Wat is menseroof? - Jy en die RegJy en die Reg
Tuis › Artikels › Wat is menseroof?
Wat is menseroof?
Donderdag, Januarie 26th, 2017
Die misdaad menseroof kom gereeld voor in flieks en storieboeke, maar min mense besef hoe gereeld dit op ons eie bodem plaasvind. Menseroof vind daagliks plaas. Volwassenes sowel as kinders is die slagoffers van hierdie misdaad. Elke pleger van menseroof het sy eie motief waarom hy 'n ander persoon se vryheid van beweging inperk sonder die bevoegdheid of toestemming om dit te doen.
'n Paar voorbeelde hiervan is: 'n kind wat ontvoer word, hetsy vir die betaling van 'n losprys of aanhouding as gevolg van die een of ander obsessie, of die aanhouding van 'n volwassene weens 'n besigheidstransaksie wat verkeerd geloop het of as gevolg van 'n groot bedrag geld. Sekere plegers het die een of ander obsessie om mense aan te hou en vir hulle te sorg.
Die groot vraag is egter, wat presies is menseroof? In hierdie artikel word die elemente van hierdie misdaad verduidelik.
Menseroof is die wederregtelike en opsetlike ontneming van 'n persoon se vryheid van beweging en, indien die persoon 'n kind is, die ontneming van 'n ouer van sy beheer oor die kind.
Daar is wel soortgelyke misdade wat soms met menseroof verwar word. Hieronder val kinderroof, wat slegs 'n manifestasie van menseroof is, en ontvoering, wat gepleeg word teen 'n ouer se gesagsreg oor 'n minderjarige en nie teen die bewegingsvryheid van 'n mens nie. Sommige howe sê dat waar menseroof gepleeg word met die bedoeling om 'n losprys te eis, dit afsonderlik deur die wetgewer gestraf moet word.
Met "vryheid" word bedoel die ander persoon se bewegingsvryheid en dit is 'n regsbeskermde belang. Met "kind" word bedoel 'n minderjarige. 'n Ouer kan nooit skuldig bevind word aan ontvoering weens die wegneem van sy of haar eie kind nie. 'n Geskeide ouer kan wel skuldig bevind word aan minagting van die hof as hy of sy die kind uit die wettige bewaring van die ander ouer neem.
Daar is nie sekerheid in regspraak oor hoe lank die vryheidsontneming moet duur nie. Die meeste gesagsbronne is van mening dat die tydsduur nie 'n wesenlike element is nie.
As daar gekyk word na die verskillende elemente van die misdaad kan wederregtelike vryheidsontneming geregverdig word deur amptelike bevoegdheid of deur toestemming (waar die party meerderjarig is). In die geval van opset moet die persoon bewus wees van die feit dat die ontvoerde of sy of haar ouers nie tot die vryheidsontneming toegestem het nie. Die pleger hoef nie die opset te hê om die bewegingsvryheid blywend te ontneem nie; dit is voldoende vir die pleger om die opset te hê om bewegingsvryheid te ontneem vir 'n sekere aantal ure of totdat 'n losprys betaal is.
Dit is belangrik om te besef dat die pleger se motief nie van belang is vir die doeleindes van die vasstelling van aanspreeklikheid vir die misdaad nie.