Esau, escoffier en ander sopstories | SARIE
Esau, escoffier en ander sopstories	deur Errieda du Toit
Die stylvolles en flambojantes is daar ook: Sop à la Escoffier (legendariese Franse sjef), wat deur ’n ring getrek kan word en uit ’n kartelrand-kom geskep wil word. Goed berese soppe soos tom yum goong (Thailand), laksa (speseryagtige Oosterse sop), harira (tradisionele Marokkaanse sop), en agt-juweelsop vertel stories van avonture in eksotiese lande. As vernuftige karakterakteur speel sop meesterlik die hoofrol in ’n gesinsete en blink anderdag weer uit as byspeler in die openingstoneel van ’naandpak-banket.
Ek stem saam met Versfeld wanneer hy sê “as jy jou ma liefhet, het jy ook haar sop lief”. My sop-gene (soos my liefde vir skryf) kry ek by my ma, Inez. Ná ’n nostalgiese kosgesprek oor haar kinderjare skryf sy vir my ’n gediggie, “Sop in die Aand”. Dit hunker na ’n pot wat prut met been se lym/’n warm vuur vir samesyn/groente se geur wat met kruie vermeng/en só die aand se ure verleng. Liefde en sop saam in die pot. Sop is ook die muse vir my skildervriend Theo Kleynhans. Hy’s bekend vir die enorme bouillon-kastrolle sop wat hy reghou by die “kuns-uitverkopings” by sy huisateljee. Dan staan die kunshongeresmet hul maer beursies tou vir ’n goeie stukkie kuns vir ’n kaal muur en ’n skotteltjie sop vir die wintergeteisterde gees. Sop is een van daai oergoed wat soos die eerste kuns begin het, glo Theo.
Tussen die armmansoep, die landsmansoep en die bekoorlik klinkende “sjtsji-soep” (’n Russiese koolsop), aalwyn-, papkuil-, of palmietsoep, brandnetelsoep en bolletjiesoep, staan ek stil by ’n ou resep vir Kaapse wynsoep. Gemaak met melk, nartjieskil, neutmuskaat, foelie, piment, suiker en botter, soetwyn (of mos), gemmer, grypies anyssaad wat alles warm oor eiergele gegiet word, klink dit na ’n progressiewe skepping uit ’n eietydse Top-10-restaurant. Met ’n effense verkoue-kuggie vang ’n hoendersop my oog – die Florence Nightingale van die koswêreld. Volgens Leipoldt was die Potage à la Reine die lieflingsop van koningin Magriet van Valois. Adellik maar veeleisend, toe ek sien dit moet deur’n sif gegooi word. Ek blaai terug na die resep vir die Esausoep so reg uit die Ou Testament, altyd ’n staatmaker om ’n laatwinter-verkoue op sy jis te skop.