Dit is in omstreeks 270 v.C. deur 70 Joodse geleerdes in Alexandrië gedoen. In die bundel Illusies, elegieë, oorveë, transfusies van 1975 staan daar ‘n indrukwekkende reeks sosiaal-kritiese “Shakespeariaanse sonnette”. ‘n Keur van sy werk, Om te onthou, verskyn in 2006 by Protea Boekhuis. 28:18). Aangesien die magte van die duisternis nie hulle stryd teen die koninkryk van God gewonne sal gee voordat hulle finaal verslaan is nie, moet ons seker maak dat ons aan die kant van die Oorwinnaar, Jesus, is. Hierdie laat my dink aan Ester Jansma se gedig wat vir my besondere betekenis het nie alleen met betrekking tot ons oudste dogter Liezl se dood nie maar ook omdat dit ook beskou kan word as ‘n (moontlike onbedoelde?) verwysing na NDE’s. Selfs groter as die vrees om nie reg te laat geskied aan die gevoel, die oomblik, die ekstase nie, is die vrees vir óórdoen, opdollie en soppy-klink. Soos wanneer iemand vir jou foto’s bring van die troukoeke wat hulle vir ‘n stokperdjie oor naweke versier en dit herinner aan die spaartoiletrol-balrokstiksels van die toilet in die dorpsbiblioteek waar jy grootgeword het. “Less is more” sê Nataniël. Dit dan ook die rede waarom pronkertjies my gunsteling blomme is. Minder aansit, aanstellerigheid en uitsoek en meer aardse geurigheid en oorvloed-rank.