Indringende papilla by honde - Inligting - 2022
Indringende papilla by honde
Die feit dat 'n klein groei op die dak van 'n hond se mond opgemerk is, het menige troeteldier eienaar na die veearts gehaas. Daar is egter een wat daar was sedert die geboorte.
Dit is 'n Wat?
Per definisie is die indringende papilla 'n projeksie, of klein vou van die slymvlies, geleë aan die voorste punt van die snye van die harde verhemelte. Met ander woorde, dit is op die dak van 'n hond se mond in die middel agter sy voortande. Dit ontwikkel gedurende die embrio stadium, en dit is heeltemal normaal. Dit is 'n ekstra reukorgaan, of die kamer genoem die vomeronasale orgaan. Dit het vloeistofgevulde sakkies wat in die mond of die neus oopgaan. Dit staan ​​ook bekend as die orrel van Jacobson.
Die geurreseptore (senuweeselle) in die vomeronasale orgaan verskil anatomies as dié in die neusholte. Die neusholte is in lyn met silia, bedek met slym. Reseptorselle in die vomeronasale orgaan het gewoonlik nie silia nie. In plaas daarvan het hulle 'n groot aantal klein projeksies wat bekend staan ​​as mikrovilli. Dit stuur impulse na die deel van die brein wat verband hou met seksuele en sosiale gedrag. Daar word geglo dat hierdie orrel 'n belangrike rol speel in die vermoë van 'n hond om feromone of ander liggaamsgeure op te spoor.
Die reuksintuig van 'n hond is sy primêre sintuig, en dit is baie skerper as mense. Honde het meer as 200 miljoen reukreseptore, terwyl mense ongeveer 5 miljoen het. As 'n hond snuif, maksimeer hy die opsporing van reuke. Inaseminglug word in 'n neussak gedwing waar reukmolekules ophoop. Hoe meer hy snuif, hoe meer molekules versamel. Aangesien hierdie molekules geabsorbeer word, dra senuwee-impulse inligting oor na die hoogs ontwikkelde reuklob van sy brein.
Hoe dit ons bevoordeel
Baie mense het hul lewens te danke aan die reuksintuig van die hond en die klein orgaan van die klein Jacobson. Honde word deur reddingspanne gebruik om mense op te spoor wat vermis word of vasgevang is tydens rampe. Dit word gebruik om bomme of smokkelprodukte op te spoor.
Dit help selfs om die wesens van ons oseane te red. Sommige honde is opgelei om walvisontlasting te vind. Aangesien navorsers nie walvisse in die natuur kan toets nie, gee hulle ontlasting hulle inligting oor dieet, genetika en die vlak van gifstowwe. Met honde aan boord het een navorsingsgroep vyf monsters in twee weke gevind tot ongeveer 12 monsters per dag.