Anatomie en Funksie van die Immuunstelsel In Katte | Troeteldiere Huishouding
Kasteel met graaf, alligators, en verdedigers
Grafiek wat aangebore en aanpasbare stelsels toon
Makrofage doodmaak en verteer bakterieë
As deel van die aangebore immuunstelsel verteer die fagositose (eet) buitelandse indringers. Hulle kan ook as deel van die adaptiewe stelsel dien deur gedeeltes van die indringers (die antigene) aan ander selle in die aanpasbare stelsel voor te stel, waarna hulle die teenwoordigheid van die indringer waarsku.
Grafiek wat limfosiete toon wat opgevoed en in diens is
Antigeine is molekulêre strukture op die oppervlaktes van sulke deeltjies soos bakterieë, virusse en stuifmeel. Antigen word deur die liggaam erken as 'vreemdelinge' en stimuleer die liggaam om hulself teen hulle te verdedig. Antigene het verskillende groottes en vorms. Hulle het ook 'n spesifisiteit. Dit is, al 'n sekere soort bakterieë, virus of ander vreemde stof (bv. Stuifmeel) sal dieselfde, of byna identiese antigene hê. 'N Virus het oor die algemeen verskeie verskillende soorte antigene op sy oppervlak. Dieselfde geld vir bakterieë, parasiete, stuifmeel ens.
Elke limfosiet, of 'n B-sel of 'n T-sel, word opgevoed om een ​​spesifieke antigeen te identifiseer wat 'n sekere vorm en grootte het. Die opgeleide B- en T-selle gebruik antigeenreseptore op hul oppervlak om antigene te herken. Die antigeen en die reseptor pas saam soos 'n slot en sleutel. Sommige limfosiete sal slegs reseptore vir 'n sekere antigeen hê (laat ons dit A1 noem) op 'n parvovirus. Ander limfosiete sal slegs reseptore hê vir 'n hipotetiese A2-antigeen op die parvovirus. (Die liggaam herken baie verskillende antigene op een indringer en reageer op elk van hulle.) 'N Ander populasie limfosiete het reseptore vir spesifieke antigene op 'n Salmonella-bakterie. Tog herken ander slegs 'n sekere antigeen op gras stuifmeel. As jy daaraan dink, is dit wonderlik. Daar is letterlik miljoene antigene in die wêreld, en soogdierliggame produseer verskillende limfosiete wat elke antigeen herken.
B-selle wat op antigene reageer
Wanneer die reseptor op 'n B-sel herken en aan die antigeen heg, is dit 'ontwerp vir' (weer sal ons die hipotetiese A1 gebruik), dit is 'n sein na die B-sel om 'n verdediging te begin opbou. Die B-sel maak molekules antiliggame genoem, wat klein proteïene is wat siekte veg. B-selle wat teenliggame produseer, word ook 'plasmaselle' genoem. Teenliggaampies word soms na verwys as 'immunoglobuliene'. Die teenliggaampies het reseptorareas op hulle wat aan die A1-antigene sal bind. Hierdie reseptore word 'antigen binding sites' genoem. Daar is twee antigeenbindingsplekke op elke teenliggaam. Die antigeen en antiliggaam wat saamgebind word, word 'n 'immuun kompleks' genoem.
Kruisreaksie van 1 antilichaam en 2 antigene
'n virus deaktiveer as die antigeen op 'n virus was
Aktiveer 'n sel-doodmaak reeks proteïene genaamd 'komplement'; teenliggaampie en komplement saam kan bakterieë ontbreek en breek
T-selle reageer op antigene
Die T-selrespons en sel-gemedieerde immuniteit:
Wanneer die reseptore op 'n T-sel aan 'n antigeen bind, aktiveer dit die T-sel. Sommige T-selle sal bind aan die buitelandse invaller wat die antigeen dra en dit vernietig. Ander T-selle sal geaktiveer word en maak stowwe genoem limfokiene. Dit is chemiese boodskappers na die makrofage en ander fagosiete, en roep hulle om in te kom en te eet.
Of die liggaam se reaksie hoofsaaklik humoraal is (deur middel van teenliggaampies) of sel-bemiddelde, word sekere T- en B-selle 'geheue selle'. Hierdie selle onthou hul blootstelling aan die spesifieke antigene, wat op die vreemde substansie was. Dit is die meganisme waardeur inenting help om die liggaam te beskerm teen siektes. As 'n kat byvoorbeeld 'n kombinasie-entstof bevat wat panleukopenie, rhinotracheitis en calicivirus bevat, sal 3 verskillende groepe geheueselle geproduseer word: een groep sal die panleukopenia-antigene onthou, 'n ander sal onthou van die rhinotracheitis antigenen en die derde groep sal die Calicivirus antigenen.
Hierdie geheue selle help die liggaam baie vinniger en met 'n groter reaksie reageer as hulle ooit weer blootgestel word aan die antigeen waarvoor hulle geheue het. Byvoorbeeld, as die kat hierbo teen panleukopenie ingeënt is en dan weer 3-4 weke later teen panleukopenie ingeënt word, sal die liggaam se reaksie op die tweede inenting groter en baie vinniger wees as na die eerste inenting. Hierdie vinniger en hoër reaksie word wetenskaplik 'n 'sekondêre reaksie' of 'n 'anamnese reaksie' genoem. Hierdie meer doeltreffende reaksie is te danke aan die geheue selle. Hierdie geheue selle word nie onmiddellik geproduseer nie. Die tydperk tussen blootstelling aan die antigeen (hetsy deur inenting of 'n infeksie) en die skepping van geheue selle is gewoonlik 2-3 weke.
Grafiek wat tipes passiewe en aktiewe immuniteit toon
Daar is twee hoof maniere waarop 'n dier immuniteit kan bekom.
Soos met sekere bogenoemde middels, kan antigeen-teenliggaampomplexes in sommige gevalle aan selle vasklou en dieselfde soort verskynsel veroorsaak - die liggaam val die selle aan, aangesien hulle vreemd voorkom. In sommige gevalle kan 'n groot deel ontsteking die moord van hierdie selle vergesel. Hierdie tipe outo-immuunreaksie word gedink om by te dra tot rumatoïede artritis.
Spektrum van outo-immuun siektes by katte in dalende volgorde van orgaan spesifisiteit:
Pemphigus foliaceus (Vel toestand) (meeste orgaanspesifieke)
Myasthenia Gravis (Berve toestand)
Chroniese progressiewe poliëartritis
Sekere middels en siektes veroorsaak organismes kan die immuunstelsel onderdruk. Vir orgaanoorplanting, en in sommige gevalle van outo-immuun siekte, wil ons die immuunstelsel onderdruk en verskillende middels gebruik om daardie doel te bereik.By sommige infeksies met parasiete soos malaria, trichinose en leishmaniasis kan die organisme die immuunstelsel onderdruk deur verskillende meganismes, sodat die organisme binne die persoon of dier kan groei en vermeerder. Immuniteitsgebrek kan voorkom as gevolg van 'n genetiese afwyking in verskillende rasse katte en honde. Sommige virusinfeksies (bv. Katteimmuniteitsgebreksvirus en hondeparvovirus) kan ook immuungebrek veroorsaak. Pasgeborenes, wat nie voldoende hoeveelheid kolostrum ontvang het nie, is immunodefektief en is in groot gevaar om ernstig besmet te raak met 'n aantal siektes. Swak voeding, soos Vitamien A, Vitamien E, en seleniumtekorte, en beperkte proteïen of kalorieë kan tot onderdrukking van die immuunstelsel lei.
Die immuunstelsel is 'n ongelooflike verdedigingsmeganisme wat die liggaam beskerm teen baie soorte siektes wat veroorsaak word deur bakterieë, virusse, toksiene en parasiete. Die aangebore gedeelte van die immuunstelsel, insluitende die vel, is die eerste lyn van verdediging, is nie-spesifieke, en bied beskerming van baie buitelandse indringers. Die aanpasbare gedeelte van die immuunstelsel is baie meer spesifiek, reageer op unieke molekules wat antigene genoem word, en gebruik teenliggame en sel-gemedieerde immuniteit om die liggaam van vreemde stowwe te verwyder. Die aanpasbare gedeelte van die immuunstelsel kan 'n vorige ontmoeting met 'n vreemde stof 'onthou' en reageer vinniger en tot 'n hoër mate met daaropvolgende blootstelling. 'N Liggaam kan immuniteit verkry deur oordrag van 'n ander dier (passiewe immuniteit), of deur eie blootstelling en reaksie op 'n vreemde stof (aktiewe immuniteit). Soms kan die immuunstelsel wanfunksioneer en óf sy eie liggaam (outoimmuniteit) aanval, oorreageer (hipersensitiwiteit), of onvoldoende reageer (immunodefekt of onderdrukking).