DIE KLEUR VAN MY PEN - 'n Afrikaanse Blog: 2019
IS DIE LIEFDE DAN BLIND?
Het jy al gewonder wat maak mense lief vir mekaar? Ek meen nou, soms sien jy hierdie hunk van 'n man wat getroud is met die vaalste, oninteressantste ou vroutjie. "Gits, wat sien hy in haar?" wil almal weet. Hy hang aan haar lippe en kan nie genoeg van haar kry nie. "Hy kon darem regtig beter as dít gedoen het!" woord gereeld agter die hand gefluister.
Jy sien hulle gereeld op straat; die kolos van 'n vrou met 'n mannetjie wat iewers hier langs haar in haar skaduwee saam trippel. Ja, ek weet jy ken ook ten minste een so 'n onpaar paartjie. Wat, vra ek jou, het hom in die eerste plek na haar toe gestuur? En wat, vra ek jou weer, het haar oortuig dat daar 'n groot genoeg liefde in die outjie skuil? Ek moet bely dat dit regtig vir my een van die grootste geheimenisse in die lewe is. Hoe op aarde begin so 'n verhouding ... en vorder dit tot innige liefde en 'n troue?
Dan is daar die oupa en ouma van tagtig. Hy noem haar nog altyd 'My Blom' en sy aanbid die grond waarop hy loop. Hy sukkel die trappies op en slaan sukkel-sukkel vir haar 'n spyker in die muur. Sy straal! Hy bly maar net haar held. Nou vra ek jou: Sien sy nie die plooie en krom kniegies nie? Of kom hy nie agter dat sy lankal nie meer die seksie beentjies het waarop hy so verlief geraak het nie? Wat, wil ek weet, hou hulle so lief vir mekaar?
Heel op 'n ander vlak. Sy soek al jare na 'n hondjie. Sy weet presies hoe hy moet lyk en weier om sommer enige gebroedsel te aanvaar. Op 'n dag kry sy hom. Ag, is hy nie pragtig nie? Sy kan nie genoeg met hom speel en genoeg foto's neem nie. Dit is die mooiste ding wat nog ooit hierdie aardbodem bewandel het. Vreemd genoeg is daar baie min mense wat haar sentiment deel. 'n Vriend noem onse klein Billy 'Die mongrel' en iemand anders praat van die ... Wag, kom ons maak nou nie gevoelens seer deur al die byname hier te noem nie. My vraag is net, kan sy dan nie sien hoe lelik is hy nie?
So terloops – Billy en Soetseun is groot vriende daar op die plaas. Soetseun is eintlik baie jaloers op Perd, maar as hy met Billy gesels, besef hy net weer opnuut dat die plaas tog 'n lekker plek is en dat hy ook sy plekkie onder die son het.
Wat maak dat 'n jong meisie kan sê: "Ouma is vir my so, so, so mooi." Ouma is oud en ou mense is vol plooie en wat nog als. Maar hierdie jong meisie spandeer ure om Ouma se naels te knip en vyl, Ouma se gesighaartjies uit te trek en dan nog die voetjies ook te versorg. Dan, voordat sy groet, is daar nog tyd vir grappies ook en sy stap met 'n lied in die hart daar by die kamer uit. Sien sy nie dat die ouma lankal die fleur van jeug verloor het nie? Wat is dit wat maak dat sy nie die ouderdom in haar ouma raaksien nie?
Ek glo ek het die geheim ontdek. Ek deel met jou 'n klein storietjie van groot hartseer. Lees maar en besluit dan self.
Sy het lekker gebad en hare gewas. Sy's nou baie moeg, maar roep my: "Suster, kom sny my hare, asseblief."
Ek is onmiddellik terug by my pa, so 'n paar jaar terug. Hy het intensiewe bestraling teen breinkanker gehad en die ou haartjies het bosse uitgeval. Vreemd genoeg, net die grys hare het gebly – sulke lang slierte wat glad nie gepas het by die netjiese beeld wat ek van my pa gehad het nie. Hy het so half kop onderstebo gesit en ek het 'n bietjie gesny aan die yl kapseltjie. Ai! My hart het gebreek, want ek het geweet dit sou die heel laaste keer ooit wees wat ek sy hare sou sny. My ma en ousus het doodstil staan en kyk na my poging om hom netjies te kry.
En hier roep my ousus my om haar haartjies te sny. Sy was aan die herstel van 'n breinoperasie en die een kant van haar kop was byna kaal geskeer. Ek moes dít wat oor was, probeer netjies kry.
Sy kyk my in my oë in die spieël voor ons. "Suster, ek dink mos nou aan daardie dag ..."
Ek het haar hard in die rede geval: "Ek ook, maar ons gaan nié nou daaroor praat nie."
Sy het nie geantwoord nie. Ons albei het geweet hierdie sou waarskynlik ook die laaste keer wees wat ek haar hare sou kon sny.
Ons is klaar. Ek sit die skêr neer. Ek buk af en maak die haartjies op die grond bymekaar. Ek probeer so gou moontlik maak, want sy is moeg en wil gaan slaap.
Met die opstaan, sien ek wat sy doen. "En nou, Ousus?"
Sy is besig om haar wolmussie oor haar kop te trek – mooi netjies en stewig tot oor die ore.
"Ek slaap nie met so 'n kop saam met my man nie."
Nou moet ek jou sê, ek is g'n Shakespeare fan nie, maar daar is een aanhaling in sy werk wat ek seker al 'n duisend maal herhaal het sedert daardie dag in my sus se kamer.
Love looks not with the eyes, but with the mind, and therefore is winged Cupid painted blind. (A Midsummer Night's Dream)
Sy het nie daardie keer die mussie afgehaal nie, maar die woorde het ingesink, dit weet ek. Toe haar haartjies min word as gevolg van die behandeling, het sy dit laat afskeer en koelkop kaalkop die wêreld in die oë gekyk. (pun intended)
Na alles bly vir my 'n troos dat ek weet jy en jy en jy het my lief, ten spyte van ...
By Martha, Keetmanshoop om November 24, 2019 Geen opmerkings nie:
Saterdag 16 November 2019
By Martha, Keetmanshoop om November 16, 2019 Geen opmerkings nie:
En tog het hy hierdie vreemde ... afwyking. Afwyking? Siekte? Gebrek? Nee, deesdae is die 'in' woord mos 'sindroom'. Hmm ja, hy het hierdie vreemde, ongediagnoseerde sindroom waarvoor daar geen behandeling is nie. Jy sien, sy lewe lank soek hy al na daardie iets wat hom volkome gelukkig en tevrede sal maak. As hy dit of dat of wat ookal kan kry, sal sy hart vrede hê en sal hy gelukkig wees tot aan die einde van sy dae.
James praat nie. Hy weet dit sal nie help nie. Hierdie ding het seker al vyf keer die afgelope tien jaar gebeur – Meneer raak weg vir 'n tyd en op 'n dag word hy gebel ...
Die vraag kom by 'n mens op: Hoekom doen hy dit? Wat is dit waarna hy so soek? Liewe aarde, hy het alles wat sy hart begeer, maar hy soek na ...
 One makes a blue train by filtering methylated spirits through a loaf of bread in order to remove the bitter-tasting purple dye (In South Africa, the dye is mandatory in order to prevent it's used as a beverage). Since only the dye is removed, not the kerosene, methanol, isopropanol etc, it gets you smashed off your head, but may cause vomiting, headaches, seizures, blindness and/or death.
By Martha, Keetmanshoop om November 11, 2019 Geen opmerkings nie:
Sondag 03 November 2019
VERDWAAL ... EK?
'n Labirint het kronkelende, geboë gange en vorm 'n 'eenmalige' of eenrigtingpad van buite na die middel. 'n Doolhof, daarenteen, is gevul met dooie punte. Die idee is om 'n paar keer te verdwaal voordat jy die regte pad kan kry.
'Sê nou maar' is 'n lekker sê, alles wat 'n mens wil hê ...
En sê nou maar jy verloor elke keer dubbel daardie skat as jy 'n uitkomplekkie kry en wegstap sonder omkyk? Ja, reg geraai – jy sal ook eendag (dalk) bewus word van die feit dat jy eintlik 'n groot verlies gely het ... dat jy eintlik maar 'n loser is.
By Martha, Keetmanshoop om November 03, 2019 Geen opmerkings nie:
GAAN GROOT OF GAAN HUIS TOE!
Weke voor die tyd, kom die nuus: Ons gaan 'n potjiekos-dag by Ons Tuiste hê. Ek sug innerlik. Ai, ek weet dan die oues is nooit lus vir niks nie, nou wat nou? Want, jy sien, dis nie net vir gaan sit en eet nie, hoor. Daar word allerhande dinge beplan om die oues van dae mee besig te hou en te vermaak.
Ek lug nie my mening nie, want woorde het krag! As ek nou gaan staan en sê, "Nee los tog maar, want dit gaan nie werk nie', dan gaan dit mos regtig nie werk nie. So, met my beswaarde gemoed belowe ek nog ek sal met die wyses en gryses gaan praat oor die groot aand ... wat ek ook gedoen het en baie min positiewe reaksie op gekry het.
Ons hou vergadering, want daar is dinge wat gedoen moet word. Ons stel 'n kort programmetjie op en beplan die eetgoed wat saam met die potjie bedien sal word.
"Ek maak 'n warm poeding." "Ek maak twee koue poedings. "Ek maak 'n warm poeding en 'n koue poeding." Die lys word net langer en langer.
Iemand keer: "Nee, dis te veel poedings, jong."
Iemand anders skud die kop. "Nee, daar moet lekker baie poeding wees. Die oues moet lekker kan eet."
Toe ek my kom kry, is dit die groot dag. Ons ruk soos een man op om by ons oupas en oumas te gaan kuier. Uitgevat in hulle mooiste outfits, wag hulle vir ons in die eetsaal. Die tafels is buite toe uitgedra en die stoele staan al langs die mure. In die middel van die eetsaal is die rooi mat – spesiaal vir die okkasie geleen by 'n vriendelike ondersteuner.
Nou moet jy weet, daar moet vanaand op hierdie einste rooi mat geparadeer word. Die tannies en omies moet meeding vir die kroon: Mevrou Diamant en Meneer Sjarmant moet uit hierdie mooi mense gekies word. In my hart sê ek dankie dat ek nie hoef te kies nie, want ek is sommer al klaar jammer vir die outjies wat nie gaan wen nie.
Elke kandidaat wat (onder protes) ingeskryf het, kry 'n groot nommer aan die lyf vasgesteek. Hulle sit met groot, bevreesde ogies die mensdom en bekyk. Toe hulle uitvind ek gaan vir hulle vrae vra, is die een en elk se dringende versoek: "Moet asseblief nie vir my moeilike vrae vra nie!" Natuurlik belowe ek vir elkeen dat ek dit nooit sal doen nie. Ek gaan net vra wat is jou naam en hoe lank is jy al in die ouetehuis. Dit laat hulle so 'n klein bietjie rustiger asemhaal.
Eers moet daar gespeel word. Ek moet erken, toe daar by ons vergadering besluit is op Musical chairs, het ek ernstige bedenkinge gehad. Regtig? Musical chairs met die oues van dae? Nooit gesien nie!
Ek bekyk hulle so en ek wonder! Baie sit met looprame en ander is selfs in rystoele. Hier en daar sien jy 'n kierie ook. Hoe gaan ons hulle oortuig om saam te speel?
Dirk is nie 'n ou wat skrik vir koue pampoen of ja, vir oues met kieries nie. Hy gee 'n lang, skril fluit om die aandag te kry. Onmiddellik is hulle stil, want die hoofman het gefluit.
"As jy kan loop, staan op!" bulder hy.
Ha-a, hulle staan nie op nie. Inteendeel, die ogies is alweer so groot soos pierings. Hy roep weer: "As jy kan loop, staan op!" Niks gebeur nie.
Toe tref dit my: Hulle dink almal van hulle moet nou op die rooi mat kom loop en hulle wil nie. Of hulle is nog nie gereed nie. Of wat?
"Dirk, hulle dink hulle moet nou paradeer vir ons, jong," fluister ek.
Dirk bulder: "Dis nie vir modeparade nie, ons wil speel. Staan op as jy kan loop!"
En sowaar, die een na die ander kom regop – party kry dit maklik reg, maar ander kom so half in sarsies regop. Jy weet mos, as die rug nie wil nie of as die knieë te stram is, sukkel so 'n skielike opstanery mos maar.
Hy verduidelik mooi hoe dit gaan werk en almal knik die kop. Ja, hulle verstaan mooi hoe dit werk. Daar is net een ding wat vir Dirk pla: die rooi mat waaroor hulle moet loop. Ek dog hy is jammer vir die mat en probeer hom troos dat dit mos darem nie duisende voete is wat die mat gaan tref en verrinneweer nie.
Ek gee die teken en die musiek begin. Asof dit 'n trein is wat eers spoed moet vat, begin die oues stadig in 'n kring beweeg. Dis toe wat Dirk weer skree: "Moenie val nie! Moenie val nie!" en ek besef waarom hy so ontsteld was oor die mat op die vloer.
Ag, was dit 'n fees om dit te aanskou! Dit lag en jil en stap met 'n spoed van stoel na stoel. Elke keer wanneer die musiek stop, is dit 'n geskarrel uit 'n ander wêreld om 'n stoel te kry. Hulle gaan sit selfs op mekaar se skote om asseblief net 'n sitplekkie te kry. Dan is dit tot groot vermaak van die res dat daardie een moet hoor sy/hy is nou uit die speletjie uit. So kom dit toe ook dat oom Piet sommer op die rooi mat gaan sit toe hy nie 'n stoel het nie.
Uiteindelik het ons 'n wenner! Oom Hennie was die bittereinder en kry toe sommer 'n prys ook. Op my vraag of hulle nog 'n keer wil speel, kom die onderlangse antwoord van een: "Ons is nou moeg, man. Môre gaan ek spierpyne hê."
En toe is dit etenstyd! Afvalpot en skaappot: Watter een sal ek nou kies? Og, albei lyk dan so lekker ... Die poeding kry toe nie so 'n groot aftrek as wat ons gedink het nie, want die potjiekos was meesterlik gekook.
Die kroning van Meneer Sjarmant en Mevrou Diamant lewer die mooiste liefdesverhaal op. Tannie Grieta het twaalf jaar terug haar man verloor en in 'n woonstel by die ouetehuis kom bly. Met die jare het oom Arthur hierdie mooie meisie gesien en nou en dan kom inloer. Hyself het nog in die dorp gewoon. Ses jaar later kom trek hy ook in. Hy bly in 'n kamer en tannie Grieta in haar gerieflike woonstel. En weet jy wat? Minder as 'n week later besluit die ou tweetjies hy hoef nie in daardie verkrampte ou kamertjie te sit nie en hulle haak af. Op my vraag aan die omie, wat die mooiste ding is wat die ouetehuis vir hom opgelewer het, was sy antwoord: "My vrou, natuurlik!"
Die tweetjies is eenparig gekies om die kroon te dra. Skaam-skaam het hulle op maat van Fires en oom Piet se musiek vir ons 'n paar danspassies gemaak voordat hulle weer uitasem by die tafel gaan sit het.
Na alles kan ek maar net sê: Dankie, julle mooi gryses, vir 'n wonderlike aand. Julle maak die lewe die moeite werd.