Hier is wat die kundiges aanbeveel om in die klimaatkrisis te doen - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Bernard Spragg / Flickr Hannah Hoag, Die gesprek en Jack Marley, Die gesprek
Die wêreldwye staking op Vrydag September 20, 2019, was die grootste demonstrasie vir klimaatsaksie in die geskiedenis. Die beweging wat in Augustus 2018 met die Sweedse tiener Greta Thunberg begin het, is nou miljoene gemobiliseer, Terwyl Uitwissing Rebellie en ander protesgroepe het toegeneem hul veldtogte op straat regoor die wêreld. Uit die pogings van aktiviste in verskillende lande het radikale "Groen nuwe aanbiedings"Kom na vore as 'n gewaagde, politieke reaksie op die klimaatskrisis.
"Die wêreld word wakker, "Het Thunberg aan die wêreldleiers gesê tydens die onlangse VN-klimaataksie-beraad. 'En daar kom verandering, of jy nou daarvan hou of nie.'
Maar hoe lank die ontwaking neem, kan deurslaggewend wees vir die opwarming van hierdie eeu. In 'n verslag wat voor die beraad gepubliseer is, word verklaar dat die die gevolge van klimaatsverandering versnel - Globale emissies van koolstofdioksied (CO₂) het tussen 20 en 2015 met 2019% gegroei, terwyl die gemiddelde styging in seevlak tot ongeveer 5mm per jaar gestyg het oor ongeveer dieselfde periode.
Die voorspelde seevlak styg hierdie eeu as die opwarming 2.6 ° C, 4.5 ° C of 8.5 ° C teen 2100 bereik. IPCC, skrywer met dien verstande
Een skrywer het gewaarsku dat die beperking van die wêreldtemperatuur tot 2 ° C die huidige verpligtinge sal verdriedubbel om emissies te verminder. Om temperature op 1.5 ° C bo die pre-industriële vlakke te hou, sal die wêreldambisie met 'n faktor van vyf moet styg.
Die debat oor klimaatsverandering is verby, en die gesprek oor wat gedoen moet word, begin in alle erns. As sodanig het ons die afgelope paar weke kundiges van oor die hele wêreld gevra om te beskryf hoe die wêreld moet reageer op die bedreiging van klimaatsverlies. Ons deel hul insigte hier.
Die toestand van die aarde
Nêrens is die gevolge van klimaatsverandering sigbaarder as in die Arktiese gebied nie - 'n streek wat minstens na verwagting warm word twee keer so vinnig as die wêreldgemiddelde. Die ys van die Arktiese see bereik in September 2019 - die tweede laagste omvang op rekord. 'n skrale 1.6m vierkante myl.
'N Nuwe verslag van die Intergouvernementele Paneel vir Klimaatsverandering (IPCC) het die veranderinge aan die lig gebring wat in die oseane en die ysbedekte streke van die wêreld aan die gang is, en die boodskap is skerp.
"Gletsers en ysplate krimp. Die globale seevlak styg met meer as twee keer die tempo van die 20ste eeu. Die oseaan word warm, word suur en verloor suurstof. Vyftig persent van die kus vleilande het die afgelope 100 jaar verlore gegaan. Spesies beweeg, biodiversiteit neem af en ekosisteme verloor hul integriteit en funksie. "
- Cassandra Brooks, Universiteit van Colorado Boulder
Die aarde se oseane het meer as opgeneem 90% van die oortollige hitte in die globale klimaatstelsel, maar nie sonder gevolge nie. Mariene hittegolwe is wat koraalriwwe laat bleik en massa-sterftes van visse en ander natuurlewe. Nie net die ekstra hitte van die oseaan verwoes mariene ekosisteme nie, maar ook verander die verhouding tussen kusgemeenskappe en die oseaan.
Oral is dit warm, maar die Arktiese gebied is die vinnigste. Die gesprek / HadCRUT v4
Populasies in die natuurlewe is sukkel om aan te pas tot die ontwrigting, beide in die oseane en op land. As gevolg hiervan het 'n landmerkverslag van 'n internasionale span biodiversiteitskundiges vroeër in 2019 gevra dat "transformatiewe verandering"Aan ekonomieë en samelewings om te voorkom dat tot 'n miljoen spesies uitsterf.
Vyf stappe om emissies op die oomblik te beperk
"Die Verenigde Koninkryk, Noorweë, Swede en Frankryk het 'n teiken van netto nul-emissies in die wet opgeskryf, [maar] teikens is per definisie 'n verklaring van niks meer as opset nie. In hulself verwyder hulle nie 'n enkele molekule koolstofdioksied uit die atmosfeer nie. '
- Rebecca Willis, Lancaster Universiteit
Beperking van die styging in die wêreldtemperatuur tot 1.5 ° C beteken dat die wêreld teen 2050 op netto koolstofvrystellings moet wees. Maar dit is kumulatiewe emissies wat tel - as lande tot die laaste minuut ontbinding laat, dit sal te laat wees. Rebecca Willis, 'n professor in klimaat- en energiebeleid aan die Lancaster Universiteit in die Verenigde Koninkryk, gee 'n uiteensetting van vyf maatreëls wat emissies kan begin beperk nou dadelik:
Pak alle regeringsdepartemente met 'n klimaatsagenda op sodat hulle verplig is om aan te toon hoe hul beleid tot die vermindering van vrystellings sal bydra.
Betrek die publiek by die ontwikkeling van klimaatstrategieë by die burgersvergaderings en betrek werkers by die ontwerp van beleid om 'n "net oorgang"Van koolstofintensiewe bedrywe soos steenkoolmynbou.
Onttrek "simboliese beleide"Om die beleggingsklimaat te bepaal en radikale veranderinge te kataliseer - verbied byvoorbeeld advertensies vir petrolmotors, of laat mense tuis hernubare energie opwek en verkoop.
Hou alle oorblywende fossielbrandstowwe in die grond - olie en gas eksplorasie te verbied en die einde van die VSA $ 5.2 triljoen spandeer op subsidiëring van die fossielbrandstofbedryf elke jaar.
Tersyde gestel negatiewe emissietegnologieë - Koolstofopvang en -opberging kan in die toekoms 'n rol speel in die opneem van kweekhuisgasse uit die atmosfeer, maar dit bestaan ​​nog nie op 'n betekenisvolle skaal nie. Vertrou op hulle lei die hulpbronne af van die vermindering van uitstoot.
Betogers eis 'n einde aan die ondersoek van fossielbrandstowwe. Rena Schild / Shutterstock
Dink aan natuurlike klimaatsoplossings
Daar is reeds tegnologieë wat baie goed is om CO₂ vas te lê. Plante het die proses om koolstof in die lug te verander, tot miljarde jare vervolmaak. Natuurlike klimaat oplossings mobiliseer hierdie potensiaal deur herstel van woude, vleilande en ander habitatte. Volgens 'n raming uit die Verenigde Koninkryk, is elke hektaar nuwe woudblikkie neem die jaarlikse koolstofvrystellings van 90-motors op.
maar dit is nie so eenvoudig soos om die harde werk deur die natuur te laat doen nie, sê Sebastian Leuzinger, 'n medeprofessor aan die Auckland Universiteit vir Tegnologie. Die "regte boom moet op die regte tyd op die regte plek geplant word":
Boomsoorte wat vinnig groei, kan vinniger koolstof opberg, maar stadiger, groter bome sal uiteindelik op die langtermyn meer opberg.
Nie-inheemse bome kan beter wees om koolstof doeltreffend op te neem as inheemse spesies, hou dus 'n oopkop vir hul rol.
As u 'n spesie kies om te plant, vertrou die plaaslike bosbouers en die gemeenskap wat hulle moet saamleef en koester.
Natuurlike klimaatoplossings kan ook help om die samelewing aan te pas by die onvermydelike veranderinge wat voorlê. Zita Sebesvari, hoof van die kwesbaarheid van die omgewing en ekosisteemdienste aan die Universiteit van die Verenigde Nasies, voer dit aan die waarde van herbou hier is tweeledig: die verwydering van die CO₂ wat klimaatsverandering vererger, terwyl die impak daarvan verminder word.
Kus vleilande, vleie en mangrove moerasse kan sedimente behou en kan vertikaal groei teen 'n hoër tempo as die gemiddelde tempo van seevlakstygings. Hierdie habitatte kan ook versamel koolstof 40 keer vinniger per hektaar as tropiese woude.
Mangroves wat weer geplant word, kan tropiese kuslyne teen oorstromings en stormstuwings beskerm, maar terselfdertyd atmosferiese koolstof opneem en klimaatsverandering vertraag. Janine Kandel / UNU-EHS, skrywer met dien verstande
Hoe om die planeet te voed
Die ruimte vir die natuur lyk radikaal as mense tans meer benut as 70% van die aarde se ysvrye oppervlak, baie daarvan om voedsel te kweek. Dit word geskat 'n derde van alle kweekhuisgasvrystellings is afkomstig van landbou - van ontbossing van landbougrond tot die grootmaak van vee wat metaan belemmer.
Boerdery vir vleis en suiwel kan tot 100 keer soveel gebruik maak as die land produseer 'n enkele gram proteïen in vergelyking met boontjies, neute en ander plantbronne. Geen wonder dat mense aangemoedig word om minder daarvan te eet nie, en Alessandro Demaio, 'n genoot in wêreldgesondheid aan die Universiteit van Kopenhagen, beveel aan dat 'planetêre gesondheid dieet"Wat die vleisinname in Westerse lande met 50% verlaag. Hy doen ook 'n beroep op:
Organiese afval as kunsmis herwin en daarin belê agrobosbou - waar bome rondom gewasse gekweek word om die biodiversiteit te verhoog.
Teel droogtebestande gewasstamme uit, maak veevoer voedsamer en skep bymiddels wat vee kan maak gee 30% minder metaan vry.
Die vermindering van voedselafval en die herstel van land- en oseaanhabitats.
Sean Beer, 'n dosent in landbou aan die Bournemouth-universiteit, voer dit aan eet meer plaaslike en seisoenale produkte kan 'n entjie na die ontknoping van die landbou gaan.
Die herlewing van tradisionele voedselvoorsieningstelsels Jagannath Adhikari, 'n sessiedosent aan die Universiteit van Nieu-Suid-Wallis, kan ook die sleutel wees om volhoubare diëte vir almal te waarborg.
Meer as 820m mense ly aan honger, en ongeveer twee miljard mense het matige voedselonsekerheid. Dit beteken dat hulle nie altyd weet wanneer hul volgende maaltyd gaan kom nie. Na 'n dekade van 'n stadige afname dryf klimaatsverandering hierdie getal weer op, veral in Afrika en Asië, waar die mededinging oor grond vir beide boerdery en bosbewaring skerp is.
In dele van die Himalajas, die antwoord op hierdie probleem is 'voedselwoude'. Plaaslike mense plant nuttige bome en kweek gewasse in die bosveld naby hul huise, en beskerm dit wat natuurlik groei. Hulle oes wat hulle nodig het - sampioene, heuning, wortels en eetbare plante - en verkoop enige oorskot op 'n mark. Sedert gemeenskapsregte hier in bosboubestuur herstel is, het kommerwekkende tendense in ontbossing en armoede omgekeer is.
'N Vrou verkoop bamboeslote in Pokhara, Nepal. Hierdie bamboeslote word versamel in woude op 2,200-2,600 meter bo seespieël. Jagannath Adhikari
Klimaataksie beteken om die ekonomie te transformeer
Sommige politici steun nou beleid daarvoor klimaatsverandering aanspreek deur nasionale ekonomieë te transformeer onder die sambreel van 'n Green New Deal. Spanje se sosialistiese party is onlangs herkies op 'n Green New Deal-platform, en in die Verenigde Koninkryk, die Verenigde Koninkryk Arbeidersparty het ten gunste van een gestem.
Die idee was gebore in die Verenigde Koninkryk in 2007, maar het die afgelope tyd wêreldwyd veld gewen, veral in die VSA, waar dit deur die kongresvrou Alexandria Ocasio-Cortez aangewys is. Alhoewel die besonderhede verskil, behels 'n Green New Deal groot beleggings in werkgeleenthede en skoon infrastruktuur in die energiesektor om die ekonomie te ontwater en ongelykhede reg te stel deur werkswaarborge en universele basiese dienste soos gratis openbare vervoer en gesondheidsorg. Daar word ook van regerings verwag om die miljarde rande wat hulle spandeer om die koste van fossielbrandstowwe te subsidieer, uitskakel of uitskakel.
Kundiges dring ook daarop aan dat die versekeringsbedryf deelneem aan besprekings in Green New Deal. A onlangse verslag van die Universiteit van Cambridge beklemtoon die groot verliese wat versekeraars onder klimaatsverandering sal ervaar en waarsku dit dit kan 'n wêreldwye finansiële krisis veroorsaak.
> "As regerings toepaslik reageer op die dringende waarskuwing wat in Oktober  deur die Intergouvernementele Paneel vir Klimaatsverandering (IPCC) uitgereik is, sal pogings om fossielbrandstowwe uit te faseer aansienlik - en vinnig moet opskerp."
- Kyla Tienhaara, Queen's University, Kanada
reeds, daar was 'n hele aantal regsgedinge teen die grootste fossielbrandstofondernemings in 'n poging om hulle aanspreeklik te hou vir die misleiding van die publiek oor die risiko's van klimaatsverandering tydens die verkoop van produkte wat daartoe bygedra het. Die litigasie was tot dusver nie suksesvol nie, maar die gety is moontlik besig om te draai.
In die VSA soek meer as 'n dosyn stede, graafskappe en state skadevergoeding van energie-ondernemings vir die koste van klimaatsverandering, van die aanpassing van stormdrein tot die opgradering van seermure. Hierdie regsgedinge trek voort litigasie teen tabakondernemings en oor wetenskaplike navorsing wat kweekhuisgasvrystellings aan energieondernemings toeskryf.
In die verlede het "die eisers probleme gehad om klimaatsskade op te spoor na spesifieke emissies wat deur bepaalde ondernemings gemaak is ... Wetenskaplike navorsing het sedertdien dramaties ontwikkel." Sê Lisa Benjamin, van die Lewis & Clark College of Law, in Portland, Oregon.
In Europa het 'n Duitse hof byvoorbeeld ingestem om dit te verhoor 'n Peruaanse boer se saak teen die Duitse energiereus RWE vir sy rol in die smelt van die gletsers naby sy tuisdorp Huaraz en die verhoging van die risiko's vir grondstortings en oorstromings. In 'n studie is bevind dat RWE verantwoordelik was vir 0.47% van die historiese emissies, en daarom soek die boer 0.47% van die koste vir sy gemeenskap om aan te pas by klimaatsverandering.
Smeltende gletsers bedreig die dorp Huaraz, Peru. Uwebart / Wikimedia, CC BY-SA
Namate die gevolge van klimaatsverandering duideliker word, is Thunberg nie die enigste wat diesprokies van ewige ekonomiese groei". Die vervaardiging van goed verbruik energie en die vervaardiging van meer goed, of dit nou mode of slimfone is, beteken die voortdurende en groeiende energieverbruik.
"Dit maak dit baie moeilik om die ekonomie te ontwater," sê Simon Mair aan die Universiteit van Surrey. As ons ophou om produktiwiteitsgroei na te jaag, sou ontbinding makliker sou wees, sou ons minder "crap" hê, en dit kan moontlik wees begin tyd en menslike energie te belê in goeie werk wat saak maak, soos onderrig en verpleegkunde.
Die media luister uiteindelik na die kenners
Ondanks die potensieel reuse-implikasies van 'n styging van die wêreldtemperatuur van 2 ° C, het klimaatsveranderinge bly laag op die nuusagenda. Joernaliste en hul nuusorganisasies het grotendeels versuim om klimaatsverandering die aandag te gee wat dit verdien en het nie daarin geslaag om politieke figure oor klimaatkwessies en -beleide te druk nie.
Klimaatjoernaliste het jare gelede die idee om wetenskaplike feite en mening oor klimaatsverloëning op gelyke voet te plaas, weggegooi. Ander media is uiteindelik besig om analise en verifikasie in te haal en die wetenskaplike geletterdheid van hul gehoor te verbeter. Hulle verbind klimaatsverandering aan plaaslike verhale, fokus op oplossings (in plaas van 'dekking vir' straf en somberheid ') en hul taal aan te pas om die "klimaatkrisis" te beskryf.
Hierdie verskuiwings in joernalistiek lewer moontlik meer optrede op teen klimaatsverandering. Jong mense is geneig om negatiewe nuusopskrifte te vermy; hulle wil nie hê dat hul klimaatsdekking 'n sombere en sekere toekoms bied nie. In plaas daarvan wil hulle hê verhale oor die 'stelselverandering' wat nodig is om samelewings met 'n nul-koolstof te skep, sê Julie Doyle, van die Universiteit van Brighton. Dit is nie dat hulle nie die slegte nuus kan hanteer nie, maar dat hulle "wil betrokke wees by die heroorweging van sosio-ekonomiese stelsels, en geïnspireer en bemagtig word deur saam te werk."
Dis hoekom "stelselverandering nie klimaatsverandering nie"Het 'n saamtrek geword van die jong klimaatstakers. Thunberg se reis van 'n eensame waaksaamheid buite die Sweedse parlement na 'n genomineerde Nobelprys vir vrede aan die hoof van 'n wêreldwye beweging het net 'n jaar geduur. Dit wil voorkom asof die wêreld regtig wakker word, maar nou kom die moeilike deel - om die stelsels te verander wat die klimaatkrisis aangevuur het voordat dit te laat is.
Hannah Hoag, adjunkredakteur en omgewing + energieredakteur, Die gesprek en Jack Marley, kommissarisredakteur, Die gesprek