die man met een van sy beroemde stories.
ŉ Man reël ŉ ete en nooi ŉ klomp gaste. Maar die gaste daag nie vir die fees op nie. Hulle vra almal “Verskoon my asseblief!” Dis nie dat hulle nie wil gaan nie, hulle kán nie. Regtig nie. Die tyd is ongeleë. Hulle het ander dinge aan die gang; hulle is net te besig. Hulle het goeie verskonings: die een het ŉ nuwe lap grond, ŉ ander nuwe osse en nog een ŉ nuwe vrou. “Verskoon tog! Dit pas my net nie om nou te kom nie.”
Skyfie: Verskoon my, asseblief.
Die gasheer is nie bietjie vies nie. Hy besluit sy feeskos gaan nie gemors word nie. Hy stuur sy bediendes uit, die strate en die gangetjies van die stad in. Hulle moet die armes en die kreupeles en die blindes en verlamdes gaan haal om te kom eet en drink aan sy maaltyd. Toe daar nog plek oop is stuur hy hulle weer, verder weg, om in die paaie en die lanings by sommer enigiemand aan te dring om te kom. Hy wil hê sy huis moet vol word. Elke gedekte plek aan die tafel moet ŉ gas kry. Die mense wat hy eers genooi het en toe verskoning gemaak het, se plekke sál gevul word, almal van hulle.
Skyfie: Neem aanstoot. Ons is tog so goed daarmee. . .
Ons word nie vertel hoe die Fariseër op Jesus se gelykenis reageer nie. Maar ek glo nie hy was juis ingenome nie. Ons sou ook nie wees nie. Daar is ŉ paar redes voor.
Ons het mos nou gepraat oor God wat ŉ ete hou vir mense wat in die hemel aankom. Jesus kom haal daai ete uit die hemel uit en maak asof dit nou al, hier in die wêreld al, gebeur. Dis glad nie wat die Fariseër bedoel het nie. Ons is nie gewoond om aan dié ete met God te dink asof die tafel hier in die wêreld al gedek staan nie. Benewens nou dat die nie goeie Joodse teologie is nie, is dit ontwrigtend.
As Jesus hemel en aarde deurmekaarmaak, ontketen Hy ŉ tweegeveg tussen hemelse en aardse goed. Hemel en aarde moet meeding om prioriteit. Ons moet nou skielik kies, die een of die ander, ons moet nou rangordes van belangrikheid bepaal. In die proses word eerbare goed soos grond koop, osse laat ploeg en in die huwelik tree, verdaggemaak. Die mylpale van ŉ goeie lewe laat jou nou skuldig voel.
Ons moet tog in hierdie harde werklikheid hard werk en kophou om te kan enduit uithou. Nóú is die tyd vir koop en verkoop, vir werk en verdien, vir trou en jou huwelik te laat hou. Doen ons dit nié, gaan ons onder en alles is verlore. God behoort van beter te weet as om ons nou te wil pla met partytjies. Trouens, God moenie ons daaglikse gestoei met die wêreld kom kompliseer nie, want dit maak alles net meer ingewikkeld. Ons sukkel al klaar.
Die koninkryk van God is ŉ baie mooi toekomsdroom, maar dis waar dit moet bly: in die toekoms. Ons is nou net te besig.
Die boodskap wat die Fariseër kry, is dat God hom hier en nou al lastig val, dat die koninkryk van God eintlik inbreuk maak op sy lewe. Hy wil dit nie weet nie. Jesus impliseer dat die ontwrigting wat die koninkryk veroorsaak, die Fariseër erg gaan irriteer. Dat hy hom vir God gaan vervies eerder as om na Hom uit te sien. Nóú is daar vir God en koninkryk nie tyd nie.
Eintlik, sê Jesus, beteken vir ons die koninkryk van God net mooi niks nie. Want aan ons elke dag se lewe maak dit nog geen verskil nie. Ons gaan aan asof ons verskonings goeies is.
Ons wil graag alles hê wat die koninkryk van God aan te bied het: die vrede, die liefde, die vryheid, die sorg en selfs voorspoed, die nabyheid aan God. Maar ons wil dit op ons terme hê. As dit hier gaan gebeur, is die koninkryk net God se werk. Ons doen almal klaar genoeg. Om in ons hede te werk, moet God se koninkryk in ons wêreld en skedule inpas. Dit moet by ons lewe aanpas, nie andersom nie.
Wel, dis dan nie meer God se koninkryk nie, nè, maar my eie mishoop.
By nadenke, word die griewe net erger.
As God se tafel kwansuis nou hier in die wêreld al gedek staan, is daar ŉ kans dat jy nie net jou greep op jou wêreld kan verloor nie, jou plek aan God se tafel is ook in die gedrang. As jy nie nou opdaag nie, gaan iemand anders jou plek vat. Jy wat goed leef, beweer hierdie Galileër nou, gaan jou plek afstaan aan mense wat ons nou nie eers toelaat om ŉ voet in die kerk te sit nie. Destyds is niemand met ŉ gebrek in die tempel toegelaat nie. Daai onrein mense gaan ons plekke aan God se tafel volsit. Ons bly buite.
Dat God hoegenaamd sulke mense tafel toe nooi, is goeie rede vir aanstoot. Dit beteken ek en jy moet saam met hulle aansit. Hulle verdien mos nie om daar te wees nie? Hulle is walglik! Daarom weerhou jy jou dalk sommer vanself. Jy gaan nie jou siel deur die ander onwaardige gaste laat versondig nie. Jy maak geen moordkuil van jou hart nie!
Wag, dit word erger.
Hier sit die Fariseër, vaak geëet, en verlang na God. En net hier neffens hom, sommer hier by hom, tasbaar naby, vat-vat God aan hom. Hy wil dit nie weet nie, en daarom sien hy God nie. Net ŉ man wat van Nasaret af kom. En vir die vraat en wynsuiper van ŉ Galileër het hy nie tyd nie. Hy is Israeliet in murg en been: God verskyn skrikwekkend op Sinai in vuur en swael en gure weer, en langsaan giet Israel ŉ goue kalf om hulle te gee wat hulle wil hê want die Een daar op die berg is nie na hulle smaak nie. So voel die Fariseër oor Jesus ook. Daar’s nie ŉ manier dat hierdie God se tafel kan wees nie. Nie met Jesus hier nie. Nè?
Skyfie: Net nie nou nie, Here. En ook nie hier nie.
Ons verlang na God. Ons hunker na sy koninkryk. En die dag as Hy opdaag, skram ons weg, maak ons verskoning. Sê jy: Dis nie wat ek wou hê nie, nie só nie. Dis nie soos ek dit verwag het nie. Nie hier nie, en ook nie nou nie. Nie met hierdie spul mense nie.
Ai, hoe gelukkig is die man wat saam met God aan tafel sit, sê die man wat saam met Jesus aan tafel is en die geluk waarna hy so smag, soos ŉ gegewe perd in die bek kyk as hy dit op ŉ skinkbord kry.
Skyfie: God is hier. Die een ding wat jy nie nou moet sê nie is: “Verskoon my”, al vra jy dit met ŉ “asseblief”.
Ons is tafel toe genooi. God is hier. Kom, sê die Here, neem deel aan my feesmaal, die voorgereg vir die groot maaltyd wat op julle wag. Laat dit inbreuk maak op jou lewe. Laat dit jou lewe stuur. Moet jou nie nou opruk nie. Moenie nou vra: “Verskoon my”, nie. Nie oor ander sogenaamd belangriker goed nie. Niks is belangriker nie.
Die koninkryk van God het gekom. Dis vir jou. Jou plek staan klaar; God het hom vir jou bespreek.
En God is hier. God is hier teenwoordig. Jesus is hier aan tafel, jou lewende brood, jou opkikkerwyn.
Skyfie: Sang. Staan. Gesang 159.
Kom ons sing dat ons weet God is hier teenwoordig. Sy koninkryk is hier. Hy is hier. En ons eet saam.
Gesang 159 strofes 1, 2 en 3
Skyfie: Kom, vier die Nagmaal. Sit
Wisselformulier vir die Nagmaal (Sit)
Skyfie: Ons glo dat die Here deur sy Gees by hierdie feesmaal teenwoordig is.
Skyfie: Sang. Sit. Gesang 301.
Terwyl die tafel voorberei word, sing ons
Gesang 301 strofes 1 en 3
Skyfie: Net die brood-foto. Hy skakel self oor na die volgende helderder foto van die brood.
Skyfie: Die helder brood-foto.
Die deur na God se troonkamer staan oop. Die Heilige Gees kom ons haal en nooi ons in. Die tafel staan gedek. Kom sit saam met die Here aan sy feestafel.
Sang na elke tafel (Sit)
Gesang 504, een strofe na elke tafel
Skyfie: Dankgebed. Openbaring 5.
Toe sing hulle (in die hemel) ‘n nuwe lied: “U is waardig om die boek te neem en die seëls daarvan oop te maak omdat U geslag is en met u bloed mense vir God losgekoop het uit elke stam en taal en volk en nasie.
U het hulle ‘n koninkryk en priesters vir ons God gemaak en hulle sal oor die aarde regeer.”
Toe het ek rondom die troon en die lewende wesens en die ouderlinge ‘n groot menigte engele gesien. Daar was duisende der duisende, ja, miljoene der miljoene. Ek het hulle hard hoor
uitroep: “Die Lam wat geslag was, is waardig om die mag en rykdom, die wysheid en sterkte, die eer, heerlikheid en lof te ontvang.”
Die hele skepping, alles in die hemel en op die aarde en onder die aarde en op die see, ja, alles wat daar is, het ek hoor sê: “Aan Hom wat op die troon sit, en aan die Lam, behoort die lof en die eer, die heerlikheid en die krag, tot in alle ewigheid.”
Die vier lewende wesens het gesê: “Amen!” En die ouderlinge het gekniel en God aanbid.
Skyfie: Slotsang. Staan. Gesang 592.
Gesang 592 strofes 1 en 2
Skyfie: Seëngroet. Staan. Wees altyd bly. Die Here is naby. Kry vrede!
God [het] Hom tot die hoogste eer verhef en Hom die Naam gegee wat bo elke naam is,
Skyfie: Respons. Sang. Staan. Gesang 189.
Gesang 189 x 2
Posted on 28 May 2017 10 June 2017 Posted in Eredienste, Gedink oor God, HervormdTagged aanstoot neem aan mense, aanstootlike tafelgenote, feesmaal, gelykenis, Groot Maaltyd, gruwelike genade, Heilige Nagmaal, jesus christus, koninkryk van God, Lukas 14:15-24, Nagmaal