Oorwinning oor die dood (1)
Die Christelike Paasfees was eeue lank en sal tot aan die wederkoms van die Here die oorwinningsfees van die Lewe oor die Dood bly.
Die Dood is 'n ontsettende mag. Die mag van Kennis is groot, nog groter is die mag van die Liefde. Maar die mag van die Dood is groter en sterker as albei. Niks is bestand teen die mag van die Dood nie.
Die magtigste vorste en wêreldleiers wat al oor die wêreld regeer het, en met groot vrees en ontsag die nasies voor hulle laat neerbuig het, moes ook ten slotte die hoogste tol aan die vors van die graf betaal. Almal het weggesterf in die dood.
Onnoembaar is die getal mense wat elke jaar voor die mag van die Dood moet kniel. En daar is niks wat die Dood kan stuit nie. 'n Gesonde lewenswyse, die kuns en wetenskap, heldemoed en toegewyde liefde, kan saam daarin slaag om die Dood maar net vir 'n kort rukkie af te weer. Maar dan keer hy tog weer met mag terug, totdat die arts magteloos sy kop moet skud, en die geliefdes moet toekyk hoe 'n lewe deur die Dood weggeruk word.
O, wat het die menslike hart in die eeue wat agter ons lê en in ons eie tyd nie al onder die tirannie en oormag van die Dood gely nie! Hoeveel liefdevolle, versorgende hande is nie al vernietig nie! Hoeveel steunpilare van die gesin en samelewing is nie al weggeruk nie! Hoeveel lewensgeluk het hy nie al verwoes nie! Die Dood werp sy sombere skaduwee op elke lewenspad, gaan by geen huis verby nie en vra nie of hy die geluk mag kom versteur nie.
Die Dood het nie sy verskrikking verloor nie. Die Dood bly ontsettend en daar gaan altyd 'n kille huiwering deur jou as jy dink aan die vreeswekkende oomblik wanneer jou siel en liggaam uitmekaar geskeur sal word; wanneer die duisternis jou sal toevou en jou woonplek by al die dooies wat vóór jou heengegaan het, sal wees. Die Dood is 'n ontsettende werklikheid, 'n oormag wat jou ook eens sal aangryp; só sal aangryp dat jy geen weerstand teen sy greep sal kan bied nie en waaruit jy nooit sal kan ontsnap nie.
Maar luister! Daar gaan te midde van sy heerskappy 'n geroep uit van Één wat nog magtiger is as hy. Dit is die geroep van Immanuel (Jes 7-8). Die geroep van Jesus. Die blye klank van Hom wat God gestuur het om ons van die Dood en sy vloek te verlos. En wat sê die apostel van hierdie magtige Immanuel? Dit, dat dit vir die Dood onmoontlik was om Hom gevange te hou.
Die Dood kon Hom ook aangryp, hom oorweldig en in die graf laat afdaal. Maar wat die Dood nie kon doen nie, was om Hom vas te hou nadat hy Hom in sy greep gehad het. Dit was onmoontlik sê Petrus. Onmoontlik omdat die Dood alleen dié kan vashou wat hy eiemagtig aangryp en wegroof. En met Jesus was dit nie die geval nie. Jesus het immers self gesê: "Daarom het die Vader My lief, omdat Ek my lewe aflê om dit weer te neem. Niemand neem dit van My af nie, maar Ek lê dit uit Myself af. Ek het mag om dit af te lê en Ek het mag om dit weer te neem. Hierdie gebod het Ek van my Vader ontvang." (Joh 10:17-18).
Wat was hierdie gebod van God? Dít, dat wie nie sondig nie, nie sou sterwe nie, maar wie voor die sonde kniel, moes ingaan in die dood. Immers was Jesus vlekkeloos rein vanaf sy geboorte totdat Hy die aarde verlaat het. Daarom het die Dood geen reg en geen aanspraak gehad om Jesus as buit weg te roof nie. Die Dood kon Jesus nie opeis nie, maar Jesus kon Homself vrywillig aan die Dood oorgee.
In Jesus het die Dood dus met Iemand te doen gekry wat magtiger was as hy. Só sterf Jesus; só laat Hy toe dat die Dood sy aardse lewe van Hom wegneem; só laat Hy toe dat sy siel en liggaam uitmekaar geruk word; en ook dat sy liggaam in die graf neergelê word. Maar in plaas daarvan dat die Dood oor Hom triomfeer, triomfeer Hy oor die Dood. Want die Dood kon Hom nie gegryp het as Hy dit nie self toegelaat het nie, en kon Hom ook nie langer gehou het as wat Hy bepaal het nie.
En toe die uur gekom het dat Hy uit die band van die Dood weer vry wou kom, het Hy die Dood van Hom afgewerp en vry uitgegaan. Op die derde dag het Hy herrys om aan ons die heerlikheid van die Paasfees te gee.