Radicchio is 'n groente wat sy beste lewer in Desember, in ooreenstemming met die laer temperature wat die kenmerkende geur daarvan beklemtoon. Die groenblaarradicchio word gekenmerk deur die hoë inhoud van chlorofil en yster: dit is 'n geldige hulpmiddel vir diegene wat die dermfunksies moet reguleer en balanseer op grond van die rykdom van vesel wat dit kenmerk; om nie onderskat te word nie, is ook die bitter smaak, wat 'n belangrike bydrae tot 'n korrekte spysverteringsaktiwiteit beteken. Wat die rooiblad-radicchio betref, het dit aan die ander kant 'n hoë inhoud van antosianiene, wat slegs rooi pigmente is wat die selle en die hart teen veroudering help beskerm. Radicchio is 'n plant wat veral geskik is vir individue wat aan hoë bloeddruk ly, as gevolg van hul diuretiese werking wat deur kalium bevoordeel word, wat bydra tot die dreinering van selle, of tot osteoporose: te danke aan die diskrete inhoud van kalsium. Aan die ander kant word hierdie groente ook aanbeveel vir vroue wat van plan is om swanger te raak, aangesien dit 'n uitstekende bron van foliensuur is, terwyl dit nie probleme vir diabete veroorsaak nie, aangesien die suiker wat daarin voorkom, inulien, absoluut is skadeloos. Radikchio word gekenmerk deur talle verslankingsdiëte vir die versadiging daarvan sonder om vet te word (dit bevat slegs dertien kalorieë vir 'n gram), nog meer, as rou geëet word, word radicchio gekenmerk deur 'n volronde konsistensie wat die maag met smaak vul.
Kom ons kyk dus hoe u moet voortgaan met die verbouing van hierdie soort groente. In die eerste plek moet daar gespesifiseer word dat die geskikste grond 'n vars grond is, wat voldoende gedreineer en goed gestruktureerd is, dat dit ten minste twintig sentimeter diep moet werk (maar nie meer as veertig nie) om dan versnipper te word en dan gelyk te word met hark en skoffel. Soos genoem, kan die radicchi te eniger tyd gedurende die jaar gekweek word, selfs in die wintermaande, want dit is in staat om die temperatuur bo 'n nul te weerstaan: dit is nodig om eers aandag te gee aan die vroeë herfsfrost, wat onmiddellik na saai voorkom. Die risiko vir verbouing is in werklikheid dat dit die plant daartoe lei om blomme te produseer en gevolglik die produksie van blare tevergeefs maak. As u 'n wisselbou wil toepas, gebeur die radicchio sonder probleme by kool, aarbeie, uie, wortels, seldery, aartappels, spinasie en boontjies. In plaas daarvan moet daar gesorg word dat dit nie twee jaar opeenvolgend in dieselfde blombedding gesaai word nie, maar ook na groente wat aan dieselfde familie behoort: byvoorbeeld artisjokke en natuurlik slaaie.
Hoe en waar om die sade te plant
Die sade moet op 'n diepte van 'n halwe sentimeter op die oppervlak begrawe word: in 'n groentetuin is hoogstens tien plante per vierkante meter goed, terwyl in 'n kweekhuis, waar die groei verminder word, twaalf plante ook in 'n vierkante meter kan bly. Die saailinge moet verdunner word as hulle drie of vier blare het. Onmiddellik na die uitdunning is dit nodig om die grond (of na die oorplanting) te bemes: hierdie bewerking moet dan vyf en veertig dae later herhaal word, en sorg dat 'n produk aan die stikstof versprei word (wat die dosisse betref, word dit sestig of sewentig gram genoem) elke tien vierkante meter). In die wintermaande, in die noorde van Italië, kan die lente radicchio (maar ook sigorei) onder tonnels gesaai word, terwyl in die suide van Italië, langs die kuste en in gebiede met 'n mildere klimaat, ook gesaai kan word buite. Een van die fundamentele aspekte, wat die grootste sorg verdien, word deur besproeiing voorgestel: die grond moet in werklikheid voortdurend vogtig bly, tot ná die uitplant of totdat die saailinge gevorm is, maar nie geweek is nie. Daarna moet die plante nie aan waterstremming onderworpe wees nie: 'n besproeiing van elke drie of vier dae met min water is meer as voldoende.
Bleiking en bewaring
In die geval waar die verbouing betrekking het op die radicchio, is dit na 'n paar maande gereed, en sodra dit aan die basis gesny is, sal dit binne vyf en veertig dae 'n nuwe oes lewer. In die geval van plante, soos die klassieke rooi radicchio, wat bedoel is om te bleik, moet hulle twee maande na saai met 'n swart plastiek-skadunent bedek word, of alternatiewelik met rubberbande aan die bome vasgemaak word. Let altyd op die risiko van verrotting, selfs indien u verkies om die saailinge te ontwortel en dit twee weke lank in die pakhuis of in die kelder te bêre. Bleiking duur hoogstens twintig dae, waarna die blare van die buitekant, vuil en oud, verwyder moet word en die hoofwortel op vyf sentimeter van die kraag moet sny. Dit is goed om te weet dat die radicchio, sowel as van die nagaanvalle, selfs van die nagaanvalle kan ondergaan: dit is larwes wat die blare, die stam en die kraag knaag. Let ook op plantluise en ferretti, wat egter met normale organiese produkte gekontrasteer kan word.
Kameleonplant "Verjong": soorte, toediening, voortplanting en versorging
'N Groentetuin sonder kompromie: 'n gedetailleerde uiteensetting van die soetste en grootste variëteite reuse radyse