Die treinstasie in die stadsbeeld - Die versamelings departement winkelsIn Parys is hul ligging onder besluit Louis Philippe : Montparnasse, Noord- en Oos-stasies, departement winkelsIn Parys is hul ligging onder besluit Louis Philippe : Montparnasse, Noord- en Oos-stasies,
Die treinstasie in die stadsbeeld
Die voorstedelike treinstasie.
SPAANS Georges d '(1870 - 1950)
Die trein stasie.
Titel: Die voorstedelike treinstasie.
Skrywer: SPAANS Georges d '(1870 - 1950)
Afmetings: Hoogte 97 - Breedte 130
Kontak kopiereg: © ADAGP, © Foto RMN-Grand Palaissite web
Prentverwysing: 86EE1648 / RF 1979-21
Titel: Die trein stasie.
Skrywer: CHABAUD Auguste (1882 - 1955)
Kontak kopiereg: © ADAGP, © Foto RMN-Grand Palais - G. Blotsite web
Met die ontwikkeling van die spoornetwerk verskyn nuwe strukture en toerusting, maar ook plekke wat nie voorheen bestaan ​​het nie. Die stasies, wat in die stedelike weefsel pas, is in die tweede helfte van die XIXe eeu een van die simbole van die moderne beskawing, soos die Wêreldbeurse en afdelingswinkels.
In Parys is hul ligging onder Louis-Philippe bepaal: die stasies Montparnasse, du Nord, de l'Est, Saint-Lazare en Orléans-Orsay is in teenstelling met dié in Londen aan die buitewyke van die stad geplaas. so na as moontlik aan die sentrum gebou. Hul argitektuur is baie uitgebreid: Hittorff, ontwerper van die gevel van die nuwe Gare du Nord in Parys, versier met glasboë, neo-Griekse kolomme en pilasters. Paviljoene, frontons, pilasters en standbeelde bedek die buitekant van die Orsay-stasie.
Maar meer as die argitektoniese of tegniese aspekte, moet ons die ontstellende 'poësie van die stasies' begryp wat Zola betower het tydens die Impressionistiese tentoonstelling van 1877.
Chabaud se doek, geskilder aan die begin van die 20ste eeue eeu, roep minder 'n stasie op as 'n tonnel of 'n reuse-muisval, waarvan die opening half deur 'n eg gesluit is en wat op die punt staan ​​om 'n trein te verlaat wat deur 'n swart pluim bedek is. Dit word nie deur enige kleur verlig nie, behalwe die blou van die damp in die verte en die rooi van die agterligte. Die persepsie van die rels kan die blik na buite lei, die konvooi kan na die lig ontsnap, dit lyk asof die boog van die stasie die kyker gryp. Binne hierdie massiewe, blokagtige struktuur, gekant teen die delikate moderne katedrale van die Impressionistiese stasies, kan 'n mens nie anders as om 'n gevoel van onderdrukking te voel nie. Die trein stasie lyk of dit aan dieselfde heelal van duisternis as die reis na die rand van die nag deur Céline, vyf en twintig jaar later gepubliseer.
Voorstedelike treinstasie D'Espagnat, inteendeel, is in die buitelug gebou en skep 'n rustigheid. Terwyl Die trein stasie gedompel is in anonimiteit, word die figure hier in groot formaat en met presisie voorgestel: 'n elegante burgerlike vrou en haar dogter wag stil op die aankoms op die perron van die trein wat agter in 'n wolk van stoom dreig. Die ligte kleure verlig die komposisie (gebaseer op die diagonaal van die baan in die linker helfte), terwyl Chabaud se skildery gebaseer is op 'n versadiging van swart wat die monumentaliteit van die plek en die gevoel van versmoring beklemtoon.
Die twee skilderye illustreer egter dieselfde werklikheid, die innovasies wat per spoor in die streek Parys bekendgestel is. In die tweede helfte van die XIXe eeu het spoorweë die hart van stede binnedring, wat handel vergemaklik, kommunikasie tussen streke verbeter, die mobiliteit van stedelinge en voorstedelike inwoners verhoog. Alhoewel dit makliker is om die stede te verlaat, is dit ook makliker om daarheen te kom. Die tydsbesparing is duidelik: in 1861 het die trein in die suidelike voorstede van Parys net 'n uur geneem om 15 tot 20 km te ry. Die vordering sal vinnig wees: in 1871 het 'n tegniese kommissie vergader om die uitbreiding van die spoorwegnetwerk (spoorweë en tremspore) van die Seine te oorweeg om Parys beter in sy voorstede te integreer om die verkeer te verbeter Binnemuurlik en uitwisseling tussen die sentrum en die periferie moontlik maak.
Die ontwikkeling van massiewe openbare vervoer bied die ruimtelike uitbreiding van die stad in die provinsies deur die modernisering van elektriese tremlyne en in Parys deur die bou van die metro. Die kruispunt tussen die stedeling en die spoorlyn is die stasie. En in werklikheid Die trein stasie en Voorstedelike treinstasie (die definitiewe artikel is onthullend, asof die skilder 'n ideaalsoort verteenwoordig), vier die voorkoms van 'n nuwe plek, 'n plek wat oop is vir vertrek, verwagtinge, verkeer, steurend en beperk soos in die doek van Chabaud, vreedsaam en familie soos in die van d'Espagnat.