Hoe jong boer in Kalifornië nuwe maniere vind om vee groot te maak en die land te verbeter
Geskryf deur Munden-Dixon en Leslie Roche
Sonoma County, Kalifornië, het hierdie trop skape by Sweetgrass Weiding gehuur om indringerplante en vlambare brandstof te verminder en plek te maak vir inheemse plante op beskermde land. Sonoma Open Space, CC BY-ND Kate
Terwyl Kalifornië met droogte, veldbrande en ander gevolge van klimaatsverandering te kampe het, probeer 'n klein dog passievolle groep inwoners hierdie gevolge verminder en die koolstofvrystellings van die staat verminder. Hulle is boerderye - maar nie die soort wat die meeste mense voorstel as hulle die term hoor nie.
Hierdie eerste-geslagsboere is jonk, dikwels vroulik en etnies uiteenlopend. Eerder as om vleisbeeste groot te maak wat vir voerkrale bestem is, bestuur baie klein diere soos weiding skape en bokke. En hulle eksperimenteer met weidingspraktyke wat dit kan doen verminder brandrisiko in moeilik bereikbare landskappe, herstel die biodiversiteit en maak dit moontlik om 'n bestaan ​​uit die land in een van die duurste lande in die land te maak.
Ons navorsing fokus op Voedsel stelsels, weiveld en veeproduksie. In ons onlangse werk het ons nuwe boerderye in Kalifornië gevind wat innoverende strategieë gebruik wat volgens hulle brandrisiko vir gemeenskappe kan verlaag en grond deur weiding kan verbeter.
Ons sien 'n geleentheid vir die publiek en die owerheidsagentskappe om hierdie produsente te ondersteun, wat veeproduksiestelsels herformuleer op 'n manier wat die omgewing kan bevoordeel.
Ariel Greenwood beskryf hoe dit is om 'n jong vroulike hardloopster te wees.
'N Harde industrie om te betree
Ranching is 'n familie-onderneming in Kalifornië, met die oorgrote meerderheid vleisbeeste. Die primêre boerderye van tradisionele bedrywighede is meestal manlik, meestal wit en oor die algemeen in die laat 50's tot vroeë 60's. Hulle werk gewoonlik saam met hul kinders, waardeur jonger geslagte kan aanhou dekades se kennis en ervaring, sowel as langtermynverbindings met die land en aan landelike gemeenskappe.
Omdat grond in Kalifornië duur is, is daar min onafhanklike eerste generasies vleisbeesboere. Verskeie eerste-generasie boerderye met wie ons 'n onderhoud gehad het, het verhale oor vriende wat die staat verlaat om plekke met goedkoper grond en minder regulasies te vind, deurgegee. Een het verduidelik dat die uitbreiding van stedelike rande en meer winsgewende grondgebruike die landelike landskappe vinnig transformeer en dit, indien nie onmoontlik, moeilik maak om 'n kans te maak om dit as 'n nuwe loper te maak nie.
Nuwe maniere om te boer
Klimaatsverandering is 'n uitdaging vir boere en boere in die VSA op baie maniere. Op westelike gebiede het klimaatsveranderlikheid die land verhoog grootte en aantal ekstreme veldbrande wat elke jaar voorkom. Nat jare laat plantegroei floreer, terwyl ernstige droogtes dit tot dodelike brandstof maak.
Ons navorsingspan wou verstaan ​​hoe die eerste generasie boerderye hulle aanpas by die veranderende klimaat in Kalifornië. Ons voorlopige navorsing het aangedui dat dit wel so was minder voorbereid op toekomstige droogtes as meer gevestigde boerderye, en dit was minder geneig om droogte-aanpassingsstrategieë te gebruik, soos om minder diere op te tel as wat hul land in goeie jare kan ondersteun. Hierdie benadering verskans teen die risiko dat diere gedurende droë jare, wanneer pryse minder gunstig is, diere in die mark kan bring.
Maar ons het gou 'n nuwe generasie boerderye ontdek wat verskillende en dikwels heeltemal nuwe soorte produksiestelsels skep in reaksie op die klimaatuiterste en hoë koste in Kalifornië. Aangesien hulle van nuuts af begin, beskou ons baie van hul praktyke nie as aanpassing nie. Inteendeel, hulle beskou hierdie tegnieke as sentrale elemente van 'n nuwe soort boerdery.
'N trop melkbokke wat in Suid-Kalifornië wei. Kate Munden-Dixon, CC BY-ND
Ons het byvoorbeeld 'n onderhoud met 'n jong eerste geslag beesboerdery gevoer wat eksperimenteer met 'mob bewei"- plaas diere op klein landerye in digte groepe vir periodes so kort as 'n paar uur en plaas dit dan na nuwe erwe. Die beweging van sy kudde as 'n hegte eenheid oor weivelde, boots die natuurlike bewegings van die historiese na elandkuddes wat gebruik word om die kus Kalifornië te dwaal.
Sy doelwitte is om die opberging van grondkoolstof en inheemse plantegroei te verhoog deur gebruik te maak van hoefstampe om na plantweiding die res van die plantmateriaal in die grond op te neem. Dan kry die weiding lang rus, waardeur die grond en gras weer kan herstel.
'N Ontluikende model
Nuwe boerderye is versprei oor die lengte van Kalifornië, van grasagtige voetheuwelstreke van die Sierra Nevada langs die oostelike rand van die staat tot by die kusgebiede van die Stille Oseaan. Baie gevestigde boeregesinne in Kalifornië het groot landhoewes op verskillende plekke, maar nuwe boerderye is geneig om kleiner en minder pakkies grond te hê.
Diversifikasie is 'n belangrike ekonomiese en ekologiese strategie. Die gemiddelde nuwe boer is twee soorte vee groot, en 'n derde daarvan produseer ook gewasse. Die meerderheid van hierdie nuwe boerderye (53%) bestuur skape, terwyl minder as die helfte (47%) vleisbeeste grootmaak.
Baie van hierdie nuwe boerderye beskou die verbetering van die omgewing met weidende diere as 'n manier om die wêreld positief te beïnvloed. Soos millennials in die algemeen, wil hulle hê dat hul werk doelgerig moet wees en op soek is na balans tussen werk en lewe.
Doniga Markegard berei rou koeimelk vir Markegard Family Grass-Fed CSA-kliënte. Volg ons hierdie week vir die #MarkegardFamilyStory pic.twitter.com/MB4pnzDlwv- KitchenTableAdvisors (@kitchtabladv) Mag 10, 2017
Alhoewel baie sukkel om ekonomies te oorleef, glo hierdie opkomende boerderye dat hulle 'n openbare diens aan gemeenskappe lewer. Sommige van hulle het aan ons voorgestel dat Kalifornië die boerderye moet herken as rentmeesters van die ekostelsel wat weidende diere gebruik om waterskeidings en habitatte te herstel en sodoende meer veerkragtige gemeenskappe te skep.
Hierdie dienste is waardevol in Kalifornië, waar aktiewe bestuur van landskappe die ongelooflike biodiversiteit van die staat kan bevorder en verbeter. Dit verminder ook grasse en ander voer wat moontlik brandstof vir verwoestende brande is.
Tot dusver het nuwe vorme van boerdery weinig openbare inkoop of hulp ontvang. Alhoewel hierdie tipe boerdery gewild geword het, is baie beleidmakers en landbou-agentskappe steeds geneig om veeproduksie gelyk te stel aan die vleisbeesbedryf van Kalifornië met $ 3.19 miljard.
Ons sien 'n kritieke geleentheid vir die publiek en regeringsagentskappe om die boerderye aktief te ondersteun wat werk om die klimaatkrisis te versag. Verskeie nuwe en uitbreidende befondsingsstrome kan nuwe produsente, waaronder Kalifornië, ondersteun Gesonde grondprogram en die Amerikaanse Departement van Landbou Beginprogram vir Boer en Rancher-ontwikkelingsprogram.
Oorweeg die verbysterende impak van veldbrande wat veroorsaak is 13 miljard dollar aan versekeringseise in Kalifornië in 2018. Die uitbreiding van aansporingsprogramme vir nuwe en beginnerboere wat in brandversagting en klimaatsaanpassing belangstel, kan dit ondersteun Kalifornië se grondbestuursdoelwitte.
Sonder 'n toename in uitreik en ondersteuning is die toekoms van hierdie nuwe boerderye egter onseker. Hulp van navorsers van universiteite en landbou- en natuurlike hulpbronadviesadviseurs is van uiterse belang om die aantal nuwe boerderye te verhoog wat begin boer en bly. En vennootskappe tussen universiteite, regeringsagentskappe en nie-winsgewende organisasies kan die volgende generasie help om innoverende oplossings na te streef om koolstofvrystellings te vergoed en risiko's vir veldbrand te verminder.
Kate Munden-Dixon, postdoktorale navorsingsgenoot in volhoubare voedselsisteme, Indiana University en Leslie Roche, medewerkende koöperatiewe verlengingspesialis, Universiteit van Kalifornië, Davis
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Hoe jong boer in Kalifornië nuwe maniere vind om vee groot te maak en die land te verbeter