Pakhira-water - eenvoudige adel * Oor plante
Pakhira-water - eenvoudige adel
Onder die plante wat water kan ophoop in die stam van die waterpachyra, het dit altyd 'n spesiale, eerbare plek beklee. En die saak is nie net dat die plant 'n bottelboom (verdienstelik) genoem word nie. Hierdie skoonheid, anders as mededingers, kan eerder spog met haar klassieke voorkoms. Groot blare van pakhira met 'n streng silhoeët en ongewone, maar die onthulling van sy ware skoonheid slegs naby die stam en houtagtige silhoeët het hierdie plant 'n legende gemaak. Maar die grootste voordeel van hierdie nie-standaard caudex is die taamlike groot grootte. Waterpachira, wat in staat is om met boom- en struike te kompeteer, verdra die kamertoestande goed en benodig 'n spesifieke, maar baie eenvoudige versorging.
Pakhira-water - boomagtige kaudeksnoe met 'n elegante eenvoud van blare
Voorwaardes vereis deur Pahira Aquatic
Siektes en plae van pahira aquatic
Voortplanting van bottelboom
Pakhira Aquatic lyk glad nie soos 'n eksotiese plant nie, en anders as sy caudex-kollegas, laat dit met die eerste oogopslag nie die indruk van 'n ongekende eksot nie. In gees en karakter is dit eerder soortgelyk aan 'n klassieke, houtagtige boom. Dit gee die indruk van 'n tradisionele en selfs relikwie-plant. Streng, netjies, met eenvoudige maar elegante vorms, pahira is maklik misleidend. Ten spyte van so 'n beperkte voorkoms, benodig dit dieselfde sorg as enige ander caudex-plant.
Pachira het uit die tropiese woude van Suid-Amerika na ons gekom waar sy in moerasagtige gebiede aangetref kan word. In die vaderland staan ​​dit ook bekend as die kastanje Guian of Malabar, en in die Weste as die Chinese en geldboom. In ons land word waterpakhira meestal 'n bottelboom genoem, hoewel dit hierdie naam met verskeie ander caudexkulture deel.
Pahira-water (Pachira aquatica) verower met sy boomagtige silhoeët en struktuur. Van ver af is dit moeilik om te raai oor die ongewoonheid van Pakhira: dit lyk asof dit net 'n klassieke, streng en selfs ietwat primboom is. En net van naby kan u al die voordele van hierdie skoonheid waardeer. In die algemeen word pahirs te koop aangebied deur gevalle met kunsmatige ineengeslote stamme wat soos 'n bisarre kunswerk lyk.
Maar pahirs met 'n eenvoudige stam is baie mooi (veral omdat hulle met die ouderdom sal begin skrop en laterale lote produseer). Die ineenvoeging van die verskillende stamme van verskillende jongplante in 'n soort varkstert is baie effektief, maar dit het ook die nadele: uiteindelik, vroeër of later, sal sommige van die plante wat met mekaar verweef is, sterf en sterf, en slegs die sterkste oorleef. Maar dit gebeur stadig en jy kan die komplekse ligatuur van die boomstamme vir baie jare bewonder.
Die boomstamme se hoogte word mettertyd groter: by jong plante is hulle byna onsigbaar, maar die "been" word geleidelik langer en styg op. Die hoogte van akwatiese pachyra in binnenshuise kultuur is beperk tot 1-1,5 m. Die stam is afwaarts verdik; dit stoor water tussen die bas en hout. Takke met luukse blare versier net die oorspronklike stamme van die plant.
Selfs die blare van Pakhira Aquatic is besig om te mislei. Van ver af lyk dit asof die plant klassieke groot ovaal-lansetvormige blare met 'n onberispelike silhoeët produseer, maar dit is nie so eenvoudig nie. In werklikheid is perfekte donker blare net breuke van 'n palmagtige agtvingerige saamgestelde vel. Donker, versadigde kleur beklemtoon die klassieke skoonheid van die plant van hierdie plant. Die blaarvormige velle akwatiese pachyra lyk tegelyk massief en elegant. En al is daar nie so baie van hulle nie, maar hulle skep 'n volle kroon.
Een van die belangrikste voordele van pakhira-water is die onpretensieusheid daarvan. Sy het nie 'n koel oorwintering nodig nie, maar sy kan dit regkry, het geen spesiale vereistes vir ander groeitoestande nie, en met voldoende beligting veroorsaak dit prakties nie probleme nie. Hierdie plant is geskik, selfs vir beginners tuiniers, en diegene wat nie genoeg tyd het vir sorgvuldige versorging nie: natmaak vir pakhira word selde uitgevoer, wat die skedule vir versorging van haar versamelings aansienlik kan verlig.
Natuurlik vul sy nie die lys van die beste binnenshuise Spartane aan nie, maar tog is dit 'n baie vriendelike plant. Die hoë prys van pahira hou verband met die probleme met die verbouing en vorming daarvan, baie jare van groei om 'n aantreklike vorm te verkry.
Beligting vir pahira-water
Die enigste streng vereistes van pahirwater is juis vir beligting. Hierdie plant benodig 'n sonnige ligging of diffuse helder lig. Direkte middae-strale laat brandwonde op die blare, maar die oggend- en aandaandes is nie bang vir die pahirs nie. Selfs in 'n ligte gedeeltelike skaduwee, word pachyrus nie gekweek nie.
Die fotofiele skoonheid kan 'n effense afname in die ligintensiteit in die winter oplewer, maar as daar geleentheid is om daarvoor te vergoed, sal dit die aantrekkingskrag van die kroon net positief beïnvloed. Dit is noodsaaklik om die beligting in die winter geleidelik te verander en sy beweging na 'n nuwe plek in verskillende fases uit te brei.
Dit is nie maklik om 'n plek vir pahira te kies nie. Slegs jong plante pas sonder probleme op die vensterbank, terwyl volwassenes na die binneland verskuif moet word, en daar is dit moeilik om helder beligting te skep. Die oostelike en westelike vensterbanke word beskou as die ideale plek vir die intensiteit van beligting.
Die bottelboom voel goed in enige sitkamer. Normale kamertemperature van 18 tot 23 grade is geskik vir hom, maar die aanleg kan by 'n warmer omgewing aanpas, mits die lugvogtigheid styg, en ook by kouer temperature, as die aanwysers nie onder die 12 grade hitte daal nie. Veranderende toestande in die winter vir hierdie plant is nie nodig nie, maar as daar 'n natuurlike afname in die lugtemperatuur is, sal pachira nie ly nie. In die winter in die hitte, mits daar geen maatreël is om die ligvermindering te vergoed nie, kan die pachira begin rek.
Pahira is bestand teen ekstreme temperatuur in die somer en buitelewe. Maar dit kan nie in die tuin vertoon word nie, maar op 'n terras of balkon wat teen wind en reën beskerm is.
Humiditeit vir Pahira
Humiditeit vir pahira moet so hoog as moontlik wees. Dit verg nie konstante maatreëls en 'n tropiese omgewing nie, maar as u die aanwysers tot 60% of meer kan verhoog, sal die plant met meer aktiewe groei op sulke sorg reageer.
Vanweë die vermoë om water in die stam te versamel, kan Pachira die versorgingsregime aansienlik vergemaklik. Hierdie plant is droogtebestand, verdra nie versuiping en swaar besproeiing nie. Daaropvolgende prosedures word noukeurig uitgevoer, met 'n klein hoeveelheid water, na droging van die boonste laag van die substraat. As die pahira intensiewer natgemaak moet word, dui dit dit aan met die trae blare.
In die winter moet die water vir pahira verminder word, sodat beide die boonste en middelste lae van die substraat droog kan word, wat slegs ligte grondvog behou. Enige oorontginning op hierdie tydstip van die jaar kan stamverval veroorsaak. In teenstelling met baie kaudeksny, is pakhira onaanvaarbaar. Die kwaliteit van die water moet veral gelet word: dit moet nie net sag wees nie, maar ook warm wees (etlike grade warmer as lugtemperatuur).
Pakhira is ook tevrede met bespuiting en voel goed as hy palette en borde met nat materiale installeer.
Slegs die kroon kan op die pahira gespuit word, maar nie die stam nie. Verpligte bespuitingsprosedures word slegs wanneer die lugtemperatuur hoër is as 23 grade Celsius. Te droë lug tydens verhittingstelsels en in die somer kan blaarverlies veroorsaak.
Voer vir pachira-water
'N Oormaat voedingstowwe in die grond van die Pachira hou nie daarvan nie, sowel as 'n buitensporige intensiewe besproeiing. Kunsmisstowwe vir plante word selde toegedien, met 'n frekwensie van 1 keer per maand, selfs in die fase van aktiewe groei, maar vanaf November tot Februarie word voeding glad nie uitgevoer nie.
Vir pahira is dit beter om spesiale kunsmisstowwe vir vetplante te kies, maar universele mengsels is ook geskik as die dosis daarvan gehalveer word.
Die vorming van pachira is nie 'n verpligte prosedure nie, maar wel 'n wenslike prosedure. Die plant ontwikkel redelik vinnig, en as hy sy kompaktheid, aantreklikheid verloor, slordig lyk, kan dit na wense afgesny word, ekstra lote verwyder word of takke opwaarts verkort word om die kroon te verdik en 'n sferiese vorm te gee.
Die stam van die pachirs moet nie geraak word nie. Boonop is dit slegs met behulp van snoei moontlik om die hoogte van die loop en die dikte daarvan aan te pas. Snoei kan eers in die eerste helfte van die warm seisoen, vanaf die einde van Februarie tot die middel van die somer, gedoen word.
Selfs op 'n baie jong ouderdom is dit beter om slegs pahira uit te plant as dit nodig is. Die oorplanting word op die gewone tyd uitgevoer - in die tweede helfte van Februarie of Maart.
Die kapasiteit vir pakhira-water neem met 'n deursnee van 4-5 cm toe. Daar moet veral gekyk word na die verhouding tussen hoogte en breedte: vir 'n sacher moet die deursnee van die pot groter wees as die diepte, aangesien die risoom hoofsaaklik in die breedte ontwikkel.
Die substraat word gekies uit los, swak suur mengsels. Hoë grondvoeding vir pakhira is ongewens. U kan klaargemaakte aardmengsels kies, soos vir palmbome of dracaena, of die grond onafhanklik van gelyke dele sooi, velgrond en sand sonder humus saamstel met die byvoeging van 'n halwe dosis bakstene.
Om probleme met vogtigheid en ondergrondse verdigting te voorkom, moet 'n hoë dreineringslaag op die bodem van die houer gelê word tydens uitplant. Terselfdertyd moet die landing diepte vir die pachira dieselfde gelaat word.
Pahira kan nie 'n aanhoudende plant genoem word nie. Dit word gereeld beïnvloed deur 'n spinmyt en blaaspootjies. Effektiewe beheer van plae is slegs moontlik met die regstelling van die sorg in kombinasie met bespuiting met insekdoders.
Algemene probleme met die groei van pachyra akwatiese:
blaarval met uiterste droë lug;
verrotting van die stingel tydens klam grond of die week daarvan tydens besproeiing;
rek takke en kofferbak in swak lig;
blaardraai by lae temperature;
die voorkoms van die bruin rand van die blare of die droog van die punte in die konsepte en in baie droë lug.
Uitplanting van bottelboom
Pahira-water kan uit sade en steggies verkry word.
Plantsaad word in enige universele ondergrond gesaai, gelyk gemaak en natgemaak 'n paar uur voor saai. Sade van waterige pachyra moet op die grond versprei word, en moet dit nie met grond bedek of met 'n dun laag substraat bedek word nie. Na saai word die sade boonop met warm water gespuit. Ontkieming word onder 'n film of glas uitgevoer, met daaglikse ventilasie en 'n temperatuur van 25 tot 30 grade gehandhaaf. Pakhira spruit vir drie weke, maar die varsheid van die sade is van kardinale belang (die persentasie ontkieming neem vinnig mettertyd af).
Om nuwe plante van die pakhira te verkry, word apikale steggies met jong takkies met 'n 'hak' gesny. Steggies word in die lente of in Junie gedoen. Gewortelde steggies slegs in die turfmengsel onder die enjinkap. Temperatuur is soortgelyk aan die groei van sade. Humiditeit moet konstant hoog wees.