Laat kinders wen of speel om te wen - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelLaat kinders wen of speel om te wen
Deur Wayne Parker Opgedateer op 7 Junie 2019
Ek het 'n kind in my uitgebreide familie wat baie mededingend is. En hy is nie altyd 'n goeie sportsoort nie. Hy glo dikwels as hy wen, en hy probeer almal die skuld gee as hy verloor, of hy verander die reëls op die laaste oomblik sodat hy nie kan verloor nie. Terwyl die kompetisie goed is, is dit ook 'n gelyke speelveld. Dit ontlok daardie eeue-oue vraag vir vaders (dit doen my ten minste ook) - laat ons ons kind wen in 'n kompetisie of speel ons om te wen, in die hoop dat hulle meer mededingend sal raak deur te kyk hoe ons wen '
Ouerkundiges val in drie kategorieë as dit kom by die vraag of ons 'n kind kunsmatig moet laat wen.
Ja - laat die kind wen, sodat dit sy selfvertroue opbou.
Nee - hou die speelveld vlak, want die kind laat wen wanneer hy of sy teen ander meeding.
Soms — vind 'n balans tussen die af en toe wen en die lesse wat uit verlies kan kom.
Die "Ja" -kamp voel dat daar genoeg druk in die wêreld is op die gevoel van eiewaarde van die kind dat ouers nie meer gevoelens van ontoereikendheid moet skep nie. 'Hoe meer kinders wen, ' teoretiseer hulle, 'hoe beter sal hulle oor hulself voel. Dit sal hulle later in die lewe teen boelies en ander versterk omdat hulle 'n vaste gevoel van eiewaarde sal hê. '
Ek val nie in die "Ja" -groep nie, want ek dink dit skep 'n valse gevoel van sekuriteit en veroorsaak later die gevoelens van geregtigheid wanneer hulle dalk agterkom hoe ongeskool hulle by sommige dinge is. As hulle altyd speletjies wen as hulle met 'n ouer speel, voel hulle nie gemotiveerd om harder te werk en hul vaardighede op te skerp vir die volgende wedstryd of kompetisie nie.
Dit lyk asof die 'Nee'-kamp glo dat ons altyd opreg moet wees met ons kinders en hulle moet voorberei op die harde realiteite van 'n' hond-eet-hond'-lewe. As ons hulle koester, kom hulle tot die gevolgtrekking, dan is hulle onvoorbereid op die lewe en kan hulle teleurgesteld word as hulle misluk of verloor in 'n regverdige kop-aan-kop kompetisie. As hulle swak of onvoldoende is, sal hulle nie in kompetisie meeding om hulle sterker, vaardiger en veerkragtiger te word nie.
Maar wat hierdie groep blykbaar wil ignoreer, is die ontmoedigingsfaktor. As 'n kind herhaaldelik verloor in 'n kompetisie met 'n ouer of 'n ouer broer, kan hy of sy eenvoudig opgee of oorgaan na iets anders waarin hulle 'n beter kans op sukses het. Die kind wat tien keer uit 10 verloor in 'n vryskut-skietkompetisie, kan 'n rukkie later gemotiveer word om beter te word, maar as dit 'n string van 20 of 30 verliese word, is dit meer waarskynlik dat hy of sy ophou probeer.
Ek is geneig om aan die kant van die groep "soms" ouers te wees wat probeer om die kompetisie-ervaring te balanseer, sodat kinders leer om grasieus te verloor, maar ook soms die 'opwinding van oorwinning' het. Wanneer 'n kind albei ervarings ervaar en hoop dat soms sal hy of sy bo uitkom, sal hulle aanhou probeer om gemotiveerd te bly.
Om 'n meer gelyke speelveld te hou
Die idee om 'n kind te laat wen - 'die spel gooi' - is vir baie vaders heeltemal vreemd. Ons sien ons werk as om kinders te leer om die werklikheid te konfronteer en om voortdurend te probeer groei. Dit vereis dat ons die speelveld vlak hou en 'die beste speler laat wen'.
Ek stem saam met hierdie benadering, maar daar is keuses wat ons kan maak om die speelveld so vlak as moontlik te hou, terwyl ons steeds geleenthede vir oorwinnings vir ons kinders bied.
Gebruik verskillende tees
Aan die begin van 'n putjie is daar dikwels drie stelle tee op die gholfbaan. Die kampioenskapsbyeenkoms is die verste agterkant en is bedoel vir ervare gholfspelers met 'n hoër vaardigheidsvlak. Die middelste tees, of wit tees, is ontwerp vir goeie gholfspelers en daar is nog 'n stel tees (die rooi tee) nader aan die gat vir nuwer gholfspelers of moontlik vroue wat nie die krag het om so ver die bal te slaan nie.
Ons kan hierdie 'verskillende tee'-paradigma gebruik wanneer ons met ons kinders speel. Ons kan hulle 'n kort voorsprong gee in 'n resies, of hulle mandjies met 'n mandjie wat minder as die regulasie 10 'hoogte is, skiet - ten minste vir 'n rukkie. Dit is 'n goeie strategie vir die gelykstelling van die speelveld tussen die beginnervaardighede van die kind en die ouer vaardighede van 'n ouer of ouer broer.
Saam met ouers
Ons het gevind dat 'n baie suksesvolle benadering tot speletjies sonder om 'n kind te laat wen 'baie spanne in spanne is. Ons paar 'n jonger kind met een ouer en 'n ouer kind met die ander ouer of 'n ouer broer. As hulle in spanne speel, het die jonger kind 'n beter kans om te wen. Die sleutel is om die vaardigheidsvlakke van die spanne te balanseer, sodat almal 'n ongeveer gelyke kans het om die spel te wen.
Model goeie sportmanskap
Net soos my familielid, as wen alles word, is daar 'n neiging om 'n seer verloorder te wees. Wees dus genadig en komplimentêr as ouer. Wees genadig en gelukwens as u verloor. Laat die kinders weet dat verdwaasdheid ander sleg laat voel. As u goeie sportmanskap in die kompetisie modelleer, leer u kinders die waarde van wen en verloor met klas en respek.