Gawes | Dion se gedagtes
'n Koper-glans »
Julie 2, 2009 deur Dion
Gisteraand, toe ek vermoeid my huis binneval, hardloop my twee engele soos gewoonlik opgewonde resies om te sien wie eerste deur pa gevang word terwyl hulle roep: "Daddy's here!". Soos elke ander aand het ek weereens die Here met 'n gelukkige mistigheid in my oë bedank vir die manier waarop Hy my geseën het terwyl ek hulle lyfies styf teen my vasdruk, maar soos 'n klein donker wolkie aan die rand van 'n helder mooi dag, dink ek toe aan Wendy Manthe hier in ons eie Oos London wat onlangs opspraakwekkende hoofblaaie bereik het met die moord van haar twee dogters, 7 en 9 jaar oud.
Ek moet elke oomblik daadwerklik stry daarteen om te oordeel. Nie net oor haar spesifieke geval nie, maar teen alle kinder-moordenaars, familie-moordenaars, en sommer teen alle leed-aandoeners teen vroue en kinders. Sommer moordenaars oor die algemeen. Ek moet myself konstant daaraan herinner dat hulle wel eendag voor die Regter sal moet staan en verantwoording sal moet doen vir hulle dade. Dan sal daar nie menslike wette, verskonings of sindrome wees om agter weg te kruip nie.
Ek wil nie eers begin om tipiese "hoekom", "hoe kan mens", "was daar geen ander uitweg" –of sulkse vrae te vra nie. Ek is tot in my siel siek vir die holrug verskonings van "ek het dit uit liefde gedoen" of "dit was vir hulle eie beswil" of "ek was depressief" of "Barney het my forseer" of watookal. Dis maar net hoe ek voel – ek oordeel nie.
Hoe voel ek oor my twee engele? Ek dank God elke dag vir hulle. Ek kyk verwonderd na hulle partykeer en dink: dit kon nie per abuis gebeur het nie, daar moes 'n hoër hand in hulle skepping gewees het. Hoe kan die gedagte dan enigsins my brein betree om hulle lewens te neem? Wie is ek om sò geweldige besluit te maak? Om die eerlike waarheid te sê, buiten die feit dat dit nooit sal gebeur nie en ek hulle te liefhet, is ek tè bang vir God en Sy welverdiende straf wat Hy oor my sal uitspreek.
Ek sal vir hulle sterf. Ek sal myself te pletter loop teen iemand wat hulle kwaad aandoen, maak nie saak hoe groot of sterk of hoe baie hulle is nie. Ek sal eerder dat iemand meer bevoeg agter hulle kyk as ek dalk nie die dag kan nie, maar hulle lewens neem? Wat gee my die reg? Ek gee nie om hoe mooi of lelik, hoe slim of dom, hoe gestremd, hoe on-perfek hulle volgens onvolmaakte menslike standaarde voorkom nie, hulle is 'n hemelse gawe. Ek sal gestraf word as ek hulle nie liefhet en beskerm met alles wat ek het nie. Dankie vir my kinders, Here. Ek sàl hulle met alles in my vermoë eendag ongeskonde aan U terug besorg, net soos U hulle ongeskonde in die wêreld gebring het vir my.