Die Trek na Israel is op die kaarte reg van die begin van die verhaal van Eksodus af. Hierna sou die pas versnel om die volk by Sinai te kry waar God sy woorde – die Tora – en sy teenwoordigheid – die Tabernakel – op deurslaggewende wyse aan die hele volk sou gee om hulle verder op hulle pad na Kanaän te begelei. Bevryding kan immers net werk as God se woorde en sy teenwoordigheid die vrygemaaktes se hele wese kan volmaak en hulle totale lewenswyse kan struktureer.
Die reaksie van Egipte was eintlik te verstane. Die herinnering aan die groot rol wat Josef gespeel het, het begin vervaag, juis in die tyd toe die faraos van die Nuwe Koninkryk van Egipte hulle mag begin uitbrei het en die uitdaging van die groterwordende Israelitiese komponent in die land die hoof wou bied.
Hy probeer deur slawerny en dwangarbeid die mans onderdruk en verneder. Hulle moes die voorraadstede Pitom (vandag Tell er-Retaba, oos van die Nyl delta, 97 km oos-noordoos van Kaïro wat juis in die Nuwe Koninkryk ‘n hoogbloei beleef het) en Rameses (waarskynlik Qantir, in die omgewing van die huidige Tell ed-Dab’a wat ook op ‘n oostelike sytak van die Nyl delta geleë is) bou. Die strategie het nie gewerk nie al het hulle die lewe op gewelddadige manier baie moeilik gemaak vir die Israeliete.
Hy probeer einde ten laaste die Egiptenare opsweep teen die Israeliete deur opdrag te gee dat die “hele volk” pasgebore Israeliese seuns in die Nyl moet verdrink. Dit is onverdunde kindermoord. Ironies genoeg sal die Egiptenare uiteindelik deur ‘n hele aantal plae wat vanuit die Nylwater chaos vir hulle sou veroorsaak, getref word, en die leër sou sterf in die water van die Rietsee.
Dit is waarom die pragtige Psalm 105 – wat eintlik die hele geskiedenis van Israel beskryf – hierdie dade as appèl gebruik om die geloofsgemeenskap op te roep om die Here te loof en Hom aan te roep as ’n getuienis aan die nasies. Die hele geskiedenis van Israel word in die vier woorde opgesom:
Dit is dié God wat ons steeds aanbid, die Een wat sy verbond nakom en sy volk uit hulle verdrukking verlos en vestig op dié plek wat Hy vir hulle uitkies.
Dit is hartseer dat baie lede van die Joodse volk, die afstammelinge van God se volk in die Ou Testament, vandag so ver van Hom af leef. Hy het toegelaat dat die land Israel in 1948 weer aan hulle teruggegee word (wat op sigself ‘n wonderwerk is) en wat ‘n brandpunt in die hedendaagse en eindtydgeskiedenis is. Ek bid elke dag vir die vrede van Jerusalem, en kyk net wat speel deesdae daar af. Ek wil so graag sien hoedat God sy oorspronklike plan met sy volk enduit gaan voer en of daar ‘n dag sal kom wat Jode oor die hele wêreld heen weer na Hom sal terugkeer. Hulle blyl steeds sy geliefde volk.