Cypro-Argaïese beeldhouwerke (illustrasie) - Geskiedenis Podcasts - 2022
Antieke Cypriotiese kuns
Antieke Cypriotiese kuns verwys na alle werke van visuele kuns afkomstig uit Ciprus in die oostelike Middellandse See vanaf ongeveer. 10 000 vC tot c. 330 nC.  Gedurende hierdie tydperk is verskillende soorte voorwerpe vervaardig, soos huishoudelike gereedskap, wapens, juweliersware en dekoratiewe beeldjies. Hierdie reeks kunste getuig van die mengsel van inheemse en buitelandse invloede van antieke Egipte, Griekeland en Rome, terwyl hulle die land agtereenvolgens beset het. Kunswerke wat in antieke Ciprus vervaardig is, bevat byna alle mediums van visuele kuns wat in die antieke geskiedenis gewerk is, waaronder terracotta, klip,  metale, glas,  en edelstene. 
Aardewerk van meetkundige, argaïese en klassieke tydperke in Ciprus
Die aardewerk van die ystertydperk Ciprus, dit wil sê van die Cypro-Geometric (CG), Cypro-Archaic (CA) en Cypro-Classical (CC) periodes, verteenwoordig 'n oorvloedige argeologiese rekord van die bestaande materiële kultuur. Keramiekvate kom uit verskillende argeologiese kontekste (grafte, nedersettings en heiligdomme) van die Ystertydperk, wat bewys lewer vir die vervaardiging en gebruik van erdewerk in die loop van die 1ste millennium vC.
Die opgrawings- en navorsingsprogramme wat deur die departement van oudhede van Ciprus en deur verskeie argeologiese missies uitgevoer is, het inligting oor die historiese verlede van verskillende ystertydperke onthul. Publikasies wat veral die rykdom van die materiële kultuur van hierdie terreine onthul, hou byvoorbeeld verband met begraafplase van Palaepaphos, veral gedurende die CG -periode, 1 die 'koninklike' grafte van Salamis vir die CA -periode 2 en, meer onlangs, die CC necropoleis van Kition. 3 Tog is die mees omvattende werk oor die ystertydperk van Ciprus die monografie van E. Gjerstad, die Sweedse Ciprus -ekspedisie volume IV/2 (SCE IV/2) wat die grondslag lê vir die studie van die materiële kultuur van hierdie tydperk. 4
Die pottebakkery, wat ons hier interesseer, moet in die konteks van die ystertydperk in ag geneem word in die historiese raamwerk daarvan. Dit word gekenmerk deur 'n ononderbroke beroep vanaf die begin van die ystertydperk (die CG -tydperk) en word gedefinieer as koninkryke vanaf die einde van die 8ste eeu v.C. tot die afskaffing daarvan in die laat 4de eeu v.C., wat die einde van die Ystertydperk. 5 Die pottebakkery moet dus bestudeer word as deel van die sosiale, ekonomiese en kulturele omgewing van die ystertydperke. Gebaseer op die huidige stand van navorsing, bied hierdie hoofstuk 'n oorsig van die ontwikkeling van die Cypriote-aardewerk vanaf die middel van die 11de tot die laat 4de eeu vC deur die basiese neigings daarvan te beskryf. Om dit te kan doen, is dit eers nodig om die tipo-chronologiese stelsel, die belangrikste hulpmiddel vir die lees van die erdewerk van die ystertydperk, aan te bied.
Die SVE IV/2 tik-chronologiese stelsel
Die klassifikasie en datering van ystertydperk-keramiek is gebaseer op die tipo-chronologiese stelsel wat Gjerstad ontwikkel het in sy werk van SCE IV/2 6. Daarna is dieselfde geleerde dit effens uitgebrei. 7 Die ystertydperk is dus verdeel in sewe periodes as gevolg van die definisie van sewe keramiekklasse of -soorte.
In hierdie klassifikasiestelsel word die verskillende vorms ingedeel volgens die ware, dit wil sê die dekoratiewe tegnieke wat in elke keramiekklas voorkom. Byvoorbeeld, White Painted I vir CG I, White Painted II vir CG II, ensovoorts. Die ware wat in 'n periode verskyn, word aangedui deur die nommer van hul eerste verskyning, vergesel van die nommer van die onderskeie keramiekklasse tussen hakies. Die swart-op-rooi, byvoorbeeld, het eers in die CG III-periode voorgekom, word aangedui as swart-op-rooi I (III) vir die CG III, swart-op-rooi II (IV) vir die CA I, en so aan.
Nuwe navorsing oor pottebakkersstudies van die ystertydperk van Ciprus
Die algemene aspekte van die Cypriote -aardewerk met betrekking tot vorms, ware en versierings is uitdruklik in die SCE IV/2 -tipologiese stelsel vertoon. Gjerstad se hoofdoel met die vestiging van hierdie stelsel was in werklikheid die definisie van "... a common Κύπριος χαρακτήρ, wat Cypriote aardewerk onderskei van dié van nie-Cypriote oorsprong ... ". 8
Nietemin het onlangse studies probeer om die Cypriote -karakter van die pottebakkery aan te vul, soos dit deur Gjerstad gedefinieer is. Dit is bereik deur 'n benadering van die pottebakkery -data in hul streeksverband. So 'n metode het gelei tot die identifisering van keramiekproduksiesentrums en die definisie van hul onderskeie keramiekstyle. Tot dusver, vir die CG -tydperk, kan ons die pottebakkery -produksie van die werkswinkels van Paphos, Kourion, Amathous, Kition, Lapithos, Salamis en Kythrea 9 in die CA -periode identifiseer, die werkswinkels van Amathous en Kition. 10 Wat die CC -periode betref, met die uitsondering van 'n onlangse studie oor die klassieke pottebakkery uit Kition, 11 bly die definisie van die produksie van die verskillende werkswinkels steeds 'n oop onderwerp vir navorsing.
Kenmerke van die Cypriote Ystertydperk
Kom ons kyk nou na die voorstelling van die belangrikste kenmerke van die ystertydperk van Ciprus volgens die drie faktore wat 'n pottebakkery vorm: vorm, ware en versiering. Ons gaan dan voort met 'n opsomming per periode van die mees verteenwoordigende produksiereeks deur spesifieke aspekte van die streekswerkswinkels te belig.
Oor die algemeen toon die samestelling van die repertoire van die verskillende werkswinkels tydens die Ystertydperk plaaslike aardewerk -tradisies, vergesel van elemente wat uit buitelandse keramiekmode ontleen is. Cypriote pottebakkers het selektief nuwe elemente in hul produksie opgeneem, meestal met betrekking tot nuwe vorms, maar ook sekere dekoratiewe motiewe of selfs tegnieke. Hierdie eksterne kenmerke is beïnvloed deur die invoer wat op die eiland getuig is en volgens die smaak van die kosmopolitiese samelewing van die ystertydperk Ciprus. Ons erken dat hulle getuig van die veranderende handelspatrone en kontakte van die eiland met die omliggende streke van die oostelike Middellandse See, veral met die Egeïese en die Levantynse kus.
Die verskillende kategorieë vaartuie is uit 'n tegnologiese oogpunt hoofsaaklik wielgemaak, alhoewel daar bewyse is vir handgemaakte vaartuie, veral vir groot opberghouers (pithoi) en vir sekere kookpotte. 12 Die produksiereekse is verdeel in twee breë kategorieë geslote vorms (vate vir opberging, vervoer, opdiening en giet) en oop vorms (vate om te drink, te eet en te bedien), waarby die spesifieke kategorie rituele vate gevoeg kan word.
Die dekoratiewe tegnieke vorm nog 'n kenmerkende eienskap. Die wye verskeidenheid fyn geverfde ware vervaardig deur Cypriote -pottebakkers gedurende die hele Ystertydperk getuig van hul voorkeur vir kleurvolle versierings op keramiek. 13 Tog is dit in die raamwerk van die streekswerkswinkels dat ons die gewildheidsgraad van elke ware beter kan insien, wat in werklikheid ooreenstem met 'n spesifieke repertoire van vorms. Op sy beurt hou die dekoratiewe ornamente nou verband met die ware en elke werkswinkel het 'n spesifieke reeks motiewe.
Ten slotte, hoewel vaasversiering hoofsaaklik abstrak is, vorm die beeldvoorstellings 'n duidelike kategorie vir die aardewerk uit die Cypriote -ystertydperk, wat nie vergelykbaar is met die beeldstyle wat in die Griekse geometriese, argaïese en klassieke aardewerk gevestig is nie. Die eienaardigheid van die skilderagtige tonele in die Cypriote -aardewerk lê inderdaad op ikonografiese en stilistiese (algemene weergawe en dekoratiewe tegnieke) gronde, maar ook op die geselekteerde repertoire van vaartuigvorme. 14 Die beeldtradisie in Cypriote -aardewerk word derhalwe die beste afsonderlik oorweeg vir elke periode en in die raamwerk van die streekswerkswinkels.
Cypro-meetkundige tydperk (ongeveer 11de-8ste v.C.)
Dit is in die CG -tydperk dat die hoofkarakters van die Ystertydse erdewerk vasgestel is. Cypriote pottebakkers ontwikkel plaaslike tradisies uit die Laat Bronstydperk in hul repertoire van vorms en bevat vorms van Egeïese en Levantynse oorsprong. Die vaartuie van die repertoire van die CG -periode wat geïnspireer is deur Egeïese style, het betrekking op keramiekvorme wat reeds in die laat -Cypriote IIIA (12de eeu v.C.) aardewerk voorkom, maar ook op nuwe vorms wat eers in die laat -Cypriote IIIB (eerste helfte van die 11de eeu vC) getuig is. 15 Laasgenoemde is 'n kort oorgangstydperk wat die vroeë ystertydperk voorspel. 16
Vir die geslote vorms in die CG -repertoire is die amfora wat deur die maag hanteer word, 'n verteenwoordigende vaas van Egeïese inspirasie. Hierdie vaartuig val ook op as gevolg van sy lang produksie gedurende die hele ystertydperk. Daar moet egter op gelet word dat in die loop van die CG -tydperk die Aegeaniseringselemente wat in die produksie van Cypriote ingesluit en verder ontwikkel is, slegs herkenbaar is as herinnerend, sonder dat daar bewyse is van nuwe aangenome kenmerke in die CG -erdewerk. Wat die Levantynse geïnspireerde vorms betref, word die kolf en die bolvormige kanne as die grootste invoer gedurende die CG -periode beskou, en dit is gevolglik opgeneem in die Cypriote -repertoire. 17 In wese vorm die bolvormige kruik, wat in die Cypriote-repertoire omskep is in 'n vatvormige kan, 'n baie tipiese vorm van die CG-erdewerk [Fig. 1]. Onder die oop vorms is 'n gewilde bord die bord. Dit is 'n spesifieke vorm van die Cypriote -erdewerk wat slegs gedurende die CG -periode vervaardig is [Fig. 2]. Die bord word gekenmerk deur uitgebreide versiering aan die buitekant van die groot basis.
Die ornamentele repertoire bestaan ​​uit 'n wye verskeidenheid abstrakte, lineêre en sirkelvormige motiewe in verskillende kombinasies wat die dekoratiewe styl van die CG -erdewerk bepaal. Die beperkte beeldvoorstellings is geïnspireer uit die fauna en flora, terwyl die menslike figuur en in die algemeen die verteltoneel uiters skaars is. 18 Uit die streke Paphos en Kourion is egter 'n belangrike korpus van beeldende tonele opgelewer. Wat die ware vir vaartuigversiering betref, is die wit geverfde (swart geverfde versiering op ligte agtergrond) en die Bichrome (swart en rooi geverfde versiering op ligte agtergrond) baie algemene tegnieke in die CG -erdewerk. Verder dui albei hierdie ware op 'n lang produksie gedurende die hele ystertydperk. Die Bichrome -tegniek, met Levantynse wortels, het veral gefloreer in die werkswinkels in die oostelike deel van Ciprus, veral in Salamis, maar ook in die Amathousian -werkswinkels. 19
In die latere stadium van die geometriese periode, die CG III-periode, verskyn twee nuwe ware in die produksie van die Cypriote: die Rooi glip (rooi laag van die vaartuigoppervlak) en die swart-op-rooi (swart geverfde versiering op rooi agtergrond) ). Alhoewel die swart-op-rooi een van die mees gedebatteerde goedere is wat die oorsprong en chronologie betref, laat huidige navorsing geen twyfel oor die Cypriote-oorsprong daarvan nie. 20 Daarbenewens is daar onlangs voorgestel dat die ware 'n uitvinding was van die werkswinkels van Paphos gedurende die CG III -periode, waar dit ook 'n hoë vervaardigingskwaliteit bied [Fig. 3]. 21 Die swart-op-rooi kom voor in 'n verskeidenheid vorme (oop en toe), waarvan baie in die oostelike Middellandse See versprei is, soos ons verder sal sien.
Sipro-Argaïese tydperk (ongeveer 8-6de v.C.)
In die CA -tydperk dui nuwighede op die vervaardiging van erdewerk, soos blyk uit die verskillende produksiesentrums. Dit is veral in die laat fase van die periode, die CA II, dat die stilistiese verskille tussen produksiesentrums nog meer beklemtoon word. Boonop word die produksie van verskillende werkswinkels gedurende die CA -tydperk ook gekenmerk deur die verbetering van die gebruik van beeldtonele. In die repertoire van vorms neem ons kennis van die stilistiese ontwikkeling van pottebakkersvorme wat reeds in die voorafgaande periode (die CG III) in omloop was, sowel as die verdwyning van ander.
'N Aansienlike verandering word egter bewys deur die aanvaarding van nuwe oop vorms. Verskillende soorte bakke sonder handvatsels uitgevoer in gewone wit of rooi strokies verteenwoordig vorms van Feniciese oorsprong en word wyd gedokumenteer tydens die vervaardiging van die werkswinkels van Kition. 22 Boonop word 'n nuwe soort drinkbak van Egeïese afleiding ook in die Cypriote -erdewerk geassimileer. Dit is 'n reproduksie in Wit geverfde en Bichrome ware van die skyphos vaartuig wat hoofsaaklik uit Euboea en Attika gedurende die 8ste eeu en vanaf die 7de eeu vanaf die Oos-Griekse gebied na Ciprus ingevoer is. 23 Hierdie vaartuig hou nou verband met die praktyk van banket [Fig.4].
In die kategorie geslote vorms word die produksiereeks met rondebekkoekies verteenwoordig deur 'n reeks morfologiese variasies. Hulle word vervaardig óf in die voortsetting van die tipe CG III -periode óf onder die invloed van Bichrome- en Red Slip -juglets wat uit Fenisië ingevoer is. 24 Die Cypriotiese eksemplare kom baie algemeen voor in Black -on -Red, maar ook in Bichrome ware [Fig. 5]. Hierdie klein houers hou verband met die vervaardiging van geparfumeerde olies of onoplosmiddels. Gedurende die CA-tydperk word die produksie van vaartuie in Black-on-Red ware in verskillende Cypriote-sentrums blykbaar verhoog na die verskyning van hierdie ware in die laat CG-tydperk. Talle vaartuie in swart-op-rooi ware is uitgevoer in die oostelike Middellandse See, nie net na die Levantynse kus nie, maar ook na die Egeïese See (Kreta, Cos, Rhodes). 25 In die kategorie groot houers vir die vervoer van goedere, uitgevoer in gewone wit ware (sonder geverfde versiering), vorm die mandjiehandvatsel -amfora nog 'n tipiese produksie van Cypriote, wat ook wyd versprei is in die oostelike Middellandse See, hoofsaaklik uit die laat CA -tydperk. 26
Terug na die bewyse van die geverfde fyn ware, vind 'n nuwe dekoratiewe tegniek, die Bichrome Rooi (swart en ekstra wit verf op rooi agtergrond), aan die begin van die CA -tydperk plaas. Hierdie ware getuig van die voorliefde van Cypriote -pottebakkers vir meer lewendige versiering. Boonop toon die ornamentele repertorie van die CA -tydperk 'n stilistiese verryking met die skep van nuwe dekoratiewe komposisies, nie net van abstrakte aard nie, maar ook van figuurlike kenmerke, wat 'n verbeeldingryke en uitbundige styl toeskryf. Benewens die twee stilistiese tradisies wat reeds onderskei is deur Gjerstad ten opsigte van die weste en ooste van Ciprus onderskeidelik, 27 kan ons ook die bewyse uit die sentrum van Amathous byvoeg. 28 Die werkswinkels aan die westelike kus verkies abstrakte geometriese komposisies met uitgebreide gebruik van die konsentriese sirkels, terwyl die werkswinkels aan die oostelike kus gunstig was vir blomme, sowel as ander figuurlike motiewe, soos diere en soms mense 29. Laasgenoemde figuurlike voorstellings volg hoofsaaklik die sogenaamde vryveldstyl en word uitgevoer in Bichrome-tegniek [ Fig. 6 ]. Laastens word die bekende 'Amathous style', wat hoofsaaklik in Bichrome ware weergegee word, toegeskryf aan die Amathousiese produksie van CA II en 'n spesifieke repertoire van vorms en dekoratiewe motiewe, met af en toe gebruik van die menslike figuur. 30
Cypro-klassieke tydperk (ongeveer 5de-4de eeu. V.C.)
In die pottebakkery van die Sipro-Klassieke tydperk word die neigings wat reeds in die latere stadiums van die CA II-periode duidelik blyk, versterk. Sekere produksiereekse dui op 'n ontwikkeling van die pottebakkersoorte met Levantynse en Egeïese, Attiese maar ook Oos-Griekse, stilistiese "lenings". Tog is daar belangrike skommelinge tussen die verskillende produksiesentrums, 'n onderwerp wat nog steeds oop is vir diepgaande navorsing.
In die kategorie van fyn keramiek word die gewone wit 'n baie gewilde tegniek. Dit word oorvloedig voorgestel deur 'n verskeidenheid kanne, veral dié wat die vorm van die kruikvormige kruik van Levantynse oorsprong ontwikkel, sowel as deur verskillende soorte handlose bakke [ Fig. 7 ]. 'N Ander belangrike eienskap is die toenemende neiging tot die vervaardiging van sulke vaartuie in 'n miniatuur weergawe, altyd in gewone wit. Ten spyte van die verminderde gebruik van die geverfde ware in vergelyking met die CA -tydperk, moet op gelet word dat die Bichrome Red ware uitstaan ​​as die kenmerkende dekoratiewe tegniek van 'n spesiale reeks kanne. Hierdie kanne dra 'n aangehegte dier protome of 'n terracotta vroulike beeldjie met 'n miniatuur oinochoe en het veral gefloreer in die werkswinkels van Wes -Ciprus in die laat CA en veral tydens die CC [Fig. 8]. 31 Baie eksemplare van hierdie tipe produksie word in die streke Marion en Paphos gedokumenteer. Boonop verskyn 'n nuwe ware aan die begin van die CC -periode: die Stroke Polished -ware onder Egeïese invloed. 32 Dit is nie 'n algemene tegniek nie, en die gebruik daarvan is in werklikheid beperk tot 'n verskeidenheid vorms wat Griekse eweknieë het. Dit blyk dat hierdie ware beter verteenwoordig word in die westelike deel van Ciprus.
Met betrekking tot geverfde ware bevat die ornamentele repertoire, in die algemeen, selektiewe motiewe wat uit Grieks geïnspireer is, veral solderwerke, soos olyf- of klimopkranse. 33 In teenstelling met die CA -tydperk word die voorstellings van mense en diere baie selde in die geverfde versiering van die CC -erdewerk.
Uiteindelik, in die kategorie van vervoer-amfora, sien ons die evolusie van die Cypriote mandjie wat met amfora hanteer word, asook die vervaardiging van 'n verskeidenheid amfora met 'n geknoopte basis volgens die Griekse modelle van verskillende oorsprong. 34 Laasgenoemde tipe vervoer -amfora het gedurende die CA II -periode eerstens in die produksie van Cypriote verskyn. Wat die Levantynse kommersiële amfora betref, is die sogenaamde "Kanaänitiese kruik" voortdurend reeds vanaf die laat bronstyd in Ciprus ingevoer, hoewel dit getuig van verskeie tipologiese variasies gedurende die ystertydperk, maar 'n kenmerkende tipe van die CC-periode is die langwerpige smal lyf, wat ook heel waarskynlik plaaslik nageboots is. 35
By die afsluiting van hierdie kort opsomming van die 800 jaar lange evolusie van aardewerkproduksie in die ystertydperk, is dit belangrik om daarop te let dat nuwe studies nodig is om spesifieke karakters en aspekte van die voortdurend toenemende keramiekrekord te definieer. Dit is egter duidelik dat die kulturele identiteit van die Cypriote, soos dit deur die erdewerk blyk, slegs toegelig kan word in die raamwerk van streekswerkswinkels van die ystertydperk, en dat nuwe studies binne hierdie fokusgebied gewortel moet word.
Lys van illustrasies
Fig. 1: Bikroom II vatkruik (Georgiadou 2014, fig. 2).
Fig. 2: Bichrome III -plaat (Georgiadou 2011, 178, fig. 21b).
Fig. 3: Swart-op-rooi I (III) vatbeker (Georgiadou 2014, fig. 3).
Fig.4: Bichrome IV skyphos. New York, Metropolitan Museum of Art 74.51.590. Die Cesnola-versameling, gekoop op intekening 1874-76.
Fig. 5: Swart-op-Rooi II (IV) kruik. Londen, The British Museum, 1880 0710,86. Foto met vergunning van © die Trustees van die British Museum.
Fig. 6: Bichrome IV trefoil kan. New York, Metropolitan Museum of Art 74.51.527. Die Cesnola-versameling, gekoop op intekening 1874-76.
Fig. 7: Plain White VI/VII kruik. Londen, The British Museum 1887.0801.51. Foto met vergunning van © die Trustees van die British Museum.
Fig. 8: Bichrome Rooi VI -kruik. New York, Metropolitan Museum of Art 74.51.563. Die Cesnola-versameling, gekoop op intekening 1874-76.
2 Byvoorbeeld Karageorghis 1973.
10 Amathous: Fourrier 2006, 2009 Kition: Fourrier 2015.
12 Vir die kookpotte: vgl. Fourrier 2007.
13 Vir die definisie en evolusie van die verskillende ware: Gjerstad 1948, 48-91.
14 Vir die korpus van die prenttonele oor die ystertydperk -Cypriote -aardewerk: Karageorghis en des Gagniers 1974 en 1979.
Cypro -Argaïese Beelde - Geskiedenis
Die MCA Cypriot Collection (Thanos N. Zintilis -versameling) bestaan ​​uit meer as 800 artefakte en is een van die omvattendste versamelings van oudhede buite Ciprus
Antieke Cypriotiese kuns is 'n fassinerende voorbeeld van kulturele samesmelting in die oudheid. Dit kombineer kreatief elemente wat afkomstig is van plaaslike, Griekse, Egiptiese en Nabye Oosterse tradisies, en gee 'n voorbeeld van die intense interaksie tussen antieke Mediterreense kulture.
Die MCA -versameling antieke Cypriotiese kuns (een van die grootste buite Ciprus) bestaan ​​uit unieke prehistoriese beeldjies, argaïese en klassieke beeldhouwerke, inskripsies, brons, muntstukke, pragtige goue juweliersware, indrukwekkende glaswerk en 'n wye verskeidenheid keramiek wat dateer uit die 4de millennium vC tot middeleeuse tye.
Die belangrikste stukke van die versameling word op die derde verdieping van die museum aangebied in 'n uiters interaktiewe uitstalling.
Die Thanos N. Zintilis-versameling van Cypriotische oudhede, een van die belangrikste in die wêreld, is in 2002 op 'n langtermynlening by die permanente versamelings van die Museum vir Cycladiese kuns gevoeg en in 2004 vir die eerste keer aan die publiek voorgehou.
In 2012 voltooi en gebaseer op 'n nuwe museografiese studie, vertoon die skerm 550 (voorheen 400) voorwerpe wat dateer uit die Chalcolithic tot die Bisantynse, Middeleeuse en Moderne periodes, gegroepeer volgens tydperk en kategorie. Die nuwe uitstalling gebruik 'n kontemporêre museologiese benadering (in ontwerp, kleur, beligting en voorstelling van die uitstallings op relevante geïllustreerde oppervlaktes) om die rykes aan styl, versiering en verbeeldingryke vorms uit te lig, Cypriotische aardewerk (utilitaristiese, stoor- en tafelware) van die prehistoriese en historiese tydperke, wat die kern van die versameling verteenwoordig.
Die erdewerk word in tien gevalle aangebied, wat 'n wye spektrum dek, vanaf die middel van die derde millennium v.C. tot die laat oudheid. Afsonderlike kaste wat ooreenstem met verskillende tematiese eenhede, voltooi die pottebakkery: godsdiens, weef, parfuummaak, begrafnisrites, skryfwerk, metaalbewerking, muntstukke, seëlstene en buitelandse betrekkinge. Die perifere vertoning bevat ook glasvase en juweliersware volgens chronologie en kategorie.
Die ontwikkeling van die menslike vorm in beeldjies en beeldhouwerke van die Chalcolithic tot die Romeinse tyd word in prominente gevalle in die middel van die galery getoon. Dit stel die besoeker in staat om spesifieke tipes in die lang ontwikkeling te verstaan, van die eerste Chalcolithic -beeldjies en hangers van die vierde millennium v.C., gemaak van inheemse Cypriotiese picroliet, tot die hoogtepunt van terracotta en beeldhoukuns in kalksteen - en selde marmer - van die Ystertydperk. Die uitstalling word vergesel van omvattende tekste vir elke geval, inleidende en tematiese tekste, kaarte en 'n chronologiese kaart, sowel as multimedia -toepassings op aanraakskerms met tekste, figure en tekeninge wat verdere inligting bevat oor Cypriotische koper, die goed wat rykdom gebring het en welstand op die eiland, die geskiedenis van skryf en munt.
Argaïese tydperk Perdebeelde
Perde, met of sonder ruiters, was gunsteling vakke vir Boeotiese ambagsmanne. Die beeldjies is gereeld as grafoffers in grafte gelaat. Perde was 'n teken van rykdom vir die Grieke van hierdie tydperk, en die terracotta perde is waarskynlik gelaat om die hoë status van die oorledene te simboliseer en te versterk. Duisende klei beeldjies soos hierdie oorleef uit die Argaïese tydperk (600 tot 480 vC).
"Perde het 'n sentrale rol gespeel in die groot burgerlike feeste in die antieke wêreld, soos die Panathenaïese Spele in Athene en die Olimpiese Spele in Olympos, waar hulle deelgeneem het aan wa -wedrenne en enkelperde -wedrenne. Die perd se lang verbintenis met gode en helde in die Griekse mitologie het ongetwyfeld ook 'n spesiale respek en bewondering vir hierdie merkwaardige wese in die gedagtes van die Grieke gewek. Hulle word dikwels uitgebeeld as 'n spesiale verhouding met hul eienaars, soos Achilles en sy onsterflike perde, Balius en Xanthus. stryd en huil, maar toe Achilles Xanthus bestraf omdat hy Patroklus laat doodmaak het, het Hera die perd menslike toespraak toegestaan ​​om Achilles 'n waarskuwing oor sy eie lot te gee. " - Stasahatzoglou, Die betekenis van die perd in antieke Griekeland.
Ciprus: Kruispad van beskawings
29 September 2010 - 1 Mei 2011
2de verdieping, noordoostelike vleuel, spesiale uitstallingsgalery (saal 23)
Die oostelikste eiland van die Middellandse See is al 11 000 jaar lank 'n kruispad tussen beskawings. Ontdek die geskiedenis van Ciprus, sy stryd en prestasies - deur 'n ryk versameling van meer as 200 artefakte en oudhede, waarvan baie vir die eerste keer buite die land te sien is. Om die 50ste herdenking van die onafhanklikheid van die Republiek Ciprus te vier, gee die uitstalling 'n oorsig van die unieke kultuur van die eiland deur 'n verskeidenheid voorwerpe wat dateer uit die vroegste dorpe tot meesterwerke van die Middeleeuse godsdienstige kuns.
• Goue juweliersware en sfinks-beelde uit die Cypro-Archaic periode (750 tot 480 v.C.)
• Vases, bakke en beeldhouwerke, insluitend 'n Aphrodite -marmer, uit die Hellenistiese (325 tot 50 v.C.) en Romeinse (50 v.C. tot 330 n.C.) periodes
• Brons- en koperartikels, insluitend lampe en kanne, uit die Bisantynse tydperk (330 tot 1191)
• Godsdienstige ikone, skilderye en vase uit die Middeleeue (13de tot 16de eeu)
• Byna 100 munte uit verskillende tydperke in die Cypriotiese geskiedenis, van die Hellenistiese (325 tot 50 v.C.) tot en met die Venesiaanse tydperk
Ek het na Philly gehardloop na die Penn -museum vir argeologie. U kan dit op 'n dag doen sonder om te oornag. As u kan, sal ek ook die Cleopatra -uitstalling by die Franklin (ook in Philly) vang. Dit is skouspelagtig. Andersins kan u die Met in NYC nie klop nie.
Die eerste vermelding van Apollo in Ciprus wat tot dusver bekend was, dateer uit die 5de eeu vC. Dit is 'n toewydingsopskrif wat in die heiligdom van Kourion ontbloot is, wat blykbaar die oorspronklike plek van aanbidding van die god op die eiland is. Buiten die politieke en ideologiese konteks, was die Apollynse kultus wydverspreid oor die eiland, wat Apollo as die belangrikste manlike goddelikheid van die Cypriote -godsdiens aan die einde van die 4de eeu vC beskryf het. Hierdie artikel het ten doel om die kenmerke van die god weer te gee as gevolg van die ontleding van die ontwikkeling van sy aanbidding gedurende die Cypro-klassieke tydperk. Drie verskillende gebiede is die belangrikste fokus: sy belangrikste temenos in Kourion, die Mesaoria -vlakte en die kusstreek. Alhoewel daar 'n paar Griekse en Oosterse elemente, veral Fenicies, bestaan, is die outochtoniese essensie van sy kultus duidelik sigbaar in sommige van die epikels van die godheid en sekere aspekte van sy ikonografie.
Die verband tussen die "Cypriotiese" Apollo met die beskerming, vrugbaarheid en herlewing van die menslike gemeenskap en die natuurlike wêreld word dus in hierdie artikel beklemtoon. & Quot
Griekse en Romeinse kuns
Die museum se versameling Griekse en Romeinse kuns bestaan ​​uit meer as 6.500 Griekse, Romeinse, Etruskiese, Cypriotiese en Bronstydperk Egeïese artefakte. Van monumentale openbare beeldhouwerke tot kleinskaalse versieringsvoorwerpe en van drinkbakke tot grafhouers, voorwerpe wat in die permanente versamelingsgalerye te sien is, demonstreer die ryk en gevarieerde materiële kulture van die antieke Middellandse See, wat insig bied in uiteenlopende aspekte van die daaglikse lewe, en illustreer prosesse van kontak, konflik en kreatiewe uitruil tussen mense en tyd. Hoogtepunte sluit in 'n Rooikalk-krater op die solder toegeskryf aan die Dinos Painter, wat die dood van Actaeon uitbeeld, 'n kolossale portrethoof van keiser Tiberius en 'n kamee met 'n portret van die keiserin Faustina, voorheen in die versameling van George Spencer, vierde hertog van Marlborough (1739-1817).
Die versameling is gevorm na 'n aansienlike skenking van Romeinse munte van Emory alumnus, dominee Wilbur Fisk Glenn, in die laat 1920's en stukkend uitgebrei deur die 1960's. Vanaf 1981 het die vrygewige finansiële steun en langtermynverbintenis van Thalia en Michael C. Carlos die ontwikkeling daarvan verseker as een van die belangrikste versamelings Griekse en Romeinse kuns in die suidooste. Dit is verder aangevul deur belangrike skenkings van voorwerpe uit die Brummer-versameling, skenkings van Griekse erdewerk van Dietrich von Bothmer en die langtermynlening van klassieke gipsafdelings van The Metropolitan Museum of Art in New York. Die versameling huisves ook die fotografiese argief van argeoloog Conrad M. Stibbe (1925-2019). In ooreenstemming met die verbintenis van die museum tot die Association of Art Museum Directors Riglyne oor die verkryging van argeologiese materiaal en antieke kuns, navorsing oor die vorige eienaarsgeskiedenis van voorwerpe in die versameling Griekse en Romeinse kuns is aktief en aan die gang.
Die antieke stad Edit
Die oorspronklike inwoners was inboorlinge van die eiland, onder geleerdes bekend as die 'Eteocypriotes'. Die oorspronklike stad lê aan die noordelike kant van die Gialias -rivier in die moderne "Ayios Sozomenos". Gedurende die 13de eeu vC het die mense van Ed-di-al begin vervaardig aan die suidekant van die rivier in die huidige Dhali. Van daar af het die stad gegroei tot die belangrikste stedelike en koperhandelsentrum wat aan die einde van die 8ste eeu vC deur die Neo-Assiriërs gestig is.
Die stad was die middelpunt van die aanbidding van die Groot Godin van Ciprus, die "Wanassa" of die Koningin van die Hemel, bekend as Aphrodite en haar gemaksugtige "Meester van Diere". Hierdie aanbidding het blykbaar in die 11de eeu vC begin en tot in die Romeinse tydperk voortgeduur.
Die antieke stad was in die vrugbare Gialias -vallei geleë en het daar floreer as 'n ekonomiese sentrum vanweë die ligging naby die myne aan die oostelike voetheuwels van die Troodosberge en die nabyheid van die stede en hawens aan die suid- en ooskus. Idalion het floreer en het so ryk geword dat dit een van die 11 stede van Ciprus was wat op die Sargon Stele (707 v.C.) en die eerste onder die tien Cypriotiese koninkryke op die prisma (veelzijdige tablet) van die Assiriese koning Esarhaddon (680-669) was. VC). 
Die stad het twee akropolis ingesluit terwyl huise in die onderste stad was. Die versterkte paleis is in 750-600 vC op Ampileri Hill, die westelike akropolis van die stad, gebou en in 600-475 vC herbou teen aanvalle deur Kition. Die tempel van Athena was ook daar geleë. Die oostelike akropolis op Moutti tou Arvili -heuwel het as 'n heilige sentrum gedien en het die tempels van Apollo, Aphrodite en ander gode ingesluit. Die onderste stad is ook versterk, ten minste gedurende die 5de eeu. V.C.
Die eerste bewys van nie-Cypriotiese teenwoordigheid (Grieks, Fenicies en andere) verskyn in die Argaïese tydperk (ongeveer 550 v.C.) in Fenisiese inskripsies wat in die Adonis Temenos op die Oos-Akropolis gevind is.
Produksie deur die munt uit 535 vC toon die gesag en voorspoed van die stad. Die versterkte paleis was ook 'n teken van hierdie voorspoed, want dit is een van die min en die grootste wat in Ciprus bekend is. Die eerste Kings of Idalion was Grieks soos blyk uit muntinskrywings en die belangrike Idalion -tablet. The tablet also shows that the last king, Stakyspros, was democratic in governing by decisions taken with a council of citizens and the resulting documented laws discovered in the temple of Athena. It also shows that there was a social welfare system during the sieges of the city by the Persians and Kitions of 478-470 BC. The king was the biggest landowner and borders of plots were registered.
huidige 16:48, 24 December 2013 3,486 × 3,627 (3.19 MB) Daderot (talk | contribs) Gebruikersgeskepte bladsy met UploadWizard