BABILONIESE RYK - eCKE (betroubare christelike kernensiklopedie)
Babiloniese Ryk was geleë in die suide van Mesopotamië*, met Babel* as hoofstad. Alhoewel hierdie ryk belangrik was, was dit in die Ou Nabye Ooste nie so prominent soos die Assiriese Ryk* nie. Die gebied wat as Babilonië bekend staan, was vir die grootste deel van die bestaan van die Assiriese Ryk deel van daardie ryk, met net enkele periodes waar die Babiloniese Ryk as ’n selfstandige ryk bekend sou staan.
Die Ou Babiloniese Ryk het sy hoogte­punt beleef onder Hammurapi* (ongeveer 1792–1750 vC). Hy is veral bekend vir die wetboek, die Kodeks Hammurapi, wat hy opgestel het. Die opkoms van Babel het ongeveer 100 jaar vóór hom begin, toe Mesopotamië uit ’n aantal klein state bestaan het. Hy het, veral van die dertigste jaar van sy regering, sy mag gaandeweg uitgebrei en selfs die Assiriese stede Assur* en Nineve* ingeneem. Ná sy dood is hy opge­volg deur sy seun Samsuilina (1749–1712 vC). Gedurende sy tyd het die mag van die Ou Babiloniese Ryk gaandeweg afgeneem – veral weens opstande deur mense na die suide. Alhoewel hierdie ryk van korte duur was, het dit ’n groot invloed in die opkoms van die reg en die literatuur van Mesopo­tamië gehad.
Tussen ongeveer 1156 en 1025 vC het Babilonië weer ’n belang­rike tydperk van mag belewe, veral onder Nebukadressar I (1124–1103). Alhoewel die ryk vir ’n kort tydjie sterk was, en spoedig weer geval het, was dit ’n periode van besondere opbloei in die letterkunde. Die latere Babiloniërs het altyd met trots teruggekyk na die periode van Nebukadressar I as een van die hoogtepunte in hulle ge­skie­denis.
Vir die geskiedenis van God se volk in die Ou Testament* was die belangrikste periode in die geskiedenis van Babel egter die tyd van die Neo-Babiloniese Ryk, wat veral onder Nebukad­ressar (Nebukadne­sar*) II ’n be­langrike rol gespeel het in die ondergang van Juda*4. Hierdie ryk is gevestig deur Nebukadnesar se pa, Nabopolassar. Hy het in 630 vC koning van die Galdeërs* geword. In 626 vC het hy die Assiriërs* uit Uruk verdryf en homself koning van Babilonië verklaar. Hy het teen Assirië en Egipte* geveg en Babel as hoofstad van sy ryk herbou. Ná sy dood in 605 vC het Nebukad­nesar hom opgevolg en meer as veertig jaar lank regeer. In 597 vC het Jerusalem* oorgegee en is Jojagin* en ’n groot deel van die leiers van die volk in ballingskap*2 geneem. In 586 vC het hy Jerusalem weer ná ’n opstand ingeneem, en die stad en die tempel verwoes. ’n Groter deel van die volk is toe in ballingskap*2 na Babel geneem. In sy tyd het die Babiloniese Ryk tot by die grens van Egipte gestrek. Hy het die mure van Babel versterk en ’n geweldige toring gebou, 91 meter hoog. Hy is deur sy seun Ewil-Merodak opgevolg, maar hy het net ’n jaar regeer. Hierna het ’n periode van onstabiliteit gevolg, tot met die regering van Nabonidus (555–539 vC). Hy is deur Kores* in 539 vC onttroon – wat die einde van die Babiloniese Ryk beteken het.
Skrywer: HF van Rooy
BABILONIESE BALLINGSKAP «» BABILONIESE VLOEDVERHAAL
Ongeveer 550vC. Die Babiloniërs het Nineve, die hoofstad van Assirië, in 612 ingeneem en die Egiptiese leër in 605 vC beslissend verslaan. Nebukadneser het Jerusalem verower en die meeste inwoners van Juda gedeporteer. So het die Koninkryk van Juda aan sy einde gekom. 2 Konings 23-25