Alleen in die skare, maar nie eensaam nie. Realstock / shutterstock.com
Word Amerikaners eensaam?
NPR het op 'n opname gerapporteer oor eensaamheid gedoen deur Cigna, 'n groot gesondheidsversekeringsmaatskappy. Cigna het gevra oor 20,000 Amerikaanse volwassenes as hulle saamstem met stellings soos "Mense is om my, maar nie met my nie" en "Niemand ken my regtig goed nie." Die opname het bevind dat jonger Amerikaners eensaam was as ouer Amerikaners.
Maar terwyl ek navorsing doen vir my komende boek oor empatie en sosiale verhoudings, het ek gevind dat die storie 'n bietjie meer ingewikkeld is as dit.
Hoe om eensaamheid te studeer
Die Cigna-studie is te beperk om ons te vertel hoekom jongmense loneller lyk. Is dit omdat jonger mense in 'n normale eensame lewensfase is voordat hulle 'n maat kry en kinders het? Of is dit omdat daar generasie toenames in eensaamheid was? Die enigste manier waarop wetenskaplikes kan weet of daar generasie veranderinge was, sou wees om jong mense vandag vroeër aan jongmense te vergelyk.
Die Cigna-opname is gebruik die UCLA eensaamheidskaal, een van die beste beskikbare maatreëls van eensaamheid. Maar net omdat 'n opname 20,000-respondente het, beteken dit nie dat dit van hoë gehalte is nie. Wie was die respondente? Het hulle die algemene Amerikaanse bevolking weerspieël in terme van ouderdom, geslag en ander faktore? Sonder meer besonderhede oor die opname metodes, is dit moeilik om te weet hoe om dit te interpreteer.
Gelukkig het sommige peer-reviewed studies die veranderinge oor tyd in eensaamheid en sosiale isolasie ondersoek. Eenzaamheid is die subjektiewe gevoel van sosiale ontkoppeling. Sosiale isolasie is meer objektief. Dit sluit in om alleen te lewe, baie min sosiale bande te hê, sonder om mense te vertrou en nie baie tyd saam met ander te spandeer nie.
Alhoewel eensame mense soms meer sosiaal geïsoleer is, is dit nie altyd die geval nie. Dit is moontlik om eensaam te voel, selfs wanneer dit omring word deur mense. En dit is moontlik om 'n paar vriende te hê, met diepgaande verbintenisse met hulle saam met tye van eensaamheid.
Navorsing vind dit eensaamheid en sosiale isolasie is ewe sleg vir die gesondheid. Gewoonlik het mense wat eensaam gerapporteer het 'n 26 persentasie verhoogde risiko van dood in vergelyking met diegene wat nie eensaam is nie. Diegene wat alleen woon, het 'n 32-persentasie verhoogde risiko van dood, en diegene wat sosiaal geïsoleer is, het 'n 29-persentasie verhoogde risiko van dood.
Eenzaamheid oor tyd
Een studie gevolg verander in meer as 13,000 kollege studente van 1978 tot 2009. Die navorsers het bevind dat duisendjariges eintlik minder eensaamheid gerapporteer het as mense wat vroeër gebore is.
Maar sedert die studie op kollege studente was, het die navorsers gewonder of hulle hierdie resultate in 'n meer algemene Amerikaanse bevolking sou vind. so, hulle het opgespoor verander oor tyd in 'n nasionaal verteenwoordigende steekproef van meer as 385,000 studente hoërskoolstudente tussen 1991 en 2012.
Om eensaamheid te meet, is deelnemers gevra of hulle saamgestem het met stellings wat eensaamheid aandui, soos "Ek voel dikwels nie meer van dinge nie" en "Ek wens dikwels dat ek meer goeie vriende gehad het." Stellings soos "Daar is altyd iemand wat ek kan draai as ek hulp nodig het "en" Ek het gewoonlik 'n paar vriende, ek kan bymekaar kom met "maatskaplike isolasie.
Soos in die eerste studie, het die navorsers bevind dat studente mettertyd afname in eensaamheid gerapporteer het. Hulle het egter eintlik toenemend in sosiale isolasie gestyg.
Dit stem ooreen met nasionaal verteenwoordigende regeringsdata toon dat die persentasie mense in die VSA wat alleen woon, byna verdubbel het van 7.6 persent in 1967 tot 14.3 persent in 2017.
Amerikaners blyk ook te hê minder vertrouens. Die gemiddelde aantal mense wat Amerikaners sê hulle kan oor belangrike dinge praat, het van 2.94 in 1985 tot 2.08 in 2004 afgekom.
Ervaring van isolasie
Saam met hierdie gepubliseerde navorsing is bevind dat jongmense in die VSA die afgelope jare meer sosiaal geïsoleer kan word, maar paradoksaal word minder eensaam. Daar blyk nie 'n epidemie van eensaamheid te wees nie, maar miskien is daar een van sosiale isolasie.
Dit is moontlik dat sosiaal-geïsoleerde mense is draai na sosiale media om hul gevoelens van eensaamheid te behandel. Dit kan hulle laat voel minder eensaam op kort termyn, maar hierdie verbindings kan meer oor kwantiteit as kwaliteit wees. Hulle is nie noodwendig die mense wat Amerikaners bymekaar kom nie, of omdraai wanneer ons hulp nodig het. En mense gebruik dikwels sosiale media wanneer hulle eintlik alleen in 'n kamer op 'n skerm is.
Na my mening moet toekomstige navorsing beter verstaan ​​waarom daar verskillende tendense in eensaamheid teenoor isolasie is. Maar aangesien beide ewe sleg is vir ons gesondheid, is dit belangrik om ons verbindings met ander te koester - beide aanlyn en af.
Sara Konrath, Assistent Professor in Filantropiese Studies, Indiana Universiteit-Purdue Universiteit Indianapolis
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Vriendskap > Amerikaners word meer sosiaal geïsoleer, maar nie eensaam nie