Die goue era van die pers - Inligting
Die goue era van die pers
Aan "Die Franse Republiek".
Die redaksie van die Journal des Débats in 1889.
Titel: Aan "Die Franse Republiek".
Afmetings: Hoogte 145 - Breedte 217
Tegniek en ander aanduidings: Olie op doek.Volle titel: Met die regstelling van die koerant: die Franse Republiek, is sy hoofredakteurs gegroepeer rondom die direkteur Joseph Reinach, adjunk: Challemel-Lacour, senator, president van die Senaat; Waldeck-Rousseau, senator; Eugène Spuller, LP; Jules Roche,
Prentverwysing: 81EE494 / MV 6021
Titel: Die redaksie van die Journal des Débats in 1889.
Afmetings: Hoogte 98 - Breedte 115.1
Prentverwysing: 91EE18 / RF 1990-5
Sedert die einde van die herstel het die daaglikse pers in Frankryk oorheers. 255-257)
Die Franse Republiek, 'n koerant wat in November 1871 deur Gambetta gestig is, word vanaf die skepping daarvan beskou as 'n 'ernstige en gemagtigde orgaan van die demokratiese party'. Die dagblad - 15 000 eksemplare wat in 1878 gedruk is - werf sy redakteurs onder voormalige nasionale verdedigingspersoneel. In 1890 het Joseph Reinach, wat die leiding van die koerant in 1886 oorgeneem het, hierdie groepsportret opgestel wat Gervex uitgevoer het in lyn met die kollektiewe portrette van die 17de eeu (Hals, Rembrandt). Die redakteurs, J. Roche, J. Reinach, E. Arène, Challemel-Lacour, Waldeck-Rousseau en E. Spuller, word saamgevat in die regisseurskantoor waar die beelde van Gambetta, wat in 1882 verdwyn het, sit. daaglikse aktiwiteite, en vergelyk hul eie geskrifte met dié van Tyd, hul mees direkte mededinger. In die soberheid van die donker kostuums en die toonsetting skyn die ambisie van die stigter van die koerant: "Meneer Gambetta het aanbeveel dat ons mekaar nie as 'n joernalis nie, maar as 'n toekomstige lid van die regering beskou; ons moes ons idees voorlê met die erns, die erns, die volwassenheid wat geskik was vir mans wat gereed was om dit toe te pas. "(Freycinet, Herinneringe, Parys, 1912, tome.I, p. 28-29)
Die groot doek van Béraud, wat die eeufees herdenk van die geboorte van Debatjoernaal, is lewendiger. Al die medewerkers, ongeveer veertig, saam met Lavisse, Ernest Renan, Hippolyte Taine, Jules Lemaître, Paul Bourget, Léon Say en Jules Dietz, het die antieke nuuskamer verewig, onveranderd sedert die koerant deur die koerant gekoop is. die Bertin-broers in 1799. Tribune van konserwatiewe republikeine, die Debatjoernaal is verbonde aan "die akademiese elite van die wêreld van kuns en letters". Hy bepleit 'n 'kwaliteitsjoernalistiek', waar 'inligting op sigself minder belangrik is as die kommentaar waaraan dit aanleiding gee' (C. 351), wy 'n groot deel van sy rubrieke aan die kulturele lewe: Debatjoernaal het hierdie antieke akademisme bewaar. Daar word verfynde styl gekweek. Dit handel veral oor politiek, sosiale ekonomie, wetenskap, literatuur en goeie klassieke grammatika. Dit is 'n nuansetydskrif. "(A. Pereire, 1924, p. 135)
Die verhoor van Debatjoernaal bly laag (6 935 eksemplare in 1880). In die kern van die groot skandale wat die publieke opinie dan ontstel (Panamakanaal, Dreyfus-aangeleentheid), bly die kronieke matig, aan die rand van die groot strominge van die hedendaagse denke. Omgekeerd, Die Franse Republiek, 'n koerant wat uit die skepping as 'n instrument van propaganda ontwikkel is, is veronderstel om die ondersteuners van die stigtersprogram bymekaar te bring. Terwyl belangrike nuusopskrifte, soos Klein joernaal of Die Klein Republiek - onderskeidelik 583 820 en 196 372 eksemplare in 1880 gedruk - nie die republieke leerstellings direk weerspieël nie, Die Franse Republiek, waarvan die daaglikse oplaag slegs 11 506 eksemplare beloop, word as 'n politieke opinieblad aangebied - Gambetta was veral van plan om dit as aflos vir die provinsiale koerante te dien, wat op hulle beurt hul rol as orrel behou het verkiesings.
Henri Gervex 1852-1929, uitstallingskatalogus, Musée Carnavalet, 1 Februarie - 2 Mei 1993, Parys, Parys-Musées, 1992. Claude BELLANGER, Jacques GODECHOT, Pierre GUIRAL, TERROU Fernand (reg.), Algemene geskiedenis van die Franse pers, volume III, Parys, PUF, 1972, René de LIVOIS, Geskiedenis van die Franse pers, Lausanne, Editions Spes, 1965. Alfred PEREIRE, The Journal of Political and Literary Debates 1814-1914, Parys, Ou boekwinkel Edouard-kampioen, 1924.