Duitsland | Loer Toer
Duitsland January 1, 2018 Leave a comment
My jare in 'n Duitssprekende gemeenskap het my in aanraking gebring met die grapsoort Klein Erna. Die meeste kulture het seker grappe van dié aard — iemand wat dom-astrant is soos Van der Merwe in Suid-Afrika, of die Polak grappe in die VSA, die Little Lulu grappe in Engeland, die Dupont-Durand grappe in Frankryk of die Schutz grappe in Duitsland.
Gesuiwerde weergawe vir kinders
Die Klein Erna grappe is meermale riskant, soms skandalig so. Die herkoms van hierdie grappe word met Hamburg assosieer waar, soos die bronne vir ons sê, dit met 'n lewende persoon te doen gehad het. Teen die 1920s word die grappe gekenmerk aan hulle riskante kinderlikheid. Die Witzen het 'n verdere wisseling ondergaan deurdat die donker humor van Berlin 'n siniese element bygebring het. Dié sinisme sien mens, byvoorbeeld, in die film Downfall , die eerste Duitse film oor die laaste dae van Hitler, vertel 'n man 'n grap wat op Engels goed die sinisme aanwys. Dit verwys na die gebombardeerde stad: "Berlin is a warehouse — Where is your house? Where is my house?"
Deel van die kultuur
Die internet offer voorbeelde en ek deel drie:
Ouma berei voor om met die motor êrens heen te gaan. Klein Erna vra, "Waar gaan Ouma heen?"
"Net na die begrafplaas, my kind."
Klein Erna dink na. "Maar wie gaan die motor terugbring?"
Klein Erna vra haar ma, "Is dit waar dat die ooievaar babas bring?"
"Ja," sê haar ma. "Dis waar."
Klein Erna dink na. "Waar wie stoot vir die ooievaar dan?"
'n Derde, getrou aan Berlynse humor, 'n donker katarsis:
Na die oorlog, haas vriende hulle na Klein Erna. "Is dit waar dat die Russe jou verkrag het, Klein Erna?"
"Ja," sê Klein Erna. "Negentien keer."
"Maar, dis skokkend. Verskriklik. En jou suster?"
"Nee wat," sê Klein Erna, "sy wou nie."
Die Flockemann familie
Wikipedia: Klein Erna Witze
'n Mediabeeld van Klein Erna
Die Ku'Damm vanaf die jare Sestig
Die Ku'damm, soos die Berlyners dit noem, het hierdie week, ses dae voor Kersfees, die toneel van 'n tragedie geword. Dit raak my want ek het, jare gelede, gestap juis waar die terreuraanval van Maandag die 19de Desember plaasgevind het. Die plek het destyds 'n groot indruk op my gelaat, een wat ek koester.
Kaiser Wilhelmkerk, 1900
Die Kufűrstendamm is die Champs Elysées van Berlyn, soos een skrywer dit sê. Dit is al eeue so en die fokuspunt was die Kaiser Wilhelmkerk, 'n laat byvoeging in 1890 tot die herlewing van die gotiese styl in die 19de eeu. In 1943 tref die eerste bomme die kerk en met die slag van Berlyn in 1945 het slegs die twee torings van die kerk bly staan. Die een toring moes ná die oorlog gesloop word.
Die Duitse owerhede van Berlyn het besluit om die oorblywende toring van die kerk net so te behou, verkool en ruïneer. Tipies van die Berlyners se suur humorsin word die bouval "die Hol Tand" genoem. In die voorportaal van die toring onthou ek 'n plaak wat, namens die Duitse volk, belowe om nie weer oorlog te voer nie.
In die laat-1950s ontwerp die argitek Eiermann 'n moderne kerk wat vanaf 1959 tot 1963 gebou is. Die kontras tussen die oue en die nuwe kan nie groter wees nie.
Die nuwe toring, digby die oue, is vyfhoekig en, soos die agthoekige ouditorium, gestroop tot die essensie van reguit lyne, 'n deurdagte toevoeging tot die modernisme. Die Berlyners noem dit die "Die Lipstiffie en Poeierboks".
Binne die kerk
Binne die moderne kerk was ek omring deur 'n skouspel van reuse vensters, lig wat deur meer as 21,000 heuningkoekblokkies kleurglas straal. In een deel is daar 'n gedenkmal aan die Christenleier martelaars wat deur die Nazis vermoor is. In 'n ander deel, 'n kruis uit die 13de eeu.
As die bouval van die Kaiser Wilhelmkerktoring vir my die pyn van oorloë verbeeld, is die moderne toring en kerk die genesing. En weereens word dié deel van die Kufűrstendamm die toneel van 'n tragedie.
Waar dit gebeur het
Maar agt-en-veertig uur na die gruwelike gebeurtenis is die Kersmark weer oopgestel. In die agtergrond van die televisie-omroeper wat die donker besonderhede aan die wêreld kondig, stap die Duitsers verby … minder ondersteuners vir die mark en diep bedroef, ja, maar met bratwurst in die een hand en 'n glasie glűwein in die ander … genesing as weerstand.