Afwesigheid - 'n vrywillige self-verwydering van die verkiesingsproses
Mense drink Helfrich ontbreek uitsig. Hulle lyk om daar te wees, maar in werklikheid ... Die Latynse woord "absentia" beteken is "nee."
A kieser wat nie wil hê om hul grondwetlike reg gebruik, toon afwesigheid. Dit is 'n uitdrukking van politieke protes, dus, is nie genoeg om die stemlokaal te kom, moet alles gedoen word om die nie-verskyning op die grootste moontlike aantal burgers te demonstreer. Anders, daar is 'n konvensionele apolities en soms eenvoudige menslike luiheid.
Met die demonstratiewe manifestasies van ontevredenheid in die Sowjet-tye sterk geveg. Teen die einde van die dag voor te berei vir die verkiesing lyste van diegene wat nie aan die stemlokaal gekom deur woonplek, en dan gestuur word aan die gespesifiseerde adresse lede van die verkiesingskommissie, neem saam met hom 'n draagbare verseëlde stembus.
Dit vind van 'n huurder, hulle beleefd gevra oor die rede vir afwesigheid, en as dit goed was, was besig om 'n stem dadelik tuis. Ontevrede (gewoonlik werk zhilkomunhoza) vermaan, het belowe om alles (soms selfs dan lewer wat hulle belowe) op te los, en ook gevra in die stembrief te vul. Die werk was nie maklik nie, die kwaliteit is beoordeel deur die persentasie van burgers wat gestem. Verstaan die rede vir nie-bywoning (afwesigheid is 'n huurder of 'n sekere woonstel was te lui om uit die huis te kry), om kwaad tirades oor die huidige dak te luister, te vereffen konflikte - al hierdie dinge is aan lede van die verkiesingskommissie.
Maar dit het alles gebeur in die tyd van die einde sosialisme, genoem in die sewentigerjare "volwasse". In Stalin se tyd het hulle hul eie weë van hoe om afwesigheid te bowe te kom. Dit is, in die eerste plek, vrees. Mense was bang dat hulle aandag aftrek sal kry nie, dink dat hulle "die Sowjet-regering nie hou nie." En in die moeilike na-oorlogse tydperk, genoem die "eetstaking van die 47" deelname te verhoog in die algemene verkiesing was selfs koeke verkoop in koffiewinkels vir 'n simboliese prys.
Tipies, massa afwesigheid - 'n duidelike teken van openbare ontevredenheid met die regering se beleid, so totalitêre regimes so probeer om die indruk van populêre steun deurlopende loop van hulle skep. In die Sowjet-Unie, Noord-Korea, China, en byna al die ander sosialistiese lande op die amptelike data op webwerwe besoek nie minder nie as 95% van die kiesers, hulle het pret, gesing, gedans, en, kenmerkend, was almal "pro's". Weekbladen aangeteken vir geskiedenis is die triomf van die mense se wil.
die konsep is byna identies, en die eenparige teenwoordigheid gelyk aan die totale afwesigheid - die gevolg van die stryd om die eenheid van die gees het 'n algemene begrip van die ongelukkige feit dat een honderd persent opkoms en kieser afwesigheid geword.
En wat is die geval in lande met 'n lang demokratiese tradisies? Alles hier is ook nie baie maklik nie. Maar afwesigheid en die oorsake daarvan verskil van die situasie in die gebied van die uitdrukking van die burgers van totalitêre state. Inwoners van die Italiaanse Republiek in die geval van hul afwesigheid in die verkiesings is onderhewig aan morele sanksies, in Mexiko hulle beboet word, en in Oostenryk en Griekeland kan selfs in die tronk vir 'n tydperk van maande tot 'n jaar, het glo na gelang van die graad van sinisme en verwaarlosing gemanifesteer in verband met die verkiesing wetgewing.
Ten spyte van hierdie ernstige maatreëls, in lande met 'n demokratiese vorm van regering, beskou as 'n normale opkoms helfte of meer weerbaar bevolking. Gewoonlik, hierdie syfer wissel 50-70%, spitstyd op 'n besonder krities wanneer opgelos regtig gewigtige vrae van die toekoms sosiale orde en die vektor van verdere ontwikkeling.
Die oorsake van afwesigheid mag wees in die anonimiteit van die kandidate hardloop vir 'n bepaalde posisie (wanneer die keuse van nie uit wie), en in die algemeen met betrekking tot die politieke stelsel van die staat, behalwe 'n sekere persentasie van die kiesers oortuig politieke nihilists wat stem nie fundamenteel gaan.