Nuwe daeraad onwaarskynlik – Donker wolke hou SA se dagbreek weg | SAUK.co.za - Nuus.info
Bykans vier maande nadat Cyril Ramaphosa president geword het, is daar nog geen sprake van ’n nuwe dagbreek nie. Dit lyk eerder asof gevaarlike donker wolke saampak, skryf Nico Botha.
Ek mag dalk die gevaar loop om té dramaties te klink, maar dit lyk nie of ’n nuwe daeraad in die afsienbare toekoms vir Suid-Afrika gaan aanbreek nie.
Hoewel ’n mens uit die staanspoor geweet het dat diegene wat die nuwe daeraad belowe het nie oor ’n towerformule beskik om dit spoedig te laat gebeur nie, wonder jy tog wat hulle so optimisties gestem het.
Nou, vier maande later, wonder Suid-Afrikaners of dit nie nader aan die waarheid is om te erken dat gevaarlike donker wolke saampak nie.
Byvoorbeeld, die gerugte van ’n rebellie teen pres. Cyril Ramaphosa uit die noordweste van die land deur die einste mense wat self ’n stikdonkerte veroorsaak het met uiters korrupte praktyke.
Die rasionaal vir hul rebellie is egter onrusbarend, nie omdat dit per definisie ongegrond is nie, maar juis omdat dit ’n sterk element van waarheid bevat.
Boonop is daar die voortgesette politieke moorde in KwaZulu-Natal wat eweneens oor toegang tot bronne gaan.
Wat is hul rasionaal?
Dat die president en sy eie kohorte eintlik maar in kompetisie is met oudpres. Jacob Zuma en syne, nie oor wie die land ten beste kan dien en inderdaad die nuwe dagbreek kan laat aanbreek nie, maar oor wie die staat die suksesvolste kan kaap.
Trouens, hul beskuldiging is dat die president self deur tenders en kontrakte sy ontsaglike rykdom bymekaar gemaak het op grond van politieke bevoorregting.
Is dit hoe donker die prentjie eintlik is?
Boonop is daar die voortgesette politieke moorde in KwaZulu-Natal wat eweneens oor toegang tot bronne gaan. Daarby sit Zuma nie stil nie en is daar bewerings dat hy die ANC van binne wil ondergrawe deur onder meer die stigting van ’n nuwe party.
Intussen duur moord en doodslag voort en lyk dié prentjie veral donker omdat van die moorde deur jong mense gepleeg word en veral jong vroue die slagoffers is.
Voeg daarby die onophoudelike opstande teen swak dienslewering, gebrek aan toegang tot ’n stukkie grond om ’n huis te bou, voortgesette ekonomiese uitbuiting van die werkersklas wat helaas met geweld en plundering gepaardgaan en ’n mens hoef niemand te verkwalik nie wat sinies vra: Is ek dan werklik so blind dat ek niks van die nuwe dagbreek opmerk nie?
Maar daar is ook ander kwessies in Suid-Afrika wat die duisternis erger maak. Soos dat gesprekke oor sensitiewe kwessies soos grondhervorming ongelukkig nie op ’n demokratiese manier aan die gang kom nie omdat Suid-Afrikaners nog steeds op ’n liggelowige manier toelaat dat hul lewe deur politieke prosesse oorheers word.
Hoe donker kan die donkerte eintlik word?
In plaas daarvan dat pogings aangewend word om mense op grondvlak binne veilige ruimtes bymekaar te bring om oor kwessies van ongelykheid, werkloosheid en armoede te praat, wend sommige landgenote hulle tot uiters gevaarlike neo-fasciste in die buiteland.
Vroegoggend stuur ’n toegewyde kleinneef ’n teks uit Jesaja 58:8 op die familie se WhatsApp-groep en ek wonder wat om daarvan te maak.
Totdat ek dit weer lees en besef hy het tog iets beet. As die vers in die konteks van die hele hoofstuk 58 gelees word en ook met die Suid-Afrikaanse situasie in verband gebring word, help dit ons dalk om ’n bietjie beter te verstaan wat die voorwaardes vir ’n nuwe dagbreek is: Haal die juk van die mense af en breek elke juk.
Maar in Suid-Afrika word die juk op mense deur belastings, stygings in die brandstofpryse en die vergroting van die gaping tussen die rykes en die armes swaarder.
’n Enkele willekeurige voorbeeld oor die gaping wat steeds groter word: Daar is bewyse dat vir elke R1 000 wat die werker verdien, die grootbase R270 000 en meer verdien.
Deel jou kos met dié wat honger is, gee aan die arm swerwer blyplek – gaan grondhervorming nie juis ook hieroor nie?
Gee klere aan mense wat dit nodig het, dan “sal die LIG vir jou deurbreek soos die nuwe dag . . . jou wonde sal spoedig genees”.
In die afwesigheid van geregtigheid sal ons tevergeefs hoop op ’n nuwe dagbreek. Dit sal wees soos om herhaaldelik in ’n donker, onstuimige nag ’n kers aan die brand te probeer hou.
Hoewel Elton John se lied “Candle in the Wind” by die begrafnisdiens vir prinses Diana ’n heeltemal ander strekking het – dat sy haar lewe gelei het soos ’n kers in die wind spreek van haar gevoel vir die geregtigheid en haar onbeskaamde en onapologetiese solidariteit met mense wat swaarkry.
Om te sing “Thuma mina”, “Stuur my”, beteken lank nie om soos ’n mal ding die duisternis in te foeter en net nog verder verdwaal te raak in die nes van leuens, korrupsie en vae beloftes nie, maar om hier en daar in die lig van geregtigheid en vrede te loop.
« Opkikkers gekry by SAPD kaptein wat glo vrot na drank
Die Dag Toe Eerste Wit Liberalis Hom Vasgeloop Het »