“Daar’s werk”, klink Jan F.E. Celliers se woorde uit die vergetelheid op, want Van Niekerk duld nie ’n lui leser nie. D.w.s. is vooruitgang iets wat gelyktydig vooruit en nie vooruit gaan nie en ons dus in [‘n] geheim laat, oftewel laat weet dat “wat jy pas gedoen het nie net is om van Stella af hierheen toe te ry nie”, oftewel wat jou laat weet jy het meer gedoen as wat jy bedoel het om te doen, iets gelyktydig dommer en slimmer as wat jy jouself ooit kon verbeel jy kon doen, oftewel het jy “gemompelweet / dat om te leef nie ŉ opsie is nie” want “dat dit nie genoeg is om te luister / na die gang van die bewe-asem nie” voor die hand liggend behoort te wees, oftewel dat “jy die selfbegeleier as gids vooruit moet kan stuur, / al is dit ook net verby nag se gesig oor die grens / na waar daar daglig en see en [MENSE] is”!