… stilte jou die antwoord gee…
…sal jy dit 'n eggo gee?
Van die toutjie na die ketting
Ons is almal poppe aan 'n toutjie, dis net die puppetmaster wat verander. So is dit mos maar, niemand is waarlik toutjieloos vry nie.
Van kindsbeen af word ons toutjies getrek; wie ons moet wees, wat om te doen, wat om te glo en hoe ons veronderstel is om te lewe. Ons word soms genadeloos in rigtings getrek teen ons wil, soms kry ons dit reg om 'n tou of twee te breek…net om weer getou te word.
Namate ons ouer word en die toutjies wegval…en vryheid voor jou deur kom staan…neem jy dit alles wat jy geleer het en draai jouself met kettings toe, sluit jy self die slot van die ketting om jou enkels…want jy het nog nooit geleer wat vryheid is nie, en as jy dit kry voel jy ongeanker en uit balans…net om weer hierdie keer deur jouself getou te word.
Miskien is dit tyd om van die toutjie na die ketting na die vlerke te beweeg…net jammer nie almal met vlerke kan vlieg nie.
Somer se winter
In die winterstreek
dor met gras se sade
ongeblom laag gaan lê
soms nie eers met wonder
of het die reën gekom
'n gedagte onbeskryflik groot
en 'n stille woord hou die wag oor hierdie genade daad.
We're just human after all.
Gaan wegkruipertjie met die spieël speel
gee skryf gewaag
Die woord het mag,
met ontsag lê
dit wagtend stil
So gaan ek ook maar stil raak totdat ek dalk weer
hier verby kom.
Los net asb vir my die ligte aan.
Ons almal ken daai gevoel van jy praat en praat en skree net om
bloot nie gehoor te word nie…
Net een dag se baie dinge
Ek sit vanaand alleen met 'n koppie koffie en vier ons 15de! Nee, nie die gewone herdenking nie. Vandag 'n hele 15 jaar gelede het ons hierdie huisie gekoop. Ons eerste en volgens my woorde jare gelede – die laaste.
Maar dit is nie al nie. My hondjie "Babetjie" is ook vandag 15 jaar oud. Ja, sy is steeds hier en het 'n ekstra bederfie gekry toe ek vanmiddag by die huis gekom het. Sy hardloop nog lustig rond, jaag duiwe van haar drinkbak weg en speel met Fuzzy – kleinding se hond en blaf vir die skadu's op 'n volmaan aand.
Maar steeds vier ek alles alleen, want kleinding en manlief kuier by sy familie en kleinding het my vanmiddag van Valparaiso, Chile gebel het vanwaar hulle krappe op die strand jaag…om my opgewonde mee te deel dat hulle môre vir 'n paar dae berge toe gaan om te gaan snowboard. Ai, hoe geniet hy nie sy verlengde vakansie nie, terwyl Ma moet werk en baie verlang….
Ek gaan ook vandag se datum in my dagboek aanteken vir 'n ander spesiale rede… Ek het vandag geleer dat dit nie saak maak as jy nie perfek is nie. Dat dit okay is om 'n skewe tone te hê, dat dit okay is as jou mascara smeer, dat dit okay is as jy nie lekker voel nie. Dat dit okay is as jy wil lag as iets snaaks is. Dat dit okay is as jy nie saam met ander stem nie. Dat dit okay is om te sê; "Ek weet nie" en om "Nee" te sê. Dat dit okay is as jy nie al die antwoorde kan kry waaroor jy vra nie.
Miskien gaan ek nog eendag leer dat dit okay is om te huil, dat dit okay is as sekere vrae nie antwoorde het nie. Dat dit okay is om te vra; "help my" en dat dit okay is as jy nie altyd almal kan help en gelukkig hou terwyl jy dalk jouself daardeur te na kom. Dat dit okay is om soms selfsugtig met jou tyd en jouself te wees. Dat dit okay is, om net jouself te wees en jouself te kan vergewe voor jy ander opreg kan vergewe…jip, miskien eendag…maar vanaand is ek te dom.