December 2015 – Digby U
Matt 18:3 …“Dit verseker Ek julle: As julle nie verander en soos kindertjies word nie, sal julle beslis nie in die koninkryk van die hemel kom nie.
Miskien het dit hierdie Kerstyd met jou gebeur dat jy ‘n spesifieke geskenk verwag het, maar dit toe nie gekry het nie. Of dalk het jy verwag dat ‘n familielid op ‘n sekere manier moes optree, maar het toe nie. Is dit nie iets wat ons almal een of ander tyd, of dalk sommer gereeld beleef nie?
Ann Voskamp skryf in haar boek One Thousand Gifts: expectations kill relationships. Ek het dit vertaal dit na: verwagtinge versmoor (of vernietig) verhoudings of sommer kortweg: VVV. Die afgelope paar dae het ek myself dopgehou en was ietwat verbaas om te sien hoe gereeld ek dit self doen (dis mos altyd makliker om dit in iemand anders raak te sien…). Wanneer ek die verwagting laat gaan het, het ek myself in ‘n vryer, oper ruimte gevind. Dit laat my dink aan Psalm 131 waar ons genooi word om net soos ‘n kind in ‘n ma se arms te lê, met geen verwagtinge nie, net tevrede soos dit nou is. Geen wonder Jesus het gesê dat ons soos kindertjies moet word nie.
Hoe kom ek vry van hierdie verwagting-ding? Ek moet eers bewus daarvan word voordat ek dit kan laat gaan en dan verskyn Sy vryheid, vrede, vreugde (‘n nuwe VVV!). So word die tafel gedek om Sy seën en Seun te ontvang
Mattheus 1:23 “Die maagd sal swanger word en ‘n Seun in die wêreld bring, en hulle sal Hom Immanuel noem.” Die naam beteken God by ons.
“Christ could be born a thousand times in Bethlehem – but all in vain until He is born in me.” ~ Angelus Silesius
so is U gebore:
Heilige na stalvuil uitgewerp . . .
word ons hemelskoon
nie meer verlore
want só is U gebore
Gebed: Heer, wees my genadig, help my dat my stal tot U beskikking sal wees sodat gebeur wat U wil laat gebeur.
Die geelvink se hemelse les
Ons was vir ‘n paar dae in die Bosveld gewees en het met tye lank langs ‘n koorsboom gesit waar ‘n geelvink besig was om ‘n nuwe nessie by sy versameling te voeg. Dit was ‘n belewenis om hom dop te hou en so het my gedagtes verder gegaan . . .
jy fladder jou vlerk geelvink
wys daar’s nuwe lewe wat wink
jy bewe, straal van blydskap
verkondig in liefdeslied, ononderbroke:
daar’s ‘n nuwe tuiste
ure en ure delikaat gebrei
alles gereed gemaak . . .
pluis ek dit uit?
Joh 14:2 In die huis van my Vader is daar baie woonplek. As dit nie so was nie, sou Ek vir julle gesê het dat Ek gaan om vir julle plek voor te berei?
‘n Blik op die oomblik
Nianell sing ‘n lied getiteld “Die oomblik is nou”. As ek mooi kyk, sien ek die oomblik is nie nou-nou of netnou nie, dis net nou, net hier. C.S. Lewis het gesê: “For the Present is the point at which time touches eternity. Of the present moment, and of it only, humans have an experience analogous to the experience which [God] has of reality as a whole; in it alone freedom and actuality are offered them.”
Sjoe, dis groot woorde en bied baie om oor na te dink en te ervaar hoe dit ‘n mens laat voel. Vir my beteken dit dat ek God in elke oomblik, in die nou, kan ervaar en daarin lê die grootste rykdom en vryheid. Dit laat my oop en ontvanklik leef, sodat ek Hom nie dalk misloop, misleef nie. Maar soos wat eenvoudige dinge maar is, is dit dikwels vir ons die moeilikste om te doen.
Miskien kan ons in hierdie tyd wat ons rustiger raak, dit probeer inoefen. Dan loop ons, leef ons Hom dalk raak op ongewone, verrassende maniere.
Elke oomblik is vol, vol van die Volmaakte Een . . .
die oomblik so skynbaar onseremonieel
word skielik so sakramenteel . . .
nét hier, juis hier
waar ek nie gewoonlik
Sy teenwoordigheid vier
Gebed: Here help my asseblief om soos Moses in Eksodus 3:4 te antwoord: “Hier is ek”, voor U wat “Ek is” is.
Vlerke en vlugte
Psalm 91:4 Hy beskut jou onder sy vleuels en is vir jou ‘n veilige skuilplek. Sy trou beskerm jou aan alle kante.
Dalk is jy op hierdie stadium in dieselfde bootjie as ek, maar hierdie is egter vir alle ouers, of jou kinders alreeds die nes verlaat het, of nog daarin is. Al is jou kinders nog klein is hulle tog elke dag besig met “toetsvlugte”. Dis ‘n troos om te weet dat ons kinders, groot of klein, áltyd vasgehou word.