Die geestelike betekenis van syfergetalle (Breuke: ‘n Inleiding) | 4windkoinonia
← Hoe laster ons God se ‘Naam’?
Die geestelike betekenis van syfergetalle (Breuke: ‘n “derde”) →
Soos reeds genoem in die reeks oor syfergetalle wat in die Bybel voorkom, is daar baie meer agter die gesigwaarde van natuurlike dinge. Omdat die Skrifte primêr te doen het met die geestelike dinge van God, word getalle ook dan spesifiek aangewend om geestelike beginsels en insigte aan ons deur te gee – vir diegene wat dit kan ontvang:
Die metode wat God egter gebruik om hierdie geestelike dinge in ons vas te lê sodat ons Hom kan ken en kan leef in gees, is nie bereikbaar deur die natuurlike mens se denke en denksprosesse nie.
‘n Breuk, per aardse definisie, berus op die beginsel om iets as deel van ‘n geheel te sien. Die ‘geheel’ is basies te vind in die getal ‘een’. Elke deel, hoeveel daar ookal mag wees, kry sy waarde en is net betekenisvol binne hierdie geheel. Hierdie natuurlike begrip van breuke maak die geestelike toepassing verstaanbaar (Rom 1:20). God is ‘een’ en elke deel van hierdie skepping staan in ‘n sekere verhouding tot Hom en alleenlik deur Hom kry alles waarde en betekenis:
Alle dele, dit wil sê, alle dinge in Sy skepping, kry slegs betekenis t.o.v. hierdie geheel, naamlik die “een God” wie ook as “Vader” bekendgestel word in die Skrifte. Dit is baie belangrik om hierdie waarheid te sien. Baie dink hulle verstaan die Vader as die “een God”, maar dan gaan hulle en ‘verdeel’ God in ‘n sogenaamde ‘drie-eenheid’ en soms ook ‘n ‘twee-eenheid’ wat albei totale vreemde begrippe is binne die waarheid van die Skrifte. Vir die ware gelowige in die ware Christus “is daar vir ons maar een God, die Vader uit wie alles is”. Ons begryp wat “uit wie alles is” regtig beteken. Kyk net wie word eerste genoem wat uit die Vader is…
Daar is ook “een Here, Jesus Christus” wat “van [die Vader] uitgegaan het”. Jesus bevestig hierdie waarheid:
Jesus sê ook self dat Hy “die begin van die skepping van God”, “die Vader”, die “een God”, is!
Open 3:14 …Dít sê die Amen, die getroue en waaragtige Getuie, die begin van die skepping van God:
God, die Vader, is “een God” maar Hy deel Sy gees met Jesus wie “van [die Vader] uitgegaan het”.
Heb 1:3 Hy, wat die afskynsel is van sy [die Vader] heerlikheid en die afdruksel van sy [die Vader] wese en alle dinge dra deur die woord van sy krag, nadat Hy deur Homself die reiniging van ons sondes bewerk het, het gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoogte.
Fil 2:6 Hy, wat in die gestalte van God was, het dit geen roof geag om aan God gelyk te wees nie [in gees].
Ek beklemtoon: Die Vader is NIE verdeeld nie! Alles gaan van Hom uit, alles kom totstand deur Hom, en alles keer terug na Hom toe!
Hy het reg tot ALLES.
Dit is hoe enige deel of breukdeel in die Skrifte gesien moet word.
God het die uitsluitlike reg tot die geheel en deur ‘n proses word hierdie waarheid in elkeen van ons individueel gevestig eerstens, en later sal almal dit kan verstaan.
Die Vader het Jesus aangestel as God van hierdie skepping:
God, die Vader, het NIE ‘n begin nie. Jesus het “van [die Vader] uitgegaan” toe die Vader “die begin” geskep het.
Deur Jesus, die God van hierdie skepping, het die Vader alles totstand gebring in hierdie skepping. Alles gaan eers deur ‘n fisiese eon (“die eerste”tydperk / eeu), net soos almal in Adam eers “die beeld van die aardse” moet dra. Dan volg die tweede eon (“die einde”), dit is die geestelike, waar almal in Adam “die beeld van die hemelse” Adam, Jesus Christus, uiteindelik sal verkry:
Jesus Christus is dus die God van hierdie twee eons (ook “eeue” genoem in die Skrifte) en Hy heers oor alles binne die twee eons, soos Hy deur die Vader aangestel was. Die twee eons vorm een geheel in Christus:
Open 1:11 Ek is die Alfa en die Oméga, die eerste en die laaste…
Eph 3:11 CLV in accord with the purpose of the eons, which He [the Father] makes in Christ Jesus, our Lord;
Die twee ‘dele’ maak net sin binne die ‘een’ “Koning van die [twee] eeue”. Die twee eeue is afsonderlike tydperke (dit is dus verdeel / twee dele / breuke), maar albei kom saam in Hom.
Dit is die geestelike begrip wat ons moet hê wanneer ons enige breuk in die Skrifte hanteer. Alles gaan deur EEN proses en hierdie proses word deur Christus beheer van begin tot einde, net soos almal in Adam in Hom “lewe…beweeg…en is”:
Hand 17:24-28 Die God wat die wêreld gemaak het en alles wat daarin is, Hy [JESUS] wat Here van hemel en aarde is, woon nie in tempels met hande gemaak nie. 25 Ook word Hy nie deur mensehande gedien asof Hy aan iets behoefte het nie, omdat Hy self aan almal lewe en asem en alles gee. 26 En Hy het uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon, terwyl Hy vooraf bepaalde tye en die grense van hulle woonplek vasgestel het, 27 sodat hulle die Here kon soek, of hulle Hom miskien kon aanraak en vind, al is Hy nie ver van elkeen van ons nie; 28 want in Hom lewe ons, beweeg ons en is ons, soos sommige van julle digters ook gesê het: Want ons is ook sy geslag.
Ons sal in die volgende artikels meer konsentreer op individuele breuke in die Skrifte, onder meer hoe ons moet kyk na die konsepte van, ‘derde’, ‘vyfde’, ‘tiende’, ‘helfte’, en ons sal probeer sin maak hoe hierdie konsepte geestelik in ons lewens opereer.