So word Simon the Great Greek ‘n kind in ons huis. My ouers slaan hulle hande saam; “julle het drie tienerdogters in die huis, dan laat jy toe dat ‘n vreemde jongman by julle kom bly.” Hulle vrese verdwyn egter toe hulle Simon met sy lang swart hare en “poet shirt,” ontmoet; hulle geniet die unieke karakter net soveel soos ons. Hy het ons lewens kom verryk. Daar was baie lag in ons huis daardie ses maande, asook onvergeetbare insidente soos die keer toe hy by my staan en gesels terwyl ek melkskommels maak. Die volgende oomblik skiet die deksel af, en daar staan Simon met pienk melkskommel wat uit sy hare, en van sy klere af drup. Hulpeloos van die lag klou ek aan die kas vas, en toe begin die eers verleë Simon saamlag. In die jare wat kom sou ons nog oor baie dinge saamlag, en oor diep dinge gesels.
‘n Tydjie gelede bel Simon my uit die bloute; hy verlang na die tye daar tussen die mielielande, en gesels met groot heimweë oor die Vrydagaande piekniek op die mat. Ons gesels nie sokker nie, maar dit voel vir my reg dat hy juis toe bel. Die wêreldbeker sokker lê voor die deur, en Simon se naam is aan die sport gekoppel. Dit is hy wat my en Ken daaraan voorgestel het, en sy liefde vir die sport aan ons oorgedra het nie? Ek wat nie ‘n sportliefhebber is nie, is ‘n verslaafde Fifa World Cup Soccer fan.
Ek het darem hierdie troos, sou ek enige plek in die wêreld kon gaan bly weet ek nou uiteindelik waar ek wil bly. Nee, nie in Griekeland nie maar in die Pyranees. Dit is die mooiste mooi, en dan kan ek ook sê ek bly in ‘n poskaart.
Definitief bly jy in ‘n poskaart Olga. Het ruk terug vir ‘n dag in julle wêreld gaan rondry, en kon aan die einde nie meer die al die mooi inneem nie. Intoxicated, dink ek is die woord om hier te gebruik.
Die wêreld is vol baie mooi plekke,maar die heel heel mooiste? By my huis 🙂 Terloops, jy moet jou goedjies regkry… moenie weer die bus verpas nie. 🙂
Jy kan praat want jy bly in die Kaap. Ek het nog nooit in ‘n mooi boomryke wêreld met berge om my gebly nie. Moet wonderlik wees om jou oë in die oggend in so ‘n wêreld oop te maak.
Ek bly in ‘n mooi boomryke wêreld waar alles te vinnig groei. Daarom verlang ek baie keer na die ooptes van die Vrystaat of die Karoo.
Ek bly vir ‘n gedeelte van die jaar in ‘n poskaart. Het julle al die Jakaradas van die noordelike voorstede van Johannesburg in Oktober gesien?
Mos vir jou gesê jy bly in ‘n poskaart 😉 Wanneer jy na die mooi kyk, kyk ‘n tweede keer vir my ook!!
Ek vertel vir almal wie wil luister dat jy in ‘n poskaart bly, en dan die wonder daarvan dat jy vroegoggend sonder vrees kan gaan stap,
Ek is baie dankbaar dat ek hier mag wees. Lewenskoste is ongelukkig baie hoog. As dit nie vir my seun was nie sou ek dit nie kon doen nie.(eintlik moet ek se dat die Rand so min werd is!) Die rustigheid en mooi maak egter op daarvoor.