Beskrywing is die hart en siel van fiksie - die skepping van 'n verbeeldingswêreld waarin jou leser hom/haarself kan verloor
Die glinsterende pistool skep die effek van waarheid. Beskrywing is meer as net 'n string byvoeglike naamwoorde wat saamgeflans is om 'n sin te vorm.
Lewendige duidelike woordeskat word beskou as die belangrikste kragmaat van skryf. Nie waar nie. Die beskrywing van die storiegedeelte op hande dra net so 'n geweldige gewig. Dit is onnodig om 'n ou, geskraapte, mankolieke stinkhout tafel in die voorportaal as sulks te beskryf wanneer 'n eenvoudige beskrywing van 'n afgetakelde tafel in die voorportaal sal doen. Dieselfde tafel in die voorportaal, oorlaai met onoopgemaakte posstukke word onmiddellik 'n vraagteken
.jou leser sal hom/haarself afvra: "Hoekom sal die posstukke onoopgemaak op die tafel bly lê? Kan die mense in die huis nie sien dat daar posstukke is nie? Hoekom lees hulle dit nie?"
Hou altyd in gedagte dat jy nie net skryf nie
jy is besig om 'n verhaal te vertel! Jy moet jou karakter wees en jou leser so deel van daardie karakter maak.
Die sekure woordgebruik in die fynste besonderhede, dog kort en bondig, realiseer die karakter vir jou leser en spaar jou 'n halwe bladsy van beskrywing. Hier volg 'n voorbeeld of twee
'n Beskrywende besonderheid
.iets wat pittig en bondig 'n kenskets lewer van 'n karakter of omstandigheid. Bv.
Kan jy 'n man met 'n houtbeen SIEN sonder dat hy 'n swart klap oor die een oog het? Natuurlik nie. Houtbeen en onmiddellik sien jy 'n seerower in jou gedagte
Terwyl jy skryf moet jy al die gewaarwordinge wat jy sien en in jou gedagte ondervind betrek. Wit krytmerke op die vingerpunte sal beslis groter byval by die leser vind as die spierwit vingerpunte.
In 'n vergelyking word iets vergelyk word met 'n ander of soos'n ander bestempel: Saartjie is so meedoënloos soos 'n vreetvraat. Tania se oë glinster soos stukkies diamante.
Beeldspraak vergelyk nie, dit verander: Annie is 'n klein fyn voëltjie van 'n jong dame, vlug van beweging.
Die gebruik van vergelyking en beeldspraak in fiksie is aanvaarbaar - hanteer dit egter versigtig en nie in oormaat nie.
Beskrywing beteken nie net OM TE WYS nie, al dink ons baie keer so. Beskrywing help jou ook om jou verhaal/relaas duidelik aan die leser oor te dra. Watter klink die beste:
Ons gaan 'n stappie verder met die voorbeeld. Onthou, hierdie is die gedeelte wat baie sê, die relaas of 'vertellende' gedeelte:
Vestig die aandag waar dit nodig is. 'n Hartroerende insident, teleurstelling of 'n verbysterende ontwrigting sal beter baat vind in 'n toneel wat spesifiek daaraan gewy word. Jy besluit wat jy wil wys en vertel. Jou besluit hang af van die verhaal. Die menslike natuur, handelinge en emosies is so veeleisend gekompliseerd. Hierdie kan ten beste blootgestel word deur die karakters se eie handelinge, doen en dialoog. 'n Toneel op eie reg sal hier beter voorkom as slegs 'n kortgebonde verklaring daarvan.
Die beskrywende dialoog-stempel stel 'n karakter se reaksies, handelinge en/of gemoedstemming bekend. Kyk na die volgende voorbeeld:
Hoe sal jy haar blydskap, skaamte, of watter ander emosie ook al, oordra, sonder om aan die dialoog te verander?
Annie storm die vertrek binne, dans 'n passie of twee en stamp die deur hard agter haar toe. "Luister julle!" roep sy luidkeels uit en gooi haar hande dramaties in die lug, "Ek is swanger!"
Skryfstyl het baie te doen met die pas waarop die skrywer sy verhaal oordra. Om skryfstyl by storie aan te pas of in sterk teenstelling hang van die skrywer af. Beide is aanvaarbaar solank as wat die skrywer sy/haar doel bereik.
Die doel van plek beskrywing is nie om die algemene agtergrond te beskryf nie, maar 'n DOELBEWUSTE, AANDUIDENDE of SPESIALE agtergrond of atmosfeer
Die siel van 'n verhaal is alleenlik daar indien jy, die skrywer, een word met elk en iedere karakter en jy deel word van jou verhaal.