Waarom die moeite doen om die wêreld te genees as alles, soos gesprekke met God verklaar, perfek is net soos dit is?
Wel, jy weet, daar is regtig net een rede om iets te doen - dra die klere wat ons dra, ry die motor wat ons bestuur, sluit aan by die groep waaraan ons deelneem, eet die kos wat ons eet, of vertel die storie wat ons vertel - en dit is om te besluit wie jy is.
Alles wat ons dink, sê en doen, is 'n uitdrukking daarvan. Alles wat ons kies, kies en in werking stel, is die manifestasie daarvan. Ons is in die voortdurende proses om onsself opnuut te herskep in die volgende weergawe van onsself.
Ons doen dit individueel en gesamentlik elke minuut van elke dag. Sommige van ons doen dit bewustelik, en sommige van ons doen dit onbewustelik.
Bewustheid is die sleutel. Bewustheid verander alles
As u bewus is van wat u doen en waarom u dit doen, kan u uself verander en die wêreld verander. As u nie bewus is nie, kan u niks verander nie. O ja, dinge sal verander in u lewe en in u wêreld, maar u sal nie die ervaring hê dat u iets daarmee te doen gehad het nie. U sal uself as 'n waarnemer sien. As 'n passiewe getuie. Miskien selfs as slagoffer. Dit is nie wat jy is nie, maar dit is wat jy sal dink dat jy is.
So is dit wanneer jy jouself en jou wêreld onbewus skep. Jy doen dinge, jy bring energie uit in die wêreld, maar jy het geen idee wat jy doen nie.
Aan die ander kant, as u daarvan bewus is, as u weet en verstaan ​​dat elke gedagte, woord en daad kreatiewe sap in die masjinerie van die heelal plaas, sal u u lewe op 'n heel ander manier beleef. U sal uself as George Bailey sien in die film It's a Wonderful Life, en uiteindelik begryp dat u ongelooflike impak kan hê op grond van u keuses en optrede in die oomblik. U sal van die tapisserie teruggestaan ​​het om die skoonheid van die ontwerp te sien, en u sal deeglik bewus wees van die verweefdhede wat benodig word om dit te vervaardig.
Is die wêreld die manier waarop jy dit wil hê?
As die wêreld nou die manier is waarop jy dit wil hê, as dit 'n weerspieëling is van jou hoogste gedagte oor jouself en oor mense as 'n spesie, dan is daar geen rede om iets te "genees" nie.
As jy egter nie tevrede is met die manier waarop dinge is nie, as jy veranderinge sien wat jy graag in ons kollektiewe ervaring wil sien, dan het jy dalk 'n rede om jou storie te vertel. Want as die wêreld soos jy dit sien, nie 'n akkurate weerspieëling van jou hoogste gedagtes vir ons almal bied nie, dan is dit jou die geleentheid om na vore te kom om jou waarheid te vertel, om jou storie te deel, en om ons almal in ons bewustheid op te lig.
Ons het nou die kans om na die volgende vlak te beweeg. Of ons kan voortgaan om op hierdie planeet te werk as 'n primitiewe kultuur, wat ons voorgestel het om van God afgesonder te wees en van mekaar te skei.
Die verskuiwing maak: Bewus maak van ons eie evolusie
Die asemrowende futuris en visioenêr, Barbara Marx Hubbard, in haar boek Bewuste Evolusie, en in haar latere titel, Emergence, die uitdagings voor ons bespreek. Barbara het gesê dat die lede van ons spesie vir die eerste keer in die geskiedenis van die mensdom nie net hul eie evolusie waarneem nie, maar dit bewustelik skep. Ons sien dat ons nie net 'word' nie, maar kies wat ons wil word.
Natuurlik het ons dit nog altyd gedoen. Ons het dit eenvoudig nie geweet nie. Ons was nie bewus van die rol wat ons gespeel het in die evolusie van ons eie spesie nie. Ons het diep in die illusie van onkunde gedink, en ons verbeel ons dat ons net "kyk hoe dit gebeur." Baie van ons sien dat ons dit laat gebeur.
Ons doen dit deur van die plek 'effek' na die plek 'oorsaak' in die oorsaak-en-effek-paradigma te beweeg. Maar as meer van die menslike ras nie hierdie verskuiwing doen nie, kan ons maklik die weg gaan van ander eens groot beskawings wat hulself op die rand van grootheid gedink het.
Hulle het wonderlike wonders en buitengewone instrumente ontwikkel om hul wêrelde te manipuleer, maar tog het hul tegnologie voor hul geestelike begrip gejaag, wat hulle gelaat het sonder 'n morele kompas, sonder 'n groter begrip, sonder enige bewustheid van wat hulle doen, van waar hulle gaan en hoekom. Hulle het dus die weg van selfvernietiging gevolg.
Groot kruispunt vir die mensdom: Aardse Vereniging Aan die Rand
Ons aardse samelewing het weereens op dieselfde punt gekom. Ons is op die rand. Ons is aan die rand. Baie van ons kan dit afsonderlik ervaar. Almal van ons word hierdeur beïnvloed.
Ons het by 'n groot kruispad gekom. Ons kan veilig gaan met ons beperkte begrip. Ons kan die een of ander pad volg, maar as ons nie weet waarom ons dit doen nie, dobbel ons met die toekoms van ons spesie.
Ons moet nou worstel met groter vrae, nou groter antwoorde aanvaar, nou groter gedagtes oorweeg, nou groter moontlikhede voorstel, nou groter visies hou.
Ons tegnologie het ons na die krans van ons begrip gebring. Gaan ons val en ons kollektiewe dood afneem? Of sal ons van die krans spring en vlieg?
Ons kan lewensvorme en mense kloon. Ons het die menslike genoom ontsyfer. Ons kan genetiese ingenieurswese doen, diere wat kruisteel is, die lewe self ontrafel en weer aanmekaar sit. Op Mei 4, 2001, is die eerste genetiese modifikasie van menslike babas gerapporteer.
Waarheen lei dit alles?
Waarheen lei dit ons? Luister na Francis S. Collins, direkteur van die National Human Genome Research Institute, soos aangehaal deur die skrywer Michael Kimmelman in die 16, 2001, New York Times in Februarie:
'Dit sal my nie verbaas as sommige mense in dertig jaar weer sal begin betoog, soos Stephen Hawking al is, dat ons leiding moet neem oor ons eie evolusie en nie tevrede moet wees met ons huidige biologiese status nie en spesies probeer onsself verbeter. '
En ek sê vir u dat daar 'n tyd sal kom wanneer mense 'n lewe leef soos ons nou is - oop vir wat Shakespeare 'die slingers en pyle van buitensporige geluk' genoem het, onderhewig aan die grimmigheid van die natuur en die toevallige samevloeiing van biologiese gebeure. - sal nie net as primitief gesien word nie, maar as ondenkbaar.
Gesprekke met God sê dat mense eintlik ontwerp is om vir ewig te lewe. Of ten minste, solank as wat hulle kies. Met die uitsondering van ongelukke, is dood nie iets wat iemand moet neem as hulle nie wil gaan nie - baie minder verbaas.
'N Enorme persentasie van ons menslike siektes, ons biologiese ongemak, ons sistemiese ongelukke, is selfs vandag voorkombaar of geneesbaar. Gee ons nog drie dekades, en dit kan heeltemal vermy word.
Dan sal ons weer en met 'n volkome oop gemoed die groter lewensvrae moet aanspreek wat ons nou slegs met huiwering en teësinnigheid benader en nie wil laster of beledig nie. Ek glo dat ons antwoorde op hierdie vrae sal bepaal hoe ons ons nuwe tegnologieë en vermoëns gaan gebruik - en of ons wonderwerke of wonderwerke oplewer.
Tog moet ons eers bereid wees om selfs die vrae in die gesig te staar en dit nie te vermy nie - of, nog erger, in ons hubris voorstel dat ons hulle al in die gesig gestaar het en nou al die antwoorde het.
Het ons al die antwoorde? Kyk hoe die wêreld werk. Besluit dan.
Ek dink nie ons het nie. Ek dink ons ​​het nog 'n paar sake om te ondersoek. Hier is 'n paar navrae wat ek dink ons ​​moet aanhou doen:
Wat is ons ware verhouding met die Goddelike?
Wat is ons ware verhouding met mekaar?
Wat word die lewe genoem, en hoe pas ons daarin op 'n manier wat sinvol is vir ons siel?
Is daar iets soos die siel?
Wat is die punt hiervan?
Wat ons op hierdie planeet 'n bietjie meer nodig het, is wat Sir John Templeton Humility Theology noem. Dit is 'n teologie wat erken dat dit nie al die antwoorde het nie.
Het ons regtig al die antwoorde?
Het ons regtig al die antwoorde oor God? Weet ons regtig wie God is, en wat God wil hê, en hoe God dit wil hê? En is ons regtig seker hieroor genoeg om mense wat nie met ons saamstem nie, dood te maak? (En dan om te sê dat God hulle tot die ewige verdoemenis veroordeel het?) Is dit net moontlik dat daar iets is wat ons nie van hierdie dinge weet nie, en wat alles kan verander?
Natuurlik is dit. En al hoe meer mense wat vorentoe kom en oor hul eie 'gesprekke met God' praat en hul eie interaksies met The Divine, sal dit veroorsaak dat ons almal dit raaksien.
My vriende, dit is tyd om uit die kas te kom. Dit is tyd om ons hande op te steek, ons stories te vertel, ons waarheid te skree, ons innerlike ervarings te openbaar en die wenkbroue te laat lig. Omdat opgehewe wenkbroue vrae laat ontstaan. Vrae oor hoe dit alles is, moet dit geopper word as die menslike ras moet ervaar wat Barbara Marx Hubbard 'opkoms' noem.
Maak gereed, maak gereed, spring!
Laat ek jou vertel van 'n interessante teorie wat onlangs deur die buitengewone skrywer-filosoof Jean Houston in haar boek geplaas is, Springtyd. Ek dink dit is hier ter sake.
Dit is me. Houston se idee dat die menslike ras nie oor 'n periode van baie jare stadig ontwikkel nie, maar eerder stilstaan ​​vir lang periodes, en dan, in die vergelykende oogwink van 'n kosmiese oog, skielik vorentoe beweeg en reuse-evolusionêre neem stap feitlik oornag. Dan keer die lewe honderdduisend of miljoen jaar terug tot stilstand, totdat die stil opbou van energie weer - soos 'n sluimerende vulkaan wat uitbars - Jump Time oplewer.
Dit is die verdere teorie van me. Houston. Evolusie, volgens haar, is op die punt om nog een van sy kwantumspronge te maak.
Ek stem saam. Ek sien dieselfde ding. Ek dink regtig ek het dit gevoel. Ek het gevoel dit kom aan. Baie mense het. Barbara Marx Hubbard het. Marianne Williamson het. Deepak Chopra het. Baie, baie mense het. Miskien het jy.
Om ons ervarings, verhale en heilige waarhede te deel
Om die mens te help om ook hierdie sprong te maak en nie agter te laat nie, is dit wat ek dink ons ​​moet doen. Ons moet ons verhale deel oor die heilige dinge wat ons weet wat ons geleer het in die heiligste oomblikke van die lewe. Want dit is in hierdie heilige oomblikke, hierdie oomblikke van genade, dat heilige waarhede waarlik word vir die hele kultuur. En dit is in die uitleef van sy heiligste waarhede dat 'n kultuur voortgaan namate die heelal ontwikkel, en in die versuim om die waarhede uit te leef wat 'n kultuur verval.
Maar laat ons hier duidelik wees. Ek praat nie daarvan om iemand te dwing om iets te glo nie. Ek praat nie van proselytizing of bekering of selfs oortuigend nie. Ek praat daarvan om bloot ons ervaring te deel eerder as om dit weg te steek. Omdat ons nie wil verval nie, maar ons wil vooruitgaan.
Vertelstories rondom die nuwe kampvuur, die internet
Laat ons terugkeer na ons aande rondom die kampvuur toe ons die verhale van ons hart vertel het. Dit is wat ek ons ​​nooi om te doen. Laat ons die malvalekkers en die graham crackers uitbreek en ons stories deel, al klink dit 'n bietjie vreemd. Miskien veral as hulle 'n bietjie vreemd klink. Is dit nie waarvoor jy om die kampvuur sit nie?
Ons kampvuur vandag is die internet. Dit is die vlam wat hoog in die lug sal skiet, met ons uitsnydings, soos drywende kelkies, na die wind na oral toe.
Die internet, ja, en tog, goeie boeke. Goeie boeke, soos goeie aande rondom die kampvuur, word altyd onthou.
En dan is daar eenvoudig goeie, outydse, persoonlike deel - wat die gevoel van die kampvuur kan bring waar dit ook al voorkom, en dus die grootste impak van almal maak.
Deel van ons persoonlike waarhede en vrae
Laat ons mekaar vertel wat vir ons is, wat met ons aangaan, wat waar is van wat ons in ons lewens gesien en ervaar het. Kom ons vertel mekaar ons innerlike waarheid oor God, oor onsself, oor spiritualiteit, oor liefde en oor al die hoër oproepe van die lewe, die oproepe wat die siel roer, en wat ons bewys dat dit bestaan.
Ek dink nie ons praat amper genoeg met mekaar oor hierdie dinge nie. Ons kyk op TV en lees die aandelekwotasies en vra: 'Hoe kan hulle Dodgers?' Ons werk tien en twaalf en veertien uur per dag met ons bakkies en kruip uitgeput in die bed en probeer die vlam vind vir 'n regte praatjie en 'n diep sinvolle en innige interaksie met die persoon aan die ander kant van die matras as ons skaars is. moet genoeg vuur in die buik hê om goeienag te sê.
Baie mense het 'n goeie bespreking oor enigiets gehad. Ek praat oor wat Jean Houston Deep Dialogue noem. Ek praat hier van blootstelling. Ek praat van naaktheid. Nie ego-gedrewe geklets nie, maar ervaringsdelende, waarheids blootstellende, geheim-onthullende, gedagtegangende, hartverspreide uitruil van sielenergie.
Laat ons weer begin gesels. Laat ons ons baie, baie oomblikke van genade oplet en dit noem, sodat ons nie die lewe misloop terwyl ons lewe nie.
Dit is wat ek die uitnodiging noem.
Dit kom van die Kosmos, nie van my nie.
Dit is die Lewe wat die Lewe nooi om meer oor die Lewe te vertel.
As ons die uitnodiging aanvaar, kan dit die gety buk. Dit kan beteken dat dit 'n bietjie vreemd klink of 'n bietjie gek genoem word. Dit kan selfs beteken dat ons onsself moet oopmaak vir bespotting. Dit is die koste.
Dit is die prys.
Dit is die tarief vir Coming Home.
Oomblikke van Genade: Wanneer God Onverwagt Ons Lewe Staak
Info / Bestel hierdie boek (hardcover) op Amazon.
Nuwe 2011-uitgawe van die boek (nuwe titel)
Klik hier vir meer inligting en / of om hierdie nuwer uitgawe op Amazon te bestel. Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe.