Die NHKA weer deel van die ekumeniese gemeenskap - Die Hervormer
Die gasheerstad Leipzig
Leipzig is die grootste stad in die Duitse deelstaat van Sakse en is ook as kultuurstad bekend, met onder andere groot komponiste soos Bach en Mendelssohn wat hier gewoon en gewerk het. Afgevaardigdes kon op 3 Julie ’n orrelkonsert bywoon in die Thomaskirche, waar Johann Sebastian Bach, die befaamde orrelmeester, van 1723 tot 1750 as kantor gedien het. Leipzig was ook prominent na die Tweede Wêreldoorlog toe dit die tweede grootste stad van die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) was. Die massabetogings sedert die 1980’s by die St Nikolai-kerk het tot die einde van die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED-bewind) in die DDR gelei. Daar het elke Maandag om 17:00 vreedsame protesoptogte by die kerk plaasgevind waar onder andere ook gebid en gesing is. Dit is daarom geen toeval nie dat die afgevaardigdes op Maandag 3 Julie van 17:00 tot 18:00 ’n Peace Prayer Service by die Nikolaikirche kon bywoon.
In Leipzig loop die spore van die Hervorming ook diep. Die kasteel Pleißenburg was in 1519 die toneel van die historiese Dispuut van Leipzig tussen Martin Luther en Johannes Eck, een van die bekendste teenstanders van die Reformasie. In 1539 het Leipzig die Lutherse geloof aangeneem. Leipzig is ook naby aan Wittenberg geleë, wat ’n besoek aan die bakermat van die Hervorming binne bereik geplaas het.
Die Algemene Vergadering
Daar was ongeveer ’n duisend afgevaardigdes en waarnemers by die Algemene Vergadering wat in die Leipzig Messe (’n handelskouterrein) gehou is. Die organisasie en verloop van hierdie vergadering het oor die algemeen goed gevlot. Afgevaardigdes kon gratis met die openbare vervoer van Leipzig in die meeste sones reis. Dr Jerry Pillay, ’n dosent in Kerkgeskiedenis aan die Universiteit van Pretoria, en die voorsitter van die WGGK die afgelope sewe jaar, het die vergadering op ’n uitnemende wyse gelei. Daar was daagliks inleiers wat die dagopening aan die hand van ’n Bybelstudie hanteer het. Dit het met groepbespreking, sang en aanbidding gepaard gegaan. Verskillende temas is gedurende die vergadering hanteer op die basis van luister (listening), onderskeiding (discernment) en besluitneming (decision). Voorbeelde van hierdie temas is teologie, ekonomiese geregtigheid, gendergeregtigheid (onder andere die ordening van vroue as predikante), Mission in Communion en Communion in Mission, die versterking van die gemeenskap van gelowiges, publieke getuienis en die visie vir die WGGK.
Streekbyeenkomste en die verkiesing van die uitvoerende komitee
Sewe streke, naamlik Afrika, CANAAC (akroniem vir Caribbean and North America Area Council), Asië, Latyns-Amerika, Europa, die Midde-Ooste en die Pasifiese streek (Pacific), het afsonderlik by verskillende geleenthede vergader. Die streekvergaderings se primêre doel was om lede vir die uitvoerende komitee te nomineer. In die geval van Afrika kon daar nominasies uit Suider-Afrika, Sentraal-Afrika, Oos- en Wes-Afrika kom.
Die verkiesing van ’n vrouepresident, Rev Najla Kassab, ’n predikant uit die National Evangelical Synod of Syria and Lebanon (NESSL), is betekenisvol. Haar optrede waarin sy roerend van haar stryd vertel het om ’n eerste geordende vrou in haar kerk te word, het groot byval op die vergadering gevind. Sy het haar opleiding as predikant tot op meestersvlak by die Princeton Universiteit in Amerika behaal. Daar was ook groot lof vir die twee eredienste wat sy as nuwe president gelei het. Naas die voorsitter wat verkies word, is daar ook vier visepresidente verkies. Hulle is Rev Dr Samuel Ayete-Nyampong (Ghana), Rev Dr Lisa Vander Wal (VSA), Rev Sylvana Maria Apituley (Indonesië) en Raissa Vieira Brasil (Brasilië).
Naas die geleenthede om enkele eredienste, aktiwiteite en konserte in Leipzig by te woon, was daar die besoeke aan Berlyn en Wittenberg. Die besoek aan Berlyn het op Sondag 2 Julie plaasgevind. Die erediens in die Berliner Dom is gestroom en was ’n grootse belewenis. Die asemrowende binneafwerking van die Dom kan moeilik beskryf word. Die middag het groepe verskillende missionêre aksies in Berlyn besoek. Die groep waarin ek tuisgekom het, het ’n toevlugsoord vir vlugtelinge in die stad besoek. Ons is hartlik ontvang in ’n groot tent wat soos ’n ruimtestasie lyk. Ons is verder ingelig aangaande die werksaamhede van die organisasie, die betrokkenheid van kerke, en die hervestiging van die ontheemde mense.
Die besoek aan Wittenberg op 5 Julie was ’n persoonlike hoogtepunt. Die Schlosskirche waar die 95 stellings van Luther op ’n koperdeur vertoon word, was iets om te sien en talle foto’s is dié dag voor hierdie gedenkwaardigheid geneem. Die Lutherhuis, die Melanchthonhuis, die stads- en slotkerk maak as Luthermonumente sedert 1996 deel uit van die Unesco-wêrelderfenis.
Die erediens het om 09:30 in die Stadtkirche plaasgevind. Dit was die kerkgebou waarin Luther gereeld gepreek het. Na afloop van die erediens het die historiese ondertekening van ’n Gesamentlike Verklaring oor die Regverdigingsleer (GVRL) plaasgevind. Dit is ’n verklaring wat sy oorsprong in 1999 gehad het toe die Rooms-Katolieke Kerk en die Lutherse Kerk dit die eerste keer onderteken het. In 2006 het die Wêreldraad van Metodistekerke ook hul hand op papier gewaag – én die WGGK in die jaar 2017, die 500ste jaar na die amptelike begin van die Reformasie.
Ek is dankbaar vir die geleentheid om die Algemene Vergadering van die WGGK tydens hierdie historiese viering van Reformasie 500 te kon meemaak. Dit het my perspektief op kerkwees verdiep en my horisonne verbreed.
(Dr Ungerer is voorsitter van die Kommissie van die AKV)