BEWARING VAN ONS ERFENIS - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 09 September 2018 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 12
“En Agab het met Nabot gespreek en gesê: Gee my jou wingerd, dat dit my groentetuin kan word, want dit is naby, langsaan my huis; dan sal ek jou in die plek daarvan ‘n wingerd gee wat beter is; of as dit goed is in jou oë, sal ek jou die koopprys daarvan in silwer gee. Maar Nabot het vir Agab gesê: Mag die HERE my daarvoor bewaar dat ek die erfdeel van my vaders aan u sou gee!” (:2&3).
Nabot – die slagoffer van ‘n ander man se hebsug. Agab het met ‘n verterende drang die kosbare wingerd van Nabot begeer. Hy was bereid om dit te ruil vir ‘n beter wingerd of om ‘n billike koopprys daarvoor te betaal. Nabot wou egter vanuit ‘n beginsel nie dit wat vir hom kosbaar was en wat hy as erfenis ontvang het, prysgee nie. Nabot het die bevel van God waarvan ons in Núm. 36 lees, geëer. “sodat die erfdeel van die kinders van Israel nie van stam tot stam oorgaan nie; want die kinders van Israel moet elkeen die erfdeel van die stam van sy vaders vashou.” (:7). Daarenteen het Agab die verbod van God uit Eségiël 46:18 verontagsaam. “En die vors mag niks neem van die erfdeel van die volk om hulle uit hul besitting te verdring nie; van sy besitting moet hy aan sy seuns ‘n erfdeel gee, sodat my volk nie verstrooi word elkeen uit sy besitting nie.”
Die Woord van God het geen tekort aan Skriftuurlike bewys dat eiendomsreg in God se oë hoog op prys gestel word nie. En daarom mag ‘n persoon se eiendomsreg oor dit wat hy regmatig as erfenis ontvang het nie geskend word nie. “JOU naaste se grenslyn, deur die voorvaders getrek in jou erfdeel wat jy sal erwe in die land wat die HERE jou God jou sal gee om dit in besit te neem, mag jy nie verlê nie.” (Deut. 19:14). “Die ou grenslyne wat jou vaders gemaak het, moet jy nie verlê nie.” (Spr. 22:28). “Verlê die ou grenslyne nie, en kom nie op die landerye van die wese nie.” (Spr. 23:10).
Dit is verder uit die Skrif duidelik dat God nie net aan individue ‘n erfdeel laat toeval nie. Hy is ook die Beskikker wat die erfdeel van die verskillende volke afgemeet het. “Toe die Allerhoogste aan die nasies ‘n erfdeel gegee het, toe Hy die mensekinders van mekaar geskei het, het hy die grense van die volke vasgestel volgens die getal van die kinders van Israel.” (Deut. 32:8). “En Hy het uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon, terwyl Hy vooraf bepaalde tye en die grense van hulle woonplek vasgestel het,” (Hand. 17:26).
Nabot was ongelukkig nie die laaste slagoffer van ‘n ander se hebsug nie. Die Afrikanervolk is vandag op die wêreld verhoog in die kollig as ‘n slagoffer van ‘n heidense regime wat hom met haat en uit hebsug van sy erfenis wil ontneem. En anders as koning Agab word hy nie ‘n billike koopprys of ‘n beter eiendom aangebied nie, maar onregmatig wil die regering sy erfenis van hom afneem. Ironies genoeg word, soos in Nabot se geval, die leuen ook ingespan om hierdie volk wat weier om van sy erfenis afstand te doen te beswadder sodat sy vermoording uiteindelik “geregverdig” kan word.
‘n Saak wat ons ook nie uit die oog moet verloor nie is dat die ontneming van die Afrikaner se erfenis oor veel meer as net sy materiële eiendom gaan. Ons het ook ‘n geestelike erfenis ontvang wat ons hier aan die Suidpunt van Afrika moet uitdra en waarop ons moet voortbou. En dit is hierdie Christelike erfenis wat met mag en krag deur ‘n kommunistiese regime vernietig moet word.
Ons moet as ‘n volk dalk weer vir ‘n slag oor ons erfenis besin. Ons moet besin oor waar dit vandaan kom. Ons moet besin oor ons rentmeesterskap daaroor. En ons moet besin of ons apatiese houding t.o.v. ons erfenis nie daartoe sal lei dat daar vir ons kinders en hulle kinders geen erfenis behalwe ‘n verlore erfenis hier aan die Suidpunt van Afrika sal oorbly nie; hetsy ons nou praat van ‘n staatkundige of geestelike erfenis.
As God in Sy woord ‘n verbod daarteen stel dat ‘n erfenis onregmatig van iemand ontneem word, impliseer dit tog sekerlik ook dat Hy verwag dat die rentmeesters van so ‘n erfenis nie onverskillig daarmee te werk moet gaan nie?