More Than Meets the Eye - Tegnieke en wenke - 2021
U het waarskynlik al die oë gehoor wat die vensters na die siel genoem het? baie keer, maar ek hoop dat u ook al opgemerk het dat hierdie frase meer as net 'n cliche is. Hulle het daardie etiket gekry omdat oë so 'n wesenlike deel is van die uitdrukking van 'n persoon se persoonlikheid. By die tekening van 'n portret begin baie kunstenaars met die oë, maar dit kan steeds 'n formidabele uitdaging wees vir sowel die beginner as die ervare portretkunstenaar. Hier is 'n paar wenke wat u sal help om natuurlike, dwingende oë te trek en die beste beeld te gee van u vak.
Leer om te sien
As u oë goed teken, moet u dit goed sien. As u gewoond is daaraan om die oog as 'n enkele vorm vir homself te beskou, sal u dit miskien sien soos dit regtig is: 'n groep van verskillende vorms op die oppervlak van die gesig. Hierdie oppervlakkige vorms, wat kombineer om te vorm wat ons as die oog beskou, kan almal deur die kunstenaar gedefinieer word in terme van tonale waardes. Met ander woorde, alles wat u nodig het om 'n oortuigende oog te trek, is 'n goeie weergawe van die ligtheid of duisternis van die oppervlaktes.
Die tonale waardes van 'n oog word op twee maniere gevorm. Die eerste is natuurlike pigmentasie. Wimpers, byvoorbeeld, is gewoonlik swaar gepigmenteer en is dus donkerder as hul omliggende vel. Die gebruik van make-up kan egter as vals pigmentasie optree en sommige dele van die oog kunsmatig verduister of verlig. Variasies in tonale waarde kan ook deur 'n ligbron geskep word. Aangesien die ligstrale op die oog val, veral die vogtige oppervlak van die oogbal, sal dit 'n vorm van ligte en donker vorms vorm wat uitmaak wat ons sien, en wat u as die hele oog sal teken. Ongeag die oorsprong daarvan, tonale waardes kan in u tekening voorgestel word deur die gebruik van skadu, en dit is die belangrikste sleutel om lewensgetroue oë te teken.
Voordat die skaduwee begin, beveel ek u aan om u vorms te beskryf. My gunsteling strategie is om met die wenkbroue te begin en my ondertoe te werk, so ek begin met die definisie van die buitelyn van die voorkop, dan die area tussen die voorkop en die ooglid, dan die boonste ooglid, die sigbare deel van die pupil en die res van die oogbal, en uiteindelik die skaduwee onder die oog. Sommige van hierdie vorms het dieselfde buitelyn, en die beligting kan so wees dat twee aangrensende vorms dieselfde toonwaarde het en een groot vorm lyk. As dit die geval is, teken hulle dan so.
Gaan dan terug in die skaduwee van elke buitelyn wat u geteken het, en kyk noukeurig na die variasies in toonwaarde wat elkeen duidelik laat lyk. Let veral op die iris, wat donkerder moet wees om die buitenste rand, maar word dikwels deur onervare kunstenaars as 'n plat skadu-omgewing aangeteken. Onthou om niks te veronderstel nie, en teken slegs dit wat u waarneem. Kyk na die stappe aan die linkerkant vir 'n gedetailleerde voorbeeld van hierdie proses.
Vang die kontoere vas
Moenie vergeet om rekening te hou met die dikte van die ooglede as u 'n profiel in 'n profiel teken nie. Die oogappel is van elke deksel terug gesit, en let daarop dat die onderdeksel nie direk onder die boonste een is nie, maar verder agter in die kop gesit is.
Soek die Gleam
Hier is 'n belangrike wenk om u oë lewendig te laat lyk: As u elke oog trek, kyk of dit lig is.? Vangligte is klein ligvlekke wat die klam, ronde oppervlak van die oogbal weerspieël. Soms is hulle redelik helder en soms meer gedemp, maar hoe klein hierdie besonderhede ook al is, kan 'n andersins uitstekende portret maak of breek.
Die beste manier om 'n vanglig te voeg, is om 'n gaping van die wit papier in jou skaduwee te laat, en vangligte sal gewoonlik die boonste rand tussen die pupil en die iris van die oog oorskiet. U sien miskien een heeltemal binne die leerling, maar dit skep gewoonlik 'n bisarre voorkoms in 'n portret, en dit is dikwels 'n aanduiding van verkeerde beligting, soos byvoorbeeld 'n flitslig. In hierdie geval is dit die beste om 'n bietjie te bedrieg deur die lig effens te skuif na die kant wat die meeste lig verlig. As die oog wat u weergee egter in die skaduwee is, sal u moontlik nie 'n liggie kry nie, en dit sal waarskynlik onnatuurlik wees om een ​​in te sit. As u twyfel, probeer dan om die lig by te voeg en later uit te skadu as dit lyk onvanpas.
The Mind? S Eye
Al hierdie bespreking verwys na die teken van 'n model, maar op 'n sekere punt wil u miskien realistiese oë kan trek uit niks anders as 'n beeld wat in u gedagtes bedink word nie. Dit word die konstruktiewe benadering genoem, en dit kan wonderlik wees as 'n oefeningsoefening, want dit onthul baie van u eie persepsies, maar volgens my ervaring is diegene wat die beste opbouend kan teken, diegene wat baie van die lewe getrek het.
Laastens, as u regtig vaardig wil raak, spandeer u tyd behalwe oë. As die oog onafhanklik van die hele gesig is, hoef u nie bekommerd te wees oor die verhouding en plasing binne die gesig nie, wat baie belangrik is vir goeie portrette, maar dit kan apart bestudeer word. Hoe u ook al kyk, die enigste manier om die menslike oog te bemeester is om soveel as moontlik te teken. Leer jouself om hulle akkuraat te sien, en jy is op pad om dit goed te teken.
Die tekeninge van hierdie twee vroue wys hoe belangrik die blik op die oog vir die algehele tekening kan wees. Die smal, kritiese blik van die vrou heel links het slegs 'n paar strepe van die potlood nodig gehad, terwyl die blitsige uitdrukking van die vrou aan die linkerkant versterk word deur die donkerderheid en detail van die oë.
Mary Britten Lynch, van Lookout Mountain, Georgië, het 'n baccalaureusgraad in beeldende kuns aan die Universiteit van Chattanooga ontvang en het gegradueerde werk aan die Universiteit van Tennessee in Knoxvill en Long Island (NY) Universiteit gedoen. Sy is 'n lid van die Amerikaanse Waterverfgenootskap, die National Watercolor Society en die Watercolor USA Honour Society, en sy ontvang talle eerbewyse in 'n verskeidenheid media, waaronder die Aankoop-toekenning en die Holbein-toekenning van die National Watercolor Society. Van vele ander plekke kan haar werk gevind word in die Smithsonian-argief, die National Women in the Arts Museum en die Art in Embassies-program, almal in Washington, D.C.