Michélle van Breda: "'n Gebou is net 'n gebou"
JY LEES NOU Michélle van Breda: "'n Gebou is net 'n gebou"
Hoog op die negentiende vloer sit ek, en kyk deur groot vensters af in Adderley-straat tot by Bloubergstrand oorkant die baai.
Mooiweer en stormweer, die stad se vloei en die hawe se bedrywigheid speel elke dag soos ’n groot konsert voor my af. Ek kan skaars ophou kyk ...
Só begin SARIE se 2012 – in splinternuwe kantore! Dit beteken dat ons 2011 met ’n trekkery afgesluit het, wéér ’n keer, en sommer so tussen SARIE se Kersuitgawe deur.Weer het ek gesien ek’s nie goed met ’n pakkery nie. Met ’n trekkery nog minder. Ek bewonder mense wat hul lewe en
besittings sommer in ’n boks kan gooi en hul wortels kan uittrek, want vir my word ’n plek ’n vastrapplek. Gee my dít en die wêreld kan maar sy uitdagings en verrassings en teleurstellings vir my opdis; swig sal ek nie sommer nie.
Nee,’n trekkery vat aan my. Toe ek klaargemaak het op universiteit en my koshuiskamer moes oppak en die wêreld moes in sonder dat ek geweet het wat vir my voorlê, was dit vir my ’n uitdaging. Maar nie so moeilik soos toe ek die Kaap moes verruil vir ’n lewe en loopbaan in Johannesburg nie. In daardie groot stad sou ek met net my goedjies wegraak. My man, Dewald, herinner my gereeld aan hierdie stelling en vra dan: En toe, wat het toe gebeur? Ja, ek weet, ek’s
mal oor Johannesburg. Dis nou my plek!