Gee my die apartheid terug, ?samblief, my baas – praag.co.za
Gee my die apartheid terug, ?samblief, my baas
Die uitspraak van die vereniging vir plaaslike regerings dat apartheid te blameer is vir die swak geletterdheid onder munisipale raadslede, is die jongste in 'n aanhoudende geteem oor dieselfde onderwerp. Trouens, apartheid is besig om tot die swartman se belangrikste stuk erfenis verhef te word.
En soos al in die verlede gestel is deur 'n bekende skrywer, die swartman moet iets hê om te blameer, anders het hy niks en is hy niks. Dit staan as die "blaamkultuur" bekend.
Daarsonder het hy nie 'n reg en rede om aan te hou voortbestaan nie. Dit is sy enigste doel van sy bestaan in dié land. 'n Land wat soveel potensiaal het, of eerder gehad het, wat nou vanweë die inheemse boorling se swak denkvermoë en onvermoë om 'n saak logies te benader in die grond in getrap word.
Ek dink ek kan amper sover gaan om te sê dat 'n swartman sonder sy apartheid net soos 'n hond is sonder 'n jeukplek, hy het nie iets om te krap nie. Dis net iets om hom mee besig te hou as hy niks anders het om te doen nie. En ook iets om te doen om sy aandag af te lei as hy aangespreek word oor sy verkeerde dade. Dan het hy mos wel 'n kwessie om as verweer te gebruik vir dit waarmee hy betrap is.
Dit werk so. Indien hy sou aangespreek word oor die hoë geweldkoers sal hy sê: "maar dis die skuld van apartheid." Vir misdaad: "dis apartheid se skuld."
Vir werkloosheid: "apartheid !" Dis so maklik om net een ding te hê om te blameer, een rede vir alles: "apartheid!"
Ek wonder net of die swartman al bietjie gaan huiswerk doen het oor waarna hy streef, en dan ook in gedagte hou: "pas op waarvoor jy wens, want soms kry jy dit".
Soos dinge staan, word dit duidelik gemaak dat die blanke die vyand is. Maar ek dink die swartman staan voor 'n paar onaangename verrassings as hy op sy huidige baan van selfvernietiging voortsnel, sonder om die rem te trap voor dit heeltemal te laat is. Sy aanhang van die vriende uit die Ooste, en dan veral Sjina, is een ding wat die nasie nog baie duur te staan sal kom.
Die Sjinees wat onlangs dieselfde status gekry het as swartes in SA, as "voorheen benadeelde", is nou op gelyke voet met hulle. Maar Sjinese is die swartman voor wat onderwys, opvoeding, kennis en tegnologiese vooruitgang betref, en die swartman is maar net te blind om dit raak te sien.
Dan is daar een aspek van Sjinese waaroor swartes nie beskik nie en dit is hul merkwaardige werksetiek. Buiten die feit dat die Sjinees die swartman reeds ligjare voor is, het hulle dan nou dieselfde regte, die reg om voordeel te kan trek uit SEB, die reg om aandele te koop wat nie vir barbaarse en rassistiese blankes beskore is nie en vele meer.
Die feit dat die swartes so ietwat ongelukkig was oor die besluit om Sjinese gelyke regte te gee, dui reeds daarop dat hulle vir niemand iets gun nie, selfs nie eens hulle bondgenote en vriende nie. Dit is weer 'n goeie aanduiding van die swartman se alleenreg op apartheid wat bedreig word.
Ek het 'n sterk vermoede dat dit net hier is, in die verhouding met die Oosterse bondgenoot wat die sake nog baie suur gaan raak in die toekoms. Want anders as die blanke Afrikaner (nie die liberale persoon nie), is die Oosterling iemand wat in staat is tot ongekende brutaliteit, iets wat die swarte nog nie mee kennis gemaak het nie en moontlik sou wou vermy.
Mens het nie veel verbeelding nodig om te sien dat die swartman die Oosterling aanhang as sy redder en meester nie. Maar hoe ver is die swartman bereid om te gaan in die navolg van dié beleid?
Is dit dalk sover dat as die blankes verder onderdruk word tot 'n klein handjievol mense dat die Oosterling hier kan instap en die land mag stroop van alles wat waardevol is onder die grond, die eintlike doel van sy bemoeienis met Suid-Afrika.
Dit mag hier wees waar die swartman tot radikale inkeer mag kom en begin soebat vir die goeie ou dae van minderheidsregering, aangesien die brutaliteit waaraan hy nie gewoond is een te veel vir hom mag word. En beloftes van iemand wat iets wil hê is nie altyd die asem werd wat gemors word om die beloftes te maak nie. Papier is ook baie geduldig, soos wat al in die verlede bewys is.
Die geskiedenis is vol voorbeelde van mense, groepe, rasse en nasies wat beloftes gemaak het en dan verbreek het wanneer dit hulle pas.
Die swartman is daaraan gewoord om sy sin te kry, hoe dit ook al mag gebeur, deur massa-aksie, geweld, opstande en selfs gewapende stryd as dit moet, en natuurlik ook moord. Waarmee hy nie rekening hou nie is die Oosterling se antwoord op sulke optrede: geweld – ongekende geweld – soos wat die swartman nog nie teëgekom het nie.
Die Oosterling het net een manier van onderhandel, en dit is tot sy eie voordeel. Rondom die onderhandelingstafel word daar nie veel gepraat nie, maar slegs die reëls uitgestippel, met 'n "aanvaar dit of aanvaar die alternatiewe"-opsie. En die alternatiewe is nie mooi nie. En volgens die Oosterling is selfs die AK 47 en RPG nie onaanvaarbare onderhandelingsmetodes nie, iets wat die swarte dalk tot sy bittere spyt mag uitvind as dit eers te laat is.
Die dag kan dalk aanbreek in die nie so verre toekoms nie dat ons aanhoudende klaende swartes sal smag na die goeie ou dae van apartheid onder die heerskappy van iemand wat ten minste by die spelreëls gehou het. Inderdaad het die blanke se sin vir reëls tot sy eie ondergang gelei.
Ek glo dat 'n wag-en-sien-houding rondom die lot van die swartman vorentoe al is wat mens kan doen. Maar ek meen ons sal moet voorkom dat ons nie saam met die swartes onder die juk van die Oosterling beland nie.
Ons enigste uitweg is selfbeskikking en hoe gouer die Afrikaner hieroor ernstig raak, hoe beter vir ons.