Instink is… – Perdebytjie se nes
Posted on Oktober 3, 2019 Oktober 3, 2019 deur perdebytjie
nie altyd lekker nie. Ek het dit vroegoggend op my nugtermaag beleef…
By my agterdeur, onder die dak, woon en broei ‘n mossiepaartjie al jare lank. Verskeie kleingoed is al grootgemaak uit dieselfde nes. Verlede Vrydag het hul enigste babatjie uit die nes geval en soos ek maar altyd maak, het ek op ‘n leer geklim en hom teruggesit, want hy was nog baie klein en amper veerloos.
Dis ‘n mite dat voëls hul kleintjies uitskop of verlaat as mense dit hanteer het. Nietemin, die paartjie is heelweek aktief besig om die outjie te voer en die sagte murmelgeluidjies wat hul elke keer maak as hulle met ‘n kossie nes toe kom, bereik heeldag my ore, waar ek sit en werk op my rekenaar…so vredig en gerusstellend.
Vanoggend toe ek die agterdeur oopmaak vir die brakkies se oggenddraai, was ek te laat om te keer. Binne ‘n oogwink het Tienkie die voëltjie, wat intussen seker weer uit die nes geval het, geskraap en hom doodgebyt! Ek was so kwaad vir haar, maar ek weet dis instink en sy kan dit nie help nie.
Daar staan ek toe met die warm geveerde lyfie in my hand en die trane rol. Later het ek hom gaan begrawe by die Janfrederikkuiken, wat verlede week ook deur juffrou Tienkie doodgebyt is! Ek is steeds verstom dat enige voëls in hierdie werf broei en groot kan word, met so ‘n jagter soos sy.
Die hartseerste is dat die mossiepaartjie nou al ure lank roep en tjirp in die boom by die agterdeur…
32 Replies to “Instink is…”
Oktober 3, 2019 om 8:11 vm
O ek weet hoe jy voel and wil ook huil!
Oktober 3, 2019 om 8:22 vm
Ek wou haar verwurg, maar sy verstaan nie. Gewoonlik gaan ek eerste uit om te kyk of daar voëltjies is wat leer vlieg, maar ek was vanoggend vreeslik moeg en deur die blare. Maar toe is ek helder wakker, hoor!
Oktober 3, 2019 om 8:20 vm
De natuur kan wreed zijn. Ik begrijp dat je bedroeft bent met dit dode vogeltje.
Dankie vir jou simpatie, Suske.
Oktober 3, 2019 om 8:24 vm
Jip. Die Natuur ken geen genade. In ‘n stabiele populasie sal ‘n voëltjie in haar leeftyd gemiddeld slegs ongeveer twéé kuikens tot reproduksie stadium groot kry. Hier langs ons (gereëlde) staproete hou ons 4 broeipare Tobies dop. En oor die afgelope 5 jaar het slags een kuiken dit gemaak – nie al die eirs broei uit nie en die meeste kuikens verdwyn na ‘n dag of twee …
Oktober 3, 2019 om 8:44 vm
Sjoe dis eintlik skrikwekkend min! Ek is net vies, want ‘n troeteldier is nie regtig deel van die natuur nie en katte en honde kry kos. Ek weet dis laf om so te dink, maar dis so onnodig!
Oktober 3, 2019 om 8:29 vm
Je bent een heel warme en gevoelige vrouw, dat siert je.
Maar buiten geldt de wet van de jungle – ‘the strongest survive’, ook bij ons in Europa geldt dit. Gisteren nog heeft onze kat een neushoorn doodgebeten en verorberd.
Oktober 3, 2019 om 8:40 vm
Jou kat het darem die voël geëet, maar my hond byt net alles dood wat beweeg en spoeg dit uit!
Oktober 3, 2019 om 8:45 vm
Laat hem tien bladzijden straf schrijven, hij zal er vlug mee ophouden!
Oktober 3, 2019 om 8:49 vm
Ek het dit gedoen, toe vreet sy die pen en papier op…geen strafbladsye nie!
Oktober 3, 2019 om 9:02 vm
Oktober 3, 2019 om 8:30 vm
Kan dink jy het gehuil Perdebytjie. Dankie dat jy my nog iets geleer het… dat kleintjies nie uitgeskop word wanneer mense hulle hanteer het nie. Ek word nou so slim.
Oktober 3, 2019 om 8:41 vm
Ek het al baie voëltjies teruggesit en nog nooit gesien dat dit gebeur nie.
Oktober 3, 2019 om 8:47 vm
Siestog Dina, dis nou jammer.
Oktober 3, 2019 om 8:48 vm
Ja, die klein klits!
Oktober 3, 2019 om 10:25 vm
Jij bent een echte dierenvriend Dina, maar ja, zulke dingen gebeuren nu eenmaal…
Oktober 3, 2019 om 11:07 vm
Ag Bytjie….dis so hartseer. By ons het ‘n vink kuikentjie laasweek in die swembad geval en verdink. Toe skel ek daai vink pa wat sy nes oor ‘n freakin swembad bou….
Oktober 3, 2019 om 11:44 vm
Vinke bou by water en ek wonder ook altyd hoekom, want die risiko vir verdrinking is so groot.
Oktober 3, 2019 om 12:32 nm
Hierdie mannetjie het vier nessies gebou en lady was met een tevrede…toe val haar baba uit…klink soos n tema vir n storie
Oktober 3, 2019 om 1:23 nm
Ai Perdebytjie, vir ons as mense bly die natuur soms heeltemal te ongenaakbaar.
Oktober 3, 2019 om 3:41 nm
ja, dis maar moeilik vir my!
Oktober 3, 2019 om 4:07 nm
Ag nee, man. Ek weet hoe dit voel, want my kat het altyd die vlermuise so aangeval in die bome (die ouers, wanneer hulle gaan kos soek) en dan moes Karen die weesbabas grootmaak. Dis hartseer.
Oktober 3, 2019 om 4:44 nm
Sjame. Arme ou voeltjies, maar wat kan mens doen. Dis hulle instink. Een van ons katte het eenkeer n nagapie gevang. Ek het net so verskriklik sleg gevoel.
Oktober 3, 2019 om 5:51 nm
Die droefheid oor ‘n dooie voëltjie is so pynlik. Sterkte, ‘Bytjie ❤
Oktober 3, 2019 om 7:32 nm
Oktober 4, 2019 om 12:17 vm
Het is de natuur, maar doet ook best pijn. Je zou het zo graag anders zien. sterkte, Hanneke
Oktober 4, 2019 om 4:47 vm
Ja dit is die natuur, maar nie altyd lekker nie.
Oktober 5, 2019 om 7:30 vm
Ag dis hartseer veral omdat jy reeds die outjie al gered het. As trompie so n voëltjie vang laat ek hom dit eers behoorlik doodbyt sodat die voëltjie nie lei nie. Dis aaklig maar ek sien nie kans om so n papgedrukte amper lewendige voëltjie te red nie. Dit gebeur so vinnig.
Oktober 5, 2019 om 7:51 vm
Gelukkig is Tienkie absoluut meesterlik om die voëltjie onmiddellik dood te byt.
Oktober 5, 2019 om 7:59 vm
Tomaar Trompie ook. Daars nie n kans vir oorlewing nie. Hulle is so rats dat dit eintlik besonders is om dit te sien.
Oktober 18, 2019 om 8:53 vm
Ai… die lewe is rof…
Oktober 18, 2019 om 2:39 nm
Ja en wreed!
Vorige bydraeVorige Patrysie…
Volgende bydraeVolgende Kameelperd met jou…