The Memoirs of General Ulysses S. Grant, Hoofstuk 11 - Inligting
Generaal Scott, met die afdeling Worth, beset nou Tacubaya, 'n dorpie ongeveer vier kilometer suid-wes van die stad Mexiko, en strek van die basis af teen die bergkant vir 'n afstand van 'n kilometer. Meer as 'n kilometer wes, en ook 'n bietjie bokant die vlakte, staan ​​Molino del Rey. Die meule is 'n lang klipstruktuur, een verdieping hoog en 'n paar honderd voet lank. Gedurende die tydperk waarin ek praat, het generaal Scott veronderstel dat 'n gedeelte van die meul as 'n gieterij vir die gooi van gewere gebruik sou word. Dit was egter 'n fout. Dit was waardevol vir die Mexikane vanweë die hoeveelheid graan wat dit bevat. Die gebou het 'n plat dak, en 'n lyn sandsakke oor die buitemure het die bokant nogal 'n formidabele verdediging vir infanterie gemaak. Chapultepec is 'n heuwel wat uit die vlakte spring tot 'n hoogte van waarskynlik driehonderd voet, en amper in 'n direkte lyn tussen Molino del Rey en die westelike deel van die stad. Dit is versterk aan die bokant en aan die rotsagtige en neerslae kante.
Die stad Mexiko word voorsien van water deur twee akwadukte, wat op sterk klipboë rus. Een van hierdie akwadukte put sy watertoevoer uit 'n bergstroom wat by of naby Molino del Rey kom, en loop noordwaarts naby die westelike basis van Chapultepec; daarvandaan langs die middel van 'n wye pad, tot by die pad wat oos die stad in loop deur die Garita San Cosme; vanaf watter punt loop die akwaduk en die pad oos na die stad. Die tweede akwaduk begin vanaf die oostelike basis van Chapultepec, waar dit deur 'n fontein gevoed word, en loop noordoos na die stad. Hierdie akwaduk loop, net soos die ander, in die middel van 'n breë pad en laat dus 'n ruimte aan elke kant. Die boë wat die akwaduk ondersteun, bied beskerming vir opkomende troepe sowel as diegene wat verdedigend betrokke is. Op punte op die San Cosme -pad is paraparate oor die vloer gegooi, met 'n omhelsing vir 'n enkele stuk artillerie in elk. Op die punt waar beide die pad en die akwaduk reghoekig van noord na oos draai, was daar nie net een van hierdie parapets wat deur een geweer en infanteriestutte voorsien is nie, maar die huise ten noorde van die San Cosme -pad, suidwaarts en beveel 'n die uitsig op die pad terug na Chapultepec, was bedek met infanterie, beskerm deur parapets gemaak van sandsakke. Die paaie wat na die Garitas (die hekke) San Cosme en Belen lei, waardeur hierdie akwadukte die stad binnekom, was sterk gevestig. Diep, breë slote, gevul met water, het langs die kante van albei paaie gestrek. Dit was die verdediging van die stad Mexiko in September 1847 op die roetes waaroor generaal Scott ingekom het.
Voor die Mexikaanse oorlog was generaal Scott baie partydig teenoor generaal Worth - inderdaad het hy dit tot aan die einde van vyandelikhede voortgesit - maar om een ​​of ander rede het Worth van sy hoofman vervreem geraak. Scott het hierdie koudheid blykbaar ietwat ter harte geneem. Hy het egter nie weerwraak geneem nie, maar het inteendeel elke ingesteldheid getoon om sy ondergeskikte te paai. Daar is destyds verstaan ​​dat hy Worth die gesag gegee het om die slag van Molino del Rey te beplan en uit te voer sonder enige diktee of inmenging van iemand, met die doel om hul vorige verhoudings te herstel. Die poging het misluk, en die twee generaals het altyd koud en onverskillig teenoor mekaar gebly, indien nie eintlik vyandig nie.
Die slag van Molino del Rey is op 8 September gevoer. Die aand van die 7de het Worth sy brigade en regimentskommandante, saam met hul personeel, gestuur om na sy woonplekke te kom om instruksies vir die more te ontvang. Hierdie bevele beoog 'n beweging tot binne trefafstand van die Mills voor daglig. Die ingenieurs het die grond so goed moontlik hergebruik en al die nodige inligting bekom om die regte bevele vir benadering en aanval te baseer.
Teen daglig, die oggend van die 8ste, was die troepe wat by Molino verloof was, almal op die aangewese plekke. Die grond voor die Mills, in die suide, is beveel deur die artillerie vanaf die top van Chapultepec sowel as deur die ligter batterye byderhand; maar 'n aanklag is gemaak, en gou was alles verby. Worth se troepe het by elke deur die Mills binnegegaan, en die vyand het 'n haastige terugtog na Chapultepec verslaan. As hierdie oorwinning onmiddellik opgevolg is, sou Amerikaners en Mexikane ongetwyfeld so naby aan die verdediging van Chapultepec gegaan het dat die plek sonder verdere verlies in ons hande sou geval het. Die verdedigers van die werke kon nie op ons afgevuur het sonder om hul eie manne in gevaar te stel nie. Dit is nie gedoen nie, en vyf dae later is meer waardevolle lewens opgeoffer om werke te dra wat so amper in ons besit was op die 8ste. Ek kritiseer nie die mislukking van Chapultepec op die oomblik nie. Die resultaat wat gevolg het op die eerste aanval sou onmoontlik voorsien kon word, en om voordeel te trek uit die onverwagte voordeel, moes die bevelvoerende generaal ter plaatse gewees het en die nodige instruksies gegee het, of die troepe moes sonder bevele aangehou het. Dit is egter altyd 'n doel om 'n terugtrekkende vyand te volg, tensy dit gestop word of andersins opdrag gegee word. Die verlies aan ons kant by Molino del Rey was ernstig vir die getalle wat betrokke was. Dit was veral onder onderoffisiere.
Ek was saam met die vroegste van die troepe wat die Mills binnegegaan het. By die deur na die noordekant, terwyl ek na Chapultepec kyk, het ek toevallig opgemerk dat daar nog gewapende Mexikane bo -op die gebou was, net 'n paar meter van baie van ons manne. Ek het nie 'n trap of leer na die bokant van die gebou gesien nie, maar 'n paar soldate geneem en 'n wa wat toevallig naby gestaan ​​het, laat opkom en die skagte teen die muur neergesit en die wiele geslaan sodat die wa kon nie terug nie, gebruik die skagte as 'n soort leer wat strek tot binne drie of vier voet van die bokant. Hierdeur het ek op die dak van die gebou geklim, gevolg deur 'n paar mans, maar gevind dat 'n privaat soldaat my op 'n ander manier voorafgegaan het. Daar was nog 'n hele paar Meksikane op die dak, onder wie 'n majoor en vyf of ses offisiere van laer grade, wat nie daarin geslaag het om weg te kom voordat ons troepe die gebou beset het nie. Hulle het nog steeds hul arms gehad, terwyl die soldaat wat voorheen genoem is, as wagter geloop het en die gevangenes wat hy omring het, alleen bewaak het. Ek het die wagter stilgehou, die swaarde van die offisiere ontvang en met die hulp van die soldate wat nou saam met my was, die muskiete uitgeskakel deur dit teen die rand van die muur te slaan en dit op die grond neer te gooi.
Molino del Rey is nou gevange geneem, en die troepe wat betrokke was, met die uitsondering van 'n gepaste wag oor die gevange posisie en eiendom, is teruggetrek na hul woonbuurte in Tacubaya. Die verlowing het nie baie minute geduur nie, maar die vermoorde en gewonde was talle vir die aantal troepe wat betrokke was.