My tong-smaaklike diabeet piri piri geurmiddels. resep - Ander - 2022
My tong-smaaklike diabeet piri piri geurmiddels. resep
As u u varkbraai of hoenderfilet wil geur en speserye gee, of om u steak- of visporsie liggies op te kikker? Dan sal my tong-smaaklike piri piri-geurmiddels u saak help. 'N Slyper sal help, maar 'n stamper en vysel is net so goed.
BestanddeleMaak: 1 55 g bondel geurmiddels
1/2 teelepel gemaalde kardemom (ongeveer 6 peule)
1 teelepel suikersuiker (bv. Xylitol® of Canderel®)
2 teelepels gemaalde cayenne
1 1/2 tot 2 teelepels knoffelpoeier
Lekker eenvoudig, sit al die bestanddele in 'n slypmasjien en maal tot 'n ligte poeier. As u 'n stamper en vysel gebruik, is my raad om die proses met die 6 kardemompeule, seesout en suiker te begin, en dan stadig, bietjie vir bietjie, die oregano en die oorblywende bestanddele by te voeg. Gebruik of bêre in 'n lugdigte houer.
Vryf olyfolie in u vleis of vis voordat u soveel as moontlik van die piri piri -speserye besprinkel. Geniet dit!
In die plek van suikersuiker, kan u 2 teelepels gegranuleerde suiker gebruik.
peri peri masala resep | piri piri speserye mengsel | Indiese styl peri peri | met ongelooflike 20 beelde.
Peri Peri of Piri Piri in Swahili beteken Pepper Pepper! In Spanje en Portugal verwys die term tradisioneel na pittige souse en poeier wat op rissie gebaseer is, wat in barbecue gebruik word. Indiese styl Peri peri is baie maklik om te maak en kan binne 5 minute gemaak word. As u van pittige kos hou, is ek seker dat u van hierdie peri peri masala -resep hou.
Met verloop van tyd het die term peri peri masala egter wêreldwyd gewild geraak as 'n speserymengsel wat met friet gemeng word. Met rissiepoeier en vlokkies, knoffel, speserye en kruie, sal hierdie Peri Peri Masala beslis u smaakknoppies prikkel.
Om piri piri masala te maak, kombineer die oregano- en brandrissievlokkies in 'n mortier-stamper (khalbhatta) en poeier dit grof. Plaas dit in 'n diep bak. Voeg brandrissiepoeier by om warm te word, knoffelpoeier vir die skerpheid, kaneelpoeier, kardemompoeier, gedroogde gemmerpoeier, gepoeierde suiker om die sterk geure en swart sout in die diep bak te balanseer en meng goed. Plaas die peri peri masala in 'n lugdigte houer. peri peri masala bly vars tot 1 maand wanneer dit in die yskas gestoor word. Gebruik die peri peri masala soos benodig.
U kan die peri peri masala berei en in 'n lugdigte houer in die yskas bêre, sodat u dit altyd in u friet of Makahana kan gooi om 'n vurige lekkerny te geniet. peri peri masala word in klein pakkies by Mcdonalds in Indië bedien, sodat dit met friet gemeng kan word en deur kinders geniet kan word.
Geniet peri peri masala resep | piri piri speserye mengsel | Indiese styl peri peri | met gedetailleerde stap -vir -stap foto's hieronder.
Piri Piri -sous (Peri Peri -sous)
Piri piri -sous is van Portugese oorsprong en dit is 'n veelsydige pittige (marinade) warm sous gemaak van piri piri -peper. Die warm peper is die belangrikste bestanddeel in die bereiding van die sous met ander algemene bestanddele, soos rooi peper, suurlemoen, ens. Die bestanddele wat deesdae vir hierdie sous gebruik word, bied buigsaamheid.
Hier is my eie weergawe van hierdie heerlike sous, ek gebruik die warm sous heeltyd. Jy kan ook wild raak met dit waarmee jy die sous gebruik. Soos vroeër genoem, is hierdie warm sous nie net veelsydig nie, maar ook heerlik. jy kan dalk net vind dat jy dit by alles en nog wat voeg. Wel, ek het dit gedoen, en dit bevat ook toebroodjies.
Gebruik hierdie warm sous in plaas van u gewone warm sous of sriracha. Die geur en die vlak van hitte in my peri peri -sous is net op die punt. Ek kan u nie die egtheid van hierdie sous verseker nie, aangesien ek nog nooit in Portugal was nie (waar dit vandaan kom), maar een ding wat ek kan sê, is dat hierdie piri piri -sous beter is as die van Nando.
Verwante plasing: As u daarvan hou om u eie sous tuis te maak, sal u hierdie groensousresep of hierdie super maklike tamatiesous baie geniet.
Alex the Crafted Kitchen: 4 bestanddele Tamatiesop
4 bestanddele tamatiesop
10 September 2019 deur die opgeleide sjef, Alex Wojciak.
Hierdie tamatiesopresep kan nie makliker word nie. As jy nie die garneringe tel nie, is daar slegs vier bestanddele. Ek het 'n oorvloed tamaties gehad - so baie dat ek 'n resep moes kies wat baie daarvan gebruik het. Sop lyk na 'n goeie idee.
Tamatie, 8 koppies, vars met die kern verwyder, in twee gesny
Ui, 1 in blokkies gesny
Knoffel, 6 naeltjies, fyngekap
Hoenderaftreksel, 3 koppies
Ekstra suiwer olyfolie, 2 eetlepels
Begin deur te braai, gooi u tamaties met olyfolie en geur met sout. Rooster jou tamaties ongeveer 20 minute by 400. Rooster dit lank genoeg sodat jy die skil maklik kan afskil.
Verhit intussen 'n groot souspot oor matige hitte en kook uie tot mooi bruin en gekarameliseer, ongeveer 7-8 minute. As jy dit met sout geur as jy dit in die pan gooi, verlep dit vinniger.
As die uie gaar is, voeg die knoffel by en kook nog 2 minute. Voeg dan die geskilde tamaties saam met die hoenderaftreksel in die pot en bring tot kookpunt. Pureer die sop met 'n staafmenger (of 'n staande blender in groepe). Dit kan langer neem met 'n staafmenger, maar kyk of die konsekwentheid glad en fluweelagtig is.
Proe vir geurmiddels en pas indien nodig aan. Skep in 'n bak en versier met alles wat jy wil. Ek het my sop gegarneer met 'n lepel crème fraiche en pietersielie.
2 mielie tortilla
425 gram boontjie
2 eetlepels bevrore rooi soetrissies
4 eetlepels bevrore suikermielies
1 eetlepel kaas-cheddar
4 teelepel piri piri geurmiddels
6 teelepels piri piri geurmiddels
2 eetlepels bevrore geel soetrissie
4 eetlepels salsa sous
50 g avokado's
1 eetlepel monterey jack kaas
20 g jalapeno
Hoe om Fajitas te maak
Verhit die gebraaide boontjies oor matige vuur en voeg piri piri-geurmiddels by (gebruik taco-geurmiddels, indien beskikbaar) om die boontjies bietjie speserye te gee.
Terwyl die boontjies kook, verhit die paprika en mielies in 'n groot pan oor matige vuur.
Voeg die oorblywende piri piri -geurmiddels by die soetrissie/mieliemengsel (of meer as jy van die pittige groente hou).
Laat alles ongeveer 10 minute lank prut totdat die piri piri -geurmiddels en die water van die gekookte groente 'n ryk sous maak.
Verhit die mielietortillas in 'n mikrogolfoond of op 'n pan.
Aan die ander kant, maak guacamole -sous deur avokado en sout saam te meng en eenkant te hou totdat dit nodig is. Om die Mexikaanse kaasmengsel voor te berei, meng al die kaas met jalapeno en meng goed.
Monteer nou die fajitas. Smeer 2 eetlepels swartbone op een mielietortilla, vul dit met die soetrissie en mieliemengsel, salsa en 1 eetlepel kaas, guacamole en Griekse jogurt.
The Tongue-Numbing "Flora Pepper " van die provinsie Sichuan
Selfs op 'n warm, laat somersaand, sweet ek meer van die speserye as van die hitte, en so ook almal om my. Dit was my eerste smaak van 'n warm pot tydens hierdie reis na China, en ek doop gretig my eetstokkies in die pot en haal 'n sagte stukkie wat glinster met pittige olie uit. My mond en tong begin brand. My oë het geskeur. Met elke hap het ek warmer geword: my tong het verdoof, my lippe tintel en sweet het oor my voorkop gestroom. En tog kon ek nie ophou nie. Eetstokkies, ek gaan terug vir meer.
Daardie aand met 'n warm pot het my oortuig om meer te wete te kom oor wat die Sichuanese 'warm en verdoofde' smaak noem. In die Verenigde State ken ons chiles goed. Maar die Sichuan -kombuis voeg iets spesiaals by tot die hitte van chili: 'n vreemde kielie op die tong gebring deur die unieke Sichuan -peperkorrel, ook bekend as fagara.
Nie so warm soos ander rissies nie, gee Sichuan -peperkorrels 'n tintelende gevoelloosheid wat ander vurige smaak verryk. Trouens, dit is glad nie peper nie. Gedroog lyk dit soos donkerbruin peperkorrels, maar die peperkorrels is eintlik die aromatiese bessies van 'n boom wat verband hou met die stekelige as. Hulle roeskleurige skil word soos blomme oopgemaak om 'n klein saadjie te onthul, wat dit die Chinese naam hua jiao, of "blompeper, gee. "
Terwyl kokke oral in China spesialiste is in die balansering van die vyf geure van Chinese kookkuns (sout, suur, pittig, soet en bitter), in Sichuan neem "numbing " dikwels die plek van bitter in. Volgens Chinese medisyne word die yang -energie van die liggaam verminder as die liggaam intern klam word. Wanbalans en siekte kan voorkom. In die nat klimaat van Sichuan is mense van mening dat voedsel soos chili en gemmer help om die liggaam te verhit en droog te maak, en hulle sê dat Sichuan -peper se verdoofde kwaliteit jou selfs nog vuriger kos kan laat eet. Dit beteken dat selfs op snikhete somernagte, sypaadjie-restaurante vol vrolike klante is wat smul aan 'n borrelende pittige warm pot.
Gedurende tien maande se lewe in Sichuan het ek lus geword vir die skerp, verdowende peperkorrel. Ek het in die hele provinsie geëet, van die ontspanne, oorvol hoofstad tot klein plattelandse dorpe, op soek na geregte met die speserye. Dit wissel van die sagte, maar smaakvolle –-agtige aartappels wat met peper bedek is en tot die skroeiende stukke pittige beesvleis, vergesel van 'n bak vuur.
Namate ek meer gefassineer geraak het oor die kenmerkende geure van die provinsie Sichuan, wou ek meer leer oor hoe die peperkorrels verbou word. Chinese boere verbou peperbome, hoewel sommige sjefs beweer dat wilde peperkorrels sterker is en beter smaak. Die bessies word tydens die warm somer, einde Julie en vroeg in Augustus, geoes en in die son gedroog.
Ek wou nie wag vir die somer nie. Ek en my man het na die platteland gegaan om Sichuan -peperbome te soek. In Damba omring steil berge groen heuwels. Ordelike landerye, gestreep met rye gars en ander gewasse, omring die tradisionele kliphuise van die omgewing. Antieke torings steek op uit die heuwels. Grondpaaie draai die berg op, met steil paadjies wat die paaie met verspreide huise verbind.
Die boer stop by haar bome, langs 'n garsland. Glimlagend trek sy 'n tak na ons af. Die bessies was helder, liggroen, gegroepeer in 'n afstand wat amper soos blomme lyk. Sy borsel haar vingers oor die bessies en bring dan haar hand na haar neus. Ek het haar gekopieer, terwyl ek die onmiskenbare geur van Sichuan -peper inasem, ondanks die jong bessies. By haar huis het sy ons water aangebied, ons aan haar ma voorgestel en ons in haar stoorkamer gebring om 'n handvol gedroogde peperkorrels op te tel en 'n paar in 'n sak te sit.
Ek het geweet ek hou van die smaak van Sichuan -peper, en nou weet ek hoe ek die peperkorrels kan identifiseer. Maar ek wou leer hoe om met hua jiao te kook. In Tagong, 'n Tibetaanse kultuurgebied in die berge van die Sichuan -provinsie, het 'n goeie vriendin my bly laat kyk hoe sy kook. Wu Fan besit 'n klein en gewilde restaurant naby die stadsplein. Dit was kooklesse soos geen ander nie. Sy kap soos die wind, sit olie warm in haar groot ou wok op haar enkele brander, doop lepels in en uit die wok, en gooi lepels in en uit klein speserye, terwyl hulle die hele tyd oor ander sake gesels. Ek het heen en weer onderbrekende vrae geskarrel, probeer om stadiums van kook te maak, en neergeskryf wat Wu Fan pas gedoen het terwyl ek kyk wat sy nou doen.
As ek saam met Wu Fan en ander vriende gekook het, het ek gevind dat "Hoeveel gebruik u van hierdie spesery? " en "Hoe lank kook u die varkvleis voordat u die volgende stap doen? " was onpraktiese vrae. In Sichuan leer jy kook deur te kyk, te proe en deur te kook, nie volgens getalle nie.
Nadat hy lewendige groen en rooi soetrissie noukeurig gekap het, gooi hy eenvoudig 'n goeie handvol in die wok terwyl sy studente in hul notaboeke krap. Terug in die Verenigde State het ek my kosbare sakke Sichuan -peperkorrels uitgehaal en nog meer kook -intuïsies ontwikkel. Sichuan -peperkorrels is lankal hier verbied weens vrees vir die invoer van plae, en is nou wettig en maklik beskikbaar. Amerikaanse kokke wat 'n paar jaar gelede gesmokkelde speserye gesoek het of dat hulle ander peper in Sichuan -resepte wou vervang en teleurgesteld was, kan nou eksperimenteer met nuwe resepte en vars ingevoerde soetrissies.
Ek het gevind dat Wu Fan en my ander vriende reg was. Sonder resepte moes ek die smaak onthou en daarna streef om dit te skep deur die bestanddele te balanseer en die gereg te verbeter elke keer as ek dit probeer. Ek het ontdek dat ek heerlike Sichuan- en verdoofde kos in my eie kombuis kan vorm, selfs sonder identiese groente of ander bestanddele.
Maar selfs meer, om so te kook, gee my die geleentheid om Sichuan self te onthou. As ek sny en proe, dink ek daaraan om saam met vriende te lag in 'n oorvol, lawaaierige stadsrestaurant, terwyl ek gelukkig saam met ander tevrede eters sweet. Met 'n proefbyt onthou ek hoe ek my hand oor vars peperbessies geborsel het, in die son gestaan ​​en na 'n klein trekkertjie langs 'n grondpad geluister het. En ek dink: ek sal hierdie gereg weer moet probeer.
As u nie 'n wok gebruik nie of nie vertroud is met roerbraai in 'n wok nie, moet u ekstra versigtig wees om die speserye nie te verbrand nie. Probeer die chilipepers en Sichuan -peperkorrels daarin sit wanneer die wok of pan medium warm is, en haal dit van die hitte af om die kooktemperatuur aan te pas. Nog 'n opmerking oor wok -kookkuns: dit is altyd die beste om die wok elke seisoen te kook. Verhit 'n bietjie olie in die wok en draai dit om en gooi dit weg, voordat u die olie ingooi waarmee u kook. Dit help voorkom dat die voedsel aan die wokoppervlak vasklou.
In Sichuan kan hierdie soetrissie byna enigiets byvoeg. Probeer dit as 'n algemene geurmiddel in marinades vir vleis en hoender, of besprinkel met vars springmielies. Let wel: Verwyder takkies of dorings wat in die Sichuan -peperkorrels voorkom, voordat dit gebraai word.
Die sjef wat hierdie resep demonstreer, noem sy weergawe "Fire Beef, " nie vanweë die speserye nie, wat hy as vanselfsprekend aanvaar het, maar omdat hy die skottel beesvleis vergesel het met 'n klein bak vol alkohol, aangesteek met 'n vuurhoutjie, sodat gaste stukkies beesvleis oor die vuur by die tafel kan rooster. Die verdowende Sichuan -peperkorrel vul die hitte van die chili -eksperiment aan met die balans van warm tot gevoelloos as jy die hoeveelheid chili na jou smaak aanpas. Omdat dit 'n roerbraai is en vinnig gekook moet word, moet u eers deeglik kap en meet voordat u begin kook. Nota: Net soos die volgende gereg, word dit die beste saam met eetstokkies geëet.
Hoe word Peri-peri as geurmiddels gebruik?
Peri-peri-soetrissies word gedroog, gewoonlik in die son, en gemaal tot 'n poeier om as geurmiddel te gebruik ($ 6 amazon.com). Hulle word dikwels gebruik in rooipeper -versnitte, en as gevolg van hul speserye kan dit 'n baie warm rooipoeier lewer.
Baie resepte wat peri-peri don & apost bevat, vereis eintlik peri-peri-soetrissies ($ 9,50 amazon.com), aangesien dit moeilik kan wees om in die Verenigde State te vind. Die meeste resepte gebruik cayennepeper as 'n chili -speserye en kombineer dit met bestanddele soos suurlemoensap, knoffel en kruie om 'n marinade of vryf te maak.
Gegrilde garnale met Piri-Piri-sous
Deur David Leite | Die nuwe Portugese tafel | Clarkson Potter, 2009
Raak die meeste kusvaarte in Portugal, en u sal hierdie gegrilde garnale met piri-piri-sous op die spyskaart vind. Heck, jy sal hulle selfs in baie agterplase sowel as in stadse eetplekke vind. Maar ek hou die beste van hulle op die strand, onder 'n groot Sagres -sambreel (Sagres is 'n merk Portugese bier), met 'n stuk brood en 'n koeldrank om die vurige hitte te demp. Oorspronklik gepubliseer op 10 Mei 2012.–David Leite
Wat is Piri-Piri Peppers?
Piri-piri. Rol net 'n bietjie van die tong af, nè? Dit is eintlik Swahili vir peperpeper, hoewel "piri-piri " ook die manier waarop dit in Portugees uitgespreek word. Hierdie soetrissies het via Afrika na Portugal gekom. Baie kontroversie rondom die besonderhede, maar dit is genoeg om te sê dat almal wat die sous van die naam beleef het, dankbaar is dat die soetrissies hul weg na Portugal gevind het, maar dit het gebeur. Ons dink jy sal ook wees. Alhoewel u nie na die vars piri-piri-soetrissies langs die land soek terwyl u dit gewen het nie. U kan eerder Thaise voël, rooi jalapeño, santaka, arbol, cayenne of Tabasco -soetrissie vervang.
Resep: Macanese Diabo
Ek het dus al 'n rukkie 'n obsessie met Macanese kos - dit is 'n kookkuns wat ek baie interessant vind.
Wat is Macanese kos? Dit is ... 'n hele blikkie wurms. Die kos in Macao val oor die algemeen in een van drie kategorieë - Kantonees (daar is heerlike Kantonese kos in Macao), Portugees en Macanese - dit wil sê die voedsel van die Macanese. Die Macanese -mense kan intussen as 'n mengsel van Portugees en Kantonees beskou word, maar hierdie vereenvoudiging verberg 'n baie meer ingewikkelde verhaal. Ek sal nie voorgee dat ek 'n kenner is nie - ek is beslis geen etnograaf nie - maar ek beveel dit sterk aan om die onderwerp te wikis as u so geneig is.
Macanese kos is intussen ... wonderlik. In 'n kulinêre era wat toenemend gedefinieer word deur Westerse sjefs wat die Europese en Asiatiese kookkuns aggressief saamsmelt teen die spoed van sake, is Macanese -voedsel 'n verfrissende voorbeeld van organies fusion - 'n samesmelting van Portugese en Kantonese kookkuns wat baie meer ... meer waar voel ... as wat gewoonlik bo -aan u Instagram -feed kom.
Op die spyskaart? Dinge soos Tacho - basies 'n rits Portugese cozido, met slegs Kantonees opgeblase varkvleis en Lap Cheong in die plek van chorizo ​​(soms in Kantonees 'Gweilo Buddha Jumps over the Wall' genoem). Abe Cabidela, eend wat in varkvet gebraai is, prut in 'n eie sous, gekruid met tamarinde en 'n mengsel van klassieke Kantonese stowe -speserye. Afrikaanse hoender - 'n ligter Piri Piri -hoender met 'n duidelike Goan -invloed. Spinasiepasta-gestoofde spinasie in Westerse styl met knoffel en garnale. En daardie garnale pasta? Dit heet Balichao ... wat uit Macao se eie effens Westerse styl garnalepasta is.
En dit is binne hierdie konteks wat u kan vind Diabo, een van die lekkerste geregte wat ek nog ooit teëgekom het.
Nou, ek gaan 'n bietjie poëties raak oor hoe interessant ek dit vind Diabo, so ek gaan dit in twee dele verdeel - die agtergrond van die gereg en die gereg self. Hou my net 'n bietjie georganiseer.
O ja, daar is 'n video hier as u wil hê dat 'n beeldmateriaal moet volg, of net 'n bietjie bytgrootte wil geniet.
Diabo kom dus waarskynlik af van 'n Kristang -gereg genaamd "curry debal" - die Devil's Curry. Wat is Kristang -kos, vra jy? Wel, dit is basies ... die Malakkaanse ekwivalent van Macanese -kos. Of as u dit verkies, die Portugese ekwivalent van die Peranakans. Dit is 'n fassinerende kombuis op sigself, en ongelukkig een waarvan ek nie naastenby genoeg weet nie.
Curry Debal het sy naam gekry omdat dit goed, pittig was. U weet hoe die Europese voedselbenamingskonvensies geneig is. Kristang -kos is bekend vir sy skop, en kerriepeper - 'n stoofpot van vleis wat gewoonlik 'n paar dae na Kersfees bedien word - is beslis geen uitsondering nie.
Terwyl die gereg van kolonie na kolonie reis, het 'n paar dinge tydens die reis deur die Suid -Chinese see verander ... en sommige het dieselfde gebly. Diabo is 'n feesgereg met baie oorskiet, net soos Curry Debal (hoewel dit tradisioneel op 6 Januarie die fees van die Epifanie bedien word). Sommige basiese tegnieke en benaderings bly konsekwent. En hel, Diabo visueel lyk vinnig soos 'n kerrie.
Maar smaakgewys, anders as die Malaccan -eweknie ... Diabo is meer 'duiwel' in die sin van 'deviled eggs' - dit wil sê vurig. En hoewel Curry Debal natuurlik sy eie 'fusion-y'-kenmerke het ... Diabo reik na so 'n gedagteverskil van tegnieke dat ek nie anders kan as om die gereg as een in sy soort te beskou nie. 'N Kort oorsig op hoë vlak van wat ons gaan doen:
Maak 'n Sufrito in Portugese styl. Dit is dus ui, knoffel, tamatie, lourierblare, opsioneel 'n tikkie chili, opsioneel 'n bietjie lourierblaar. In Portugal word dit altyd in olyfolie gebraai (ek glo), maar varkvet is ook 'n aanvaarbare basis (dit is logies, aangesien Guangdong nie juis die sentrale olyfolie is nie).
Wag totdat die olie van die sofrito geskei is, amper soos 'n kerrie, en braai dan die res van die bestanddele daarin om die bredie te begin. Verraad 'n bietjie van die wortels van die Malakka hier. Aartappels is nog 'n algemene toevoeging tot kerrie (of Europese bredie).
Oorblywende Kantonese braaivleis word bygevoeg, saam met óf ingelegde Kiu Tao of agurkies. Interessant gebraai oorskiet gebakte varkbuik saam met ingelegde Kiu Tao - die bol van die Allium Chinense - is ook 'n klassieke Kantonese gereg na-fees. Het u nie toegang tot Kiu Tao nie? Geen probleem! Letterlik die helfte van die resepte wat ons gevind het, het ook gepekelde agurkies genoem.
Gelyk aan 'n Franse sous Gribiche, word gekookte eiergele deur 'n sif in 'n mosterdbasis gelei. Anders as sous Gribiche, is dit nie 'n basis vir 'n emulsie nie. Dit is 'n verdikkingsmiddel vir die sop. Dit was die gekste ding wat ek nog ooit gehoor het totdat ek besef het dit is nie. Toe Steph (die ander helfte van hierdie video's/plasings) my eers die tegniek vertel, het ek dit amper nie geglo nie. 'Nee, daar is waarskynlik iets verlore aan vertaling hier ... hulle gebruik waarskynlik rou eiergele, temper dit, maak 'n skakeling…" Ek het aangeneem. Nope! Hulle gebruik gekookte eiergele, wat /u /Distinct_Yellow daarop gewys het, was baie soortgelyk aan die metode om sous -gribiche te maak ('n ou Franse sous wat gewoonlik bedien word met vis, beestong of kalfsvleis). Waarom verdik 'n Macanese -gereg met 'n riff off -tegniek wat gebruik word deur 'n taamlik onduidelike sous uit Normandië? Ons is ... net saam vir die rit. [wysig: kyk eintlik na die aantekeninge hieronder; dit blyk 'n tradisionele manier te wees om 'n Katalaans picada te verdik]
Die sous word gekruid met 'n vrye hoeveelheid Worcestershire -sous. Want dit is natuurlik. 'N Britse spesery wat oorspronklik in Bengale gebore is, is 'n natuurlik Dit is 'n aanvulling op ons in Maleisië-kerrie-bredie met porselein van kantonese braaivleis en ingelegde uie, verdik met mosterd-/eiergele, soortgelyk aan 'n klein provinsiale Franse sous.
Die eindresultaat is 'n ware verstand op die beste moontlike manier. Jy kyk na die gereg - dit lyk soos kerrie, jy bedien dit langs rys saam met kerrie. Dan sit u dit in u mond en eet u wat basies lyk soos die stoofpot -ekwivalent van Kantonees Siuyuk gedoop in mosterd. Slegs dit het rykdom van die eiergele, 'n bietjie kompleksiteit van die tamaties en piekels. Dit lyk asof ... jou brein 'n sekonde neem om te registreer.
Ek hoop regtig jy probeer hierdie gereg. Dit is een van die min dinge wat ek geëet het, wat terselfdertyd opwindend, vertroostend, 'n bietjie vreemd is ... en dit laat jou ook dink.
Vinnige voorwoord voordat ons daarby ingaan ...
Gaan na google images. Soek 'diabo', kyk wat u kry. Werk dit nie vir jou nie? Probeer 'diabo macau' - maak seker dat die 'diabo' in aanhalings is ... wat u 'n bietjie nader sal bring. As u geluk so iets is my geluk, jy het pas 'n totaal van drie beelde van die werklike gereg: 1, van die Chicago-restaurant "Fat Rice" 2, van die St. Regis Macau, en 3 van 'n toeristegerigte restaurant in Taipa genaamd La Famiglia.
Daar bly 42 000 Macanese mense wêreldwyd oor. Dit is nie 'n restaurantgereg nie - dit is moeilik, selfs in Macau. Ek het dit nog nooit geëet voordat ek hierdie gereg ondersoek het nie. Steph het dit een keer tydens 'n geleentheid geëet. En terwyl ons 'n bietjie gegrawe het, kon ons 'n aantal bronne vind wat ons reg gevind het, maar ons weet dat (1) nie een van ons is Macanese dus (2) dit is uiteindelik 'n herskepping in sy kern. Alhoewel ek gewoonlik redelik selfversekerd is in ons navorsing, is dit ... heeltemal moontlik dat ons hier iets gedemp het. As u toevallig 'n Macanees is, of andersins grootgeword het met/weet van die gereg, moet u beslis u ervaring hieroor laat weet en/of as ons iets verkeerd gedoen het. Alhoewel dit nie maklik is om Macanese -voedsel te ondersoek nie, wil ek beslis ook nie deelneem aan die verkeerde inligting -speletjie nie.
Daar is ook baie verskillende variante van die gereg. Uiteindelik het ons gegaan met die soort wat vir ons die lekkerste/interessantste geklink het. Hierdie weergawe is ook lekkerder as sommige ander wat u kan raakloop.
Ek gaan hier iets nuuts probeer en hierdie bestanddele rofweg in die volgorde waarin hulle bygevoeg word, lys.
'N Sufrito van: 5 eetlepels varkvet (猪油) of olyfolie, ½ ui, 3 knoffelhuisies, 2 tamaties,
3 lourierblare (香叶). Ons het dus met die varkvet hier gekies en dit ongelukkig nog nie met olyfolie getoets nie (dit kan 'n bietjie eksperimenteel wees). Let daarop dat sommige resepte ook hier 'n tikkie chili of chili -pasta bevat - dit is iets waarmee u moontlik kan speel, maar weet dat die hoeveelhede nooit baie hoog was nie. Ons het ook gevind dat ons die gereg verkies het met 'n streng mosterd-y/piekel-y tang daarby.
1/2 glas, of 100 ml. Die Macanese ekwivalent van Shaoxing lol. Aangesien dit 'n gereg is wat gewortel is in Westerse kookkuns, gee ek die baie 'westerse kookkuns' -advies van' gebruik wyn wat u drink ', MAAR met 'n addendum: die' u 'in die frase verwys na JY, nie jou lelike beleggingsbankiervriend wat enigiets onder $ 20 as swem beskou nie. 'U kan drink' kan 'n nie-kak bokswyn insluit. My kookwyn toe ek in die VSA was, was twee bokke. Tans is dit Yellowtail in China.
400g. Ons het eintlik 'n soort super-wasagtige klein Yunnan-aartappel gebruik, maar alles wasagtig soos 'n Red Bless behoort goed te werk. Sny in die helfte (indien kleiner) of in kwarte (indien groter).
650g gebruik ons ​​200g Char Siu (叉烧), 200g Siu Yuk Roast Pork Belly (烧肉), 250g sojasous hoender (豉 油 鸡). Die hele essensie hier is dus om te gebruik ... wat u ook al reggekry het. Dit kan óf oorblywende Portugese gebraaide/gebraaide geregte, Kantonese gebraaide/gebraaide geregte, of 'n kombinasie wees. Ek dink geregte wat gesmoor is, het hul eie oorwegings, daarom is my voorstel om gebraaide vleis saam met hierdie spesifieke resep te gebruik. Wil u gebakte kalkoen hier gebruik? Gaan vir dit. Dit gesê, die bredie kry wel hierdie kenmerkende kantonese vleisgeur… so my voorstel is om ten minste 'n bietjie Char Siu daarin te gooi as dit gerieflik is. Indien nie, eksperimenteer weg.
Kantonees gepekelde Kiutau (酸 荞 头),
12 -of- ingelegde agurkies -of- ingelegde opritte. Ongeveer 150 gram van enige van die bogenoemde. Let daarop dat hoewel 'n groot deel van die Diabo -resepte ingelegde agurkies gebruik het, dit slegs met Kiutao getoets het. Gepekelde opritte behoort 'n soortgelyke smaak te hê, dink ek ... maar op die internet staan ​​Pearl -uie.
Eiers, 2. Gekook te word. Die eiergele word vir ons verdikking gebruik, die blankes word gekap en in die bredie gestrooi.
Ons gribiche-agtige verdikkingsmiddel: 2 eiergekookte eiergele van bo, ½ eetlepel mosterdpoeier (芥末 粉), ½ eetlepel asyn, 1 eetlepel water, ½ eetlepel voorbereide mosterd, 1 eetlepel Kiutau-pekelvloeistof. Boonop is genoeg water hiervoor bymekaar. Die gekookte eiergele sal gespan word om ons lewe makliker te maak. Vir die voorbereide mosterd het ek Dijon gebruik (omdat ek van Dijon hou), maar geel sou meer korrek wees, dink ek.
6-8 maal) en Worcestershire-sous (
1/2 eetlepel, 喼 汁). Alles na smaak, natuurlik.
Sny die ui, knoffel en tamatie fyn. Sny die aartappel in die helfte (of kwarte). Wenk en sny die Kiutau (of agurkies) in twee. Sny die vleis groot
1,5 duim stukke. Let daarop dat vir hierdie en basies all-sofrito-agtige voorwerpe, hoe meer obsessief u is oor die maal van die bestanddele, hoe minder obsessief moet u op die stoof wees.
Kook die eiers. U kook egter graag eiers. Ons hou daarvan om die eier met koue water in te gooi, tot kookpunt te bring, 'n tikkie aan die brand te steek en liggies te kook.
8 minute, verwyder dan. Skei die eiergele van die blankes, en kap die blankes daarin
Maak die gribiche-agtige verdikking: meng mosterdpoeier, asyn, water en voorbereide mosterd. Gaan die eiergele deur 'n sif en meng dit met die mosterd. Klits die kiutau -piekelsap en (opsioneel) water by totdat dit bymekaarkom. Ons was op soek na iets grof 'mosterdagtig' aan die einde daar. Let daarop dat ek gewoonlik hierdie stap sou doen terwyl alles aan die kook was.
Maak die bredie. Dus, met hierdie bredie, gaan ons reguit voort met die aartappels (voor die vleis) nadat ons met die sufrito begin het. Let op dat as u na die meeste Diabo -resepte kyk, hulle ook (a) met die vleis begin, 'n rukkie kook, die aartappels byvoeg en verder kook of (b) die aartappels afsonderlik kook, byvoeg beëindig of (c) dit nie gebruik nie. Ons het nie getoets nie (c), maar het gevind dat met (a) die vleis 'n bietjie te veel afbreek en dat met (b) die sous nie so dik geword het as wat ons wou nie. Dit was dus net 'n manier waarop ons die moer gekraak het. Dit moet herhaal word dat dit baie wasagtige klein aartappels was wat ons wel gebruik het. As u dit kook, hou u aartappels dop en vertrou u oordeel. as hulle te veel begin afbreek, verwyder dit en pas dit aan wanneer u dit in die toekoms byvoeg. So in 'n Nederlandse oond, of watter braaivleis jy ook al hou:
Medium-lae vlam, varkvet. Laat dit smelt. Voeg die uie by.
Braai die uie tien minute, of tot sag en deurskynend.
Die laagste vlam wat u stoof kan kry, voeg die gemaalde knoffel by, braai vir 2-10 minute. die tamatie. Dit gesê? Ek weet dat tien minute 'n lang tyd voel met die knoffel. Ek het moontlike regstelling gevra van enige Portugese op YouTube, en 'n ander kommentator het gesê dat hul gesin 10-5-20 gedoen het. Voel reg.] VERTROU U GEVEL in elk geval. As u knoffel begin bruin, gaan dan onmiddellik na die volgende stap.
Vlam tot medium-laag, voeg tamaties by en knippie (
1/8 teelepel) sout. Laat diegene stadig kook en breek.
Voeg die witwyn by. Maak seker dat die vloeistof liggies prut. Ek hou daarvan om die tamaties te verpletter, soos om dit te braai, maar ek is redelik seker dat dit nie eg is vir enigiets nie. Ek dink dit help nogal dat dit alles afbreek.
Sodra die witwyn verdamp het en die olie van die sufrito begin skei, voeg dan die gedroogde lourierblare by. Braai vir
Voeg die aartappels by. Vinnige mengsel.
Voeg die water by. Bring tot kookpunt, dan tot kookpunt, en bedek dan met die deksel op 'n kier.
Kook teen die laagste vlam wat u stoof, 30 minute, aansteek.
Kontroleer die aartappels. U wil hê die aartappels moet genoeg gedoen word sodat u 'n vurk daardeur kan steek, maar steeds met 'n goeie weerstand. Hou in gedagte dat as hulle al sag is, dit verwyder en byvoeg met die gribiche-dikker. U moet egter goed wees met 'n stowe -aartappel.
Voeg die braaivleis saam met die helfte van die ingelegde kiutau by. Kook nog 30 minute.
Voeg die gribiche-agtige verdikking by. Toss the flame to medium and let it simmer uncovered, until thickened to your liking. For us, this was
Add in the remaining pickled kiutau. Season with salt, pepper, and Worcestershire sauce. Add in the chopped egg whites.
Note on where this egg yolk thickening method came from:
So we got a tip that a Catalan dish called Picada uses the same approach as this. While if you look at many Catalan Picada dishes today they'll thicker with bread… another common approach has been to pound boiled egg whites together with almonds and herbs and use daardie as the thickener.
Koel. While I'm still not 100% sold on the idea – there is a history of French-trained Portuguese chefs in Asia (especially around the turn of the 20th century), much of the flavor of the stew seems reminiscent of a sauce gribiche, and Catalonia is equally not-Portugal as France is – I'd say it's probably a veel more likely candidate. Especially because those egg yolk based Picada dishes appear to make use of saffron… which was interestingly also included in a number of Diabo recipes.
Of course, there was also some mention that Goan cuisine employed a similar technique… I get the feeling I could easily get obsessed following these threads lol