Hulle meet gewoonlik Bruin Skrywers aan skrywers wat vir hulle bekend is soos Totius, DJ Opperman, of N.P. van wyk Louw. Hulle sien egter dosente as mense wat ‘n diens verskaf (ook dalk as sukkels wat tevrede is met min geld!). ‘n Gedig wat my in die besonder opgeval het, is “ousie”, in die eerste afdeling (“kanale en onderpaaie”). Op die oog af is dit ‘n herinneringsgedig, opgedra aan ‘n geliefde kinderoppasser, byna in die trant van Koos Kombuis se bekende “Katie, Katie”: In die geheel bied elke periode ook ŉ korpus persoonlike en belydenisverse, dikwels in die vorm van ŉ familie- of liefdesvers, ŉ heimweegedig, of bloot ŉ gedig as selfrefleksie, wat sterk ingestel is op die gevoelsbelewenis van die sprekende subjek. ŉ Mens kan jou ŉ taal se digterlike komponent, en selfs ŉ oeuvre, kwalik daarsonder voorstel, en in hierdie bloemlesing strek dit van Totius tot by o.a.