Die verskil is bloot daarin geleë dat jy op ’n weeksdag na die plek toe gaan waar jy jou daaglike lewensonderhoud verdien, terwyl jy op die Sondag omgang beoefen met die Persoon wat aan jou die ewige lewe gee.
Die Bybel het ’n baie presiese beskrywing van watter soort omgang mens op die Sondag met die Here moet hê.
Ons lees dat die lidmate van die Nuwe-Testamentiese kerke altyd op die eerste dag van die week eendragtig bymekaar was in die gebed.
Dit was ’n soort van optrede wat in daardie tyd baie sterk afgekeur is, want dis beskou as werk, en op die Sabbatdag mag daar nie gewerk word nie.
Hy kon mos maklik iets voorsien om die dissipels se honger te stil, sonder dat Hy die gemeenskap se aanstoot op die hals gehaal het.
Hulle vertolking van die wet was inderdaad ’n saak waarmee hulle hulleself vereer het met al hulle eie belangrike reëls wat hulle vasgelê het.
Daarmee het die eer wat die Here toekom, weggeraak – veral van die heiliging van die Sabbat het hulle ’n belaglike saak gemaak.
Daar het (in die kerk!) ’n klemverskuiwing plaasgevind wat daarop neergekom het dat die wet weggeraak het en dat die mense aan hulle eie vertolking die totale waarde geheg het.
Die God van die Sabbatdag het weggeraak, en net ’n paar menslike beslissings oor die dag het oorgebly.
Die feit is vandag nog dat ’n onkundige persoon dikwels maak asof hy die meeste kennis het en die slimste is op ’n bepaalde saak.
Daar gebeur dikwels dinge op ’n ander manier as wat dit normaalweg gedoen word – maar die toets is: Is dit wat nou gebeur tot eer van God of nie?
Stadig maar seker word die Fariseërs se gebrek aan Bybelkennis deur die Here oopgevlek. Die Here se verwysing onderstreep twee dinge:
Die punt is elke keer: Wat sê God die Here? Watter beginsels gee Hy – en sover dit ons teks aangaan, wat leer Hy van die Sondagsheiliging?
Die feit is so eenvoudig: Die Here maak in die voortgang van tyd op ’n baie praktiese manier voorsiening dat ons die geleentheid kry om Hom behoorlik en sonder steurnis kan aanbid en dien.
Daarvoor is die Sabbatdag daar. Ses dae moet ons werk vir lewensonderhoud – waarin die opdrag om die aarde te bewerk en die hele skepping vir God te bestuur uitgevoer word.
Maar daar word ook tyd ingeruim om die koninkryk van die hemele in te gaan in diens aan die Here – dis die plek van die Sabbat/Sondag.
Hierdie dag is die dag waarop ons die dinge van die hiernamaals moet ondersoek, en die eerste beginsels van die hemelse Sabbat moet ervaar.
Die Here seën ons ook op die dag deur ons van sy kant af te bemoedig en te versterk. Ons kan sê dat daar ’n barmhartigheidsbelewenis is tussen ons en die Here.
Ons moenie ’n kort armpie hê om uit te steek wanneer dit by die nood van arm mense kom nie. Ons moet ook in ons liefdesdiens God sien in die genade van sy dag.