15 dinge wat ek haat oor rugby - Reisverhale - 2020
Ek is al tien jaar lank op die rug. Dis 'n lang tyd om te reis tydperk, laat staan ​​in dorm kamers, leef uit dieselfde rugsak, en reis op die goedkoop. Ek is regtig lief vir hierdie vorm van reis deur, en daarom het ek al soveel jare voortgegaan om dit te doen. Ek geniet koshuise, mense ontmoet, ligte reis, die wilde avonture, die jeugdige atmosfeer, en sonder om gidse en toere te hou, hou my hand die hele pad. Plus, ek sien eerliklik geen behoefte om baie geld te spandeer op oorde en fancy kamers nie. Maar alhoewel ek van my reisstyl geniet, beteken dit nie dat ek altyd nie lief Dit. Trouens, soms, regtig, regtig, regtig haat Toer.
Hostel-kamers is goedkoop en 'n goeie manier om mense te ontmoet, want jy is saam met hulle in dieselfde kamer ingeskuif. Jy het nie 'n keuse nie, maar om mekaar te leer ken. (Wel, jy hoef nie te praat nie, maar dan word dit 'n bietjie ongemaklik.) Maar soms wil jy nie nuwe mense ontmoet, die boonste stapel kry nie, of moet jy met drie snorers in 'n sesbed kamer . Dit is wanneer jy regtig huise begin haat. Ek gebruik steeds dorm kamers omdat hulle die koste daal, maar ek hou regtig nie van hoe dikwels hulle in die pad staan ​​vir 'n goeie nag se slaap nie.
Die Dieselfde Gesprek
Wanneer jy êrens nuut aankom, vra reisigers dieselfde vyf vrae: Waar kom jy vandaan? Waar gaan jy heen? Waar was jy? Hoe lank gaan jy reis? Hoe lank is jy hier? Na vyf jaar - heck, na vyf dae - is dit taamlik saai om dieselfde gesprek oor en oor te hê. Hulle is die standaard, basiese vrae wat almal (insluitende my soms) vra. Dit word die tweede natuur. Ek meng dit egter nou. As ek een van die vyf vrae kry, beantwoord ek deur hul naam en dan iets soos hul gunsteling kleur- of gunstelingboek of die minste gunsteling plek wat hulle ooit gesien het, te vra. Dit is veel interessanter as "wat doen jy by die huis?"
Die 5-Minute Vriend
Jy ontmoet goeie mense - en môre is hulle weg. Miskien sal jy mekaar weer sien, miskien nie. Dit is wonderlik om so baie ongelooflike mense op die pad te ontmoet, maar ek haat hoe almal altyd vertrek, veral soos jy iemand leer ken. Dis 'n sneeubal van hartseer. Ek het ontelbare ongelooflike mense op die pad ontmoet, en seker, in daardie oomblik en in daardie tyd het ons 'n ontploffing gehad. Miskien was dit alles wat bedoel was om te wees. Maar dit is lekker om konsekwentheid te hê en vir meer as vyf minute 'n vriend te hê.
Die Oormatige Partytjie
In die backpacking wêreld is dit altyd iemand se eerste of gisteraand en dus 'n rede om uit te gaan - wat beteken dat daar baie gaan drink. ('N LOT!) Ek het my regverdige deel van partytjie gedoen, en ek sal erken dat dit wonderlik is as jy net begin. Jy is opgewonde oor die pad, alles is nuut, en dit is 'n goeie manier om mense te ontmoet. Maar na 'n paar maande word dit vervelig en herhalend. Jy word moeg om net die hele tyd te drink, asof dit die enigste aktiwiteit in die wêreld is. Kan ons nie net iets anders doen nie? Moet alkohol altyd betrokke wees? Kom ons gaan speel minigolf, sien 'n fliek, gaan boul of 'n konsert kry. Daar is meer aan lande as hul tralies.
Ek verstaan ​​dat langtermyn reisigers 'n vaste begroting het. Toe ek die eerste keer oorsee was, het ek net 'n beperkte hoeveelheid geld gehad en dit moes lank duur. As dit gesê word, het jy egter regtig na Spanje gekom om nie die paella te hê nie? Jy het na Japan gevlieg, en het nooit een keer sushi of iets meer as goedkoop raaiseldoelen gehad nie? Oor die ski van die Alpe as gevolg van die prys van 'n hysbakkaart? Kom op! Jy lewe net een keer. Doen iets meer as 'n gratis rondleiding, kook jou eie maaltye, kla oor jou gebrek aan slaap (alhoewel jy in 'n hangmat geslaap het), en drink bier vanaf 7-11. Dit is wonderlik om spaarsaam te wees, maar dit is goed om goedkoop te wees.
Daar is altyd iemand wat meer as jy gereis het. Selfs ná vyf jaar van die wêreld se backpacking, ken ek mense wat ses, sewe, agt jaar met niks behalwe 'n rugsak spandeer het nie. Maar wat ek haat, is wanneer mense in ander mense se gesprekke of planne betree en begin om hul mening te gee oor waar hulle moet of moet nie. Of hulle sal begin om die geskiedenis van 'n plek te vertel (en waarskynlik verkeerd) om te probeer om jou te "opvoed" oor hoe dinge regtig is. Moenie 'n weet-dit-alles wees nie. Niemand hou van 'n vertoning nie. Ek onthou dikwels dat mense nie reggestel word nie, omdat ek nie die "ou" wil wees nie.
Die "Wie is 'n beter reisiger?" Spel
Te veel reisigers hou daarvan om hulself te bespreek deur te bespreek hoe lank hulle gereis het of hoeveel provinsies hulle was, asof reis 'n kompetisie is. "Jy was al in 20 lande?" "O ​​ja, ek was al 37!" Of jy kan hoor. "Jy het nie land X regtig beleef nie, want jy het aktiwiteit Y oorgeslaan." Kommentaar soos dit laat die jonger reisiger voel sleg oor hul eie ervaring, wat my laat inkom en die boonste van my lewe of ander reise vertel om van hulle smugheid te ontbloot. Omdat dit nie saak maak watter aktiwiteite jy gedoen het of as jy in 4, 19 of 150 lande gewees het nie, is almal se reis hul eie en almal is gelyk.
Die Herd Mentality
Ek wou 'n backpacker wees omdat hulle 'n gees van avontuur en ontdekking beliggaam het. Hulle was uit om die wêreld te sien, sy verborge geheime te ontdek en nuwe inwoners te ontmoet. Dit blyk dikwels nie die geval nie. Meer dikwels as nie, volg backpackers vandag dieselfde goedgelegde reisroete wat duisende voor hulle loop. Hulle volg bloot die pak. Ja, gewilde plekke is gewild vir 'n rede, en ek sal nooit voorstel om Thailand, Parys of Costa Rica te stuur nie, net omdat daar ander toeriste is. Maar goeie heer, wees 'n bietjie meer nuuskierig en dwaal êrens willekeurig af. Net een keer.
Altyd "Aan" wees
Soms wil ek net nie met almal praat nie. Soms wil ek net my boek lees en inkom, en inhaal Ware Bloed. Maar dan is ek die antisosiale man in die koshuis en mense kyk anders na my. Ek haat hoe jy ALTYD vriendelik en optimisties moet lyk. Mense is sosiale wesens, maar dit is ook lekker om een ​​of ander tyd te hê om te dekompresseer en ontspan. Altyd aan "aan" is, is net te geestelik uitputtend vir my, veral as jy elke dag dieselfde vrae gevra word (sien hierbo!).
Ek het die afgelope vyf jaar meer afskeid geneem as wat enige mens ooit moet doen. En ten spyte van die veranderinge in tegnologie en sosiale media, weet jy die e-posse sal stadig verdwyn ten spyte van die beste bedoelings. Die lewe beweeg aan en mense gaan hul afsonderlike maniere. Sekerlik, jy sal daardie groot oomblik in die tyd saam hê, maar hoe meer jy reis, hoe meer besef jy die harde waarheid dat jy die persoon nooit weer sal sien nie. En hoe meer jy haat om afskeid te neem.
Die Vinnige Romantiese Verhoudings
Jy ontmoet mense, jy verlaat mense. Dit is 'n hartseer siklus wat beteken dat net wanneer jy regtig iemand begin hou, jy verdeel. Dit maak dit moeilik om 'n langtermynbetrokkenheid op die pad te hê. Jy is saam terwyl jy op die pad is, maar dan gaan mense links terwyl jy reguit gaan. En dan, so gou as wat dit begin het, is dit verby. Dit is moeilik om altyd te begin en gevoelens te stop. En dikwels, aangesien jy nooit regtig 'breek' nie, kry jy nooit 'n werklike sluiting nie. Die pad word 'n reeks kort verhoudings - en dit kan baie uitputtend raak.
Jy kan sê dit is 'n manier om te onthou waarheen jy gegaan het, maar wat dit regtig doen, is om mense te laat weet hoe wonderlik jy is vir soveel plekke. Dit is alles deel van die "wie is die meer ervare reisiger" een-upsmanship wat in koshuise plaasvind. En dit irriteer my. Baie. Jy het foto's, herinneringe en paspoort seëls om te onthou waar jy gewees het. Ek twyfel of jou sak regtig omgee. Kom ons noem 'n graaf 'n graaf: naaldwerkvlae uit elke land waarheen jy gewees het, is net 'n manier om die wêreld te wys dat jy goed gereis is.
Ten spyte van al die tekens wat mense vertel om hul gemors op te ruim, doen hulle dit nooit. Hoekom? Dis nie hul kombuis nie en hulle vertrek gou. Iemand anders sal dit doen. Ek haat dus koshuiskoske vir hierdie rede, en daarom kook ek nooit in hulle nie. Ek het nie regoor die wêreld gereis om jou gemors op te ruim nie. Doen dit jouself! Wat is jy, nege jaar oud? Jou ma is nie hier om na jou skoon te maak nie, en dis ondenkbaar om 'n vuil kombuis vir die volgende persoon te gee.
Ontbreek die gimnasium
Ek hou daarvan om uit te werk. Reis maak my ongesond en vet en ek hou nie daarvan nie. Dit is moeilik om 'n gesonde leefstyl op die pad te hou, en ek wens ek het die kans gehad om na die gimnasium te gaan en meer gereeld uit te werk.
Seks in Dorm Rooms
Ek wil nie hoor jy het seks nie. Ooit. Gaan kry 'n privaat kamer. Ons glo nie haar moans van plesier nie, en ons wil nie jou wit esel sien nie. Vir die prys van twee slaapplaats, kan jy byna enige plek in die wêreld 'n privaat kamer kry. En as dit meer kos, is dit nie soveel nie. Kry 'n bietjie privaatheid, beter seks, en laat almal anders slaap.
Moenie dit neem om te beteken dat ek werklik haatwerk doen nie. Die meeste dae, ek is lief vir hierdie reisstyl en ek hou van backpacking. Dis pret en sosiaal, en jy kry ongelooflike mense. Maar soms mors die klein dingetjies jou ratte, wat dikwels die geval is wanneer mense onbeskof en onbedagsaam is. Toerisme is 'n goeie leefstyl, en soos enige lewenstyl het dit sy op en af. Ek is net gelukkig dit het meer ups as downs.