Eierbinding en Dystocia in Voëls: Risiko's, Tekens, Behandeling en Voorkoming | Troeteldiere Huishouding
Eierbinding kan voorkom in vroulike voëls wat nie aan 'n maat blootgestel word nie.
Eierbinding vind plaas wanneer die eier nie normaalweg deur die voortplantingstelsel beweeg nie. Dystosie kom voor as daar probleme ondervind om 'n eier te lê as gevolg van 'n obstruksie. Beide is algemeen, en dikwels voorkombaar, probleme in troeteldiervoëls. Albei kan voorkom in vroulike voëls wat nie aan 'n maat blootgestel word nie, aangesien eiers gevorm en gelê kan word sonder die teenwoordigheid van 'n mannetjie. As dit vroeg gediagnoseer en behandel word, is die uitkoms oor die algemeen baie goed. As die toestand te lank voortduur, kan komplikasies en dood, veral in kleiner voëls, tot gevolg hê.
Watter voëls het gewoonlik 'n probleem met eierbinding / -dystosie?
Daar is 'n aantal faktore wat die risiko van eierbinding kan verhoog.
Eierbinding is meer algemeen in kleiner voëls soos boerjare (parakiete, boomstamme), kakatiels, liefdesvogels, kanaries en vinke.
Die risiko is hoër in enkele vroulike voëls wat sterk aan hul eienaar gekoppel is. Voëls wat 'n sterk aanhegting aan spieëls of sekere speelgoed toon, kan ook 'n verhoogde frekwensie van eierbinding hê.
Voëls wat herhaalde koppelaars produseer as gevolg van swak teelpraktyke (bv. Eiers of jong voëls wat vroegtydig weggeneem word, voëls buite die seisoen opdok) of oormatige eierlê, ontwikkel dikwels gesondheidsprobleme wat eiers bind.
Jong voëls wat vir die eerste keer lê, sowel as "senior" voëls word meer eiers gebind.
Hens met vorige voortplantingsprobleme of diegene wat 'n geskiedenis het van wanvormde of sagtedopte eiers, is meer geneig tot eierbinding.
Voëls op saad-slegs diëte of diegene met tekorte in kalsium, vitamien A, proteïene, vitamien E, of selenium het 'n hoër risiko.
Eierbinding is meer algemeen by voëls met ander gesondheidsprobleme soos vetsug of gebrek aan oefening, sowel as diegene wat onder druk verkeer onder omgewingstoestande soos onvanpaste temperatuur.
'N Te groot of wanvormde eier, of een wat nie korrek geposisioneer is nie, is gebreek, of by ander eiers verbind.
Sekere lyne voëls mag geneties aan eier bindend wees.
Wat is die tekens van eier bindend en dystocia by voëls?
Tekens sal wissel afhangende van die erns van die toestand en kan insluit:
Bobbing of wagging van die stert
Druppel van die vlerke (kanaries)
Lameness of beenverlamming (die eier plaas druk op die senuwees wat na die bene gaan)
Druppels vas aan die buikarea (die voël kan nie haar stert verhoog as dit afval verlaat nie)
Moeilike asemhaling (die behoue ​​eier plaas druk op die lugsakke)
Sit op die vloer van die hok
Moontlike prolaps van 'n deel van die voortplantingskanaal (die binneste gedeelte van die voortplantingskanaal word uitgestoot sodat dit sigbaar is as 'n pienk massa wat uit die oopmondopening uitsteek)
Soms skielike dood
Hoe is eier bindend gediagnoseer?
Die veearts sal die diagnose maak op grond van die kliniese tekens, geskiedenis, fisiese ondersoek en radiografie (x-strale) en / of ultraklank. As die voël baie stres of in skok is, sal dit nodig wees om haar te stabiliseer voordat hy met uitgebreide eksamens voortgaan.
Hoe word eier bindend behandel?
Die behandeling sal afhang van die toestand van die voël, die erns van die tekens, waar die eier geleë is en die lengte van die tyd wat die voël eiers gebind is. Hierdie toestand is meer ernstig in kleiner voëls (kanaries en vinke) wat binne 'n paar uur sal sterf as dit nie behandel word nie.
Vir 'n voël wat 'n minimum van depressie toon, kan die behandeling die volgende insluit:
Verhoog die humiditeit en verhoog die omgewings temperatuur tot 85-95 F
Smering van die vent
Inspuiting van kalsium, en moontlik vitamiene A, D, en E, en selenium
Administrasie van vloeistowwe en dekstrose
Injectie van oxytocine of arginine vasotocine, of toediening van 'n prostaglandieneg. Hierdie medikasie veroorsaak sametrekking van die voortplantingskanaal en kan tot gevolg hê dat die eier oorgedra word. Hulle moet nie gebruik word as daar 'n obstruksie teenwoordig is nie.
Voortgesette toegang tot kos en water
'N Meer ernstig geraakde voël moet eers vir skok behandel word en dan gestabiliseer word. Na stabilisering kan addisionele behandeling die volgende insluit:
Administrasie van antibiotika en moontlik kortwerkende kortikosteroïede
Manuele verwydering van die eier deur die veearts deur middel van sagte druk met die vingers. Dit mag anesthesie vereis.
Skoonmaak en herstel van enige verlengde weefsels
Ovocentesis, waarin die inhoud van die behoue ​​eier verwyder kan word deur 'n naald in die eier wat by die cloaca of deur die vel van die maag en in die eier sigbaar is (perkutane ovosentese) te sien as die eier nie sigbaar is nie. Dit sal die eier kleiner maak, en makliker om te slaag.
Abdominale chirurgie as die eier voortplantingskanaal gebars word, die eier het buite die voortplantingskanaal ontwikkel (ektopiese eier) of daar is 'n obstruksie
Opvolgversorging met antibiotika, vloeistowwe, toepaslike omgewingstemperatuur en humiditeit, en voedingsaanvulling
Wat is die potensiële komplikasies van eierbinding?
As dit nie behandel word nie, kan eierbinding of dystocia tot skok en dood lei, dikwels binne ure vir kleiner voëls soos kanaries en vinke. Daarbenewens is daar meer waarskynlik dat ander komplikasies voorkom, insluitend:
Die behoue ​​eier kan druk op die niere plaas, wat hul funksie en gesondheid beïnvloed.
As die eier breek terwyl dit nog in die voël is, kan lewensbedreigende peritonitis ('n ernstige inflammasie van die buikholte) voorkom.
Oksitosien, arginien vasotosien, of prostaglandiene kan sterk kontraksies veroorsaak wat tot die breuk van die voortplantingskanaal en die dood kan lei.
Konstante spanning kan prolaps van die voortplantingskanaal of cloaca veroorsaak. Dit kan lei tot eierperitonitis, infeksie, of littekens wat kan lei tot verdere probleme met eierbinding in die toekoms.
Kan eierbinding voorkom word?
Eiers in 'n voël nes
Die risiko van eierbinding kan verminder word deur:
Verskaffing van die korrekte dieet
Die gebruik van behoorlike teeltegnieke, insluitend tydsberekening van teling, teling op 'n gepaste ouderdom, die verwydering van geneties gepaste voëls uit die teelprogram en die verskaffing van die korrekte omgewingstoestande.
Behandeling van oormatige eierlêery
Voorsiening van voldoende oefengeleenthede en voorkoming van vetsug
Administrasie van hormone om eiers te stop. Dit kan leuprolied of menslike chorioniese gonadotropien insluit
Uitvoering van chirurgie om die voortplantingskanaal te verwyder (spaying) om permanent die eier te stop. Dit is 'n hoë risiko prosedure in voëls vanweë hul baie klein grootte en die delikaatheid van die voortplantingskanaal.
Olsen, GH; Orosz, SE. Handleiding vir Veeartsenykunde. Mosby, Inc St. Louis, MO; 2000.
Rupley, AE. Handleiding van Aviaire Praktyk. W.B. Saunders Co Philadelphia, PA; 1997.
Speer, BL. Urogenitale afwykings. In Altman, RB; Clubb, SL; Dorrestein, GM; Quesenberry, K. (eds.) Vogel Geneeskunde en Chirurgie. W.B. Saunders Co Philadelphia, PA; 1997.