Kenmerke van groeiende prei en tuisversorging
Prei word in antieke Egipte gekweek, en sedertdien het hierdie groente nie sy gewildheid verloor nie. Hieronder is 'n beskrywing van die plant, 'n beskrywing van die beste variëteite en die grondbeginsels van gewasboerdery.
Beskrywing en karakterisering van preie
Die preie behoort tot die Amaryllis-familie en Wes-Asië word as sy vaderland beskou. Die plant word soms 'pêrel-uie' genoem en dit het die volgende botaniese tekens:
6–15 plat blare 3–6 cm breed, tot 90 cm lank;
die blare se kleur is groen, in verskillende grade van versadiging, met 'n waslaag;
valsbolstam van wit kleur tot 50 cm lank, tot 8 cm dik;
'n wit gloeilamp met 1-2 membraanagtige skubbe, met 'n klein aantal gloeilampe of daarsonder;
die grootte van die gloeilamp is 2–6 cm lank en 2–7 cm in deursnee;
blompyl 100-150 cm hoog (tot 200 cm in die suide);
bloeiwyse in die vorm van 'n sferiese sambreel met 'n deursnee van tot 25 cm wit of lila-kleur;
3–8 klein, "pêrel" bolle word aan die onderkant gevorm;
sade is klein (ongeveer 2,5-3 g weeg 1000 stuks.)
Prei is 'n tweejaarlikse plant. In die eerste vegetatiewe seisoen word 'n valsbolvorm en blare gevorm, en die volgende jaar word 'n blompyl en bloeiwyse gevorm. Lugbolle wat in 'n sambreel verskyn, kan gebruik word vir voortplanting.
Die kultuur is winterharde en met voldoende sneeubedekking kan die lente in die oop grond wag. 'N Wit stambasis word gebruik vir voedsel, wat 'n fyner en minder gekruide smaak het as ander uiesoorte. Word ook as 'n medisinale plant beskou.
Het jy geweet? Die inhoud van preie-askorbiensuur groei 1,5 keer tydens opberging van die groente. Voordelige stowwe gaan in die wit deel van die blare.
Afhangende van die lengte van die groeiseisoen word groentevariëteite in 3 groepe verdeel. Elkeen van hulle is geskik vir verbouing in alle streke en is opgeneem in die Staatsregister van plante wat goedgekeur is vir gebruik.
Hierdie groep word gekenmerk deur verhoogde produktiwiteit en sal na 130-150 dae gereed wees om te oes. Dit word egter nie aanbeveel vir langtermynopberging nie.
Vesta. Russiese verskeidenheid van die 90's van XX. Die totale hoogte is tot 140 cm, die lengte van die gebleikte stingel is 26-50 cm, deursnee 2-3 cm, gewig 210-230 g. Gemiddelde produktiwiteit is 5,7 kg / m².
Columbus Nederlandse uie van Bejo Zaden is in 2005 in die register geregistreer. Die gebleikte deel groei tot 18 cm lank met 'n deursnee van 3–6 cm en weeg 300–400 g. Dit het uitstekende smaak en het prakties geen heuning nodig nie. Produktiwiteit is 3,1 kg / m².
Jumper. Hierdie ui is ook in Bejo Zaden geteel en in 2013 op die register opgeneem. Die baster vorm 'n wit been van 20 tot 25 cm lank met 'n deursnee van 4 cm en 'n gewig van 250-350 g. Die gewasopbrengs is 2,5 kg / m².
Hierdie variëteite word binne 150-180 dae ryp en hoewel hulle nie so 'n hoë opbrengs toon nie, word hulle gekenmerk deur 'n beter produkkwaliteit. Die rypweerstand van hierdie groep is tot -7 ° C. Oesveiligheid is goed.
Casimir. Duitse uie van SAATZUCHT QUEDLINBURG GMBH is in 1998 geregistreer. Die lengte van die wit vals stam is 22-26 cm en die deursnee 3–3,5 cm. Opbrengs 2,9 kg / m². Die gloeilamp is effens uitgedruk, wat die afskilfering en skoonmaak vergemaklik.
Camus. Die produk van die Tsjeggiese landbouonderneming MORAVOSEED is in 1995 in die register opgeneem. Die lengte van die wit deel is 18–20 cm, die deursnee 1,8–2,2 cm en het 'n effense skerp smaak. Produktiwiteit 2,5–3,2 kg / m².
Tango. 'N Ander Tsjeggiese variëteit is in 1997 by die register gevoeg. Uie het 'n gemiddelde hoogte, 'n "been" -lengte van tot 15 cm en 'n deursnee van tot 5 cm; die gewig van die produktiewe deel is 200-250 g. Dit het rypweerstand vir die middelseisoengroep verhoog. Akkurate opbrengstdata is nie beskikbaar nie; die register dui op "hoë produktiwiteit".
Rasse wat laat ryp geword het
Rasse van hierdie groep het 'n planttydperk van meer as 180 dae en lewer soortgelyk aan die vorige groep. Ideaal vir langtermynopberging.Hulle het gemiddeld 'n skerper smaak as vroeë en middel-rypwordende variëteite.
Asgeos. Hierdie ui is in die Moskou-streek geteel en in 1995 geregistreer. Die wit deel is dig, 16-17 cm lank en 3,5–3,8 cm in deursnee. Gewig van die produk 320–350 g. Opbrengst 2,28–3,43 kg / m² . Gemeganiseerde verbouing is moontlik.
Olifant MS . Die Tsjeggiese variëteit is in 1995 goedgekeur vir verbouing. Die gebleikte gedeelte is 10-25 cm lank, medium deursnee. Die smaak is pittig. Die massa van die groente is 200 g. Die opbrengs is 3,2–3,8 kg / m². Dit word gekenmerk deur verhoogde rypweerstand en lae waterbehoeftes.
Kwarantyn. Een van die oudste Russiese variëteite, wat tot 1961 in die register opgeneem is. Die wit stingel het 'n lengte van 10-25 cm en sy deursnee is ongeveer 4 cm. Gewig 200–325 g. Die ui het 'n semi-skerp smaak en lewer 2–2. 58 kg / m². 'N Hoë persentasie bemarkbaarheid is 98-100%.
Kenmerke van die plant en die groei van prei by die huis
Prei word gewoonlik in een jaar deur saailinge verbou. Vir hierdie gewas is dit die belangrikste om die optimale saaltyd te bepaal en die saailinge van die nodige toestande te voorsien. In die suidelike streke kan u die saad onmiddellik in oop grond saai, aangesien klimaatstoestande die plant die gronddeel vorm.
By die keuse van 'n datum vir saai van sade, moet die lengte van die groeiseisoen van die geselekteerde variëteit in ag geneem word. Die interval voor plant in oop grond moet ongeveer 60 dae duur. Die saai word gemiddeld vroeg tot middel Maart gedoen. As saailinge in 'n geïsoleerde kweekhuis verbou word, word hierdie periode oorgeskuif na middel April, en dan kan preie einde April in filmbedekte beddings gesaai word. Met die saailingsmetode word die saai in die grond omstreeks middel Mei, wanneer die hitte uiteindelik gesit het, gesaai.
Het jy geweet? Die keiser van Antieke Rome Nero verdien die bynaam "Preie-eet." Hy het die groente in groot hoeveelhede geëet, omdat hy geglo het dat die prei sy stem behou het vir lang toesprake.
Dit is die beste om uie in 'n oop, sonnige omgewing te plant. Die prei-bed moet los en voedsame grond bevat met 'n neutrale reaksie. Die kultuur kan gekweek word na peulgewasse, pampoene of aartappels.
Om die land vooraf voor te berei, moet die volgende aksies in die herfs uitgevoer word:
maak die bed van onkruid skoon en grawe;
om ingewikkelde kunsmis (nitrophoska) bekend te stel teen 'n hoeveelheid van 2 eetl. eetlepels per 1 m².
In die lente kan u humus en kompos byvoeg sonder om nog te grawe. As u saad saai, kan u 'n klaargemaakte grondmengsel koop vir saailinge van groentegewasse. Dit moet lig wees sodat klein sade maklik kan uitspruit.
Preie-sade kan reeds in 'n verwerkte toestand verkoop word, wat op die verpakking aangedui moet word. Visueel word dit bepaal deur die kleur van die sade: gewone sade is swart, verwerk kan groen, blou, ens.
Konvensionele sade moet vooraf op een van die volgende maniere voorberei word:
week 'n dag in nie-koue water en droog dit dan;
of week 2 tot 4 uur 'n termoswater by 'n temperatuur van + 40 ° C in, en spoel dan af met koel water en droog;
domp 'n paar sekondes in die water by + 45 ° C en plaas dit onmiddellik na koue water. Dra sade na klam weefsel oor en ontkiem dit vir 'n paar dae by + 25 ° C.
Boonop is dit moontlik om 30 minute met 1% kaliumpermanganaatoplossing te ets, gevolg deur die sade in skoon water te was.
Belangrik! Preie saad verminder die ontkieming 3 jaar na oes skerp.
Preie word die beste gekweek sonder om te pluk (plant in afsonderlike potte), dus is dit die beste om saailinge onmiddellik in aparte kassette of turfvleis te saai. Standaard bokse is ook geskik.
As u in 'n kweekhuis of boksie saai, word die sade op 'n diepte van 1 cm in rye met 'n interval van minstens 5 cm versprei. Tussen toekomstige lote moet minstens 2 cm bly. Die saai word bedek met 'n film of glas en gelaat op 'n temperatuur van ongeveer 22 ° C.
Saailinge en verharding
Verlaag die temperatuur gedurende die eerste week na ontkieming tot + 15 ... + 17 ° C bedags en + 10 ... + 12 ° C snags. In die tweede week word die hoeveelheid hitte effens verhoog (tot + 21 ° C bedags en + 14 ° C in die nag) en word dit in hierdie modus gelaat. Spruite word met warm water uitgegiet terwyl die grond droog word. Let daarop dat saailinge 10-12 uur ligdag benodig. As daar nie genoeg lig is nie, organiseer hulle ekstra beligting.Vir die beste aantrek, kan u elke 2 weke die spruite met kompostee of spesiale kunsmis vir saailinge strooi.
Om wortelgroei te bevorder en die stam te verdik, word aanbeveel dat die saailinge 'n paar keer tot 'n blaarlengte van 10 cm gesny word. Ongeveer 8 weke na ontkieming sal die stam se deursnee ongeveer 8 mm bereik, en die lengte van die blare sal ongeveer 15 cm wees, en saailinge begin voorberei vir plant op die tuinbed. Saailinge wat na die skaduwee geneem word, neem geleidelik die tyd in die lug toe van 'n halfuur tot 'n hele dag.
Vir oorplanting moet u 'n bewolkte dag- of aandtyd kies, wanneer die helder sonstrale nie die jong blare kan verbrand nie. Voor die werk is die plante goed bevogtig.
Daar is twee opsies vir die plant van preie:
meervoudig, waarop die ryafstand 20–30 cm is, en die plante op 'n afstand van 10–15 cm geleë is;
dubbel ry, met 'n interval tussen die gate van 15-20 cm, en tussen die rye laat 30-35 cm.
Die landing volgorde is soos volg:
Berei 'n gaatjie met 'n diepte van 15 cm voor en giet 'n handvol as op die bodem, meng en mors.
Kry die plant en sny die wortelstelsel en blare met 'n derde. As die saailinge swak is, word snoei nie uitgevoer nie. Die wortels kan in 'n prater van mis en klei gedoop word.
Plant die ui tot minstens 10 cm diep.
Maak 'n klein inkeping in die vorm van 'n ring om elke plant om die spruite teen die wind te beskerm en om die water te vergemaklik. Vog effens.
Kultuur is sensitief vir behoorlike versorging. Om smaaklike gebleikte dele te kry, moet daar veral gekyk word na natmaak, toediening, borseling en verbouing, soms is dit nodig om gedurende die groeiseisoen baie nat te maak. Die grond naby die plante moet 7-10 cm diep wees. U moet die tuin gemiddeld 3 keer per week natmaak.
Die grond word elke 1-2 weke los om suurstof en water toegang tot die wortelstelsel van die plant te gee. As die deursnee van die stam 5–7 mm bereik, begin hulle die aarde opskud van die mure van die sloot. Dit word elke 2 weke herhaal.Om die blare nie met die aarde te verstop nie, kan u die aarding met hoë deklaag met droë gras vervang.
Sommige tuiniers pak die stingels met dik papier en bemesting word gelyktydig uitgevoer met natmaak met 'n frekwensie van 1 keer in 2-3 weke. Die eerste keer dat die prosedure 3 weke na plant gedoen word. Die beste kunsmis is die toediening van hoenderdruppels (1:20) of mis (1: 8).
Hoe kan ek preie voortplant?
Om sade te verkry, moet die plant die tweede jaar van plantegroei binnegaan en 'n blommepyl loslaat. Na blomvorming word saadbolle in die sambreel gevorm (3-4 stuks in een boks). Die "pêrel" -bolle wat tydens blomvorming gevorm word, kan ook geplant word met behulp van vegetatiewe voortplanting van die gewas. Bogenoemde metodes kan slegs in die suidelike streke gebruik word, want in die noorde sal dit onwaarskynlik wees dat preie oorwinter, en die sade daarvan sal nie tyd hê om ryp te word nie.
Dikwels word plante deur 'n ui vlieg aangeval. Haar larwes klim binne-in die stam en voed op die sap daarvan.
Die volgende metodes word gebruik om die plaag te voorkom en te beheer:
maksimum verskeidenheid ui-aanplantings;
gekombineer met plantwortels, waarvan die reuk vlieë afstoot;
aan die begin van die groeiseisoen kan plante met insekdoders behandel word.
Onder die moontlike siektes van prei is dit noodsaaklik om die volgende te beklemtoon:
poeieragtige skimmelwaarin 'n wit deklaag op die blare van die ui opgemerk word. Sieke blare sterf vroeg, wat die rede is vir 'n beduidende afname in opbrengs. Ter voorkoming is die verpligte aksies die vernietiging van plantrommel en wisselbou. Groeireguleerders kan hulp verleen, en aan die begin van die siekte sal bespuiting met "Topsin M" of "Quadrice" effektief wees;
alternariosis Dit versprei in warmte en hoë humiditeit. Dikwels word plante wat reeds deur poeieragtige meeldou of fusariose verswak is en plante wat 'n oormaat stikstofbemesting ontvang het, besmet met die siekte. Besmette blare word bedek met swart skimmelplaat, dan sterf hulle self en veroorsaak die hele plant die dood. In die geval van siekte word swamdoders gebruik wat identies is aan dié wat uie aanbeveel ("Acrobat", "Horde", "Quadris", ens.).
Oestyd hang af van die plant wat geplant word. Tydens die oes word elke plant noukeurig opgegrawe, en vermy die inaseming van grond tussen die blare. Die wortels is gedeeltelik verkort, terwyl die onderkant van die gloeilamp ongeskonde moet bly. Die linkerblaaie beskerm preie teen vinnig uitdroging. Verskeie plante kan die hele winter in die grond gelaat word, geïsoleer met spar takke of droë turf. In die lente kan u dit beide vir voedsel sowel as vir sade gebruik.
Die gevolglike gewas kan op verskillende maniere bespaar word.:
plaas die ui vertikaal in 'n boks met 'n sandlaag van 5 cm. Voeg tussen 15 cm nat sand by die plante. By 'n temperatuur van ongeveer 0 ° C verseker hierdie metode die veiligheid van die produk tot 6 maande;
die sterkste monsters kan tot 5 maande in die yskas gebêre word. Om dit te doen, skil die ui af, laat dit afkoel tot -2 ... + 2 ° C, pak dit dan vinnig in gate met gate in gate (tot 8 stuks. In 1 sak);
beskutte prei word perfek op die balkon gebêre.
Prei kan ook gevries of gedroog word:
vir vries word die wit stam in ringe of blokkies gesny, verpak en op 'n temperatuur van -18 ° C geplaas;
droging word uitgevoer by 'n temperatuur van + 50 ° C en hoër met behulp van 'n spesiale elektriese droër of oond.
Belangrik! Die wortels van prei na die oes wat in die grond agterbly, verryk die samestelling daarvan met organiese materiaal.
Prei kan op enige huishoudelike stuk grond gekweek word, met 'n verskeidenheid met 'n optimale rypperiode. As u die basiese beginsels van sorg nakom, kan u 'n goeie oes van gesonde en smaaklike groente kry.