Die landboubeskawing het gelei tot die transformasie van gronde en rotse. Hier 'n afbeelding van 'n koringveld in Duitsland. (Unsplash) Joshua Sterlin, McGill Universiteit
Ons wêreldse beskawing twyfel moontlik aan die bemeestering van die Aarde, omdat ons die luike in baie van ons samelewings tydelik toemaak as gevolg van COVID-19. Onder ekologiewetenskaplikes het een gesprek gehandel oor hoe vernietiging van natuurlewe en habitatte en destabilisering van ekostelsels kan gekoppel word aan ons huidige pandemie. Sommige argumenteer selfs - soos ekologiewetenskaplike Vijay Kolinjivadi onlangs geskryf het Ongelyke aarde - die koronavirus is 'n produk van eie kapitalisme.
Die hoof van die Verenigde Nasies omgewingsprogram en ander kundiges sê die huidige pandemie is 'n waarskuwingsteken uit die natuur. Hulle glo dat dit die begin van die verspreiding van meer aansteeklike siektes kan wees.
Dit is egter geen nuwe ontwikkeling nie. Die verhaal van hoe ons huidige omgewingstoestand gekom het, is meer as 12,000 jaar oud.
Is ons die virus?
In die nasleep van ons onlangse toevlug binnenshuis, diere het begin herwin mensdomineerde ruimtes. Ons vasgevalde ekonomie het daartoe gelei verbeterde luggehalte in groot stede. Die onmiddellike gevolge van ons sametrekking van die samelewing is skraal.
Dit het 'n meerjarige vertelling en vrees, wat vinnig verwerp is, gebring dat mense die mens is ware virus en dat COVID-19 die entstof van die aarde is. Mense het egter tereg daarop gewys dat 'n klein minderheid van die akteurs - groot korporasies en regerings - verantwoordelik is vir die oorgrote meerderheid van ekologiese vernietiging en koolstofvrystellings.
Terwyl ons die voorstelle bespreek vir wat die wêreld moet na die virus lyk, moet ons die wortels bespreek van wat ons hier gekry het. Deur dit te doen, sal dit ons help om op 'n sistemiese manier te verander, eerder as bloot op die oppervlak.
Oorsprongverhale en die antroposeen
Ons het die planeet so verander dat dit in die aardkors opgespoor kan word. Dit het daartoe gelei dat sommige mense ons huidige ouderdom na ons spesie noem en dit noem die antroposeen.
Wanneer het die antroposeen begin? 'N Dikwels gesuggereerde antwoord is die begin van die Industriële Revolusie, toe sommige mense die planeet op 'n merkwaardige snit begin verander het. Dit sluit in om uit te pomp die eerste belangrike kweekhuisgasvrystellings.
'N Weefstoel in 'n gemeganiseerde fabriek in 1835: tekstiele was die toonaangewende industrie van die Industriële Revolusie. (T. Allom / 'Geskiedenis van die vervaardiging van katoen in Groot-Brittanje, deur Sir Edward Baines')
Nie alle mense het egter aan hierdie proses deelgeneem nie. Daarom het sommige mense aangevoer dat hulle ons era vernoem na die sosiale en ekonomiese reëlings wat dit geskep het. Die ontwikkeling van kapitalisme word dikwels uitgesonder as die bepalende funksie vir ons era.
Maar ons moet verder terugkyk vir die ontstaan ​​van ons huidige krisis: omgewing, ongelykheid en oorheersing, en epidemiesiekte sowel ons as mak diere beïnvloed, insluitend COVID-19. Hulle het almal hul wortels in die eerste bewerkte grond.
Vrugbare gronde (vir siekte)
Die landbourevolusie het ongeveer 12,000 jaar gelede begin en het gelei tot 'n toenemende verskuiwing in verhoudinge tussen mens en omgewing onder sekere volke wat nog nie beëindig is nie. Die domestisering van graan en vee waarop hierdie rewolusie gebaseer is, het die bevolkingsgroottes en -digthede geskep verskaf die basis vir epidemiese siekte.
Uit die aanvanklike sentrums het die landbou-rewolusie in die Amerikas aangekom (hoewel dit ook gedoen het) reeds hier begin), uitgevoer en uitgevoer deur Europese setlaars - met rampspoedige gevolge.
Dit gaan voort in die Amasone reënwoud soos die woud is skoongemaak, gemyn en geplant. Inheemse volke is weer 'n groot risiko vanaf siekte ingestel.
Die samelewing, nie spesies nie
Die landbou begin kort na die einde van die laaste groot ystydperk. Die stabiele klimaatstoestande het plantkorrels lewensvatbaar gemaak. Die landbou het op dieselfde tyd op verskeie plekke regoor die wêreld ontkiem.
Van die ongeveer 300,000 jaar van die bestaan ​​van moderne mense, bestaan ​​ons huidige styl van landboubeskawing hoogstens vier persent van die mensdom se tyd op die planeet. Dit is die era wat aan skole in skole geleer word. Maar dit is slegs 'n enkele deel van die menslike verhaal.
Hierdie vertelling is die oorsprong van ons kultuur. Geen wonder dat dit vir ons so moeilik is om te dink daar is lewensvatbare alternatiewe nie. Die idee van die antroposeen versmelt die definisie van ons hele spesie met 'n enkele manier van lewe wat self 'n relatiewe onlangse ontwikkeling was.
Die oorgrote meerderheid van die mensdom se tyd was dat ons op 'n heel ander manier leef. Sommige inheemse volke, van die Amasone tot die Baai van Bengale gaan voort om te leef in 'n benadering van daardie verskillende lewenswyse tot vandag toe.
Die idee van die Anthropocene impliseer nie net dat al hierdie samelewings onbelangrik is nie, maar ook op 'n sekere manier dat hulle nie eers menslik is nie. Dit verleen ook 'n gevoel van onvermydelikheid vir ons hede. Dit wil voorkom asof ons afval van die planeet ongelukkig net 'n onontkombare deel van ons aard is. Klink soos "ons is die virus" - nie waar nie?
Beskawing en oorlewing
Miskien het ons 'n nuwe raamwerk nodig en naam vir ons huidige era in plaas van die Anthropocene. Dit kan ons moontlik maak om alternatiewe termynkontrakte te sien.
Dit beteken nie dat ons ons moderne strukture moet uitmekaar haal om as jagter-versamelaars te leef nie. Dit beteken ook nie dat jagter-versamelaars sonder swaarkry leef, of dat die res van die mensdom dit het nie uit genade geval, hoewel klimaatdestabilisering kan die huidige landboupraktyke uiteindelik onmoontlik maak.
Groot ondernemings en regerings - is verantwoordelik vir die oorgrote meerderheid van ekologiese vernietiging en koolstofvrystellings. Hier is 'n arialfoto van 'n steengroef in Barossa Valley, Australië. (Dion Beetso / Unplash)
Daar is baie aspekte en prestasies van die landboubeskawing, soos moderne medisyne, die internet en wetenskaplike vooruitgang, dat dit ons sou verminder as ons dit sou verloor. Ons vertrou op baie van die mees ontwikkelde mediese en logistieke tegnieke gedurende hierdie pandemie.
Na die pandemie - en as ons hierdie geologiese era moet oorleef - moet ons weer wedersydse verhoudings met die aarde en mekaar verbeter. Daar is miskien geen beter manier om dit te doen as om u tot die samelewings wat geslaag het, soos die jagers-versamelaarsgenootskappe wat dit oor die algemeen het ontmoedigde hiërargie en volhoubare en bloeiende verhoudings met land gehandhaaf het.
Antwoorde op die COVID-19-pandemie word weerhou ongelykheid, privaat eiendom, klasstrukture en staatsmag - alle landbouerfenisse. Daar is byvoorbeeld 'n versoeking vir state om beheer oor mense en mense te verskerp nie-menslike bevolkings.
Hierdie patrone het die afgelope 12,000 jaar in 'n krisis teruggekom, en daar is ontstellende tekens daarvan gebeur al oor die hele wêreld.
Ons moet hierdie neiging met krag teenstaan. Ons moet eerder probeer om hierdie oomblik, en ons beste beskawingserfenisse, te benut in die versagting van ons slegstes en tot diens van regverdige en volhoubare kulture. Sodoende kan ons nie op 'n ou manier leef nie, maar op 'n nuwe manier.
Joshua Sterlin, Phd-student, NRS, leierskap vir die Ecozoic-program, McGill Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > omgewing > Die wortels van ons huidige omgewingskrisis vind 12,000 jaar terug