José Calvo Poyato. Onderhoud met die skrywer van La travesía finale | Huidige literatuur
Fotografie: José Calvo Poyato. (c) Pepe Travesía. Met dank aan Ingenio de Comunicaciones.
Jose Calvo Poyato het 'n lang loopbaan as skrywer van gewilde historiese werke en as romanskrywer, onder wie se titels dit is Die koning se spel, Beswering in Madrid, The Black Bible, The Dragon Lady o Hypatia se droom, onder andere. Ek waardeer die tyd wat u hieraan bestee het onderhoud waar hy ons vertel van sy jongste roman, Die laaste reis, en oor meer onderwerpe.
José Calvo Poyato - Onderhoud
LETTERKUNDE HUID: U het pas 'n nuwe roman op die mark vrygestel, Die laaste reis. Wat vertel u ons daarin?
Die laaste reis is op 'n manier 'n voortsetting van die oneindige pad, waarin dit getel is die eerste ronde die wêreld deur Juan Sebastián Elcano. Nou, die Spaanse matroos, gebore in Getaria, word die middelpunt van die roman waarin daar word vertel wat met hom gebeur hetNadat hy die eerste keer deur die wêreld gegaan het, want Elcano verdwyn uit die geskiedenishandleidings en die karakter lyk belangrik genoeg om te weet wat met hom gebeur het. Voeg hierby dat die jare na die eerste ronde die wêreld vol groot gebeure in ons geskiedenis was.
AL: Kan u teruggaan na die geheue van die eerste boek wat u gelees het? En die eerste verhaal wat jy geskryf het?
Die eerste boek wat ek gelees het, was 'n geskiedenis van die kruistogte. Dit was een van die boeke van Editorial Bruguera waarin die teks met die strokiesprent gekombineer is. Die strokiesprent is eers gelees. Soms net die strokiesprent. Ons was kinders van sewe of agt jaar oud. Ek dink hulle het dit vir my gegee toe ek my eerste nagmaal gemaak het, ek was nog nie sewe jaar oud nie.
Die eerste storie wat ek geskryf het en wat 'n boek geword het, was 'n historiese studie oor die krisis van die sewentiende eeu in my stad: Die krisis van die sewentiende eeu in die Villa de Cabra. Dit het 'n toekenning gewen en daarom is dit gepubliseer. Dit is 'n paar jaar sedertdien.
Ek onthou dat hulle my as tiener beïndruk het. die boeke van Martín VigilSoos Die lewe gaan uit om te ontmoet. Ook dié van Maxence Van der Meersch, as Liggame en siele! As historikus onthou ek dat ek een somer alles gelees het Nasionale episodes van Galdós. Ek was beïndruk. Ek dink dat die lees beslissend beïnvloed dat Ek was uiteindelik 'n historikus en Ek was passievol oor die historiese roman. Dit het destyds nooit by my opgekom dat ek eendag die een sou wees wat hulle sou skryf nie.
Ek het reeds verwys na wat Don Benito Pérez Galdós veronderstel het. Ek is passievol oor Quevedo en van die groot romanskrywers van die negentiende eeu as Honoré Balzac of Victor Hugo. My gunstelinge is onder huidige skrywers Jose Luis Corral, ware meester van die historiese roman. Die proewe van Juan Eslava Galan en die werke van Don Antonio Domínguez Ortiz oor die Spanje van die Habsburgers en die XNUMXde eeu.
Mevrou Bovary. Dit lyk my hy is een van die bes getekende karakters in die letterkunde aller tye. Nie agtergelaat nie Lazarus, die protagonis van Die Lazarillo de Tormesof Sancho Panza. Albei lyk vir my wonderlik vir hul verwysings en lewensgebeurtenisse.
Ek isoleer my gewoonlik baie goed, sodat ek op plekke kan skryf waar daar is ander mense wat gesels. Daarom skryf ek gereeld in die kombuis van my huis af, gesinsbyeenkomssentrum. As ek die finale regstelling van 'n teks aanbring om dit aan die pers te lewer, isoleer ek myself meestal en lees ek sonder onderbrekings. Soms skryf ek —Skryfwerk is die finale fase van die skryfproses— vir baie weke en daar kan wanbalanse wees, ritmeveranderings moet reggestel word. Ek verkies dus om alleen en geïsoleerd te wees.
Soos ek reeds opgemerk het, kan ek dit oral en nou doen Ek het nie gunsteling oomblikke nie. Daar was soms tye dat hy snags verkies het om te skryf. Maar mettertyd het ek dit tot die gevolgtrekking gekom moet geskryf word as 'n mens gemaklik en los is. Soms dring mens aan om te skryf —In die sin van skryf - en idees vloei nie. In daardie oomblikke is dit beter om dit te verlaat. Daar is tye dat alles maklik integendeel is en dat u dit moet benut.
Behalwe historiese romans, het ek baie gelees historiese opstel; ek is immers 'n historikus. Ek het ook gelees swart romanalbei klassieke Dashiell-tipe Hammett of Vázquez Montalbán as huidige misdaadroman. Baie lesers hou vol dat daar in my romans altyd 'n swart intrige is wat, sonder om behoorlik histories te wees, aanneemlik is en dus goed inpas in die historiese raamwerk van die roman.
Ek is klaar Oneindigheid in 'n rietdeur Irene Vallejo. ek lees Wapens van die lig, van Sanchez AdalidEn Die vergete koningindeur José Luis Corral. U wag op 'n biografie van Carlos III. Ek is op soek na inligting oor min bekende aspekte van die Spaanse XNUMXde eeu in die tweede helfte.
Miskien is dit ingewikkelder die afgelope jare. Die krisis wat in 2008 begin het, het die wêreld van boeke baie beïnvloed. Baie goeie skrywers is sonder 'n uitgewer gelaat. Dit was baie moeilik. Daar is tans baie skrywers wat die illusie van publikasie het, maar die moontlikhede is beperk. Daar is die moontlikheid van desktop publishing, maar in daardie geval misbruik die verspreiding, wat noodsaaklik is. Dit is jammer dat baie verhale, baie goed en goed vertel, nie die lig sien of op 'n baie beperkte manier sien nie.
Die epidemiese krisis wat ons ervaar dit is baie moeilik. Nie net vir die oorledenes en siekes wat sukkel om te herstel nie. Ook as gevolg van opsluiting, beperkings, immobiliteit of baie relatiewe mobiliteit. Dit is iets wat ons samelewing nie verwag het nie. Hierdie epidemies het ander dele van die planeet geraak, maar dit was nie 'n probleem in Europa nie.
Vir my persoonlik was dit draaglik. Ek woon in 'n dorpshuis —Alles 'n luukse in hierdie omstandighede - y die beroep van skrywer is baie eensaam, hoewel ek soms skryf, te midde van 'n gesinsbyeenkoms. Ek dink ons ​​kan gevolgtrekkings maak uit wat gebeur omdat ons kwesbaarder is as wat ons gedink het, dat lnederigheid word sterk aanbeveel of dat geduld, in 'n samelewing wat oorheers word deur spoed en onmiddellikheid, is dit gerieflik dat ons leer om dit te kweek.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » José Calvo Poyato. Onderhoud met die skrywer van La travesía final
Wel, ek sal die werk van hierdie skrywer soek, want die een wat ek die meeste hou, is die historiese roman en die geskiedenisboeke.